diff --git "a/1/1994.json" "b/1/1994.json"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/1/1994.json"
@@ -0,0 +1,5386 @@
+{
+  "letter_id": "1994",
+  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1994",
+  "dominant_topic": 2,
+  "topic_dist": [
+    0.045248,
+    0.048134,
+    0.0614,
+    0.056674,
+    0.054859,
+    0.040923,
+    0.053308,
+    0.042035,
+    0.051334,
+    0.04979,
+    0.051809,
+    0.053074,
+    0.040297,
+    0.047936,
+    0.041325,
+    0.041111,
+    0.05831,
+    0.054508,
+    0.05532,
+    0.052605
+  ],
+  "citations": [
+    {
+      "rank": 1,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2",
+      "max_score": 0.710991,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3647",
+          "psc_text": "Attendite ergo, quantum potestis, gratiae commendationem, qua gratis salvi facti estis. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me.» Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam (Psal. CXII, 1) . «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia,» non in mea, non quia ego merui, sed quia tu misereris. Nam si meum ostenderem meritum, nihil abs te mererer, nisi supplicium. Avulsisti merita mea, inseruisti dona tua. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia educes de tribulatione animam meam; et in tua misericordia ad interitum deduces inimicos meos. Et perdes omnes tribulantes animam meam; quoniam servus tuus sum ego.» IN PSALMUM CXLIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [«vers.» 1.] Psalmi hujus titulus brevis est numero verborum, sed gravis pondere mysteriorum: «Ipsi David ad Goliam.» Praelium hoc factum tempore patrum nostrorum, de Scripturis sanctis recolit mecum Charitas vestra. Cum enim adversus populum Dei alienigenae dimicarent, provocavit unus unum,",
+          "candidate_score": 0.710991,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1656",
+          "psc_text": "hoc sit, «Psallite ei.» Huic quippe semini etiam ipse Dominus dicit: «Luceant opera vestra coram hominibus, ut videant bona facta vestra, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est» (Matth. V, 16) . Hic ergo ipsa Dei praecepta considerans, quorum praeceptorum opera laudes sunt ejus qui operatur in suis, ait, «Quis loquetur potentias Domini?» quoniam haec ineffabiliter operatur. Quis «auditas faciet omnes laudes ejus?» id est quis cum audierit, facit omnes laudes ejus? quae sunt opera praeceptorum ejus. Quia in quantum fiunt, etsi non omnia quae audita sunt fiunt, ille laudandus est, «qui operatur in nobis et velle et operari, pro bona voluntate» (Philipp. II, 13) . Ideo cum posset dicere, Omnia mandata ejus, vel, omnia opera mandatorum ejus; maluit dicere, «laudes ejus:» quia, ut dictum est, in quantum fiunt, ipse laudandus est. Quas tamen laudes, quisnam sufficit auditas facere? id est, cum auditae fuerint, facere omnes quis est idoneus?",
+          "candidate_score": 0.684379,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3647",
+          "psc_text": "Attendite ergo, quantum potestis, gratiae commendationem, qua gratis salvi facti estis. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me.» Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam (Psal. CXII, 1) . «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia,» non in mea, non quia ego merui, sed quia tu misereris. Nam si meum ostenderem meritum, nihil abs te mererer, nisi supplicium. Avulsisti merita mea, inseruisti dona tua. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia educes de tribulatione animam meam; et in tua misericordia ad interitum deduces inimicos meos. Et perdes omnes tribulantes animam meam; quoniam servus tuus sum ego.» IN PSALMUM CXLIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [«vers.» 1.] Psalmi hujus titulus brevis est numero verborum, sed gravis pondere mysteriorum: «Ipsi David ad Goliam.» Praelium hoc factum tempore patrum nostrorum, de Scripturis sanctis recolit mecum Charitas vestra. Cum enim adversus populum Dei alienigenae dimicarent, provocavit unus unum,",
+          "candidate_score": 0.677567,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1339",
+          "psc_text": "sic undique benedicitur, ut undique bene vivatur. «Benedicite Dominum, omnia opera ejus.» Quia cum coeperis in bona vita benedicere Dominum, opera ejus eum benedicunt, non merita tua. Ipse enim per te et in te bonum operatur, dicente Apostolo: «Cum timore et tremore vestram ipsorum salutem operamini; Deus enim est qui operatur in vobis» (Philipp. II, 12, 13) . Ergo ne te extolleres, quia facis verbum ejus, quia facis voluntatem ejus, voluit te humiliari, respiciendo gratiam ejus, unde hoc consecutus es. «In omni loco dominationis ejus. Benedic, anima mea, Dominum.» Ipse ultimus versus est qui primus: benedictio a capite, benedictio in fine; a benedictione profecti sumus, ad benedictionem redeamus, in benedictione regnemus. IN PSALMUM CIII ENARRATIO. SERMO I. 1. Die quidem nudiustertiano, quantum meminisse dignamini, abundanter refecti estis: sed quia nos etiam post longum sermonem avidissimi dimisistis, non putavimus Sanctitatem Vestram hodierni diei debito fraudandam; ut hoc sit de debito, illud",
+          "candidate_score": 0.675446,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3324",
+          "psc_text": "tamen non commendo opera manuum mearum: timeo ne cum inspexeris, invenias plura peccata quam merita. Hoc solum rogo, hoc dico, hoc impetrare desidero: «Opera manuum tuarum ne despicias.» Opus tuum in me vide, non meum; nam meum si videris, damnas; tuum si videris, coronas. Quia et quaecumque sunt bona opera mea, abs te mihi sunt, et ideo tua magis quam mea sunt. Audio quippe ab Apostolo tuo: «Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis, sed Dei donum est; non ex operibus, ne forte quis extollatur. Ipsius enim sumus figmentum, creati in Christo Jesu in operibus bonis» (Ephes. II, 8-10) . Ergo, sive in eo quod homines sumus, sive in eo quod ex nostra impietate mutati et justificati sumus, Domine, «opera manuum tuarum ne despicias.» IN PSALMUM CXXXVIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Psalmum nobis brevem paraveramus, quem mandaveramus cantari a Lectore; sed ad horam, quantum videtur,",
+          "candidate_score": 0.674018,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3647",
+          "psc_text": "Attendite ergo, quantum potestis, gratiae commendationem, qua gratis salvi facti estis. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me.» Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam (Psal. CXII, 1) . «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia,» non in mea, non quia ego merui, sed quia tu misereris. Nam si meum ostenderem meritum, nihil abs te mererer, nisi supplicium. Avulsisti merita mea, inseruisti dona tua. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia educes de tribulatione animam meam; et in tua misericordia ad interitum deduces inimicos meos. Et perdes omnes tribulantes animam meam; quoniam servus tuus sum ego.» IN PSALMUM CXLIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [«vers.» 1.] Psalmi hujus titulus brevis est numero verborum, sed gravis pondere mysteriorum: «Ipsi David ad Goliam.» Praelium hoc factum tempore patrum nostrorum, de Scripturis sanctis recolit mecum Charitas vestra. Cum enim adversus populum Dei alienigenae dimicarent, provocavit unus unum,",
+          "candidate_score": 0.668513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1947",
+          "psc_text": "militamus: arma enim militiae nostrae non carnalia, sed potentia Deo» (II Cor. X, 3 et 4) . Unde ergo potentia, nisi quia spiritualia? Cum itaque Apostolus et in carne ambulet, et spiritualiter militet, non mirum si humilitas ejus et in coelo respicitur propter spiritus libertatem, et in terra propter corporis servitutem. Idem quippe alio loco dicit, «Nostra enim conversatio in coelis est» (Philipp. III, 20) : ipse item dicit, «optimum» sibi «esse dissolvi et esse cum Christo, manere autem in carne necessarium,» inquit, «propter vos» (Id. I, 23, 24) . Proinde quisquis intelligit et conversationem Apostoli in coelis, et in carne mansionem in terris; simul oportet intelligat Dominum Deum nostrum in excelsis sanctis habitantem, quemadmodum tamen eosdem sanctos humiles sibi et in coelo respiciat, quoniam quae sursum sunt sapiunt, qui spe resurrexerunt cum Christo (Coloss. III, 1) ; et in terra, quoniam nondum soluti sunt carnis vinculo, ut ex tota",
+          "candidate_score": 0.661903,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3654",
+          "psc_text": "Legem sine gratia operari non posse, nisi cum illos lapides quinque, quibus significabatur Lex in libris quinque, conjungere volens gratiae, posuit in vase pastorali, quo lac mulgere consueverat? His armatus, gratia utique armatus, et ideo praesumens non de se, sed de Domino suo, processit adversus Goliam superbum, se jactantem, de se praesumentem. Tulit unum lapidem, jecit, inimicum in fronte percussit; cecidit ex eo loco corporis, ubi signum Christi non habuit. Hoc quoque licet attendas: quinque lapides posuit, unum misit. Libri quinque lecti sunt, sed unitas vicit. «Plenitudo» enim «Legis,» ut paulo ante commemoravimus, «charitas:» et Apostolus ait, «Sufferentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis» (Ephes. IV, 2, 3) . Deinde illo percusso atque dejecto, gladium ejus abstulit, et inde caput illi abscidit. Et hoc fecit noster David, dejecit diabolum de suis: quando autem credunt magni ejus, quos ille in manu habebat, et de quibus caeteras animas",
+          "candidate_score": 0.65805,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2005",
+          "psc_text": "dedit in qua operentur, qui novit terrae providere per coelum. Maneant igitur coelum et terra in Deo suo qui fecit ea, et vivant ex eo, confitentes ei et laudantes eum: nam si ex se velint vivere, morientur, sicut scriptum est, «A mortuo quasi qui non sit, perit confessio» (Eccli. XVII, 26) . Sed, «Non mortui laudabunt te, Domine, neque omnes qui descendunt in infernum.» Clamat enim alio loco tua Scriptura: «Peccator, dum venerit in profundum malorum, contemnit» (Prov. XVIII, 3) . «Sed nos qui vivimus, benedicimus Dominum, ex hoc nunc et usque in saeculum.» IN PSALMUM CXIV. ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [«vers. 1.] Dilexi, quoniam exaudiet Dominus vocem deprecationis meae.» Cantet hoc anima quae peregrinatur a Domino, cantet hoc ovis illa quae erraverat, cantet hoc filius ille qui mortuus fuerat et revixit, perierat et inventus est (Luc. XV, 6, 24) ; cantet hoc anima nostra, fratres et filii charissimi.",
+          "candidate_score": 0.657404,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3716",
+          "psc_text": "Et ipsi filii praesenti saeculo perierunt, agnoscendi et recipiendi in futuro. Ille tamen vir habens aliud unde gauderet, in quo verum erat quod modo commemoravimus, «Per singulos dies benedicam te;» numquid quia ille dies quo totum perierat, tristis illuxit, ideo lux interior in corde defecit? Stetit quippe in illa luce, et ait: «Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum» (Job I) . Ergo per singulos dies laudavit, qui etiam in die tam tristi laudavit. Breve magisterium est, ut semper laudes Deum, veroque corde, non falso dicas: «Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo» (Psal. XXXIII, 2) . Breve magisterium est, scilicet ut noveris eum misericorditer dare cum dat, misericorditer auferre cum tollit; nec te credas a misericordia ejus derelinqui, qui tibi aut blanditur dando, ne deficias; aut corripit exsultantem, ne pereas. Sive ergo in ejus donis, sive in ejus",
+          "candidate_score": 0.654861,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3647",
+          "psc_text": "Attendite ergo, quantum potestis, gratiae commendationem, qua gratis salvi facti estis. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me.» Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam (Psal. CXII, 1) . «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia,» non in mea, non quia ego merui, sed quia tu misereris. Nam si meum ostenderem meritum, nihil abs te mererer, nisi supplicium. Avulsisti merita mea, inseruisti dona tua. «Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in tua justitia educes de tribulatione animam meam; et in tua misericordia ad interitum deduces inimicos meos. Et perdes omnes tribulantes animam meam; quoniam servus tuus sum ego.» IN PSALMUM CXLIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [«vers.» 1.] Psalmi hujus titulus brevis est numero verborum, sed gravis pondere mysteriorum: «Ipsi David ad Goliam.» Praelium hoc factum tempore patrum nostrorum, de Scripturis sanctis recolit mecum Charitas vestra. Cum enim adversus populum Dei alienigenae dimicarent, provocavit unus unum,",
+          "candidate_score": 0.654791,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3324",
+          "psc_text": "tamen non commendo opera manuum mearum: timeo ne cum inspexeris, invenias plura peccata quam merita. Hoc solum rogo, hoc dico, hoc impetrare desidero: «Opera manuum tuarum ne despicias.» Opus tuum in me vide, non meum; nam meum si videris, damnas; tuum si videris, coronas. Quia et quaecumque sunt bona opera mea, abs te mihi sunt, et ideo tua magis quam mea sunt. Audio quippe ab Apostolo tuo: «Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis, sed Dei donum est; non ex operibus, ne forte quis extollatur. Ipsius enim sumus figmentum, creati in Christo Jesu in operibus bonis» (Ephes. II, 8-10) . Ergo, sive in eo quod homines sumus, sive in eo quod ex nostra impietate mutati et justificati sumus, Domine, «opera manuum tuarum ne despicias.» IN PSALMUM CXXXVIII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Psalmum nobis brevem paraveramus, quem mandaveramus cantari a Lectore; sed ad horam, quantum videtur,",
+          "candidate_score": 0.647138,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3792",
+          "psc_text": "7. Quid est, «in vita mea? Spes mea tu es» hic. «Spes mea es tu» hic, dicimus: «portio» autem «mea» non hic, sed «in terra viventium» (Psal. CXLI, 6) . Nam ista terra morientium est: hinc transimus: sed interest quo. Quoniam et malus homo peregrinatur hic, et bonus homo peregrinatur hic. Non enim bonus transit, et malus hic permanet; aut malus transit, et bonus hic permanet: ambo transeunt, sed non ambo ad unum. Duo erant; pauper ulcerosus ad januam jacens divitis, et dives indutus purpura et bysso, in epulis quotidie splendidis: ambo hic erant, ambo hinc transierunt, sed non ad unum locum; diversa loca suscipiunt, quia diversa merita perducunt. Transiit pauper in sinum Abrahae, et transiit dives in tormenta inferorum. Vicini corpore in terra; ille in domo, ille ante januam: post mortem tantum separati, ut dicat Abraham, «Inter nos et vos chaos magnum firmatum est» (Luc. XVI, 19-26) . Ergo,",
+          "candidate_score": 0.637558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_29",
+          "bdc_text": "Duo e Parisiis missi , alter cum equo ab uxore dato , quem reieci , quoniam non studere , sed nugari volebat impensis meis , alter. . .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2796",
+          "psc_text": "Pacem. Numquid autem dixerunt Angeli, Pax in terra divitibus hominibus? Sed, «Pax in terra hominibus bonae voluntatis» (Luc. II, 14) . In Zacchaeo magna voluntas, in Zacchaeo charitas magna. Suscepit Dominum hospitio, gaudens suscepit, et dimidium patrimonii sui pauperibus promisit se daturum, et si cui aliquid abstulerat, quadruplum redditurum (Id. XIX, 6, 8) ; ut intelligas propterea sibi eum tenuisse dimidium, non ut haberet quod possideret, sed ut haberet unde debita redderet. Magna voluntas; multum dedit, multum seminavit. Ergo vidua illa quae duo minuta misit, parum seminavit? Imo tantum, quantum Zacchaeus. Minores enim facultates ferebat, sed parem voluntatem habebat (Luc. XXI, 1-4) . Misit duo minuta de tanta voluntate, de quanta Zacchaeus dimidium patrimonii sui. Si attendas quid dederunt, diversa invenies: si attendas unde dederunt, paria invenies; quidquid habuit dedit illa, et quod habuit dedit ille. 12. Fac aliquem non habere vel duos nummos: est aliquid vilius quod seminemus, ut",
+          "candidate_score": 0.627309,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4114",
+          "psc_text": "usu locutionis usque adeo vel non est, vel raro est, ut etiam duodecim Prophetarum unum librum esse ideo persuadeatur, quia similiter legitur, «Sicut scriptum est in libro Prophetarum» (Act. VII, 42) . Sunt etiam qui universas omnino Scripturas canonicas unum librum vocent, quod valde mirabili et divina unitate concordent: et hinc esse dictum, «In capite libri scriptum est de me, ut faciam voluntatem tuam;» ut sic intelligatur per Filium Pater fecisse mundum, cujus conditio principium Scripturarum est in libro Geneseos. Vel magis quia prophetia videtur esse, non facta narrans, sed futura praenuntians (non enim ait, quod fecerim; sed, «ut faciam,» sive, «ut facerem voluntatem tuam»); ad illud haec sententia referenda est, quod in primis partibus ejusdem libri scriptum est, «Erunt duo in carne una» (Gen. II, 24) . Quod sacramentum magnum dicit Apostolus, in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 31, 32) . Quanquam et iste Psalmorum liber potest intelligi",
+          "candidate_score": 0.605972,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2796",
+          "psc_text": "Pacem. Numquid autem dixerunt Angeli, Pax in terra divitibus hominibus? Sed, «Pax in terra hominibus bonae voluntatis» (Luc. II, 14) . In Zacchaeo magna voluntas, in Zacchaeo charitas magna. Suscepit Dominum hospitio, gaudens suscepit, et dimidium patrimonii sui pauperibus promisit se daturum, et si cui aliquid abstulerat, quadruplum redditurum (Id. XIX, 6, 8) ; ut intelligas propterea sibi eum tenuisse dimidium, non ut haberet quod possideret, sed ut haberet unde debita redderet. Magna voluntas; multum dedit, multum seminavit. Ergo vidua illa quae duo minuta misit, parum seminavit? Imo tantum, quantum Zacchaeus. Minores enim facultates ferebat, sed parem voluntatem habebat (Luc. XXI, 1-4) . Misit duo minuta de tanta voluntate, de quanta Zacchaeus dimidium patrimonii sui. Si attendas quid dederunt, diversa invenies: si attendas unde dederunt, paria invenies; quidquid habuit dedit illa, et quod habuit dedit ille. 12. Fac aliquem non habere vel duos nummos: est aliquid vilius quod seminemus, ut",
+          "candidate_score": 0.605063,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1175",
+          "psc_text": "firmi infirmitatem infirmorum portare» (Rom. XV, 1) ? «Adhaeserunt ossa mea carni meae.» 7. [«vers. 7, 8.] Similis factus sum pelicano» «qui habitat in solitudine; factus sum sicut nycticorax in parietinis. Vigilavi, et factus sum sicut passer singularis in tecto.» Ecce tres aves, et tria loca; quid sibi velint, donet Dominus ut dicamus, et ut audiatis utiliter quod dicitur salubriter. Quid sibi volunt tres aves, et tria loca? Quae tres aves? Pelicanus, nycticorax, et passer: et tria loca, solitudo, parietinae, et tectum. Pelicanus in solitudine, nycticorax in parietinis, passer in tecto. Primo quid sit pelicanus, dicendum est. In ea quippe regione nascitur, ut nobis ignota haec avis sit. Nascitur in solitudinibus, maxime Nili fluminis, in Aegypto. Quaelibet sit avis haec, quod de illa Psalmus dicere voluit, hoc intueamur. «Habitat,» inquit, «in solitudine.» Quid quaeris formam ejus, membra ejus, vocem ejus, mores ejus? Quantum tibi Psalmus dicit, avis est habitans in",
+          "candidate_score": 0.603255,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ;",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4114",
+          "psc_text": "usu locutionis usque adeo vel non est, vel raro est, ut etiam duodecim Prophetarum unum librum esse ideo persuadeatur, quia similiter legitur, «Sicut scriptum est in libro Prophetarum» (Act. VII, 42) . Sunt etiam qui universas omnino Scripturas canonicas unum librum vocent, quod valde mirabili et divina unitate concordent: et hinc esse dictum, «In capite libri scriptum est de me, ut faciam voluntatem tuam;» ut sic intelligatur per Filium Pater fecisse mundum, cujus conditio principium Scripturarum est in libro Geneseos. Vel magis quia prophetia videtur esse, non facta narrans, sed futura praenuntians (non enim ait, quod fecerim; sed, «ut faciam,» sive, «ut facerem voluntatem tuam»); ad illud haec sententia referenda est, quod in primis partibus ejusdem libri scriptum est, «Erunt duo in carne una» (Gen. II, 24) . Quod sacramentum magnum dicit Apostolus, in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 31, 32) . Quanquam et iste Psalmorum liber potest intelligi",
+          "candidate_score": 0.596263,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3320",
+          "psc_text": "hic alius intellectus non negligendus, et forte magis eligendus. «Domine» Christe, «retribues pro me.» Ego enim si reddam, rapui; tu quod non rapuisti, solvisti: «Domine, retribues pro me.» Vide illum retribuentem pro nobis. Venerunt qui tributum exigerent; exigebant tributum didrachmam, id est duas drachmas in uno homine: ventum est ad Dominum, ut solveret tributum; imo non ad ipsum, sed ad discipulos; et dictum est illis: «Magister vester non solvit tributum?» Illi retulerunt ad eum. Et ille: «Reges terrae a quibus exigunt tributum? a filiis suis, an ab alienis?» Responderunt: «Ab alienis. Ergo,» inquit, «liberi sunt filii. Sed tamen ne scandalizemus eos,» ait Petro, «vade, mitte hamum in mare, et qui primus piscis ascenderit, aperi os ejus, et invenies staterem;» id est duas didrachmas. Stater ponderis genus est, habens quatuor drachmas. «Invenies» ibi; «da illis pro me et te» (Matth. XVII, 23-26) . «Domine, retribues pro me.» Merito habemus primum piscem",
+          "candidate_score": 0.595908,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 2,
+      "cf_id": "cf016",
+      "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1",
+      "max_score": 0.698334,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_221",
+          "psc_text": "i) uiderept B 24 sonitus P sonus cet. XXXII. Ambr. pars 2. 18 non inmerito flebat, quoniam uersaretur in terris, cui caelestia tabernacula deberentur et quem aulae potentis expectaret introitus. denique illam solam omnibus regni sui opibus praeferebat, sicut ipse testificatus est alibi dicens: unam petiui a domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo domini omnes dies uitae meae et ut uideam E delectationem domini. delectatio domini in ecclesia est. ecclesia est imago caelestium; etenim postquam umbra praeteriit, imago successit. umbra synagoga est: in umbra lex, in euangelio ueritas. ideo in euangelii lumine ueritatis imago resplendet. flebat igitur propheta quia differebantur plena gratia bona et referta laetitiae. § 10 Denique et in posterioribus dicit: heu me quodincolatus F meus prolongatus est! et ideo interpellabat dominum, quia ad meliora properabat. in ipsis tamen adflictationibus saeculi magna erat consolatio praesentium, spes futurorum. quis enim non erigeret animum, qui posset sperare in tabernaculo",
+          "candidate_score": 0.698334,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_289",
+          "psc_text": "in conspectu meo mensam aduersum eos qui conterunt me, ait: et introibo ad altare dei mei, ad deumde, qui laetificat iuuentutem meam. pulchre dixit quasi Adam: et introibo. eiecti enim eramus de paradiso domini, ex quo Adam peccati sui conscius uultum domini declinauit. decore quoque addidit: et introibo ad altare dei, quasi in conspectum dei rediret. auersus enim erat a muneribus nostris, quando Cain parricidae illius munera non probauit. latebat Cain 651 A alienus a domini conspectu: furens effera uis animi, quod in fratris sui dominus respexerat munera, sub offensione proprios reliquit heredes. occiderat Abel non sibi, cuius et sanguis clamabat ad dominum, sed occiderat omnibus nobis. nullius prope iam sacrificium probabatur, quia non erat qui faceret bonitatem, non erat usque ad unum, quando nec deo fides nec fratris 3 Esai. 65, 1 6 Psalm. XXXXII 3 12 Psalm. XXII 5 14 Psalm. XXXXII 4 17 Gen. 3, 8 20",
+          "candidate_score": 0.665566,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_211",
+          "psc_text": "baptismum et sacri fontis ablutus inriguo omnia persecutionis uenena reiecit. uide ceruum dominum Iesum, quando uenit ad Iohannem Baptistam et dicenti sibi Iohanni: ego a te debeo baptizari, et tu uenis ad me? respondit: sine modo. et hoc dicto in aquas salutem sitiens publicam tota B auiditate descendit. sed iam satis nobis in exordio tractatus sicut in principio anni more uulgi ceruus adlusit. pergamus ad cetera. § 6 Interpellat, ut dixi, Dauid dicens ad dominum: sicut c ceruus desiderat ad fontes aquarum ita desiderat anima mea ad te, deus. sitiuit anima mea ad deum D uiuum. quando ueniam et parebo ante faciem dei? aestuat sanctus nec sese capit — maior est enim animi magnificentia quam cuiuslibet corporis magnitudo — et securus menti de terris ad caelestia euolare desiderat, sicut et alibi 5 Iob 27, 3 6 Act. 16, 18 9 Psalm. XXXXI 2 12 Matth. 3, 14 sq. 16 cf.",
+          "candidate_score": 0.66297,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_205",
+          "psc_text": "unde dictum est ei: super aspidem et basiliscum ambulabis. simus ergo et nos 1 Psalm. XVIII 6 3 Cant. 2, 8 5 Cant. 2, 9 8 Gen. 28,17 11 Cant. 2,9-12 18 Cant. 2,12 23 Ioh. 13, 18 Gen. 3,15 24 Psalm. LXXXX 13 1 egressus P (e alt. s. u.) suo OnJ. B eiultauit B gigans P gigas cet. 4 super onl. B maiores P (e ex i) 6 est inquit B aut inulo P aut hinnulo DP'C hinuloque B 7 bether P 8 est domns B et (eras.) in P 9 uota sponsae DP' 11 hic est post B prospiciens P (s pr. s. u.) 14 formonsa P formosa cet. 15 praeteriit imber in ras. P apparuerunt (s. f nisi sunt) D 16 est P (s 8. fl.) 17 flores P (e ex i) 21 lacunam indicaui, quamquam fort. etiam <eo) sufficit; contentus post solis add. in mg.",
+          "candidate_score": 0.609044,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_297",
+          "psc_text": "iuuentutem meam. ut qui supra se inueterasse inter inimicos suos dixerat, uti 4 Matth. 25, 21 5 Matth. 25, 80 8 Esai. 41. 1 17 I Petro 2, 22 24 Psalm. XXXXII 4 26 Psalm. VI 8 1 adnersus B a om. B 2 reconciliatus P (re 8. it. m2) 3 misericortiam P 4 gautium P 6 exterioris P Adam ... sede s. u. m2 P deiectua D 9 inweulae P 11 homines P (e ex i) 12 quasi insulae P (si in in ras.) 18 insulae om. DP' consonoris B 14 fraudium B (r ex 1) scopolis P (v s. o alt.) 15 et (eras.) P, om. cet. 16 ad P 17 hunc P (n 8. u.) 18 tranquiHtatem P 19 aspectibus B (in mg. m2 ai affectibus) 21 naufragia DP' quietis P (i alt. ex e) 22 fratris P (i ex e) 23 mentis P (i ex e)",
+          "candidate_score": 0.605132,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 3,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
+      "max_score": 0.697786,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384",
+          "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in",
+          "candidate_score": 0.697786,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.692152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820",
+          "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum",
+          "candidate_score": 0.690304,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.690133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
+          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
+          "candidate_score": 0.686234,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.683062,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326",
+          "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica",
+          "candidate_score": 0.682058,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
+          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
+          "candidate_score": 0.68201,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.680882,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151",
+          "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.",
+          "candidate_score": 0.679521,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.678179,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur . Sed adibit libe. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_489",
+          "psc_text": "Neque enim spiritum deducere de aere dubitamus, in quem scimus ire fumum ex aris omnibus et incensis daemoniorum. Unde apparet illud esse prohibitum, ne in honorem alienorum deorum aliqua re utamur, aut uti existimemur, sic eam accipiendo, ut quamvis animo contemnamus, eos tamen qui nostrum animum ignorant, ad haec honoranda aedificemus. Et cum templa, idola, luci, et si quid hujusmodi, data potestate evertuntur, quamvis manifestum est cum id agimus, non ea nos honorare, sed potius detestari, ideo tamen in usus nostros privatos duntaxat et proprios non debemus inde aliquid usurpare, ut appareat nos pietate ista destruere, non avaritia. Cum vero in usus communes, non proprios ac privatos, vel in honorem Dei veri convertuntur, hoc de illis fit quod de ipsis hominibus, cum ex sacrilegis et impiis in veram religionem mutantur. Hoc Deus intelligitur docuisse illis testimoniis quae ipse posuisti, cum de luco alienorum deorum jussit ligna ad holocaustum adhiberi; et",
+          "candidate_score": 0.677395,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2927",
+          "psc_text": "omnia vel plurima tantae impietatis argumenta colligere, praesertim quia cum ista conscriberem, perlatores navigaturi me immorari diutius non sinebant. Puto autem onerosum me non fuisse sanctis sensibus tuis, quod de tanto malo, omnique vigilantia, Domino adjuvante, vitando, tacere non potui. EPISTOLA CLXXIX. Augustinus Joanni episcopo Jerosolymitano, retegens Pelagii haeresim contentam in ejus libro, quem ipsi transmittit una cum libro de Natura et Gratia a se contra istum elaborato; petens vicissim ut mittat Gesta ecclesiastica Diospolitanae synodi, quibus Pelagius purgatus esse perhibetur. Domino beatissimo, ac merito venerabili fratri et coepiscopo JOANNI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quod tuae Sanctitatis scripta non merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium",
+          "candidate_score": 0.6754,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_7_9",
+          "bdc_text": "septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3609",
+          "psc_text": "primo homini data est, nescio, Deus scit? Utrum horum vis ut confirmem. Possem, si nossem. Quod si ipse nosti, en habes me cupidiorem discere quod nescio, quam docere quod scio. Si autem nescis, sicut ego, ora sicut ego, ut sive per quemlibet servum suum, sive per se ipsum Magister ille nos doceat, qui dixit discipulis suis: Ne volitis dici ab hominibus rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8): si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis dicere expediat. 16. Nam confiteor Dilectioni tuae cupiditatem meam. Cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur. Desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit sanctorum, quam unde in hanc terram venire coeperim: et tamen illud cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est",
+          "candidate_score": 0.674953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869",
+          "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres",
+          "candidate_score": 0.672507,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869",
+          "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres",
+          "candidate_score": 0.672061,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820",
+          "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum",
+          "candidate_score": 0.671409,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
+          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
+          "candidate_score": 0.671351,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_7_9",
+          "bdc_text": "septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1669",
+          "psc_text": "episcopo in ecclesia mihi tradita, nisi me interrogato ac permittente, posse ordinari; quod si permitterem, a fide nihilominus deviarem. Addebam etiam, nihil eos velle, si ordinaretur invitus, nisi ut ordinatus abscederet. Illi hoc posse fieri non credebant. Multitudo vero pro gradibus constituta, horrendo et perseverantissimo clamorum fremitu in eadem voluntate persistens, incertos animi consiliique faciebat. Tunc illa in fratrem meum indigna clamabantur, tunc a nobis graviora timebantur. 2. Sed quamvis tanto motu populi et tanta perturbatione Ecclesiae permoverer, nec aliud constipationi illi dixissem, nisi eum me invitum ordinare non posse; nec sic tamen adductus sum, quia et hoc promiseram non me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo;",
+          "candidate_score": 0.669517,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1907",
+          "psc_text": "illorum, quia invenit Ecclesia catholica ubi suam erga atrocissimos inimicos servet atque exhibeat lenitatem. In tanta quippe crudelitate, quaecumque praeter sanguinem vindicta processerit, magna lenitas apparebit. Quod etsi modo quibusdam nostris, illa atrocitate commotis, videtur indignum, et quasi dissolutionis et negligentiae simile; transactis tamen motibus animorum, qui recentioribus factis solent turbulentius excitari, egregie luculenta bonitas apparebit, et ob hoc magis eadem Gesta legere atque ostendere delectabit, domine merito insignis, multumque charissime ac desiderantissime fili. Ibi est sanctus frater et coepiscopus meus Bonifacius, et per diaconum Peregrinum qui cum illo perrexit, commonitorium direxi; quod sic habe tanquam praesentiam meam. Et quod vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni",
+          "candidate_score": 0.669166,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.668252,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958",
+          "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso",
+          "candidate_score": 0.667219,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_705",
+          "psc_text": "versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum ac ministrum fidelissimum, mihique charissimum mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse.",
+          "candidate_score": 0.666073,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768",
+          "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,",
+          "candidate_score": 0.66572,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
+          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
+          "candidate_score": 0.665544,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
+          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
+          "candidate_score": 0.665182,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820",
+          "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum",
+          "candidate_score": 0.66504,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326",
+          "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica",
+          "candidate_score": 0.664227,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_7_9",
+          "bdc_text": "septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2394",
+          "psc_text": "quanquam perturbati fuerimus, tamen ego considerans et quae nobis pridie dixeras, et qui esset post illum exorturus dies, quoniam beati Cypriani erat pridiana solemnitas, existimavi quod etiam elegerit diem, quo et tibi postulata concederet, et universam Christi Ecclesiam repente laetificans, ad locum tanti martyris ascendere voluerit, parcendi benignitate quam occidendi potestate sublimior; cum ecce nobis nuntius irruit, quo prius percussos esse nossemus, quam quomodo audirentur quaerere valeremus. Provisus enim erat et proximus locus, non suppliciis hominum deputatus, sed ornamento potius civitatis, ubi merito creditur propterea quosdam ante aliquot dies jussisse mactari, ne in istis invidiosa novitas esset: quos consilium fuit sic posse subripi Ecclesiae, si non solum subito feriri juberentur, verum etiam in loco proximo ferirentur. Satis itaque indicavit ei matri se inferre non timuisse cruciatum, cujus timuit interventum: Ecclesiae scilicet sanctae, inter cujus fideles in ejus gremio baptizatos et ipsum utique noveramus. Post hunc igitur tanti moliminis exitum, cum",
+          "candidate_score": 0.66413,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768",
+          "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,",
+          "candidate_score": 0.663826,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868",
+          "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus",
+          "candidate_score": 0.663577,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347",
+          "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,",
+          "candidate_score": 0.663122,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_747",
+          "psc_text": "quoque milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere, quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti loricam justitiae, et calceati pedes in praeparationem Evangelii pacis: super omnia accipientes scutum fidei, in quo possitis universa tela maligni ignita exstinguere; et galeam salutis accipite, et gladium Spiritus, quod est verbum Dei » (Ephes. VI, 13 17). His quondam telis rex David armatus procedebat ad praelium; et quinque lapides de torrente accipiens levigatos, nihil asperitatis et sordium inter hujus saeculi turbines in sensibus suis esse monstrabat, bibens de torrente in via; et idcirco exaltatus caput superbissimum Goliath suo potissimum mucrone truncavit, percutiens in fronte blasphemum (I Reg. XVII, 40-51), et in ea parte corporis vulnerans, in qua et praesumptor sacerdotii",
+          "candidate_score": 0.662977,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3584",
+          "psc_text": "tantum exemplo, sed etiam ipsius Optati litterarum instituto ac ratione hortatur. Petit denuo ut Libellum Fidei ad se mittat, ac ne doctorum episcoporum traditiones, doctor novellus et rudis corrumpere aggrediatur. Tandem quid de anima fides doceat, breviter exponit, occurrentesque aliquot quaestiones obiter solvit. Domino beatissimo, sinceriterque charissimo, et desiderantissimo fratri et coepiscopo OPTATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Per religiosum presbyterum Saturninum tuae Venerationis litteras sumpsi, hoc a me magno studio, quod nondum habeo, flagitantis. Sed cur hoc feceris causam mihi aperuisti, quod scilicet credas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre",
+          "candidate_score": 0.662298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382",
+          "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,",
+          "candidate_score": 0.66211,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
+          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
+          "candidate_score": 0.662087,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
+          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
+          "candidate_score": 0.662076,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
+          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
+          "candidate_score": 0.661383,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo . Duo e Parisiis missi , alter cum equo ab uxore dato , quem reieci , quoniam non studere , sed nugari volebat impensis meis , alter. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013",
+          "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur",
+          "candidate_score": 0.66125,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
+          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
+          "candidate_score": 0.660465,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1907",
+          "psc_text": "illorum, quia invenit Ecclesia catholica ubi suam erga atrocissimos inimicos servet atque exhibeat lenitatem. In tanta quippe crudelitate, quaecumque praeter sanguinem vindicta processerit, magna lenitas apparebit. Quod etsi modo quibusdam nostris, illa atrocitate commotis, videtur indignum, et quasi dissolutionis et negligentiae simile; transactis tamen motibus animorum, qui recentioribus factis solent turbulentius excitari, egregie luculenta bonitas apparebit, et ob hoc magis eadem Gesta legere atque ostendere delectabit, domine merito insignis, multumque charissime ac desiderantissime fili. Ibi est sanctus frater et coepiscopus meus Bonifacius, et per diaconum Peregrinum qui cum illo perrexit, commonitorium direxi; quod sic habe tanquam praesentiam meam. Et quod vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni",
+          "candidate_score": 0.660342,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_7_9",
+          "bdc_text": "septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1668",
+          "psc_text": "Ego autem post primos eorum clamores, cum eis dixissem de illo invito non ordinando qua jam promissione detinerer, atque adjecissem quod si mea fide violata illum haberent presbyterum, me episcopum non haberent, ad nostra subsellia, relicta turba redieram. Tum illi aliquantulum inopinata mea responsione cunctati atque turbati, velut flamma vento paululum pressa, deinde coeperunt multo ardentius excitari, existimantes fieri posse ut vel mihi extorqueretur illud non servare promissum, vel me tenente promissi fidem, ab alio episcopo ordinaretur. Dicebam ego quibus poteram, qui ad nos in absidem honoratiores et graviores ascenderant, nec a promissi fide me posse dimoveri, nec ab alio episcopo in ecclesia mihi tradita, nisi me interrogato ac permittente, posse ordinari; quod si permitterem, a fide nihilominus deviarem. Addebam etiam, nihil eos velle, si ordinaretur invitus, nisi ut ordinatus abscederet. Illi hoc posse fieri non credebant. Multitudo vero pro gradibus constituta, horrendo et perseverantissimo clamorum fremitu in eadem voluntate",
+          "candidate_score": 0.658528,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691",
+          "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me",
+          "candidate_score": 0.658066,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820",
+          "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum",
+          "candidate_score": 0.657401,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770",
+          "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,",
+          "candidate_score": 0.657399,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3689",
+          "psc_text": "quis ista vituperet, nisi qui parum attendit nec inulta omnia relinquenda, nec uno modo omnia vindicanda? 9. Quia ergo pastorali vigilique cautela beatissimus Papa Bonifacius in epistola sua posuit, de Antonio loquens episcopo, et ait, Si ordinem rerum nobis fideliter indicavit; accipe nunc ordinem rerum quem ille in suo libello reticuit, ac deinde quae post ejus sanctae memoriae viri in Africa lectas litteras gesta sunt; et subveni hominibus opem tuam in Christi misericordia multo avidius quam ille poscentibus, a cujus inquietudine desiderant liberari. Judicia quippe illis, et publicas potestates, et militares impetus tanquam exsecuturos apostolicae Sedis sententiam, sive ipse, sive rumores creberrimi comminantur, ut miseri homines christiani catholici graviora formident a catholico episcopo, quam, cum essent haeretici, a catholicorum imperatorum legibus formidabant. Non sinas ista fieri, obsecro te per Christi sanguinem, per apostoli Petri memoriam, qui christianorum praepositos populorum monuit ne violenter dominentur in fratres (I Petr. V, 3). Ego",
+          "candidate_score": 0.657313,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_15_17",
+          "bdc_text": "Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768",
+          "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,",
+          "candidate_score": 0.65728,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_746",
+          "psc_text": "et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves, per diaconum Cyprianum, tuae Dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes: ad quas si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor, quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere, qui ante triduum, quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur; ut fortissimos quoque milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere, quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo. » Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti loricam",
+          "candidate_score": 0.657121,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.657117,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904",
+          "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi",
+          "candidate_score": 0.657009,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768",
+          "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,",
+          "candidate_score": 0.656953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
+          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
+          "candidate_score": 0.656621,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
+          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
+          "candidate_score": 0.656391,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980",
+          "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,",
+          "candidate_score": 0.655625,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
+          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
+          "candidate_score": 0.65503,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440",
+          "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam",
+          "candidate_score": 0.65449,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808",
+          "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et",
+          "candidate_score": 0.654408,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954",
+          "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia",
+          "candidate_score": 0.653104,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_339",
+          "psc_text": "V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius reginae, ubi unam fidem etiam de ipsa requie retinemus, interiora membra vexemus. Etsi enim quia vetera transierunt, cum eis transiit etiam carnalis vacatio sabbati; non tamen quia sabbato et dominico sine superstitiosa vacatione prandemus, ideo duobus dominis servimus, quia et sabbati et dominici unus est dominus. 24. Iste autem qui vetera transisse sic dicit, ut in Christo cederet ara altari, gladius jejunio, precibus ignis, pani pecus, poculo sanguis, nescit altaris nomen magis Legis et Prophetarum Litteris frequentatum, et altare Deo prius in tabernaculo, quod per Moysen factum est, collocatum (Exod. XL, 24); aram quoque in apostolicis Litteris inveniri, ubi Martyres",
+          "candidate_score": 0.652837,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
+          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
+          "candidate_score": 0.652479,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo . Duo e Parisiis missi , alter cum equo ab uxore dato , quem reieci , quoniam non studere , sed nugari volebat impensis meis , alter. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3843",
+          "psc_text": "consilium duxit uxorem et in multis graviter deliquit. Hunc hortatur ad vetus propositum, si per uxorem liceat; si non liceat, potestate mundana utatur in bonum, non in malum. Domino filio in praesentem et in aeternam salutem Dei misericordia protegendo et regendo BONIFACIO, AUGUSTINUS. 1. Fideliorem hominem, et qui faciliores haberet accessus ad aures tuas ferens litteras meas, nunquam potui reperire, quam nunc obtulit Dominus servum et ministrum Christi, diaconum Paulum, ambobus nobis charissimum, ut aliquid tibi loquerer, non pro potentia tua, et honore quem geris in isto saeculo maligno; nec pro incolumitate carnis tuae corruptibilis atque mortalis, quia et ipsa transitoria est, et quamdiu sit, semper incertum est; sed pro illa salute quam nobis promisit Christus: qui propterea hic exhonoratus atque crucifixus est, ut doceret nos bona hujus saeculi magis contemnere quam diligere, et hoc amare et sperare ab illo, quod in sua resurrectione monstravit. Resurrexit enim a mortuis, nec",
+          "candidate_score": 0.652019,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.650874,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_11_13",
+          "bdc_text": "habebo ? propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_116",
+          "psc_text": "non possit. Aut si ab una ecclesia inchoanda est medicina; sicut videtur audaciae, mutare conari quod Carthaginensis Ecclesia tenet, sic magnae impudentiae est, velle servare quae Carthaginensis Ecclesia correxit. Ad hanc autem rem quis alius episcopus esset optandus, nisi qui ea diaconus exsecrabatur? 5. Sed quod erat tunc dolendum nunc auferendum est; non aspere, sed sicut scriptum est, in spiritu lenitatis et mansuetudinis (Gal. VI, 1). Dant enim mihi fiduciam litterae tuae indices germanissimae charitatis, ut tecum tanquam mecum audeam colloqui. Non ergo aspere, quantum existimo, non duriter, non modo imperioso ista tolluntur; magis docendo quam jubendo, magis monendo quam minando. Sic enim agendum est cum multitudine: severitas autem exercenda est in peccata paucorum. Et si quid minamur, cum dolore fiat, de Scripturis comminando vindictam futuram ne nos ipsi in nostra potestate, sed Deus in nostro sermone timeatur. Ita prius movebuntur spirituales vel spiritualibus proximi, quorum auctoritate, et lenissimis quidem",
+          "candidate_score": 0.650671,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_606",
+          "psc_text": "inscribitur [Psal. VI et XI], et octavo die circumcidebantur infantes, et in Ecclesiaste ad duorum Testamentorum significationem dicitur, Da illis septem, et illis octo [Eccle. XI, 2] ); reservatum est tamen et occultatum, et solum celebrandum sabbatum traditum est: quia erat antea requies mortuorum; resurrectio autem nullius erat, qui resurgens ex mortuis, jam non moreretur, et mors illi ultra non dominaretur; ut postquam facta est talis resurrectio in corpore Domini (ut praeiret in capite Ecclesiae, quod corpus Ecclesiae speraret in fine), jam etiam dies dominicus, id est octavus, qui et primus, inciperet celebrari. Ipsa etiam causa intelligitur, cur observandum Pascha, ubi ovem occidere et comedere jubentur, quod manifestissime passionem Domini praefigurat, non eis ita praeceptum est, ut attenderent occurrere sabbatum, et cum mense novorum ad tertiam lunae hebdomadam concurrere, ut eumdem quoque diem Dominus potius sua passione signaret, qui etiam dominicum, id est, octavum, qui et primus est, declaraturus advenerat.",
+          "candidate_score": 0.648771,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013",
+          "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur",
+          "candidate_score": 0.648697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo . Duo e Parisiis missi , alter cum equo ab uxore dato , quem reieci , quoniam non studere , sed nugari volebat impensis meis , alter. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808",
+          "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et",
+          "candidate_score": 0.648045,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
+          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
+          "candidate_score": 0.647627,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768",
+          "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,",
+          "candidate_score": 0.647486,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
+          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
+          "candidate_score": 0.646697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808",
+          "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et",
+          "candidate_score": 0.646116,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_66_68",
+          "bdc_text": "Sanctus ille ab eadem republica Argentinensi in professionem theologicam honesto stipendio et domo data vocatur . 6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_909",
+          "psc_text": "avertat a nobis; sed, sine ullo nocendi animo, facile de homine humana vitia suspicari. Hoc me enim de illis aequum est credere, si vasa sunt Christi, non in contumeliam, sed in honorem facta, et disposita in domo magna a Deo, in opus bonum (II Tim. II, 20, 21). Quod si post hanc attestationem meam, si in notitiam eorum venerit, facere voluerint; quam non recte faciant, et tu vides. 33. Quod sane scripseram, nullum me librum adversus te Romam misisse, ideo scripseram, quia et libri nomen ab illa epistola discernebam, unde omnino nescio quid aliud te audisse existimaveram; et Romam nec ipsam epistolam, sed tibi miseram; et adversus te non esse arbitrabar, quod sinceritate amicitiae sive ad admonendum, sive ad te vel me abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae tibi bonitate Domini concessa sunt, in",
+          "candidate_score": 0.641244,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1781",
+          "psc_text": "Deum perducunt orantem, hoc est credentem, sperantem, desiderantem, et quae petat a Domino in dominica oratione considerantem. Jejunia et ab aliis voluptatibus sine salutis neglectu carnalis concupiscentiae refrenatio, maxime que eleemosynae multum adjuvant orationem, ut possimus dicere: In die tribulationis meae Deum exquisivi, manibus meis, nocte coram eo; et non sum deceptus (Psal. LXXVI, 3). Quomodo enim Deus incorporalis et impalpabilis manibus exquiritur, nisi operibus exquiratur? CAPUT XIV. 25. Adhuc est fortasse quod quaeras, cur Apostolus dixerit, Quid enim oremus sicut oportet, nescimus (Rom. VIII, 26): neque enim ullo modo credendum est vel ipsum, vel quibus ista dicebat, dominicam nescisse orationem. Cur ergo putamus hoc eum dixisse quod nec temere potuit nec mendaciter dicere, nisi quia molestiae tribulationesque temporales plerumque prosunt, vel ad sanandum tumorem superbiae, vel ad probandam exercendamve patientiam, cui probatae et exercitatae clarior merces uberiorque servatur, vel ad quaecumque flagellanda et abolenda peccata; tamen nos nescientes quid",
+          "candidate_score": 0.633886,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39_41",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . . Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1469",
+          "psc_text": "velit dies triginta concedi, quibus agat sub moderata custodia in ea civitate in qua detentus est, ut sua ordinet, sumptusque provideat. Quorum dierum spatio, tua nobis annuente benevolentia, si ejus causam amica disceptatione finire potuerimus, gratulabimur: si autem non potuerimus, inveniet eum exitus judiciorum qui placuerit Deo, secundum causae ipsius meritum vel Domini omnipotentissimi voluntatem. EPISTOLA CXIV. Ad Florentinum super eadem causa Faventii. Domino dilectissimo filio FLORENTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Cujus potestatis jussione Faventium rapueris, ipse videris: hoc autem scio, quod omnis potestas sub imperio constituta, imperatoris sui legibus servit. Quamvis ergo jam per fratrem et compresbyterum meum Coelestinum miserim legem, quam quidem et antequam mitterem, ignorare utique non deberes, qua concessum est eis qui praecipiuntur ab aliqua potestate judiciis exhiberi, ut ad Gesta municipalia perducantur, atque illic interrogentur utrum velint triginta dies in ea civitate ubi tenentur, agere sub moderata custodia, ad parandos sibi fructus, vel rem suam,",
+          "candidate_score": 0.633841,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
+          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
+          "candidate_score": 0.633352,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Illi soli gloria . Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.632981,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_387",
+          "psc_text": "corde nostro jucundant animam nostram (Psal. XCIII, 19). Ita est, quia ita promissum est; ita erit quod restat, sicut promissum est. Obsecramus te per eum qui tibi ista donavit, et populum, cui servis, hac per te benedictione perfudit, ut jubeas singulos quos volueris sermones eorum conscriptos, et emendatos mitti nobis. Nam et ego quod jussisti non negligo, et de Tychonii septem regulis vel clavibus, sicut saepe jam scripsi, cognoscere quid tibi videatur exspecto. Fratrem Hilarinum Hipponensem archiatrum et principalem multum commendamus. Nam de fratre Romano quid satagas novimus, nihilque petendum est nisi ut te pro illo adjuvet Dominus. Amen. EPISTOLA XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino",
+          "candidate_score": 0.632785,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
+          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
+          "candidate_score": 0.632298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3585",
+          "psc_text": "te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ergo misissem, si utrumque haberem. 2. Hoc autem quod habeo, sine altero quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere vel edere non videtur; ne ille qui mihi fortasse, ut desidero, responsurus est, interrogationem meam disceptatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper",
+          "candidate_score": 0.63203,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565",
+          "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque",
+          "candidate_score": 0.630877,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983",
+          "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.",
+          "candidate_score": 0.630435,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39_41",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . . Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808",
+          "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et",
+          "candidate_score": 0.629803,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale . Basileae 17 septembris 1553 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982",
+          "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam",
+          "candidate_score": 0.629219,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S. P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189",
+          "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet",
+          "candidate_score": 0.628929,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1469",
+          "psc_text": "velit dies triginta concedi, quibus agat sub moderata custodia in ea civitate in qua detentus est, ut sua ordinet, sumptusque provideat. Quorum dierum spatio, tua nobis annuente benevolentia, si ejus causam amica disceptatione finire potuerimus, gratulabimur: si autem non potuerimus, inveniet eum exitus judiciorum qui placuerit Deo, secundum causae ipsius meritum vel Domini omnipotentissimi voluntatem. EPISTOLA CXIV. Ad Florentinum super eadem causa Faventii. Domino dilectissimo filio FLORENTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Cujus potestatis jussione Faventium rapueris, ipse videris: hoc autem scio, quod omnis potestas sub imperio constituta, imperatoris sui legibus servit. Quamvis ergo jam per fratrem et compresbyterum meum Coelestinum miserim legem, quam quidem et antequam mitterem, ignorare utique non deberes, qua concessum est eis qui praecipiuntur ab aliqua potestate judiciis exhiberi, ut ad Gesta municipalia perducantur, atque illic interrogentur utrum velint triginta dies in ea civitate ubi tenentur, agere sub moderata custodia, ad parandos sibi fructus, vel rem suam,",
+          "candidate_score": 0.628252,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2498",
+          "psc_text": "judices laboramus; et alia multa quae in eodem edicto ita posuisti, ut te appareat in terreni judicis cingulo, non parva ex parte coelestem rempublicam cogitare. Quare si de veris virtutibus et vere beata vita volui diutius loqui tecum, quaeso ne onerosus deputer tuis occupationibus: imo vero me non esse confido, quando tu adeo magnum animum et mirabiliter laudandum geris, ut nec illas curas deseras, et his libentius ac familiarius occuperis. EPISTOLA CLVI. Hilarius Augustino, proponens illi quaestiones aliquot de quibus cupit edoceri. Domino sancto, jure ac merito venerabili, et per omnia colendo AUGUSTINO episcopo, HILARIUS. Sanctitatis tuae gratia, quae omnibus nota est, parvitati meae persuasit ut vestris de Syracusano Hipponem remeantibus. has ad laudandam mihi Venerabilitatem tuam litteras erogarem, poscens summam Trinitatem ut incolumis et vegetus Dei nostri favore hoc meum scriptum ad recensendum suscipias, domine sancte, jure ac merito venerabilis, et per omnia colende. Proinde rogo ut mei memor",
+          "candidate_score": 0.626886,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Illi soli gloria . Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
+          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
+          "candidate_score": 0.626865,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Illi soli gloria . Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
+          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
+          "candidate_score": 0.626363,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.626222,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Illi soli gloria . Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183",
+          "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae",
+          "candidate_score": 0.625858,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199",
+          "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi",
+          "candidate_score": 0.625717,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
+          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
+          "candidate_score": 0.625405,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1469",
+          "psc_text": "velit dies triginta concedi, quibus agat sub moderata custodia in ea civitate in qua detentus est, ut sua ordinet, sumptusque provideat. Quorum dierum spatio, tua nobis annuente benevolentia, si ejus causam amica disceptatione finire potuerimus, gratulabimur: si autem non potuerimus, inveniet eum exitus judiciorum qui placuerit Deo, secundum causae ipsius meritum vel Domini omnipotentissimi voluntatem. EPISTOLA CXIV. Ad Florentinum super eadem causa Faventii. Domino dilectissimo filio FLORENTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Cujus potestatis jussione Faventium rapueris, ipse videris: hoc autem scio, quod omnis potestas sub imperio constituta, imperatoris sui legibus servit. Quamvis ergo jam per fratrem et compresbyterum meum Coelestinum miserim legem, quam quidem et antequam mitterem, ignorare utique non deberes, qua concessum est eis qui praecipiuntur ab aliqua potestate judiciis exhiberi, ut ad Gesta municipalia perducantur, atque illic interrogentur utrum velint triginta dies in ea civitate ubi tenentur, agere sub moderata custodia, ad parandos sibi fructus, vel rem suam,",
+          "candidate_score": 0.625359,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384",
+          "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in",
+          "candidate_score": 0.625006,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105",
+          "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum",
+          "candidate_score": 0.624439,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S. P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_152",
+          "psc_text": "in quo etiam Trinitatis soliditas continetur. Hunc panem eulogiam esse tu facies dignatione sumendi. EPISTOLA XXV. Paulinus Augustino, exquisitis eum laudibus exornans pro quinque ejus adversus Manichaeos libris, quos ab Alypio acceperat. Panem ipsi dono mittit. Domino fratri unanimo et venerabili AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Charitas Christi quae urget nos, et absentes licet per unitatem fidei alligat, ipsa fiduciam ad te scribendi pudore depulso praestitit: teque per litteras tuas visceribus meis intimavit, quas et de scholasticis facultatibus affluentes, et de coelestibus favis dulces, ut animae meae medicas et altrices, in quinque libris interim teneo, quos munere benedicti et venerabilis nobis episcopi nostri Alypii, non pro nostra instructione tantum, sed etiam pro Ecclesiae multarum urbium utilitate suscepimus. Hos igitur nunc libros lectioni habeo; in his me oblecto; de his cibum capio, non illum qui perit, sed qui operatur vitae aeternae substantiam per fidem nostram, qua accorporamur in Christo Jesu",
+          "candidate_score": 0.624035,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_246",
+          "psc_text": "uno conjugio proposita utrique sexui calcandae superbiae, non desperandae perfectionis exempla. Nescio si quidquam misericordius agitis, quam si tantum nolitis latere, quod tales estis, quantum tales esse voluistis. 7. Vetustinum impiis quoque miserabilem puerum vestrae benignitati charitatique commendo: causas calamitatis et peregrinationis ejus audietis ex ipso. Nam et propositum ejus, quo serviturum se esse pollicetur Deo, tempus prolixius, et aetas robustior, et transactus timor certius indicabunt. Tres libros, atque utinam tam grandis quaestionis ita explicatores ut grandes, tanto minus metuens in te laborem legendi, quanto ardorem perspicio diligendi, misi Sanctitati et Charitati tuae; nam quaestio eorum de Libero Arbitrio est. Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate",
+          "candidate_score": 0.624017,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_38_40",
+          "bdc_text": "Illi soli gloria . Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
+          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
+          "candidate_score": 0.623877,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_339",
+          "psc_text": "V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius reginae, ubi unam fidem etiam de ipsa requie retinemus, interiora membra vexemus. Etsi enim quia vetera transierunt, cum eis transiit etiam carnalis vacatio sabbati; non tamen quia sabbato et dominico sine superstitiosa vacatione prandemus, ideo duobus dominis servimus, quia et sabbati et dominici unus est dominus. 24. Iste autem qui vetera transisse sic dicit, ut in Christo cederet ara altari, gladius jejunio, precibus ignis, pani pecus, poculo sanguis, nescit altaris nomen magis Legis et Prophetarum Litteris frequentatum, et altare Deo prius in tabernaculo, quod per Moysen factum est, collocatum (Exod. XL, 24); aram quoque in apostolicis Litteris inveniri, ubi Martyres",
+          "candidate_score": 0.623063,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982",
+          "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam",
+          "candidate_score": 0.622988,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1794",
+          "psc_text": "desideras, quae quamdiu nondum habes, etiam salvis omnibus atque obsequentibus tuis, tanquam desolatam deputare te debes. Et si tu, profecto etiam tuo exemplo religiosissima nurus tua, et aliae sanctae viduae virginesque sub vestra cura securius constitutae: quanto enim magis domum vestram pie tractatis, tanto impensius orationibus instare debetis, rerum praesentium non occupatae negotiis, nisi quae flagitat causa pietatis. 31. Sane memineritis et pro nobis non negligenter orare. Nolumus enim sic nobis honorem, quem periculosum gerimus, deferatis, ut adjutorium, quod necessarium novimus, auferatis. A familia Christi oratum est pro Petro, oratum est pro Paulo; et vos in ejus familia esse gaudemus, et incomparabiliter plus quam Petrus et Paulus orationum fraternarum auxiliis indigemus. Orate certatim concordi sanctoque certamine: non enim adversus alterutrum certatis, sed adversus diabolum, sanctis omnibus inimicum. In jejuniis et vigiliis, et omni castigatione corporis quamplurimum adjuvatur oratio (Tob. XII, 8). Faciat quaeque vestrum quod poterit: quod altera minus potest,",
+          "candidate_score": 0.62276,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
+          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
+          "candidate_score": 0.622413,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3172",
+          "psc_text": "Hodie mecum eris in paradiso, non illo die fuit cum Christo in illo sepulcro: nec ejus fidei pro magno munere offerretur sepultura carnis, nihil gaudii vel doloris in morte sentientis, cum ille de requie ubi sensus est cogitaret. 6. Restat igitur ut, si secundum hominem dictum est, Hodie mecum eris in paradiso, in inferno intelligatur esse paradisus, ubi erat eo die futurus secundum humanam animam Christus. Utrum autem sinus ille Abrahae, ubi dives impius cum in tormentis esset inferni, requiescentem pauperem vidit, vel paradisi censendus vocabulo, vel ad inferos pertinere existimandus sit, non facile dixerim. De illo quippe divite legimus dictum esse, Mortuus est autem et dives, et sepultus est in inferno; et, cum apud inferos in tormentis esset. In pauperis autem morte vel requie non sunt inferi nominati: sed, Contigit, inquit, mori inopem illum, et auferri ab Angelis in sinum Abrahae. Deinde ardenti diviti dicit Abraham, Inter nos et",
+          "candidate_score": 0.621381,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
+          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
+          "candidate_score": 0.619456,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67",
+          "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud",
+          "candidate_score": 0.619365,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319",
+          "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum",
+          "candidate_score": 0.616561,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_45_47",
+          "bdc_text": "Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties . Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2663",
+          "psc_text": "erant, quis audeat dicere non ibi fuisse Patriarchas et Prophetas, quibus in Scriptura Dei justitiae pietatisque tam insigne testimonium perhibetur? Quid his ergo praestiterit qui dolores solvit inferni, in quibus illi non fuerunt, nondum intelligo; praesertim quia ne ipsos quidem inferos uspiam Scripturarum in bono appellatos potui reperire. Quod si nusquam in divinis auctoritatibus legitur, non utique sinus ille Abrahae, id est secretae cujusdam quietis habitatio, aliqua pars inferorum esse credenda est. Quanquam in his ipsis tanti magistri verbis, ubi ait dixisse Abraham, Inter vos et nos chaos magnum firmatum est, satis, ut opinor, appareat non esse quamdam partem, et quasi membrum inferorum, tantae illius felicitatis sinum. Chaos enim magnum quid est, nisi quidam hiatus, multum ea separans inter quae non solum est, verum etiam firmatus est? Quapropter si in illum Abrahae sinum Christum mortuum venisse sancta Scriptura dixisset, non nominato inferno ejusque doloribus, miror si quisquam ad inferos eum",
+          "candidate_score": 0.616518,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_45_47",
+          "bdc_text": "Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties . Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ;",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2662",
+          "psc_text": "in infernum venisset, illis doloribus solverentur. 7. Sed quonam modo intelligatur Abraham, in cujus sinum pius etiam pauper ille susceptus est, in illis fuisse doloribus, ego quidem non video: explicant fortasse qui possunt. Solos autem duos, id est Abraham et Lazarum, in illo memorabilis quietis sinu fuisse antequam Dominus in inferna descenderet, et de istis tantum duobus dictum fuisse illi diviti, Inter vos et nos chaos magnum firmatum est, ut ii qui volunt hinc transire ad vos non possint, neque inde huc transmeare (Luc. XVI, 26), nescio utrum quisquam sit cui non videatur absurdum. Porro si plures quam duo ibi erant, quis audeat dicere non ibi fuisse Patriarchas et Prophetas, quibus in Scriptura Dei justitiae pietatisque tam insigne testimonium perhibetur? Quid his ergo praestiterit qui dolores solvit inferni, in quibus illi non fuerunt, nondum intelligo; praesertim quia ne ipsos quidem inferos uspiam Scripturarum in bono appellatos potui reperire. Quod si",
+          "candidate_score": 0.614759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_116",
+          "psc_text": "non possit. Aut si ab una ecclesia inchoanda est medicina; sicut videtur audaciae, mutare conari quod Carthaginensis Ecclesia tenet, sic magnae impudentiae est, velle servare quae Carthaginensis Ecclesia correxit. Ad hanc autem rem quis alius episcopus esset optandus, nisi qui ea diaconus exsecrabatur? 5. Sed quod erat tunc dolendum nunc auferendum est; non aspere, sed sicut scriptum est, in spiritu lenitatis et mansuetudinis (Gal. VI, 1). Dant enim mihi fiduciam litterae tuae indices germanissimae charitatis, ut tecum tanquam mecum audeam colloqui. Non ergo aspere, quantum existimo, non duriter, non modo imperioso ista tolluntur; magis docendo quam jubendo, magis monendo quam minando. Sic enim agendum est cum multitudine: severitas autem exercenda est in peccata paucorum. Et si quid minamur, cum dolore fiat, de Scripturis comminando vindictam futuram ne nos ipsi in nostra potestate, sed Deus in nostro sermone timeatur. Ita prius movebuntur spirituales vel spiritualibus proximi, quorum auctoritate, et lenissimis quidem",
+          "candidate_score": 0.613829,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_314",
+          "psc_text": "qui nos admonet ne lege ventris legem Domini corrumpamus, ne panem coeli vendamus esca terrena, et adjungit: Quia esca Adam paradiso periit, esca Esau primatum amisit. Ecce qui dicit: Est enim Satanae usitata calumnia, tentatio ventris, qui modicum suadet ut auferat totum. Et horum, inquit, interpretatio praeceptorum ventricolas minus incurvat. 12. Nonne his verbis suis id agere videtur, ut etiam die dominico jejunetur? Alioquin sanctior erit sabbati dies, quo Dominus in monumento requievit, quam dominicus, quo a mortuis resurrexit. Sanctius est enim profecto sabbatum, si secundum verba hujus, in sabbato per jejunium peccatum omne vitatur, et quod diebus aliis contractum est, aboletur: in dominico autem per escam ventris tentatio non cavetur, et diabolicae calumniae locus datur, et paradiso peritur, et primatus amittitur. Quid ergo est, quod rursus sibi ipse contrarius admonet, ut non prandio modesto, sobrio, christiano, reficiamur dominico die, sed in alogia laetantes plaudentesque cantemus: Saturasti, Domine, animam inanem,",
+          "candidate_score": 0.608291,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 4,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2",
+      "max_score": 0.69766,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_630",
+          "psc_text": "Domine. Super misericordia tua, et veritate tua: quoniam magnificasti super nos nomen sanctum tuum. In quacumque die invocavero te, exaudi me: multiplicabis in anima mea virtutem tuam. Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terrae: quoniam audierunt omnia verba oris tui, et cantent in canticis Domino. Quoniam magna est gloria Domini: quia [ Ms. quoniam] excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe agnoscit. [ Ms. cognoscit]. Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me: et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua. Domine, retribue pro me: Domine, misericordia tua in saeculum: opera manuum tuarum ne despicias. PSALMUS CXXXVIII. IN FINEM, DAVID PSALMUS. Domine, probasti me, et cognovisti ÷ me ** tu cognovisti sessionem meam, et resurrectionem meam. Intellexisti cogitationes meas de longe: semitam meam, et funiculum meum investigasti. Et omnes vias meas praevidisti: quia non est sermo in lingua mea. Ecce, Domine, ÷ tu **",
+          "candidate_score": 0.69766,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_187",
+          "psc_text": "Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi: Euge, euge. Exsultent, et laetentur super te omnes quaerentes te ÷ et ** dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum. Ego autem mendicus sum, et pauper: Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es, Deus meus, ne tardaveris. IN FINEM PSALMUS DAVID [MS. IPSI DAVID PSALMUS]. Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me: et exaudivit deprecationem meam, et eduxit me de lacu miseriae, et de luto faecis. Et statuit supra [ Ms. super] petram pedes meos, et direxit gressus meos: et immisit in os meum canticum novum, hymnum Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino. Beatus vir, cujus est nomen Domini spes ejus: et non respexit in vanitatem et insanias falsas. Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua: et cogitationibus tuis non est quis similis tibi. Annuntiavi, et",
+          "candidate_score": 0.685298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_663",
+          "psc_text": "Domino Deo ipsius. Qui fecit coelum et terram, mare, et omnia quae in eis [ Ms. ea] sunt. Qui custodit veritatem in saeculum, facit judicium injuriam patientibus: dat escam esurientibus. Dominus erigit elisos, Dominus solvit compeditos: Dominus illuminat caecos, Dominus dirigit justos. Dominus custodit advenam, pupillum te viduam suscipiet, et viam peccatorum exterminabit. Regnabit Dominus in aeternum; Deus tuus Sion in saeculum saeculi. PSALMUS CXLVI. ALLELUIA. ÷ AGGAEI, ET ZACHARIAE ** Laudate Dominum, quoniam bonus est psalmus: Deo nostro sit jucunda, + decoraque ** laudatio. Aedificans Jerusalem Dominus: dispersiones Israelis [Ms. Israhel] congregabit. Qui sanat contritos corde: et alligat contritiones eorum. Qui numerat multitudinem stellarum: ÷ et ** omnibus eis nomina vocat. Magnus Dominus noster, et magna virtus ejus: et sapientiae ejus non est numerus. Suscipiens mansuetos Dominus: humilians ÷ autem ** peccatores usque ad terram. Praecinite Domino in confessione: psallite Deo nostro in cithara. Qui operit coelum nubibus: et",
+          "candidate_score": 0.681415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_630",
+          "psc_text": "Domine. Super misericordia tua, et veritate tua: quoniam magnificasti super nos nomen sanctum tuum. In quacumque die invocavero te, exaudi me: multiplicabis in anima mea virtutem tuam. Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terrae: quoniam audierunt omnia verba oris tui, et cantent in canticis Domino. Quoniam magna est gloria Domini: quia [ Ms. quoniam] excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe agnoscit. [ Ms. cognoscit]. Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me: et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua. Domine, retribue pro me: Domine, misericordia tua in saeculum: opera manuum tuarum ne despicias. PSALMUS CXXXVIII. IN FINEM, DAVID PSALMUS. Domine, probasti me, et cognovisti ÷ me ** tu cognovisti sessionem meam, et resurrectionem meam. Intellexisti cogitationes meas de longe: semitam meam, et funiculum meum investigasti. Et omnes vias meas praevidisti: quia non est sermo in lingua mea. Ecce, Domine, ÷ tu **",
+          "candidate_score": 0.679634,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_292",
+          "psc_text": "locutum est os meum, in tribulatione mea: Holocausta medullata offeram tibi cum incenso et arietibus, offeram tibi boves cum hircis. DIAPSALMA. Venite, et audite me [ Ms. tacet me], et narrabo vobis omnes qui timetis Deum [ Ms. Dominum], quanta fecit animae meae. Ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi [ Ms. exsultavi] sub lingua mea. Iniquitatem si conspexi in corde meo: non exaudiet Deus [ Ms. Dominus]. Propterea exaudivit me Deus: et intendit voci deprecationis meae. Benedictus Dominus: qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. PSALMUS LXVI. IN FINEM, IN HYMNIS, PSALMUS CANTICI ÷ DAVID ** Deus misereatur nostri, et benedicat nobis, illuminet vultum suum super nos, ÷ et misereatur nostri ** DIAPSALMA. Ut cognoscamus in terra viam tuam: in omnibus gentibus salutare tuum. Confiteantur tibi populi, Deus: confiteantur tibi populi omnes. Laetentur et exsultent gentes: quoniam judicas populos in aequitate, et gentes in terra dirigis.",
+          "candidate_score": 0.67944,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_314",
+          "psc_text": "mei cum cantico, et magnificabo eum in laude. Et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas. Videant pauperes, et laetentur: quaerite Dominum [ Ms. Deum], et vivet anima vestra. Quoniam exaudivit pauperes Dominus: et vinctos suos non sprevit. Laudent eum coeli et terra, mare et omnia, quae in eis sunt. Quoniam Deus salvam faciet Sion: et aedificabuntur civitates Judae, et inhabitabunt ibi. Et haereditate acquirent eam, et semen servorum ejus possidebit eam, et qui diligunt nomen ejus, inhabitabunt in ea. PSALMUS LXIX. IN FINEM DAVID, IN REMEMORATIONEM + EO QUOD SALVUM ME FECIT DOMINUS. ** Deus, in adjutorium meum ÷ intende ** Domine, ad adjuvandum me festina. Confundantur, et revereantur, qui quaerunt animam meam. Avertantur retrorsum et erubescant, qui volunt mihi mala. Avertantur statim erubescentes, qui dicunt ÷ mihi ** Euge, euge. Exsultent, et laetentur in te omnes, qui quaerunt te, et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt",
+          "candidate_score": 0.678597,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_660",
+          "psc_text": "[ Lamech. ] Allevat Dominus omnes qui ruunt: et erigit omnes elisos. [ Ain. ] Oculi omnium in te sperant, Domine: et tu das escam illis in tempore opportuno. [ Phe. ] Aperis tu manum tuam; et imples omne animal [ Ms. omnem animam] benedictione. [ Sade. ] Justus Dominus in viis suis: et sanctus in omnibus operibus suis. [ Coph. ] Prope est Dominus omnibus invocantibus eum, in veritate. [ Res. ] Voluntatem timentium se faciet: et orationes eorum exaudiet, et salvos faciet eos. [ Sin. ] Custodit Dominus omnes diligentes se [ Ms. eum]: et omnes peccatores disperdet. [ Thav. ] Laudem Domini loquetur os meum: et benedicat omnis caro nomen sanctum ejus in aeternum, et in saeculum saeculi. PSALMUS CXLV. ALLELUIA, ÷ AGGAEI, ET ZACHARIAE ** Lauda, anima mea, Dominum, laudabo Dominum in vita mea: psallam Deo meo quamdiu fuero. Nolite confidere in principibus, in filiis hominum,",
+          "candidate_score": 0.675843,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10",
+          "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui",
+          "candidate_score": 0.675328,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_630",
+          "psc_text": "Domine. Super misericordia tua, et veritate tua: quoniam magnificasti super nos nomen sanctum tuum. In quacumque die invocavero te, exaudi me: multiplicabis in anima mea virtutem tuam. Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terrae: quoniam audierunt omnia verba oris tui, et cantent in canticis Domino. Quoniam magna est gloria Domini: quia [ Ms. quoniam] excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe agnoscit. [ Ms. cognoscit]. Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me: et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua. Domine, retribue pro me: Domine, misericordia tua in saeculum: opera manuum tuarum ne despicias. PSALMUS CXXXVIII. IN FINEM, DAVID PSALMUS. Domine, probasti me, et cognovisti ÷ me ** tu cognovisti sessionem meam, et resurrectionem meam. Intellexisti cogitationes meas de longe: semitam meam, et funiculum meum investigasti. Et omnes vias meas praevidisti: quia non est sermo in lingua mea. Ecce, Domine, ÷ tu **",
+          "candidate_score": 0.673585,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_37",
+          "psc_text": "in te, qui noverunt nomen tuum: quoniam non dereliquisti quaerentes te, Domine. Psallite Domino, ÷ qui ** habitat ÷ in ** Sion: annuntiate, inter gentes, studia ejus. Quoniam, requirens sanguinem eorum, recordatus est: non est oblitus clamorem pauperum. Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam, de inimicis meis. Qui exaltas me de portis mortis: ut annuntiem omnes laudationes tuas, in portis filiae Sion. Exsultabo in salutari tuo: infixae sunt gentes in interitu, quem fecerunt. In laqueo isto quem absconderunt, comprehensus est pes eorum. Cognoscetur Dominus, judicia faciens: in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. CANTICUM DIAPSALMATIS. Convertantur peccatores in infernum: omnes gentes, quae obliviscuntur Deum. Quoniam non in finem oblivio erit pauperis: patientia pauperum non peribit in finem. ÷ Ex ** surge, Domine, non confortetur homo: judicentur gentes, in conspectu tuo. Constitue, Domine, legislatorem super eos: sciant gentes ÷ quoniam ** homines sunt. + DIAPSALMA ** Ut quid, Domine, recessisti longe?",
+          "candidate_score": 0.6692,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10",
+          "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui",
+          "candidate_score": 0.669011,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_663",
+          "psc_text": "Domino Deo ipsius. Qui fecit coelum et terram, mare, et omnia quae in eis [ Ms. ea] sunt. Qui custodit veritatem in saeculum, facit judicium injuriam patientibus: dat escam esurientibus. Dominus erigit elisos, Dominus solvit compeditos: Dominus illuminat caecos, Dominus dirigit justos. Dominus custodit advenam, pupillum te viduam suscipiet, et viam peccatorum exterminabit. Regnabit Dominus in aeternum; Deus tuus Sion in saeculum saeculi. PSALMUS CXLVI. ALLELUIA. ÷ AGGAEI, ET ZACHARIAE ** Laudate Dominum, quoniam bonus est psalmus: Deo nostro sit jucunda, + decoraque ** laudatio. Aedificans Jerusalem Dominus: dispersiones Israelis [Ms. Israhel] congregabit. Qui sanat contritos corde: et alligat contritiones eorum. Qui numerat multitudinem stellarum: ÷ et ** omnibus eis nomina vocat. Magnus Dominus noster, et magna virtus ejus: et sapientiae ejus non est numerus. Suscipiens mansuetos Dominus: humilians ÷ autem ** peccatores usque ad terram. Praecinite Domino in confessione: psallite Deo nostro in cithara. Qui operit coelum nubibus: et",
+          "candidate_score": 0.666522,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_4",
+          "psc_text": "Vaticana. Gallicanum autem Psalterium appellata est editio posterior et accuratissima, eo quod primi inter omnes ad usus ecclesiasticos eamdem adhibuerint Galli nostrates. Meminerit proinde lector in nostra hac editione Psalterii duplicis, Romani et Gallicani, prius a nobis notatum esse in capite columnarum littera R, posterius autem littera G; his enim litteris praemissis, nulla deinceps versionum confusio subrepere poterit. TESTIMONIA DE DUPLICI HIERONYMIANO PSALTERIO JUXTA LXX INTERPRETES. Hieronymus epist. 71, ad Lucinium Boeticum, num. 5. Septuaginta Interpretum editionem et te habere non dubito, et ante annos plurimos diligentissime emendatam studiosis tradidi. Idem lib. II, contra Rufinum, num. 30. Psalterium quoque, quod certe emendatissimum juxta Septuaginta Interpretes nostro labore dudum Roma suscepit, rursum juxta Hebraicum vertens, etc. Item epist. 106, ad Sunniam et Fretelam. Cujus rei vobis sensum breviter aperiam. Ubi qui minus habetur in Graeco, ab Hebraica veritate, Origenes de translatione Theodotionis addidit, et signum posuit asterisci, id est, stellam, quae,",
+          "candidate_score": 0.665444,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_457",
+          "psc_text": "** Dominus, in aeternum misericordia ejus: et usque in generatione et generationem veritas ejus. PSALMUS DAVID IN CONFESSIONE. Jubilate Deo, omnis terra: servite Domino in laetitia. Intrate in conspectu ejus, in exsultatione: scitote quod [ Ms. quoniam] Dominus ipse est Deus: ipse fecit nos, et non ipsi nos. Nos autem populus ejus, et oves pascuae ejus: intrate portas ejus in confessione, atria ejus in hymnis confessionum. Laudate nomen ejus, quoniam [ Ms. quia] suavis est Dominus, in aeternum misericordia ejus: et usque in saeculum saeculi veritas ejus. PSALMUS C. PSALMUS ÷ IPSI ** DAVID. Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine. Psallam ÷ et ** intelligam in via immaculata: quando venies ad me? ÷ Per ** ambulabam in innocentia cordis mei, in medio domus meae. Non ÷ pro ** ponebam ante oculos meos rem injustam: facientes praevaricationes odivi. Non adhaesit mihi cor pravum: declinantem a me malignum non cognoscebam. Detrahentem secreto",
+          "candidate_score": 0.665,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_42",
+          "psc_text": "terrae in aequitate: judicabit populos cum justitia. Et factus est Dominus refugium pauperum: adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. Et sperent in te omnes, qui noverunt nomen tuum: quoniam non derelinquis [ Ms. derelinques] quaerentes te, Domine. Psallite Domino, qui habitat in Sion: annuntiate inter gentes [ Ms. in gentibus] mirabilia ejus. Quoniam requirens sanguinem eorum, memoratus est, et non est oblitus orationis [ Ms. clamorem] pauperum. Miserere mihi [ Ms. mei], Domine, et vide humilitatem meam, de inimicis meis, qui exaltas me de portis mortis: ut annuntiem omnes laudes tuas in portis filiae Sion. Exsultabo in salutari tuo: infixae sunt gentes in interitu, quem fecerunt: In laqueo isto, quem occultaverunt mihi, comprehensus est pes eorum. Cognoscetur [ Ms. cognoscitur] Dominus, judicia faciens: in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. CANTICUM DIAPSALMATIS. Convertantur peccatores in infernum: omnes gentes, quae [ Ms. qui] obliviscuntur Dominum. Quoniam non in finem oblivio erit pauperum:",
+          "candidate_score": 0.664178,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_4",
+          "psc_text": "Vaticana. Gallicanum autem Psalterium appellata est editio posterior et accuratissima, eo quod primi inter omnes ad usus ecclesiasticos eamdem adhibuerint Galli nostrates. Meminerit proinde lector in nostra hac editione Psalterii duplicis, Romani et Gallicani, prius a nobis notatum esse in capite columnarum littera R, posterius autem littera G; his enim litteris praemissis, nulla deinceps versionum confusio subrepere poterit. TESTIMONIA DE DUPLICI HIERONYMIANO PSALTERIO JUXTA LXX INTERPRETES. Hieronymus epist. 71, ad Lucinium Boeticum, num. 5. Septuaginta Interpretum editionem et te habere non dubito, et ante annos plurimos diligentissime emendatam studiosis tradidi. Idem lib. II, contra Rufinum, num. 30. Psalterium quoque, quod certe emendatissimum juxta Septuaginta Interpretes nostro labore dudum Roma suscepit, rursum juxta Hebraicum vertens, etc. Item epist. 106, ad Sunniam et Fretelam. Cujus rei vobis sensum breviter aperiam. Ubi qui minus habetur in Graeco, ab Hebraica veritate, Origenes de translatione Theodotionis addidit, et signum posuit asterisci, id est, stellam, quae,",
+          "candidate_score": 0.660175,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_292",
+          "psc_text": "locutum est os meum, in tribulatione mea: Holocausta medullata offeram tibi cum incenso et arietibus, offeram tibi boves cum hircis. DIAPSALMA. Venite, et audite me [ Ms. tacet me], et narrabo vobis omnes qui timetis Deum [ Ms. Dominum], quanta fecit animae meae. Ad ipsum ore meo clamavi, et exaltavi [ Ms. exsultavi] sub lingua mea. Iniquitatem si conspexi in corde meo: non exaudiet Deus [ Ms. Dominus]. Propterea exaudivit me Deus: et intendit voci deprecationis meae. Benedictus Dominus: qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. PSALMUS LXVI. IN FINEM, IN HYMNIS, PSALMUS CANTICI ÷ DAVID ** Deus misereatur nostri, et benedicat nobis, illuminet vultum suum super nos, ÷ et misereatur nostri ** DIAPSALMA. Ut cognoscamus in terra viam tuam: in omnibus gentibus salutare tuum. Confiteantur tibi populi, Deus: confiteantur tibi populi omnes. Laetentur et exsultent gentes: quoniam judicas populos in aequitate, et gentes in terra dirigis.",
+          "candidate_score": 0.659762,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_3",
+          "psc_text": "infra, haec intelligenda minime veniunt; quamquam id asserant scriptores non pauci: nam qui fieri potuit ut Ecclesia Romana emendatissimum susciperet ab Hieronymo Psalterium, quod ille cursim et magna tantum ex parte correxerat? Verisimillimum igitur apparet utramque Hieronymianam editionem, tam priorem quam posteriorem, in urbe Romana fuisse susceptam; ac Hieronymum indistinctim ambas emendationes comprehendere, cum Psalterium suum juxta LXX emendatissimum Rufino objiciebat. Opinioni nostrae impense favent Valafridi paulo post citati dicta, quibus certi sumus Gallos a Romanis mutuatos esse posteriorem etiam emendationem Psalterii. Caeterum prior editio Romani Psalterii nomen obtinuit, quod ea uteretur antiquitus Ecclesia Romana; hodieque usus perseveret in Ecclesia Vaticana. Gallicanum autem Psalterium appellata est editio posterior et accuratissima, eo quod primi inter omnes ad usus ecclesiasticos eamdem adhibuerint Galli nostrates. Meminerit proinde lector in nostra hac editione Psalterii duplicis, Romani et Gallicani, prius a nobis notatum esse in capite columnarum littera R, posterius autem littera G; his enim",
+          "candidate_score": 0.658614,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_4",
+          "psc_text": "Vaticana. Gallicanum autem Psalterium appellata est editio posterior et accuratissima, eo quod primi inter omnes ad usus ecclesiasticos eamdem adhibuerint Galli nostrates. Meminerit proinde lector in nostra hac editione Psalterii duplicis, Romani et Gallicani, prius a nobis notatum esse in capite columnarum littera R, posterius autem littera G; his enim litteris praemissis, nulla deinceps versionum confusio subrepere poterit. TESTIMONIA DE DUPLICI HIERONYMIANO PSALTERIO JUXTA LXX INTERPRETES. Hieronymus epist. 71, ad Lucinium Boeticum, num. 5. Septuaginta Interpretum editionem et te habere non dubito, et ante annos plurimos diligentissime emendatam studiosis tradidi. Idem lib. II, contra Rufinum, num. 30. Psalterium quoque, quod certe emendatissimum juxta Septuaginta Interpretes nostro labore dudum Roma suscepit, rursum juxta Hebraicum vertens, etc. Item epist. 106, ad Sunniam et Fretelam. Cujus rei vobis sensum breviter aperiam. Ubi qui minus habetur in Graeco, ab Hebraica veritate, Origenes de translatione Theodotionis addidit, et signum posuit asterisci, id est, stellam, quae,",
+          "candidate_score": 0.655548,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_663",
+          "psc_text": "Domino Deo ipsius. Qui fecit coelum et terram, mare, et omnia quae in eis [ Ms. ea] sunt. Qui custodit veritatem in saeculum, facit judicium injuriam patientibus: dat escam esurientibus. Dominus erigit elisos, Dominus solvit compeditos: Dominus illuminat caecos, Dominus dirigit justos. Dominus custodit advenam, pupillum te viduam suscipiet, et viam peccatorum exterminabit. Regnabit Dominus in aeternum; Deus tuus Sion in saeculum saeculi. PSALMUS CXLVI. ALLELUIA. ÷ AGGAEI, ET ZACHARIAE ** Laudate Dominum, quoniam bonus est psalmus: Deo nostro sit jucunda, + decoraque ** laudatio. Aedificans Jerusalem Dominus: dispersiones Israelis [Ms. Israhel] congregabit. Qui sanat contritos corde: et alligat contritiones eorum. Qui numerat multitudinem stellarum: ÷ et ** omnibus eis nomina vocat. Magnus Dominus noster, et magna virtus ejus: et sapientiae ejus non est numerus. Suscipiens mansuetos Dominus: humilians ÷ autem ** peccatores usque ad terram. Praecinite Domino in confessione: psallite Deo nostro in cithara. Qui operit coelum nubibus: et",
+          "candidate_score": 0.654258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_52",
+          "psc_text": "et psallam nomini Domini altissimi ** IN FINEM, PSALMUS DAVID [ Ms. IPSI DAVID]. Usquequo, Domine, oblivisceris me in finem: quousque [ Ms. usquequo] avertis faciem tuam a me? Quamdiu ponam consilium in anima mea [ Ms. animam meam]: dolorem in corde meo per diem? Usquequo exaltabitur inimicus meus super me? Respice: et exaudi me, Domine Deus meus. Illumina oculos meos, ne umquam obdormiam in morte [ Ms. mortem]: ne quando dicat inimicus meus: Praevalui adversus eum. Qui tribulant me, exsultabunt, si motus fuero: ego autem in tua misericordia sperabo [ Ms. speravi]. Exsultabit [ Ms. exsultavit] cor meum in salutari tuo; cantabo Domino, qui bona tribuit mihi: et psallam nomini Domini altissimi. PSALMUS XIII. IN FINEM, PSALMUS DAVID. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt ÷ et ** abominabiles facti sunt in studiis suis ** non est qui faciat bonum, non est usque ad unum **",
+          "candidate_score": 0.651416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_159",
+          "psc_text": "Dominus meus in causam meam. Judica me secundum magnam misericordiam tuam, Domine Deus meus, ut non insultent in me inimici mei: nec dicant in cordibus suis: Euge, euge, animae nostrae, nec dicant: Obsorbuimus eum. Erubescant, et revereantur simul, qui gratulantur malis meis: induantur pudore et reverentia, qui magna loquuntur adversum me. Exsultent et laetentur qui volunt justitiam meam: et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus. Sed [ Ms. tacet sed] et lingua mea meditabitur justitiam tuam: tota die laudem tuam. PSALMUS XXXV. IN FINEM, SERVO DOMINI DAVID. Dixit injustus, ut delinquat in semetipso: non est timor Dei ante oculos ejus. Quoniam dolose egit in conspectu ejus: ut inveniatur iniquitas ejus ad odium. Verba oris ejus iniquitas et dolus: noluit intelligere, ut bene ageret. Iniquitatem meditatus est in cubili suo: astitit ÷ omni ** viae non bonae, malitiam ÷ autem ** non odivit. Domine in coelo misericordia tua:",
+          "candidate_score": 0.650422,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_36_38",
+          "bdc_text": "ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti . Illi soli gloria .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_351",
+          "psc_text": "in me spiritum meum. Et dixi, Numquid in aeternum projiciet Deus? aut non apponet, ut beneplacitum sit ei adhuc? aut in finem misericordiam suam abscidet a saeculo et generatione? Numquid obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira misericordiam suam? DIAPSALMA. Et dixi: Nunc coepi, haec est mutatio dexterae excelsi; memor fui operum Domini, quia memor ero ab initio mirabilium tuorum. Et meditatus sum in omnibus operibus tuis: et in observationibus tuis me exercebo. Deus in sancto via tua, quis Deus magnus sicut Deus noster? tu es Deus, qui facis mirabilia solus. Notam fecisti in populis virtutem tuam: liberasti in brachio tuo populum tuum filios Israel et Joseph. DIAPSALMA [ Ms. tac. DIAPSALMA]. Viderunt te aquae, Deus, viderunt te aquae: et timuerunt, turbatae sunt abyssi, multitudo sonitus aquarum, vocem dederunt nubes. Etenim sagittae tuae pertransierunt: vox tonitrui tui in rota. Illuxerunt coruscationes tuae orbi terrae: vidit et commota est terra. In",
+          "candidate_score": 0.648894,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_350",
+          "psc_text": "sicut oves populum tuum, in manu Moysi et Aaron. IN FINEM, PRO IDITHUN, PSALMUS ASAPH. Voce mea ad Dominum clamavi, vox [ Ms. et vox] mea ad Deum [ Ms. add. meum], et intendit mihi. In die tribulationis meae Deum exquisivi manibus meis nocte coram eo [ Ms. ipso]: et non sum deceptus. Negavi consolari animam meam: memor fui Dei, et delectatus sum. Exercitatus sum, et defecit paulisper spiritus meus. DIAPSALMA. Anticipaverunt vigilias oculi mei: turbatus sum, et non sum locutus. Cogitavi dies antiquos: et annos aeternos in mente habui. Et meditatus sum nocte cum corde meo: exercitabar, et ventilabam in me spiritum meum. Et dixi, Numquid in aeternum projiciet Deus? aut non apponet, ut beneplacitum sit ei adhuc? aut in finem misericordiam suam abscidet a saeculo et generatione? Numquid obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira misericordiam suam? DIAPSALMA. Et dixi: Nunc coepi, haec est mutatio dexterae excelsi; memor",
+          "candidate_score": 0.647838,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_275",
+          "psc_text": "LXI. IN FINEM, PRO IDITHUN, PSALMUS DAVID. Nonne Deo subjecta erit anima mea? ab ipso enim salutare meum. Nam et ipse Deus meus, et salutaris meus, susceptor meus, non movebor amplius. Quousque irruitis in hominem? interficitis universi vos: tamquam parieti inclinato et maceriae depulsae? Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere, cucurri in siti: ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant. DIAPSALMA. Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea: quoniam ab ipso patientia mea. Quia ipse Deus meus, et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo. In Deo salutare meum et gloria mea: Deus auxilii mei ÷ et ** spes mea in Deo ÷ est ** Sperate in eo omnis congregatio populi, effundite coram illo corda vestra: Deus adjutor noster ÷ in aeternum ** DIAPSALMA. Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris: ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum. Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere: divitiae si affluant, nolite cor",
+          "candidate_score": 0.647164,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_36_38",
+          "bdc_text": "ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti . Illi soli gloria .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_159",
+          "psc_text": "Dominus meus in causam meam. Judica me secundum magnam misericordiam tuam, Domine Deus meus, ut non insultent in me inimici mei: nec dicant in cordibus suis: Euge, euge, animae nostrae, nec dicant: Obsorbuimus eum. Erubescant, et revereantur simul, qui gratulantur malis meis: induantur pudore et reverentia, qui magna loquuntur adversum me. Exsultent et laetentur qui volunt justitiam meam: et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus. Sed [ Ms. tacet sed] et lingua mea meditabitur justitiam tuam: tota die laudem tuam. PSALMUS XXXV. IN FINEM, SERVO DOMINI DAVID. Dixit injustus, ut delinquat in semetipso: non est timor Dei ante oculos ejus. Quoniam dolose egit in conspectu ejus: ut inveniatur iniquitas ejus ad odium. Verba oris ejus iniquitas et dolus: noluit intelligere, ut bene ageret. Iniquitatem meditatus est in cubili suo: astitit ÷ omni ** viae non bonae, malitiam ÷ autem ** non odivit. Domine in coelo misericordia tua:",
+          "candidate_score": 0.646973,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_179",
+          "psc_text": "Ms. argutiones]. Quoniam in te, Domine, speravi, dixi: Tu exaudies me, Domine Deus meus. Quia dixi: Ne aliquando insultent in me inimici mei, et dum commoverentur pedes mei, in me magna locuti sunt. Quoniam ego ad flagella paratus sum: et dolor meus ante me est semper. Quoniam iniquitatem meam ego pronuntio: et cogitabo pro peccato meo. Inimici mei autem vivunt, et confortati sunt super me: et multiplicati sunt qui oderunt me inique. Qui retribuebant mihi mala pro bonis, detrahebant mihi quoniam subsecutus sum justitiam. Ne derelinquas me, Domine Deus meus, ne discesseris a me: intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meae. PSALMUS XXXVIII. IN FINEM IPSI IDITHUN, CANTICUM DAVID. Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam: cum consisteret peccator adversum me. Obmutui et ÷ ** humiliatus sum ÷ et ** silui a bonis: et dolor meus renovatus est. Concaluit cor meum intra",
+          "candidate_score": 0.645307,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_36_38",
+          "bdc_text": "ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti . Illi soli gloria .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_179",
+          "psc_text": "Ms. argutiones]. Quoniam in te, Domine, speravi, dixi: Tu exaudies me, Domine Deus meus. Quia dixi: Ne aliquando insultent in me inimici mei, et dum commoverentur pedes mei, in me magna locuti sunt. Quoniam ego ad flagella paratus sum: et dolor meus ante me est semper. Quoniam iniquitatem meam ego pronuntio: et cogitabo pro peccato meo. Inimici mei autem vivunt, et confortati sunt super me: et multiplicati sunt qui oderunt me inique. Qui retribuebant mihi mala pro bonis, detrahebant mihi quoniam subsecutus sum justitiam. Ne derelinquas me, Domine Deus meus, ne discesseris a me: intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meae. PSALMUS XXXVIII. IN FINEM IPSI IDITHUN, CANTICUM DAVID. Dixi: Custodiam vias meas: ut non delinquam in lingua mea. Posui ori meo custodiam: cum consisteret peccator adversum me. Obmutui et ÷ ** humiliatus sum ÷ et ** silui a bonis: et dolor meus renovatus est. Concaluit cor meum intra",
+          "candidate_score": 0.643748,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_159",
+          "psc_text": "Dominus meus in causam meam. Judica me secundum magnam misericordiam tuam, Domine Deus meus, ut non insultent in me inimici mei: nec dicant in cordibus suis: Euge, euge, animae nostrae, nec dicant: Obsorbuimus eum. Erubescant, et revereantur simul, qui gratulantur malis meis: induantur pudore et reverentia, qui magna loquuntur adversum me. Exsultent et laetentur qui volunt justitiam meam: et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi ejus. Sed [ Ms. tacet sed] et lingua mea meditabitur justitiam tuam: tota die laudem tuam. PSALMUS XXXV. IN FINEM, SERVO DOMINI DAVID. Dixit injustus, ut delinquat in semetipso: non est timor Dei ante oculos ejus. Quoniam dolose egit in conspectu ejus: ut inveniatur iniquitas ejus ad odium. Verba oris ejus iniquitas et dolus: noluit intelligere, ut bene ageret. Iniquitatem meditatus est in cubili suo: astitit ÷ omni ** viae non bonae, malitiam ÷ autem ** non odivit. Domine in coelo misericordia tua:",
+          "candidate_score": 0.639615,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_67",
+          "psc_text": "Diligam te, Domine, fortitudo mea: Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus, adjutor meus, et sperabo in eum. Protector meus, et cornu salutis meae, ÷ et ** susceptor meus. Laudans invocabo Dominum: et ab inimicis meis salvus ero. Circumdederunt me dolores mortis: et torrentes iniquitatis conturbaverunt me. Dolores inferni circumdederunt me: praeoccupaverunt me laquei mortis. ÷ Et ** in tribulatione mea invocavi Dominum: et ad Deum meum clamavi. ÷ Et ex ** audivit de templo ÷ sancto ** suo vocem meam, et clamor meus in conspectu ejus introibit in aures ejus. Commota est, et contremuit terra: et fundamenta montium conturbata sunt et commota sunt, quoniam iratus est ÷ eis. Ascendit fumus in ira ejus: et ignis a facie ejus exarsit, carbones succensi sunt ab eo. Inclinavit coelos, et descendit: et caligo sub pedibus ejus. Et ascendit super Cherubim, et volavit: volavit super pennas ventorum. ÷ Et",
+          "candidate_score": 0.638692,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_630",
+          "psc_text": "Domine. Super misericordia tua, et veritate tua: quoniam magnificasti super nos nomen sanctum tuum. In quacumque die invocavero te, exaudi me: multiplicabis in anima mea virtutem tuam. Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terrae: quoniam audierunt omnia verba oris tui, et cantent in canticis Domino. Quoniam magna est gloria Domini: quia [ Ms. quoniam] excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe agnoscit. [ Ms. cognoscit]. Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me: et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua. Domine, retribue pro me: Domine, misericordia tua in saeculum: opera manuum tuarum ne despicias. PSALMUS CXXXVIII. IN FINEM, DAVID PSALMUS. Domine, probasti me, et cognovisti ÷ me ** tu cognovisti sessionem meam, et resurrectionem meam. Intellexisti cogitationes meas de longe: semitam meam, et funiculum meum investigasti. Et omnes vias meas praevidisti: quia non est sermo in lingua mea. Ecce, Domine, ÷ tu **",
+          "candidate_score": 0.637942,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_74",
+          "psc_text": "SAUL, [ Ms. cum Gallic. ] ET DE MANU OMNIUM INIMICORUM EJUS ET DIXIT. Diligam te, Domine, virtus mea: Dominus [ Ms. Domine], firmamentum meum et refugium meum. Et liberator meus, Deus meus: adjutor meus sperabo in eum. Protector meus, et cornu salutis meae, adjutor meus: laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. Circumdederunt me gemitus [ Ms. dolores] mortis: et torrentes iniquitatis conturbaverunt me. Dolores inferni circumdederunt me: et [ Ms. tac. et] praevenerunt me laquei mortis. Et in tribulatione [ Ms. pressura] mea invocavi Dominum: et ad Deum meum clamavi. Et exaudivit, de templo sancto suo, vocem meam, et clamor meus in conspectu ejus, introivit in aures ejus. Et commota est, et contremuit terra: fundamenta montium conturbata sunt et commota sunt: quoniam iratus est eis Deus. Ascendit fumus in ira ejus: et ignis a facie ejus exardescit [ Ms. exardescet], carbones succensi sunt ab eo. Et",
+          "candidate_score": 0.636084,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_187",
+          "psc_text": "Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi: Euge, euge. Exsultent, et laetentur super te omnes quaerentes te ÷ et ** dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum. Ego autem mendicus sum, et pauper: Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es, Deus meus, ne tardaveris. IN FINEM PSALMUS DAVID [MS. IPSI DAVID PSALMUS]. Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me: et exaudivit deprecationem meam, et eduxit me de lacu miseriae, et de luto faecis. Et statuit supra [ Ms. super] petram pedes meos, et direxit gressus meos: et immisit in os meum canticum novum, hymnum Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino. Beatus vir, cujus est nomen Domini spes ejus: et non respexit in vanitatem et insanias falsas. Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua: et cogitationibus tuis non est quis similis tibi. Annuntiavi, et",
+          "candidate_score": 0.631848,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_148",
+          "psc_text": "Juxta est Dominus his, qui tribulato sunt corde, et humiles spiritu salvabit. Multae tribulationes justorum: et de omnibus his liberabit eos Dominus. Custodit ÷ Dominus ** omnia ossa eorum: unum ex iis non conteretur. Mors peccatorum pessima: et qui oderunt justum delinquent. Redimet Dominus animas servorum suorum et non delinquet omnes qui sperant in eo. PSALMUS DAVID, CUM [ Ms. IPSI DAVID QUANDO] COMMUTAVIT VULTUM SUUM CORAM ABIMELECH, ET DIMISIT EUM, ET ABIIT. Benedicam Dominum in omni tempore: semper laus ejus in ore meo. In Domino laudabitur anima mea: audiant mansueti, et laetentur. Magnificate Dominum mecum: et exaltemus nomen ejus in invicem [ Ms. unum]. Inquisivi Dominum, et exaudivit me: et ex omnibus tribulationibus meis eripuit [ Ms. eruit] me. Accedite ad eum, et illuminamini: et vultus vestri non erubescent. Iste pauper [ Ms. inops] clamavit, et Dominus exaudivit eum: et ex omnibus tribulationibus ejus liberavit [ Ms. salvum fecit]",
+          "candidate_score": 0.631557,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_4",
+          "psc_text": "Vaticana. Gallicanum autem Psalterium appellata est editio posterior et accuratissima, eo quod primi inter omnes ad usus ecclesiasticos eamdem adhibuerint Galli nostrates. Meminerit proinde lector in nostra hac editione Psalterii duplicis, Romani et Gallicani, prius a nobis notatum esse in capite columnarum littera R, posterius autem littera G; his enim litteris praemissis, nulla deinceps versionum confusio subrepere poterit. TESTIMONIA DE DUPLICI HIERONYMIANO PSALTERIO JUXTA LXX INTERPRETES. Hieronymus epist. 71, ad Lucinium Boeticum, num. 5. Septuaginta Interpretum editionem et te habere non dubito, et ante annos plurimos diligentissime emendatam studiosis tradidi. Idem lib. II, contra Rufinum, num. 30. Psalterium quoque, quod certe emendatissimum juxta Septuaginta Interpretes nostro labore dudum Roma suscepit, rursum juxta Hebraicum vertens, etc. Item epist. 106, ad Sunniam et Fretelam. Cujus rei vobis sensum breviter aperiam. Ubi qui minus habetur in Graeco, ab Hebraica veritate, Origenes de translatione Theodotionis addidit, et signum posuit asterisci, id est, stellam, quae,",
+          "candidate_score": 0.622241,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_3",
+          "psc_text": "infra, haec intelligenda minime veniunt; quamquam id asserant scriptores non pauci: nam qui fieri potuit ut Ecclesia Romana emendatissimum susciperet ab Hieronymo Psalterium, quod ille cursim et magna tantum ex parte correxerat? Verisimillimum igitur apparet utramque Hieronymianam editionem, tam priorem quam posteriorem, in urbe Romana fuisse susceptam; ac Hieronymum indistinctim ambas emendationes comprehendere, cum Psalterium suum juxta LXX emendatissimum Rufino objiciebat. Opinioni nostrae impense favent Valafridi paulo post citati dicta, quibus certi sumus Gallos a Romanis mutuatos esse posteriorem etiam emendationem Psalterii. Caeterum prior editio Romani Psalterii nomen obtinuit, quod ea uteretur antiquitus Ecclesia Romana; hodieque usus perseveret in Ecclesia Vaticana. Gallicanum autem Psalterium appellata est editio posterior et accuratissima, eo quod primi inter omnes ad usus ecclesiasticos eamdem adhibuerint Galli nostrates. Meminerit proinde lector in nostra hac editione Psalterii duplicis, Romani et Gallicani, prius a nobis notatum esse in capite columnarum littera R, posterius autem littera G; his enim",
+          "candidate_score": 0.616843,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_8",
+          "psc_text": "adhuc habeant; Galli et Germanorum aliqui secundum emendationem, quam Hieronymus Pater de LXX editione composuit Psalterium cantat: quam Gregorius Turonensis episcopus a partibus Romanis mutuatam, in Galliarum dicitur Ecclesias transtulisse. Ex triplici Psalterio ms. Sorbonico, num. 2783. Psalterium quod secundum LXX Interpretes in omnibus Ecclesiis cantabatur, Hieronymus correxit: quo iterum vitiato, Psalterium novum composuit, quod et a LXX Interpretum editione non multum discordaret, et cum Hebraico multum concordaret. Quod ut omnibus clarum fieret, psalterium distinxit per asteriscos, id est, stellam +, et per obelos, id est, virgam jacentem ÷, docens ea quae continentur sub asterisco usque ad duo puncta **, in Hebraeo non haberi, et a LXX addita esse. Juxta Theodotionis dumtaxat emendationem. Hoc Psalterium Damasus papa, rogatu Hieronymi, in Gallicanis ecclesiis cantari instituit, et propter hoc Gallicanum vocatur: Romanis Psalterium secundum LXX retinentibus sibi, propter quod Romanum vocatur. Haec duo Psalteria cum non sufficerent ad proponenda testimonia de Christo",
+          "candidate_score": 0.602877,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 5,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones",
+      "max_score": 0.696977,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_608",
+          "psc_text": "in tempore? Cur ergo tibi tot rerum narrationes digero? Non utique ut per me noveris ea, sed affectum meum excito in te, et eorum qui haec legunt, ut dicamus omnes: Magnus Dominus et laudabilis valde (Psal. XCV, 4). Jam dixi, et dicam: amore amoris tui facio istud. Nam et oramus, et tamen Veritas ait: Novit Pater vester quid vobis opus sit, priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 8) . Affectum ergo nostrum patefacimus in te, confitendo tibi miserias nostras et misericordias tuas super nos, ut liberes nos omnino, quoniam coepisti, ut desinamus esse miseri in nobis, et beatificemur in te; quoniam vocasti nos ut simus pauperes spiritu, et mites, et lugentes, et esurientes ac sitientes justitiam, et misericordes, et mundicordes, et pacifici (Id., V, 3-9.) Ecce narravi tibi multa quae potui, et quae volui; quoniam tu prior voluisti ut confiterer tibi Domino Deo meo, quoniam bonus es, quoniam in saeculum",
+          "candidate_score": 0.696977,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_70",
+          "psc_text": "ergo voces exaudirem vigilantior, et abscisus propter regnum coelorum (Matth. XIX, 12), felicior exspectarem amplexus tuos. 4. Sed efferbui miser, sequens impetum fluxus mei relicto te; et excessi omnia legitima tua, nec evasi flagella tua: quis enim hoc mortalium? Nam tu semper aderas misericorditer saeviens, et amarissimis aspergens offensionibus omnes illicitas jucunditates meas, ut ita quaererem sine offensione jucundari; et ubi hoc possem non invenirem quidquam, praeter te, Domine, praeter te qui fingis dolorem in praecepto (Ps. XCIII, 20), et percutis ut sanes, et occidis nos ne moriamur abs te (Deut. XXXII, 39). Ubi eram, et quam longe exsulabam a deliciis domus tuae, anno illo sexto decimo aetatis carnis meae, cum accepit in me sceptrum, et totas manus ei dedi, vesania libidinis, licentiosae per dedecus humanum, illicitae autem per leges tuas? Non fuit cura meorum ruentem excipere me matrimonio; sed cura fuit tantum ut discerem sermonem facere quam optimum, et",
+          "candidate_score": 0.667512,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_231",
+          "psc_text": "itaque credere in carne natum, ne credere cogerer ex carne inquinatum. Nunc spirituales tui blande et amanter ridebunt me, si has confessiones meas legerint: sed tamen talis eram. CAPUT XI. Qualiter Augustinus contulerit cum catholicis. 21. Deinde quae illi in Scripturis tuis reprehenderant, defendi posse non existimabam: sed aliquando sane cupiebam cum aliquo illorum librorum doctissimo conferre singula, et experiri quid inde sentiret. Jam enim Helpidii cujusdam adversus eosdem Manichaeos coram loquentis et disserentis sermones, etiam apud Carthaginem movere me coeperant, cum talia de Scripturis proferret, quibus resisti facile non posset, et imbecilla mihi responsio videbatur istorum. Quam quidem non facile palam promebant, sed nobis secretius, cum dicerent scripturas Novi Testamenti falsatas fuisse a nescio quibus, qui Judaeorum legem inserere christianae fidei voluerunt, atque ipsi incorrupta exemplaria nulla proferrent. Sed me maxime captum et offocatum quodammodo deprimebant corporalia cogitantem moles illae, sub quibus anhelans in auram tuae veritatis liquidam et",
+          "candidate_score": 0.667442,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_7_9",
+          "bdc_text": "septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ;",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385",
+          "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam",
+          "candidate_score": 0.662292,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_286",
+          "psc_text": "conjugati coluissent sapientiam, et promeruissent Deum, et habuissent fideliter ac dilexissent amicos. A quorum ego quidem granditate animi longe aberam: et deligatus morbo carnis mortifera suavitate, trahebam catenam meam, solvi timens, et quasi concusso vulnere repellens verba bene suadentis, tanquam manum solventis. Insuper etiam per me ipsi quoque Alypio loquebatur serpens, et innectebat atque spargebat per linguam meam dulces laqueos in via ejus, quibus illi honesti et expediti pedes implicarentur. 22. Cum enim me ille miraretur, quem non parvipenderet, ita haerere visco illius voluptatis, ut me affirmarem, quotiescumque inde inter nos quaereremus, caelibem vitam nullo modo posse degere; atque ita me defenderem, cum illum mirantem viderem, ut dicerem multum interesse inter illud quod ipse raptim et furtim expertus esset, quod pene jam ne meminisset quidem, atque ideo nulla molestia facile contemneret, et delectationes consuetudinis meae, ad quas si accessisset honestum nomen matrimonii, non eum mirari oportere, cur ego illam vitam",
+          "candidate_score": 0.661251,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_384",
+          "psc_text": "tantum verba lenta et somnolenta: Modo, ecce modo; sine paululum. Sed, Modo, et modo, non habebant modum; et Sine paululum, in longum ibat. Frustra condelectabar legi tuae secundum interiorem hominem, cum lex alia in membris meis repugnaret legi mentis meae, et captivum me duceret in legem peccati, quae in membris meis erat. Lex enim peccati est violentia consuetudinis, qua trahitur et tenetur etiam invitus animus, eo merito quo in eam volens illabitur. Miserum ergo me quis liberaret de corpore mortis hujus, nisi gratia tua per Jesum Christum Dominum nostrum? (Rom. VII, 22 25.) CAPUT VI. Pontitianus narrat Antonii vitam. 13. Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius",
+          "candidate_score": 0.659772,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235",
+          "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est",
+          "candidate_score": 0.658839,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14_16",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse . Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387",
+          "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.",
+          "candidate_score": 0.651819,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_255",
+          "psc_text": "auctoritatem tribuisti. CAPUT V. De sacrorum Librorum auctoritate et necessario usu. 7. Ex hoc tamen quoque jam praeponens doctrinam catholicam, modestius ibi minimeque fallaciter sentiebam juberi ut crederetur quod non demonstrabatur (sive esset quid, sed cui forte non esset; sive nec quid esset), quam illic temeraria pollicitatione scientiae credulitatem irrideri; et postea tam multa fabulosissima et absurdissima, quia demonstrari non poterant, credenda imperari. Deinde paulatim tu, Domine, manu mitissima et misericordissima pertractans et componens cor meum, consideranti quam innumerabilia crederem quae non viderem, neque cum gererentur adfuissem; sicut tam multa in historia gentium, tam multa de locis atque urbibus quae non videram, tam multa amicis, tam multa medicis, tam multa hominibus aliis atque aliis; quae nisi crederentur, omnino in hac vita nihil ageremus; postremo, quam inconcusse fixum fide retinerem, de quibus parentibus ortus essem, quod scire non possem, nisi audiendo credidissem: persuasisti mihi, non qui crederent Libris tuis, quos tanta",
+          "candidate_score": 0.643941,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_71_73",
+          "bdc_text": "die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_429",
+          "psc_text": "sacramentis imbutus, sed inquisitor ardentissimus veritatis. Quem non multo post conversionem nostram et regenerationem per Baptismum tuum, ipsum etiam fidelem catholicum castitate perfecta atque continentia tibi servientem in Africa apud suos, cum tota domus ejus per eum christiana facta esset, carne solvisti; et nunc ille vivit in sinu Abraham. Quidquid illud est quod illo significatur sinu, ibi Nebridius meus vivit, dulcis amicus meus, tuus autem, Domine, adoptivus ex liberto filius; ibi vivit. Nam quis alius tali animae locus! Ibi vivit, unde me multa interrogabat homuncionem inexpertum. Jam non ponit aurem ad os meum, sed spirituale os ad fontem tuum; et bibit, quantum potest, sapientiam pro aviditate sua, sine fine felix. Nec sic eum arbitror inebriari ex ea, ut obliviscatur mei, cum tu, Domine, quem potat ille, nostri sis memor. Sic ergo eramus Verecundum consolantes tristem, salva amicitia, de tali conversione nostra, et exhortantes ad fidem gradus sui, vitae se licet",
+          "candidate_score": 0.640465,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235",
+          "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est",
+          "candidate_score": 0.636435,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440",
+          "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,",
+          "candidate_score": 0.626002,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362",
+          "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.",
+          "candidate_score": 0.625018,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353",
+          "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset",
+          "candidate_score": 0.623128,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_293",
+          "psc_text": "At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud meum quod prioris praecisione factum fuerat, sed post fervorem doloremque acerrimum putrescebat, et quasi frigidius, sed desperatius dolebat. CAPUT XVI. Mortis et judicii metum nunquam deposuit. 26. Tibi laus, tibi gloria, fons misericordiarum. Ego fiebam miserior, et tu propinquior. Aderat jam jamque dextera tua raptura me de coeno, et ablutura me; et ignorabam. Nec me revocabat a profundiore voluptatum carnalium gurgite, nisi metus mortis et futuri judicii tui, qui per varias quidem opiniones, nunquam tamen recessit de pectore meo. Et disputabam cum amicis meis Alypio et Nebridio de finibus bonorum et malorum, Epicurum accepturum fuisse palmam in animo meo, nisi",
+          "candidate_score": 0.617558,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_271",
+          "psc_text": "potius quam fortis animus, et eo infirmior quo de se praesumpserat, qui debuit de te. Ut enim vidit illum sanguinem, immanitatem simul ebibit, et non se avertit, sed fixit aspectum; et hauriebat furias, et nesciebat, et delectabatur scelere certaminis, et cruenta voluptate inebriabatur. Et non erat jam ille qui venerat, sed unus de turba ad quam venerat, et verus eorum socius, a quibus adductus erat. Quid plura? Spectavit, clamavit, exarsit, abstulit inde secum insaniam qua stimularetur redire, non tantum cum illis a quibus prius abstractus est; sed etiam prae illis, et alios trahens. Et inde tamen manu validissima et misericordissima eruisti eum tu, et docuisti non sui habere, sed tui fiduciam; sed longe postea. CAPUT IX. Alypius ut fur apprehenditur. 14. Verumtamen jam hoc ad medicinam futuram in ejus memoria reponebatur. Nam et illud, quod cum adhuc studeret jam me audiens apud Carthaginem, et medio die cogitaret in foro quod",
+          "candidate_score": 0.616983,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_266",
+          "psc_text": "non eum oblitus eras futurum inter filios tuos antistitem sacramenti tui; et ut aperte tibi tribueretur ejus correctio, per me quidem illam, sed nescientem operatus es. Nam quodam die cum sederem loco solito, et coram me adessent discipuli, venit, salutavit, sedit, atque in ea quae agebantur animum intendit: et forte lectio in manibus erat, quam dum exponerem, et opportune mihi adhibenda videretur similitudo Circensium, quo illud quod insinuabam et jucundius et planius fieret, cum irrisione mordaci eorum quos illa captivasset insania; tu scis, Deus noster, quod tunc de Alypio ab illa peste sanando non cogitaverim. At ille in se rapuit, meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram;",
+          "candidate_score": 0.616484,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_33",
+          "psc_text": "post litteras: sed ego ipse mente quam dedisti mihi, Deus meus, cum gemitibus et vocibus variis, et variis membrorum motibus edere vellem sensa cordis mei ut voluntati pareretur, nec valerem quae volebam omnia, nec quibus volebam omnibus, praesonabam memoria; cum ipsi appellabant rem aliquam, et cum secundum eam vocem corpus ad aliquid movebant, videbam et tenebam hoc ab eis vocari rem illam, quod sonabant, cum eam vellent ostendere. Hoc autem eos velle ex motu corporis aperiebatur, tanquam verbis naturalibus omnium gentium, quae fiunt vultu et nutu oculorum, caeterorumque membrorum actu, et sonitu vocis indicante affectionem animi, in petendis, habendis, rejiciendis, fugiendisve rebus. Ita verba in variis sententiis, locis suis posita, et crebro audita, quarum rerum signa essent, paulatim colligebam, measque jam voluntates edomito in eis signis ore, per haec enuntiabam. Sic cum his inter quos eram, voluntatum enuntiandarum signa communicavi, et vitae humanae procellosam societatem altius ingressus sum, pendens ex",
+          "candidate_score": 0.616281,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_147",
+          "psc_text": "dicerentur, forte vel sorte, non arte inspectorum siderum dici. CAPUT IV. Morbum et baptismum amici narrat, quem etiam suis erroribus involverat; eoque morte sublato, dolet gravissime. Mirabilis efficacia sacramenti Baptismi. 7. In illis annis, quo primum tempore in municipio quo natus sum docere coeperam, comparaveram amicum societate studiorum nimis charum, coaevum mihi et conflorentem flore adolescentiae. Mecum puer creverat, et pariter in scholam ieramus, pariterque luseramus. Sed nondum erat sic amicus, quanquam ne tunc quidem sicuti est vera amicitia; quia non est vera, nisi cum eam tu agglutinas inter inhaerentes tibi, charitate diffusa in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). Sed tamen dulcis erat nimis, coacta fervore parilium studiorum. Nam et a fide vera, quam non germanitus et penitus adolescens tenebat, deflexeram ego eum in superstitiosas fabellas et perniciosas, propter quas plangebat me mater. Mecum jam errabat in animo homo ille, et non poterat",
+          "candidate_score": 0.616048,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_15",
+          "bdc_text": "Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739",
+          "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;",
+          "candidate_score": 0.612418,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_15",
+          "bdc_text": "Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_753",
+          "psc_text": "bonae spei parvulos haec verba Libri tui non territant, alta humiliter, et pauca copiose. Sed omnes quos in eis verbis vera cernere ac dicere fateor, diligamus nos invicem, pariterque diligamus te Deum nostrum fontem veritatis, si non vana, sed ipsam sitimus; eumdemque famulum tuum Scripturae hujus dispensatorem, Spiritu tuo plenum ita honoremus, ut hoc eum te revelante cum haec scriberet attendisse credamus, quod in eis maxime et luce veritatis, et fruge utilitatis excellit. CAPUT XXXI. Sensisse putandus est Moyses quidquid veri potest in ipsius verbis inveniri. 42. Ita cum alius dixerit, Hoc sensit quod ego; et alius, Imo illud quod ego; religiosius me arbitror dicere, Cur non utrumque potius, si utrumque potius, si utrumque verum est? Et si quid tertium, et si quid quartum, et si quid omnino aliud verum quispiam in his verbis videt; cur non illa omnia vidisse credatur, per quem unus Deus sacras Litteras vera et diversa",
+          "candidate_score": 0.607991,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 6,
+      "cf_id": "cf033",
+      "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis",
+      "max_score": 0.696488,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_696",
+          "psc_text": "loci compellat, nec in coemeteria quidem ipsarum ecclesiarum, ubi ad tempus corpus ejus requieverat, mulieribus introire liceat. » Haec Turgottus sub finem saeculi XI scribebat. Sed praeclara sunt ea quae de Thorneiensi monasterio refert Guillelmus Malmesburiensis Lib. IV de Pont. Angl., sub fin. : « Ibi solitudo ingens ad quietem data monachis, ut eo tenacius haereant superis, quo castigatius mortales conspicantur. Femina si ibi videtur, monstro habetur; maribus advenientibus quasi angelis plauditur. Caeterum ibi nullus nisi momentanee conversatur. » Quam in Anglia hauserat disciplinam S. Bonifacius, hanc in Germaniam profectus, in monasteriis a se constructis ibidem refudit, ecclesiarum aditu feminis prorsus interdicto, maxime vero in Fuldensi omnium nobilissimo, cujus basilica uni S. Liobae ob reverentiam S. martyris patebat, ut testatur Rudolfus monachus in Vita S. Liobae cap. 22 Saec. III Bened., part. II, pag. 256 , his verbis: « Interdum etiam et ad monasterium Fuldensium monachorum causa orationis venire solebat,",
+          "candidate_score": 0.696488,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2854",
+          "psc_text": "et similia monachorum edulia in monasteriis apponebantur. S. Joannes Gualbertus, congregationis Vallis Umbrosae auctor, Leonem papam cum universa curia Romana hospitio excepit, eisque pisces apposuit, ut in ejus actis habetur. Parcius S. Bernardus abbas Clarevallensis, qui pontifici maximo Innocentio II pisciculum ministravit, cum cardinales vix haberent legumina, ut videre est in ejus Vita. Anglorum rex interdum in monasterium Lindisfarnense sub S. Colmanno veniebat, et communibus fratrum cibis cum eis in refectorio vescebatur, ut scribit Venerabilis Beda in lib. III Hist. Angl., c. 26. Rex Castellae Fernandus cum veniret ad monasterium S. Facundi, cibis fratrum vulgaribus tantum utebatur, ut refert Rodericus lib. VI de Rebus Hispaniae, cap. 14. Conradus rex Romanorum in die Innocentium cum duobus episcopis comedit in refectorio monasterii S. Galli una cum monachis, vilibus eorum cibis contentus; sicut et postridie fecit solo pane et fabis crudis satiatus, ut habetur in Vita S. Notkeri, cap. 16. Certe vix dici",
+          "candidate_score": 0.69347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679",
+          "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset",
+          "candidate_score": 0.692643,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016",
+          "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino",
+          "candidate_score": 0.685983,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885",
+          "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter",
+          "candidate_score": 0.685971,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841",
+          "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et",
+          "candidate_score": 0.685138,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2684",
+          "psc_text": "monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2 S. Osvald., n. 20, saec. V Benedict.) ocius nuntio, quemdam virum nominatissimum Abbonem, qui liberalium artium notitiam imis hauserat medullis, de coenobio Floriacensi evocatum, apud Ramesiam scholas regere, et novellas recentis hortuli sui insitiones doctrinae suae rore rigare constituit. » Eodem saeculo Fulco Rhemensis archiepiscopus, qui in Sithiensi seu S. Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo",
+          "candidate_score": 0.684959,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2683",
+          "psc_text": "emiserit hoc saeculo scientia litterarum, longum est enarrare: qui plura hac de re desideraverit, adeat Mabillonii praefationem ad saec. IV Bened., part. I, n. 173, ubi hoc argumentum fuse et erudite suo more prosequitur. Saeculo X, Dunstanus et Aethelvoldus episcopi collapsam in Anglia monasticam disciplinam resarcire sapientes, sopitas etiam in monasteriis scientias ea de causa resuscitare studuerunt: nam, ut testatur Aedfricus apud Spelmannum (Tom. I Conc. Angl., pag. 618), usque adeo litterarum studium in Anglia defecerat, « ut sacerdos nullus Anglicus epistolam nosset vel Latine edere, vel e Latino interpretari, usque dum archiepiscopus Cantuariae Dunstanus et episcopus Aethelvoldus hanc in monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2",
+          "candidate_score": 0.683091,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1907",
+          "psc_text": "de Antiq. monach. Ritib. Obiter hic observabo veteres monachos non genuflexos, sed propter reverentiam diei dominicae, quae genuflexiones haut permittebat, erectos communicasse, ut patet ex Regula Magistri (Cap. 21), quae de modo disserens, quo debent hebdomadarii coquinae et cellerarius communicare, « post modicam, inquit, orationem erecti communicent, et confirment. » Quem locum non bene intellexit dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis, cum in secunda editione hunc Magistri textum intellexit de communione charitatis et precum. Nam praeterquam quod integrum Regulae Magistri caput 21 legenti alia non potest oriri expositio aequior quam de communione sacramentali, haec verba communicent et confirment rem omnino determinant; confirmare enim apud ecclesiasticorum rituum auctores aliud nihil sonat quam Christi percipere calicem. Itaque communicent et confirment idem est ac Christi corpus et sanguinem accipiant. Intrantes et exeuntes hebdomadarii in oratorio mox matutinis finitis dominica omnium provolvantur genibus. ] Hic acute Hildemarus, « Bene, inquit, dixit genibus,",
+          "candidate_score": 0.682485,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2820",
+          "psc_text": "21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel a fratribus cum omni officio charitatis. ] Incipit hic S. Benedictus hospitis suscipiendi ritum describere. Et primo quidem ante omnia vult ut advenienti occurratur, juxta priscorum monachorum morem, quem videre est apud Rufinum, lib. II de Vitis Patrum, cap. 1 et 7, et insuper cap. 21, ubi de Nitriensihus loquens, haec habet: « Huic cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et panes, secundum quod propheta corripiens quosdam dicit, quia non existis filiis",
+          "candidate_score": 0.68189,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1454",
+          "psc_text": "disposui; quia in lectis suis gravi nuditate in hujus hiemis vehementissimo frigore laborant. » Et alibi ad Joannem abbatem de monte Sina scribens (Lib. XII, ep. 16): « Cognovimus lectos vel lectisternia in Gerontocomio, quod illic ab Isauro constructum est, deesse; propterea misimus laenas 15, rachanas 30, lectos 15. » Atque ita Joannes de Precis, abbas S. Germani a Pratis, hunc Regulae locum Gallice reddidit: Et doivent prendre tels draps, et telles couvertures comme l' abbé établira. Utraque expositio proba est et probanda; sed rejicienda videtur utraque Hildemari interpretatio, Smaragdi, Bernardi Cassinensis, Nicolai, et cardinalis Turrecrematae: nam S. Benedictus nec domum in qua multi sternuntur lecti singulis monachis concedit; nec singulis singulas domos, in qua unus lectus sternant indulget; sed omnes uno vult dormire in dormitorio. Pro modo conversationis. ] Obscura locutio, quam diversimode reddunt commentatores. Hildemarus pro modo conversationis intelligit: Secundum qualitatem vitae uniuscujusque; quod clarius exponit Bernardus Cassinensis:",
+          "candidate_score": 0.680689,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2342",
+          "psc_text": "I, cap. 18. Dunstanus vero praescribit ut mediante hora quinta cantetur sexta, dehinc manibus lotis adeant mensam. 559 Ante praedictam vero sextam horam non videmus sanctum Benedictum, aut quemquam alium monachorum magistrum aliquid cibi fratribus suis, saltem omnibus, praegustandum concessisse; nonnulli quidem ad nonam aut vesperam refectionem distulerunt; at qui sextam praeveniret invenimus neminem: una est Vita S. Samsonis (Saec. I Bened.), in cujus num. 16 haec lego: « Consuetudo erat in hujus monasterii lege, herbas hortinas per poculum ad sanitatem convenientes fricare, ac singulis fratribus in suis vasculis scyphunculo non grandi ad sanitatem particulatim dividere, ut quando de tertia celebranda veniebant, paratum jam poculum hortinis mixtum herbis reperirent. » Ante hanc autem tertiam horam, ut id etiam obiter observem, quidquam cibi praegustare religio Britannis erat, ut patet ex Beda in Vita sancti Cuthberti, et ex Vita sancti Guthlaci anachoretae, num. 29, saec. III Bened. Et ad seram coenent. ]",
+          "candidate_score": 0.680617,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705",
+          "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine",
+          "candidate_score": 0.679743,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_256",
+          "psc_text": "IV) , id est, miscens temporibus tempora, terroribus blandimenta: dirum magistri, pium patris ostendat affectum: id est indisciplinatos et inquietos debet durius arguere; obedientes autem, et mites, et patientes, ut in melius proficiant, obsecrare; negligentes autem et contemnentes, ut increpet et corripiat, admonemus. Neque dissimulet peccata delinquentium: sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea, ut praevalet, amputet, memor periculi Heli sacerdotis de Silo I Reg. II. Et honestiores quidem atque intelligibiles animos, prima vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem et duros corde, ac superbos, vel in obedientes, verberum vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat, sciens scriptum: Stultus verbis non corrigitur. Et iterum: Percute filium tuum virga, et liberabis animam ejus a morte Prov. XXIII . Meminere debet semper abbas quod est, meminere quod dicitur, et scire quia cui plus committitur, plus ab eo exigitur. Sciatque quam difficilem et arduam rem suscepit regere animas et multorum servire moribus.",
+          "candidate_score": 0.679521,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_28",
+          "psc_text": "propriae voluntatis abnegationem, ut docet imprimis S. Petrus Damiani, cum dicit Opusc. 13, cap. 6: « Videamus cum scribere incipit (S. Benedictus) quibus verba dirigit, ad quod hominum genus omnem vim secuturae elocutionis intendit; ait enim: Ad te ergo nunc meus sermo dirigitur, etc. » Refert hic integrum Regulae textum, tum subdit: « Quantum ergo ex S. viri verbis colligere possumus, magis ad discendam obedientiam 9 quam ad peragendam poenitentiam Regulae hujus schola cognoscitur instituta, non ut, sive peccatores, sive justos excludat, vel unum genus hominum respuat, sed quia omnem vim et intentionem ad edocenda obedientiae praecepta constituat. » Et sane cum coenobitarum monachorum fortissimum genus sibi disponendum proposuerit S. Pater, non alium prorsus ab ipso coenobitarum fine intendere debuit; quis autem ille sit docet apud Cassianum abbas Joannes his verbis Collat. 19, c. 8: « Finis coenobitae est omnes suas mortificare et crucifigere voluntates; » et Severus Sulpicius Dial.",
+          "candidate_score": 0.678258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1190",
+          "psc_text": "a summo Romanorum pontifice, videlicet Gregorio, haberentur descripta ac laudabiliter roborata. His denique comperti episcopi usus monachorum authentico ex more viguit, » quemadmodum scribit Rodulfus Glaber (Lib. III Hist., cap. 3). Neque tamen id solis S. Benedicti monachis singulare exstitit, cum talem consuetudinem a quibusdam canonicorum ecclesiis observatam fuisse doceat Amalarius in Supplemento ad lib. IV de Divinis Officiis (Tom. II Anal.); qui tamen in libro de Ordine Antiph., cap. 2, dicit, se interrogasse Romanae Ecclesiae magistrum, « si canerent per dominicas noctes Te Deum laudamus; » responsumque sibi esse « Tantum in Natalitiis pontificum Te Deum laudamus canimus. » Quo perdicto, legat abbas lectionem de evangelio. ] 281 Idque cum planeta, orario, duobus candelabris, et thuribulo, ex Hildemaro, et Ruperto l. II in Regulam S. Benedicti, cap. 7, quem ritum retulimus in l. II de Antiquis monach. Rit., c. 1. Lectionem etiam S. Evangelii abbati, aut eo absente praepositis",
+          "candidate_score": 0.678191,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2855",
+          "psc_text": "lib. VI de Rebus Hispaniae, cap. 14. Conradus rex Romanorum in die Innocentium cum duobus episcopis comedit in refectorio monasterii S. Galli una cum monachis, vilibus eorum cibis contentus; sicut et postridie fecit solo pane et fabis crudis satiatus, ut habetur in Vita S. Notkeri, cap. 16. Certe vix dici potest quanta Cistercienses religione hanc custodierint observantiam, quot decretis, quot statutis vetuerint ne carnes ullo modo ministrarentur hospitibus: « Episcopis et aliis personis, inquiunt in libro Institutionum (Dist. 13, cap. 3), quae non sunt de ordine nostro infra septa abbatiae, et in domibus contiguis carnes nullatenus ministrentur, nec comedere permittantur, nisi graviter infirmentur. » Et in capitulo generali anni 1192: « Abbates qui hospitibus in sexta feria caseum et ova apposuerint, tribus diebus sint in levi culpa, uno eorum in pane et aqua. » In libro Definit. antiq., renovato praedicto decreto libri Institutionum, addunt (Dist. 13, cap. 2): « Saeculares",
+          "candidate_score": 0.677961,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1849",
+          "psc_text": "de Vulturno habetur in Vita S. Thomae abbatis Farfensis (Saec. III Ben.); quod scilicet congruis temporibus ad Farfense monasterium veniebant, « et hebdomadas suas in coquinae officio sicut et alii fratres in ipso faciebant monasterio. » Porro nullum hoc capite discrimen ponere videtur S. Benedictus inter coquinae hebdomadarios et mensae ministros: utrosque tamen distinguit cap. 38, ubi, agens de hebdomadario lectore, ait: Postea autem cum coquinae hebdomadariis, et servitoribus reficiat. Quem in locum Boherius in primo comment.: « An enim isti servitores per septimanas serviant, an per dies non curo, quia nec in Regula hoc reperio, sibi tamen vicissim hujus servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas",
+          "candidate_score": 0.677881,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51_53",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3059",
+          "psc_text": "inter utramque erat fenestra, per quam ex una parte pulmenta monachorum, ex altera fercula ministrabantur hospitum, ut docet Hildemarus in cap. 53. Ideo autem S. Benedictus separatam voluit esse coquinam hospitum, non ut separato cum abbate reficerent in loco, sed ut incertis horis supervenientes hospites non inquietent fratres; cum enim paulo lautius hospites excipi voluerit, et aliunde nullum a coquinae officio excuset, certe si fratres ad coquendos monachorum cibos aliunde satis inepti, ad praeparanda hospitum fercula cogerentur, non parum perturbarentur; maxime cum incertis horis superveniant hospites, et brevi tempore omnia praeparari necessum sit: propterea S. Benedictus separavit abbatis et hospitum coquinam; non vero ut seorsim abbas comessaretur cum eis, et omnia monasterii bona in comessationibus dilapidaret. Alter locus in sequentibus hujus capituli verbis continetur: « Quoties tamen minus sunt hospites, quos vult de fratribus vocare in ipsius sit potestate. Seniores autem unum aut duos semper cum fratribus dimittendum procuret propter",
+          "candidate_score": 0.677656,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1849",
+          "psc_text": "de Vulturno habetur in Vita S. Thomae abbatis Farfensis (Saec. III Ben.); quod scilicet congruis temporibus ad Farfense monasterium veniebant, « et hebdomadas suas in coquinae officio sicut et alii fratres in ipso faciebant monasterio. » Porro nullum hoc capite discrimen ponere videtur S. Benedictus inter coquinae hebdomadarios et mensae ministros: utrosque tamen distinguit cap. 38, ubi, agens de hebdomadario lectore, ait: Postea autem cum coquinae hebdomadariis, et servitoribus reficiat. Quem in locum Boherius in primo comment.: « An enim isti servitores per septimanas serviant, an per dies non curo, quia nec in Regula hoc reperio, sibi tamen vicissim hujus servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas",
+          "candidate_score": 0.677346,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1846",
+          "psc_text": "» Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus fratribus ipse aliquando collaborare, aliquando autem eorum ad vescendum decoquere victum, librumque 443 etiam pariter circa coquinam occupatus scribere satagebat; lignamina vero saepe propter penuriam boum humeris propriis cum discipulis deferebat. » De Eigili etiam, Fuldensi abbate, ita scribit Candidus in ejus Vita, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I): « Hic quoque, sicut semper facere consueverat, cum consilio et consensu fratrum suorum constituit atque decrevit, ut fratres qui extra monasterium ministeria praevidere noscuntur, fratribus infra monasterium commanentibus per singulas anni septimanas juxta ordinationem praepositi vel decanorum in cibo, et potu, atque aliis quibuslibet commodis monasticae vitae congruentibus, super indictam",
+          "candidate_score": 0.675744,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885",
+          "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter",
+          "candidate_score": 0.673432,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_27",
+          "psc_text": "vacare Deo, imo negotium negotiorum omnium hoc est; quod quicunque in cella non agit fideliter et ferventer, quodcunque agit, quod propter hoc non agit, scilicet ut Deo serviatur, in eo quod agit, otiatur. » Ad te ergo nunc meus sermo dirigitur, quisquis abrenuntians propriis voluntatibus. Sicut nullus in Ecclesia fidelis admittitur quin prius diabolo, pompis et operibus ejus abrenuntiaverit, ita nec ullum in claustro monachum qui propriis non abrenuntiet voluntatibus, S. P. Benedictus introduci voluit, ut post Hildemarum recte notavit Bernardus Cassinensis. Ex his ergo liquet quem sibi scopum in Regula S. legislator, quem sibi finem proposuerit, obedientiam scilicet seu propriae voluntatis abnegationem, ut docet imprimis S. Petrus Damiani, cum dicit Opusc. 13, cap. 6: « Videamus cum scribere incipit (S. Benedictus) quibus verba dirigit, ad quod hominum genus omnem vim secuturae elocutionis intendit; ait enim: Ad te ergo nunc meus sermo dirigitur, etc. » Refert hic integrum Regulae textum,",
+          "candidate_score": 0.673047,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13_15",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum . Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679",
+          "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset",
+          "candidate_score": 0.66997,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649",
+          "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit",
+          "candidate_score": 0.669664,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742",
+          "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,",
+          "candidate_score": 0.669649,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1172",
+          "psc_text": "cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S. Pater unicam duntaxat lectionem mensibus Septembri et Octobri praescripserit, qui tamen aequales cum Martio et Aprili, in quibus tres instituit lectiones, habent noctes; aiuntque hoc potissimum factum esse ad sublevandos 276 fratres ab illis magnis laboribus quos in colligendis frugibus et vindemiis subire coguntur. Adde quod quadragesimale tempus, in quod Martius et Aprilis solent incidere, ad solitum pensum aliquid addi postulabat: quanquam, si S. Benedicti attendatur intentio, nihil praeter Regulam egerint bonae voluntatis fratres, qui tres Septembri et Octobri lectiones in codice recitant, sicuti praedicti commentatores sentiunt. Quam breve responsorium subsequatur. ] Breve utique, quod ex uno alicujus psalmi versiculo",
+          "candidate_score": 0.669486,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2820",
+          "psc_text": "21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel a fratribus cum omni officio charitatis. ] Incipit hic S. Benedictus hospitis suscipiendi ritum describere. Et primo quidem ante omnia vult ut advenienti occurratur, juxta priscorum monachorum morem, quem videre est apud Rufinum, lib. II de Vitis Patrum, cap. 1 et 7, et insuper cap. 21, ubi de Nitriensihus loquens, haec habet: « Huic cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et panes, secundum quod propheta corripiens quosdam dicit, quia non existis filiis",
+          "candidate_score": 0.669129,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_29",
+          "psc_text": "sane cum coenobitarum monachorum fortissimum genus sibi disponendum proposuerit S. Pater, non alium prorsus ab ipso coenobitarum fine intendere debuit; quis autem ille sit docet apud Cassianum abbas Joannes his verbis Collat. 19, c. 8: « Finis coenobitae est omnes suas mortificare et crucifigere voluntates; » et Severus Sulpicius Dial. lib. I, c. 5: « Haec illorum prima virtus parere alieno imperio; » tandem S. Hieronymus de Coenobitis scribens: Epist. 22: « Prima, inquit, apud eos confoederatio, est obedire majoribus, et quidquid jusserint facere. » Eadem habet Regula S. Posthumio ab angelo tradita n. I, prout exstat in ejus Vita, cap. 8. Hinc vix ullum in tota S. P. Benedicti Regula caput exstat in quo obedientiam aliquo modo non commendet, ut facili negotio demonstrare possemus, nisi id muneris ante nos obiisset vir doctissimus Benedictus Haeftenus in Disquisitionibus monasticis l. II Catech. monast., part. 2, disquisit. 12. Unde etiam Christus Dominus",
+          "candidate_score": 0.667831,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2303",
+          "psc_text": "apud Bolland., 14 Maii. Sed his indulgentiores fuerunt Nitrienses monachi, qui, teste Palladio, vino utebantur. Vinum etiam monachis permittunt sanctus Ferreolus, sanctus Fructuosus, et Magister in suis Regulis; sanctimonialibus sanctus Caesarius in Regul., cap. 28 (Laus. c. 7): infirmis duntaxat sanctus Leander, in lib. de Institutione virginum, cap. 9. In Regula incerti auctoris vinum bis tantum in hebdomada conceditur (Cap. 2), ut scilicet « sabbato et dominica, sicut consuetudo est, qui volunt, vinum accipiant. » Primi etiam sancti Benedicti abbatis Anianensis discipuli « vinum tantum diebus Dominicis solemnibusque percipiebant (In ejus Vita, num. 12). » Menatenses quoque monachi dominicis duntaxat diebus vini singulas potiones percipiebant. Non defuere etiam ex nostris qui vinum omnino non biberent. Tales fuerunt olim Fuldenses monachi, quibus, ut scribit V. Eigil in Vita sancti Sturmii, num. 14 (Saec. III, part. II), cum sanctus Bonifacius « sacras exposuisset Scripturas, et quod nusquam vinum monachorum legeret esse, consensu",
+          "candidate_score": 0.667279,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623",
+          "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque",
+          "candidate_score": 0.667003,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016",
+          "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino",
+          "candidate_score": 0.666911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2854",
+          "psc_text": "et similia monachorum edulia in monasteriis apponebantur. S. Joannes Gualbertus, congregationis Vallis Umbrosae auctor, Leonem papam cum universa curia Romana hospitio excepit, eisque pisces apposuit, ut in ejus actis habetur. Parcius S. Bernardus abbas Clarevallensis, qui pontifici maximo Innocentio II pisciculum ministravit, cum cardinales vix haberent legumina, ut videre est in ejus Vita. Anglorum rex interdum in monasterium Lindisfarnense sub S. Colmanno veniebat, et communibus fratrum cibis cum eis in refectorio vescebatur, ut scribit Venerabilis Beda in lib. III Hist. Angl., c. 26. Rex Castellae Fernandus cum veniret ad monasterium S. Facundi, cibis fratrum vulgaribus tantum utebatur, ut refert Rodericus lib. VI de Rebus Hispaniae, cap. 14. Conradus rex Romanorum in die Innocentium cum duobus episcopis comedit in refectorio monasterii S. Galli una cum monachis, vilibus eorum cibis contentus; sicut et postridie fecit solo pane et fabis crudis satiatus, ut habetur in Vita S. Notkeri, cap. 16. Certe vix dici",
+          "candidate_score": 0.666709,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1581",
+          "psc_text": "gregem. COMMENTARIUS. Omni sollicitudine curam gerat abbas circa delinquentes fratres. ] Propter delictum excommunicatos, ut apposite supplet Richardus de S. Angelo. Attendant hic abbates quanta sollicitudine S. P. Benedictus velit eos fratris excommunicati salutem curare, circa quam non simpliciter curam aut sollicitudinem habere praecipit, sed, uti post Hildemarum et Bernardum Cassinensem observat Boherius, omnem omnino sollicitudinem exhibere, idque « per se, per alios, verbis, exemplis, monitionibus, terroribus, blandimentis, afflictionibus, consolationibus, remissionibus spiritualibus et temporalibus, ne nimis remisse tractatus similia vel pejora iterum committendi materiam habeat, aut nimis crudeliter afflictus de misericordia desperare contingat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quia non est opus sanis medicus, sed male habentibus. ] Hic ostendit S. P. Benedictus abbates aliosque praelatos non tam propter bonos quam propter perversos imperfectosque monachos, imo fere unice propter tales esse superiores; et in hoc praecipuum eorum onus esse, quod talibus praefecti sint, uti egregie docet S. Bernardus ad Rainaldum abbatem",
+          "candidate_score": 0.666297,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2840",
+          "psc_text": "doctus et litteratus, ex concilio Aquisgranensi, decernente (Can. 63) « ut docti 679 fratres eligantur, qui cum supervenientibus loquantur. Legatur coram hospite lex divina ut aedificetur. ] Circa hanc lectionem plurima hic occurrunt observanda. Primo, nomine legis divinae non solum Decalogus, aut quinque Moysis libri intelliguntur, sed utrumque Vetus et Novum Testamentum, imo « omne verbum ex lege divina sumptum quod aedificat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quid vero absolute legendum sit, vix aliqui definiunt. Olim in Cassinensi asceterio « coram hospitibus legebantur exhortationes quaedam excerptae ex libris divi Gregorii papae, » ut testatur Paulus Augustinus a Janua. Has exhortationes sive sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad",
+          "candidate_score": 0.666048,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1741",
+          "psc_text": "c. 27; in Croylandensi monasterio in chartaria arcu lapideo per totum contecta ex Ingulfi historia Croylandensi (Ad ann. 1091): quorum exemplaria pluribus in locis aliquando deponebant, ut videre est in Chronici Ramesiensis parte secunda, cap. 7. In typico seu Regula Irenes Augustae cap. 19, haec cura committitur vasorum sacrorum custodi. Alteri insuper libri custodiendi dabantur. Huic obedientiae custodem sacrarii sanctus Isidorus deputat (In Reg. c. 9), praescribens, ut « omnes codices custos sacrarii habeat deputatos, a quo singulos singuli fratres accipient, quos prudenter lectos vel habitos semper post vesperam reddent. » Apud nostros hoc officium praecentori demandari solebat, quem propterea armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus",
+          "candidate_score": 0.665745,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1877",
+          "psc_text": "Benedictus hunc canonem in suam Regulam invexit, feria secunda, qua suam incipiebant hebdomadam, post matutinos hymnos hujusmodi utensilia sibi succedentibus consignabant (Cassian. lib. IV, cap. 19). Ex libro autem Usuum Cisterc. « statim post vesperas, si dies jejunii fuerit (Cap. 108); aut post 450 refectionem servitorum, si Quadragesima; vel post coenam eorumdem, si dies fuerit prandii, vasa, et caetera quae in coquina receperunt, cellerario reddant, et cellerarius intranti. Quod si aliqua de his quae reddenda sunt, desunt, in capitulo satisfaciant; et quae defuerint notificent. » Horum vasorum seu utensilium numerum et nomina offendes apud Udalricum, lib. II, cap. 36, et in mss. Cons. S. Benigni cap. 35. Obiter hic notandum ad eos, qui ex coquinae exercitio exibant, pertinuisse sequenti hebdomada communem focum hiemis tempore praeparare, ut discimus ex his Hildemari verbis (Comm. in cap. 6): « Abbas debet locum deputatum habere, ubi se calefaciant, et illi debent facere focum, qui",
+          "candidate_score": 0.665269,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143",
+          "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,",
+          "candidate_score": 0.665063,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078",
+          "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias",
+          "candidate_score": 0.664161,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2316",
+          "psc_text": "praxis, ex eorum regulis aliisque scriptis, priusquam ejus textum attingamus, ante referre duximus alicujus operae pretium. 553 Imprimis Regula sancti Antonii haec habet (Num. 2): « Jejuna usque ad nonam singulis diebus, excepto sabbato et dominico die. Adveniente vero nona, ne adeas cellam cujusquam fratrum, et cum sederis ad comedendum, ora prius, tum comede. » Regula sanctorum Patrum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 9): « Debet ergo iste ordo teneri, fratres, ut nullo die nisi hora nona reficiant fratres in monasterio, excepta dominica die et quinquagesima die Pentecostes. » Paulo severior erat monachorum sub sancto Eusebio abbate montis Coryphes in Syria saeculo IV, viventium continentia: hic enim, ut legimus in ejus Vita, num. 7 (Bolland., 23 Januar.), « cibum capiebat tertio et quarto quoque die. Iis autem qui secum habitabant, jubebat vesci alternis diebus. » Austerior adhuc monachorum in monte Sina de quibus S. Nilus (Histor. caedis SS.",
+          "candidate_score": 0.663828,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2004",
+          "psc_text": "carnes comederint, loco poenitentiae, injungatur ut septem psalmos cantent, vel, si nesciunt, septies orationem dominicam; Benignianae Consuet. addunt vel septies Miserere mei, Deus. Ex Caeremoniali etiam Bursfeldensium infirmi in conventum redire non debent, nisi ex abbatis licentia, et petita in capitulo 479 de negligentiis venia; et quidem ex libro Usuum Cisterc. jejuni, nisi in via dirigendi sint. Curam autem maximam habeat abbas, ne a cellerariis aut servitoribus negligantur infirmi. ] Cellerariorum nomine Bernardus Cass. et Boherius omnes intelligunt officiales quibus ratione obedientiae infirmis aliquid ministrare incumbit. Ab his ergo caveat abbas ne negligantur infirmi, qui « quidquid petierint eis dandum est, etiamsi emere opus sit, inquiunt Farfensis monasterii Consuetudines; regula enim praecipit ante omnia, et super omnia adhibendam infirmis esse curam, et sollicitudinem. » Hic redit in memoriam quanta S. Pachomius (Vita S. Pachom., n. 34, Boll., 14 Maii) severitate fratrem perstrinxerit qui postulanti infirmo carnes denegaverat. Quia ad ipsum",
+          "candidate_score": 0.66376,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2839",
+          "psc_text": "cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id est abbas, potest esse « alias occupatus, vel potest esse talis, cui necessarius est interpres, vel est minor persona, cui debet sufficere alius comes quam prior, nec abbas sive prior hoc posset adimplere in coenobiis in quibus hospites frequentant, » ut loquitur Boherius. Is autem cui jusserit abbas, debet esse doctus et litteratus, ex concilio Aquisgranensi, decernente (Can. 63) « ut docti 679 fratres eligantur, qui cum supervenientibus loquantur. Legatur coram hospite lex divina ut aedificetur. ] Circa hanc lectionem plurima hic occurrunt observanda. Primo, nomine legis divinae non solum Decalogus, aut quinque Moysis libri intelliguntur, sed utrumque Vetus et",
+          "candidate_score": 0.66346,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_698",
+          "psc_text": "Antiq. Fuld., c. 8 hoc caput a majoribus tam sancte cultum fuisse, « ut privilegiis a Marino papa saeculo IX abbati Hadamaro, et a Silvestro saeculi X aetate Erkembaldo, et a Joanne Richardo subinde, aliisque ab aliis pontificibus postea concessis, et nominatim insertum sit, et religiose a posteris observatum. » Id quod probat tum de Lotharii regis uxore, cui die S. Pentecostes sacris interesse in primario monasterii templo non licuit; tum etiam de conjuge Frederici imperatoris, « cui, quia regina in comitatu ejus erat, urbem Fuldam intrare non licuit. » Addit Brouverus emollita semel illa disciplina per Bonifacium papam IX, rogatu Joannis Merlavii abbatis, « anno 1398 templum Fuldense fulmine de coelo tactum, 7 die Junii conflagrasse, id quod in poenam violatae disciplinae accidisse posteri crediderunt. » Haec tamen summi pontificis concessio non nisi festum S. Bonifacii aliosque dies festos nonnullos respiciebat, alioqui etiam Trithemii tempore necdum feminis patebat in",
+          "candidate_score": 0.663341,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366",
+          "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,",
+          "candidate_score": 0.663274,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1849",
+          "psc_text": "de Vulturno habetur in Vita S. Thomae abbatis Farfensis (Saec. III Ben.); quod scilicet congruis temporibus ad Farfense monasterium veniebant, « et hebdomadas suas in coquinae officio sicut et alii fratres in ipso faciebant monasterio. » Porro nullum hoc capite discrimen ponere videtur S. Benedictus inter coquinae hebdomadarios et mensae ministros: utrosque tamen distinguit cap. 38, ubi, agens de hebdomadario lectore, ait: Postea autem cum coquinae hebdomadariis, et servitoribus reficiat. Quem in locum Boherius in primo comment.: « An enim isti servitores per septimanas serviant, an per dies non curo, quia nec in Regula hoc reperio, sibi tamen vicissim hujus servitutis officium impendent. » Ubi manifeste servitores ab hebdomadariis coquinae, qui per totam septimanam serviebant, distinguit. Apud Cluniacenses tamen, Divionenses S. Benigni, et Cistercienses, hebdomadarii coquinae utrumque munus obibant. De Cluniacensibus audiendus est Udalricus (Lib. II, c. 35): « Finita hora post quam fratres sunt refecturi, celeriter exeunt, ut fabas",
+          "candidate_score": 0.66312,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3505",
+          "psc_text": "alia erat mens S. Gregorii papae, qui necessarias hujusmodi exemptiones propria didicerat experientia, uti ipse testatur his verbis: « Quam sit necessarium monasteriorum quieti prospicere, et de eorum perpetua securitate tractare, anteactum nos officium, quod in coenobii regimine exhibuimus, informat. Et quia in plurimis monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse cognoscimus, oportet ut nostrae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis, in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. » Eamdem necessitatem agnoverat S. Theodorus Siceota, coenobiorum in Galatia archimandrita, qui a Mauritio imperatore et Cyriaco patriarcha C. P. privilegium obtinuit, ut sua monasteria « nulli alii episcopatui subjecta essent, sed sanctissimae tantum et magnae Ecclesiae apostolicae regiae ipsius civitatis, » quemadmodum scribit Georgius illius discipulus in ejus Vita, num. 72. Et Gregorius VII (Lib. II, epist. 69): « An ignoras quod SS. Patres plerumque et religiosa monasteria de subjectione",
+          "candidate_score": 0.66296,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1171",
+          "psc_text": "toto aestatis tempore nullum omnino trium lectionum festum habeant, ut scribit cardinalis Bona (De Divina Psalm. cap. 18, § 4). Haec lectio, quam pueri apud Cluniacenses legebant ex Udalrico l. III, c. 8, apud Carthusienses cantor hebdomadarius ex Nova Collect. Statut., part. I, c. 16, ex Regulae praescripto memoriter, hoc est ex corde, sine libro recitanda est; adeoque brevis esse debet, brevior tamen aut prolixior pro brevitate aut prolixitate noctium. « Si quem autem movet, inquit Theodemarus (Epist. ad Carolum Magn.), quare B. Benedictus in aestatis tempore quotidianis diebus ad nocturnale officium unam tantum de Veteri Testamento lectionem legi praeceperit, cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S.",
+          "candidate_score": 0.662812,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2838",
+          "psc_text": "S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in Corbeiensi monasterio hospes, interfuisse matutinis legitur in lib. I Mir. S. Adalardi, cap. 2, et Urbanus papa II ad Cavense coenobium accedens (Ms. Chron. Cavens. monast., apud Bolland., 4 Martii): « Aedes ingressus pontifex sacratissimae eucharistiae primum reddito cultu, ad specum se contulit . . . . et nocte ipsa cum eisdem fratribus matutinam laudem solemniter persolventibus devotus interfuit. » Haec obiter dicta sint, non quasi absolute velim hunc esse S. Benedicti sensum, sed ad demonstrandum antiquam consuetudinem, qua ipsi etiam hospites nocte divinis intererant officiis. Et postea sedeat cum eis prior, aut cui jusserit ipse. ] Quia prior, id",
+          "candidate_score": 0.662371,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077",
+          "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti",
+          "candidate_score": 0.661809,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3438",
+          "psc_text": "Pater subdit. Qui abbas non conturbet gregem sibi commissum, etc.] Hic, ut scribit Bernardus Cassinensis, « triplici freno considerationem constringit abbatis. Primo quod paci subditorum intendat, gregem non conturbando. Secundo quod omnia juste disponat, potestatis libertate non abutendo. Tertio quod tam opera quam judicia Deo sunt cognita, et semper timeat discussionem extremi judicii cogitando. » Sic accedant ad pacem. ] Scilicet quae datur in missa, ut docent Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Richardus de S. Angelo, Boherius in secundo commentario, Theobaldus Artaldus, et Nicolaus Bravus; vel quae datur advenientibus hospitibus aut in missa, ut Menardus; vel tandem quae datur in missa, aut accedentibus hospitibus, aut professis post missam, aut in missa Evangelio dicto a textu Evangelii sine cruce in quibusdam monasteriis, ut exponit in primo commentario Boherius. De modo dandi et accipiendi in missa pacem ante communionem, de qua hunc locum interpretor, vide quae diximus in l. II de Antiq.",
+          "candidate_score": 0.66162,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1909",
+          "psc_text": "de consuetudine licet. » Postulantes pro se orari. ] Idem post coenam convenientes in unum ad concinendos ex more ante quietem hymnos, praestabant in Oriente veteres monachi, quemadmodum scribit Cassianus (Lib. IV, c. 19). Egredientes autem de septimana dicant hunc versum: Benedictus es, Domine Deus, qui adjuvisti me et consolatus es me. ] Idque ad gradum presbyterii et incurvi, uti diximus ex Udalrico l. II, cap. 35; libro Usuum Cisterc. cap. 108, et Caeremoniali Bursfeld. dist. 2, cap. 15. Quo dicto tertio. ] Scilicet ab egrediente, et ter repetito integraliter a choristis, inquit Boherius. Recipiat benedictionem ingrediens. ] Benedictionem cap. 11 S. Benedictus appellat orationem seu collectam, quae nocturnas vigilias terminat: ita hic benedictionem vocat preces et orationes quae super hebdomadarios recitantur, quaeque ex Boherio proferri debent ab abbate, priore, vel hebdomadario: ex Udalrico. lib. II, cap. 35, Consuet. S. Germani a Pratis, Nicolao de Fractura, et Caerem. Bursfeldensium, a",
+          "candidate_score": 0.661308,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885",
+          "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter",
+          "candidate_score": 0.661241,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2342",
+          "psc_text": "I, cap. 18. Dunstanus vero praescribit ut mediante hora quinta cantetur sexta, dehinc manibus lotis adeant mensam. 559 Ante praedictam vero sextam horam non videmus sanctum Benedictum, aut quemquam alium monachorum magistrum aliquid cibi fratribus suis, saltem omnibus, praegustandum concessisse; nonnulli quidem ad nonam aut vesperam refectionem distulerunt; at qui sextam praeveniret invenimus neminem: una est Vita S. Samsonis (Saec. I Bened.), in cujus num. 16 haec lego: « Consuetudo erat in hujus monasterii lege, herbas hortinas per poculum ad sanitatem convenientes fricare, ac singulis fratribus in suis vasculis scyphunculo non grandi ad sanitatem particulatim dividere, ut quando de tertia celebranda veniebant, paratum jam poculum hortinis mixtum herbis reperirent. » Ante hanc autem tertiam horam, ut id etiam obiter observem, quidquam cibi praegustare religio Britannis erat, ut patet ex Beda in Vita sancti Cuthberti, et ex Vita sancti Guthlaci anachoretae, num. 29, saec. III Bened. Et ad seram coenent. ]",
+          "candidate_score": 0.660752,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.660536,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1695",
+          "psc_text": "panem suum. Memor illius apostolici, quia qui bene ministraverit gradum bonum sibi acquirit ] Ita etiam Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii et alterius Macarii: « Studere debet qui huic officio deputatur, ut audiat, quia qui bene ministraverit, bonum gradum sibi acquirit, et animae suae lucrum facit. » Infirmorum, infantium, hospitum pauperumque cum sollicitudine curam gerat. ] Quatuor hic potissimum curae ac sollicitudini cellerarii S. P. Benedictus committit. Primo infirmos, quorum curam ante omnia et super omnia adhiberi voluit, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur; praecipitque abbatem attendere ne a cellerariis aut servitoribus negligantur. Eadem mente Orientalis Regula praescribit (Cap. 25) ut cellerarius « nihil aegrotantium desideriis neget, ex his quae habuerit, quantum necesse fuerit. » Et antiquae Cluniacensis monasterii consuetudines apud Udalricum (Lib. III, c. 18): « Si quis fratrum adeo est infirmus ut de lecto surgere non possit, ad hunc 407 quotidie summo diluculo simul cum infirmario venit",
+          "candidate_score": 0.660497,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2303",
+          "psc_text": "apud Bolland., 14 Maii. Sed his indulgentiores fuerunt Nitrienses monachi, qui, teste Palladio, vino utebantur. Vinum etiam monachis permittunt sanctus Ferreolus, sanctus Fructuosus, et Magister in suis Regulis; sanctimonialibus sanctus Caesarius in Regul., cap. 28 (Laus. c. 7): infirmis duntaxat sanctus Leander, in lib. de Institutione virginum, cap. 9. In Regula incerti auctoris vinum bis tantum in hebdomada conceditur (Cap. 2), ut scilicet « sabbato et dominica, sicut consuetudo est, qui volunt, vinum accipiant. » Primi etiam sancti Benedicti abbatis Anianensis discipuli « vinum tantum diebus Dominicis solemnibusque percipiebant (In ejus Vita, num. 12). » Menatenses quoque monachi dominicis duntaxat diebus vini singulas potiones percipiebant. Non defuere etiam ex nostris qui vinum omnino non biberent. Tales fuerunt olim Fuldenses monachi, quibus, ut scribit V. Eigil in Vita sancti Sturmii, num. 14 (Saec. III, part. II), cum sanctus Bonifacius « sacras exposuisset Scripturas, et quod nusquam vinum monachorum legeret esse, consensu",
+          "candidate_score": 0.660452,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2820",
+          "psc_text": "21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel a fratribus cum omni officio charitatis. ] Incipit hic S. Benedictus hospitis suscipiendi ritum describere. Et primo quidem ante omnia vult ut advenienti occurratur, juxta priscorum monachorum morem, quem videre est apud Rufinum, lib. II de Vitis Patrum, cap. 1 et 7, et insuper cap. 21, ubi de Nitriensihus loquens, haec habet: « Huic cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et panes, secundum quod propheta corripiens quosdam dicit, quia non existis filiis",
+          "candidate_score": 0.660306,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2663",
+          "psc_text": "quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non ut in ipsis habeamus spem provectus nostri, sed per ipsa transeuntes desideremus nobis a Patre luminum proficuam salutaremque sapientiam debere concedi . . . . Multi iterum Patres nostri talibus litteris eruditi, et in lege Domini permanentes, ad veram sapientiam pervenerunt, sicut B. Augustinus in libro de Doctrina Christiana meminit, dicens: Non aspicimus quanto auro et argento et veste suffarcinatus exierit de Aegypto Cyprianus, et doctor suavissimus, et martyr beatissimus; quanto Lactantius; quanto Victorinus, Optatus, Hilarius. Nos addimus Ambrosium, ipsumque Augustinum atque Hieronymum, multosque alios innumerabiles Graecos. Hoc etiam ipse fidelissimus Dei famulus Moyses fecit; de quo scriptum est, quod",
+          "candidate_score": 0.660134,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539",
+          "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii",
+          "candidate_score": 0.66006,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72_74",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016",
+          "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino",
+          "candidate_score": 0.659908,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2785",
+          "psc_text": "deerit. » Idem habet (Opusc. 14) loquens de ordine eremitarum Fontis Avellani. Et sane consideranti quam periculosum sit monachis una cum saecularibus manducare eorumque conviviis interesse, quam necessarium ut stimulante fame citius ad monasterium revertantur, aequum omnino videbitur S. Patris decretum: unde Gregorius IX in sua pro Benedictinis constitutione: « Nullus abbas, inquit, vel monachus prope monasterium suum, vel cellam monasterii sui ad leucam unam in domo saeculari comedat vel pernoctet. » Etiamsi a quovis rogentur. ] Etiam ab episcopo, abbate, magnate, seu quovis nobili, quibus, ut ait Bernardus Cassinensis, « frater licentiam non habens debet respondere sibi comedere non licere. » Nisi forte ab abbate suo eis praecipiatur. ] Quia, ut monent commentatores, cum summa semper discretione agere debet, atque habita ratione personae quae dirigitur, illius ad quam dirigitur, laboris itineris, proficiscenti fratri comedendi licentiam dare debet, si forte ab episcopo aut principe invitetur, vel si ad seram duntaxat",
+          "candidate_score": 0.659627,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3047",
+          "psc_text": "Ipse tamen ea cibi potusque mensura contentus sit, quam reliqui fratres accipiunt. Si vero propter hospitem voluerit ad solitam mensuram fratribus sibique augere aliquid, in sua maneat potestate. » Quod statutum confirmat Caroli Calvi praeceptum pro partitione praediorum S. Germani a Pratis, in quo assignat vineas in fratrum et hospitum usus in refectorio edentium. Deinde S. Benedictus, Regulae cap. 38 agens de lectore mensae, statuit ut non praesumat ibi quisquam de ipsa lectione aut aliunde quidquam requirere, ne detur occasio maligno, nisi forte prior voluerit pro aedificatione aliquid breviter dicere; ubi prior pro abbate usurpatur. Verum si abbas nunquam reficiat in conventu fratrum (debet enim reficere cum hospitibus, qui nunquam desunt monasterio, et si defuerint in ejus manet potestate quos vult de fratribus vocare, qui cum ipso reficiant), frustra permittitur ei in refectorio de lectione aliquid dicere, ut pote qui nunquam ibi cum fratribus manducaturus sit. Ut vim hujus argumenti",
+          "candidate_score": 0.659333,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110",
+          "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.",
+          "candidate_score": 0.658781,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1944",
+          "psc_text": "transfugiunt: quibus aliud nihil opponam quam istud regulae tertiae SS. Patrum decretum (Cap. 12): « Id etiam pro custodienda fama specialiter statuimus ut nullus monachus in infirmitate positus, relicto monasterio, parentum suorum studio commendetur; quia magis eum saecularium spectaculorum visu aut auditu pollui censemus, quam ab aegritudine posse purgari. » Sed de his satis. Ad textum redeo. Qui tamen patienter portandi sunt. ] Si forte paulo molestiores sese exhibuerint: « convenit enim sanis infirmos portare, magis quam ab infirmis portari; necesse est enim ut patienter portemus infirmos, ut iterum infirmi patienter portemur a sanis, » inquit Smaragdus. Addit S. Augustinus (Regul. c. 12): « Si latens est dolor in corpore famulae Dei, dicenti quod sibi doleat, sine dubitatione credatur. » Quia de talibus. ] Scilicet morosis, superfluis aliisque omnibus infirmis. Copiosior merces acquiritur. ] « Pro patientia, pro labore, pro bona intentione, pro sancta devotione, » inquit Bernardus Cassinensis: unde",
+          "candidate_score": 0.658409,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650",
+          "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in",
+          "candidate_score": 0.658096,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2855",
+          "psc_text": "lib. VI de Rebus Hispaniae, cap. 14. Conradus rex Romanorum in die Innocentium cum duobus episcopis comedit in refectorio monasterii S. Galli una cum monachis, vilibus eorum cibis contentus; sicut et postridie fecit solo pane et fabis crudis satiatus, ut habetur in Vita S. Notkeri, cap. 16. Certe vix dici potest quanta Cistercienses religione hanc custodierint observantiam, quot decretis, quot statutis vetuerint ne carnes ullo modo ministrarentur hospitibus: « Episcopis et aliis personis, inquiunt in libro Institutionum (Dist. 13, cap. 3), quae non sunt de ordine nostro infra septa abbatiae, et in domibus contiguis carnes nullatenus ministrentur, nec comedere permittantur, nisi graviter infirmentur. » Et in capitulo generali anni 1192: « Abbates qui hospitibus in sexta feria caseum et ova apposuerint, tribus diebus sint in levi culpa, uno eorum in pane et aqua. » In libro Definit. antiq., renovato praedicto decreto libri Institutionum, addunt (Dist. 13, cap. 2): « Saeculares",
+          "candidate_score": 0.658057,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2840",
+          "psc_text": "doctus et litteratus, ex concilio Aquisgranensi, decernente (Can. 63) « ut docti 679 fratres eligantur, qui cum supervenientibus loquantur. Legatur coram hospite lex divina ut aedificetur. ] Circa hanc lectionem plurima hic occurrunt observanda. Primo, nomine legis divinae non solum Decalogus, aut quinque Moysis libri intelliguntur, sed utrumque Vetus et Novum Testamentum, imo « omne verbum ex lege divina sumptum quod aedificat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quid vero absolute legendum sit, vix aliqui definiunt. Olim in Cassinensi asceterio « coram hospitibus legebantur exhortationes quaedam excerptae ex libris divi Gregorii papae, » ut testatur Paulus Augustinus a Janua. Has exhortationes sive sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad",
+          "candidate_score": 0.657836,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1946",
+          "psc_text": "curamus, nos ipsos sublevamus; et dum aliorum corpora purgare satagimus, animae sordes ipsi emundamus, Deoque longe acceptiorem efficimus. Praeclarum sane est quod de Joanne minore Thebaeo, abbatis Ammonis discipulo, refert Ruffinus (Lib. III de Vit. Pat., num. 155). Hic nimirum « duodecim annis ipsi seni infirmanti fecit obsequium; senex tamen cum vidisset eum laborantem, nunquam illi sermonem blandum locutus est. Cum autem transiret de corpore, sedentibus aliis senibus, 466 tenuit manum ejus et dixit ei tertio: Salveris, salveris, salveris; et tradidit illum senibus dicens: Iste non homo, sed angelus est, qui tot annis mihi infirmanti, nec tamen bonum sermonem a me audiens, fecit obsequium. » Vide S. Dorothei doctrinam 14. Ergo cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. ] Ex dictis initio hujus capitis S. Pater concludit: Ergo si infirmis tanquam Christo serviendum est, cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. Hanc curam ad duo potissimum capita reducunt",
+          "candidate_score": 0.656777,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1211",
+          "psc_text": "» inquiunt mss. Consuet. Germaniae. Et lib. Usuum Cisterc. (Cap. 11): « Prima dominica Septuagesimae . . . incipiatur lectio Genesis, vel aliorum librorum, ut diximus, ibi ubi cantor lectiones vigiliarum usque ad quadragesimam debere finire praeviderit. » Et infra (Cap. 16): « Librum Jeremiae prophetae his diebus tam in ecclesia quam in refectorio dividat cantor. » Vide Udal. l. I, c. 1. Finem vero lectionum aut cera apposita, aut ungue codici impresso notabant: « Nullus ad terminum vel ceram apposuit, vel saltem unguibus quantulumcunque signum impressit; sed cuncti omnia quae legenda erant ita sibi nota facere curaverunt, ut quando inopinato legere juberentur, irreprehensibiles apud eum invenirentur, » inquit praefatus lib. de Cura eccles. Caroli Magni: quae verba indicant contrariam apud alios consuetudinem. Redeo ad S. Benedicti textum, qui non modo lectiones, sed etiam responsoria breviari imperata: quod qui fieri possit, non facile est disserere. Existimat Bernardus Cassinensis breviari posse",
+          "candidate_score": 0.656535,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3042",
+          "psc_text": "Cassinensis: « Dicunt, inquit, hic quidam, quod abbas semper in refectorio cum fratribus comedere debet, et hoc etiam statuto super hoc facto declaraverunt dicentes, quod mensa abbatis debet esse in superiori loco, et ibi cum hospitibus consedentibus debet sumere refectionem. » Talem fuisse Cluniacensium disciplinam insinuare videtur Udalricus his verbis (Lib. III, cap. 3): « Clericis, et peregrinis monachis, qui ita vadunt pedites absque jumento, nobiscum in refectorio comesturis aquam ad manus ministrat (abbas), talesque sedent ad mensam principalem. » Ego vero sic Menardi sententiam sequar, et defendam, ut oppositas etiam rationes et auctoritates, si quae sunt, haud sileam. Itaque abbatem cum hospitibus in communi fratrum conventu refici debere probat antiqua et recepta monachorum veterum praxis, a quibus S. P. Benedictum recessisse in re tanti momenti facile non est credendum. Hanc vero praxim passim videre est in eorum regulis et actis. Regula tertia SS. Patrum ita habet: « Illud quoque",
+          "candidate_score": 0.656292,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2818",
+          "psc_text": "paranda est sessio, neque omnibus aequalis ciborum convenit praeparatio; sed unicuique necesse est cum charitatis discretione congruus locus, congruus cibus, congruus lectus, congruus omnibus exhibeatur et honor. » Quibus ex verbis patet solutio ad eam difficultatem, quam ex cura et sollicitudine, quam pauperibus et peregrinis impensius exhiberi praecipit S. legislator, hic movet et solvit Hildemarus: nam « haec sententia, infit, in qua dicit omnibus congruus honor exhibeatur, attinet ad exteriorem hominem: illa autem sententia qua dicit pauperum et peregrinorum, attinet ad interiorem hominem. Id est, ac si diceret in praeparatione servitii unusquisque hospes juxta suam mensuram recipiendus est: tamen in mente debet praeferri pauper diviti. » Maxime domesticis fidei et peregrinis. ] Quem locum ita explicat Smaragdus: « Domesticus dicitur amicus, familiaris, vel sodalis, quos duobus modis intelligere debemus: sive omnes generaliter Christianos, unam nobiscum fidem, unum habentes baptisma; sive specialiter monachos, qui nobiscum Deo peculiariter fidei cultum et religionis",
+          "candidate_score": 0.656166,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1453",
+          "psc_text": "lecti. Sidonius epist. 15, l. 4: Epulum multiplex et capacissima lectisternia para. Acta S. Findani, c. 4: Pro lectisterniis lapides velatos inter fratres pausans occulte corpori supposuit. » Concinit antiqua versio Gallica Regulae S. Benedicti: Les lits soient appareillés comme il appartient à leur conversation; et versio Guidonis: Et aient les couches garnies de ce qu' il faut selon la manière de leur conversation; aliaeque plures expositiones Gallicae. Secunda est quam tradit in secundo comment. Boherius, ubi lectisternia interpretatur lectorum stramenta; quo sensu eam vocem aliquando usurpat S. Gregorius: « Ancillis Dei, quas vos graeca lingua monastrias dicitis, lectisternia emere disposui; quia in lectis suis gravi nuditate in hujus hiemis vehementissimo frigore laborant. » Et alibi ad Joannem abbatem de monte Sina scribens (Lib. XII, ep. 16): « Cognovimus lectos vel lectisternia in Gerontocomio, quod illic ab Isauro constructum est, deesse; propterea misimus laenas 15, rachanas 30, lectos 15. »",
+          "candidate_score": 0.655928,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23_25",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter . Neocomi 3 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1176",
+          "psc_text": "omnes, Amen. Et subsequatur mox abbas hymnum Te decet laus. Et data benedictione, incipiant matutinos. Qui ordo vigiliarum, omni tempore, tam aestatis quam hiemis, aequaliter in die dominico teneatur: nisi forte (quod absit) tardius surgant, aliquid de lectionibus breviandum est aut responsoriis: quod tamen omnino caveatur ne proveniat. Quod si contigerit, digne inde satisfaciat Deo in oratorio per cujus evenerit neglectum. COMMENTARIUS. Speciale sacris dominicarum vigiliis caput consecravit S. P. Benedictus. Hoc nimirum decebat noctes illas reverendissimas, ut eas vocat S. Columbanus; hoc postulabat praecipua inter alias hujus diei solemnitas et praerogativa: haec est enim dies quam fecit Dominus, in qua laetari et exsultare omnes Christi fideles David invitat. « In hac die, inquit Boherius in primo comm., mundus sumpsit exordium, in hac per resurrectionem et mors interitum, et vita accepit principium. Haec est dies consecrata, dies Domini vocata, dies plena gratia, dies felix, dies chara, dies dulcis, non amara.",
+          "candidate_score": 0.65565,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2342",
+          "psc_text": "I, cap. 18. Dunstanus vero praescribit ut mediante hora quinta cantetur sexta, dehinc manibus lotis adeant mensam. 559 Ante praedictam vero sextam horam non videmus sanctum Benedictum, aut quemquam alium monachorum magistrum aliquid cibi fratribus suis, saltem omnibus, praegustandum concessisse; nonnulli quidem ad nonam aut vesperam refectionem distulerunt; at qui sextam praeveniret invenimus neminem: una est Vita S. Samsonis (Saec. I Bened.), in cujus num. 16 haec lego: « Consuetudo erat in hujus monasterii lege, herbas hortinas per poculum ad sanitatem convenientes fricare, ac singulis fratribus in suis vasculis scyphunculo non grandi ad sanitatem particulatim dividere, ut quando de tertia celebranda veniebant, paratum jam poculum hortinis mixtum herbis reperirent. » Ante hanc autem tertiam horam, ut id etiam obiter observem, quidquam cibi praegustare religio Britannis erat, ut patet ex Beda in Vita sancti Cuthberti, et ex Vita sancti Guthlaci anachoretae, num. 29, saec. III Bened. Et ad seram coenent. ]",
+          "candidate_score": 0.654954,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2518",
+          "psc_text": "in Meldensi S. Faronis monasterio monachus (Saec. II Ben.), « quotidie 692 intentus in renovandis confessionum poenitentiis » dicitur in Vita sancti Faronis cap. 119; verum Crodegangus in Regula canonicorum cap. 32, solum praescribit, ut « Monachi in unoquoque sabbato confessionem faciant cum bona voluntate, episcopo aut priori suo. » Crodegango concinit sanctus Dunstanus decernens, ut « Dominicis diebus fratrum unusquisque suae conscientiae reatum Patri spirituali, vel ejus, si absens fuerit, vicario per humilem revelet confessionem. Si autem tanta fuerit multitudo, ut ea die omnes ad confessionem venire nequeant, sequenti die, secunda videlicet feria, hoc idem impleant. Schola vero nullo modo hoc, quanquam puerilis, intermittat, sed ut senes, licet nondum tentationibus impugnata, consuete peragat. Qui autem aliis indiguerit diebus, tentatione aliqua animi vel corporis stimulatus, ad confessionis salubre remedium devotus non eo minus venire differat. » Idem ab ipso ordinis sui exordio a Carthusianis observatum fuit, testante Guigone (Stat. c.",
+          "candidate_score": 0.654925,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1846",
+          "psc_text": "» Nostros vero quod spectat S. Salaberga, Laudunensis abbatissa (In ejus Vit. n. 24, saec. II Bened.) « coquinam, vel reliquas causas [ Forte curas], quae monasticis rebus peragi solent, vicissim suis hebdomadibus ministrabat. » S. Benedictus, abbas Anianensis teste Ardone ejus discipulo, in ejus Vita, num. 14, « laborantibus fratribus ipse aliquando collaborare, aliquando autem eorum ad vescendum decoquere victum, librumque 443 etiam pariter circa coquinam occupatus scribere satagebat; lignamina vero saepe propter penuriam boum humeris propriis cum discipulis deferebat. » De Eigili etiam, Fuldensi abbate, ita scribit Candidus in ejus Vita, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I): « Hic quoque, sicut semper facere consueverat, cum consilio et consensu fratrum suorum constituit atque decrevit, ut fratres qui extra monasterium ministeria praevidere noscuntur, fratribus infra monasterium commanentibus per singulas anni septimanas juxta ordinationem praepositi vel decanorum in cibo, et potu, atque aliis quibuslibet commodis monasticae vitae congruentibus, super indictam",
+          "candidate_score": 0.654901,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73_75",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit . Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3544",
+          "psc_text": "Fidolum monasterii sui praepositum constituit (Saec. I Ben.), « ut tanto securius orationi et divinae contemplationi posset insistere, quanto sciret eum nihil extra communis regulae ordinem agere vel jubere, » ut habent Acta S. Fidoli, num. 8. Tertia ratio est ut, si contingat abbatem esse negligentem, praepositi sollicitudine salva et integra maneat ordinis disciplina. Hanc rationem adducit S. Gregorius Victori episcopo Panormitano scribens, ut Gregorium abbatem atque presbyterum monasterii S. Theodori poenitentia afflictum in locum suum constituat, « ita tamen, inquit (Lib. IV, epist. 4), ut Urbicus monasterii mei praepositus dare aliquem de servis Dei debeat, qui ejus praepositus fiat, ut quod istius incuria negligitur, illius sollicitudine servetur. » Jam vero quaerat aliquis quibus potissimum in rebus praepositus adjuvare debeat abbatem, quaeve sint ejus officii munia; de his enim mentem suam non satis explicat S. Benedictus, contentus dicere ut illa praepositus agat cum reverentia quae ab abbate suo ei injuncta",
+          "candidate_score": 0.654513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2577",
+          "psc_text": "inveniatur, ne forte, quod absit, aliquis fabulis vacet vel otio. » Divionenses S. Benigni ne quidem brevem in ecclesia consessum indulgent; sed « nemo, inquiunt (Cap. 43), unquam de dormitorio, postquam ad meridianam vel ad completorium introierit, debet exire, nisi forte hi qui necessarii sunt propter hospites foris, sicut est hospitarius, eleemosynarius, granetarius, et hujusmodi, si cellerarius vocaverit eos. Quod si factum fuerit, mirabiliter emendari debet, nisi forte alicui multum cognito et maturae personae contingat quod sanguinet nasus ejus, vel brachium cum multa affluentia; hic poterit ad meridianam exire ad lavatorium. Nam nocte obseratum ostium dormitorii est, et eundum 617 est ad necessarias. » Et tamen Cluniacenses in claustro cantare aut legere poterant, ut docet Udalricus lib. II, cap. 24. Sed et sanctus Anselmus prior Beccensis meridiano tempore emendandis libris in claustro intendisse legitur (In ejus Vita num. 21, Bolland. 21 April.). Id quod non permittunt antiqua Carthusiensium Statuta, in",
+          "candidate_score": 0.654339,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2851",
+          "psc_text": "Bernardus, episcopo, vel principi, si ad carnium abstinentiam astringerentur. Sentiat aliter qui vult, tamen in hoc signo universali omnis hoc comprehendi puto, habita consideratione discretionis ad hospites religiosos sanos, quibus uti carnibus non licet. » Et Turrecremata: « Si hospitibus cibus carnium indifferenter negaretur, non omnis humanitas eis censeretur exhiberi. » Sed huic opinioni, quae contraria est optimae monasteriorum ordinis nostri praxi, et quam expresse damnavit Innocentius Papa III, in brevi ad abbatem et conventum Sylvae Majoris, qui tale aliquid praesumpserant, merito potest opponi illud S. Ambrosii (Lib. V in Hexam., cap. 8): « Melior est enim hospitalitas in oleribus cum gratia, quam vitulorum pinguium praeparatio cum discordia. » Et illud Evagrii in Monachicis, n. 2 (Tom. III Monum. Eccles. Graecae): « Si praetextu hospitalitatis de sumptuoso cibo in mentem venerit, abjice eam cogitationem, nec illi adhaereas; per illam quippe insidiatur tibi adversarius . . . . licet panem duntaxat",
+          "candidate_score": 0.654181,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3047",
+          "psc_text": "Ipse tamen ea cibi potusque mensura contentus sit, quam reliqui fratres accipiunt. Si vero propter hospitem voluerit ad solitam mensuram fratribus sibique augere aliquid, in sua maneat potestate. » Quod statutum confirmat Caroli Calvi praeceptum pro partitione praediorum S. Germani a Pratis, in quo assignat vineas in fratrum et hospitum usus in refectorio edentium. Deinde S. Benedictus, Regulae cap. 38 agens de lectore mensae, statuit ut non praesumat ibi quisquam de ipsa lectione aut aliunde quidquam requirere, ne detur occasio maligno, nisi forte prior voluerit pro aedificatione aliquid breviter dicere; ubi prior pro abbate usurpatur. Verum si abbas nunquam reficiat in conventu fratrum (debet enim reficere cum hospitibus, qui nunquam desunt monasterio, et si defuerint in ejus manet potestate quos vult de fratribus vocare, qui cum ipso reficiant), frustra permittitur ei in refectorio de lectione aliquid dicere, ut pote qui nunquam ibi cum fratribus manducaturus sit. Ut vim hujus argumenti",
+          "candidate_score": 0.653652,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366",
+          "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,",
+          "candidate_score": 0.653467,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.653365,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846",
+          "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis",
+          "candidate_score": 0.653067,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3059",
+          "psc_text": "inter utramque erat fenestra, per quam ex una parte pulmenta monachorum, ex altera fercula ministrabantur hospitum, ut docet Hildemarus in cap. 53. Ideo autem S. Benedictus separatam voluit esse coquinam hospitum, non ut separato cum abbate reficerent in loco, sed ut incertis horis supervenientes hospites non inquietent fratres; cum enim paulo lautius hospites excipi voluerit, et aliunde nullum a coquinae officio excuset, certe si fratres ad coquendos monachorum cibos aliunde satis inepti, ad praeparanda hospitum fercula cogerentur, non parum perturbarentur; maxime cum incertis horis superveniant hospites, et brevi tempore omnia praeparari necessum sit: propterea S. Benedictus separavit abbatis et hospitum coquinam; non vero ut seorsim abbas comessaretur cum eis, et omnia monasterii bona in comessationibus dilapidaret. Alter locus in sequentibus hujus capituli verbis continetur: « Quoties tamen minus sunt hospites, quos vult de fratribus vocare in ipsius sit potestate. Seniores autem unum aut duos semper cum fratribus dimittendum procuret propter",
+          "candidate_score": 0.652968,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2027",
+          "psc_text": "non tantum vivat homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei, merito S. Pater Benedictus de mensura ciborum ac potus dicturus, ante praemisit aliquid de lectione ad mensam, ut utriusque hominis, animalis et spiritalis refectioni provideret; prius tamen spiritalis utpote longe dignioris. Idem institutum apud alios etiam monachos viguit, ut patet ex Cassiano, lib. IV, cap. 17; ex Regula SS. Pauli et Stephani, cap. 19; S. Augustini, cap. 5; S. Caesarii ad monachos, cap. 9, et ad virgines cap. 16; S. Aureliani ad monachos cap. 49, ad virgines, cap. 32; S. Isidori, cap. 10, et Magistri cap. 24. Hanc porro lectionem ad mensam adeo necessariam existimavit S. P. Benedictus, ut ad omnes omnino mensas eam frequentari voluerit; ut indicat absoluta et indeterminata ejus locutio mensis edentium fratrum lectio deesse non debet. Hinc synodus Aquisgranensis (Can. 28): « Servitores non ad unam mensam, sed in propriis locis post refectionem",
+          "candidate_score": 0.652885,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2003",
+          "psc_text": "Dominus absolvat vos ab his, et ab omnibus aliis vestris delictis; conventu respondente, amen, offerat se frater ille ad pedem abbatis; postea reversus ad locum ubi se prostravit, gratias referens abbati et toti conventui, quia ministrata sunt ei quae infirmitati suae fuerant necessaria, tres genuflectiones more solito faciat. Ipsa die, et deinceps quantum opus fuerit, jubeatur mixtum accipere. Si vero carnem non comedit, in dispositione abbatis sit, qua hora in conventum petita licentia redire, et quomodo se de caetero habere debeat. » Simile aliquid habent Udalricus lib. III, cap. 27, et Consuet. S. Benigni, in quibus additur, ut eis qui carnes comederint, loco poenitentiae, injungatur ut septem psalmos cantent, vel, si nesciunt, septies orationem dominicam; Benignianae Consuet. addunt vel septies Miserere mei, Deus. Ex Caeremoniali etiam Bursfeldensium infirmi in conventum redire non debent, nisi ex abbatis licentia, et petita in capitulo 479 de negligentiis venia; et quidem ex libro Usuum",
+          "candidate_score": 0.652438,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50_52",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar . Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2854",
+          "psc_text": "et similia monachorum edulia in monasteriis apponebantur. S. Joannes Gualbertus, congregationis Vallis Umbrosae auctor, Leonem papam cum universa curia Romana hospitio excepit, eisque pisces apposuit, ut in ejus actis habetur. Parcius S. Bernardus abbas Clarevallensis, qui pontifici maximo Innocentio II pisciculum ministravit, cum cardinales vix haberent legumina, ut videre est in ejus Vita. Anglorum rex interdum in monasterium Lindisfarnense sub S. Colmanno veniebat, et communibus fratrum cibis cum eis in refectorio vescebatur, ut scribit Venerabilis Beda in lib. III Hist. Angl., c. 26. Rex Castellae Fernandus cum veniret ad monasterium S. Facundi, cibis fratrum vulgaribus tantum utebatur, ut refert Rodericus lib. VI de Rebus Hispaniae, cap. 14. Conradus rex Romanorum in die Innocentium cum duobus episcopis comedit in refectorio monasterii S. Galli una cum monachis, vilibus eorum cibis contentus; sicut et postridie fecit solo pane et fabis crudis satiatus, ut habetur in Vita S. Notkeri, cap. 16. Certe vix dici",
+          "candidate_score": 0.652202,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1171",
+          "psc_text": "toto aestatis tempore nullum omnino trium lectionum festum habeant, ut scribit cardinalis Bona (De Divina Psalm. cap. 18, § 4). Haec lectio, quam pueri apud Cluniacenses legebant ex Udalrico l. III, c. 8, apud Carthusienses cantor hebdomadarius ex Nova Collect. Statut., part. I, c. 16, ex Regulae praescripto memoriter, hoc est ex corde, sine libro recitanda est; adeoque brevis esse debet, brevior tamen aut prolixior pro brevitate aut prolixitate noctium. « Si quem autem movet, inquit Theodemarus (Epist. ad Carolum Magn.), quare B. Benedictus in aestatis tempore quotidianis diebus ad nocturnale officium unam tantum de Veteri Testamento lectionem legi praeceperit, cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S.",
+          "candidate_score": 0.651606,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_697",
+          "psc_text": "prorsus interdicto, maxime vero in Fuldensi omnium nobilissimo, cujus basilica uni S. Liobae ob reverentiam S. martyris patebat, ut testatur Rudolfus monachus in Vita S. Liobae cap. 22 Saec. III Bened., part. II, pag. 256 , his verbis: « Interdum etiam et ad monasterium Fuldensium monachorum causa orationis venire solebat, quod nec prius, nec postea ulli unquam feminarum concedi potuit, quia loco illi, ex quo a monachis habitari coeptus est, femineus negabatur ingressus: tantum autem 163 huic soli concessus est, propter hoc quod S. martyr Bonifacius eam senioribus eorum commendavit, corpusque illius ibi sepeliendum decrevit. » Scribitque Brouverus Lib. I Antiq. Fuld., c. 8 hoc caput a majoribus tam sancte cultum fuisse, « ut privilegiis a Marino papa saeculo IX abbati Hadamaro, et a Silvestro saeculi X aetate Erkembaldo, et a Joanne Richardo subinde, aliisque ab aliis pontificibus postea concessis, et nominatim insertum sit, et religiose a posteris observatum. »",
+          "candidate_score": 0.65155,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1878",
+          "psc_text": "in mss. Cons. S. Benigni cap. 35. Obiter hic notandum ad eos, qui ex coquinae exercitio exibant, pertinuisse sequenti hebdomada communem focum hiemis tempore praeparare, ut discimus ex his Hildemari verbis (Comm. in cap. 6): « Abbas debet locum deputatum habere, ubi se calefaciant, et illi debent facere focum, qui hebdomadam coquinae dimiserunt. » Et ex Udalrico (Lib. I, cap. 41): « Quod si tanta est hiemis asperitas, est officina in qua grandis focus ab ipsis fratribus qui fuerunt coqui prioris septimanae praeparatur; et illuc omnes tam majores quam minores licenter accedunt, cum summa tamen gravitate, sicut dignum est in tali hora. » Apud Cistercienses tamen huic muneri deputabatur infirmarius, ad quem pertinebat « ignem in calefactorio per hiemem post vigilias, vel post matutinas, vel primam facere (Lib. Usuum Cisterc., cap. 116). » In Corbeiensi monasterio fratres vice sua hiemalem calefaciebant domum, ex Vita Walae abbatis lib. I, cap. 11",
+          "candidate_score": 0.651393,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2840",
+          "psc_text": "doctus et litteratus, ex concilio Aquisgranensi, decernente (Can. 63) « ut docti 679 fratres eligantur, qui cum supervenientibus loquantur. Legatur coram hospite lex divina ut aedificetur. ] Circa hanc lectionem plurima hic occurrunt observanda. Primo, nomine legis divinae non solum Decalogus, aut quinque Moysis libri intelliguntur, sed utrumque Vetus et Novum Testamentum, imo « omne verbum ex lege divina sumptum quod aedificat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quid vero absolute legendum sit, vix aliqui definiunt. Olim in Cassinensi asceterio « coram hospitibus legebantur exhortationes quaedam excerptae ex libris divi Gregorii papae, » ut testatur Paulus Augustinus a Janua. Has exhortationes sive sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad",
+          "candidate_score": 0.650315,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841",
+          "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et",
+          "candidate_score": 0.650042,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1902",
+          "psc_text": "tamen eant cuncti ad pacem et ad communionem per totam hebdomadam Paschae. » Postea vero, refrigescente in dies monachorum fervore, res primum in statum revocanda fuit. Quapropter inter Statuta Petri abbatis Sylvae Majoris istud reperitur (Anno 1188): « Monemus omnes et singulos nostros subditos qui non sunt in sacerdotio constituti, ut in quolibet die dominico corpus Domini recipiant reverenter. » Praeterea aliquot post annis (Anno 1198) idem Petrus hortatur, « ut cum diaconus et subdiaconus ad quamlibet missam majorem conventualem fuerint revestiti, corpus Domini suscipiant reverenter. » Remissior postmodum evasit Clemens V summus pontifex, cum in concilio Viennensi sequentem edidit sanctionem ( Cap. Ne in agro): « Singulis mensibus tam in monasteriis quam extra sublata occasione quacunque ad confessionem saltem semel accedant omnes et singuli monachi, et in prima dominica mensis cujuslibet in monasteriis semper communicent, nisi ex causa forte quam abbati, priori, aut poenitentiariis monasteriorum non differant intimare, eorumque",
+          "candidate_score": 0.650028,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1852",
+          "psc_text": "2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci praevideant, ut ambo pulmentaria priusquam campana pulsetur (si sic tamen viderit expedire) per mensas disponant. » Quem morem forte respicit locus ex Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, lib. II, num. 19, quo cellerarius ex ejus praecepto refectorium praeparasse, et mensas mantilibus ornasse dicitur (Miscell. Baluz., tom. IV). Praeterea tam apud Cluniacenses quam apud Cistercienses a coquinae hebdomadariis distinctus erat refectorarius, qui, adjutus ab aliis fratribus, si necesse esset, quotidie refectorium parabat, mantilibus, cochlearibus, cultellis, pane et vino mensas sternebat, cujus officium fusius descriptum habes apud Udalricum, lib. III, cap. 21, in Consuetud. S. Benigni, cap. 42, et in lib. Usuum",
+          "candidate_score": 0.649078,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.646735,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1176",
+          "psc_text": "omnes, Amen. Et subsequatur mox abbas hymnum Te decet laus. Et data benedictione, incipiant matutinos. Qui ordo vigiliarum, omni tempore, tam aestatis quam hiemis, aequaliter in die dominico teneatur: nisi forte (quod absit) tardius surgant, aliquid de lectionibus breviandum est aut responsoriis: quod tamen omnino caveatur ne proveniat. Quod si contigerit, digne inde satisfaciat Deo in oratorio per cujus evenerit neglectum. COMMENTARIUS. Speciale sacris dominicarum vigiliis caput consecravit S. P. Benedictus. Hoc nimirum decebat noctes illas reverendissimas, ut eas vocat S. Columbanus; hoc postulabat praecipua inter alias hujus diei solemnitas et praerogativa: haec est enim dies quam fecit Dominus, in qua laetari et exsultare omnes Christi fideles David invitat. « In hac die, inquit Boherius in primo comm., mundus sumpsit exordium, in hac per resurrectionem et mors interitum, et vita accepit principium. Haec est dies consecrata, dies Domini vocata, dies plena gratia, dies felix, dies chara, dies dulcis, non amara.",
+          "candidate_score": 0.645572,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3013",
+          "psc_text": "duo paria, froccum unum, pellicia usque ad talos duo, fasciolas duas; quibus 719 autem necesse est itineris causa alias duas, wantos in aestate, muffulas in hieme vervecinas, calciamenta diurna paria duo, subtalares per noctem in aestate duos, in hiemo vero soccos. » Cluniacensium vestes erant « duo frocci et duae cucullae, duo staminea, duo quoque femoralia, duo paria calceorum cum corrigiis, unum par viltronum ad hiemem in nocte, et alterum sine viltrono ad aestivas noctes, duo paria caligarum, tria pellicia, vel unam pro tertio gunellam, capellum de pellibus, quinque paria pedulum. » Femoralia hi qui in via diriguntur de vestiario accipiant, etc.] Remanentes enim in monasterio femoralia non portabant; a quibus etiam abstinuisse S. Martini discipulos colligimus ex Severo Sulpicio (Lib. III de Vit. S. Martini). Femoralia quoque Molismensibus abstulit S. Robertus, ut scribit Ordericus Vitalis Hist. eccles. lib. VIII. Idem de Cisterciensibus et Cassinensibus sui temporis docet Bernardus Cassinensis.",
+          "candidate_score": 0.645549,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2158",
+          "psc_text": "videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram adoptaverit S. P. Benedictus non constat. Singulare pro suis discipulis librae pondus instituisse, communis est sententia. Idque persuadent, 1º quod sanctus Pater discipulum suum B. Maurum dirigens in Gallias, cum sacro Regulae textu pondus librae panis eidem deferendum secum tradiderit (Faust. in Vita sancti Maur., num. 29); quod, si singulare non exstitisset, haud necesse fuisset illud eo deferre, cum simile in Gallia reperiri posset; 2º quod, everso a Longobardis monasterio, Cassinenses Romam aufugientes S. Regulae textum cum relicta sibi a S. Benedicto panis libra secum detulerint; cujus pondus, restaurato postea monasterio, Zacharias papa ibidem restituit (Leo Ostiensis Chron. Cassin., lib.",
+          "candidate_score": 0.643889,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale . Basileae 17 septembris 1553 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_117",
+          "psc_text": "Dum adhuc vacat, et in hoc corpore sumus. ] Id est dum sani, rationem habentes, malum declinare. bonumque facere valemus: nam, ut recte S. Basilius ait ( In praef. ad Reg. fus. ), « Nunc tempus est acceptum, inquit Apostolus, nunc dies salutis; hoc saeculum resipiscentiae est, futurum vero retributionis; hoc operationis ac studii, illud praemii; hoc patientiae, illud consolationis; nunc adjuvat Deus a via mala recedentes; tunc terribilis erit, et humanarum actionum judex infallibilis. » Ut ergo in futuro nobis saeculo retribuat Deus, ut debitis nos absolvat tormentis, dum tempus habemus operemur bonum. « O homo, qui desideras regnum Deo possidere, exclamat S. Augustinus Serm. 251, in append. Serm., seu quivis alius, cur fecisti malum? Dum potes emenda, dum tempus habes clama ad omnipotentem Deum; dum datur spatium luge, dum licentia est poeniteas; festina dum potes, dum anima versatur in corpore; dum adhuc vivis futurum remedium require tibi, priusquam",
+          "candidate_score": 0.643018,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2269",
+          "psc_text": "asserens sanctum Isidorum res ab aliis antiquioribus auctoribus dictas, a se sine ullo examine collectas scripsisse. Et certe sanctus Isidorus, ut ostendit noster Menardus, sibi ipsi contradicit. Qui etiam, quamvis sibi non contradiceret dissertatori, qui Romanae heminae uncias omnino decem tribuit, non faveret. Nam S. Isidorus duodecim unciis, et quidem ponderalibus heminam facit: « Hemina, inquit (Lib. XVI Origin., c. 25) appendit libram unam, quae geminata sextarium facit. » Unde mirum est virum eruditum adeo invalidum proponere argumentum; quod certe in rudiori scholastico alius aegre ferret. Sed quid? In tuenda mala causa omnia solent adhiberi, ut ipsius dissertatoris verbis utar (In Resp. ad object., n. 7). Hactenus satis demonstratum existimo non probasse dissertatorem in suis responsis immutatas adusque sanctum Benedictum Romanorum antiquas mensuras viguisse. At multo minus probat eas eo tempore 542 per totam Italiam usu receptas fuisse. Nam quem ad id astruendum profert, Nicolaum de Fractura, qui annis post",
+          "candidate_score": 0.641961,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2248",
+          "psc_text": "etiam variasse mensuras ac pondera: id quod probat tum ex praecepto Caroli Calvi pro stipendiis clericorum Sancti Petri, qui sanctimonialibus Suessionici Beatae Mariae Parthenonis subjecti sunt, quo singulis sacerdotibus per singulos dies heminam, id est tres libras vini tribuit; tum ex vetustissimo auctore, quem in Rhemensi Sancti Remigii archimonasterio saeculo IX describebat Bertigarius monachus; qui auctor vetustissimus in tractatu de Ponderibus et Mensuris de hemina sic loquitur: « Apud quosdam cyathi novem heminam facere videntur, quod sunt drachmae nonaginta. Apud quosdam vero acetabula quatuor, quod sunt drachmae quadraginta octo. Hemina autem juxta quosdam appendit libram unam; apud quosdam vero libram et dimidiam. » Deinde quibusdam aliis de sextario, de choenice, et de congio interjectis, addit: « Sed has mensuras ad votum principum vel judicum esse deprehendimus. » Quod confirmat concilium Aquisgranense anni 816, cap. 122. Ex his concludit, 1º incertum esse an permanserit Romae adusque sancti Benedicti tempora antiquae mensurae",
+          "candidate_score": 0.641172,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_71_73",
+          "bdc_text": "die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam . Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2653",
+          "psc_text": "orbis Christiani ornamentum. Hic enim in Syriae solitudinem secedens, insignem illam bibliothecam quam summo studio impendioque Romae sibi paraverat, indeque Hierosolymam asportari fecerat, secum attulit. Porro quibus in eremo studiis 634 vacaret, ipse nos docet his verbis (Epist. 4): « Dum essem, inquit, juvenis, et solitudinis me deserta vallarent, incentiva vitiorum, ardoremque naturae ferre non poteram; quem cum crebris jejuniis frangerem, mens tamen cogitationibus aestuabat. Ad quam edomandam cuidam fratri, qui ex Hebraeis crediderat, me in disciplinam dedi; ut post Quintiliani acumina, Ciceronis fluvios, gravitatemque Frontonis, et lenitatem Plinii, alphabetum discerem, et stridentia anhelantiaque verba meditarer. Quid ibi laboris insumpserim, quid sustinuerim difficultatis, quoties desperaverim, quoties cessaverim, et contentione discendi rursus incoeperim; testis est conscientia tam mea qui passus sum, quam eorum qui mecum duxerunt vitam; et gratias ago Domino, quod de amaro semine litterarum dulces fructus carpo. » Longum hic foret per omnes insignes illos doctissimosque monachos excurrere, quorum",
+          "candidate_score": 0.640437,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2158",
+          "psc_text": "videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram adoptaverit S. P. Benedictus non constat. Singulare pro suis discipulis librae pondus instituisse, communis est sententia. Idque persuadent, 1º quod sanctus Pater discipulum suum B. Maurum dirigens in Gallias, cum sacro Regulae textu pondus librae panis eidem deferendum secum tradiderit (Faust. in Vita sancti Maur., num. 29); quod, si singulare non exstitisset, haud necesse fuisset illud eo deferre, cum simile in Gallia reperiri posset; 2º quod, everso a Longobardis monasterio, Cassinenses Romam aufugientes S. Regulae textum cum relicta sibi a S. Benedicto panis libra secum detulerint; cujus pondus, restaurato postea monasterio, Zacharias papa ibidem restituit (Leo Ostiensis Chron. Cassin., lib.",
+          "candidate_score": 0.640147,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2174",
+          "psc_text": "visum fuerit album panem apponimus, et minutis in minutione sua, sicut in sententia eorum descriptum est; cujus panis, albi videlicet qui minutis apponitur, sicut et quotidiani pasta in statere posita, nequaquam plus debet ponderare, sed aequa lance appendi. » Notat vero Julianus Parisius (De Prima vivendi ratione Cister., part. III, c. 3, sect. 1), Cistercienses olim triplicis speciei panem habuisse: 1º album, pro infirmis; 2º communem, ex frumento cribrato, aut hordeo, secali, avena, utilio, sed in seatio factum; 3º grossiorem ex farina hordei, avenae, etc. Sed quem per seatium non excernebant. Qui panis dabatur 1º in coena, iis qui ad tertiam partem librae ad prandium comedissent; 2º per modum poenitentiae; 3º in eleemosynam. Austerior tamen videtur fuisse prima Cisterciensium institutio; ut enim in Vita sancti Bernardi legimus (Lib. I, c. 5), eorum « panis instar prophetici illius ex hordeo, et milio, et vicia erat; ita ut aliquando religiosus vir quidam",
+          "candidate_score": 0.639879,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1885",
+          "psc_text": "Regulae accipiant supra statutam annonam mixtum, ut non sit eis grave jejunium, dum ministrant, sustinere. Lector vero post sextam, antequam accedat ad legendum. » Ubi distinguitur hora qua hebdomadarii servitores sumerent mixtum, ab ea qua lector mensae. Accipiant super statutam annonam. ] Haec verba duobus modis intelligi possunt; vel ita ut panis et vinum de statuta libra panis et hemina vini sumantur, vel ita ut ad statutam panis ac vini annonam aliquid superaddatur; ut idem sit super, ac praeter, insuper. Priorem sensum sequuntur Menardus, Carolus Cointius, dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis Benedictina, cum quibusdam Regulae versionibus Gallicis. At sententiam in altera dissertationis editione retractavit dissertator, num. 32, ubi contendit super a Graeco ὑπὲρ formatum, unde etiam insuper proprie significare id quod superabundat. Idem sentit Matthias Lambert, et monachus Cisterciensis in Gallica expositione Regulae S. Benedicti, quorum primus Regulae textum ita Gallice reddidit, outre la portion ordonnée, alter",
+          "candidate_score": 0.639466,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2700",
+          "psc_text": "adeo ut mirum sit quosdam lapsum observantiae regularis in scientiam litterarum refundere; qua in re non levem viris sanctissimis inurunt injuriam, qui ut eversam inter monachos disciplinam redintegrarent, nullum salubrius adhiberi 645 posse remedium existimarunt, quam si monachos sacris litterarum studiis informarent; id quod feliciter in Galliis exsecutus est Benedictus abbas Anianensis, et in Anglia Dunstanus, Athelvoldus et Oswaldus pontifices sanctissimi, illuc ad id advocatis ex alienis regnis et provinciis doctissimis monachis. Porro qui asserunt octavo nonoque saeculo scientias in monasteriis tantum florere coepisse, easque ruinae observantiae regularis, quae circa medium saeculum nonum contigit, causas faciunt, a vero longe aberrant. Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim",
+          "candidate_score": 0.638077,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2167",
+          "psc_text": "si de pane intelligatur, tanta non erat libra Benedictina, quae singulis ad refectionem quotidianam sufficere non poterat. Quinto, S. Odonem, Cluniacensem abbatem, laudant quod mediam duntaxat in die panis libram ederet, quae plane laus magna non foret, si libra Benedictina duobus tribusve hominibus reficiendis sufficeret. Denique Petrus Damiani (Opusc. 15, cap. 8) libram panis monachorum ita describit, ut « novem ornicum, vel tria anserum ova libratis lancibus tantumdem pensent. » Porro novem ornicum sive gallinarum ova uncias sexdecim non multo superant. Haec omnia argumenta aequum rerum aestimatorem persuadent, Benedictinam panis libram uncias quindecim haud superare. Huicce vero assertioni opponet non nemo varia librae panis monachis distribuendi pondera: nam Cassinenses in Declarationibus aiunt: « Pondus librae, ut habuimus a monasterio nostro Cassinensi, fuit unciarum triginta trium. » Simile aut parum absimile olim in Fossatensi S. Mauri monasterio servatum fuisse testantur Petrus Boherius et Jacobus Brolius. Item aliud in Suessionensi S. Medardi,",
+          "candidate_score": 0.636253,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2546",
+          "psc_text": "duo; ad vesperas, tria; ad completorium, unicum. Et quidem de tertia, sexta et nona, exstat concilii Aquisgranensis canon « ut duo tantum signa ad tertiam, sextam, nonamque pulsentur. » De vesperis exemplum habemus in lib. I Mir. S. Bertini cap. 5 (Saec. III Ben., part. I): « Et cum signum vespertinae synaxis jam tertium sonaret, etc. » Paulo tamen aliter Einsidlenses; seu potius totius Germaniae Consuetudines mss. rem definiunt (Num. 2): « Omni tempore, inquiunt, cum surgendum ad vigilias fuerit, minimum signum pulsetur, quousque infantes conveniant ad primam orationem, vel certe omnes fratres; et trina peracta oratione ante tria altaria, residentibus omnibus in choro, sequens percutiatur signum; et intervallo facto aliud feriatur, datoque alio intervallo, aliud intonetur; subsequente alio spatio, ad ultimum si festivitas duodecim lectionum fuerit, omnia; si non, duo signa nondum percussa, si tot habentur. Haec autem differentia inter signa operis divinorum nocturnorum, quando ad opus intonanda sunt,",
+          "candidate_score": 0.63617,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2276",
+          "psc_text": "IV Analect.): « Unciae duodecim libram efficiunt . . . . Libra una et semis heminam facit. Duae heminae sextarium reddunt, etc. » Eodem modo videtur intelligendus Nicolaus de Fractura, cum dicit: « Hemina est mensura competens ad bibendum in uno prandio. » Nam cap. 35 explicans quid sint biberes quos servitoribus S. Pater Benedictus concedit, ait biberes esse « vasa quae ad unum et moderatum haustum sufficiunt; » et paulo post addit: « Quod singuli tres biberes sufficere debent monacho in mensa. » Quod si singulis biberibus sex uncias dederis, ut revera capere debent, heminam reperies libram et dimidiam appendentem. Quapropter cum hoc capite heminam explicans Nicolaus ait, ejus mensuram in Cassinensi monasterio servatam, facto experimento parum plus aut minus capere quam petitum, quod est mensura quaedam apud Romanos, aut mendum in nomine mensurae irrepsisse necesse est, aut duplex apud Romanos fuisse petitum, unum majus, aliud minus (quod saepe",
+          "candidate_score": 0.635994,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2607",
+          "psc_text": "omnem artem, et ex his quae supersunt, aedificant etiam mulierum monasteria et custodias: mane ergo surgentes, ii quibus sua vice hoc munus obtingit, alii quidem sunt occupati in culina, alii vero versantur in mensis parandis, mensae imponentes panes, et olera agrestia, olivas, caseos, et extremas carnium partes, et comminuta olera. Atque ingrediuntur quidem qui minus sunt robusti hora septima, et comedunt, ut qui imbecilliores sint. Alii nona, alii decima, alii sero vespere, alii post biduum, alii post triduum, alii post quatriduum, alii post quinque dies, adeo ut unumquodque elementum horam propriam significet. Sic autem erant eorum quoque opera: alius quidem laborat in agro colendo, alius in horto, alius in pistrino, alius in aeris officina, alius in fabricando, alius in arte fullonia, alius in parandis coriis, alius in consuendis calceis, alius in pulchre scribendo, alius contexebat magnas sportas, alius canistros et sportulas. Memoriter autem omnes expromunt Scripturas. » De Basilianis audiendus",
+          "candidate_score": 0.635199,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1915",
+          "psc_text": "verba prosternant se illi duo fratres orationi ante abbatem, quod et retro omnis congregatio una cum abbate facere debet; et postquam levaverint se omnes, illi duo dicant hunc versum: Custodi nos, Domine, ut pupillam oculi; sub umbra alarum tuarum protege nos. Postquam vero oratum pro eis ab omnibus fuerit, surgentes supradicti duo fratres, osculentur genua abbatis, et pacem suis tradant praepositis, vel omni congregationi; quibus post datam pacem praepositi sui dicant: Ite, fratres, in nomine Domini Jesu Christi, intrate in hebdomadam; et petita benedictione omnia facite, dicentes per exercenda omnia: Benedicite, ut cum benedictum fuerit, quandocunque feceritis, maledictus diabolus impediendi ibi non habeat potestatem. CAPUT XXXVI De infirmis fratribus Infirmorum cura ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur; quia ipse dixit: Infirmus fui, et visitastis me. Et, Quod fecistis 459 uni de his minimis meis, mihi fecistis. Sed et ipsi infirmi considerent, in",
+          "candidate_score": 0.634554,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2753",
+          "psc_text": "« Libra panis major solito et delicatior debet esse, et vinum melius quam alio tempore . . . . . Cellerarius dominica, tertia et quinta feriis pisces vel valentiam piscium donat; caeteris diebus arentia et milium per totam Quadragesimam, quod praepositus debet ministrare. Quarta et sexta feriis herbas crudas debemus habere de hortulano, et in jejuniis Quatuor Temporum per annum similiter. » Denique Cistercienses omnium austeriores in capitulo generali anni 1293 id tantum, quod sciam, definierunt (Lib. Instit., dist. 13, cap. 6): « Abstinentia sextae feriae in Quadragesima sic teneatur, ut tribus sextis feriis in conventu utamur pane et aqua; aliis vero tribus uno tantum pulmento simus contenti et potu consueto. » De somno. ] Sic « qui dormire solebat ab exitu de completorio usquequo ad vigilias pulsabatur, aut post completorium, aut antequam pulsetur ad vigilias, orationi se dabit vel meditationi, aut certe silenti psalmorum decantationi, » quemadmodum loquuntur Bernardus",
+          "candidate_score": 0.634188,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1916",
+          "psc_text": "ibi non habeat potestatem. CAPUT XXXVI De infirmis fratribus Infirmorum cura ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur; quia ipse dixit: Infirmus fui, et visitastis me. Et, Quod fecistis 459 uni de his minimis meis, mihi fecistis. Sed et ipsi infirmi considerent, in honorem Dei sibi serviri: et non superfluitate sua contristent fratres suos servientes sibi; qui tamen patienter portandi sunt, quia de talibus copiosior merces acquiritur. Ergo cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. Quibus fratribus infirmis sit cella super se deputata, et servitor timens Deum, et diligens ac sollicitus. Balnearum usus infirmis quotiens expedit offeratur: sanis autem, et maxime juvenibus, tardius concedatur. Sed et carnium esus infirmis omninoque debilibus pro reparatione concedatur. At ubi meliorati fuerint, a carnibus more solito omnes abstineant. Curam autem maximam habeat abbas ne a cellerariis aut servitoribus negligantur infirmi: quia ad ipsum respicit quidquid a",
+          "candidate_score": 0.633654,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2167",
+          "psc_text": "si de pane intelligatur, tanta non erat libra Benedictina, quae singulis ad refectionem quotidianam sufficere non poterat. Quinto, S. Odonem, Cluniacensem abbatem, laudant quod mediam duntaxat in die panis libram ederet, quae plane laus magna non foret, si libra Benedictina duobus tribusve hominibus reficiendis sufficeret. Denique Petrus Damiani (Opusc. 15, cap. 8) libram panis monachorum ita describit, ut « novem ornicum, vel tria anserum ova libratis lancibus tantumdem pensent. » Porro novem ornicum sive gallinarum ova uncias sexdecim non multo superant. Haec omnia argumenta aequum rerum aestimatorem persuadent, Benedictinam panis libram uncias quindecim haud superare. Huicce vero assertioni opponet non nemo varia librae panis monachis distribuendi pondera: nam Cassinenses in Declarationibus aiunt: « Pondus librae, ut habuimus a monasterio nostro Cassinensi, fuit unciarum triginta trium. » Simile aut parum absimile olim in Fossatensi S. Mauri monasterio servatum fuisse testantur Petrus Boherius et Jacobus Brolius. Item aliud in Suessionensi S. Medardi,",
+          "candidate_score": 0.632261,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2281",
+          "psc_text": "media dividatur, tres ad prandium cyathos, totidemque ad coenam habebimus. Nam tres illi calices, ex constanti omnium veterum traditione tam profana quam monastica, aliud nihil erant quam tres cyathi; quod patet ex Plinio (Plin. lib. XXVIII, cap. 62), istud probante auctoritate Democriti, quem librum composuisse ait, ut ostenderet quartum in refectione cyathum non esse sorbendum; ex S. Augustino qui sobrium hominem cum Manichaeorum affectata sobrietate conferens (Lib. II de Morib. Manich., c. 13), hunc describit tres cyathos vini sustentandae valetudinis gratia sorbentem; et ex oratione tertia abbatis Isaiae, qua fratri adolescentiori permittit, ut ad ternum usque cyathum, si valetudinis ratio postulet, vinum bibat. Et sic cum sex in nostra hemina habeamus cyathos vini, tres ad prandium, inquit, et totidem ad coenam, si tantumdem aquae vino admisceamus, duodecim liquoris uncias ad quamlibet refectionem propinamus, ut scilicet quatuor ad singulos haustus absorbeantur, quod satis superque sufficere debet homini sobrio ad quotidianum potum.",
+          "candidate_score": 0.632217,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48_50",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2282",
+          "psc_text": "postulet, vinum bibat. Et sic cum sex in nostra hemina habeamus cyathos vini, tres ad prandium, inquit, et totidem ad coenam, si tantumdem aquae vino admisceamus, duodecim liquoris uncias ad quamlibet refectionem propinamus, ut scilicet quatuor ad singulos haustus absorbeantur, quod satis superque sufficere debet homini sobrio ad quotidianum potum. Praetereo hic silentio quod duas pondo uncias cyatho tribuat dissertator, cum tamen ex constanti veterum scriptorum auctoritate non constet nisi decem drachmis, id est una uncia cum quarta parte unciae (uncia enim drachmas octo continet), aut ad summum duabus unciis mensuralibus, quae ponderalibus aliquanto leviores sunt. At quod ait, sufficere homini sobrio uncias potus duodecim ad refectionem perfectam, an discretionis legibus quadret, aliis judicandum relinquo. Et quidem id sufficere puerulo aliquando posset, imo quibusdam abstinentiae gratia a Deo donatis; sed universam congregationem his legibus 545 constringere nullae discretionis ac prudentiae leges permittunt. Neque vero existimandum antiquos illos auctores, qui ternum",
+          "candidate_score": 0.632004,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_73",
+          "bdc_text": "Dominus Bonifacius Amerbachius curam horum pro me ut frater habuit .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2539",
+          "psc_text": "« quod hujusmodi nuntiatio sit sub ejus cura, sicut est de jure sub cura archidiaconi, licet custos ad pulsandum teneatur » Sed praeterquam quod omnia monasterii officia hac ratione sub cura sunt abbatis. Regulae textus adeo clarus est, nullam ut relinquat ambagem: praescribit enim ut ipse nuntiet, id quod abbates sanctissimi non pauci strenue expleverunt; quamvis haec a me non sic dicta velim, quasi absolute Regulae praecepto teneretur abbas ad significandas horas operis divini; nam S. Pater subjungit: Aut tali sollicito fratri injungat hanc curam. ] Non cuilibet promiscue, sed sollicito fratri, a quo tria imprimis exigit Hildemarus, « Intellectum, ut intelligat horas noctis; possibilitatem, ut sanus sit, quatenus possit ministerium perficere; studium, ut non sit piger aut somnolentus. » Haec cura ad oeconomum in laura S. Sabae pertinebat, ut patet ex ejus Vita num. 59 (Saec. III Ben.), apud nostros vero ad sacristam, sive, ut alii loquuntur, ad oratorii",
+          "candidate_score": 0.630843,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2158",
+          "psc_text": "videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram adoptaverit S. P. Benedictus non constat. Singulare pro suis discipulis librae pondus instituisse, communis est sententia. Idque persuadent, 1º quod sanctus Pater discipulum suum B. Maurum dirigens in Gallias, cum sacro Regulae textu pondus librae panis eidem deferendum secum tradiderit (Faust. in Vita sancti Maur., num. 29); quod, si singulare non exstitisset, haud necesse fuisset illud eo deferre, cum simile in Gallia reperiri posset; 2º quod, everso a Longobardis monasterio, Cassinenses Romam aufugientes S. Regulae textum cum relicta sibi a S. Benedicto panis libra secum detulerint; cujus pondus, restaurato postea monasterio, Zacharias papa ibidem restituit (Leo Ostiensis Chron. Cassin., lib.",
+          "candidate_score": 0.630458,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2158",
+          "psc_text": "videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram adoptaverit S. P. Benedictus non constat. Singulare pro suis discipulis librae pondus instituisse, communis est sententia. Idque persuadent, 1º quod sanctus Pater discipulum suum B. Maurum dirigens in Gallias, cum sacro Regulae textu pondus librae panis eidem deferendum secum tradiderit (Faust. in Vita sancti Maur., num. 29); quod, si singulare non exstitisset, haud necesse fuisset illud eo deferre, cum simile in Gallia reperiri posset; 2º quod, everso a Longobardis monasterio, Cassinenses Romam aufugientes S. Regulae textum cum relicta sibi a S. Benedicto panis libra secum detulerint; cujus pondus, restaurato postea monasterio, Zacharias papa ibidem restituit (Leo Ostiensis Chron. Cassin., lib.",
+          "candidate_score": 0.628009,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2393",
+          "psc_text": "facile negligerent. » 571 Sed in contrariam abit sententiam Petrus Boherius, qui relatis supra citatis Bernardi Cassinensis verbis addit: « Sed ista expositio mihi non placet; nec servitorum exspectatio eam juvat, licet contrariam practicetur saltem apud nos. » Et certe si ex sequentibus sancti Benedicti verbis de ejus mente judicium ferre liceat; parvum istud intervallum non poterat esse nisi nullum. Nam paulo post addit: « Si autem jejunii dies fuerint, dicta vespera parvo intervallo mox accedant ad lectionem; » quae verba prioribus omnino opponuntur. Maxime cum istud diebus jejunii parvum intervallum haud dubium coena, quae post vesperas agebatur cum duplex esset refectio, consumebat. Nec urget in contrarium coena servitorum, quam dum fit lectio collationis, accipere possunt. Sane Hildemarus nullum vult servari intervallum, ubi fratres tardius solito coenare contingit: « Et hoc notandum est, inquit, si tempore nubili fallitur vespera, id est plus tarde quam aliis diebus, non debet intervallum inter",
+          "candidate_score": 0.627088,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2168",
+          "psc_text": "nemo varia librae panis monachis distribuendi pondera: nam Cassinenses in Declarationibus aiunt: « Pondus librae, ut habuimus a monasterio nostro Cassinensi, fuit unciarum triginta trium. » Simile aut parum absimile olim in Fossatensi S. Mauri monasterio servatum fuisse testantur Petrus Boherius et Jacobus Brolius. Item aliud in Suessionensi S. Medardi, quo etiam vicini 518 eidem monasterio Coelestini Suessionenses utebantur, unciarum triginta duarum. Aliud insuper in Burdegalensi S. Crucis ex aere Cyprio unciarum viginti octo. Denique pondus quatuor librarum Carolo Augusto a Theodemaro abbate missum. Haec omnia pondera, quae tanquam falsa et supposititia suspiciet aliquis, ut vera et legitima admittimus. Nam pondus Cassinensium, Fossa entium, Suessionensium et Burdegalensium, pondus erat duarum librarum, quae duobus dividebantur monachis; et quidem libra Cassinensium, Fossatensium et Suessionensium sexdecim erat unciarum, aut eo amplius ante coctionem; Burdegalensium quatuordecim, coctione facta. Nec est quod quis dicat ista pondera non esse aequalia; nam parum pro nihilo reputatur, nec",
+          "candidate_score": 0.625749,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679",
+          "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset",
+          "candidate_score": 0.624849,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2277",
+          "psc_text": "appendentem. Quapropter cum hoc capite heminam explicans Nicolaus ait, ejus mensuram in Cassinensi monasterio servatam, facto experimento parum plus aut minus capere quam petitum, quod est mensura quaedam apud Romanos, aut mendum in nomine mensurae irrepsisse necesse est, aut duplex apud Romanos fuisse petitum, unum majus, aliud minus (quod saepe contingit in mensuris ejusdem nominis), et Nicolaum de minori locutum fuisse; nam et longe erat ab eligendis magnis mensuris, qui paulo post subdit: « Quia vinum plus indulgetur monacho ad confortationem stomachi, quam ad saporem oris, seu delectamentum naturae. » Quae si legisset dissertator, fortassis Nicolaum non appellasset (Resp. n. 12) insignem potatorem. Sed quid etiam si concederemus dissertatori antiquas Romanorum mensuras ad usque tempora sancti Benedicti conservatas fuisse, idque in tota Italia; quid inde proficeret? cum ipse fateatur S. Patrem specialem heminam suo in monasterio instituisse, ut revera instituit. Quamvis an ita fateatur merito dubitaveris: nam fatetur, et non",
+          "candidate_score": 0.624645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2276",
+          "psc_text": "IV Analect.): « Unciae duodecim libram efficiunt . . . . Libra una et semis heminam facit. Duae heminae sextarium reddunt, etc. » Eodem modo videtur intelligendus Nicolaus de Fractura, cum dicit: « Hemina est mensura competens ad bibendum in uno prandio. » Nam cap. 35 explicans quid sint biberes quos servitoribus S. Pater Benedictus concedit, ait biberes esse « vasa quae ad unum et moderatum haustum sufficiunt; » et paulo post addit: « Quod singuli tres biberes sufficere debent monacho in mensa. » Quod si singulis biberibus sex uncias dederis, ut revera capere debent, heminam reperies libram et dimidiam appendentem. Quapropter cum hoc capite heminam explicans Nicolaus ait, ejus mensuram in Cassinensi monasterio servatam, facto experimento parum plus aut minus capere quam petitum, quod est mensura quaedam apud Romanos, aut mendum in nomine mensurae irrepsisse necesse est, aut duplex apud Romanos fuisse petitum, unum majus, aliud minus (quod saepe",
+          "candidate_score": 0.62459,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2286",
+          "psc_text": "duas mensuras aestimaverunt majores nostri heminae mensuram esse. » Ex his verbis habemus: 1º heminam apud Cassinenses duas in mensuras divisam fuisse, quarum una prandio, altera coenae inserviret; 2º duas hasce mensuras inter se fuisse inaequales, alioquin unam mittere sat fuisset; 3º minorem, quae ad coenam tribuebatur, unciis sex aut octo ad minus constitisse, nam et dissertator sex vini uncias ad coenam concedit; 4º majorem, quae ad prandium, duplo fuisse majorem. Idem quippe de hemina vini videtur esse judicandum, ac de libra panis, cujus tertiam partem ad coenam reservari voluit sanctus Benedictus. Et sic duodecim ad prandium, sex ad coenam uncias vini habentes, heminam unciarum octodecim in epistola Theodemari reperiemus. Quapropter concilium Aquisgranense, quod hanc heminae mensuram in omnibus restituit monasteriis, statuit (Can. 22) ut « ubi vinum non est, unde hemina detur, duplicem mensuram de cervisia bona habeant monachi. » Quae duae simul mensurae cervisiae, quae mixtionem aquae non",
+          "candidate_score": 0.624509,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S. P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_17",
+          "psc_text": "arctissimae vitae magister optimus et doctor; nam, sicut tria sunt praecipue docentis munia, ut scilicet doceat, delectet et flectat, ut scribit Augustinus Lib. IV de Doctrina Christ., cap. 12; ita tria sunt etiam discipulorum auditorumque officia, ut nempe auscultent docentem, libenter excipiant delectantem, et efficaciter compleant id ad quod flectit orator, quae tria respexisse visus est S. Augustinus loco citato, cum de docente sic ait Ibid., cap. 15: Agat ergo, cum ista dicit, ut intelligenter, libenter, obedienter audiatur. Verum, sicut docere et delectare parum est, ni etiam flectat orator, ita etiam intelligere et memoria retinere quae semel audita sunt nihil prodest, nisi opere compleantur; non enim auditores legis, sed factores justificabuntur. Satius omnino fuisset, viam vitae, nisi ambulemus in ea, nunquam agnovisse; cessat quippe tunc omnis excusatio, et reos nos propria conscientia constituit: Si non venissem, inquit Christus, et locutus eis non fuissem, peccatum non haberent. Audiamus plane terribilem Apostoli",
+          "candidate_score": 0.62444,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_46_48",
+          "bdc_text": "avaritia et durieties . Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2607",
+          "psc_text": "omnem artem, et ex his quae supersunt, aedificant etiam mulierum monasteria et custodias: mane ergo surgentes, ii quibus sua vice hoc munus obtingit, alii quidem sunt occupati in culina, alii vero versantur in mensis parandis, mensae imponentes panes, et olera agrestia, olivas, caseos, et extremas carnium partes, et comminuta olera. Atque ingrediuntur quidem qui minus sunt robusti hora septima, et comedunt, ut qui imbecilliores sint. Alii nona, alii decima, alii sero vespere, alii post biduum, alii post triduum, alii post quatriduum, alii post quinque dies, adeo ut unumquodque elementum horam propriam significet. Sic autem erant eorum quoque opera: alius quidem laborat in agro colendo, alius in horto, alius in pistrino, alius in aeris officina, alius in fabricando, alius in arte fullonia, alius in parandis coriis, alius in consuendis calceis, alius in pulchre scribendo, alius contexebat magnas sportas, alius canistros et sportulas. Memoriter autem omnes expromunt Scripturas. » De Basilianis audiendus",
+          "candidate_score": 0.624258,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2173",
+          "psc_text": "Vitis Patrum panis sicci mentio. Qualem vero panem monachorum esse voluerit sanctus Benedictus? Haud dubium quin cibarium et grossiorem, qualem pauperes decet; et quem propriis fratres conficerent manibus. Exstat Cisterciensium statutum prohibens primarium panem, quem vulgo candidum vocant, fieri, etiam in praecipuis festivitatibus (Instit. Cist. cap. 14): « Ne fratres carnis et spiritus fragilitate victi, grossiorem panem abhorrere, et lautiorem incipiant desiderare, ideo stabilimus ne in coenobiis nostris fiat panis candidus, nec etiam in praecipuis festivitatibus; sed grossus, id est cum cribro factus. Ubi autem frumentum defuerit, cum seatio liceat fieri: quae lex infirmis non tenebitur; sed et hospitibus quibus visum fuerit album panem apponimus, et minutis in minutione sua, sicut in sententia eorum descriptum est; cujus panis, albi videlicet qui minutis apponitur, sicut et quotidiani pasta in statere posita, nequaquam plus debet ponderare, sed aequa lance appendi. » Notat vero Julianus Parisius (De Prima vivendi ratione Cister., part. III,",
+          "candidate_score": 0.624043,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2138",
+          "psc_text": "quibus adjiciebant pittantiam vel generale ex caseo, ovis; sola dominica et feria quinta ex piscibus; idque si tamen aequo pretio inveniri poterant. Quid vero sit pittantia, quid generale, docet Udalricus his verbis (Lib. II, cap. 35, et lib. III, c. 18): « Generale appellamus quod singulis in singulis datur scutellis. Pittantia quod in una scutella duobus: verbi gratia, aliquando pro pittantia absque scutella unum erudi casei frustum, vel quatuor ova: pro generali ova quinque, caseus nunquam, nisi coctus. » Feria 2, 4 et 6 pittantiam, aliis diebus generale ministrabant. Tegernsenses etiam in Bajoaria monachi raro piscibus vescebantur ut testatur Gozpertus ejusdem loci saec. X abbas (Tom. IV Anal.): « In regione, inquit, australi, sicut scitis, habitantes, more monachorum, ut docet, a carnibus abstinentes, captura piscium raro pascimur; quia piscosas aquas minime habemus. » Quid vero de Cisterciensibus? Certe audiendus est hic Guillelmus abbas Sancti Theoderici de Clarevallensibus loquens (Lib. I",
+          "candidate_score": 0.623904,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2102",
+          "psc_text": "Benedictus. Respondeo capitulum istud intelligendum esse de refectione quae jejunii diebus unica fit ad nonam, ad quam tria quidem pulmenta sanctus Pater indulget, aut certe illos monachos locutos fuisse juxta usum sui monasterii. 503 Tertio opponi posset Hildemari testimonium ad haec verba addatur et tertium sic scribentis: « Hoc autem notandum est, quia in diebus privatis, si non fuerit calor, aut maximus labor, duo debent esse ad sextam pulmentaria cocta et unum crudum, et ad seram tertium coctum, si coenaturi sunt ad aestimationem panis; id est, quia sicut ipse dicit, duas partes librae panis debet monachus manducare ad sextam, et tertiam ad seram, si coenaturus est; ita etiam de pulmentis intelliguntur, hoc est duo pulmenta cocta habeat monachus ad sextam, et tertium crudum; et ad seram unum pulmentum coctum, quod est jam tertium coctum, sicuti tertiam partem librae panis. Si autem ad nonam fuerit manducandi tempus, jussit dari duo pulmenta",
+          "candidate_score": 0.623813,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2269",
+          "psc_text": "asserens sanctum Isidorum res ab aliis antiquioribus auctoribus dictas, a se sine ullo examine collectas scripsisse. Et certe sanctus Isidorus, ut ostendit noster Menardus, sibi ipsi contradicit. Qui etiam, quamvis sibi non contradiceret dissertatori, qui Romanae heminae uncias omnino decem tribuit, non faveret. Nam S. Isidorus duodecim unciis, et quidem ponderalibus heminam facit: « Hemina, inquit (Lib. XVI Origin., c. 25) appendit libram unam, quae geminata sextarium facit. » Unde mirum est virum eruditum adeo invalidum proponere argumentum; quod certe in rudiori scholastico alius aegre ferret. Sed quid? In tuenda mala causa omnia solent adhiberi, ut ipsius dissertatoris verbis utar (In Resp. ad object., n. 7). Hactenus satis demonstratum existimo non probasse dissertatorem in suis responsis immutatas adusque sanctum Benedictum Romanorum antiquas mensuras viguisse. At multo minus probat eas eo tempore 542 per totam Italiam usu receptas fuisse. Nam quem ad id astruendum profert, Nicolaum de Fractura, qui annis post",
+          "candidate_score": 0.623609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2165",
+          "psc_text": "unius pondus habere certissimum est. » Hanc libram fuisse unciarum duodecim colligitur ex paximatiorum pondere, quod sex unciis constitisse patet ex Palladio, qui agens de Paulo Simplice sic habet: « Fert Antonius et imponit mensae quatuor paxamidia sex unciarum, et sibi quidem unum madefecit. » Secundo, S. Benedictus, ubi major est labor, constitutae a se mensurae aliquid superaddi permittit. At vero si tantam panis quantitatem, ut volunt praecitati auctores, quae duobus tribusve hominibus abunde sufficeret, S. Pater dedisset, nihil certe vel edacissimo homini, quantavis fame laboranti, aestu aut operibus attrito, superaddere necesse foret. Tertio, S. Benedictus non plus ad duas refectiones quam ad unicam, cum jejunium est, panis indulget. At qui sexdecim, vel quindecim panis uncias ad unicam refectionem cum duobus tribusve pulmentis homini poenitenti sufficere negat, hic non tam sedare famem quam ventrem non dicam replere, sed exenterare cupit. Quarto: « Apud Gallias, inquit Petrus Damiani (Opusc. 10, cap.",
+          "candidate_score": 0.623383,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2545",
+          "psc_text": "ut pote quas a solo abbate saepe saepius sene pulsari voluit; unde laudandi sunt Cistercienses, qui in suis Institutionibus haec legunt (Dist. 1, cap. 12): « Campanae ordinis nostri ita fiant, ut unus tantum pulset eas, et nunquam duo simul. » Contrarius tamen ordinis nostri usus obtinuit, ut plures et magnae in monasteriis essent campanae, ut constat ex Vita S. Sturmii abbatis, et ex Vita S. Angilberti. Quaeret insuper aliquis quot ad singulas horas canonicas signa pulsanda sint. Inter antiquos Regulae commentatores Hildemarus tria ad vigilias signa pulsanda esse declarat: ad matutinum et primam unicum; ad tertiam, sextam et nonam, duo; ad vesperas, tria; ad completorium, unicum. Et quidem de tertia, sexta et nona, exstat concilii Aquisgranensis canon « ut duo tantum signa ad tertiam, sextam, nonamque pulsentur. » De vesperis exemplum habemus in lib. I Mir. S. Bertini cap. 5 (Saec. III Ben., part. I): « Et cum signum",
+          "candidate_score": 0.623171,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2276",
+          "psc_text": "IV Analect.): « Unciae duodecim libram efficiunt . . . . Libra una et semis heminam facit. Duae heminae sextarium reddunt, etc. » Eodem modo videtur intelligendus Nicolaus de Fractura, cum dicit: « Hemina est mensura competens ad bibendum in uno prandio. » Nam cap. 35 explicans quid sint biberes quos servitoribus S. Pater Benedictus concedit, ait biberes esse « vasa quae ad unum et moderatum haustum sufficiunt; » et paulo post addit: « Quod singuli tres biberes sufficere debent monacho in mensa. » Quod si singulis biberibus sex uncias dederis, ut revera capere debent, heminam reperies libram et dimidiam appendentem. Quapropter cum hoc capite heminam explicans Nicolaus ait, ejus mensuram in Cassinensi monasterio servatam, facto experimento parum plus aut minus capere quam petitum, quod est mensura quaedam apud Romanos, aut mendum in nomine mensurae irrepsisse necesse est, aut duplex apud Romanos fuisse petitum, unum majus, aliud minus (quod saepe",
+          "candidate_score": 0.621235,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2269",
+          "psc_text": "asserens sanctum Isidorum res ab aliis antiquioribus auctoribus dictas, a se sine ullo examine collectas scripsisse. Et certe sanctus Isidorus, ut ostendit noster Menardus, sibi ipsi contradicit. Qui etiam, quamvis sibi non contradiceret dissertatori, qui Romanae heminae uncias omnino decem tribuit, non faveret. Nam S. Isidorus duodecim unciis, et quidem ponderalibus heminam facit: « Hemina, inquit (Lib. XVI Origin., c. 25) appendit libram unam, quae geminata sextarium facit. » Unde mirum est virum eruditum adeo invalidum proponere argumentum; quod certe in rudiori scholastico alius aegre ferret. Sed quid? In tuenda mala causa omnia solent adhiberi, ut ipsius dissertatoris verbis utar (In Resp. ad object., n. 7). Hactenus satis demonstratum existimo non probasse dissertatorem in suis responsis immutatas adusque sanctum Benedictum Romanorum antiquas mensuras viguisse. At multo minus probat eas eo tempore 542 per totam Italiam usu receptas fuisse. Nam quem ad id astruendum profert, Nicolaum de Fractura, qui annis post",
+          "candidate_score": 0.621012,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2024",
+          "psc_text": "cum aliis licet in minori ciborum quantitate reficiebantur. De hac refectiuncula ita Udalricus (Lib. III, c. 8): Pueri « post majorem missam accipiunt mixtum; aut si est dies jejunii, vel in hieme, talisque dies, in quo nonnisi semel comedatur, tunc post tertiam. A calendis Octobris usque ad Quadragesimam, si, ut dixi, semel comeditur, non est illorum prandium de solo pane, sed etiam qualecunque sit apponitur eis. » Additque: « Per totam aestatem in diebus dominicis ad coenam impenditur illis misericordia de lacte. Si quis eorum adeo est parvus, ut opus habeat, in ipso claustro, ubi sedet, summo diluculo apportatur ei panis et vinum. » CAPUT XXXVIII. De hebdomadario lectore. 484 Mensis fratrum edentium lectio deesse non debet; nec fortuito casu qui arripuerit codicem legere audeat ibi, sed lecturus tota hebdomada, dominica ingrediatur. Qui ingrediens post missas et communionem, petat ab omnibus pro se orari, ut avertat ab ipso Deus spiritum",
+          "candidate_score": 0.620187,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110",
+          "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.",
+          "candidate_score": 0.62017,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2248",
+          "psc_text": "etiam variasse mensuras ac pondera: id quod probat tum ex praecepto Caroli Calvi pro stipendiis clericorum Sancti Petri, qui sanctimonialibus Suessionici Beatae Mariae Parthenonis subjecti sunt, quo singulis sacerdotibus per singulos dies heminam, id est tres libras vini tribuit; tum ex vetustissimo auctore, quem in Rhemensi Sancti Remigii archimonasterio saeculo IX describebat Bertigarius monachus; qui auctor vetustissimus in tractatu de Ponderibus et Mensuris de hemina sic loquitur: « Apud quosdam cyathi novem heminam facere videntur, quod sunt drachmae nonaginta. Apud quosdam vero acetabula quatuor, quod sunt drachmae quadraginta octo. Hemina autem juxta quosdam appendit libram unam; apud quosdam vero libram et dimidiam. » Deinde quibusdam aliis de sextario, de choenice, et de congio interjectis, addit: « Sed has mensuras ad votum principum vel judicum esse deprehendimus. » Quod confirmat concilium Aquisgranense anni 816, cap. 122. Ex his concludit, 1º incertum esse an permanserit Romae adusque sancti Benedicti tempora antiquae mensurae",
+          "candidate_score": 0.619627,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2279",
+          "psc_text": "sextarium, non heminam appellasset, ut pote quae magis ad sextarii quam ad heminae mensuram accessisset: unde et sanctus Isidorus, qui non multo post sanctum Benedictum scripsit, de hemina, tanquam de mensura unciarum duodecim, locutus est, unicam ei pondo libram tribuens (Lib. XVI Orig., c. 25). Quid sentiendum sit de sancto Isidoro, docuit nos supra dissertator: sufficiat hic dicere, eum in libris Originum, non de monastica, sed de communi locutum fuisse hemina. Quod vero urget in nomine heminae, 1º supponit immutatas fuisse veteres Romanorum mensuras; 2º sanctum Benedictum nullam aliam habuisse rationem, ut mensuram a se institutam hoc nomine donaret; 3º hoc mera conjectura est, quae aliquantuli potest esse ponderis, cum non occurrunt aliunde certae rationes oppositae. At superius demonstratum est heminam Benedictinam tribus constare calicibus, ut patet ex Regula Magistri, sancti Isidori, sancti Fructuosi, statutis sancti Adalardi, et ex Nicolao de Fractura, et insuper ex libro Usuum Cisterciensium, cap. 73,",
+          "candidate_score": 0.619151,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2249",
+          "psc_text": "et dimidiam. » Deinde quibusdam aliis de sextario, de choenice, et de congio interjectis, addit: « Sed has mensuras ad votum principum vel judicum esse deprehendimus. » Quod confirmat concilium Aquisgranense anni 816, cap. 122. Ex his concludit, 1º incertum esse an permanserit Romae adusque sancti Benedicti tempora antiquae mensurae norma; 2º etiamsi Romae 537 permansisset, dubium esse num tota viguerit in Italia, variae enim pro variis locis ac civitatibus passim habebantur mensurae; 3º etiamsi in tota Italia viguisset, sanctum Benedictum potuisse, et revera instituisse novam vini heminam. Et certe id probant ea argumenta quae superiori capite de libra panis exposuimus; quaeque ex aequo militant pro hemina vini. Jam vero quantum caperet concinnata a sancto Benedicto hemina investigans, supponit conservatam fuisse in Cassinensi monasterio ad usque tempora Caroli Magni: quod facili negotio probari potest. Deinde Carolum Magnum missos direxisse Cassinum, qui praedictam heminae mensuram cum libra panis in Galliae monasteriis",
+          "candidate_score": 0.61844,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1877",
+          "psc_text": "Benedictus hunc canonem in suam Regulam invexit, feria secunda, qua suam incipiebant hebdomadam, post matutinos hymnos hujusmodi utensilia sibi succedentibus consignabant (Cassian. lib. IV, cap. 19). Ex libro autem Usuum Cisterc. « statim post vesperas, si dies jejunii fuerit (Cap. 108); aut post 450 refectionem servitorum, si Quadragesima; vel post coenam eorumdem, si dies fuerit prandii, vasa, et caetera quae in coquina receperunt, cellerario reddant, et cellerarius intranti. Quod si aliqua de his quae reddenda sunt, desunt, in capitulo satisfaciant; et quae defuerint notificent. » Horum vasorum seu utensilium numerum et nomina offendes apud Udalricum, lib. II, cap. 36, et in mss. Cons. S. Benigni cap. 35. Obiter hic notandum ad eos, qui ex coquinae exercitio exibant, pertinuisse sequenti hebdomada communem focum hiemis tempore praeparare, ut discimus ex his Hildemari verbis (Comm. in cap. 6): « Abbas debet locum deputatum habere, ubi se calefaciant, et illi debent facere focum, qui",
+          "candidate_score": 0.617868,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2287",
+          "psc_text": "uncias vini habentes, heminam unciarum octodecim in epistola Theodemari reperiemus. Quapropter concilium Aquisgranense, quod hanc heminae mensuram in omnibus restituit monasteriis, statuit (Can. 22) ut « ubi vinum non est, unde hemina detur, duplicem mensuram de cervisia bona habeant monachi. » Quae duae simul mensurae cervisiae, quae mixtionem aquae non admittit, tres ad minus calices et quidem amplissimos continere debebant: nam cervisia 546 multo largius ac profusius vino propinari solet, adeo ut duodecim cervisiae uncias in unoquoque calice admittere necesse sit, cum multi quindecim et eo amplius uno haustu exhauriant. Et sic in duabus cervisiae heminis reperiemus uncias triginta sex, hoc est octodecim in qualibet. Atque ita concilii Aquisgranensis canonem intellexisse videtur, qui nostris temporibus strictiorem ordinis Cisterciensis observantiam in suo monasterio restituit (Abbas B. M. de Trappa); nam cum vinum ea in regione non crescat, duplicem suis fratribus sicerae heminam ministrari curat, hoc est uncias circiter octodecim vel viginti",
+          "candidate_score": 0.617801,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2281",
+          "psc_text": "media dividatur, tres ad prandium cyathos, totidemque ad coenam habebimus. Nam tres illi calices, ex constanti omnium veterum traditione tam profana quam monastica, aliud nihil erant quam tres cyathi; quod patet ex Plinio (Plin. lib. XXVIII, cap. 62), istud probante auctoritate Democriti, quem librum composuisse ait, ut ostenderet quartum in refectione cyathum non esse sorbendum; ex S. Augustino qui sobrium hominem cum Manichaeorum affectata sobrietate conferens (Lib. II de Morib. Manich., c. 13), hunc describit tres cyathos vini sustentandae valetudinis gratia sorbentem; et ex oratione tertia abbatis Isaiae, qua fratri adolescentiori permittit, ut ad ternum usque cyathum, si valetudinis ratio postulet, vinum bibat. Et sic cum sex in nostra hemina habeamus cyathos vini, tres ad prandium, inquit, et totidem ad coenam, si tantumdem aquae vino admisceamus, duodecim liquoris uncias ad quamlibet refectionem propinamus, ut scilicet quatuor ad singulos haustus absorbeantur, quod satis superque sufficere debet homini sobrio ad quotidianum potum.",
+          "candidate_score": 0.617411,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2242",
+          "psc_text": "ita definit: « Hemina, sicut a quibusdam expositoribus Regulae accepimus, est mensura continens unam libram cum quarta parte alicujus liquoris; et est quasi tertia pars quartae vini Parisiensis. » Secunda est Smaragdi, qui sanctum Isidorum describens (Isid. l. XVI Orig., c. 25): « Hemina vini, ait, appendit libram unam, quae geminata sextarium facit. » Cujus opinionem sequitur Julius Rhodiginus lib. XXVIII Antiq. Lect. Tertia est Fossatensium, qui quondam duo pondera plumbea ostendebant; unum panis unciarum triginta trium cum dimidia, alterum vini unciarum triginta quinque. Quarta Cassinensium, qui in suis super Regulam Declarationibus asserunt heminam esse « multo plus quam communi necessitati unius monachi sufficiat. » Quinta eorum qui « heminam Benedictinam Dionysianae Parisiorum pintae aequant. » Ac tandem ita concludit: « An vero aeneum vas, quod Fossatenses ostendunt, sit illud B. Mauro a sancto Benedicto datum, non satis constat. » Ex his postremis verbis patet Brolium Fossatensem heminam pro Benedictina",
+          "candidate_score": 0.617193,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.617133,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49_51",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt . Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. : v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1193",
+          "psc_text": "privatis diebus unam de Novo Testamento, dominicis et sabbato duas lectiones haberent, nec ita frequentes apud eos essent sacerdotes aut levitae. An etiam absolute necessaria sit ad legendum in vigiliis Evangelium ordinatio, quaestio esse posset; quam solvit Boherius dicens: « Haec lectio, quae fit in vigiliis, potest competere non solum non ordinato, imo et mulieri; » et citat. art. ext. de poenit. et remiss. cap. Nova et 20, q. 1, Sanctimoniales. Vide 16 c., q. 1. Quare autem ad vigilias S. Evangelium legi jusserit S. Pater, declarat S. Hildegardis his verbis: « Dominicis autem diebus, et in aliis solemnitatibus post nocturnos Evangelium legi praecipiens, intelligi vult quod omni tempore, videlicet tam in nocte quam die nuntium Dei audiri, et compleri, et per illud Deo serviri debet; et ut etiam audito Evangelio monachi illius Evangelii recordarentur: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te; et etiam hoc intendit, ut si quis",
+          "candidate_score": 0.616811,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1853",
+          "psc_text": "Cluniacenses quam apud Cistercienses a coquinae hebdomadariis distinctus erat refectorarius, qui, adjutus ab aliis fratribus, si necesse esset, quotidie refectorium parabat, mantilibus, cochlearibus, cultellis, pane et vino mensas sternebat, cujus officium fusius descriptum habes apud Udalricum, lib. III, cap. 21, in Consuetud. S. Benigni, cap. 42, et in lib. Usuum Cister., cap. 118. Quia exinde major merces et charitas acquiritur. ] Quia exinde, scilicet vel ex aegritudine, aut ex causa gravis utilitatis, major merces acquiritur, si et illa patienter portetur, et ista debita devotione persolvatur; vel exinde, id est ex eo quod omnes sibi invicem serviunt, major merces et charitas acquiritur, ac proinde nullus ab hoc officio excusandus, ut nec mercede privetur. Qualis autem et quanta sit illa merces exprimit S. Basilius his verbis: « Magnum opus ministrare, regnumque coelorum procurans. Sagena est enim virtutum omnia in se mandata Dei comprehendens; et primo humilitatem omnem in se virtutem comprehendentem, et",
+          "candidate_score": 0.616796,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1042",
+          "psc_text": "mensis praecedentis incipiant numerari, merito hic quaeri posset qua ratione iste locus a calendis Novembris intelligendus sit; an scilicet a die 16 Octobris, quo incipiunt numerari Novembres calendae, eo nimirum modo quo cap. 48 calendas Octobris pro die 14 Septembris usurpat; an vero a prima die Novembris, in quem incidunt ipsae calendae. Hildemarus ad usum forte sui temporis respiciens, existimat per calendas Novembris intelligendam esse dominicam primo mensis Novembris diei proximiorem, sive primo Novembris die, sive ante, sive postea contingat; ita ut si feria 2, 3 aut 4, calendae eveniant, institutus a S. Benedicto ordo dominica praecedente incipiat; si vero feria 5, 6 aut sabbato, a dominica sequente Optima sane explicatio, dummodo tempore S. P. Benedicti is fuerit in Ecclesia officii divini recitandi usus, qui ab aevo Hildemari ad nostrum usque perseverat. At cum nobis id non constet, nec aliunde appareat S. Benedictum diem Octobris 16 hic intellexisse; calendas Novembris",
+          "candidate_score": 0.616589,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_40_42",
+          "bdc_text": ". . Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1946",
+          "psc_text": "curamus, nos ipsos sublevamus; et dum aliorum corpora purgare satagimus, animae sordes ipsi emundamus, Deoque longe acceptiorem efficimus. Praeclarum sane est quod de Joanne minore Thebaeo, abbatis Ammonis discipulo, refert Ruffinus (Lib. III de Vit. Pat., num. 155). Hic nimirum « duodecim annis ipsi seni infirmanti fecit obsequium; senex tamen cum vidisset eum laborantem, nunquam illi sermonem blandum locutus est. Cum autem transiret de corpore, sedentibus aliis senibus, 466 tenuit manum ejus et dixit ei tertio: Salveris, salveris, salveris; et tradidit illum senibus dicens: Iste non homo, sed angelus est, qui tot annis mihi infirmanti, nec tamen bonum sermonem a me audiens, fecit obsequium. » Vide S. Dorothei doctrinam 14. Ergo cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. ] Ex dictis initio hujus capitis S. Pater concludit: Ergo si infirmis tanquam Christo serviendum est, cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. Hanc curam ad duo potissimum capita reducunt",
+          "candidate_score": 0.615591,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_792",
+          "psc_text": "fuisset. Quam frequenter autem illa hora occurreret nos latet: sanctimoniales Strictioris Observantiae ordinis Cisterciensis in Hispania In Constit. c. 2 et 11, apud Henriq. in Liliis Cist., p. 26 semel in hebdomada extra Adventum aut Quadragesimam junctae recreationem habent ante vel post vesperas ad nutum abbatissae; dummodo dies ille non sit communionis. Similiter in antiquis Fuliensium Constitutionibus, cap. 6: « Semel tantum in hebdomada die festo fratribus aliquod ex his intervallis, quibus absunt a choro, pio et religioso colloquio consumere » permittitur. Idem fere vigebat apud insignes illos eremitas quibuscum vivebat S. Dominicus Loricatus. Hi nimirum, teste Petro Damiani In Vit. S. Domin. c. 6, « tenebant per totam hebdomadam districta censura silentium, quod utique dominica die post vesperum, cibumque solventes, habebant loquendi invicem usque ad completionis officium libertatem. » Tantam indulgentiam suis non videntur indulsisse Cassinenses, quorum Declarationes in Regulae cap. 6, haec habent: « Ad effugiendam enervationem, praelati",
+          "candidate_score": 0.615207,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2316",
+          "psc_text": "praxis, ex eorum regulis aliisque scriptis, priusquam ejus textum attingamus, ante referre duximus alicujus operae pretium. 553 Imprimis Regula sancti Antonii haec habet (Num. 2): « Jejuna usque ad nonam singulis diebus, excepto sabbato et dominico die. Adveniente vero nona, ne adeas cellam cujusquam fratrum, et cum sederis ad comedendum, ora prius, tum comede. » Regula sanctorum Patrum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 9): « Debet ergo iste ordo teneri, fratres, ut nullo die nisi hora nona reficiant fratres in monasterio, excepta dominica die et quinquagesima die Pentecostes. » Paulo severior erat monachorum sub sancto Eusebio abbate montis Coryphes in Syria saeculo IV, viventium continentia: hic enim, ut legimus in ejus Vita, num. 7 (Bolland., 23 Januar.), « cibum capiebat tertio et quarto quoque die. Iis autem qui secum habitabant, jubebat vesci alternis diebus. » Austerior adhuc monachorum in monte Sina de quibus S. Nilus (Histor. caedis SS.",
+          "candidate_score": 0.614786,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_791",
+          "psc_text": "His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis: Si ad ludicra sermo convertitur, in his quanto assuetior, tanto loquacior invenitur. Ex hinc colliges hujusmodi colloquia non fuisse communia, hoc est omnibus simul in unum coeuntibus, sed inter se ad proprium libitum divisis, aut ad nutum abbatis; alioquin S. Bernardus, qui fuisset praesens, si communia exstitissent, ludicra nequaquam passus fuisset. Quam frequenter autem illa hora occurreret nos latet: sanctimoniales Strictioris Observantiae ordinis Cisterciensis in Hispania In Constit. c. 2 et 11, apud Henriq. in Liliis Cist., p. 26 semel in hebdomada extra Adventum aut Quadragesimam junctae recreationem habent ante vel post vesperas ad nutum abbatissae; dummodo dies ille non",
+          "candidate_score": 0.614717,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1172",
+          "psc_text": "cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S. Pater unicam duntaxat lectionem mensibus Septembri et Octobri praescripserit, qui tamen aequales cum Martio et Aprili, in quibus tres instituit lectiones, habent noctes; aiuntque hoc potissimum factum esse ad sublevandos 276 fratres ab illis magnis laboribus quos in colligendis frugibus et vindemiis subire coguntur. Adde quod quadragesimale tempus, in quod Martius et Aprilis solent incidere, ad solitum pensum aliquid addi postulabat: quanquam, si S. Benedicti attendatur intentio, nihil praeter Regulam egerint bonae voluntatis fratres, qui tres Septembri et Octobri lectiones in codice recitant, sicuti praedicti commentatores sentiunt. Quam breve responsorium subsequatur. ] Breve utique, quod ex uno alicujus psalmi versiculo",
+          "candidate_score": 0.614547,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2165",
+          "psc_text": "unius pondus habere certissimum est. » Hanc libram fuisse unciarum duodecim colligitur ex paximatiorum pondere, quod sex unciis constitisse patet ex Palladio, qui agens de Paulo Simplice sic habet: « Fert Antonius et imponit mensae quatuor paxamidia sex unciarum, et sibi quidem unum madefecit. » Secundo, S. Benedictus, ubi major est labor, constitutae a se mensurae aliquid superaddi permittit. At vero si tantam panis quantitatem, ut volunt praecitati auctores, quae duobus tribusve hominibus abunde sufficeret, S. Pater dedisset, nihil certe vel edacissimo homini, quantavis fame laboranti, aestu aut operibus attrito, superaddere necesse foret. Tertio, S. Benedictus non plus ad duas refectiones quam ad unicam, cum jejunium est, panis indulget. At qui sexdecim, vel quindecim panis uncias ad unicam refectionem cum duobus tribusve pulmentis homini poenitenti sufficere negat, hic non tam sedare famem quam ventrem non dicam replere, sed exenterare cupit. Quarto: « Apud Gallias, inquit Petrus Damiani (Opusc. 10, cap.",
+          "candidate_score": 0.613583,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2369",
+          "psc_text": "nonam manducant, id est sexta cantata vadant dormire. Deinde qui debet tangere signum, cum videt horam congruam, tangere debet signum missae; deinde missa cantata sit media octava, et cantent nonam, 565 deinde manducent. » Atque eam fuisse Cassinensium praxim suo tempore testatur Bernardus Cassinensis. Sed nodum difficultatis solvisse videtur Petrus Boherius in secundo commentario, ab idibus Septembris explicans a die 13 Septembris exclusive. Et revera postridie, sive die 14 Septembris incipiunt numerari dies ante calendas Octobris, quos propterea sanctus Pater vocat calendas Octobris. Ex quo corrigendus est idem Boherius in primo commentario dicens: « Ipsa die idus Septembris ad nonam fratres reficiunt, quia tunc incipiunt jejunare; » et Statuta Lanfranci, quae praescribunt (Cap. 1, § 6) ut « ab idibus Septembris privatis diebus agantur continue jejunia quae Regula praecipit, atque ipsa die iduum incipiant jejunare; » et Consuetudines Romani Sancti Pauli monasterii, in quibus similiter legitur: « Idibus Septembris agant",
+          "candidate_score": 0.6123,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1172",
+          "psc_text": "cognoscat necdum eo tempore in Romana Ecclesia, sicut nunc leguntur, sacras Scripturas legi morem fuisse; sed post aliquod tempus hoc institutum esse sive a papa Gregorio, sive, ut ab aliis affirmatur, ab Honorio. » Unicam hic quaestionem movet Hildemarus, et post eum Bernardus Cass., Boherius, et Turrecremata, cur nimirum S. Pater unicam duntaxat lectionem mensibus Septembri et Octobri praescripserit, qui tamen aequales cum Martio et Aprili, in quibus tres instituit lectiones, habent noctes; aiuntque hoc potissimum factum esse ad sublevandos 276 fratres ab illis magnis laboribus quos in colligendis frugibus et vindemiis subire coguntur. Adde quod quadragesimale tempus, in quod Martius et Aprilis solent incidere, ad solitum pensum aliquid addi postulabat: quanquam, si S. Benedicti attendatur intentio, nihil praeter Regulam egerint bonae voluntatis fratres, qui tres Septembri et Octobri lectiones in codice recitant, sicuti praedicti commentatores sentiunt. Quam breve responsorium subsequatur. ] Breve utique, quod ex uno alicujus psalmi versiculo",
+          "candidate_score": 0.612257,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2158",
+          "psc_text": "videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram adoptaverit S. P. Benedictus non constat. Singulare pro suis discipulis librae pondus instituisse, communis est sententia. Idque persuadent, 1º quod sanctus Pater discipulum suum B. Maurum dirigens in Gallias, cum sacro Regulae textu pondus librae panis eidem deferendum secum tradiderit (Faust. in Vita sancti Maur., num. 29); quod, si singulare non exstitisset, haud necesse fuisset illud eo deferre, cum simile in Gallia reperiri posset; 2º quod, everso a Longobardis monasterio, Cassinenses Romam aufugientes S. Regulae textum cum relicta sibi a S. Benedicto panis libra secum detulerint; cujus pondus, restaurato postea monasterio, Zacharias papa ibidem restituit (Leo Ostiensis Chron. Cassin., lib.",
+          "candidate_score": 0.61199,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2165",
+          "psc_text": "unius pondus habere certissimum est. » Hanc libram fuisse unciarum duodecim colligitur ex paximatiorum pondere, quod sex unciis constitisse patet ex Palladio, qui agens de Paulo Simplice sic habet: « Fert Antonius et imponit mensae quatuor paxamidia sex unciarum, et sibi quidem unum madefecit. » Secundo, S. Benedictus, ubi major est labor, constitutae a se mensurae aliquid superaddi permittit. At vero si tantam panis quantitatem, ut volunt praecitati auctores, quae duobus tribusve hominibus abunde sufficeret, S. Pater dedisset, nihil certe vel edacissimo homini, quantavis fame laboranti, aestu aut operibus attrito, superaddere necesse foret. Tertio, S. Benedictus non plus ad duas refectiones quam ad unicam, cum jejunium est, panis indulget. At qui sexdecim, vel quindecim panis uncias ad unicam refectionem cum duobus tribusve pulmentis homini poenitenti sufficere negat, hic non tam sedare famem quam ventrem non dicam replere, sed exenterare cupit. Quarto: « Apud Gallias, inquit Petrus Damiani (Opusc. 10, cap.",
+          "candidate_score": 0.611099,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2330",
+          "psc_text": "Pentecoste autem tota aestate si labores manuum graves non fuerint, aut nimius fervor aestatis non perturbat, quarta et sexta feria jejunent usque ad horam nonam; reliquis diebus ad sextam prandeant, quae mensura prandii in abbatissae sit providentia et arbitrio, et sic omnia temperet atque disponat, qualiter animae salventur et quod faciunt sorores absque ulla murmuratione faciant. A calendis autem Februarii usque ad calendas Novembris, secunda, quarta et sexta jejunandum est. A calendis autem Novembris usque ad Natalem Domini, exceptis festivitatibus, omnibus diebus jejunare oportet. A sancta vero Epiphania usque ad caput Quadragesimae quarta et sexta feria jejunandum est. A Quadragesima vero usque in S. Pascha ad vesperam reficiant. Ipsa tamen vespera sic agatur ut lumine lucernae non indigeant reficientes, sed luce adhuc diei omnia consummentur. » Regula Cujusdam ad virgines toto Paschali tempore duplicem ad sextam et ad seram refectionem permittit: « A Pentecoste vero, inquit (Cap. 11), si gravis",
+          "candidate_score": 0.611052,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2024",
+          "psc_text": "cum aliis licet in minori ciborum quantitate reficiebantur. De hac refectiuncula ita Udalricus (Lib. III, c. 8): Pueri « post majorem missam accipiunt mixtum; aut si est dies jejunii, vel in hieme, talisque dies, in quo nonnisi semel comedatur, tunc post tertiam. A calendis Octobris usque ad Quadragesimam, si, ut dixi, semel comeditur, non est illorum prandium de solo pane, sed etiam qualecunque sit apponitur eis. » Additque: « Per totam aestatem in diebus dominicis ad coenam impenditur illis misericordia de lacte. Si quis eorum adeo est parvus, ut opus habeat, in ipso claustro, ubi sedet, summo diluculo apportatur ei panis et vinum. » CAPUT XXXVIII. De hebdomadario lectore. 484 Mensis fratrum edentium lectio deesse non debet; nec fortuito casu qui arripuerit codicem legere audeat ibi, sed lecturus tota hebdomada, dominica ingrediatur. Qui ingrediens post missas et communionem, petat ab omnibus pro se orari, ut avertat ab ipso Deus spiritum",
+          "candidate_score": 0.61069,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2110",
+          "psc_text": "semper meminisse debemus quod ait Regula Cujusdam ad monachos (Cap. 11), ferias monacho non esse super terram; et Regula ms. incerti alterius auctoris (Cap. 7): Ne dicas hodie festivitas est, et bibam vinum; et cras Pentecostes, et manducabo carnes; quia non est festivitas apud monachos super terram. Quae verba desumpta sunt ex Evagrii monachi sententiis ad eos qui in coenobiis et xenodochiis habitant fratres. Tam sextae, quam nonae. ] De vespertina autem quae fit tempore Quadragesimae quid? De ea forte hic tacuit, quia postea dicturus est, hoc potissimum tempore aliquid de cibo et potu subtrahendum esse, ut notat Boherius: mensuramque ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat.",
+          "candidate_score": 0.609953,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2370",
+          "psc_text": "fratres reficiunt, quia tunc incipiunt jejunare; » et Statuta Lanfranci, quae praescribunt (Cap. 1, § 6) ut « ab idibus Septembris privatis diebus agantur continue jejunia quae Regula praecipit, atque ipsa die iduum incipiant jejunare; » et Consuetudines Romani Sancti Pauli monasterii, in quibus similiter legitur: « Idibus Septembris agant primam sicuti prius, denique ipso die incipiatur jejunium quod Regula praecipit. » Vide lib. IV de Antiq. monach. Ritib., c. 8. Hanc nostram explicationem confirmat Carolus Cointius in cap. 48 Regulae. Usque ad caput Quadragesimae. ] « Id est usque ad secundam feriam post dominicam primam Quadragesimae, inquit Menardus, ita ut Quadragesima hoc loco sumatur pro jejunio quadragesimali. » Ad nonam semper reficiant fratres. ] Hac nimirum hora qua veteres Romani ad cibum capiendum vocabantur, uti discimus ex Regula Magistri, quae propterea ait (Cap. 28): « Erubescamus nos, qui sumus spiritales, fugere hora nona jejunium, cum vetusta consuetudo antiquitus cognoscitur",
+          "candidate_score": 0.609727,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1207",
+          "psc_text": "vero evenerit ut tardius ad vigilias consurgant, singulas paginas, aut quantum visum fuerit abbatissae legant, in cujus potestate erit ut, quando signum fecerit, quae legit sine mora consurgat, ut canonicus missarum numerus possit impleri. » Quae totidem pene verbis etiam exstant in Regula S. Aureliani in ordine psallendi. Sed sicut lectiones breviabant, si quando tardius surrexissent, ita e converso, cum citius, prolongabant; unde liber Usuum Cisterciensium: « Solet sacrista, cum se viderit temporius quam debuerant surrexisse, cantorem signo praemonere, ut duodecimam lectionem faciat prolongare. » Atque inde facile colligas, lectiones olim sicuti nunc exstant in nostris breviariis distinctas non fuisse; sed neque earum prolixitatem aut brevitatem definitam; verum proferebatur sacrae Scripturae, aut alicujus S. Patris codex, in quo continuatim ita legebant, ut ubi unus desivisset, alter legere inciperet. Ita antiquae Germaniae Consuetudines mss.: « A calendis Novembris, inquiunt, privatis diebus, ad nocturnos, tres lectiones continuatim agant ex prophetis et caeteris",
+          "candidate_score": 0.609136,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_50",
+          "bdc_text": "Adhuc , quoniam promisi Veneris sero adesse in veteri meo hospitio Floris iuxta non venit nisi sabbati sero , nec amplius divellar a cista , in qua sunt lucubrationesa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1105",
+          "psc_text": "ut dormiant; » tuncque, ut existimo, laudes a nocturnis separabant: quia non nisi incipiente luce ex Regula dicendae sunt. Atque ex dictis hactenus patet quod diebus dominicis vigiliae prolixiores, et nocturna synaxis in lucem usque producta matutinum soporem non admittunt, ut scribebat Stephanus Tornacensis ad novitium Pontiniacensem, qui Cisterciense institutum deserere cogitabat. Caeterum nemini durum aliquid aut austerum nimis his in vigiliis videri debet, consideranti antiquum veterum monachorum fervorem, qui, ut docet Cassianus, sabbati et dominicae noctes fere insomnes agebant, si forte duas postremas horas excipias, in quibus qualicunque requie corpus reficiebant; quas nec monacho indulgendas esse censebat S. Arsenius (Tom. I Monum. Eccles. Graecae), dicens ei sufficere unam horam dormire, modo is pugilis nomen mereatur. Cujus rei vestigium aliquod in Cluniacensi monasterio 260 olim advertimus, ubi in die natali SS. Petri et Pauli vigiliae nocturnae pridie clara adhuc die incipiebantur, nec nisi postridie orto jam sole absolvebantur (Udalr. l.",
+          "candidate_score": 0.608865,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1207",
+          "psc_text": "vero evenerit ut tardius ad vigilias consurgant, singulas paginas, aut quantum visum fuerit abbatissae legant, in cujus potestate erit ut, quando signum fecerit, quae legit sine mora consurgat, ut canonicus missarum numerus possit impleri. » Quae totidem pene verbis etiam exstant in Regula S. Aureliani in ordine psallendi. Sed sicut lectiones breviabant, si quando tardius surrexissent, ita e converso, cum citius, prolongabant; unde liber Usuum Cisterciensium: « Solet sacrista, cum se viderit temporius quam debuerant surrexisse, cantorem signo praemonere, ut duodecimam lectionem faciat prolongare. » Atque inde facile colligas, lectiones olim sicuti nunc exstant in nostris breviariis distinctas non fuisse; sed neque earum prolixitatem aut brevitatem definitam; verum proferebatur sacrae Scripturae, aut alicujus S. Patris codex, in quo continuatim ita legebant, ut ubi unus desivisset, alter legere inciperet. Ita antiquae Germaniae Consuetudines mss.: « A calendis Novembris, inquiunt, privatis diebus, ad nocturnos, tres lectiones continuatim agant ex prophetis et caeteris",
+          "candidate_score": 0.608212,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1169",
+          "psc_text": "nonagesimo quarto psalmo. COMMENTARIUS. 275 A Pascha autem usque ad calendas Novembris, etc.] A Pascha, inquit, scilicet Resurrectionis, ad differentiam aliarum solemnitatum Domini nostri Jesu Christi, inquit Boherius, quas etiam quaedam provinciae Paschata vocant. Ita in antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., feria V in Coena Domini Pascha appellatur. Pro ipsis tribus lectionibus una de Veteri Testamento memoriter dicatur. ] Huc spectare videtur illud Guigonis Carthusiae prioris statutum (Cap. 5): « A Pentecoste usque ad Novembris calendas, una, nisi festum intersit, lectione sicut caeteri monachi contenti sumus. » Quod dicit a Pentecoste, ostendit toto tempore Paschali plures recitatas fuisse lectiones, et revera tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne",
+          "candidate_score": 0.607636,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2320",
+          "psc_text": "ante duas hebdomadas de Quadragesima, secunda, quarta, et sexta; inde postea usque ad Pascha, omni die jejunandum, absque die dominica: qui die dominica jejunat peccat. Missus vero in jejunio tres; in prandio vero et in coena duo tantum praeparentur. In prandio binas biberes et in coena accipiant; et in jejunio ternas. » Et in Regula ad sanctimoniales in recapitulatione: 554 « Jejunium a Pentecoste usque ad calendas Septembris quomodo virtutem et possibilitatem viderit mater monasterii, sic studeat temperare. A calendis Septembris usque ad calendas Novembris, secunda, quarta, et sexta feria jejunandum est. A calendis vero Novembris usque ad Natalem Domini, exceptis festivitatibus vel sabbato, omnibus diebus jejunari oportet. Ante Epiphaniam jejunandum septem diebus. Ab Epiphania vero usque ad hebdomadam Quadragesimae, secunda, quarta, et sexta feria jejunandum est. » In ordine convivii, quem suae sanctus Aurelianus Regulae subjunxit, haec leguntur: « Jejunium vero a calendis Septembris usque calendas Octobris, secunda, quarta,",
+          "candidate_score": 0.606872,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2024",
+          "psc_text": "cum aliis licet in minori ciborum quantitate reficiebantur. De hac refectiuncula ita Udalricus (Lib. III, c. 8): Pueri « post majorem missam accipiunt mixtum; aut si est dies jejunii, vel in hieme, talisque dies, in quo nonnisi semel comedatur, tunc post tertiam. A calendis Octobris usque ad Quadragesimam, si, ut dixi, semel comeditur, non est illorum prandium de solo pane, sed etiam qualecunque sit apponitur eis. » Additque: « Per totam aestatem in diebus dominicis ad coenam impenditur illis misericordia de lacte. Si quis eorum adeo est parvus, ut opus habeat, in ipso claustro, ubi sedet, summo diluculo apportatur ei panis et vinum. » CAPUT XXXVIII. De hebdomadario lectore. 484 Mensis fratrum edentium lectio deesse non debet; nec fortuito casu qui arripuerit codicem legere audeat ibi, sed lecturus tota hebdomada, dominica ingrediatur. Qui ingrediens post missas et communionem, petat ab omnibus pro se orari, ut avertat ab ipso Deus spiritum",
+          "candidate_score": 0.606718,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2171",
+          "psc_text": "in quaternas quadras singularum librarum juxta sacrae textum Regulae possit dividi. Quod pondus sicut ab ipso Patre institutum est, in hoc est loco repertum. » In quaternas ergo quadras singularum librarum dividebatur, idque juxta sacrae textum Regulae. Hac ratione variae possunt solvi difficultates, quas occasione diversorum ponderum aliquis movere posset, absque eo quod necesse sit recurrere ad ridiculas prorsus ponderum genealogias, quibus odiosos saecularibus monachos reddere quis conetur. Certe haec omnia pondera aliquam prae se ferunt antiquitatem; quibus proinde usi sunt majores nostri, quos adeo modica libra contentos fuisse videmus, ut aliquibus vix sufficeret. Nunc vero Cassinenses, Camaldulenses, Fulienses, et aliae communiter monachorum congregationes tantum unicuique panis apponunt, quantum singulis satis sit. Cistercienses etiam sesquilibram singulis in refectorio ministrasse colligitur ex lib. II de Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, num. 27 (Tom. IV Miscell. Baluz.): « Post tertiam iterum pistrinum ingressi, tantam panum copiam invenerunt, ut totus conventus, qui tunc",
+          "candidate_score": 0.605794,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.605619,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2327",
+          "psc_text": "diebus quarta et sexta feria usque ad nonam jejunent, quia sicut equis frena sunt imponenda, ita corpora nostra jejuniis sunt infrenanda. A Pentecoste usque ad calendas Septembris quarta, et sexta, septimaque feria jejunent usque ad nonam: reliquis vero diebus ad sextam reficiant, et ad vesperam coenent. A calendis autem Septembris usque ad caput Quadragesimae ad nonam semper reficiant, nisi forte quis voluerit jejunium usque ad versperam protelare. In Quadragesima vero usque ad Pascha ad vesperam reficiant . . . . Praeterea quoque si quis voluerit omni tempore jejunare, exceptis dominicis et aliarum festivitatum diebus, non prohibeatur ei; quia sic faciebant sancti Patres nostri Antonius, et Benedictus, nec non Macarius, et caeteri alii. » Sanctorum etiam in servandis jejuniis exempla nobis proponit Regula ms. incerti auctoris (Cap. 5, in ms. biblioth. reginae Sueciae); « A S. Pascha usque ad Pentecosten, inquit, sicut ait sanctus Benedictus, ad sextam reficiendum est, et ad",
+          "candidate_score": 0.604385,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2378",
+          "psc_text": "567 statim sexta cantabitur, et facto intervallo nona sequitur. » De Carthusianis quoque idem Petrus Venerabilis sic loquitur (Lib. II Mir. cap. 28): « Semel in die semper comedunt, exceptis octo diebus Natalis Domini, octo diebus Paschae, octo diebus Pentecostes, Epiphania Domini, Repraesentatione ejus, hoc est Purificatione sanctae Mariae; Annuntiatione Domini, quando paschali tempore pervenit; Ascensione Domini, Assumptione, ac Nativitate jam dictae sacrae Virginis matris ejus, et exceptis festis duodecim apostolorum, sancti Joannis Baptistae, sancti Michaelis, sancti Martini, et illo, quod in calendas Novembris celebratur, festo Omnium Sanctorum. » Petrus Damiani in suae congregationis Institutis (Opusc. 15, cap. 6) ab idibus Septembris ad Pascha hos solos dies a jejunio eximit, festum « sancti Martini, et sancti Andreae, hebdomada Natalis Domini, et uno die Epiphaniae et Hypopanti. » Cassinenses vero (Cassin. cap. 41) dispensant a jejunio in festis sancti Matthaei, sancti Michaelis, sanctae Justinae de Padua, sancti Lucae, sanctorum Simonis et",
+          "candidate_score": 0.603239,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2366",
+          "psc_text": "legatur, bibant. » Vide Udalricum, lib. I, cap. 41; lib. Usuum Cisterc., cap. 80, de bibere post vesperas, et lib. I de Antiq. monach. Ritibus, cap. 2. Et quod faciunt fratres absque justa murmuratione faciant. ] Justa murmuratio ex Smaragdo illa dicitur quam non voluntarie, aut non sine causa, sed inviti et coacti monachi faciunt. Ab idibus autem Septembris, etc.] Hic non parum torquentur commentatorum ingenia in conciliendo hoc loco cum cap. 48, ubi S. P. Benedictus praescribit ut a Pascha usque ad calendas Octobris . . . . post sextam surgentes a mensa pausent in lectis suis. Nonnulli, ut refert Hildemarus, existimaverunt hunc a S. P. Benedicto locum scriptum esse pro non laborantibus in agris, qui ab idibus Septembris inchoare debent jejunia; caput vero 48 pro laborantibus in agris, quibus sanctus Pater permisit usque ad calendas Octobris perinde ac tota aestate reficere ad sextam. Ita inter alios Smaragdus: «",
+          "candidate_score": 0.601443,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2370",
+          "psc_text": "fratres reficiunt, quia tunc incipiunt jejunare; » et Statuta Lanfranci, quae praescribunt (Cap. 1, § 6) ut « ab idibus Septembris privatis diebus agantur continue jejunia quae Regula praecipit, atque ipsa die iduum incipiant jejunare; » et Consuetudines Romani Sancti Pauli monasterii, in quibus similiter legitur: « Idibus Septembris agant primam sicuti prius, denique ipso die incipiatur jejunium quod Regula praecipit. » Vide lib. IV de Antiq. monach. Ritib., c. 8. Hanc nostram explicationem confirmat Carolus Cointius in cap. 48 Regulae. Usque ad caput Quadragesimae. ] « Id est usque ad secundam feriam post dominicam primam Quadragesimae, inquit Menardus, ita ut Quadragesima hoc loco sumatur pro jejunio quadragesimali. » Ad nonam semper reficiant fratres. ] Hac nimirum hora qua veteres Romani ad cibum capiendum vocabantur, uti discimus ex Regula Magistri, quae propterea ait (Cap. 28): « Erubescamus nos, qui sumus spiritales, fugere hora nona jejunium, cum vetusta consuetudo antiquitus cognoscitur",
+          "candidate_score": 0.599015,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2020",
+          "psc_text": "Salomon abbas tribus in anno diebus in scholarum aedibus carnibus vesci pueris concessit saeculo X, teste Ekkehardo juniore lib. VI de Casibus S. Galli, cap. 1, quod signo est antea abstinuisse omnino. Praeterea Udalricus docet (Lib. III, c. 8) pueros in eodem refectorio cum aliis manducare; id quod habent etiam Benignianae Consuetudines mss. His accedit Boherius in secundo commentario, ubi quod in primo dixerat retractans, sic loquitur: « Percontari libet quaenam sit ista districtio Regulae, quae istis relaxari jubetur? Nunquid vescentur carnibus 483 contra regularem vigorem? Non puto quidem, quia de eis nihil Magister in ipsis sicut de infirmis excipit, debilibus, et aegrotis: et quanquam hae quidem aetates possint dici debiles, tamen ratio hujus textus cessat in eis; quia carnes utique comeduntur pro reparatione et melioramento naturae; quoniam infantia semper melioratur et senectus diminuitur. Relaxabuntur ergo eis jejunia, ministrabuntur frequentius piscium, et aliarum rerum liquamina, et horas edendi praevenient etiam",
+          "candidate_score": 0.597715,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.597259,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1207",
+          "psc_text": "vero evenerit ut tardius ad vigilias consurgant, singulas paginas, aut quantum visum fuerit abbatissae legant, in cujus potestate erit ut, quando signum fecerit, quae legit sine mora consurgat, ut canonicus missarum numerus possit impleri. » Quae totidem pene verbis etiam exstant in Regula S. Aureliani in ordine psallendi. Sed sicut lectiones breviabant, si quando tardius surrexissent, ita e converso, cum citius, prolongabant; unde liber Usuum Cisterciensium: « Solet sacrista, cum se viderit temporius quam debuerant surrexisse, cantorem signo praemonere, ut duodecimam lectionem faciat prolongare. » Atque inde facile colligas, lectiones olim sicuti nunc exstant in nostris breviariis distinctas non fuisse; sed neque earum prolixitatem aut brevitatem definitam; verum proferebatur sacrae Scripturae, aut alicujus S. Patris codex, in quo continuatim ita legebant, ut ubi unus desivisset, alter legere inciperet. Ita antiquae Germaniae Consuetudines mss.: « A calendis Novembris, inquiunt, privatis diebus, ad nocturnos, tres lectiones continuatim agant ex prophetis et caeteris",
+          "candidate_score": 0.596792,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2367",
+          "psc_text": "refert Hildemarus, existimaverunt hunc a S. P. Benedicto locum scriptum esse pro non laborantibus in agris, qui ab idibus Septembris inchoare debent jejunia; caput vero 48 pro laborantibus in agris, quibus sanctus Pater permisit usque ad calendas Octobris perinde ac tota aestate reficere ad sextam. Ita inter alios Smaragdus: « Quaestio, inquit, oritur quomodo hic ab idibus Septembris jejunandum quotidie dicat, cum in capitulo 48 dicturus sit: a Pascha usque ad calendas Octobris post sextam surgentes a mensa pausent. Quae ita solvitur: Si habuerint opera in agris, vel vindemiant in vineis, ubi per se occupentur, usque ad calendas Octobris ad sextam reficiant. Sin autem non habuerint, ab idibus Septembris generale jejunium inchoatur. » Alii censuerunt illis decem et octo diebus qui ab idibus Septembris ad calendas Octobris intercipiuntur, eodem se modo gerendum esse ac feria quarta et sexta tota aestate, hoc est ut post sextam dormiant; deinde missam sic decantent,",
+          "candidate_score": 0.596277,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2319",
+          "psc_text": "privatas in calendis Januarii fieri litanias, ut in ecclesiis psallatur, et hora octava in calendis ipsius Circumcisionis missa Deo propitio celebretur. Post Epiphaniam vero usque ad Quadragesimam ter in septimana jejunent. » Aliquibus ante praedictum concilium annis, sanctus Caesarius in Regula ad monachos (Cap. 22), hanc jejunii legem tulerat: « A sancto Pascha usque ad mensem Septembrem, quarta et sexta tantum jejunandum. A mense Septembri usque ad Domini Natale, quotidie jejunandum. Iterum ante duas hebdomadas ante Quadragesimam, quotidie jejunandum, excepta dominica, in qua non licet penitus jejunare propter Resurrectionem Domini: Si quis jejunaverit die dominico peccat. A Domini Natale usque ante duas hebdomadas de Quadragesima, secunda, quarta, et sexta; inde postea usque ad Pascha, omni die jejunandum, absque die dominica: qui die dominica jejunat peccat. Missus vero in jejunio tres; in prandio vero et in coena duo tantum praeparentur. In prandio binas biberes et in coena accipiant; et in jejunio",
+          "candidate_score": 0.595664,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2157",
+          "psc_text": "aut crudum tertium pulmentum apponere. Caeterum, ut observat hic Hildemarus, S. Benedictus neque aestivo tempore ad nonam, neque hieme ad seram poma concessit; alioquin tres, cum duas duntaxat aestate permittat; duae, cum unicam hieme indulgeat, refectiones fierent. Ex quo conjicere possumus, jam illis temporibus saltem aliquibus in monasteriis irrepsisse consuetudinem fructus ad seram edendi etiam jejunii diebus, et ad nonam aestivo tempore. De hac ad nonam fructuum comestione exstat Theodemari, abbatis Cassinensis, testimonium in epistola ad Carolum Magnum: « Praeter haec etiam aestatis tempore post nonam, si est aliquid de pomis, et singulas phialas nostris fratribus praebemus. » Quod prohibuisse videtur synodus Aquisgranensis, statuens « ut poma et lactucae, nisi quando alius cibus sumitur, non comedantur. » Panis libra una propensa sufficiat in die. ] De pondere hujus librae inter se non consentiunt auctores. Libra est duplex, Romana unciarum duodecim, et mercatoria sexdecim; utraque etiam minor Neapolitana. An vero alterutram",
+          "candidate_score": 0.59518,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_48",
+          "bdc_text": "tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1284",
+          "psc_text": "episcopus his verbis (Lib. IV Sent., c. 13, serm. 2): « Constat non solum apud nos, verum etiam apud saeculi sapientes, septenarium numerum sacratissimum ac perfectissimum esse, quoniam et omnia tempora, et omnes numeri in eo continentur. Constat enim ex pari id est quatuor, et ex primo impari id est tribus: omnis autem numerus aut par est, aut impar. Omnis ergo numerus ex septenarii partibus constituitur, et per hoc alii numeri in hoc uno numero continentur. Hinc est quod Judaei septem diebus comedunt azyma, hinc est quod septem diebus celebrant festivitates, hinc est quod manus sacerdotum quando ordinantur septem diebus unguntur et consecrantur, hinc est quod pontifex tangens in sanguine digitum septies projicit contra propitiatorium et fores tabernaculi, hinc est quod leprosus concluditur septem diebus, hinc est quod Maria soror Moysi septem diebus mansit extra castra, hinc est quod muri Jericho septies circumdantur et corruunt, hinc est quod septies in",
+          "candidate_score": 0.594695,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2578",
+          "psc_text": "est ad necessarias. » Et tamen Cluniacenses in claustro cantare aut legere poterant, ut docet Udalricus lib. II, cap. 24. Sed et sanctus Anselmus prior Beccensis meridiano tempore emendandis libris in claustro intendisse legitur (In ejus Vita num. 21, Bolland. 21 April.). Id quod non permittunt antiqua Carthusiensium Statuta, in quibus legitur (Part. II, c. 18): « In aestate cum aliqui operantur, vel emendant libros, non debent sine speciali licentia tempore dormitionis operari. » Et agatur nona temperius mediante octava hora. ] Id est media post elapsam septimam, et ante incoeptam nonam, uti exponunt Hildemarus, Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora,",
+          "candidate_score": 0.594457,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1042",
+          "psc_text": "mensis praecedentis incipiant numerari, merito hic quaeri posset qua ratione iste locus a calendis Novembris intelligendus sit; an scilicet a die 16 Octobris, quo incipiunt numerari Novembres calendae, eo nimirum modo quo cap. 48 calendas Octobris pro die 14 Septembris usurpat; an vero a prima die Novembris, in quem incidunt ipsae calendae. Hildemarus ad usum forte sui temporis respiciens, existimat per calendas Novembris intelligendam esse dominicam primo mensis Novembris diei proximiorem, sive primo Novembris die, sive ante, sive postea contingat; ita ut si feria 2, 3 aut 4, calendae eveniant, institutus a S. Benedicto ordo dominica praecedente incipiat; si vero feria 5, 6 aut sabbato, a dominica sequente Optima sane explicatio, dummodo tempore S. P. Benedicti is fuerit in Ecclesia officii divini recitandi usus, qui ab aevo Hildemari ad nostrum usque perseverat. At cum nobis id non constet, nec aliunde appareat S. Benedictum diem Octobris 16 hic intellexisse; calendas Novembris",
+          "candidate_score": 0.594052,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2269",
+          "psc_text": "asserens sanctum Isidorum res ab aliis antiquioribus auctoribus dictas, a se sine ullo examine collectas scripsisse. Et certe sanctus Isidorus, ut ostendit noster Menardus, sibi ipsi contradicit. Qui etiam, quamvis sibi non contradiceret dissertatori, qui Romanae heminae uncias omnino decem tribuit, non faveret. Nam S. Isidorus duodecim unciis, et quidem ponderalibus heminam facit: « Hemina, inquit (Lib. XVI Origin., c. 25) appendit libram unam, quae geminata sextarium facit. » Unde mirum est virum eruditum adeo invalidum proponere argumentum; quod certe in rudiori scholastico alius aegre ferret. Sed quid? In tuenda mala causa omnia solent adhiberi, ut ipsius dissertatoris verbis utar (In Resp. ad object., n. 7). Hactenus satis demonstratum existimo non probasse dissertatorem in suis responsis immutatas adusque sanctum Benedictum Romanorum antiquas mensuras viguisse. At multo minus probat eas eo tempore 542 per totam Italiam usu receptas fuisse. Nam quem ad id astruendum profert, Nicolaum de Fractura, qui annis post",
+          "candidate_score": 0.591645,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 7,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1",
+      "max_score": 0.695435,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_214",
+          "psc_text": "et in te jugiter porta: ibi te Deus tanto exaudiet libentius, quanto in ea dignatur licentius habitare. In corde ergo tuo domum Deo semper aedifica, ipsam munda, illam Deo praepara, ubi et tu Deum semper possis habere praesentem, et ille te salubriter audiat orantem. Cui est honor, et regnum, et summa potestas in saecula saeculorum. Amen.",
+          "candidate_score": 0.695435,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_63_65",
+          "bdc_text": "septembris . Dominus Hieronymus Sanctus [ a. R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_117",
+          "psc_text": "valeat, qui tibi donavi; tanti valet quantum est tota terrra; adde terrae et coelum: plus valet. Et quid est plusquam terra, et coelum? Ille qui et terram fecit, et coelum. Conversi ad Dominum .] SERMO IV. De Natali Domini. Sermonem num. 189 Tom. V. Maurini dolent nusquam vidisse in MS. ut loca minus integra, vel male sarta reficerent. Eumdem in integritatem suam restitutum exemplavi a septem Codicibus, quorum tres sunt antiqua lectionaria, quibus in officii recitatione solemni Monachi utebantur in choro, quos inter praestat Codex num. 106. elegantissime exscriptus manu propria Leonis Ostiensis, qui epocham, et nomen suum apposuit, et Codicem figuris ornavit. Duo alii Codices sunt Breviaria characteribus latinis saeculi XIV. ante aetatem Urbani V. nam Psalmos ex editione Romana legunt, non ex Gallicana, quam ille Pontifex Cassinensibus praescripserat. Reliqui duo continent sermones diversorum, sicque etiam inscribuntur. In his vero septem Codicibus una et constans est sermonis lectio, unaque",
+          "candidate_score": 0.650169,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale . Basileae 17 septembris 1553 .",
+          "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_73",
+          "psc_text": "Non enim Christus pro justis, sed pro impiis mortuus est (Ibid. 5, 6) . Si donavit iniquis mortem Filii sui, justis quid servat? quid illis servat, non habet melius quod illis servet, quam quod pro illis dedit. Quid pro illis dedit? Filio proprio non pepercit (Ibid. 32) . Quid illis servat? Ipsum Filium. Sed Deum ad fruendum, non hominem ad moriendum. Ecce quod vos vocat Deus; sed quomodo attendis? quo dignare attendere, et qua dignare attendere, et quomodo? sed plane cum veneris, numquid hoc dicetur tibi: Frange panem tuum esurienti; si vides nudum, vesti: numquid recitatur tibi hoc capitulum? Cum facis epulum, voca claudos, caecos, egentes, inopes (Isaï. LVIII, 7) . Ibi inops nullus, ibi erit nullus claudus, caecus nullus, nullus debilis, nullus hospes, nullus nudus, omnes sani, omnes vegeti, omnes abundantes, omnes aeterna luce vestiti. Quem ibi vides peregrinum? Patria nostra ipsa est; hic sumus peregrini. Illam desideremus, jussa",
+          "candidate_score": 0.639765,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi .",
+          "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_53",
+          "psc_text": "editis hactenus Bibliothecis desiderato. I. HODIERNUS dies, fratres, me admonet attentius cogitare sarcinam meam, de cujus pondere etiamsi mihi dies, noctesque cogitandum sit, nescio quo tamen modo anniversarius dies iste impingit eam sensibus meis, ut ab ea cogitanda omnino dissimulare non possim, et quantum anni accedunt, imo decedunt, nosque propinquiores faciunt diei ultimo, utique quandoque sine dubitatione venturo, tanto mihi est acrior cogitatio, et stimulis plenior, qualem Domino Deo nostro rationem possim reddere pro vobis. Hoc enim interest inter unumquemque vestrum et nos, quod vos, pene de vobis solliciti estis reddituri rationem, nos autem et de nobis, et de omnibus vobis. Ideo major est sarcina, sed bene portata majorem comparat gloriam, infideliter autem gestata ad immanissimam praecipitat poenam. Quid ergo mihi hodie maxime faciendum est, nisi ut commendem vobis periculum meum, ut sitis gaudium meum? Periculum autem meum est, si attendam quomodo laudatis, et dissimulem quomodo vivitis. Ille autem novit,",
+          "candidate_score": 0.620229,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 8,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum",
+      "max_score": 0.695146,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
+          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
+          "candidate_score": 0.695146,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
+          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
+          "candidate_score": 0.669979,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
+          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
+          "candidate_score": 0.66655,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_0",
+          "psc_text": "EPISTOLA PRIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXIV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt, monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant, quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27; Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Ephes. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit Apostolus, per nomen Domini nostri Jesus Christi, ut",
+          "candidate_score": 0.666039,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10",
+          "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in",
+          "candidate_score": 0.657709,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 9,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis",
+      "max_score": 0.694561,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.694561,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.692994,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.69197,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_975",
+          "psc_text": "Dominus Deus noster pro temporalibus bonis aeterna restituat, et vos in aeternum perfectos dedicatosque possideat. SERMO CCCXXXVIII. In Dedicatione Ecclesiae, III. CAPUT PRIMUM. 1. Bona opera in manifesto facta duplicem habent utilitatem. Quando bona opera, etiam quae propter Deum fiunt, hominibus ostenduntur, cum ea faciunt boni et religiosi, non laudes humanae expetuntur, sed imitanda proponuntur. Duplex est enim misericordia, quae fit in bono opere, corporalis et spiritualis. Esurientibus, sitientibus, nudis, peregrinis corporali misericordia subvenitur: eadem tamen ipsa cum ostenduntur, et ad imitationem caeteros provocant, etiam spiritus mentesque pascuntur. Alius pascitur opere bono, alius exemplo bono: ambo enim esuriunt. Ille vult accipere unde alatur, ille vult videre quod imitetur. Monet nos de hac veritate etiam sancti Evangelii lectio, quae modo recitata est. Christianis enim dicitur in Deum credentibus, bene operantibus, spem vitae aeternae pro bonis operibus exspectantibus, Vos estis lumen mundi. Et universae ubique diffusae Ecclesiae dicitur, Non potest civitas abscondi",
+          "candidate_score": 0.683779,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.677195,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_7_9",
+          "bdc_text": "septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ;",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_530",
+          "psc_text": "Accepisti ergo, Paule, quod non tibi debebatur. Dic jam securus quid tibi debeatur, dic jam. De caetero superest mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex. Quam fidenter exigit debitum, cui donatum est non debere supplicium. Dic jam Domino tuo, dic securus, dic certus, dic fiducia plenissimus: Ego eram antea in malitia mea, usus sum indebita misericordia tua; corona ex debito munera tua. Satis hoc sit. Veniamus ad Petrum; et illi non facultatem dignam, sed solemnem devotionem reddamus: a novissimo ad primum; quia et nos a novissimis conamur ad prima. 7. Petro jam sano praedicitur sua passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non",
+          "candidate_score": 0.662243,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_748",
+          "psc_text": "Neque enim piissimus Martyr in illa conflictione passionis non oravit et dixit: Judica, Domine, nocentes me, expugna impugnantes me. Apprehende arma et scutum, et exsurge in adjutorium mihi. Effunde frameam, et conclude adversus eos qui me persequuntur: dic animae meae, Salus tua ego sum (Psal. XXXIV, 1-3) . Quomodo vinceretur, quem sic Dominus producebat armatum, sic adjuvabat armatus? CAPUT IV. 4. Armatus Deus quomodo intelligendus. Framea Dei, Ecclesia. Framea Dei, anima justi. Absit autem ut armatum Deum quibusdam corporalibus instrumentis puerili corde credamus. Cujusmodi quippe arma sint illa, quibus ab armato Deo solent ejus milites adjuvari, ipsi confitentur adjuti, ubi exclamantes et gratias agentes dicunt: Domine, ut scuto bonae voluntatis coronasti nos (Psal. V, 13) . Framea vero Dei, hoc est gladius Dei, quam frameam corpus Christi quod est Ecclesia, adversus eos qui se persequuntur, precatur effundi atque concludi; potest quidem intelligi, ubi ipse Salvator suo corpori dicit, Non veni",
+          "candidate_score": 0.66057,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23_25",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter . Neocomi 3 .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_531",
+          "psc_text": "passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non vis. Et ipse Evangelista consequenter exposuit nobis quid dictum fuerit: Hoc autem, inquit, dicebat Dominus, significans qua morte clarificaturus erat Deum (Joan. XXI, 18, 19) . Passionem ejus, crucem ejus praenuntiavit ei ipse Dominus Christus, sed jam amanti, non neganti. Utrumque enim tempus servavit in eo medicus: negavit infirmus, amavit sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger",
+          "candidate_score": 0.654405,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_530",
+          "psc_text": "Accepisti ergo, Paule, quod non tibi debebatur. Dic jam securus quid tibi debeatur, dic jam. De caetero superest mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex. Quam fidenter exigit debitum, cui donatum est non debere supplicium. Dic jam Domino tuo, dic securus, dic certus, dic fiducia plenissimus: Ego eram antea in malitia mea, usus sum indebita misericordia tua; corona ex debito munera tua. Satis hoc sit. Veniamus ad Petrum; et illi non facultatem dignam, sed solemnem devotionem reddamus: a novissimo ad primum; quia et nos a novissimis conamur ad prima. 7. Petro jam sano praedicitur sua passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non",
+          "candidate_score": 0.651067,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962",
+          "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius",
+          "candidate_score": 0.649664,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_63_65",
+          "bdc_text": "septembris . Dominus Hieronymus Sanctus [ a. R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_394",
+          "psc_text": "ubi nullum in medio dedit locum vitae sine regno. Parum te hoc corrigit? parum admonet? Ipsam mecum lectionem, unde hanc sententiam protulisti, paululum adverte. 9. Ex eadem Evangelii lectione vincendi Pelagiani. Una in duabus naturis persona Christi, qui simul in terra se esse dicit et in coelo. Dixisti enim, te ideo regnum coelorum non baptizatis parvulis nolle promittere, quia sententia Domini aperta est, Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non intrabit in regnum coelorum. Non ibi advertisti, cum quaereret Nicodemus, quomodo ista fierent, id est, quomodo renasceretur homo, quomodo denuo nasceretur; quoniam non potest utique iterum introire in uterum matris, et denuo nasci; quid audierit a Domino, quid audierit a magistro bono, quid audierit error a veritate? CAPUT IX. Inter caetera enim ostendens quemadmodum fiat, etiam similitudinem posuit. Sed prius ait: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III,",
+          "candidate_score": 0.645759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_531",
+          "psc_text": "passio, cui infirmo fuerat praedicta negatio. Petro sancto primo apostolo Dominus ipse Jesus in Evangelio, quod modo cum legeretur, audivimus, passionem suam praenuntiavit dicens: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senex fueris factus, extendes manus tuas, et alter te cinget, et feret quo tu non vis. Et ipse Evangelista consequenter exposuit nobis quid dictum fuerit: Hoc autem, inquit, dicebat Dominus, significans qua morte clarificaturus erat Deum (Joan. XXI, 18, 19) . Passionem ejus, crucem ejus praenuntiavit ei ipse Dominus Christus, sed jam amanti, non neganti. Utrumque enim tempus servavit in eo medicus: negavit infirmus, amavit sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger",
+          "candidate_score": 0.643236,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale . Basileae 17 septembris 1553 .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_923",
+          "psc_text": ". Certe retribuebas? Accipis: adhuc accipis. Sed modo plane propinquante passione, retribuam bona pro bonis, non bona pro malis. Prius ergo Dominus debebat mala pro malis: noluit autem retribuere mala pro malis, sed retribuit bona pro malis. Retribuendo bona pro malis, invenit quomodo retribueret bona pro bonis. CAPUT V. 5. Bona opera dona Dei. Pauli propria nonnisi mala. Ecce enim in Paulo, prius Saulo, nihil boni invenit. Cum in illo nihil boni invenisset, mala dimisit, bona retribuit. Cum ergo ei prius bona retribuit, praevenit: sed donando bona quibus retribueret bona, ecce retribuit mercedem his bonis operibus. Bonum certamen certanti, cursum consummanti, fidem servanti, retribuit bona; sed quibus bonis? Quae ipse dedit. Annon ipse dedit, ut bonum certamen certares? Si non ipse dedit, quid est quod alio loco dicis, Plus illis omnibus laboravi; non autem ego, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV, 10) ? Ecce iterum dicis, Cursum consummavi. Non",
+          "candidate_score": 0.635147,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_982",
+          "psc_text": "cogitandum sit, nescio quo tamen modo anniversarius iste dies impingit eam sensibus meis, ut ab ea cogitanda omnino dissimulare non possim. Et quanto anni accedunt, imo decedunt, nosque propinquiores faciunt diei ultimo, utique quandoque sine dubitatione venturo; tanto mihi est acrior cogitatio, et stimulus plenior, qualem Domino Deo nostro rationem possim reddere pro vobis. Hoc enim interest inter unumquemque vestrum et nos, quod vos pene de vobis solis reddituri estis rationem, nos autem et de nobis et de omnibus vobis. Ideo major est sarcina: sed bene portata majorem comparat gloriam; infideliter autem gesta ad immanissimam praecipitat poenam. Quid ergo mihi hodie maxime faciendum, nisi ut commendem vobis periculum meum, ut sitis gaudium meum? Periculum autem meum est, si attendam quomodo laudatis, et dissimulem quomodo vivatis. Ille autem novit, sub cujus oculis loquor, imo sub cujus oculis cogito, non me tam delectari laudibus popularibus, quam stimulari et angi quomodo vivant qui",
+          "candidate_score": 0.624475,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_65",
+          "bdc_text": "R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_394",
+          "psc_text": "ubi nullum in medio dedit locum vitae sine regno. Parum te hoc corrigit? parum admonet? Ipsam mecum lectionem, unde hanc sententiam protulisti, paululum adverte. 9. Ex eadem Evangelii lectione vincendi Pelagiani. Una in duabus naturis persona Christi, qui simul in terra se esse dicit et in coelo. Dixisti enim, te ideo regnum coelorum non baptizatis parvulis nolle promittere, quia sententia Domini aperta est, Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non intrabit in regnum coelorum. Non ibi advertisti, cum quaereret Nicodemus, quomodo ista fierent, id est, quomodo renasceretur homo, quomodo denuo nasceretur; quoniam non potest utique iterum introire in uterum matris, et denuo nasci; quid audierit a Domino, quid audierit a magistro bono, quid audierit error a veritate? CAPUT IX. Inter caetera enim ostendens quemadmodum fiat, etiam similitudinem posuit. Sed prius ait: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III,",
+          "candidate_score": 0.618158,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_956",
+          "psc_text": "In passione conscissus est saccus. Quomodo ergo Deo Patri dicitur, Conscidisti saccum meum? Quomodo Patri dicatur, vis audire? Conscidisti saccum meum. Quia proprio Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum (Rom. VIII, 32) . Fecit enim per Judaeos nescientes, unde redimerentur scientes, et confunderentur negantes. Nesciunt enim quid boni nobis operati sunt malo suo. Suspensus est saccus, et quasi laetatus est impius. Conscidit saccum lancea persecutor, et fudit pretium nostrum Redemptor. Cantet Christus redemptor, gemat Judas venditor, erubescat Judaeus emptor. Ecce Judas vendidit, Judaeus emit, malum negotium egerunt, ambo damnificati sunt, se ipsos perdiderunt venditor et emptor. Emptores esse voluistis: quanto melius redempti essetis? Ille vendidit, iste emit: infelix commercium; nec iste habet pretium, nec iste habet Christum. Huic dico: Ubi est quod accepisti? Illi dico: Ubi est quod emisti? Huic dico: Ubi vendidisti, te decepisti. Exsulta, christiane, in commercio inimicorum tuorum tu vicisti. Quod iste vendidit et",
+          "candidate_score": 0.617172,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 10,
+      "cf_id": "cf025",
+      "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II",
+      "max_score": 0.693978,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57_59",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2599",
+          "psc_text": "nos (Psal. V, 13) . Scuto nos Dominus coronare perhibetur, quia quos protegens adjuvat, remunerans coronat. Rursum pro humana repugnatione per eumdem Prophetam scutum ponitur sicut alibi ait: Ibi confregit cornua, arcum, scutum, gladium et bellum (Psal. LXXV, 4) . In cornibus quippe elatio superborum, in arcu vero insidiae longe ferientium, in scuto autem obstinata duritia defensionum, in gladio vicina percussio, in bello vero ipsa contra Dominum mentis motio designatur. Quod nimirum totum in sancta Ecclesia confringitur, dum mentes Deo resistentium, superposito jugo humilitatis, edomantur. Hinc rursum per eumdem Psalmistam dicitur: Arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni (Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc",
+          "candidate_score": 0.693978,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2600",
+          "psc_text": "(Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc loco corpus Leviathan istius scutis fusilibus comparatur, perscrutandum nobis innuitur, quia durum quidem, sed tamen cum labitur, fragile solet esse vas omne quod fusile est. Scuta ergo si sunt fusilia, in suscipienda sagittarum percussione robusta sunt, sed casu fragilia. Ictu quidem ferientium minime penetrantur, sed suo se lapsu per fragmenta dissolvunt. Corpus ergo Leviathan istius, id est omnes iniqui, quia per obstinationem duri sunt, sed per vitam fragiles, scutis fusilibus comparantur. Cum enim verba praedicationis audiunt, nulla correptionis jacula se penetrare permittunt, quia in omni peccato quod faciunt, scutum superbae defensionis opponunt. Nam cum talium quisque de reatu suae iniquitatis",
+          "candidate_score": 0.679223,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2599",
+          "psc_text": "nos (Psal. V, 13) . Scuto nos Dominus coronare perhibetur, quia quos protegens adjuvat, remunerans coronat. Rursum pro humana repugnatione per eumdem Prophetam scutum ponitur sicut alibi ait: Ibi confregit cornua, arcum, scutum, gladium et bellum (Psal. LXXV, 4) . In cornibus quippe elatio superborum, in arcu vero insidiae longe ferientium, in scuto autem obstinata duritia defensionum, in gladio vicina percussio, in bello vero ipsa contra Dominum mentis motio designatur. Quod nimirum totum in sancta Ecclesia confringitur, dum mentes Deo resistentium, superposito jugo humilitatis, edomantur. Hinc rursum per eumdem Psalmistam dicitur: Arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni (Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc",
+          "candidate_score": 0.679123,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2792",
+          "psc_text": "praecepit, dicens: In una domo comedetur, nec efferetis de carnibus ejus foras (Exod. XII, 46) . In una namque domo agnus comeditur, quia in una catholica Ecclesia vera hostia Redemptoris immolatur. 1149 De cujus carnibus divina lex efferri foras prohibet, quia dari sanctum canibus vetat (Matth. VII, 6) . Sola est in qua opus bonum fructuose peragitur, unde et mercedem denarii non nisi qui intra vineam laboraverant acceperunt (Matth. XX, 8) . Sola est quae intra se positos valida charitas compage custodit. Unde et aqua diluvii arcam quidem ad sublimiora sustulit, omnes autem quos extra arcam invenit exstinxit (Genss. VII, 20, 21, seq.) . Sola est in qua superna mysteria veraciter contemplemur. Unde et ad Moysen Dominus dicit.: Est locus apud me, et stabis supra petram (Exod. XXXIII, 21) . Et paulo post: Tollam manum meam, et videbis posteriora mea (Ibid., XXIII, 24) . Quia enim ex sola catholica Ecclesia",
+          "candidate_score": 0.678716,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur . Sed adibit libe. . .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2470",
+          "psc_text": "umbra dormit in secreto calami, in locis humentibus. 5. Quid per umbram Scriptura intelligat.---Obumbratio in sacro eloquio aliquando incarnatio Domini ponitur, vel mentis refrigerium a fervore carnalium cogitationum, unde appellatione umbrae ex superna protectione hoc ipsum refrigerium cordis insinuari solet. Aliquando vero umbra, recedente charitate, torpor frigidae mentis accipitur. Nam quod dominica incarnatio servata veritate historiae, obumbrationis appellatione signetur, angelicus sermo testatur, qui ad Mariam ait: Virtus Altissimi obumbrabit tibi (Luc. I, 35) . Quia enim umbra non aliter exprimitur, nisi per lumen et corpus, virtus ei Altissimi obumbravit, quia in ejus utero lux incorporea corpus sumpsit. Ex qua videlicet obumbratione omne in se refrigerium mentis accepit. Rursum per umbram ex superna protectione refrigerium cordis exprimitur, sicut Psalmista ait: Sub umbra alarum tuarum protege me (Psal. XVI, 9) . Vel sicut sponsa in Canticis canticorum adventum sponsi praestolata praenuntiat, dicens: Sub umbra illius quem desideraveram sedi (Cant. II, 3) .",
+          "candidate_score": 0.676152,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57_59",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2600",
+          "psc_text": "(Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc loco corpus Leviathan istius scutis fusilibus comparatur, perscrutandum nobis innuitur, quia durum quidem, sed tamen cum labitur, fragile solet esse vas omne quod fusile est. Scuta ergo si sunt fusilia, in suscipienda sagittarum percussione robusta sunt, sed casu fragilia. Ictu quidem ferientium minime penetrantur, sed suo se lapsu per fragmenta dissolvunt. Corpus ergo Leviathan istius, id est omnes iniqui, quia per obstinationem duri sunt, sed per vitam fragiles, scutis fusilibus comparantur. Cum enim verba praedicationis audiunt, nulla correptionis jacula se penetrare permittunt, quia in omni peccato quod faciunt, scutum superbae defensionis opponunt. Nam cum talium quisque de reatu suae iniquitatis",
+          "candidate_score": 0.665429,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2600",
+          "psc_text": "(Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc loco corpus Leviathan istius scutis fusilibus comparatur, perscrutandum nobis innuitur, quia durum quidem, sed tamen cum labitur, fragile solet esse vas omne quod fusile est. Scuta ergo si sunt fusilia, in suscipienda sagittarum percussione robusta sunt, sed casu fragilia. Ictu quidem ferientium minime penetrantur, sed suo se lapsu per fragmenta dissolvunt. Corpus ergo Leviathan istius, id est omnes iniqui, quia per obstinationem duri sunt, sed per vitam fragiles, scutis fusilibus comparantur. Cum enim verba praedicationis audiunt, nulla correptionis jacula se penetrare permittunt, quia in omni peccato quod faciunt, scutum superbae defensionis opponunt. Nam cum talium quisque de reatu suae iniquitatis",
+          "candidate_score": 0.66347,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2310",
+          "psc_text": "Munimenta saxorum sublimitas nostra est, cum mente choris castrisque coelestibus jungimur, et insidiantes malignos spiritus stantes in arce cordis quasi subterpositos expugnamus. Tunc nobis etiam panis datur, quia in supernis erecta intentio, aeternitatis contemplatione reficitur. Aquae enim nostrae fideles sunt, quia doctrina Dei quod hic per spem promittit, hoc illic in munere exhibet. Sapientia namque hujus mundi infidelis est, quia mansura post mortem non est. Aquae nostrae fideles sunt, quia verba vitae quod ante mortem insinuant, hoc etiam post mortem demonstrant. Regem in decore suo oculi nostri conspiciunt, quia Redemptor noster in judicio et a reprobis 1043 homo videbitur, sed ad divinitatis ejus intuendam celsitudinem soli qui electi sunt sublevantur. Quasi enim quamdam foeditatem Regis videre est solam servilem formam in qua ab iniquis despectus est cernere. Sed ab electis in decore suo Rex cernitur, quia ultra semetipsos rapti, in ipso divinitatis fulgore oculos cordis figunt. Et quia quandiu in",
+          "candidate_score": 0.660201,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8_10",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ; sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. :",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_492",
+          "psc_text": "Dominus illustrat. Itaque et cum vult venit; et cum venerit, primus sedet, quia et adventus ejus in corde nostro gratuitus est, et appetitus ejus desiderii, in cogitatione nostra aequalis caeteris desideriis non est. Sequitur: CAPUT V [Rec. VII]. IBID.---Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. 12. Christus in nobis sedens quasi rex moerentes consolatur. Idem praestat Ecclesia.---Quasi rex Dominus sedet in corde, quia circumstrepentes regit animorum motus in nostra cogitatione. In mente quippe quam inhabitat, 640 dum torpentia excitat, inquieta frenat, frigida accendit, accensa moderatur, emollit rigida, fluxa restringit; ex ipsa hac diversitate cogitationum quasi quidam illum exercitus circumstat. Sive certe quasi rex sedet circumstante exercitu, quia praesidentem illum mentibus electorum circumstat turba virtutum. Qui etiam moerentium consolator est, ex ea promissione qua dicit, Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur (Matth. V, 5) . Et rursus, Iterum videbo vos, et gaudebit cor vestrum; et gaudium vestrum nemo",
+          "candidate_score": 0.656645,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_105",
+          "psc_text": "in secunda ostensione venturus est, bene utcunque perpendimus, si primi adventus pondera sollicita consideratione pensamus. Certe ut nos a morte redimeret, mori Dominus venit, et defectum nostrae carnis in suo corpore poenasque toleravit. Qui priusquam ad crucis patibulum perveniret, teneri, conspui, illudi, et alapis caedi se pertulit. Ecce ad quanta propter nos venire probra consensit; et tamen priusquam se teneri permitteret, persecutores suos requisivit, dicens (Joan. XVIII, 4) : Quem quaeritis? Cui illico responderunt: Jesum Nazarenum. Quibus cum repente diceret, Ego sum, vocem solummodo mitissimae responsionis edidit, et armatos persecutores suos protinus in terram stravit. Quid ergo facturus est, cum judicaturus venerit, qui una voce hostes suos perculit, etiam cum judicandus venit? Quod est illud judicium quod immortalis exerit, qui in una voce non potuit ferri moriturus? Quis ejus iram toleret, cujus et ipsa non potuit mansuetudo tolerari? Consideret ergo vir sanctus, et dicat: Cum vix parvam stillam sermonum ejus",
+          "candidate_score": 0.649968,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1",
+          "psc_text": "et passione sua signavit et nomine. Job quippe in interpretatur dolens. Et quis alius in hoc dolente figuratur, nisi is de quo scriptum est: Vere languores nostros ipse tulit, et dolores nostros ipse portavit (Isai. LIII, 4) ? De quo rursum dicitur: Livore ejus sanati sumus (Ibid., 5) . Amici vero ejus haereticorum speciem tenent, qui, ut saepe jam diximus, Deum dum defendere nituntur, offendunt. Sanctus ergo vir per vulnera et verba sic loquatur sua, ut etiam nostra significet, et plerumque per prophetiae spiritum ventura narret, praesentia transcendat; nonnunquam vero sic de praesentibus disserat, ut de futuris 534 reticescat. Cognita itaque discretionis hujus custodia, cum immutatione vocis illius nostra quoque intelligentia alternet, ut tanto verius ejus sensibus congruat, quanto se et cum ejus vocibus immutat. Verbis itaque praecedentibus sanctus vir per disertas prudentiae arte sententias iniqui cujuslibet culpas protulit, et quam sit damnanda ejus actio expressit. De cujus poena mox",
+          "candidate_score": 0.649916,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2600",
+          "psc_text": "(Psal. XLV, 10) . Arcum enim Dominus conterit, cum occulta insidiantium machinamenta dissolvit. Arma confringit, cum ea quae contra se erecta fuerant patrocinia humana comminuit. Scuta igni comburit, cum peccantium mentes obstinata se duritia defendentes, ad poenitentiae et confessionis ardorem sancti Spiritus calore succendit. [Vet. XXX.] Quod vero in hoc loco corpus Leviathan istius scutis fusilibus comparatur, perscrutandum nobis innuitur, quia durum quidem, sed tamen cum labitur, fragile solet esse vas omne quod fusile est. Scuta ergo si sunt fusilia, in suscipienda sagittarum percussione robusta sunt, sed casu fragilia. Ictu quidem ferientium minime penetrantur, sed suo se lapsu per fragmenta dissolvunt. Corpus ergo Leviathan istius, id est omnes iniqui, quia per obstinationem duri sunt, sed per vitam fragiles, scutis fusilibus comparantur. Cum enim verba praedicationis audiunt, nulla correptionis jacula se penetrare permittunt, quia in omni peccato quod faciunt, scutum superbae defensionis opponunt. Nam cum talium quisque de reatu suae iniquitatis",
+          "candidate_score": 0.64848,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2759",
+          "psc_text": "Immundus est apud Deum omnis qui exaltat cor suum (Prov. XVI, 5, juxta text. Hebr. et LXX) . Audiant omnes: Quid superbis, terra et cinis (Eccli. X, 9) ? Contra hujus languoris pestem audiamus cuncti quod magistra Veritas docet dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . [Vet. XXII.] 54. Hominem superbum non esse, docet Deus humilis.---Ad hoc namque unigenitus Dei Filius formam infirmitatis nostrae suscepit, ad hoc invisibilis, non solum visibilis, sed etiam despectus apparuit, ad hoc contumeliarum ludibria, irrisionum opprobria, passionumque tormenta toleravit, ut superbum non esse hominem doceret humilis Deus. Quanta ergo humilitatis virtus est, propter quam solam veraciter edocendam is qui sine aestimatione 1141 magnus est, usque ad passionem factus est parvus? Quia enim originem perditioni nostrae superbia praebuit diaboli, instrumentum redemptionis nostrae inventa est humilitas Dei. Hostis quippe noster magnus inter omnia conditus, videri super omnia voluit elatus. Redemptor",
+          "candidate_score": 0.648449,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2730",
+          "psc_text": "fuerat subesse despexit. Ita enim Deus super omnia est, ut ipse sub nullo sit. Leviathan vero iste ejus celsitudinis culmen aspiciens, jus perversae libertatis appetit, ut et praeesset caeteris, et nulli subesset, dicens: Ascendam super altitudinem nubium, et similis ero Altissimo (Isai. XIV, 14) . Cujus eo ipso similitudinem perdidit, quo esse ei superbe similis in celsitudine concupivit. Qui enim charitatem ejus imitari debuit, subditus ambiit ejus celsitudinem, et hoc quod imitari poterat, amisit elatus. Celsus nimirum esset, si ei qui veraciter celsus est, inhaerere voluisset. Celsus esset, si participatione verae celsitudinis contentus fuisset. Sed dum privatam celsitudinem superbe appetiit, jure perdidit participatam. Relicto enim eo cui debuit inhaerere principio, suum sibi appetiit quodammodo esse principium. Relicto eo qui vere illi sufficere poterat, se sibi sufficere posse judicavit; et tanto magis infra se cecidit, quanto magis se contra gloriam sui conditoris erexit. Nam quem exaltabat libera servitus, dejecit captiva libertas.",
+          "candidate_score": 0.64387,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2769",
+          "psc_text": "omnipotentia, machinationibus infinita Sapientia opponitur.---Contra immanes quippe vires ejus intulit: Scio quia omnia potes; contra occultas vero machinationes illius subjunxit: Et nulla te latet cogitatio. Unde et mox Leviathan eidem exprobrat, dicens: VERS. 3.---Quis est iste qui celat consilium absque scientia? Absque scientia enim Leviathan celat consilium; quia quamvis contra infirmitatem nostram multis fraudibus occultetur, protectoris tamen nostri sancta nobis inspiratione detegitur. Absque scientia celat consilium, quia licet tentatos lateat, latere tamen protectorem non potest tentatorum. Igitur audita fortitudine et calliditate diaboli, audita etiam creatoris nostri potentia, quae et illum valenter reprimit, et nos misericorditer tegit, quaesumus, beate Job, ut quae de temetipso sentis nobis minime occultes. Sequitur: CAPUT II. IBID.---Ideo insipienter locutus sum, et quae ultra modum excederent scientiam meam. 3. Quidquid in rebus creatis, Deo comparatur, inane fit et nihil.---Omnis humana sapientia quantolibet acumine polleat, divinae sapientiae comparata, insipientia est. Omnia enim humana, quae justa, quae pulchra sunt,",
+          "candidate_score": 0.64251,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_34_36",
+          "bdc_text": "sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012",
+          "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum",
+          "candidate_score": 0.640513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_848",
+          "psc_text": "non voce, sed miseratione, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum precum voces silerent. 43. Non verba sed desideria cordis Deus exaudit.---Notandum quoque est quod nequaquam dicitur preces, sed desiderium meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissimas aures Dei non faciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etenim vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est, quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet; et tamen silens aure divinae pietatis auditur, cum dicitur: Quid clamas ad me (Exod. XIV, 15) ? Intus ergo in desiderio est clamor secretus, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum conditoris replet.",
+          "candidate_score": 0.638884,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_34_36",
+          "bdc_text": "sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2011",
+          "psc_text": "non solum effectum considerat, sed etiam momenta cogitationum signat, recte ad beatum Job dicitur: Dinumerasti menses conceptus earum? Subaudis ut ego, qui in sanctis praedicatoribus non solum fructus exteriorum operum, sed ipsas diutinas cogitationes numero, qui et eas ad retributionem servo. [Vet. XXI.] 45. Qui se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovent.---Possunt per menses, quia congesti dies sunt, etiam multiplicatae virtutes intelligi. In mensibus quoque luna renascitur; nilque obstat si per menses nova regenerationis creatura signetur. De qua Paulus apostolus dicit: In Christo Jesu neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium, sed nova creatura (Galat. V, 6; VI, 15) . Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra",
+          "candidate_score": 0.638522,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_491",
+          "psc_text": "sunt, et posteriori actiones animae, in eorum procul dubio cogitationibus Christus non primus, sed ultimus sedet. Sed electi quique quia ea prae omnibus quae aeterna sunt cogitant, et posteriori cura, ac minima, si qua sunt temporalia disponunt, quibus et magistra voce Veritatis dicitur: Quaerite primum regnum Dei et justitiam ejus, et haec omnia adjicientur vobis (Matth. VI, 33) , in eorum corde Dominus primus sedet. Ubi apte praemittitur: Si voluissem ire ad eos. Quia enim, sicut scriptum est (Ephes. I, 5) , omnia operatur secundum consilium voluntatis suae; non secundum nostrum meritum, sed quia ipse ita vult, visitatione sua nos Dominus illustrat. Itaque et cum vult venit; et cum venerit, primus sedet, quia et adventus ejus in corde nostro gratuitus est, et appetitus ejus desiderii, in cogitatione nostra aequalis caeteris desideriis non est. Sequitur: CAPUT V [Rec. VII]. IBID.---Cumque sederem quasi rex circumstante exercitu, eram tamen moerentium consolator. 12. Christus",
+          "candidate_score": 0.633834,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_95",
+          "psc_text": "alii gratia sanitatum in uno spiritu, alii operatio virtutum, alii prophetia, alii discretio spirituum, alii genera linguarum, alii interpretatio sermonum (I Cor. XII, 8, 9, 10) . Quae mox generali definitione concludens, ait: Haec autem omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult. De his etiam coelis in psalmo dictum est: Verbo Domini coeli firmati sunt (Psal. XXXII, 6) . De his quoque ornamentis spiritus subditur: Et spiritu oris ejus omnis virtus eorum. Bene itaque dicitur: Spiritus ejus ornavit coelos, quia praedicatores sancti nisi promissa Paracliti dona perciperent, nullo fortitudinis decore claruissent. Sed quia sanctis apostolis virtutum gratia decoratis, vitae praedicatio contra infidelium corda convaluit, et antiquus hostis obsessas infidelium mentes praedicatorum vocibus expulsus reliquit, post ornamenta coelorum apte subjungitur. CAPUT XXXII [Rec. XX]. Ibid.---Et obstetricante manu ejus, eductus est coluber tortuosus. 51. Serpens antiquus Dei manu ex peccatorum cordibus quasi ex cavernis suis, ejectus est.---Quis enim colubri",
+          "candidate_score": 0.633815,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_58_60",
+          "bdc_text": "Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale . Basileae 17 septembris 1553 .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2705",
+          "psc_text": "Viam fecisti in mari equis tuis, in luto aquarum multarum (Habac. III, 15) . Ac si diceret: Aperuisti iter praedicatoribus tuis inter doctrinas hujus saeculi sordida et terrena sapientes. Per lutum quoque desiderium sordidae voluptatis exprimitur, sicut Psalmista deprecans ait: Eripe me de luto, ut non inhaeream (Psal. LXVIII, 15) . Luto quippe inhaerere, est sordidis desideriis concupiscentiae carnalis inquinari. 28. Antiquus hostis aliis sub specie sanctitatis illudit, alios per foeda vitia inescat.---Hoc ergo loco aurum claritas sanctitatis accipitur, lutum vero vel terrenarum rerum avaritiam, vel pravarum contagia doctrinarum, vel sordes carnalium voluptatum nil obstat intelligi. Quia enim multos Leviathan iste, qui intra sanctam Ecclesiam fulgore justitiae resplendere videbantur, tunc vel terrenarum rerum concupiscentia, vel errantis doctrinae contagio, vel carnalibus sibi voluptatibus subjicit, aurum sibi procul dubio quasi lutum sternit. Aurum enim quasi lutum sternere, est in quibusdam vitae munditiam per illicita desideria conculcare, ut hi etiam sordidis ejus vestigiis",
+          "candidate_score": 0.627045,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_0_2",
+          "bdc_text": "S. P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2089",
+          "psc_text": "doctori. In his ergo quae ubertim praedicat doctor, nulla elatione se efferat, ne fortasse 994 non pro sua, sed pro auditoris gratia ejus repleatur lingua; et in his quae doctor steriliter dicit, auditor non succenseat, ne fortasse doctoris lingua non pro sua, sed pro auditoris reprobatione torpescat. Pro auditoris namque gratia boni, datur etiam malis sermo doctoribus, sicut potuerunt Pharisaeis suppetere verba praedicationis, de quibus scriptum est: Omnia ergo quaecunque dixerint vobis, servate et facite; secundum vero opera eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Propter auditorum vero reprobationem bonis etiam doctoribus sermo subtrahitur, sicut ad Ezechielem contra Israel dicitur: Linguam tuam adhaerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est (Ezech. III, 26) . 83. Aliquando pro doctoris et auditorum merito vel culpa, datur aut negatur. De accepto nemo extollatur. Spem comitetur timor.---Aliquando autem sermo praedicationis propter utrosque datur, aliquando propter utrosque subtrahitur.",
+          "candidate_score": 0.624164,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2012",
+          "psc_text": ". Sancti igitur viri, cum se ad praedicandum parant, prius se interius virtutibus innovant, ut ad hoc quod loquendo docent, vivendo concordent. Prius sua interna considerant, atque a cunctis se vitiorum sordibus emundant, curantes summopere ut contra iram patientiae luce resplendeant, contra carnis luxuriam etiam cordis munditia fulgescant, 977 contra torporem zelo candeant, contra confusos praecipitationis motus serena gravitate rutilent, contra superbiam vera humilitate luceant, contra timorem radiis auctoritatis clarescant. Quia ergo tanta in se prius studia congerunt, quasi in conceptu sanctae praedicationis menses virtutum fiunt. Quos menses Dominus solus dinumerat, quia eadem bona in eorum cordibus non nisi qui dedit pensat. Et quia juxta mensuram virtutum effectus etiam subsequitur fructuum, recte subjungitur: CAPUT XII. IBID.---Et scisti tempus partus earum? 46. Virtutum mensuram fructus ratio sequitur.---Subaudis, Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum",
+          "candidate_score": 0.623354,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_65",
+          "bdc_text": "R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1955",
+          "psc_text": "sicut est causa causarum, sicut vita viventium, ita etiam ratio rationabilium creaturarum. Tunc ergo coelorum rationem Dominus narrat, cum semetipsum nobis quomodo electis spiritibus praesit insinuat. Tunc coelorum rationem narrat, cum, detersa mentis nostrae caligine, clara se visione manifestat. Unde et in Evangelio Dominus dicit: Venit hora cum jam non in proverbiis loquar vobis, sed palam de Patre annuntiabo vobis (Joan. XVI, 25) . Palam quippe de Patre annuntiare se asserit, quia per patefactam tunc majestatis suae speciem, et quomodo ipsi gignenti non impar oriatur. et quomodo utrorumque Spiritus utrique coaeternus procedat ostendit. Aperte namque tunc videbimus quomodo hoc quod oriendo est ei de quo oritur subsequens non est, quomodo is qui per processionem producitur a proferentibus non praeitur. Aperte tunc videbimus quomodo et unum divisibiliter tria sint, et indivisibiliter tria unum. Lingua ergo tunc narrantis Dei est visa claritas sublevantis. Et concentus coeli tunc dormiet, quia apparente in judicio",
+          "candidate_score": 0.616403,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2336",
+          "psc_text": "capramque non sufficit, in remedium poenitentis adjungitur, ut duo pulli columbarum, vel duo turtures offerantur. Scimus quia columbarum pulli vel turtures pro cantu gemitus habent. Quid ergo per duos columbarum pullos, vel duos turtures, nisi duplex poenitentiae nostrae gemitus designatur, ut cum ad offerenda bona opera non assurgimus, nosmetipsos dupliciter defleamus, quia et recta non fecimus, et prava operati sumus? Unde et unus turtur pro peccato, alter vero offerri in holocau tum jubetur. Holocaustum namque totum incensum dicitur. Unum ergo turturem pro peccato offerimus, cum pro culpa gemitum damus; de altero vero holocaustum facimus, cum pro eo quod bona negleximus, nosmetipsos funditus succendentes, igne doloris ardemus. Quia igitur duplex in poenitentia gemitus debetur, beatus Job divinae vocis increpatione proficiens, atque in sua reprehensione succrescens, dixisse se unum et alterum poenitens fatetur, ac si aperte dicat: Et erga bona per negligentiam torpui, et ad mala per audaciam prorupi: CAP. XL, VERS.",
+          "candidate_score": 0.611615,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_67_69",
+          "bdc_text": "6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2030",
+          "psc_text": "Quid autem per cubitum, nisi operatio; quid per senarium numerum, nisi perfectio operationis ostenditur, quia et sexto die cuncta opera Dominus explesse memoratur? Quid ergo super sex cubitos palmus insinuat (Genes. II, 1) , nisi contemplationis vim, quae jam initia aeternae et septimae quietis demonstrat? Quia enim aeternorum contemplatio hic minime perficitur, mensura septimi cubiti non expletur. Electorum itaque ecclesia, quia cuncta quae operanda sunt perficit, in sex cubitis sese in monte posita civitas ostendit. Quia vero hic adhuc sola initia contemplationis 981 inspicit, de septimo cubito non nisi palmum tangit. 54. Culmen contemplationis non attingitur, nisi ab exteriorum curarum oppressione liberemur.---Sciendum vero est quia nequaquam culmen contemplationis attingimus, si non ab exterioris curae oppressione cessemus. Nequaquam nosmetipsos intuemur, ut sciamus aliud in nobis esse rationale quod regit, aliud animale quod regitur, nisi ad secretum hujus silentii recurrentes, ab omni exterius perturbatione sopiamur. Quod silentium nostrum bene etiam Adam dormiens",
+          "candidate_score": 0.603877,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2333",
+          "psc_text": "typum tenet, possunt electis omnibus haec ejus verba congruere, qui cognoscentes Dominum, in uno et alio deliquisse se sentiunt, quia se intelligunt vel in cogitatione et opere, vel in Dei ac proximi neglecta dilectione peccasse. Quibus se promittunt ultra nil addere, quia per conversionis gratiam curant poenitendo quotidie etiam transacta purgare. Per hoc tamen quod beatus Job de duobus se poenitendo redarguit, liquido ostendit quod 1048 peccator omnis in poenitentia duplicem habere gemitum debet, nimirum quia et bonum quod oportuit non fecit, et malum quod non oportuit fecit. Hinc est enim quod per Moysen de eo qui juramentum protulit, ut vel male quid vel benefaceret, et hoc ipsum oblivione transcendit, dicitur: Offerat agnam de gregibus sive capram, orabitque pro eo sacerdos, et pro peccato ejus. Sin autem non potuerit offerre pecus, offerat duos turtures, vel duos pullos columbarum, unum pro peccato, et alterum in holocaustum (Levit. v. 6, 7, 8)",
+          "candidate_score": 0.592882,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 11,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus",
+      "max_score": 0.693822,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_142",
+          "psc_text": "haec addit: Ut autem 883 sciatis falsi hujus dogmatis, id est, novae prophetiae ab omni mundo insaniam reprobari, misi vobis Apollinaris beatissimi, qui fuit in Hierapoli Asiae episcopus, litteras. Ad Domninum quoque, qui persecutionis tempore ad Judaeos declinaverat, volumen composuit; et alium de Evangelio, quod sub nomine Petri fertur, librum ad Rhosensem Ciliciae Ecclesiam, quae in haeresim ejus lectione diverterat. Leguntur et sparsim ejus breves epistolae, auctoris sui ἀσκήσει et vitae congruentes. Σαραπίων, τῷ ἐνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ Κομόδου τοῦ βασιλέως, χειροτονθεὶς τῆς Ἀντιοχέων ἐκκλησίας ἐπίσκοπος ἔγραψεν ἐπιστολὴν πρὸς Καρῖνον καὶ Πόντιον, περὶ τῆς αἱρέσεως Μοντανοῦ ταῦτα προσθείς· « Ἵνα δὲ 884 γνῶτε τὴν βλάστην τοῦ δόγματος τούτου, τῆς καινῆς λέγω προφητείας, καὶ τὴν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ μανίαν ἀποδοκιμαστέαν ὑπάρχειν, ἔπεμψα ὑμῖν Ἀπολλιναρίου τοῦ μακαριωτάτου, ὃς γέγονεν Ἱεραπολίτης Ἀσίας ἐπίσκοπος, γράμματα· καὶ πρὸς Δόμνον δὲ τὸν τῷ καιρῷ τοῦ διωγμοῦ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους κατανεύσαντα συνέταξε τεῦχος, καὶ ἄλλο περὶ τοῦ Εὐαγγελίου,",
+          "candidate_score": 0.693822,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_226",
+          "psc_text": "Liberio episcopo, pro fide legatus missus, cum nollet sub nomine Athanasii Nicaenam damnare fidem, in Palaestinam relegatus, mirae constantiae et praeparati animi ad martyrium, contra Constantium imperatorem scripsit librum, eique legendum misit, ac non multo post, sub Juliano principe, reversus Caralis, Valentiniano regnante, obiit. Λουκίφερ, Καρακάλεως ἐπίσκοπος, ἅμα Παγκρατίῳ καὶ Ἱλαρίῳ τῆς Ἐκκλησίας Ῥώμης Κληρικοῖς, πρὸς Κωνστάντιον βασιλέα παρὰ Λιβερίου ἐπισκόπου, ὑπὲρ τῆς πίστεως εἰς πρεσβείαν σταλεὶς, μὴ βουλόμενος ἐπ' ὀνόματι Ἀθανασίου τὴν Νικηνὴν συνόδον καταλῦσαι, εἰς Παλαιστίνην ἐξορισθεὶς, θαυμαστῆς ἐγκρατείας καὶ εὐπρεπισμένου λογισμοῦ εἰς μαρτύριον, συνέταξε λόγον κατὰ Κωνσταντίου, τοῦτόν τε αὐτῷ ἀπέστειλεν ἀναγνωσθησόμενον, καὶ μετ' οὐ πολὺ βασιλεύοντος Ἰουλιανοῦ, εἰς τὴν Καρακαλίνων ἀναζεύξας, ἐπί Βαλεντινιανοῦ βασιλέως ἐτελεύτησεν. CAPUT XCVI. 931 Eusebius, natione Sardus, et ex Lectore urbis Romanae, Vercellensis episcopus, ob confessionem fidei a Constantio principe Scythopolim et inde Cappadociam relegatus, sub Juliano imperatore ad Ecclesiam reversus, edidit in psalmos commentarios Eusebii Caesariensis, quos de Graeco in Latinum",
+          "candidate_score": 0.671409,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_258",
+          "psc_text": "episcopus nuper mihi librum legit de Spiritu sancto, quod Deus, et quod adorandus, quodque et omnipotens sit. Ἀμφιλόχιος Ἰκονίου ἐπίσκοπος, ὑπόγυόν μοι λόγον ἀνέγνω περὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὅτι θεὸς, καὶ προσκυνητόν ἐστιν, ὅτι τε δὴ παντοκράτωρ. CAPUT CXXXIV. Sophronius vir apprime eruditus, laudes Bethlehem adhuc puer, et nuper de subversione Serapis insignem librum composuit: de virginitate quoque ad Eustochium, et Vitam Hilarionis monachi, opuscula mea, in Graecum eleganti sermone transtulit: Psalterium quoque et Prophetas, quos nos de Hebraeo in Latinum vertimus. Σωφρόνιος, ἀνὴρ εἰς ἄκρον πεπαιδευμένος, τοὺς ἐπαίνους Βηθλεὲμ ἔτι νέος ὢν συνέθηκεν, ὑπόγυον δὲ περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ Σεραπείου ἐπίσημον συνέθηκε λόγον, καὶ περὶ παρθενίας πρὸς Εὐστόχιον, καὶ τὸν Βίον Ἱλαρίωνος μοναχοῦ, τὰ συγγράμματά μου, εἰς ἑλληνικὸν λόγον εὐφυῶς μετέφρασε, καὶ τὸ Ψαλτήριον δὲ, καὶ τοὺς Προφήτας, οὓς ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ Ἑβραίου εἰς Ῥωμαϊκὸν μετηνέγκαμεν. CAPUT CXXXV. 953 Hieronymus patre Eusebio natus, oppido Stridonis, quod a Gothis eversum,",
+          "candidate_score": 0.668609,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_256",
+          "psc_text": "Gregorio Nazianzeno contra Eunomium legit libros, qui et multa alia scripsisse et scribere dicitur. Γρηγόριος Νύσης ἐπίσκοπος, ἀδελφὸς Βασιλείου τοῦ Καισαρέως, πρὸ ὀλίγων ἐνιαυτῶν ἐμοὶ καὶ Γρηγορίῳ τῷ Ναζιανζηνῷ κατὰ Εὐνομίου ἀνέγνω λόγους, ὅστις καὶ ἄλλα πολλὰ γεγραφέναι καὶ γ��άφειν λέγεται. CAPUT CXXIX. Joannes Antiochenae Ecclesiae presbyter, Eusebii Emiseni Diodorique sectator, multa componere dicitur, de quibus περὶ ἱερωσύνης tantum legi. Ἰωάννης Ἀντιοχείας πρεσβύτερος, Εὐσεβίου Ἐμεσηνοῦ, καὶ Διοδώρου ἀκόλουθος, πολλὰ συγγράψαι λέγεται, ἀφ' ὧν περὶ ἱερωσύνης μόνον ἀνέγνων. CAPUT CXXX. 951 Gelasius Caesareae Palaestinae, post Euzoium, episcopus, accurati limatique sermonis, fertur quaedam scribere, sed celare. 952 Γελάσιος Καισαρείας Παλαιστίνης μετὰ Εὐζώϊον ἐπίσκοπος, λαμπρῶς τινα συγγραφέναι λέγεται, ἀποκρύπτειν δέ. CAPUT CXXXI. Theotimus, Scythiae Tomorum episcopus, in morem dialogorum et veteris eloquentiae breves commaticosque tractatus edidit. Audio eum et alia scribere. Θεότιμος Σκυθίας Τομέων ἐπίσκοπος ἐν τάξει διαλόγων καὶ ἀρχαίας φράσεως βραχείας ὁμιλίας ἐξέδωκεν. Ἀκούω τοῦτον καὶ ἄλλα συγγράφειν. CAPUT CXXXII. Dexter, Paciani,",
+          "candidate_score": 0.635696,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_202",
+          "psc_text": "in Cantica Canticorum, in Apocalypsim Joannis, adversum omnes haereses, et multa alia. Ad extremum martyrio coronatus est. Βικτωρῖνος Πεταβίωνος ἐπίσκοπος, οὐχ ὁμοίως Ῥωμαϊστὶ ὡς Ἑλληνιστὶ ἠπίστατο· διὸ τὰ ἔργα αὐτοῦ πάνυ μεγάλα ὄντα τοῖς 916 νοήμασιν, δοκεῖ εἶναι εὐτελῆ διὰ τὴν τῶν λόγων σύνθεσιν. Ἔστι δὲ ταῦτα· Ὑπομνήματα εἰς τὴν Γένεσιν, εἰς τὴν Ἔξοδον, εἰς Λευϊτικὸν, εἰς Ἠσαΐαν, εἰς Ἰεζεκιὴλ, εἰς Ἀβακοὺκ, εἰς Ἐκκλησιαστὴν, εἰς Ἄισματα των ᾀσμάτων, εἰς Ἀποκάλυψίν Ἰωάννου, κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων, καὶ ἕτερα πάμπολλα. Εἶτα τελευταῖον μαρτυρήσας ἐστέφθη. CAPUT LXXV. Pamphilus presbyter, Eusebii Caesariensis episcopi necessarius, tanto Bibliothecae divinae amore flagravit, ut maximam partem Origenis voluminum sua manu descripserit, quae usque hodie in Caesariensi bibliotheca habentur. Sed et in duodecim Prophetas viginti quinque ἐξηγήσεων Origenis volumina, manu ejus exarata reperi, quae tanto amplector et servo gaudio, ut Croesi opes habere me credam. Si enim laetitia est, unam epistolam habere Martyris, quanto magis tot millia versuum, quae",
+          "candidate_score": 0.635179,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_15",
+          "bdc_text": "Caeterum nunquam existimavi anonymum illum librum esse eruditissimi illius domini Bibliandri , et mox , ut paginam unam vidi , certum habui rumusculum illum ( qui mox refrixit ) falsum esse .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_9",
+          "psc_text": "personam mentiatur, nec defuit quidam caetera doctus atque eruditus (Vossium dico) qui Erasmum ipsum hanc supposuisse suspicatus sit, certe ab ejus aevi Graeculo nebulone aliquo profectam contenderit. Ex eo autem argumentantur, quod multis in locis nec Graeca sit, nec Hieronymi mentem exprimat, sed ex corrupto Latino exemplari expressa videatur. Deinde quod in nullo umquam veteri libro manuscripto illam reperire sit in bibliothecis, quas hujusmodi litterarum studiosi hactenus excusserint. Inter adeo dissitas opiniones media, quam prudentiores viri Bosius, Huetius, aliique probant, longe est etiam verosimilior: dico, Sophronium quidem illum Hieronymi amicum, cui vulgo tribuitur, neutiquam ejus auctorem esse, ut autem ab Erasmo aut ab ejus aevi impostore aliquo conficta sit, minime credi posse. Primum suadet stylus ipse, qui sequiorem Graecitatem redolere non immerito visus est: errores quoque et falsae lectiones, quae licet non innumerae, ut Vossius exaggerat, ejus tamen generis sunt, ut ex recentiore Latino exemplari adornatam translationem persuadeant, quando sensim",
+          "candidate_score": 0.613783,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_203",
+          "psc_text": "sua manu descripserit, quae usque hodie in Caesariensi bibliotheca habentur. Sed et in duodecim Prophetas viginti quinque ἐξηγήσεων Origenis volumina, manu ejus exarata reperi, quae tanto amplector et servo gaudio, ut Croesi opes habere me credam. Si enim laetitia est, unam epistolam habere Martyris, quanto magis tot millia versuum, quae mihi videtur sui sanguinis signasse vestigiis! Scripsit, antequam Eusebius Caesariensis scriberet, Apologeticum pro Origene, et passus est Caesareae Palaestinae sub persecutione Maximini. Πάμφιλος πρεσβύτερος, Εὐσεβίου Καισαρείας ἐπισκόπου ἀναγκαῖος φίλος, οὕτω κατεσχέθη φίλτρῳ τῆς θείας Βιβλιοθήκης, ὥστε αὐτὸν μέγιστον μέρος τῶν Ὠριγένους συνταγμάτων ἰδίᾳ χειρὶ καταγράψαι, ἅπερ ἄχρι τοῦ παρόντος ἐν τῇ Καισαρείας βιβλιοθήκῃ τυγχάνει, καὶ εἰς τοὺς δώδεκα Προφήτας πέντε καὶ εἴκοσιν ἐξηγήσεων Ὠριγένους τεύχη, τῇ χειρὶ αὐτοῦ εὗρον γραφέντα, ἅτινα τοσαύτῃ περιπτύσσομαι καὶ φυλάττω χαρᾷ, ὡς τὸν Κροίσου πλοῦτον ἔχειν με πιστεύειν. Εἰ γὰρ μεγίστης ἐστὶ χαρμοσύνης μίαν ἐπιστολὴν μάρτυρος ἔχειν, πόσῳ μᾶλλον τοσαύτας χιλιάδας στίχων, δι' ὧν, ὡς",
+          "candidate_score": 0.61248,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_202",
+          "psc_text": "in Cantica Canticorum, in Apocalypsim Joannis, adversum omnes haereses, et multa alia. Ad extremum martyrio coronatus est. Βικτωρῖνος Πεταβίωνος ἐπίσκοπος, οὐχ ὁμοίως Ῥωμαϊστὶ ὡς Ἑλληνιστὶ ἠπίστατο· διὸ τὰ ἔργα αὐτοῦ πάνυ μεγάλα ὄντα τοῖς 916 νοήμασιν, δοκεῖ εἶναι εὐτελῆ διὰ τὴν τῶν λόγων σύνθεσιν. Ἔστι δὲ ταῦτα· Ὑπομνήματα εἰς τὴν Γένεσιν, εἰς τὴν Ἔξοδον, εἰς Λευϊτικὸν, εἰς Ἠσαΐαν, εἰς Ἰεζεκιὴλ, εἰς Ἀβακοὺκ, εἰς Ἐκκλησιαστὴν, εἰς Ἄισματα των ᾀσμάτων, εἰς Ἀποκάλυψίν Ἰωάννου, κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων, καὶ ἕτερα πάμπολλα. Εἶτα τελευταῖον μαρτυρήσας ἐστέφθη. CAPUT LXXV. Pamphilus presbyter, Eusebii Caesariensis episcopi necessarius, tanto Bibliothecae divinae amore flagravit, ut maximam partem Origenis voluminum sua manu descripserit, quae usque hodie in Caesariensi bibliotheca habentur. Sed et in duodecim Prophetas viginti quinque ἐξηγήσεων Origenis volumina, manu ejus exarata reperi, quae tanto amplector et servo gaudio, ut Croesi opes habere me credam. Si enim laetitia est, unam epistolam habere Martyris, quanto magis tot millia versuum, quae",
+          "candidate_score": 0.612409,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_23",
+          "psc_text": "καὶ τὰ μάλιστα Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου εἰς δέκα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας βίβλους μεγίστην ἡμῖν παρέσχετο βοήθειαν, καὶ τὰ ἑκάστου, περὶ ὧν συγγράφειν μέλλομεν, τεύχη, ὑπὲρ τῶν οἰκείων τὴν μαρτυρίαν παρέξουσι χρόνων. Τοιγαροῦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δέομαι, ἵν' ὅπερ ὁ σὸς Κικέρων, ὁ ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς ῥωμαϊκῆς εὐγλωττίας ἱστάμενος, ποιῆσαι οὐκ ἀπηξίωσεν, 824 εἰς Βροῦτον, τὸν τῶν ῥητόρων τῇ ῥωμαϊκῇ γλώττῃ συντάττων κατάλογον, τοῦτο ἐγὼ ἐν τῷ ἀπαριθμήσασθαι τοὺς συγγραφέας τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας, ἐκπληρώσω διὰ τῆς σῆς προτροπῆς. Εἰ δέ τινες ἐκ τῶν ἄχρι τήμερον συγγεγραμ��ένων παρ' ἐμοῦ ἐν τῷδε τῷ τεύχει παρελείφθησαν, ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ μοὶ ἐπιγραφέτωσαν. Οὐδὲ γὰρ ἀποκρυπτόντων αὐτῶν τὰ ἴδια συγγράμματα, γνῶναι ἐδυνήθην οἷς οὐκ ἐνέτυχον, καὶ ὅπερ ἄλλοις ἐσθ' ὅτε γνωστὸν τυγχάνει, ἐμοὶ ἐν τῇ τοῦ κόσμου τοῦτου γωνίᾳ ἄγνωστον ὑπῆρξεν. Ὅμως ὅταν κατάδηλοι διὰ τῶν οἰκείων γένωνται συγγραμμάτων, οὐχ ὡς τὰ μέγιστα βλαβέντες τὴν ἡμετέραν ἐπιστενάξουσι σιωπήν. Μαθέτωσαν τοιγαροῦν Κέλσος, Πορφύριος, Ἰουλιανὸς",
+          "candidate_score": 0.607875,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_72",
+          "bdc_text": "septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_111",
+          "psc_text": "ἕτερον περὶ τῆς ψυχῆς. Διάλογον κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ὃν ἔχει κατὰ Τρύφωνος ἀρχηγοῦ τῶν Ἰουδαίων. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ Μαρκίωνος ἐπίσημα τεύχη, ὧντινων Εἰρηναῖος ἐν τῷ πέμπτω λόγῳ τῷ κατὰ τῶν αἱρετικῶν μέμνηται. Καὶ ἄλλη βίβλος κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων, ἧς μέμνηται ἐν τῷ ἀπολογητικῷ, ὃν ἔδωκεν Ἀντωνίνῳ τῷ Πίῳ. Οὗτος ἐν τῇ Ῥώμῃ ἔχων τὰς διατριβὰς, εὐθύνων Κρήσκην ( F. leg. Κρήσκεντα) τὸν Κυνικὸν, τὸν κατὰ τῶν χριστιανῶν βλασφημοῦντα, καὶ καλῶν αὐτὸν λαίμαργον, καὶ τὸν θάνατον φοβούμενον, ἄσωτόντε καὶ ἀκόλαστον, τέλος τῇ τοῦτου ἐνεργείᾳ καὶ ἐπιβουλῇ, ὡς χριστιανὸς ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ ἔπαθεν. CAPUT XXIV. Melito Asianus, Sardensis episcopus, librum imperatori M. Antonino Vero, qui Frontonis oratoris discipulus fuit, pro Christiano dogmate dedit. Scripsit quoque et alia, de quibus ista sunt, quae subjecimus: De Pascha libros duos, de Vita Prophetarum librum unum, de Ecclesia librum unum, de Die Dominica librum unum, de Sensibus librum unum, de Fide librum unum,",
+          "candidate_score": 0.596063,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ;",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_23",
+          "psc_text": "καὶ τὰ μάλιστα Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου εἰς δέκα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας βίβλους μεγίστην ἡμῖν παρέσχετο βοήθειαν, καὶ τὰ ἑκάστου, περὶ ὧν συγγράφειν μέλλομεν, τεύχη, ὑπὲρ τῶν οἰκείων τὴν μαρτυρίαν παρέξουσι χρόνων. Τοιγαροῦν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δέομαι, ἵν' ὅπερ ὁ σὸς Κικέρων, ὁ ἐν τῷ ἄκρῳ τῆς ῥωμαϊκῆς εὐγλωττίας ἱστάμενος, ποιῆσαι οὐκ ἀπηξίωσεν, 824 εἰς Βροῦτον, τὸν τῶν ῥητόρων τῇ ῥωμαϊκῇ γλώττῃ συντάττων κατάλογον, τοῦτο ἐγὼ ἐν τῷ ἀπαριθμήσασθαι τοὺς συγγραφέας τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας, ἐκπληρώσω διὰ τῆς σῆς προτροπῆς. Εἰ δέ τινες ἐκ τῶν ἄχρι τήμερον συγγεγραμμένων παρ' ἐμοῦ ἐν τῷδε τῷ τεύχει παρελείφθησαν, ἑαυτοῖς μᾶλλον ἢ μοὶ ἐπιγραφέτωσαν. Οὐδὲ γὰρ ἀποκρυπτόντων αὐτῶν τὰ ἴδια συγγράμματα, γνῶναι ἐδυνήθην οἷς οὐκ ἐνέτυχον, καὶ ὅπερ ἄλλοις ἐσθ' ὅτε γνωστὸν τυγχάνει, ἐμοὶ ἐν τῇ τοῦ κόσμου τοῦτου γωνίᾳ ἄγνωστον ὑπῆρξεν. Ὅμως ὅταν κατάδηλοι διὰ τῶν οἰκείων γένωνται συγγραμμάτων, οὐχ ὡς τὰ μέγιστα βλαβέντες τὴν ἡμετέραν ἐπιστενάξουσι σιωπήν. Μαθέτωσαν τοιγαροῦν Κέλσος, Πορφύριος, Ἰουλιανὸς",
+          "candidate_score": 0.584523,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 12,
+      "cf_id": "cf041",
+      "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita",
+      "max_score": 0.693634,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_829",
+          "psc_text": "turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat. Valens autem, dum suam intentionem non valuisset implere, cum episcopis secum ambulantibus tunc abscessit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 15, p. 656. Igitur imperator Valens parvipendens [ ed. V., pervidens] famis invasionem, venit Antiochiam Syriae. Cumque ibi moraretur, nolentes Arianis consentire vastabat, vehementerque consubstantialitatis praedicatoribus imminebat. Et quos dum Ecclesiis pene omnium civitatum Orientalium expulisset, non ei hoc suffecit, sed etiam eos diversis suppliciis subdidit, multosque diversa morte contraditos interemit, plurimos tamen necabat in flumine. SOCRATES, lib. IV, cap. 14. Edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 228. CAPUT XXXII. Quomodo in Edessa mulier cum filio currens ad martyrium, praefectum et imperatorem",
+          "candidate_score": 0.693634,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_828",
+          "psc_text": "cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio, qui tunc Caesariensem regebat Ecclesiam, videbatur offensus; et abscedens in Pontum, cum monachis habitabat ibi philosophantibus. Porro populus, et maxime nobilium ac sapientium, Eusebium in suspicione habebant, quasi ipse fuisset auctor fugae viri philosophi vita verboque perfecti. Volebantque eum deserere, et apud semetipsos missarum celebrare solemnia. Sed Basilius quidem, ne turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat.",
+          "candidate_score": 0.687473,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_829",
+          "psc_text": "turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat. Valens autem, dum suam intentionem non valuisset implere, cum episcopis secum ambulantibus tunc abscessit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 15, p. 656. Igitur imperator Valens parvipendens [ ed. V., pervidens] famis invasionem, venit Antiochiam Syriae. Cumque ibi moraretur, nolentes Arianis consentire vastabat, vehementerque consubstantialitatis praedicatoribus imminebat. Et quos dum Ecclesiis pene omnium civitatum Orientalium expulisset, non ei hoc suffecit, sed etiam eos diversis suppliciis subdidit, multosque diversa morte contraditos interemit, plurimos tamen necabat in flumine. SOCRATES, lib. IV, cap. 14. Edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 228. CAPUT XXXII. Quomodo in Edessa mulier cum filio currens ad martyrium, praefectum et imperatorem",
+          "candidate_score": 0.682438,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_828",
+          "psc_text": "cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio, qui tunc Caesariensem regebat Ecclesiam, videbatur offensus; et abscedens in Pontum, cum monachis habitabat ibi philosophantibus. Porro populus, et maxime nobilium ac sapientium, Eusebium in suspicione habebant, quasi ipse fuisset auctor fugae viri philosophi vita verboque perfecti. Volebantque eum deserere, et apud semetipsos missarum celebrare solemnia. Sed Basilius quidem, ne turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat.",
+          "candidate_score": 0.682128,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_827",
+          "psc_text": "ad mare medium pervenirent, eos demergerent, et hoc modo morerentur. Quo facto, perductis eis in medium sinum qui vocatur Astacenus, quod jusserat praefectus et imperator impletum est, et in aliam sequentem naviculam nautae transeuntes concremaverunt navem. Contigit autem ventum subsolanum nimie flare; et ita navis velociter est accensa. Cujus reliquiae pervenerunt ad locum qui Acidiza nuncupatur, ubi ad plenum cum viris religiosis absumptae sunt. Quod tamen aiunt non sine ultione transisse. Fames namque repente secuta est circa Phrygias gentes; ita ut necessitatem haberent habitatores patriam relinquere, et ad Constantinopolim diversasque provincias properare. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio,",
+          "candidate_score": 0.681557,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1140",
+          "psc_text": "pene ante ducentos defunctus erat annos: non quia hujusmodi haberet intentionem, sed studens Dioscoro ejusque nocere sequacibus [ mss., Dioscorum ejusque sequaces circumvenire]. Joannes autem parvipendens quae ab Epiphanio et Theophilo fuerant nuntiata, in doctrina ecclesiastica laborabat, et in ea quidem florebat: nihil tamen de his quae contra eum cogitabantur saepe curabat. Cumque Theophilus jam manifesto studere videretur ut Joannem episcopatu deponeret, tunc etiam inimici Joannis Theophilum sunt secuti; et multi clerici, multi procerum palatii tempus invenientes opportunum, nitebantur ut synodus Constantinopoli fieret contra Joannem. Et hoc tam per epistolas sibimet quam per verba mandabant. Auxit igitur odium Joanni causa Severiani et Antiochi episcoporum, quae supra relata est. SOCRATES, lib. VI, cap. 9 et 10, p. 314. CAPUT XI. Quomodo Epiphanius Cyprius Joanni fuerit inimicus. Post paucum vero tempus Epiphanius episcopus Constantinopolim venit, portans damnationem 358 librorum Origenis. Quibus non quidem ipsum Origenem excommunicatum decreverant, sed libris tantummodo derogaverant. Egressus",
+          "candidate_score": 0.681441,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1147",
+          "psc_text": "nec Epiphanius vivus pervenit ad Cyprum, sed in navi defunctus est, et Joannes post paululum episcopatu depositus est. SOCRATES, lib. VI, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 320. CAPUT XIII. Cur Augusta gravius, et per quos Joanni facta sit inimica, et quomodo exsilio fuerit deportatus. Cumque Epiphanius discessisset, pervenit ad Joannem quoniam Eudoxia Augusta eum contra Joannem armasset; et hinc accensus, linguae ubertate sermonem fecit in populo cunctarum mulierum vituperatione plenum. Hunc sermonem populus omnis arripuit, quasi contra Augustam prolatus esset, et ita pervenit ad aures imperatoris. Quod Augusta cognoscens, velut injuriam suam narravit imperatori: dicens illius magis esse contumeliam quae ejus uxori fiebat. Quamobrem gestum est ut Theophilus contra eum quam velociter synodum celebraret. Quod etiam Severianus simul agebat; erat enim adhuc inimicus. Inter haec Theophilus venit, multos simul episcoporum movens [ ed. V., monens]. Confluebant igitur plurimi Joannis inimici. Aderant etiam quos ab episcopatu removerat. Omnes",
+          "candidate_score": 0.68048,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1146",
+          "psc_text": "Serapionem verba mandavit: Contra regulas multa gessisti, o Epiphani! primum quidem, quia ordinationem fecisti in ecclesia sub meo jure constituta; deinde quia, me non jubente, in ea auctoritate propria sacra celebrasti; rursus quia invitatus excusasti, et nunc denuo in teipsum confidis. Quapropter observa ne turba nascatur in populo, et hujus rei periculum ipse suscipias. Haec dum audisset Epiphanius, ab ecclesia formidatus abscessit. Cumque reversurus esset ad Cyprum, ferunt quidam haec eum mandasse Joanni: Spero quia non morieris episcopus. At ille remandavit: Spero te ad tuam patriam non redire. Haec utrum vere dicta sint nescio; ambo tamen hunc habuere finem. Nam nec Epiphanius vivus pervenit ad Cyprum, sed in navi defunctus est, et Joannes post paululum episcopatu depositus est. SOCRATES, lib. VI, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 320. CAPUT XIII. Cur Augusta gravius, et per quos Joanni facta sit inimica, et quomodo exsilio fuerit deportatus. Cumque Epiphanius discessisset,",
+          "candidate_score": 0.680468,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42_44",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904",
+          "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,",
+          "candidate_score": 0.680115,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904",
+          "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,",
+          "candidate_score": 0.675757,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_272",
+          "psc_text": "conversationem zelatus est apostolicam. SOZOMEN., lib. II, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 461.--Diciturenim quia dum in civitate Persica episcopus fuisset ordinatus, multa saepe sit passus, et plagatus atque tractus, virili mente sustinuerit. Cumque nulli potuisset illic suadere ut Christianus esset, graviter ferens maledixit civitati, et exinde discessit. Post paucum vero tempus primatibus ejus loci in regem peccantibus, superveniens exercitus cum trecentis elephantis civitatem subvertit, et velut desolatam regionem arantes seminibus tradiderunt. Milesius autem episcopus solummodo peram circumferens, quae sacrum codicem Evangeliorum habebat, perrexit orationem facturus ad Hierosolymam, et inde in Aegyptum, ut videret monachos ibidem conversantes. Qualis igitur iste sanctus, et miraculorum fuerit operator, Syri sunt testes, qui ejus actus vitamque scripserunt. Fertur itaque eorum qui tunc martyrio coronati sunt sub regno Saporis, virorum ac feminarum fuisse millia quasi sexdecim. SOZOMEN., lib. II, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 462. CAPUT III. Epistola Constantini ad",
+          "candidate_score": 0.674516,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_827",
+          "psc_text": "ad mare medium pervenirent, eos demergerent, et hoc modo morerentur. Quo facto, perductis eis in medium sinum qui vocatur Astacenus, quod jusserat praefectus et imperator impletum est, et in aliam sequentem naviculam nautae transeuntes concremaverunt navem. Contigit autem ventum subsolanum nimie flare; et ita navis velociter est accensa. Cujus reliquiae pervenerunt ad locum qui Acidiza nuncupatur, ubi ad plenum cum viris religiosis absumptae sunt. Quod tamen aiunt non sine ultione transisse. Fames namque repente secuta est circa Phrygias gentes; ita ut necessitatem haberent habitatores patriam relinquere, et ad Constantinopolim diversasque provincias properare. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio,",
+          "candidate_score": 0.669085,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_781",
+          "psc_text": "semetipsos ab Eudoxio separarent. Qui dum resisterent, et de gestis Constantinopolitanis apud Seleucenum concilium habitis adversus Eudoxium quererentur, commotus ad iram princeps, illos quidem deputavit exsilio, ecclesias autem tradi jussit Eudoxio. SOZOMEN., lib. VI, cap. 7, p. 646. CAPUT XIII. Quemadmodum Valens factus fuerit Arianus. Tempore quo Valens suscepit imperium, apostolicis dogmatibus ornabatur. Cum vero Gothi transissent Histrum, et Thraciam peragrarent, collecta militia pugnare cogitabat adversus eos. Cui placuit ut non nudus sacra gratia dimicaret, sed sancti baptismatis munitus armis; et hoc quidem bene placuit, et valde sapienter. Quod vero postea gessit, magnam animi mollitiem et proditionem significat veritatis. Ea namque infelix passus est quae progenitor Adam. Conjugis enim est seductus alloquio, et muliebribus verbis illaqueatus. Illa namque primitus Arianae fallaciae captionibus irretita, etiam istum secum corruere in blasphemiae foveam persuasit: cujus seductionis auctor fuit Eudoxius. Is enim adhuc Constantinopolitanae gubernacula tenebat Ecclesiae, non regens, sed suam potius mergens navem.",
+          "candidate_score": 0.668471,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_74",
+          "bdc_text": "Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_908",
+          "psc_text": "in Babylone organa sua suspendere; sed laudabant creatorem et largitorem Deum in omni loco dominationis ejus. Sed neque in hoc loco concilium piorum quietum esse permisit hostis servorum Christi. Verumtamen concordia illorum mirabilium pastoris magni discipulorum ad exercitium sanctas oves enutriens, spiritualia pascua ministrabat. Et Diodorus quidem sapientissimus atque fortissimus, velut quidam fluvius perspicuus, atque torrens, oves quidem proprias irrigabat: luporum vero blasphemias penitus diluebat; et generis sui nobilitatem spernens, libenter sustinebat quamlibet pro fide calamitatem. Flavianus vir optimus, et ipse genere nobilissimus, honestatem solam judicabat esse pietatem, et velut puer exercitatus, maximum Diodorum quasi quemdam infinitorum certaminum urgebat [ ed. Niv. et Frob., ungebat] athletam. Illo namque tempore non concionabatur inter ecclesiastica collegia; sed hoc agentibus multa solatia conferebat consiliorum, et scripturarum, atque expositionum [ ms. Lyr., ex scripturarum expositione]. Et doctores quidem contra Arianas blasphemias tendebant arcus: iste vero, velut ex quibusdam pharetris, suae mentis sagittas congruas offerebat;",
+          "candidate_score": 0.651043,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1093",
+          "psc_text": "post Maximum praeparabat. Congregansque militarem virtutem, et Honorium filium designans imperatorem consulatu suo et Habundantii ( An. Dom. 393), decimo die Januarii 351 mensis, denuo ad partes Hesperias magno studio festinabat. SOCRATES, lib. V, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 293. Interea eventum belli considerans, misit ad Thebaidam ad Joannem monachum, tunc praescientia clarum. Ad quem destinavit Eutropium eunuchum sibimet fidelissimum, ut aut eum, si vellet venire, deduceret, aut nolentem de eventu belli requireret. At ille Joannem quidem deducere non praevaluit; sed mandatum retulit ejus, quia bello vinceret, et perimeret tyrannum, et post victoriam in Italia moreretur. SOZOMEN., lib. VII, cap. 22, pag. 740. Relictis ergo Theodosius ambobus filiis in urbe Constantinopoli, cum pergeret contra Eugenium bellaturus, plurimi trans Istrum barbari sunt secuti, cum eo pugnaturi contra tyrannum; parvoque tempore cum manu maxima venit ad Gallias. Illic enim praeparabat bellum, ubi jam multa millia habebat exercitus. SOCRATES, lib.",
+          "candidate_score": 0.647631,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27_29",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo . Duo e Parisiis missi , alter cum equo ab uxore dato , quem reieci , quoniam non studere , sed nugari volebat impensis meis , alter. . .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_75",
+          "psc_text": "philosophiamque perduxit; ita ut quorumdam hic labor esset circuire per civitates et provincias, vel per agros, et diligenter Antonii discipulos, eorumque requirere successores. Sed quomodo poterant inveniri facile, quibus erat studium diligentissimum suam vitam latere, et non sicut nunc plurimi hominum elati per gloriam, semetipsos expompant, et cunctis insinuant? Fuerunt itaque probatissimi discipuli, quos percepimus, Antonii, alii quidem multi, nec non et Paulus appellatione Simplex. Hunc aiunt, cum rusticus esset, bona specie conjugem habuisse, et eam in ipso facinore adulterii deprehensam tacite subrisisse, et jurejurando firmasse nunquam se cum ea esse miscendum. Tum ad adulterum: Habe, inquit, eam; et repente discessit ad eremum apud Antonium. Dicunt enim eum mansuetissimum et patientem valde fuisse. Denique cum jam senex esset, et ad vitam monachicam [ ed., monachicae] perdurationis insuetus, omnibus eum Antonius experimentis exercens, in nullo invenit eum inferiorem, perfectaeque eum philosophiae esse testatus, seorsum praecepit habitare, tanquam non egentem doctore. Confirmabat",
+          "candidate_score": 0.647286,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_828",
+          "psc_text": "cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio, qui tunc Caesariensem regebat Ecclesiam, videbatur offensus; et abscedens in Pontum, cum monachis habitabat ibi philosophantibus. Porro populus, et maxime nobilium ac sapientium, Eusebium in suspicione habebant, quasi ipse fuisset auctor fugae viri philosophi vita verboque perfecti. Volebantque eum deserere, et apud semetipsos missarum celebrare solemnia. Sed Basilius quidem, ne turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat.",
+          "candidate_score": 0.645374,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973",
+          "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad",
+          "candidate_score": 0.64416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_827",
+          "psc_text": "ad mare medium pervenirent, eos demergerent, et hoc modo morerentur. Quo facto, perductis eis in medium sinum qui vocatur Astacenus, quod jusserat praefectus et imperator impletum est, et in aliam sequentem naviculam nautae transeuntes concremaverunt navem. Contigit autem ventum subsolanum nimie flare; et ita navis velociter est accensa. Cujus reliquiae pervenerunt ad locum qui Acidiza nuncupatur, ubi ad plenum cum viris religiosis absumptae sunt. Quod tamen aiunt non sine ultione transisse. Fames namque repente secuta est circa Phrygias gentes; ita ut necessitatem haberent habitatores patriam relinquere, et ad Constantinopolim diversasque provincias properare. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 227. CAPUT XXXI. Quid Valens gesserit in Antiochia et Cappadocia. Valens itaque, Nicomedia relicta, pergebat ad Antiochiam. Interea dum venisset ad Cappadociam, solite [ ms. Lyr., sollicite] ejus loci turbabat Ecclesias, Arianis eas tradere volens. Quod se credebat cito perficere, eo quod pro quibusdam inimicitiis Basilius Eusebio,",
+          "candidate_score": 0.639237,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_829",
+          "psc_text": "turba nasceretur in populo per seditiones haereticorum, agebat in Ponto silentium cum suis episcopis, qui semper adhaeserant illi. Contigit etiam ut circa Eusebium odium populi nasceretur. Dumque Basilio fuisset nuntiatum quia Valens veniret in Cappadociam, relicto Ponto, Caesaream venit, et pactis cum Eusebio celebratis, Ecclesiam pro tempore suis adhortationibus roborabat. Valens autem, dum suam intentionem non valuisset implere, cum episcopis secum ambulantibus tunc abscessit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 15, p. 656. Igitur imperator Valens parvipendens [ ed. V., pervidens] famis invasionem, venit Antiochiam Syriae. Cumque ibi moraretur, nolentes Arianis consentire vastabat, vehementerque consubstantialitatis praedicatoribus imminebat. Et quos dum Ecclesiis pene omnium civitatum Orientalium expulisset, non ei hoc suffecit, sed etiam eos diversis suppliciis subdidit, multosque diversa morte contraditos interemit, plurimos tamen necabat in flumine. SOCRATES, lib. IV, cap. 14. Edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 228. CAPUT XXXII. Quomodo in Edessa mulier cum filio currens ad martyrium, praefectum et imperatorem",
+          "candidate_score": 0.634871,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_41_43",
+          "bdc_text": "Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum . Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_649",
+          "psc_text": "lib. III, cap. 6. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 176. CAPUT XXXIII. Quia Eusebius veniens Antiochiam propter Paulinum, et divisum videns populum fuerit indignatus. Eusebius interea Vercellensis episcopus repente postmodum ab Alexandria venit ad Antiochiam, et inveniens Paulinum a Lucifero consecratum, plebemque divisam, Meletiique sequaces missas facientes seorsum, valde commotus est, quia factae ordinationi non universi consenserant; reprehenditque apud semetipsum quod gestum est, et pro reverentia Luciferi, habita taciturnitate discessit: promittens in conventu episcoporum quae gesta fuerant emendanda: habens tamen curam maximam, eos unire non potuit. Inter haec etiam Meletius ab exsilio remeavit; inveniensque seorsum celebrare collectas socios suos, praesidebat eis; sed ecclesias quidem obtinebat Euzoius, Ariani dogmatis praesul. Porro Paulinus unam tantummodo parvam intra civitatem detinebat ecclesiam, ex qua eum Euzoius pro sui reverentia non ejecit. Meletius autem extra civitatis portas solemnia celebrabat. Tunc igitur hoc modo de Antiochia discessit Eusebius. Verum Lucifer sentiens non suscipere Eusebium 291",
+          "candidate_score": 0.631359,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_382",
+          "psc_text": "non despexit. Ideoque tibi diu distuli scribere voluntatis meae propositum: sperans sponte te ad nos forte venturum, et laborum satisfactionem a nobis exigere. Verumtamen, quoniam forte timor impedivit voluntatis tuae propositum, litteras largitate plenissimas ad tuam beatitudinem [ ms. Lyr., benignitatem] destinavimus, ut sine metu nostris aspectibus velociter tuam praesentiam praebere festines; quatenus desiderio tuo potitus, experiaris nostram clementiam in propriis restitutus. Hac etenim causa et dominum meum fratremque Constantem Victorem Augustum pro te rogavi, ut tibi potestatem ad nos tribuat veniendi, ut ambobus nobis annuentibus, restitutus in patria, habeas maximum gratiae nostrae pignus. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 107. CAPUT XXVII. Alia epistola ejusdem pro eadem re. Constantius Victor Augustus Athanasio episcopo. Licet prioribus nostris litteris significaverimus, quatenus sine sollicitudine ad nostrum debeas venire comitatum, eo quod maxime velimus te ad propria destinare; tamen et nunc has litteras ad tuam direximus sanctitatem; per",
+          "candidate_score": 0.622561,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_381",
+          "psc_text": "Ariana peste Ecclesia liberata est. Nam Leontius post eum ordinatur, genere Phrygius, voluntate nequissimus. Verum Constantius ea quae contra episcopos fuerant machinata, experimento cognoscens, scripsit Athanasio maximo et semel, et secundo, et tertio, invitans eum ut a 254 partibus remearet Hesperiis, sicut ipsis litteris indicatur. THEODORETUS, lib. II, cap. 8, 9 et 10, p. 83, 84. CAPUT XXVI. Epistola Constantii ad Athanasium, ut ad eum veniret. Constantius victor Augustus Athanasio episcopo. Plurimum te circumferri et fluctuari ferocibus maris undis nostrae mansuetudinis clementia non permisit. Patria quippe terra nudatum, et privatum propriis rebus, errantemque per loca invia bestiarum, indefecta nostra pietas non despexit. Ideoque tibi diu distuli scribere voluntatis meae propositum: sperans sponte te ad nos forte venturum, et laborum satisfactionem a nobis exigere. Verumtamen, quoniam forte timor impedivit voluntatis tuae propositum, litteras largitate plenissimas ad tuam beatitudinem [ ms. Lyr., benignitatem] destinavimus, ut sine metu nostris aspectibus velociter tuam praesentiam",
+          "candidate_score": 0.616651,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 13,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula",
+      "max_score": 0.693185,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_0",
+          "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTE REGULA SANCTI AUGUSTINI AD SERVOS DEI. Haec eadem regula, quae dictione, sententiis, praeceptionibus demum pia humanitate conditis auctorem refert Augustinum, exstat in Epistola ducentesima undecima, Sanctimonialibus ab ipso scripta. Inde eam depromptam, virisque aptatam fuisse observant praeter alios Bernardus Vindingus et Prosper Stellartius, ambo Augustinianae familiae alumni, ac novissime vir eruditus Nicolaus Desnos ex ordine Canonicorum regularium S. Augustini. Quae res ut ita habeat, certe jam diu est, cum virorum instituendis moribus adhiberi coepit. Quippe perantiquae Tarnatensis regulae partem facit potissimam, laudatur in Concordia regularum a Benedicto Anianae abbate, quodque e re nostra est hic admonere, in codice Corbeiensi mille annos praeferente continetur viris accommodata et in unum regulae corpus coacta cum ea quae inscribitur Regula clericis II. REGULA. De charitate Dei et proximi, unione cordium et communitate rerum. 1. Ante omnia, fratres charissimi, diligatur Deus, deinde proximus, quia ista praecepta sunt principaliter nobis data. Haec igitur",
+          "candidate_score": 0.693185,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Regula_window_0",
+          "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTE REGULA SANCTI AUGUSTINI AD SERVOS DEI. Haec eadem regula, quae dictione, sententiis, praeceptionibus demum pia humanitate conditis auctorem refert Augustinum, exstat in Epistola ducentesima undecima, Sanctimonialibus ab ipso scripta. Inde eam depromptam, virisque aptatam fuisse observant praeter alios Bernardus Vindingus et Prosper Stellartius, ambo Augustinianae familiae alumni, ac novissime vir eruditus Nicolaus Desnos ex ordine Canonicorum regularium S. Augustini. Quae res ut ita habeat, certe jam diu est, cum virorum instituendis moribus adhiberi coepit. Quippe perantiquae Tarnatensis regulae partem facit potissimam, laudatur in Concordia regularum a Benedicto Anianae abbate, quodque e re nostra est hic admonere, in codice Corbeiensi mille annos praeferente continetur viris accommodata et in unum regulae corpus coacta cum ea quae inscribitur Regula clericis II. REGULA. De charitate Dei et proximi, unione cordium et communitate rerum. 1. Ante omnia, fratres charissimi, diligatur Deus, deinde proximus, quia ista praecepta sunt principaliter nobis data. Haec igitur",
+          "candidate_score": 0.676909,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 14,
+      "cf_id": "cf051",
+      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
+      "max_score": 0.692614,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947",
+          "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut",
+          "candidate_score": 0.692614,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1386",
+          "psc_text": "sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat. --II. Se pariter misisse litteras a Gallis et Italis ad se scriptas. Item et de aliis. LEO AETIO presbytero. CAP. I. Accepimus dilectionis tuae litteras, quae diligentiam tuam in causa Ecclesiae testarentur; et breviter interim cohortamur ut coeptis vigilanter insistas, ne haereticorum perversitas quidquam, quo Ecclesia Domini turbetur, obtineat. Nos autem pro diligentia nostri et ad clementissimum principem, et ad magnificum virum Patricium Asparem necessaria in causa fidei scripta transmisimus, quae sine dubio effectum congruum poterunt obtinere, si etiam vestra cura pervigilet. Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment atque corroborent: ut sciant",
+          "candidate_score": 0.688174,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3_5",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270",
+          "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad",
+          "candidate_score": 0.68513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_790",
+          "psc_text": "Jesu, et dilectionem in omnes sanctos, non cesso gratias agens pro vobis, memoriam vestri faciens in orationibus meis: ut Deus Domini nostri Jesu Christi, Pater gloriae, det vobis spiritum sapientiae et revelationis in agnitione ejus, illuminatos oculos cordis vestri; ut sciatis quae sit spes vocationis ejus, et quae divitiae gloriae haereditatis ejus in sanctis, et quae sit supereminens magnitudo virtutis ejus in nobis, qui credidimus secundum operationem potentiae virtutis ejus, quam operatus est in Christo, suscitans illum a mortuis, et constituens illum ad dexteram suam in coelestibus supra omnem principatum, et potestatem, et virtutem, et dominationem, et omne nomen quod nominatur non solum in hoc saeculo, sed etiam in futuro; et omnia subjecit sub pedibus ejus, et ipsum dedit caput supra omnem Ecclesiam, quae est corpus ipsius et plenitudo ejus, qui omnia in omnibus adimpletur (Ephes. I, 15-23) . CAP. III. Dicant hic adversarii veritatis quando omnipotens Pater vel secundum",
+          "candidate_score": 0.681146,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707",
+          "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major",
+          "candidate_score": 0.6811,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
+          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
+          "candidate_score": 0.676697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947",
+          "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut",
+          "candidate_score": 0.673983,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685",
+          "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,",
+          "candidate_score": 0.670024,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068",
+          "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis",
+          "candidate_score": 0.668944,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573",
+          "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι",
+          "candidate_score": 0.668094,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44_46",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . . avaritia et durieties .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_904",
+          "psc_text": "hoc clementia vestra praecipiat, ut ab eo loco qui Constantinopolitanae urbi nimis vicinus est, longius transferatur: ne frequentioribus solatiis eorum quos ad impietatem suam traxit utatur. Monasterio quoque ipsius, cui perniciose indigneque praesedit, catholicum abbatem jubete praeponi, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit 1050 imbuere. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXV AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS. I. Ut qui haereticorum erroribus metu, non voluntate implicati sunt, per satisfactionem et non dubiam professionem suscipiantur. --II. Principes haereticorum sibi reservat discutiendos; eorum nomina ad altare interim recitari vetat. --III. De commonitorio ei respondet; ad sollicitudinem hortatur; cuncta sibi referri postulat. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. CAP. I. Licet sperem dilectionem tuam ad omne opus bonum esse devotam, ut tamen efficacior tua fieri possit industria, necessarium et congruum fuit fratres meos Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, ut promisimus, destinare; quibus tua dilectio",
+          "candidate_score": 0.665874,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947",
+          "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut",
+          "candidate_score": 0.665221,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_17_19",
+          "bdc_text": "Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
+          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
+          "candidate_score": 0.664824,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947",
+          "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut",
+          "candidate_score": 0.664759,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1286",
+          "psc_text": "Graecum ab eodem transferri cupit ac mandat, quam sub signaculo Augusti missam Alexandrinae plebi in Ecclesia recitari vult. --II. De Paschate sequentis anni ut rescribatur. LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Sumptis fratris et coepiscopi nostri Proterii Alexandrini antistitis litteris indubitanter agnovi catholicae eum studere doctrinae, et recto corde haereticis obviare: ut merito sperare possimus eum Ecclesiae 1260 cui praesidet, et exemplo morum, et insinuatione fidei profuturum. Sed quia non parum ipsi laboris Eutychianorum factionibus excitatur, qui epistolam meam ad beatae memoriae Flavianum datam, fallaci interpretatione corruptam simplicibus quibusque aut indoctis ita dicuntur ingerere, ut quaedam loca Nestoriano congruere videantur errori: ut haec malignitas non possit de conturbatione fidelium gloriari, hoc fraternitati tuae laboris injungo, ut eamdem epistolam meam, quam in omnibus apostolicae concordare doctrinae consonantia majorum exempla testantur, diligenti interpretatione ex Latino in Graecum transferre digneris, quam gloriosissimus et fidelissimus princeps ad Alexandrinos judices, sicut poposci, sub signaculi sui impressione",
+          "candidate_score": 0.664463,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573",
+          "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι",
+          "candidate_score": 0.66391,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762",
+          "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης",
+          "candidate_score": 0.663443,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_1_3",
+          "bdc_text": "P . Doctor et praeceptor charissime . Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465",
+          "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus",
+          "candidate_score": 0.663361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_579",
+          "psc_text": "notarium probatae nobis fidei, misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint, et communi vobiscum sententia, quae Domino sint placitura, constituant. Hoc est, ut primitus 867 pestifero errore damnato, etiam de ipsius, qui imprudenter erravit, restitutione tractetur; si tamen doctrinam veritatis amplectens, sensus haereticos, quibus imperitia ejus fuerat irretita, plene aperteque propria voce et subscriptione damnaverit: quod etiam in libello quem ad nos miserat est professus, spondens per omnia nostram se secuturum esse sententiam. Acceptis autem fratris et coepiscopi nostri Flaviani litteris, plenius ad eum de his quae ad nos videtur retulisse rescripsimus: ut abolito hoc qui natus videbatur errore, in laudem et gloriam Dei per totum mundum una sit fides et una eademque confessio, et in nomine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris. Data idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 864",
+          "candidate_score": 0.662388,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1167",
+          "psc_text": "Patribus divinitus inspiratis sunt ordinata, permaneant. Nihil alienum improbus ambitus concupiscat, nec per alterius imminutionem suum aliquis quaerat augmentum. Quantumlibet enim extortis assentationibus sese instruat vanitatis elatio, et appetitus suos conciliorum aestimet nomine reborandos, infirmum atque irritum erit quidquid a praedictorum Patrum canonibus discreparit. Quorum regulis apostolica 1199 sedes quam reverenter utatur, scriptorum meorum, quibus Constantinopolitani antistitis conatus repuli, poterit sanctitas vestra lectione cognoscere, et me auxiliante Domino catholicae fidei et paternarum constitutionum esse custodem. Data duodecimo kalendas Aprilis, Opilione viro clarissimo consule. Λέων ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης τῇ ἐν Χαλκηδόνι ἁγίᾳ συνόδῳ. Πᾶσαν μὲν τὴν ἀδελφότητα ὑμῶν εἰδέναι οὐκ ἀμφιβάλλω τοὺς ὅρους τῆς ἁγίας συνόδου, ἥτις διὰ τὸ βεβαιωθῆναι τὴν πίστιν ἐν τῇ Χαλκηδονίων πόλει γεγένηται, ὅλῃ ψυχῇ με περιπλέκεσθαι· ἐπειδὴ δὲ οὔτε εἷς ὄγος συνεχώρει, ἵν' ἐγὼ, ὅστις τὴν ἕνωσιν 1196 τῆς καθολικῆς πίστεως παρὰ τῶν αἱρετικῶν τεταραγμένην ἔπασχον μὴ εἰς τὸ ὑγιὲς ἀποκατασθῆναι χαρείην· τούτου δὲ οὐ μόνον ἐξ",
+          "candidate_score": 0.660883,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_910",
+          "psc_text": "semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium, admones ut studium diligentiae tuae eisdem in omnibus sociare digneris; ut reliquiae scandalorum, si quae adhuc supersunt, sagaciter auferantur. Quamvis enim ubique jam catholicae fidei lumen eluceat, et, quod est validissimum, Christianorum principum divinis auctoritatibus corda famulentur: quaedam tamen sunt quae ita Ephesinus ille turbo confudit, ut magno moderamine sit agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio",
+          "candidate_score": 0.660333,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1465",
+          "psc_text": "potestatibus celebrata, quae S. memoriae praedecessor meus Leo ad consultationem Augustae recordationis Leonis scripserit, et quam veneranter accepta sint, recognoscunt. Hinc in Lectionariis antiquis haec quoque epistola inserta legitur, uti videre est in cod. Vallicellano XXVI, eademque descripta invenitur in mss. collectionis 2 Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducit. Confer mss. Basilicae Vat. 210 et Barber. 88. Graeca etiam ejusdem interpretatio exhibetur in aliquot Graecis codicibus, eamque nos proferemus ex Miscellaneis Gerardi Vossii praepositi Tungrensis, qui codice Graeco olim card. Sirleti, postea vero card. Columnae usus fuit. Quasdam vero emendationes secundis curis sumpsimus ex codice Graeco Vat. 1341, quem P. Cacciarius in novissima Romana editione adhibuit. Neque moveat, si non reperitur in collectione Chalcedonensi; quippe haec collectio, ut in praefatione ostendimus, vivente Valentiniano, id est antequam haec epistola scriberetur, concinnata fuit. Hac epistola cum praeclaro encomio usus est S. Ephraemius Antiochenus apud Photium cod. 228. 2 Ut tempus",
+          "candidate_score": 0.65928,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1270",
+          "psc_text": "abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN TRES EPISTOLAS SEQUENTES. 1. Cur in edendis tribus sequentibus epistolis alium a Quesnelliano ordinem secuti simus, paucis dicendum est. Quesnellus primum ediderat epistolam hac in editione 131 ad Julianum cum data VII idus Martii; tum epist. 129, ad Proterium, cum data VI idus; ac tandem post insertam Proterii epistolam 133, ad Leonem. subjecit epist. 130, ad Marcianum, cum data V idus ejusdem mensis, rejecto in marginem VI idus. Hae datae diversae hunc ordinem exigebant. At cum in epist. 131, ad Julianum, c. 1, S. pontifex testetur se ad ipsum mittere exempla litterarum quas ad clementissimum imperatorem vel ad",
+          "candidate_score": 0.658799,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761",
+          "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam",
+          "candidate_score": 0.658408,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_44",
+          "bdc_text": "septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_904",
+          "psc_text": "hoc clementia vestra praecipiat, ut ab eo loco qui Constantinopolitanae urbi nimis vicinus est, longius transferatur: ne frequentioribus solatiis eorum quos ad impietatem suam traxit utatur. Monasterio quoque ipsius, cui perniciose indigneque praesedit, catholicum abbatem jubete praeponi, qui illam servorum Dei congregationem et a pravo dogmate liberare, et institutis veritatis possit 1050 imbuere. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXV AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS. I. Ut qui haereticorum erroribus metu, non voluntate implicati sunt, per satisfactionem et non dubiam professionem suscipiantur. --II. Principes haereticorum sibi reservat discutiendos; eorum nomina ad altare interim recitari vetat. --III. De commonitorio ei respondet; ad sollicitudinem hortatur; cuncta sibi referri postulat. LEO episcopus ANATOLIO episcopo. CAP. I. Licet sperem dilectionem tuam ad omne opus bonum esse devotam, ut tamen efficacior tua fieri possit industria, necessarium et congruum fuit fratres meos Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, ut promisimus, destinare; quibus tua dilectio",
+          "candidate_score": 0.658059,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_573",
+          "psc_text": "sententia, in litteris, quas ad fratrem meum Flavianum episcopum misi, nunc sufficienter, quantum arbitror, explicatum est; ut per insinuationem praesulis vestri, quid secundum Evangelium Domini nostri Jesu Christi in omnium fidelium cordibus fixum esse cupiamus, noscatis. Datum idibus Junii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 860 Ἀγαπητοῖς τέκνοις, Φαύστῳ καὶ Μαρτίνῳ καὶ λοιποῖς ἀρχιμανδρίταις, Λέων ἐπίσκοπος. Ἐπειδὴ διὰ τὴν αἰτίαν τῆς πίστεως, ἣν Εὐτυχὴς διαθορυβῆσαι ἐπεχείρησεν, ἐντεῦθεν ἐπέμπομεν τοὺς συστησομένους τῇ ἀληθείᾳ ἀκόλουθον ἐνόμισα καὶ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην γράμματα διαπέμψασθαι· οὒς οἶδα σαφῶς οὕτω σπουδάζειν τῇ εὐσεβείᾳ, ὥστε τὰς βλασφήμους καὶ ἀσεβεῖς φωνὰς μηδ' ὅσον ταῖς ἀκοαῖς προσδέχεσθαι δύνασθαι, μενούσης ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως, ἐν ᾗ λέγεται· Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Τὴν δὲ γνώμην τοῦ προλεχθέντος, ὅς τις, ὡς ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὑπομνημάτων ἔγνωμεν, ἀξίως ἀπεχειροτονήθη, καὶ ἡμεῖς ἐκβλητέον ἐκρίναμεν. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ ἄφρων συνήγορος τῆ ἰδίᾳ σκαιότητι ἐπιμεῖναι",
+          "candidate_score": 0.657525,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_5_7",
+          "bdc_text": "Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955",
+          "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus",
+          "candidate_score": 0.657428,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23_25",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter . Neocomi 3 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1640",
+          "psc_text": "tua cleri et plebis atque omnium fidelium egit electio, universam mecum Ecclesiam Domini gaudere rescribo, utque hoc benignitas divinae pietatis multiplicata gratia confirmet, exopto; ita ipsi per omnia tua devotione famulante, ut etiam eos qui veritati aliquatenus restiterunt, reconciliandos Deo per Ecclesiae preces instanter acquiras, et sacramento catholicae fidei, cujus soliditas nullam divisionem recipit, sollicitus rector adjungas: illum imitatus verum piumque pastorem, qui animam suam posuit pro ovibus suis (Joan. X, 11), et errantem unam ovem non flagellis coercuit, sed ad ovile proprium suis humeris reportavit (Luc. XV, 5). CAP. II. Agat ergo dilectio tua, frater charissime, ne vel Nestoriani dogmatis vel Eutychiani erroris ullum in Dei populo possit vestigium reperiri: quia nemo potest fundamentum ponere, praeter id quod positum est, qui est Christus Jesus (I Cor. XIII, 11) : qui universum 1436 mundum non reconciliaret Deo Patri, nisi per fidei regenerationem omnes in nostrae carnis veritate susciperet. Cum ergo",
+          "candidate_score": 0.656941,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Neocomi 3 . septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758",
+          "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,",
+          "candidate_score": 0.656726,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1235",
+          "psc_text": "quam universali Ecclesiae omnibusque ejus filiis debeo, multorum relatione patefactum est dilectionis vestrae animis quiddam offensionis illatum, dum aut imperiti, ut apparet, interpretes, aut maligni, quaedam vos aliter 1237 intelligere, quam a me sunt praedicata, fecerunt, non valentes in Graecum eloquium apte et proprie Latina transferre, cum in rebus subtilibus et difficilibus explicandis, vix sibi etiam in sua lingua disputator quisque sufficiat. Quod tamen apud me eo profecit, ut, dum ea quae catholica fides respuit improbatis, intelligamus vos veris amicitiores esse quam falsis; et id merito refutare, quod ex antiquae institutione doctrinae etiam ipse detestor. Quamvis enim epistola mea ad sanctae memoriae Flavianum episcopum data, satis sibi ad manifestationem sui ipsa sufficiat, neque in aliquo aut purgationis aut expositionis indigeat; et alia tamen cum eadem mea scripta concordant, in quibus similiter praedicationis meae sensus in aperto est. Necessitatem enim habens contra haereticos, qui multos Christi populos conturbaverant, disserendi, et clementissimis",
+          "candidate_score": 0.656427,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162",
+          "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo",
+          "candidate_score": 0.655705,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_2_4",
+          "bdc_text": "Literas tuas 4 . augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur . Eadem die novas literas habui ex Augusta .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1386",
+          "psc_text": "sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat. --II. Se pariter misisse litteras a Gallis et Italis ad se scriptas. Item et de aliis. LEO AETIO presbytero. CAP. I. Accepimus dilectionis tuae litteras, quae diligentiam tuam in causa Ecclesiae testarentur; et breviter interim cohortamur ut coeptis vigilanter insistas, ne haereticorum perversitas quidquam, quo Ecclesia Domini turbetur, obtineat. Nos autem pro diligentia nostri et ad clementissimum principem, et ad magnificum virum Patricium Asparem necessaria in causa fidei scripta transmisimus, quae sine dubio effectum congruum poterunt obtinere, si etiam vestra cura pervigilet. Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment atque corroborent: ut sciant",
+          "candidate_score": 0.655449,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_16_18",
+          "bdc_text": "Sed quod tua et illius interesse putabam , adnotavi . Editus est tandem in me liber Parisiis et e Lugduno ad me missus , sed adeo ineptus et male fundatus , nil habens solidi , ut responso non digner , quoniam praeter Latinitatem ( qua satis pollet ) non differt a libellis indoctorum monachorum , qui magis papae sui causam traduxerunt quam iuvarunt . Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
+          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
+          "candidate_score": 0.653923,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1311",
+          "psc_text": "forte non ita possit ardenter scienterque transferri, sicut causa poscebat. Saluta eam quae tecum est fraternitatem. Te quae nobiscum est salutat in Domino. Et alia manu: Valere te, et nostri meminisse, domine, precor, dilectissime et desideratissime frater EPISTOLA CXXXIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudato Marciano, promittit Anatolio gratiam suam, si resipiscat. --II. Rogat ut Eutychen virus suum in exsilio spargentem ad secretiora loca releget. --III. De paschalis diei inquisitione gratias agit, et ut catholicis faveat precatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Quod saepissime multa jam experimenta docuerunt sanctum pietatis vestrae studium circa religionem Christianam gloriosis perseverat et crescit augmentis; et haec fides clementiae vestrae non solum me, sed et omnes Domini sacerdotes consolatur et roborat; dum in Christianissimo principe sacerdotalem experimur affectum. Quem si Orientalium partium sacerdotes 1275 studeant imitari, nihil scandalorum neque pax, neque fides Christiana patietur. Unde cum Constantinopolitanus episcopus ad omnem pietatis profectum praesenti clementiae",
+          "candidate_score": 0.651911,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_851",
+          "psc_text": "3. Originale Latinum hujus epistolae desiderari credimus: Latinus enim textus, quem ex mss. Latinis collectionis Chalcedonensis habemus, versio videtur ex interpretatione Graeca: unde, praeter nonnulla a Leonis stylo aliena, nota chronica abest, uti deest in omnibus epistolis ejusdem collectionis, quae a Graeco redditae fuerunt. Hinc primum locum tribuimus interpretationi Graecae, quae originalis vicem supplet. EPISTOLA LXXII. AD FAUSTUM PRESBYTERUM. SYNOPSIS. Fidem ejus laudat; ad solticitudinem hortatur. 1016 Dilectissimo Fausto presbytero LEO episcopus. Gratum semper est mihi tuam alloqui charitatem, et affectum salutationis exsolvere: quoniam et scio te probabilem et sincerissimae fidei esse custodem, et qui non circumducitur omni vento doctrinae, sed in fundamento prophetarum et apostolorum, qui Christus est, firme consistere: ut cum venerit filius hominis in Divinitate sua ad purgationem totius mundi, in electione reperiaris frumentum aeternitatis, qui dignus thesaurizari possis in horreis. Susceptis itaque litteris per filium meum Parthenium, reciprocam salutationem exsolvens, exhortor tuam beatitudinem, fili charissime, ut",
+          "candidate_score": 0.650185,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1368",
+          "psc_text": "SYNOPSIS. Gaudet Augustum synodi Chalcedonensis esse custodem, et ab eodem pertinacem et insidiosam haereticorum contentionem compesci postulat. LEO episcopus Romae, LEONI semper Augusto. Licet proxime ad clementiam vestram gemina scripta direxerim, quorum unum debitum salutationis impleret, aliud pro statu Ecclesiae supplicaret, tamen 1306 occasione, quae Deo providente se praebuit, iterari utramque convenit, gloriosissime imperator. Secundum illam ergo fiduciam, quam ex Dei inspiratione universali Ecclesiae praestitistis, ante cujusquam preces constituendo, quod maxime ab omnibus fuerat expetendum, non desinimus gratias agere, et providentiam Dei in fidei vestrae fervore benedicere, qui sancto et catholico spiritu, sicut fratris et coepiscopi mei Anatolii sermone cognovi, ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et",
+          "candidate_score": 0.649941,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_3",
+          "bdc_text": "augusti datas recepi tertio idus augusti sero et postridie mane literas recepi domini ecclesiastae Argentinensis Ioannis Gernerii , Gallicae ecclesiae ministri , quibus significabat iussu illustris patricii Iacobi Sturmii ex decreto senatus me vocari et 150 Argentinenses florenos aut ad summam 200 annuatim dandos , ut et leges profiterer in schola et consilium praestarem reipublicae , quoties peteretur .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458",
+          "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem",
+          "candidate_score": 0.649442,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Neocomi 3 . septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_648",
+          "psc_text": "τινα πλήρη ἅγιότητος προσενέγκατε, ὁπηνίκα ἄλλος ἐπίσκοπος καθρρέθη κρίσει ἐπισκόπων καὶ διεμαρτύρατο ἐν πόλει τῶν Καινῶν κινηθῆναι τὰ τοῦ πράγματος, ὁ δὲ ἕτερος ἐπίσκοπος ἐν ταύτῃ τῇ καθέδρᾳ μετὰ την αἴτησιν τοῦ φαινομένου καθῃρῆσθαι, παντελῶς ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τυπωθῆναι τὰ τοῦ πράγματος μὴ δύνασθαι, εἰ μὴ παρὰ τῶν ἐκεῖσε κριτῶν δέξηται τὸν ὅρον. Latine autem sic: Gaudentius episcopus dixit: Si placet, ut adjiciatur huic sententiae quam plenam protutistis; quoties alius (legendum aliquis) episcopus depositus fuerit episcoporum judicio, et proclamaverit ut in civitate Novorum causa agitetur, alter autem episcopus in eadem cathedra post appellationem ejus qui videtur esse depositus, omnino in altero loco causam pro firma haberi non posse, nisi illic a judicibus finem accipiat. Depravatissimam interpretationem ejus Latini canonis quem S. Leo suae epistolae subjecit, verus Latinus canon Sardicensis demonstrabit. Hunc proferimus ex iis antiquissimis codicibus et collectionibus canonum in quibus cum Sardicenses ex Romanae Ecclesiae more Nicaenis accenseantur, lectionem",
+          "candidate_score": 0.648916,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147",
+          "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos",
+          "candidate_score": 0.6489,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1339",
+          "psc_text": "mentionem ipse fecisti, adjecta universalis synodi confirmatione, sufficiant. Unde prospicere oportet dilectionem tuam, ut contra redemptionis ac spei nostrae ineffabile sacramentum, nullus obmurmuret. Sed si qui sunt qui adhuc aut ignorantia caligant, aut perversitate discordant, eorum quorum in Ecclesia Dei apostolica fuit et clara doctrina, auctoritatibus instruantur, ut de incarnatione Verbi Dei hoc nos credere quod illi credidere cognoscant, neque se extra corpus Christi, in quo commortui et conresuscitati sumus, sua obduratione constituant: quia nec pietas fidei, nec ratio recipit sacramenti, ut aut in sua essentia passibilis fuerit Deitas, aut in nostrae susceptione naturae mentita sit veritas. Data pridie nonas Septembris, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1286 Τῷ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ Ἰουβεναλίῳ Λέων ἀρχιεπίσκοπος Ῥώμης. Δεξάμενος τῆς σῆς διαθέσεως γράμματα, ἅπερ τὰ τέκνα ἡμῶν Ἀνδείας ὁ πρεσβύτερος καὶ ὁ διάκονος Πέτρος ἐκόμισαν, ἥσθην μὲν, ὅτιπερ ἐπὶ τὸν θρόνον τῆς σῆς ἐπισκοπῆς ἐξόν σοι γέγονεν ἐπιστρέψαι· τῶν δὲ περιστάσεων τῶν σῶν",
+          "candidate_score": 0.648864,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_25_27",
+          "bdc_text": "Neocomi 3 . septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744",
+          "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;",
+          "candidate_score": 0.648523,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_12_14",
+          "bdc_text": "propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci . Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_300",
+          "psc_text": "generalis indiximus. Ad tuae 711 dilectionis sollicitudinem pertinebit, ut nostrae ordinationis auctoritas ad praedictarum provinciarum episcopos deferatur. Si autem aliquid, quod absit, obstiterit, quo minus possit celebrari generale concilium, Galliciae saltem in unum conveniant sacerdotes, quibus congregandis fratres nostri Idatius et Ceponius imminebunt, conjuncta cum eis instantia tua, quo citius vel provinciali coaventu remedium tantis vulneribus afferatur. Data XII kal. Augustas Calepio et Ardabure vv. cc. coss. S. TURRIBII ASTURICENSIS EPISTOLA. De non recipiendis in auctoritatem fidei apocryphis scripturis, et de secta Priscillianistarum. Sanctis ac beatissimis, et omni veneratione colendis, IDACIO et CEPONIO episcopis, TURRIBIUS. CAP. I. Molesta semper est et injucunda peretrinatio, quam afficiunt [Al. efficiunt] duri labores, et acrymabiles necessitatum curae. Habet tamen aliquid adjumenti [Al. instrumenti], cum adeundo incognita, vel ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur; plerumque 712 ea, quae apud nos optima videbantur, prava esse atque deterrima, reddita nobis meliorum ratione, noscentes. Quod mihi usu venit,",
+          "candidate_score": 0.64782,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_26_28",
+          "bdc_text": "septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1027",
+          "psc_text": "in perpetuum observari praecipiat. Divina te providentia servet multis temporibus, sanctissime et Dei amantissime pater. Data ante diem decimum quintum kalend. Januar. Constantinopoli, consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et ejus qui fuerit nuntiatus. 1115 Ἐπιστολὴ τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως Μαρκιανοῦ πρὸς τὸν μακαριώτατον ἀρχιεπίσκοπον Ῥώμης Λέοντα. Νικηταὶ Οὐαλεντινιανὸς καὶ Μαρκιανὸς, ἔνδοξοι, τροπαιοῦχοι, αὔγουστοι, τῷ ἁγιωτάτῳ καὶ ἀληθῶς σεπτῷ πατριάρχῃ ἐπισκόπῳ Λέοντι. Αἱ θεῖαι καὶ ἀνθρώπινοι γραφαὶ συμφωνοῦσι τὸ θεῖον ἐν πρώτοις εἶναι προσκυνητὸν, κᾁκεῖ τὸν παντοκράτορα Θεὸν εἶναι ἵλεω, ὅπου θρησκεύεται ὀρθῶς ἡ πίστις. Τούτου τοίνυν, ὅπερ ζητοῦμεν, εὕρομεν καὶ ἐπιτύχομεν ἡμετέραις εὐχαῖς· εὗρε γὰρ τῆς θρησκείας τὴν πίστιν ἡ πιστὴ διάθεσις, καὶ οὐδὲν ἀμφίβολόν ἐστι συνεργείᾳ τοῦ Θεοῦ τετυπῶσθαι, ὅπερ περὶ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἐζητεῖτο. Ἐκβεβλημένης τοίνυν πάσης φιλονεικίας καὶ διχονοίας, ἥν τινα ὁ βάσκανος δαίμων τῇ πίστει ἐβεβλήκει, τὸν Θεὸν πάντες διανοίᾳ γινώσκουσι. Λοιπὸν οὐ κατηγοροῦμεν τῶν ἀπίστων, ἀλλὰ καὶ χάριν ὁμολογοῦμεν τοῖς τῆς θρασκείας ἐχθροῖς· παρέσχον γὰρ",
+          "candidate_score": 0.645428,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_63_65",
+          "bdc_text": "septembris . Dominus Hieronymus Sanctus [ a. R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_361",
+          "psc_text": "descendisset e coelis, et cum in terra natus est. Qui igitur sic sentiunt, non excedunt (ab) inconsona contraria sentientibus, ut cum mente divinis praeceptis consentiant, sermonibus discrepent. Necesse est enim eos, cum duas naturas intelligant, alteram colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari. Si autem in mortem baptizamur Domini, unam profitemur naturam et impassionabilis Deitatis, et passionabilis carnis, ut per hoc sit baptisma nostrum et in Deum et in mortem Domini perceptum. Nec enim veremur calumniatores, qui dividunt in duas personas Dominum. Nec cum nos unitatem evangelicam atque apostolicam praedicemus, lacerent nos tamquam dicentes carnem esse coelestem, cum nos e contra divinas Scripturas legamus dicentes filium esse non ex coelo. Nec enim cum dicimus Filium Dei creatum ex muliere, possumus reprehendi tamquam Verbum ex terra dicentes, et non ex coelo. Dicimus enim utrumque et ex coelo totum propter Deitatem, et ex muliere totum",
+          "candidate_score": 0.644819,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_26_28",
+          "bdc_text": "septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_744",
+          "psc_text": "ὑμᾶς τὰ τῶν βασιλικῶν γραμμάτων ἐπέσχε δεσμά, 951 ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀλλοὺς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ὁσιότητα, καὶ ἰδεῖν αὐτοὺς πατρικῶς, καὶ τὰς ἀκλινεῖς ὑμῶν ἀκοὰς εὐμενεῖς αὐτοῖς παρασχεῖν, καὶ τὸ συκοφαντούμενον καὶ μάτην πολεμούμενόν μου γῆρας τῆς ὑμετέρας ἀξιῶσαι κηδεμονίας, καὶ πρὸ πάντων τῆς ἐπιβουλευομένης πίστεως παντὶ σθένει φροντίσαι, καὶ φυλάξαι ταῖς ἐκκλησίαις τὸν πατρῷον κλῆρον ἀκήρατον· ἵνα καὶ τὰς ἀντὶ τούτων ἀντιδόσεις δέξηται ὑμῶν ἡ ἁγιότης παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου δεσπότου. ADMONITIO IN SEQUENTIS EPISTOLAE FRAGMENTUM. 1. Insigne quod subjicimus epistolae Anatolii fragmentum, ex quo hunc post Flaviani mortem ordinatum discimus, e codice Regio 940 a Cotelerio editum fuit inter Ecclesiae Graecae Monumenta tom. I, pag. 66. Istud Quesnellus secundae Leonis editioni inseruit, praemisitque epistolis 69, 70 et 71, datis mense Julio an. 450, in quibus de ipsius Anatolii ordinatione sermo est. In observationibus autem ad hoc fragmentum affirmat, circa haec tempora (praedictarum scilicet epistolarum Leonis) Flavianum obiisse;",
+          "candidate_score": 0.644091,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_26_28",
+          "bdc_text": "septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758",
+          "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,",
+          "candidate_score": 0.644049,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1640",
+          "psc_text": "tua cleri et plebis atque omnium fidelium egit electio, universam mecum Ecclesiam Domini gaudere rescribo, utque hoc benignitas divinae pietatis multiplicata gratia confirmet, exopto; ita ipsi per omnia tua devotione famulante, ut etiam eos qui veritati aliquatenus restiterunt, reconciliandos Deo per Ecclesiae preces instanter acquiras, et sacramento catholicae fidei, cujus soliditas nullam divisionem recipit, sollicitus rector adjungas: illum imitatus verum piumque pastorem, qui animam suam posuit pro ovibus suis (Joan. X, 11), et errantem unam ovem non flagellis coercuit, sed ad ovile proprium suis humeris reportavit (Luc. XV, 5). CAP. II. Agat ergo dilectio tua, frater charissime, ne vel Nestoriani dogmatis vel Eutychiani erroris ullum in Dei populo possit vestigium reperiri: quia nemo potest fundamentum ponere, praeter id quod positum est, qui est Christus Jesus (I Cor. XIII, 11) : qui universum 1436 mundum non reconciliaret Deo Patri, nisi per fidei regenerationem omnes in nostrae carnis veritate susciperet. Cum ergo",
+          "candidate_score": 0.643148,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_11_13",
+          "bdc_text": "habebo ? propter ecclesiam Gallicam ; familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_897",
+          "psc_text": "olim damnati erroris redivivus assertor locum in Christi Ecclesia non haberet: ut catholici episcopi, quos nuper haereticorum persecutio depravare non potuit, ab injustis revocarentur exsiliis; utque reliquiis beatae memoriae Flaviani digno honore susceptis, impietatem suam condemnator ejus agnosceret: vestrae virtutis titulus, vestrae pietatis est fructus. Cui confido etiam aliarum insignia accumulanda palmarum: ut sicut Constantinopolitana Ecclesia, recepta apostolicae fidei libertate, laetatur, ita omnes regni vestri provinciae emundatas se esse a diabolici dogmatis contagio glorientur. Ut ergo praecedentibus litteris indicavi, fratres meos Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae partes possint implere, direxi: favori eos pietatis vestrae in omnibus quae sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed",
+          "candidate_score": 0.641125,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1374",
+          "psc_text": "3 ad Eliam et caeteros episcopos Istriae, ubi ex sequenti epistola duo testimonia recitat, de ipsius authenticitate dubitare non sinit. Duorum vero ac tam insignium diversae originis codicum, Grimanici et Ratisponensis, auctoritas ita Patricii et Asparis nomina vindicant, ut commentitium plane sit haec nomina pro aliorum magnatum nominibus his litteris inserta suspicari, ut laudatus Pagius in fine suae annotationis conjecit; cum praesertim Patricii nomen in alia epistola 151, quam ex Ratisponensi edemus, similiter legatur. 3. Harum epistolarum tempus apud Quesnellum ex Grimanico codice signatum errore manifesto laborat. Cum enim in textu allegato ex epist. 153 Leo Aetio commiserit, ut epistolam ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem,",
+          "candidate_score": 0.640139,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_66_68",
+          "bdc_text": "Sanctus ille ab eadem republica Argentinensi in professionem theologicam honesto stipendio et domo data vocatur . 6 . septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_227",
+          "psc_text": "ad provectiores annos per disciplinae ecclesiasticae stipendia cucurrisset, ut unicuique testimonium prior vita praeberet: nec posset de ejus provectione dubitari, cui pro laboribus multis, pro castis moribus, pro actibus strenuis, celsioris loci praemium deberetur. Si enim ad honores mundi sine suffragio temporis, sine merito laboris, indignum est pervenire, et notari ambitus solent, quos probitatis documenta non adjuvant; quam diligens et quam prudens habenda est dispensatio divinorum munerum et coelestium dignitatum, ne in aliquo apostolica et canonica decreta violentur, et his Ecclesia Domini regenda credatur, qui legitimarum institutionum nescii, et totius humilitatis ignari, non ab infimis sumere incrementum, sed a summis volunt habere principium, cum valde iniquum sit et absurdum, ut imperiti magistris, novi antiquis, et rudes praeferantur emeritis? In domo quidem magna necesse est, sicut Apostolus disserit (II Tim. II, 20), ut vasa diversa sint, quaedam aurea et argentea, quaedam vero lignea et fictilia; sed horum ministerium pro materiae qualitate",
+          "candidate_score": 0.640025,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_10_12",
+          "bdc_text": "tum facilius iboa. R. : habebo ? propter ecclesiam Gallicam ;",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004",
+          "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.",
+          "candidate_score": 0.639079,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_26_28",
+          "bdc_text": "septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_120",
+          "psc_text": "judicia, dum tuae dilectionis examinatio formidetur. Quisquis vero a metropolitanis episcopus contra nostram praeceptionem praeter tuam notitiam fuerit ordinatus, nullam sibi apud nos status sui esse noverit firmitatem, eosque usurpationis suae rationem, qui hoc praesumpserint, reddituros. Singulis autem metropolitanis sicut potestas ista committitur, ut in suis provinciis jus habeant ordinandi, ita eos metropolitanos a te volumus ordinari, maturo tamen et decocto 622 judicio. Quamvis enim omnes antistites probatos et Deo placitos deceat consecrari, hos tamen praecellere volumus, quos praefuturos his qui ad se pertinent consacerdotibus noverimus. Quod dilectionem tuam sollicitius agere praemonemus et cautius, ut illud apostolicum custodire, quod scriptum est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et",
+          "candidate_score": 0.638363,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1002",
+          "psc_text": "Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. GREGORIUS episcopus Adrianopolis. Valere ora Deo amantissime pater. THEODORITUS episcopus Cyri. Valere me in Domino ora, domine, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae, vices agens beatissimi episcopi domni Apamiae Syriae, subscripsi. Valere ora, sanctissime pater. ACACIUS misericordia Dei episcopus civitatis Arthiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOANNES episcopus Germaniciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. JOSEPHUS episcopus Iliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime et sanctissime pater. CALOGERUS episcopus Claudiopolis. Valere me ora, Deo amantissime pater. Et subscripsi per Euphrosynum diaconem. HERACLIUS misericordia Dei episcopus Comanorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.",
+          "candidate_score": 0.638138,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_633",
+          "psc_text": "455, ut in praefat. ad epistolas demonstravimus num. 34. Igitur hoc tempore exstitit apud Graecos Latinum hujus epistolae autographum, ex quo Graeca interpretatio manavit. Majus et antiquius germanitatis testimonium desiderari nequit, quod nulla lacuna, errore nullo, qui nunc in ea epistola appareant, vocari potest in dubium: secus alia documenta, quae cum erroribus vel lacunis ad nos pervenerunt, etsi aliunde essent certissima, repudiari vel in suspicionem vocari possent. 3. Dum vero ob tantam auctoritatem stet hanc epistolam 43 supposititiam non esse; quoad ea quae difficultatem afferunt, etsi non aeque certo definire, aliquid tamen non improbabiliter conjectari licebit. Antea vero praemittendum est, hactenus quidem praesumptum fuisse epistolam 43, uti Latine edita est ex Latina collectione Chalcedonensi, ipsum esse originale Latinum S. Leonis, quod vetus collector invenerit, suaeque collectioni inseruerit, ut in caeteris plerisque Leonis epistolis accidit, ac praesertim in epistola 44, cujus originale Latinum ab eodem repertum, Latinae collectioni insertum fuit: id",
+          "candidate_score": 0.63534,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39_41",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis . . . Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_258",
+          "psc_text": "ut a praestituto tempore non ultra quindecim dies qui convenerint retardentur. CAP. XI. Dissentientibus a Thessalonicensi caeteris episcopis, Romanum esse consulendum. Si autem in eo quod cum fratribus tractandum definiendumve credideris diversa eorum fuerit a tua voluntate sententia, ad nos omnia sub gestorum testificatione referantur, ut, remotis ambiguitatibus, quod Deo placeat decernatur. Ad hunc enim finem omnem affectum nostrum curamque dirigimus, ut quod ad unitatem concordiae, et quod ad custodiam pertinet disciplinae, nulla dissensione violetur, nulla desidia negligatur. Et te igitur, frater dilectissime, et eos fratres nostros qui de tuis offenduntur excessibus, cum tamen non similis sit omnibus materia querelarum, hortor et moneo, ut quae pie sunt ordinata, salubriterque disposita nulla concertatione turbentur. 691 Nemo quod suum est quaerat, sed quod alterius (Philip. II, 4, 21), sicut Apostolus ait: Unusquisque vestrum proximo suo placeat in bonum ad aedificationem (Rom. XV, 2) . Nec enim poterit unitatis nostrae firma esse compago,",
+          "candidate_score": 0.633011,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_589",
+          "psc_text": "ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Verba cap. 1 et 4, direximus atque miserimus, quibus legati ab Urbe directi, et epistola ad Flavianum data idibus Junii missa traditur, indicare videntur sequentem epistolam scriptam fuisse post laudatas litteras ad Flavianum, immo etiam post legatorum discessum, qui profecti dicuntur in epist. 38, data die 23 Julii, quin et epist. 36, data die 20 Junii, ut probabilius ostendemus annot. 3 in ipsam epistolam (Col. 812, n. º); quod tamen in rem praesentem nihilum refert. In eadem epist. 38, memoratur adventus Basilii diaconi, qui profectis jam legatis, Flaviani epistolam ad Leonem detulerat. Si is esset idem Basilius, qui Juliani quoque litteras attulisse traditur, multo evidentius haec epistola scripta dicenda esset post idus Junias, quando legati nondum ab Urbe erant profecti. Ita ex duabus epistolis ad Julianum, quas de eadem re eodem die scriptas credere videtur difficile, sola praecedens epistola data fuisset idibus Junii, sequens vero",
+          "candidate_score": 0.630833,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_429",
+          "psc_text": "γραφομένοις πειθαρχοῦντως προσέχειν· ἐπειδὴ ὁ μακάριος Πέτρος, ὃς ἐν τῇ ἰδίᾳ καθέδρᾳ καὶ ζῇ, καὶ προκάθηται, δίδωσι τοῖς ζητοῦσι τῆς πίστεως τὴν ἀλήθειαν· Ἡμεῖ;ς γὰρ σπουδῇ τῆς εἰρήνης, καὶ τῆς πίστεως, ἐκτὸς συναινέσεως τοῦ Ῥώμης ἐπισκόπου, πίστεως αἰτίας διαγνῶναι οὐ δυνάμεθα. Ὑγιαίνουσαν τὴν ἀγάπην τὴν σὴν ὁ δεσπότης χρόνῷ μακροτάτῳ διαφυλάξαι καταξιώσοι, ποθεινότατε καὶ ἀξιοτίμητε υἱὲ. EPISTOLA XXVI, FLAVIANI SECUNDA AD S. LEONEM PAPAM. Epistola Flaviani episcopi Constantinopoleos scripta ad archiepiscopum Leonem veteris Romae. Sanctissimo et beatissimo Patri et comministro LEONI FLAVIANUS in Domino salutem. Pietate et recta verbi veritatis distributione nihil pretiosius sacerdotibus, sicut nosti, Deo dilectissime. Omnis enim nostra spes et salus, ac promissorum bonorum retributio hinc pendent. Propterea igitur cuncta nobis facienda sunt, omnisque labor suscipiendus pro vera fide iisque quae a sanctis Patribus exposita sunt atque dogmatum loco tradita; quo per omnia et in omnigenis rerum circumstantiis integra haec et inviolata conserventur atque custodiantur. Necessarium itaque",
+          "candidate_score": 0.629921,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630",
+          "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius",
+          "candidate_score": 0.629151,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375",
+          "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;",
+          "candidate_score": 0.629103,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333",
+          "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.",
+          "candidate_score": 0.627899,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332",
+          "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium",
+          "candidate_score": 0.627859,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1027",
+          "psc_text": "in perpetuum observari praecipiat. Divina te providentia servet multis temporibus, sanctissime et Dei amantissime pater. Data ante diem decimum quintum kalend. Januar. Constantinopoli, consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et ejus qui fuerit nuntiatus. 1115 Ἐπιστολὴ τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως Μαρκιανοῦ πρὸς τὸν μακαριώτατον ἀρχιεπίσκοπον Ῥώμης Λέοντα. Νικηταὶ Οὐαλεντινιανὸς καὶ Μαρκιανὸς, ἔνδοξοι, τροπαιοῦχοι, αὔγουστοι, τῷ ἁγιωτάτῳ καὶ ἀληθῶς σεπτῷ πατριάρχῃ ἐπισκόπῳ Λέοντι. Αἱ θεῖαι καὶ ἀνθρώπινοι γραφαὶ συμφωνοῦσι τὸ θεῖον ἐν πρώτοις εἶναι προσκυνητὸν, κᾁκεῖ τὸν παντοκράτορα Θεὸν εἶναι ἵλεω, ὅπου θρησκεύεται ὀρθῶς ἡ πίστις. Τούτου τοίνυν, ὅπερ ζητοῦμεν, εὕρομεν καὶ ἐπιτύχομεν ἡμετέραις εὐχαῖς· εὗρε γὰρ τῆς θρησκείας τὴν πίστιν ἡ πιστὴ διάθεσις, καὶ οὐδὲν ἀμφίβολόν ἐστι συνεργείᾳ τοῦ Θεοῦ τετυπῶσθαι, ὅπερ περὶ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἐζητεῖτο. Ἐκβεβλημένης τοίνυν πάσης φιλονεικίας καὶ διχονοίας, ἥν τινα ὁ βάσκανος δαίμων τῇ πίστει ἐβεβλήκει, τὸν Θεὸν πάντες διανοίᾳ γινώσκουσι. Λοιπὸν οὐ κατηγοροῦμεν τῶν ἀπίστων, ἀλλὰ καὶ χάριν ὁμολογοῦμεν τοῖς τῆς θρασκείας ἐχθροῖς· παρέσχον γὰρ",
+          "candidate_score": 0.626928,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758",
+          "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,",
+          "candidate_score": 0.626806,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594",
+          "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad",
+          "candidate_score": 0.623896,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471",
+          "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac",
+          "candidate_score": 0.621881,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_13",
+          "bdc_text": "familiam aestate proxima educere potero ( quamquam enim hoc anno nullo modo ventura sit , longa interim febri correpto amico quodam Lotharingo , qui eam provinciam susceperat ) , tamen eam spem non abieci .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1311",
+          "psc_text": "forte non ita possit ardenter scienterque transferri, sicut causa poscebat. Saluta eam quae tecum est fraternitatem. Te quae nobiscum est salutat in Domino. Et alia manu: Valere te, et nostri meminisse, domine, precor, dilectissime et desideratissime frater EPISTOLA CXXXIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudato Marciano, promittit Anatolio gratiam suam, si resipiscat. --II. Rogat ut Eutychen virus suum in exsilio spargentem ad secretiora loca releget. --III. De paschalis diei inquisitione gratias agit, et ut catholicis faveat precatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Quod saepissime multa jam experimenta docuerunt sanctum pietatis vestrae studium circa religionem Christianam gloriosis perseverat et crescit augmentis; et haec fides clementiae vestrae non solum me, sed et omnes Domini sacerdotes consolatur et roborat; dum in Christianissimo principe sacerdotalem experimur affectum. Quem si Orientalium partium sacerdotes 1275 studeant imitari, nihil scandalorum neque pax, neque fides Christiana patietur. Unde cum Constantinopolitanus episcopus ad omnem pietatis profectum praesenti clementiae",
+          "candidate_score": 0.621697,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369",
+          "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,",
+          "candidate_score": 0.620257,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_13",
+          "psc_text": "has litteras in iisdem exemplaribus, ex quibus antiqui collectores illas descripserunt, simul inventas fuisse; adeo ut dubitari de una nequeat, quin dubitetur de altera; et si quidem de epistola prima dubitandum non est, neque de secunda dubitari possit. 11. Epistola ad Januarium 18 luculentissime defendi potest sola auctoritate Dionysii, quem paulo post Leonem ex authenticis exemplaribus suam collectionem Romae lucubrasse certissimum est, unde nihil supposititium attulit. Quis sine evidentibus argumentis, quae sane nulla sunt, hanc epistolam ab eo, ut vidimus, insertam accusare audeat? Sed Dionysianae auctoritati additur alia aequalis antiquitatis collectio, nimirum 5 Quesnelliana, quae ex alio fonte dimanat, uti optime animadvertit P. Coustantius in praefat. ad epist. Rom. pontif. n. 87, pag. 78. Hic pariter collector alia in regione Leoninas epistolas colligens, cum in caeteris omnibus sincera exemplaria nactus sit, de exemplari quoque hujus epistolae, quod licet e Dionysio non prodeat, concinit tamen cum Dionysiano, dubitare non licet. Adde",
+          "candidate_score": 0.619205,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370",
+          "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam",
+          "candidate_score": 0.61874,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462",
+          "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.",
+          "candidate_score": 0.618514,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_60_62",
+          "bdc_text": "Basileae 17 septembris 1553 . [ Wieder autograph: ] 18 .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_538",
+          "psc_text": "καὶ συνεπισκόπῳ Φλαυιανῷ, σαφέστερον τὰ ἀπεσταλμένα γράμματα περιέχει. ADMONITIO IN EPISTOLAS SEQUENTES XXX ET XXXI. 1. Etsi duae quae ad Pulcheriam eadem die ac de eadem re scriptae inveniuntur epistolae, aliquot non tam sententiis quam verbis sint plane similes, in multis nihilominus discrepant inter se, et altera ob insertas additiones est longe prolixior. Styli autem ratio et codicum atque collectionum antiquarum auctoritas, quibus utraque fulcitur, nequaquam sinunt ut alterutra alii quam Leoni tribuatur. Exemplaria tum Latina, tum Graeca antiquissimae collectionis 17 Chalcedonensis, et Ratisponensis collectio 19, praeter collectionem duodecimam et vigesimam secundam, primam epistolam satis vindicant; codices vero collectionum 2, 5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione",
+          "candidate_score": 0.617226,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_65",
+          "bdc_text": "R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_361",
+          "psc_text": "descendisset e coelis, et cum in terra natus est. Qui igitur sic sentiunt, non excedunt (ab) inconsona contraria sentientibus, ut cum mente divinis praeceptis consentiant, sermonibus discrepent. Necesse est enim eos, cum duas naturas intelligant, alteram colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari. Si autem in mortem baptizamur Domini, unam profitemur naturam et impassionabilis Deitatis, et passionabilis carnis, ut per hoc sit baptisma nostrum et in Deum et in mortem Domini perceptum. Nec enim veremur calumniatores, qui dividunt in duas personas Dominum. Nec cum nos unitatem evangelicam atque apostolicam praedicemus, lacerent nos tamquam dicentes carnem esse coelestem, cum nos e contra divinas Scripturas legamus dicentes filium esse non ex coelo. Nec enim cum dicimus Filium Dei creatum ex muliere, possumus reprehendi tamquam Verbum ex terra dicentes, et non ex coelo. Dicimus enim utrumque et ex coelo totum propter Deitatem, et ex muliere totum",
+          "candidate_score": 0.610361,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_469",
+          "psc_text": "Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in gestis, inquit, inserta sit (Tom. IV Concil. pag. 1982) ; testimonia quoque eidem subjecta praetermisit citius quam epistolae gestis insertae subjiceret. Hinc autem factum est ut haec testimonia in Latinis codicibus collectionis Chalcedonensis, quae a Rustico prodeunt, ante gesta non inveniantur; in gestis vero absint, eo quod in iisdem locum non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71",
+          "candidate_score": 0.597732,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_375",
+          "psc_text": "vel non admodum diligenti interprete Latine reddita, originali Graeco minus exacte respondeat, alia autem versio, quae in Chalcedonensi collectione exhibetur, a peritiore ac diligentiore interprete lucubrata, ad Graecum textum propius accedat, hanc posteriorem quidem, at satis vetustam illi priori anteferentes, Graeco textui e regione annectendam credidimus. Postea vero antiquiorem versionem subjiciemus, cui praeter interpretis minus accurati difficultates, aliae accesserunt ex amanuensibus, qui in lectionibus mirifice discrepantes, obscuriorem ac magis incertum primaevae versionis textum reddidere. Quesnellus hanc versionem antiquiorem Graeco originali appositam edidit, ut in Conciliorum editionibus profertur, non paucis et identidem longioribus lectionibus in margine descriptis, quae videri possunt variantes ex mss. sumptae, sed vere sunt lectiones ex Graeco a Romanis textus Graeci primis editoribus appositae; quod antiqua versio minus congrua videretur. Immo iidem nonnulla ex Graeco etiam mutarunt in ipso versionis textu, quemadmodum in ipsius Chalcedonensis prisca versione identidem fecerant; et nihilominus Quesnellus, licet aliquot haberet ejus interpretationis codices,",
+          "candidate_score": 0.591317,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat .",
+          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_468",
+          "psc_text": "sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae ante gesta exhibetur. Nec dubitamus quin in ipsis Graecis codicibus editorum Romanorum, qui praeferebant pariter hanc epistolam etiam ante gesta, ut liquet ex titulo ab iisdem proposito ante ipsa gesta cap. 7 (Tom. IV Concil. pag. 782), non dubitamus, inquam, quin eadem testimonia similiter legerentur post epistolam ante gesta descriptam. Solum, sicuti istam praetermittendam putarunt in documentis ante ipsa gesta, ne eamdem iterum in gestis repeterent; ita ea testimonia epistolae gestis insertae appendenda censuere: de quo cum non admonuissent lectores, difficultati a Baluzio inductae causam dedere. Cautius se gessit Rusticus diaconus, cum omissa hac epistola ante gesta, eo quod in",
+          "candidate_score": 0.590036,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 15,
+      "cf_id": "cf012",
+      "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1",
+      "max_score": 0.691416,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1212",
+          "psc_text": "opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci ex causa sanationis ostenderet. § 23 Percussus ergo et dominus peccata nostra suscipiens et pro nobis dolens, ut in eo usque ad infirmitatem crucis mortisque percusso sanitas nobis per resurrectionem ex mortuis redderetur. percussum autem se ipse testatus est, commonefaciens discipulos dicti huius: percutiam pastorem, et dispargentur oues gregis. sed et. apostolus dicti huius signiScationemsignificationem haud dissimiliter confirmat dicens: qui filio suo dilecto non pepercit. non pepercit itaque dilecto filio suo, quem et colonis uinese non ignarus, quod occisuri eum essent, destinauit. non pepercerat autem primo illi de terra 3 Gen. XIX, 24. 6 Matth. X, 15. 8 Num. XVI,",
+          "candidate_score": 0.691416,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2534",
+          "psc_text": "cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem omnem nostram positam cognosceremus, adiecit: qui fecit caelum et terram, euiueum scilicet ecclesiarum deum esse demonstrans, qui caelum fecisset et terram: per dominum nostrumnostram Iesum Christum, qui est benedictus in sseculasaecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS CXXXIV Alleluia. Laudate nomen domini, laudate serui dominum: qui statis in domo domini, in atriis domini dei nostri. § 1 Psalmus secundum simplicitatem audientium absolutus uidetur. ea enim ex maiore parte in eo continentur, quae libro 1 PB. CXL, 2. 14 II Cor. 9, 7. 3 tanris ex auris P 9 domo ex domu P 11 operandum GTb orandum Pe 12 sumptum Ge sumptu P eQpt'",
+          "candidate_score": 0.68812,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1212",
+          "psc_text": "opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci ex causa sanationis ostenderet. § 23 Percussus ergo et dominus peccata nostra suscipiens et pro nobis dolens, ut in eo usque ad infirmitatem crucis mortisque percusso sanitas nobis per resurrectionem ex mortuis redderetur. percussum autem se ipse testatus est, commonefaciens discipulos dicti huius: percutiam pastorem, et dispargentur oues gregis. sed et. apostolus dicti huius signiScationemsignificationem haud dissimiliter confirmat dicens: qui filio suo dilecto non pepercit. non pepercit itaque dilecto filio suo, quem et colonis uinese non ignarus, quod occisuri eum essent, destinauit. non pepercerat autem primo illi de terra 3 Gen. XIX, 24. 6 Matth. X, 15. 8 Num. XVI,",
+          "candidate_score": 0.683118,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur . Sed adibit libe. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2980",
+          "psc_text": "subiectionem uirtute dei tactus fumet, licet nondum totus uratur: sed per id, quod interim fumare potuit, et uri posse noscendus est. uritur non ille tantum, sed et omnes eius. non enim uni tantum prseparatus hic ignis est domino dicente: abite in ignem aiternum, quem praeparauit pater meus diabolo et angelis eius. hi ergo montes tacti a domino fumigabunt. § 12 Dissipabuntur etiarnetiam coruscata coruscatione, lumen scilicet eorum. de quibus dictum est: uos estis lumen mundi. non ferentes. domini namque aduentus tamquam fulgur ab oriente usque in occidentem apparens intellegetur. sed interim coruscationes multae sunt, id est apostolicrpapostolicae prsedicationespraedicationes et splendor doctrinae dei. quuequae conderisamcondensam illam et conspiratam daemonum uirtutem coruscationis luce dispergit. § 13 Sagittae etiam emissae conturbabunt eos. meminit eadem quoque prophetia et loco alio harum sagittarum: sagittae, inquit, paruulorum facta1 sunt plagaplagae; eorum: paruulorum, ut apostolus ait. malitia, non sensu. horum igitur, id 8 Ps. LXIV, 7. 18",
+          "candidate_score": 0.680495,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1212",
+          "psc_text": "opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci ex causa sanationis ostenderet. § 23 Percussus ergo et dominus peccata nostra suscipiens et pro nobis dolens, ut in eo usque ad infirmitatem crucis mortisque percusso sanitas nobis per resurrectionem ex mortuis redderetur. percussum autem se ipse testatus est, commonefaciens discipulos dicti huius: percutiam pastorem, et dispargentur oues gregis. sed et. apostolus dicti huius signiScationemsignificationem haud dissimiliter confirmat dicens: qui filio suo dilecto non pepercit. non pepercit itaque dilecto filio suo, quem et colonis uinese non ignarus, quod occisuri eum essent, destinauit. non pepercerat autem primo illi de terra 3 Gen. XIX, 24. 6 Matth. X, 15. 8 Num. XVI,",
+          "candidate_score": 0.677653,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2534",
+          "psc_text": "cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem omnem nostram positam cognosceremus, adiecit: qui fecit caelum et terram, euiueum scilicet ecclesiarum deum esse demonstrans, qui caelum fecisset et terram: per dominum nostrumnostram Iesum Christum, qui est benedictus in sseculasaecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS CXXXIV Alleluia. Laudate nomen domini, laudate serui dominum: qui statis in domo domini, in atriis domini dei nostri. § 1 Psalmus secundum simplicitatem audientium absolutus uidetur. ea enim ex maiore parte in eo continentur, quae libro 1 PB. CXL, 2. 14 II Cor. 9, 7. 3 tanris ex auris P 9 domo ex domu P 11 operandum GTb orandum Pe 12 sumptum Ge sumptu P eQpt'",
+          "candidate_score": 0.675622,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2364",
+          "psc_text": "ut propheta precatus esse credatur. ex prophetali autem scientia hac locutus est, et cognitionis fuit sermo iste, non uoti: simul ut peccatoribus terror ingrueret inanitatem fructuum suorum arescentramarescentium cognituris. § 14 Porro autem uotorum suorum ostendit adfectum dicens: benedicamus uos in nomine domini. prompta benedictio est his, qui serebant aedificiorum fsenum, si serere incipiant, quod messoris manum et colligentis manipulos sinum repleat. aridis ergo operibus emortuos fructus suos in fsenofaeno aedificiorum propheta monstrauit benedictiones negando: notauota autem sua erga psenitentium salutem pro reditu bonae operationis ostendit benedictiones rursum, quas negauit, optando. seramus ergo utiliter et labores nostros in replendis manibus ac sinibus praeparemus, ut benedictionum dei participes simus in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXIX. De profundis clamaui ad te, domine: domine, exaudi uocem meam. § 1 Inter multa praeclara, qusequae ad Romanos apostolus scribit, cum de fide gentium et infidelitate ludseorumIudaeorum locutus",
+          "candidate_score": 0.67552,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183",
+          "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic",
+          "candidate_score": 0.675255,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3062",
+          "psc_text": "aedificantem Hierusalem illam, quae secandum euangelia sancti regis est ciuitas, in qua per dominum resurgentes sancti demonstrantur, quae inuectum pullo asinseasinae dominum sanctorum lsetalaeta suscepit. corporaliter tum quidem tali uectione illam, quae occidit prophetas et lapidat apostolos, dominus ingressus est: sed alterius ciuitatis erat illa laetitia. ob illius ergo sedificationemaedificationem propheta nos aduocat dicens: laudate dominum, quoniam bonus est psalmus: domino nostro sit iucunda laudatio. non leuis gratulationis laus est, cum bonus psalmus est. et psalmus non 1 Ps. CXXVI, 1. 20 Matth. V, 85. 5 exaedificSdum G aedificandum RE 6 meminisse haec ita intellegens debet GR meminisse haec debet ita intelligens E 8 saecundo 11 et inanem G inanem RE . 9 qua a salomone R 10 institutam Ge u constitutam Rb 14 et sine aliqua reoordatione (?) G 18 втl.. G 19 haedificantem R 21 demonstrantur GRb demorantur e 22 dñm sanctorum G dominum in spe sanctorum Rb",
+          "candidate_score": 0.672857,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3062",
+          "psc_text": "aedificantem Hierusalem illam, quae secandum euangelia sancti regis est ciuitas, in qua per dominum resurgentes sancti demonstrantur, quae inuectum pullo asinseasinae dominum sanctorum lsetalaeta suscepit. corporaliter tum quidem tali uectione illam, quae occidit prophetas et lapidat apostolos, dominus ingressus est: sed alterius ciuitatis erat illa laetitia. ob illius ergo sedificationemaedificationem propheta nos aduocat dicens: laudate dominum, quoniam bonus est psalmus: domino nostro sit iucunda laudatio. non leuis gratulationis laus est, cum bonus psalmus est. et psalmus non 1 Ps. CXXVI, 1. 20 Matth. V, 85. 5 exaedificSdum G aedificandum RE 6 meminisse haec ita intellegens debet GR meminisse haec debet ita intelligens E 8 saecundo 11 et inanem G inanem RE . 9 qua a salomone R 10 institutam Ge u constitutam Rb 14 et sine aliqua reoordatione (?) G 18 втl.. G 19 haedificantem R 21 demonstrantur GRb demorantur e 22 dñm sanctorum G dominum in spe sanctorum Rb",
+          "candidate_score": 0.672439,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2533",
+          "psc_text": "in consummationem saeculi, quod est uespertinum, non in tauris et in hircishirci, sed in operibus bonis deo hostia est. Moyses nos docuit exemplo, qui, cum eleuatis constitisset manibus, uincebat, summissis uero in terram uincendum populum ab hoste praebebat, ostendens per hanc formam, hostem nostrum, si terrena opera nostra sint, uincere, si excelsa uero sint, esse uincendum. eleuandae igitur manus nostra sunt in noctibus, ut plantemur in domo, ut in atriis floreamus. et benedicendus est dominus, id est cum dei benedictione semper operandum est, ne, cum panem ioopiinopi praebeas, metu famis tristis sis; ne, cum sumptum indigenti offorasofferas, damnum putes; ne, cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem",
+          "candidate_score": 0.671075,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641",
+          "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis",
+          "candidate_score": 0.669011,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3198",
+          "psc_text": "perturbatione, qui infirmitatem et tristitiam fatebatur. nam si alibi Dauid ait: m eto s mortis cecidit super me, timor et tremor occupauerunt me et operuit me tenebtenebra ra, recte hsechaec tenebra ex timore mortis ueniens, quam minimam fuisse in filio dei conuenit, non nox, sed quasi nox appellatur. itaque significanter dicitur: adhuc autem quasi in nocte erudierunt me renes mei. quid autem erudierunt? scilicet quod sequitur infra, ut prouideret deum in conspectu suo semper, quia a dextris eius est, ut non commoueatur. 11. Pro hoc, ait, iucundatum est cor meum, et exsultauit lingua mea, adhuc autem et caro mea habitabit in spe: quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. notas fecisti mihi uias uitae: implebis me laetitia cum uultu tuo: delectationes in dextera tua. ergo et iucunditates in dextera dei, quibus cunctis repletus est filius. in dextris enim habebat deum. prouidebam dominum, inquit, in",
+          "candidate_score": 0.668592,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32_34",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2364",
+          "psc_text": "ut propheta precatus esse credatur. ex prophetali autem scientia hac locutus est, et cognitionis fuit sermo iste, non uoti: simul ut peccatoribus terror ingrueret inanitatem fructuum suorum arescentramarescentium cognituris. § 14 Porro autem uotorum suorum ostendit adfectum dicens: benedicamus uos in nomine domini. prompta benedictio est his, qui serebant aedificiorum fsenum, si serere incipiant, quod messoris manum et colligentis manipulos sinum repleat. aridis ergo operibus emortuos fructus suos in fsenofaeno aedificiorum propheta monstrauit benedictiones negando: notauota autem sua erga psenitentium salutem pro reditu bonae operationis ostendit benedictiones rursum, quas negauit, optando. seramus ergo utiliter et labores nostros in replendis manibus ac sinibus praeparemus, ut benedictionum dei participes simus in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXIX. De profundis clamaui ad te, domine: domine, exaudi uocem meam. § 1 Inter multa praeclara, qusequae ad Romanos apostolus scribit, cum de fide gentium et infidelitate ludseorumIudaeorum locutus",
+          "candidate_score": 0.667702,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641",
+          "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis",
+          "candidate_score": 0.667304,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183",
+          "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic",
+          "candidate_score": 0.667011,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1986",
+          "psc_text": "et sub peccati lege se esse natum; meditationem autem legis dei ob id elegit, ut uiuat. animam suam superiore psalmo ad uiteeuitae istius gaudia adhortatur, cum ait: connertereconuertere, anima mea, in requiem tuam, quoniam dominus benefecit mihi: quia eripuit animam meam a morte, oculos meos a lacrimis, pedes meos a lapsu. placebo domino in regione uiuentium. has laudes deo referre festinat, iudiciis dei absorpta terrenae corruptionis infirmitate ad ieternitatisaeternitatis adiutus profectum: ob id utique, quia elegit mandata et concopiuitconcupiuit salutare domini, quia meditatio eius in lege dei semper est. § 7 Digno autem omnia sacramenti euangelici fine conclusit dicens: erraui sicut ouis, quae perit: uiuifica seruum tuum, quia mandata tua non sum oblitus. referri enim se errabundam ac perditam ouem pastoris sui humeris festinat, ut per salutarem aeternumque pastorem in caelo angelis aeterna gaudia praebeat se recepta. filius enenim i m hominis 6 Ps. L, 7. 10 Pe. CXIV, 7",
+          "candidate_score": 0.666567,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183",
+          "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic",
+          "candidate_score": 0.666454,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2534",
+          "psc_text": "cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem omnem nostram positam cognosceremus, adiecit: qui fecit caelum et terram, euiueum scilicet ecclesiarum deum esse demonstrans, qui caelum fecisset et terram: per dominum nostrumnostram Iesum Christum, qui est benedictus in sseculasaecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS CXXXIV Alleluia. Laudate nomen domini, laudate serui dominum: qui statis in domo domini, in atriis domini dei nostri. § 1 Psalmus secundum simplicitatem audientium absolutus uidetur. ea enim ex maiore parte in eo continentur, quae libro 1 PB. CXL, 2. 14 II Cor. 9, 7. 3 tanris ex auris P 9 domo ex domu P 11 operandum GTb orandum Pe 12 sumptum Ge sumptu P eQpt'",
+          "candidate_score": 0.664715,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1212",
+          "psc_text": "opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci ex causa sanationis ostenderet. § 23 Percussus ergo et dominus peccata nostra suscipiens et pro nobis dolens, ut in eo usque ad infirmitatem crucis mortisque percusso sanitas nobis per resurrectionem ex mortuis redderetur. percussum autem se ipse testatus est, commonefaciens discipulos dicti huius: percutiam pastorem, et dispargentur oues gregis. sed et. apostolus dicti huius signiScationemsignificationem haud dissimiliter confirmat dicens: qui filio suo dilecto non pepercit. non pepercit itaque dilecto filio suo, quem et colonis uinese non ignarus, quod occisuri eum essent, destinauit. non pepercerat autem primo illi de terra 3 Gen. XIX, 24. 6 Matth. X, 15. 8 Num. XVI,",
+          "candidate_score": 0.66373,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449",
+          "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:",
+          "candidate_score": 0.662389,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_421",
+          "psc_text": "- scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre non possunt, quod ad salutem homines adsumunt; quia scriptum est: et omnis qui inuocauerit nomen eius, hicsaluuserit exspectat autem non occulte, non trepidus, non solus, sed in conspectu sanctorum eius, fide scilicet Iiberalibera testimonium exspectationis susesuae uel sub sanctorum cselestmmcaelestium conscientia non recusans, uel prophetiseprophetiae exemplo sanctis omnibus, qui in terra sunt, in se ipso praebens exspectationis exemplum. 8 I Cor. 8, 6. 12 Matth. I, 91 18 Rom. X, 18. 1 qui V 3 dm̃ VPT 8 nulli alium R confitendam ex confitendo m. 2 V 4 misericordiam saeoulum saeculi VRPT cf. adn. Bened. 6 in conspectu ex in",
+          "candidate_score": 0.661015,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2534",
+          "psc_text": "cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem omnem nostram positam cognosceremus, adiecit: qui fecit caelum et terram, euiueum scilicet ecclesiarum deum esse demonstrans, qui caelum fecisset et terram: per dominum nostrumnostram Iesum Christum, qui est benedictus in sseculasaecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS CXXXIV Alleluia. Laudate nomen domini, laudate serui dominum: qui statis in domo domini, in atriis domini dei nostri. § 1 Psalmus secundum simplicitatem audientium absolutus uidetur. ea enim ex maiore parte in eo continentur, quae libro 1 PB. CXL, 2. 14 II Cor. 9, 7. 3 tanris ex auris P 9 domo ex domu P 11 operandum GTb orandum Pe 12 sumptum Ge sumptu P eQpt'",
+          "candidate_score": 0.660292,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434",
+          "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.",
+          "candidate_score": 0.659739,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57_59",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3101",
+          "psc_text": "harum praesentium acerbitatum rigores deo eos resoluente in placidis et tranquillis et serenis quiescemus. secundum enim dictum propheticum et allegorumeni consuetudinem nunc in niue et nebula et crystallo, qusequae omnia per naturam suam urunt atque mortifiicant, sseculariumsaecularium in nos molestiarum et calamitatum et dolorum et nocturnum ignorantiae frigus significatum esse credendum est. scit hic idem propheta beatae huius ciuitatis participem nequaquam iam frigore isto iniuriae saecularis urendum, dicens: per diem sol non uret te, neque luna per noctem. hsechaec enim omnia, quibus per praesentes calamitates adurimur, rursum dei bonitate resoluta Jiquunturliquuntur. nix namque lanae mollitudine defluens, tegens omnia intra se detinet; pruina quoque nebulsenebulae descendentis cineris modo sparsa constringit; crystallum etiam ultra consuetudinem grandinis duratum et in frusta solidatum habet in se et impetum et rigorem. et si haec perpetuo permanerent, numquid non uniuersa horum frigore perusta semper arerent? quis enim ferre aeternas corporis calamitates indeficientesque posset, si series mali",
+          "candidate_score": 0.658825,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1374",
+          "psc_text": "existimandus sseculariumsaecularium opum conparatione delectatus esse, qui nisi cum contemptu atque inopia saeculi diues in domino esse non potuit. § 10 Delectatus autem in uiis testimoniorum dei opus delectationis susesuae agere debebat; et non ambiguum est, quin agat. ait enim in septimo uersu: in mandatis tuis exercebor et considerabo uias tuas. exercitatione igitur et adsiduitate opus est, ut usus rerum necessariarum retineatur; quia periculosa est humanarum mentium et molesta desidia: ac, ne otii consuetudo subrepat, adsiduitas exercitationis adhibenda est. sed retentus etiam hic ordo rationis est. nam prius exercendus est in mandatis dei, tum deinde uiae eius considerandae; quia nisi fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in",
+          "candidate_score": 0.658812,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_74",
+          "bdc_text": "Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472",
+          "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.",
+          "candidate_score": 0.655841,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57_59",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3033",
+          "psc_text": "confirmat in uerbis. ut de sancti fide in promissis non ambigas, cuius sanctitate utaris in rebus. si enim sanctum esse deum intellegimus per id, quod nascimur, uiuimus, alimur et copiis omnibus humanae naturanaturae congruis abundamus, sanctitas ista esse non potest infidelis. in dictis. § 18 Scit autem propheta esse et aliud sanctitatis dei opus in eo, quod sequitur: suffulcit dominus omnes, qui ruunt, et corrigit omnes elisos. adest omnibus dei sanctitas et se humanis auxiliis non subtrahit. sed seruat etiam nunc iustitisBiustitiae et miserieordisemisericordiae propheta rationem. suffulcit enim dominus non conlapsos, sed cadentes, quos, etsi trahat pronus naturae lapsus in casum, paenitentia tamen, quae auctor est desinendi, ne penitus iam ceciderint, sistet in lapsu. ruere enim, non ruisse potest in id confirmatum esse, ne ruerit. § 19 Sed et eriguntur allisi. differt autem ui exteriore conlidi et misseruisse suo casu. alliditur namque ille, quem per diaboli instinctum calens aetas praecipitauit",
+          "candidate_score": 0.655504,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_22_24",
+          "bdc_text": "Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3139",
+          "psc_text": "querella iam beneplaciti in eos adfectus ostenditur. reconciliati enim sumus per corpus et sanguinem Christi ex inimicis in filios deo, cum nobis aeterni sacerdotis placationem inpsenitenti sacramento spopondisset propheta dicente: iurauit dominus, non psenitebitpaenitebit eum: tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech. complacitum ergo est, quod inpsenitensinpaenitens esse iuratum est ei, quo regnante secundum ordinem Melchisedech, id est gentium et rege et sacerdote primum mansuetis salus, deinde splendor est sanctis exultantibus super regem suum. § 4 Sed post sanctorum gloriam intellegendum est, quid ad cantici noui plenitudinem consequatur: lsetabunturlaetabuntur in cubilibus suis. exultationes dei in gutture eorum, et gladii bis acuti in manibus ipsorum. iam non lacrimis stratum rigabitur, nec in hoc mortis corpore degentium ob peccati necessitatem ac dolorem noctibus singulis lectus lauabitur. in cubilibus enim iam suis sancti lsetabunturlaetabuntur in gloria, et ob id dei exultationes semper in gutture. per significationem gutturis internae conscientiseconscientia protestatur adfectomadfectum. sed",
+          "candidate_score": 0.655501,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_74_76",
+          "bdc_text": "Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri . Suric.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472",
+          "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.",
+          "candidate_score": 0.654988,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_31_33",
+          "bdc_text": "erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo . Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3184",
+          "psc_text": "beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic et uos cum omnia feceritis, quae iussero uobis, dicite: serui inutiles sumus: quod necesse habuimus, fecimus. igitur qui agnoscit se deum habere, talem exhibere debet seruitutis humilitatem. sed heechaec confessio non est operum, sed fidei. itaque noninoui testamenti bene annuntiator ait: dixi domino: deus meus es tu. - et quid post haec dicit? 29 agit es ait corr. m. 1 et sic i,ifr. 35 annunciator. 5. Quoniam bonorum meorum non indiges; sanctis, qui sunt in terra. quid tam consequens erat quam quod ait bona sua necessaria non esse sanctis terrae, neque ea bona domini ad usum esse sanctorum terrae habitatorum",
+          "candidate_score": 0.654513,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23_25",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter . Neocomi 3 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2685",
+          "psc_text": "audita sunt, siue per misericordiam dei, cum diu orasset, adiutus iam omnibus peccatis desinentibus confitetur. fidei nostrae utrumque conueniens, ut et dominum laudemus et confiteamur intellecta peccata. § 5 Dehincsequitur: et in conspectu angelorum psallam tibi. parum sibi existimat propheta esse, ut hominibus tantum praesentibus psallat, quia homines corporalium tantum negotiorum officia inspiciant. in eo enim, quod psallit, motammotum conplacitae deo operationis ostendit. non ergo ea, qusequae uidentur in corpore, cerni desiderat, sed ea, quae spiritaliter naturae 5 profeta G nequa aliqua G 6 operatioue GRT ex oratione P 10 animum R contaminauit ex contamiuit P 11 fort. aut si a criminilw* G f ex caedibus PTa 16 extinguendisq. incentiuis (xtinguendisq. in iia ras. nt. 3) R 18 confitens PT ac ex hac R 19 collocat cu ait T 24 audit' T 30 inBpiciunt TE 81 ea om. PTE 82 ea supr. add. P. spiritales contuentur, gerere festinat. scit enim",
+          "candidate_score": 0.654274,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57_59",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora . Rursus fęliciter vale .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2076",
+          "psc_text": "nobis omniaomnis dematatiodemutatio corporeae infirmitatis abscedet, in qua non frigus, non calor, non nox et demutatio, sed aeterna dies et beata temperies sit iastitiasiustitiae in nos sole dominante. cuius temporis requiem iam in deserto dominus prseformans populo suo diurnum calorem columna nubis et nocturnum frigus ac tenebras columna ignis temperabat. in hac igitur aeterna temporum et beata temperie, quisque domini custodiam promeruerit, permanebit, ne natura corporis gelu lunae et calore solis uratur, sed saeculi huius malis et iniuriis liberatus, in aeternis et beatis et temperatis quiescens glorificati corporis sui sumat solidam indemutabilemque naturam.' § 15 Sequitur deinde: dominus custodiet te ab omni malo. et a quibus malis custodiet dominus? non opinor ab his, qufflquae putantur: hsechaec enim sunt infirmitati nostrae et corpori debita, mori, infirmari, egere; quae si mala essent, et Abel uiueret nec Iob cruciatus esset nec Petrus pecunia, quam in eleemosynam poscebatur, eguisset. ergo fidelem animam ab 2",
+          "candidate_score": 0.653887,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_9_11",
+          "bdc_text": "sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. : habebo ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1247",
+          "psc_text": "conpetit V incedere P i 4 expetat PTb 6 in anteriorem V 8 pro nobis don V 9 consistit ex constitit m. 2 V 10 psalmus saluificatae sion PT 11 iudae PTb conclusus est add. m. 2 V 12 in ea VBP rememoratione in T' et retributionis om. V 18 in sanctos ex in sancto R in sfo V sed in illum dauid om. V 14 in fine VRPT 15 nominis (is in ras. 3-4 litt.) R proprietatem V1 narrationem R 16 fine ex sine m. 2 V 19 hic num VP 20 auxili V auxilii ex auxilio m. 1 R sola m. 3 in ras. R potest ut qui Ve, an potest eum qui ? 21 positus sit- in quod om. V 28 ineat scribtum est 1* adiutorium meum super VRe sed cf. Abh. IV, 84 24 et exaltaui RPTE 25 et ne aliquid seruum in illud V. illum",
+          "candidate_score": 0.653571,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_23_25",
+          "bdc_text": "Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat . Vale foeliciter . Neocomi 3 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_290",
+          "psc_text": "salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV, 8. 511 Matth. XIII, 17. 26 Luc. II, 29. 9 luorum faciam r 3 adsumptione ex adaumpsione m. 2 V 6 dabit ex dauit m. 2 V 7 optamus ex optatus m.1V 8 deum om. Vr nuncupari ex nuncuparit V 9 hoc ex haeo m. 2 V ≡ — = i rs itationem corr. tn. 2 V (in rtu. fuit tibis) 10 Eseias V et om. R reuelabit r braccium V 13 post ab omnibus 2 lin. eras. V 14 in psalmus V 15 feoit dominus r 17 reuelabit ex reuelauit m. 2 V 18 et — salutare eius om.",
+          "candidate_score": 0.650876,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_9_11",
+          "bdc_text": "sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. : habebo ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3128",
+          "psc_text": "accedent R ascendent E cf. Acad. p. 20 26 dnSn iJdeum E. me, sed bi, qui merebuntur audire: prope est dominus omnibus imiocantibusinuocantibus eum. illis ergo proprius hymnus est, qui deo propinquabunt, qui per hoc sanctae Hierusalem regnum beatum aeterno regno proximi post regnum domini Iesu Christi in regnum dei patris domino conregnante transibunt apostolo docente: cum tradet regnum deo patri, cum euacuauerit omnem principatum et omnem potestatem et uirtutem. oportet enim eum regnare, donec ponat omnes inimicos sub pedibus eius. omnibus enim subiectis sub pedibus eius nouissima euacuatur mors. cum dixerit: omnia subiecta sunt prseterpraeter illum, qui ei subiecit omnia, tnnctunc ipse subiectus erit illi, qui ei subiecit omnia, ut deus sit omnia in omnibus. hic ergo populus est propinquans regno dei patris per regnum filii dei proximus. regnat itaque dominus traditurus deo patri regnum, non regni potestate cariturus, sed nos, qui regnum eius sumus, deo patri traditurus in",
+          "candidate_score": 0.649106,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3184",
+          "psc_text": "beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic et uos cum omnia feceritis, quae iussero uobis, dicite: serui inutiles sumus: quod necesse habuimus, fecimus. igitur qui agnoscit se deum habere, talem exhibere debet seruitutis humilitatem. sed heechaec confessio non est operum, sed fidei. itaque noninoui testamenti bene annuntiator ait: dixi domino: deus meus es tu. - et quid post haec dicit? 29 agit es ait corr. m. 1 et sic i,ifr. 35 annunciator. 5. Quoniam bonorum meorum non indiges; sanctis, qui sunt in terra. quid tam consequens erat quam quod ait bona sua necessaria non esse sanctis terrae, neque ea bona domini ad usum esse sanctorum terrae habitatorum",
+          "candidate_score": 0.648599,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6_8",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 . septembris adferens confirmationem utque maturarem . Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_751",
+          "psc_text": "sub pedibus suis ponat. oportet, a generatione usque in generationem sit conprehensum, quia generationem hanc spiritalis natiuitatis generatio ex mortuis consequetur, aeternitatis autem suae exceptio, dum in seternumaeternum in conspectu dei est, praedicetur. est autem ipse primogenitus ex mortuis. sed huius regenerationis dominus ad apostolos ita meminit: amen dico uobis, quod uos, qui secuti estis me, in regeneratione, cum sederit filius hominis in sede maiestatis suae, et uos sedebitis super duodecim thronos iudicantes duodecim tribus Israhel. huius igitur generationis tempus ostendit et usque in hanc super dies dierum atanianni regis augentur. ceterum ipse in conspectu dei manebit aeternus iam omnibus, quos redemit, in reges caelorum et coheredes aeternitatis adsumptis. tradens eos regnum deo patri. § 6 Et quia conparticipes et concorporales et conformes eius effecti sint iam in eis nec corruptione nec morte dominante, cum in omnem plenitudinem dei repleantur, subiecit spiritus 14 Matth. XIX, 28. 1 quia add. m.",
+          "candidate_score": 0.648516,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2704",
+          "psc_text": "cognitione P horum cognitione c. § 14 Neque solum magna est dei gloria, sed etiam excelsasexcelsus estethumilia respicit. hinc eminentis celsitudinis suae admiratio maxima est, quod humilia respicit, qui excelsus est. sed quae humilia respicit ? nempe ista: cor contribnlatumcontribulatum et humiliatum deus non spernit; et rursum: et super quem respiciam, nisi super humilem et trementem uerba mea? sed qui excelsus humiiiahumilia respicit, habet in se aiiamaliam quoque admirationem, quod et alta de longe agnoscit. superbpesuperbae et insolentes cogitationes deum non fallunt: agnoscit omnia, et nihil scientiae eius inpenetrabile est. deus, ut scriptum est, prope est his, qui tribulato sunt corde; non admiscetur autem adrogantibus, neque insolentibus prope est. unicuique nostrum pro fidei diuersitate aut proximus est ant remotus, spiritali uirtute, ubi se dignum est, adquiescens. et ideo alta a longe cognoscit, quia et per indignitatem abest ab insolente et per uirtutem, longe licet, quae sunt superba. cognoscit. § 15",
+          "candidate_score": 0.647601,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3197",
+          "psc_text": "dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p. 887, 13 7 iooundatum 80 hebreos. sic eruditum se esse dixit renibus suis quasi in nocte; non dixit in nocte, sed quasi in nocte. non enim penitus contenebrati sunt sensus eius de timore mortis, qui dicebat: uerum non quod ego uolo, sed quod tu. sed tamen non erat sine quadam perturbatione, qui infirmitatem et tristitiam fatebatur. nam si alibi Dauid ait: m eto s mortis cecidit super me, timor et tremor occupauerunt me et operuit me tenebtenebra ra, recte hsechaec tenebra ex timore mortis ueniens, quam minimam fuisse in filio dei conuenit, non nox, sed quasi nox appellatur. itaque significanter",
+          "candidate_score": 0.647176,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_74_76",
+          "bdc_text": "Eruditissimo viro domino Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo ac vigilantissimo . Tiguri . Suric.",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294",
+          "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis",
+          "candidate_score": 0.646395,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_9_11",
+          "bdc_text": "sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. : habebo ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1835",
+          "psc_text": "sqq. I sed add. m. 2 V in pr. 1. om. VC 3 sertutis V 5 misaeratione R in om. V 6 manemus V inbioilla V aliquid optinendi R if. Draeger Synt. If, 833 ad aliquqd obtinendi V ad aliquid obtinendum Cpb 8 adgraegare V di ueljit V 9 uero om. Cpb miserioordiae ex misericordiam m. 2 V ut om. V 10 ut euntes C recipiat ex recipi m. 2 V autem om. C 11 ille pb 16 est add. m. 2 V inoonpraehenaibile R 16 soire eti5 optat Vh 17 hebaeus F1 hebreus R 19 quae ante septimi om. C 20 ex ubula C et subolae V nolit ex nolae V nollet C 21 hebrei V hebrea C hebraea Re mulieret ingrediatur V muliere ingrediatur (ingrediar C) RCe sed cf. adn. Belled. 22 secunda add. m. 2 V sequentis V sequens C 23 sacramentorum U saoram m. 2 V",
+          "candidate_score": 0.646215,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3198",
+          "psc_text": "perturbatione, qui infirmitatem et tristitiam fatebatur. nam si alibi Dauid ait: m eto s mortis cecidit super me, timor et tremor occupauerunt me et operuit me tenebtenebra ra, recte hsechaec tenebra ex timore mortis ueniens, quam minimam fuisse in filio dei conuenit, non nox, sed quasi nox appellatur. itaque significanter dicitur: adhuc autem quasi in nocte erudierunt me renes mei. quid autem erudierunt? scilicet quod sequitur infra, ut prouideret deum in conspectu suo semper, quia a dextris eius est, ut non commoueatur. 11. Pro hoc, ait, iucundatum est cor meum, et exsultauit lingua mea, adhuc autem et caro mea habitabit in spe: quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. notas fecisti mihi uias uitae: implebis me laetitia cum uultu tuo: delectationes in dextera tua. ergo et iucunditates in dextera dei, quibus cunctis repletus est filius. in dextris enim habebat deum. prouidebam dominum, inquit, in",
+          "candidate_score": 0.646088,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2394",
+          "psc_text": "officia propheta exsequitur, scilicet sacrificiorum et holocaustomatum et neomeniarum et sabbatorum, quae omnia umbra sunt futurorum: sed anima eius sustinuit in uerbum dei. propter legem ipse sustinet, id est, ut dixi, corporaliter officia legis gerit. in uerbum autem dei anima sua sustinet: scilicet filii dei aduentum, qui et uerbum dei et deus uerbum est, spiritali( fide expectat. qualiter autem expectet, demonstrat dicens: sperauit anima mea in domino a custodia matutinausque in noctem. recordemur euangeltcaeeuangelicae conparationis tenorem et meminerimus quosdam operarios uineae omnem suo 1 1 digni consortio filio pater recte adque uolens profeta V digni consortio eui (i in ras.) filii pater recte ad quem uolens propheta R digno consortio suo filio ad quS (ad qu3 in ras. P) pater recte uolens per prophetam PT 2 cradetur V Rl creditur Rj PT quoniam Ve qm R quia PTb aput V 3 quia in patre (patrem P) RPT om. V 5",
+          "candidate_score": 0.645842,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_9_11",
+          "bdc_text": "sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. : habebo ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2418",
+          "psc_text": "alii. diis et operabuntur RPTE 5 regim V1 regnabit ex regnauit P et ante intelleget om. V 7 istrahel V 8 isaia ?' de Esaia Jt. I. cum Ezechif.le cortfuso cf. adn. Bened. 9 altum et pascet RP 11 dominus & locutus sum R 14 deberi uenerationS VR det>i uenerationS T debreui ueneratione 7* 16 datae om. V 17 postea ex posea m. 2 V ds supr. scr. P per profetas ex profetas m. 2 V p. profetas P 19 istrael V 20 disponet R disponit VPT iessae V cf. Abh. IV, 80 iesse RPT 24 ob iudioium dei iustus e 26 0 lumen P est enim V cf. Sabatier 111, 387 adn. orat enim RPTE. lucificat omnemhorainem uenienteminhuncmnndum, ob filii dignitatem testamenti pacis heres: omnia enim mihi data sunt in caelo et in terra et: pacem meam relinquo uobis. confiteantur ergo necesse est IudseiIudaei, longe post DaujdDauid tempora esse",
+          "candidate_score": 0.645643,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1483",
+          "psc_text": "prior omnem euangelicarum passionum semitam triuit. si istam apostoli docent, ille prior docnitdocuit; constituit enim sapientia amicos dei etprophetas. si iuste hinc aliquid geritur a nobis, princeps iustitiae nostrae est; est enim ipse iustitia. si ob fidem ad terrorem flagellamur, flagellis ille dorsum suum praebuit. si alapis ad iniuriam csedimurcaedimur, has ille suscepit. si in contumeliam eonspuimur, faciem suam ille non auertit a sputis. § 10 Dux in omnibus ille est: sed dux est diligentibus legem, quam superius se toto in corde custoditurum propheta professus est. non enim hic secundum sermonem grsecitatis. cum dicitur: quia ipsam uolui, ad semitam mandatorum referri potest; quia in graeco, ubi feminino genere semita scripta est, id, quod uelle se ait, masculino genere pronuntiat dicens: 6 Dent. Xm, 4. 9 Matth. X, 38. 13 Sap. VII, 27. 15 I Cor, 1, 30. 2 diligitur V 8 I hanc V 4 deducit t'1 5 adgraedi 1'",
+          "candidate_score": 0.645449,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_488",
+          "psc_text": "inimicis, malum pro malo ex praecepto euangelico non reddens, sed dominicae mansuetudinis semulatoraemulator, cum tribulatur, cum proditur, cum fugatur, dominum, cuius tantum aduersus impios armis utitur, deprecatur. § 2 Psalmo autem huic ex historia titulus praescribitur; sed ante historiam, quatenus et quando et in quem ea, quae sub historia dicuntur, a nobis sint intellegenda, monstrantur. est enim primum: in finem intellectus illi Dauid. tum deinde sequitur: cum uenerunt Ziphsei et dixerunt ad Saul: nonne ecce Dauid absconsus est apud nos? 6 Act. ap. XnI, 92 (cf. I Reg. 13, 14). 13 Lac. XXIII, 46. 1 non ignarus ut profeta R non ignarus eed ut propheta PTE 3 mandati supr. scr. m. 1 R 6 qui Iessae est V qui Iesse est PTe qui filius Iesse eet Rb (TIW TOti 'IeMai). 7 deccrtant V 8 et nomen lenitatem V 9 odia om. V 10 domini om. V reptus est V 11",
+          "candidate_score": 0.645132,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1184",
+          "psc_text": "in Genesi scribitur: et uidit deus quia bona sunt, uitium nullum in rerum creaturis relinquitur, tametsi quaedam humani ingenii corrupta nequitiis sunt, ut ex remediis uenena, ut ex ferro ensis, ut ex igni conttagratioconflagratio, ut ex cibis cruditas, ut ebrietas ex uino, ut postremo partes ipsae et membra corporum ad naturales utique usus utilesque formatae uitiorum se ac criminum ministeria praebuerunt; et cum deo cuncta sint placita, beneplacitum tamen tempus hoc est, quo unigenitus deus in sanguine corporis nostri tamquam inimica ac dissidentia reconciliaturus omnia in caelis et in terra deo esset: cum multiformis illa dei sapientia aliis occulta temporibus nullisque principibus ac magistratibus ; saeculi cognita ad laudem claritatis dei esset reuelanda, cum coheredes et concorporales et conparticipes Christo gentes fierent, cum in eo omnes aduersseaduersae deo uirtutes dehonestarentur, cum mors, postquam in deo esset grassata, desineret, cum lex peccati, quae in carne nostra est, tolleretur, cum reuelationem filiorum",
+          "candidate_score": 0.644415,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_63_65",
+          "bdc_text": "septembris . Dominus Hieronymus Sanctus [ a. R. Hier. Zanchi ] , Italus , ducit filiam domini Coelii Secundi Curionis Itali , exprofessoris Basiliensis , in rhetorica .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_60",
+          "psc_text": "salutis spatium uacuum 7-8 litter. R. 2* et in eo, in quo filius loqui docetur, ipse se ex his, qusequae eommemoratcommemorat, dictorum suorum profitetur auctorem. dicens: populus, quem non cognoui, seruiuit mihi. dum enim et pater dicit: ipse inuocabit me et filius ait: populus seruiuit mihi, ipsos se esse, qui de se loquantur, ostendunt. at uero nunc cum dicitur: sedinsed lege domini fuit uoluntas eius, nulla domini persona de se loquentis ostenditur. sed alterius potius, beatitudinem eius scilicet uiri, cuius in lege domini, uoluntas sit, praedicantis. persona itaque prophefcrpropheta, cuius ore spiritus sanctus loquatur, nunc esse noscenda est officio oris eius ad cognitionem nos sacramenti spiritalis erudiens. § 2 Et cum hfechaec loquatur, quaerendum est, de quo uiro eum loqui intellegere debeamus. ait enim: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas",
+          "candidate_score": 0.644087,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1672",
+          "psc_text": "ingeniiq; nostri (' ingenii nostri quoque V. et inuisibilium sacramentorum extollat. nec sane humana infirmitas in caelestem scientiam se ipsa proueheret, nisi deo donum scientiae per doctrinam spiritus largiente ad cognitionem dittinaediuinae et inperspicabilis naturae erudiretur. uolens igitur propheta praestare nos ac perficere deo dignos et sciens repositum humanae spei esse, ut in caelestem gloriam, si disciplinam eselestiscaelestis oboedientise conseetareturconsectaretur, accederet, ita coepit: in saeculum, domine, permanet uerbum tuum in caelo. § 2 In cselocaelo ait, quia scit in terris propter falsitatem homi- Dum non manere. et quomodo in caelo maneat, ipsa ueluti eorporaliscorporalis contemplationis fide cernitur. non est illic transgressio, non demutatio, non infirmitas, non otium. contueamur solis annuum cursum et menstruum lunae recursum, astrorum quoque aut stationes aut conuersiones aut demutationes: numquid non finibus suis et constitutis terminis ac decretis uicissitudinibus continentur? nihil illic demutatur, nihil differtur, nihil neglegitur: sed in constitutionis suresuae manet lege et in indefessis",
+          "candidate_score": 0.643583,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_26_28",
+          "bdc_text": "septembris 1553 . Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus . Nondum amanuenses habeo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472",
+          "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.",
+          "candidate_score": 0.642495,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_9_11",
+          "bdc_text": "sed propius accedens non minus illi inservire potero ; tum facilius iboa. R. : habebo ?",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_945",
+          "psc_text": "7 Matth. III, 9; Luo. III, 8. 10 Esai. I, 4. 12 Ezeoh. II, 3. 14 Pa. CV, 33. Ibid. 43. ris aflur 2 habraam R abraam T gene pans corr. m. 1 R 4 dixerit P conectens (connectena «) istud RPTa connectens illud t 7 praeferre (pferre P) RPT cf. Sabatier 11, 13 adn. proferre E 10 loountur R ut ait loquuntur PTE esaias R isaias T = esaias P in iraoundiam RPE cundlā 8 in iram T 11 prouocastiB RT prouocatis P prouocasti e hezAhiel R hiezechiel T 18 israhel ex esrahel m. 1 R exacerbant R (παραπιϰραίνονῑας LXX) exacerbauerunt PTE 16 omnis RPT omnes E 16 operatio = = = et misericordia = P in salute R 17 denegans RPT denegantes E prouooat RPT prouocant E 18 in se (e in ras.) R exaltati = iram (eras. s?) R gloriosos ex gloriosus corr. m- 1 R 20",
+          "candidate_score": 0.642337,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1532",
+          "psc_text": "cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem dedisti et reliqua. § 1 Omnis dei sermo, qui scripturis diuinis continetur. m spem bonorum caelestium uocat. atque ob id propheta in omnibus se dei praeceptis mansisse confidens constanter ait: memorare uerbum tuum seruo tuo. numquid promissi sui deus inmemor est? absit istud, ut aliqua subrepere in aeternam atque indefessam uirtutem humanarum infirmitatum genera credantur. sed propheta, qui promissis dei credidit, qui desiderio caelestium detentus est, qui contemptu praesentium futura sperauit, non ad memoriam uerbi sui deum admonet; sed, ut uerbi sui in se seruo suo memor sit, deprecatur, id est, ut ita dignus habeatur, in quo iam deus uerbi",
+          "candidate_score": 0.641554,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1374",
+          "psc_text": "existimandus sseculariumsaecularium opum conparatione delectatus esse, qui nisi cum contemptu atque inopia saeculi diues in domino esse non potuit. § 10 Delectatus autem in uiis testimoniorum dei opus delectationis susesuae agere debebat; et non ambiguum est, quin agat. ait enim in septimo uersu: in mandatis tuis exercebor et considerabo uias tuas. exercitatione igitur et adsiduitate opus est, ut usus rerum necessariarum retineatur; quia periculosa est humanarum mentium et molesta desidia: ac, ne otii consuetudo subrepat, adsiduitas exercitationis adhibenda est. sed retentus etiam hic ordo rationis est. nam prius exercendus est in mandatis dei, tum deinde uiae eius considerandae; quia nisi fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in",
+          "candidate_score": 0.639998,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1482",
+          "psc_text": "1 V) om. VCpE. Moyses uindicat et Iesus secundo Israhel circumcidit et Samuel dignus in unguendo rege deligitur. § 9 Et nunc in hac orat se hic et unctus et rex et propheta deduci. scit enim inbecillam sibi esse naturam, neque se posse hanc semitam sine duce adgredi. dux enim est omnibus hac semita pergentibus deus. dux enim est, cum dicitur: retro post dominum tuum ambulabis et ad eum adhsereto, et rursum: retro post eum ambula, quoniam ipse te deducit. deducit autem, cum ait: qui non tulerit crucem suam et secutus me fuerit, non est me dignus. deducit etiam, cum prior omnem euangelicarum passionum semitam triuit. si istam apostoli docent, ille prior docnitdocuit; constituit enim sapientia amicos dei etprophetas. si iuste hinc aliquid geritur a nobis, princeps iustitiae nostrae est; est enim ipse iustitia. si ob fidem ad terrorem flagellamur, flagellis ille dorsum suum praebuit. si alapis ad iniuriam csedimurcaedimur,",
+          "candidate_score": 0.639907,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1531",
+          "psc_text": "17 diligitur (i in / ras. 3) R om. C 20 percuourrit V 21 dilexi ualde Cpe 29 sed neque — ualde om. C eed neque ait enim om. pe 28 fructus V 24 et erexi manus pE 26 ualde om. pe. XXII. Hllar. Plet. pars I. 27 manus ad mandata, quse diligebat, erexit; non utique contumeliosas aut procaces, sed mandatis humilitatis seruientes, sed operibus misericordise insistentes, sed fidei praecepta. peragentes. operis uero officium semper esse oportet intentum et nulla interdum neglegentis otii dissimulatione cessare. in hoc quoque se manere propheta testatur dicens: et exercebar in ius t i fi cat ion i bus tuis. et exercitatio adsiduitatem operationis ostendit. frequenter itaque sibi esse ac semper intentam praeceptorum obseruantiam docet ad illas, de quibus superius memorauimus, caelestium iustificationum effieientias, nunc se in iustificationibus praesentis et ex futuris adumbratae legis exercens. ZAIN. Memento uerbi tui seruo tuo, in quo mihi spem",
+          "candidate_score": 0.639283,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_10_12",
+          "bdc_text": "tum facilius iboa. R. : habebo ? propter ecclesiam Gallicam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2778",
+          "psc_text": "G quod dictum est Rb 18 non obscurabuntur a te RE non obscurantur G inluminabitar G inluminabitur a te RE 19 ita et lumen eius G ita et lumen eius a te RE 20 a te semel dictum G semel dictum a te RE cf. AbA. IV. 66 22 quia nt GE quia R a deo Bint (sic) RE do sit G 25 conpraehenderunt GR 26 lux ait RE luxit G tenebris secund. loco om. G. § 27 Sequitur deinde: quia tu, domine, possedisti renes meos. suscepisti me de utero matris mese. confitebor tibi, quia terribiliter mirificatus sum. tenet etiam nunc ordinem significationis utriusque, ut se et hominem et deum doceat. cum enim possidentur a deo renes eius et a matris utero suscipitur, eorporaliscorporalis in eo condicio monstratur. in renibus enim uoluptatis est causa. sed cuius renes a deo possidentur, non exeunt in uoluptates corporis incentiua lasciuiselasciuiae. et qui ab",
+          "candidate_score": 0.638909,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194",
+          "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora",
+          "candidate_score": 0.637796,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_37",
+          "bdc_text": "sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2621",
+          "psc_text": "scriptura mox addidit dicens: non fuit dies talis neque prius nequepostea, utsicexaudiretdeus hominem: quia dominus expugnauit in Israhel. in eo enim. quod Iesus exauditus est et pugnabat deus in Israhel, uirtosuirtus eius in gestis, qui et pugnabat et exaudiuit, ostenditur. § 8 Qui fecit caelos in intellectu: quoniam in 8 aecula misericordia eius. faciendorum caelorum sola misericordisemisericordiae suae causa est; neque enim eguit, ut fierent. sed qui bonus est, in id uniuersa fecit, ut plures bonitatis suae copiis uterentur. fecit autem cseloscaelos in intellectu, non inrationabiles, neque informes, neque confusos et inordinatos. sed cum 9 Exod. VIII, 19. 14 Ios. X, 12. 17 Ibid. 14. 1 donans PTE dominans R 8 per aeternae RE per aeternitatem PT nobis dominis RTE nobis dñi P 8 ipse RE spei PT 6 quicquit R 7 in egypto R 10 farahoni R farao (pharao T) PT 18 nanae R sta = = (it eras.)",
+          "candidate_score": 0.637401,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_10_12",
+          "bdc_text": "tum facilius iboa. R. : habebo ? propter ecclesiam Gallicam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2944",
+          "psc_text": "16 et uiam (nitam Gf) tribulatam quae GR et uiam -illam quae p et uiam illam tribulatam quae E 19 in recta terra G quomodo optasse de elementi (cetera desunt) G quomodo optasse de aelementis huius natorae existimabitur R quomodo optasset cum elementi huius natura existimabitur e quomodo optat si de elementi huius creatura dixisse existimas biturjj(yT)& 22 constitui se R 24mihi fac R 27 deus meus ea tupE. bonus deducet me in terram rectam propter nomen tuum, domine. § 12 Consonans apostoli confessio est ad id, quod ait: doce me facere uoluntatem tuam, illud, quod per eum dictum est: et qui putat se scire, nondum scit, quemadmodum oporteat se scire. quod si ne orare quidem adhuc scimitsscimus et loqui desideria nostra non nouimus spiritu potius pro nobis inenarrabilibus gemitibus postulante et inperitiam nostram arcansearcanae scientiae affectu repensante secundum bochoc apostoli dictum: quid enim oremus secundum id, quod oporteat, nescimus;",
+          "candidate_score": 0.637189,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_30_32",
+          "bdc_text": "adhuc est Geneve . . . erit . Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2891",
+          "psc_text": "gloriae retineamus, doctrina atque opus praestat. cum caput nostrum, sedis scilicet uitseuitae et prudentiseprudentiae et omnium sensuum oleo operationis doctrinaeque pinguescat. sed oleum non a peccatore sumendum est; et orandus est deus, ne hoc peccator infundat. ut enim a sancto et fideli uiro argui se uelle prudentis est, quia segrisaegris animis et peccatorum morbo languentibus utilis est seuerae obiurgationis sub honesto auctore medicina: ita miserum est per peccati miserationem usque ad ipsam peccantium misericordiam decidisse. hoc ergo utrumque a se detestatur propbeta. § 10 Sequitur deinde: quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum, absorti sunt continuati petrae iudices eorum. causam, cur absorbeantur continuati petrae, dicit eam, quia adhuc sit oratio sua in beneplacitis 9 Matth. VI, 17. 1 et increpauit R 4 adhuc in ras. R 6 capud R 9 ungite E 10 capud R nram in ras. R 11 ne quid in nobis E 12 adhereret R ungendo",
+          "candidate_score": 0.636784,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_10_12",
+          "bdc_text": "tum facilius iboa. R. : habebo ? propter ecclesiam Gallicam ;",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2195",
+          "psc_text": "10 caeleste mom. V Hierusalem om. R (in G certe caelestem etiam nunc legi potest) 11 in hanc (?) G habitamus R in illa GP in illa ex in illam R 12 em scimus P 14 enigmate GR 15 et illa hierusalem GR om. PE 16 et illa quidem G est illa quidem RP.illa quidem e eclesia G 17 est et RP est G 18 in dfi r 19 sicut R sicuti P 20 hic mecum GPe (airoi μετ' έμού LXX) mecum R. 21 procursibus RE praecorsibi** G procursores (ores in ras.) P cf. praef uerba neque inanis — euolantes, quae sunt in GP, om. R 28 steterimus (ate in ras. t in ners. ineunte add. m. 3) R stet**** G 26 **qui angeloram man**** (?) G. circuitu eius, et dominus in circuitu po.puli sui ex hoehoc 6t usque in saeculum. hos enim secundum superiora exempla montes esse existimabimus humilitatem",
+          "candidate_score": 0.635214,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_39",
+          "bdc_text": "Iussu tuo scripsi illustrissimo comiti Georgio , et postquam 15 dies expectavi , si quis .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_420",
+          "psc_text": "26 gerens (g et r in ras.) R aeterna Y. confessioiiis autem causam addidit dicens: quia fecisti; aoetoremauctorem scilicet llniuersitatisuniuersitatis huius dominum esse confessus, nulli alii docens confitendum, quam qui fecit oliuam fructiferfcmfructiferam spei misericordia in saeculum sseeulisaeculi. § 24 Et quis hic sit, qui fecit ista, demonstrat dicens: et exapectaboexspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum. exspectabit ergo dei nomen, cui confitetur, per quem facta sunt omnia: unus enim deuddeus pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus dominus noster Iesus ObristusChristus, per quem omnia, et nos per ipsum. huius ergo nomen exspectat, Iesum - scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre",
+          "candidate_score": 0.630898,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1212",
+          "psc_text": "opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci ex causa sanationis ostenderet. § 23 Percussus ergo et dominus peccata nostra suscipiens et pro nobis dolens, ut in eo usque ad infirmitatem crucis mortisque percusso sanitas nobis per resurrectionem ex mortuis redderetur. percussum autem se ipse testatus est, commonefaciens discipulos dicti huius: percutiam pastorem, et dispargentur oues gregis. sed et. apostolus dicti huius signiScationemsignificationem haud dissimiliter confirmat dicens: qui filio suo dilecto non pepercit. non pepercit itaque dilecto filio suo, quem et colonis uinese non ignarus, quod occisuri eum essent, destinauit. non pepercerat autem primo illi de terra 3 Gen. XIX, 24. 6 Matth. X, 15. 8 Num. XVI,",
+          "candidate_score": 0.630018,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_281",
+          "psc_text": "corrupti sunt et abominabiles facti sunt in uoluntatibus suis; non est, qui faciat bonum, non est usque ad unum, et reliqua. sequitur in fine: quis dabit ex Sion salutare Israhel? dum auertit dominus captiuitatem plebis suae, lseteturlaetetur Iacob, et exultet Israhel. § 3 Ut enim qui pestilentem urbem ingressus omnes omnino inhabitantes morbo dissolutos et febribus sestuantesaestuantes et diuerso segritudinumaegritudinum genere confectos contemplatus sit et nullum illic medicum inueniens ingemescat et nihil auxilii, nihil remedii adesse tantis malis doleat et desseuire magis membrorum pestem cotidie sentiat sciatque medicum in longinquo positum mederi posse, si adesset, — quod solum superest — dolore desperationis exclamet, dicens: quis est qui eum praesentem efficeret et salutare eius adferret?, omnem scilicet sollicitudinem ad nota conuertens: pari modo spiritus sanctus contuens errorem generis humani, contuens mala saeculi huius ingrauescentia et morbum inmedicabili morte grassantem, ubi deus negatur a stulto, ubi abominandis uoluptatum fallaciis corrupti sint cuncti,",
+          "candidate_score": 0.6293,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_66",
+          "bdc_text": "Sanctus ille ab eadem republica Argentinensi in professionem theologicam honesto stipendio et domo data vocatur .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2596",
+          "psc_text": "quos adorant, uenerantes sint in consortio ueneratorum, ipsi simulacrorum modo emortua corpora sine uitseuitae spiritu relinquendi. § 27 Demonstrato autem errore gentili ad doctrinse ordinem propheticus sermo se rettulit dicens: domus IsraheL benedicite dominum; domus Aaron, benedicite dominum; domus Leui, benedicite dominum; qui timetis dominum, benedicite eum. in his nominum atque officiorum distinctionibus omnem ecclesiae populum conplexus est, sed per nuncupationum et proprietatum significationem ipsa illa officiorum merita dinisitdiuisit. in eo enim, quod dicitur domus Israhel et domus Aaron et domus LeniLeui et qui timetis dominum, aliud ab alio esse discernitur, ut secundum apostolum ad Corinthios scribentem qusedamquaedam fit in nominibus distinctio, cum ait: uocatis, sanctis cum .27 I Cor. 1, 2. 1 sperant in his PT cf. Sabatier II, 263 coofidant in eia E 2 simalachru Pa 8 labor et P 6 formandos P 8 aurium om. P in formam P - 9 cui apiritn aaolante«7 (anolare =,,ausgeben'' 1)",
+          "candidate_score": 0.627407,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_28",
+          "psc_text": "primae quinquagesimae et secundae deinde quinquagesimae et tortiaetertiae rursum quinquagesimae, in qua finis est libri, consummationem diligenter aduertat, prouidentiam dispositorum in hunc ordinem psalmorum cum dispensatione salutis nostrae intelleget conuenire. cum enim primus gradus sit ad salutem, in nouum hominem post peccatorum remissionem renasci, sitque post paenitentisepaenitentiae confessionem regnum illud domini in sanctae illius ciuitatis et caelestis Hierusalem tem- x pora seroatum, et postea consummata in nos caelesti gloria in dei patris regnum per regnum filii proficiamus, in quo debitas deo laudes uniuersitas spirituum praedicabit: facile intellegemus in singulis psalmorum uirtutibus sub quinquageno nameronumero conlocatis sacramentum dispositionis huius quinquagenarisequinquagenariae contineri. § 12 Esse autem haec sabbata sabbatorum, septenarius numerus per septem in septuplum connumeratus ostendit; quem tamen ogdoas, quia dies eadem prima quae octaua, seeundumsecundum euangelicam plenitudinem in ultimo sabbato adiecta consummat. et haec quidem sabbata sabbatorum ea ab apostolis religione celebrata sunt, ut his quinquagesimae diebus nullus neque in",
+          "candidate_score": 0.626786,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_42",
+          "bdc_text": "nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_285",
+          "psc_text": "inopis confunditur, et spes patientisepatientiae eius inluditur: his igitur ita grassantibus malis et toto orbe dominaotibusdominantibus conscius spiritus sanctus eius, qui solus opem ferre possit, exclamat: quis dabit ex Sion salutare Israhel? non enim Moyses dederat, non Elias, non Esaias, non prophetepprophetae; omnia legis opera aduersus tantam morborum pestem infirraabanturinfirmabantur. opus erat medico, qui una atque eadem auxilii sui ope nniuersauniuersa curaret et tot ac uarios in toto orbe langnoreslanguores non arte, non opere, — quia quando opus et ars singulis adhibita profuisset? — sed uerbi potestate sanaret. hunc requirit spiritus, hunc exspectat, ad cuius aduentum febris quiesceret, csecitascaecitas desineret, paralysis non esset, mors non occuparet: hunc exspectat, hunc proclamat, hunc orat: quis dabit ex Sion salutare Israhel? sed in singulis uerbis singulae uirtutes sunt explicandae. § 4 Sion quae sit, apostolus docet, cum dicit: accedamus ad Sion montem etad sanctam ciuitatem Hierusalem; omnes enim currimus adprehendere, in quo sumus",
+          "candidate_score": 0.626663,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_27",
+          "bdc_text": "Deditissimus et obsequentissimus tuus Carolus Molinaeus , hactenus Parisiensis , nunc Argentinensis designatus iurisconsultus .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472",
+          "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.",
+          "candidate_score": 0.626007,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_66",
+          "bdc_text": "Sanctus ille ab eadem republica Argentinensi in professionem theologicam honesto stipendio et domo data vocatur .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2600",
+          "psc_text": "quod est proprium Israhel, in primo benedicentium ordine conlocanitconlocauit, qui officium. in quo esset, atque honorem sacerdotis hac ipsa cogniti per fidem et contemplati dei nirtuteuirtute praecelleret: quia, cum plures sint Aaron, id est sacerdotes, pauci tamen Israhel, id est qui cognitione mentis deum contemplatari sint, reperientur. hi ergo primum ad benedicendum aduocantur, oeterisceteris aliis post eos in eo, quo et ipsi essent, officio benedicturis. sed benedicunt deum et domus Israhel et domus Aaron et domus Leui et omnes, qui timent dominum, eum scilicet, qui est benedictus deus ex Sion, qui habitat Hierusalem, sanctum montem Sion et ciuitatem caelestem. ecclesiam primitiuorum, manentium et scriptorum in caelis, in 12 Gal. VI, 16 4 secundo (scSo T) TE BcSm P 9 sacerdoti P 11 prae T$P i auper. (sup a) E omnes hos TE oAib (ib m. 2 in nu.) hos P 12 quodquod Pl 14 mmistros PTe miuietri b 21 hac",
+          "candidate_score": 0.624025,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_32",
+          "bdc_text": "Sed dum ero deo dante in professionis actu , spero non defuturos idoneos , quot indigebo .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1374",
+          "psc_text": "existimandus sseculariumsaecularium opum conparatione delectatus esse, qui nisi cum contemptu atque inopia saeculi diues in domino esse non potuit. § 10 Delectatus autem in uiis testimoniorum dei opus delectationis susesuae agere debebat; et non ambiguum est, quin agat. ait enim in septimo uersu: in mandatis tuis exercebor et considerabo uias tuas. exercitatione igitur et adsiduitate opus est, ut usus rerum necessariarum retineatur; quia periculosa est humanarum mentium et molesta desidia: ac, ne otii consuetudo subrepat, adsiduitas exercitationis adhibenda est. sed retentus etiam hic ordo rationis est. nam prius exercendus est in mandatis dei, tum deinde uiae eius considerandae; quia nisi fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in",
+          "candidate_score": 0.622878,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_6",
+          "bdc_text": "Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_29",
+          "psc_text": "§ 12 Esse autem haec sabbata sabbatorum, septenarius numerus per septem in septuplum connumeratus ostendit; quem tamen ogdoas, quia dies eadem prima quae octaua, seeundumsecundum euangelicam plenitudinem in ultimo sabbato adiecta consummat. et haec quidem sabbata sabbatorum ea ab apostolis religione celebrata sunt, ut his quinquagesimae diebus nullus neque in terram strato corpore adoraret neque ieiunio festiuitatem spiritalis huius beatitudinis inpediret; quod ipsum extrinsecus etiam in diebus dominicis est constitutum, qui ultra sabbati numerum per plenitudinem euangelicaBeuangelicae praedicationis accedunt. namque cum in septimo die sabbati sit et nomen 1 et secundae deinde quinquagesimae et tertiae rursum t et secundae deinde quinquagesimae (quinquagensimae V) centesimum (centensimam V) psalmum et tertiae rursum Vr et secundae deinde quinquagesimae psalmum et tertiae rursum E 3 aduertit r prouidentia V 4 dispensatione ex dispensationem m. 2V 7 sitque ex sitquae m. 2 V 9 seruatum Vr reseruatum E consummatae r 10 fili V 11 intellegemus",
+          "candidate_score": 0.619284,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_40_42",
+          "bdc_text": ". . Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_285",
+          "psc_text": "inopis confunditur, et spes patientisepatientiae eius inluditur: his igitur ita grassantibus malis et toto orbe dominaotibusdominantibus conscius spiritus sanctus eius, qui solus opem ferre possit, exclamat: quis dabit ex Sion salutare Israhel? non enim Moyses dederat, non Elias, non Esaias, non prophetepprophetae; omnia legis opera aduersus tantam morborum pestem infirraabanturinfirmabantur. opus erat medico, qui una atque eadem auxilii sui ope nniuersauniuersa curaret et tot ac uarios in toto orbe langnoreslanguores non arte, non opere, — quia quando opus et ars singulis adhibita profuisset? — sed uerbi potestate sanaret. hunc requirit spiritus, hunc exspectat, ad cuius aduentum febris quiesceret, csecitascaecitas desineret, paralysis non esset, mors non occuparet: hunc exspectat, hunc proclamat, hunc orat: quis dabit ex Sion salutare Israhel? sed in singulis uerbis singulae uirtutes sunt explicandae. § 4 Sion quae sit, apostolus docet, cum dicit: accedamus ad Sion montem etad sanctam ciuitatem Hierusalem; omnes enim currimus adprehendere, in quo sumus",
+          "candidate_score": 0.61723,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_40_42",
+          "bdc_text": ". . Montbliguardi , ut domini Tusani cura . . . nemine ob pestem prodeunte , misi Genevam ad Ioachimum Solerum Germanum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2832",
+          "psc_text": "generalis autem forte et ex RE 20 profetiae G profetae R nosoitur GE noscetur R 22 praeoe GR1. 83 depraecari GR1. nescio quid et sublimius elocuntur, eius potius hominis, in quo ex partu uirginis ad sacramentum humanae salutis unigenitus dei filius natus est, repertus est psalmus iste intellegi oportere. secundum eam enim qusequae in se generis fuit utriusque naturam. dei uidelicet atque hominis, non modo in euangeliis, sed etiam in prophetis ita coaptatis ad utrumque dictis locutus est, ut. dum diuinitatis susesuae inpassibilem atque indemutabilem uirtutem docet, infirmitatem quoque naturae corporeae non taceret: rursumque, cum ex susceptione carnis infirmitatis in eo sermo esset, praeconium quoque mox non infirmandse ex aliquo dioi.. nitatis adsisteret. quod enim deus est, naturae suae est; quod autem homo fuit, naturae nostrae adsumptio est. loquitur itaque in psalmo ex infirmitatis nostrae, quam adsumpsit, affectu, cum traditorem suum nouit, cum consilia aduersum se inita prospicit, cum quaestionum",
+          "candidate_score": 0.616834,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_68_70",
+          "bdc_text": "septembris omnes libros et paucas sarcinas unica grandi cista inclusi ; die 11 . septembris nuncium . . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2464",
+          "psc_text": "notiuoti sacramento quaesita est, quae prophetise scientia in loco audita est, quae gentium cultu frugifero reperta est, quae introeuntibus frequentabilis est, quae loco indemutabilis est, quae adorantium religione uenerabilis est. § 16 Sed non solum tu, domine, exsurge in requiem tuam, sed et tu et arca sanctificationis tuae. non areaarca testamenti, non arca legis, sed arca sanctificationis tuae. et quidem esse arcam testamenti meminimus intus ac foris auream, ubi tabulae lapidum, ubi sanctae litterae, ubi liber testamenti, ubi gomor mannse. sed hsec omnia eius, quod dominus adsumpsit, corporis species est, omne in se sacramentum continens legis. nunc et deitatis spiritu et origine carnis unitum intus scilicet et foris aureum est — est enim dominus Iesus in gloria dei patris — mannam in se seternam continens — ipse enim est panis uiuus — testamenti intra se tabulas et legis librum conseruans — sunt enim in eo uerba uitaB. ut igitur cum",
+          "candidate_score": 0.606582,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_70_72",
+          "bdc_text": "septembris nuncium . . . die 19 . septembris cimbam ingrediar , ut postridie cum libris ingrediar Argentinam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_15",
+          "psc_text": "nisi in aduentum domini ex nirgineuirgine in hominem procreandi intellectaintellectas et recognitae fuerint, mtellegentiseintellegentiae earum uis obsignata habeatur et clausa. tamen nequaquam psalmorum librum nisi per fidem aduentus eius posse intellegi, ita beati Ioannis Apocalypsi docemur: et angelo PhiladelphieePhiladelphiae ecclesisBecclesiae scribe: haec dicit sanctus et uerus, qui habet ctaaem Dauid, qui aperit, et nemo claudet; qui claudit, et nemo aperietaperi. elauem igitur Dauid habet, quia ipse hsechaec septem qusedamquaedam signacula, qusequae de corporalitate eius et passione et morte et resurrectione et gloria et regno et iudicio Dauid de eo in psalmis prophetat, absoluit, aperiens, quod nemo claudet, et claudens, quod nemo aperiet; quia per hanc, quae in illo expleta est prophetia, aperiet, quod nemo prsecludet, et contra expletae in eo prophetdaBprophetiae fide abnegata claudet, quod nemo possit aperire. nullus enim nisi ille, in quo heBc prophetata sunt et expleta., clauem intellegentiseintellegentiae huius impertiet. denique id ipsum in consequentibus docuit, dicens:",
+          "candidate_score": 0.605842,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 16,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1",
+      "max_score": 0.690857,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_20_22",
+          "bdc_text": "Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611",
+          "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse",
+          "candidate_score": 0.690857,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611",
+          "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse",
+          "candidate_score": 0.683838,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21_23",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres . Venerandum patrem dominum Pellicanum , dominum Bibliandrum , generos tuos et amicos salvere meo quoque nomine desydero . Dominus Guilelmus Farellus , pastor fidissimus , cuius ministerio rursus hodie sacram domini coenam percepi , gnaviter munus suum obit teque et totam ecclesiam tuam salutat .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611",
+          "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse",
+          "candidate_score": 0.680768,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1213",
+          "psc_text": "dicens? si enim putauerimus byperbatonhyperbaton, ut ordo uerborum sit: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiare uobis uerba domini dicens: ego sum dominus deus tuus, non erit uei-um. non enim haec uerba per Moysen populus, sed de medio ignis audiuit: quod cum sustinere non posset audito decalogo, postulauit. ut per Moysen cetera audiret. restat ergo, ut quod positum est \"dicens\" pro eo positum intellegamus, ac si esset: \"cum dieeret\", ut iste sit sensus: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiar nobisuobis uerba domini, quoniam timuistis a facie ignis et non ascendistis in montem, cum diceret: ego sum dominus deus tuus. ut subauditur \"cum diceret utique dominus\". cum enim haec uerba diceret dominus, quae consequenter ex decalogo cuncta commemorat, tunc timuit populus a facie ignis et non ascendit in montem et rogauit, ut per Moysen potius uerba domini audiret. 3 cf. Ex. 20,",
+          "candidate_score": 0.678822,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_847",
+          "psc_text": "eo loco ignis exiit, ubi erat arca testimonii. non enim in loco aliquo ita est dominus, quasi alibi non sit. cap. 31 Posteaquam exeunte igne a domino incensi mortui sunt filii Aaron. qui ausi sunt in batillis suis adhibito igne alieno incensum inponere domino — quod ideo non licebat, quia ex illo igne qui diuinitus in altare uenerat deinceps custodito omnia erant accendenda quae in tabernaculo accendi oportebat — mortuis ergo illis ait Moyses: hoc est quod dixit dominus dicens: in eis qui mihi adpropinquant sanctificabor et in omni synagoga glorificabor, eos adpropinquare domino uolens intellegi, qui in tabernaculo sacerdotio fungebantur; sanctificari autem in eis etiam uindicando, sicut factum est. utrum, ut hinc sciretur quam minus aliis parcat, si illis non parcit — quo sensu dictum est: si iustus uix saluus erit, peccator et inpius ubi parebuntVparebunt — an potius secundum illud: cui plus datur. plus exigitur ab eo? et",
+          "candidate_score": 0.676661,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1213",
+          "psc_text": "dicens? si enim putauerimus byperbatonhyperbaton, ut ordo uerborum sit: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiare uobis uerba domini dicens: ego sum dominus deus tuus, non erit uei-um. non enim haec uerba per Moysen populus, sed de medio ignis audiuit: quod cum sustinere non posset audito decalogo, postulauit. ut per Moysen cetera audiret. restat ergo, ut quod positum est \"dicens\" pro eo positum intellegamus, ac si esset: \"cum dieeret\", ut iste sit sensus: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiar nobisuobis uerba domini, quoniam timuistis a facie ignis et non ascendistis in montem, cum diceret: ego sum dominus deus tuus. ut subauditur \"cum diceret utique dominus\". cum enim haec uerba diceret dominus, quae consequenter ex decalogo cuncta commemorat, tunc timuit populus a facie ignis et non ascendit in montem et rogauit, ut per Moysen potius uerba domini audiret. 3 cf. Ex. 20,",
+          "candidate_score": 0.668973,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33_35",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . . sim a fructu operum . Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_650",
+          "psc_text": "a domino dicta Moysi. non ergo illi soli hoc munus diuinitus habuerunt, qui nominatim commemorantur, sed fortasse praecipue atque excellentius. laudandus est autem in his omnibus non adtractus ad opus seruiliter animus, sed liberaliter sponte deuotus. cap. 171 Notandum quod illi qui sapientes appellantur, effectores operum sancti, etiam moribus tales erant, ut cum ipsi susciperent omnia, quae populus offerebat existimans necessaria, quibus illa omnia conplerentur, <et> uiderent plus offerri quam erat necesse, [et] dixerint Moysi. atque ille per praeconem ultra populum offerre prohibuit. poterant autem, si uellent, multa auferre, sed modestia prohibuit uel religio terruit. cap. 172 Posteaquam descendit Moyses de monte, opera commendantur tabernaculi construendi et uestis sacerdotalis: de quibus faciendis antequam aliquid praeciperet, locutus est ad populum de sabbati obseruatione. ubi non inmerito mouet, cum decem uerba legis acceperit in tabulis lapideis iterum, quas ipse excidit, ipse conscnpsitconscripsit, quare de solo sabbato, posteaquam descendit, populum admonuit. si enim",
+          "candidate_score": 0.667275,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_4_6",
+          "bdc_text": "Eadem die novas literas habui ex Augusta . Tuum vero gravissimum et amantissimum consilium secutus domino Gulielmi Farelli , pastoris fidelissimi et amicorum , qui tecum censuerunt , certum Argentinae destinavi nuncium conditiones acceptans , etiam minore parte contentus . Nuncius , qui die undecimo rediturum se spopondebat , rediit die vicesimo secundo videlicet 2 .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1218",
+          "psc_text": "36, 26 26 Hierem. 38 (31), 31. 32. 33.34 2 domini S 3 dici quae dicebat] dioquedscebat N 9 manifestantur N 11 caloniosis N 14 dicentibus VIUl 18 dabis V in eis om. T 20 hinc S gratiS sui N concede N 27 Israhel-domum om. N quoniam hoc testamentum quod disposui ad eos: post dies illos dans leges meas in cor eorum et in mente eorum superscribam eas et iniquitatum eorum et peccatorum eorum non memor ero amplius. hic enim discreuit nouum testamentum a uetere, quod in uetere data est lex in tabulis lapideis, in nouo autem in cordibus, quod fit per gratiam. unde et apostolus dicit: non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus, et alio loco: idoneos nos, inquit, fecit ministros noui testamenti non litterae, sed spiritus. cap. 12 Quod ait de domino: et in nomine eius iurabis, non ita praeceptum accipiendum est, quasi iurari iusserit, sed",
+          "candidate_score": 0.66373,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611",
+          "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse",
+          "candidate_score": 0.661884,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_21",
+          "bdc_text": "Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_608",
+          "psc_text": "dominus: ego transibo ante te gloria mea et uocabo nomine domini in conspectu tuo: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, cum paulo ante dixisset: ipse antecedam et requiem tibi dabo. quod Moyses sic uidetur acce- 10 pisse \"antecedam te,\" tamquam non ei populoque praesens in itinere futurus esset, et ideo ait: si non tu ipse simul ueneris nobiscum, ne me educas hinc et cetera. deus autem neque hoc ei negauit dicens: et hoc tibi uerbum quod dixisti faciam. quomodo ergo, cumdixisseteiMoyses: ostende mihi gloriam tuam, rursus tamquam praecessurus et non cum eis simul futurus uidetur dicere: ego transibo ante te, nisi quia hoc aliud est? ille quippe intellegitur loqui et dicere: transibo ante te, de quo dicit euangelium: cum uenisset hora, ut transiret Iesus de hoc mundo ad patrem: qui transitus etiam pascha interpretari perhibetur. haec itaque magna omnino prophetia est. ipse enim ante omnes",
+          "candidate_score": 0.660689,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1623",
+          "psc_text": "deum uocabant. illud enim tertium, quod deum putauerant qui erat angelus, dici non potest apertissime dicente scriptura: tunc cognouit Manoe quoniam angelus domini est. sed unde metuebant mortem? non enim scriptura in Exodo dixerat: nemo uidet faciem angeli et uiuet, sed \"faciem meam\" dixit, cum deus loqueretur. an et in hoc ipso, quod in angeli praesentia deum cognouerat Manoe, ita perturbatus est, ut mortem timeret? quod autem illi uxor sua respondit: si uellet dominus mortificare nos, non accepisset de manu nostra holocaustoma et sacrificium nec inluminasset nos omnia haec, sed nec audita fecisset 1 Ex. 33, 20 5 Iud. 13, 19-22 28 Iud. 13, 23 1 uidere faciem meam T 3 igne NT 5 angelum ipsum T 7 et om. V exp. T 10 flammii T 11 et uxor] uxorque PSbd 13 ammanoe N 18 sed—uidimus om. S 23 metuebat bd 25 in om. N 27 morte N 30 nobis",
+          "candidate_score": 0.654634,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_35_37",
+          "bdc_text": "Mensis est , quo Diviono vulgarunt obitum meum , eo ( puto ) quod nil inde vid. . . ut solitus eram ; sed mox adversarii sentient deum adhuc opera me , imo sua in me uti .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1620",
+          "psc_text": "non tamen sibi, sed domino; propter hoc maxime, quia gens Israhel illo tempore consueuerat quibuslibet diis falsis sacrificare: unde et tunc offenderat deum, ut traderetur inimicis per quadraginta annos. cap. 54 Quid sibi uult, quod, postea quam manifestatus est Manoe et uxori eius angelus, qui cum eis loquebatur, dixit idem Manoe uxori suae: morte moriemur, quoniam deum uidimus? ex illa scilicet legis sententia, ubi 5 Iud. 13, 16. 15 12 Iud. 13, 16 23 cf. Iud. 13, 1 26 cf. . Iud. 13, 20. 21 27 Iud. 13, 22 1 hoc est V 2 sicera 2V tot N 4 Manue (sic ubique) bd 7 sec. cod. Alex. et Lag. uis T 8 tibi nunc PVTbd 8 (et 11) haecdum N 12 έάν βιάσ με cod. Alex. et Lag. 19 uocatur T 20 potius fieri bd 22 consuerat P 25 postquam (post 8. l. m. 2) P 28 ibi P scriptum",
+          "candidate_score": 0.653754,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_33",
+          "bdc_text": "Precibus tuis et ecclesiae tuae opus meum et beneficium datum a domino commendo , ut non amplius s. . .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_624",
+          "psc_text": "s. l. m. 2) C, PVTEug essem corde compunctus. deinde addidit: peccatum meum cognoui et facinus meum non operui: posteaquam uiderunt, quanto scelere Christum crucifixerint. et quia receperunt consilium, ut agerent paenitentiam et in baptismo remissionem peccatorum acciperent, dixi, inquit, pronuntiabo aduersus me delictum meum domino, et tu remisisti inpietatem cordis mei. Hanc autem prophetiam potius fuisse quam locutus est dominus ad Moysen satis res ipsa indicat, quandoquidem de petra uel cauerna eius et de manus eius superpositione, de uisione posterionimposteriorum eius nihil postea uisibili opere subsecutum legitur. mox enim adiungit interposito articulo scriptura: et dixit dominus ad Moysen, cum ipse dominus utique etiam illa, quae supra sunt, loqueretur. atque inde contexit quid deinceps dominus dicat: excide tibi duas tabulas lapideas sicut et primas et cetera. cap. 155 Quid est quod dictum est de domino: et reum non purificabit, nisi: non eum dicet innocentem? cap. 156 Deus in monte duas",
+          "candidate_score": 0.65308,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_46_48",
+          "bdc_text": "avaritia et durieties . Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_710",
+          "psc_text": "etaet bases earum decem: eadem dicit aulaea quae tentoria. latus quod est ad orientem quinquaginta cubitorum tentoria. post haec redit ad posteriora tabernaculi, ut ostendat quemadmodum illae decem columnae spatium de quo loquebatur atrii complectebantur. quindecim cubitorum, inquit. quod est a dorso. dorsum appellat, quia posteriora tabernaculi erant. id est a parte occidentis. et columnae, inquit, eorum tres et bases earum tres. et a dorso secundo hinc et hinc secundum portam atrii aulaea quindecim cubitorum: columnae eorum tres et bases earum tres. manifestum est certe eadem duo dorsa dici hoc loco. cum commeraoranturcommemorantur omnia quemadmodum facta sint, quae latera dicebantur, quando praecipiebatur, ut fierent: latera scilicet, quia hinc atque inde coniuncta portae occidentalis atrii spatium concludebant, dorsa uero, quod a tergo tabernaculi erant haec pars atrii, id est a parte occidentali. sequitur autem et dicit: omnia aulaea atrii de bysso torta. et bases columnarum aereae et ansae earum argenteae et",
+          "candidate_score": 0.635298,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_47_49",
+          "bdc_text": "Biduo non inveni , qui bigerium idoneum indicarent etiam si quidem interim abirent Basileam ; tandem coactus fui die tertio cuidam ocioso domi 4 solatos et pro vectigali 9 baziones offerre , ut biga unicam cistam ferret Basileam . Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_766",
+          "psc_text": "potest N 9 exequi IsSVT exse C 10 fin. a om. C' 13 est om. N alia pi V 14 qnę YJT dicebantur SV 16 ei] et N conuerso] cognouero P'SIVj Y in mg. offert: comutato 17 et om. N suo autem V 18 possit C tantum. quod cod. CPSNVT offerunt, inchtsi 22 ab V omni, etsi cod. CPSNVIT praebetur, inclusi inmunditia V quaip V 23 et] et si bd latuerit] latuit (la add. m. 2) P,NT luit iST1 26 oues C afferet CT afferret PSlTri afferre et N turtures aut duos pullos columbinos domino, unum pro peccato et unum in holocaustoma. certe hic aperit quaestionem, de qua superius cum loqueretur ambigebamus. ideo quippe uidetur dicere: unum pro peccato, alterum in holocaustoma, quoniam non offerebatur sacrificium pro peccato nisi cum holocausto. denique cum prius seorsum de holocaustis loqueretur, commemorauit turturem et non dixit duos; nunc uero ideo duos dicit, quia",
+          "candidate_score": 0.629072,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_14",
+          "bdc_text": "Tum habebo typographia etiam Gallica , nedum Latina , brevi spero me tibi amplius gratificaturum , consilii tui paterni foelicem exitum et successum ad finem huius hebdomadae librorum sarcinis traditis deo duce profecturus sum .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1564",
+          "psc_text": "PSV non] eum non Tbd 21 proficiendo V orbitare d 23 linscemodi P1 24 ut] ne T 27 eandem N ista sententia duo nos praecipue diuinarum scripturarum testimonia retardarent, ut hanc rem gestam et in libris tantae auctoritatis memoriae commendatam diligentius, quantum dominus adiuuat, et cautius perscrutemur, ne in ullam partem iudicium temerarium proferamus. unum, quod in epistula ad Hebraeos iste Iephte inter tales commemoratur, ut eum culpare uereamur, ubi sic scriptum est: et quid adhuc dicam? deficit enim me tempus enarrandi de Gedeon. Barac, Samson et Iephte et Dauid et Samuel et prophetis, qui per fidem uicerunt regna operantes iustitiam consecuti sunt promissones; alterum, quod ubi de illo ista narrantur, quod tale uouerit et inpleuerit notumuotum, praemisit scriptura dicens: et factus est super lephteIephte spiritus domini; et perrexit Galaad et Manasse ettransiit speculam Galaad et de specula Galaad ad trans filios Ammon. et uouit Iephte uotum domino et cetera",
+          "candidate_score": 0.619549,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1448",
+          "psc_text": "om. V 6 internecionem bd 7 timorcm pr. N 9 uoluit S 12 reddat N illis] his bd 16 Expliciunt quaestiones ihs nane. Incipiunt questiones iudicum fol. 108 P, fol. 168 V, fol. 152 T Incipiunt quaestiones de libro iudicum p. {).!3 S Eipf questiones de libro iu naue. Incipiunt locutiones de libro iudicum fol, 130 N 17 Expi loquutiones indicum. InC quaestiones eiusdem libri fol. 132 N 18 finem N 20 redditar N XXVIII Aa;. sect. III pars 3 29 ascendet nobiscum ad Chananaeum dux ad bellandum in eo? et dixit dominus: ludas ascendet; ecce dedi terram in manu ipsius. hic quaeritur, utrum aliquis homo ludas uocabatur, an ipsam tribum ita ut solet sic appellauit. sed illi, qui interrogauerant dominum, post mortem Iesu Naue ducem requirebant: unde putatur unius expressum hominis nomen. uerum quia non solet duces nominare scriptura cum constituuntur nisi commemorata etiam origine parentum et constat post",
+          "candidate_score": 0.610295,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1447",
+          "psc_text": "QVAEST. I. In fine libri Iesu Naue breuiter narrator porrexit historiam, quo usque filii Israhel ad colendos deos alienos declinauerunt; in hoc autem libro ad ordinem reditur, quomodo consequentia gesta fuerint post mortem Iesu Naue. non ergo ab illo tempore incipit liber, quo populus ad colenda simulacra defluxit, sed a prioribus interpositis temporibus, quibus ea gesta sunt, post quae ad illa peruenit. cap. 2 Et factum est postquam defunctus est Iesus, interrogabant filii Israhel in domino dicentes: quis 11 II Tira. 4, 14. 1 i 18 cf. Ios. 24, 33 25 Iud. 1, 1. 2 2 eias PSl 5 in om. V 6 internecionem bd 7 timorcm pr. N 9 uoluit S 12 reddat N illis] his bd 16 Expliciunt quaestiones ihs nane. Incipiunt questiones iudicum fol. 108 P, fol. 168 V, fol. 152 T Incipiunt quaestiones de libro iudicum p. {).!3 S Eipf questiones de libro iu naue. Incipiunt",
+          "candidate_score": 0.609471,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_51",
+          "bdc_text": "v. lucubr. an andere Schrift mee proximam descedentem navim cum illis ingrediar .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1446",
+          "psc_text": "eis tanta fides fuit, etiam cum aduersariis suis praeualuissent, pugnare cum eis usque ad interemptionem eorum timore non ausi sunt. quem timorem, ut dixi, non de malitia neque de superbia uel contemptu praecepti dominici, sed de animi infirmitate uenientem noluit eis dominus inputare, cum eis per legum nouissima loqueretur. unde et apostolus, Alexander, inquit, aerarius multa mala mihi ostendit; reddet illi dominus secundum opera ipsius. de illis autem, qui eum periclitantem non malitia sed timore deseruerant, ita locutus est: in prima mea defensione nemo mihi adfuit sed omnes me dereliquerunt; non illis inputetur. LIBER SEPTIMVS. QVAEST. DE IVDICIBVS. cap. 1 QVAEST. I. In fine libri Iesu Naue breuiter narrator porrexit historiam, quo usque filii Israhel ad colendos deos alienos declinauerunt; in hoc autem libro ad ordinem reditur, quomodo consequentia gesta fuerint post mortem Iesu Naue. non ergo ab illo tempore incipit liber, quo populus ad colenda simulacra defluxit, sed a",
+          "candidate_score": 0.602371,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_49",
+          "bdc_text": "Duplum ad rationem ponderis mercatoribus solitam offer[r]ebam , sed noluerunt .",
+          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_766",
+          "psc_text": "potest N 9 exequi IsSVT exse C 10 fin. a om. C' 13 est om. N alia pi V 14 qnę YJT dicebantur SV 16 ei] et N conuerso] cognouero P'SIVj Y in mg. offert: comutato 17 et om. N suo autem V 18 possit C tantum. quod cod. CPSNVT offerunt, inchtsi 22 ab V omni, etsi cod. CPSNVIT praebetur, inclusi inmunditia V quaip V 23 et] et si bd latuerit] latuit (la add. m. 2) P,NT luit iST1 26 oues C afferet CT afferret PSlTri afferre et N turtures aut duos pullos columbinos domino, unum pro peccato et unum in holocaustoma. certe hic aperit quaestionem, de qua superius cum loqueretur ambigebamus. ideo quippe uidetur dicere: unum pro peccato, alterum in holocaustoma, quoniam non offerebatur sacrificium pro peccato nisi cum holocausto. denique cum prius seorsum de holocaustis loqueretur, commemorauit turturem et non dixit duos; nunc uero ideo duos dicit, quia",
+          "candidate_score": 0.59235,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 17,
+      "cf_id": "cf021",
+      "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus",
+      "max_score": 0.690755,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_54_56",
+          "bdc_text": "sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur . Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . .",
+          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_278",
+          "psc_text": "quid regnet nunc Dominus dispensatione sacramenti sui per incarnationem atque passionem. Nam secundum id quod Verbum Dei est, tam sine fine quam sine initio et sine intermissione est regnum ejus. Secundum id autem quod Verbum caro factum est (Joan. I, 14), coepit regnare in credentibus per fidem incarnationis suae. Unde est etiam illud: Dominus regnavit a ligno (Psal. XCV, 10) . Hinc autem evacuavit omnem principatum et omnem potestatem et virtutem, dum non per claritatem ejus, sed per humilitatem salvi fiunt credentes in eum. Hoc est absconditum a sapientibus et prudentibus, et revelatum parvulis (Matth. XI, 25); quoniam placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes (I Cor. I, 21). Neque quidquam se inter parvulos scire dicit Apostolus, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum (Id. II, 2). Qua praedicatione tamdiu opus est, donec ponantur omnes inimici sub pedibus ejus: id est, ipsi humilitati ejus, quam pedum nomine significari arbitror, cedat",
+          "candidate_score": 0.690755,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur . Sed adibit libe. . .",
+          "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_278",
+          "psc_text": "quid regnet nunc Dominus dispensatione sacramenti sui per incarnationem atque passionem. Nam secundum id quod Verbum Dei est, tam sine fine quam sine initio et sine intermissione est regnum ejus. Secundum id autem quod Verbum caro factum est (Joan. I, 14), coepit regnare in credentibus per fidem incarnationis suae. Unde est etiam illud: Dominus regnavit a ligno (Psal. XCV, 10) . Hinc autem evacuavit omnem principatum et omnem potestatem et virtutem, dum non per claritatem ejus, sed per humilitatem salvi fiunt credentes in eum. Hoc est absconditum a sapientibus et prudentibus, et revelatum parvulis (Matth. XI, 25); quoniam placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes (I Cor. I, 21). Neque quidquam se inter parvulos scire dicit Apostolus, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum (Id. II, 2). Qua praedicatione tamdiu opus est, donec ponantur omnes inimici sub pedibus ejus: id est, ipsi humilitati ejus, quam pedum nomine significari arbitror, cedat",
+          "candidate_score": 0.686383,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 18,
+      "cf_id": "cf014",
+      "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii",
+      "max_score": 0.690703,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19_21",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum . Dominus Iesus te servet et bene prosperat in gloriam suam et ecclesiae suae edificationem , donec in gaudium domini tui intres .",
+          "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_148",
+          "psc_text": "RESP. Primo quidem, ut consideret quia et ipse Dominus obedivit Patri pro nobis usque ad mortem: et certus sit quia mandatum Domini in vita aeterna est, sicut scriptum est. Tunc deinde etiam, ut credat Domino dicenti: Quia quicunque voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, et propter Evangelium, salvam faciet eam (Joan. XII) . INTERROGATIO LXXXIV. Cum quali affectu obedire oportet ei qui nos ad opus mandati cohortatur? RESP. Eo affectu quo esuriens parvulus nutrici obedit ad ubera invitanti; vel quo affectu omnis homo suscipit ab aliquo ea quae ad vitam pertinent, imo et si quid amplius; pro eo quod multo est pretiosior futura vita quam praesens, sicut et Dominus dixit: Quia mandata mea vita aeterna sunt (Joan. XII) . Sicut ergo praesens vita constat in cibo panis, ita aeterna vita constat in opere mandati, sicut ipse Dominus iterum dicit: Meus cibus est,",
+          "candidate_score": 0.690703,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_118",
+          "psc_text": "ciborum? RESP. Si statuat expetendum esse, non id quod delectat, sed id quod expedit, et quod usui, non voluptati, sufficiat. INTERROGATIO XLIX. Quomodo excidemus vitium mali desiderii. RESP. Desiderio meliore: si magis ignimur et accendimur ad amorem Dei, secundum illum qui dicit: Eloquium Domini ignivit eum (Psal. CIV) . Et: Judicia Domini vera, justificata in semetipsa, desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum nimis multum, et dulciora super mel et favum (Psal. XVIII) . Semper enim desiderium meliorum, si in opere sit et in re, et possideat totos animos nostros, atque eorum quae desideramus perfrui contendamus contemnere nos facit et despicere inferiora, sicut docuerunt nos omnes sancti, quanto magis ea quae mala sunt et turpia? INTERROGATIO L. Quae est tristitia secundum Deum, et quae est secundum saeculum? RESP. Secundum Deum est tristitia, cum pro mandati negligentia vel praevaricatione tristamur, secundum quod scriptum est: Tristitia tenuit me pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam",
+          "candidate_score": 0.636683,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_8",
+          "bdc_text": "Maximum me semper tenuit desiderium christianissimi ducis , qui primus mei sollicitus fuit ;",
+          "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_5",
+          "psc_text": "Evangelio, in eo cum accedens ad Dominum quidam legis doctor ait: Magister, quod est mandatum primum in lege? Et Dominus respondit: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex totis viribus tuis; hoc est primum et maximum mandatum. Secundum vero simile huic: Diliges proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII) . Ipse ergo Dominus ordinem mandatis imposuit: primum dicens et magnum esse mandatum, Deum ex toto corde et ex tota mente diligere; secundum vero ordine et consequentia, et quod illi esset simile per virtutem, imo quod illud expleret et quod penderet ex primo, diligere proximum sicut seipsum. Sed et de aliis similiter in sanctis Scripturis invenies; et servatur, ut ego arbitror, in omnibus mandatis ordo quidam et consequentia praeceptorum. INTERROGATIO II. Quoniam igitur de charitate Dei primum ais esse mandatum, inde nobis primum omnium dissere. Nam quia oportet diligere audivimus, quomodo tamen hoc possit",
+          "candidate_score": 0.636521,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_19",
+          "bdc_text": "Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam .",
+          "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_148",
+          "psc_text": "RESP. Primo quidem, ut consideret quia et ipse Dominus obedivit Patri pro nobis usque ad mortem: et certus sit quia mandatum Domini in vita aeterna est, sicut scriptum est. Tunc deinde etiam, ut credat Domino dicenti: Quia quicunque voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, et propter Evangelium, salvam faciet eam (Joan. XII) . INTERROGATIO LXXXIV. Cum quali affectu obedire oportet ei qui nos ad opus mandati cohortatur? RESP. Eo affectu quo esuriens parvulus nutrici obedit ad ubera invitanti; vel quo affectu omnis homo suscipit ab aliquo ea quae ad vitam pertinent, imo et si quid amplius; pro eo quod multo est pretiosior futura vita quam praesens, sicut et Dominus dixit: Quia mandata mea vita aeterna sunt (Joan. XII) . Sicut ergo praesens vita constat in cibo panis, ita aeterna vita constat in opere mandati, sicut ipse Dominus iterum dicit: Meus cibus est,",
+          "candidate_score": 0.62865,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 19,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II",
+      "max_score": 0.69015,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_56_58",
+          "bdc_text": "dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei . Tu pro illis et nobis ora .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II_window_30",
+          "psc_text": "arma militiae nostrae non carnalia sunt, sed potentia Deo ad destructionem munitionum, consilia destruentes, et omnem altitudinem extollentem se adversus scientiam Dei, et in captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi, et in promptu habentes ulcisci omnem inobedientiam, cum impleta fuerit vestra obedientia. Quae secundum faciem sunt videte. Si quis confidit sibi Christi se esse, hoc cogitet iterum apud se: quia sicut ipse Christi est, ita et nos. Nam, et si amplius aliquid gloriatus fuero de potestate nostra, quam dedit nobis [ Ms. tac. nobis] Dominus in aedificationem, et non in destructionem vestram: non erubescam. Ut autem non existimet tamquam terrere vos per epistolas: quoniam quidem epistolae, inquiunt, graves sunt et fortes: praesentia autem corporis infirma, et sermo contemptibilis: hoc cogitet qui ejusmodi est, quia quales sumus verbo per epistolas absentes, tales et praesentes in facto. Non enim audemus inserere, aut comparare nos quibusdam, qui seipsos commendant: sed ipsi in",
+          "candidate_score": 0.69015,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_55_57",
+          "bdc_text": "Sed adibit libe. . . dominus nec deerunt arma. . . nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II_window_30",
+          "psc_text": "arma militiae nostrae non carnalia sunt, sed potentia Deo ad destructionem munitionum, consilia destruentes, et omnem altitudinem extollentem se adversus scientiam Dei, et in captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi, et in promptu habentes ulcisci omnem inobedientiam, cum impleta fuerit vestra obedientia. Quae secundum faciem sunt videte. Si quis confidit sibi Christi se esse, hoc cogitet iterum apud se: quia sicut ipse Christi est, ita et nos. Nam, et si amplius aliquid gloriatus fuero de potestate nostra, quam dedit nobis [ Ms. tac. nobis] Dominus in aedificationem, et non in destructionem vestram: non erubescam. Ut autem non existimet tamquam terrere vos per epistolas: quoniam quidem epistolae, inquiunt, graves sunt et fortes: praesentia autem corporis infirma, et sermo contemptibilis: hoc cogitet qui ejusmodi est, quia quales sumus verbo per epistolas absentes, tales et praesentes in facto. Non enim audemus inserere, aut comparare nos quibusdam, qui seipsos commendant: sed ipsi in",
+          "candidate_score": 0.6636,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_18_20",
+          "bdc_text": "Sufficit editio Gallica multo fusior , quam tamen adhuc differam , ut inducias quasdam familia habeat . Plus tibi debeo pro multis officiis , quibus me cumulasti affectu plusquam paterno , et consilio tuo , quod s. . . , quam multis literis aut verbis explicare queam . Si quid unquam tui tuorumque causa possim , scito me paratissimum et obsequentissimum .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II_window_40",
+          "psc_text": "ero gravis vobis. Non enim quaero quae vestra sunt, sed vos. Nec enim debent filii parentibus thesaurizare, sed parentes filiis. Ego autem libentissime impendam, et superimpendar ipse pro animabus vestris: licet plus vos diligens, minus diligar. Sed esto: ego vos non gravavi: sed cum essem astutus, dolo vos cepi. Numquid per aliquem eorum, quos misi ad vos, circumveni vos? Rogavi Titum, et misi cum illo fratrem. Numquid Titus vos circumvenit? nonne eodem spiritu ambulavimus? nonne iisdem vestigiis? Olim putatis quod excusemus nos apud vos? Coram Deo in Christo loquimur: omnia autem, charissimi, propter aedificationem vestram. Timeo enim, ne forte cum venero, non quales volo, inveniam vos: et ego inveniar a vobis, qualem non vultis: ne forte contentiones, aemulationes, animositates, dissensiones, detractiones, susurrationes, inflationes, seditiones sint inter vos: ne iterum cum venero, humiliet me Deus apud vos; et lugeam multos ex iis qui ante peccaverunt, et non egerunt poenitentiam super immunditia,",
+          "candidate_score": 0.663293,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_57",
+          "bdc_text": "nis potentia ad demolitionem munitionum et conciliorum omnia celsitudinis sese extollentis adversus cognitionem dei .",
+          "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Corinthios-II_window_30",
+          "psc_text": "arma militiae nostrae non carnalia sunt, sed potentia Deo ad destructionem munitionum, consilia destruentes, et omnem altitudinem extollentem se adversus scientiam Dei, et in captivitatem redigentes omnem intellectum in obsequium Christi, et in promptu habentes ulcisci omnem inobedientiam, cum impleta fuerit vestra obedientia. Quae secundum faciem sunt videte. Si quis confidit sibi Christi se esse, hoc cogitet iterum apud se: quia sicut ipse Christi est, ita et nos. Nam, et si amplius aliquid gloriatus fuero de potestate nostra, quam dedit nobis [ Ms. tac. nobis] Dominus in aedificationem, et non in destructionem vestram: non erubescam. Ut autem non existimet tamquam terrere vos per epistolas: quoniam quidem epistolae, inquiunt, graves sunt et fortes: praesentia autem corporis infirma, et sermo contemptibilis: hoc cogitet qui ejusmodi est, quia quales sumus verbo per epistolas absentes, tales et praesentes in facto. Non enim audemus inserere, aut comparare nos quibusdam, qui seipsos commendant: sed ipsi in",
+          "candidate_score": 0.651108,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    },
+    {
+      "rank": 20,
+      "cf_id": "cf020",
+      "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos",
+      "max_score": 0.690101,
+      "ce_confirmed": false,
+      "evidence": [
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_52_54",
+          "bdc_text": "Dominus do [minus ] Bonifa[cius ] Amerbachius , doctissimus et officiosissimus , et doctor theologiae Wolphgangus Wolfgang Wissenburg. ( cui haec ad te mittendas reliqui) domi suae quisque recipere voluerunt , sed ma[nsi ] in hospitio Rheno contiguo , ut celerius primam cimbam ingrediar . Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_17",
+          "psc_text": "Probet autem se unusquisque et sic accedat (I Cor. XI, 28) ? Ubi Dominica denuntiatio est: Ne miseritis margaritas vestras [Al. miserimus et nostras] ante porcos (Matth. VII, 6) ? Quod si de omnibus generaliter dictum intelligis, quanto magis de sacerdotibus praecavendum est, cum etiam de laicis sic cavetur ( Al. habeatur)! Separamini, inquit Dominus per Moysen, a tabernaculis istorum hominum durissimorum, et nolite tangi ab omnibus quae sunt eorum, ne simul pereatis in peccato eorum (Num. XVI, 26) . Et rursum in duodecim Prophetis: Sacrificia eorum tamquam panis luctus; omnes qui manducant ea, contaminabuntur (Ose. IX, 4) . Et in Evangelio Dominus: Lucerna, inquit, corporis est oculus, id est, Ecclesiae lumen est episcopus. Si autem oculus tuus simplex est, totum corpus tuum lucidum erit (Matth. VI, 22) . Sacerdote enim fidem veram praedicante, ex omnium corde tenebrae discutiuntur. 176 Et causam reddit: Neque enim lucerna accenditur et ponitur subter",
+          "candidate_score": 0.690101,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_53_55",
+          "bdc_text": "Scis Anglicanam eccl [esiam ] graviori interimo , certe domini ventilabro ( quam nuper Germania ) sub illa papistica Maria subiectam laborare ; sed ut , qui ex deo sunt , manifesti fiant et interim ecclesia ab nothis et personatis ( vel sub cruce ) sequestretur , hic est ignis domini , quo probetur . Sed adibit libe. . .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_17",
+          "psc_text": "Probet autem se unusquisque et sic accedat (I Cor. XI, 28) ? Ubi Dominica denuntiatio est: Ne miseritis margaritas vestras [Al. miserimus et nostras] ante porcos (Matth. VII, 6) ? Quod si de omnibus generaliter dictum intelligis, quanto magis de sacerdotibus praecavendum est, cum etiam de laicis sic cavetur ( Al. habeatur)! Separamini, inquit Dominus per Moysen, a tabernaculis istorum hominum durissimorum, et nolite tangi ab omnibus quae sunt eorum, ne simul pereatis in peccato eorum (Num. XVI, 26) . Et rursum in duodecim Prophetis: Sacrificia eorum tamquam panis luctus; omnes qui manducant ea, contaminabuntur (Ose. IX, 4) . Et in Evangelio Dominus: Lucerna, inquit, corporis est oculus, id est, Ecclesiae lumen est episcopus. Si autem oculus tuus simplex est, totum corpus tuum lucidum erit (Matth. VI, 22) . Sacerdote enim fidem veram praedicante, ex omnium corde tenebrae discutiuntur. 176 Et causam reddit: Neque enim lucerna accenditur et ponitur subter",
+          "candidate_score": 0.679625,
+          "ce_score": null
+        },
+        {
+          "bdc_chunk_id": "1994_sent_43_45",
+          "bdc_text": "Basileae existens has resignavi , ut adderem me cum sarcinis librorum unica grandi cista inclusis navigio venisse Solodurum 12 . septembris , ubi die sequente ad coenam me vocavit Albespineus Bassefontis abbas , legatus regius , ut a me quaenam sit rerum mearum ratio et scopus expiscaretur , multa verbose pollicens , ut callidus est et menti Henrici sui et conestabilis impii addictissimus eoque minus candidus minusque religioni favens quam decessor Moreletus . Magna Soloduri barbaries . . .",
+          "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_0",
+          "psc_text": "IN SEQUENTEM LIBRUM ADMONITIO. Notum Luciferi Calaritani episcopi hanc fuisse mentem, ut qui in Ariminensi concilio Arianae perfidiae subscripserant, amplius inire communionem cum Ecclesia, tametsi poenitentes, non possent: seque adeo ab eorum quoque communione, qui lapsos post satisfactionem receperant, penitus abdicasse. Nam, inquit Sulpicius Hist. lib. II, cap. 45, intantum eos qui Arimini fuerant, condemnavit, ut se etiam ab eorum communione secreverit, qui eos sub satisfactione, vel poenitentia reciperent. Ex eo Luciferianorum manavit haeresis, temere asserentium ab Arianis, et qui illis semel consenserant episcopis, non conferri Spiritum sanctum, eosque ab episcopatu ac sacerdotii munere ita excidisse, ut sacramenta administrandi facultatem omnem illis adimerent, atque ipsos etiam baptizatos ab eis nisi per manus impositionem, atque invocationem Spiritus sancti, nollent suscipere. Hac de re disputatum est aliquando Luciferianum inter atque Orthodoxum, sed conviciis, ut ferme usuvenit, magis quam argumentis uterque altercatus, adversarium fregerat potius quam superaverat. Condictum est itaque, ut altera die",
+          "candidate_score": 0.670234,
+          "ce_score": null
+        }
+      ]
+    }
+  ],
+  "biblical_hits": []
+}
\ No newline at end of file