diff --git "a/2/2453.json" "b/2/2453.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/2/2453.json" @@ -0,0 +1,1242 @@ +{ + "letter_id": "2453", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/2453", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.052128, + 0.045603, + 0.054657, + 0.05159, + 0.04812, + 0.047053, + 0.054297, + 0.047826, + 0.047847, + 0.061578, + 0.056665, + 0.051912, + 0.045543, + 0.056141, + 0.042396, + 0.039193, + 0.047665, + 0.051601, + 0.046237, + 0.051946 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.682547, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.682547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.682045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.678852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.678609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622", + "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:", + "candidate_score": 0.669744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.663433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. Dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus Augustinus in domino salutem. § 1 Nostis nos saepe uoluisse Donatistarum haereticorum sacrilegum errorem in notitiam manifestam non tam ex nostro quam ex ipsorum ore producere atque conuincere. unde factum est, ut ad nonnullos etiam primates eorum litteras daremus non quidem communicatorias, quiibusquibus se iam in praeteritum indignos a catholica ecclesia dissentiendo fecerunt, nec tamen contumeliosas sed pacificas, ut nobiscum quaestione discussa, quae illos ab orbis terrarum sancta communione disrupit, considerata ueritate corrigi uellent nec maiorum suorum animosam peruersitatem pertinacia stultiore defenderent, sed ad fructum caritatis radici catholicae redderentur. sed quoniam scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant,", + "candidate_score": 0.661526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_546", + "psc_text": "dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus communicas, ne ulterius alicuius momenti esse te existiment uel ipsi uel hi, quos ad uestram communionem traducere niteris. ceterum ex quo proposuit uerba epistulae tuae, ex illo considerandum est utrum nihil ad illa responderit.' ita ergo faciamus: ex ipso prorsus loco scripta eius consideremus. excepto ergo prooemio, quo uolui animum praeparare lectoris et pauca eius uerba prima 3 possint v 4 putans Oml 6 tertii v libri mei Pml 7 ipse Oml antea Pml 12 uel] et Om1 15 ego] ergo Pml eius grandem vel post strepitum P 16 ut putat et putat Oml bene] lene Morehus 17 ut vel]", + "candidate_score": 0.647353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.625729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "displicuit? si quia nec ipse fuit, multo magis illos de quibus nos arguitis tales fuisse quales dicis credere non debemus. si enim de Optato non est credendum quod et christiani et pagani et Iudaei, postremo et nostri et uestri dicunt, quaotoquanto minus credendum est quod uos de aliquo dicitis! si quia nescis, respondent tibi omnes gentes: 'multo magis nos nescimus quidquid de illis obicis nobis'. si quia tibi displicuit, eadem tibi uoce respondent: rquamuisquamuis numquam probaueris, talia tamen displicent nobis'. si autem dicis: 'ecce me furem fecit Optatus ille quem noueram. quia collega meus fuit et cum illo ad altare accedere solebam cum ista committeret, sed non curo, quia leue est peccatum, te autem illi traditorem homicidamque fecerunt', respondeo non me concedere, ut ego quoque traditor et homicida factus sim peccatis alienis, quia tu te alieno peccato furem factum esse confessus es; neque enim iudicio nostro, sed ore tuo fur", + "candidate_score": 0.614467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_8_10", + "bdc_text": "si habes , facieti me certiorem . et . Bas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_10", + "psc_text": "se malum habere caput aut omnino se esse sine capite. tamen quae spes est illi, cui siue scienti siue nescienti caput pessimum aut nullum est? numquid ipsa ignorantia fit ei caput, cui suus baptizator uel malum caput uel nullum est? at hoc quisquis putauerit, uere sine capite est. § 6 Nos ergo quaerimus, quia dixit iste: qui fidem a perfido sumpserit non fidem percipit sed reatum statimque conexuit dicens: omnis enim res origine et radice eonsistitconsistit, et si caput non habet aliquid, nihil est, quaerimus itaque nos, cum ille baptizator perfidus latet, si tunc ille quem baptizat fidem percipit, non reatum, si tunc ei non est baptizator eius origo et radix et caput: quis est a quo accipit fidem, ubi estorigo de qua oritur, ubi radix unde germinat, ubi caput unde 1 si en-aba\"t-S Donati\\\\ Cresc. IIII 23, 30 11 cf. II 5, 10. III 42, 51 24 quaerimus—p. 8,", + "candidate_score": 0.611738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "sua posuit dicentem dominum Iudaeis: ideoque mitto ad uos prophetas et sapientes et scribusscribas, et ex illis orcidetisoccidetis et crucifigetis et flagellabitis? nam si se ipsos intellegi uolunt sapientes et scribusscribas et prophetas, nos autem tamquam persecutores sapientium et prophetarum, quare nobiscum loqui nolunt, cum ad nos missi sint? denique iste, qui illam scripsit epistulam cui modo respondemus, si urgeatur a nobis, ut ei manu propria suscribens suam esse fateatur, forte non faciat; usque adeo timent, ne ulla eorum uerba teneamus. nam cum eiusdem epistulae posteriorem partem aliquo modo uellemus accipere, quia totam describere a 21 Matth. 23, 84. cf. 11 14, 31. . 14 pati a scripsi pati v, om. codd. 16 iidem v 18 nec] et Erasm., Louan. (quod uideri uolunt = schiama, quod obicinnt — persecationem) 24 et prophetas et scribaB PQ 26 sunt Qml 28 sabscribens OmMPQv quibus nobis data est nequiuerunt, nullus a quo petita", + "candidate_score": 0.596844, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_Dialogi-in-Porphyrium", + "max_score": 0.681666, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_Dialogi-in-Porphyrium_window_0", + "psc_text": "DIALOGUS PRIMUS. Hiemantis anni tempore in Aureliae montibus concesseramus, atque ibi tunc cum violentior auster ejecisset noctis placidam atque exturbasset quietem, recensere libitum est ea quae doctissimi viri ad illuminandas quodammodo acies intellectus densitate caligantissimas, quibusdam quasi introductoriis commentariis ediderunt. Ejus vero rei Fabius initium fecit, qui cum me lectulo recumbentem, et quaedam super eisdem rebus cogitantem meditantemque vidisset, hortatus, ut quod saepe eram pollicitus, aliquam illi ejus rei traderem disciplinam. Complacitum est igitur, quoniam tunc et familiarium salutationes, et domestica negotia cessabant. Interrogatus a me ergo super quibus vellet rebus me enodare atque expedire, tunc Fabius: Quoniam, inquit, tempus ad studia vacat, et hoc otium in honestum negotium converti licet, rogo ut mihi explices id quod Victorinus orator sui temporis ferme doctissimus a Porphyrio per εἰσαγωγήν, id est per introductionem in Aristotelis Categorias dicitur transtulisse. Et primum disciplinis didascalicis quibusdam me imbue, quibus expositores vel etiam commentatores, ut discipulorum", + "candidate_score": 0.681666, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.680914, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.680914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.675003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.673138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.672902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.672578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.671178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", + "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", + "candidate_score": 0.666324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.666197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.666008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.664836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.664061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.663927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.663731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.660169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.658769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.656657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.653884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.653652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3615", + "psc_text": "patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego: si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud quod vis ut respondeam, nihil ibi jam intuens respondebo. Peto ergo ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare, quid quaeras; quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. 19. Et hoc quidem Sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id, quod se nosse arbitrantur, ignorent; et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. 20. Sane in rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus", + "candidate_score": 0.65144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_5_7", + "bdc_text": "optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2489", + "psc_text": "dubitatione perducant: ubi jam nec prudenter discernantur a bonis mala, quae non erunt; nec fortiter tolerentur adversa, quia non ibi erit nisi quod amemus, non etiam quod toleremus; nec temperanter libido trenetur, ubi nulla ejus incitamenta sentiemus; nec juste subveniatur ope indigentibus, ubi inopem atque indigum non habebimus. Una ibi virtus erit, et idipsum erit virtus praemiumque virtutis, quod dicit in sanctis eloquiis homo qui hoc amat: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Psal. LXXII, 28). Haec ibi erit plena et sempiterna sapientia, eademque veraciter vita jam beata: perventio quippe est ad aeternum ac summum bonum, cui adhaerere in aeternum est finis nostri boni. Dicatur haec et prudentia, quia prospectissime adhaerebit bono quod non amittatur; et fortitudo, quia firmissime adhaerebit bono unde non avellatur; et temperantia, quia castissime adhaerebit bono ubi non corrumpatur; et justitia, quia rectissime adhaerebit bono cui merito subjiciatur. CAPUT IV. 13. Quanquam et in hac vita", + "candidate_score": 0.649897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.649481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.648118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4", + "psc_text": "mihi abruperim odiosissimum retinaculum, quo ab philosophiae ubere desperatione veri, quod est animi pabulum, refrenabar. EPISTOLA II. Zenobio desiderium exponit suum, ut disputationem inter se coeptam, inter se finiant. ZENOBIO AUGUSTINUS. 1. Bene inter nos convenit, ut opinor, omnia quae corporeus sensus attingit, ne puncto quidem temporis eodem modo manere posse, sed labi, effluere et praesens nihil obtinere, id est, ut latine loquar, non esse. Horum itaque perniciosissimum amorem, poenarumque plenissimum, vera et divina philosophia monet frenare atque sopire; ut se toto animus, etiam dum hoc corpus agit, in ea quae semper ejusdem modi sunt, nec peregrino pulchro placent, feratur atque aestuet. Quae cum ita sint, et cum te verum ac simplicem, qualis sine ulla sollicitudine amari potes, in semetipsa mens videat, fatemur tamen congressum istum atque conspectum tuum, cum a nobis corpore discedis, locisque sejungeris, quaerere nos, eoque dum licet cupere. Quod profecto vitium, si te bene novi, amas", + "candidate_score": 0.646584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_5_7", + "bdc_text": "optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1963", + "psc_text": "eorum salute aeterna salvus fieri vellet, hoc de illius mortui resurrectione crederet, quod ii qui viderunt, signis contestantibus praedicaverunt, et pro ea praedicatione similia perpeti non dubitaverunt. CAPUT X. 26. Quapropter etiam Jacobus unus ex Apostolis ejus, in Epistola sua, cum hortaretur fideles qui post passionem et resurrectionem Christi adhuc in ista vita tenebantur, dispensationem Veteris Testamenti Novique distinguens, Sustinentiam, inquit, Job audistis, et finem Domini vidistis (Jacobi V, 11): ne ideo patienter sustinerent temporalia mala, ut sibi hoc restitueretur quod recepisse legimus Job (XLII, 10). Nam et ab illo vulnere atque putredine salvus factus est, et ei cuncta quae amiserat, duplicia sunt restituta: ubi etiam commendata est resurrectionis fides. Nam filii non dupli, sed totidem redditi, etiam illos quos amiserat resurrecturos significarunt; ut sic ipsi quoque illis prioribus juncti, a restitutione dupli non invenirentur alieni. Ut ergo non talem remunerationem speraremus, quando mala temporalia pateremur, non ait, Sustinentiam et", + "candidate_score": 0.645941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_5_7", + "bdc_text": "optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3363", + "psc_text": "vident; altitudo est divitiarum sapientiae et scientiae Dei, cujus inscrutabilia sunt judicia, et apud quem non est iniquitas, dum cujus vult miseretur, et quem vult obdurat (Rom. IX, 14, 18): neque enim propterea sunt ista injusta, quia occulta. 11. Deinde post remissionem peccatorum, nisi mundatam domum habitet Spiritus sanctus, nonne cum aliis septem redit spiritus immundus, et erunt novissima hominis illius pejora quam erant prima (Matth. XII, 44, 45)? Ut autem habitet Spiritus sanctus, nonne ubi vult spirat (Joan. III, 8); et charitas Dei, sine qua nemo bene vivit, diffunditur in cordibus nostris, non a nobis, sed per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5)? Hanc enim fidem Apostolus definivit, dicens: Neque circumcisio est aliquid, neque praeputium; sed fides, quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6). Ista quippe fides est Christianorum, non daemoniorum: nam et daemones credunt et contremiscunt (Jacobi II, 19); sed numquid et diligunt? Nam si", + "candidate_score": 0.643571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2360", + "psc_text": "24. Totam ergo ipsius sententiae circumstantiam videamus: ita enim Apostoli intentione perspecta, sensum ejus, quantum valemus, fortasse tenebimus. Quibus enim ista scribit, metuebat eos seduci umbris rerum, dulci nomine scientiae, et averti a luce veritatis quae est in Christo Jesu Domino nostro. Hanc autem sub nomine sapientiae vel scientiae curam vanarum superfluarumve observationum, et de superstitione gentilitatis, maximeque ab eis qui Philosophi sunt nuncupati, et a Judaismo, cavendam esse cernebat, ubi erant umbrae futurorum removendae, quoniam lumen earum jam Christus advenerat. Cum ergo commemorasset et commendasset quantum certamen pro eis haberet, et pro his qui Laodiceae fuerant, et quicumque non viderant faciem ejus in carne, ut cordibus consolarentur copulati in charitate, et in omnibus divitiis plenitudinis intellectus, ad cognoscendum mysterium Dei, quod est Christus, in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconditi; Hoc dico, inquit, ut nemo vos circumveniat in veri simili sermone: quia veritatis amore ducebantur, veri similitudinem", + "candidate_score": 0.642501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.635055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_6_8", + "bdc_text": "Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 . si habes , facieti me certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3490", + "psc_text": "vigilantes, quandocumque futurus esset. Qui enim adventum Domini non cognoverit primum, praeparare se non poterit ad secundum, credendo in eum fideliterque vigilando, ne illum tanquam fur in tenebris comprehendat, sive tardius venerit, sive citius quam speratur. CAPUT III. 7. Dicit etiam, sicut admones, apostolus Paulus, In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et reliqua (II Tim. III, 1). Sed numquid ideo docet tempora, quae Pater posuit in sua potestate? aut ideo quisquam novit quam longa vel brevia sint eadem ipsa, quae fatendum est esse novissima? Cogitare quippe debemus quam olim dictum sit, Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18). 8. Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3).", + "candidate_score": 0.630051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1496", + "psc_text": "quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es quam negligenter habeantur, et ob hoc neque doceantur neque discantur; et in Africa usque adeo de his interrogatorem pateris neminem, ut nec teipsum qui patiatur invenias, eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris: quasi vero episcopi isti, etiamsi adolescentes, eodem quo tu raperis animi ardore, vel potius errore, quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent", + "candidate_score": 0.622514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.615225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus? Non enim Optatum, etiamsi forte falsa periclitatur invidia, sed te defendis, cum dicis: Ignoro qualis iste fuerit. Quanto magis ergo quales fuerint Afri, quos ignotiores arguis, Orientalis orbis ignorat? a quibus tamen Ecclesiis, quarum nomina habes in Libris et recitas, nefaria dissensione disjungeris. Si Thamugadensem episcopum vestrum famosissimum et pessime diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non", + "candidate_score": 0.612312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.605245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.603453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.599427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.599278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.597433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.59691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_676", + "psc_text": "vestram et querimoniam litterarum vestrarum; sed per exemplum epistolae tuae, innocentiam tuam ei perferre curavi. Litteras autem tuas vel pridie, vel ante biduum Natalis Domini accepi, quando illum insinuasti ad Ecclesiam Badesilitanam venturum, a qua timetis Dei plebem conturbari atque corrumpi. Quapropter per litteras quidem alloqui plebem vestram non audeo; rescribere autem eis qui mihi scriberent, possem: ultro autem ad plebem scribere, quae dispensationi meae commissa non est, unde possem? 3. Verumtamen quod tibi uni dico, qui mihi scripsisti, per teipsum perveniat ad eos quibus opus est dici. Vos ipsi prius nolite in scandalum mittere Ecclesiam, legendo in populis scripturas quas canon ecclesiasticus non recepit; his enim heretici, et maxime Manichaei, solent imperitas mentes evertere, quos in campo vestro libenter latitare audio. Miror ergo prudentiam tuam, quod me admonueris ut jubeam non recipi eos qui ad nos a vobis ad monasterium veniunt, ut quod statutum est a nobis in concilio", + "candidate_score": 0.596168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.595333, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.6795, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.6795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023", + "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum", + "candidate_score": 0.672145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_660", + "psc_text": "quod enim faciunt, nesciunt » (Luc. 13. 34). Et ego ignosco errori fratris: intelligo, quia diaboli arte deceptus est. Inter mulierculas sciolus sibi et eloquens videbatur. Postquam Romam mea opuscula pervenerunt, quasi aemulum exhorruit, et de me quoque captavit gloriam, ut nullus esset in terris, qui non ejus eloquentiae displiceret, exceptis his quorum potentiae non parcit, sed cedit; imo quos non honorat, sed metuit. Voluit scilicet homo peritissimus, ut veteranus miles uno rotatu gladii percutere utrumque, et ostendere populis quod quidquid ipse vellet, hoc Scriptura sentiret. Dignetur igitur nobis sermonem suum mittere, et non reprehendendo, sed docendo, garrulitatem nostram corrigere. Tunc intelliget aliam vim fori esse, aliam triclinii; non aeque inter fusos et calathos puellarum, et inter eruditos viros de divinae legis dogmatibus disputari. Nunc libere, et impudenter jactat in vulgus, 241 et perstrepit, damnat nuptias; et inter uteros tumentes, infantium vagitus, et lectulos maritorum, quid Apostolus dixerit, tacet, ut", + "candidate_score": 0.671963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.669219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2021", + "psc_text": "ibi legisses, qui jam defuncti essent. Cum vero multorum et eo tempore quo scribebatur, et nunc usque viventium, ibi commemorentur opuscula, mirari te, cur ei hunc titulum imposuerim. Puto intelligere prudentiam tuam, quod ex opere ipso titulum potueris intelligere. Legisti enim et Graecos et Latinos, qui vitas virorum illustrium descripserunt, quod nunquam Epitaphium titulum indiderint, sed de Illustribus Viris, verbi gratia, Ducibus, Philosophis, Oratoribus, Historicis, Poetis, Epicis, Tragicis, Comicis: Epitaphium autem proprie scribitur [al. inscribitur ] mortuorum: quod quidem in dormitione sanctae memoriae Nepotiani Presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber de Illustribus Viris, vel proprie de Scriptoribus Ecclesiasticis appellandus est: licet a plerisque emendatoribus imperitis, de Auctoribus dicatur inscriptus. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in Commentariis Epistolae ad Galatas, 739 Paulum id, in Petro non potuisse reprehendere, quod ipse fecerat: nec in alio arguere simulationem, cujus ipse tenebatur reus: et asseris reprehensionem Apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed", + "candidate_score": 0.668581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.666596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.662101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_660", + "psc_text": "quod enim faciunt, nesciunt » (Luc. 13. 34). Et ego ignosco errori fratris: intelligo, quia diaboli arte deceptus est. Inter mulierculas sciolus sibi et eloquens videbatur. Postquam Romam mea opuscula pervenerunt, quasi aemulum exhorruit, et de me quoque captavit gloriam, ut nullus esset in terris, qui non ejus eloquentiae displiceret, exceptis his quorum potentiae non parcit, sed cedit; imo quos non honorat, sed metuit. Voluit scilicet homo peritissimus, ut veteranus miles uno rotatu gladii percutere utrumque, et ostendere populis quod quidquid ipse vellet, hoc Scriptura sentiret. Dignetur igitur nobis sermonem suum mittere, et non reprehendendo, sed docendo, garrulitatem nostram corrigere. Tunc intelliget aliam vim fori esse, aliam triclinii; non aeque inter fusos et calathos puellarum, et inter eruditos viros de divinae legis dogmatibus disputari. Nunc libere, et impudenter jactat in vulgus, 241 et perstrepit, damnat nuptias; et inter uteros tumentes, infantium vagitus, et lectulos maritorum, quid Apostolus dixerit, tacet, ut", + "candidate_score": 0.650599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023", + "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum", + "candidate_score": 0.643393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2021", + "psc_text": "ibi legisses, qui jam defuncti essent. Cum vero multorum et eo tempore quo scribebatur, et nunc usque viventium, ibi commemorentur opuscula, mirari te, cur ei hunc titulum imposuerim. Puto intelligere prudentiam tuam, quod ex opere ipso titulum potueris intelligere. Legisti enim et Graecos et Latinos, qui vitas virorum illustrium descripserunt, quod nunquam Epitaphium titulum indiderint, sed de Illustribus Viris, verbi gratia, Ducibus, Philosophis, Oratoribus, Historicis, Poetis, Epicis, Tragicis, Comicis: Epitaphium autem proprie scribitur [al. inscribitur ] mortuorum: quod quidem in dormitione sanctae memoriae Nepotiani Presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber de Illustribus Viris, vel proprie de Scriptoribus Ecclesiasticis appellandus est: licet a plerisque emendatoribus imperitis, de Auctoribus dicatur inscriptus. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in Commentariis Epistolae ad Galatas, 739 Paulum id, in Petro non potuisse reprehendere, quod ipse fecerat: nec in alio arguere simulationem, cujus ipse tenebatur reus: et asseris reprehensionem Apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed", + "candidate_score": 0.642122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.605418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.601142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.600671, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.678851, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", + "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", + "candidate_score": 0.678851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_373", + "psc_text": "secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque artis arce compositum, priusquam vestri Arpinatis testimonio ceteris mortalibus anteferretur. quod mihi quoque, si parva magnis componere licet, secundum modulum meum quamquam dissimillimo similiter accessit. quae super cunctos te quam primum decuit agnoscere, quia tibi est tam gloria mea quam verecundia plurimum curae. Flavius Nicetius, vir ortu clarissimus, privilegio spectabilis, merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si", + "candidate_score": 0.66988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_485", + "psc_text": "nonus libellus peculiariter tibi dictatus ceteris octo copularetur, quos ad Constantium scripsi, virum singularis ingenii, consilii salutaris, certe in tractatibus publicis ceteros eloquentes, seu diversa sive paria decernat, praestantioris facundiae dotibus antecellentem. sponsio impleta est, non exacte quidem, sed vel instanter. nam peragratis forte dioecesibus cum domum veni, si quod schedium temere iacens chartulis putribus ac veternosis continebatur, raptim coactimque translator festinus exscripsi, tempore hiberno nil retardatus, quin actutum iussa complerem, licet antiquarium moraretur insiccabilis gelu pagina et calamo durior gutta, quam iudicasses imprimentibus digitis non fluere sed frangi. sic quoque tamen compotem officii prius agere curavi, quam duodecimum nostrum, quem Numae mensem vos nuncupatis, Favonius flatu teporo, pluviisque natalibus maritaret. restat, ut te arbitro non reposcamus res omnino discrepantissimas, maturitatem celeritatemque. nam quotiens liber quispiam scribi cito iubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio. de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missos", + "candidate_score": 0.669432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_341", + "psc_text": "ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem, Thorismodum Rhodani hospitem, Aetium Ligeris liberatorem sola te dispositionum salubritate tolerasse, propterque prudentiam tantam providentiamque currum tuum provinciales cum plausuum maximo accentu spontaneis subisse cervicibus, quia sic habenas Galliarum moderarere, ut possessor exhaustus tributario iugo relevaretur. praetermisit regem Gothiae ferocissimum innexum aifatu tuo melleo gravi, arguto inusitato, et 1 ab Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet", + "candidate_score": 0.668257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_373", + "psc_text": "secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque artis arce compositum, priusquam vestri Arpinatis testimonio ceteris mortalibus anteferretur. quod mihi quoque, si parva magnis componere licet, secundum modulum meum quamquam dissimillimo similiter accessit. quae super cunctos te quam primum decuit agnoscere, quia tibi est tam gloria mea quam verecundia plurimum curae. Flavius Nicetius, vir ortu clarissimus, privilegio spectabilis, merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si", + "candidate_score": 0.667892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", + "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", + "candidate_score": 0.665836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", + "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", + "candidate_score": 0.664069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_373", + "psc_text": "secunda felicem. vale. Sidonius Namatio suo salutem. Gaium Caesarem dictatorem, quo ferunt nullum rem militarem ducalius administrasse, studia certatim dictandi lectitandique sibi mutuo vindicavere. et licet in persona unius eiusdemque tempore suo principis viri castrensis oratoriaeque scientiae cura certaverit ferme gloria aequipari, idem tamen numquam se satis duxit in utriusque artis arce compositum, priusquam vestri Arpinatis testimonio ceteris mortalibus anteferretur. quod mihi quoque, si parva magnis componere licet, secundum modulum meum quamquam dissimillimo similiter accessit. quae super cunctos te quam primum decuit agnoscere, quia tibi est tam gloria mea quam verecundia plurimum curae. Flavius Nicetius, vir ortu clarissimus, privilegio spectabilis, merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si", + "candidate_score": 0.663764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_485", + "psc_text": "nonus libellus peculiariter tibi dictatus ceteris octo copularetur, quos ad Constantium scripsi, virum singularis ingenii, consilii salutaris, certe in tractatibus publicis ceteros eloquentes, seu diversa sive paria decernat, praestantioris facundiae dotibus antecellentem. sponsio impleta est, non exacte quidem, sed vel instanter. nam peragratis forte dioecesibus cum domum veni, si quod schedium temere iacens chartulis putribus ac veternosis continebatur, raptim coactimque translator festinus exscripsi, tempore hiberno nil retardatus, quin actutum iussa complerem, licet antiquarium moraretur insiccabilis gelu pagina et calamo durior gutta, quam iudicasses imprimentibus digitis non fluere sed frangi. sic quoque tamen compotem officii prius agere curavi, quam duodecimum nostrum, quem Numae mensem vos nuncupatis, Favonius flatu teporo, pluviisque natalibus maritaret. restat, ut te arbitro non reposcamus res omnino discrepantissimas, maturitatem celeritatemque. nam quotiens liber quispiam scribi cito iubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio. de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missos", + "candidate_score": 0.657999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_341", + "psc_text": "ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem, Thorismodum Rhodani hospitem, Aetium Ligeris liberatorem sola te dispositionum salubritate tolerasse, propterque prudentiam tantam providentiamque currum tuum provinciales cum plausuum maximo accentu spontaneis subisse cervicibus, quia sic habenas Galliarum moderarere, ut possessor exhaustus tributario iugo relevaretur. praetermisit regem Gothiae ferocissimum innexum aifatu tuo melleo gravi, arguto inusitato, et 1 ab Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet", + "candidate_score": 0.655325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", + "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", + "candidate_score": 0.643795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_341", + "psc_text": "ob hoc ad narrandam gloriam tuam fieret obtusior; qui, si etiam in scribendis maiorum tuorum virtutibus fuisset hebetatus, tuis denuo meritis cacuminaretur. 1 sed salutationem tibi publicam destinaturus non quid fuisses, sed quid nunc potius esses consideravit. praetermisit Gallias tibi administratas tunc, cum maxume incolumes erant, praetermisit Attilam Rheni hostem, Thorismodum Rhodani hospitem, Aetium Ligeris liberatorem sola te dispositionum salubritate tolerasse, propterque prudentiam tantam providentiamque currum tuum provinciales cum plausuum maximo accentu spontaneis subisse cervicibus, quia sic habenas Galliarum moderarere, ut possessor exhaustus tributario iugo relevaretur. praetermisit regem Gothiae ferocissimum innexum aifatu tuo melleo gravi, arguto inusitato, et 1 ab Arelatensium portis quem Aetius non potuisset proelio te prandio removisse. haec omnia praetermisit, sperans congruentius tuum salve pontificum quam senatorum iam nominibus adiungi; censuitque iustius fieri, si inter perfectos Christi quam si inter praefectos Valentiniani constituerere. neque te sacerdotibus potius admixtum vitio vertat malignus interpres; nam grandis ordinum ignorantia tenet", + "candidate_score": 0.641215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.627588, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.677754, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.677754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.667105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.657024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_145", + "psc_text": "Ipse enim nobis prodidit, unde est totum quicquid nos loquimur, quicquid scribimus, quicquid dicti putatur eruditi: et quod de Graecis bonis Latina facimus non bona. Nemo ergo quemquam horum audiat, sed haec sola suscipite, quae in meis Commentariis invenitis, et maxime in Epistola ad Ephesios, in quibus Origenis dicta vehementissime confutavi. Ego autem scrutatus sum, ut credere et tenere debeatis resurrectionem carnis ita futuram, ut corpora convertantur in animas, et uxores dirigantur in viros: et quod ante mundi constitutionem animae in caelestibus fuerint, et inde ob quasdam caussas soli Deo cognitas, in vallem hanc deductae sint lacrymarum: et quod corpori mortis insertae sint: et quod in fine saeculorum omnis natura rationabilis in unum corpus restituatur sicut ab initio fuit, ita ut et homo ad paradisum revocetur, et angelus refuga supra Petrum et Paulum exaltetur, cui ipsi ad paradisum, ut pote homines, postponendi sunt, ille autem in id quod ex initio", + "candidate_score": 0.653973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.653116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", + "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", + "candidate_score": 0.645914, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf023", + "work_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles", + "max_score": 0.67286, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_172", + "psc_text": "Scio rerum illius gestarum vastum pelagus, et ideo vereor accedere ad narrandam historiam, ne obruatur oratio. Quamobrem ambulabo propter littus, et quae in continente gesta sunt, ante mare admirabor et enarrabo, profundum autem relinquam ei qui, ut divina dicit Scriptura, scrutatur profunda, et occulta cognoscit (I Cor. II; Dan. II). Hic ergo primo tempore certavit in Galatia, illinc videndi gratia venit in Palaestinam, ut cum vidisset loca quae susceperunt salutares passiones, in his Deum qui servavit adoraret; non ut qui loco circumscribatur (sciebat enim ejus naturam non posse circumscribi), sed ut pasceret oculos spectaculo eorum quae desiderantur; nec sola animae vis qua contemplatur, absque visu, spiritali alimento per fidem frueretur. Iis enim qui amore aliquem prosequuntur est a natura insitum ut non ex solo ejus aspectu capiant voluptatem, sed et domum et vestes et calceos contemplentur cum magna laetitia. Tali in sponsum amore praedita sponsa quae desiderabat in Cantico canticorum,", + "candidate_score": 0.67286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.617072, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.67122, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_441", + "psc_text": "diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a Deo, de meo potius corde, quam de Dei sensibus loquor: Propheta, et dices prophetis, qui prophetant de corde suo. Non ait simpliciter de corde; sed de corde suo. Et prophetabis, et dices ad eos: Audite verbum Domini. Haec ad me, haec ad eum dicuntur, qui doctorem se esse promittit, ut timor Dei major oriatur in nobis, ne periclitemur quasi sub commentario scripto non ab hominibus, sed ab Angelis Dei, sic proferre sermonem. Novi quippe quia cum in judicio illo ordo consederit, de quo prophetavit Daniel (Dan. VII): et libri fuerint aperti, omnes mei conatus, omnes meae expositiones proferentur in medium,", + "candidate_score": 0.67122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_440", + "psc_text": "loquens de corde proprio in Evangelio. Et de haereticis quidem nihil absurdum est haec dicta intelligere. Disserunt quippe quasi in Evangeliis, et quasi de Apostolis, αἰώνων suorum fabulas proprio corde exponentes, non in corde Spiritus sancti. Neque enim possunt dicere: Nos autem sensum Christi habeamus, ut videamus ea, quae a Deo donata sunt nobis (I Cor. XII) . Cum autem et super me venerit, qui dicor ecclesiasticus, qui accipio librum sanctum, et nitor eum interpretari, hoc quod de haereticis intelligi potest, quaeso audientes, ut diligenter attendant, et accipiant gratiam spiritus de qua dictum est: Discretio spirituum, ut probati trapezitae facti, diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a", + "candidate_score": 0.670546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_657", + "psc_text": "pro sceleribus suis verecundos oculos dejicere, neque sic procaci vultu incedere, quasi nihil omnino peccaverit. Bonum est quippe post confusionis opera confundi: quia saepe et hoc malitiae artifex inoperatur, ne peccator ad poenitentiam redeat, et sic agat quasi adhuc in justitia perseveret. Videre possumus, et ex quotidiana vita discere, multos hominum post peccata sua non solum non lugere, quod fecerunt, verum etiam procaci fronte defendere proprias ruinas. Grande itaque beneficium in Jerusalem conservatur, si tamen credat dicenti Domino: Et tu confundere. Neque putes ad Jerusalem tantum haec esse dicta, et non ad singulos nostrum, qui delictis tenemur obnoxii. Unusquisque enim seipsum consideret, quid fecerit confusione dignum, quid turpe locutus sit, super quo non habeat audaciam, quasi dicto bono, quid cogitarit tale quod rubore dignum videtur, ab eo qui cordis et renis occulta considerat: et cum diligenter perviderit cogitationes, facta, 970 sermones, tunc audierit prophetam dicentem: Et tu confundere. Post quod", + "candidate_score": 0.624625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_11", + "bdc_text": "Clarissimo viro H Bullingero , d. theologo primario Tiguri .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_145", + "psc_text": "sanctus custodiens praeceptum Salvatoris factus fuerit in hac vita novissimus, iste sit nubes; et educit Dominus nubes non a primis terrae, non a consulibus, non a ducibus, non a divitibus: Beati enim pauperes, quoniam vestrum est regnum coelorum (Matth. V) . Vides quomodo ab extremis educat Deus et corporet nebulas? Propterea si volumus nubes fieri, ad quas perveniat veritas Dei, novissimi omnium fiamus, et tam affectu, quam opere [ Al. ore] dicamus: Puto enim nos Deus apostolos novissimos ostendit. Quod si non sim apostolus, licet tamen mihi fieri extremum, ut educens nubes Deus ab extremo terrae, educat me. Et fulgura in pluviam fecit (Ps. CXXXIV, 7) . Aiunt naturalium causarum scrutatores, quia fulgura ex nubium collisione generentur, in morem silicum duriorum, quos cum comploseris sibi, medius ex his elabitur ignis; atque ita cum fulgure pariter et tonitrua mugire; tonitruo scilicet sonitum indicante concussus, et fulgure 798 excussi luminis claritatem. Si", + "candidate_score": 0.617678, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.670832, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_3", + "psc_text": "enim et Graecos et Latinos, qui vitas virorum illustrium descripserunt, quod numquam Epitaphium huic operi inscripserint, sed de Illustribus Viris, verbi gratia, Ducibus, Philosophis, Oratoribus, Historicis, Poetis Epicis, Tragicis, Comicis. Epitaphium autem proprie scribitur mortuorum, quod quidem in dormitione sanctae memoriae Nepotiani Presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber vel de Illustribus Viris, vel proprie de Scriptoribus Ecclesiasticis appellandus est: licet a plerisque emendatoribus imperitis de Auctoribus dicatur inscriptus. Jam itaque audi quid Augustinus praeterea ab eo praestitum voluisset Epist. inter Hieronymianas 67. In libro, inquit, quo cunctos, quorum meminisse potuisti, Scriptores Ecclesiasticos et eorum scripta commemorasti, commodius, ut arbitror fieret, si nominatis iis, quos haeresiotas esse nosti (quando ne ipsos quidem praetermittere volueris), subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quamquam nonnullos etiam praeterieris, quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes, in quibus eos Catholica damnavit auctoritas:", + "candidate_score": 0.670832, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.670679, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_528", + "psc_text": "corporibus animus: domini autem servos ita fatigant, ut optima pars animi, id est, sapientia, ejusdem animi vitiosas imbecillasque partes, ut libidines, ut iracundias, ut perturbationes caeteras. » Habesne adhuc quod contra nos de saecularium litterarum auctoribus garrias? Sed si contra episcopos eloquiorum divinorum praeclarissimos tractatores, pro isto (quem a te Deus avertat) errore quaesiturus es quid dicas, quove modo illorum sanctitati resistas; quid tibi erit Tullius, ut non eum in hac sententia desipuisse ac delirasse contendas? Tace ergo de illius generis libris, et noli nos inde aliquid contumeliose docere conari, ne quorum te inaniter sublevari credis, eorum testimoniis comprimaris. CAPUT XIII. 62. Quid autem de motu feminae, cujus et ipsam puduit, inaniter argumentandum putasti? Non utique femina motum visibilem texit: sed cum in eisdem membris tale aliquid sentiret occultius, quale vir senserat; ambo texerunt, quod alterutrum videndo in alterutrum commoti ambo senserunt, et vel unusquisque sibi vel alter alteri erubuerunt.", + "candidate_score": 0.670679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_6_8", + "bdc_text": "Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 . si habes , facieti me certiorem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_205", + "psc_text": "Ne quisquam sic sibi de puro atque immaculato pectore blandiatur, ut innocentia sua fretus, medicinam non putet adhibendam esse vulneribus, cum scriptum sit, Quis gloriabitur castum se habere cor? aut quis gloriabitur mundum se esse a peccatis » (Prov. XX, 9)? « Et iterum, in epistola sua, » inquit, « Joannes ponat et dicat, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Si autem nemo esse sine peccato potest, et quisquis se inculpatum esse dixerit, aut superbus, aut stultus est; quam necessaria, quam benigna est divina clementia, quae cum sciat non deesse sanatis quaedam postmodum vulnera, dedit curandis denuo sanandisque vulneribus remedia salutaria! » O doctor praeclarissime et testis gloriosissime, sic docuisti, sic monuisti, sic te audiendum imitandumque praebuisti. Merito finitis aliis omnium cupiditatum certaminibus sanatisque vulneribus, cum extrema et omnium maxima vitae hujus cupiditate, pro Christi veritate", + "candidate_score": 0.63923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_642", + "psc_text": "Verum tu qui me verbis meis repugnasse dixisti, quod esse falsissimum videbit quisquis te audito ea relegerit, et Apostolum genitalia nomine corporis appellasse recoluerit: tu ergo qui in me quasi sententias meas inter se pugnantes notasti, et momordisti, expone quemadmodum tibi ipse constiteris, nec tibi ipse restiteris, ubi primum dixisti, « Cum ventum fuerit ut filii seminentur, ad voluntatis prorsus nutum membra in hoc opus creata famulari; et nisi eorum impedimenta, aut de infirmitate, aut de immoderatione proveniant, servire animi imperio: » postea vero, « hoc genus motus in his habendum putasti, quae multa in nostro corpore ordine suo ac dispensatione secreta, voluntatis non imperium, sed consensum requirunt. » Ubi quidem perspicuae veritati ex aliqua parte cessisti: sed illud quod prius dixeras delere debuisti. Quomodo enim secundum priorem sententiam tuam, « ad voluntatis prorsus nutum ista, » de quibus agimus, « membra famulantur, atque imperio animi serviunt; » si secundum", + "candidate_score": 0.616743, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.67043, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_2", + "psc_text": "in Apostolum; sed quod occupatus ille eruditione saecularium litterarum, Scripturas omnino sanctas ignoraverit: et nemo possit, quamvis eloquens, de eo bene disputare, quod nesciat. Quid igitur, ego stultus aut temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime. Quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios sum secutus. Scripsit enim ille vir in epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit: Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possint [ Al. possent] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum, videntem meum, et Laodicenum (Apollinarem) de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emesenum, et Theodorum Heracleoten, qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos [ Al. Commentarios] reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea", + "candidate_score": 0.67043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_2", + "psc_text": "in Apostolum; sed quod occupatus ille eruditione saecularium litterarum, Scripturas omnino sanctas ignoraverit: et nemo possit, quamvis eloquens, de eo bene disputare, quod nesciat. Quid igitur, ego stultus aut temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime. Quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios sum secutus. Scripsit enim ille vir in epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit: Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possint [ Al. possent] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum, videntem meum, et Laodicenum (Apollinarem) de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emesenum, et Theodorum Heracleoten, qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos [ Al. Commentarios] reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea", + "candidate_score": 0.645236, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.669437, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.669437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.663566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_147", + "psc_text": "audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus (laborio.-us s. I) F 10 aut] ac E 12 iungerem B 13 nouit familiarius P 15 Subscr. codd. uide in pag. sequ. LIBER SECVNDVS. § 1 Inter militiae tuae curas et inlustris personae quam pro meritis gestas actusque reipublicae necessarios, fili dilectissime et honorande Valeri, tanto studio te aduersus haereticos in eloquia diuina flagrare satis dici non potest quanta mentis iucunditate delecter. itaque posteaquam legi litteras sublimitatis tuae, quibus de libro quem ad te scripsi gratias agis sed admones, ut per fratrem et coepiscopum meum Alypium audiam quid de quibusdam locis eiusdem libri haeretici disputationis adsumant, ad hoc scribendum excitatus", + "candidate_score": 0.653337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.603651, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.668648, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.668648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_285", + "psc_text": "propinare. Tu Latinas Scripturas de Graeco emendabis; et aliud Ecclesiis trades legendum, quam quod semel ab Apostolis susceperunt; mihi non licebit post Septuaginta editionem, quam diligentissime emendatam, ante annos plurimos meae linguae hominibus dedi, ad confutandos Judaeos, etiam ipsa exemplaria vertere, quae ipsi verissima confitentur, ut si quando adversum eos Christianis disputatio est, non habeant subterfugiendi diverticula, sed suomet potissimum mucrone feriantur? Plenius super hoc et in multis aliis locis, et in fine secundi libri, ubi accusationi tuae respondi, scripsisse me memini; et popularitatem tuam, qua mihi invidiam apud simplices et imperitos niteris concitare, perspicua ratione compescui, illucque lectorem transmittendum puto. 26. Martyr et Apostolus vocatus Rufinus a suis. --Hoc intactum praeteriri non patiar, ne doleas falsatorem schedularum tuarum, confessoris apud me gloriam possidere, cum tu ejusdem criminis reus, post Alexandrinum exsilium et tenebrosos carceres, a cunctis Origenis sectatoribus martyr et apostolus nomineris. Super excusatione imperitiae tuae, jam tibi respondi.", + "candidate_score": 0.658252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.655067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.600746, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.668636, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "2 in promtu enim sunt pietatis uestrae litterae. falsa autem eorum omnia, qui in exilium meum procurauerunt, non in obscuro sunt. ipse quoque uel minister uel auctor gestorum omnium intra hanc urbem est. circumuentum te Augustum inlusumque Caesarem tuum ea confidens conscientiae meae condicione patefaciam, ut, si indignum aliquid non modo episcopi sanctitate, sed etiam laici integritate gessisse docear, non iam sacerdotium per ueniam expectem, sed intra paenitentiam laici consenescam. cap. 3 § 1 Haec autem nunc, dignantissime imperator, arbitrio tuo derelinquo, quatenus et quomodo me iubes loqui, et ea, quae maxime tecum in tempore hoc agenda sunt, prosequor. dabis quidem id in praesens instructionis ad causam, ut praesentem eum, cuius § 2 ministerio exulo, usque ad confessionem falsorum, quae gessit, adducam. sed nihil de eo, nisi cum iusseris, loquar. nunc autem, quia mihi metus est de mundi periculo, de silentii mei reatu, de iudicio dei, cura autem est de", + "candidate_score": 0.668636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa005.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "2 in promtu enim sunt pietatis uestrae litterae. falsa autem eorum omnia, qui in exilium meum procurauerunt, non in obscuro sunt. ipse quoque uel minister uel auctor gestorum omnium intra hanc urbem est. circumuentum te Augustum inlusumque Caesarem tuum ea confidens conscientiae meae condicione patefaciam, ut, si indignum aliquid non modo episcopi sanctitate, sed etiam laici integritate gessisse docear, non iam sacerdotium per ueniam expectem, sed intra paenitentiam laici consenescam. cap. 3 § 1 Haec autem nunc, dignantissime imperator, arbitrio tuo derelinquo, quatenus et quomodo me iubes loqui, et ea, quae maxime tecum in tempore hoc agenda sunt, prosequor. dabis quidem id in praesens instructionis ad causam, ut praesentem eum, cuius § 2 ministerio exulo, usque ad confessionem falsorum, quae gessit, adducam. sed nihil de eo, nisi cum iusseris, loquar. nunc autem, quia mihi metus est de mundi periculo, de silentii mei reatu, de iudicio dei, cura autem est de", + "candidate_score": 0.659851, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", + "max_score": 0.668055, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_25", + "psc_text": "Nam ad Zosimum quondam illius civitatis episcopum super his quaestionibus duas epistolas destinavi; verum eo tempore, quo adhuc libros exorsus non eram. AUG. Haec epistola non est ad Zosimum; sed ad eos seducendos qui Romae possent tali suasione seduci. Sed si eam non agnoscis; ecce, non sit tua. Utinam et illi libri non essent tui, sed alieni: ne per eos tu longe a veritate fieres alienus. XIX. JUL. Porro utatur indicio epistolae, qua aut accepit, aut finxit me responsionem contra novos Manichaeos (quia vetus dedignatur videri) quatuor voluminibus explicasse: cur non curavit ea quae objecissemus addiscere? cur non studuit, qui cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem", + "candidate_score": 0.668055, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio", + "max_score": 0.667543, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_23", + "psc_text": "profecturum, respondens vel honoratis petentibus, vel praefecto, ut tranquillitati Italiae consuleretur, me sicut superfluo ingerere non possem propter 1181 verecundiam, ita necessitatibus non defuturum. Confirmatum hoc erat: ecce postridie litterae de instruendis mansionibus, invectio ornamentorum regalium, aliaque ejusmodi quae ingressurum iter imperatorem significarent. Quibus rebus ab ipsis a quibus fuerant postulata, intermissa legatio est. 25. Reus mihi videbar speratae meae praesentiae nec impletae: sed utinam viventi tibi hunc deberem reatum! Excusarem quod nulla tua audissem pericula, nullas tuas accepissem litteras, quod non potuissem propriis animalibus occurrere, etiamsi iter ingressus essem. Itaque securus veniae, dum dies subduco, adventus tui iter lego; ecce rescriptum accipio, ut sine mora pergendum putarem, eo quod vadem fidei tuae habere me apud Comitem tuum velles. Num restiti? num moratus sum? Additur eo ut properarem ocius, nec arbitrarer causam itineris mei synodum Gallorum esse episcoporum, propter quorum frequentes dissensiones crebro me excusaveram: sed ut ipse baptizaretur. 26.", + "candidate_score": 0.667543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_23", + "psc_text": "profecturum, respondens vel honoratis petentibus, vel praefecto, ut tranquillitati Italiae consuleretur, me sicut superfluo ingerere non possem propter 1181 verecundiam, ita necessitatibus non defuturum. Confirmatum hoc erat: ecce postridie litterae de instruendis mansionibus, invectio ornamentorum regalium, aliaque ejusmodi quae ingressurum iter imperatorem significarent. Quibus rebus ab ipsis a quibus fuerant postulata, intermissa legatio est. 25. Reus mihi videbar speratae meae praesentiae nec impletae: sed utinam viventi tibi hunc deberem reatum! Excusarem quod nulla tua audissem pericula, nullas tuas accepissem litteras, quod non potuissem propriis animalibus occurrere, etiamsi iter ingressus essem. Itaque securus veniae, dum dies subduco, adventus tui iter lego; ecce rescriptum accipio, ut sine mora pergendum putarem, eo quod vadem fidei tuae habere me apud Comitem tuum velles. Num restiti? num moratus sum? Additur eo ut properarem ocius, nec arbitrarer causam itineris mei synodum Gallorum esse episcoporum, propter quorum frequentes dissensiones crebro me excusaveram: sed ut ipse baptizaretur. 26.", + "candidate_score": 0.667456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_0_2", + "bdc_text": "1 . tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_23", + "psc_text": "profecturum, respondens vel honoratis petentibus, vel praefecto, ut tranquillitati Italiae consuleretur, me sicut superfluo ingerere non possem propter 1181 verecundiam, ita necessitatibus non defuturum. Confirmatum hoc erat: ecce postridie litterae de instruendis mansionibus, invectio ornamentorum regalium, aliaque ejusmodi quae ingressurum iter imperatorem significarent. Quibus rebus ab ipsis a quibus fuerant postulata, intermissa legatio est. 25. Reus mihi videbar speratae meae praesentiae nec impletae: sed utinam viventi tibi hunc deberem reatum! Excusarem quod nulla tua audissem pericula, nullas tuas accepissem litteras, quod non potuissem propriis animalibus occurrere, etiamsi iter ingressus essem. Itaque securus veniae, dum dies subduco, adventus tui iter lego; ecce rescriptum accipio, ut sine mora pergendum putarem, eo quod vadem fidei tuae habere me apud Comitem tuum velles. Num restiti? num moratus sum? Additur eo ut properarem ocius, nec arbitrarer causam itineris mei synodum Gallorum esse episcoporum, propter quorum frequentes dissensiones crebro me excusaveram: sed ut ipse baptizaretur. 26.", + "candidate_score": 0.655712, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.667377, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_509", + "psc_text": "enim solus ista sentiens nullo consentiente remaneret, uideretur propterea refriguisse ab scelere schismatis, quia socios non inueniebat erroris. tam multis autem sibi consentientibus quod cum ceteris diuersa sentientibus in unitate permansit, catholicae uniuersitatis sanctissimum uinculum non timore solitudinis, sed pacis amore seruauit. quapropter posset quidem iam uideri superfluum ceterorum etiam illius concilii episcoporum singulas retractare sententias. sed quoniam corde tardiores non putant esse responsum, si alicui loco cuiusque sermonis non ibi sed alibi respondeatur quod illuc etiam possit adhiberi, melius multum legendo atteruntur ut acuantur, quam parum intellegendo conqueruntur ut redarguantur. § 9 Primum ergo ipsius Cypriani consultationem, qua indicatur anima pacifica et exundans ubere caritatis, unde concilium ipsum incipit, iterum considerandam commemoramus. Audistis, inquit, collegae dilectissimi, quid mihi Iubaianus 26 Cypr. sentent. episc. praef. 2 dimittuntur Nv 4 iniusto] iusto Wt 5 aequitate alicuius v 7 huc Kml iam JKL tam NVmSv, om. p pr. Eug. ueritatis Lm1 9", + "candidate_score": 0.667377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_514", + "psc_text": "JNml douotione L 7 nostram epistolam M consentit Lml 8 et] etiam Cypr. esse] esse confessus Cypr. gratis N ut de] unde N 10 communicationis Cypr. 12 colligas J 15 potest] possit Cypr. 22 quamtum Nrnl 25 oportunum JLNVp.m2ç 26 censuerunt fiwii 27 arrogauit Jp pr. a om. JL 28 auouentes L quod eum non propterea dixisse, ut cogitationes tacitas collegarum tamquam de abdito erutas tali securitate captaret, sed quod reuera pacem unitatemque diligeret, ex aliis similibus uidere facillimum est, ubi ad singulos scribit, sicut ad ipsum Iubaianum: haec tibi, inquit, breuissime pro nostra mediocritaterescripsimusfratercarissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominus unusquisque episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. et ne quisquam, si hac eadem libera potestate diuersa sentiret, pellendus a ceterorum consortio uideretur, sequitur et dicit: nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus diuinam concordiam et dominicam pacem tenemus.", + "candidate_score": 0.650714, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", + "max_score": 0.667278, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1_3", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non . Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "om. G sincari simus C § 2 Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae sanctitati minus quam nellemuellem cognitus sum, quando quidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi iniuriam feceris notum faciendo quod alius fecit. quantum autem hoc absit ab animo meo, uide, ut ne ab illo quidem me passum iniuriam conquerar. cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticercreticere ? unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. debuisse quis dixerit eum scribere potius ad me quam ad alterum de me; sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. nec consulendum me putauit, ubi sibi uidetur minime dubitandam, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. obtemperauit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse conpulsum. et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit, non eum conuiciantis uoluntate crediderim,", + "candidate_score": 0.667278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_341", + "psc_text": "nec qualis fuit, sed qualis nunc est? et ecce magis quaeritur quam conprehenditur. saepe mihi propositam quaestionem putaniputaui me intellecturum, si inde cogitarem; cogitaui nec potui, saepe non putaui et tamen potui. uires itaque intellegentiae meae non sunt mihi utique cognitae et credo quia ncc tibi. § 11 Sed me contemnis forsitan confitentem et propter hoc quoque pecoribus comparabis. ego autem monere veluel, si uonnon dignaris, certe ammonere non desino, ut agnoscas potius communem infirmitatem, in qua uirtus perficitur, ne pro cognitis incognita praesumendo ad ueritatem peruenire non possis. puto enim esse aliquid, quod et tu intellegere quaeris nec potes nec tamen quaereres, nisi te posse sperares. ac per hoc et tu uires intellegentiae tuae nescis, qui naturae tuae scientiam profiteris nec mecum ignorantiam confiteris. quid dicam de uoluntate, ubi certe liberum a nobis praedicatur arbitrium ? nempe beatissimus apostolus Petrus uolebat pro domino animam ponere, plane uolebat; neque enim", + "candidate_score": 0.649966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_103", + "psc_text": "de E hossibusO m ea. hoc quippe iste putat, 'quod dicere debuerit Adam: \"anima ex anima mea\" uel: \"spiritus de spiritu meo\", si etiam hoc de illo tractum esset'. sed illi qui propaginem asserunt animarum, hinc se putant innictiusinuictius suam munire sententiam, quia, cum scriptum sit detraxisse deum costam de latere uiri eamque acdificasse in mulicremmulierem, non est additum, quod in eius faciem sufflauerit flatum nitaeuitae; ideo, inquiunt, quia iam de uiruuiro fuerat animata. nam si non fuisset, nequaquam nos, inquiunt, sancta scriptura huius rei eognitionccognitione fraudassetfraudasse. ad illud uero quod ait Adam: hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carncarne mea nec ait: 'spiritus' uel 'anima de spiritu meo' uclncl 'de anima mea', sic ab ciseis responderi potest. quemadmodum superius demonstratum est, ut a parte totum intellcgaturintellegatur hoc dictmndictum 'os et caro mea', sed quae animata fuerint detracta, non mortua. neque enim hoc omnipotentem faccrefacere potuisscpotuisse ideo", + "candidate_score": 0.630537, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.666403, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2_4", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat . Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.666403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_253", + "psc_text": "antea videbantur absurda, cum arguebam tanquam ita sentientes sanctos tuos; verum autem non ita sentiebant: et tanquam regulam diligentissime commendaret, saepe in popularibus sermonibus suis dicentem Ambrosium laetus audiebam, Littera occidit; spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) : cum ea quae ad litteram perversitatem docere videbantur, remoto mystico velamento spiritualiter aperiret, non dicens quod me offenderet, quamvis ea diceret, quae utrum vera essent adhuc ignorarem. Tenebam enim cor meum ab omni assensione, timens praecipitium; et suspendio magis necabar. Volebam enim eorum quae non viderem ita me certum fieri, ut certus essem quod septem et tria decem sint. Neque enim tam insanus eram, ut ne hoc quidem putarem posse comprehendi; sed sicut hoc, ita caetera cupiebam, sive corporalia quae coram sensibus meis non adessent; sive spiritualia, de quibus cogitare nisi corporaliter nesciebam. Et sanari credendo poteram, ut purgatior acies mentis meae dirigeretur aliquo modo in veritatem tuam semper manentem, et", + "candidate_score": 0.653045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_3_5", + "bdc_text": "Sed si tanta est concitas , ut , quae ante equidem tibi homines non cernant , consulo equidem tibi ut ea , quae acciderunt et impendent , aequo feras , ne ipsi quidem Angli , suo malo capere didicerunt . Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_473", + "psc_text": "deserendum esse censebant, quod erat tempori congruum disputabam; eoque fomento veritatis mitigabam cruciatum tibi notum, illis ignorantibus et intente audientibus, et sine sensu doloris me esse arbitrantibus. At ego in auribus tuis, ubi eorum nullus audiebat, increpabam mollitiem affectus mei, et constringebam fluxum moeroris, cedebatque mihi paululum; rursusque impetu suo ferebatur, non usque ad eruptionem lacrymarum, nec usque ad vultus mutationem, sed ego sciebam quid corde premerem. Et quia mihi vehementer displicebat tantum in me posse haec humana, quae ordine debito et sorte conditionis nostrae accidere necesse est, alio dolore dolebam dolorem meum, et duplici tristitia macerabar. 32. Cum ecce corpus elatum est, imus, redimus sine lacrymis. Nam neque in eis precibus quas tibi fudimus, cum offerretur pro ea sacrificium pretii nostri, jam juxta sepulcrum posito cadavere, priusquam deponeretur, sicut illic fieri solet, nec in eis precibus ego flevi: sed toto die graviter in occulto moestus eram, et mente turbata", + "candidate_score": 0.649273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_2", + "bdc_text": "Datae erant meque fasciculum statim cum d. Gallitium perferendum curasse , non dulito tibi aliis quam doctis et piis viris adiosam videri bellum , vosque plane olfacere iisdem negligiis , quibus ante Caesarem ingredi , ut inslexo Germaniae virilis se meo eam postea liberius opprimat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_393", + "psc_text": "nollem me attendere; et constituebas me ante faciem meam, ut viderem quam turpis essem, quam distortus et sordidus, maculosus et ulcerosus. Et videbam, et horrebam; et quo a me fugerem non erat. Et si conabar a me avertere aspectum, narrabat ille quod narrabat, et tu me rursus opponebas mihi, et impingebas me in oculos meos ut invenirem iniquitatem meam et odissem. Noveram eam, sed dissimulabam; et connivebam, et obliviscebar. 17. Tunc vero, quanto ardentius amabam illos de quibus audiebam salubres affectus, quod se totos tibi sanandos dederant, tanto exsecrabilius me comparatum eis oderam. Quoniam multi mei anni mecum effluxerant, forte duodecim anni ex quo ab undevigesimo anno aetatis meae, lecto Ciceronis Hortensio, excitatos eram studio sapientiae; et differebam contempta felicitate terrena ad eam investigandam vacare, cujus non inventio, sed vel sola inquisitio jam praeponenda erat etiam inventis thesauris regnisque gentium, et ad nutum circumfluentibus corporis voluptatibus. At ego adolescens miser,", + "candidate_score": 0.6458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_253", + "psc_text": "antea videbantur absurda, cum arguebam tanquam ita sentientes sanctos tuos; verum autem non ita sentiebant: et tanquam regulam diligentissime commendaret, saepe in popularibus sermonibus suis dicentem Ambrosium laetus audiebam, Littera occidit; spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) : cum ea quae ad litteram perversitatem docere videbantur, remoto mystico velamento spiritualiter aperiret, non dicens quod me offenderet, quamvis ea diceret, quae utrum vera essent adhuc ignorarem. Tenebam enim cor meum ab omni assensione, timens praecipitium; et suspendio magis necabar. Volebam enim eorum quae non viderem ita me certum fieri, ut certus essem quod septem et tria decem sint. Neque enim tam insanus eram, ut ne hoc quidem putarem posse comprehendi; sed sicut hoc, ita caetera cupiebam, sive corporalia quae coram sensibus meis non adessent; sive spiritualia, de quibus cogitare nisi corporaliter nesciebam. Et sanari credendo poteram, ut purgatior acies mentis meae dirigeretur aliquo modo in veritatem tuam semper manentem, et", + "candidate_score": 0.623167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_33", + "psc_text": "post litteras: sed ego ipse mente quam dedisti mihi, Deus meus, cum gemitibus et vocibus variis, et variis membrorum motibus edere vellem sensa cordis mei ut voluntati pareretur, nec valerem quae volebam omnia, nec quibus volebam omnibus, praesonabam memoria; cum ipsi appellabant rem aliquam, et cum secundum eam vocem corpus ad aliquid movebant, videbam et tenebam hoc ab eis vocari rem illam, quod sonabant, cum eam vellent ostendere. Hoc autem eos velle ex motu corporis aperiebatur, tanquam verbis naturalibus omnium gentium, quae fiunt vultu et nutu oculorum, caeterorumque membrorum actu, et sonitu vocis indicante affectionem animi, in petendis, habendis, rejiciendis, fugiendisve rebus. Ita verba in variis sententiis, locis suis posita, et crebro audita, quarum rerum signa essent, paulatim colligebam, measque jam voluntates edomito in eis signis ore, per haec enuntiabam. Sic cum his inter quos eram, voluntatum enuntiandarum signa communicavi, et vitae humanae procellosam societatem altius ingressus sum, pendens ex", + "candidate_score": 0.621387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_213", + "psc_text": "studio quod intenderam in Manichaei litteras, magisque desperans de caeteris eorum doctoribus, quando in multis quae me movebant, ita ille nominatus apparuit; coepi cum eo pro studio ejus agere vitam, quo ipse flagrabat in eas litteras, quas tunc jam rhetor Carthagini adolescentes docebam; et legere cum eo, sive quae ille audita desideraret, sive quae ipse tali ingenio apta existimarem. Caeterum conatus omnis meus, quo proficere in illa secta statueram, illo homine cognito prorsus intercidit: non ut ab eis omnino separarer, sed quasi melius quidquam non inveniens, eo quo jam quoquo modo irrueram, contentus interim esse decreveram, nisi aliquid forte quod magis eligendum esset eluceret. Ita ille Faustus, qui multis laqueus mortis exstitit, meum quo captus eram relaxare jam coeperat, nec volens nec sciens. Manus enim tuae, Deus meus, in abdito providentiae tuae, non deserebant animam meam; et de sanguine cordis matris meae, per lacrymas ejus diebus ac noctibus pro me", + "candidate_score": 0.616293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_518", + "psc_text": "didicerim memoria teneo. Multa etiam quae adversus haec falsissime disputantur audivi, et memoria teneo: quae tametsi falsa sunt, tamen ea meminisse me non est falsum; et discrevisse me inter illa vera et haec falsa quae contradicuntur, et hoc memini; aliterque nunc video discernere me ista, aliter autem memini saepe me discrevisse cum ea saepe cogitarem. Ergo et intellexisse me saepius ista memini; et quod nunc discerno et intelligo, recondo in memoria, ut postea me nunc intellexisse meminerim. Ergo et meminisse me memini; sicut postea quod haec reminisci nunc potui si recordabor, utique per vim memoriae recordabor. CAPUT XIV. Quomodo memoria continet affectus animi. Laeta non laeti quomodo recordamur. 21. Affectiones quoque animi mei eadem memoria continet: non illo modo quo eas habet ipse animus cum patitur eas; sed alio multum diverso, sicut sese habet vis memoriae. Nam et laetatum me fuisse reminiscor non laetus, et tristitiam meam praeteritam recordor non", + "candidate_score": 0.61559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_1", + "bdc_text": "tui nihil tamen habeam , quod ad te scribam , S. id facio tamen , ut intelligas heri mihi redditas fuisse literas , quae a te , prudre non .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.607108, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.666107, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3456", + "psc_text": "Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit. Quid ergo profuit quia exspectavi? hoc est, quid profuit quia praedixi? quid profuit quia dixi ideo me venisse? Ventum est ut impleretur quod dixi: sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni; hoc est, non fuit. Quod enim superiore versu dixit, Sustinui qui simul contristaretur; hoc sequenti versu, et consolantes. Quod autem superiore versu, et non fuit; hoc sequenti versu, et non inveni. Ergo non altera subjecta, sed superior repetita sententia est. Quam sententiam si retractemus, quaestio nonnulla poterit oboriri. Numquid enim discipuli ejus non sunt contristati, quando ductus est ad passionem, quando ligno suspensus, quando mortuus? Usque adeo contristati, ut illa Maria Magdalene, quae primo eum vidit, gaudens lugentibus nuntiaret quid viderit (Joan. XX, 18, et Marc. XVI, 9). Evangelium ista loquitur; non nostra praesumptio, non nostra suspicio est: constat doluisse,", + "candidate_score": 0.666107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_4_6", + "bdc_text": "Ego hic interim expondeo , animi ita re ipsi ex literis meorum esse , quae de discessu meo ex literis meorum sperabam , quo contingere . optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.661029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_5_7", + "bdc_text": "optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3423", + "psc_text": "meam. Nihil magnum est quod dicitur, sustinui; sed quod dicitur, propter te sustinui. Si enim sustines, quia peccasti; propter te sustines, non propter Deum. Quae enim vobis gloria est, ait Petrus, si peccantes punimini, et suffertis (I Petr. II, 20) ? Si autem sustines quia mandatum Dei servasti, vere propter Deum sustines; et merces tua manet in aeternum, quia propter Deum sustinuisti opprobria. Ideo enim prior ille sustinuit, ut nos sustinere disceremus. Et si ille, qui non habebat quod illi objiciebatur; quanto magis nos qui, etsi non habemus peccatum quod nobis objicit inimicus, habemus tamen alterum quod digne in nobis flagelletur? Nescio quis te furem dicit, et non es fur: audis opprobrium; non tamen sic non es fur, ut non sis aliquid quod Deo displicet. Porro si ille qui omnino nihil rapuerat, qui verissime dixerat, Ecce venit princeps mundi hujus, et in me nihil inveniet, dictus est peccator (Joan. IX,", + "candidate_score": 0.64658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_5_7", + "bdc_text": "optimus potest contingere . Vale . novi Ioannis Curite 9 . d. 8 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1580", + "psc_text": "justus judex, reddens bene ambulanti quod promisit, cui primo ut bene ambularet donavit. Reddet ergo justus judex: sed quibus? Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . 4. [vers. 4.] Et immisit in os meum canticum novum. Quod canticum novum? Hymnum Deo nostro. Dicebas forte hymnos diis alienis, veteres hymnos; quia vetus homo dicebat, non novus homo fiat: novus homo, dicat canticum novum: innovatus amet nova quibus renovatur. Nam quid antiquius Deo, qui est ante omnia, et sine fine, et sine initio? Tibi fit novus redeunti; quia discedendo factus eras vetus, et dixeras: Inveteravi in omnibus inimicis meis (Psal. VI, 8) . Dicimus ergo hymnum Deo nostro, et ipse hymnus liberat nos. Laudans enim invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero (Psal. XVII, 4) . Hymnus est enim canticum laudis. Laudans invoca, non reprehendens. Quando enim invocas Deum, ut premat inimicum tuum,", + "candidate_score": 0.644115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2453_sent_8_10", + "bdc_text": "si habes , facieti me certiorem . et . Bas .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3645", + "psc_text": "Ille resurrexit; numquid ego? Sed resurrexit in eo quod pro te accepit ex te. Ergo natura tua in illo praecessit te; et quod sumptum est ex te, ascendit ante te: ibi ergo et tu ascendisti. Ascendit ergo ille prior, et in illo nos; quia caro illa de genere humano. Ergo et illo resurgente, reducti sumus ex abyssis terrae. Cum itaque resurrexit Christus, de abyssis terrae reduxisti me. Cum vero credimus in Christum, de abyssis terrae iterum reduxisti me. Ecce unum iterum. Audi impleri ab Apostolo: Si ergo resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram (Coloss. III, 1, 2) . Praecessit ergo ille; jam resurreximus et nos, sed adhuc in spe. Audi hoc idem apostolum Paulum dicentem: Et ipsi in nobismetipsis ingemiscimus adoptionem, exspectantes redemptionem corporis nostri. Adhuc ingemiscis, adhuc exspectas. Quid ergo est quod tibi", + "candidate_score": 0.610997, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file