diff --git "a/2/2668.json" "b/2/2668.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/2/2668.json" @@ -0,0 +1,5746 @@ +{ + "letter_id": "2668", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/2668", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.054755, + 0.050199, + 0.056438, + 0.057521, + 0.050305, + 0.038436, + 0.051817, + 0.038168, + 0.052271, + 0.052687, + 0.05071, + 0.053191, + 0.038631, + 0.041277, + 0.041956, + 0.044936, + 0.055134, + 0.050452, + 0.066003, + 0.055115 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.75992, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_363", + "psc_text": "Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus intelligeretur. Etenim ab illa Trinitatis deitate quasi separaretur, si unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Jesus Christus, quasi non ille Deus qui unus diceretur. Sed quia in unitate Dei, ibi Pater et Filius et Spiritus sanctus: unitatem teneat divinitas, medietatem suscipiat humanitas. 8. Mediatoris gratia omnibus, ut Deo reconcilientur, necessaria. Hac medietate reconciliatur Deo omnis generis humani massa ab illo per Adam alienata. Per Adam enim peccatum in travitin mundum, et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) . Quis hinc crueretur? quis ab hac massa irae ad misericordiam", + "candidate_score": 0.75992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_362", + "psc_text": "Christum noverit Deum: nam ipse de illo dixit, cum de Judaeorum praecedentibus meritis loqueretur, Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) : cum ergo sciret illum Deum, et super omnia Deum; ac per hoc utique super omnia, quia per illum facta sunt omnia; ventum est ut commendaret mediatorem, et non dixit Deum; non enim per hoc mediator est, quod Deus est; sed per hoc mediator, quia factus est homo. Ipsa est liberatio nostra. Unus enim Deus. Quia utique Catholici auditis, instructi auditis, vigilanter auditis, Unus Deus: numquid solus Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus", + "candidate_score": 0.735531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_68", + "bdc_text": "Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.729366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_66_68", + "bdc_text": "Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.724786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52_54", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos . Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_363", + "psc_text": "Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus intelligeretur. Etenim ab illa Trinitatis deitate quasi separaretur, si unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Jesus Christus, quasi non ille Deus qui unus diceretur. Sed quia in unitate Dei, ibi Pater et Filius et Spiritus sanctus: unitatem teneat divinitas, medietatem suscipiat humanitas. 8. Mediatoris gratia omnibus, ut Deo reconcilientur, necessaria. Hac medietate reconciliatur Deo omnis generis humani massa ab illo per Adam alienata. Per Adam enim peccatum in travitin mundum, et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) . Quis hinc crueretur? quis ab hac massa irae ad misericordiam", + "candidate_score": 0.691919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_362", + "psc_text": "Christum noverit Deum: nam ipse de illo dixit, cum de Judaeorum praecedentibus meritis loqueretur, Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) : cum ergo sciret illum Deum, et super omnia Deum; ac per hoc utique super omnia, quia per illum facta sunt omnia; ventum est ut commendaret mediatorem, et non dixit Deum; non enim per hoc mediator est, quod Deus est; sed per hoc mediator, quia factus est homo. Ipsa est liberatio nostra. Unus enim Deus. Quia utique Catholici auditis, instructi auditis, vigilanter auditis, Unus Deus: numquid solus Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus", + "candidate_score": 0.690922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52_54", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos . Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_362", + "psc_text": "Christum noverit Deum: nam ipse de illo dixit, cum de Judaeorum praecedentibus meritis loqueretur, Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) : cum ergo sciret illum Deum, et super omnia Deum; ac per hoc utique super omnia, quia per illum facta sunt omnia; ventum est ut commendaret mediatorem, et non dixit Deum; non enim per hoc mediator est, quod Deus est; sed per hoc mediator, quia factus est homo. Ipsa est liberatio nostra. Unus enim Deus. Quia utique Catholici auditis, instructi auditis, vigilanter auditis, Unus Deus: numquid solus Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus", + "candidate_score": 0.690671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_363", + "psc_text": "Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus intelligeretur. Etenim ab illa Trinitatis deitate quasi separaretur, si unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Jesus Christus, quasi non ille Deus qui unus diceretur. Sed quia in unitate Dei, ibi Pater et Filius et Spiritus sanctus: unitatem teneat divinitas, medietatem suscipiat humanitas. 8. Mediatoris gratia omnibus, ut Deo reconcilientur, necessaria. Hac medietate reconciliatur Deo omnis generis humani massa ab illo per Adam alienata. Per Adam enim peccatum in travitin mundum, et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) . Quis hinc crueretur? quis ab hac massa irae ad misericordiam", + "candidate_score": 0.685368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_362", + "psc_text": "Christum noverit Deum: nam ipse de illo dixit, cum de Judaeorum praecedentibus meritis loqueretur, Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) : cum ergo sciret illum Deum, et super omnia Deum; ac per hoc utique super omnia, quia per illum facta sunt omnia; ventum est ut commendaret mediatorem, et non dixit Deum; non enim per hoc mediator est, quod Deus est; sed per hoc mediator, quia factus est homo. Ipsa est liberatio nostra. Unus enim Deus. Quia utique Catholici auditis, instructi auditis, vigilanter auditis, Unus Deus: numquid solus Pater? numquid solus Filius? numquid solus Spiritus sanctus? Sed utique Pater et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Ergo, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si diceret, Unus Deus, unus et mediator Dei et hominum Christus Jesus; tanquam minor Deus", + "candidate_score": 0.683365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex mea epistola colligi potest , quale fuerit hominis scriptum : S. D . Legi tua , dilecte mi Laeli , paulo diligentius , cum licuit per ocium , nec aegre feres , si postulavero quaedam a te exponi plenius ; sumus enim fratres et filii lucis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_801", + "psc_text": "testamentum est. Ipsum attende, conservum attende. CAPUT III. 4. Lucerna infirmis oculis accensa in sanctorum exemplis. Inimicorum dilectio donum Dei. Multum est ad te, quia infirmos oculos habes, intueri solem? lucernam vide. Suis enim discipulis dixit Dominus: Nemo accendit lucernam, et ponit eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat omnibus qui in domo sunt (Matth. V, 15) . Domus, mundus est: candelabrum, Christi crux est: lucerna in candelabro lucens, Christus in cruce pendens. In ipso candelabro lucebat etiam ille, qui prius lapidantium vestimenta servabat, de Saulo Paulus, de lupo agnus, et parvus et magnus; raptor agnorum, et pastor agnorum: in ipso candelabro lucebat, quando dicebat, Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14) . Sic luceat, inquit, lumen vestrum coram hominibus (Matth. V, 16) . Ecce lucet lumen Stephani, lucet lucerna ista: attendamus illam.", + "candidate_score": 0.669806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_11", + "bdc_text": "Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_765", + "psc_text": "mentibus. Spectastis magnum agonem sancti Stephani, qui in agone lapidabatur. Quis? Qui jamdudum legem docebat. Quam legem docebat? Quam illi in tabulis lapideis acceperunt. Merito lapidei facti, amicum Christi lapidaverunt. Dura cervice (posteaquam docuit, objurgare coepit), et non circumcisi corde et auribus. Quem prophetarum non occiderunt patres vestri? Saevire videtur: lingua ferox, cor lene. Clamabat, et amabat. Saeviebat, et salvos fieri volebat. Quis non crederet iratum, quis non crederet odiorum facibus inflammatum, quando dicebat, Dura cervice, et non circumcisi corde et auribus? Interea de coelo Dominus aspexit, et vidit. Apertum est coelum: vidit Jesum tanquam exhortantem athletam suum. Nec tacuit quod vidit: Ecce video, inquit, coelum apertum, et Filium hominis stantem ad dexteram majestatis. Illi hoc audito, quasi blasphemia esset, quod ille dixisset, aures obturaverunt, ad lapides cucurrerunt. In Psalmo erat dictum, Sicut aspidis surdae, et obturantis aures (Psal. LVII, 5) . Prorsus exhibuerunt quod de illis praedictum erat. Coepit", + "candidate_score": 0.66971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_11", + "bdc_text": "Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_803", + "psc_text": "amare et acerbe arguit Judaeos, sed amando: Vae vobis, Scribae et Pharisaei hypocritae (Matth. XXIII, 13) . Quando dicebat ista, quis non diceret quia oderat illos? Venit ad crucem, et ait: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt. Sic et Stephanus in sermone suo prius arguit: Dura cervice, et non circumcisi corde et auribus. Verba sunt sancti Stephani, quando Judaeos alloquebatur: Dura cervice, et non circumcisi corde et auribus; vos semper Spiritui sancto restitistis, sicut et patres vestri. Quem prophetarum non occiderunt patres vestri? Ista dicendo, quasi odit, quasi saevit. Lingua clamat, cor amat. Audivimus linguam clamantem, probemus animum diligentem. Nam cum ad lapides cucurrissent, duri ad duros, jactabant in illum pares suos. Petris lapidabatur, qui pro Petra moriebatur; dicente Apostolo, Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4) . Et cum tanta esset in docendo constantia, videte qualis exstiterit in morte patientia. Hi enim ictibus lapidum corpus ipsius quatiebant,", + "candidate_score": 0.666715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_5_7", + "bdc_text": "Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ; nam hi scripserunt Graece , voces vero illae sunt Latinae .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_819", + "psc_text": "24) . Esse ubi est Christus, quae potest comprehendere cogitatio? cujus ad hoc explicandum sufficit sermo? Fidei commendetur, a lingua non exspectetur. Audistis, cum Evangelium legeretur, Ubi ego sum, illic et minister meus (Id. XII, 26) . Graecum codicem legite, et diaconum invenietis. Quod enim interpretatus est latinus, Minister; graecus habet, Diaconus; quia vere diaconus graece, minister est latine: quomodo martyr graece, testis latine; apostolus graece, missus latine. Sed jam consuevimus nominibus graecis uti pro latinis. Nam multi codices Evangeliorum sic habent, Ubi sum ego, illic et diaconus meus. Hoc putate dictum, quia hoc est dictum, Ubi sum ego, illic et diaconus meus. Ergo bene diaconus ipsius, Domine Jesu, accipe spiritum meum. Tu promisisti Evangelium legi, Evangelium praedicavi, Ubi sum ego, illic et diaconus meus. Exstiti tibi diaconus tuus, ministravi tibi sanguinem meum, posui pro te animam meam; redde mihi promissionem tuam. CAPUT IV. 4. Pro lapidatoribus suis cur genu", + "candidate_score": 0.657565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_84", + "bdc_text": "et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_161", + "psc_text": "quem cantavimus, docuit nos, a Deo utique esse patientiam nostram contra dolores. Unde invenimus ab ipso esse et continentiam nostram, quae necessaria est contra voluptates? Habes evidentissimum testimonium: Et cum scirem, inquit, quia nemo potest esse continens, nisi Deus det; et hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum (Sap. VIII, 21) . Ergo si habes aliquid a Deo, et nescis a quo habeas, non eris muneratus, quia remanes ingratus. Si nescis a quo habeas, non agis gratias: non agendo gratias, et quod habes perdis. Qui enim habet, dabitur ei. Quid est, plene habere? Scire unde habeas. Qui autem non habet, id est, nescit unde habeat, et quod habet auferetur ab eo (Matth. XIII, 12) . Denique sicut idem ait, Hoc ipsum erat sapientiae, scire cujus esset hoc donum. Sic et apostolus Paulus ait, cum commendaret nobis gratiam Dei in Spiritu sancto. CAPUT III. 3. Nos autem non spiritum", + "candidate_score": 0.64076, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide", + "max_score": 0.758208, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_34", + "psc_text": "in eo veritatem utriusque naturae in una persona, aut confundas, aut dividas. Cum ergo primum audis de Domino Jesu Christo quia in forma Dei erat, oportet te agnoscere firmissimeque tenere, in illo formae nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. In forma igitur Dei Dominus Jesus Christus erat, quia in natura Dei Patris semper erat, de quo natus erat. Unius ergo naturae cum Patre est, aequaliterque cum eo sempiternus atque immensus, aequaliter immortalis et incommutabilis, aequaliter invisibilis et inenarrabilis, aequaliter bonus et justus, aequaliter miserator et misericors, patiens et multum misericors et verax, aequaliter fortis et suavis, aequaliter sapiens atque omnipotens. 509 20. Proinde haec omnia quae diximus de Filio Dei, firmissima fide retine, quia ( al. qui) haec utique omnia in unitate naturae habens cum Patre, sine dubio aequalis est Patri. Propter quod et Apostolus continuo adjungens, ait: Non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) . Non", + "candidate_score": 0.758208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_34", + "psc_text": "in eo veritatem utriusque naturae in una persona, aut confundas, aut dividas. Cum ergo primum audis de Domino Jesu Christo quia in forma Dei erat, oportet te agnoscere firmissimeque tenere, in illo formae nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. In forma igitur Dei Dominus Jesus Christus erat, quia in natura Dei Patris semper erat, de quo natus erat. Unius ergo naturae cum Patre est, aequaliterque cum eo sempiternus atque immensus, aequaliter immortalis et incommutabilis, aequaliter invisibilis et inenarrabilis, aequaliter bonus et justus, aequaliter miserator et misericors, patiens et multum misericors et verax, aequaliter fortis et suavis, aequaliter sapiens atque omnipotens. 509 20. Proinde haec omnia quae diximus de Filio Dei, firmissima fide retine, quia ( al. qui) haec utique omnia in unitate naturae habens cum Patre, sine dubio aequalis est Patri. Propter quod et Apostolus continuo adjungens, ait: Non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) . Non", + "candidate_score": 0.738329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_34", + "psc_text": "in eo veritatem utriusque naturae in una persona, aut confundas, aut dividas. Cum ergo primum audis de Domino Jesu Christo quia in forma Dei erat, oportet te agnoscere firmissimeque tenere, in illo formae nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. In forma igitur Dei Dominus Jesus Christus erat, quia in natura Dei Patris semper erat, de quo natus erat. Unius ergo naturae cum Patre est, aequaliterque cum eo sempiternus atque immensus, aequaliter immortalis et incommutabilis, aequaliter invisibilis et inenarrabilis, aequaliter bonus et justus, aequaliter miserator et misericors, patiens et multum misericors et verax, aequaliter fortis et suavis, aequaliter sapiens atque omnipotens. 509 20. Proinde haec omnia quae diximus de Filio Dei, firmissima fide retine, quia ( al. qui) haec utique omnia in unitate naturae habens cum Patre, sine dubio aequalis est Patri. Propter quod et Apostolus continuo adjungens, ait: Non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) . Non", + "candidate_score": 0.730631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_34", + "psc_text": "in eo veritatem utriusque naturae in una persona, aut confundas, aut dividas. Cum ergo primum audis de Domino Jesu Christo quia in forma Dei erat, oportet te agnoscere firmissimeque tenere, in illo formae nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. In forma igitur Dei Dominus Jesus Christus erat, quia in natura Dei Patris semper erat, de quo natus erat. Unius ergo naturae cum Patre est, aequaliterque cum eo sempiternus atque immensus, aequaliter immortalis et incommutabilis, aequaliter invisibilis et inenarrabilis, aequaliter bonus et justus, aequaliter miserator et misericors, patiens et multum misericors et verax, aequaliter fortis et suavis, aequaliter sapiens atque omnipotens. 509 20. Proinde haec omnia quae diximus de Filio Dei, firmissima fide retine, quia ( al. qui) haec utique omnia in unitate naturae habens cum Patre, sine dubio aequalis est Patri. Propter quod et Apostolus continuo adjungens, ait: Non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) . Non", + "candidate_score": 0.724169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_6", + "psc_text": "Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab ipso Domino in carne posito audierunt, et, Spiritus sancti magisterio instructi, non solum sermone praedicaverunt, verum etiam ad instructionem saluberrimam posterorum scriptis suis inditam reliquerunt, unum Deum praedicat Trinitatem, id est Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Sed Trinitas vera non esset, si una eademque persona diceretur Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si enim sicut est Patris et Filii et Spiritus sancti una substantia, sic esset una persona, nihil omnino esset in quo veraciter Trinitas diceretur. Rursus Trinitas quidem vera non esset, sed unus Deus Trinitas ipsa non esset, si quemadmodum Pater et Filius et Spiritus sanctus personarum sunt", + "candidate_score": 0.708546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_6", + "psc_text": "Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab ipso Domino in carne posito audierunt, et, Spiritus sancti magisterio instructi, non solum sermone praedicaverunt, verum etiam ad instructionem saluberrimam posterorum scriptis suis inditam reliquerunt, unum Deum praedicat Trinitatem, id est Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Sed Trinitas vera non esset, si una eademque persona diceretur Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si enim sicut est Patris et Filii et Spiritus sancti una substantia, sic esset una persona, nihil omnino esset in quo veraciter Trinitas diceretur. Rursus Trinitas quidem vera non esset, sed unus Deus Trinitas ipsa non esset, si quemadmodum Pater et Filius et Spiritus sanctus personarum sunt", + "candidate_score": 0.705762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_6", + "psc_text": "Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab ipso Domino in carne posito audierunt, et, Spiritus sancti magisterio instructi, non solum sermone praedicaverunt, verum etiam ad instructionem saluberrimam posterorum scriptis suis inditam reliquerunt, unum Deum praedicat Trinitatem, id est Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Sed Trinitas vera non esset, si una eademque persona diceretur Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si enim sicut est Patris et Filii et Spiritus sancti una substantia, sic esset una persona, nihil omnino esset in quo veraciter Trinitas diceretur. Rursus Trinitas quidem vera non esset, sed unus Deus Trinitas ipsa non esset, si quemadmodum Pater et Filius et Spiritus sanctus personarum sunt", + "candidate_score": 0.703408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_34", + "psc_text": "in eo veritatem utriusque naturae in una persona, aut confundas, aut dividas. Cum ergo primum audis de Domino Jesu Christo quia in forma Dei erat, oportet te agnoscere firmissimeque tenere, in illo formae nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. In forma igitur Dei Dominus Jesus Christus erat, quia in natura Dei Patris semper erat, de quo natus erat. Unius ergo naturae cum Patre est, aequaliterque cum eo sempiternus atque immensus, aequaliter immortalis et incommutabilis, aequaliter invisibilis et inenarrabilis, aequaliter bonus et justus, aequaliter miserator et misericors, patiens et multum misericors et verax, aequaliter fortis et suavis, aequaliter sapiens atque omnipotens. 509 20. Proinde haec omnia quae diximus de Filio Dei, firmissima fide retine, quia ( al. qui) haec utique omnia in unitate naturae habens cum Patre, sine dubio aequalis est Patri. Propter quod et Apostolus continuo adjungens, ait: Non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) . Non", + "candidate_score": 0.688356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_6", + "psc_text": "Filius est, sive Patrem, sive Spiritum sanctum; aut eum qui Spiritus sanctus proprie in confessione hujus Trinitatis dicitur vel Patrem vel Filium personaliter dicere sive credere, quod omnino nefas est, audeamus. 4. Fides enim quam sancti patriarchae atque prophetae ante incarnationem Filii Dei divinitus acceperunt, quam etiam sancti apostoli ab ipso Domino in carne posito audierunt, et, Spiritus sancti magisterio instructi, non solum sermone praedicaverunt, verum etiam ad instructionem saluberrimam posterorum scriptis suis inditam reliquerunt, unum Deum praedicat Trinitatem, id est Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Sed Trinitas vera non esset, si una eademque persona diceretur Pater et Filius et Spiritus sanctus. Si enim sicut est Patris et Filii et Spiritus sancti una substantia, sic esset una persona, nihil omnino esset in quo veraciter Trinitas diceretur. Rursus Trinitas quidem vera non esset, sed unus Deus Trinitas ipsa non esset, si quemadmodum Pater et Filius et Spiritus sanctus personarum sunt", + "candidate_score": 0.684061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_134", + "psc_text": "autem in vitam aeternam (Matth. XXV, 45) : iniqui semper arsuri cum diabolo, justi autem regnaturi sine fine cum Christo. CAP. XLIV. Persistendum in fide. --85. Haec interim quadraginta capitula ad regulam verae fidei firmissime pertinentia fideliter crede, fortiter tene, veraciter patienterque defende. Et si quem contraria his dogmatizare cognoveris, tanquam pestem fuge, et tanquam haereticum abjice. Ita enim ista quae posuimus fidei catholicae congruunt, ut si quis non solum omnibus, sed etiam singulis voluerit contraire, in eo quod singulis horum contumaciter repugnat, et his contraria docere non dubitat, haereticus et fidei Christianae inimicus, atque ex hoc omnibus catholicis anathematizandus appareat. Quamvis igitur et angustia temporis, et festinatio portitoris compulerit nos aliqua quae pro diversis haeresibus agnoscendis atque vitandis fuerant inserenda praeterire silentio, tamen si omnia quae in hoc opusculo continentur recensere et notissima prorsus habere non negligas, ex his poteris cauta discretione etiam de caeteris spiritaliter judicare. Apostolus enim", + "candidate_score": 0.65122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_2", + "psc_text": "suffragatur spatium, quia celeriter nostrum cupis habere responsum, et tam magnum est hujus disputationis opus, ut magnis vix possit impleri sermonibus. Neque enim poposcisti sic te debere de fide instrui, ut unam quamlibet haeresim designares, contra quam specialiter nostrae disputationis vigilaret intentio: sed cum indefinite definitionem fidei petis, eamque cupis etiam sub brevitate concludi, vides procul dubio quam sit nobis impossibile ut rem tantam in brevi plene comprehendamus, cui sufficientes esse non possumus, etiamsi tantum spatium temporis et tale nobis esset ingenium, ut multa volumina de hoc quod a nobis expetis facere valeremus ( al. valeamus). Sed quia Deus prope est omnibus invocantibus eum in veritate (Psal. CXLIV, 18) , qui verbum consummans et brevians fecit super terram (Rom. IX, 28) , spero quia, sicut tibi dedit hujus fidei sanctam sollicitudinem, sic etiam mihi, ut tuo tam bono tamque laudabili serviam desiderio, sufficientem tribuet facultatem: ut etsi non potuero (", + "candidate_score": 0.633571, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.75595, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_270", + "psc_text": "singularis unitas in tribus quidem vocabulis, sed non in tribus sit accipienda personis. Quod blasphemiae genus de Sabellii opinione sumpserunt; cujus discipuli etiam Patripassiani merito nuncupantur; quia si ipse est Filius, qui et Pater, crux Filii, Patris est passio; et quidquid in forma servi Filius Patri obediendo sustinuit, totum in se Pater ipse suscepit. Quod catholicae fidei sine ambiguitate contrarium est, quae Trinitatem Deitatis sic ὸμοούσιον confitetur, ut Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum sine confusione indivisos, sine tempore sempiternos, sine differentia credat aequales: quia Unitatem in 698 Trinitate non eadem persona, sed eadem implet essentia. CAP. II. De virtutibus quas ex Deo procedere fingunt. In secundo capitulo ostenditur ineptum vanumque commentum de processionibus quarumdam virtutum ex Deo, quas habere coeperit et quas essentia sui ipse praecesserit. In quo Arianorum quoque suffragantur errori, dicentium quod Pater Filio prior sit, quia fuerit aliquando sine Filio, et tunc Pater esse coeperit, quando", + "candidate_score": 0.75595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_270", + "psc_text": "singularis unitas in tribus quidem vocabulis, sed non in tribus sit accipienda personis. Quod blasphemiae genus de Sabellii opinione sumpserunt; cujus discipuli etiam Patripassiani merito nuncupantur; quia si ipse est Filius, qui et Pater, crux Filii, Patris est passio; et quidquid in forma servi Filius Patri obediendo sustinuit, totum in se Pater ipse suscepit. Quod catholicae fidei sine ambiguitate contrarium est, quae Trinitatem Deitatis sic ὸμοούσιον confitetur, ut Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum sine confusione indivisos, sine tempore sempiternos, sine differentia credat aequales: quia Unitatem in 698 Trinitate non eadem persona, sed eadem implet essentia. CAP. II. De virtutibus quas ex Deo procedere fingunt. In secundo capitulo ostenditur ineptum vanumque commentum de processionibus quarumdam virtutum ex Deo, quas habere coeperit et quas essentia sui ipse praecesserit. In quo Arianorum quoque suffragantur errori, dicentium quod Pater Filio prior sit, quia fuerit aliquando sine Filio, et tunc Pater esse coeperit, quando", + "candidate_score": 0.739165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.73571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_431", + "psc_text": "ausus est; dicens ante incarnationem quidem Salvatoris nostri Jesu Christi duas naturas esse, divinitatis et humanitatis; post unionem vero unam exstitisse naturam: ignarus quid loquatur ac de quibus affirmet. Neque enim unio duarum naturarum quae in Christo convenerunt, quemadmodum et vestra novit pietas, proprietates earum in unione confundit; sed manent etiam in unione integrae duarum naturarum proprietates. Adjecit autem et aliam impietatem, aiens, quod ex Maria ortum est corpus Domini, non esse nostrae substantiae, neque humanae materiae; sed humanum quidem illud appellat, non tamen consubstantiale nobis, nec ei quae illum peperit secundum carnem. Atque haec cum acta Ephesi a sancta et oecumenica synodo, in epistola scripta ad impium et depositum Nestorium, sic ad verbum habeant: Quod diversae quidem, quae ad unitatem veram convenerunt naturae; unus autem ex ambabus Christus et Filius. Non quasi naturarum discrimen sublatum fuerit per unionem, sed potius quia nobis perfecerunt unum Dominum Jesum Christum eaedem naturae", + "candidate_score": 0.734319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_431", + "psc_text": "ausus est; dicens ante incarnationem quidem Salvatoris nostri Jesu Christi duas naturas esse, divinitatis et humanitatis; post unionem vero unam exstitisse naturam: ignarus quid loquatur ac de quibus affirmet. Neque enim unio duarum naturarum quae in Christo convenerunt, quemadmodum et vestra novit pietas, proprietates earum in unione confundit; sed manent etiam in unione integrae duarum naturarum proprietates. Adjecit autem et aliam impietatem, aiens, quod ex Maria ortum est corpus Domini, non esse nostrae substantiae, neque humanae materiae; sed humanum quidem illud appellat, non tamen consubstantiale nobis, nec ei quae illum peperit secundum carnem. Atque haec cum acta Ephesi a sancta et oecumenica synodo, in epistola scripta ad impium et depositum Nestorium, sic ad verbum habeant: Quod diversae quidem, quae ad unitatem veram convenerunt naturae; unus autem ex ambabus Christus et Filius. Non quasi naturarum discrimen sublatum fuerit per unionem, sed potius quia nobis perfecerunt unum Dominum Jesum Christum eaedem naturae", + "candidate_score": 0.726737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_431", + "psc_text": "ausus est; dicens ante incarnationem quidem Salvatoris nostri Jesu Christi duas naturas esse, divinitatis et humanitatis; post unionem vero unam exstitisse naturam: ignarus quid loquatur ac de quibus affirmet. Neque enim unio duarum naturarum quae in Christo convenerunt, quemadmodum et vestra novit pietas, proprietates earum in unione confundit; sed manent etiam in unione integrae duarum naturarum proprietates. Adjecit autem et aliam impietatem, aiens, quod ex Maria ortum est corpus Domini, non esse nostrae substantiae, neque humanae materiae; sed humanum quidem illud appellat, non tamen consubstantiale nobis, nec ei quae illum peperit secundum carnem. Atque haec cum acta Ephesi a sancta et oecumenica synodo, in epistola scripta ad impium et depositum Nestorium, sic ad verbum habeant: Quod diversae quidem, quae ad unitatem veram convenerunt naturae; unus autem ex ambabus Christus et Filius. Non quasi naturarum discrimen sublatum fuerit per unionem, sed potius quia nobis perfecerunt unum Dominum Jesum Christum eaedem naturae", + "candidate_score": 0.725448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_360", + "psc_text": "dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis appellari qui descendisset e coelis, et rursus Filius Dei qui natus ex femina est, si duarum naturarum caperet divisionem; sed id quidem quod descendisset e coelis, vocaretur Filius hominis, non Filius Dei. Et hoc Paulianae divisionis est. Nos autem divinae Scripturae docent tamquam de uno Domino nostro sentire, et cum descendisset e coelis, et cum in terra natus est. Qui igitur sic sentiunt, non excedunt (ab) inconsona contraria sentientibus, ut cum mente divinis praeceptis consentiant, sermonibus discrepent. Necesse est enim eos, cum duas naturas intelligant, alteram colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari.", + "candidate_score": 0.716122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_438", + "psc_text": "ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δύο φύσεις εἶναι, θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος, μετὰ δὲ τὴν ἕνωσιν, μίαν φύσιν γεγονέναι· οὐκ εἰδὼς ὃ λέγει, οὐδὲ περὶ τίνων διαβεβαιοῦται. Οὐδὲ γάρ ἡ ἕνωσις τῶν συνελθουσῶν ἐπὶ Χριστῷ δύο φύσεων, ὡς καὶ ἡ ὑμετέρα ἐπίσταται θεοσέβεια, τὰς ἰδιότητας αὐτῶν ἐν τῇ ἑνώσει συνέχεεν· ἀλλὰ μένουσι καὶ ἐν τῇ ἑνώσει ἀκέραιοι τῶν δύο φύσεων αἱ ἰδιότητες. Προσετίθει δὲ καὶ ἑτέραν δυσσέβειαν, φάσκων, τὸ ἐκ Μαρίας σῶμα γενόμενον τοῦ κυρίου, μὴ εἶναι τῆς ἡμετέρας οὐσίας, μηδὲ τοῦ ἀνθρωπείου φυράματος· ἀλλ' ἀνθρώπινον μὲν αὐτὸ ἀποκαλεῖ, οὐ μὴν ἡμῖν ὁμοούσιον, οὐδὲ τῇ τεκούσῃ αὐτὸν κατὰ σαρκα. Καὶ ταῦτα, τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου, ἐπὶ τῇ γραφείσῃ ἐπιστολῇ πρὸς τὸν δυσσεβῆ καὶ καθῃρημένον Νεστόριον, ἐχόντων ῥητῶς οὕτως· ὡς διάφοροι μὲν αἱ πρὸς ἑνότητα τὴν ἀληθινὴν συνενεχθεῖσαι φύσεις· εἷ;ς δὲ ἐξ ἀμφοῖν Χριστὸς καὶ υἱός· οὐχ ὡς τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διά τὴν ἕνωσιν· ἀποτελεσασῶν δὲ", + "candidate_score": 0.714411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_445", + "psc_text": "et Valentini haereses ab Eutyche monacho, non hoc despicere, sed in aperto hoc pro cautela populi revelare. Iste enim, iste Eutyches absconditum in se languorem malae sectae retinens, insiliens nostrae mansuetudini, inverecunde et impudenter in multos impietatem propriam praesumpsit inferre, dicens: Ante inhumanationem quidem Salvatoris nostri Jesu Christi duas naturas esse, divinitatis et humanitatis; post unitatem vero, unam naturam factam; neque sciens quod dicit, neque de quibus affirmat. Neque enim unitas convenientium in Christo duarum naturarum, sicut et vestra religiositas novit, proprietates suas in unitate confudit, sed manent in unitate perfectae naturarum proprietates. Adjecit autem et aliam impietatem, dicens: Corpus quod ex Maria factum est, 790 Domini non esse nostrae substantiae, neque humanae consparsionis; sed humanum quidem illud vocat, non tamen nobis consubstantiale, neque genitrici ejus secundum carnem. CAP. II. Et haec aiebat, cum in gestis Ephesi habitis a sancto et universali concilio, in epistola scripta ad impium damnatumque Nestorium", + "candidate_score": 0.709637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_270", + "psc_text": "singularis unitas in tribus quidem vocabulis, sed non in tribus sit accipienda personis. Quod blasphemiae genus de Sabellii opinione sumpserunt; cujus discipuli etiam Patripassiani merito nuncupantur; quia si ipse est Filius, qui et Pater, crux Filii, Patris est passio; et quidquid in forma servi Filius Patri obediendo sustinuit, totum in se Pater ipse suscepit. Quod catholicae fidei sine ambiguitate contrarium est, quae Trinitatem Deitatis sic ὸμοούσιον confitetur, ut Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum sine confusione indivisos, sine tempore sempiternos, sine differentia credat aequales: quia Unitatem in 698 Trinitate non eadem persona, sed eadem implet essentia. CAP. II. De virtutibus quas ex Deo procedere fingunt. In secundo capitulo ostenditur ineptum vanumque commentum de processionibus quarumdam virtutum ex Deo, quas habere coeperit et quas essentia sui ipse praecesserit. In quo Arianorum quoque suffragantur errori, dicentium quod Pater Filio prior sit, quia fuerit aliquando sine Filio, et tunc Pater esse coeperit, quando", + "candidate_score": 0.709256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in duo divisa, cum nec propria natura corporis est, et propria natura Deitas sit secundum carnem. Sed sicut homo una natura est, ita et is qui ad similitudinem hominis est factus Christus. Quod si non agnoscunt 744 id quod per adunationem unum est, possunt et unum in plura partiri et plurimas dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis", + "candidate_score": 0.708531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_432", + "psc_text": "et oecumenica synodo, in epistola scripta ad impium et depositum Nestorium, sic ad verbum habeant: Quod diversae quidem, quae ad unitatem veram convenerunt naturae; unus autem ex ambabus Christus et Filius. Non quasi naturarum discrimen sublatum fuerit per unionem, sed potius quia nobis perfecerunt unum Dominum Jesum Christum eaedem naturae divinitatis et humanitatis, per ineffabilem et incomprehensibilem ad unitatem concursum. Et hoc non latet sanctitatem tuam, cum omnino legerit quae Ephesi confecta sunt gesta. Quae nihili pendens idem Eutyches putat se non daturum poenas per sanctam illam et oecumenicam synodum definitas. Itaque propter haec, cum multi e simplicioribus per ejus disceptationem laederentur in doctrina fidei, eum accusatum a religiosissimo 786 episcopo Eusebio, et occurrentem ad sanctum concilium, propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide, deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta acta; quae et misimus cum hisce nostris litteris. Aequum", + "candidate_score": 0.707578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_489", + "psc_text": "in noctem luce conversa, omnia elementa tremefacere; aut clavis transfixum esse, et paradisi portas fidei latronis aperire (Matth. XXVII, 35); ita non ejusdem naturae est, dicere: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , et dicere, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Quamvis enim in Domino Jesu Christo Dei et hominis una persona sit; aliud tamen est, unde in utroque communis est contumelia, aliud unde communis est gloria. De nostro enim illi est minor Patre humanitas; de Patre illi est aequalis cum Patre Divinitas. CAP. V. Veritas carnis in Christo probatur ex Scriptura. Propter hanc ergo unitatem personae in utraque natura intelligendam, et Filius hominis legitur descendisse de coelo, cum Filius Dei carnem de ea Virgine de qua est natus, assumpserit. Et rursus Filius Dei crucifixus dicitur ac sepultus, cum haec non in Divinitate ipsa, qua Unigenitus consempiternus et consubstantialis est Patri, sed in naturae humanae sit", + "candidate_score": 0.706836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.706035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_438", + "psc_text": "ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δύο φύσεις εἶναι, θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος, μετὰ δὲ τὴν ἕνωσιν, μίαν φύσιν γεγονέναι· οὐκ εἰδὼς ὃ λέγει, οὐδὲ περὶ τίνων διαβεβαιοῦται. Οὐδὲ γάρ ἡ ἕνωσις τῶν συνελθουσῶν ἐπὶ Χριστῷ δύο φύσεων, ὡς καὶ ἡ ὑμετέρα ἐπίσταται θεοσέβεια, τὰς ἰδιότητας αὐτῶν ἐν τῇ ἑνώσει συνέχεεν· ἀλλὰ μένουσι καὶ ἐν τῇ ἑνώσει ἀκέραιοι τῶν δύο φύσεων αἱ ἰδιότητες. Προσετίθει δὲ καὶ ἑτέραν δυσσέβειαν, φάσκων, τὸ ἐκ Μαρίας σῶμα γενόμενον τοῦ κυρίου, μὴ εἶναι τῆς ἡμετέρας οὐσίας, μηδὲ τοῦ ἀνθρωπείου φυράματος· ἀλλ' ἀνθρώπινον μὲν αὐτὸ ἀποκαλεῖ, οὐ μὴν ἡμῖν ὁμοούσιον, οὐδὲ τῇ τεκούσῃ αὐτὸν κατὰ σαρκα. Καὶ ταῦτα, τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων παρὰ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου, ἐπὶ τῇ γραφείσῃ ἐπιστολῇ πρὸς τὸν δυσσεβῆ καὶ καθῃρημένον Νεστόριον, ἐχόντων ῥητῶς οὕτως· ὡς διάφοροι μὲν αἱ πρὸς ἑνότητα τὴν ἀληθινὴν συνενεχθεῖσαι φύσεις· εἷ;ς δὲ ἐξ ἀμφοῖν Χριστὸς καὶ υἱός· οὐχ ὡς τῆς τῶν φύσεων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διά τὴν ἕνωσιν· ἀποτελεσασῶν δὲ", + "candidate_score": 0.705816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_431", + "psc_text": "ausus est; dicens ante incarnationem quidem Salvatoris nostri Jesu Christi duas naturas esse, divinitatis et humanitatis; post unionem vero unam exstitisse naturam: ignarus quid loquatur ac de quibus affirmet. Neque enim unio duarum naturarum quae in Christo convenerunt, quemadmodum et vestra novit pietas, proprietates earum in unione confundit; sed manent etiam in unione integrae duarum naturarum proprietates. Adjecit autem et aliam impietatem, aiens, quod ex Maria ortum est corpus Domini, non esse nostrae substantiae, neque humanae materiae; sed humanum quidem illud appellat, non tamen consubstantiale nobis, nec ei quae illum peperit secundum carnem. Atque haec cum acta Ephesi a sancta et oecumenica synodo, in epistola scripta ad impium et depositum Nestorium, sic ad verbum habeant: Quod diversae quidem, quae ad unitatem veram convenerunt naturae; unus autem ex ambabus Christus et Filius. Non quasi naturarum discrimen sublatum fuerit per unionem, sed potius quia nobis perfecerunt unum Dominum Jesum Christum eaedem naturae", + "candidate_score": 0.705665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1553", + "psc_text": "ergo ad intelligentiam imbecillitatis nostrae secundum experimentorum visibilia documenta facientes conjecturam de aequalibus se invicem ingredientibus creaturis, putemus Deum hominemque commixtum, et tali confusione carnis et Verbi, quasi aliquod corpus effectum. Absit ita credere, ut conflatili quodammodo genere duas naturas in unam redactas arbitremur esse substantiam. Hujusmodi enim commixtio, partis utriusque corruptio est. Deus enim, qui capax est, non capabilis, penetrans, non penetrabilis, implens, non implebilis, qui ubique simul totus et ubique diffusus est per infusionem potentiae suae, misericorditer naturae est mixtus humanae, non humana natura est mixta divinae. 1393 S. JOANNIS Constantinopolitani episcopi et confessoris in homilia de Cruce et Latrone. CAP. VII. Sed cur cum cruce veniat videamus. Scilicet ut hi qui eum crucifixerunt suae sentiant dementiae caecitatem; et ideo impudentiae eorum signum portatur. Ideo propheta ait: Tunc lamentabuntur omnes tribus terrae (Zachar. XII, 10) , videntes accusatorem, et agnoscentes peccatum. Et quid mirum est, si crucem portans", + "candidate_score": 0.702077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1545", + "psc_text": "sunt Ariani, quorum per istos perfidiae robur adolescit, ut majore contentione asserant Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unius non esse substantiae, quia isti Divinitatem Domini et carnem substantiae unius dicere tentaverunt. Item infra (Cap. 6, num. 52) . Et hi mihi frequenter Nicaeni concilii tractatum se tenere commemorant. Sed in illo tractatu Patres nostri non carnem, sed Dei Verbum unius substantiae cum Patre esse dixerunt. Et Verbum quidem ex paterna processisse substantia, carnem autem ex Virgine esse confessi sunt. Quomodo igitur Nicaeni concilii nomen obtenditur, et nova inducuntur quae numquam nostri sensere majores? Et reliqua. 1390 Item ejusdem ad SABINUM episcopum inter caetera (Num. 6 et 7) . Unde pulchre Apostolus ejusdem verbi repetitione usus est, dicens de Domino Jesu Christo: Cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens. Quid est in forma Dei, nisi in plenitudine Deitatis,", + "candidate_score": 0.701602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_76_78", + "bdc_text": "cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda . Libenter autem causam tuam ita , ut promisi , apud quosdam agam , ne illi pergant male de te suspicari , sed ut solia potius coeat pax et amemus mutuum . \"Beati pacifici\" , inquit dominus , \"quoniam filii dei vocabuntur . \" Nunquam non ante oculos meos illa beati Iacobi verba versantur , quae omnibus doctis et indoctis in pectora insculpta esse cuperem :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "inferre, et propria videatur astruere, venerabilium Patrum qui eidem Ecclesiae praefuerunt, scripta relegantur; et quid B. Athanasius, quid Theophilus, quid Cyrillus, quid etiam alii Orientales magistri de incarnatione Domini senserint, recognoscant; nec repullulantibus decipiantur erroribus, qui olim evangelici sermonis sunt virtute prostrati: quoniam omnes fere haereses quae diversis temporibus exstiterunt, dum sacramentum corporeae nativitatis et passionis ac resurrectionis Christi non intelligunt, ab Evangelio deviarunt. Et 1258 possemus minus laborare in haereticis repellendis, si rudes animos ea non turbarent mendacia quae peremit antiquitas. Sed nunc, ut dixi, hic docendi optimus modus est, ut paternorum sensuum lineae Alexandrinae plebis et cleri auribus innotescant; ac si qui sunt qui nostra scripta despiciant, illis saltem qui nobiscum apostolicis sensibus congruunt acquiescant. In quo opere multum consacerdotis mei devotione gaudebo, et semper ipsius unanimitate laetabor: quia fraterna pax non nisi in una fidei confessione servatur. CAP. III. Quia vero quorumdam haereticorum versuta nequitia ad conturbandam", + "candidate_score": 0.700793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_76_78", + "bdc_text": "cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda . Libenter autem causam tuam ita , ut promisi , apud quosdam agam , ne illi pergant male de te suspicari , sed ut solia potius coeat pax et amemus mutuum . \"Beati pacifici\" , inquit dominus , \"quoniam filii dei vocabuntur . \" Nunquam non ante oculos meos illa beati Iacobi verba versantur , quae omnibus doctis et indoctis in pectora insculpta esse cuperem :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_891", + "psc_text": "speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant, frater charissime. Remeantibus ergo praedictis, salutationis vicissitudinem reddo, et ut contra falsitatis astutias perseverantem diligentiam teneas fidenter exhortor; cum tibi ad hoc et tuus animus et nostra auctoritas suffragetur. Quoniam licet de multis meliora indicata sint, quod scilicet doleant se deceptos, et damnata perfidia cum auctoribus suis, gratiam nostrae communionis exposcant (quod nos adeo libenter accepimus, reddituri his hanc quam desiderant communionem, cum promissa compleverint), quosdam tamen 1043 persistere in sua obduratione cognovimus: quos oportet districtius comprimi, si nequeunt benignitate sanari. Ad quam rem nostros post diem venerabilem Paschae dirigemus, qui tecum participato consilio ea quae a nobis constituta fuerint", + "candidate_score": 0.700347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_352", + "psc_text": "naturarum vocabulum, et non audens de natura tractare Dei Verbi, qui in carnem venit ultimis diebus in uterum sanctae Virginis Mariae immutabiliter quomodo voluit et scit, in veritate, non in phantasmate homo factus, aut anathematizare supradictos patres nostros, rogabam ut innotescerent ista sanctitati vestrae, et quod vobis videretur judicaretis, profitens omnibus modis me secuturum quae probassetis. CAP. II. Sed nullo eorum quae a me dicebantur audito, abrupta synodo publicaverunt dejectionis sententiam, quam adversus me ante cognitionem parabant; in tantum adversum me calumniae factione instruebant, ut et saluti meae discrimen incumberet, nisi cito opera Dei orationibus sanctitatis tuae, militaris manus me ab incursione rapuisset. Tunc duces aliorum monasteriorum cogere coeperunt in dejectionem meam subscribere (quod numquam nec in eos qui se haereticos professi sunt, vel adversus ipsum Nestorium factum est), in tantum ut cum ad satisfaciendum plebi proponerem fidei meae confessiones, non solum et arcerent eas audiri, verum et arriperent hi", + "candidate_score": 0.699473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_359", + "psc_text": "Joannes evidenter probat (unum) Dominum nostrum, cum dicat: Verbum caro factum est; et Paulus apostolus, cum dicat: Unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia. Si enim natus ex Virgine Jesus nominatur, et ipse est per quem universa facta sunt, una scilicet natura facta est, quoniam et una persona, non in duo divisa, cum nec propria natura corporis est, et propria natura Deitas sit secundum carnem. Sed sicut homo una natura est, ita et is qui ad similitudinem hominis est factus Christus. Quod si non agnoscunt 744 id quod per adunationem unum est, possunt et unum in plura partiri et plurimas dicere naturas: quoniam multiplex corpus, quod ex ossibus, nervis et venis, carne et cute, sanguine et spiritu constet: quae omnia diversa quidem inter se sunt, una tamen est eorum natura. Unde et Deitatis natura cum corpore unum est. Et nec in duas naturas dividitur. Nec enim poterat totum Filius hominis", + "candidate_score": 0.69199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_62_64", + "bdc_text": "sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum . De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico . Exposui tibi olim , chare Laeli , scripta ad te epistola , quatenus liceat scrutari scripturas et quaerere in religionis negotio , nec aliter hodie sentio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.690164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_62_64", + "bdc_text": "sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum . De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico . Exposui tibi olim , chare Laeli , scripta ad te epistola , quatenus liceat scrutari scripturas et quaerere in religionis negotio , nec aliter hodie sentio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_126", + "psc_text": "populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse poteritis. CAP. II. Et quia aliquantos de his, quos hic, ne se absolverent, arctior reatus involverat, cognovimus aufugisse; hanc ad dilectionem vestram epistolam misimus per 625 acolythum nostrum; ut effecta certior sanctitas vestra, fratres charissimi, sollicitius agere dignetur et cautius, necubi Manichaeae perversitatis homines plebes vestras facultatem laedendi, et hujus sacrilegii possint invenire doctores. Aliter enim nobis commissos regere non possumus, nisi hos, qui sunt perditores et perditi, zelo fidei Dominicae persequamur; et a sanis mentibus, ne pestis haec latius divulgetur, severitate qua possumus abscindamus. Unde hortor dilectionem vestram, obtestor et moneo, ut qua debetis et potestis sollicitudine vigiletis ad", + "candidate_score": 0.689113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1553", + "psc_text": "ergo ad intelligentiam imbecillitatis nostrae secundum experimentorum visibilia documenta facientes conjecturam de aequalibus se invicem ingredientibus creaturis, putemus Deum hominemque commixtum, et tali confusione carnis et Verbi, quasi aliquod corpus effectum. Absit ita credere, ut conflatili quodammodo genere duas naturas in unam redactas arbitremur esse substantiam. Hujusmodi enim commixtio, partis utriusque corruptio est. Deus enim, qui capax est, non capabilis, penetrans, non penetrabilis, implens, non implebilis, qui ubique simul totus et ubique diffusus est per infusionem potentiae suae, misericorditer naturae est mixtus humanae, non humana natura est mixta divinae. 1393 S. JOANNIS Constantinopolitani episcopi et confessoris in homilia de Cruce et Latrone. CAP. VII. Sed cur cum cruce veniat videamus. Scilicet ut hi qui eum crucifixerunt suae sentiant dementiae caecitatem; et ideo impudentiae eorum signum portatur. Ideo propheta ait: Tunc lamentabuntur omnes tribus terrae (Zachar. XII, 10) , videntes accusatorem, et agnoscentes peccatum. Et quid mirum est, si crucem portans", + "candidate_score": 0.688214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1234", + "psc_text": "impositum esse Palaestinis. --II. Tam Eutychen, qui naturas confundit in Christo, quam Nestorium, qui personas geminat, esse detestandos. --III. Christi non esse participem, qui nostram in eo naturam non confitetur. --IV. Illos solum Christi sanguine mundari, in quorum corpore oblatus, passus et mortuus triumphavit. --V. Utriusque ejus naturae proprietates ex operum qualitate declarari. --VI. Utramque inconfuse in una persona convenire. --VII. Nihil Filio Dei accessisse de novo nisi in forma servi. --VIII. Cum iisdem monachis de scandalis ipsorum furore ortis expostulat. --IX. Ut resipiscant et fidem communem amplectantur, exhortatur. LEO episcopus universis Monachis per Palaestinam constitutis. CAP. I. Sollicitudini meae, quam universali Ecclesiae omnibusque ejus filiis debeo, multorum relatione patefactum est dilectionis vestrae animis quiddam offensionis illatum, dum aut imperiti, ut apparet, interpretes, aut maligni, quaedam vos aliter 1237 intelligere, quam a me sunt praedicata, fecerunt, non valentes in Graecum eloquium apte et proprie Latina transferre, cum in rebus subtilibus", + "candidate_score": 0.686476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_603", + "psc_text": "in quo inhabitaret plenitudo Divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) : quia assumpti, non assumentis provectio est, quod Deus illum exaltavit et donavit illi nomen quod est super omne nomen: ut in nomine Jesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium et infernorum; et omnis lingua confiteatur quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 9-11) . CAP. III. [In eo vero quod Eutyches in episcopali judicio ausus est dicere ante incarnationem duas in Christo fuisse naturas, post incarnationem autem, unam, necessarium fuerat ut ad reddendam rationem professionis suae crebris atque sollicitis judicum interrogationibus urgeretur, ne tamquam inane aliquid praeterflueret, quod non nisi de haustu venenatorum dogmatum apparebat effusum. Arbitror enim talia loquentem hoc habere persuasum, quod anima quam Salvator assumpsit prius in coelis sit commorata quam de Maria virgine nasceretur, eamque sibi Verbum in utero copularet. Sed hoc catholicae mentes auresque non tolerant: quia nihil secum Dominus de coelo", + "candidate_score": 0.685711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_62_64", + "bdc_text": "sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum . De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico . Exposui tibi olim , chare Laeli , scripta ad te epistola , quatenus liceat scrutari scripturas et quaerere in religionis negotio , nec aliter hodie sentio .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_125", + "psc_text": "radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo, levavimus. Aliquanti vero, qui ita se demerserant, ut nullum his auxiliantis posset remedium subvenire, subditi legibus, secundum Christianorum principum constituta, ne sanctum gregem sua contagione polluerent, per publicos judices perpetuo sunt exsilio relegati. Et omnia quae tam in Scripturis quam in occultis traditionibus suis habent profana vel turpia, ut nosset populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse", + "candidate_score": 0.685227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1494", + "psc_text": "idem est et totus hominis filius propter carnem, et totus Dei Filius propter unam cum Patre Deitatem. Quidquid ergo in tempore accepit Christus, secundum hominem accepit, cui quae non habuit conferrentur. Nam secundum potentiam Deitatis indifferenter omnia quae habet Pater, etiam Filius habet, et quae in forma servi a Patre accepit, eadem in forma Dei etiam ipse donavit. Secundum formam enim Dei, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30); secundum formam autem servi, Non venit facere voluntatem suam, sed voluntatem ejus qui misit eum (Joan. V, 30) . Secundum formam Dei, Sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Ibid., 26); secundum formam servi, Tristis est anima ejus usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Et idem ipse est, sicut Apostolus praedicat, et dives, et pauper. Dives, quia evangelista 1375 dicente: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat", + "candidate_score": 0.684699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1560", + "psc_text": "Filius Patris, nostrique mediator, nec aequalitatem ejus amisit, nec a nostro consortio separatus est; invisibilis Deus, et visibilis homo, forma servi absconditus, et Dominus gloriae confessione credentium comprobatus. Neque enim privavit eum Pater naturae suae nomine, postquam pro nobis homo, et pauper effectus est, nec in Jordane fluvio baptizatum altero appellavit vocabulo, sed Filium unigenitum: Tu es Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. III, 17; Marc. I, 11; Luc. III, 22) . Nec similitudo nostra in Divinitatis est mutata naturam, nec Divinitas in nostrae naturae versa est similitudinem. S. GREGORII episcopi Nazianzeni in homilia de Epiphania, inter caetera. CAP. IX. Cum ergo processisset ex Virgine Deus, in ea quam assumpserat humana natura, unum e duobus sibi invicem contrariis 1396 existens, carne et spiritu, aliud in Deum assumitur, aliud Deitatis gratia praestat. Item infra. Missus est quidem, sed ut homo. Duplex enim erat in eo natura. Inde denique", + "candidate_score": 0.684576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1566", + "psc_text": "diversae quidem naturae in unum convenerint, unus tamen ex ambabus Christus et Filius non evacuata aut sublata diversitate naturarum per conjunctionem, sed quia simul nobis effecerunt unum Dominum, et Christum, et Filium, id est, Divinitas et humanitas, per arcanam illam ineffabilemque copulationem ad unitatem. Itaque is qui ante saecula omnia est natus ex Patre, etiam ex muliere carnaliter dicitur procreatus. Non quia divina ipsius natura de sacra Virgine sumpsit exordium, nec quod propter seipsam opus habuit secundo nasci post illam nativitatem, quam habebat ex Patre (est enim ineptum et stultum hoc dicere, quod is qui ante omnia saecula est consempiternus Patri, secundae generationis eguerit, ut esse inciperet), sed quia propter nos et propter nostram salutem naturam sibi copulavit humanam, et processit ex muliere, idcirco dicitur natus esse carnaliter. Neque enim prius natus est homo communis de sancta Virgine, et tunc demum habitavit in eo Verbum; sed in ipsa vulva uteroque", + "candidate_score": 0.683275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85_87", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ; vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto . Tiguri 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.683035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum ergo convenit viris bonis de re aliqua , sane de vocibus , quales illae sint , nihil altercantur . Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur . Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1634", + "psc_text": "valeret qualibet conditione restitui, nequaquam tamen quae sceleste cruenteque commissa sunt, possunt probabilium verborum protestationibus aboleri: quia in pontifice, Dei ac maxime tantae Ecclesiae sacerdote, non sufficit sonus linguae et sermo labiorum, et nihil prodest si Deus voce praedicatur, et mens in impietate convincitur. De talibus enim per Apostolum sanctus Spiritus loquitur; Habentes speciem 1433 pietatis, virtutem autem ejus abnegantes (II Tim. III, 5) ; et iterum alibi: Deum profitentur se scire, factis autem negant (Tit. I, 16) . Unde cum in omni Ecclesiae membro et integrae fidei veritas, et bonorum operum plenitudo quaeratur, quanto magis in summo pontifice debent utraque praecellere, quia alterum sine altero non potest cum Christi corpore habere compagem! CAP. III. Nec necesse est nunc omnia quae Timotheum exsecrabilem faciunt enarrare, cum copiose atque manifeste in totius mundi notitiam, quae per ipsum ac propter ipsum sunt gesta processerint, et si quid ab incomposito vulgo contra justitiam", + "candidate_score": 0.682825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_60_62", + "bdc_text": "tandem vero variis exercitatus casibus re ipsa didicit salubriter vim adhiberi . Non viderunt ipsi Lutherani aliquando cohercendos et puniendos esse sectarios ; sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_125", + "psc_text": "radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo, levavimus. Aliquanti vero, qui ita se demerserant, ut nullum his auxiliantis posset remedium subvenire, subditi legibus, secundum Christianorum principum constituta, ne sanctum gregem sua contagione polluerent, per publicos judices perpetuo sunt exsilio relegati. Et omnia quae tam in Scripturis quam in occultis traditionibus suis habent profana vel turpia, ut nosset populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse", + "candidate_score": 0.680909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_53_55", + "bdc_text": "Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos . Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis . De qua re nunc disputationem non instituo , cum abunde ea de re a veteribus et neotericis sit disputatum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_267", + "psc_text": "membrorum. Merito patres nostri, sub quorum temporibus haeresis haec nefanda prorupit, per totum mundum instanter egere ut impius furor ab universa Ecclesia pelleretur: quando etiam mundi principes ita hanc sacrilegam amentiam detestati sunt, ut auctorem ejus cum plerisque discipulis legum publicarum ense prosternerent. Videbant enim omnem curam honestatis auferri, omnem conjugiorum copulam solvi, simulque divinum jus humanumque subverti, si hujusmodi hominibus usquam vivere cum tali professione licuisset. Profuit diu ista districtio ecclesiasticae lenitati, quae etsi sacerdotali contenta judicio, cruentas refugit ultiones, severis tamen Christianorum principum constitutionibus adjuvatur, dum ad spiritale nonnumquam recurrunt remedium, qui timent corporale supplicium. Ex quo autem multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium", + "candidate_score": 0.67903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_11_13", + "bdc_text": "Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur . Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.673598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_61_63", + "bdc_text": "Non viderunt ipsi Lutherani aliquando cohercendos et puniendos esse sectarios ; sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum . De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.671558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_270", + "psc_text": "singularis unitas in tribus quidem vocabulis, sed non in tribus sit accipienda personis. Quod blasphemiae genus de Sabellii opinione sumpserunt; cujus discipuli etiam Patripassiani merito nuncupantur; quia si ipse est Filius, qui et Pater, crux Filii, Patris est passio; et quidquid in forma servi Filius Patri obediendo sustinuit, totum in se Pater ipse suscepit. Quod catholicae fidei sine ambiguitate contrarium est, quae Trinitatem Deitatis sic ὸμοούσιον confitetur, ut Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum sine confusione indivisos, sine tempore sempiternos, sine differentia credat aequales: quia Unitatem in 698 Trinitate non eadem persona, sed eadem implet essentia. CAP. II. De virtutibus quas ex Deo procedere fingunt. In secundo capitulo ostenditur ineptum vanumque commentum de processionibus quarumdam virtutum ex Deo, quas habere coeperit et quas essentia sui ipse praecesserit. In quo Arianorum quoque suffragantur errori, dicentium quod Pater Filio prior sit, quia fuerit aliquando sine Filio, et tunc Pater esse coeperit, quando", + "candidate_score": 0.671174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "Csend hristum Jesum vel spiritum Deum, vel carnem nostri corporis denegare. Omnis ergo, inquit, qui confitebitur me coram hominibus, confitebor et ego eum coram Patre meo qui est in coelis. Qui autem negaverit me coram hominibus, negabo et ego eum coram Patre meo qui est in coelis (Matth. X, 32) . Haec Verbum caro factum loquebatur, et homo Jesus Christus Dominus majestatis docebat: mediator ipse in se ad salutem Ecclesiae constitutus, et ipso illo inter Deum et homines mediatoris sacramento utrumque unus existens, dum ipse ex unitis in idipsum naturis, naturae utriusque res eadem est: ita tamen ut neutro careret in utroque: ne forte Deus esse homo nascendo 1386 desineret, et homo rursus Deus manendo non esset. Haec itaque humanae beatitudinis fides vera est, Deum et hominem praedicare, Verbum et carnem confiteri; neque Deum nescire quod homo sit; neque carnem ignorare quod Verbum sit. Item ejusdem in eodem libro inter", + "candidate_score": 0.670841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_61_63", + "bdc_text": "Non viderunt ipsi Lutherani aliquando cohercendos et puniendos esse sectarios ; sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum . De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_125", + "psc_text": "radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo, levavimus. Aliquanti vero, qui ita se demerserant, ut nullum his auxiliantis posset remedium subvenire, subditi legibus, secundum Christianorum principum constituta, ne sanctum gregem sua contagione polluerent, per publicos judices perpetuo sunt exsilio relegati. Et omnia quae tam in Scripturis quam in occultis traditionibus suis habent profana vel turpia, ut nosset populus quid refugeret aut vitaret, oculis Christianae plebis certa manifestatione probavimus: adeo ut ipse qui eorum dicebatur episcopus, a nobis tentus, proderet flagitiosa in suis mysticis quae teneret, sicut gestorum vos series poterit edocere. Ad instructionem enim vestram etiam ipsa direximus: quibus lectis, omnia quae a nobis deprehensa sunt nosse", + "candidate_score": 0.667952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_54", + "bdc_text": "Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.665785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_432", + "psc_text": "et oecumenica synodo, in epistola scripta ad impium et depositum Nestorium, sic ad verbum habeant: Quod diversae quidem, quae ad unitatem veram convenerunt naturae; unus autem ex ambabus Christus et Filius. Non quasi naturarum discrimen sublatum fuerit per unionem, sed potius quia nobis perfecerunt unum Dominum Jesum Christum eaedem naturae divinitatis et humanitatis, per ineffabilem et incomprehensibilem ad unitatem concursum. Et hoc non latet sanctitatem tuam, cum omnino legerit quae Ephesi confecta sunt gesta. Quae nihili pendens idem Eutyches putat se non daturum poenas per sanctam illam et oecumenicam synodum definitas. Itaque propter haec, cum multi e simplicioribus per ejus disceptationem laederentur in doctrina fidei, eum accusatum a religiosissimo 786 episcopo Eusebio, et occurrentem ad sanctum concilium, propriaque voce quid ipse sentiret Patribus synodi detegentem, ut qui alienus sit a recta fide, deposuimus, prout sanctitatem vestram docebunt cuncta super eo confecta acta; quae et misimus cum hisce nostris litteris. Aequum", + "candidate_score": 0.66561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_26_28", + "bdc_text": "Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua : \"Ego modis omnibus probarem \" etc. et reliqua , quibus metuis tibi a lascivia et petulentia ingeniorum ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1634", + "psc_text": "valeret qualibet conditione restitui, nequaquam tamen quae sceleste cruenteque commissa sunt, possunt probabilium verborum protestationibus aboleri: quia in pontifice, Dei ac maxime tantae Ecclesiae sacerdote, non sufficit sonus linguae et sermo labiorum, et nihil prodest si Deus voce praedicatur, et mens in impietate convincitur. De talibus enim per Apostolum sanctus Spiritus loquitur; Habentes speciem 1433 pietatis, virtutem autem ejus abnegantes (II Tim. III, 5) ; et iterum alibi: Deum profitentur se scire, factis autem negant (Tit. I, 16) . Unde cum in omni Ecclesiae membro et integrae fidei veritas, et bonorum operum plenitudo quaeratur, quanto magis in summo pontifice debent utraque praecellere, quia alterum sine altero non potest cum Christi corpore habere compagem! CAP. III. Nec necesse est nunc omnia quae Timotheum exsecrabilem faciunt enarrare, cum copiose atque manifeste in totius mundi notitiam, quae per ipsum ac propter ipsum sunt gesta processerint, et si quid ab incomposito vulgo contra justitiam", + "candidate_score": 0.649897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_62", + "bdc_text": "sed post cladem Monasteriensem et occisa multa miserorum seductorumque hominum , adde et recte credentium hominum millia coacti sunt fateri prudentius et melius illos sentire , qui non tantum iubent magistratum petulantia cohercere ingenia , sed etiam unius aut alterius commerito supplicio multis consulere milibus hominum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.648163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1322", + "psc_text": "Carosus monachus compescatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Litterarum clementiae vestrae multiplex gratia debita a me veneratione suscepta est, et gratulanter agnovi quam piam curam Christianae religionis, ut consuevistis, 1280 habeatis; cum inter Domini sacerdotes eam vultis firmare concordiam, quae et universali Ecclesiae et divino apta sit cultui. Illa enim probabilis pax et charitas vera est, quam plenissime beatus apostolus praedicat dicens: Charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Obsequens itaque et libenter assentiens sanctis vestrae pietatis hortatibus, fratris et coepiscopi mei Anatolii scriptis reciproco, ut debui, sermone respondi, qui cessationem alloquii mei suo silentio debuit imputare: cum ad litteras meas, quibus eum fraterna charitate monueram ut a reprehensibili ambitione discederet, ulterius respondere neglexit. Ego vero, qui apud illum tacui, clementiae vestrae pro pace universalis Ecclesiae quae essent profutura suggerere pro mea cura non destiti. Nam et vestra mansuetudo insinuationem", + "candidate_score": 0.640145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_9", + "bdc_text": "Ego olim contra Cochlaeum demonstravi ipsas res scripturis diserte doceri et aequipollentes in iis inveniri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_502", + "psc_text": "σοφωτέροις μὲ εἴκειν; εἰς τὴν ἄνοιαν δὲ ταύτην ἐμπίπτουσιν, οἱ κατά τι μὲν ἐμπόδιον ἀσαφείας γνῶναι τὸ ἀληθὲς κωλυόμενοι, οὐκ ἐπὶ τὰς προφητικὰς δὲ φωνὰς, οὐκ ἐπὶ τάς τῶν ἀποστόλων γραφὰς, οὐκ ἐπὶ τὰς εὐαγγελικὰς αὐθεντίας, ἀλλ' ἐφ' ἑαυτοὺς ἀνατρέχοντες· καὶ διὰ τοῦτο διδάσκαλοι πλάνης ἀναδεικνύμενοι· ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας μαθηταὶ μὴ γεγόνασι, ποίαν γὰρ ἀπὸ τῶν θείων βίβλων παιδείαν τῆς τε παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης προσέλαβεν, ὁς οὐδὲ αὐτοῦ τοῦ συμβόλου τῶν προοιμίων ἐδράξατο; καὶ ὅπερ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῇ φωνῇ πάντων τῶν ἀναγεννωμένων προφέρεται, τοῦτο κατὰ νοῦν ἔτι τούτου τοῦ γέροντος οὐ λαμβάνεται. Ἀγνοῶν τοίνυν τί δέοι περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ λόγου νοεῖν, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῷ πλάτει πονεῖν οὐ βουλόμενος, ὅπως ἂν τοῦ φωτὸς τῆς ἐντεῦθεν γνώσεως ἄξιος γένηται, ἐκείνην γοῦν ὤφειλε τὴν κοινὴν. καὶ μὴ διαφωνοῦσαν ὁμολογίαν ἐν ἀκροάσει περιμερίμνῳ ποιήσασθαι, ἣν τῶν πιστῶν ἅπαν 806 τό πλῆθος ὁμολογεῖ, πιστεύειν ἑαυτὸ εἰς Θεὸν", + "candidate_score": 0.639326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "confirmatum est votum. Quid enim fide ad laetitiam superius? Quid dominica agnitione ad exsultationem clarius, quam ipse desuper nobis Salvator ad salutem tradidit dicens: Ambulantes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis. Quam ipse tamquam auream catenulam praecepto imponentis deductam in nos conservasti, vocis beati Petri omnibus interpres existens, et illius fidei omnibus beatitudinem attrahens. Unde et nos tamquam principi tibi hujus boni ad utilitatem usi, veritatis filiis Ecclesiae sortem ostendimus, non per singulos singuli tamquam in secreto doctrinam facientes, sed communi spiritu, uno consensu et concordia fidei confessionem cognoscentes. Et fuimus in communi exsultatione spiritalibus tamquam imperialibus coenis, epulationibus in cibis quas per tuas litteras Christus epulantibus apparavit. Et coelestem Sponsum inter nos cernere videbamus epulantem. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ipsius, ibi ait se esse in medio eorum (Matth. XVIII,", + "candidate_score": 0.633356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.629294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_7", + "bdc_text": "nam hi scripserunt Graece , voces vero illae sunt Latinae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_640", + "psc_text": "Ex his epistolam 43, quae collato Graeco textu tot capitibus discrepare cognoscitur ab epistola 44, aliam esse epistolam, nihil dubitandum est; ac proinde necessarium fuit, Graeci textus, qui originalis vicem gerit, Latinam interpretationem dare, non solum ut Graecae linguae minus peritis patefieret apertum discrimen, verum etiam ut haberetur Latine haec epistola, quae solum Graece prostat; Latinus enim textus, quem habemus, nec originalis, nec integra versio est, ut vidimus, et epistolam 44 potius quam epist. 43 in partem maximam exhibet. 6. Fatendum vero est, in Graeco textu praeter lacunam et errorem historicum, quorum initio meminimus, alia loca vel luxata et corrupta, vel certe obscura et implexa inveniri. At errorem historicum facili duarum litterarum mutatione emendari in Graeco textu, nullo autem modo in veteri interpretatione Latina, eumque antiquo librario potius quam Graeco interpreti tribuendum, annotatione 5 observabimus. Lacuna vero, quae primo capite evidens est, utrum ab interpretis, an vero ab amanuensis saltu", + "candidate_score": 0.621175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_63", + "bdc_text": "De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_56", + "psc_text": "initia pontificatus Leonis et circa an. 442 scriptas duas sequentes epistolas confirmabit etiam non modicum historica quaedam animadversio, quam primus produxit card. Norisius tom. III pag. 1177, et tom. IV, pag. 752; dein Pagius ad an. 418, n. 57; ac tandem P. Bernardus de Rubeis Monument. Aquileien. cap. 14, pag. 120. Sirmondus e ms. Veronensi descripsit libellum fidei a Pelagianis editum; ex apographo autem Sirmondi hunc libellum vulgavit Garnerius in editione Marii Mercatoris, et dein P. P. Benedictini S. Mauri in appendice tom. X Augustini, pag. 110. Hic libellus fidei Pelagianae sic in fine clauditur: Explicit libellus fidei S. I. C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non", + "candidate_score": 0.620934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_7", + "bdc_text": "nam hi scripserunt Graece , voces vero illae sunt Latinae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.611133, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.752613, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.752613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_243", + "psc_text": "utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id est ipsa sancta Trinitas fecit, sed eam solus Jesus Christus accepit, dicente beato Apostolo: Hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philip. II, 5, 6, 7) . Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona", + "candidate_score": 0.743116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_243", + "psc_text": "utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id est ipsa sancta Trinitas fecit, sed eam solus Jesus Christus accepit, dicente beato Apostolo: Hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philip. II, 5, 6, 7) . Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona", + "candidate_score": 0.720711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.718215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_73", + "psc_text": "dixit. Nam eodem tempore carnem suam non in coelo habuit, sed in terra: et tamen Filius hominis fuit, non solum in terra, sed etiam in coelo: secundum solam scilicet carnem in sola terra; secundum divinitatem vero, et in coelo, et in terra: utrumque tamen inseparabiliter unus hominis Filius. Ipse enim Jesus Christus unus est Dei et hominis Filius. Inaniter ergo verba tibi multiplicasti superflua, volens apostolos non solum Jesu Christi, verum etiam Christi servos ostendere. Cum utique ipse sit Christus, qui est Jesus Christus, utramque naturam habens in una persona, in quo indivisa et inconfusa manet divina humanaque substantia. FRAGMENTUM XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3)", + "candidate_score": 0.717668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_69", + "psc_text": "credere vel dicere, cum Dei Filius dicitur, solam deitatem Christi evidentius significari? cum utique idem Dei Filius non solum secundum divinitatem, sed etiam secundum carnem, non tantum Dei Filius, sed etiam Deus propheticis praedicetur eloquiis. Claret quippe Filium Dei, non secundum divinitatem, sed secundum humanitatem, unctum esse Spiritu sancto: et tamen eum qui unctus est, Deum beatus David appellat, dicens: Unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prae participibus tuis (Psal. XLIV, 8) . Aut quis dicat, quia ubi ponitur Jesus, hominis tantum persona declaretur; ubi vero ponitur Jesus Christus, jam plus ibi humanitatis quam deitatis partes exsuperent? Cum utique beatus Apostolus dicat: Hoc sentite in vobis, quod et in Christo Jesu. Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo (Philip. II, 5, 6, 7) . Videsne Jesum Christum", + "candidate_score": 0.71299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_118", + "psc_text": "Apostolus firmat, qui ad discretionem personarum ait: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et fideles dixit coaedificari in habitaculum Dei in Spiritu (Ephes. II, 22) . Ostendens autem unum Deum esse Trinitatem ait, O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei (Rom. II, 33) ! Et paulo post: Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia, ipsi gloria in saecula (Ibid., 36) . Beatus vero Joannes apostolus evidenter ait: Et tres unum sunt (I Joan. V, 7) ; quod de Patre et Filio et Spiritu sancto dictum, sicut superius cum rationem flagitares ostendimus. 606 FRAGMENTUM XXII. Non est ignis splendore aut vapore suo prior: sic nec Pater Filio, aut Spiritu sancto est anterior. Quid autem tibi visum est dicere: « Ergone fieri potest ut ille qui generat,", + "candidate_score": 0.710517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_243", + "psc_text": "utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id est ipsa sancta Trinitas fecit, sed eam solus Jesus Christus accepit, dicente beato Apostolo: Hoc enim sentite in vobis quod et in Christo Jesu: qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philip. II, 5, 6, 7) . Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona", + "candidate_score": 0.709996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_240", + "psc_text": "regulam, in qua sanctae Trinitatis una substantia creditur, nullam separationem Patris et Filii fieri, sive Pater, sive Filius a fidelibus invocetur. Ab illis autem nec Patrem invocari, nec Filium, qui invocatione quae offertur Patri, non credunt cum Patre, Filium naturaliter invocari. Hoc enim habet naturalis unitas Trinitatis, ut inseparabiliter cuncta illis tribus personis exhibeantur sanctae religionis obsequia, in quibus una est inseparabilis incommutabilisque natura. In orationibus quippe quas una vera Ecclesia fundit ad Deum, et naturae servatur unitas, et personarum discretio custoditur: ut cum ad Patrem dirigitur oratio, qui est origo Filii et Spiritus sancti, unam esse naturam Trinitatis appareat; commemoratione 633 vero Filii et Spiritus sancti, Trinitatem veram ipse finis orationis ostendat. Sic Sabellii atque Arii perfidia vincitur, dum in ipsis quoque orationibus et precibus, tam unius naturae quam trium personarum veritas a catholicis sacerdotibus praedicatur. FRAGMENTUM XXXII. Jesus Christus non est filius Trinitatis, quamvis secundum carnem sit opus", + "candidate_score": 0.705741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_244", + "psc_text": "Ipse igitur Jesus Christus, non solum in forma servi, verum etiam in forma Dei, unus est solius Dei Patris Filius, quia formam servi accipiens, non personam accepit hominis, sed naturam. In utero quippe Virginis ut Verbum fieret caro, simul una facta est Verbi carnisque conceptio; et in una Verbi persona simul concepta est divina humanaque natura: non ut utraque natura una fieret, sed ex utraque natura, unius Jesu Christi illa quae semper erat persona constaret. hujus rei veritas, sicut non permittit quartam personam plenitudini divinae Trinitatis 634 adjungi, sic omnino prohibet Jesum Christum Trinitatis Filium nuncupari. Quod utique etiam sancti Symboli tenor ostendit, ubi cum dicitur: Credo in Jesum Christum, Filium ejus unicum Dominum nostrum, qui natus est de Spiritu sancto ex Virgine Maria; ipsum utique quem Dei Filium dicimus, eumdem quoque natum de Spiritu sancto ex Maria Virgine confitemur. Itaque cum dicimus, Jesum Christum Filium ejus, id est Dei", + "candidate_score": 0.70437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_242", + "psc_text": "Spiritum sanctum Patris et Filii, nunquam potest Jesum Christum Filium Trinitatis dicere, quia neque duos Patres, neque duos Filios, neque duos Spiritus sanctos potest aliquatenus praedicare. Jesus Christus itaque, non solum secundum divinitatem (in qua naturaliter aequalis est Deo Patri), sed et secundum animam et carnem (in qua idem Deus consubstantialis est matri), non solum Filius Dei Patris est, verum etiam unigenitus Filius. Proinde, non solum Jesum Christum Filium Trinitatis omnino non dicimus, sed etiam sic confitemur Jesum Christum solius Dei Patris Filium, ut eum nullatenus separemus. Magnae quippe impietatis est alium putare Christum, alium Jesum Christum, cum unus sit utique Dei et hominis filius Jesus Christus: Filius scilicet solius Dei Patris, non totius utique Trinitatis. Nam idem Jesus Christus secundum carnem opus totius Trinitatis agnoscitur, nec ideo tamen totius Trinitatis filius invenitur. Humanam quippe naturam Filii Dei, id est formam servi, simul Pater et Filius et Spiritus sanctus, id", + "candidate_score": 0.703772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_199", + "psc_text": "profecto unius est etiam naturae cum Filio. Unius ergo sunt naturae, uniusque divinitatis Pater et Filius; quia unus utriusque Spiritus unam habet cum Patre Filioque naturam. Si vero istum unum Spiritum solius esse dicitis Patris, non etiam Filii, attendite illud quod Apostolus ait: Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Rom VIII, 9) ; et aut negate vos Christi esse, si Spiritus ejus non est in vobis; aut dicite, non Patrem et Filium et Spiritum sanctum, sed Patrem et Filium, et duos in vobis spiritus habitare. Sed cum nemo possit duobus dominis servire (Matth. VI, 24), quomodo vos juste poteritis quatuor dominorum servos asserere? An unum dominum Patrem cum Spiritu suo, et alterum dominum Filium cum Spiritu suo esse dicitis? Sed etiam sic duorum dominorum vultis esse servi, quandiu Patrem et Filium non vultis unum Dominum confiteri. Sed nec Patris et Filii servi esse poteritis, donec", + "candidate_score": 0.703538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_69", + "psc_text": "credere vel dicere, cum Dei Filius dicitur, solam deitatem Christi evidentius significari? cum utique idem Dei Filius non solum secundum divinitatem, sed etiam secundum carnem, non tantum Dei Filius, sed etiam Deus propheticis praedicetur eloquiis. Claret quippe Filium Dei, non secundum divinitatem, sed secundum humanitatem, unctum esse Spiritu sancto: et tamen eum qui unctus est, Deum beatus David appellat, dicens: Unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis prae participibus tuis (Psal. XLIV, 8) . Aut quis dicat, quia ubi ponitur Jesus, hominis tantum persona declaretur; ubi vero ponitur Jesus Christus, jam plus ibi humanitatis quam deitatis partes exsuperent? Cum utique beatus Apostolus dicat: Hoc sentite in vobis, quod et in Christo Jesu. Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo (Philip. II, 5, 6, 7) . Videsne Jesum Christum", + "candidate_score": 0.702836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_318", + "psc_text": "Sabaoth; plena est omnis terra gloria ejus (Isa. VI, 3) . Quod si hoc nomen, quod est sanctum, non unum esse sanctae Trinitatis asseras, restat, hoc nomen sanctum soli sancto Spiritui (velis, nolis) assignare cogaris: ipse enim in Trinitate proprie Spiritus sanctus dicitur; quamvis et Pater et Filius secundum rectam fidem et Spiritus et sanctus naturaliter non negetur. Unde beatus Apostolus unum sciens nomen esse sanctum Patris, et Filii, et Spiritus sancti, in ipso fideles sanctificari testatus est dicens: Sed abluti estis, sed justificati estis, sed sanctificati estis in nomine Domini nostri Jesu Christi, et in Spiritu Dei nostri (I Cor. VI, 11) . Recole igitur in quo nomine sanctum baptisma detur, et invenies quoniam in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti unusquisque justificatur et sanctificatur, quisquis in eodem nomine recte credens, in unam substantiam Trinitatis abluitur. Unde unum nomen sanctum Patris, et Filii, et Spiritus sancti naturaliter esse", + "candidate_score": 0.700315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.698797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_240", + "psc_text": "regulam, in qua sanctae Trinitatis una substantia creditur, nullam separationem Patris et Filii fieri, sive Pater, sive Filius a fidelibus invocetur. Ab illis autem nec Patrem invocari, nec Filium, qui invocatione quae offertur Patri, non credunt cum Patre, Filium naturaliter invocari. Hoc enim habet naturalis unitas Trinitatis, ut inseparabiliter cuncta illis tribus personis exhibeantur sanctae religionis obsequia, in quibus una est inseparabilis incommutabilisque natura. In orationibus quippe quas una vera Ecclesia fundit ad Deum, et naturae servatur unitas, et personarum discretio custoditur: ut cum ad Patrem dirigitur oratio, qui est origo Filii et Spiritus sancti, unam esse naturam Trinitatis appareat; commemoratione 633 vero Filii et Spiritus sancti, Trinitatem veram ipse finis orationis ostendat. Sic Sabellii atque Arii perfidia vincitur, dum in ipsis quoque orationibus et precibus, tam unius naturae quam trium personarum veritas a catholicis sacerdotibus praedicatur. FRAGMENTUM XXXII. Jesus Christus non est filius Trinitatis, quamvis secundum carnem sit opus", + "candidate_score": 0.696189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_53", + "psc_text": "Filio suo, cui Pater est per naturam, esset Deus per gratiam; et nobis, quibus Deus est per naturam, dignaretur Pater esse per gratiam. FRAGMENTUM XI. Christus vere Deus noster. Aestimatio in Scripturis duplex, incertae cognitionis et certae scientiae. Christus non est Deus Manichaeorum. Judaeorum, Arianorum. Beati Cypriani accipiamus et amplectamur utique sententiam, qui scribens ad Quirinum, in libro secundo, capitulo sexto, sub titulo: QUOD DEUS SIT CHRISTUS, inter alia testimonia etiam hoc protulit: Hic Deus noster, et non deputabitur alius absque illo: qui invenit omnem viam prudentiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto sibi. Post haec in terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III, 36, 37, 38). Agnosce testimonio tanti martyris, de Christo dictum: Hic Deus noster, et non aestimabitur alius absque illo; et disce ut divina dicta recte intelligas, et non adversus Dei Filium rebellis existas. Mysterium enim divinae incarnationis beatus propheta volebat", + "candidate_score": 0.694425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_73", + "psc_text": "dixit. Nam eodem tempore carnem suam non in coelo habuit, sed in terra: et tamen Filius hominis fuit, non solum in terra, sed etiam in coelo: secundum solam scilicet carnem in sola terra; secundum divinitatem vero, et in coelo, et in terra: utrumque tamen inseparabiliter unus hominis Filius. Ipse enim Jesus Christus unus est Dei et hominis Filius. Inaniter ergo verba tibi multiplicasti superflua, volens apostolos non solum Jesu Christi, verum etiam Christi servos ostendere. Cum utique ipse sit Christus, qui est Jesus Christus, utramque naturam habens in una persona, in quo indivisa et inconfusa manet divina humanaque substantia. FRAGMENTUM XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3)", + "candidate_score": 0.692179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_212", + "psc_text": "Filii personam precem dirigerent, totam Trinitatem in unius personae compellatione poscebant, quia unam Trinitatis substantiam noverant. Filius est igitur a Patre missus, non Pater a Filio: quia Filius est a Patre natus, non Pater a Filio. Similiter etiam Spiritus sanctus a Patre et Filio legitur missus, quia a Patre Filioque procedit. Sed quia non uno modo in Scripturis sanctis dicitur missio, propterea in sacramento Incarnationis, non solum a Patre, verum etiam a Spiritu sancto missus est Filius: quia mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, totius est Trinitatis operatione plasmatus. Alio autem modo mittitur a Patre et Filio Spiritus sanctus, qui ( Aeneas l. contra Graecos, quia) naturaliter a Patre Filioque procedit. Mittitur enim a Patre et Filio Spiritus sanctus, cum ab ipsa Trinitate, uno Deo, gratiae spiritalis donatur effectus. Aliter vero a Patre et Spiritu sancto missus est Filius, quando semetipsum exinaniens, formam servi accepit. Neque enim hoc est", + "candidate_score": 0.69013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_374", + "psc_text": "quia quod est, non habet aliunde, sed de Patre: nec est de nihilo, sed de genitore subsistit 662 aeterno. Servavit ergo quod suum est natura Patris in Filio, quia nihil ex se potuit proferre diversae divinitatis illa generatio naturalis. Dedit autem omnia Pater Filio, nec ei aliquid negavit, in quo totam naturam suam ineffabiliter genuit. Quod ergo dedit Pater omnipotentiam Filio, in sola est origine, non in diversitate ipsius omnipotentiae vel naturae. Illic dedisse qui quaerit, non aliud quam genuisse reperiet. Generatio autem illa, quae naturaliter divina est et aeterna, in quo plenitudinem omnium quae habet ostendit Filio dedisse Patrem, in eo Patri Filium naturaliter demonstrat aequalem. Sic ergo habet omnia Filius, sicut Pater: quia ubi generatio naturalis agnoscitur, ibi genitoris et geniti nulla naturalis diversitas invenitur. FRAGMENTUM XXXIX Spiritus sanctus unus est naturaliter cum Patre et Filio Dominus Deus. Memento itaque omnibus tuis objectionibus nos Domino adjuvante dedisse responsum:", + "candidate_score": 0.686439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_74", + "psc_text": "XV. Nec Spiritus sine adjuncto, nec Spiritus sanctus appellatur in Scripturis Pater aut Filius. Idem est Spiritus Dei, Spiritus sanctus, qui Paracletus. Saltem nunc agnosce apostolos et prophetas Spiritum Paracletum, hoc est Spiritum sanctum, ipsum Dei Spiritum praedicasse. Illud ergo quod Apostolus posuit: Qui Spiritui Dei servimus (Philip. III, 3) , non alio quam Spiritui sancto, id est Paracleto, docuit serviendum. Hunc autem locum non possumus, sicut tu putas, de Deo Patre, sive de Deo Filio accipere. Quoniam licet et Pater Spiritus sit, nunquam tamen Pater aut Filius absolute, id est sine aliqua adjectione nominis invenitur Spiritus nuncupatus. Nam et in eo quod dictum est: Spiritus est Deus (Joan. IV, 24) ; additum est illic Deus; et in eo quod Filius dicitur Spiritus, invenimus Jeremiam dixisse: Spiritus ante faciem nostram Christus Dominus (Thren. IV, 20) . Non autem absolute Pater et Filius invenitur nuncupari Spiritus, quod invenimus in Spiritu sancto.", + "candidate_score": 0.68551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73_75", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_189", + "psc_text": "in veteribus libris multiplex Spiritus Dei, sicut in apostolicis Epistolis multiformis sapientia Dei (Ephes. III, 10) : quae tamen non in seipsa, sed in suis est largitatibus multiformis. Quod manifestissime beatus Petrus ostendens, ait: Unusquisque qualem accepit gratiam, inter vos eam ministrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei (I Petr. IV, 10) . Una est itaque simplexque natura Patris et Filii et Spiritus sancti; secundum quam naturam, simplex est et Sapientia Dei, et Spiritus Dei. Habentes autem donationes secundum gratiam quae data est nobis differentes (Rom. XII, 6) , Sapientiam Dei et Spiritum Dei, quem in sua natura simplicem novimus, in suis multiformem donationibus invenimus. Spiritus autem nomine dona spiritalia beatus quoque Joannes in Apocalypsi nuncupans, ait: Joannes septem Ecclesiis quae sunt in Asia: gratia vobis et pax ab eo qui est, et qui erat, et qui venturus est, et a septem spiritibus qui in conspectu throni ejus sunt (Apoc.", + "candidate_score": 0.68, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_266", + "psc_text": "Filium a Patre minorem ostendere, soletis dicere, Filium sanctis Patribus visum. Quid ergo nunc dicitis? Quandoquidem Abraham noster, Deo, qui ei visus est, altare aedificavit: non autem fuit necessitas aedificandi altaris, nisi pro 639 sacrificiis offerendis. Deo igitur qui visus est ei, sanctus Abraham sacrificium obtulit, cui non ob aliud nisi ut sacrificaret, altare construxit. Ipsum etiam invocavit, quandoquidem in nomine Domini Dei qui visus est, legitur invocasse. Proinde, aut confitere, simul unius orationis obsequio Patrem et Filium invocari, et unum sacrificium Patri et Filio simul offerri; aut si hoc non vis, necesse est ut aut Patrem dicas visum, aut soli Filio sacrificium a sanctis patriarchis fatearis oblatum, et Patri compellaris adimere quod Filio conaris auferre. Similiter et de Isaac legimus, de quo dicit Scriptura: Ascendit autem inde ad puteum juramenti, et visus est ei Dominus in illa nocte, et dixit ei: Ego sum Deus Abraham patris tui. Ne timeas,", + "candidate_score": 0.676602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_4", + "psc_text": "habere in semetipso, sicut habet utique Pater vitam in semetipso. Habet autem Pater vitam in semetipso, quia est naturaliter vita: proinde et Filio habere vitam in semetipso dedit, quia Filium vitam naturaliter genuit. Ideo beatus Joannes vitam Filium non desinit praedicare, dicens de illo: Hic est verus Deus, et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Alio quoque loco sicut vitam dicit Patrem, sic vitam dicit et Filium; ait enim: Quod erat ab initio, quod audivimus, quod vidimus oculis nostris, quod inspeximus, et manus nostrae contrectaverunt de Verbo vitae (I Joan. I, 1) . Scimus autem Verbum Patris esse Filium. Cum ergo Verbum vitae dicitur Filius, Patrem videmus vitae nomine praedicari. Ipsum vero Verbum vitae, vitam in subsequentibus nominat dicens: Et vita palam facta est, et vidimus, et testamur, et annuntiamus vobis vitam aeternam quae erat apud Patrem, et palam facta est nobis (Ibid., 2) . Ecce vita Pater, vita", + "candidate_score": 0.667766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_68", + "bdc_text": "Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_326", + "psc_text": "nominari. Quid est ergo, quod Spiritus sanctus nec inter omnia quae a Domino facta sunt, Dominum laudat, nec Deum inter omnia ejus opera benedicit? An forte prophetis subrepsit oblivio, ut Spiritus sancti non meminissent, cum ad laudandum Dominum omnia quae a Domino facta sunt, et ad benedicendum Dominum omnia opera Domini convocassent? sed hoc quemquam beatus Petrus credere non permittit, dicens: Non enim voluntate humana allata est unquam prophetia, sed Spiritu sancto acti locuti sunt sancti homines Dei (II Petr. I, 21) . Alio quoque loco de iisdem prophetis haec memorat: Scrutantes in quibus vel quale tempus significaret qui in eis erat Spiritus Christi (I Petr. I, 11) . Proinde Spiritus sanctus, quo utique acti locuti sunt sancti homines Dei, si se non factorem, sed factum sciret, et si se non operatorem Deum, sed opus Dei esse cognosceret, ante illa omnia quae facta sunt, et quae opera Domini nominantur, seipsum", + "candidate_score": 0.661375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_1", + "bdc_text": "Ex mea epistola colligi potest , quale fuerit hominis scriptum :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_287", + "psc_text": "ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia, pene hoc in cunctis invenies, in quibus duntaxat nomen ipsius Apostoli continetur, Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Proinde, sic nos necesse est gratias agere, sicut nos gratiam certum est accepisse. Nam quoniam accepimus gratiam a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio", + "candidate_score": 0.655473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_318", + "psc_text": "Sabaoth; plena est omnis terra gloria ejus (Isa. VI, 3) . Quod si hoc nomen, quod est sanctum, non unum esse sanctae Trinitatis asseras, restat, hoc nomen sanctum soli sancto Spiritui (velis, nolis) assignare cogaris: ipse enim in Trinitate proprie Spiritus sanctus dicitur; quamvis et Pater et Filius secundum rectam fidem et Spiritus et sanctus naturaliter non negetur. Unde beatus Apostolus unum sciens nomen esse sanctum Patris, et Filii, et Spiritus sancti, in ipso fideles sanctificari testatus est dicens: Sed abluti estis, sed justificati estis, sed sanctificati estis in nomine Domini nostri Jesu Christi, et in Spiritu Dei nostri (I Cor. VI, 11) . Recole igitur in quo nomine sanctum baptisma detur, et invenies quoniam in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti unusquisque justificatur et sanctificatur, quisquis in eodem nomine recte credens, in unam substantiam Trinitatis abluitur. Unde unum nomen sanctum Patris, et Filii, et Spiritus sancti naturaliter esse", + "candidate_score": 0.653506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_317", + "psc_text": "ei dicatur: Benedictus es, Domine Deus patrum nostrorum, et laudabilis, et gloriosus in saecula (Dan. III, 52) . Ecce, tres illi tanquam ex uno ore, Dominum Deum et benedicere et laudare et glorificare non desinunt. Ubi solum Patrem intelligi Scripturae divinae non permittit auctoritas; primitus enim ab illis tribus pueris ponitur: Benedictum nomen gloriae tuae, quod est sanctum, et laudabile et gloriosum in saecula (Ibidem); istud autem nomen sanctum, non solius Patris, sed unum naturale nomen est Trinitatis: quod superius est a nobis sancti I aiae testimonio demonstratum, qui Seraphin ad invicem sic clamare commemorat: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus Sabaoth; plena est omnis terra gloria ejus (Isa. VI, 3) . Quod si hoc nomen, quod est sanctum, non unum esse sanctae Trinitatis asseras, restat, hoc nomen sanctum soli sancto Spiritui (velis, nolis) assignare cogaris: ipse enim in Trinitate proprie Spiritus sanctus dicitur; quamvis et Pater et Filius secundum rectam", + "candidate_score": 0.650097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_8", + "bdc_text": "Sed si de re loqueris , quae verbis illis Latinis exprimitur , absque omni controversia est eam utique tradi et diserte quidem in libris apostolorum , ac id te prorsus agnoscere sat scio .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_144", + "psc_text": "Filio habet naturalem locutionem, unde naturaliter 612 procedens habet originis veritatem. Ad hoc utique pertinet quod ait: Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis (Joan. XVI, 14) . Nunquid enim sicut ( forte sic) dictum est, accipiet, tanquam illa quae docturus apostolos fuerat, necdum Spiritus sanctus accepisset? Quod utique quam sit absurdum atque impium superius demonstravi. Dictum est itaque quia de meo accipiet, tanquam si diceretur: Cum vos sicut Deus docere coeperit, omnia quae vos docebit, de meo se habere monstrabit. Quid est enim proprium docere Dei, nisi et intelligentiam ignaris tribuere, et fortitudinem ac fiduciam timidis inspirare? quod utique ille Spiritus vere facit, qui est naturaliter Spiritus sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis. Unde etiam in libro Actuum apostolorum de credentibus dictum est, quia repleti sunt omnes Spiritu sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia (Act. IV, 31) . Quia vero Pater est naturalis origo Filii", + "candidate_score": 0.644861, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.750411, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.750411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.744613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.720089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_44", + "psc_text": "Apostolus, Cum autem ei omnia subjecta fuerint, tunc et ipse Filius subjectus erit ei qui illi subjecit omnia; aut ideo dictum est, ne quisquam putaret habitum Christi, qui ex humana creatura susceptus est, conversum iri postea in ipsam divinitatem, vel, ut certius expresserim, deitatem, quae non est creatura, sed est unitas Trinitatis incorporea et incommutabilis et sibimet consubstantialis et co3aeterna natura. Aut si quisquam contendit, ut aliqui senserunt, ita dictum, Et ipse Filius subjectus erit ei qui illi subjecit omnia, ut ipsam subjectionem, commutationem et conversionem credat futuram creaturae in ipsam substantiam vel essentiam Creatoris, id est, ut quae fuerat substantia creaturae, fiat substantia Creatoris; certe vel hoc concedit, quod non habet ullam dubitationem, nondum hoc fuisse factum cum Dominus diceret, Pater major me est. Dixit enim hoc non solum antequam ascendisset in coelum, verum etiam antequam passus resurrexisset a mortuis. Illi autem qui putant humanam in eo naturam in", + "candidate_score": 0.712902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_340", + "psc_text": "per Mediatorem Deo reconciliati haereamus uni, fruamur uno, permaneamus unum. CAPUT VIII. 12. Quomodo Christus vult omnes in se unum esse. Sic ipse Filius Dei, Verbum Dei, et idem ipse mediator Dei et hominum Filius hominis (I Tim. II, 5), aequalis Patri per divinitatis unitatem, et particeps noster per humanitatis susceptionem, Patrem interpellans pro nobis per id quod homo erat (Rom. VIII, 34), nec tamen tacens quod Deus cum Patre unum erat, inter caetera ita loquitur: Non pro his autem rogo, inquit, tantum, sed et pro eis qui credituri sunt per verbum eorum in me: ut omnes unum sint, sicut tu Pater in me, et ego in te, ut et ipsi in nobis unum sint; ut mundus credat, quia tu me misisti. Et ego claritatem quam dedisti mihi, dedi eis, ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 20-22) . CAPUT IX. Sequitur de eodem argumento. Non dixit,", + "candidate_score": 0.711079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.709245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_399", + "psc_text": "audeo dicere nihil tale factum esse antea. Sed plane fidenter dixerim, Patrem et Filium et Spiritum sanctum unius ejusdemque substantiae, Deum creatorem, Trinitatem omnipotentem inseparabiliter operari: sed ita non posse per longe imparem maximeque corpoream creaturam inseparabiliter demonstrari; sicut per voces nostras, quae utique corporaliter sonant, non possunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nisi suis et propriis intervallis temporum certa separatione distinctis, quae suae cujusque vocabuli syllabae occupant, nominari. In sua quippe substantia qua sunt, tria unum sunt, Pater et Filius et Spiritus sanctus, nullo temporali motu super omnem creaturam idipsum sine ullis intervallis temporum vel locorum, et simul unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et", + "candidate_score": 0.707844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_436", + "psc_text": "tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate dixerunt, cum alium modum aptiorem non invenirent, quo enuntiarent verbis quod sine verbis intelligebant. Revera enim cum Pater non sit Filius, et Filius non sit Pater, et Spiritus sanctus ille qui etiam donum Dei vocatur, nec Pater sit nec Filius, tres utique sunt. Ideoque pluraliter dictum est, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non enim dixit, Unum est, quod Sabelliani dicunt; sed, unum sumus. Tamen cum quaeritur quid tres, magna prorsus inopia humanum laborat eloquium. Dictum est tamen, Tres personae, non ut illud diceretur, sed ne taceretur. CAPUT X. 11. Quae Deo absolute conveniunt ut essentia, de", + "candidate_score": 0.707448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_463", + "psc_text": "nonnulli ex hoc impediri quominus intelligatur, quia scriptum est, Christum Dei virtutem et Dei sapientiam: ut ideo non videatur aequalitas, quia non est Pater ipse virtus et sapientia, sed genitor virtutis et sapientiae. Et revera non mediocri intentione quaeri solet, quomodo dicatur Deus virtutis et sapientiae Pater. Ait enim Apostolus, Christum Dei virtutem et Dei sapientiam (I Cor. I, 24) . Et hinc nonnulli nostri adversum Arianos hoc modo ratiocinati sunt, eos duntaxat qui prius se adversum catholicam fidem extulerunt. Nam ipse Arius dixisse fertur, Si filius est, natus est; si natus est, erat tempus quando non erat filius: non intelligens etiam natum esse Deo sempiternum esse, ut sit coaeternus Patri Filius, sicut splendor qui gignitur ab igne atque diffunditur, coaevus est illi, et esset coaeternus, si esset ignis aeternus. Unde quidam posteriores Ariani abjecerunt istam sententiam, fassique sunt, non ex tempore coepisse Filium Dei. Sed inter disputationes quas habebant", + "candidate_score": 0.706083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_189", + "psc_text": "dicente ipso Apostolo, Clarificate ergo Deum in corpore vestro; cum supra diceret, Nescitis quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 20, 19) ? et hi tres unus Deus, sicut catholica sanitas credit: non satis elucet quam in Trinitate personam, et utrum aliquam, an ipsius Trinitatis gerebat ille angelus, si unus ex caeteris Angelis erat. Si autem in usum rei praesentis assumpta creatura est, quae et humanis oculis appareret, et auribus insonaret, et apellaretur angelus Domini, et Dominus, et Deus; non potest hic Deus intelligi Pater, sed aut Filius, aut Spiritus sanctus. Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai.", + "candidate_score": 0.705506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.704569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_44", + "psc_text": "Apostolus, Cum autem ei omnia subjecta fuerint, tunc et ipse Filius subjectus erit ei qui illi subjecit omnia; aut ideo dictum est, ne quisquam putaret habitum Christi, qui ex humana creatura susceptus est, conversum iri postea in ipsam divinitatem, vel, ut certius expresserim, deitatem, quae non est creatura, sed est unitas Trinitatis incorporea et incommutabilis et sibimet consubstantialis et co3aeterna natura. Aut si quisquam contendit, ut aliqui senserunt, ita dictum, Et ipse Filius subjectus erit ei qui illi subjecit omnia, ut ipsam subjectionem, commutationem et conversionem credat futuram creaturae in ipsam substantiam vel essentiam Creatoris, id est, ut quae fuerat substantia creaturae, fiat substantia Creatoris; certe vel hoc concedit, quod non habet ullam dubitationem, nondum hoc fuisse factum cum Dominus diceret, Pater major me est. Dixit enim hoc non solum antequam ascendisset in coelum, verum etiam antequam passus resurrexisset a mortuis. Illi autem qui putant humanam in eo naturam in", + "candidate_score": 0.704342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.702858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.702184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1143", + "psc_text": "Verbum Dei per omnia aequale Patri de quo est. Verbum ergo Dei Patris unigenitus Filius, per omnia Patri similis et aequalis, Deus de Deo, lumen de lumine, sapientia de sapientia, essentia de essentia; est hoc omnino quod Pater, non tamen Pater; quia iste Filius, ille Pater. Ac per hoc novit omnia quae novit Pater: sed ei nosse de Patre est, sicut esse. Nosse enim et esse ibi unum est. Et ideo Patri sicut esse non est a Filio, ita nec nosse. Proinde tanquam se ipsum dicens Pater genuit Verbum sibi aequale per omnia. Non enim se ipsum integre perfecteque dixisset, si aliquid minus aut amplius esset in ejus Verbo quam in ipso. Ibi summe illud agnoscitur, Est, est; Non, non (Matth. V, 37) . Et ideo Verbum hoc vere veritas est: quoniam quidquid est in ea scientia de qua genitum est, et in ipso est; quod autem in ea non", + "candidate_score": 0.701663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_42", + "psc_text": "homo (Philipp. II, 6, 7) . Est ergo Dei Filius Deo Patri natura aequalis, habitu minor. In forma enim servi quam accepit, minor est Patre: in forma autem Dei in qua erat etiam antequam hanc accepisset, aequalis est Patri. In forma Dei, Verbum per quod facta sunt omnia (Joan. I, 3): in forma autem servi, factus ex muliere, factus sub Lege, ut eos qui sub Lege erant, redimeret (Galat. IV, 4, 5). Proinde in forma Dei fecit hominem; in forma servi factus est homo. Nam si Pater tantum sine Filio fecisset hominem, non scriptum esset, Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram (Gen. I, 26) . Ergo quia forma Dei accepit formam servi, utrumque Deus et utrumque homo: sed utrumque Deus propter accipientem Deum, utrumque autem homo propter acceptum hominem. Neque enim illa susceptione alterum eorum in alterum conversum atque mutatum est: nec divinitas quippe in creaturam mutata est, ut", + "candidate_score": 0.696773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_472", + "psc_text": "Hoc quod non est Filius sine Patre, de hoc quod non est Pater sine Filio, id est, hoc lumen quod lumen non est sine Patre, de hoc lumine Patre quod lumen non est sine Filio: ut cum dicitur, Deus quod non est Filius sine Patre, et de Deo quod non est Pater sine Filio, perfecte intelligatur quod non praecessit genitor illud quod genuit. Quod si ita est, hoc solum de eis dici non potest, illud de illo, quod simul ambo non sunt. Sicut Verbum de verbo dici non potest, quia non simul ambo verbum, sed solus Filius: nec imago de imagine, quia non simul ambo imago: nec Filius de Filio, quia non simul ambo filius, secundum quod dicitur, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Unum sumus enim dictum est, Quod ille, hoc et ego secundum essentiam, non secundum relativum. CAPUT III. 4. Unitatem essentiae Patris et Filii", + "candidate_score": 0.696622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.69621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1235", + "psc_text": "XVI, 2) . Nempe ergo multa vera vidisti, eaque discrevisti ab illa luce qua tibi lucente vidisti: attolle oculos in ipsam lucem, et eos in eam fige, si potes. Sic enim videbis quid distet nativitas Verbi Dei a processione Doni Dei, propter quod Filius unigenitus non de Patre genitum, alioqui frater ejus esset, sed procedere dixit Spiritum sanctum. Unde cum sit communio quaedam consubstantialis Patris et Filii amborum Spiritus, non amborum, quod absit, dictus est filius. Sed ad hoc dilucide perspicueque cernendum, non potes ibi aciem figere; scio, non potes. Verum dico, mihi dico, quid non possim scio: ipsa tamen tibi ostendit in te tria illa, in quibus tu summae ipsius, quam fixis oculis contemplari nondum vales, imaginem Trinitatis agnosceres. Ipsa ostendit tibi verbum verum esse in te, quando de scientia tua gignitur, id est, quando quod scimus dicimus; quamvis nullius gentis lingua significantem vocem vel proferamus vel cogitemus, sed", + "candidate_score": 0.694615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_2_4", + "bdc_text": "S. D . Legi tua , dilecte mi Laeli , paulo diligentius , cum licuit per ocium , nec aegre feres , si postulavero quaedam a te exponi plenius ; sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1235", + "psc_text": "XVI, 2) . Nempe ergo multa vera vidisti, eaque discrevisti ab illa luce qua tibi lucente vidisti: attolle oculos in ipsam lucem, et eos in eam fige, si potes. Sic enim videbis quid distet nativitas Verbi Dei a processione Doni Dei, propter quod Filius unigenitus non de Patre genitum, alioqui frater ejus esset, sed procedere dixit Spiritum sanctum. Unde cum sit communio quaedam consubstantialis Patris et Filii amborum Spiritus, non amborum, quod absit, dictus est filius. Sed ad hoc dilucide perspicueque cernendum, non potes ibi aciem figere; scio, non potes. Verum dico, mihi dico, quid non possim scio: ipsa tamen tibi ostendit in te tria illa, in quibus tu summae ipsius, quam fixis oculis contemplari nondum vales, imaginem Trinitatis agnosceres. Ipsa ostendit tibi verbum verum esse in te, quando de scientia tua gignitur, id est, quando quod scimus dicimus; quamvis nullius gentis lingua significantem vocem vel proferamus vel cogitemus, sed", + "candidate_score": 0.690576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.688969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_189", + "psc_text": "dicente ipso Apostolo, Clarificate ergo Deum in corpore vestro; cum supra diceret, Nescitis quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 20, 19) ? et hi tres unus Deus, sicut catholica sanitas credit: non satis elucet quam in Trinitate personam, et utrum aliquam, an ipsius Trinitatis gerebat ille angelus, si unus ex caeteris Angelis erat. Si autem in usum rei praesentis assumpta creatura est, quae et humanis oculis appareret, et auribus insonaret, et apellaretur angelus Domini, et Dominus, et Deus; non potest hic Deus intelligi Pater, sed aut Filius, aut Spiritus sanctus. Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai.", + "candidate_score": 0.688617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_470", + "psc_text": "simul filius): quod vero adjungitur, Et Verbum erat apud Deum; multum est ut sic intelligatur, Verbum, quod solus est Filius, erat apud Deum, quod non solus est Pater, sed Pater et Filius simul Deus. Sed quid mirum, si in duabus quibusdam rebus longe inter se diversis potest hoc dici? Quid enim tam diversum, quam animus et corpus? Potest tamen dici, Animus erat apud hominem, id est, in homine: cum animus non sit corpus, homo autem animus simul et corpus sit. Ut etiam quod consequenter scriptum est, Et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) , sic intelligatur: Verbum quod non est Pater, Deus erat simul cum Patre. Itane ergo dicimus, ut Pater sit generator magnitudinis, hoc est generator virtutis, vel generator sapientiae suae: Filius autem magnitudo, virtus, et sapientia: Deus vero magnus, omnipotens, sapiens, ambo simul? Quomodo ergo Deus de Deo, lumen de lumine? Non enim simul ambo Deus de Deo,", + "candidate_score": 0.688265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_103", + "psc_text": "apparet, quia si secundum illud diceretur secundum quod dictum est, Dedit Filio habere vitam in semetipso; non utique diceretur, Pater non judicat quemquam. Secundum hoc enim quod aequalem Pater genuit Filium, judicat cum illo. Secundum hoc ergo dictum est, quod in judicio, non forma Dei, sed forma filii hominis apparebit. Non quia non judicabit qui dedit omne judicium Filio, cum de illo dicat Filius, Est qui quaerat, et judicet: sed ita est dictum, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio; ac si diceretur, Patrem nemo videbit in judicio vivorum et mortuorum, sed omnes Filium: quia et filius hominis est, ut possit et ab impiis videri, cum et illi videbunt in quem pupugerunt. 30. Quod ne conjicere potius quam aperte demonstrare videamur, proferamus ejusdem Domini certam manifestamque sententiam, qua ostendamus ipsam fuisse causam ut diceret, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio, quia judex in forma filii", + "candidate_score": 0.688169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_168", + "psc_text": "an Filius, an Spiritus sanctus? An omnino Deus indiscrete ipsa Trinitas, in forma hominis homini loquebatur? Contextio quidem ipsa Scripturae nusquam transire sentitur a persona ad personam: sed ille videtur loqui ad primum hominem qui dicebat, Fiat lux, et, Fiat firmamentum (Gen. I, 3, 6) , et caetera per illos singulos dies; quem Deum Patrem solemus accipere, dicentem ut fiat quidquid facere voluit. Omnia enim per Verbum suum fecit, quod Verbum ejus unicum Filium ejus secundum rectam fidei regulam novimus. Si ergo Deus Pater locutus est ad primum hominem, et ipse deambulabat in paradiso ad vesperam, et ab ejus facie se in medio ligni paradisi peccator absconderat: cur jam non ipse intelligatur apparuisse Abrahae et Moysi, et quibus voluit, et quemadmodum voluit, per subjectam sibi commutabilem atque visibilem creaturam, cum ipse in ipso atque in substantia sua qua est incommutabilis atque invisibilis maneat? Sed fieri potuit ut a persona ad", + "candidate_score": 0.686851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_142", + "psc_text": "Alibi autem de ipso Salvatore ait: Qui me dilexit, et tradidit se ipsum pro me (Galat. II, 20) . Credo respondebit, si haec probe sapit, quia una voluntas est Patris et Filii, et inseparabilis operatio. Sic ergo intelligat illam incarnationem et ex Virgine nativitatem, in qua Filius intelligitur missus, una eademque operatione Patris et Filii inseparabiliter esse factam, non utique inde separato Spiritu sancto, de quo aperte dicitur, Inventa est in utero habens de Spiritu sancto. Nam etiam si ita quaeramus, enodatius fortassis quod dicimus apparebit: Quomodo misit Deus Filium suum? Jussit ut veniret, atque ille jubenti obtemperans venit; an rogavit, an tantummodo admonuit? Sed quodlibet horum sit, verbo utique factum est, Dei autem Verbum ipse est Dei Filius. Quapropter cum eum Pater verbo misit, a Patre et Verbo ejus factum est ut mitteretur. Ergo a Patre et Filio missus est idem Filius, quia Verbum Patris est ipse Filius. Quis", + "candidate_score": 0.686064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_189", + "psc_text": "dicente ipso Apostolo, Clarificate ergo Deum in corpore vestro; cum supra diceret, Nescitis quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 20, 19) ? et hi tres unus Deus, sicut catholica sanitas credit: non satis elucet quam in Trinitate personam, et utrum aliquam, an ipsius Trinitatis gerebat ille angelus, si unus ex caeteris Angelis erat. Si autem in usum rei praesentis assumpta creatura est, quae et humanis oculis appareret, et auribus insonaret, et apellaretur angelus Domini, et Dominus, et Deus; non potest hic Deus intelligi Pater, sed aut Filius, aut Spiritus sanctus. Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai.", + "candidate_score": 0.685933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_296", + "psc_text": "in quantum homo fieri dignatus est, habes alio loco: Unus, inquit, Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Hinc illud Pascha in interfectione agni (Exod. XII): hinc illa omnia quae de Christo venturo in carne atque passuro, sed et resurrecturo in lege figurantur, quae data est in edictis Angelorum, in quibus Angelis erat utique et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; et aliquando Pater, aliquando Filius, aliquando Spiritus sanctus, aliquando sine ulla distinctione personae Deus per illos figurabatur, etsi visibilibus et sensibilibus formis apparens, per creaturam tamen suam, non per substantiam, cui videndae corda mundantur per haec omnia quae oculis videntur et auribus audiuntur. 27. Sed jam satis, quantum existimo, pro captu nostro disputatum et demonstratum est, quod in hoc libro susceperamus ostendere: constititque et probabilitate rationis quantum homo vel potius quantum ego potui, et firmitate auctoritatis quantum de Scripturis sanctis divina", + "candidate_score": 0.684752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1224", + "psc_text": "semetipso (Joan. V, 26) ; non sine vita existenti jam Filio vitam Patrem dedisse, sed ita eum sine tempore genuisse, ut vita quam Pater Filio gignendo dedit, coaeterna sit vitae Patris qui dedit: intelligat sicut habet Pater in semetipso ut de illo procedat Spiritus sanctus, sic dedisse Filio ut de illo procedat idem Spiritus sanctus, et utrumque sine tempore; atque ita dictum Spiritum sanctum de Patre procedere, ut intelligatur, quod etiam procedit de Filio, de Patre esse Filio. Si enim quidquid habet, de Patre habet Filius; de Patre habet utique ut et de illo procedat Spiritus sanctus. Sed nulla ibi tempora cogitentur, quae habent prius et posterius: quia omnino nulla ibi sunt. Quomodo ergo non absurdissime filius diceretur amborum, cum sicut Filio praestat essentiam sine initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de Patre generatio; ita Spiritui sancto praestet essentiam sine ullo initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de utroque processio?", + "candidate_score": 0.682887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1215", + "psc_text": "Deus est, intervalla temporum nulla sunt, per quae possit ostendi aut saltem requiri, utrum prius de Patre natus sit Filius, et postea de ambobus processerit Spiritus sanctus. Quoniam Scriptura sancta Spiritum eum dicit amborum. Ipse est enim de quo dicit Apostolus, Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra (Galat. IV, 6) : et ipse est de quo dicit idem Filius, Non enim vos estis qui loquimini; sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis (Matth. X, 20) . Et multis aliis divinorum eloquiorum testimoniis comprobatur Patris et Filii esse Spiritum, qui proprie dicitur in Trinitate Spiritus sanctus: de quo item dicit ipse Filius, Quem ego mittam vobis a Patre (Joan. XV, 26) ; et alio loco, Quem mittet Pater in nomine meo (Id. XIV, 26) . De utroque autem procedere sic docetur; quia ipse Filius ait, De Patre procedit. Et cum resurrexisset a mortuis et", + "candidate_score": 0.681818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_527", + "psc_text": "quod facta sunt omnia? Quod ita ostendit Patrem sicuti est Pater: quia et ipsum ita est, et hoc est quod Pater, secundum quod sapientia est et essentia. Nam secundum quod Verbum, non hoc est quod Pater: quia Verbum non est Pater, et Verbum relative dicitur, sicut Filius, quod utique non est Pater. Et ideo Christus virtus et sapientia Dei, quia de Patre virtute et sapientia etiam ipse virtus et sapientia est, sicut lumen de Patre lumine, et fons vitae apud Deum Patrem, utique fontem vitae. Quoniam apud te, inquit, est fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen (Psal. XXXV, 10) : quia sicut Pater habet vitam in semetipso, sic dedit Filio habere vitam in semetipso (Joan. V, 26) : et erat lumen verum quod illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum, et lumen hoc Verbum erat apud Deum; sed et Deus erat Verbum (Id. I, 9, 1) . Deus", + "candidate_score": 0.681725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_40", + "psc_text": "quia scriptum est ipso Domino dicente, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Veritas autem ostendit secundum istum modum etiam se ipso minorem Filium. Quomodo enim non etiam se ipso minor factus est, qui semetipsum exinanivit, formam servi accipiens? Neque enim sic accepit formam servi, ut amitteret formam Dei, in qua erat aequalis Patri. Si ergo ita accepta est forma servi, ut non amitteretur forma Dei, cum et in forma servi et in forma Dei idem ipse sit Filius unigenitus Dei Patris, in forma Dei aequalis Patri, in forma servi mediator Dei et hominum homo Christus Jesus; quis non intelligat quod in forma Dei etiam ipse se ipso major est, in forma autem servi etiam se ipso minor est? Non itaque immerito Scriptura utrumque dicit, et aequalem Patri Filium, et Patrem majorem Filio. Illud enim propter formam Dei, hoc autem propter formam servi, sine ulla confusione intelligitur. Et haec", + "candidate_score": 0.675974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1224", + "psc_text": "semetipso (Joan. V, 26) ; non sine vita existenti jam Filio vitam Patrem dedisse, sed ita eum sine tempore genuisse, ut vita quam Pater Filio gignendo dedit, coaeterna sit vitae Patris qui dedit: intelligat sicut habet Pater in semetipso ut de illo procedat Spiritus sanctus, sic dedisse Filio ut de illo procedat idem Spiritus sanctus, et utrumque sine tempore; atque ita dictum Spiritum sanctum de Patre procedere, ut intelligatur, quod etiam procedit de Filio, de Patre esse Filio. Si enim quidquid habet, de Patre habet Filius; de Patre habet utique ut et de illo procedat Spiritus sanctus. Sed nulla ibi tempora cogitentur, quae habent prius et posterius: quia omnino nulla ibi sunt. Quomodo ergo non absurdissime filius diceretur amborum, cum sicut Filio praestat essentiam sine initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de Patre generatio; ita Spiritui sancto praestet essentiam sine ullo initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de utroque processio?", + "candidate_score": 0.67318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1239", + "psc_text": "Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) ; nisi Trinitas ita esses, ut unus Dominus Deus esses. Et si tu Deus Pater ipse esses, et Filius verbum tuum Jesus Christus ipse esses, et donum vestrum Spiritus sanctus; non legeremus in Litteris veritatis, Misit Deus Filium suum (Galat. IV, 4, et Joan. III, 17) : nec tu, o Unigenite, diceres de Spiritu sancto, Quem mittet Pater in nomine meo (Joan. XIV, 26) ; et, Quem ego mittam vobis a Patre (Id. XV, 26) . Ad hanc regulam fidei dirigens intentionem meam, quantum potui, quantum me posse fecisti, quaesivi te, et desideravi intellectu videre quod credidi, et multum disputavi, et laboravi. Domine Deus meus, una spes mea, exaudi me, ne fatigatus nolim te quaerere, sed quaeram faciem tuam semper ardenter (Psal. CIV, 4). Tu da quaerendi vires, qui invenire te fecisti, et magis magisque inveniendi te spem dedisti.", + "candidate_score": 0.673091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1224", + "psc_text": "semetipso (Joan. V, 26) ; non sine vita existenti jam Filio vitam Patrem dedisse, sed ita eum sine tempore genuisse, ut vita quam Pater Filio gignendo dedit, coaeterna sit vitae Patris qui dedit: intelligat sicut habet Pater in semetipso ut de illo procedat Spiritus sanctus, sic dedisse Filio ut de illo procedat idem Spiritus sanctus, et utrumque sine tempore; atque ita dictum Spiritum sanctum de Patre procedere, ut intelligatur, quod etiam procedit de Filio, de Patre esse Filio. Si enim quidquid habet, de Patre habet Filius; de Patre habet utique ut et de illo procedat Spiritus sanctus. Sed nulla ibi tempora cogitentur, quae habent prius et posterius: quia omnino nulla ibi sunt. Quomodo ergo non absurdissime filius diceretur amborum, cum sicut Filio praestat essentiam sine initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de Patre generatio; ita Spiritui sancto praestet essentiam sine ullo initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de utroque processio?", + "candidate_score": 0.670317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1224", + "psc_text": "semetipso (Joan. V, 26) ; non sine vita existenti jam Filio vitam Patrem dedisse, sed ita eum sine tempore genuisse, ut vita quam Pater Filio gignendo dedit, coaeterna sit vitae Patris qui dedit: intelligat sicut habet Pater in semetipso ut de illo procedat Spiritus sanctus, sic dedisse Filio ut de illo procedat idem Spiritus sanctus, et utrumque sine tempore; atque ita dictum Spiritum sanctum de Patre procedere, ut intelligatur, quod etiam procedit de Filio, de Patre esse Filio. Si enim quidquid habet, de Patre habet Filius; de Patre habet utique ut et de illo procedat Spiritus sanctus. Sed nulla ibi tempora cogitentur, quae habent prius et posterius: quia omnino nulla ibi sunt. Quomodo ergo non absurdissime filius diceretur amborum, cum sicut Filio praestat essentiam sine initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de Patre generatio; ita Spiritui sancto praestet essentiam sine ullo initio temporis, sine ulla mutabilitate naturae de utroque processio?", + "candidate_score": 0.67016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_90", + "psc_text": "omnia, aliud est, et aliud habet: sed hoc ipsum est, quod est id quod habet. Quod illo loco manifestius dicitur, si quis ad capiendum sit idoneus, ubi ait: Sicut habet Pater vitam in semetipso ita dedit Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Neque enim jam existenti et vitam non habenti dedit ut haberet vitam in semetipso, cum eo ipso quod est, vita sit. Hoc est ergo, dedit Filio vitam habere in semetipso, genuit Filium esse incommutabilem vitam, quod est vita aeterna. Cum ergo Verbum Dei sit Filius Dei, et Filius Dei sit verus Deus et vita aeterna, sicut in Epistola sua dicit Joannes (I Joan. V, 20); etiam hic quid aliud agnoscimus, cum dicit Dominus, Verbum quod locutus sum, ipsum judicabit eum in novissimo die; et ipsum verbum, Patris verbum esse dicit et mandatum Patris, ipsumque mandatum vitam aeternam? Et scio, inquit, quia mandatum ejus vita aeterna", + "candidate_score": 0.670149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_20", + "psc_text": "et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) : sed tantummodo Patris vocem fuisse ad Filium factam; quamvis Pater et Filius et Spiritus sanctus, sicut inseparabiles sunt, ita inseparabiliter operentur. Haec et mea fides est, quando haec est catholica fides. CAPUT V. 8. Difficultates de Trinitate: quomodo tres unus Deus, et inseparabiliter operantes praestent quaedam sine invicem. Sed in ea nonnulli perturbantur, cum audiunt Deum Patrem, et Deum Filium, et Deum Spiritum sanctum, et tamen hanc Trinitatem non tres deos, sed unum Deum; et quemadmodum id intelligant quaerunt: praesertim cum dicitur, inseparabiliter operari Trinitatem in omni re quam Deus operatur, et tamen quamdam vocem Patris sonuisse, quae vox Filii non sit; in carne autem natum, et passum, et resurrexisse, et in coelum ascendisse nonnisi Filium; in columbae autem specie venisse nonnisi Spiritum sanctum: intelligere volunt, quomodo et illam vocem, quae nonnisi Patris fuit, Trinitas fecerit; et illam carnem, in qua nonnisi Filius", + "candidate_score": 0.669058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_399", + "psc_text": "audeo dicere nihil tale factum esse antea. Sed plane fidenter dixerim, Patrem et Filium et Spiritum sanctum unius ejusdemque substantiae, Deum creatorem, Trinitatem omnipotentem inseparabiliter operari: sed ita non posse per longe imparem maximeque corpoream creaturam inseparabiliter demonstrari; sicut per voces nostras, quae utique corporaliter sonant, non possunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nisi suis et propriis intervallis temporum certa separatione distinctis, quae suae cujusque vocabuli syllabae occupant, nominari. In sua quippe substantia qua sunt, tria unum sunt, Pater et Filius et Spiritus sanctus, nullo temporali motu super omnem creaturam idipsum sine ullis intervallis temporum vel locorum, et simul unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et", + "candidate_score": 0.669047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_189", + "psc_text": "dicente ipso Apostolo, Clarificate ergo Deum in corpore vestro; cum supra diceret, Nescitis quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo (I Cor. VI, 20, 19) ? et hi tres unus Deus, sicut catholica sanitas credit: non satis elucet quam in Trinitate personam, et utrum aliquam, an ipsius Trinitatis gerebat ille angelus, si unus ex caeteris Angelis erat. Si autem in usum rei praesentis assumpta creatura est, quae et humanis oculis appareret, et auribus insonaret, et apellaretur angelus Domini, et Dominus, et Deus; non potest hic Deus intelligi Pater, sed aut Filius, aut Spiritus sanctus. Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Joan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Jesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai.", + "candidate_score": 0.668823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_103", + "psc_text": "apparet, quia si secundum illud diceretur secundum quod dictum est, Dedit Filio habere vitam in semetipso; non utique diceretur, Pater non judicat quemquam. Secundum hoc enim quod aequalem Pater genuit Filium, judicat cum illo. Secundum hoc ergo dictum est, quod in judicio, non forma Dei, sed forma filii hominis apparebit. Non quia non judicabit qui dedit omne judicium Filio, cum de illo dicat Filius, Est qui quaerat, et judicet: sed ita est dictum, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio; ac si diceretur, Patrem nemo videbit in judicio vivorum et mortuorum, sed omnes Filium: quia et filius hominis est, ut possit et ab impiis videri, cum et illi videbunt in quem pupugerunt. 30. Quod ne conjicere potius quam aperte demonstrare videamur, proferamus ejusdem Domini certam manifestamque sententiam, qua ostendamus ipsam fuisse causam ut diceret, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio, quia judex in forma filii", + "candidate_score": 0.667665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_400", + "psc_text": "unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et voluntatem nomino, singula quidem nomina ad res singulas referuntur, sed tamen ab omnibus tribus singula facta sunt; nullum enim horum trium nominum est, quod non et memoria et intellectus et voluntas mea simul operata sint: ita Trinitas simul operata est et vocem Patris, et carnem Filii, et columbam Spiritus sancti, cum ad personas singulas singula haec referantur. Qua similitudine utcumque cognoscitur inseparabilem in se ipsa Trinitatem per visibilis creaturae speciem separabiliter demonstrari, et inseparabilem Trinitatis operationem etiam in singulis esse rebus, quae vel ad Patrem, vel ad Filium, vel ad Spiritum sanctum demonstrandum proprie pertinere dicuntur. 31. Si ergo a", + "candidate_score": 0.666535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_5", + "bdc_text": "Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_80", + "psc_text": "Apostolus: Neque enim judicavi me, inquit, scire aliquid in vobis, nisi Christum Jesum, et hunc crucifixum (I Cor. II, 2) . Eis enim loquebatur, qui capere altiora de Christi deitate non poterant. Quibus etiam paulo post dicit: Non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus (Id. III, 1) . Hoc ergo inter illos nesciebat, quod per illum scire non poterant. Et hoc solum se scire dicebat, quod eos per illum scire oportebat. Denique sciebat inter perfectos, quod inter parvulos nesciebat: ibi quippe ait, Sapientiam loquimur inter perfectos (Id. II, 6) . Eo namque genere locutionis nescire quisque dicitur quod occultat, quo dicitur fossa caeca quae occulta est. Neque enim aliquo genere loquuntur Scripturae, quod in consuetudine humana non inveniatur; quia utique hominibus loquuntur. 24. Secundum formam Dei dictum est, Ante omnes colles genuit me (Prov. VIII, 25) , id est, ante omnes altitudines creaturarum; et, Ante luciferum genui te", + "candidate_score": 0.665929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_400", + "psc_text": "unum atque idem ab aeternitate in aeternitatem, tanquam ipsa aeternitas quae sine veritate et charitate non est: in meis autem vocibus separati sunt Pater et Filius et Spiritus sanctus, nec simul dici potuerunt, et in litteris visibilibus sua separatim locorum spatia tenuerunt. Et quemadmodum cum memoriam meam et intellectum et voluntatem nomino, singula quidem nomina ad res singulas referuntur, sed tamen ab omnibus tribus singula facta sunt; nullum enim horum trium nominum est, quod non et memoria et intellectus et voluntas mea simul operata sint: ita Trinitas simul operata est et vocem Patris, et carnem Filii, et columbam Spiritus sancti, cum ad personas singulas singula haec referantur. Qua similitudine utcumque cognoscitur inseparabilem in se ipsa Trinitatem per visibilis creaturae speciem separabiliter demonstrari, et inseparabilem Trinitatis operationem etiam in singulis esse rebus, quae vel ad Patrem, vel ad Filium, vel ad Spiritum sanctum demonstrandum proprie pertinere dicuntur. 31. Si ergo a", + "candidate_score": 0.665843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.665186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_493", + "psc_text": "et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis videndum est an intelligere cogamur, cum dictum est Patri, Ut cognoscant te unum verum Deum; tanquam hoc insinuare voluerit, quia et solus Pater Deus verus est, ne non intelligeremus Deum, nisi ipsa tria simul, Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Num ergo ex Domini testimonio, et Patrem unum verum Deum dicimus, et Filium unum verum Deum, et Spiritum sanctum unum verum Deum, et simul Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est, simul ipsam Trinitatem, non tres veros deos, sed unum verum Deum? An quoniam addidit, Et quem misisti Jesum Christum; subaudiendum est, unum verum Deum; et ordo verborum est,", + "candidate_score": 0.664541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_90", + "psc_text": "omnia, aliud est, et aliud habet: sed hoc ipsum est, quod est id quod habet. Quod illo loco manifestius dicitur, si quis ad capiendum sit idoneus, ubi ait: Sicut habet Pater vitam in semetipso ita dedit Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Neque enim jam existenti et vitam non habenti dedit ut haberet vitam in semetipso, cum eo ipso quod est, vita sit. Hoc est ergo, dedit Filio vitam habere in semetipso, genuit Filium esse incommutabilem vitam, quod est vita aeterna. Cum ergo Verbum Dei sit Filius Dei, et Filius Dei sit verus Deus et vita aeterna, sicut in Epistola sua dicit Joannes (I Joan. V, 20); etiam hic quid aliud agnoscimus, cum dicit Dominus, Verbum quod locutus sum, ipsum judicabit eum in novissimo die; et ipsum verbum, Patris verbum esse dicit et mandatum Patris, ipsumque mandatum vitam aeternam? Et scio, inquit, quia mandatum ejus vita aeterna", + "candidate_score": 0.664512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_90", + "psc_text": "omnia, aliud est, et aliud habet: sed hoc ipsum est, quod est id quod habet. Quod illo loco manifestius dicitur, si quis ad capiendum sit idoneus, ubi ait: Sicut habet Pater vitam in semetipso ita dedit Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Neque enim jam existenti et vitam non habenti dedit ut haberet vitam in semetipso, cum eo ipso quod est, vita sit. Hoc est ergo, dedit Filio vitam habere in semetipso, genuit Filium esse incommutabilem vitam, quod est vita aeterna. Cum ergo Verbum Dei sit Filius Dei, et Filius Dei sit verus Deus et vita aeterna, sicut in Epistola sua dicit Joannes (I Joan. V, 20); etiam hic quid aliud agnoscimus, cum dicit Dominus, Verbum quod locutus sum, ipsum judicabit eum in novissimo die; et ipsum verbum, Patris verbum esse dicit et mandatum Patris, ipsumque mandatum vitam aeternam? Et scio, inquit, quia mandatum ejus vita aeterna", + "candidate_score": 0.661466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "essentiae, sed una essentia; cur non propter eamdem unitatem Trinitatis non dicuntur tres substantiae vel tres personae, sed una substantia et una persona? Quam enim est illis commune nomen essentiae, ita ut singulus quisque dicatur essentia, tam illis commune est vel substantiae vel personae vocabulum. Quod enim de personis secundum nostram, hoc de substantiis secundum Graecorum consuetudinem, ea quae diximus, oportet intelligi. Sic enim dicunt illi tres substantias, unam essentiam, quemadmodum nos dicimus tres personas, unam essentiam vel substantiam. 9. Quid igitur restat, nisi ut fateamur loquendi necessitate parta haec vocabula, cum opus esset copiosa disputatione adversum insidias vel errores haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat", + "candidate_score": 0.660016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_605", + "psc_text": "Sed unde novit illa signa esse animi justi, nesciens quid omnino sit justus? Novit ergo. Sed ubi novimus quid sit justus, etiam cum justi nondum sumus? Si extra nos novimus, in corpore aliquo novimus. Sed non est ista res corporis. In nobis igitur novimus quid sit justus. Non enim alibi hoc invenio, cum quaero ut hoc eloquar, nisi apud me ipsum: et si interrogem alium quid sit justus, apud se ipsum quaerit quid respondeat; et quisquis hinc verum respondere potuit, apud se ipsum quid responderet invenit. Et Carthaginem quidem cum eloqui volo, apud me ipsum quaero ut eloquar, et apud me ipsum invenio phantasiam Carthaginis: sed eam per corpus accepi, id est per corporis sensum, quoniam praesens in ea corpore fui, et eam vidi atque sensi, memoriaque retinui, ut apud me invenirem de illa verbum, cum eam vellem dicere. Ipsa enim phantasia ejus in memoria mea verbum ejus, non sonus", + "candidate_score": 0.642855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "essentiae, sed una essentia; cur non propter eamdem unitatem Trinitatis non dicuntur tres substantiae vel tres personae, sed una substantia et una persona? Quam enim est illis commune nomen essentiae, ita ut singulus quisque dicatur essentia, tam illis commune est vel substantiae vel personae vocabulum. Quod enim de personis secundum nostram, hoc de substantiis secundum Graecorum consuetudinem, ea quae diximus, oportet intelligi. Sic enim dicunt illi tres substantias, unam essentiam, quemadmodum nos dicimus tres personas, unam essentiam vel substantiam. 9. Quid igitur restat, nisi ut fateamur loquendi necessitate parta haec vocabula, cum opus esset copiosa disputatione adversum insidias vel errores haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat", + "candidate_score": 0.641901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.640922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_548", + "psc_text": "tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant dicendae tres substantiae, ut non dicuntur tres essentiae: quemadmodum quia hoc est Deo esse quod sapere, sicut non tres essentias, ita nec tres sapientias dicimus. Sic enim quia hoc illi est Deum esse quod est esse, tam tres essentias quam tres deos dici fas non est. Si autem aliud est Deo esse, aliud subsistere, sicut aliud Deo esse, aliud Patrem esse vel Dominum esse; quod enim est, ad se dicitur, Pater autem ad Filium et Dominus ad servientem creaturam dicitur: relative ergo subsistit, sicut relative gignit et relative dominatur. Ita jam substantia non erit substantia, quia relativum erit. Sicut enim", + "candidate_score": 0.638641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.637461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_180", + "psc_text": "Quomodo igitur antequam hoc fecisset, ut vir unus apparuit Abrahae? An illa forma vera non erat? Possem ista quaerere, si vir unus apparuisset Abrahae, idemque Dei Filius crederetur. Cum vero tres viri visi sunt, nec quisquam in eis vel forma, vel aetate, vel potestate major caeteris dictus est; cur non hic accipiamus visibiliter insinuatam per creaturam visibilem Trinitatis aequalitatem, atque in tribus personis unam eamdemque substantiam? 21. Nam ne quisquam putaret sic intimatum unum in tribus fuisse majorem, et eum Dominum Dei Filium intelligendum, duos autem alios angelos ejus, quia cum tres visi sint, uni Domino illic loquitur Abraham; sancta Scriptura futuris talibus cogitationibus atque opinionibus contradicendo non praetermisit occurrere, quando paulo post duos angelos dicit venisse ad Loth, in quibus et ille vir justus qui de Sodomorum incendio meruit liberari, ad unum Dominum loquitur. Sic enim sequitur Scriptura dicens: Abiit autem Dominus postquam cessavit loquens ad Abraham, et Abrabam", + "candidate_score": 0.634941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_552", + "psc_text": "cum ait, Ego sum qui sum; et, dices ad eos: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed tamen sive essentia dicatur quod proprie dicitur, sive substantia quod abusive; utrumque ad se dicitur, non relative ad aliquid. Unde hoc est Deo esse quod subsistere, et ideo si una essentia Trinitas, una etiam substantia. Fortassis igitur commodius dicuntur tres personae, quam tres substantiae. CAPUT VI. 11. Cur in Trinitate non dicatur una persona, et tres essentiae. De Trinitate quid credere debet qui supra dicta non capit. Homo et ad imaginem et imago Dei. Sed ne nobis videar suffragari, hoc quoque requiramus. Quanquam et illi, si vellent, sicut dicunt tres substantias, tres hypostases, possent dicere tres personas tria prosopa. Illud autem maluerunt, quod forte secundum linguae suae consuetudinem aptius diceretur. Nam et in personis eadem ratio est: non enim aliud est Deo esse, aliud personam esse, sed omnino idem.", + "candidate_score": 0.634326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_435", + "psc_text": "est, de Patre, et Filio, et Spiritu sancto, et simul de ipsa Trinitate, non pluraliter, sed singulariter dicitur. Quoniam quippe non aliud est Deo esse, et aliud magnum esse, sed hoc idem illi est esse quod magnum esse: propterea sicut non dicimus tres essentias, sic non dicimus tres magnitudines, sed unam essentiam et unam magnitudinem. Essentiam dico, quae οὐσία graece dicitur, quam usitatius substantiam vocamus. 10. Dicunt quidem et illi hypostasim; sed nescio quid volunt interesse inter usiam et hypostasim: ita ut plerique nostri qui haec graeco tractant eloquio, dicere consueverint, μίαν οὐσίαν, τρεῖς ὑποστάσεις, quod est latine, unam essentiam, tres substantias. CAPUT IX. Personae tres non proprie dictae. Sed quia nostra loquendi consuetudo jam obtinuit, ut hoc intelligatur cum dicimus essentiam, quod intelligitur cum dicimus substantiam: non audemus dicere unam essentiam tres substantias; sed unam essentiam vel substantiam, tres autem personas; quemadmodum multi Latini ista tractantes et digni auctoritate", + "candidate_score": 0.632531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.627627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_84", + "bdc_text": "et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_702", + "psc_text": "ergo novit. Quapropter non potest omnino nescire se, quae dum se nescientem scit, se utique scit. Si autem se nescientem nesciat, non se quaerit ut sciat. Quapropter eo ipso quo se quaerit, magis se sibi notam quam ignotam esse convincitur. Novit enim se quaerentem atque nescientem, dum se quaerit ut noverit. CAPUT IV. 6. Quomodo mens non ex parte, sed totam se cognoscat. Quid ergo dicemus? an quod ex parte se novit, ex parte non novit? Sed absurdum est dicere, non eam totam scire quod scit. Non dico, Totum scit; sed quod scit, tota scit. Cum itaque aliquid de se scit, quod nisi tota non potest, totam se scit. Scit autem se aliquid scientem, nec potest quidquam scire nisi tota. Scit se igitur totam. Deinde quid ejus ei tam notum est, quam se vivere? Non potest autem et mens esse, et non vivere, quando habet etiam amplius ut intelligat: nam", + "candidate_score": 0.62753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_10", + "bdc_text": "Cum ergo convenit viris bonis de re aliqua , sane de vocibus , quales illae sint , nihil altercantur .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_581", + "psc_text": "paribus membris disposita et ampla et lucida, et bona animalia animata corpora, et bonus aer modestus et salubris, et bonus cibus suavis atque aptus valetudini, et bona valetudo sine doloribus et lassitudine, et bona facies hominis dimensa pariliter et affecta hilariter et luculenter colorata, et bonus animus amici consensionis dulcedine et amoris fide, et bonus vir justus, et bonae divitiae, quia facile expediunt, et bonum coelum cum sole et luna et stellis suis, et boni Angeli sancta obedientia, et bona locutio suaviter docens et congruenter monens audientem, et bonum carmen canorum numeris et sententiis grave. Quid plura et plura? Bonum hoc et bonum illud: tolle hoc et illud, et vide ipsum bonum, si potes; ita Deum videbis, non alio bono bonum, sed bonum omnis boni. Neque enim in his omnibus bonis, vel quae commemoravi, vel quae alia cernuntur sive cogitantur, diceremus aliud alio melius cum vere judicamus, nisi esset nobis", + "candidate_score": 0.615248, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.749768, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.749768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.726711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.723082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_119", + "psc_text": "Atquin ita una substantia Patris et Filii praedicata, aut unum qui duas nuncupationes habeat subsistentem significat; aut divisam unam substantiam, duas imperfectas fecisse substantias; aut tertiam priorem substantiam, quae a duobus et usurpata sit et assumpta, quae idcirco una dicatur, quia in duas una desecta sit. Et ubi post haec nativitas? Ubi Pater, ubi Filius intelligitur; si Patrem et Filium vel desectio potius, vel anterioris substantiae communio, quam naturae nativitas praedicabit? 69. Homousion quo loco tuto proferatur. --In his igitur tot et tam gravibus fidei periculis, verborum brevitas temperanda est; ne impie dici existimetur, quod pie intelligitur: ne secura atque innocente conscientia, per occasionem haereticam, reus sermo sit. Dicturus unam catholicus substantiam Patris et Filii, non inde incipiat: neque hoc quasi maximum teneat, tamquam sine hoc vera fides nulla sit. Tuto unam substantiam dicet, cum ante dixerit, Pater ingenitus est; Filius natus est, subsistit ex Patre, Patri similis est virtute,", + "candidate_score": 0.721707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.720559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_43", + "psc_text": "missus et mittens, similitudo naturae. Neque rursum in personae proprietate, cum non possit ipse sibi unus et filius et Pater dici, aufertur similitudo naturae. Atque ita et nativitatis veritas ad similitudinem proficit essentiae, et similitudo essentiae non amittit nativitatis personalem veritatem. Neque rursum professio gignentis et geniti 475 similitudinem excludit essentiae; quia cum gignens et genitus unus esse non possit, non tamen diversae naturae sint natus et generans. X. « Et si quis in aliquo tempore patrem Deum unigeniti filii intelligat, et non super tempora et super omnem humanam aestimationem unigenitum filium sine passione exstitisse: quasi praetergrediens evangelicam praedicationem, quae temporum quidem intercapedinem de Patre et Filio adspernata est, fideliter autem nos docuit, quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan., I, 1) : anathema sit. » 24. Pater non intra tempora. Filium magis jam esse quam nasci docet Evangelium. --Pia professio est,", + "candidate_score": 0.711873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_60", + "psc_text": "Domino: nec recipit differentiam confessa in utroque sine diversitate dominatio. Illud vero, quod post multa alia subjectum est, inconvertibilem et immutabilem, divinitatis et essentiae et virtutis et gloriae incommutabilem imaginem, absolutum est. Nam ex Deo Deus, ex toto totus, ex uno unus, et ex perfecto perfectus, et ex rege rex, et ex Domino Dominus, cum in ea omni divinitatis gloria atque natura, in qua Pater permanet, natus quoque subsistat et Filius; etiam hoc ex paterna substantia habet, ne demutabilis fiat. Non enim in eo nascente, ea, de qua natus est, demutata natura est: sed indemutabilem essentiam natus obtinuit ex indemutabilis auctoritate naturae. Nam quamvis imago est, tamen incommutabilis est imago (non commutata in eo scilicet per dissimilitudinem paternae essentiae, ex qua est genitus, natura), quia in eo imago paternae essentiae nasceretur. Jam vero cum primus editus esse totius creaturae docetur, et ipse ille semper fuisse in principio apud Deum Verbum", + "candidate_score": 0.709825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_46", + "psc_text": "Si enim tempore junior praedicatur, amisit et imaginis et similitudinis veritatem: quia similitudo jam non sit, quae dissimilis reperiatur in tempore. Quia ipsum illud, quod Deus pater est, tempus aliquod non potest habere ne Pater sit: ex quo nec in Filio tempus potest esse ne filius sit. Atque ob id, nec Pater Filio senior, nec Filius Patre junior esse dicendus est: quia utriusque nominis veritas non potest esse sine altero. 476 XII. « Et si quis intemporalem unigeniti filii de Patre substantiam ad innascibilem Dei essentiam referat, quasi Filium Patrem dicens: anathema sit. » 26. Filius etsi intemporalis, non tamen innascibilis. --Dedisse superior definitio occasionem haereticis videbatur, cum tempus nativitatis Filii negaretur (quia nefas esset, si Pater esset in tempore: in tempore autem esset, si Filius tempori subderetur): ut per hanc opportunitatem temporis abnegati, sub Filii nuncupatione, Pater, qui innascibilis esset, singularis atque unicus ipse sibi et pater et filius", + "candidate_score": 0.7091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_114", + "psc_text": "invicem naturam non nescire, quia par sit: quod unus sit non existimare, quia unum sunt: unum eos sic per indissimilis naturae indifferentiam praedicare, ne unus sit. 65. Hilario desunt verba, non sensus. --Exposui, Charissimi, quantum humani sermonis consuetudo patiebatur, et Dominus mihi semper ut ipse scit a me oratus indulsit, communis fidei conscientiam. Et si quid minus, immo quia minus ac prope nihil dictum est, mementote non sensum mihi, sed verba deesse. Arguam forte in eo naturam meam, non tamen arguam voluntatem: et ignosco naturae, si loqui de Deo quod vult non potest, cujus sufficiat ad salutem, credidisse quae Dei sunt. 66. Transit ad alteram libelli partem. Ante finem ne judicetur. --Nunc quia fides mea atque vestra, quantum mihi conscius sum, apud Deum 500 non periclitatur; et ostendi vobis, sicut voluistis, quae ante expositae fides essent ab Orientalibus episcopis, sed paucis (repetam enim, quia secundum numerum Ecclesiarum Orientalium, episcoporum paucorum", + "candidate_score": 0.707804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_95", + "psc_text": "Patri, ne Deus ipse non esse credatur. Cum enim anathema sit Christum Deum denegans, non potest idcirco profanum videri, duos deos connominari, ne et Christus Deus praedicetur; cum per essentiae naturalis proprietatem idcirco Deus unus est, quia ex innascibili Deo patre, qui unus est Deus, unigenitus filius Deus natus, non aliunde quam ex Deo habeat esse quod Deus est: et indifferenti ejus qui genitus est ab eo qui genuit essentia, non potest non indifferentis unum nomen esse naturae. Et vel in eo quidem maxime non comparatur nec coaequatur Filius Patri, dum subditus per obedientiae obsequelam est, dum pluit Dominus a Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem", + "candidate_score": 0.704847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_46", + "psc_text": "Si enim tempore junior praedicatur, amisit et imaginis et similitudinis veritatem: quia similitudo jam non sit, quae dissimilis reperiatur in tempore. Quia ipsum illud, quod Deus pater est, tempus aliquod non potest habere ne Pater sit: ex quo nec in Filio tempus potest esse ne filius sit. Atque ob id, nec Pater Filio senior, nec Filius Patre junior esse dicendus est: quia utriusque nominis veritas non potest esse sine altero. 476 XII. « Et si quis intemporalem unigeniti filii de Patre substantiam ad innascibilem Dei essentiam referat, quasi Filium Patrem dicens: anathema sit. » 26. Filius etsi intemporalis, non tamen innascibilis. --Dedisse superior definitio occasionem haereticis videbatur, cum tempus nativitatis Filii negaretur (quia nefas esset, si Pater esset in tempore: in tempore autem esset, si Filius tempori subderetur): ut per hanc opportunitatem temporis abnegati, sub Filii nuncupatione, Pater, qui innascibilis esset, singularis atque unicus ipse sibi et pater et filius", + "candidate_score": 0.703608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_96", + "psc_text": "Domino, ne a se ipse secundum Photinum aut Sabellium pluerit, ut Dominus a Domino; dum ad dexteram Dei tum consedit, cum sibi ut consideret dictum sit; dum mittitur, dum accipit, dum in omnibus voluntati ejus qui se misit obsequitur. Sed pietatis subjectio non est essentiae diminutio, nec religionis officium degenerem efficit naturam: cum per id, quod cum et innascibilis pater Deus est, et unigenitus filius Dei Deus est, Deus tamen unus sit; et subjectio filii doceatur et dignitas, dum et ipsi illi nomini Filius nuncupandus subjicitur, quod cum Dei patris sit, tamen sibi ex natura sit nomen. Habens nomen, sed ejus cujus et filius est, fit Patri et obsequio subjectus et nomine; ita tamen, ut subjectio nominis proprietatem naturalis atque indifferentis testetur essentiae. 494 XVIII. « Si quis Patrem et Filium unam personam dicit: anathema sit. » 52. Pater et Filius non una persona. --Non habet necessitatem contradicendi sibi absoluta", + "candidate_score": 0.703207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_130", + "psc_text": "Deo se coaequasset, se esse docuerit Deo aequalem. Ait enim, Non potest Filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) . Auctorem discrevit cum ait, Non potest ab se facere: obedientiam significat cum addit, nisi quod viderit Patrem facientem. Non enim virtutis differentia est, non posse nisi videat; quia virtutem magis praestat natura, quam visus: at vero obsequela est, tunc posse cum videat. Atque ita per id, quod tunc potest cum videt, significat non ex visu se accipere virtutem, sed auctoritate visus praesumere potestatem. Non ergo differt naturae virtus in Patre et Filio: cui hoc posse quod Pater possit, non ex incremento aliquo naturae profectus tribuat, sed auctoris exemplum. Denique honorem, quem subjectio conservavit, naturae virtus aequavit. Subjecit enim: Quaecumque enim ille facit, eadem et Filius similiter facit (Ibidem). Numquid similitudo non aequa est? Aequa plane est etiamsi negemus: eadem enim similiter facit. Numquid similiter", + "candidate_score": 0.703038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_33", + "psc_text": "enim aliquando inferior natura, superioris a se potiorisque naturae virtutem consequitur. Aut quid haec asserentes de omnipotente Deo patre profitebuntur, si virtuti suae virtus naturae inferioris aequatur? Non enim potest negari, quin Filius idem possit; cum dixerit: Quaecumque facit 472 Pater, eadem et Filius facit similiter (Joan. V, 19) . Sed similitudini virtutis naturae similitudo succedit, cum dicit: Sicut habet Pater vitam in se, ita et Filio dedit vitam habere in semetipso (Ibid., 26) . In vita, naturae et essentiae significatio est: quae sicut habetur, ita data esse docetur ad habendum. Tenet ergo vitae similitudo virtutis similitudinem: similitudo enim virtutis non potest esse dissimilis naturae. Atque ita necesse est, ut essentiae similitudo virtutis similitudinem consequatur: quia sicut ea quae Pater facit, eadem et Filius facit: ita sicut habens vitam Pater, sic habendam Filio dedit vitam. Condemnatur ergo impiae professionis temeritas, quae virtutis similitudinem confitens, dissimilitudinem ausa sit praedicare naturae: cum", + "candidate_score": 0.701168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.700329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_130", + "psc_text": "Deo se coaequasset, se esse docuerit Deo aequalem. Ait enim, Non potest Filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) . Auctorem discrevit cum ait, Non potest ab se facere: obedientiam significat cum addit, nisi quod viderit Patrem facientem. Non enim virtutis differentia est, non posse nisi videat; quia virtutem magis praestat natura, quam visus: at vero obsequela est, tunc posse cum videat. Atque ita per id, quod tunc potest cum videt, significat non ex visu se accipere virtutem, sed auctoritate visus praesumere potestatem. Non ergo differt naturae virtus in Patre et Filio: cui hoc posse quod Pater possit, non ex incremento aliquo naturae profectus tribuat, sed auctoris exemplum. Denique honorem, quem subjectio conservavit, naturae virtus aequavit. Subjecit enim: Quaecumque enim ille facit, eadem et Filius similiter facit (Ibidem). Numquid similitudo non aequa est? Aequa plane est etiamsi negemus: eadem enim similiter facit. Numquid similiter", + "candidate_score": 0.700134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_130", + "psc_text": "Deo se coaequasset, se esse docuerit Deo aequalem. Ait enim, Non potest Filius ab se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem (Joan. V, 19) . Auctorem discrevit cum ait, Non potest ab se facere: obedientiam significat cum addit, nisi quod viderit Patrem facientem. Non enim virtutis differentia est, non posse nisi videat; quia virtutem magis praestat natura, quam visus: at vero obsequela est, tunc posse cum videat. Atque ita per id, quod tunc potest cum videt, significat non ex visu se accipere virtutem, sed auctoritate visus praesumere potestatem. Non ergo differt naturae virtus in Patre et Filio: cui hoc posse quod Pater possit, non ex incremento aliquo naturae profectus tribuat, sed auctoris exemplum. Denique honorem, quem subjectio conservavit, naturae virtus aequavit. Subjecit enim: Quaecumque enim ille facit, eadem et Filius similiter facit (Ibidem). Numquid similitudo non aequa est? Aequa plane est etiamsi negemus: eadem enim similiter facit. Numquid similiter", + "candidate_score": 0.697428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_24", + "psc_text": "in his, quae Patris sunt propria, subsistens Filius per naturam in se genitam consistat, gloriae scilicet, virtutis, potestatis, invisibilitatis, essentiae? Atque ita in his paribus divinitatis bonis intelligitur neque ille minor esse, cum filius sit; neque hic praestare, cum pater sit: cum patri filius et coimaginatus ad speciem sit, nec sit dissimilis in genere; quia diversitatem substantiae geniti ex substantia patris filii similitudo non recipit, et omnem in se divinitatis paternae, qualis et quanta forma est, invisibilis Dei filius et imago complectitur: et hoc vere est esse filium, paternae scilicet formae veritatem coimaginatae in se naturae perfecta similitudine retulisse. IV. « Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre", + "candidate_score": 0.697419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_50", + "psc_text": "Filium indifferens virtus est, ita nullam inter se diversitatem patiatur essentia: ubi Pater, generando Filium, nihil ex se in eo degenerat diversitate naturae: ubi quia nihil differat in utroque similitudo naturae, proprietas tamen similitudinis personalium nominum respuat unionem, ne subsistens unus sit, qui et Pater dicatur et filius: ubi quia pie dicitur et Pater mittens, et Filius missus; in nullo tamen inter Patrem et Filium, id est, inter missum atque mittentem discernatur essentia: ubi non intra tempora paterni nominis veritas continetur: ubi Filius Patri non est posterior in tempore: ubi ultra tempus omne perfecta nativitas innascibilitatis in se non admittit errorem. 28. Decreta quo tempore edita. Qua occasione, cur. Fides subinde aliae. --Et haec quidem, Fratres carissimi, omnis quae edita est fidei doctrina, per paucos juxta universitatis modum Orientales, sub his ipsis prope diebus, quibus vos ingestam haeresim respuistis, emersit: cujus exponendae ea fuit ratio, quod unius substantiae 478 silentium", + "candidate_score": 0.697412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.697147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_45", + "psc_text": "magis jam in principio apud Deum esse, quam nasci. XI. « Et si quis seniorem tempore Patrem dicat Filio ex se unigenito, juniorem autem Filium Patre: anathema sit. » 25. Filius ut Patris imago, non est eo junior. Ex eo quod Deus semel pater, semper fuit pater, semper et Filius. --Similitudo essentiae configurata in genere, indifferens quoque docetur in tempore: ne qui imago est Dei, qui Verbum est, qui Deus est apud Deum in principio, qui similis est Patri, interjecto inter se ac Patrem tempore, non perfectum in se habeat quod et imago est, et Verbum est, et Deus est. Si enim tempore junior praedicatur, amisit et imaginis et similitudinis veritatem: quia similitudo jam non sit, quae dissimilis reperiatur in tempore. Quia ipsum illud, quod Deus pater est, tempus aliquod non potest habere ne Pater sit: ex quo nec in Filio tempus potest esse ne filius sit. Atque ob id,", + "candidate_score": 0.695206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_114", + "psc_text": "invicem naturam non nescire, quia par sit: quod unus sit non existimare, quia unum sunt: unum eos sic per indissimilis naturae indifferentiam praedicare, ne unus sit. 65. Hilario desunt verba, non sensus. --Exposui, Charissimi, quantum humani sermonis consuetudo patiebatur, et Dominus mihi semper ut ipse scit a me oratus indulsit, communis fidei conscientiam. Et si quid minus, immo quia minus ac prope nihil dictum est, mementote non sensum mihi, sed verba deesse. Arguam forte in eo naturam meam, non tamen arguam voluntatem: et ignosco naturae, si loqui de Deo quod vult non potest, cujus sufficiat ad salutem, credidisse quae Dei sunt. 66. Transit ad alteram libelli partem. Ante finem ne judicetur. --Nunc quia fides mea atque vestra, quantum mihi conscius sum, apud Deum 500 non periclitatur; et ostendi vobis, sicut voluistis, quae ante expositae fides essent ab Orientalibus episcopis, sed paucis (repetam enim, quia secundum numerum Ecclesiarum Orientalium, episcoporum paucorum", + "candidate_score": 0.688548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_11_13", + "bdc_text": "Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur . Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_57", + "psc_text": "--Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et aequanimitatem legentium atque audientium usque ad absolutionem omnium dictorum meorum poposcisse; ne temerarius quisquam in me judex ante cognitionem perfecti sermonis exsisteret. Volens igitur congregata sanctorum synodus impietatem eam perimere, quae veritatem Patris et Filii et Spiritus sancti nominum numero eluderet: ut non subsistente causa uniuscujusque nominis, triplex nuncupatio obtineret sub falsitate nominum unionem, et Pater solus atque unus idem atque ipse haberet et Spiritus sancti nomen et Filii: idcirco tres substantias esse dixerunt, subsistentium personas per substantias edocentes, non substantiam Patris et Filii diversitate dissimilis essentiae separantes. Quod autem dictum est: Ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam", + "candidate_score": 0.687729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_30", + "psc_text": "Deo perfectus Deus natus est; idcirco ait creatam se esse Sapientia, omnem in generatione sua naturam passionis corporalis excludens. 18. Creatam se simul et genitam dicens originis suae naturam quam apte explicet. Solam virtutis similitudinem Filio tribuentes damnantur. --At vero ut ostenderet, non creationis in se, sed nativitatis esse naturam; subjecit et genitam, ut cum creatam se et genitam confitetur, absolutam nativitatis suae intelligentiam praestaret: dum et indemutabilem Patris naturam in creatione significat, et legitimam ac propriam ex Deo patre genitae naturae suae ostendit esse substantiam. Atque ita perfectae nativitatis intelligentiam, creationis et generationis attulit sermo: cum alterum sine demutatione, alterum in proprietate naturae est. Fitque utrumque unum, et unum utrumque perfectum: dum et Filius, ex Deo ac sine demutatione Dei natus, sic ex Patre nascitur, ut creetur; et indemutabilis ex se ac naturalis Filio Pater sic Filium condit, ut generet. Haeresis ergo creaturam esse Dei filium profiteri ausa, damnatur:", + "candidate_score": 0.682301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.679498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.678873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_44", + "psc_text": "temporum quidem intercapedinem de Patre et Filio adspernata est, fideliter autem nos docuit, quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan., I, 1) : anathema sit. » 24. Pater non intra tempora. Filium magis jam esse quam nasci docet Evangelium. --Pia professio est, Patrem non intra tempora contineri: omnem enim intelligentiae sensum excedit intemporalis paterni nominis veritas. Etsi ipsa paterni nominis, per quod impassibilis origo nascentis est, religiosa confessio est: non tamen tenetur in tempore; quia non potest aeternus et infinitus Deus pater intelligi temporalis, et secundum evangelicam praedicationem cognoscitur unigenitus Deus Verbum magis jam in principio apud Deum esse, quam nasci. XI. « Et si quis seniorem tempore Patrem dicat Filio ex se unigenito, juniorem autem Filium Patre: anathema sit. » 25. Filius ut Patris imago, non est eo junior. Ex eo quod Deus semel pater, semper fuit pater, semper et Filius.", + "candidate_score": 0.678752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_25", + "psc_text": "« Et si quis audiens hoc, Quomodo enim Pater habet vitam in semetipso, sic et filio dedit vitam habere in semetipso (Joan. V. 26) ; similem non dicat etiam juxta essentiam Filium Patri, testantem quod sic habet quemadmodum 469 dixit: anathema sit. Manifestum est enim, quod quae vita in Patre intelligitur, substantia significata; vita quoque Unigeniti, quae ex Patre generata est, essentia intellecta, ita similitudinem essentiae ad essentiam significat. » 16. Connectitur, tali confessione originis suae, indiscretae naturae perfecta nativitas. Quod enim in utroque vita est, id in utroque significatur essentia. Et in vita quae generatur ex vita, id est, essentia quae de essentia nascitur, dum non dissimilis nascitur, scilicet quia vita ex vita est, tenet in se originis suae indissimilem naturam; quia natae et gignentis essentiae, id est, vitae quae habetur et data est ( nempe a Patre et data est Filio), similitudo non discrepet. Quod enim ex se", + "candidate_score": 0.672918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_11_13", + "bdc_text": "Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur . Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_56", + "psc_text": "docet, aut evangelizat praeter quam quod accepimus: anathema sit. Nos enim omnibus, quae divinis Scripturis tradita sunt a prophetis et ab apostolis, vere et cum timore et credimus et sequimur. » 31. Fides haec quatenus suspecta. --Minus forte expresse videtur de indifferenti similitudine Patris et Filii fides haec locuta esse, maxime cum de Patre et Filio et Spiritu sancto ita senserit significatam in nominibus propriam uniuscujusque nominatorum substantiam et ordinem et gloriam, ut sint quidem per substantiam tria, per consonantiam vero unum. 32. Excusatur ex scopo concilii. Haeresis nova post Nicaenam synodum. Trinitatis substantiae tres qui apud Orientales recte dicantur. --Et primum sciendum est, non adversum haeresim, quae dissimilis substantiae Patrem et Filium ausa est praedicare, in Antiochia fuisse conventum; sed adversus eam, quae post sanctam synodum Nicaenam in id proruperat, ut tria nomina Patri vellet adscribere, de qua suo loco tractabimus. Memini enim me in exordio sermonis patientiam et", + "candidate_score": 0.671977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_132", + "psc_text": "505 76. Homoeusion recte dici posse. --Caret igitur, Fratres, similitudo naturae contumeliae suspicione: nec potest videri Filius idcirco in proprietate paternae naturae non esse, quia similis est: cum similitudo nulla sit, nisi ex aequalitate naturae; aequalitas autem naturae non potest esse, nisi una sit; una vero non personae unitate, sed generis. Haec fides pia est, haec conscientia religiosa, hic salutaris sermo est, unam substantiam Patris et Filii idcirco non negare, quia similis est: similem vero ob id praedicare, quia unum sunt. 77. Exposita, Charissimi, unius substantiae, quae graece homousion dicitur, et similis substantiae, quae homoeusion appellatur, fideli ac pia intelligentia; et vitiis, quae ex verborum vel brevitate subdola, vel periculosa nuditate accidere possint, absolutissime demonstratis: reliquus mihi sermo ad sanctos viros Orientales episcopos dirigendus est; ut quia jam de fide nostra nihil inter nos suspicionis relictum est, ea quae adhuc in suspicionem ex verbis veniunt purgentur: et dabunt veniam, ex", + "candidate_score": 0.662835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_48_50", + "bdc_text": "et alii . Sed scio ista apud te non verti in dubium ; in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.649947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_67", + "psc_text": "superior unam Patris ac Filii substantiam praedicat. --Ex omni autem parte, qua se circumagere sollicitudo potuit, haereticorum ingeniis aditus obstruitur, ne quid esse diversitatis praedicetur in Filio. Anathematizat namque eos, qui tres deos dicant: quia secundum 484 naturae veritatem, numerum nuncupationum substantia ista non recipit, nisi ut in hominibus atque Angelis solet, cum nomen tribuitur ex honore meritorum, naturae tamen inter eos et Deum differente substantia; et idcirco dii plures sunt. Caeterum in natura Dei Deus unus est; ita tamen, ut et Filius Deus sit, quia in eo natura non differens sit: et cum Deus ex Deo sit, non potest non uterque Deus esse, quorum per generis indifferentiam non discernatur essentia. Numerus autem nominis in nuncupatione respuitur; quia non est in naturae qualitate diversitas. Cum igitur anathema sit deos dicens, et anathema sit Filium Deum denegans; absolute ostenditur unius ad utrumque nominis unitatem de proprietate indifferentis esse substantiae: cum in", + "candidate_score": 0.636607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_69", + "bdc_text": "Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_110", + "psc_text": "auctae sunt profanorum. Non peregrina loquor, neque ignorata scribo: audivi ac vidi vitia praesentium; non laicorum, sed episcoporum. Nam absque episcopo Eleusio et paucis cum eo, ex majori parte Asianae decem provinciae, intra quas consisto, vere Deum nesciunt. Atque utinam penitus nescirent; cum procliviore enim venia ignorarent, quam obtrectarent. Sed horum episcoporum dolor se intra silentium non continens, unitatem fidei hujus quaerit, quam jam pridem per alios amisit. Nam illa in primo collatae expositionis fides hanc habuit necessitatem: quia apud Sirmium per immemorem gestorum suorum dictorumque Osium novae et tamen suppuratae jam diu impietatis doctrina proruperat. Sed de eo nil loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei", + "candidate_score": 0.63558, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus", + "max_score": 0.74879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_145", + "psc_text": "Nam quando naturas vocat hypostases, hypostases vero personas, quid aliud profitetur, nisi diversas in Christo personas? ut cum ait, naturas, sive hypostases mansisse inconfusas. « Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum, quod Christi, siquidem tu ita hypostases definis. Quod si definitio haec, personas esse hypostases, a te non est profecta, potuisset fortasse quis tui defendendi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostase ωn non intelligere personas, sed subsistentias quasdam rerum substantialium. Sed cum tu adversus te ipsum definitionem illam attuleris, nullus de caetero defensionis locus tibi relinquitur. Quare quando dicis, Christi naturas, sive hypostases mansisse inconfusas, nihil aliud dicis, quam mansisse inconfusas hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase", + "candidate_score": 0.74879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_145", + "psc_text": "Nam quando naturas vocat hypostases, hypostases vero personas, quid aliud profitetur, nisi diversas in Christo personas? ut cum ait, naturas, sive hypostases mansisse inconfusas. « Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum, quod Christi, siquidem tu ita hypostases definis. Quod si definitio haec, personas esse hypostases, a te non est profecta, potuisset fortasse quis tui defendendi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostase ωn non intelligere personas, sed subsistentias quasdam rerum substantialium. Sed cum tu adversus te ipsum definitionem illam attuleris, nullus de caetero defensionis locus tibi relinquitur. Quare quando dicis, Christi naturas, sive hypostases mansisse inconfusas, nihil aliud dicis, quam mansisse inconfusas hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase", + "candidate_score": 0.73084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_32", + "psc_text": "ista verba proferre (Serm. 7, num. 12): Hoc autem sentite in vobis, quod et in Christo Jesu, qui cum in forma Dei esset, se exinanivit, formam servi accipiens. Non dixit: Hoc sentite in vobis, quod et in Deo Verbo, quod cum in forma Dei esset, formam servi accepit. Sed ubi dixit, Christum, quasi duarum naturarum appellationem, sine periculo eum, et formam servi quam accepit, nominavit, et Deum; cum ea absque peccato dicantur de naturarum duplici et separabili ratione. Et rursus in alio tractatu (Serm. 1, num. 9): Ut in nomine, inquit, Jesu omne genu flectatur, coelestium, et terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confiteatur, quia Dominus est Jesus Christus [Baluz. add. in gloria Dei Patris]. Propter illum qui portavit, eum qui portatus est, colo; propter invisibilem, veneror apparentem; numquam ab eo qui apparet, Deus separatur: ideo nec ego honorem separo. Separo naturas, sed unam facio venerationem. Et rursus in alio", + "candidate_score": 0.722399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_49", + "psc_text": "factum, et quomodo id praestent, dicam. Vir bonus Nestorius, cum in Ecclesia praedicaret hoc dixit (Serm. 5, qui 2 in Proclum): Ut id evidentius clariusque omnibus fiat, et Arianis et Eunomianis, et Apollinaristis, et omnibus, qui sunt ejusdem gregis, studium est dicere, Θεοτόκον, quasi, commixtione quadam facta, et naturis minime divisis [Baluz. dividendis] voces humiles non de humanitate acciperentur, et locum invenirent adversus deitatem, tamquam omnia, quae dicuntur, de uno eodemque dicantur. His ita dictis, commodissime anathematismus a nobis est factus, non concedens, in duas personas dividi, vel in duas substantias unum Dominum Jesum Christum. Quod vero ipsi quoque dictis nostris assentiant, conspicuum est ex his quae et sentire ipsi, et scribere studuerunt, quae se ita habent: Personis autem duabus, vel duabus substantiis, vel filiis duobus (unitatem dividentes sive unum filium) voces aptare non convenit: individua enim et inseparabilis summa illa ἕνωσις, et unus est filius, omni ratione, et omnibus", + "candidate_score": 0.722022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.721028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_49", + "psc_text": "factum, et quomodo id praestent, dicam. Vir bonus Nestorius, cum in Ecclesia praedicaret hoc dixit (Serm. 5, qui 2 in Proclum): Ut id evidentius clariusque omnibus fiat, et Arianis et Eunomianis, et Apollinaristis, et omnibus, qui sunt ejusdem gregis, studium est dicere, Θεοτόκον, quasi, commixtione quadam facta, et naturis minime divisis [Baluz. dividendis] voces humiles non de humanitate acciperentur, et locum invenirent adversus deitatem, tamquam omnia, quae dicuntur, de uno eodemque dicantur. His ita dictis, commodissime anathematismus a nobis est factus, non concedens, in duas personas dividi, vel in duas substantias unum Dominum Jesum Christum. Quod vero ipsi quoque dictis nostris assentiant, conspicuum est ex his quae et sentire ipsi, et scribere studuerunt, quae se ita habent: Personis autem duabus, vel duabus substantiis, vel filiis duobus (unitatem dividentes sive unum filium) voces aptare non convenit: individua enim et inseparabilis summa illa ἕνωσις, et unus est filius, omni ratione, et omnibus", + "candidate_score": 0.720471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_38", + "psc_text": "vox ista φύσις, prout ex adjunctis determinatur, ita varias significationes sortitur, atque ita apud Cyrillum φύσις τοῦ λόγου idipsum est quod hypostasis Verbi; contra vero φύσις τοῦ Θεοῦ est communis personarum divinitas, pariter in humanis; φύσις τοῦ Κυριλλου propria utique est ipsius, ut loquuntur, singularitas; φύσις τοῦ ἀνθρώπου est natura communis, etc. Verum si quis velit vim mysterii perspicaci mentis oculo intueri, et [ Baluz. ex] eo ipso facile intelligat, quod a principio diximus, quia non suam naturam apprehendit Deus Verbum, [ Baluz. add. sed] semen Abrahae; quo sumpto ex beata Virgine, processit homo, ut fratribus assimilaretur, et appellaretur primogenitus, qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem", + "candidate_score": 0.71682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_145", + "psc_text": "Nam quando naturas vocat hypostases, hypostases vero personas, quid aliud profitetur, nisi diversas in Christo personas? ut cum ait, naturas, sive hypostases mansisse inconfusas. « Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum, quod Christi, siquidem tu ita hypostases definis. Quod si definitio haec, personas esse hypostases, a te non est profecta, potuisset fortasse quis tui defendendi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostase ωn non intelligere personas, sed subsistentias quasdam rerum substantialium. Sed cum tu adversus te ipsum definitionem illam attuleris, nullus de caetero defensionis locus tibi relinquitur. Quare quando dicis, Christi naturas, sive hypostases mansisse inconfusas, nihil aliud dicis, quam mansisse inconfusas hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase", + "candidate_score": 0.716694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.713821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.711253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_41", + "psc_text": "unusque Christus, unus Filius, unus Dominus, unus, inquam, substantialiter, et καθ' ὑπόστασιν, non unus tantum moraliter, et κατὰ σχέσιν. ANATHEMATISMUS QUARTUS. Si quis personis duabus, sive substantiis, voces, quae sunt in evangelicis vel apostolicis scriptis, dispertiat; vel quae de Christo a sanctis dicuntur, vel quae ab [ Baluz. ex] ipso de se ipso, et has quidem, ut homini, qui praeter Dei Verbum seorsim intelligatur, deputet, has vero, ut divinas, soli Deo Verbo; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICORUM. Hic quoque ipsum suorum dogmatum convenit admonere, in quibus ait (Homil. 17, Paschal.): Et si audieris [Baluz. audierit ], quod proficiebat aetate et sapientia et gratia, ne profectu sapiens fuisse (Luc. II, 52) Dei Verbum putaveris; sed ne illud quidem ausis dicere, quod profectum aetatis, sapientiae et gratiae homini assignemus. Sed etsi neget Scripturae testimonium, docens, quod juxta visibilem carnem Domini profectus fiebat, non est tamen tempus modo ipsum convincere, nobis ad capitulum propositum", + "candidate_score": 0.708029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_147", + "psc_text": "Siquis post ineffabilem unionem dividit hypostases. Cumque infinitis aliis locis naturas nuncupes hypostases, in libris ad Hermiam tibi ipse adversaris, et a te dissentis, asserens aliud esse naturam, et aliud hypostasim, sive personam. « Et quomodo, cum Theodoretus duodecim capitula tua refutare aggressus esset, numquam defendisti id, quod de hujusmodi hypostasibus in tertio capitulo asseveras? Quamobrem inconstans tibi ipse repugnas, et tua vineta caedis; aliquando quidem unam Christi naturam asserens, aliquando duas personas. « Etenim in scholiis quoque tuis interpretans staterem, quem reperit Petrus in ore piscis, ita scribis. Igitur verus stater est Christus. Ipse enim est geminus character; magnae gratiae disertissimo Cyrillo, qui ubique diversos in Christo characteres ac hypostases confitetur. » Audistis, fratres, draconis nequissimi Andreae convicia, quae ex pectore Nestoriani veneni plenissimo adversus sapientissimum doctorem Cyrillum eructavit, eo quod dixerit, naturas esse hypostases.", + "candidate_score": 0.704826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_31", + "psc_text": "ens ἁπλῶς, ita et ἓν ἁπλῶς. Quare omnis ἕνωσις, quae non est, ut aiunt in scholis, in unitatem substantiae, sive substantia pro natura sumatur, sive pro hypostasi, non est, secundum Cyrillum, κατὰ ἀλήθειαν, sed tantum κατὰ σχέσιν. Unde hoc in negotio synonymae sunt istae voces, ἕνωσις ἁπλῶς, ἕνωσις φυσικὴ, ἕνωσις καθ' ὑπόστασιν, ἕνωσις κατ' ἀλήθειαν, quemadmodum ex opposito ἕνωσις κατά τι, ἕνωσις σχετικὴ, ἕνωσις κατ' εὐδοκίαν, ἕνωσις κατὰ τὴν ὰξίαν, συνάφεια ἡ ἔξωθεν, etc. Unde quod mirabilius est, apud Cyrillum, ubi de ἑνώσει sermo est, φὺσις pro ὑποστάσει accipitur: sed id postea exponetur. Verum his omnibus comtemptis, Nestorius ausus est ista verba proferre (Serm. 7, num. 12): Hoc autem sentite in vobis, quod et in Christo Jesu, qui cum in forma Dei esset, se exinanivit, formam servi accipiens. Non dixit: Hoc sentite in vobis, quod et in Deo Verbo, quod cum in forma Dei esset, formam servi accepit. Sed ubi", + "candidate_score": 0.703815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_39", + "psc_text": "qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem esse dicere inter se, et separatas proprietate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus, et honorariam. Si vero dicamus naturalem ἔνωσιν, veram dicemus; maxime cum divina Scriptura hac dictione tam frequenter utatur. Scribit alicubi beatus Paulus: Et eramus natura filii irae, sicut caeteri (Eph. II, 3) . Nemo est autem qui dicat, iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse peccantes: nam si ita dixerimus, erimus nempe Manichaeorum furori consimiles; sed NATURA, posuit pro eo quod est, VERITATE. Ergo non confundentes naturas, nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes, naturalem dicimus ἔνωσιν factam; sed ex duabus", + "candidate_score": 0.703545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_16", + "psc_text": "operationem, per quam in vulva finxit id quod natum est; sed magis demonstro quia quemadmodum Deus parit divine, et ut decet Deum, juxta suam naturam, sic etiam homo, humane, et caro, carnaliter. Cum sit igitur Deus natura Verbum, licet factum sit caro, prodivit divine, et ut verum decuerat Deum; solus enim habuit matrem innuptam, et eam Virginem reservavit, quae eum carne pepererat. Atque illud admiror, quod cum pigeat ipsos sanctam Virginem dicere Θεοτόκον, divino modo ipsam perhibent peperisse, neque enim divine nascitur homo communis. Deinde dona a magis aiunt oblata, et intelligibili et visibili convenientia; dividunt ergo rursus in duos, post conjunctionem, unum Dominum Jesum Christum; intelligibilis enim factus est visibilis, non conversione naturae, sed conjunctione corporis, quod visibile est. Et certe spectatores ipsos et ministros Verbi fuisse sanctos apostolos, sacrae litterae docuerunt; cum sit omnibus planum, incorporale et intractabile esse Dei Patris Verbum. Sed audio dicere sanctos discipulos: Quod", + "candidate_score": 0.69754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_16", + "psc_text": "operationem, per quam in vulva finxit id quod natum est; sed magis demonstro quia quemadmodum Deus parit divine, et ut decet Deum, juxta suam naturam, sic etiam homo, humane, et caro, carnaliter. Cum sit igitur Deus natura Verbum, licet factum sit caro, prodivit divine, et ut verum decuerat Deum; solus enim habuit matrem innuptam, et eam Virginem reservavit, quae eum carne pepererat. Atque illud admiror, quod cum pigeat ipsos sanctam Virginem dicere Θεοτόκον, divino modo ipsam perhibent peperisse, neque enim divine nascitur homo communis. Deinde dona a magis aiunt oblata, et intelligibili et visibili convenientia; dividunt ergo rursus in duos, post conjunctionem, unum Dominum Jesum Christum; intelligibilis enim factus est visibilis, non conversione naturae, sed conjunctione corporis, quod visibile est. Et certe spectatores ipsos et ministros Verbi fuisse sanctos apostolos, sacrae litterae docuerunt; cum sit omnibus planum, incorporale et intractabile esse Dei Patris Verbum. Sed audio dicere sanctos discipulos: Quod", + "candidate_score": 0.689173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_38", + "psc_text": "vox ista φύσις, prout ex adjunctis determinatur, ita varias significationes sortitur, atque ita apud Cyrillum φύσις τοῦ λόγου idipsum est quod hypostasis Verbi; contra vero φύσις τοῦ Θεοῦ est communis personarum divinitas, pariter in humanis; φύσις τοῦ Κυριλλου propria utique est ipsius, ut loquuntur, singularitas; φύσις τοῦ ἀνθρώπου est natura communis, etc. Verum si quis velit vim mysterii perspicaci mentis oculo intueri, et [ Baluz. ex] eo ipso facile intelligat, quod a principio diximus, quia non suam naturam apprehendit Deus Verbum, [ Baluz. add. sed] semen Abrahae; quo sumpto ex beata Virgine, processit homo, ut fratribus assimilaretur, et appellaretur primogenitus, qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus, praeter Verbum Dei Patris, attamen est unus, et Christus, et Filius, et Deus, et Dominus, licet factus sit caro; et verae unitatis rationem labefactare periculosum est, et secernere in duos filios [ Baluz. in duas partes] substantias, et eas diversas quidem", + "candidate_score": 0.685739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_31", + "psc_text": "ens ἁπλῶς, ita et ἓν ἁπλῶς. Quare omnis ἕνωσις, quae non est, ut aiunt in scholis, in unitatem substantiae, sive substantia pro natura sumatur, sive pro hypostasi, non est, secundum Cyrillum, κατὰ ἀλήθειαν, sed tantum κατὰ σχέσιν. Unde hoc in negotio synonymae sunt istae voces, ἕνωσις ἁπλῶς, ἕνωσις φυσικὴ, ἕνωσις καθ' ὑπόστασιν, ἕνωσις κατ' ἀλήθειαν, quemadmodum ex opposito ἕνωσις κατά τι, ἕνωσις σχετικὴ, ἕνωσις κατ' εὐδοκίαν, ἕνωσις κατὰ τὴν ὰξίαν, συνάφεια ἡ ἔξωθεν, etc. Unde quod mirabilius est, apud Cyrillum, ubi de ἑνώσει sermo est, φὺσις pro ὑποστάσει accipitur: sed id postea exponetur. Verum his omnibus comtemptis, Nestorius ausus est ista verba proferre (Serm. 7, num. 12): Hoc autem sentite in vobis, quod et in Christo Jesu, qui cum in forma Dei esset, se exinanivit, formam servi accipiens. Non dixit: Hoc sentite in vobis, quod et in Deo Verbo, quod cum in forma Dei esset, formam servi accepit. Sed ubi", + "candidate_score": 0.676871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_53", + "psc_text": "meas scrutentur epistolas; illa quidem, quae sunt in ipsis utilia et necessaria, et ad probationem rectorum dogmatum pertinentia, consulto praetereunt. Invadunt vero satis agiliter et impigre, si quid illis visum fuerit, vel tenuissimam habere suspicionem, per quam possent [ Baluz. possint] calumniam nobis inferre. Meminero autem meorum dictorum; scripsi enim in epistola ad Nestorium hoc modo (Epist. 3, num. 19): Voces autem Salvatoris nostri, quae sunt in Evangeliis, neque duabus substantiis, nec duabus personis dividimus. Neque enim duplex, sed unus est et solus Christus, licet ex duabus rebus diversis intelligatur in unam inseparabilemque unitatem fuisse collatus: sicut etiam homo, licet ex anima intelligatur et corpore, non ideo duplex est, sed unus ex utroque. Sed humanas voces, necnon etiam divinas, ab ipso prolatas esse, rectissime confitemur. Ubi enim, ut Deus, de se docet [Baluz. dicit]: Qui me videt, videt et Patrem meum (Joan. XIV, 9) ; et: Ego et Pater unum", + "candidate_score": 0.669607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_49", + "psc_text": "factum, et quomodo id praestent, dicam. Vir bonus Nestorius, cum in Ecclesia praedicaret hoc dixit (Serm. 5, qui 2 in Proclum): Ut id evidentius clariusque omnibus fiat, et Arianis et Eunomianis, et Apollinaristis, et omnibus, qui sunt ejusdem gregis, studium est dicere, Θεοτόκον, quasi, commixtione quadam facta, et naturis minime divisis [Baluz. dividendis] voces humiles non de humanitate acciperentur, et locum invenirent adversus deitatem, tamquam omnia, quae dicuntur, de uno eodemque dicantur. His ita dictis, commodissime anathematismus a nobis est factus, non concedens, in duas personas dividi, vel in duas substantias unum Dominum Jesum Christum. Quod vero ipsi quoque dictis nostris assentiant, conspicuum est ex his quae et sentire ipsi, et scribere studuerunt, quae se ita habent: Personis autem duabus, vel duabus substantiis, vel filiis duobus (unitatem dividentes sive unum filium) voces aptare non convenit: individua enim et inseparabilis summa illa ἕνωσις, et unus est filius, omni ratione, et omnibus", + "candidate_score": 0.667503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_76", + "psc_text": "passibilem Domini [Baluz. add. nostri hic et infra] deitatem, aut non adorandam Domini carnem, ut hominis, aut non adorandam, ut Domini et Dei carnem; eum anathematizat sancta et catholica Ecclesia, obtemperans divino Apostolo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 9). Haec ita illo sentiente et scribente nobis, gloriae Christi hostis, atque rebellis Nestorius, effrenatamque in eum linguam solvens, ita ait (Serm. 2 sub finem): Confiteamur eum, qui est in homine Deum. Colamus divina conjunctione cum Deo Verbo coadorandum hominem. Nonne plane hominem Θεοφόρον nominat Christum? nonne conjunctionem tantum hominis factam esse dicit ad Deum, secundum illud, quod est Pauli voce memoratum, Qui adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 17) . Atqui illud est verum, Christum unum eumdemque [ Baluz. verum, ipsum eumdemque, etc.] fuisse magis Deum simul et hominem, et non hominem nescio quem, separatim et seorsim intelligendum, et tantum conjunctione", + "candidate_score": 0.664809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_34", + "psc_text": "communem auctoritatem dicere, et solam dignitatis ἐνήτητα. Quidquid autem commune est, non uni potest esse commune, sed vel duobus certe, vel pluribus separatim et seorsim intelligendis. Pro qua igitur causa criminati sunt sermonem, quo [ Baluz. quia] haec anathematizamus? Quod tantum crimen admisimus, si profanis et novis Nestorii fabulis pietatis dogmata opponentes, tuitionis fratrum competentem habuimus rationem? Sed quoniam aiunt me meis adversari sermonibus, et ad probationem hujusce rei recitant partem epistolae meae, quae est ad sanctos monachos scripta; decere existimavi, ad hoc quoque verbis me competentibus respondere: aiunt enim duas et me dixisse substantias, et hoc sibi ad probationem sufficere arbitrantur. Posita igitur parte epistolae, inferam mox ea, quibus mendaces ubique et vaniloqui convincantur. Epistola: Ergo quantum pertinuit ad propriam naturam, non sanctificatum est solum ipsum per se Dei Verbum; sin vero est, qui existimet eum qui est natus ex sancta Virgine, unctum fuisse, et sanctificatum solum ipsum per", + "candidate_score": 0.663183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_45", + "psc_text": "vult, vivificat (Joan. V, 19, 21) ? Sed est certe, juxta [ Baluz. add. ipsius] Domini vocem, Pater, et Pater et Deus ipsius: Deus quidem illius, qui novissimis temporibus ex semine David factus, secundum carnem est; Pater vero Verbi, quod ex ipso aeternum [ Baluz. caste] impassibiliterque et semper est natum, filietate uno modo servata [ Baluz. servanda] et manifesta. Quomodo enim accipiemus: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham esset, ego sum (Joan. VIII, 58) ; et: Omnia per ipsum facta sunt (Joan. I, 3) ; si voces sint individuae? Ascribemusne vocem naturae Baluz. naturalem] illi, quae novissimis temporibus ex semine David facta est, dicentes nempe [ Baluz. om. dicentes nempe], antequam Abraham esset, et David esset, ipsam fuisse, et omnia per ipsam facta? An magis pietatis intuitu, naturis inconfuse manentibus, et unitate indivisa, voces secundum vim conjunctarum naturarum, sicut supra dictum est, imputemus, in unum filium, et Dominum, et", + "candidate_score": 0.649361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_26_28", + "bdc_text": "Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua : \"Ego modis omnibus probarem \" etc. et reliqua , quibus metuis tibi a lascivia et petulentia ingeniorum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_73", + "psc_text": "ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum Patrum scrutatus labores et scripta, qui propter rectissimam dogmatum scientiam memorabiliter ab omnibus collaudantur, tumque suam fidem bene probabit. Propositum est enim omnibus, qui mente sunt sana, sequi opiniones illorum; quandoquidem ipsi quoque suum sensum apostolicae et evangelicae traditionis implentes, et fidei rationem recte et irreprehensibiliter ex sacris litteris concipientes, lumina erant in mundo verbum vitae habentes (Philip. II, 16) , sicut scriptum est. Scribit igitur sempiternae memoriae Pater noster episcopus Athanasius de omnium salvatore Christo (Lib. de Incar. Verbi tom. II): Confitemur esse ipsum Filium Dei, et Deum secundum spiritum, et filium hominis secundum carnem; non duas naturas unum", + "candidate_score": 0.647338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_145", + "psc_text": "Nam quando naturas vocat hypostases, hypostases vero personas, quid aliud profitetur, nisi diversas in Christo personas? ut cum ait, naturas, sive hypostases mansisse inconfusas. « Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum, quod Christi, siquidem tu ita hypostases definis. Quod si definitio haec, personas esse hypostases, a te non est profecta, potuisset fortasse quis tui defendendi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostase ωn non intelligere personas, sed subsistentias quasdam rerum substantialium. Sed cum tu adversus te ipsum definitionem illam attuleris, nullus de caetero defensionis locus tibi relinquitur. Quare quando dicis, Christi naturas, sive hypostases mansisse inconfusas, nihil aliud dicis, quam mansisse inconfusas hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase", + "candidate_score": 0.636578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_145", + "psc_text": "Nam quando naturas vocat hypostases, hypostases vero personas, quid aliud profitetur, nisi diversas in Christo personas? ut cum ait, naturas, sive hypostases mansisse inconfusas. « Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum, quod Christi, siquidem tu ita hypostases definis. Quod si definitio haec, personas esse hypostases, a te non est profecta, potuisset fortasse quis tui defendendi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostase ωn non intelligere personas, sed subsistentias quasdam rerum substantialium. Sed cum tu adversus te ipsum definitionem illam attuleris, nullus de caetero defensionis locus tibi relinquitur. Quare quando dicis, Christi naturas, sive hypostases mansisse inconfusas, nihil aliud dicis, quam mansisse inconfusas hypostases sive personas. « Unde ex hac a te lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive personas, sequitur tres esse naturas in tribus sanctissimae Trinitatis personis, ut Ariani contendunt; duas vero personas in duabus unigeniti Filii naturis. Itaque cum ais tractatu de Adoratione in spiritu, duarum Christi naturarum sive hypostase", + "candidate_score": 0.636112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-fide-spe-et-charitate", + "max_score": 0.74855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-fide-spe-et-charitate_window_72", + "psc_text": "Quocirca in quantum Deus est, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30): in quantum autem homo est, Pater major est illo (Id. XIV, 28). Cum enim esset unicus Dei Filius, non gratia, sed natura, ut esset etiam plenus gratia, factus est et hominis filius: idemque ipse utrumque ex utroque unus Christus. Quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est, quod natura erat, id est, esse aequalis Deo. Exinanivit autem se, accipiens formam servi (Philipp. II, 6 et 7) , non amittens vel minuens formam Dei. Ac per hoc et minor est factus, et mansit aequalis, utrumque unus, sicut dictum est: sed aliud propter Verbum, aliud propter hominem: propter Verbum aequalis Patri, propter hominem minor. Unus Dei Filius, idemque hominis filius; unus hominis filius, idemque Dei Filius: non duo filii Dei Deus et homo, sed unus Dei Filius; Deus sine initio, homo a certo initio, Dominus noster Jesus", + "candidate_score": 0.74855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-fide-spe-et-charitate_window_72", + "psc_text": "Quocirca in quantum Deus est, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30): in quantum autem homo est, Pater major est illo (Id. XIV, 28). Cum enim esset unicus Dei Filius, non gratia, sed natura, ut esset etiam plenus gratia, factus est et hominis filius: idemque ipse utrumque ex utroque unus Christus. Quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est, quod natura erat, id est, esse aequalis Deo. Exinanivit autem se, accipiens formam servi (Philipp. II, 6 et 7) , non amittens vel minuens formam Dei. Ac per hoc et minor est factus, et mansit aequalis, utrumque unus, sicut dictum est: sed aliud propter Verbum, aliud propter hominem: propter Verbum aequalis Patri, propter hominem minor. Unus Dei Filius, idemque hominis filius; unus hominis filius, idemque Dei Filius: non duo filii Dei Deus et homo, sed unus Dei Filius; Deus sine initio, homo a certo initio, Dominus noster Jesus", + "candidate_score": 0.709061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-fide-spe-et-charitate_window_72", + "psc_text": "Quocirca in quantum Deus est, ipse et Pater unum sunt (Joan. X, 30): in quantum autem homo est, Pater major est illo (Id. XIV, 28). Cum enim esset unicus Dei Filius, non gratia, sed natura, ut esset etiam plenus gratia, factus est et hominis filius: idemque ipse utrumque ex utroque unus Christus. Quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est, quod natura erat, id est, esse aequalis Deo. Exinanivit autem se, accipiens formam servi (Philipp. II, 6 et 7) , non amittens vel minuens formam Dei. Ac per hoc et minor est factus, et mansit aequalis, utrumque unus, sicut dictum est: sed aliud propter Verbum, aliud propter hominem: propter Verbum aequalis Patri, propter hominem minor. Unus Dei Filius, idemque hominis filius; unus hominis filius, idemque Dei Filius: non duo filii Dei Deus et homo, sed unus Dei Filius; Deus sine initio, homo a certo initio, Dominus noster Jesus", + "candidate_score": 0.701956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-fide-spe-et-charitate_window_226", + "psc_text": "necesse est: sed si jam Sacramento regenerationis imbutus est, nihil ei oberit si tunc ex hac vita migraverit. Quia ideo Christus mortuus est et resurrexit, ut et vivorum et mortuorum dominetur (Rom. XIV, 9) ; nec tenebit regnum mortis eum, pro quo mortuus est ille liber in mortuis (Psal. LXXXVII, 6). CAPUT CXXI. 32. Charitas finis omnium praeceptorum. Omnia igitur praecepta divina referuntur ad charitatem, de qua dicit Apostolus: Finis autem praecepti est charitas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) . Omnis itaque praecepti finis est charitas; id est, ad charitatem refertur omne praeceptum. Quod vero ita fit vel timore poenae, vel aliqua intentione carnali, ut non referatur ad illam charitatem quam diffundit Spiritus sanctus in cordibus nostris (Rom. V, 5), nondum fit quemadmodum fieri oportet, quamvis fieri videatur. Charitas quippe ista Dei est et proximi: et utique in his duobus praeceptis", + "candidate_score": 0.643236, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.748288, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_67_69", + "bdc_text": "\"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \" Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ?", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_111", + "psc_text": "(Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate ille qui locutus est, periculum effugiat, sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus, dicens: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Et super haec adjecit: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis, in die redemptionis (Ephes. IV) . Quo utique gravius malum nullum esse poterit. INTERROGATIO XLI. Quis est maledicus, id est Λοίδορος? RESP. Omnis sermo, qui ob hoc profertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, maledicus est, etiam si videatur non", + "candidate_score": 0.748288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_66_68", + "bdc_text": "Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_111", + "psc_text": "(Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate ille qui locutus est, periculum effugiat, sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus, dicens: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Et super haec adjecit: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis, in die redemptionis (Ephes. IV) . Quo utique gravius malum nullum esse poterit. INTERROGATIO XLI. Quis est maledicus, id est Λοίδορος? RESP. Omnis sermo, qui ob hoc profertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, maledicus est, etiam si videatur non", + "candidate_score": 0.731868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_67_69", + "bdc_text": "\"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \" Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ?", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_245", + "psc_text": "Quia de omni sermone otioso reddes rationem in die judicii (Matth. XII) , timebit in omni negotio hanc sententiam. Acquiescendum est enim et sancto Apostolo dicenti: Sive manducetis, sive bibatis, sive aliud quid faciatis, omnia in gloriam Dei facite (I Cor. XIV) . Et iterum: Omnia ad aedificationem fiant (Ibid.). Nihil ergo vel otiose vel inutiliter agendum est: sed certus quis, et certo tempore, et certo in loco, et certis personis vel apparere, vel loqui debet: ut excludatur omnis nefanda suspicio, et servemus sine offensione esse apud omnes, et ad aedificationem fidei unicuique apparere. Certe solum ad solam accedere, nulla religionis ratio permittit. Melius est enim esse duo quam unus: simul enim et fidelius et tutius res geritur. Vae enim uni; quia si ceciderit, non est alius qui erigat eum (Eccle. IV) . INTERROGATIO CLXXV. Si quis habet aliquod vitium quod corrigere non potest, et frequenter notatus in pejus proficit,", + "candidate_score": 0.709845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_68_70", + "bdc_text": "Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \" Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ? Iam enim accensa etiam simpliciorum corda pravis illis opinionibus et ipsa vexari incipiunt et nescio quid suspicari didicerunt , de quibus antea nihil cogitarunt .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_245", + "psc_text": "Quia de omni sermone otioso reddes rationem in die judicii (Matth. XII) , timebit in omni negotio hanc sententiam. Acquiescendum est enim et sancto Apostolo dicenti: Sive manducetis, sive bibatis, sive aliud quid faciatis, omnia in gloriam Dei facite (I Cor. XIV) . Et iterum: Omnia ad aedificationem fiant (Ibid.). Nihil ergo vel otiose vel inutiliter agendum est: sed certus quis, et certo tempore, et certo in loco, et certis personis vel apparere, vel loqui debet: ut excludatur omnis nefanda suspicio, et servemus sine offensione esse apud omnes, et ad aedificationem fidei unicuique apparere. Certe solum ad solam accedere, nulla religionis ratio permittit. Melius est enim esse duo quam unus: simul enim et fidelius et tutius res geritur. Vae enim uni; quia si ceciderit, non est alius qui erigat eum (Eccle. IV) . INTERROGATIO CLXXV. Si quis habet aliquod vitium quod corrigere non potest, et frequenter notatus in pejus proficit,", + "candidate_score": 0.704822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_68_70", + "bdc_text": "Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \" Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ? Iam enim accensa etiam simpliciorum corda pravis illis opinionibus et ipsa vexari incipiunt et nescio quid suspicari didicerunt , de quibus antea nihil cogitarunt .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_111", + "psc_text": "(Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate ille qui locutus est, periculum effugiat, sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus, dicens: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Et super haec adjecit: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis, in die redemptionis (Ephes. IV) . Quo utique gravius malum nullum esse poterit. INTERROGATIO XLI. Quis est maledicus, id est Λοίδορος? RESP. Omnis sermo, qui ob hoc profertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, maledicus est, etiam si videatur non", + "candidate_score": 0.704089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_66_68", + "bdc_text": "Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_245", + "psc_text": "Quia de omni sermone otioso reddes rationem in die judicii (Matth. XII) , timebit in omni negotio hanc sententiam. Acquiescendum est enim et sancto Apostolo dicenti: Sive manducetis, sive bibatis, sive aliud quid faciatis, omnia in gloriam Dei facite (I Cor. XIV) . Et iterum: Omnia ad aedificationem fiant (Ibid.). Nihil ergo vel otiose vel inutiliter agendum est: sed certus quis, et certo tempore, et certo in loco, et certis personis vel apparere, vel loqui debet: ut excludatur omnis nefanda suspicio, et servemus sine offensione esse apud omnes, et ad aedificationem fidei unicuique apparere. Certe solum ad solam accedere, nulla religionis ratio permittit. Melius est enim esse duo quam unus: simul enim et fidelius et tutius res geritur. Vae enim uni; quia si ceciderit, non est alius qui erigat eum (Eccle. IV) . INTERROGATIO CLXXV. Si quis habet aliquod vitium quod corrigere non potest, et frequenter notatus in pejus proficit,", + "candidate_score": 0.70023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_72_74", + "bdc_text": "Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones . In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens :", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_116", + "psc_text": ". Et ideo non potest fieri, ut malus de corde malo bonum proferat sermonem, nec bonus de bono corde malum proferat verbum. Sed interdum quidem potest esse mali cordis bonitas simulata: bonum autem cor, malum non potest simulare. Dicit enim Apostolus: Quia providemus bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII) INTERROGATIO XLVI. Quomodo possit aliquis non irasci? RESP. Si Deum omnia credat inspicere, et Dominum praesentem semper intueatur: quoniam quidem neque is qui judici suo subjectus est, ausus est in oculis judicis sui aliquid suae indignationis ostendere, id est, cum non ipse sibi alios putat esse subjectos, sed se praeparat ad alterius obedientiam: hoc est enim omnes ducere superiores sibi. Si enim non ad suos usus vel ad suam utilitatem obedire sibi quaerit eos qui obediunt, scire debet quoniam sermo Domini unumquemque docet aliis obsequi vel ministrare. Ob quod etiamsi videt aliquem mandatum Domini praeterire, non", + "candidate_score": 0.697207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_67_69", + "bdc_text": "\"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \" Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ?", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_206", + "psc_text": "sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut det gratiam audientibus (Col. III) . INTERROGATIO CXXXVII. Si oportet tempore orationum vel psalmorum loqui aliquem in domo? RESP. Praeter eos qui ministerii sollicitudinem gerunt, vel eos quibus disciplinae cura commissa est vel dispensationis operum; qui et ipsi tamen considerantius agere debent, ut quantum necessitas exigit, hoc solum loquantur, et hoc ipsum cum quiete et honestate, ne interturbent aut offendiculum faciant; caeteris cunctis silentium habere convenit. Si enim prophetis in Ecclesia docentibus Apostolus dicit: Quia si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; quanto magis in tempore psalmorum vel orationum tacere et silentium agere cunctis convenit; nisi", + "candidate_score": 0.687655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum ergo convenit viris bonis de re aliqua , sane de vocibus , quales illae sint , nihil altercantur . Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur . Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_205", + "psc_text": "CXXXVI. Si bonum est penitus tacere? RESP. Silentium et taciturnitas tunc bonum est, cum vel ad personas vel ad tempus aptatur, sicut a sacra Scriptura edocemur, quae dicit, aliquando quidem: Quia qui intelligit, in illo tempore tacebit; quia tempus malum est (Amos. V) . Aliquando autem: Posui ori meo custodiam, dum consisteret peccator adversum me. Obmutui et humiliatus sum, et silui a bonis (Psal. XXXVIII) . Et alibi: Quod si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; et iterum: Mulieres vestrae in ecclesiis taceant (Ibid.) . Sed et alio tempore his qui incontinentem linguam habent, dicitur: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut", + "candidate_score": 0.687493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_65_67", + "bdc_text": "Nemo vero eripit tibi libertatem modeste quaerendi discendique , nemo rursus probat aut probare potest , si tu vel alius cogitationes aut tentationes potius suas et pravas et offensione plenas efferat ubivis temere , non observato delectu temporis , locorum et personarum , imo has tueatur usque ad clamores et rixas. \" Corrumpunt , inquit apostolus , \"mores bonos colloquia prava. \" Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_245", + "psc_text": "Quia de omni sermone otioso reddes rationem in die judicii (Matth. XII) , timebit in omni negotio hanc sententiam. Acquiescendum est enim et sancto Apostolo dicenti: Sive manducetis, sive bibatis, sive aliud quid faciatis, omnia in gloriam Dei facite (I Cor. XIV) . Et iterum: Omnia ad aedificationem fiant (Ibid.). Nihil ergo vel otiose vel inutiliter agendum est: sed certus quis, et certo tempore, et certo in loco, et certis personis vel apparere, vel loqui debet: ut excludatur omnis nefanda suspicio, et servemus sine offensione esse apud omnes, et ad aedificationem fidei unicuique apparere. Certe solum ad solam accedere, nulla religionis ratio permittit. Melius est enim esse duo quam unus: simul enim et fidelius et tutius res geritur. Vae enim uni; quia si ceciderit, non est alius qui erigat eum (Eccle. IV) . INTERROGATIO CLXXV. Si quis habet aliquod vitium quod corrigere non potest, et frequenter notatus in pejus proficit,", + "candidate_score": 0.687435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_66_68", + "bdc_text": "Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat . Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_206", + "psc_text": "sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut det gratiam audientibus (Col. III) . INTERROGATIO CXXXVII. Si oportet tempore orationum vel psalmorum loqui aliquem in domo? RESP. Praeter eos qui ministerii sollicitudinem gerunt, vel eos quibus disciplinae cura commissa est vel dispensationis operum; qui et ipsi tamen considerantius agere debent, ut quantum necessitas exigit, hoc solum loquantur, et hoc ipsum cum quiete et honestate, ne interturbent aut offendiculum faciant; caeteris cunctis silentium habere convenit. Si enim prophetis in Ecclesia docentibus Apostolus dicit: Quia si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; quanto magis in tempore psalmorum vel orationum tacere et silentium agere cunctis convenit; nisi", + "candidate_score": 0.682295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_65_67", + "bdc_text": "Nemo vero eripit tibi libertatem modeste quaerendi discendique , nemo rursus probat aut probare potest , si tu vel alius cogitationes aut tentationes potius suas et pravas et offensione plenas efferat ubivis temere , non observato delectu temporis , locorum et personarum , imo has tueatur usque ad clamores et rixas. \" Corrumpunt , inquit apostolus , \"mores bonos colloquia prava. \" Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_111", + "psc_text": "(Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate ille qui locutus est, periculum effugiat, sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus, dicens: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Et super haec adjecit: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis, in die redemptionis (Ephes. IV) . Quo utique gravius malum nullum esse poterit. INTERROGATIO XLI. Quis est maledicus, id est Λοίδορος? RESP. Omnis sermo, qui ob hoc profertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, maledicus est, etiam si videatur non", + "candidate_score": 0.679208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_71_73", + "bdc_text": "Certe metuendum erat hic dei iudicium clementis satius esse in mare demergi , supplicio infami , quam offendere unum ex pusillis . Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones . In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_106", + "psc_text": "Unde et nocturnae phantasiae inhonestae et turpes accidunt nobis? RESP. Veniunt quidem haec maxime ex diurnis animae motibus et actibus, indignis et incongruis. Si enim vacet in judiciis Dei, et expurgetur anima per meditationem legis divinae, et studium verbi Der, ibique indesinentem curam gerat, semper requirens et scrutans quid sit quod placeat Deo, talia etiam habebit somnia. INTERROGATIO XXXVI. Quali affectu debemus infirmis fratribus ministrare? RESP. Sicut ipsi Domino offerentes obsequium, qui dixit: Quia cum fecistis uni ex minimis istis fratribus meis, mihi fecistis (Matth. XXV) . Expedit autem ad conservandum hujuscemodi affectum in obsequiis, ut et hi qui obsequia a nobis suscipiunt, tales sint, quibus merito deferri obsequium debeat. Et ideo oportet eos qui praesunt curam gerere, ne hi quibus ministratur tales sint qui carni indulgeant et ventri, sed potius in amore Dei et Christi ejus probabiles inveniantur, et per patientiam suam ac vitae meritum fratrum mereantur obsequia: ut", + "candidate_score": 0.675685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_71_73", + "bdc_text": "Certe metuendum erat hic dei iudicium clementis satius esse in mare demergi , supplicio infami , quam offendere unum ex pusillis . Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones . In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_116", + "psc_text": ". Et ideo non potest fieri, ut malus de corde malo bonum proferat sermonem, nec bonus de bono corde malum proferat verbum. Sed interdum quidem potest esse mali cordis bonitas simulata: bonum autem cor, malum non potest simulare. Dicit enim Apostolus: Quia providemus bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII) INTERROGATIO XLVI. Quomodo possit aliquis non irasci? RESP. Si Deum omnia credat inspicere, et Dominum praesentem semper intueatur: quoniam quidem neque is qui judici suo subjectus est, ausus est in oculis judicis sui aliquid suae indignationis ostendere, id est, cum non ipse sibi alios putat esse subjectos, sed se praeparat ad alterius obedientiam: hoc est enim omnes ducere superiores sibi. Si enim non ad suos usus vel ad suam utilitatem obedire sibi quaerit eos qui obediunt, scire debet quoniam sermo Domini unumquemque docet aliis obsequi vel ministrare. Ob quod etiamsi videt aliquem mandatum Domini praeterire, non", + "candidate_score": 0.675075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_65_67", + "bdc_text": "Nemo vero eripit tibi libertatem modeste quaerendi discendique , nemo rursus probat aut probare potest , si tu vel alius cogitationes aut tentationes potius suas et pravas et offensione plenas efferat ubivis temere , non observato delectu temporis , locorum et personarum , imo has tueatur usque ad clamores et rixas. \" Corrumpunt , inquit apostolus , \"mores bonos colloquia prava. \" Idem : \"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_206", + "psc_text": "sermo malus de ore vestro non procedat; sed si quis bonus ad aedificationem fidei (Ephes. IV) . Necessario vero est taciturnitas, usquequo vitia si qua illa sunt linguae vel sermonum temeritas resecetur, et discat opportune et in tempore utiliter loqui, ut sicut scriptum est: Sermo eorum sale conditus sit, ut det gratiam audientibus (Col. III) . INTERROGATIO CXXXVII. Si oportet tempore orationum vel psalmorum loqui aliquem in domo? RESP. Praeter eos qui ministerii sollicitudinem gerunt, vel eos quibus disciplinae cura commissa est vel dispensationis operum; qui et ipsi tamen considerantius agere debent, ut quantum necessitas exigit, hoc solum loquantur, et hoc ipsum cum quiete et honestate, ne interturbent aut offendiculum faciant; caeteris cunctis silentium habere convenit. Si enim prophetis in Ecclesia docentibus Apostolus dicit: Quia si alii sedenti revelatum fuerit, prior taceat (I Cor. XIV) ; quanto magis in tempore psalmorum vel orationum tacere et silentium agere cunctis convenit; nisi", + "candidate_score": 0.673757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_72", + "bdc_text": "Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_116", + "psc_text": ". Et ideo non potest fieri, ut malus de corde malo bonum proferat sermonem, nec bonus de bono corde malum proferat verbum. Sed interdum quidem potest esse mali cordis bonitas simulata: bonum autem cor, malum non potest simulare. Dicit enim Apostolus: Quia providemus bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII) INTERROGATIO XLVI. Quomodo possit aliquis non irasci? RESP. Si Deum omnia credat inspicere, et Dominum praesentem semper intueatur: quoniam quidem neque is qui judici suo subjectus est, ausus est in oculis judicis sui aliquid suae indignationis ostendere, id est, cum non ipse sibi alios putat esse subjectos, sed se praeparat ad alterius obedientiam: hoc est enim omnes ducere superiores sibi. Si enim non ad suos usus vel ad suam utilitatem obedire sibi quaerit eos qui obediunt, scire debet quoniam sermo Domini unumquemque docet aliis obsequi vel ministrare. Ob quod etiamsi videt aliquem mandatum Domini praeterire, non", + "candidate_score": 0.66786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_81", + "bdc_text": "Quod si aemulationem amaram habetis et contentionem in corde vestri nolite gloriari et men. . .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_95", + "psc_text": "ab hominibus, aut contentionibus studet, aut recte agentibus invidet: huic scilicet, per quem videtur ipse minus in laude vel in admiratione haberi. Si quis ergo semel notatus fuerit invidiae vel contentionis vitio, et rursus in hoc ipsum inciderit, sciat se primam illam causam, de qua superius diximus, ex qua invidia vel contentio nascitur, in interioribus medullis habere reconditam. Oportet ergo eum et per contraria atque adversa curari; id est, per humilitatis exercitium. Exercitia vero humilitatis sunt, si se vilioribus officiis subdat, et ministeriis indignioribus tradat. Ita namque arrogantiae et humanae gloriae vitium curari poterit, ut consuetudine humilitatis affectus, ultra jam non incidat in arrogantiae et vanae gloriae delictum. Sed et in singulis hujuscemodi vitiis cura similis adhibeatur. INTERROGATIO XXIII. Quali affectu, vel quali sensu oportet increpare eum qui increpat? RESP. Ad eum quidem tali mente esse debet, qualem indicat beatus David, dicens: Vidi non servantes pactum, et tabescebam; quoniam eloquia", + "candidate_score": 0.661144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_72", + "bdc_text": "Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_105", + "psc_text": "emendare? RESP. Vagatur quidem mens interdum etiam otio, cum non occupatur in necessaria sollicitudine; sed in remissione posita et securitate, non credit praesentem esse Deum, scrutantem corda et renes. Si enim hoc crederet, faceret quod superius dictum est: Providebam Dominum in conspectu meo semper; quia a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV) . Qui enim hoc agit, vel horum similia, neque vagabitur unquam, neque habebit otium vanis cogitationibus indulgere; vel aliquid cogitare, quod non ad aedificationem fidei pertineat, et ad aliquam animae utilitatem spectet. Quanto magis nihil audebit, quod adversum sit Deo, et non ei placeat, cogitare? INTERROGATIO XXXV. Unde et nocturnae phantasiae inhonestae et turpes accidunt nobis? RESP. Veniunt quidem haec maxime ex diurnis animae motibus et actibus, indignis et incongruis. Si enim vacet in judiciis Dei, et expurgetur anima per meditationem legis divinae, et studium verbi Der, ibique indesinentem curam gerat, semper requirens et scrutans quid sit", + "candidate_score": 0.648861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_26_28", + "bdc_text": "Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua : \"Ego modis omnibus probarem \" etc. et reliqua , quibus metuis tibi a lascivia et petulentia ingeniorum ;", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_245", + "psc_text": "Quia de omni sermone otioso reddes rationem in die judicii (Matth. XII) , timebit in omni negotio hanc sententiam. Acquiescendum est enim et sancto Apostolo dicenti: Sive manducetis, sive bibatis, sive aliud quid faciatis, omnia in gloriam Dei facite (I Cor. XIV) . Et iterum: Omnia ad aedificationem fiant (Ibid.). Nihil ergo vel otiose vel inutiliter agendum est: sed certus quis, et certo tempore, et certo in loco, et certis personis vel apparere, vel loqui debet: ut excludatur omnis nefanda suspicio, et servemus sine offensione esse apud omnes, et ad aedificationem fidei unicuique apparere. Certe solum ad solam accedere, nulla religionis ratio permittit. Melius est enim esse duo quam unus: simul enim et fidelius et tutius res geritur. Vae enim uni; quia si ceciderit, non est alius qui erigat eum (Eccle. IV) . INTERROGATIO CLXXV. Si quis habet aliquod vitium quod corrigere non potest, et frequenter notatus in pejus proficit,", + "candidate_score": 0.647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_179", + "psc_text": "opere manuum largiens, neglectum resarciat pensum. Quod si ne nunc quidem vel tempus nobis superest, vel virtus ad hujuscemodi ministerium, consolatur nos Apostolus dicens: Non quaero quae vestra sunt, sed vos (II Cor. XII) . INTERROGATIO CXIX. Si quis audiens sermonem Domini, dicentis (Luc. XII) : Quia servus qui cognovit voluntatem domini sui, et non fecit secundum voluntatem ejus, vapulabit multum: qui vero non cognovit, et non fecit digna, plagis vapulabit paucis; negligat et dissimulet scire voluntatem Domini, si habet aliquid excusationis? RESP. Manifestus est, qui hujuscemodi est, quia simulat ignorantiam, nec ullo genere effugiet peccati sententiam. Si enim non venissem, inquit Dominus, et locutus eis non fuissem, peccatum non haberent; nunc vero excusationem non habent pro peccato suo (Joan. XV) . Sic ergo sancta Scriptura omnibus et voluntatem Dei denuntiat, ut non inter eos qui ignorant iste talis judicetur, sed cum illis magis de quibus scriptum est: Quia sicut", + "candidate_score": 0.646885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_72", + "bdc_text": "Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_104", + "psc_text": "cum ipsis ad domos eorum, si oporteat nos acquiescere? RESP. Si quidem pro aedificatione fidei aliquis ire potest, si probaverit ille qui praeest, mittatur. Si vero propter humanam aliquam gratiam, audiat Dominum dicentem ad illum qui ei dixit: Magister, permitte mihi primum ire, et renuntiare his qui in domo sunt. Quia nemo mittens manum suam in aratrum, et retro respiciens, aptus est regno coelorum (Luc. IX) . Quod si pro renuntiando hoc dictum est volenti ire ut renuntiaret, quid dicemus de caeteris? INTERROGATIO XXXIV. Unde ergo vagatur mens nostra, et cogitationes diversae ascendunt in corde nostro? et quomodo possumus hoc emendare? RESP. Vagatur quidem mens interdum etiam otio, cum non occupatur in necessaria sollicitudine; sed in remissione posita et securitate, non credit praesentem esse Deum, scrutantem corda et renes. Si enim hoc crederet, faceret quod superius dictum est: Providebam Dominum in conspectu meo semper; quia a dextris est mihi, ne", + "candidate_score": 0.643131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_69", + "bdc_text": "Quis vero ignorat sermones de religione intempestivos et offensione plenos spurcis illis et obscoenis esse perniciosiores ?", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_111", + "psc_text": "(Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate ille qui locutus est, periculum effugiat, sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus, dicens: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Et super haec adjecit: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis, in die redemptionis (Ephes. IV) . Quo utique gravius malum nullum esse poterit. INTERROGATIO XLI. Quis est maledicus, id est Λοίδορος? RESP. Omnis sermo, qui ob hoc profertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, maledicus est, etiam si videatur non", + "candidate_score": 0.640841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_67", + "bdc_text": "\"Omnis sermo spurcus\" , ait , \"ex ore vestro non procedat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_111", + "psc_text": "(Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate ille qui locutus est, periculum effugiat, sed in eo, quod non proficit ad aedificationem sermo prolatus, contristat Spiritum sanctum Dei. Hoc enim manifeste demonstrat Apostolus, dicens: Omnis sermo malus de ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam audientibus. Et super haec adjecit: Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis, in die redemptionis (Ephes. IV) . Quo utique gravius malum nullum esse poterit. INTERROGATIO XLI. Quis est maledicus, id est Λοίδορος? RESP. Omnis sermo, qui ob hoc profertur, ut infamet aliquem, vel deroget, vel male commendet, maledicus est, etiam si videatur non", + "candidate_score": 0.640581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_71", + "bdc_text": "Certe metuendum erat hic dei iudicium clementis satius esse in mare demergi , supplicio infami , quam offendere unum ex pusillis .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_89", + "psc_text": "omni sermone otioso, quemcunque locuti fuerint homines, reddent pro eo rationem in die judicii (Matth. XII) , nihil oportet contemni tanquam parvum. Qui enim spernit minima, paulatim defluit (Eccli. XIX) . Sed et quomodo quis audebit breve dicere aut parvum delictum, cum Apostolus dicat, manifesteque definiat: Quia per praevaricationem legis Deus exhonoratur (Rom. II)? Sed et aculeus mortis peccatum esse dicitur (I Cor. XV) . Et non dixit, tale vel tale peccatum, sed omne peccatum. Magis ergo immisericors est, qui intermittit et negligit, quam ille qui arguit: sicut is qui morsu serpentis permittit delitescere venenum, quam ille qui educit et attrahit. Sed et charitatem destruit ille, qui, secundum quod scriptum est, parcens baculo, odit filium suum: qui autem diligit, diligenter corripit (Prov. XII) . INTERROGATIO XVIII. Quomodo quis debet poenitere in unoquoque delicto? RESP. Affectum illum in se recipiens, quem gerebat ille, qui dicit: Iniquitatem odio habui; et abominatus sum", + "candidate_score": 0.622767, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.747497, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.747497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.733348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.731369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.712955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.711989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.708456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_46", + "psc_text": "colere, alteram non adorare, et in divinam quidem baptizari, in humanam vero non baptizari. Vides ergo quomodo impugnantes et confundentes duarum naturarum substantiam, Deum passibilem pronuntiare perfido sensu conantur. Nos vero, qui catholicae fidei rectum tenemus tramitem, praetermissa hac confusione duarum naturarum, in Dominicam carnem baptizati, propterea eam adoramus, quia a Divinitate suscepta atque eidem ita unita sit, ut non alium atque alium, sed unum eumdemque Deum et hominem, Dei Filium confiteamur. Nam si Eutyches aut caeteri ejus consentientes hominem separant a Christo Deo, illi nos numquam adoramus aut servimus. Aut si quis nostrum purpuram aut diadema regale jacentia inveniat, numquid ea conabitur adorare? Mox vero ut ea rex fuerit indutus, periculum mortis incurrit, si quis eam simul cum rege adorare contempserit. Ita Christi Domini nostri perfectam humanitatem, non solam et nudam, sed Divinitati suae unitam, unum eumdemque Dei Filium, Deum verum, et hominem verum, si quis adorare contempserit, aeternam", + "candidate_score": 0.689431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.689411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_26_28", + "bdc_text": "Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua : \"Ego modis omnibus probarem \" etc. et reliqua , quibus metuis tibi a lascivia et petulentia ingeniorum ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_11", + "psc_text": "caeterae omnes antiquiorum pontificum epistolae eo ex libro vulgatae, apocryphae et commentitiae sint, ut videre est apud P. Coustantium (Tom. I Epist. Rom. pontif.) , qui eas idcirco in appendicem spuriarum cum opportunis monitis rejecit, quis hanc pariter aliquot praesertim falsitatis indiciis inspersam eadem impostura fabricatam nequaquam agnoscat? Recte siquidem P. Sirmondus in notis posthumis tom. IV Concil. pag. 697, eamdem, praesertim ex manifesto errore chronicae notationis, subdititiam pronuntians, monuit haud laborandum in hoc vitio excusando et tribuendo scriptoribus, cum in caeteris pontificum ad episcopos Viennenses epistolis, quae in eo volumine continentur, alia sint plurima tam aperte falsa, ut merito detrahant etiam probabilibus fidem. 4. Neque moveat mira quaedam cum rebus gestis hujus temporis convenientia, et simplicissimus antiquitatis candor qui in ea deprehenditur. Impostor enim, ut fraudem antiquitatis et simplicitatis colore velaret, ex antiquis monumentis plura decerpsit, uti animadvertere licet potissimum ex epistola Silvestri pro Ecclesia Viennensi, quae ex genuinis", + "candidate_score": 0.646057, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.746931, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.746931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_730", + "psc_text": "sermonem, quantum comprehendere ad sentiendum naturae nostrae possit infirmitas. Namque cum superius increpatus a Judaeis fuisset, cur se aequalem Deo, filium se Dei profitendo, fecisset (Joan., V, 18); responderat omnia se, quae faceret Pater, facere (Ibid., 19 et seqq.); et omne se a Patre adeptum esse judicium; etiam se, ut Patrem, honorandum. Et in his omnibus, professus ante se filium, Patri exaequaverat honore, potestate, natura. Dehinc dixerat, ut Patrem vitam in se habere, ita eum Filio vitam in se habendam dedisse (Ibid., 26): in quo significaverat naturae ejusdem per sacramentum nativitatis unitatem. Per id enim, quod habet Pater, ipsum illum 245 significavit in habendo: quia non humano modo ex compositis Deus est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, et aliud sit ipse qui habeat: sed totum quod est, vita est, natura scilicet perfecta et absoluta et infinita, et non ex disparibus constituta, sed vivens ipsa per totum.", + "candidate_score": 0.74484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1122", + "psc_text": "et tamen cum quaecumque facit Pater, eadem et Filius facit similiter, non in aliud aliquid quam in Deum subsistit, ad facienda omnia, quae Deus pater faciat, paternae omnipotentiae in se subsistente natura. Haec itaque secundum spiritus unitatem, et naturae quae secundum nativitatem est proprietatem, ita demonstrata sunt, ut et nativitas Deum substitutionis suae confiteretur, et substitutio naturae conscientiam non taceret: profitens sibi patrem Deum Deus filius dum ex eo nascitur; caeterum ad id quod natus est, totum habens naturale quod Deus est. 13. Quem patrem habebat quia natus, coepit habere Dominum cum factus est servus. --Dispensatio itaque magni et pii sacramenti, nativitatis divinae Patrem, insuper etiam conditionis assumptae Dominum fecit: dum qui in forma Dei erat, repertus est in forma servi. Servus enim non erat, cum esset secundum spiritum Deus Dei filius. Et secundum commune judicium, ubi 383 non est servus, neque dominus est. Deus quidem et pater nativitatis est", + "candidate_score": 0.738016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_591", + "psc_text": "Si non opera Patris facit, non credendum ei est, profitenti Dei esse se filium. Non habet ergo nativitas novam externamque naturam; quia per id filius esse credendus est, quod opera patris efficiat. Quid hic adoptio, quid indulgentia nominis loci invenit, ne ex natura Dei filius sit; cum Dei filius ex naturae paternae operibus credendus sit? Non exaequatur aut similis 197 est Deo creatura, neque ei naturae alienae potestas comparatur: sola ei nativitas filii non impie per similitudinem creditur aequalis. Nam quidquid extra eum est, cum contumelia ei honoratae virtutis aequabitur. Si enim aliquid, quod non ex ipso est, reperiri potest simile ei ac virtutis ejusdem; amisit privilegium Dei sub consortio coaequalis; jamque non erit Deus unus, a quo indifferens sit deus alius. At vero non habet contumeliam, proprietatis aequalitas: quia suum est, quod sui simile est; et ex se est, quod sibi ad similitudinem comparatur; nec extra se est, quod", + "candidate_score": 0.737695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.737601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.732245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_990", + "psc_text": "modo Jesus Christus Dei filius natus ex Maria est, nisi quod Verbum caro factum est: scilicet quod filius Dei, cum in forma Dei esset, formam servi accepit? Accepisse autem formam servi eum, qui esset in Dei forma, de contrariis comparatur: ut quanta veritas est manere in Dei forma, tanta veritas sit accepisse formam servi. Ad proprietatem enim naturae intelligendam, significatione verbi ad id communis impellimur. In forma enim servi est, qui et in forma Dei est. Et cum hoc naturae, illud vero dispensationis sit; in ejusdem tamen est veritatis proprietate, quod utrumque est: ut tam verus sit in Dei forma, quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex", + "candidate_score": 0.730884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.729509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_579", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Manus Filii, manus Patris est. Non enim degenerat per nativitatem natura, ne eadem sit: neque rursum quia eadem est intelligentiam nativitatis offendit, quia nativitas nihil in se admittit alienum. Ut vero per corporalem significationem virtutem possis ejusdem nosse naturae, commemorata est Filii manus manus Patris; quia natura et virtus Patris esset in Filio. Postremo ut per sacramentum nativitatis veritatem naturae indifferentis agnosceres; dictum est: Ego et Pater unum sumus: ut quod unum sunt, nec diversum nec solitarium crederetur, non alia in utroque per nativitatis et generationis proprietatem exsistente natura. 23. Ariani in Christum Judaeis iniquiores. --Manet, quantum intelligi licet, mentium vesanarum voluntas, cessante licet voluntatis effectu: et malignum animum malevolentiae studium, absistente mali operis occasione, non deserit. Nunc enim haereticorum furor, jam Domino in coelis sedente, quia exemplo Judaeorum in crucem agere non possunt, pari tamen infidelitate hoc eum quod est", + "candidate_score": 0.729014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.727274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.725756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_730", + "psc_text": "sermonem, quantum comprehendere ad sentiendum naturae nostrae possit infirmitas. Namque cum superius increpatus a Judaeis fuisset, cur se aequalem Deo, filium se Dei profitendo, fecisset (Joan., V, 18); responderat omnia se, quae faceret Pater, facere (Ibid., 19 et seqq.); et omne se a Patre adeptum esse judicium; etiam se, ut Patrem, honorandum. Et in his omnibus, professus ante se filium, Patri exaequaverat honore, potestate, natura. Dehinc dixerat, ut Patrem vitam in se habere, ita eum Filio vitam in se habendam dedisse (Ibid., 26): in quo significaverat naturae ejusdem per sacramentum nativitatis unitatem. Per id enim, quod habet Pater, ipsum illum 245 significavit in habendo: quia non humano modo ex compositis Deus est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, et aliud sit ipse qui habeat: sed totum quod est, vita est, natura scilicet perfecta et absoluta et infinita, et non ex disparibus constituta, sed vivens ipsa per totum.", + "candidate_score": 0.725134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_730", + "psc_text": "sermonem, quantum comprehendere ad sentiendum naturae nostrae possit infirmitas. Namque cum superius increpatus a Judaeis fuisset, cur se aequalem Deo, filium se Dei profitendo, fecisset (Joan., V, 18); responderat omnia se, quae faceret Pater, facere (Ibid., 19 et seqq.); et omne se a Patre adeptum esse judicium; etiam se, ut Patrem, honorandum. Et in his omnibus, professus ante se filium, Patri exaequaverat honore, potestate, natura. Dehinc dixerat, ut Patrem vitam in se habere, ita eum Filio vitam in se habendam dedisse (Ibid., 26): in quo significaverat naturae ejusdem per sacramentum nativitatis unitatem. Per id enim, quod habet Pater, ipsum illum 245 significavit in habendo: quia non humano modo ex compositis Deus est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, et aliud sit ipse qui habeat: sed totum quod est, vita est, natura scilicet perfecta et absoluta et infinita, et non ex disparibus constituta, sed vivens ipsa per totum.", + "candidate_score": 0.724411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.72392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_691", + "psc_text": "Dominus Jesus Christus professus sit, propter quod eum ungat, et mittat ad evangelizandum. Paternae enim naturae virtus in eo manifestatur; naturae suae communionem in Filio etiam in carne nato per sacramentum spiritalis hujus unctionis ostendens (Matth., III, 17), cum post consummati baptismi nativitatem tum haec quoque proprietatis significatio audita est, voce testante de coelo: Filius meus es tu, ego hodie genui te (Ps. II, 7) . Non enim vel ipse super se esse, vel sibi de coelis adesse, vel ipsum se 231 cognominasse sibi filium intelligendus est: sed omnis haec fidei nostrae fuit demonstratio, ut sub perfectae ac verae nativitatis sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae", + "candidate_score": 0.723571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_116", + "psc_text": "Sabellius eumdem praedicet, et ipsum illum esse qui utrumque sit nuncupatus; ut cum eo unus sit ambo, non unum. Audiet statim de Evangeliis non semel neque iterum, sed frequenter, Hic est filius meus dilectus, in quo bene complacui (Mat. XVII, 5) . Audiet, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Audiet, Ego vado ad Patrem (Ibidem, 12); et, Pater gratias tibi ago (Joan. XI, 41) ; et, Clarifica me, Pater (Joan. XVII, 5) ; 40 et, Tu es Filius Dei vivi (Matth. XVI, 17) . Subrepat Hebion, initium filio Dei ex Maria concedens, et Verbum a diebus carnis intelligens. Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo", + "candidate_score": 0.721649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_719", + "psc_text": "Confessus enim unum Deum patrem ex quo omnia sunt, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia: quaero quid diversitatis attulerit, dicens ex 241 Deo omnia, et per Christum omnia (I Cor. VIII, 6)? Anne possit separabilis a se naturae et spiritus intelligi ex quo, et per quem omnia? Omnia enim per Filium ex nihilo substiterunt, et ad Deum ex quo omnia, ad Filium vero per quem omnia Apostolus retulit. Et non invenio quid differat, cum per utrumque opus sit virtutis ejusdem. Si enim ad universitatis substantiam proprium ac sufficiens creaturis esset quod ex Deo sunt; quid habuit necessitatis memorasse, quod quae ex Deo sunt, per Christum sint, nisi quod unum idem est, per Christum esse et ex Deo esse? Sed quemadmodum Dominum et Deum utrique eorum, ut mutuum esset, adscriptum est: ita ex quo et per quem relatum ad utrumque est, et ad demonstrationem unitatis utriusque, nec ad intelligentiam", + "candidate_score": 0.721115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1130", + "psc_text": "veritate. Si igitur naturam detrahit Deo Verbo homo secundum carnem Christus Jesus, vel non secundum sacramentum pietatis Deus Verbum homo Christus Jesus est; sit in naturae contumeliam, quod ei secundum nos et Pater pater, et Deus Deus est. Quod si Deus Verbum homo Christus Jesus Deus Verbum esse non destitit; communio nobis et illi ad patrem et Deum ex ea tantum est natura, qua frater est: quia adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, et ad Deum meum et ad Deum vestrum, non per id, quod unigenitus Deus Verbum est, sed per id, quod Verbum caro factum est, sit fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere,", + "candidate_score": 0.720791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.720755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.720366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_76_78", + "bdc_text": "cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda . Libenter autem causam tuam ita , ut promisi , apud quosdam agam , ne illi pergant male de te suspicari , sed ut solia potius coeat pax et amemus mutuum . \"Beati pacifici\" , inquit dominus , \"quoniam filii dei vocabuntur . \" Nunquam non ante oculos meos illa beati Iacobi verba versantur , quae omnibus doctis et indoctis in pectora insculpta esse cuperem :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.720361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_399", + "psc_text": "Hunc Deum generasse filium unigenitum ante omnia saecula, per quem et saeculum et omnia fecit. Natum autem non putative, sed vere obsecutum voluntati suae, immutabilem et inconvertibilem, creaturam Dei perfectam, sed non sicuti unum de creaturis; facturam, sed non sicuti caeterae facturae; nec ut Valentinus prolationem Natum Patris commentatus est; nec sicut Manichaeus partem unius substantiae 135 Patris Natum exposuit; nec sicuti Sabellius, qui unionem dividit, ipsum dixit Filium quem et Patrem; sed nec sicuti Hieracas lucernam de lucerna, vel lampadem in duas partes; nec qui fuit ante, postmodum natum vel supercreatum in filium, sicuti et tu ipse, beatissime papa, media in ecclesia et in consessu frequenter eos qui talia introducunt renuisti: sed sicuti diximus, voluntate Dei ante tempora et saecula creatum, et vivere et esse accipiens a Patre, et glorias ei consubsistente Patre. Neque enim Pater dans ei omnium haereditatem, fraudavit semetipsum ab his quae non facta ab ipso", + "candidate_score": 0.719678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.719673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.719538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.718772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_990", + "psc_text": "modo Jesus Christus Dei filius natus ex Maria est, nisi quod Verbum caro factum est: scilicet quod filius Dei, cum in forma Dei esset, formam servi accepit? Accepisse autem formam servi eum, qui esset in Dei forma, de contrariis comparatur: ut quanta veritas est manere in Dei forma, tanta veritas sit accepisse formam servi. Ad proprietatem enim naturae intelligendam, significatione verbi ad id communis impellimur. In forma enim servi est, qui et in forma Dei est. Et cum hoc naturae, illud vero dispensationis sit; in ejusdem tamen est veritatis proprietate, quod utrumque est: ut tam verus sit in Dei forma, quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex", + "candidate_score": 0.718227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_298", + "psc_text": "Deo confitere, quod praeter eum Deus nullus sit: unigenito Deo praedica, quod absque eo Deus non sit. 101 42. Filii divinitati adstipulatur Jeremias. Qui Deus super terram visus. Filius et in legis latione et in carnis assumptione unus Mediator. Pater et Filius unum. --Audi enim praeter Moysen et Esaiam, tum tertio id ipsum quoque et Jeremiam docentem, cum dicit: Hic Deus noster est, et non deputabitur alter ad eum. Qui invenit omnem viam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Post hoc super terram visus est, et inter homines conversatus est (Baruch. III, 36 et seqq.) . Dixerat enim jam superius, Et homo est, et quis cognoscet eum? Habes ergo Deum in terris visum, et inter homines conversatum: et requiro quomodo intelligendum existimes, Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus filius, qui est in sinu Patris (Joan. I, 18) ; cum Jeremias Deum praedicet, qui et visus", + "candidate_score": 0.71661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_651", + "psc_text": "quod sunt non differret in genere: tamen ipsis hoc Domini nostri professionibus placuit ostendi, qui cum frequenter fidei ac spei nostrae Deum unum intimasset, ut sacramentum unius Dei se 217 quoque Deo professo probatoque firmaret dixit: Ego et Pater unum sumus: et, Si scitis me, scitis et Patrem meum: et, Qui me vidit, vidit et Patrem: et, Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua: et, Credite mihi, quia Pater in me, et ego in Patre: sin autem vel propter opera ipsa credite (Joan. X, 30; XIV, 7; Ibid. 9, 10, 11, 12) . Nativitatem suam in nomine patris expressit, cognosci Patrem in se cognito docet. Unitatem naturae fatetur, cum Pater in se viso videtur. Inseparabilem se a Patre testatur, cum in manente in se manet Patre. Fiduciam conscientiae tenet, cum his dictis suis credi postulat ex operatione virtutis. Atque ita in hac perfectae nativitatis beatissima fide, vitium omne,", + "candidate_score": 0.716143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_691", + "psc_text": "Dominus Jesus Christus professus sit, propter quod eum ungat, et mittat ad evangelizandum. Paternae enim naturae virtus in eo manifestatur; naturae suae communionem in Filio etiam in carne nato per sacramentum spiritalis hujus unctionis ostendens (Matth., III, 17), cum post consummati baptismi nativitatem tum haec quoque proprietatis significatio audita est, voce testante de coelo: Filius meus es tu, ego hodie genui te (Ps. II, 7) . Non enim vel ipse super se esse, vel sibi de coelis adesse, vel ipsum se 231 cognominasse sibi filium intelligendus est: sed omnis haec fidei nostrae fuit demonstratio, ut sub perfectae ac verae nativitatis sacramento, unitatem naturae manentis in Filio, qui etiam homo esse coeperat, nosceremus. Et Patrem quidem in Dei Spiritu ita significari repertum est. Filium vero hoc modo demonstratum intelligimus, cum dicit: Quod si in Spiritu Dei ego ejicio daemones, utique appropiavit in vobis regnum Dei: se scilicet, id est, naturae suae", + "candidate_score": 0.715571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_893", + "psc_text": "Pater in me: sin autem, vel propter opera credite (Joan. XIV, 11 et 12) : ut cum virtus naturae res esset, et operatio ipsa virtutis sit potestas; per virtutis potestatem, naturae in se paternae unitas nosceretur: cum in quantum se quisquam Deum cognovisset in virtute naturae, in tantum Deum Patrem cognosceret in potestate naturae: et cum tantus, quantus est Pater, Filius videndum in se Patrem praestaret in gestis, indifferens per id Pater a Filio nosceretur, per intelligentiam indifferentis pro potestate naturae. 53. Cur, et quod salva naturae aequalitate dixit Christus, Pater major me est.--Impleturus itaque unigenitus Deus carnis dispensationem, et acceptae formae servilis sacramentum consummaturus, usus est demonstrandae fidei nostrae professione, dicens: Audistis quoniam dixi vobis, Vado, et venio ad vos. Si diligeretis me, gauderetis quoniam vado ad Patrem; quia Pater major me est (Joan. XIV, 28) . His itaque, quae ad naturam divinitatis spectant, explicitis hoc eodem superiore sermone,", + "candidate_score": 0.715402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.715089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_606", + "psc_text": "in patrem: quia et nomen patris habet in se filii nomen. Non enim nisi per filium pater est; et significatio filii, demonstratio patris est: quia non nisi ex patre sit filius. In unius itaque confessione non unus est: dum et patrem consummat Filius, et Filii ex Patre nativitas est. Non demutatur autem per nativitatem natura, ne secundum similitudinem generis sui eadem sit. Eadem autem ita est, ut per nativitatem et generationem uterque potius unum confitendus sit esse, non unus. 32. Epilogus. Qui Pater et Filius Deus unus et non solus, invicem sunt. --Duos itaque praedicet deos, qui potest unum praedicare sine uno: aut singularem Deum doceat, qui possit negare et unum 202 uni per naturae virtutem et per sacramentum generationis et nativitatis non inesse. Naturam quoque diversam deputet ad utrumque, qui nesciat Patrem et Filium quod unum sint praedicatos. Deleant haeretici evangelicam Filii de se professionem, Ego in Patre, et", + "candidate_score": 0.714921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.714186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_118", + "psc_text": "unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego in Patre (Joan. XIV, 28) . Unum igitur hoc est immobile fundamentum, una haec felix fidei petra Petri ore confessa, Tu es Filius Dei vivi (Matth. XVI, 17) , tanta in se sustinens argumenta veritatis, quantae perversitatum quaestiones et infidelitatis calumniae movebuntur. 24. Quae nostrae salutis causa Christus susceperit. --Jam in caeteris dispensatio voluntatis paternae est. Virgo, et partus, et corpus; postque crux, mors, inferi, salus nostra est. Humani (Haec citat cod. can. Eccl. Rom. c. 41) enim generis causa Dei filius natus ex virgine est et Spiritu sancto, ipso sibi in hac operatione famulante; et sua, Dei videlicet inumbrante", + "candidate_score": 0.713116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.712565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_632", + "psc_text": "non aliud in alio, ut corpus in corpore; sed ita esse ac subsistere, ut in subsistente insit; ita vero inesse, ut et ipse subsistat. Nam uterque subsistens, per id non sine alio est, dum secundum generationem et nativitatem subsistentis natura non alia est. Hinc enim illud est: Ego et Pater unum sumus, et: Qui me vidit, vidit et Patrem, et: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. X, 29; Ib., XIV, 9; Ibid., 11) : quia non differt nec degenerat nativitas, quia unius in Patre et Filio divinitatis sacramentum nativitatis natura consummat, dum Dei filius non aliud quam Deus est. Et idcirco non in deos duos unigeniti generatio deputatur: quia in Deum filius Dei nascens, naturam in se Dei se gignentis exhibuit. 211-212 LIBER OCTAVUS. Naturalem Filii et Patris unitatem propugnat. Prooemium in eo versatur, ut episcopo nec innocentiam sine scientia, nec sine innocentia scientiam sufficere ostendat. Tum pius", + "candidate_score": 0.711475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_774", + "psc_text": "Dei credi doceret, et hominis filium praedicari admoneret: locutus et gerens homo universa quae Dei sunt, loquens deinde et gerens Deus universa quae hominis sunt; ita tamen, ut ipso illo utriusque generis sermone numquam nisi cum significatione et hominis locutus et Dei sit; uno tamen Deo patre semper ostenso, et se in natura unius Dei per nativitatis veritatem professo; nec tamen se Deo patri non et filii honore et hominis conditione subdente: cum et nativitas omnis se referat ad auctorem, et caro se universa secundum Deum profiteatur infirmam. Hinc itaque fallendi simplices atque ignorantes haereticis occasio est, ut quae ab eo secundum hominem dicta sunt, dicta esse secundum naturae divinae infirmitatem mentiantur: et quia unus atque idem est loquens omnia quae loquatur, de se ipso omnia eum locutum esse contendant. 262 6. Alia sunt dicta Christi nondum nati, alia nati et morituri, alia aeterni. --Nec sane negamus, totum illum, qui", + "candidate_score": 0.710732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_206", + "psc_text": "prope eadem vis argumentorum, quae ex illis Hilarius conficit. 1. Tria in haereticos praemittenda veritatis assertioni. --Quamquam anterioribus libellis, quos jam pridem conscripsimus, absolute cognitum existimemus, fidem nos et confessionem Patris et Filii et Spiritus sancti ex evangelicis atque apostolicis institutis obtinere, neque quidquam nobis cum haereticis posse esse commune, quippe illis divinitatem Domini nostri Jesu Christi sine modo et ratione et metu abnegantibus: tamen etiam his libellis quaedam necessario fuerunt comprehendenda, ut omnibus fallaciis eorum et impietatibus editis, absolutior fieret cognitio veritatis. Et primum cognoscendum est, quae doctrinae eorum temeritas sit, quodve irreligiositas periculum: dehinc quid adversum fidem apostolicam, cui nos congruimus, habeant sententiae, quidve dicere soleant e contrario, quave verborum ambiguitate simplicitati audientium illudant: postremo qua intepretationum suarum arte veritatem divinorum dictorum virtutemque corrumpant. 2. Verbis humanis res divinas non bene explicari. --Non ignoramus autem, ad res divinas explicandas, neque hominum elocutionem, neque naturae humanae comparationem posse sufficere.", + "candidate_score": 0.710024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_608", + "psc_text": "unus uni aliud per generationem quam quod suum est dedit, neque unus ab uno aliud per nativitatem obtinet quam unius. Apostolica igitur fides, sive Patrem praedicabit, praedicabit Deum unum; sive Filium confitebitur, confitebitur Deum unum: quia et eadem atque indissimilis Dei natura sit in utroque, et quod dum et Pater Deus et Filius Deus est, et unum sit naturae nomen utriusque, unus utrumque significat. Nam ex Deo Deus, vel in Deo Deus, nec deos duos perficit, cum unus ex uno in natura et nomine maneat unius; nec in solitarium Deum deficit, cum unus et unus in significatione non solus sit. 33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit", + "candidate_score": 0.709992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_622", + "psc_text": "unici intelligentia. Et quid reliquum est, nisi ut per naturae unitam similitudinem Pater per Filium visus sit? Et ne hoc incertum nobis ad fidem relinqueretur; Dominus subjecit: Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Quae enim ignorandi Patrem aut ostendendi ignorantibus necessitas relinquebatur, cum Pater in Filio visus esset? 39. Pater in Filio visus ex proprietate naturae. Contra Sabellium. Contra Arium. Qui in se invicem Pater et Filius. --Visus autem adeo est ex proprietate naturae, dum ex indifferentia atque in genere veritatis unum sunt natus et generans, ut hic Domini sermo sequeretur: Non creditis, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero", + "candidate_score": 0.708452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_210", + "psc_text": "sensus. --Quin etiam id adjiciunt, cum unius substantiae Patrem et Filium esse audiunt ab anterioribus episcopis praedicatum, ut id subtiliter per speciem haereticae opinionis infirment: dicentes eos verbi hujus significationem, id est, unius substantiae, quod graece ὁμοούσιον dicitur, hoc sensu usurpare atque eloqui, tamquam ipse sit pater qui et filius, ex infinitate videlicet sua protensus in Virginem, ex qua corpus assumens, sibi in eo corpore, quod assumpsit, filii nomen addiderit. Et haec quidem de homousio eorum falsitas prima est. Sequens illa est, quod affirment id enuntiationem homousii significare, quod rei anterioris atque alterius communio sit duobus, et tamquam prior substantia vel usia materiae alicujus exstiterit, quae participata duobus, et in utroque consumpta, utrumque illum et naturae anterioris, et rei esse testetur unius. Atque idcirco improbare se homousii aiunt confessionem, quod enuntiatio ejus neque Filium a Patre distinguat, et posteriorem Patrem materia, quae sibi cum filio sit communis, ostendat. Tertio quoque", + "candidate_score": 0.707851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.707744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.706398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.706393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_723", + "psc_text": "O dignus ille magnorum et coelestium arcanorum conscientia, et assumptus secretorum divinorum electusque particeps, ea ipsa illiciti eloquii silentio necessario tacens, et vere Apostolus Christi, quali humanae perversitatis ingenia absoluti sermonis sui praedicatione conclusit, unum Patrem Deum, et unum Dominum Jesum Christum confitendo; ut inter haec nec duos quisquam possit praedicare, neque unicum: cum tamen qui non unicus est, non in duos proficeret; nec qui duo non sunt, solitarius posset intelligi; et inter haec perfectam Christi nativitatem pater demonstratus ostenderet! 40. Haereticis nec fides, nec spes, nec baptisma. --Extendite nunc vibratas sibilis linguas, haeretici serpentes, sive Sabelli, sive Photine, sive qui nunc creaturam esse unigenitum Deum praedicatis. Audiet unum Deum patrem, quisquis negat filium: quia cum Pater non nisi per filium pater sit, Filius 243 per id significatur in Patre. Qui vero unitatem naturae indifferentis Filio adimit, cognoscat unum Dominum Jesum Christum. Nisi enim per unitatem Spiritus unus est Dominus,", + "candidate_score": 0.705546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.704694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "VI, 4) : et quomodo apostolica fides principalis immemor est facta mandati, ut 184 Deum Christum confiteretur, cum in unius Dei esset confessione vivendum? Sed Apostolus totius sacramenti fidem per virtutem resurrectionis intelligens, cum frequenter audisset: Ego et Pater unum sumus; et: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; et: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. X, 30; XVI, 15; XIV, 11) : jam sine fidei periculo naturae nomen confessus est: quia ab unius Dei patris professione religio non excideret Deum confessa Dei filium, cum in filio Dei non nisi paternae naturae veritas crederetur; nec sub alterius Dei impia confessione fides naturae periclitaretur unius, quia non alterius Dei naturam perfecta Dei nativitas attulisset. Veritatem igitur evangelici sacramenti Thomas intelligens, Dominum suum et Deum suum esse confessus est. Non hic honoris est nomen, sed naturae confessio est: rebus enim ipsis atque virtutibus Deum credidit. Et Dominus professionis hujus religionem non", + "candidate_score": 0.70398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_591", + "psc_text": "Si non opera Patris facit, non credendum ei est, profitenti Dei esse se filium. Non habet ergo nativitas novam externamque naturam; quia per id filius esse credendus est, quod opera patris efficiat. Quid hic adoptio, quid indulgentia nominis loci invenit, ne ex natura Dei filius sit; cum Dei filius ex naturae paternae operibus credendus sit? Non exaequatur aut similis 197 est Deo creatura, neque ei naturae alienae potestas comparatur: sola ei nativitas filii non impie per similitudinem creditur aequalis. Nam quidquid extra eum est, cum contumelia ei honoratae virtutis aequabitur. Si enim aliquid, quod non ex ipso est, reperiri potest simile ei ac virtutis ejusdem; amisit privilegium Dei sub consortio coaequalis; jamque non erit Deus unus, a quo indifferens sit deus alius. At vero non habet contumeliam, proprietatis aequalitas: quia suum est, quod sui simile est; et ex se est, quod sibi ad similitudinem comparatur; nec extra se est, quod", + "candidate_score": 0.703195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_588", + "psc_text": "nativitatis dictum sit: Ego et Pater unum sumus. Nam cum Judaei arguissent illum, quod per hoc dictum, homo ipse cum esset, sese Deum faceret: responsio ejus confirmat, quod Dei se filium per id quod Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , ostenderit, primum nomine, deinde natura, postremo nativitate. Nam ego et Pater rerum nomina sunt; unum vero naturae professio est, quia in eo quod est uterque non differat; sumus autem non patitur unionem. Et ubi quod unum sumus unio non est, unum eos efficit esse nativitas. Hoc enim totum ex eo est, quod Dei se filium sanctificatus a Patre profitetur, et professio Dei filii hoc quod Ego et Pater unum sumus confirmat: quia nativitas non aliam possit, nisi eam ex qua subsistit, afferre naturam. 26. Natura Dei in Filio evincitur ex gestis. Aequari Deo nequit quod extra eum. --Consummavit autem totius fidei nostrae sacramentum unigeniti Dei sermo. Namque", + "candidate_score": 0.702984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_197", + "psc_text": "Assumenda autem nobis est stultitia, ut sapientiam sumamus, non imprudentiae sensu, sed naturae nostrae conscientia: ut quod cogitationis terrenae ratio non concipit, id nobis rursum ratio divinae virtutis insinuet. Cum enim recognita stultitiae nostrae intelligentia, imperitiam naturalis in nobis imprudentiae senserimus, tum per divinae sapientiae prudentiam ad Dei sapientiam imbuemur: cum sine modo virtutes Dei ac potestatem metiamur, cum naturae Dominum non intra naturales leges cohibeamus, cum hoc solum de Deo bene credi intelligamus, ad quod de se credendum ipse sibi nobiscum et testis et auctor exsistat. 69-70 LIBER QUARTUS. Catholicorum simplicitatem adversus Arianorum astus munire aggreditur. Eam ob rem quae illorum de Christo sit sententia exponit. Tum defendit Filium Patri homousion ac semper fuisse, et a pravis sensibus, quibus necessarias illas voces supprimere tentant, Ecclesiam abhorrere declarat. Allatis deinde variis Scripturae testimoniis, quibus Filium a naturae divinae possessione exclusum esse veteratorie insinuant, integram exhibet fidei professionem, quam Arius Alexandria", + "candidate_score": 0.702839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_664", + "psc_text": "Filius in Patre est, ita per hujus unitatis formam, in Patre et Filio unum omnes essent. 12. Honor a Patre acceptus, et a Filio datus credentibus, praestat ut unum sint. --Sed quia soli Patri et Filio ex natura proprium est ut unum sint, quia Deus ex Deo, et unigenitus ex innascibili non potest nisi in originis suae esse natura; ita ut et in substantia nativitatis suae qui genitus est exsistat, neque aliam ac diversam divinitatis nativitas habeat, quam ex qua profecta 221 est, veritatem: nihil nobis ambiguum Dominus ad fidem relinquens, absolutae unitatis hujus toto consequenti sermone docuit naturam. Id enim sequitur: Ut et mundus credat, quoniam tu me misisti (Joan. XVII, 21) . Per id ergo mundus crediturus est Filium a Patre missum esse, quod omnes, qui credituri in eum sunt, unum in Patre et Filio erunt. Et quomodo erunt, mox docemur: Et ego honorem, quem dedisti mihi, dedi", + "candidate_score": 0.702052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1047", + "psc_text": "a Maria esse coepit habitaverit, et virtutibus divinae operationis instruxerit; animae tamen suae motu naturaque viventem. 51. Errores inde consectarii. --Per hanc ergo subtilem pestiferamque doctrinam deducuntur in vitium, ut aut Deus Verbum anima corporis per demutationem naturae se infirmantis exstiterit, et Verbum Deus esse defecerit: aut rursum per exteriorem nudamque naturam hominem illum sola vita animae moventis animatum, in quo Verbum Dei, id est, quaedam quasi potestas extensae vocis habitaverit, atque ita omni modo impiissimae intelligentiae aditus pandatur, ut aut Deus Verbum in animam defecerit, nec permanserit Deus Verbum; aut omnino Christus ante partum Mariae non fuerit; quia Jesus Christus, animae solum communis et corporis homo, hoc habeat sui, quo esse homo coepit exordium, quem extrinsecus protensi sermonis potestas ad virtutem operationum confirmaverit; qui nunc a Dei Verbo contracta rursum protentione desertus, clamet: Deus, Deus meus, quare me dereliquisti? vel certe tum, cum in animam corporis a Dei Verbi", + "candidate_score": 0.701428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_630", + "psc_text": "(Ibid., 11) . Quid est istud, rogo: Credite mihi? Certe ad id refertur quod dictum est: Ostende nobis Patrem. Fides confirmatur ex credendi praecepto, et ea fides quae Patrem sibi ostendi poposcerat. Non enim suffecerat dixisse: Qui me vidit, vidit et Patrem, nisi intelligentiam nostram eo usque protenderet, ut cum Patrem nosceremus in Filio, Filium tamen esse meminissemus in Patre: ne transfusio potius alterius in alterum existimaretur, quam per generationem nativitatemque unitas ejusdem in utroque naturae. Credi itaque sibi Dominus vult, ne forte per 209 assumpti hominis dispensationem fidei conscientia periclitetur. Certe si quid afferat ambiguitatis caro, et corpus, et passio: vel operibus credatur, Deum in Deo esse, et ex Deo Deum esse, unum eos esse: dum naturae virtute uterque in se est, et neuter sine altero est: dum et Pater nihil ex suis amittit in Filio, et Filius totum sumit ex Patre quod filius est. Non est corporalium naturarum", + "candidate_score": 0.700835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_852", + "psc_text": "Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset. Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per 287 hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset. Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio. 39. Gloria Patris gloria Filii, idque sonat apud te. Haec homini assumpto non concessa, peracta dispensatione rogatur. --Et idcirco tanto antea praeparato ad fidei hujus intelligentiam sensu, cum", + "candidate_score": 0.700834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.699655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_44_46", + "bdc_text": "Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_117", + "psc_text": "Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Ibid., 10) . Existant novelli apostolatus, sed ab antichristo, praedicatores, omni contumelia Dei filium illudentes: et audiant, Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Filius in Patris sinu (Joan. I, 18) ; et, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego", + "candidate_score": 0.699614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.699463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_774", + "psc_text": "Dei credi doceret, et hominis filium praedicari admoneret: locutus et gerens homo universa quae Dei sunt, loquens deinde et gerens Deus universa quae hominis sunt; ita tamen, ut ipso illo utriusque generis sermone numquam nisi cum significatione et hominis locutus et Dei sit; uno tamen Deo patre semper ostenso, et se in natura unius Dei per nativitatis veritatem professo; nec tamen se Deo patri non et filii honore et hominis conditione subdente: cum et nativitas omnis se referat ad auctorem, et caro se universa secundum Deum profiteatur infirmam. Hinc itaque fallendi simplices atque ignorantes haereticis occasio est, ut quae ab eo secundum hominem dicta sunt, dicta esse secundum naturae divinae infirmitatem mentiantur: et quia unus atque idem est loquens omnia quae loquatur, de se ipso omnia eum locutum esse contendant. 262 6. Alia sunt dicta Christi nondum nati, alia nati et morituri, alia aeterni. --Nec sane negamus, totum illum, qui", + "candidate_score": 0.699293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_737", + "psc_text": "utrumne in natura Dei, quae significatur in gloria, Christus Spiritus fuerit; cum in gloria Dei patris Christus Jesus, id est, homo natus exstabit? 47. Deus unus, non unicus. --Tenet in omnibus beatus Apostolus fidei evangelicae indemutabilem praedicationem, 247 ita Dominum Jesum Christum Deum praedicans, ut neque per alterius generis Deum in deos duos fides apostolica depereat, neque inseparabilis a Patre Filius Deus unici ac singularis Dei praedicandi occasionem impiam praebeat. Dicens enim, in forma Dei, et in gloria Dei patris, neque differre docuit, neque non exsistentem nos existimare permisit. Nam qui in forma Dei est, neque in alterum Deum proficit, neque etiam ipse non Deus est: quia nec separari potest a Dei forma, cum in ea sit; nec qui in Dei est forma, non Deus est. Sicut qui in gloria Dei est, non potest aliud esse quam Deus est; et dum in gloria Dei Deus est, alterius Dei atque a", + "candidate_score": 0.699289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_804", + "psc_text": "credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse sine Christo in Deum vita sit, Christum a Dei et nomine et proprietate divelle. Quod si vitam perficit credere in Christo eos, qui in Deum credant; verbi virtutem diligens lector expendat, Credite in Deum, et in me credite. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite, uniens se fidei Dei, et naturae ejus univit, cum memorato Deo, in quem credi oporteret, et in se docuerit esse credendum: Deum se per id docens, cum credendum in eum sit ab his, qui in Deum credant. Occasionem tamen irreligiosae unionis exclusit: quia cum et in Deum, et in se credendum professus", + "candidate_score": 0.69909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1256", + "psc_text": "Pater, semper et Filius: quia quantum Filio temporis, ne semper filius fuerit, abnegabitur; tantum Patri deest, ne pater semper sit: ut licet semper Deus, non tamen 427 et pater in ea fuerit infinitate, qua Deus est. 33. Deus Arianis non semper pater. --Etiam in id se professio impietatis extendit, ut non Filio tempora nativitatis, sed Patri generationem adscribat: quia generationis modus intra nativitatis sit tempora constitutus. 34. Refelluntur. Tempora secundum Arianos. --Pium tibi ac religiosum, haeretice, existimas, Deum semper quidem, sed non semper patrem confiteri? Quod si ita sentire te pium est, Paulum impietatis necesse est, Filium ante tempora aeterna esse dicentem (Tit. I, 2), condemnes: etiam ipsam testantem de se Sapientiam, quod ante saecula fundata sit, crimineris: quae Patri aderat tum, cum coelum praepararet. Sed tu, ut Deo initium tribuas quo pater est, prius temporibus initium decerne quo coepta erunt: quae si coepta sunt, mendax est Apostolus, qui ea", + "candidate_score": 0.698065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_216", + "psc_text": "Patri Filium non de commemoratis superius vitiis causisque a sanctis et doctrina Dei calentibus viris esse memoratum; ne quis forte existimaret adimi per usiam nativitatem unigeniti Filii, quod Patri homousios diceretur. 7. Vox HOMOUSION qua necessitate suscepta. --Sed ut suscepti hujus utriusque verbi necessitatem, et contra debacchantes tum haereticos ad maximam fidei securitatem usurpati, rationem intelligamus: respondendum esse existimo haereticorum perversitati, et omnes eorum stultas ac mortiferas institutiones evangelicis atque apostolicis testimoniis coarguendas. Videntur enim sibi de singulis, quae asserunt, praestare rationem: quia singulis assertionibus suis quaedam ex divinis voluminibus testimonia subdiderunt, quae corrupto intelligentiae sensu solis tantum ignorantibus blandiantur, speciem veritatis secundum pravitatem interpretantium praestatura. 8. Scripturae quibus simplices decipiunt Ariani. --Conantur enim, sola Dei Patris divinitate celebrata, Filio auferre quod Deus est; quia scriptum sit: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est est (Deut. VI, 4) . Et id ipsum ad legis doctorem, interrogantem quod praeceptum maximum esset", + "candidate_score": 0.697462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_622", + "psc_text": "unici intelligentia. Et quid reliquum est, nisi ut per naturae unitam similitudinem Pater per Filium visus sit? Et ne hoc incertum nobis ad fidem relinqueretur; Dominus subjecit: Quomodo tu dicis, Ostende nobis Patrem? Quae enim ignorandi Patrem aut ostendendi ignorantibus necessitas relinquebatur, cum Pater in Filio visus esset? 39. Pater in Filio visus ex proprietate naturae. Contra Sabellium. Contra Arium. Qui in se invicem Pater et Filius. --Visus autem adeo est ex proprietate naturae, dum ex indifferentia atque in genere veritatis unum sunt natus et generans, ut hic Domini sermo sequeretur: Non creditis, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 10) ? Inseparabiles esse per naturalem similitudinem Patrem et Filium, non possumus verbis aliis docere, nisi Filii. Non enim hic per demutationem nominum atque specierum Filius, qui via est et veritas et vita, mimis theatralibus ludit: ut in assumpto homine 207 se filium Dei nuncupet, in natura vero", + "candidate_score": 0.696779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_44_46", + "bdc_text": "Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_854", + "psc_text": "intelligeremus, adjecit, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum gloria quam habebam, antequam saeculum esset, apud te (Ibid. 5) . Qui manere Christum in natura Dei denegat, et inseparabilem esse atque indifferentem a solo Deo vero non credit; respondeat quae hujus petitionis sit ratio, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum. Quid enim causae est, ut eum Pater glorificet apud semetipsum? aut quae verbi hujus significatio est? quive significationis effectus est? Pater namque non eget gloria, nec se exinanierat de forma gloriae suae. Quomodo autem apud semetipsum glorificaturus est Filium, et ea gloria quam habuit apud eum ante mundi constitutionem? Sed apud eum habere qui sensus est? Non enim ait gloriam, quam habebam antequam saeculum esset, cum essem apud te; sed gloriam, quam habebam apud te. Esse enim apud te, consistentem significat: habere autem apud te, naturae sacramentum docet. Glorifica vero me apud te, non idem est quod", + "candidate_score": 0.696705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_438", + "psc_text": "credam inesse, quam tuum est. Et in eo me judica, si mihi crimen est, nimium me per Filium tuum et legi, et prophetis, et apostolis credidisse. 22. Christus si verus Dei filius, est quoque verus Deus. Vere Dei filium eum esse multis modis notum est. --Sed cesset sermo temerarius, et ex his, in quae demonstrandae stultitiae haereticae necessitate proruperat, in reddendae potius rationis ministerium decedat: ut si qui adhuc salvi esse possunt, ad fidem teneant evangelicae doctrinae atque apostolicae iter, ac verum Dei filium non ex adoptione, sed ex natura intelligant. Hunc enim responsionis nostrae esse ordinem convenit: ut primum Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis", + "candidate_score": 0.696273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_766", + "psc_text": "2. Scripturae quibus abutuntur Ariani. Cur earum sensum non assequantur. --Et haec quidem quamvis ita se ut sunt habeant, quia naturalis ex Deo Deus non potest nisi in ea nativitatis suae natura esse qua Deus est, et viventis naturae indifferens unitas inseparabilis a se est sub viventis nativitate naturae: tamen per fidei evangelicae salutarem confessionem subrepunt haeretici ad veritatis excidium, ut naturalem Filio detrahant unitatem, dum aliter atque ad aliud dicta, aliter atque in aliud intelligenda componunt. Negantes itaque Dei filium, utuntur ea auctoritate qua dixerit: Quid me dicis bonum? Nemo est bonus nisi unus Deus (Marc. X, 18) : ut quia unum Deum professio ejus locuta sit, quidquid illud exinde in Dei nomine erit, jam non in natura Dei maneat, quia Deus unus est. Atque ut id, quod ipse Deus dicitur, nuncupatione potius quam veritate sit; hinc confirmare nituntur, quia dixerit: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te", + "candidate_score": 0.696236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_990", + "psc_text": "modo Jesus Christus Dei filius natus ex Maria est, nisi quod Verbum caro factum est: scilicet quod filius Dei, cum in forma Dei esset, formam servi accepit? Accepisse autem formam servi eum, qui esset in Dei forma, de contrariis comparatur: ut quanta veritas est manere in Dei forma, tanta veritas sit accepisse formam servi. Ad proprietatem enim naturae intelligendam, significatione verbi ad id communis impellimur. In forma enim servi est, qui et in forma Dei est. Et cum hoc naturae, illud vero dispensationis sit; in ejusdem tamen est veritatis proprietate, quod utrumque est: ut tam verus sit in Dei forma, quam verus in servi. Ut vero assumpsisse formam servi non aliud est, quam hominem natum esse; ita in forma Dei esse non aliud est, quam 336 Deum esse, unum tamen eumdemque, non Dei defectione, sed hominis assumptione, profitentes et in forma Dei per naturam divinam, et in forma servi ex", + "candidate_score": 0.695784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.695657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_587", + "psc_text": "in filium est: beato Paulo scientiam nobis sanctificationis istius intimante, cum ait: Quod ante promisit per prophetas suos in Scripturis sanctis de filio suo, qui factus est ex semine David secundum carnem, qui destinatus est filius Dei in virtute secundum spiritum sanctificationis (Rom. I, 2, et seqq.) . Cessat ergo blasphemiae crimen, quod cum sit homo Deum se faciat: cum hoc nomen plurimis Dei sermo detulerit, et sanctificatus ac missus a Patre nihil aliud se quam Dei filium sit professus. 25. EGO ET PATER UNUM SUMUS, naturam nativitatis ostendit. --Non est relictus, ut arbitror, ambigendi 196 locus, quin de natura nativitatis dictum sit: Ego et Pater unum sumus. Nam cum Judaei arguissent illum, quod per hoc dictum, homo ipse cum esset, sese Deum faceret: responsio ejus confirmat, quod Dei se filium per id quod Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , ostenderit, primum nomine, deinde natura, postremo nativitate.", + "candidate_score": 0.695618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_895", + "psc_text": "vivente natura vivens natura exstans, tenet in se naturae potestatem, professa auctoritate naturae, ut et honorem testetur, et gratiam sumptae nativitatis in honore. Et hoc quidem Patri debitum reddens, ut obedientiam suam mittentis deputet voluntati, non tamen ut naturae unitatem obedientia humilitatis infirmet; factus obediens usque ad mortem, non tamen post mortem non super omne nomen est. 54. Pater ut auctor doni, major: Filius, cui totum dat quod est, non minor. --Sed si forte hinc inaequalis videtur, quia ei post evacuationem formae Dei donatur hoc nomen, calumnia haec sacramentum assumptae humilitatis ignorat. Si enim nativitas hominis naturam novam intulit, et humilitas formam demutavit sub assumptione servili; nunc donatio nominis, formae reddit aequalitatem. Quid enim donatum sit quaere. Si enim hoc donatum, quod Dei est; naturae hujus donum ignobilitatem divinae illi non invehit naturae. Denique hoc nunc, quod donatur ei nomen, etsi habeat doni sacramentum, non tamen habet in dono nominis", + "candidate_score": 0.694958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45_47", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_117", + "psc_text": "Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Ibid., 10) . Existant novelli apostolatus, sed ab antichristo, praedicatores, omni contumelia Dei filium illudentes: et audiant, Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Filius in Patris sinu (Joan. I, 18) ; et, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego", + "candidate_score": 0.694765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_298", + "psc_text": "Deo confitere, quod praeter eum Deus nullus sit: unigenito Deo praedica, quod absque eo Deus non sit. 101 42. Filii divinitati adstipulatur Jeremias. Qui Deus super terram visus. Filius et in legis latione et in carnis assumptione unus Mediator. Pater et Filius unum. --Audi enim praeter Moysen et Esaiam, tum tertio id ipsum quoque et Jeremiam docentem, cum dicit: Hic Deus noster est, et non deputabitur alter ad eum. Qui invenit omnem viam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Post hoc super terram visus est, et inter homines conversatus est (Baruch. III, 36 et seqq.) . Dixerat enim jam superius, Et homo est, et quis cognoscet eum? Habes ergo Deum in terris visum, et inter homines conversatum: et requiro quomodo intelligendum existimes, Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus filius, qui est in sinu Patris (Joan. I, 18) ; cum Jeremias Deum praedicet, qui et visus", + "candidate_score": 0.694645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_893", + "psc_text": "Pater in me: sin autem, vel propter opera credite (Joan. XIV, 11 et 12) : ut cum virtus naturae res esset, et operatio ipsa virtutis sit potestas; per virtutis potestatem, naturae in se paternae unitas nosceretur: cum in quantum se quisquam Deum cognovisset in virtute naturae, in tantum Deum Patrem cognosceret in potestate naturae: et cum tantus, quantus est Pater, Filius videndum in se Patrem praestaret in gestis, indifferens per id Pater a Filio nosceretur, per intelligentiam indifferentis pro potestate naturae. 53. Cur, et quod salva naturae aequalitate dixit Christus, Pater major me est.--Impleturus itaque unigenitus Deus carnis dispensationem, et acceptae formae servilis sacramentum consummaturus, usus est demonstrandae fidei nostrae professione, dicens: Audistis quoniam dixi vobis, Vado, et venio ad vos. Si diligeretis me, gauderetis quoniam vado ad Patrem; quia Pater major me est (Joan. XIV, 28) . His itaque, quae ad naturam divinitatis spectant, explicitis hoc eodem superiore sermone,", + "candidate_score": 0.694562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_730", + "psc_text": "sermonem, quantum comprehendere ad sentiendum naturae nostrae possit infirmitas. Namque cum superius increpatus a Judaeis fuisset, cur se aequalem Deo, filium se Dei profitendo, fecisset (Joan., V, 18); responderat omnia se, quae faceret Pater, facere (Ibid., 19 et seqq.); et omne se a Patre adeptum esse judicium; etiam se, ut Patrem, honorandum. Et in his omnibus, professus ante se filium, Patri exaequaverat honore, potestate, natura. Dehinc dixerat, ut Patrem vitam in se habere, ita eum Filio vitam in se habendam dedisse (Ibid., 26): in quo significaverat naturae ejusdem per sacramentum nativitatis unitatem. Per id enim, quod habet Pater, ipsum illum 245 significavit in habendo: quia non humano modo ex compositis Deus est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, et aliud sit ipse qui habeat: sed totum quod est, vita est, natura scilicet perfecta et absoluta et infinita, et non ex disparibus constituta, sed vivens ipsa per totum.", + "candidate_score": 0.694076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_404", + "psc_text": "vero filio uno vero Deo intelligendo secundum naturae unitatem, non secundum personae unionem, ex legis et prophetarum praedicationibus docuerimus; tamen perfecta fidei hujus absolutio ex evangelicis atque apostolicis est praestanda doctrinis, ut verus Dei filius Deus non alienae a Patre diversaeque naturae, sed ejusdem esse divinitatis, per veritatem nativitatis existens, possit intelligi. Nec sane quemquam tam amentem posse esse existimo, qui Dei de se professiones aut cognitas non intelligat, aut intellectas a se nollet intelligi, aut emendandas putet humanae opinione prudentiae. Sed antequam res ipsas salutarium sacramentorum loqui incipiamus; ne in aliquo sibi, editis haereticorum nominibus, haeresis professio blandiatur, demonstrandum est omne hujus argutae malitiae velamen: ut per quod se virus latens contegit, per id ipsum proditum sit et revelatum, et ad blandientis veneni intelligentiam publicae conscientiae sensus introeat. 9. Valentini commenta. Ecclesia ab his aliena. Prolationis nomine haeretici nativitatem nituntur abolere. --Volentes igitur haeretici Dei filium non ex Deo", + "candidate_score": 0.693788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_775", + "psc_text": "eo secundum hominem dicta sunt, dicta esse secundum naturae divinae infirmitatem mentiantur: et quia unus atque idem est loquens omnia quae loquatur, de se ipso omnia eum locutum esse contendant. 262 6. Alia sunt dicta Christi nondum nati, alia nati et morituri, alia aeterni. --Nec sane negamus, totum illum, qui ejus manet, naturae suae esse sermonem. Sed si Jesus Christus et homo et Deus sit; et neque cum homo, tum primum Deus; neque tum cum et homo, tum non etiam et Deus; neque post hominem in Deo non totus homo totus Deus: unum atque idem necesse est dictorum ejus sacramentum esse, quod generis. Et cum in eo secundum tempus discernis hominem a Deo, Dei tum atque hominis discerne sermonem. Et cum Deum atque hominem in tempore confiteberis, Dei atque hominis in tempore dicta dijudica. Cum vero ex homine et Deo rursum totius hominis, totius jam Dei tempus intelligis, si quid", + "candidate_score": 0.693398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.692569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_217", + "psc_text": "speciem veritatis secundum pravitatem interpretantium praestatura. 8. Scripturae quibus simplices decipiunt Ariani. --Conantur enim, sola Dei Patris divinitate celebrata, Filio auferre quod Deus est; quia scriptum sit: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est est (Deut. VI, 4) . Et id ipsum ad legis doctorem, interrogantem quod praeceptum maximum esset in lege, Domino dicente: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Marci XII, 29). Et rursum Paulo ita praedicante: Unus enim Deus, et unus Mediator Dei et hominum (I Tim. II, 5) . Tum quod solus sapiens sit, ne quid sapientiae Filio relinquatur, secundum Apostoli dictum: Ei autem, qui potens est confirmare vos secundum Evangelium meum et praedicationem Jesu Christi, secundum revelationem sacramenti temporibus saecularibus taciti, manifestati autem nunc per Scripturas propheticas secundum praeceptum aeterni Dei, in obedientiam fidei in omnes gentes cogniti, soli sapienti Deo per Jesum Christum, cui gloria in saecula saeculorum (Rom. XVI, 25 et seqq.) .", + "candidate_score": 0.69217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_694", + "psc_text": "Spiritum sanctum Christus in nobis esse intelligitur, hunc tamen ita Spiritum Dei, ut Spiritum Christi esse noscendum est. Et cum, per naturam rei natura ipsa habitet in nobis; indifferens natura Filii esse credetur a Patre, cum Spiritus sanctus, qui et Spiritus Christi et Spiritus Dei est, res naturae esse demonstretur unius. Quaero nunc igitur, quomodo non ex natura unum sunt? A patre procedit Spiritus veritatis: a Filio mittitur, et a Filio accipit. Sed omnia, quae habet Pater, Filii sunt: et idcirco qui ab eo accipit, Dei Spiritus 232 est, sed idem et Spiritus Christi est. Res naturae Filii est ( supple, Spiritus), sed eadem res et naturae Patris est. Excitantis Christum a mortuis Spiritus est; sed idem Spiritus Christi est a mortuis excitati. In aliquo differat Christi et Dei natura, ne eadem sit; si praestari potest ut Spiritus, qui Dei est, non sit et Christi. 27. Filii et Patris una", + "candidate_score": 0.691809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_2_4", + "bdc_text": "S. D . Legi tua , dilecte mi Laeli , paulo diligentius , cum licuit per ocium , nec aegre feres , si postulavero quaedam a te exponi plenius ; sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_75", + "psc_text": "1. Quod sufficiat Trinitatis notitia in baptismo tradita. --Sufficiebat credentibus Dei sermo, qui in aures nostras Evangelistae testimonio cum ipsa veritatis suae virtute transfusus est, cum dicit Dominus: Euntes nunc docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mando vobis: et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 19, 20) . Quid enim in eo de sacramento salutis humanae non continetur? aut quid est, quod sit reliquum aut obscurum? Plena sunt omnia ut a pleno, et a perfecto perfecta. Nam et verborum significationem, et efficientiam rerum, et negotiorum ordinem, et naturae intelligentiam comprehendunt. Baptizare jussit in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, id est, in confessione et auctoris, et unigeniti, et doni. Auctor unus est omnium. Unus est enim Deus Pater, ex quo omnia; et unus Unigenitus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia;", + "candidate_score": 0.691724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.690468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.690078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_75_77", + "bdc_text": "\"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 . cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda . Libenter autem causam tuam ita , ut promisi , apud quosdam agam , ne illi pergant male de te suspicari , sed ut solia potius coeat pax et amemus mutuum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.68897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_56", + "psc_text": "in singulis et dispensationum praedicationes, 20 et consciae potestatis naturalis professiones: et cum idem sit dicti auctor utriusque, demonstratis tamen virtutibus generum singulorum (naturarum singularum quae sunt in Christo), non pertineat ad contumeliam verae divinitatis, quod ad sacramentum fidei evangelicae sub dispensatione et causae et temporis et nativitatis et nominis praedicatur. 31. Liber decimus. Quaedam Scripturae verba haereticis specie tenus faventia. --Decimi vero libri eadem est ratio, quae fidei. Nam quia ex passionis genere et professione quaedam per stultae intelligentiae sensum ad contumeliam divinae in Domino Jesu Christo naturae virtutisque rapuerunt; ea ipsa demonstranda fuerunt, et ab his impiissime intellecta esse, et a Domino ad protestationem verae et perfectae in se majestatis esse memorata. Namque his sibi dictis, ut religiose impii sint, blandiuntur: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) ; ut longe a beatitudine atque incorruptione Dei sit, in cujus animam dominans metus tristitiae imminentis inciderit:", + "candidate_score": 0.688921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_75", + "psc_text": "1. Quod sufficiat Trinitatis notitia in baptismo tradita. --Sufficiebat credentibus Dei sermo, qui in aures nostras Evangelistae testimonio cum ipsa veritatis suae virtute transfusus est, cum dicit Dominus: Euntes nunc docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia quaecumque mando vobis: et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 19, 20) . Quid enim in eo de sacramento salutis humanae non continetur? aut quid est, quod sit reliquum aut obscurum? Plena sunt omnia ut a pleno, et a perfecto perfecta. Nam et verborum significationem, et efficientiam rerum, et negotiorum ordinem, et naturae intelligentiam comprehendunt. Baptizare jussit in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti, id est, in confessione et auctoris, et unigeniti, et doni. Auctor unus est omnium. Unus est enim Deus Pater, ex quo omnia; et unus Unigenitus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia;", + "candidate_score": 0.68882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.687808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_118", + "psc_text": "unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego in Patre (Joan. XIV, 28) . Unum igitur hoc est immobile fundamentum, una haec felix fidei petra Petri ore confessa, Tu es Filius Dei vivi (Matth. XVI, 17) , tanta in se sustinens argumenta veritatis, quantae perversitatum quaestiones et infidelitatis calumniae movebuntur. 24. Quae nostrae salutis causa Christus susceperit. --Jam in caeteris dispensatio voluntatis paternae est. Virgo, et partus, et corpus; postque crux, mors, inferi, salus nostra est. Humani (Haec citat cod. can. Eccl. Rom. c. 41) enim generis causa Dei filius natus ex virgine est et Spiritu sancto, ipso sibi in hac operatione famulante; et sua, Dei videlicet inumbrante", + "candidate_score": 0.687378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45_47", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_854", + "psc_text": "intelligeremus, adjecit, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum gloria quam habebam, antequam saeculum esset, apud te (Ibid. 5) . Qui manere Christum in natura Dei denegat, et inseparabilem esse atque indifferentem a solo Deo vero non credit; respondeat quae hujus petitionis sit ratio, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum. Quid enim causae est, ut eum Pater glorificet apud semetipsum? aut quae verbi hujus significatio est? quive significationis effectus est? Pater namque non eget gloria, nec se exinanierat de forma gloriae suae. Quomodo autem apud semetipsum glorificaturus est Filium, et ea gloria quam habuit apud eum ante mundi constitutionem? Sed apud eum habere qui sensus est? Non enim ait gloriam, quam habebam antequam saeculum esset, cum essem apud te; sed gloriam, quam habebam apud te. Esse enim apud te, consistentem significat: habere autem apud te, naturae sacramentum docet. Glorifica vero me apud te, non idem est quod", + "candidate_score": 0.686809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_719", + "psc_text": "Confessus enim unum Deum patrem ex quo omnia sunt, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia: quaero quid diversitatis attulerit, dicens ex 241 Deo omnia, et per Christum omnia (I Cor. VIII, 6)? Anne possit separabilis a se naturae et spiritus intelligi ex quo, et per quem omnia? Omnia enim per Filium ex nihilo substiterunt, et ad Deum ex quo omnia, ad Filium vero per quem omnia Apostolus retulit. Et non invenio quid differat, cum per utrumque opus sit virtutis ejusdem. Si enim ad universitatis substantiam proprium ac sufficiens creaturis esset quod ex Deo sunt; quid habuit necessitatis memorasse, quod quae ex Deo sunt, per Christum sint, nisi quod unum idem est, per Christum esse et ex Deo esse? Sed quemadmodum Dominum et Deum utrique eorum, ut mutuum esset, adscriptum est: ita ex quo et per quem relatum ad utrumque est, et ad demonstrationem unitatis utriusque, nec ad intelligentiam", + "candidate_score": 0.686037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_731", + "psc_text": "245 significavit in habendo: quia non humano modo ex compositis Deus est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, et aliud sit ipse qui habeat: sed totum quod est, vita est, natura scilicet perfecta et absoluta et infinita, et non ex disparibus constituta, sed vivens ipsa per totum. Quae cum qualis habetur, talis et data est, etsi nativitatem ejus intelligatur significare cui data est; non tamen diversitatem generis affert, cum talis data est, qualis et habetur. 44. Quo sensu filius hominis a Patre signatus. --Post hanc ergo tam multiplicem ac propriam demonstrandae in se paternae naturae significationem, usus hoc dicto est: Hunc enim Pater signavit Deus (Joan. VI, 27) . Signaculorum natura ea est, ut omnem impressae in se speciei explicent formam, et nihil minus ex eo in se habeant unde signentur: et dum totum accipiunt quod imprimitur, totum ex se praeferunt quidquid impressum est. Verum hoc (", + "candidate_score": 0.685724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_562", + "psc_text": "Pater faceret ad id, quod postea Filius facturus esset: sed cum natura Dei in naturam Dei substitisset, id est, ex Patre Filius natus esset; per virtutis ac naturae in se paternae conscientiam nihil ab se, nisi quod Patrem facientem vidisset, Filium facere posse testatus est: et cum unigenitus Deus paternae virtutis operationibus operaretur, tantum sibi ad faciendum praesumeret, quantum in conscientia sua esset, inseparabilem a se Dei patris, quam per legitimam nativitatem obtinebat, posse naturam. Non enim corporalibus modis Deus videt, sed visus ei omnis in virtute naturae est. 18. Dum EADEM OMNIA facit, non alius; dum SIMILITER, alius est. --Denique subjecit: Omnia enim quaecumque facit Pater, eadem et Filius facit similiter (Ibidem). Similiter illud ad significationem nativitatis adjecit: omnia vero et eadem ad ostendendae naturae veritatem locutus est. In his enim, quae et quaecumque et eadem sunt, nec diversitas potest esse, nec reliquum. Atque ita in natura eadem est,", + "candidate_score": 0.685688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.684657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85_87", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ; vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto . Tiguri 10 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_218", + "psc_text": "est confirmare vos secundum Evangelium meum et praedicationem Jesu Christi, secundum revelationem sacramenti temporibus saecularibus taciti, manifestati autem nunc per Scripturas propheticas secundum praeceptum aeterni Dei, in obedientiam fidei in omnes gentes cogniti, soli sapienti Deo per Jesum Christum, cui gloria in saecula saeculorum (Rom. XVI, 25 et seqq.) . Tum quod solus innascibilis, et quod solus verus 76 sit, quia Esaias dixerit (LXV, 16): Benedicent te Deum verum. Quodque id ipsum contestatus sit Dominus in Evangeliis dicens: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) . Tum quia solus bonus, ne quid sit bonitatis in Filio, quia per eum dictum sit: Nemo est bonus nisi unus Deus (Marci X, 18). Tum quod solus potens sit; quia Paulus dixerit: Quem temporibus suis ostendet nobis beatus et solus potens: Rex regum, et Dominus dominantium (I Tim. VI, 15) . Tum", + "candidate_score": 0.684568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1128", + "psc_text": "Deus et propria et communi ratione Christi est pater. --Ipse autem, universitatis nostrae in se continens ex carnis assumptione naturam, erat quod nos sumus, neque amiserat esse quod manserat; habens ex nativitate tunc, et ex constitutione nunc, Deum patrem. Secundum constitutionem nunc, quia ex patre Deo omnia. Omnibus enim Deus pater est, dum ex eo et in eo omnia sunt. Sed unigenito Deo, quia Verbum caro factum est, non hinc tantum pater est: pater enim est ad id, quod in principio apud Deum erat Deus Verbum. Sed cum Verbum caro factum est; manet et in Verbi Dei nativitate, et in carnis constitutione quod pater est. Pater enim omnis carnis est Deus; sed non secundum quod Verbo Deo pater est. Verbum autem Deus, neque Verbum esse desiit, neque caro non fuit. Nam Verbum, quod caro factum est et habitavit in nobis, neque dum habitat non vere Verbum est, neque dum Verbum", + "candidate_score": 0.683804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_730", + "psc_text": "sermonem, quantum comprehendere ad sentiendum naturae nostrae possit infirmitas. Namque cum superius increpatus a Judaeis fuisset, cur se aequalem Deo, filium se Dei profitendo, fecisset (Joan., V, 18); responderat omnia se, quae faceret Pater, facere (Ibid., 19 et seqq.); et omne se a Patre adeptum esse judicium; etiam se, ut Patrem, honorandum. Et in his omnibus, professus ante se filium, Patri exaequaverat honore, potestate, natura. Dehinc dixerat, ut Patrem vitam in se habere, ita eum Filio vitam in se habendam dedisse (Ibid., 26): in quo significaverat naturae ejusdem per sacramentum nativitatis unitatem. Per id enim, quod habet Pater, ipsum illum 245 significavit in habendo: quia non humano modo ex compositis Deus est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, et aliud sit ipse qui habeat: sed totum quod est, vita est, natura scilicet perfecta et absoluta et infinita, et non ex disparibus constituta, sed vivens ipsa per totum.", + "candidate_score": 0.683206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_518", + "psc_text": "patrem dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Nativitas autem, sicut et aequalitas, nec solum patitur, nec diversum. Ex eo ipso sermone, quem tunc Christus ad Judaeos habuit, illius ex Deo nativitatem simul et paternae naturae unitatem demonstrari pluribus evincit: naturae quidem unitatem, dum operatur quod Pater. dum omnia eademque facit, dum una utriusque in mortuis vivificandis potestas, unus honor, una injuria, dum denique omne judicium habet; nativitatem vero, dum filium sese vocitare non desinit, dum ita agit quod Pater, ut tamen non ab se, ita eadem, ut tamen similiter, ita judicium omne habet, ut tamen a Patre sit acceptum. Quod quidem confirmatur tum ex Judaeorum intelligentia, qui Christum his dictis se vere Dei filium vereque Deum praedicare intellexerunt, tum ex ipsius Christi responsis, quibus non se male intellectum retulit, sed inique non creditum, cum dictorum fidem opera facerent. Postremo ex iis, quae Christus a Philippo ut Patrem sibi ostenderet rogatus", + "candidate_score": 0.682987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1131", + "psc_text": "fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere, quia sermo est destinatus ad fratres: ne ad divinitatis contumeliam reputaretur, quod ad sacramentum pietatis praedicabatur; cum communio ad eum nostra, qua pater nobis et sibi pater est, et Deus nobis et sibi Deus est, secundum dispensationem carnis exsisteret, fratribus nobis ad eum nativitate corporis deputandis. Nemo igitur ambigit, Deum patrem esse etiam Deum Domini nostri Jesu Christi: sed haec pia nostra professio non patet ad impietatis occasionem. Deus ejus est: non idcirco, ut diversi ab eo generis Deus sit. Sed quia ex Patre Deus natus est, et ex dispensatione servus est; habeat et patrem, dum ex eo Deus est;", + "candidate_score": 0.682934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_753", + "psc_text": "corporaliter in eo manens divinitas naturae in eo Dei ex Deo significat veritatem; dum in eo Deus est, non aut per dignationem aut per voluntatem, sed per generationem verus et totus corporali secundum se plenitudine manens; dum quod ipse est, id etiam per nativitatem Dei in Deum natum est; neque diversum aut differens aliquid in Deo est, quam id quod corporaliter habitet in Christo; et quidquid inhabitet corporaliter, id ipsum secundum divinitatis est plenitudinem: quid humana sectaris? 253 quid inanium deceptionum doctrinis inhaeres? quid mihi affers unanimitatem, concordiam, creaturam? Plenitudo divinitatis in Christo est corporaliter. 55. Alius habitans, alius habitatio; perfectus uterque Deus. --Tenuit autem etiam in hoc Apostolus fidei suae legem, ut corporaliter in Christo inhabitare plenitudinem divinitatis doceret: ne ad unionem impiam fidei sermo decideret, nec ad alterius naturae intelligentiam furor irreligiosus erumperet. Habitans enim in Christo plenitudo divinitatis corporaliter, nec singularis nec separabilis est: dum nec se", + "candidate_score": 0.682787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_44_46", + "bdc_text": "Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_864", + "psc_text": "cum post nativitatem hominis glorificatus in homine, in naturae suae rursum gloriam clarescit; in se eum Deus clarificat, cum in naturae paternae gloriam, ab ea per dispensationem evacuatus, assumitur. 42. Non alia Patris et Filii gloria. Vita non est Deum nosse sine Christo, qui et Deus verus est. --Concludit autem audacissimum impietatis tuae furorem apostolica fides, ne quo licentia liberae intelligentiae evageris, cum ait: Et omnis lingua confitebitur, quia Dominus Jesus in gloria Dei patris (Philip. II, 11) . Quem enim in sese Pater glorificavit, in ejus gloria confitendus est. Et qui in Patris gloria confitendus est, et quem in se Pater glorificavit, in his sine dubio intelligendus est esse, quibus Pater est; cum et in se eum glorificaverit, et in gloria ejus sit confitendus. Non enim hic nunc tantummodo in gloria Dei est, sed in gloria Dei patris est. Neque glorificavit gloria exteriore, sed glorificavit in sese. In eam", + "candidate_score": 0.681912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_74_76", + "bdc_text": "Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 . cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.679907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_44_46", + "bdc_text": "Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.679819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_63_65", + "bdc_text": "De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico . Exposui tibi olim , chare Laeli , scripta ad te epistola , quatenus liceat scrutari scripturas et quaerere in religionis negotio , nec aliter hodie sentio . Nemo vero eripit tibi libertatem modeste quaerendi discendique , nemo rursus probat aut probare potest , si tu vel alius cogitationes aut tentationes potius suas et pravas et offensione plenas efferat ubivis temere , non observato delectu temporis , locorum et personarum , imo has tueatur usque ad clamores et rixas. \" Corrumpunt , inquit apostolus , \"mores bonos colloquia prava. \"", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.679404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_629", + "psc_text": "et loqui et operari docuerat; perfectae hujus unitatis fidem statuit, dicens: Sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter opera ipsa credite (Ibid., 11) . Pater operatur in Filio; sed et Filius opus Patris operatur. 41. Nativitatis et naturae suae divinae fidem poscit Christus. Unigenito proprium est inesse simul et subsistere. --Ne ergo per virtutis efficientiam, et non per naturae quae secundum nativitatem est proprietatem, Pater in Filio et operari crederetur et loqui; ait: Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me (Ibid., 11) . Quid est istud, rogo: Credite mihi? Certe ad id refertur quod dictum est: Ostende nobis Patrem. Fides confirmatur ex credendi praecepto, et ea fides quae Patrem sibi ostendi poposcerat. Non enim suffecerat dixisse: Qui me vidit, vidit et Patrem, nisi intelligentiam nostram eo usque protenderet, ut cum", + "candidate_score": 0.679201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_723", + "psc_text": "O dignus ille magnorum et coelestium arcanorum conscientia, et assumptus secretorum divinorum electusque particeps, ea ipsa illiciti eloquii silentio necessario tacens, et vere Apostolus Christi, quali humanae perversitatis ingenia absoluti sermonis sui praedicatione conclusit, unum Patrem Deum, et unum Dominum Jesum Christum confitendo; ut inter haec nec duos quisquam possit praedicare, neque unicum: cum tamen qui non unicus est, non in duos proficeret; nec qui duo non sunt, solitarius posset intelligi; et inter haec perfectam Christi nativitatem pater demonstratus ostenderet! 40. Haereticis nec fides, nec spes, nec baptisma. --Extendite nunc vibratas sibilis linguas, haeretici serpentes, sive Sabelli, sive Photine, sive qui nunc creaturam esse unigenitum Deum praedicatis. Audiet unum Deum patrem, quisquis negat filium: quia cum Pater non nisi per filium pater sit, Filius 243 per id significatur in Patre. Qui vero unitatem naturae indifferentis Filio adimit, cognoscat unum Dominum Jesum Christum. Nisi enim per unitatem Spiritus unus est Dominus,", + "candidate_score": 0.678747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_898", + "psc_text": "in gloria Dei Patris. Si igitur donantis auctoritate Pater major est, numquid per doni confessionem minor Filius est? Major itaque donans est; sed minor jam non est, cui unum esse donatur. Si non hoc donatur Jesu, ut confitendus sit in gloria Dei patris; minor Patre est. Si autem in ea gloria donatur ei esse, qua Pater est; habes et in donantis auctoritate quia major est, et in donati confessione quia unum sunt. Major itaque Pater Filio est: et plane major, qui tantum donat esse, quantus ipse est; cui innascibilitatis esse imaginem sacramento nativitatis impertit, quem ex se in formam suam generat, quem rursum de forma servi in formam Dei renovat; quem in gloria sua secundum Spiritum Christum Deum natum, donat rursum esse in gloria sua secundum carnem Jesum Christum Deum mortuum. Causam igitur ostendit, cur si eum diligerent, gauderent quod ad Patrem vadit, quia Pater major esset. 55. Quo sensu", + "candidate_score": 0.678595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_726", + "psc_text": "non divisio; et filius est, non adoptio; et Deus est, non creatio. Neque alterius generis Deus est, sed Pater et Filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprietate esset aliena. Tenet hanc itaque manentis in Patre Filii et Patris in Filio fidem, unum Deum patrem et unum Dominum Christum sibi esse Apostolus praedicans: cum in Domino Christo et Deus esset, et in Deo patre esset et Dominus; et unum esset uterque quod Deus est, et unum esset uterque quod Dominus est: quia imperfectum et Deo, nisi Dominus sit, et Domino intelligatur esse, nisi Deus sit. Atque ita cum uterque unus est, et unus significatur in utroque, et non est uterque sine uno; non excedit evangelicam praedicationem Apostolus docens, nec loquens in Paulo Christus diversus ab his est ( post adscensionem in coelum ) quae corporeus in mundo manens locutus est. 42. Filius hominis vitam", + "candidate_score": 0.678524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_44_46", + "bdc_text": "Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1178", + "psc_text": "ut quod loquente Paulo Christus locutus est, id ante Paulum Christus ipse sit jam locutus. 42. De filii hominis gloria. --Dispensationem itaque gloriae hujus Apostolis suis absoluta verborum significatione demonstrans ait: Nunc glorificatus est filius hominis, et Deus glorificatus est in eo. Si Deus glorificatus est in eo, et Deus glorificavit eum in se, et Deus protinus glorificavit eum (Joan. XIII, 31 et 32) . Habemus primum gloriam filii hominis, deinde in filio hominis Dei gloriam, in eo quod dictum est: Nunc honorificatus est filius hominis, et Deus honorificatus est in eo. Hoc enim primum spectat ad corporis gloriam, quae ex naturae divinae consociatione gloriam mutuaretur. Succedit deinde gloriae plenioris profectus, ex incremento indultae jam corpori gloriae capessendus: Si Deus honorificatus est in eo, et Deus honorificavit eum in se, et Deus protinus honorificavit eum (Joan., XIII. 32) . Per hoc enim glorificavit eum Deus in se, quia jam in", + "candidate_score": 0.678401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "VI, 4) : et quomodo apostolica fides principalis immemor est facta mandati, ut 184 Deum Christum confiteretur, cum in unius Dei esset confessione vivendum? Sed Apostolus totius sacramenti fidem per virtutem resurrectionis intelligens, cum frequenter audisset: Ego et Pater unum sumus; et: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; et: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. X, 30; XVI, 15; XIV, 11) : jam sine fidei periculo naturae nomen confessus est: quia ab unius Dei patris professione religio non excideret Deum confessa Dei filium, cum in filio Dei non nisi paternae naturae veritas crederetur; nec sub alterius Dei impia confessione fides naturae periclitaretur unius, quia non alterius Dei naturam perfecta Dei nativitas attulisset. Veritatem igitur evangelici sacramenti Thomas intelligens, Dominum suum et Deum suum esse confessus est. Non hic honoris est nomen, sed naturae confessio est: rebus enim ipsis atque virtutibus Deum credidit. Et Dominus professionis hujus religionem non", + "candidate_score": 0.677696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_217", + "psc_text": "speciem veritatis secundum pravitatem interpretantium praestatura. 8. Scripturae quibus simplices decipiunt Ariani. --Conantur enim, sola Dei Patris divinitate celebrata, Filio auferre quod Deus est; quia scriptum sit: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est est (Deut. VI, 4) . Et id ipsum ad legis doctorem, interrogantem quod praeceptum maximum esset in lege, Domino dicente: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Marci XII, 29). Et rursum Paulo ita praedicante: Unus enim Deus, et unus Mediator Dei et hominum (I Tim. II, 5) . Tum quod solus sapiens sit, ne quid sapientiae Filio relinquatur, secundum Apostoli dictum: Ei autem, qui potens est confirmare vos secundum Evangelium meum et praedicationem Jesu Christi, secundum revelationem sacramenti temporibus saecularibus taciti, manifestati autem nunc per Scripturas propheticas secundum praeceptum aeterni Dei, in obedientiam fidei in omnes gentes cogniti, soli sapienti Deo per Jesum Christum, cui gloria in saecula saeculorum (Rom. XVI, 25 et seqq.) .", + "candidate_score": 0.677508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_892", + "psc_text": "erat, quem gestis suis docebat; neque homo, in cujus habitu repertus est, non manebat. 52. Pater in Filio visus. --Et idcirco in hoc eodem superiore sermone, naturae sibi cum Patre unitatem contestatus dixerat: Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9) ; et, Pater in me, et ego in Patre (Joan. X, 38) . Quae utique differentiam non habent ex aequalitate naturae; cum contemplatio Filii visum compenset et Patrem, et unus in uno manens unum non discernat ab uno. Ac ne per corporalem contemplationem referre ex se paternae contemplationis visum existimaretur, subjecerat: Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me: sin autem, vel propter opera credite (Joan. XIV, 11 et 12) : ut cum virtus naturae res esset, et operatio ipsa virtutis sit potestas; per virtutis potestatem, naturae in se paternae unitas nosceretur: cum in quantum se quisquam Deum cognovisset in virtute naturae, in tantum Deum Patrem", + "candidate_score": 0.676925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25_27", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua : \"Ego modis omnibus probarem \" etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_917", + "psc_text": "nescit, jam non omnes in eo scientiae thesauri sunt: diem non ignorat, omnes in se scientiae thesauros continens. Sed meminisse nos convenit, 307 occultos in eo istos scientiae thesauros esse, neque idcirco, quia occulti sint, non inesse: cum per id, quod Deus est, in eo insint; per id vero quod sacramentum est, occultantur. Non occultum autem, neque ignoratum nobis est sacramentum Dei Christi, in quo absconsi omnes scientiae thesauri sunt. Et quia sacramentum ipse est; videamus an in his, quae nescit, ignorans sit. Si enim in caeteris professio ignorandi non habet nesciendi intelligentiam; ne nunc quidem quod nescit ignorat. Nam cum ignoratio ejus, secundum quod omnes thesauri in eo scientiae latent, dispensatio potius quam ignoratio sit; habes causam ignorandi sine intelligentia nesciendi. 63. Deus qui nescire aut jam scire quid dicatur. --In omnibus enim, quae ignorare se Deus loquitur, ignorantiam quidem profitetur, sed ignoratione tamen non detinetur: dum ad id", + "candidate_score": 0.676219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_65", + "psc_text": "sapientiae hebetudine invalescens, de Domino Jesu ratione se putet dicere: Erat quando non erat, et, Non fuit ante quam nasceretur, et, De non exstantibus factus est: ut quia nativitas eam videatur afferre causam, ut esset qui non erat, et cum non exsisteret nasceretur; per id quoque unigenitum Deum sensui temporum subdant: (quasi vero non fuisse eum aliquando, fides ipsa et 23 ratio nativitatis ostendat) atque ideo ex eo quod non fuit, natum esse dicant, quia nativitas praestet esse quod non fuit. Sed nos apostolicis atque evangelicis testimoniis semper Patrem, semper Filium praedicantes, non post aliqua Deum omnium, sed ante omnia esse docebimus: neque incidere in eum irreligiosae hujus intelligentiae temeritatem, ut de non exstantibus nasceretur, et non fuerit ante quam natus sit; sed ita semper fuisse, ut et natum praedicemus; ita vero natum esse, ut semper fuisse manifestemus: sitque in eo non innascibilitatis exceptio, sed nativitatis aeternitas; quia et nativitas", + "candidate_score": 0.676154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_118", + "psc_text": "unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego in Patre (Joan. XIV, 28) . Unum igitur hoc est immobile fundamentum, una haec felix fidei petra Petri ore confessa, Tu es Filius Dei vivi (Matth. XVI, 17) , tanta in se sustinens argumenta veritatis, quantae perversitatum quaestiones et infidelitatis calumniae movebuntur. 24. Quae nostrae salutis causa Christus susceperit. --Jam in caeteris dispensatio voluntatis paternae est. Virgo, et partus, et corpus; postque crux, mors, inferi, salus nostra est. Humani (Haec citat cod. can. Eccl. Rom. c. 41) enim generis causa Dei filius natus ex virgine est et Spiritu sancto, ipso sibi in hac operatione famulante; et sua, Dei videlicet inumbrante", + "candidate_score": 0.674963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.674215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_546", + "psc_text": "sicut superius in Moyse deo et in cognominatis diis per appellationem nomen adjectum sit; hic autem res significata substantiae est, cum dicitur, Deus erat. Esse enim non est accidens nomen, sed subsistens veritas, et manens causa, et naturalis generis proprietas. 12. Thomas eum confitetur Deum, illaesa Dei unius fide. Thomas Deum natura profitetur. Neque hoc nomen recusat Christus. --Et videamus an hanc Evangelistae praedicationem, apostoli Thomae confessio consequatur, cum ait, Dominus meus et Deus meus (Joan, XX, 28). Deus igitur suus est, quem Deum confitetur. Et certe dictum non ignorabat a Domino: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) : et quomodo apostolica fides principalis immemor est facta mandati, ut 184 Deum Christum confiteretur, cum in unius Dei esset confessione vivendum? Sed Apostolus totius sacramenti fidem per virtutem resurrectionis intelligens, cum frequenter audisset: Ego et Pater unum sumus; et: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; et: Ego", + "candidate_score": 0.673802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_72_74", + "bdc_text": "Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones . In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_703", + "psc_text": "sancto an perverso spiritu quis loquatur: vel per genera linguarum, ut in signum dati Spiritus sancti linguarum sermo donetur (I Cor. XIV, 6): vel in interpretatione linguarum, ne ignoratione fides audientium periclitetur, cum linguam ignorantibus linguae interpretator absolvit. In his igitur omnibus ad utilitatem unicuique divisis manifestatio Spiritus est, per has scilicet datae unicuique 235 utilitatis admirationes dono Spiritus non latente. 31. Haec dona alius atque alius largitur, et tamen unus Spiritus. --Tenuit autem beatus apostolus Paulus in hoc difficillimo ad humanam intelligentiam coelestium sacramentorum mysterio, et absolutam demonstrationem et sollicitam cautelam, ut per Spiritum et in Spiritu dari haec divisionum dona monstraret (non enim idipsum est per Spiritum, et in Spiritu dari): quia datio doni, quae obtinetur in Spiritu, haec tamen indulta per Spiritum sit. Consummat autem has dationum divisiones hoc modo: Haec autem omnia operatur unus et idem Spiritus, dividens unicuique sicut vult (I Cor. XII, 11) .", + "candidate_score": 0.673674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_630", + "psc_text": "(Ibid., 11) . Quid est istud, rogo: Credite mihi? Certe ad id refertur quod dictum est: Ostende nobis Patrem. Fides confirmatur ex credendi praecepto, et ea fides quae Patrem sibi ostendi poposcerat. Non enim suffecerat dixisse: Qui me vidit, vidit et Patrem, nisi intelligentiam nostram eo usque protenderet, ut cum Patrem nosceremus in Filio, Filium tamen esse meminissemus in Patre: ne transfusio potius alterius in alterum existimaretur, quam per generationem nativitatemque unitas ejusdem in utroque naturae. Credi itaque sibi Dominus vult, ne forte per 209 assumpti hominis dispensationem fidei conscientia periclitetur. Certe si quid afferat ambiguitatis caro, et corpus, et passio: vel operibus credatur, Deum in Deo esse, et ex Deo Deum esse, unum eos esse: dum naturae virtute uterque in se est, et neuter sine altero est: dum et Pater nihil ex suis amittit in Filio, et Filius totum sumit ex Patre quod filius est. Non est corporalium naturarum", + "candidate_score": 0.672339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_854", + "psc_text": "intelligeremus, adjecit, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum gloria quam habebam, antequam saeculum esset, apud te (Ibid. 5) . Qui manere Christum in natura Dei denegat, et inseparabilem esse atque indifferentem a solo Deo vero non credit; respondeat quae hujus petitionis sit ratio, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum. Quid enim causae est, ut eum Pater glorificet apud semetipsum? aut quae verbi hujus significatio est? quive significationis effectus est? Pater namque non eget gloria, nec se exinanierat de forma gloriae suae. Quomodo autem apud semetipsum glorificaturus est Filium, et ea gloria quam habuit apud eum ante mundi constitutionem? Sed apud eum habere qui sensus est? Non enim ait gloriam, quam habebam antequam saeculum esset, cum essem apud te; sed gloriam, quam habebam apud te. Esse enim apud te, consistentem significat: habere autem apud te, naturae sacramentum docet. Glorifica vero me apud te, non idem est quod", + "candidate_score": 0.672296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45_47", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.67195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.671439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46_48", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 . et alii .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_854", + "psc_text": "intelligeremus, adjecit, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum gloria quam habebam, antequam saeculum esset, apud te (Ibid. 5) . Qui manere Christum in natura Dei denegat, et inseparabilem esse atque indifferentem a solo Deo vero non credit; respondeat quae hujus petitionis sit ratio, Et nunc glorifica me tu Pater apud temetipsum. Quid enim causae est, ut eum Pater glorificet apud semetipsum? aut quae verbi hujus significatio est? quive significationis effectus est? Pater namque non eget gloria, nec se exinanierat de forma gloriae suae. Quomodo autem apud semetipsum glorificaturus est Filium, et ea gloria quam habuit apud eum ante mundi constitutionem? Sed apud eum habere qui sensus est? Non enim ait gloriam, quam habebam antequam saeculum esset, cum essem apud te; sed gloriam, quam habebam apud te. Esse enim apud te, consistentem significat: habere autem apud te, naturae sacramentum docet. Glorifica vero me apud te, non idem est quod", + "candidate_score": 0.671172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_610", + "psc_text": "dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter opera ipsa credite. Non nos in erratica atque in invia deducit ille qui via est, neque illudit per falsa qui veritas est, neque in mortis relinquit errore qui vita est. Et quia haec benigna ad salutem nostram dispensationis suae nomina ipse constituit, ut nos tanquam via in veritatem deduceret, et veritas constitueret in vita; cognoscendum est, quod illud obtinendae vitae sacramentum esse demonstret. Nemo venit ad Patrem nisi per me (Joan. XIV, 6) . Iter ad Patrem per Filium est. Et quaerendum est utrum hoc per doctrinae admonitionem, an per naturae fidem sit: quia videri possumus per doctrinam Filii potius", + "candidate_score": 0.670211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_59_61", + "bdc_text": "Iniquum videbatur aliquando Augustino vi et non solo verbo dei cohercere haereticos ; tandem vero variis exercitatus casibus re ipsa didicit salubriter vim adhiberi . Non viderunt ipsi Lutherani aliquando cohercendos et puniendos esse sectarios ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_77", + "psc_text": "usus in munere. 2. Plura de ea disserere cogit haereticorum vitium. --Sed compellimur haereticorum et blasphemantium 27 vitiis, illicita agere, ardua scandere, ineffabilia eloqui, inconcessa praesumere. Et cum sola fide expleri quae praecepta sunt oporteret, adorare videlicet Patrem, et venerari cum eo Filium, sancto Spiritu abundare; cogimur sermonis nostri humilitatem ad ea quae inenarrabilia sunt extendere, et in vitium vitio coartamur alieno: ut quae contineri religione mentium oportuissent, nunc in periculum humani eloquii proferantur. 3. Haeresis e Scriptura perperam intellecta nascitur. --Exstiterunt enim plures, qui coelestium verborum simplicitatem pro voluntatis suae sensu, non pro veritatis ipsius absolutione susciperent, aliter interpretantes quam dictorum virtus postularet. De intelligentia enim haeresis, non de Scriptura est: et sensus, non sermo fit crimen. Numquid corrumpi veritas potest? Cum patris nomen auditur, numquid natura filii non continetur in nomine? Numquid Spiritus Sanctus non erit, qui nuncupatur? Neque enim in Patre potest non esse quod pater est,", + "candidate_score": 0.668928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_716", + "psc_text": "unum sumus (Joan, X, 30), dum utrumque unum profitetur, unum utrumque sic significat, non ad solitudinem singularis, sed ad spiritus unitatem: quia unus Deus Pater et unus Christus Dominus, cum uterque et Dominus et Deus sit, 240 duos tamen in fide nostra nec deos patiuntur esse nec dominos. Unus igitur uterque est: et unus cum sit uterque non solus est. Nec loqui sacramentum fidei nisi apostolica voce poterimus. Unus est enim Deus, et unus est Dominus: et per id, quod unus est Deus et unus est Dominus, in Deo demonstratur et Dominus, sicut et Deus demonstratur in Domino. Non tenes unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos", + "candidate_score": 0.668769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_609", + "psc_text": "33. Iter ad Patrem per Filium: qui hoc intelligatur. --Non incertam aut dubiam Dominus tanti sacramenti doctrinam reliquit, nec nos in ambiguae intelligentiae deseruit errore. Et audiamus eum omnem fidei hujus cognitionem Apostolis revelantem: ait enim (Joan. XIV, 6, et seqq.): Ego sum via et veritas et vita: nemo venit ad Patrem, nisi per me. Si scitis me, et Patrem meum scitis: et a modo scietis eum, et vidistis eum. Ait illi Philippus: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit ei Jesus: Tanto tempore vobiscum sum, et non nostis me? Philippe, qui vidit me, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater 203 in me est? Verba, quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua. Credite mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me. Sin autem, vel propter", + "candidate_score": 0.66867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_64_66", + "bdc_text": "Exposui tibi olim , chare Laeli , scripta ad te epistola , quatenus liceat scrutari scripturas et quaerere in religionis negotio , nec aliter hodie sentio . Nemo vero eripit tibi libertatem modeste quaerendi discendique , nemo rursus probat aut probare potest , si tu vel alius cogitationes aut tentationes potius suas et pravas et offensione plenas efferat ubivis temere , non observato delectu temporis , locorum et personarum , imo has tueatur usque ad clamores et rixas. \" Corrumpunt , inquit apostolus , \"mores bonos colloquia prava. \" Idem :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.668567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_117", + "psc_text": "Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Ibid., 10) . Existant novelli apostolatus, sed ab antichristo, praedicatores, omni contumelia Dei filium illudentes: et audiant, Ego de Patre exivi (Joan. XVI, 28) ; et, Filius in Patris sinu (Joan. I, 18) ; et, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) . Et postremo una cum Judaeis irascantur, quod Christus proprium sibi patrem Deum confitens, aequalem se Deo fecerit: et una cum iis audiant, Vel operibus meis credite, quia Pater in me, et ego", + "candidate_score": 0.666709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_651", + "psc_text": "quod sunt non differret in genere: tamen ipsis hoc Domini nostri professionibus placuit ostendi, qui cum frequenter fidei ac spei nostrae Deum unum intimasset, ut sacramentum unius Dei se 217 quoque Deo professo probatoque firmaret dixit: Ego et Pater unum sumus: et, Si scitis me, scitis et Patrem meum: et, Qui me vidit, vidit et Patrem: et, Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua: et, Credite mihi, quia Pater in me, et ego in Patre: sin autem vel propter opera ipsa credite (Joan. X, 30; XIV, 7; Ibid. 9, 10, 11, 12) . Nativitatem suam in nomine patris expressit, cognosci Patrem in se cognito docet. Unitatem naturae fatetur, cum Pater in se viso videtur. Inseparabilem se a Patre testatur, cum in manente in se manet Patre. Fiduciam conscientiae tenet, cum his dictis suis credi postulat ex operatione virtutis. Atque ita in hac perfectae nativitatis beatissima fide, vitium omne,", + "candidate_score": 0.666139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_893", + "psc_text": "Pater in me: sin autem, vel propter opera credite (Joan. XIV, 11 et 12) : ut cum virtus naturae res esset, et operatio ipsa virtutis sit potestas; per virtutis potestatem, naturae in se paternae unitas nosceretur: cum in quantum se quisquam Deum cognovisset in virtute naturae, in tantum Deum Patrem cognosceret in potestate naturae: et cum tantus, quantus est Pater, Filius videndum in se Patrem praestaret in gestis, indifferens per id Pater a Filio nosceretur, per intelligentiam indifferentis pro potestate naturae. 53. Cur, et quod salva naturae aequalitate dixit Christus, Pater major me est.--Impleturus itaque unigenitus Deus carnis dispensationem, et acceptae formae servilis sacramentum consummaturus, usus est demonstrandae fidei nostrae professione, dicens: Audistis quoniam dixi vobis, Vado, et venio ad vos. Si diligeretis me, gauderetis quoniam vado ad Patrem; quia Pater major me est (Joan. XIV, 28) . His itaque, quae ad naturam divinitatis spectant, explicitis hoc eodem superiore sermone,", + "candidate_score": 0.666043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_917", + "psc_text": "nescit, jam non omnes in eo scientiae thesauri sunt: diem non ignorat, omnes in se scientiae thesauros continens. Sed meminisse nos convenit, 307 occultos in eo istos scientiae thesauros esse, neque idcirco, quia occulti sint, non inesse: cum per id, quod Deus est, in eo insint; per id vero quod sacramentum est, occultantur. Non occultum autem, neque ignoratum nobis est sacramentum Dei Christi, in quo absconsi omnes scientiae thesauri sunt. Et quia sacramentum ipse est; videamus an in his, quae nescit, ignorans sit. Si enim in caeteris professio ignorandi non habet nesciendi intelligentiam; ne nunc quidem quod nescit ignorat. Nam cum ignoratio ejus, secundum quod omnes thesauri in eo scientiae latent, dispensatio potius quam ignoratio sit; habes causam ignorandi sine intelligentia nesciendi. 63. Deus qui nescire aut jam scire quid dicatur. --In omnibus enim, quae ignorare se Deus loquitur, ignorantiam quidem profitetur, sed ignoratione tamen non detinetur: dum ad id", + "candidate_score": 0.664938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_454", + "psc_text": "hac voce est, sed et apostoli non fuerunt hujus testimonii auctoritate privandi. Eadem de coelo ad eos vox adest: sed accipiunt plus Joanne. Joannes enim jam ab utero prophetans non eguit hac voce: Hunc audite. Audiam plane: nec quemquam praeter hunc audiam, nisi eum qui audierit ut doceret. Si nullum aliud Patris de Filio testimonium exstat in libris, quam quod hic filius suus sit: testimonii hujus veritas est, ut opera ipsa Patris, quae gerit, veritatem testimonii hujus affirment. Quid infertur hodie calumniae, ut adoptio nominis sit, ut mendax Deus sit, ut nomina inania sint? Testatus est Pater de Filio, operibus suis Filius testimonio se Patris exaequat: cur non videatur esse in eo, id est filii veritas quae dicitur et probatur? Non est per Deum patrem filii nomen in Christo ex adoptione bonitatis: neque sanctitate meruit hoc nomen, sicut plures post confessionem 153 fidei Dei filii sunt. Proprietatis enim in his", + "candidate_score": 0.664811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.664764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "VI, 4) : et quomodo apostolica fides principalis immemor est facta mandati, ut 184 Deum Christum confiteretur, cum in unius Dei esset confessione vivendum? Sed Apostolus totius sacramenti fidem per virtutem resurrectionis intelligens, cum frequenter audisset: Ego et Pater unum sumus; et: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; et: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. X, 30; XVI, 15; XIV, 11) : jam sine fidei periculo naturae nomen confessus est: quia ab unius Dei patris professione religio non excideret Deum confessa Dei filium, cum in filio Dei non nisi paternae naturae veritas crederetur; nec sub alterius Dei impia confessione fides naturae periclitaretur unius, quia non alterius Dei naturam perfecta Dei nativitas attulisset. Veritatem igitur evangelici sacramenti Thomas intelligens, Dominum suum et Deum suum esse confessus est. Non hic honoris est nomen, sed naturae confessio est: rebus enim ipsis atque virtutibus Deum credidit. Et Dominus professionis hujus religionem non", + "candidate_score": 0.664413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed si de re loqueris , quae verbis illis Latinis exprimitur , absque omni controversia est eam utique tradi et diserte quidem in libris apostolorum , ac id te prorsus agnoscere sat scio . Ego olim contra Cochlaeum demonstravi ipsas res scripturis diserte doceri et aequipollentes in iis inveniri . Cum ergo convenit viris bonis de re aliqua , sane de vocibus , quales illae sint , nihil altercantur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_703", + "psc_text": "sancto an perverso spiritu quis loquatur: vel per genera linguarum, ut in signum dati Spiritus sancti linguarum sermo donetur (I Cor. XIV, 6): vel in interpretatione linguarum, ne ignoratione fides audientium periclitetur, cum linguam ignorantibus linguae interpretator absolvit. In his igitur omnibus ad utilitatem unicuique divisis manifestatio Spiritus est, per has scilicet datae unicuique 235 utilitatis admirationes dono Spiritus non latente. 31. Haec dona alius atque alius largitur, et tamen unus Spiritus. --Tenuit autem beatus apostolus Paulus in hoc difficillimo ad humanam intelligentiam coelestium sacramentorum mysterio, et absolutam demonstrationem et sollicitam cautelam, ut per Spiritum et in Spiritu dari haec divisionum dona monstraret (non enim idipsum est per Spiritum, et in Spiritu dari): quia datio doni, quae obtinetur in Spiritu, haec tamen indulta per Spiritum sit. Consummat autem has dationum divisiones hoc modo: Haec autem omnia operatur unus et idem Spiritus, dividens unicuique sicut vult (I Cor. XII, 11) .", + "candidate_score": 0.663333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_579", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Manus Filii, manus Patris est. Non enim degenerat per nativitatem natura, ne eadem sit: neque rursum quia eadem est intelligentiam nativitatis offendit, quia nativitas nihil in se admittit alienum. Ut vero per corporalem significationem virtutem possis ejusdem nosse naturae, commemorata est Filii manus manus Patris; quia natura et virtus Patris esset in Filio. Postremo ut per sacramentum nativitatis veritatem naturae indifferentis agnosceres; dictum est: Ego et Pater unum sumus: ut quod unum sunt, nec diversum nec solitarium crederetur, non alia in utroque per nativitatis et generationis proprietatem exsistente natura. 23. Ariani in Christum Judaeis iniquiores. --Manet, quantum intelligi licet, mentium vesanarum voluntas, cessante licet voluntatis effectu: et malignum animum malevolentiae studium, absistente mali operis occasione, non deserit. Nunc enim haereticorum furor, jam Domino in coelis sedente, quia exemplo Judaeorum in crucem agere non possunt, pari tamen infidelitate hoc eum quod est", + "candidate_score": 0.66103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_209", + "psc_text": "et hic filius sit; dehinc liberalitatem in dignitate, quia sicut dii plures sunt, ita et hic Deus sit: indulgentiore tamen in eo et adoptionis et nuncupationis affectu, ut et prae ca eteris sit adoptatus, et adoptivis aliis major ipse sit filiis, et excellentius cunctis naturis creatus, creaturis ipse caeteris praestet. Aiunt etiam quidam eorum Dei omnipotentiam confitentes, in similitudinem eum Dei creatum, et ex nihilo 73 ut caetera in aeterni illius Creatoris sui imaginem constitisse: verbo videlicet de non exstantibus jussum esse subsistere, Deo potente similitudinem sui ex nihilo coaptare. 4. Homousion ob sensus pravos respuere se confingunt. Qui illi sensus. --Quin etiam id adjiciunt, cum unius substantiae Patrem et Filium esse audiunt ab anterioribus episcopis praedicatum, ut id subtiliter per speciem haereticae opinionis infirment: dicentes eos verbi hujus significationem, id est, unius substantiae, quod graece ὁμοούσιον dicitur, hoc sensu usurpare atque eloqui, tamquam ipse sit pater qui et filius,", + "candidate_score": 0.657637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.656069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46_48", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 . et alii .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1178", + "psc_text": "ut quod loquente Paulo Christus locutus est, id ante Paulum Christus ipse sit jam locutus. 42. De filii hominis gloria. --Dispensationem itaque gloriae hujus Apostolis suis absoluta verborum significatione demonstrans ait: Nunc glorificatus est filius hominis, et Deus glorificatus est in eo. Si Deus glorificatus est in eo, et Deus glorificavit eum in se, et Deus protinus glorificavit eum (Joan. XIII, 31 et 32) . Habemus primum gloriam filii hominis, deinde in filio hominis Dei gloriam, in eo quod dictum est: Nunc honorificatus est filius hominis, et Deus honorificatus est in eo. Hoc enim primum spectat ad corporis gloriam, quae ex naturae divinae consociatione gloriam mutuaretur. Succedit deinde gloriae plenioris profectus, ex incremento indultae jam corpori gloriae capessendus: Si Deus honorificatus est in eo, et Deus honorificavit eum in se, et Deus protinus honorificavit eum (Joan., XIII. 32) . Per hoc enim glorificavit eum Deus in se, quia jam in", + "candidate_score": 0.655241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_158", + "psc_text": "Pater apud temetipsum claritate quam habui, prius quam mundus esset, apud te. Manifestavi nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 1 et seqq.) . Verbis brevibus et paucis omne opus officii sui et dispensationis exposuit, nihilo minus fidei veritatem 55 adversum omnem inspirationem diabolicae fraudulentiae communiens. Curramus ergo per singulas sermonis sui virtutes. 10. Quid postulet dicens, CLARIFICA FILIUM.--Ait: Pater, venit hora, clarifica filium tuum, ut filius tuus clarificet te. Non diem, non tempus, sed horam venisse dicit. In hora dici portio est. Et quae haec erit hora? Nempe illa, de qua in tempore passionis discipulos confirmans locutus est: Ecce venit hora, ut filius hominis clarificetur (Joan. XII, 23) : Haec ergo hora est, in qua se a Patre clarificari orat, ut Patrem ipse clarificet. Sed quid est istud? Clarificari se clarificaturus exspectat, et honorem redditurus expostulat, et eget hoc quod rursum impertiet? Et hic occurrant sophistae mundi et", + "candidate_score": 0.65155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_171", + "psc_text": "haec quidem clarificationis vicissitudo non pertinet ad divinitatis profectum, sed ad honorem eum qui ex cognitione ignorantium suscipiebatur. Quo enim Pater non abundabat, ex quo sunt omnia? Vel quid Filio deerat, in quo complacuerat omnem plenitudinem divinitatis habitare? Ergo clarificatur Pater in terra, quia opus ejus quod mandavit efficitur. 16. Quam claritatem a Patre exspectet Filius. --Videamus quid Filius a Patre clarificationis exspectet: et absolutum est. Nam in continentibus est: Ego te clarificavi super terram, opus consummavi quod dedisti mihi ut facerem: et nunc clarifica me, Pater, apud temetipsum ea claritate quam habui, priusquam mundus esset, apud te. Manifestavi nomen tuum hominibus (Job. XVII, 4) . Operibus ergo Filii clarificatus est Pater: dum Deus esse intelligitur, dum Dei unigeniti pater manifestatur, dum ad salutem nostram filium suum etiam ex virgine natum esse hominem voluit, in quo explentur ea omnia in passione, quae de partu virginis coepta sunt. Itaque quia Dei", + "candidate_score": 0.649319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_924", + "psc_text": "quod consopitae et negligentes, indignae aditu thalami sui oleo indigendo mansissent. 66. Christus nil nesciens dispensationis ergo loquitur quasi nesciens. Diei scientia occulta: ideo quasi ignorata. --Non est igitur Dominus Jesus Christus, qui scrutans corda et renes Deus est, in ea naturae infirmitate, (ut) ne nesciat, cum hoc ipsum ex naturae scientia intelligatur esse, quod nescit. Quod si qui forte ignorationem ei deputabunt, ab eo qui sciat cogitationes eorum dici sibi metuant. Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 4) ? Nam cum cogitationum gestorumque non ignarus cognitor interdum de cogitatis gestisque quasi ignarus interrogat, velut de tactu fimbriae mulierem, vel de dictorum dissensione Apostolos, vel de sepulcro Lazari flentes: non nesciens intelligendus est nescire, sed loquens. Neque enim natura fert, ut qui absens Lazarum mortuum sepultumque sciat, sepulcri locum nesciat; et qui cogitationes videt, mulieris fidem non cognoverit, et qui necessitatem non habet de aliquo interrogandi (Joan. XVI,", + "candidate_score": 0.648853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_855", + "psc_text": "mundi constitutionem? Sed apud eum habere qui sensus est? Non enim ait gloriam, quam habebam antequam saeculum esset, cum essem apud te; sed gloriam, quam habebam apud te. Esse enim apud te, consistentem significat: habere autem apud te, naturae sacramentum docet. Glorifica vero me apud te, non idem est quod glorifica me. Non enim semetipsum glorificari tantum 288 ita, ut sibi aliquid sit proprium gloriae, rogat: sed apud semetipsum Patrem glorificari se ab eo precatur. Ut enim in unitate sua maneret ut manserat, glorificaturus eum apud se Pater erat; quia gloriae suae unitas per obedientiam dispensationis excesserat: scilicet ut in ea natura per glorificationem rursus esset, in qua sacramento erat divinae nativitatis unitus, essetque Patri apud semetipsum glorificatus: ut quod apud eum ante habebat maneret, neque alienaret ab eo formae Dei naturam, formae servilis assumptio; sed apud semetipsum glorificaret formam servi, ut maneret esse Dei forma: quia qui in Dei", + "candidate_score": 0.648593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1178", + "psc_text": "ut quod loquente Paulo Christus locutus est, id ante Paulum Christus ipse sit jam locutus. 42. De filii hominis gloria. --Dispensationem itaque gloriae hujus Apostolis suis absoluta verborum significatione demonstrans ait: Nunc glorificatus est filius hominis, et Deus glorificatus est in eo. Si Deus glorificatus est in eo, et Deus glorificavit eum in se, et Deus protinus glorificavit eum (Joan. XIII, 31 et 32) . Habemus primum gloriam filii hominis, deinde in filio hominis Dei gloriam, in eo quod dictum est: Nunc honorificatus est filius hominis, et Deus honorificatus est in eo. Hoc enim primum spectat ad corporis gloriam, quae ex naturae divinae consociatione gloriam mutuaretur. Succedit deinde gloriae plenioris profectus, ex incremento indultae jam corpori gloriae capessendus: Si Deus honorificatus est in eo, et Deus honorificavit eum in se, et Deus protinus honorificavit eum (Joan., XIII. 32) . Per hoc enim glorificavit eum Deus in se, quia jam in", + "candidate_score": 0.64791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_916", + "psc_text": "manentes, mansurasque posterius, invisibilium ac nondum exstantium generum capax natura contineat? 62. Nil latet eum in quo omnes scientiae thesauri, quamvis tamen latentes. --Non patitur autem in nobis doctor gentium Paulus hanc impii erroris professionem, ut ignorasse aliquid unigenitus Deus existimetur; ait enim: Instituti in dilectione, in omnes divitias adimpletionis intellectus, in agnitionem sacramenti Dei Christi, in quo sunt omnes thesauri sapientiae et scientiae absconsi. Deus Christus sacramentum est, et omnes sapientiae et scientiae in eo thesauri latent. Portioni vero, et universitati non potest convenire: quia neque pars omnia intelligitur, et omnia partem non patiuntur intelligi. Filius enim si diem nescit, jam non omnes in eo scientiae thesauri sunt: diem non ignorat, omnes in se scientiae thesauros continens. Sed meminisse nos convenit, 307 occultos in eo istos scientiae thesauros esse, neque idcirco, quia occulti sint, non inesse: cum per id, quod Deus est, in eo insint; per id vero quod", + "candidate_score": 0.647338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_25", + "bdc_text": "Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_495", + "psc_text": "O infelix intelligentia, et Dei spiritu carens, et in antichristi spiritum ac nomen proficiens, et nesciens ad sacramentum salutis nostrae Dei filium venisse (per hoc indigna optimae hujus intelligentiae sensu), creaturae potius adoptivum nomen quam verum filium Dei Jesum Christum esse confessa, quibusnam hoc arcanorum mysteriorum secretis edocta es? vel quis hodie novus hujus scientiae tuae auctor est? An ne secreto tibi hoc per familiaritatem amoris recumbenti in pectus suum Dominus ostendit (Joan. XIII, 23)? Aut solus ad crucem sequens, inter caetera suscipiendae tibi in matrem Mariae praecepta, haec quoque in illa specialis in te amoris contestatione didicisti (Joan. XIX, 27)? Vel ad sepulcrum prior quoque Petro currens adeptus es (Joan. XX, 4)? Vel intra consessus angelorum 166 et signatorum librorum insolubiles nexus, et signorum coelestium multiformes potestates, et novarum atque incomprehensibilium cantionum hymnos sempiternes, tam pia tibi haec per Agnum ducem revelata doctrina est, ne Pater pater sit, ne", + "candidate_score": 0.646611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_82_84", + "bdc_text": "esse contra veritatem ; non est enim illa sapientia a supernis descedens , sed terrena , animalis , daemoniaca\" etc. et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_750", + "psc_text": "est. 53. Sapientia humana. Elementorum mundi et Christi discrimen. --Ut autem dictum Domini intelligas quo ait: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; Apostoli et doctrinam et fidem disce dicentis: Videte ne quis vos seducat per philosophiam et inanem deceptionem secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum: quia in ipso inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8, 9) . De mundo est, et doctrinas hominum sapit, et philosophiae praeda est, quisquis Christum verum Deum nescit, quisquis in eo plenitudinem divinitatis ignorat. Humana mens hoc solum sapit quod intelligit, et mundus hoc tantum quod potest credit, secundum elementorum naturas id tantum possibile existimans, quod aut videret, aut ageret. Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt: 252 sed Christus non de non substantibus manet, nec coepit ad originem, sed originem ab origine sumpsit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt, aut ad animam profecerunt: sed Christus vita est, ex Deo", + "candidate_score": 0.641729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_59", + "bdc_text": "Iniquum videbatur aliquando Augustino vi et non solo verbo dei cohercere haereticos ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_77", + "psc_text": "usus in munere. 2. Plura de ea disserere cogit haereticorum vitium. --Sed compellimur haereticorum et blasphemantium 27 vitiis, illicita agere, ardua scandere, ineffabilia eloqui, inconcessa praesumere. Et cum sola fide expleri quae praecepta sunt oporteret, adorare videlicet Patrem, et venerari cum eo Filium, sancto Spiritu abundare; cogimur sermonis nostri humilitatem ad ea quae inenarrabilia sunt extendere, et in vitium vitio coartamur alieno: ut quae contineri religione mentium oportuissent, nunc in periculum humani eloquii proferantur. 3. Haeresis e Scriptura perperam intellecta nascitur. --Exstiterunt enim plures, qui coelestium verborum simplicitatem pro voluntatis suae sensu, non pro veritatis ipsius absolutione susciperent, aliter interpretantes quam dictorum virtus postularet. De intelligentia enim haeresis, non de Scriptura est: et sensus, non sermo fit crimen. Numquid corrumpi veritas potest? Cum patris nomen auditur, numquid natura filii non continetur in nomine? Numquid Spiritus Sanctus non erit, qui nuncupatur? Neque enim in Patre potest non esse quod pater est,", + "candidate_score": 0.640863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_209", + "psc_text": "et hic filius sit; dehinc liberalitatem in dignitate, quia sicut dii plures sunt, ita et hic Deus sit: indulgentiore tamen in eo et adoptionis et nuncupationis affectu, ut et prae ca eteris sit adoptatus, et adoptivis aliis major ipse sit filiis, et excellentius cunctis naturis creatus, creaturis ipse caeteris praestet. Aiunt etiam quidam eorum Dei omnipotentiam confitentes, in similitudinem eum Dei creatum, et ex nihilo 73 ut caetera in aeterni illius Creatoris sui imaginem constitisse: verbo videlicet de non exstantibus jussum esse subsistere, Deo potente similitudinem sui ex nihilo coaptare. 4. Homousion ob sensus pravos respuere se confingunt. Qui illi sensus. --Quin etiam id adjiciunt, cum unius substantiae Patrem et Filium esse audiunt ab anterioribus episcopis praedicatum, ut id subtiliter per speciem haereticae opinionis infirment: dicentes eos verbi hujus significationem, id est, unius substantiae, quod graece ὁμοούσιον dicitur, hoc sensu usurpare atque eloqui, tamquam ipse sit pater qui et filius,", + "candidate_score": 0.636175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_17_19", + "bdc_text": "\"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ; dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_192", + "psc_text": "Scriptum est enim: Perdam sapientiam sapientium, et intellectum intelligentium reprobabo. Ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisitor hujus saeculi? Nonne stultam fecit Deus sapientiam hujus mundi? Quoniam quidem in sapientia Dei non cognovit mundus per sapientiam Deum, decrevit Deus per stultitiam praedicationis salvare credentes: quoniam Judaei signa petunt, et Graeci sapientiam quaerunt: nos autem praedicamus Christum Jesum crucifixum, Judaeis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam, ipsis autem vocatis Judaeis et Graecis Christum Dei virtutem et Dei sapientiam: quia quod infirmum est Dei, fortius est hominibus; et quod stultum est Dei, sapientius est hominibus (I Cor. I, 17 et seqq.) . Omnis itaque infidelitas stultitia est: quia imperfecti sensus sui usa sapientia, dum omnia infirmitatis suae opinione moderatur, putat effici non posse quod non sapit. Causa enim infidelitatis de sententia est infirmitatis, dum gestum esse quis non putat, quod geri non posse definiat. 25. Stultitia sapiens fidelium. --Et idcirco Apostolus sciens naturae humanae", + "candidate_score": 0.631801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_47_49", + "bdc_text": "et ad Hebraeos 1 . et alii . Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_386", + "psc_text": "Tu es Deus, et nesciebamus, humanae intelligentiae piam et fidelem testatur professionem, quae cognitis nativitatis mysteriis, et nomine (Emmanuel) ad Joseph per Angelum nuntiato confiteretur, Tu enim es Deus, et nesciebamus, Deus Israel salvator: subsistentem in eo Dei naturam intelligentes, cum in Deo Deus insit, nec praeter eum 130 qui est Deus quisquam Deus alius sit: quia ipse Deus, et in eo Deus, alterius nobis cujusquam Dei non relinquat errorem. Et haec quidem Esaias, individuam atque inseparabilem Patris et Filii divinitatem testatus, ita prophetavit. 39. Ex Jeremia idem evincitur. --Jeremias vero non dispari prophetiae virtute, indiscretae a Deo patre naturae unigenitum esse Deum ita docuit, dicens: Hic Deus noster est, et non deputabitur alter ad eum. Qui invenit omnem vitam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Post haec supra terram visus est, et inter homines conversatus est (Baruc. III, 36) . Quid alium Deum in", + "candidate_score": 0.626934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_47_49", + "bdc_text": "et ad Hebraeos 1 . et alii . Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_299", + "psc_text": ". Dixerat enim jam superius, Et homo est, et quis cognoscet eum? Habes ergo Deum in terris visum, et inter homines conversatum: et requiro quomodo intelligendum existimes, Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus filius, qui est in sinu Patris (Joan. I, 18) ; cum Jeremias Deum praedicet, qui et visus in terris est, et inter homines conversatus est? Pater certe non nisi soli Filio visibilis est. Quis ergo iste est qui est visus et conversatus inter homines? Deus certe noster est, et visibilis in homine et contrectabilis Deus. Et prophetam loquentem intellige: Non deputabitur alter ad eum. Si quaeris, quomodo? audi quae sequuntur: ne per id non et Patri proprium esse existimes quod dictum est: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) . Haec enim sibi cohaerent: Non deputabitur alter ad eum: qui invenit omnem viam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo:", + "candidate_score": 0.623343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_49", + "bdc_text": "Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_386", + "psc_text": "Tu es Deus, et nesciebamus, humanae intelligentiae piam et fidelem testatur professionem, quae cognitis nativitatis mysteriis, et nomine (Emmanuel) ad Joseph per Angelum nuntiato confiteretur, Tu enim es Deus, et nesciebamus, Deus Israel salvator: subsistentem in eo Dei naturam intelligentes, cum in Deo Deus insit, nec praeter eum 130 qui est Deus quisquam Deus alius sit: quia ipse Deus, et in eo Deus, alterius nobis cujusquam Dei non relinquat errorem. Et haec quidem Esaias, individuam atque inseparabilem Patris et Filii divinitatem testatus, ita prophetavit. 39. Ex Jeremia idem evincitur. --Jeremias vero non dispari prophetiae virtute, indiscretae a Deo patre naturae unigenitum esse Deum ita docuit, dicens: Hic Deus noster est, et non deputabitur alter ad eum. Qui invenit omnem vitam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Post haec supra terram visus est, et inter homines conversatus est (Baruc. III, 36) . Quid alium Deum in", + "candidate_score": 0.603438, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.744535, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_451", + "psc_text": "Sed fortasse aliquis tacita quaestione pulsatur quomodo Filius Patri esse aequalis possit. Qua in re humana natura quod admirando comprehendere non valet, restat ut hoc sibi esse credibile ex admiratione alia sciat. Habet namque quod ad haec sibi sub brevitate respondeat. Constat enim quia ipse creavit matrem in cujus virgineo utero ex humanitate crearetur. Quid ergo mirum si aequalis est Patri, qui prior est matre? Paulo quoque attestante didicimus, Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam (I Cor. I, 24) . Qui ergo Filium minorem putat, Patri specialiter derogat, cujus sapientiam ei esse inaequalem fatetur. Quis etenim homo potens aequanimiter ferret, si quis ei diceret: Magnus quidem es, sed tamen sapientia tua te minor est? Ipse quoque Dominus dicit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et rursus ait: Pater major me est (Ibid., XIV, 28) . De quo etiam scriptum est, quia subditus erat parentibus suis (Luc. II,", + "candidate_score": 0.744535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_451", + "psc_text": "Sed fortasse aliquis tacita quaestione pulsatur quomodo Filius Patri esse aequalis possit. Qua in re humana natura quod admirando comprehendere non valet, restat ut hoc sibi esse credibile ex admiratione alia sciat. Habet namque quod ad haec sibi sub brevitate respondeat. Constat enim quia ipse creavit matrem in cujus virgineo utero ex humanitate crearetur. Quid ergo mirum si aequalis est Patri, qui prior est matre? Paulo quoque attestante didicimus, Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam (I Cor. I, 24) . Qui ergo Filium minorem putat, Patri specialiter derogat, cujus sapientiam ei esse inaequalem fatetur. Quis etenim homo potens aequanimiter ferret, si quis ei diceret: Magnus quidem es, sed tamen sapientia tua te minor est? Ipse quoque Dominus dicit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et rursus ait: Pater major me est (Ibid., XIV, 28) . De quo etiam scriptum est, quia subditus erat parentibus suis (Luc. II,", + "candidate_score": 0.717507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_451", + "psc_text": "Sed fortasse aliquis tacita quaestione pulsatur quomodo Filius Patri esse aequalis possit. Qua in re humana natura quod admirando comprehendere non valet, restat ut hoc sibi esse credibile ex admiratione alia sciat. Habet namque quod ad haec sibi sub brevitate respondeat. Constat enim quia ipse creavit matrem in cujus virgineo utero ex humanitate crearetur. Quid ergo mirum si aequalis est Patri, qui prior est matre? Paulo quoque attestante didicimus, Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam (I Cor. I, 24) . Qui ergo Filium minorem putat, Patri specialiter derogat, cujus sapientiam ei esse inaequalem fatetur. Quis etenim homo potens aequanimiter ferret, si quis ei diceret: Magnus quidem es, sed tamen sapientia tua te minor est? Ipse quoque Dominus dicit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et rursus ait: Pater major me est (Ibid., XIV, 28) . De quo etiam scriptum est, quia subditus erat parentibus suis (Luc. II,", + "candidate_score": 0.713072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_451", + "psc_text": "Sed fortasse aliquis tacita quaestione pulsatur quomodo Filius Patri esse aequalis possit. Qua in re humana natura quod admirando comprehendere non valet, restat ut hoc sibi esse credibile ex admiratione alia sciat. Habet namque quod ad haec sibi sub brevitate respondeat. Constat enim quia ipse creavit matrem in cujus virgineo utero ex humanitate crearetur. Quid ergo mirum si aequalis est Patri, qui prior est matre? Paulo quoque attestante didicimus, Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam (I Cor. I, 24) . Qui ergo Filium minorem putat, Patri specialiter derogat, cujus sapientiam ei esse inaequalem fatetur. Quis etenim homo potens aequanimiter ferret, si quis ei diceret: Magnus quidem es, sed tamen sapientia tua te minor est? Ipse quoque Dominus dicit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Et rursus ait: Pater major me est (Ibid., XIV, 28) . De quo etiam scriptum est, quia subditus erat parentibus suis (Luc. II,", + "candidate_score": 0.698667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_289", + "psc_text": "quod vidit eos Dominus aperta sibi impugnatione resistere, et tamen eis se iterata non desinit voce praedicare, dicens: Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum; vidit, et gavisus est (Genes. XVIII, 1, seq.) . Tunc quippe diem Domini Abraham vidit, cum in figura summae Trinitatis tres angelos hospitio suscepit; quibus profecto susceptis, sic tribus quasi uni locutus est, quia etsi in personis numerus Trinitatis est, in natura unitas divinitatis est. Sed carnales mentes audientium oculos a carne non sublevant, dum in eo solam carnis aetatem pensant, dicentes: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti? Quos benigne Redemptor noster a carnis suae intuitu submovet, et ad divinitatis contemplationem trahit, dicens: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum. Ante enim praeteriti temporis est, Sum praesentis. Et quia praeteritum et futurum tempus Divinitas non habet, sed semper esse habet, non ait: Ante Abraham ego fui, sed Ante Abraham ego sum.", + "candidate_score": 0.683349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_290", + "psc_text": "carnis suae intuitu submovet, et ad divinitatis contemplationem trahit, dicens: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum. Ante enim praeteriti temporis est, Sum praesentis. Et quia praeteritum et futurum tempus Divinitas non habet, sed semper esse habet, non ait: Ante Abraham ego fui, sed Ante Abraham ego sum. Unde et ad Moysen dicitur: Ego sum qui sum. Et, Dices aliis Israel: Qui est misit me ad vos (Exod. III, 14) . Ante ergo et post Abraham habuit, qui et accedere potuit per exhibitionem praesentiae, et recedere per cursum vitae. Veritas vero semper esse habet, quia ei quidquam nec priori tempore incipitur, 1509 nec subsequenti terminatur. Sed sustinere ista aternitatis verba mentes infidelium non valentes, ad lapides currunt, et quem intelligere non poterant, obruere quaerebant 4. Quid autem contra furorem lapidantium Dominus fecerit ostenditur cum protinus subinfertur: Jesus autem abscondit se, et exivit de templo. Mirum valde est, fratres", + "candidate_score": 0.678425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_290", + "psc_text": "carnis suae intuitu submovet, et ad divinitatis contemplationem trahit, dicens: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum. Ante enim praeteriti temporis est, Sum praesentis. Et quia praeteritum et futurum tempus Divinitas non habet, sed semper esse habet, non ait: Ante Abraham ego fui, sed Ante Abraham ego sum. Unde et ad Moysen dicitur: Ego sum qui sum. Et, Dices aliis Israel: Qui est misit me ad vos (Exod. III, 14) . Ante ergo et post Abraham habuit, qui et accedere potuit per exhibitionem praesentiae, et recedere per cursum vitae. Veritas vero semper esse habet, quia ei quidquam nec priori tempore incipitur, 1509 nec subsequenti terminatur. Sed sustinere ista aternitatis verba mentes infidelium non valentes, ad lapides currunt, et quem intelligere non poterant, obruere quaerebant 4. Quid autem contra furorem lapidantium Dominus fecerit ostenditur cum protinus subinfertur: Jesus autem abscondit se, et exivit de templo. Mirum valde est, fratres", + "candidate_score": 0.673224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_496", + "psc_text": "Cum cuncta sacra eloquia dominicis plena sint praeceptis, quid est quod de dilectione, quasi de singulari mandato, Dominus dicit: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, nisi quia omne mandatum de sola dilectione est, et omnia unum praeceptum sunt, quia quidquid praecipitur, in sola charitate solidatur? Ut enim multi arboris rami ex una radice prodeunt, sic multae virtutes ex una charitate generantur. Nec habet aliquid viriditatis ramus boni operis, si non manet in radice charitatis. Praecepta ergo dominica et multa sunt, et unum: multa per diversitatem operis, unum in radice dilectionis. Qualiter autem ista dilectio tenenda sit, ipse insinuat, qui in plerisque Scripturae suae sententiis et amicos jubet diligi in se, et inimicos diligi propter se. Ille enim veraciter charitatem habet, qui et amicum diligit in Deo, et inimicum diligit propter Deum. Nam sunt nonnulli qui diligunt proximos, sed per affectum cognationis et carnis, quibus tamen in hac dilectione sacra", + "candidate_score": 0.664716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_81", + "bdc_text": "Quod si aemulationem amaram habetis et contentionem in corde vestri nolite gloriari et men. . .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_293", + "psc_text": "ergo se contra acceptas contumelias erigat, nemo conviciis convicium reddat. Imitatione etenim Dei, gloriosius est injuriam tacendo fugere, quam respondendo superare. 5. Sed contra hoc superbia dicit in corde: Turpe est ut, accepta injuria, taceas. Quisquis conspicit quia contumeliam accipis et taces, non putat quia patientiam exhibes, sed crimina agnoscis. Sed unde vox ista in corde nostro contra patientiam nascitur, nisi quia in imis cogitationem fiximus. et dum in terra gloriam quaerimus, placere ei qui nos de coelo conspicit non curamus? Accepta ergo contumelia, meditemur in opere vocem Dei: Ego non quaero gloriam meam, est qui quaerat et judicet. Hoc autem quod de Domino scriptum est, Abscondit se, intelligi et aliter potest. Multa quippe Judaeis praedicaverat, sed praedicationis ejus verba deridebant. Deteriores quoque ex praedicatione facti sunt, qui usque ad jaciendos lapides pervenerunt. Et quid abscondendo se Dominus significat, nisi quod eis ipsa veritas absconditur, qui ejus verba sequi contemnunt?", + "candidate_score": 0.663192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_83_85", + "bdc_text": "non est enim illa sapientia a supernis descedens , sed terrena , animalis , daemoniaca\" etc. et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 . Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_540", + "psc_text": "Domine, Domine, nonne in nomine tuo prophetavimus, et in nomine tuo daemonia ejecimus, et in nomine tuo virtutes multas fecimus? Et tunc confitebor illis, quia non novi vos; discedite a me qui operamini iniquitatem (Matth. VII, 22, 23; Psal. VI, 9) . Nolite ergo, fratres charissimi, amare signa quae possunt cum reprobis haberi communia; sed haec quae modo diximus charitatis atque pietatis miracula amate, quae tanto securiora sunt, quanto et occulta, et de quibus apud Dominum eo major sit retributio, quo apud homines minor est gloria. Sequitur: 5. Et Dominus quidem Jesus postquam locutus est eis, assumptus est in coelum, et sedet a dextris Dei. In Veteri Testamento cognovimus quod Elias sit raptus in coelum. Sed aliud est coelum aereum, aliud aethereum. Coelum quippe aereum terrae est proximum; unde et aves coeli dicimus, quia eas volitare in aere videmus. In coelum itaque aereum Elias sublevatus est, ut in secretam quamdam", + "candidate_score": 0.661604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_289", + "psc_text": "quod vidit eos Dominus aperta sibi impugnatione resistere, et tamen eis se iterata non desinit voce praedicare, dicens: Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum; vidit, et gavisus est (Genes. XVIII, 1, seq.) . Tunc quippe diem Domini Abraham vidit, cum in figura summae Trinitatis tres angelos hospitio suscepit; quibus profecto susceptis, sic tribus quasi uni locutus est, quia etsi in personis numerus Trinitatis est, in natura unitas divinitatis est. Sed carnales mentes audientium oculos a carne non sublevant, dum in eo solam carnis aetatem pensant, dicentes: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti? Quos benigne Redemptor noster a carnis suae intuitu submovet, et ad divinitatis contemplationem trahit, dicens: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum. Ante enim praeteriti temporis est, Sum praesentis. Et quia praeteritum et futurum tempus Divinitas non habet, sed semper esse habet, non ait: Ante Abraham ego fui, sed Ante Abraham ego sum.", + "candidate_score": 0.657711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_281", + "psc_text": "eum. Ego autem novi eum. Et si dixero quia non scio eum, ero similis vobis, mendax; sed scio eum, et sermonem ejus servo. Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum; vidit et gavisus est. Dixerunt ergo Judaei ad eum: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti? Dixit eis Jesus: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret ego sum. Tulerunt ergo lapides ut jacerent in eum. Jesus autem abscondit se, et exivit de templo. 1506 1. Pensate, fratres charissimi, mansuetudinem Dei. Relaxare peccata venerat, et dicebat: Quis ex vobis arguet me de peccato? Non dedignatur ex ratione ostendere se peccatorem non esse, qui ex virtute divinitatis poterat peccatores justificare. Sed terribile est valde quod subditur: Qui ex Deo est verba Dei audit; propterea vos non auditis, quia ex Deo non estis. Si enim ipse verba Dei audit qui ex Deo est, et audire verba ejus non potest quisquis ex illo", + "candidate_score": 0.653395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_26", + "bdc_text": "Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_82", + "psc_text": "ergo, fratres, proximis vestris eleemosynam verbi subtrahere. Mecum vos admoneo, ut ab otioso sermone parcamus, inutiliter loqui declinemus. Inquantum reniti linguae praevalemus, in ventum verba non defluant, cum judex dicat: Omne 1457 verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo rationem in die judicii (Matth. XII, 36) . Otiosum quippe verbum est, quod aut utilitate rectitudinis, aut ratione justae necessitatis caret. Otiosa ergo colloquia ad aedificationis studium vertite: quam celerrime hujus vitae tempora fugiant, considerate: quam districtus veniat judex attendite. Hunc ante oculos vestri cordis ponite: hunc proximorum vestrorum mentibus intimate; ut inquantum vires suppetunt, si annuntiare eum non negligitis, vocari ab eo Angeli cum Joanne valeatis; quod ipse praestare dignetur qui vivit et regnat Deus in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA VII. Habita ad populum in basilica sancti Petri apostoli, Dominica quarta in Adventu Domini. LECTIO S. EVANG. SEC. JOAN. I, 19-28. In illo tempore, miserunt Judaei a Jerosolymis", + "candidate_score": 0.636178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_58", + "bdc_text": "Interim vero , si tu cum aliis multis nondum vides magistratum punire haereticos posse , videbis fortassis aliquando .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_48", + "psc_text": "Nam diu est quod Asia cuncta jam credidit. Idcirco ergo prius prohibuit quod postmodum fecit, quia tunc in illa erant qui salvandi non erant. Tunc in illa erant qui necdum ad vitam reparari merebantur, nec tamen gravius de contempta praedicatione judicari. Subtili ergo occultoque judicio a quorumdam auribus praedicatio sancta subtrahitur, quia suscitari per gratiam non merentur. Unde necesse est, fratres charissimi, ut 1448 in omne quod agimus omnipotentis Dei super nos consilia occulta timeamus, ne dum mens nostra, exterius fusa, a sua se voluptate non revocat, intus contra eam judex terribiliter adversa disponat. Quod bene Psalmista intuens, ait: Venite et videte opera Domini, quam terribilis in consiliis super filios hominum (Psal. XLV, 9; Psal. LXV, 5) . Vidit namque quod alius misericorditer vocatur, alius justitia exigente repellitur. Et quia alia parcendo Dominus, alia irascendo disponit, expavit quod penetrare non potuit. Et quem non solum investigabilem, sed etiam in quibusdam", + "candidate_score": 0.625602, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.742049, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "a nobis idcirco uel 'usiae uel substantiae' cum deo patre confessum. ne creatura potius aut adoptio aut adpellatio uideretur et quia ex ipso esset, ut ex patre filius, ut ex deo deus, ut ex uirtute uirtus, ut ex spiritu spiritus, ut lumen ex lumine, similitudinem quoque eius ad deum patrem non inuitiinniti audientes — quippe cum imago inuisibilis dei sit —, sed eam solam similitudinem dignam ad patrem intellegentes, quae dei ueri sit ad deum uerum, ita ut non unio diuinitatis, sed unitas intellegatur, quia unio sit singularis, unitas uero secundum natiuitatis ueritatem plenitudo nascentis sit, § 2 maxime 〈cum〉dominus ipse lesus Christus ad discipulos suos sit professus dicens: ego et pater un unum sumus. quo non solum caritatem, quae ad patrem est, sed et diuinitatem, quae dei ex deo est, significat secundunisecundum illud: qui me uidit, uidit et patrem et: si mihi non uultis credere, uel operibus meis credite,", + "candidate_score": 0.742049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "a nobis idcirco uel 'usiae uel substantiae' cum deo patre confessum. ne creatura potius aut adoptio aut adpellatio uideretur et quia ex ipso esset, ut ex patre filius, ut ex deo deus, ut ex uirtute uirtus, ut ex spiritu spiritus, ut lumen ex lumine, similitudinem quoque eius ad deum patrem non inuitiinniti audientes — quippe cum imago inuisibilis dei sit —, sed eam solam similitudinem dignam ad patrem intellegentes, quae dei ueri sit ad deum uerum, ita ut non unio diuinitatis, sed unitas intellegatur, quia unio sit singularis, unitas uero secundum natiuitatis ueritatem plenitudo nascentis sit, § 2 maxime 〈cum〉dominus ipse lesus Christus ad discipulos suos sit professus dicens: ego et pater un unum sumus. quo non solum caritatem, quae ad patrem est, sed et diuinitatem, quae dei ex deo est, significat secundunisecundum illud: qui me uidit, uidit et patrem et: si mihi non uultis credere, uel operibus meis credite,", + "candidate_score": 0.728302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_441", + "psc_text": "et cotidie docemus, Christum dei filium dominum nostrum per omnia patri similem excepta innatiuitate, deum de deo, lumen de lumine, uirtutem de uirtute, integrum de integro, perfectum de perfecto, ante saecula et ante uniuersa, quae intellegi uel dici possunt, genitum, cuius natiuitatem nemo scit nisi solus pater ipso filio asserente: quia nemo nouit filium, nisi pater, neque patrem quis nouit, nisi filius, et cui uoluerit filius reuelare. § 3 per quem facta sunt omnia, sine quo factum est nihil secundum diuinas uoces ipsius saluatoris nostri filii dicentis: pater meus usque modo operatur et ego operor; et iterum: quaecumque enim pater facit, haec et filius similiter facit; et iterum: ego et pater unum sumus; ctiterum: qui me uidit, (uidit) et patrem; etiterum: quomodo pater uitam habet in semet ipso, ita dedit et filio uitam habere in semet ipso; et iterum: sicut pater suscitat mortuos et uiuificat, ita et filius, quos uult,", + "candidate_score": 0.727323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_441", + "psc_text": "et cotidie docemus, Christum dei filium dominum nostrum per omnia patri similem excepta innatiuitate, deum de deo, lumen de lumine, uirtutem de uirtute, integrum de integro, perfectum de perfecto, ante saecula et ante uniuersa, quae intellegi uel dici possunt, genitum, cuius natiuitatem nemo scit nisi solus pater ipso filio asserente: quia nemo nouit filium, nisi pater, neque patrem quis nouit, nisi filius, et cui uoluerit filius reuelare. § 3 per quem facta sunt omnia, sine quo factum est nihil secundum diuinas uoces ipsius saluatoris nostri filii dicentis: pater meus usque modo operatur et ego operor; et iterum: quaecumque enim pater facit, haec et filius similiter facit; et iterum: ego et pater unum sumus; ctiterum: qui me uidit, (uidit) et patrem; etiterum: quomodo pater uitam habet in semet ipso, ita dedit et filio uitam habere in semet ipso; et iterum: sicut pater suscitat mortuos et uiuificat, ita et filius, quos uult,", + "candidate_score": 0.724689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "a nobis idcirco uel 'usiae uel substantiae' cum deo patre confessum. ne creatura potius aut adoptio aut adpellatio uideretur et quia ex ipso esset, ut ex patre filius, ut ex deo deus, ut ex uirtute uirtus, ut ex spiritu spiritus, ut lumen ex lumine, similitudinem quoque eius ad deum patrem non inuitiinniti audientes — quippe cum imago inuisibilis dei sit —, sed eam solam similitudinem dignam ad patrem intellegentes, quae dei ueri sit ad deum uerum, ita ut non unio diuinitatis, sed unitas intellegatur, quia unio sit singularis, unitas uero secundum natiuitatis ueritatem plenitudo nascentis sit, § 2 maxime 〈cum〉dominus ipse lesus Christus ad discipulos suos sit professus dicens: ego et pater un unum sumus. quo non solum caritatem, quae ad patrem est, sed et diuinitatem, quae dei ex deo est, significat secundunisecundum illud: qui me uidit, uidit et patrem et: si mihi non uultis credere, uel operibus meis credite,", + "candidate_score": 0.719208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "a nobis idcirco uel 'usiae uel substantiae' cum deo patre confessum. ne creatura potius aut adoptio aut adpellatio uideretur et quia ex ipso esset, ut ex patre filius, ut ex deo deus, ut ex uirtute uirtus, ut ex spiritu spiritus, ut lumen ex lumine, similitudinem quoque eius ad deum patrem non inuitiinniti audientes — quippe cum imago inuisibilis dei sit —, sed eam solam similitudinem dignam ad patrem intellegentes, quae dei ueri sit ad deum uerum, ita ut non unio diuinitatis, sed unitas intellegatur, quia unio sit singularis, unitas uero secundum natiuitatis ueritatem plenitudo nascentis sit, § 2 maxime 〈cum〉dominus ipse lesus Christus ad discipulos suos sit professus dicens: ego et pater un unum sumus. quo non solum caritatem, quae ad patrem est, sed et diuinitatem, quae dei ex deo est, significat secundunisecundum illud: qui me uidit, uidit et patrem et: si mihi non uultis credere, uel operibus meis credite,", + "candidate_score": 0.717443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "a nobis idcirco uel 'usiae uel substantiae' cum deo patre confessum. ne creatura potius aut adoptio aut adpellatio uideretur et quia ex ipso esset, ut ex patre filius, ut ex deo deus, ut ex uirtute uirtus, ut ex spiritu spiritus, ut lumen ex lumine, similitudinem quoque eius ad deum patrem non inuitiinniti audientes — quippe cum imago inuisibilis dei sit —, sed eam solam similitudinem dignam ad patrem intellegentes, quae dei ueri sit ad deum uerum, ita ut non unio diuinitatis, sed unitas intellegatur, quia unio sit singularis, unitas uero secundum natiuitatis ueritatem plenitudo nascentis sit, § 2 maxime 〈cum〉dominus ipse lesus Christus ad discipulos suos sit professus dicens: ego et pater un unum sumus. quo non solum caritatem, quae ad patrem est, sed et diuinitatem, quae dei ex deo est, significat secundunisecundum illud: qui me uidit, uidit et patrem et: si mihi non uultis credere, uel operibus meis credite,", + "candidate_score": 0.71698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52_54", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos . Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_490", + "psc_text": "renitentes manifesta fieri nobisuobis ca, quae circa ecclesiam aguntur, iustum putauimus, ne ignoratio uos socios tantae impietatis efficeret [et], quamquam non nescire uos arbitremur non sine causa totius synodi legatos, episcoporum scilicet numero fere multo amplius centum, nunc usque ingressu huius ecclesiae nosmet ipsos abstinere. ob quod instructos etiam uos esse uolumusnolumus, ne penitus dominans iam intra ecclesiam heresis inualescat, quae dominum nostrum Iesum Christum uere filium dci unigenitum, deum de deo, patri similem ausa est denegarcdenegare, ita (ut), quae pracdicationcspraedicationes blasphemiae de unigenito deo et sentiantur ab his et praedicentur, cognitum haberetis, nam et piissimo imperatori Constantio hoc ipsum prohauimus et anatematizari haec omnia commotus religiosissime uoluitnoluit. dolus autem hic nunc praeparatur, ut Aetius auctor huius haeresis ipse potius, quam haec impietatis dicta damnentur, magis in hominem, quam in doctrinam sententia lata esse uideatur. 2 Edidit Baronius epislulam secundum Fab ad a. 359 n. XXX 3 EPISC A 4", + "candidate_score": 0.706787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_5", + "psc_text": "ipse lesus Christus ad discipulos suos sit professus dicens: ego et pater un unum sumus. quo non solum caritatem, quae ad patrem est, sed et diuinitatem, quae dei ex deo est, significat secundunisecundum illud: qui me uidit, uidit et patrem et: si mihi non uultis credere, uel operibus meis credite, quia pater in me et ego in patre. cap. 3 § 1 Hanc igitur semper fidem tenentes et tenebimus detestantes quoque eos, qui dicunt: 'non erat ante quam nasceretur'. non quod unigenitum deum innascibilem praedicemus, sed quod impium sit maxime deo teniporumtemporum tempus aliquod anteferre, cum ipsud illud 'ante quam nasceretur, non fuit', sit 13 Coi. 1,15 19 loh. 10,30 21 loh. 14,!) 22 loh. 10,38 26.29 ef. symb. Nicaenum, 2 quondam Cm2 quailam ACml 4 A in my.: CONTRA SABELLIAXOS G ipsum A 7 adque A S adque A dum AC 14 A in nu/.: QUOMODO SIT PATRI SIMILIS", + "candidate_score": 0.682584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_54_56", + "bdc_text": "Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis . De qua re nunc disputationem non instituo , cum abunde ea de re a veteribus et neotericis sit disputatum . Ego in epistola mea , cui tu scriptum tum coniunxisti , dumtaxat commemorare volui , quae tu mecum tunc conferebas , nec puto te in mea narratione quidpiam fidei desiderare ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_67", + "psc_text": "corr.C 28 cessat y cessant AC 29 et add. y Asclepam y § 21 Ex hac igitur coagulatione atque ex perditorum congregatione qualequa potuerit celebrari concilium, in quo flagitia sua non tam puniebant, quam agnoscebant! (21) non eniinenim secundum nos, qui ecclesiis sanctissimis praespdenums populisque rectores sumus, donantes et dimittentes, quae ab ipsis nec dimitti umquam possunt nec donari. quique -etiani Marcello et Athanasio ceterisque sceleratis flagitia. blasphemia, quae nefas fuerat dimittere, condonarunt. cum scriptum sit: si peccauerit homo in hominem, orabunt pro eo ad dominum; si autem in deum peccauerit. homo. quis orabit pro eo ? nos autem talem consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum", + "candidate_score": 0.676924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_53_55", + "bdc_text": "Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos . Caeterum si abunde admoniti et errorum convicti modum nullum faciant , sed insuper turbare pergant pios motusque excitare nec se iam dumtaxat perdere , sed una secum totas catervas ad interitum abripere , hic addo sancti magistratus esse huiusmodi pestiferos homines cohercere nec illis , quod coeperunt permittere , addo praterea tales punire et posse et debere , maxime vero propter blasphemiam , idque pro ratione delicti et circumstantiarum cum moderatione et christiana clementia , quia video hoc usurpatum et acceptum esse omnibus temporibus ab omnibus in orbe sanctis . De qua re nunc disputationem non instituo , cum abunde ea de re a veteribus et neotericis sit disputatum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_67", + "psc_text": "corr.C 28 cessat y cessant AC 29 et add. y Asclepam y § 21 Ex hac igitur coagulatione atque ex perditorum congregatione qualequa potuerit celebrari concilium, in quo flagitia sua non tam puniebant, quam agnoscebant! (21) non eniinenim secundum nos, qui ecclesiis sanctissimis praespdenums populisque rectores sumus, donantes et dimittentes, quae ab ipsis nec dimitti umquam possunt nec donari. quique -etiani Marcello et Athanasio ceterisque sceleratis flagitia. blasphemia, quae nefas fuerat dimittere, condonarunt. cum scriptum sit: si peccauerit homo in hominem, orabunt pro eo ad dominum; si autem in deum peccauerit. homo. quis orabit pro eo ? nos autem talem consuetudinem non habemus nec ecclcsiaecclesia dei.sed ncc haec docere aliquos patimur nec nouas traditiones inducere, ne proditores fidei traditoresque scripturarum diuinarum, quod nefas est, dicamur, ne a domino et ab hominibus condamnemur. § 22 Uerum illi supradicti etiam haec aduersus nos machinahanturmachinabantur. et quoniam sciebant nos non posse sibi scelestorum", + "candidate_score": 0.676052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_56_58", + "bdc_text": "Ego in epistola mea , cui tu scriptum tum coniunxisti , dumtaxat commemorare volui , quae tu mecum tunc conferebas , nec puto te in mea narratione quidpiam fidei desiderare ; nihil enim finxi . Interim vero , si tu cum aliis multis nondum vides magistratum punire haereticos posse , videbis fortassis aliquando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.651237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_61", + "bdc_text": "Non viderunt ipsi Lutherani aliquando cohercendos et puniendos esse sectarios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.64074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_55_57", + "bdc_text": "De qua re nunc disputationem non instituo , cum abunde ea de re a veteribus et neotericis sit disputatum . Ego in epistola mea , cui tu scriptum tum coniunxisti , dumtaxat commemorare volui , quae tu mecum tunc conferebas , nec puto te in mea narratione quidpiam fidei desiderare ; nihil enim finxi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.640157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_59", + "bdc_text": "Iniquum videbatur aliquando Augustino vi et non solo verbo dei cohercere haereticos ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "Hihrius pars 4. Feder. 4 coepti temeritate conatur, quod in corporis conceptioncconceptione tunc factus sit imago inuisibilis dei tuncque et panis et ianua et uita effectus. et quidem hoc non solum uerbis nec loquacitatis assertione confirmat, sed totum, quidquid fuerat sacrilega mente conceptum blasphemoque ore prolatum concupisentiaconcupiscentia nitenti, libro blasphemiis et execrationibus pleno indens etiam alia multo peiora in ipsum calumniam faciens scripturis diuinis cum sua interpretatione et scelerata mente, quae contra illis, ex suo pestifero sensu applicabat. quibus ex rebus aperte manifesteque constitit.haereticus. quique assertiones suas quibusdam squalonbussqualoribus miscens, nunc falsitatibus Sabelli, nunc malitiaePauli Samosatensis. nunc blasphemiis Montani, haereticorum omnium ducis, aperte permiscens unamque confusionem de supradictis faciens ut imprudens Galata in aliud euangelium declinauit, quod non est aliud secundum quod beatus apostolus Paulus tales condemnans ait: etsi angelus de caelo aliter annuntiauerit uobis. quam quod accepistis, anathema sit. § 3 Magna autem fuit parentibus nostris atque maioribus sollieitudosollicitudo", + "candidate_score": 0.638111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_61", + "bdc_text": "Non viderunt ipsi Lutherani aliquando cohercendos et puniendos esse sectarios ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_57", + "psc_text": "iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere aut dicere possent, qui sceleratos omnes ac perditos in suum consortium receperunt. praeterea ingenti hoc tumore proponunt audacia potius ac temeritate quam legitima ratione possessi. uidentes enim, quod hi, qui damnatos recipiunt, in offensam crimenque incurrunt ut uiolatores caelestium legum, tali auctoritate iudicium constituere conabantur, ut sese iudices iudicumindicum dicere uellent atque eorum, qui iam cum deo sunt, si fas est, sententiam refricare. nos uero rogabamus illos per plurimos dies. ut a sese damnatos abicerent et (se) ecclesiae sanctae coniungerent atque patribus uera dicentibus consensum accommodarent. sed illi se hoc facturos omnino negabant. 2 prophanis A 3 tenentes] add. regulam", + "candidate_score": 0.627204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_415", + "psc_text": "7 pronuntiata coni. Cou pronuntiat ACy dissidium Cou 9pscripto A inclusit Fab 12 filii Eng filiu ACY 13 est] add. deus Eng Cou ita coni.: et (in patrem unum, quia unus) personali nomine patris. et in filium unum, quia unus est (de uno) (uel quia unus est (personali nomine filii)) et in deum unum, quia unus cst) de utroque; ad setsum cf. supra c. 25: fides nostra haec est: in patris et filii nominibus personisque deus unus 14 pari Cou patri ACFab 15 cūmune A 16 alt. unum suppl. Cou 21 cepit A a] S' Cou, om. A autem] et eiusdem S1 22 cum patre Cou compare AS'TCFdb greci A όμοούσιον Cou 26 nuncupatur Cm2y noncupatum A extrinsecus opis ad continendam se numquam eguerit, et 'suhstantia' dicitur, quod intra se id, quod semper est, et in aeternitatis suacsuae uirtutcuirtute subsistat. ac sic, quod ait: ego e t pater unum sumus,", + "candidate_score": 0.625127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_63", + "bdc_text": "De qua re testati sunt ministri ecclesiarum Luneburgicarum per d. d. Urbanum Rhegium edito libello Germanico .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_452", + "psc_text": "Epistulae Liberii et textus narratiuus. Cou VI Textus narratiuus. Liberius autem, antequam ad exilium iret, hanc uniformem epistulam confessoribus scripsit, id est Eusebio, Dionisio et Lucifero in exilio constitutis. Epist, ad Eusebium, Dionysium, Luciferum (355). § 1 Quamuis sub imagine pacis humani generis inimicus uehementius in membra ecclesiae uideatur esse grassatus, uos tamen 7 cf. loh. 14, 26_ 1 hanc Cp.c. haec A,Ca.c., y intropitantcr A 2 ura A 3 diaconcm Cou 4 dcstinaui Cp.c.,y destinauit A 5 intimetur y intimentur A 6 ura A 7 sanctus spiritus y 9 dolerem Cy dolere A potuisse Cv potnissem A 12 Epislulae sequentes Liberii traditae sunt etiam aliquilus codicilus acta conciliorum continentitus, sc. in F, H1—H4 (= Il), quos indicauimus p. 42; de quibus u. plura P aef. II A 3 et Studien I 29-32, III 106-108. edidit epixtulas Baronius (— Bar) ad a. 355 n. XXXV, ad a. 353 n. XIX,", + "candidate_score": 0.616177, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf022", + "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum", + "max_score": 0.74139, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_67", + "psc_text": "capiens formam. Sic et Deum ipsum Patrem dicit, cum ipse natura sit Deus et ex Patre; et nulla parte majestate Patris inferior est. Nestorio igitur scribente ita de Christo: Ergo qui passus est, est ille pontifex misericors, non Deus vivificator ejus, qui passus est, Verbum Christi nominante Deum, atque haec adjiciente: Erat autem ipse et puer, et pueri Dominus (Serm. 6, num. 6) ; nec recte, nec competenti modo, sed impie dictos esse hos sermones, vehementer affirmamus. Nam si Christi Deus [ Baluz. Christus Dei] est Verbum Dei et Patris, duo omnino, et procul dubio esse necesse est. Quo autem modo intelligatur idem, et puer, et pueri Dominus? Non ergo dicendus est et Deus sui [ Baluz. suus], et Dominus Emmanuel, siquidem est idem, et Deus simul et homo, quasi homo factum et incarnatum Dei Verbum. Quod vero divinitas quidem aliud quiddam sit natura sua, aliud humanitas, nemo possit ambigere:", + "candidate_score": 0.74139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_28", + "psc_text": "Si igitur suo arbitrio et voluntate, naturae ex nobis assumptae conjunctus est, superflua est dictio naturalis conjunctionis: confiteri enim sufficit ἕνωσιν. ἕνωσις porro de divisis accipitur, nam si nulla sit divisio, numquam ἕνωσις fiet, et qui admittit ἕνωσιν, admittit et divisionem praeviam [ Baluz. om. praeviam]. Quare ergo dicit substantias sive naturas dividi non oportere, maxime cum sciat, quod perfecta erat Dei Verbi substantia, quodque perfecta ab eo assumpta forma servilis, ideoque substantias dixerit, et non substantiam? Ergo si utraque natura perfecta est, et ambae in unum convenerunt, Dei forma scilicet formam assumente servilem, unam quidem personam, ἓν μὲν πρόσοπον, et unum Filium ac Christum similiter confiteri, pietatis ratio poscit; duas vero substantias adunatas sive naturas dicere, non ineptum est, sed [ Baluz. add. ex causa] magis consequens. Nam si in uno homine naturas dividimus, et mortalem quidem, corpus vocamus; immortalem vero, animam; utrumque autem, hominem: multo magis assumentis Dei,", + "candidate_score": 0.73211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_22", + "psc_text": "confusione, ut saepe diximus, unus intelligatur, et sit Christus, ipse Deus et homo. Notanda sunt accurate ista Cyrilli verba: τὴν καθ' ὑπόστασιν ἕνωσιν γενέσθαι φαμέν, τοῦ « καθ' ὑπόστασιν » οὐδὲν ἕτερον ἀποφαίνοντος, πλὴν ὅτι μόνον ἡ τοῦ λόγου φύσις, ἤγουν ἡ ὑπόστασις, ὅ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀνθρωπείᾳ φύσει κατὰ ἀλήθειαν ἑνωθεὶς, etc. Factam dicimus unitionem secundum ὑπόστασιν; hic autem sermo nihil aliud significat, nisi id tantum, quod Verbi natura, sive hypostasis, id est, ipsum Verbum humanae naturae vere unitum, etc. Inde enim intelligitur famosa illa Athanasii ac Cyrilli sententia: POST UNITIONEM UNA EST VERBI DEI NATURA INCARNATA. Natura enim pro hypostasi posita est; neque illud catholicorum singulare est. Ipse etiam Nestorius, si credimus Patribus V synodi, naturas posuit, pro hypostasibus, cum dixit: Propter eum qui induit, eum qui indutus est, adoro: propter eum qui occultus est, eum qui apparet, adoro. Inseparabilis ab eo, qui apparet, Deus est: propterea", + "candidate_score": 0.730785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_24", + "psc_text": "δύο δὲ τὰς ἑνωθείσας ὑποστάσεις, εἴτουν φύσεις, λέγειν οὐκ ἄτοπον. Id autem, ut opinor, Theodoreto ipsi videtur dicenti, ab humana natura Deum non fuisse separatum, nec absque deitate humanitatem intelligi. Igitur nec absque substantiis servi et Dei formas conjunctas dicimus, nec communem hominem aequalitate sola dignitatis honoratum σχετικῶς conjunctum esse Verbo definimus; sed ipsum, ut supra dixi, Filium Dei unigenitum, qui vere carnem assumpsit, quae haberet animam rationabilem, hominem factum, ita tamen ut remaneret et Deus. Sed vir ille vehemens oratione, et cogitatione acerrimus, commixtionem significari hujusmodi dictione definit, et dicere audet, atque ea, quae ex naturarum commixtione contingant, proponit in medium, quasi nos ignoremus, an forte quadam insolentia gloriatur, et existimat neminem praeter se alium, orationem posse, quantum voluerit, propagare; si modo, quod a nullo sit dictum, tamquam vere dictum, sibi proposuerit, ut aliquid videatur esse apud eos, qui discernere nesciunt, qui sint vaniloqui, mendacesque, et qui rectam viam", + "candidate_score": 0.727112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_30", + "psc_text": "inhabitare Christum (Ephes. III, 17) . Si igitur naturalem conjunctionem ejusdem temporis naturarum [ Gr. ὁμοχρόνων] Apostolus dividit, quare impietatis arguit eos qui, dividunt propria naturarum, Dei sempiterni et ejus hominis, qui in novissimis temporibus assumptus est? Arguit, inquam, ille, qui commixtionem nos aliis nominibus docet. RESPONSIO ORTHODOXI. Animadverte quomodo sapiens ille vir, primum quidem obscura dicta esse nostra mentitur, et cum ipse caliginosam offusamque habeat mentem, obscurum esse ait tam planum sapientibus, evidentissimumque sermonem. Arbitratus est autem, quod conventionem, ac non magis conjunctionem, nominari debere, nostra affirmet oratio. Deinde calliditatem suam cupiens ostentare, unum ait a nobis idemque significari, sive conventionem, sive conjunctionem factam esse dicamus. Ego vero hoc quoque loco mentis ipsius acumen admiror: solus enim fortasse didicit quod a nullo est umquam ignoratum; quodque adeo proculcatum est, ut eis etiam, qui sunt omnino a doctrina et litteris saecularibus alienissimi, notissimum videatur; immo et iis qui auditu tantummodo", + "candidate_score": 0.721095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_22", + "psc_text": "confusione, ut saepe diximus, unus intelligatur, et sit Christus, ipse Deus et homo. Notanda sunt accurate ista Cyrilli verba: τὴν καθ' ὑπόστασιν ἕνωσιν γενέσθαι φαμέν, τοῦ « καθ' ὑπόστασιν » οὐδὲν ἕτερον ἀποφαίνοντος, πλὴν ὅτι μόνον ἡ τοῦ λόγου φύσις, ἤγουν ἡ ὑπόστασις, ὅ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀνθρωπείᾳ φύσει κατὰ ἀλήθειαν ἑνωθεὶς, etc. Factam dicimus unitionem secundum ὑπόστασιν; hic autem sermo nihil aliud significat, nisi id tantum, quod Verbi natura, sive hypostasis, id est, ipsum Verbum humanae naturae vere unitum, etc. Inde enim intelligitur famosa illa Athanasii ac Cyrilli sententia: POST UNITIONEM UNA EST VERBI DEI NATURA INCARNATA. Natura enim pro hypostasi posita est; neque illud catholicorum singulare est. Ipse etiam Nestorius, si credimus Patribus V synodi, naturas posuit, pro hypostasibus, cum dixit: Propter eum qui induit, eum qui indutus est, adoro: propter eum qui occultus est, eum qui apparet, adoro. Inseparabilis ab eo, qui apparet, Deus est: propterea", + "candidate_score": 0.719637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_17", + "psc_text": "Emmanuel, nec Deus a natura separatur humana, nec homo divinitate nudus. Oportuerat quidem ipsum subtilem ex his expositionem, elimatamque curare; caeterum id certe notandum est. Ecce enim ipse unitatem explanans, ab humana natura Deum unitate se separare negat, eumdemque confitetur Deum simul et hominem: cur ergo non erubescit, dicta increpans nostra? ANATHEMATISMUS SECUNDUS. Siquis non confiteatur, carni per substantiam adunatum esse Dei Patris Verbum, et unum esse Christum cum propria carne, eumdem scilicet Deum simul et hominem; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICI. Unum quidem Christum confitemur, divinis apostolorum traditionibus obtemperantes, et eumdem propter ἕνωσιν Deum et hominem nominamus. Verum ἕνωσιν per substantiam penitus ignoramus, ut novam, et alienam a divinis Scripturis et Patribus, qui eas interpretati sunt. Et hic quoque totus locus relatus est damnatusque in V synodo, propterea quod rejiceret ἕνωσιν καθ' ὑπόστασιν, cujus confessio est sola, indubitata, et fraudis expers bene sentiendi regula. Unde canone 13 anathema dicitur ei,", + "candidate_score": 0.71843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_29", + "psc_text": "et unum Filium ac Christum similiter confiteri, pietatis ratio poscit; duas vero substantias adunatas sive naturas dicere, non ineptum est, sed [ Baluz. add. ex causa] magis consequens. Nam si in uno homine naturas dividimus, et mortalem quidem, corpus vocamus; immortalem vero, animam; utrumque autem, hominem: multo magis assumentis Dei, et assumpti hominis naturarum proprietates convenit discernere. Invenimus etiam beatum Paulum, unum eumdemque hominem in duos homines dividentem, et modo dicentem: Quanto exterior homo corrumpitur, tanto interior renovatur (II Cor. IV, 16) ; modo: Condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem (Rom. VII, 22) ; et statim: In interiore homine inhabitare Christum (Ephes. III, 17) . Si igitur naturalem conjunctionem ejusdem temporis naturarum [ Gr. ὁμοχρόνων] Apostolus dividit, quare impietatis arguit eos qui, dividunt propria naturarum, Dei sempiterni et ejus hominis, qui in novissimis temporibus assumptus est? Arguit, inquam, ille, qui commixtionem nos aliis nominibus docet. RESPONSIO ORTHODOXI. Animadverte quomodo", + "candidate_score": 0.717084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_21", + "psc_text": "substantiam dixerimus, et eamdem insolitam esse definit, et novo more eam factam esse a nobis affirmat; nec considerat, quod dictionum vis [ Bal. om. dictionum vis], impiorum haereticorum argutiis veritatem opponens, convellit id, quod videtur obsistere. Nestorio igitur ubique evacuante Dei Verbi secundum carnem generationem, et solam dignitatum unitatem nobis instituente, et dicente hominem Deo conjunctum filietatis ὁμωνυμίᾳ fuisse honoratum; necesse fuit, ut nos adversus illius dicta agentes, per substantiam ἕνωσιν factam fuisse diceremus. Hic autem sermo nihil aliud significat, nisi id tantum, quod Verbi natura, sive substantia, id est, ipsum Verbum, humanae naturae vere adunatum, absque omni conversione et confusione, ut saepe diximus, unus intelligatur, et sit Christus, ipse Deus et homo. Notanda sunt accurate ista Cyrilli verba: τὴν καθ' ὑπόστασιν ἕνωσιν γενέσθαι φαμέν, τοῦ « καθ' ὑπόστασιν » οὐδὲν ἕτερον ἀποφαίνοντος, πλὴν ὅτι μόνον ἡ τοῦ λόγου φύσις, ἤγουν ἡ ὑπόστασις, ὅ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀνθρωπείᾳ φύσει", + "candidate_score": 0.711046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_67", + "psc_text": "capiens formam. Sic et Deum ipsum Patrem dicit, cum ipse natura sit Deus et ex Patre; et nulla parte majestate Patris inferior est. Nestorio igitur scribente ita de Christo: Ergo qui passus est, est ille pontifex misericors, non Deus vivificator ejus, qui passus est, Verbum Christi nominante Deum, atque haec adjiciente: Erat autem ipse et puer, et pueri Dominus (Serm. 6, num. 6) ; nec recte, nec competenti modo, sed impie dictos esse hos sermones, vehementer affirmamus. Nam si Christi Deus [ Baluz. Christus Dei] est Verbum Dei et Patris, duo omnino, et procul dubio esse necesse est. Quo autem modo intelligatur idem, et puer, et pueri Dominus? Non ergo dicendus est et Deus sui [ Baluz. suus], et Dominus Emmanuel, siquidem est idem, et Deus simul et homo, quasi homo factum et incarnatum Dei Verbum. Quod vero divinitas quidem aliud quiddam sit natura sua, aliud humanitas, nemo possit ambigere:", + "candidate_score": 0.709957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_25", + "psc_text": "in medium, quasi nos ignoremus, an forte quadam insolentia gloriatur, et existimat neminem praeter se alium, orationem posse, quantum voluerit, propagare; si modo, quod a nullo sit dictum, tamquam vere dictum, sibi proposuerit, ut aliquid videatur esse apud eos, qui discernere nesciunt, qui sint vaniloqui, mendacesque, et qui rectam viam teneant veritatis, et prudentes exerceant necessariosque sermones. Opinabar quidem, confiteor, a principio, capitulorum vim ipsum minime ignorasse, sed simulare ignorantiam, et in hoc quibusdam gratificari; vere tamen eum ignorasse nunc comperi. ANATHEMATISMUS TERTIUS. Siquis in uno Christo dividat substantias post unitatem, et conjunctione sola conjungat secundum dignitatem, vel auctoritatem, vel dominationem, ac non magis conventione quadam, quae sit facta, per ἕνωσιν naturalem; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICI. Obscura quidem dictorum caliginosaque sententia; plana vero apud pios ipsorum dementia. Cui enim non sit perspicuum, quod conjunctio et conventio nihil differant? nam et conventio eorum est, quae erant ante divisa. Sed hujusmodi verborum", + "candidate_score": 0.709084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_24", + "psc_text": "δύο δὲ τὰς ἑνωθείσας ὑποστάσεις, εἴτουν φύσεις, λέγειν οὐκ ἄτοπον. Id autem, ut opinor, Theodoreto ipsi videtur dicenti, ab humana natura Deum non fuisse separatum, nec absque deitate humanitatem intelligi. Igitur nec absque substantiis servi et Dei formas conjunctas dicimus, nec communem hominem aequalitate sola dignitatis honoratum σχετικῶς conjunctum esse Verbo definimus; sed ipsum, ut supra dixi, Filium Dei unigenitum, qui vere carnem assumpsit, quae haberet animam rationabilem, hominem factum, ita tamen ut remaneret et Deus. Sed vir ille vehemens oratione, et cogitatione acerrimus, commixtionem significari hujusmodi dictione definit, et dicere audet, atque ea, quae ex naturarum commixtione contingant, proponit in medium, quasi nos ignoremus, an forte quadam insolentia gloriatur, et existimat neminem praeter se alium, orationem posse, quantum voluerit, propagare; si modo, quod a nullo sit dictum, tamquam vere dictum, sibi proposuerit, ut aliquid videatur esse apud eos, qui discernere nesciunt, qui sint vaniloqui, mendacesque, et qui rectam viam", + "candidate_score": 0.707485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_24", + "psc_text": "δύο δὲ τὰς ἑνωθείσας ὑποστάσεις, εἴτουν φύσεις, λέγειν οὐκ ἄτοπον. Id autem, ut opinor, Theodoreto ipsi videtur dicenti, ab humana natura Deum non fuisse separatum, nec absque deitate humanitatem intelligi. Igitur nec absque substantiis servi et Dei formas conjunctas dicimus, nec communem hominem aequalitate sola dignitatis honoratum σχετικῶς conjunctum esse Verbo definimus; sed ipsum, ut supra dixi, Filium Dei unigenitum, qui vere carnem assumpsit, quae haberet animam rationabilem, hominem factum, ita tamen ut remaneret et Deus. Sed vir ille vehemens oratione, et cogitatione acerrimus, commixtionem significari hujusmodi dictione definit, et dicere audet, atque ea, quae ex naturarum commixtione contingant, proponit in medium, quasi nos ignoremus, an forte quadam insolentia gloriatur, et existimat neminem praeter se alium, orationem posse, quantum voluerit, propagare; si modo, quod a nullo sit dictum, tamquam vere dictum, sibi proposuerit, ut aliquid videatur esse apud eos, qui discernere nesciunt, qui sint vaniloqui, mendacesque, et qui rectam viam", + "candidate_score": 0.706565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_12", + "psc_text": "vanos exerces, et reluctaris opinioni vel nobis invisae. Novimus enim nos quoque, quod nec umbram quidem conversionis divina illa excellensque natura perpetiatur, et quod Dei Verbum in naturam non commigraverit carnis, deitate deposita. Verum quando a Dei forma servi formam assumptam esse commemorat, doceat nos, [ Baluz. add. si] sine substantiis solae et per se ipsae inter se formae convenerint. At id, opinor, ipse quoque non ita esse confitebitur: neque enim species tantum sine substantiis, et formae inter se per ἕνωσιν dispensatoriam convenerunt; sed rerum ipsarum sive substantiarum conventus est factus, ut inhumanationis [ Baluz. humanitatis] ratio vere facta esse credatur. Ergo etsi Dei Verbum carnem factum esse dicamus, non tamen confusionem, nec commixtionem, nec rursus conversionem, aut commutationem ei dicimus contigisse; sed ipsum conjunctum esse, arcana ineffabilique ratione, corpori sancto habenti animam rationabilem: quidquid enim adunari dicitur, non confunditur, sed aliud sibi magis assumit. Affirmamus igitur, Dei Patris Verbum", + "candidate_score": 0.70638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_21", + "psc_text": "substantiam dixerimus, et eamdem insolitam esse definit, et novo more eam factam esse a nobis affirmat; nec considerat, quod dictionum vis [ Bal. om. dictionum vis], impiorum haereticorum argutiis veritatem opponens, convellit id, quod videtur obsistere. Nestorio igitur ubique evacuante Dei Verbi secundum carnem generationem, et solam dignitatum unitatem nobis instituente, et dicente hominem Deo conjunctum filietatis ὁμωνυμίᾳ fuisse honoratum; necesse fuit, ut nos adversus illius dicta agentes, per substantiam ἕνωσιν factam fuisse diceremus. Hic autem sermo nihil aliud significat, nisi id tantum, quod Verbi natura, sive substantia, id est, ipsum Verbum, humanae naturae vere adunatum, absque omni conversione et confusione, ut saepe diximus, unus intelligatur, et sit Christus, ipse Deus et homo. Notanda sunt accurate ista Cyrilli verba: τὴν καθ' ὑπόστασιν ἕνωσιν γενέσθαι φαμέν, τοῦ « καθ' ὑπόστασιν » οὐδὲν ἕτερον ἀποφαίνοντος, πλὴν ὅτι μόνον ἡ τοῦ λόγου φύσις, ἤγουν ἡ ὑπόστασις, ὅ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀνθρωπείᾳ φύσει", + "candidate_score": 0.705555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_30", + "psc_text": "inhabitare Christum (Ephes. III, 17) . Si igitur naturalem conjunctionem ejusdem temporis naturarum [ Gr. ὁμοχρόνων] Apostolus dividit, quare impietatis arguit eos qui, dividunt propria naturarum, Dei sempiterni et ejus hominis, qui in novissimis temporibus assumptus est? Arguit, inquam, ille, qui commixtionem nos aliis nominibus docet. RESPONSIO ORTHODOXI. Animadverte quomodo sapiens ille vir, primum quidem obscura dicta esse nostra mentitur, et cum ipse caliginosam offusamque habeat mentem, obscurum esse ait tam planum sapientibus, evidentissimumque sermonem. Arbitratus est autem, quod conventionem, ac non magis conjunctionem, nominari debere, nostra affirmet oratio. Deinde calliditatem suam cupiens ostentare, unum ait a nobis idemque significari, sive conventionem, sive conjunctionem factam esse dicamus. Ego vero hoc quoque loco mentis ipsius acumen admiror: solus enim fortasse didicit quod a nullo est umquam ignoratum; quodque adeo proculcatum est, ut eis etiam, qui sunt omnino a doctrina et litteris saecularibus alienissimi, notissimum videatur; immo et iis qui auditu tantummodo", + "candidate_score": 0.704254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_17", + "psc_text": "Emmanuel, nec Deus a natura separatur humana, nec homo divinitate nudus. Oportuerat quidem ipsum subtilem ex his expositionem, elimatamque curare; caeterum id certe notandum est. Ecce enim ipse unitatem explanans, ab humana natura Deum unitate se separare negat, eumdemque confitetur Deum simul et hominem: cur ergo non erubescit, dicta increpans nostra? ANATHEMATISMUS SECUNDUS. Siquis non confiteatur, carni per substantiam adunatum esse Dei Patris Verbum, et unum esse Christum cum propria carne, eumdem scilicet Deum simul et hominem; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICI. Unum quidem Christum confitemur, divinis apostolorum traditionibus obtemperantes, et eumdem propter ἕνωσιν Deum et hominem nominamus. Verum ἕνωσιν per substantiam penitus ignoramus, ut novam, et alienam a divinis Scripturis et Patribus, qui eas interpretati sunt. Et hic quoque totus locus relatus est damnatusque in V synodo, propterea quod rejiceret ἕνωσιν καθ' ὑπόστασιν, cujus confessio est sola, indubitata, et fraudis expers bene sentiendi regula. Unde canone 13 anathema dicitur ei,", + "candidate_score": 0.701338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24_26", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum . Iam ergo si agnoscis veteres illis usos esse vocabulis sancte et orthodoxae iustisque de causis , omittenda videntur mihi esse a te vebra illa tua :", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_31", + "psc_text": "sive conventionem, sive conjunctionem factam esse dicamus. Ego vero hoc quoque loco mentis ipsius acumen admiror: solus enim fortasse didicit quod a nullo est umquam ignoratum; quodque adeo proculcatum est, ut eis etiam, qui sunt omnino a doctrina et litteris saecularibus alienissimi, notissimum videatur; immo et iis qui auditu tantummodo fabularum, ad levem incertamque scientiam pervenerunt. Admirans igitur ipsius doctrinam, hoc ad eum dico: Vel minimum evigila, velut ex ebrietate aut somno, qui tam magnum in nos os aperire contendis; et animadverte subtiliter acuteque mysterium unitatis, quod de Christo dicitur. Faciunt quidam calumniam huic unitati [ Baluz. in foeditate], in id, quod ipsis libuerit, sacrarum litterarum sententias transferentes: aiunt enim, divisas quidem esse a sese naturas et a sese sejunctas, et seorsus, et in parte sua esse utramque; hominem vero σχετικῶς conjunctum esse Deo contendunt, secundum solam dignitatem, sive auctoritatem et secundum filietatis ὁμωνυμίαν. Huic anathematismus opinioni pugnat, et tam", + "candidate_score": 0.701012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_48", + "psc_text": "nam si non factum est homo Dei Patris Verbum, non [ Baluz. nec] juxta nos sane loquatur humane; sin autem verum est, ipsum similiter ac nos communicasse sanguini et carni, assimilans se per omnia fratribus, nobis scilicet; quare dispensationis rectissimam rationem stultissime reprehendunt, qui vocem non patiuntur humanam, quique sermonis, propter dispensationem factam, humilitatem, tamquam alii seorsum Filio, servi formae, ut ipsi aiunt, deputare festinant? Ineptum est autem, eos haereticorum quidem malignitatem horrere se dicere; rectae autem fidei traditionem nolle sectari: praestabilius autem sit, et multo doctius, voces humanas aptare, non alii [ Baluz. aliae] personae, quae intelligatur seorsus Filius, et servi formae, sicut ipsi dicere consueverunt; sed magis humanitatis ipsius deputare mensurae: decuerat enim, cum esset Deus simul et homo, per utrosque eum procedere [ Baluz. om. procedere] sermones. Admiror autem, quod simulet quidem ipse quoque, confiteri, quod sit unus Christus, idem scilicet Deus simul et homo; deinde tamquam", + "candidate_score": 0.699456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_28", + "psc_text": "Si igitur suo arbitrio et voluntate, naturae ex nobis assumptae conjunctus est, superflua est dictio naturalis conjunctionis: confiteri enim sufficit ἕνωσιν. ἕνωσις porro de divisis accipitur, nam si nulla sit divisio, numquam ἕνωσις fiet, et qui admittit ἕνωσιν, admittit et divisionem praeviam [ Baluz. om. praeviam]. Quare ergo dicit substantias sive naturas dividi non oportere, maxime cum sciat, quod perfecta erat Dei Verbi substantia, quodque perfecta ab eo assumpta forma servilis, ideoque substantias dixerit, et non substantiam? Ergo si utraque natura perfecta est, et ambae in unum convenerunt, Dei forma scilicet formam assumente servilem, unam quidem personam, ἓν μὲν πρόσοπον, et unum Filium ac Christum similiter confiteri, pietatis ratio poscit; duas vero substantias adunatas sive naturas dicere, non ineptum est, sed [ Baluz. add. ex causa] magis consequens. Nam si in uno homine naturas dividimus, et mortalem quidem, corpus vocamus; immortalem vero, animam; utrumque autem, hominem: multo magis assumentis Dei,", + "candidate_score": 0.69839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_17", + "psc_text": "Emmanuel, nec Deus a natura separatur humana, nec homo divinitate nudus. Oportuerat quidem ipsum subtilem ex his expositionem, elimatamque curare; caeterum id certe notandum est. Ecce enim ipse unitatem explanans, ab humana natura Deum unitate se separare negat, eumdemque confitetur Deum simul et hominem: cur ergo non erubescit, dicta increpans nostra? ANATHEMATISMUS SECUNDUS. Siquis non confiteatur, carni per substantiam adunatum esse Dei Patris Verbum, et unum esse Christum cum propria carne, eumdem scilicet Deum simul et hominem; anathema sit. REPREHENSIO HAERETICI. Unum quidem Christum confitemur, divinis apostolorum traditionibus obtemperantes, et eumdem propter ἕνωσιν Deum et hominem nominamus. Verum ἕνωσιν per substantiam penitus ignoramus, ut novam, et alienam a divinis Scripturis et Patribus, qui eas interpretati sunt. Et hic quoque totus locus relatus est damnatusque in V synodo, propterea quod rejiceret ἕνωσιν καθ' ὑπόστασιν, cujus confessio est sola, indubitata, et fraudis expers bene sentiendi regula. Unde canone 13 anathema dicitur ei,", + "candidate_score": 0.696482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_28", + "psc_text": "Si igitur suo arbitrio et voluntate, naturae ex nobis assumptae conjunctus est, superflua est dictio naturalis conjunctionis: confiteri enim sufficit ἕνωσιν. ἕνωσις porro de divisis accipitur, nam si nulla sit divisio, numquam ἕνωσις fiet, et qui admittit ἕνωσιν, admittit et divisionem praeviam [ Baluz. om. praeviam]. Quare ergo dicit substantias sive naturas dividi non oportere, maxime cum sciat, quod perfecta erat Dei Verbi substantia, quodque perfecta ab eo assumpta forma servilis, ideoque substantias dixerit, et non substantiam? Ergo si utraque natura perfecta est, et ambae in unum convenerunt, Dei forma scilicet formam assumente servilem, unam quidem personam, ἓν μὲν πρόσοπον, et unum Filium ac Christum similiter confiteri, pietatis ratio poscit; duas vero substantias adunatas sive naturas dicere, non ineptum est, sed [ Baluz. add. ex causa] magis consequens. Nam si in uno homine naturas dividimus, et mortalem quidem, corpus vocamus; immortalem vero, animam; utrumque autem, hominem: multo magis assumentis Dei,", + "candidate_score": 0.695576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_24", + "psc_text": "δύο δὲ τὰς ἑνωθείσας ὑποστάσεις, εἴτουν φύσεις, λέγειν οὐκ ἄτοπον. Id autem, ut opinor, Theodoreto ipsi videtur dicenti, ab humana natura Deum non fuisse separatum, nec absque deitate humanitatem intelligi. Igitur nec absque substantiis servi et Dei formas conjunctas dicimus, nec communem hominem aequalitate sola dignitatis honoratum σχετικῶς conjunctum esse Verbo definimus; sed ipsum, ut supra dixi, Filium Dei unigenitum, qui vere carnem assumpsit, quae haberet animam rationabilem, hominem factum, ita tamen ut remaneret et Deus. Sed vir ille vehemens oratione, et cogitatione acerrimus, commixtionem significari hujusmodi dictione definit, et dicere audet, atque ea, quae ex naturarum commixtione contingant, proponit in medium, quasi nos ignoremus, an forte quadam insolentia gloriatur, et existimat neminem praeter se alium, orationem posse, quantum voluerit, propagare; si modo, quod a nullo sit dictum, tamquam vere dictum, sibi proposuerit, ut aliquid videatur esse apud eos, qui discernere nesciunt, qui sint vaniloqui, mendacesque, et qui rectam viam", + "candidate_score": 0.691377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_12", + "psc_text": "vanos exerces, et reluctaris opinioni vel nobis invisae. Novimus enim nos quoque, quod nec umbram quidem conversionis divina illa excellensque natura perpetiatur, et quod Dei Verbum in naturam non commigraverit carnis, deitate deposita. Verum quando a Dei forma servi formam assumptam esse commemorat, doceat nos, [ Baluz. add. si] sine substantiis solae et per se ipsae inter se formae convenerint. At id, opinor, ipse quoque non ita esse confitebitur: neque enim species tantum sine substantiis, et formae inter se per ἕνωσιν dispensatoriam convenerunt; sed rerum ipsarum sive substantiarum conventus est factus, ut inhumanationis [ Baluz. humanitatis] ratio vere facta esse credatur. Ergo etsi Dei Verbum carnem factum esse dicamus, non tamen confusionem, nec commixtionem, nec rursus conversionem, aut commutationem ei dicimus contigisse; sed ipsum conjunctum esse, arcana ineffabilique ratione, corpori sancto habenti animam rationabilem: quidquid enim adunari dicitur, non confunditur, sed aliud sibi magis assumit. Affirmamus igitur, Dei Patris Verbum", + "candidate_score": 0.685991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_67", + "psc_text": "capiens formam. Sic et Deum ipsum Patrem dicit, cum ipse natura sit Deus et ex Patre; et nulla parte majestate Patris inferior est. Nestorio igitur scribente ita de Christo: Ergo qui passus est, est ille pontifex misericors, non Deus vivificator ejus, qui passus est, Verbum Christi nominante Deum, atque haec adjiciente: Erat autem ipse et puer, et pueri Dominus (Serm. 6, num. 6) ; nec recte, nec competenti modo, sed impie dictos esse hos sermones, vehementer affirmamus. Nam si Christi Deus [ Baluz. Christus Dei] est Verbum Dei et Patris, duo omnino, et procul dubio esse necesse est. Quo autem modo intelligatur idem, et puer, et pueri Dominus? Non ergo dicendus est et Deus sui [ Baluz. suus], et Dominus Emmanuel, siquidem est idem, et Deus simul et homo, quasi homo factum et incarnatum Dei Verbum. Quod vero divinitas quidem aliud quiddam sit natura sua, aliud humanitas, nemo possit ambigere:", + "candidate_score": 0.678715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_21", + "psc_text": "substantiam dixerimus, et eamdem insolitam esse definit, et novo more eam factam esse a nobis affirmat; nec considerat, quod dictionum vis [ Bal. om. dictionum vis], impiorum haereticorum argutiis veritatem opponens, convellit id, quod videtur obsistere. Nestorio igitur ubique evacuante Dei Verbi secundum carnem generationem, et solam dignitatum unitatem nobis instituente, et dicente hominem Deo conjunctum filietatis ὁμωνυμίᾳ fuisse honoratum; necesse fuit, ut nos adversus illius dicta agentes, per substantiam ἕνωσιν factam fuisse diceremus. Hic autem sermo nihil aliud significat, nisi id tantum, quod Verbi natura, sive substantia, id est, ipsum Verbum, humanae naturae vere adunatum, absque omni conversione et confusione, ut saepe diximus, unus intelligatur, et sit Christus, ipse Deus et homo. Notanda sunt accurate ista Cyrilli verba: τὴν καθ' ὑπόστασιν ἕνωσιν γενέσθαι φαμέν, τοῦ « καθ' ὑπόστασιν » οὐδὲν ἕτερον ἀποφαίνοντος, πλὴν ὅτι μόνον ἡ τοῦ λόγου φύσις, ἤγουν ἡ ὑπόστασις, ὅ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀνθρωπείᾳ φύσει", + "candidate_score": 0.675925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-adversus-Theodoretum_window_22", + "psc_text": "confusione, ut saepe diximus, unus intelligatur, et sit Christus, ipse Deus et homo. Notanda sunt accurate ista Cyrilli verba: τὴν καθ' ὑπόστασιν ἕνωσιν γενέσθαι φαμέν, τοῦ « καθ' ὑπόστασιν » οὐδὲν ἕτερον ἀποφαίνοντος, πλὴν ὅτι μόνον ἡ τοῦ λόγου φύσις, ἤγουν ἡ ὑπόστασις, ὅ ἐστιν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀνθρωπείᾳ φύσει κατὰ ἀλήθειαν ἑνωθεὶς, etc. Factam dicimus unitionem secundum ὑπόστασιν; hic autem sermo nihil aliud significat, nisi id tantum, quod Verbi natura, sive hypostasis, id est, ipsum Verbum humanae naturae vere unitum, etc. Inde enim intelligitur famosa illa Athanasii ac Cyrilli sententia: POST UNITIONEM UNA EST VERBI DEI NATURA INCARNATA. Natura enim pro hypostasi posita est; neque illud catholicorum singulare est. Ipse etiam Nestorius, si credimus Patribus V synodi, naturas posuit, pro hypostasibus, cum dixit: Propter eum qui induit, eum qui indutus est, adoro: propter eum qui occultus est, eum qui apparet, adoro. Inseparabilis ab eo, qui apparet, Deus est: propterea", + "candidate_score": 0.675227, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.740107, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_439", + "psc_text": "dicens: Ait enim Apostolus: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8). Cum dixisset, nunc autem lux, addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius, lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis. Non sic Christus, non sic Verbum Dei. Sed quomodo? Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26): ut non participatione vivat, sed incommutabiliter vivat, et omnino ipse vita sit. Et paulo post idem sanctus doctor egregius Augustinus ait: Quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit Filium; generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent, dum viverent. 18.", + "candidate_score": 0.740107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_439", + "psc_text": "dicens: Ait enim Apostolus: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8). Cum dixisset, nunc autem lux, addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius, lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis. Non sic Christus, non sic Verbum Dei. Sed quomodo? Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26): ut non participatione vivat, sed incommutabiliter vivat, et omnino ipse vita sit. Et paulo post idem sanctus doctor egregius Augustinus ait: Quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit Filium; generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent, dum viverent. 18.", + "candidate_score": 0.736167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "sic in unitate personae suae naturam divinam humanamque conjunxit atque univit, ut a se omnino non possint separari. In una enim persona Unigeniti Dei, qui tanquam sponsus processit de thalamo suo (Psal. XVIII, 5) , inseparabilis permanet utriusque naturae unitio. Nec ideo debet aliquis aestimare utramque ab invicem divelli potuisse naturam; quia per susceptionem mortis, et caro exanimis in sepulcro jacuit, et anima in infernum, carne moriente, descendit: quandoquidem etiam cum interveniente morte anima discessisset a carne, inseparabilis in Christo utraque natura permansit: quia nec in inferno animam suam, nec in sepulcro carnem suam divinitas immensa deseruit. In tantum autem inseparabilis est in Christo utraque natura, ut ex hoc Eutyches in errorem caderet, et unam videns in Christo personam, unam quoque in eo naturam 237 impie praedicaret; volens confundere quod vidit separari non posse. Sic autem iste in duabus naturis quas inseparabiliter unius esse personae cognovit, crimen impietatis incurrit; sicut", + "candidate_score": 0.735578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_438", + "psc_text": "V, 26). Neque enim jam existenti et vitam non habenti dedit, ut haberet vitam in semetipso, cum eo ipso quod est, vita sit. Hoc est ergo, dedit Filio habere vitam in semetipso: genuit Filium incommutabilem vitam, quod est vita aeterna. Idem beatus Augustinus in expositione Evangelii secundum Joannem (Tract. 22, post medium), cum de ipso Domini sermone tractaret, sic ait: Filius autem Dei non quasi primo fuit sine vita, et accepit vitam: si enim sic illam acciperet, non eam haberet in semetipso. Quid est enim in semetipso? Ut ipse vita ipsa esset. Et paulo post, haec in eodem sermone confirmat dicens: Ait enim Apostolus: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8). Cum dixisset, nunc autem lux, addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius, lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis.", + "candidate_score": 0.734822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_282", + "psc_text": "sicut in Christo duas naturas veraciter praedicat, sic duas in eo personas omnino denegat. Eutyches vero recte credens unam in Christo personam, perverse visus est unam in eo praedicare naturam, cum vera fides simul in Christo sic proprietatem naturae utriusque cognoscat, ut unam personam divinitatis atque humanitatis intelligat. CAP. XVIII. Sabellius. Arius. Manes. Photinus. --27. Unus quippe Christus est, qui In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Qui etiam Verbum caro factum est, et habitavit in nobis. Hinc Sabellianus vincitur, quia in eo quod Verbum erat apud Deum, ostenditur alia Patris, alia Filii esse persona. Hinc etiam Arianus superatur, quia in eo quod Deus erat Verbum, ostenditur una esse Patris Filiique natura. Ad ostendendam quippe proprietatem personae valet quod solus Filius Verbum dicitur; ad ostendendam vero unius naturae communionem pertinet, quod sicut Deus Pater dicitur, sic etiam Filius Deus nuncupatur. Hinc etiam et Manichaeus", + "candidate_score": 0.733573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_281", + "psc_text": "habet veritatem naturalem divinitatis ex Patre, sic habet naturalem veritatem humanitatis ex Virgine. Deus enim unigenitus dignatus est in utero Virginis fieri humanae carnis animaeque susceptor, ut esset humanae carnis animaeque salvator. Ipse unus, in quo est gemina, inseparabilis, inconfusibilisque natura, et utriusque naturae una persona: in quo alii duo rursus haeretici, sibimet contraria sentientes, diversos errores intulisse ( al. instituisse) cognoscuntur, Nestorius scilicet et Eutyches. Nestorius quippe, quia duas in Christo cognovit esse naturas, conatus est duas in eo praedicare personas, et ita cor habens falsitatis obscuritate caecatum, fidei Christianae non dubitavit suae perfidiae sociare mendacium. Fides enim vera sicut in Christo duas naturas veraciter praedicat, sic duas in eo personas omnino denegat. Eutyches vero recte credens unam in Christo personam, perverse visus est unam in eo praedicare naturam, cum vera fides simul in Christo sic proprietatem naturae utriusque cognoscat, ut unam personam divinitatis atque humanitatis intelligat. CAP. XVIII.", + "candidate_score": 0.728312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_281", + "psc_text": "habet veritatem naturalem divinitatis ex Patre, sic habet naturalem veritatem humanitatis ex Virgine. Deus enim unigenitus dignatus est in utero Virginis fieri humanae carnis animaeque susceptor, ut esset humanae carnis animaeque salvator. Ipse unus, in quo est gemina, inseparabilis, inconfusibilisque natura, et utriusque naturae una persona: in quo alii duo rursus haeretici, sibimet contraria sentientes, diversos errores intulisse ( al. instituisse) cognoscuntur, Nestorius scilicet et Eutyches. Nestorius quippe, quia duas in Christo cognovit esse naturas, conatus est duas in eo praedicare personas, et ita cor habens falsitatis obscuritate caecatum, fidei Christianae non dubitavit suae perfidiae sociare mendacium. Fides enim vera sicut in Christo duas naturas veraciter praedicat, sic duas in eo personas omnino denegat. Eutyches vero recte credens unam in Christo personam, perverse visus est unam in eo praedicare naturam, cum vera fides simul in Christo sic proprietatem naturae utriusque cognoscat, ut unam personam divinitatis atque humanitatis intelligat. CAP. XVIII.", + "candidate_score": 0.727493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_438", + "psc_text": "V, 26). Neque enim jam existenti et vitam non habenti dedit, ut haberet vitam in semetipso, cum eo ipso quod est, vita sit. Hoc est ergo, dedit Filio habere vitam in semetipso: genuit Filium incommutabilem vitam, quod est vita aeterna. Idem beatus Augustinus in expositione Evangelii secundum Joannem (Tract. 22, post medium), cum de ipso Domini sermone tractaret, sic ait: Filius autem Dei non quasi primo fuit sine vita, et accepit vitam: si enim sic illam acciperet, non eam haberet in semetipso. Quid est enim in semetipso? Ut ipse vita ipsa esset. Et paulo post, haec in eodem sermone confirmat dicens: Ait enim Apostolus: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8). Cum dixisset, nunc autem lux, addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius, lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis.", + "candidate_score": 0.72586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_595", + "psc_text": "ad Clidonium, dicens: « Si quis sicut in propheta secundum gratiam dicit inoperasse Deum Verbum, et non essentialiter factam confitetur unitionem, sit vacuus melioris inoperationis, magis autem plenus sit deterioris. » Nec sicut illi qui secundum illustrationem, aut dilectionem, aut affectionem, personalem, vel subsistentialem, sive secundum auctoritatem, aut potentiam, aut aequalitatem honoris, unitionem tentant astruere naturarum. Quos paulo superius memoratus beatus Cyrillus anathematizat dicens (Anathematis. 3) contra Nestorium: « Si quis in uno Christo dividit substantias post unitionem, sola eas societate connectens secundum dignitatem, 279 auctoritatem, aut potentiam, et non magis conjunctionem quae est secundum unitatem naturalem, anathema sit. » Deus enim Verbum, non nomine vacuo, non particula sui, sed natura Deus tantus quantus et Pater est, aequalis per omnia Patri, praeter hoc tantummodo quod ille Pater est, iste Filius, naturae se humanae uniens, factus est homo. 6. Hinc etiam a sanctis Patribus adunatione ex divinitate et humanitate Christus Dominus", + "candidate_score": 0.725165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_263", + "psc_text": "accipiens (Ibid., 7) . Aequalis est Patri Filius, quia de Domino natus est Dominus; minor est autem Patre Filius, quia de ancilla factus est servus. Inde est quod dicit: De ventre matris meae, Deus meus es tu (Psal. XXI, 11) Et iterum: O Domine, ego servus tuus, et filius ancillo tuae (Psal. CXV, 6) . Aequalis est Patri Filius, quia Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3) ; minor est autem Patre Filius, quia factus est ex muliere, factus sub lege (Gal. IV, 4) . Et ideo sicut veraciter Dei Filius Deo Patri coaeternus agnoscitur, sic veraciter matre posterior invenitur. 14. Primam quippe nativitatem Filii nullatenus praecessit aeternitas Patris, cujus tamen secundam nativitatem praecessit temporalis nativitas 203 matris. In illa quippe natura Dei Patris, quae esse non coepit, de aeterno Patre coaeternus est Filius inenarrabiliter natus; in natura Virginis, quae esse coepit ex", + "candidate_score": 0.723598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "sic in unitate personae suae naturam divinam humanamque conjunxit atque univit, ut a se omnino non possint separari. In una enim persona Unigeniti Dei, qui tanquam sponsus processit de thalamo suo (Psal. XVIII, 5) , inseparabilis permanet utriusque naturae unitio. Nec ideo debet aliquis aestimare utramque ab invicem divelli potuisse naturam; quia per susceptionem mortis, et caro exanimis in sepulcro jacuit, et anima in infernum, carne moriente, descendit: quandoquidem etiam cum interveniente morte anima discessisset a carne, inseparabilis in Christo utraque natura permansit: quia nec in inferno animam suam, nec in sepulcro carnem suam divinitas immensa deseruit. In tantum autem inseparabilis est in Christo utraque natura, ut ex hoc Eutyches in errorem caderet, et unam videns in Christo personam, unam quoque in eo naturam 237 impie praedicaret; volens confundere quod vidit separari non posse. Sic autem iste in duabus naturis quas inseparabiliter unius esse personae cognovit, crimen impietatis incurrit; sicut", + "candidate_score": 0.723536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20_22", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_521", + "psc_text": "Patri: qui tecum vivit et regnat, in illa utique unitate naturali quam ostendens, ait: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Ubi similiter fides nostra, non solum ab Arii et Sabellii, verum etiam a Nestorii errore discernitur: in ipso quippe unitatis vocabulo sicut Patris et Filii diversa cognoscitur non esse substantia, ita cum dicimus, qui tecum vivit et regnat, ostenditur Patris et Filii una non esse persona. Apparet etiam aeternum Sacerdotem ipsum verum Filium esse, qui cum Deo Patre regnat in unitate naturae. Cum vero in unitate Spiritus sancti dicimus, unam naturam Spiritus sancti cum Patre Filioque monstramus. Unitas autem naturae quid aliud quam Trinitatem unum Deum, et ex hoc unum ostendit et regnum? Diversitas quippe naturae potest in regno diversitatem potestatis ostendere. Ubi autem regni naturalis est unitas, una regnandi permanet et potestas: in illo autem regno illi diversitatem potestatis habere possunt, quibus ipsa potestas tribuitur ex", + "candidate_score": 0.720823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_283", + "psc_text": "persona. Hinc etiam Arianus superatur, quia in eo quod Deus erat Verbum, ostenditur una esse Patris Filiique natura. Ad ostendendam quippe proprietatem personae valet quod solus Filius Verbum dicitur; ad ostendendam vero unius naturae communionem pertinet, quod sicut Deus Pater dicitur, sic etiam Filius Deus nuncupatur. Hinc etiam et Manichaeus simul confunditur, et Photinus, in eo quod dicitur: Et verbum caro factum est. In nomine quippe Verbi divinitas vera cognoscitur, et in nomine carnis vera humanitas invenitur: ut Christus Filius Dei, et verus Deus, et verus homo, in utriusque nominis 207 naturali veritate cognoscatur; ac sic, nec Manichaeus in eo falsam praedicare audeat carnem, nec Photinus ei naturalem valeat adimere deitatem. CAP. XIX. Nestorius et Eutyches ex Apostolo refelluntur. Inconfusae manserunt duae in uno Christo substantiae, nec persona geminata est. --28. Nestorius quippe et Eutyches apostolicis convincuntur eloquiis: ille, ut agnoscat unam Christi geminari personam non posse, iste, ut noverit", + "candidate_score": 0.720071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_511", + "psc_text": "et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum Patre possideat regnum, in unitate scilicet Spiritus sancti, ut regnantes adunare, non simul regnare Spiritus sanctus intimetur? 258 RESPONSIO. 36. Dicam simpliciter de hoc sermone quod sentio. Quotiens exinde cogitavi, nihil ibi aliud majores nostros, quam fidei veritatem contra multas haereses praemunisse cognovi. Illud quippe primum attendendum est, quod in conclusione orationis, Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum dicimus; per Spiritum vero sanctum nullatenus dicimus: quod utique non inaniter catholica concelebrat Ecclesia, propter illud utique sacramentum, quod mediator Dei et hominum factus est homo Christus Jesus, Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, qui per proprium sanguinem semel introivit in", + "candidate_score": 0.718768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "inveniret. 27. Ut ergo peccati originalis vinculo, quo per hominem primum tenebamur obstricti, miserantis Dei gratia solveremur, unus exstitit mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Nam quia Deus immortalis et justus est, nos autem iniquos et mortales primi hominis transgessio fecerat, ut congrua nostris adhiberetur medela vulneribus, natus est de homine homo Unigenitus Deus, qui de Patre natus est immortalis et justus. Hic in humana natura, in qua mediator Dei et hominum factus est, justitiam habuit ex Patre, mortem ex matre; ut per ipsum liberaremur ab omni peccato, qui peccatum nec nascendo nec vivendo contraxit, et ab ipso acciperemus justitiam, per quam mortis aeternae vinculo solveremur, ut per eum et in hac vita justi, et post hanc vitam immortales esse possemus. Ipse igitur in similitudine carnis peccati mirabiliter, quia singulariter, natus, solus est masculus adaperiens vulvam qui in veritate sanctus Domino vocaretur. Vulvam quippe", + "candidate_score": 0.717456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_282", + "psc_text": "sicut in Christo duas naturas veraciter praedicat, sic duas in eo personas omnino denegat. Eutyches vero recte credens unam in Christo personam, perverse visus est unam in eo praedicare naturam, cum vera fides simul in Christo sic proprietatem naturae utriusque cognoscat, ut unam personam divinitatis atque humanitatis intelligat. CAP. XVIII. Sabellius. Arius. Manes. Photinus. --27. Unus quippe Christus est, qui In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Qui etiam Verbum caro factum est, et habitavit in nobis. Hinc Sabellianus vincitur, quia in eo quod Verbum erat apud Deum, ostenditur alia Patris, alia Filii esse persona. Hinc etiam Arianus superatur, quia in eo quod Deus erat Verbum, ostenditur una esse Patris Filiique natura. Ad ostendendam quippe proprietatem personae valet quod solus Filius Verbum dicitur; ad ostendendam vero unius naturae communionem pertinet, quod sicut Deus Pater dicitur, sic etiam Filius Deus nuncupatur. Hinc etiam et Manichaeus", + "candidate_score": 0.715303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_635", + "psc_text": "Verbum igitur Dei, idemque Verbum Deus, humanam carnem de carne matris accipiens, sic utique formam servi accepit, ut permanens in forma Dei, aeternus atque incommutabilis Deus per unitatem personae, in qua servi formam accepit, fieri dignaretur ipse quod fecit. In similitudinem quippe hominum factus, habitu est inventus ut homo, et incommutabilem habens de natura Patris per omnia deitatem, creari dignatus est non creatus, et fieri voluit ex muliere, non factus a Patre, sed genitus; atque ita, Verbum caro factum est, ut esset unus mediator Dei et hominum homo Christus Jesus, qui est super omnia Deus benedictus in saecula, unus et verus Dei atque hominis Filius, unus idemque de Patre sine initio Deus semper genitus, de matre homo verus secundum carnem temporaliter conceptus et natus. 289 Quam carnem non conceptam accepit Unigenitus Deus, sed in ea est Deus ipse altissima humilitate conceptus. Idem quippe Deus creatus est in virgine et de", + "candidate_score": 0.715126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35_37", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_263", + "psc_text": "accipiens (Ibid., 7) . Aequalis est Patri Filius, quia de Domino natus est Dominus; minor est autem Patre Filius, quia de ancilla factus est servus. Inde est quod dicit: De ventre matris meae, Deus meus es tu (Psal. XXI, 11) Et iterum: O Domine, ego servus tuus, et filius ancillo tuae (Psal. CXV, 6) . Aequalis est Patri Filius, quia Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3) ; minor est autem Patre Filius, quia factus est ex muliere, factus sub lege (Gal. IV, 4) . Et ideo sicut veraciter Dei Filius Deo Patri coaeternus agnoscitur, sic veraciter matre posterior invenitur. 14. Primam quippe nativitatem Filii nullatenus praecessit aeternitas Patris, cujus tamen secundam nativitatem praecessit temporalis nativitas 203 matris. In illa quippe natura Dei Patris, quae esse non coepit, de aeterno Patre coaeternus est Filius inenarrabiliter natus; in natura Virginis, quae esse coepit ex", + "candidate_score": 0.713438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_263", + "psc_text": "accipiens (Ibid., 7) . Aequalis est Patri Filius, quia de Domino natus est Dominus; minor est autem Patre Filius, quia de ancilla factus est servus. Inde est quod dicit: De ventre matris meae, Deus meus es tu (Psal. XXI, 11) Et iterum: O Domine, ego servus tuus, et filius ancillo tuae (Psal. CXV, 6) . Aequalis est Patri Filius, quia Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan. I, 3) ; minor est autem Patre Filius, quia factus est ex muliere, factus sub lege (Gal. IV, 4) . Et ideo sicut veraciter Dei Filius Deo Patri coaeternus agnoscitur, sic veraciter matre posterior invenitur. 14. Primam quippe nativitatem Filii nullatenus praecessit aeternitas Patris, cujus tamen secundam nativitatem praecessit temporalis nativitas 203 matris. In illa quippe natura Dei Patris, quae esse non coepit, de aeterno Patre coaeternus est Filius inenarrabiliter natus; in natura Virginis, quae esse coepit ex", + "candidate_score": 0.712056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_595", + "psc_text": "ad Clidonium, dicens: « Si quis sicut in propheta secundum gratiam dicit inoperasse Deum Verbum, et non essentialiter factam confitetur unitionem, sit vacuus melioris inoperationis, magis autem plenus sit deterioris. » Nec sicut illi qui secundum illustrationem, aut dilectionem, aut affectionem, personalem, vel subsistentialem, sive secundum auctoritatem, aut potentiam, aut aequalitatem honoris, unitionem tentant astruere naturarum. Quos paulo superius memoratus beatus Cyrillus anathematizat dicens (Anathematis. 3) contra Nestorium: « Si quis in uno Christo dividit substantias post unitionem, sola eas societate connectens secundum dignitatem, 279 auctoritatem, aut potentiam, et non magis conjunctionem quae est secundum unitatem naturalem, anathema sit. » Deus enim Verbum, non nomine vacuo, non particula sui, sed natura Deus tantus quantus et Pater est, aequalis per omnia Patri, praeter hoc tantummodo quod ille Pater est, iste Filius, naturae se humanae uniens, factus est homo. 6. Hinc etiam a sanctis Patribus adunatione ex divinitate et humanitate Christus Dominus", + "candidate_score": 0.710742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_284", + "psc_text": "falsam praedicare audeat carnem, nec Photinus ei naturalem valeat adimere deitatem. CAP. XIX. Nestorius et Eutyches ex Apostolo refelluntur. Inconfusae manserunt duae in uno Christo substantiae, nec persona geminata est. --28. Nestorius quippe et Eutyches apostolicis convincuntur eloquiis: ille, ut agnoscat unam Christi geminari personam non posse, iste, ut noverit Christi geminam confundi non posse naturam. Ipse quippe unus est Christus, de quo illud quod jam superius positum est, dicit Apostolus: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) . Ubi et unam Christi personam, et geminam naturam, plenus Spiritu sancto demonstravit. Dicens quippe: Ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia benedictus in saecula, sicut Dei et carnis nomine veritatem naturae utriusque indubitanter ostendit, sic in uno Christi nomine unam personam divinitatis atque humanitatis edocuit. Christus enim, qui est ex patribus secundum carnem, ipse est super omnia", + "candidate_score": 0.710182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_525", + "psc_text": "Augustinus non dubitavit, sicut caritatem et sanctitatem, sic etiam unitatem Patris et Filii Spiritum sanctum dicere; nec solum commune aliquid eorum, sed etiam communionem consubstantialem coaeternamque fiducialiter praedicare. Quod utique ideo a catholicis dicitur, ut ex ipso unitatis nomine una essentia, et ex hoc unum 261 regnum, et in eodem uno regno una Trinitatis potestas, unaque majestas a fidelibus agnoscatur: ne putetur aut Filius, aut Spiritus sanctus secundum divinam naturam ita cum Patre regnare, quemadmodum cum potiore regnat inferior; sed illa unitas Spiritus sancti, quae est communio Patris et Filii, dum illo regno unitatem divinitatis monstrat, unam esse regnandi aeternitatem, unam potestatem, unam majestatem, unamque dominationem summae Trinitatis edoceat. QUAESTIO QUINTA. 39. Quintam vero, id est novissimam, continet his verbis epistola quaestionem. Quid sit quod Lucas evangelista coenam Domini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, et discipulis dividendum inter se continuo tradidisse; et tum deinde accepto pane dixisse; « Hoc", + "candidate_score": 0.709785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_265", + "psc_text": "est angelorum; in ea natura Patre minor est idem Filius, in qua Redemptor est hominum. In ea natura Patri aequalis est Filius, in qua ab initio creaturae adoratur et laudatur ab angelis. In ea natura Filius minor est Patre in qua est minoratus paulo minus ab angelis. CAP. VII. Minoratio in Christo ad naturam humamanam pertinet. --15. Apostolica quippe auctoritas hujus minorationis non destitit demonstrare mysterium, dicens, Eum autem, qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum propter passionem mortis gloria et honore coronatum (Hebr. II, 9) . Superius autem cujus naturae sit haec assignanda minoratio, evidenter ostensum est, quando illud testimonium prophetae prolatum est, quo dicitur: Domine, quid est homo, quod memor es ejus; aut filius hominis, quoniam visitas eum? Minorasti eum paulo minus ab angelis (Psal. VIII, 5) . Dei ergo Filius ante susceptionem carnis, cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo", + "candidate_score": 0.709046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21_23", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ; nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "sic in unitate personae suae naturam divinam humanamque conjunxit atque univit, ut a se omnino non possint separari. In una enim persona Unigeniti Dei, qui tanquam sponsus processit de thalamo suo (Psal. XVIII, 5) , inseparabilis permanet utriusque naturae unitio. Nec ideo debet aliquis aestimare utramque ab invicem divelli potuisse naturam; quia per susceptionem mortis, et caro exanimis in sepulcro jacuit, et anima in infernum, carne moriente, descendit: quandoquidem etiam cum interveniente morte anima discessisset a carne, inseparabilis in Christo utraque natura permansit: quia nec in inferno animam suam, nec in sepulcro carnem suam divinitas immensa deseruit. In tantum autem inseparabilis est in Christo utraque natura, ut ex hoc Eutyches in errorem caderet, et unam videns in Christo personam, unam quoque in eo naturam 237 impie praedicaret; volens confundere quod vidit separari non posse. Sic autem iste in duabus naturis quas inseparabiliter unius esse personae cognovit, crimen impietatis incurrit; sicut", + "candidate_score": 0.707071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_595", + "psc_text": "ad Clidonium, dicens: « Si quis sicut in propheta secundum gratiam dicit inoperasse Deum Verbum, et non essentialiter factam confitetur unitionem, sit vacuus melioris inoperationis, magis autem plenus sit deterioris. » Nec sicut illi qui secundum illustrationem, aut dilectionem, aut affectionem, personalem, vel subsistentialem, sive secundum auctoritatem, aut potentiam, aut aequalitatem honoris, unitionem tentant astruere naturarum. Quos paulo superius memoratus beatus Cyrillus anathematizat dicens (Anathematis. 3) contra Nestorium: « Si quis in uno Christo dividit substantias post unitionem, sola eas societate connectens secundum dignitatem, 279 auctoritatem, aut potentiam, et non magis conjunctionem quae est secundum unitatem naturalem, anathema sit. » Deus enim Verbum, non nomine vacuo, non particula sui, sed natura Deus tantus quantus et Pater est, aequalis per omnia Patri, praeter hoc tantummodo quod ille Pater est, iste Filius, naturae se humanae uniens, factus est homo. 6. Hinc etiam a sanctis Patribus adunatione ex divinitate et humanitate Christus Dominus", + "candidate_score": 0.703503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_282", + "psc_text": "sicut in Christo duas naturas veraciter praedicat, sic duas in eo personas omnino denegat. Eutyches vero recte credens unam in Christo personam, perverse visus est unam in eo praedicare naturam, cum vera fides simul in Christo sic proprietatem naturae utriusque cognoscat, ut unam personam divinitatis atque humanitatis intelligat. CAP. XVIII. Sabellius. Arius. Manes. Photinus. --27. Unus quippe Christus est, qui In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Qui etiam Verbum caro factum est, et habitavit in nobis. Hinc Sabellianus vincitur, quia in eo quod Verbum erat apud Deum, ostenditur alia Patris, alia Filii esse persona. Hinc etiam Arianus superatur, quia in eo quod Deus erat Verbum, ostenditur una esse Patris Filiique natura. Ad ostendendam quippe proprietatem personae valet quod solus Filius Verbum dicitur; ad ostendendam vero unius naturae communionem pertinet, quod sicut Deus Pater dicitur, sic etiam Filius Deus nuncupatur. Hinc etiam et Manichaeus", + "candidate_score": 0.697787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_261", + "psc_text": "deos credi vel dici omnino prohibet una veritas, quae sola vera est divinitas. 13. Proinde Deus Filius secundum divinam naturam non est minor Patre, sed aequalis est Patri, quia Filius ita verus Deus dicitur, ut Pater Deus verior non dicatur; in Deo enim vero nihil minus existimari sinit ipsa veritatis agnitio. Permanet itaque in Patre et Filio naturaliter una verae divinitatis aequalitas, et una incommutabilis ac sempiterna majestas. Sic autem Filium Patri aequalem veraciter dicimus, ut etiam minorem veraciter non negemus. Scimus enim Deum Filium natum de natura Dei Patris, natum etiam de natura Virginis matris, ac per hoc verum Deum de veritate paternae naturae, verum hominem de veritate maternae substantiae: quem divinitatis aeternitas ostendit sine initio natum, et temporalis susceptio carnis docet sine dubio minoratum. Aequalis est Filius Patri, et minor est Filius Patre: aequalis vera divinitate, minor vera humanitate. Aequalis, quia In principio erat Verbum, et Verbum erat", + "candidate_score": 0.696321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_592", + "psc_text": "comprobata, perfacile tantorum 278 virorum, probatissimorumque sacerdotum auctoritate muniti, iniqua loquentium ora obstruere valeamus, et in fide sanctorum Patrum perseverantes, Deo, qui vos sanctimonii sui confessione glorificavit, gratias referamus, domini sanctissimi et Deo dignissimi. Nunc ea quae sequuntur diligentius petimus exploretis. CAP. II. In Christo duae naturae, sine confusione, in unam personam unitae. --3. Igitur juxta sanctorum Patrum traditionem, Dominum nostrum Jesum Christum in duabus naturis unitis et inconfusis, id est divinitatis et humanitatis, in una persona sive subsistentia confitemur. Nec illis acquiescentes qui unam Dei Verbi naturam incarnatam praedicantes, venerabilis Chalcedonensis concilii fidem refugiunt, nec illos admittentes qui duas naturas dolose pronuntiantes, unam Dei Verbi naturam incarnatam minime confitentur, aestimantes hoc duarum naturarum professioni contrarium: quasi aliquid aliud quam duas naturas ineffabiliter unitas, una Dei verbi natura incarnata significet, beato Cyrillo Alexandrinae civitatis antistite in secunda epistola ad Successum episcopum Diocesariae ita scribente: « Si enim unam naturam dicentes", + "candidate_score": 0.695917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_267", + "psc_text": "verus esse potuit Deus, et divinae formae unitas ipsa est deitatis unius naturalis aequalitas. Ubi ergo formae unitas in natura erat, aequalitas rapina non erat. Naturalis autem divinitatis aequalitas, quae in forma Dei erat, auferri Deo vero non poterat. 16. Inde est quod, retinens veritatem divinitatis, et veritatem accipiens carnis, unus idemque Dei et hominis filius, et Patre factus est minor, et Patri permansit aequalis. Ideo utrumque veraciter ipsa veritas dixit: et: Pater major me est (Joan. XIV, 28) ; et: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Vere ergo Deo Patre minor est Christus, quia naturaliter ex patribus est secundum carnem; et vere Deo Patri aequalis est idem Christus, quia naturaliter est super omnia Deus benedictus in saecula. De ipso enim uno Christo Dei Filio beatus Apostolus ait: Quorum patres, et ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula. Proinde vera fides,", + "candidate_score": 0.694617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_525", + "psc_text": "Augustinus non dubitavit, sicut caritatem et sanctitatem, sic etiam unitatem Patris et Filii Spiritum sanctum dicere; nec solum commune aliquid eorum, sed etiam communionem consubstantialem coaeternamque fiducialiter praedicare. Quod utique ideo a catholicis dicitur, ut ex ipso unitatis nomine una essentia, et ex hoc unum 261 regnum, et in eodem uno regno una Trinitatis potestas, unaque majestas a fidelibus agnoscatur: ne putetur aut Filius, aut Spiritus sanctus secundum divinam naturam ita cum Patre regnare, quemadmodum cum potiore regnat inferior; sed illa unitas Spiritus sancti, quae est communio Patris et Filii, dum illo regno unitatem divinitatis monstrat, unam esse regnandi aeternitatem, unam potestatem, unam majestatem, unamque dominationem summae Trinitatis edoceat. QUAESTIO QUINTA. 39. Quintam vero, id est novissimam, continet his verbis epistola quaestionem. Quid sit quod Lucas evangelista coenam Domini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, et discipulis dividendum inter se continuo tradidisse; et tum deinde accepto pane dixisse; « Hoc", + "candidate_score": 0.691696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73_75", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.690997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_472", + "psc_text": "caro ejus vidit corruptionem (Act. II, 30) . Haec itaque omnia totus Christus secundum unam personam fecit, et sic unum naturae utriusque opus agnoscitur, ut tamen quid cui naturae deputari debeat, non negetur. His ergo unusquisque instruatur exemplis, ut quod hic in naturarum consideratione cognoscit, hoc illic in personis intelligat: nec dubitet humanam Christi naturam totius Trinitatis opere factam, sed ad solam Unigeniti Dei pertinere personam. QUAESTIO TERTIA. 25. Tertia est inquisitio tua, Utrum anima Christi susceptricis deitatis plenam habeat omnino notitiam: et quemadmodum se invicem norunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, ita idem Filius seipsum per id quod homo est, in eo quod Deus, noverit; ex utraque, 250 atque in utraque substantia totum capiens Patrem. An forte sicut oculis corporalibus Deum spiritum minime videt, ne non homini dignitas addita, sed natura credatur penitus commutata: sic rationalis animae quamvis pio intellectu et corde mundissimo non videri, neque comprehendi omnem", + "candidate_score": 0.690419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_439", + "psc_text": "dicens: Ait enim Apostolus: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8). Cum dixisset, nunc autem lux, addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius, lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis. Non sic Christus, non sic Verbum Dei. Sed quomodo? Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26): ut non participatione vivat, sed incommutabiliter vivat, et omnino ipse vita sit. Et paulo post idem sanctus doctor egregius Augustinus ait: Quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit Filium; generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent, dum viverent. 18.", + "candidate_score": 0.689585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_23_25", + "bdc_text": "Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent . Quoniam vero illa te ignorare et in hisce rebus ecclesiasticis te hactenus non versatum et exercitatum esse ingenue fateris , dedi tibi , chare Laeli , libellum , ex quo ista omnia plenius et tamen in compendio discas , quae sane suum usum et fructum habere opinor non aspernandum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_282", + "psc_text": "sicut in Christo duas naturas veraciter praedicat, sic duas in eo personas omnino denegat. Eutyches vero recte credens unam in Christo personam, perverse visus est unam in eo praedicare naturam, cum vera fides simul in Christo sic proprietatem naturae utriusque cognoscat, ut unam personam divinitatis atque humanitatis intelligat. CAP. XVIII. Sabellius. Arius. Manes. Photinus. --27. Unus quippe Christus est, qui In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Qui etiam Verbum caro factum est, et habitavit in nobis. Hinc Sabellianus vincitur, quia in eo quod Verbum erat apud Deum, ostenditur alia Patris, alia Filii esse persona. Hinc etiam Arianus superatur, quia in eo quod Deus erat Verbum, ostenditur una esse Patris Filiique natura. Ad ostendendam quippe proprietatem personae valet quod solus Filius Verbum dicitur; ad ostendendam vero unius naturae communionem pertinet, quod sicut Deus Pater dicitur, sic etiam Filius Deus nuncupatur. Hinc etiam et Manichaeus", + "candidate_score": 0.688481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73_75", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_768", + "psc_text": "Deus in corde suorum scripturum esse promisit. Quod ejusdem tenor evidenter ostendit. Ibi enim dicit Deus: Et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens: Cognosce Dominum; quia omnes scient me a minore usque ad majorem eorum (Jer. XXXI, 34) . 54. Haec est lex, quam Deus scribit in cordibus eorum omnium, non per conditionem naturae, sed per largitatem gratiae; non per liberum arbitrium hominis, sed per ministerium evangelicae praedicationis; non in lapide per litteram Veteris Testamenti, sed in corde per Spiritum Dei vivi. Quod beatus Paulus evidenter insinuat dicens: Epistola estis Christi ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi; non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 3) . Hoc ergo Deus scribit in cordibus hominum per Spiritum suum, quod exinde diaboli delevit invidia, per quam mors intravit in orbem terrarum. Scribit itaque legem fidei, per quam justificat gentes", + "candidate_score": 0.688439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_81_83", + "bdc_text": "Quod si aemulationem amaram habetis et contentionem in corde vestri nolite gloriari et men. . . esse contra veritatem ; non est enim illa sapientia a supernis descedens , sed terrena , animalis , daemoniaca\" etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_128", + "psc_text": "salvare eum (Jac. II, 14) ? Humilitas ergo, quam docuit Christus dicens: Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) , non in sola consistit fide, sed in fide simul et opere. Nam scriptum est quia Et daemones credunt et contremiscunt (Jac. II, 19) ; qui tamen ideo humiles non sunt. Unde etiam apostolus Paulus asserit: Quia sapientia carnis inimica est Deo: legi enim Dei non subjicitur; nec enim potest (Rom. VIII, 7) ; quae sapientia secundum Jacobi sententiam, non est desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 15) . CAP. XVII. Duplex superbia. Parabola Christi de Pharisaeo et Publicano. --28. Manifesta igitur superbia deprehenditur, cum manifeste peccatur; at cum fuco justitiae iniquitas tegitur, illa superbiae pestilentia venenosius serpit, illa periculosius irrepit, cum ab his qui justitiae studium gerunt, vel aliorum vita tanquam indigna despicitur, vel in operibus bonis aliquid humanis viribus assignatur. Illa denique", + "candidate_score": 0.687195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_35", + "bdc_text": "Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_262", + "psc_text": "Deum de veritate paternae naturae, verum hominem de veritate maternae substantiae: quem divinitatis aeternitas ostendit sine initio natum, et temporalis susceptio carnis docet sine dubio minoratum. Aequalis est Filius Patri, et minor est Filius Patre: aequalis vera divinitate, minor vera humanitate. Aequalis, quia In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; minor autem, quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Ibid., 14) . Aequalis, quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) ; minor autem, quia semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Ibid., 7) . Aequalis est Patri Filius, quia de Domino natus est Dominus; minor est autem Patre Filius, quia de ancilla factus est servus. Inde est quod dicit: De ventre matris meae, Deus meus es tu (Psal. XXI, 11) Et iterum: O Domine, ego servus tuus, et filius ancillo", + "candidate_score": 0.686534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_83_85", + "bdc_text": "non est enim illa sapientia a supernis descedens , sed terrena , animalis , daemoniaca\" etc. et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 . Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_128", + "psc_text": "salvare eum (Jac. II, 14) ? Humilitas ergo, quam docuit Christus dicens: Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) , non in sola consistit fide, sed in fide simul et opere. Nam scriptum est quia Et daemones credunt et contremiscunt (Jac. II, 19) ; qui tamen ideo humiles non sunt. Unde etiam apostolus Paulus asserit: Quia sapientia carnis inimica est Deo: legi enim Dei non subjicitur; nec enim potest (Rom. VIII, 7) ; quae sapientia secundum Jacobi sententiam, non est desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 15) . CAP. XVII. Duplex superbia. Parabola Christi de Pharisaeo et Publicano. --28. Manifesta igitur superbia deprehenditur, cum manifeste peccatur; at cum fuco justitiae iniquitas tegitur, illa superbiae pestilentia venenosius serpit, illa periculosius irrepit, cum ab his qui justitiae studium gerunt, vel aliorum vita tanquam indigna despicitur, vel in operibus bonis aliquid humanis viribus assignatur. Illa denique", + "candidate_score": 0.685599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73_75", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in", + "candidate_score": 0.685352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_494", + "psc_text": "perfectamque animam rationalem, id est plenam humanam naturam, in illam sempiternam personam suae divinitatis accipiens, sicut naturaliter totus est homo verus, sic totus Deus est verus: quia sicut in divinitate sua totam habet humanitatis suae naturam, sic in humanitate sua totam habet divinitatis suae substantiam, totam majestatem, totam incommutabilitatem, totam virtutem, totam sapientiam, totam omnipotentiam. Sic enim humanam naturam Deus Unigenitus suscipere dignatus est, ut ipse sit Deus qui homo est, et idem sit homo qui Deus est. Proinde sicut est plenitudo divinitatis in homine Christo, sic ibi est plenitudo humanitatis in Deo. Sicut ergo Christus homo singulariter habet, ut Deus verus sit, sic totam divinitatem suam singulariter novit. 31. Possumus plane dicere animam Christi habere plenam notitiam deitatis suae; nescio tamen utrum debeamus dicere quod anima Christi sic suam deitatem noverit quemadmodum se ipsa deitas novit, an hoc potius dicendum est, quia novit quantum illa, sed non sicut illa.", + "candidate_score": 0.684238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_74_76", + "bdc_text": "Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 . cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.684077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_511", + "psc_text": "et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum Patre possideat regnum, in unitate scilicet Spiritus sancti, ut regnantes adunare, non simul regnare Spiritus sanctus intimetur? 258 RESPONSIO. 36. Dicam simpliciter de hoc sermone quod sentio. Quotiens exinde cogitavi, nihil ibi aliud majores nostros, quam fidei veritatem contra multas haereses praemunisse cognovi. Illud quippe primum attendendum est, quod in conclusione orationis, Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum dicimus; per Spiritum vero sanctum nullatenus dicimus: quod utique non inaniter catholica concelebrat Ecclesia, propter illud utique sacramentum, quod mediator Dei et hominum factus est homo Christus Jesus, Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, qui per proprium sanguinem semel introivit in", + "candidate_score": 0.683803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_2_4", + "bdc_text": "S. D . Legi tua , dilecte mi Laeli , paulo diligentius , cum licuit per ocium , nec aegre feres , si postulavero quaedam a te exponi plenius ; sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_275", + "psc_text": "brevitate potius excitanda, ut dum breve opus delectabiliter legis, ad prolixam lectionem ardentius inflammeris. Pauca quae dicturus sum, intente lege, prudenter intellige, et indubitanter tene: ex quibus valeas in assertione fidei a falsis vera discernere, et Christianam fidem, ipsius illuminatoris nostri juvamine retinere . CAP. XI. In Trinitate unus Deus, una natura. Error Sabellianorum. --20. Unus Deus est sancta Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Una est enim Patris, et Filii, et Spiritus sancti, natura, sed non una persona. Proinde ut retenta veritate possis refellere, vel certe respuere falsitatem, si quem videris ita Patris, et Filii, et Spiritus sancti unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium", + "candidate_score": 0.682942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85_87", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ; vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto . Tiguri 10 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.682836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_525", + "psc_text": "Augustinus non dubitavit, sicut caritatem et sanctitatem, sic etiam unitatem Patris et Filii Spiritum sanctum dicere; nec solum commune aliquid eorum, sed etiam communionem consubstantialem coaeternamque fiducialiter praedicare. Quod utique ideo a catholicis dicitur, ut ex ipso unitatis nomine una essentia, et ex hoc unum 261 regnum, et in eodem uno regno una Trinitatis potestas, unaque majestas a fidelibus agnoscatur: ne putetur aut Filius, aut Spiritus sanctus secundum divinam naturam ita cum Patre regnare, quemadmodum cum potiore regnat inferior; sed illa unitas Spiritus sancti, quae est communio Patris et Filii, dum illo regno unitatem divinitatis monstrat, unam esse regnandi aeternitatem, unam potestatem, unam majestatem, unamque dominationem summae Trinitatis edoceat. QUAESTIO QUINTA. 39. Quintam vero, id est novissimam, continet his verbis epistola quaestionem. Quid sit quod Lucas evangelista coenam Domini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, et discipulis dividendum inter se continuo tradidisse; et tum deinde accepto pane dixisse; « Hoc", + "candidate_score": 0.682811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_408", + "psc_text": ". Sicut ergo spiritus hominis, qui in ipso est, ideo scit quae sunt hominis, quia ejusdem naturae est cujus est homo in quo est (ubi magis interiorem hominem accipiendum existimo): ita et quae Dei sunt ideo nemo cognovit nisi Spiritus Dei, quia sic in Deo est per unitatem naturae, ut non sit aliquid in Deo, quod non possit Spiritus ejus naturali unitate cognoscere. 10. Istam quippe plenitudinem cognitionis sola possidet unitas naturalis; per quam sic est in Deo Spiritus ejus, ut unus cum illo sit naturaliter Deus. Qui tamen sic in Deo est, et unus cum illo Deus est, ut non cum eo unam personam habeat, sicut habet cum homine spiritus 236 qui in homine est. Sed illud cognitionis exemplum pro unitate naturali, quae nullam in Patre, et Filio, et Spiritu sancto differentiam cognitionis esse permittit, beatum Apostolum posuisse certissimum est: quia una illa natura inseparabilis, totum quidquid in se", + "candidate_score": 0.68195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73_75", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_563", + "psc_text": "fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) . 4. A Deo itaque nobis est omnis gratia boni sermonis et operis, a quo nobis etiam ipsius cogitationis bonae manifestum est sufficientiam tribui: ut discat homo non in se, sed in Domino gloriari. Divinae quippe gratiae bonam cogitationem hominis beatus assignabat Apostolus quando dicebat: Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum; non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 4, 5) . Proinde, etsi quidam gratiam necdum habentes, non se intelligunt non habere, illi tamen qui gratiam divinitus acceperunt, eo magis debent in ipsius gratiae assertione firmari,", + "candidate_score": 0.681119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51_53", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc . Porro sentio etiam ego spirituali gladio abscindendos homines haereticos , imprimis eos , qui blasphemias expuunt contra maiestatem divinam , modisque omnibus fugiendos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_511", + "psc_text": "et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum Patre possideat regnum, in unitate scilicet Spiritus sancti, ut regnantes adunare, non simul regnare Spiritus sanctus intimetur? 258 RESPONSIO. 36. Dicam simpliciter de hoc sermone quod sentio. Quotiens exinde cogitavi, nihil ibi aliud majores nostros, quam fidei veritatem contra multas haereses praemunisse cognovi. Illud quippe primum attendendum est, quod in conclusione orationis, Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum dicimus; per Spiritum vero sanctum nullatenus dicimus: quod utique non inaniter catholica concelebrat Ecclesia, propter illud utique sacramentum, quod mediator Dei et hominum factus est homo Christus Jesus, Sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech, qui per proprium sanguinem semel introivit in", + "candidate_score": 0.67948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_510", + "psc_text": "sanctorum qualibet praestantia gratiae Unigeniti nomen accepit; ut quod est ipsum Dei Verbum ante saecula, hoc simul cum assumpto homine diceretur. Singularis ergo est illa susceptio, nec cum hominibus aliquibus sanctis quantalibet sapientia ac sanctitate praestantibus, ullo modo potest esse communis. Certum est itaque sanctorum Patrum sententiam Scripturis coelestibus convenire, quae manifestissime protestantur, et divinitus inspiratae proclamant nobis, id est omnibus adoptivis, partem cognoscendae atque capiendae divinitatis, prout voluntas donaverit largitoris, infundi per gratiam; Christo vero, id est animae ejus, plenam totius divinitatis inesse notitiam. QUAESTIO QUARTA. 35. Quartam deinde quaestionem series tuarum sic continet litterarum. Unum, inquis, regnum Patris, et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum", + "candidate_score": 0.679345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_74_76", + "bdc_text": "Praescribit et optimum canonem apostolus dicens : \"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 . cap. Haec omnia , mi Laeli , non in hoc scribo , ut novam tecum ineam disputationem de puniendis haereticis , de quaestionibus necessariis aut noxiis et de exponendis scripturis ( amice haec monere et tecum in salutem tuam conferre volui ) , sed ut tibi ostendam , quid cupiam clarius scribi in tua illa confessione ad nostram admodulata olim verbis a te coram me facta , nunc autem scriptis meis consignata et per te manu tua confirmanda .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_563", + "psc_text": "fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) . 4. A Deo itaque nobis est omnis gratia boni sermonis et operis, a quo nobis etiam ipsius cogitationis bonae manifestum est sufficientiam tribui: ut discat homo non in se, sed in Domino gloriari. Divinae quippe gratiae bonam cogitationem hominis beatus assignabat Apostolus quando dicebat: Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum; non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 4, 5) . Proinde, etsi quidam gratiam necdum habentes, non se intelligunt non habere, illi tamen qui gratiam divinitus acceperunt, eo magis debent in ipsius gratiae assertione firmari,", + "candidate_score": 0.678303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Quis autem potest a Patre et Filio Spiritum sanctum separare, cum vel appellare Patrem et Filium sine Spiritu sancto non quaemus? Nemo enim dicit Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto. Ergo si appellare Dominum Jesum sine Spiritu sancto utique non possumus, possumus sine Spiritu praedicare (Lib. I de Spiritu sancto, cap. 10) ? Ista trium inseparabilitas personarum a beato quoque Augustino indubitanter asseritur. In libro primo de Trinitate (Cap. 4), cum solum dixisset Filium de Virgine Maria natum, solumque Spiritum sanctum in specie columbae super Jesum baptizatum, et die Pentecostes linguis divisis velut ignem super discipulos advenisse; soliusque Patris fuisse vocem dicentis: Tu es Filius meus (Marc. I, 11; Luc. III, 22) , quando Filius baptizatus est a Joanne, et quando sonavit vox, dicens: Et clarificavi, et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) , ostendens tamen inseparabiles esse, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, istam sententiam intulit, dicens: Quamvis Pater, et", + "candidate_score": 0.677453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_21", + "bdc_text": "Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_595", + "psc_text": "ad Clidonium, dicens: « Si quis sicut in propheta secundum gratiam dicit inoperasse Deum Verbum, et non essentialiter factam confitetur unitionem, sit vacuus melioris inoperationis, magis autem plenus sit deterioris. » Nec sicut illi qui secundum illustrationem, aut dilectionem, aut affectionem, personalem, vel subsistentialem, sive secundum auctoritatem, aut potentiam, aut aequalitatem honoris, unitionem tentant astruere naturarum. Quos paulo superius memoratus beatus Cyrillus anathematizat dicens (Anathematis. 3) contra Nestorium: « Si quis in uno Christo dividit substantias post unitionem, sola eas societate connectens secundum dignitatem, 279 auctoritatem, aut potentiam, et non magis conjunctionem quae est secundum unitatem naturalem, anathema sit. » Deus enim Verbum, non nomine vacuo, non particula sui, sed natura Deus tantus quantus et Pater est, aequalis per omnia Patri, praeter hoc tantummodo quod ille Pater est, iste Filius, naturae se humanae uniens, factus est homo. 6. Hinc etiam a sanctis Patribus adunatione ex divinitate et humanitate Christus Dominus", + "candidate_score": 0.676431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_72_74", + "bdc_text": "Proinde melius esse existimo huiusmodi cogitationes et aestus animi saucii apud eos dumtaxat proferre , qui mederi queant , deinde et his iunctis simul precibus ad deum piis obsequi bene monentibus et non perpetuo in eodem haerere luto et easdem semper volvere et revolvere quaestiones . In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones . Praescribit et optimum canonem apostolus dicens :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.6752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_68", + "bdc_text": "Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.670841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_83", + "bdc_text": "non est enim illa sapientia a supernis descedens , sed terrena , animalis , daemoniaca\" etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_128", + "psc_text": "salvare eum (Jac. II, 14) ? Humilitas ergo, quam docuit Christus dicens: Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) , non in sola consistit fide, sed in fide simul et opere. Nam scriptum est quia Et daemones credunt et contremiscunt (Jac. II, 19) ; qui tamen ideo humiles non sunt. Unde etiam apostolus Paulus asserit: Quia sapientia carnis inimica est Deo: legi enim Dei non subjicitur; nec enim potest (Rom. VIII, 7) ; quae sapientia secundum Jacobi sententiam, non est desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica (Jac. III, 15) . CAP. XVII. Duplex superbia. Parabola Christi de Pharisaeo et Publicano. --28. Manifesta igitur superbia deprehenditur, cum manifeste peccatur; at cum fuco justitiae iniquitas tegitur, illa superbiae pestilentia venenosius serpit, illa periculosius irrepit, cum ab his qui justitiae studium gerunt, vel aliorum vita tanquam indigna despicitur, vel in operibus bonis aliquid humanis viribus assignatur. Illa denique", + "candidate_score": 0.665812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_242", + "psc_text": "nos rationem de fide et spe quae in nobis est (I Pet. III, 15) . Volens ergo ad respondendum paratior inveniri, petis ut nostro instructus sermone agnoscas quemadmodum haereticis, fidem nostram impugnare volentibus, divinis valeas armatus eloquiis obviare. 3. Proinde illud admoneo ( al. commoneo) principaliter teneas: sanctam Trinitatem, id est, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, naturaliter verum ( forte unum) esse Deum, summum, verum et bonum, unius naturae, unius essentiae, unius omnipotentiae, unius bonitatis, unius aeternitatis, unius immensitatis; ac sic cum unum Deum audis Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, unam naturam summae illius Trinitatis intellige; et cum Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres", + "candidate_score": 0.664949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_68", + "bdc_text": "Sed si quis est bonus ad aedificationem , quoties opus est , ut det gratiam audientibus , et ne contristetis spiritum sanctum dei , per quem obsignati estis in diem redemptionis . \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_626", + "psc_text": "gratia divina salvatos Apostolica testatur auctoritas, dicens: Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis: Dei enim donum est, non ex operibus, ut ne quis extollatur (Ephes. II, 8) . Et quia caritas rectae fidei debet jugiter adhaerere, quae studio atque efficacia bonorum operum cooperit multitudinem peccatorum, ideo Doctor gentium in fide et veritate, ne quid sibi humani tumoris auderet arrogantia vindicare, post commendationem fidei, per quam gratis salvi facti sumus, operum quoque bonorum gratiam muneribus divinae benignitatis assignans, subsequenter adjunxit: Ipsius enim sumus factura, creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit 287 Deus, ut in illis ambulemus (Ibid., 10) . In eis vos Deo dirigento ambulare, ipso rerum gaudemus effectu. Sollicitudine quippe non pigri, et Spiritu ferventes (Rom. XII, 11) , quo devotione laudabiliore Domino servitis, eo caritas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta, nos instigat pro fidei communione plenius", + "candidate_score": 0.663939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_75", + "bdc_text": "\"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_482", + "psc_text": "Reg. II, 9). » In his ergo dictis beati Augustini illud maxime attendamus, quod ait, aliis hominibus ad mensuram Spiritum dari. Quod utique ideo dixit, ut hoc se non de divinitate, sed de humanitate Christi sensisse monstraret, cui non ad mensuram dedit Deus Spiritum, cum unicuique dari gratiam secundum 252 mensuram donationis Christi testetur Apostolus. Quare ergo beatus Augustinus non dixit hominibus, sed aliis hominibus, nisi ut ostenderet illi homini singulariter non ad mensuram, sed omnem inesse Spiritus plenitudinem, qui sic est naturaliter homo verus, ut idem sit naturaliter etiam Deus verus; totum accipiens in veritate carnis, quem ad mensuram largitur munere deitatis? Illi ergo qui secundum mensuram donationis suae dat gratiam, non ad mensuram dedit Deus Spiritum. In Christo autem, secundum catholicae fidei veritatem, in unitate personae simul et deitatem, et animam rationalem fatemur, et carnem: in quo tamen deitas Spiritum accipere non potuit, quia secundum deitatem Pater et", + "candidate_score": 0.660224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_438", + "psc_text": "V, 26). Neque enim jam existenti et vitam non habenti dedit, ut haberet vitam in semetipso, cum eo ipso quod est, vita sit. Hoc est ergo, dedit Filio habere vitam in semetipso: genuit Filium incommutabilem vitam, quod est vita aeterna. Idem beatus Augustinus in expositione Evangelii secundum Joannem (Tract. 22, post medium), cum de ipso Domini sermone tractaret, sic ait: Filius autem Dei non quasi primo fuit sine vita, et accepit vitam: si enim sic illam acciperet, non eam haberet in semetipso. Quid est enim in semetipso? Ut ipse vita ipsa esset. Et paulo post, haec in eodem sermone confirmat dicens: Ait enim Apostolus: Fuistis enim aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8). Cum dixisset, nunc autem lux, addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius, lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis.", + "candidate_score": 0.657138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_73", + "bdc_text": "In explicandis scripturis praescripta est nobis regula fidei et charitatis , ad quam omnes nostras referamus expositiones .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_768", + "psc_text": "Deus in corde suorum scripturum esse promisit. Quod ejusdem tenor evidenter ostendit. Ibi enim dicit Deus: Et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens: Cognosce Dominum; quia omnes scient me a minore usque ad majorem eorum (Jer. XXXI, 34) . 54. Haec est lex, quam Deus scribit in cordibus eorum omnium, non per conditionem naturae, sed per largitatem gratiae; non per liberum arbitrium hominis, sed per ministerium evangelicae praedicationis; non in lapide per litteram Veteris Testamenti, sed in corde per Spiritum Dei vivi. Quod beatus Paulus evidenter insinuat dicens: Epistola estis Christi ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi; non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 3) . Hoc ergo Deus scribit in cordibus hominum per Spiritum suum, quod exinde diaboli delevit invidia, per quam mors intravit in orbem terrarum. Scribit itaque legem fidei, per quam justificat gentes", + "candidate_score": 0.655706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_82_84", + "bdc_text": "esse contra veritatem ; non est enim illa sapientia a supernis descedens , sed terrena , animalis , daemoniaca\" etc. et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_308", + "psc_text": "qui Deus est, una utrorumque 213 descendit ad induendam carnem majestas, quia legimus: Hic est Deus noster, et non aestimabitur alius absque illo; post haec in terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch. III, 36) . Et cum istud testimonium in medium proferremus, hoc etiam ille e contrario locutus est: De Filio hoc dixit, non de Deo Patre; et ego ad praesens locutus sum: Quod simul pariter ignoremus, ad sancti patris Fulgentii episcopi, cui Deus tantae virtutis scientiam donare dignatus est, recursum faciamus, qui nostrae imperitiae per patefactionem divinarum Scripturarum plano sermone iter ostendat. Unde me tuis commendans orationibus sanctis, peto per illum qui sanctitatem tuam tanta gratia muneravit, ut jubeas nos ut bonus pater quae ignoramus imbuere, et de illo fonte unde omnes qui sitiunt replentur inundes. 4. Et finita locutione, alius e nobis dixit, quod muscas, pulices et scorpiones, vel si quae foediora animalia quae cymices", + "candidate_score": 0.64046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_399", + "psc_text": "convenit, ut in tribus personis plurale esse non possit: excepto enim hoc ipso, quo personae dicuntur, nullum nomen aliud in Patre, et Filio, et Spiritu sancto potest inveniri, quod non singulariter tantummodo nominetur. Vix autem hoc unum reperire potuit humani sermonis inopia, 234 ut saltem tres diceret esse personas; ne si vel hoc non diceretur, Trinitas esse nullatenus crederetur, et in illa omnimoda taciturnitate, fidei periculum nasceretur 8. Quocirca, secundum veritatem fidei Christianae dicimus, unum Deum esse naturaliter Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum. Necesse est autem ut sicut Trinitatem dicimus unum Deum, ita dicamus unum omnipotentem, unum aeternum, unum immensum, unum magnum, unum altissimum; et quidquid, in quantum Deus hominibus dedit, non solum in singulis personis, sed etiam simul in tribus ad seipsum singulariter nominatur. Ne vero ex hoc quod Pater unius est personae vocabulum, Filius quoque una tantum dicitur in Trinitate persona, similiter et cum Spiritus sanctus proprie", + "candidate_score": 0.636378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_394", + "psc_text": "homo, sed sine dubio tres angeli vel tres homines necesse 233 est nuncupentur: caeterum nec unus angelus, nec unus homo dici potest illa vel angelicarum vel humanarum pluralitas personarum; quia vero tres illae personae vel angelorum vel hominum separari possunt, ideo ipsae tres personae non recipiunt simul unum naturae singulare vocabulum; sed vel tres angeli vel tres homines sine dubio nominantur. 7. Non autem ignoramus per gratiam Dei fieri ut plures homines possint aliquo singulari nomine nuncupari: sicut est illud quod supra jam posuimus: Multitudinis autem credentium erat cor [unum] et anima una (Act. IV, 32) : quae tamen sic dicitur anima una, ut dicantur et animae, fidelium scilicet, non impiorum. Fidelibus enim discipulis Dominus loquebatur, quibus ait: In patientia vestra possidebitis animas vestras (Luc. XXI, 19) . Fidelibus etiam beatus Petrus dicit: Credentes autem exsultate laetitia inenarrabili, et honorificata; recipientes finem fidei vestrae, salutem animarum (I Petr. I, 8)", + "candidate_score": 0.632145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_28", + "bdc_text": "et reliqua , quibus metuis tibi a lascivia et petulentia ingeniorum ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_73", + "psc_text": "merita tua Christi pauperibus anteponas, tanquam tu ideo potior sis, quod plura contempseris. Frustra enim contemnis facultates tuas, si noxias jactantiae teneas in corde divitias: non enim illi soli peccant qui, pro divitiis quas habent, aliquam gestant in corde jactantiam; imo gravius delinquunt qui volunt jactantiam cordis de divitiis habere contemptis, aut qui se propterea volunt pauperibus praeponere, eo quod plura videantur pauperibus erogare. Non autem idem ordo est apud Deum, qui non quantitatem contemptae facultatis, sed qualitatem voluntatis attendit. Plures divitias pauperibus pro Christo dicitur expendisse Zachaeus, pro quo vilissima piscatoriae artis instrumenta Petrus reliquit apostolus; et tamen a Christo, non Zachaeus dives pauperi Petro, sed pauper Petrus diviti Zachaeo praeponitur, ut divitibus Christi nulla de contemptis divitiis jactantia nasceretur. CAP. XVIII. Non thesaurizandum in terra, sed in coelo. --34. Absit autem ut aliquid tibi thesaurizes in terra, in qua non es carnis filios relictura; cum etiam illi qui", + "candidate_score": 0.616849, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium", + "max_score": 0.737378, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_12", + "psc_text": "filius est Dei, de quo dicit (Ibid. 18): Deum nemo vidit unquam: unigenitus filius qui est in gremio patris, ipse enarravit de λόγῳ. V. Omnia supra dixit et conjunxit de filio, nullum alium filium declarans, quam τὸν λόγον. Erat igitur filius ad Deum, et in principio erat, et ipse Deus erat, et per ipsum omnia facta sunt, et ipse est unigenitus: et veluti prodiens quidem a patre, ad patrem erat propter hoc quod est operari; propter vero quod est esse in gremio patris existens, enarravit de patre, declaratio patris effectus secundum quod est operari. Quod maxime λόγος est ipse filius, ipse lumen, ipse vita. Quod Deus est filius, sic dicit Joannes (Ibid. I): Et Deus erat λόγος. Et rursus: (Joan. III, 13): Nullus ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit. Quod vita est filius (Ibid. 15): Ut qui credit in ipsum non pereat. Et rursus (Ibid.): Sed habeat spem,", + "candidate_score": 0.737378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_12", + "psc_text": "filius est Dei, de quo dicit (Ibid. 18): Deum nemo vidit unquam: unigenitus filius qui est in gremio patris, ipse enarravit de λόγῳ. V. Omnia supra dixit et conjunxit de filio, nullum alium filium declarans, quam τὸν λόγον. Erat igitur filius ad Deum, et in principio erat, et ipse Deus erat, et per ipsum omnia facta sunt, et ipse est unigenitus: et veluti prodiens quidem a patre, ad patrem erat propter hoc quod est operari; propter vero quod est esse in gremio patris existens, enarravit de patre, declaratio patris effectus secundum quod est operari. Quod maxime λόγος est ipse filius, ipse lumen, ipse vita. Quod Deus est filius, sic dicit Joannes (Ibid. I): Et Deus erat λόγος. Et rursus: (Joan. III, 13): Nullus ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit. Quod vita est filius (Ibid. 15): Ut qui credit in ipsum non pereat. Et rursus (Ibid.): Sed habeat spem,", + "candidate_score": 0.729972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_138", + "psc_text": "omnia, ut sit Deus omnia in omnibus. Quid istud, et quomodo posterius? Nunc quomodo spiritualia. Verum igitur quod de Maria filius est Dei, et ipse imago et ipse λόγος, et ipse ante saecula et omnem creaturam, et quod omnis creatura per ipsum creata est, et in ipso, ex ipso, et consequenter quae dicta sunt. XXXVII. Quis ergo sine sensu, quis sacrilegus Arius? quis sine Deo non videt quis Jesus? et unde Filius unigenitus? Esse autem et Deum λόγον ὁμοούσιον, hoc est, et patrem et filium, ex istis manifestum: quae dedit filio Paulus, eadem dedit et patri, tria ista cum dignitate paterna in uno, ut appareret et divinitas una, et substantia, et potentia paterna. Ad Colossenses istud dixit de filio. Ad Romanos autem de patre eadem (Rom. XI, 34-36): Quis enim cognovit mentem Domini? aut quis consiliarius fuit ejus? aut quis prius dedit, et reddetur ei? Quoniam ex ipso, et per", + "candidate_score": 0.727899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_138", + "psc_text": "omnia, ut sit Deus omnia in omnibus. Quid istud, et quomodo posterius? Nunc quomodo spiritualia. Verum igitur quod de Maria filius est Dei, et ipse imago et ipse λόγος, et ipse ante saecula et omnem creaturam, et quod omnis creatura per ipsum creata est, et in ipso, ex ipso, et consequenter quae dicta sunt. XXXVII. Quis ergo sine sensu, quis sacrilegus Arius? quis sine Deo non videt quis Jesus? et unde Filius unigenitus? Esse autem et Deum λόγον ὁμοούσιον, hoc est, et patrem et filium, ex istis manifestum: quae dedit filio Paulus, eadem dedit et patri, tria ista cum dignitate paterna in uno, ut appareret et divinitas una, et substantia, et potentia paterna. Ad Colossenses istud dixit de filio. Ad Romanos autem de patre eadem (Rom. XI, 34-36): Quis enim cognovit mentem Domini? aut quis consiliarius fuit ejus? aut quis prius dedit, et reddetur ei? Quoniam ex ipso, et per", + "candidate_score": 0.723082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_161", + "psc_text": "et in filio pater, et maxime filius actio, quoniam filius cum actione vita: Pater autem secundum id quod est esse, vita; et secundum quod est vitam esse, actio. Manet igitur pater, et impassibilis manet. Operatur filius, et in manifestationem ducit. Et Deus intus operatur, existente actione juxta potentiam. Et in patre, et in filio juxta actionem actio est. XLIII. Ista hujusmodi oportet revocare ad illa omnia quae praeposuimus: sive Deus est λόγος, sive lumen et effulgentia, sive silentium et effatum, sive alia quibus unum et simul ea ὁμοούσιον apparet, et ingenita generatio. Ubi igitur habet locum quod simile est ὁμοούσιον, dicere? qua causa dicitur? Semper et mysterium totum hoc est: Unus Deus, et Pater, et Filius et Spiritus sanctus unus Deus. Simile ergo quomodo unus Deus? At ὁμοούσιον necessario unus Deus. Si enim velut non simul, necessario duo; si autem simile illud alterum, necessario alterum ὁμοούσιον; ergo necessario alterius substantiae.", + "candidate_score": 0.722884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_270", + "psc_text": "consubstantiale quod sit eadem substantia est. Sin autem ὁμοῦ intelligitur, erit ὁμοούσιον, latine simul consubstantiale, non ab aliquo alio, sed Dei potentia ex aeterno. Etenim si (Joan. I, 1) In principio erat λόγος, et λόγος erat ad Deum, quoniam principium ante nihil habet: si enim habuerit, desinit esse principium: ex aeterno Deus, et ex aeterno λόγος. Simul ergo ambo, et semper simul, nec aliquando alter sine altero, nec filius ex eo quod non est aliquando. Heic ergo exclusus Arius, qui protulit ἐνιότε οὐκ ἦ· sententia ejus fuit et illa, ἐξ οὐκ ὄντων esse filium, id est de nihilo. Significat ὁμοούσιον simul esse, et substantiam: Adversus utrumque sacrilegium verbi hujus potentia repugnat, quo ὁμοούσιον dicitur: sive enim ita est, ut ὁμοούσιον, sit ejusdem substantiae, ut ὁμοειδὴς sicuti supra docuimus, excluditur quod dictum est, esse Christum ex nihilo: si enim Deus et Λόγος eadem substantia sunt, Deus et Λόγος non solum non", + "candidate_score": 0.714033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_50", + "psc_text": "Sed istud non sufficit. Dixit secundum: etiamsi invitus aliquis dicit qualemcumque sermonem, quod non est peccatum, non relinquetur illi in omni saeculo. Si igitur sanctus Spiritus; Dei Spiritus est, et sanctus Spiritus a Dei filio omnia habet; una substantia tribus a substantia patris, ὁμοούσια: ergo tria, hoc est, simul οὐσία. Si enim patris substantia Spiritus; et filius, Spiritus, sanctus autem Spiritus, patris est Spiritus? In quo ordine ponitur sanctus Spiritus? et praecedit enim, si patris est Spiritus; et sequitur, si a filio habet quod est. Et rursus filius, secundum quod Spiritus, unus est et pater, et est in filio pater, et omnes in alternis existentes: ergo ὁμοούσιοι sunt, unam et eamdem substantiam habentes, et semper simul ὁμοούσιοι divina affectione secundum actionem subsistentiam propriam habentes. XVII. Sed ista rursus sufficiunt nobis quae dicta sunt in Evangeliis. Quod Christus Dei filius ipse Salvator dicit (Matth. XXII, 43, 46): Quomodo dicunt Christum filium", + "candidate_score": 0.709325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_289", + "psc_text": "mihi dedit. Et item (Joan. V, 26): Pater ut ipse habet ex se vitam, ita dedit Filio ex se habere vitam: ergo ut pater, ita filius vita est, et ex se vita. Ipsa est enim vita, quae sibi et aliis est vis vivendi, non aliunde vita. Igitur motus, et principalis motus, et unus motus, et a se motus, et unigenitus motus: hic est Λόγος· etenim vita est, per quem vivunt omnia. Et quia vita est, ipse est per quem sunt facta omnia, et in quem facta sunt omnia: quia purgata omnia in vitam aeternam redeunt. Et omnia in ipso facta sunt, quia quae facta sunt in ipso vita sunt: nihil enim quod sit, cui sit esse suum, ex quo ipsi vita sit esse quod sit. Ergo in Christo facta sunt omnia, quia Christus Αόγος est. Vita autem nec coepit, quia a se sibi semper est, unde nunquam desinit, et infinita", + "candidate_score": 0.69678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_80", + "psc_text": "non igitur passiones. XXIII. Sed ista. Et rursus, quid igitur dicunt Photiniani? si ὁμοούσιος Filius Patri, quomodo Deus ex Maria hominem natum filium habuit? Quid autem et Ariani dicunt? si ὁμοούsgr;ιος et λόγος, et substantia simul est filius cum patre? Nefas enim dicere istud: Erat quando non erat. Et istud nefas: de iis quae non sunt esse. Impii et illi rursus, qui dicunt ὁμοούσιον esse filium patri. Substantia enim secundum quod substantia est, non est alia, ut sit similis ad aliam: eadem enim est in duobus, et non est similis, sed ipsa. Sed alia cum sit, non quo substantia est similis dicitur, sed secundum quamdam qualitatem. Impossibile ergo et incongruum ὁμοοὺσιον esse aliquid. Praeterea simile quod in alteritate est, aut in eadem est, divisa in duas partes substantia, aut in alia: quo enim receptibile est dissimile esse, hoc receptibile est similem esse: substantia autem secundum quod substantia est, non recipit", + "candidate_score": 0.694341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_257", + "psc_text": "in patre, et pater in me (Joan. XIV, 10) . Quod quidem ideo bis dictum, quia in patre esse potuit filius, non tamen et in filio pater, sed ut plenitudo atque idem unum in singulis esset. Si autem eadem ὑπόστασις, ὀμοούσιον ergo. Eadem autem: nam Christus Deus de Deo, et lumen de lumine. Ergo ὁμοούσιον. Id autem si ex aeterno et semper necessario simul, ergo vere ὁμοούσιον. VII. At enim hoc ipsum ὁμοούσιον lectum est. Omnia enim quae diximus lecta sunt: vobis dico, qui jam fatemini de Deo, vel quod lumen sit, vel quod spiritus. Dicitis ergo de Deo Deum, de invisibili Spiritu Spiritum, et verum lumen de vero lumine, quae sunt ὑποστάσεις Dei. Verum cum dicitis Christum, Deum de Deo, lumen de lumine, et talia: ubi sic legistis? an vobis licet sic dicere, unde magis ὁμοούσιον probatur, nobis discere ὁμοούσιον non licebit? Verum si ideo dicitis lumen de lumine,", + "candidate_score": 0.694056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_50", + "psc_text": "Sed istud non sufficit. Dixit secundum: etiamsi invitus aliquis dicit qualemcumque sermonem, quod non est peccatum, non relinquetur illi in omni saeculo. Si igitur sanctus Spiritus; Dei Spiritus est, et sanctus Spiritus a Dei filio omnia habet; una substantia tribus a substantia patris, ὁμοούσια: ergo tria, hoc est, simul οὐσία. Si enim patris substantia Spiritus; et filius, Spiritus, sanctus autem Spiritus, patris est Spiritus? In quo ordine ponitur sanctus Spiritus? et praecedit enim, si patris est Spiritus; et sequitur, si a filio habet quod est. Et rursus filius, secundum quod Spiritus, unus est et pater, et est in filio pater, et omnes in alternis existentes: ergo ὁμοούσιοι sunt, unam et eamdem substantiam habentes, et semper simul ὁμοο��σιοι divina affectione secundum actionem subsistentiam propriam habentes. XVII. Sed ista rursus sufficiunt nobis quae dicta sunt in Evangeliis. Quod Christus Dei filius ipse Salvator dicit (Matth. XXII, 43, 46): Quomodo dicunt Christum filium", + "candidate_score": 0.693215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_19", + "psc_text": "blasphemat, et (Joan. IX, 31) peccantes Deus non audit. Sedenim dicit Christus quod audiat illum Deus: Non ergo peccator, neque homo. Et dictum est (Psal. CVII, 3): Vana spes in hominem. Et dicitur (Psal. XIX, 8): Nos vero in Deum nostrum speramus. Christus ergo Deus, non ab alia substantia (Joan. VI, 58): Vivens pater, et ego vivo propter patrem. Et (Joan. VI, 35, 48): Panis vitae sum ego (Ibid. 59) : qui istum manducat, vivet in saeculum. Cuncta ista unam substantiam significant: Et idcirco dicit Jesus quod desuper est, qui dicit ista (Ibid. 63): Si igitur videritis filium hominis ascendentem ubi fuit prius? Quod spiritus Deus est, dictum est (Joan. IV, 24): Spiritus Deus est. Et quod filius spiritus est vivificans, quod ista fides sit perfecta in Christum, dicit Petrus (Joan. VI, 69, 70): Verbum vitae aeternae habes: et nos credimus in te, Domine, quoniam tu es Christus filius Dei.", + "candidate_score": 0.692611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_44_46", + "bdc_text": "Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_20", + "psc_text": "ubi fuit prius? Quod spiritus Deus est, dictum est (Joan. IV, 24): Spiritus Deus est. Et quod filius spiritus est vivificans, quod ista fides sit perfecta in Christum, dicit Petrus (Joan. VI, 69, 70): Verbum vitae aeternae habes: et nos credimus in te, Domine, quoniam tu es Christus filius Dei. Quid est verbum vitae aeternae? quoniam si quis te audit, vivet in aeternum. Quod a Deo (Joan. VII, 29): Ego scio ipsum, quod ab ipso sum. Quod substantia patris Christus (Joan. XIV, 10, 11): Ego in patre, et pater in me. Hoc non per dignitatem solum, sed per substantiam. Si enim per dignitatem solum, quomodo ipse dicit (Ibid. 28): Pater meus major me est: et pater mittat, mittatur filius? Rursus autem datur filio a patre dignitas: Secundum hoc igitur pater in filio. Numquid et filius dat dignitatem patri, non habenti substantiam? Igitur et pater in filio, et filius in patre.", + "candidate_score": 0.691674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_157", + "psc_text": "dicentes filium vitam; quomodo separamus vitam ab eo quod est esse, sive in patre, sive in filio? Etenim pater in seipso habet vitam, et filius, excepto quod filius a patre accepit quod habet. Pater ergo et Filius a se orti, a se potentes ad vitam, sic mihi intellige habere dicere, quomodo Evangelium, et pater enim habet in se vitam. Habere ergo non quasi aliud sed ipsum est, sed in intellectu. XLII. Ista diximus. Si igitur pater in semetipso habet vitam, vita est, et substantia ejus vita est, et sic filius. Dicit enim (Joan. XIV, 6): Ego sum vita: pater ergo vita est, et filius vita. Omnis vita juxta quod vita est, motus est, vivificans quibus posse est vivificari. Et idcirco definitio animae et vitae ista est: quod a se movetur esse. Et ut substantia ejus istud dicitur, multo magis ergo ista in Deo et Λόγῳ. Quid ergo diximus? vita pater", + "candidate_score": 0.690353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_288", + "psc_text": "Ergo si foris est, et si genitus, filius: et si filius, unigenitus, quia solus, qui est omnis actus, atque omnis et universalis, et unus est motus, idem autem motusque substantia: ergo et pater, et filius una eademque substantia: consubstantiale igitur, id est, ὁμοούσιον. III. Omnia ergo filius, ut omnia pater. Sed quia potentialiter prior est substantia quam actus ac motus, prius autem ad vim dixi et ad causam, quia motui causa susbtantia: omnis enim motus in substantia, ergo necessario generator est pater, et item necessario omnia quae pater habet, habet et filius (Joan. XVI, 15): Omnia, inquit, quae habet Pater mihi dedit. Et item (Joan. V, 26): Pater ut ipse habet ex se vitam, ita dedit Filio ex se habere vitam: ergo ut pater, ita filius vita est, et ex se vita. Ipsa est enim vita, quae sibi et aliis est vis vivendi, non aliunde vita. Igitur motus, et principalis", + "candidate_score": 0.688436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_452", + "psc_text": "et invisibilis: nam dictum a Matthaeo (Matth. XI, 27): Nemo novit filium nisi pater, neque patrem nisi filius, Simul ambo: hoc enim significat ὁμοούσιον, praeter eamdem οὐσίαν. Haec cuncta illo pleno intelligi possunt (Joan. XVI, 15): Omnia quae habet pater, mihi dedit. Et, Omnia quae habet pater, et ego habeo. Omnia, inquit: si omnia ὁμοοούσιον filius patri: Idem ergo: et si idem, par; et si par, recte Paulus de filio Dei Jesu Christo dixit (Philipp. II, 6): Qui cum esset in Dei forma, non rapinam arbitratus est ut esset aequalis Deo. XXX. Multa heic divina et magnifica mysteria continentur. Primum quod Christus forma Dei est, in quo ostenditur omnia habere quae Deus habet: hoc enim est quod et imago dicitur, sicuti de ipso dictum (II Cor. IV, 4; Coloss. I, 15): Qui est imago Dei. Habet igitur et Deus imaginem suam: et filius imago Dei est, etenim si dictum (Exod.", + "candidate_score": 0.688035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_289", + "psc_text": "mihi dedit. Et item (Joan. V, 26): Pater ut ipse habet ex se vitam, ita dedit Filio ex se habere vitam: ergo ut pater, ita filius vita est, et ex se vita. Ipsa est enim vita, quae sibi et aliis est vis vivendi, non aliunde vita. Igitur motus, et principalis motus, et unus motus, et a se motus, et unigenitus motus: hic est Λόγος· etenim vita est, per quem vivunt omnia. Et quia vita est, ipse est per quem sunt facta omnia, et in quem facta sunt omnia: quia purgata omnia in vitam aeternam redeunt. Et omnia in ipso facta sunt, quia quae facta sunt in ipso vita sunt: nihil enim quod sit, cui sit esse suum, ex quo ipsi vita sit esse quod sit. Ergo in Christo facta sunt omnia, quia Christus Αόγος est. Vita autem nec coepit, quia a se sibi semper est, unde nunquam desinit, et infinita", + "candidate_score": 0.687201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_273", + "psc_text": "Haec nomina insunt sibi invicem? an virtutes, an substantiae, an sapientiae et potestates? pater quo pater est, in filio esse non potest. Item filius in patre esse non potest, sed quo virtutis substantiae sibi est, hoc est, in altero. Inde alterum in altero: unum redditur etiam subsistentibus singulis; unum tamen, quia idem in utroque intelligitur et nominatur. Ergo et pater in filio, et filius in patre. Sed isto modo. Hoc si ita est, videamus caetera. Dicitis, et recte dicitis: Jesum Christum Dominum nostrum, Deum de Deo, et lumen de lumine. Vicinum est, similiter dicere et istud. Dicamus ergo, vereque dicamus in Deo, lumen in lumine. Quod quidem ideo non et reversim dicitur, quia unum verbum est in duobus. Nam pater et filius duo sunt vocabula, et idcirco verti invicem possunt, ut et pater in filio dicatur, et filius in patre. At vero cum unum nomen in duobus dicitur, Deus in", + "candidate_score": 0.68676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_458", + "psc_text": "genitus est filius, et omnia habet filius quae pater, et habet a patre. Item quoniam haec omnia sunt per quae creantur omnia: quaecumque enim sunt, accipiunt suum esse, suum vivere, suum intelligere; filius cum haec omnia sit, quippe imago patris, et actu actuoso sit, id est, ut hoc praestet caeteris pro natura existentium, est necessario universis totisque cunctis λόγος, id est, vis et potentia, per quam, quae sunt ut sint esse provenit, per quem Deus fecit et facit omnia, et sine quo nihil fit. Hoc appellant alii motum activum, verbum, rationem operantem. Quoniam tamen cum operatur, inest in illo vis patria, in se operatur, unde multa ita dicuntur, ut cum ipsius sit quod faciat, tamen ipse in patrem refert omnia, ut (Joann. VI, 58): pater me misit. Et (Ibid., 38): Non meam sed patris facio voluntatem: Et mille talia. Attendamus tamen istum locum: inveniemus quasi ipsum per se facere, ut", + "candidate_score": 0.686158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_138", + "psc_text": "omnia, ut sit Deus omnia in omnibus. Quid istud, et quomodo posterius? Nunc quomodo spiritualia. Verum igitur quod de Maria filius est Dei, et ipse imago et ipse λόγος, et ipse ante saecula et omnem creaturam, et quod omnis creatura per ipsum creata est, et in ipso, ex ipso, et consequenter quae dicta sunt. XXXVII. Quis ergo sine sensu, quis sacrilegus Arius? quis sine Deo non videt quis Jesus? et unde Filius unigenitus? Esse autem et Deum λόγον ὁμοούσιον, hoc est, et patrem et filium, ex istis manifestum: quae dedit filio Paulus, eadem dedit et patri, tria ista cum dignitate paterna in uno, ut appareret et divinitas una, et substantia, et potentia paterna. Ad Colossenses istud dixit de filio. Ad Romanos autem de patre eadem (Rom. XI, 34-36): Quis enim cognovit mentem Domini? aut quis consiliarius fuit ejus? aut quis prius dedit, et reddetur ei? Quoniam ex ipso, et per", + "candidate_score": 0.685362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_387", + "psc_text": "vita rursus cum eo est quod est vivere: vivere autem, ut docuimus, Deus est, vita Christus: et quia vivere ut generator est vitae: actu enim, quod est vivere, ut quaedam prolis vita generatur, fit vivere pater, filius vita, ista ipsa quidem, qui alterum altero, idcirco duo. Unde enim duo, nisi alterum ab altero? et semper quod ab altero est filius est, illud autem unde alterum, pater. Sed nunc non ita alterum ut discretum atque diversum, sed tantum alterum ab altero, ut conficiens atque confectum, et generans atque gneratum, conjunctione substantiae utrumque unum, cum et vivere vita sit et vita ipsa vivere: hinc pater et filius, unus Deus. Et quia conversio naturalis existentiae non nisi una est: ut enim in eo quod est vivere inest vita, et item in eo quod est vita, inest vivere; una sola et conversio est. Unde cum in eo quod vita est, insit et vivere; idcirco", + "candidate_score": 0.685166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_12", + "psc_text": "filius est Dei, de quo dicit (Ibid. 18): Deum nemo vidit unquam: unigenitus filius qui est in gremio patris, ipse enarravit de λόγῳ. V. Omnia supra dixit et conjunxit de filio, nullum alium filium declarans, quam τὸν λόγον. Erat igitur filius ad Deum, et in principio erat, et ipse Deus erat, et per ipsum omnia facta sunt, et ipse est unigenitus: et veluti prodiens quidem a patre, ad patrem erat propter hoc quod est operari; propter vero quod est esse in gremio patris existens, enarravit de patre, declaratio patris effectus secundum quod est operari. Quod maxime λόγος est ipse filius, ipse lumen, ipse vita. Quod Deus est filius, sic dicit Joannes (Ibid. I): Et Deus erat λόγος. Et rursus: (Joan. III, 13): Nullus ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit. Quod vita est filius (Ibid. 15): Ut qui credit in ipsum non pereat. Et rursus (Ibid.): Sed habeat spem,", + "candidate_score": 0.684531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_257", + "psc_text": "in patre, et pater in me (Joan. XIV, 10) . Quod quidem ideo bis dictum, quia in patre esse potuit filius, non tamen et in filio pater, sed ut plenitudo atque idem unum in singulis esset. Si autem eadem ὑπόστασις, ὀμοούσιον ergo. Eadem autem: nam Christus Deus de Deo, et lumen de lumine. Ergo ὁμοούσιον. Id autem si ex aeterno et semper necessario simul, ergo vere ὁμοούσιον. VII. At enim hoc ipsum ὁμοούσιον lectum est. Omnia enim quae diximus lecta sunt: vobis dico, qui jam fatemini de Deo, vel quod lumen sit, vel quod spiritus. Dicitis ergo de Deo Deum, de invisibili Spiritu Spiritum, et verum lumen de vero lumine, quae sunt ὑποστάσεις Dei. Verum cum dicitis Christum, Deum de Deo, lumen de lumine, et talia: ubi sic legistis? an vobis licet sic dicere, unde magis ὁμοούσιον probatur, nobis discere ὁμοούσιον non licebit? Verum si ideo dicitis lumen de lumine,", + "candidate_score": 0.678277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_469", + "psc_text": "Sed vel hoc verbum, vel illud significat et genitum filium, quod est foris esse, tamen cum patre esse, cum dictum est: Qui est in sinu patris. Omnibus lectionibus ita esse diligens et fidelis quaesitor intelliget. Jam vero Spiritum sanctum alio quodam modo ipsum esse Jesum Christum occultum, interiorem, cum animis fabulantem, docentem ista, intelligentiasque tribuentem, et a patre per Christum genitum, et in Christo: quippe cum unigenitus filius Christus sit, multis nos libris exposuimus; et quod exemplis plurimis approbavimus, satis clarum est. Hoc modo atque hac intelligentia ut pater et Deus cum filio ὁμοούσιον, et filius quod ipse vita est cum eo. Quia autem ipse intelligentia est Christus, et Spiritus sanctus ὁμοούσιον intelligitur: unde juncto patri filioque accepto, quod sit idem quod Spiritus sanctus, eo quidem modo, quo filius idem est quod pater; ita tamen, ut quomodo pater et filius unum cum sint, sic tamen Pater sit etiam filius, existentia", + "candidate_score": 0.678035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_157", + "psc_text": "dicentes filium vitam; quomodo separamus vitam ab eo quod est esse, sive in patre, sive in filio? Etenim pater in seipso habet vitam, et filius, excepto quod filius a patre accepit quod habet. Pater ergo et Filius a se orti, a se potentes ad vitam, sic mihi intellige habere dicere, quomodo Evangelium, et pater enim habet in se vitam. Habere ergo non quasi aliud sed ipsum est, sed in intellectu. XLII. Ista diximus. Si igitur pater in semetipso habet vitam, vita est, et substantia ejus vita est, et sic filius. Dicit enim (Joan. XIV, 6): Ego sum vita: pater ergo vita est, et filius vita. Omnis vita juxta quod vita est, motus est, vivificans quibus posse est vivificari. Et idcirco definitio animae et vitae ista est: quod a se movetur esse. Et ut substantia ejus istud dicitur, multo magis ergo ista in Deo et Λόγῳ. Quid ergo diximus? vita pater", + "candidate_score": 0.673498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45_47", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_20", + "psc_text": "ubi fuit prius? Quod spiritus Deus est, dictum est (Joan. IV, 24): Spiritus Deus est. Et quod filius spiritus est vivificans, quod ista fides sit perfecta in Christum, dicit Petrus (Joan. VI, 69, 70): Verbum vitae aeternae habes: et nos credimus in te, Domine, quoniam tu es Christus filius Dei. Quid est verbum vitae aeternae? quoniam si quis te audit, vivet in aeternum. Quod a Deo (Joan. VII, 29): Ego scio ipsum, quod ab ipso sum. Quod substantia patris Christus (Joan. XIV, 10, 11): Ego in patre, et pater in me. Hoc non per dignitatem solum, sed per substantiam. Si enim per dignitatem solum, quomodo ipse dicit (Ibid. 28): Pater meus major me est: et pater mittat, mittatur filius? Rursus autem datur filio a patre dignitas: Secundum hoc igitur pater in filio. Numquid et filius dat dignitatem patri, non habenti substantiam? Igitur et pater in filio, et filius in patre.", + "candidate_score": 0.671464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_289", + "psc_text": "mihi dedit. Et item (Joan. V, 26): Pater ut ipse habet ex se vitam, ita dedit Filio ex se habere vitam: ergo ut pater, ita filius vita est, et ex se vita. Ipsa est enim vita, quae sibi et aliis est vis vivendi, non aliunde vita. Igitur motus, et principalis motus, et unus motus, et a se motus, et unigenitus motus: hic est Λόγος· etenim vita est, per quem vivunt omnia. Et quia vita est, ipse est per quem sunt facta omnia, et in quem facta sunt omnia: quia purgata omnia in vitam aeternam redeunt. Et omnia in ipso facta sunt, quia quae facta sunt in ipso vita sunt: nihil enim quod sit, cui sit esse suum, ex quo ipsi vita sit esse quod sit. Ergo in Christo facta sunt omnia, quia Christus Αόγος est. Vita autem nec coepit, quia a se sibi semper est, unde nunquam desinit, et infinita", + "candidate_score": 0.66964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_289", + "psc_text": "mihi dedit. Et item (Joan. V, 26): Pater ut ipse habet ex se vitam, ita dedit Filio ex se habere vitam: ergo ut pater, ita filius vita est, et ex se vita. Ipsa est enim vita, quae sibi et aliis est vis vivendi, non aliunde vita. Igitur motus, et principalis motus, et unus motus, et a se motus, et unigenitus motus: hic est Λόγος· etenim vita est, per quem vivunt omnia. Et quia vita est, ipse est per quem sunt facta omnia, et in quem facta sunt omnia: quia purgata omnia in vitam aeternam redeunt. Et omnia in ipso facta sunt, quia quae facta sunt in ipso vita sunt: nihil enim quod sit, cui sit esse suum, ex quo ipsi vita sit esse quod sit. Ergo in Christo facta sunt omnia, quia Christus Αόγος est. Vita autem nec coepit, quia a se sibi semper est, unde nunquam desinit, et infinita", + "candidate_score": 0.667048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_157", + "psc_text": "dicentes filium vitam; quomodo separamus vitam ab eo quod est esse, sive in patre, sive in filio? Etenim pater in seipso habet vitam, et filius, excepto quod filius a patre accepit quod habet. Pater ergo et Filius a se orti, a se potentes ad vitam, sic mihi intellige habere dicere, quomodo Evangelium, et pater enim habet in se vitam. Habere ergo non quasi aliud sed ipsum est, sed in intellectu. XLII. Ista diximus. Si igitur pater in semetipso habet vitam, vita est, et substantia ejus vita est, et sic filius. Dicit enim (Joan. XIV, 6): Ego sum vita: pater ergo vita est, et filius vita. Omnis vita juxta quod vita est, motus est, vivificans quibus posse est vivificari. Et idcirco definitio animae et vitae ista est: quod a se movetur esse. Et ut substantia ejus istud dicitur, multo magis ergo ista in Deo et Λόγῳ. Quid ergo diximus? vita pater", + "candidate_score": 0.666685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_157", + "psc_text": "dicentes filium vitam; quomodo separamus vitam ab eo quod est esse, sive in patre, sive in filio? Etenim pater in seipso habet vitam, et filius, excepto quod filius a patre accepit quod habet. Pater ergo et Filius a se orti, a se potentes ad vitam, sic mihi intellige habere dicere, quomodo Evangelium, et pater enim habet in se vitam. Habere ergo non quasi aliud sed ipsum est, sed in intellectu. XLII. Ista diximus. Si igitur pater in semetipso habet vitam, vita est, et substantia ejus vita est, et sic filius. Dicit enim (Joan. XIV, 6): Ego sum vita: pater ergo vita est, et filius vita. Omnis vita juxta quod vita est, motus est, vivificans quibus posse est vivificari. Et idcirco definitio animae et vitae ista est: quod a se movetur esse. Et ut substantia ejus istud dicitur, multo magis ergo ista in Deo et Λόγῳ. Quid ergo diximus? vita pater", + "candidate_score": 0.665742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_428", + "psc_text": "quodlibet trium nomen quo se praestat accipiens, ut supra docui, et iis multis: nihil enim esse dicendum, nisi quod intelligit. Triplex igitur in singulis singularitas, et unalitas in Trinitate: ista vero tria progressu suo exponemus. XXII. Omnium quae sunt, quaeque esse possunt, aut esse potuerunt, existentiam, vitam, intelligentiamque pro rerum ac substantiarum captu, et participationes praestant, sortita sunt: est enim in omnibus esse suum, vivere suum, intelligere suum, suumque sentire, ut sint ista umbra vel imago trium omnium superiorum: ergo Deus cum sit, ut ab omnibus dicitur, unum, et solum unum. Nonnulli autem dixerunt Deum esse unum omnia, et nec unum; omnium enim principium, unde non omnia sed illo modo omnia. Istud autem hac de caussa et primum quidem Deum esse unum et solum. Illa tria, quia non copulatione consistunt, sed existendo quod sunt ipso, et quod alterum credimus sunt, necessario unum, nec ullo modo alterum. Sed de hoc saepe", + "candidate_score": 0.632097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_47_49", + "bdc_text": "et ad Hebraeos 1 . et alii . Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_97", + "psc_text": "antequam veniret: Creditus est in mundo, sic enim et Isaias fatetur prophetans: Laboravit Aegyptus, et mercimonia Aethiopium et Sabaim: Viri altissimi in te ambulabunt, et tibi erunt servi, et retro te sequentur ligati manicis, et te venerabuntur et te precabuntur, quod in te Deus est, et non est Deus extra te: tu es enim Deus, et non sciebamus, Deus Israel (Isa. XLV, 14) . Praedicatus ergo in mundo, receptus in gloria divinitatis et ab initio, et initio, et postea, et semper ab aeternis, et in saecula saeculorum. Amen. XXVII. Vide autem et istud ad ὁμοούσιον quomodo spiritus dicit Isaiae: In te Deus, et non est Deus extra te: quod filio dicit Domino nostro, manifestum in te Deus, hoc est, quod dictum est: Pater in me. Aliud autem, et non est Deus extra te: in isto verbo omnes haereses praedicit. Ad istud quid dicunt omnes Judaei? et qui dicunt hominem esse", + "candidate_score": 0.630145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_49", + "bdc_text": "Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_335", + "psc_text": "16): ut penes vos sit in aeternum Spiritus veritatis. Et de se dixit (Ibid., 6): Ego sum veritas. Deinde adjecit (Ibid., 19): Quem mundus non potest videre. Et de se dixit (Ibid.): Jam me mundus non videbit. Deinde adjecit (Ibid., 17): Quoniam ipsum non videt, neque cognoscit ipsum. Sed et Christum nemo cognovit (Joan. I, 11): In sua venit et mundus eum non cognovit. Adjecit (Joan. XIV, 17): Vos cognoscetis ipsum, quoniam manet in vobis, et in vobis est. Et ipse de se ita (Joan. XIV, 19): Vos videbitis me. Et quoniam Christus vita est, de se adjunxit (Ibid.): Quoniam ego vivo, et vos vivetis. Et quia Spiritus sanctus intelligentia est, utroque autem mundus ipse caret, ideo adjecit (Ibid., 17): Quoniam apud vos manet, et in vobis est. Unde autem aut est in illis, aut jam manet Spiritus sanctus, si adhuc postea venturus est, et non jam per Christum apud", + "candidate_score": 0.611082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_49", + "bdc_text": "Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_336", + "psc_text": "ego vivo, et vos vivetis. Et quia Spiritus sanctus intelligentia est, utroque autem mundus ipse caret, ideo adjecit (Ibid., 17): Quoniam apud vos manet, et in vobis est. Unde autem aut est in illis, aut jam manet Spiritus sanctus, si adhuc postea venturus est, et non jam per Christum apud illos esse coepit? Ergo juncti atque ex uno sunt, qui motus est. Id apertius in sequentibus declaratur, ait enim (Ibid., 25, 26): Haec vobis dixi apud vos manens. Paracletus autem Spiritus sanctus, quem mittet Pater in nomine meo, vos docebit omnia quaecumque dico. Ego, inquit, in vobis maneo. Data est enim vita, nec ab illis jam Christus abscedit: sunt igitur et spiritali motu, quod est Christum in illis manere: ipsi autem animae, in quibus spiritus manet, nec aliquando discedit, dictum tamen (Joan. XVI, 16): Nunc ibo ad Patrem. XV. Quid istud sit facile intelligi potest, si accipiatur ex mysterio dictum,", + "candidate_score": 0.611011, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento", + "max_score": 0.735489, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_71", + "psc_text": "auctoritate recte de Deo Patre dici quod natura sit Deus; accipiant nunc quod eadem Dei Patris sit natura quae Filii est, eadem sit et Spiritus sancti; ne forte itidem dicant: Naturam quidem legimus esse divinam, naturae autem divinae non legimus unitatem. Sed cum ipse Filius dixerit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; unitatem divinitatis probavit. Cum dixerit: Omnia quae Pater habet mea sunt (Joan. XVI, 15) ; et infra: Pater, omnia mea tua sunt, et tua mea (Joan. XVII, 10) ; asseruit unitatem. Cum dixit: Pater qui in me manet, ipse et opera quae ego facio, ipse facit (Joan. XIV, 10) ; unitatem evidentissime declaravit. 85. Deinde Petrus unam naturam ostendit esse divinam: Ut nos, inquit, faceret divinae consortes naturae (II Petr. I, 4) . Potuit enim sic dicere, si aliter aestimasset; potuit, inquam, sic dicere: Ut nos faceret divinarum consortes naturarum; maxime cum per Filium in", + "candidate_score": 0.735489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34_36", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam . Fateor ipsum dominum dixisse :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_71", + "psc_text": "auctoritate recte de Deo Patre dici quod natura sit Deus; accipiant nunc quod eadem Dei Patris sit natura quae Filii est, eadem sit et Spiritus sancti; ne forte itidem dicant: Naturam quidem legimus esse divinam, naturae autem divinae non legimus unitatem. Sed cum ipse Filius dixerit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; unitatem divinitatis probavit. Cum dixerit: Omnia quae Pater habet mea sunt (Joan. XVI, 15) ; et infra: Pater, omnia mea tua sunt, et tua mea (Joan. XVII, 10) ; asseruit unitatem. Cum dixit: Pater qui in me manet, ipse et opera quae ego facio, ipse facit (Joan. XIV, 10) ; unitatem evidentissime declaravit. 85. Deinde Petrus unam naturam ostendit esse divinam: Ut nos, inquit, faceret divinae consortes naturae (II Petr. I, 4) . Potuit enim sic dicere, si aliter aestimasset; potuit, inquam, sic dicere: Ut nos faceret divinarum consortes naturarum; maxime cum per Filium in", + "candidate_score": 0.70569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_71", + "psc_text": "auctoritate recte de Deo Patre dici quod natura sit Deus; accipiant nunc quod eadem Dei Patris sit natura quae Filii est, eadem sit et Spiritus sancti; ne forte itidem dicant: Naturam quidem legimus esse divinam, naturae autem divinae non legimus unitatem. Sed cum ipse Filius dixerit: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; unitatem divinitatis probavit. Cum dixerit: Omnia quae Pater habet mea sunt (Joan. XVI, 15) ; et infra: Pater, omnia mea tua sunt, et tua mea (Joan. XVII, 10) ; asseruit unitatem. Cum dixit: Pater qui in me manet, ipse et opera quae ego facio, ipse facit (Joan. XIV, 10) ; unitatem evidentissime declaravit. 85. Deinde Petrus unam naturam ostendit esse divinam: Ut nos, inquit, faceret divinae consortes naturae (II Petr. I, 4) . Potuit enim sic dicere, si aliter aestimasset; potuit, inquam, sic dicere: Ut nos faceret divinarum consortes naturarum; maxime cum per Filium in", + "candidate_score": 0.695988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_41", + "psc_text": "tolerabiliores sunt Ariani, quorum per istos perfidiae robur adolescit; ut majore contentione asserant Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum unius non esse substantiae; quia isti divinitatem Domini et carnem substantiae unius dicere tentaverunt. Deinde cum isti dicant quia Verbum in carnem, capillos, sanguinem et ossa conversum est, et a natura 715 propria mutatum est; datur illis locus ut infirmitatem carnis ad infirmitatem divinitatis, quadam facta divinae naturae mutatione, detorqueant. 50. Sunt etiam qui in tantum impietatis prodierint, ut putent quia divinitas Domini circumcisa est, et imperfecta de perfecta facta est; et in ligno non caro, sed illa operatrix omnium substantia divina in carnis specie coagulata pendebat. Quis autem non horrescat? Quis audiat quia non ex Maria virgine, sed ex divina substantia passibilem sibi carnem fecerit Dei Verbum? Quod asserendo eo prolabuntur, ut non ex tempore corpus Domini esse susceptum, sed coaeternum Dei Verbo semper fuisse contendant. 51. Horum omnium auctores", + "candidate_score": 0.693983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_30_32", + "bdc_text": "Ergo , quod mox sequitur : \"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_23", + "psc_text": "quando respondeam. Interrogabor et ipse quid sentiam, tunc demum respondebo quod meum est; meum est enim fidem loqui, pietatem asserere, gratiam praedicare. 31. Non igitur quasi pigrior sensu, voce tardior tacet, nec quasi fastidiosus differt vocis obsequium: sed quasi cautus periculum vulgaris opinionis evitat, qui periculum non evitabat salutis. Denique in posterioribus habes quia exsilivit e navi, ut occurreret Domino (Matth. XIV, 29), non gloriae cupidus, sed obedientiae praematurus. 32. Hic ergo qui ante reticebat, ut doceret nos quod impiorum nec verbum debeamus iterare: hic, inquam, ubi audivit: Vos autem quid me dicitis (Matth. XVI, 15) ? statim loci non immemor sui, primatum egit: primatum confessionis utique, non honoris; primatum fidei, non ordinis. Hoc est dicere: Nunc nemo me vincat, nunc meae partes sunt: debeo compensare quod tacui, debet prodesse quod silui. Lingua mea non habet spinas; sine impedimento fides debet exire. Dum alii coenum, alienae licet, prolatae tamen impietatis", + "candidate_score": 0.666122, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos", + "max_score": 0.7353, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_45", + "psc_text": "factus est Filius, et lux est ostensus hominum, illo quod ostenditur factus, non est Pater, et aequalis esse non potest. Responsio. Hoc semper Patris et Filii demonstrat aequalitas, ut quidquid fuerit derogationis vel honorificentiae simul sit utrique commune. Quo fit ut, dum contra fidei normam Filius a Patris aequalitate discernitur, magis Patri quam Filio detrahatur. Quod hujus loci manifestius demonstrat assertio, qua dum Filius solus lumen appellari creditur, ipsi Patri, qui lumen genuit, nomen luminis abnegatur. Qui autem non substantialiter possidet nomen luminis, non potest habere substantialiter vocabulum Deitatis. Beatus quippe Joannes apostolus dicit: Quoniam Deus lux est (I Joan. I, 5) . Si ergo qui Deus est lux est, qui lux non est Deus non est; quare lumen ex lumine credendus est Filius, quia de Deo natus est Deus, ne dum Filius lumen dicitur, Deus Pater intolerabiliter blasphemetur. Ac ne putemus Patrem conjectura magis quam veritate lucem dicere, necesse", + "candidate_score": 0.7353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_45", + "psc_text": "factus est Filius, et lux est ostensus hominum, illo quod ostenditur factus, non est Pater, et aequalis esse non potest. Responsio. Hoc semper Patris et Filii demonstrat aequalitas, ut quidquid fuerit derogationis vel honorificentiae simul sit utrique commune. Quo fit ut, dum contra fidei normam Filius a Patris aequalitate discernitur, magis Patri quam Filio detrahatur. Quod hujus loci manifestius demonstrat assertio, qua dum Filius solus lumen appellari creditur, ipsi Patri, qui lumen genuit, nomen luminis abnegatur. Qui autem non substantialiter possidet nomen luminis, non potest habere substantialiter vocabulum Deitatis. Beatus quippe Joannes apostolus dicit: Quoniam Deus lux est (I Joan. I, 5) . Si ergo qui Deus est lux est, qui lux non est Deus non est; quare lumen ex lumine credendus est Filius, quia de Deo natus est Deus, ne dum Filius lumen dicitur, Deus Pater intolerabiliter blasphemetur. Ac ne putemus Patrem conjectura magis quam veritate lucem dicere, necesse", + "candidate_score": 0.732288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_59", + "psc_text": "Pater, nusquam in Scripturis canonicis legitur, et tamen secundum fidei veritatem ingenitus praedicatur: adversus Sabellium scilicet qui Patrem Filiumque non communione substantiae unum intelligit, sed personali singularitate confundit. Quod si sonus, non sensus consideratur in verbis, non censeatur Ecclesia nomine catholico, quod nec in Veteri nec in Novo reperitur positum Testamento. Si vero haec omnia, cum in nullo sint canonico volumine, digne tamen tenentur in fide, cur nobis in Homousion putetur prohibendum, non sonum dicti considerare, sed sensum; nec attendere novitatem verbi, sed virtutem intelligere sacramenti? Mirum est autem eos qui pro unius substantiae credulitate volunt nos homousianos dici, quomodo se nolunt Triusianos pro tribus et diversis substantiis appellari; quamvis etsi tali nomine censeri fugiant, hoc eos tamen esse qualitas suae credulitatis ostendat. Digne itaque Patrem et Filium, et Spiritum sanctum, personarum proprietate servata, unum colimus Deum; quoniam fides vera, nec tres deos recipit, quod faciunt pagani multicolae, nec Deum", + "candidate_score": 0.72899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_59", + "psc_text": "Pater, nusquam in Scripturis canonicis legitur, et tamen secundum fidei veritatem ingenitus praedicatur: adversus Sabellium scilicet qui Patrem Filiumque non communione substantiae unum intelligit, sed personali singularitate confundit. Quod si sonus, non sensus consideratur in verbis, non censeatur Ecclesia nomine catholico, quod nec in Veteri nec in Novo reperitur positum Testamento. Si vero haec omnia, cum in nullo sint canonico volumine, digne tamen tenentur in fide, cur nobis in Homousion putetur prohibendum, non sonum dicti considerare, sed sensum; nec attendere novitatem verbi, sed virtutem intelligere sacramenti? Mirum est autem eos qui pro unius substantiae credulitate volunt nos homousianos dici, quomodo se nolunt Triusianos pro tribus et diversis substantiis appellari; quamvis etsi tali nomine censeri fugiant, hoc eos tamen esse qualitas suae credulitatis ostendat. Digne itaque Patrem et Filium, et Spiritum sanctum, personarum proprietate servata, unum colimus Deum; quoniam fides vera, nec tres deos recipit, quod faciunt pagani multicolae, nec Deum", + "candidate_score": 0.716132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14_16", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_83", + "psc_text": "officio, unum Deum esse Trinitatem evidenter ostendit. Non ergo ex tribus partibus unum colimus Deum, sed apostolicae fidei regulam retinentes, perfectum et consempiternum Filium, de perfecto et sempiterno Patre, sine initio genitum, et potestate non imparem, et natura fatemur aequalem. Sanctum quoque Spiritum non aliud fatemur esse quam Deum, nec a Filio nec a Patre diversum, nec in Filio nec in Patre confusum. Unus est enim atque idem Patris et Filii Spiritus, totus de Patre procedens, totus in utroque consistens, nec est divisus in singulis, quia inseparabiliter est utrisque communis.", + "candidate_score": 0.711609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41_43", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_51", + "psc_text": "venientem in hunc mundum (Joan. I, 9) ? Ostensum est igitur Patrem esse lumen, sicut est Filius lumen; demonstratur etiam Filius dies sicut et Pater est dies, propheta dicente: Evangelizate de die in diem salutare ejus (Psal. XCV, 2) . Quapropter agnoscatur Pater esse in Filio lumine, et Filius in Patre lumine, ipso de se lumine protestante: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 12) ; tanquam diceret: Ego in lumine, et lumen in me. Et ubi non invenitur diversitas luminis, non negetur aequalitas deitatis: ne dum Deus lux esse apostolica praedicatione dicitur, ille qui lumen esse non dicitur Deus etiam esse (quod nefas est) abnegetur. Objectio 7. Omisimus ( al. Admisimus, vel amisimus) superfluas rationes, quae fastidium non facerent 62 auditoribus, et ad hoc responsum est, ad quod sententia inquirebat expositionem. Et quia inter Patrem et Filium distantia est, et quod dicitur non est, eo quod inter", + "candidate_score": 0.706957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.695119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_51", + "psc_text": "venientem in hunc mundum (Joan. I, 9) ? Ostensum est igitur Patrem esse lumen, sicut est Filius lumen; demonstratur etiam Filius dies sicut et Pater est dies, propheta dicente: Evangelizate de die in diem salutare ejus (Psal. XCV, 2) . Quapropter agnoscatur Pater esse in Filio lumine, et Filius in Patre lumine, ipso de se lumine protestante: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 12) ; tanquam diceret: Ego in lumine, et lumen in me. Et ubi non invenitur diversitas luminis, non negetur aequalitas deitatis: ne dum Deus lux esse apostolica praedicatione dicitur, ille qui lumen esse non dicitur Deus etiam esse (quod nefas est) abnegetur. Objectio 7. Omisimus ( al. Admisimus, vel amisimus) superfluas rationes, quae fastidium non facerent 62 auditoribus, et ad hoc responsum est, ad quod sententia inquirebat expositionem. Et quia inter Patrem et Filium distantia est, et quod dicitur non est, eo quod inter", + "candidate_score": 0.691899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_84_86", + "bdc_text": "et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 . Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ; vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_31", + "psc_text": "veritate doctrina. Nam Isaiae ( al. Isaias), cum Dei visione dignus efficitur, hujus fidei credulitas intimatur, duobus seraphin tertio clamantibus: Sanctus, sanctus, sanctus (Isai. VI, 3) ; et semel inferentibus: Dominus Deus Sabaoth. Quid est quod tertio Sanctus dicitur, si non trina est in Divinitate persona? Cur semel Dominus Deus dicitur, si non una est in Divinitate substantia? Dominus quoque per Moysen volens benedicere populum, hoc benedicendum tenore mandavit: Sic (inquiens) benedices populum meum, et ego benedicam eos. Benedicat te Dominus, et custodiat te; illuminet 58 Dominus faciem suam super te, et misereatur tui. Attollat Dominus faciem suam super te, et det tibi pacem (Num. VI, 23-26) . Ter Dominus dicitur, et unus semper Dominus nominatur, ut in Trinitate, quae verus est Deus, nec confundatur proprietas personarum, nec substantialis unitas denegetur. David quoque Deo per omnia placitus, sub hac credulitate populo fideli divinae benedictionis gratiam his verbis exoptat infundi: Benedicat", + "candidate_score": 0.686579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_3_5", + "bdc_text": "sumus enim fratres et filii lucis . Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_48", + "psc_text": "testimonio Deum Patrem lucem esse docuimus, melius est si id ipsum apostolica quoque praedicatione monstremus. Beatus Paulus filios Dei nos testatur, dicens: Quicunque Spiritu Dei aguntur, hi filii sunt Dei: non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus, Abba, Pater. Ipse Spiritus testimonium reddit spiritui nostro quod simus filii Dei (Rom. VIII, 14, 15, 16) . Joannes etiam evangelista dicit: Quotquot autem crediderunt in eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) . Ut igitur Paulus Deum, cujus filii sumus, lucem esse monstraret, eosdem filios lucis quoque filios appellavit, ita dicens: Vos autem fratres non estis in tenebris, ut vos dies ille, tanquam fur, comprehendat; omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei (I Thess. V, 45) . Et Filius ad discipulos: Ut sitis filii Patris vestri, qui in coelis est (Matth. V, 45) . Ipsum vero Filium lucem", + "candidate_score": 0.683609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_38", + "psc_text": "Patre noverat honorandum, ipso Domino dicente: Ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem (Joan. V, 23) . Quem verum Deum Joannes apostolus, ipso in se Domino loquente, testatur dicens: Ut simus in vero Filio ejus Jesu Christo; hic est verus Deus et vita aeterna (I Joan. V, 20) . Quocirca verae fidei tenenda est regula, qua Dei Filius de Patris substantia, hoc est, de eo quod ipse est, ineffabiliter sine initio natus creditur, et verus Deus cum Patre colitur, et tenetur ( al. timetur). Quia nec Christianis licitum est, ei qui natura non est Deus, sicut vero Deo servire; nec cuiquam fas est, Christo unigenito Dei Filio, non sicut vero Deo servire. Nam eum qui servit Christo, placere Deo beatus Paulus, qui diis ( al. his), qui natura non sunt dii, serviendum interdixerat, evidentissime manifestat, dicens: Non est Dei regnum esca, et potus, sed justitia et pax, et gaudium in", + "candidate_score": 0.676429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.669971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_4_6", + "bdc_text": "Agnoscis voces trinitatis , unitatis , consubstantialitatis , unionis et distinctionis usurpata esse ab annis mille trecentis , sed addis magis te probaturum , si adhuc verbis Christi et apostolorum fides nostra explicaretur . Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis . Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_81", + "psc_text": "Hoc autem nomen Salvator noster ostendit, dicens discipulis suis: Ite, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Istud est nomen Domini, praeter quem alium non novimus, et cujus nomine nominato, a morte liberamur, de potestate tenebrarum 68 eruimur, ut in regnum Filii transferamur. In Patre ergo et Filio et Spiritu sancto unitatem substantiae accipimus, personas confundere non audemus. Beatus enim Joannes apostolus testatur, dicens: Tres sunt qui testimonium perhibent in coelo, Pater, Verbum, et Spiritus; et tres unum sunt (I Joan. V, 7) . Quod etiam beatissimus martyr Cyprianus, in epistola de Unitate Ecclesiae confitetur, dicens: Qui pacem Christi et concordiam rumpit, adversus Christum facit; qui alibi praeter Ecclesiam colligit, Christi Ecclesiam spargit. Atque ut unam Ecclesiam unius Dei esse monstraret, haec confestim testimonia de Scripturis inseruit. Dicit Dominus: Ego et Pater unum sumus. Et iterum: De Patre et Filio", + "candidate_score": 0.666881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Responsio-contra-Arianos_window_59", + "psc_text": "Pater, nusquam in Scripturis canonicis legitur, et tamen secundum fidei veritatem ingenitus praedicatur: adversus Sabellium scilicet qui Patrem Filiumque non communione substantiae unum intelligit, sed personali singularitate confundit. Quod si sonus, non sensus consideratur in verbis, non censeatur Ecclesia nomine catholico, quod nec in Veteri nec in Novo reperitur positum Testamento. Si vero haec omnia, cum in nullo sint canonico volumine, digne tamen tenentur in fide, cur nobis in Homousion putetur prohibendum, non sonum dicti considerare, sed sensum; nec attendere novitatem verbi, sed virtutem intelligere sacramenti? Mirum est autem eos qui pro unius substantiae credulitate volunt nos homousianos dici, quomodo se nolunt Triusianos pro tribus et diversis substantiis appellari; quamvis etsi tali nomine censeri fugiant, hoc eos tamen esse qualitas suae credulitatis ostendat. Digne itaque Patrem et Filium, et Spiritum sanctum, personarum proprietate servata, unum colimus Deum; quoniam fides vera, nec tres deos recipit, quod faciunt pagani multicolae, nec Deum", + "candidate_score": 0.658466, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.735065, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_33_35", + "bdc_text": "Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem . Ergo iuxta divinam naturam patri est per omnia coaequalis , iuxta humanam minor est patre ac legitur accepisse potentiam et reliqua , sed non naturam .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2049", + "psc_text": "Christus Jesus (I Tim. II, 5): nam et ipse dicit de se fuisse propheticum illud impletum, Spiritus Domini super me; propter quod unxit me, evangelizare pauperibus misit me (Luc. IV, 18-21) . Quod enim est Unigenitus aequalis Patri, non est gratiae, sed naturae: quod autem in unitatem personae Unigeniti assumptus est homo, gratiae est, non naturae, confitente Evangelio atque dicente, Puer autem crescebat et confortabatur plenus sapientia, et gratia Dei erat in illo (Id. II, 40) . Caeteris autem ad mensuram datur, et datus additur, donec unicuique pro modo suae perfectionis propria mensura compleatur. Unde et monet Apostolus, Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad temperantiam; unicuique sicut Deus partitus est mensuram fidei (Rom. XII, 3) . Neque enim ipse dividitur Spiritus, sed dona per Spiritum: nam divisiones donationum sunt, idem autem Spiritus (I Cor. XII, 4). 4. Quod vero ait, Rogabo Patrem, et alium Paracletum dabit vobis,", + "candidate_score": 0.735065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_914", + "psc_text": "Proinde quia in te tenebrae eras, cum illuminaberis, non eris lumen, quamvis sis in lumine. Ait enim Apostolus: Fuistis aliquando tenebrae; nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Cum dixisset, nunc autem lux: addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis. Non sic Christus, non sic Verbum Dei. Sed quomodo? Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso: ut non participatione vivat, sed incommutabiliter vivat; et omnino ipse vita sit. Sic dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio,", + "candidate_score": 0.731308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_914", + "psc_text": "Proinde quia in te tenebrae eras, cum illuminaberis, non eris lumen, quamvis sis in lumine. Ait enim Apostolus: Fuistis aliquando tenebrae; nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Cum dixisset, nunc autem lux: addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis. Non sic Christus, non sic Verbum Dei. Sed quomodo? Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso: ut non participatione vivat, sed incommutabiliter vivat; et omnino ipse vita sit. Sic dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio,", + "candidate_score": 0.728121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_39_41", + "bdc_text": "Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.72678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40_42", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est . Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit : \"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.720051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2125", + "psc_text": "gratia intelligenda est, qua Pater diligit Filium, sicut gratia est qua nos diligit Filius: cum simus nos filii gratia, non natura; Unigenitus autem natura, non gratia? An hoc etiam in ipso Filio ad hominem referendum est? Ita sane. Nam dicendo, Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos, gratiam mediatoris ostendit. Mediator autem Dei et hominum, non in quantum Deus, sed in quantum homo est Christus Jesus. Et profecto secundum id quod homo est, de illo legitur, Et Jesus proficiebat sapientia et aetate, et gratia apud Deum et homines (Luc. II, 52) . Secundum hoc igitur recte possumus dicere, quod cum ad naturam Dei non pertineat humana natura, ad personam tamen unigeniti Filii Dei per gratiam pertinet humana natura; et tantam gratiam, ut nulla sit major, nulla prorsus aequalis. Neque enim illam susceptionem hominis ulla merita praecesserunt, sed ab illa susceptione merita ejus cuncta coeperunt. Manet ergo Filius in dilectione", + "candidate_score": 0.715672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_52", + "bdc_text": "\"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1441", + "psc_text": "sit. Est enim medium separans, sed contra est mediator reconcilians; medium separans est peccatum, mediator reconcilians est Dominus Jesus Christus: Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Ut ergo tollatur maceria separans quod est peccatum, venit ille mediator, et factus est sacrificium sacerdos ipse. Et quia sacrificium factus est pro peccato, offerens seipsum in holocaustum in cruce passionis suae, sequitur Apostolus et dicit, cum dixisset, Obsecramus pro Christo, reconciliari Deo: quasi diceremus, quomodo poterimus reconciliari? Eum, inquit, id est ipsum Christum, qui non noverat peccatum, peccatum pro nobis fecit, ut nos simus justitia Dei in ipso (II Cor. V, 20, 21) . Eum ipsum, inquit, Christum Deum, qui non noverat peccatum. Venit enim in carne, hoc est in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3), non tamen in carne peccati, non habens ullum omnino peccatum: et ideo factus est verum sacrificium", + "candidate_score": 0.714242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2087", + "psc_text": "Quid itaque mirum, vel quid indignum, si secundum hanc formam servi loquens, ait Dei Filius, Pater major me est; et secundum Dei formam loquens, ait idem ipse Dei Filius, Ego et Pater unum sumus? Unum sunt enim, secundum id quod Deus erat Verbum: major est Pater, secundum id quod Verbum caro fatum est (Id. I, 1, 14) . Dicam etiam quod Ariani et Eunomiani negare non possunt: secundum hanc formam servi puer Christus etiam parentibus suis minor erat, quando parvus majoribus, sicut scriptum est, subditus erat (Luc. II, 51) . Quid igitur, haeretice, cum Christus Deus sit et homo, loquitur ut homo, et calumniaris Deo? Ille in se naturam commendat humanam; tu in illo audes deformare divinam? Infidelis, ingrate, ideone tu minuis eum qui fecit te, quia dicit ille quid factus sit propter te? Aequalis enim Patri, Filius per quem factus est homo, ut minor esset Patre, factus est homo:", + "candidate_score": 0.713575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1522", + "psc_text": "femur non contemnamus, sed in prophetia dictum accipiamus. Etenim propheta erat Abraham. Cujus propheta? Seminis sui et Domini sui. Semen suum significavit dicendo, Mitte manum sub femore meo: Dominum suum significavit addendo, et jura per Deum coeli. 17. Irati Judaei responderunt: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti! Et Dominus: Amen, amen dico vobis; antequam Abraham fieret, ego sum. Appende verba, et cognosce mysterium. Antequam Abraham fieret. Intellige, fieret ad humanam facturam, sum vero ad divinam pertinere substantiam. Fieret, quia creatura est Abraham. Non dixit, Antequam Abraham esset, ego eram; sed, Antequam Abraham fieret, qui nisi per me non fieret, ego sum. Neque hoc dixit, Antequam Abraham fieret, ego factus sum, In principio enim fecit Deus coelum et terram (Gen. I. 1) : nam in principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Antequam fieret Abraham, ego sum. Agnoscite Creatorem, discernite creaturam. Qui loquebatur, semen Abrahae factus erat; et ut Abraham", + "candidate_score": 0.713303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_19_21", + "bdc_text": "Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc. Huiusmodi item est vocabulum unionis propter Nestorium ecclesiis commendatum ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_715", + "psc_text": "itaque Jesus, et dixit eis, commotis quod aequalem se faceret Deo, Amen, amen dico vobis, non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Ad haec quid responderint Judaei, scriptum non est: et fortasse tacuerunt. Quidam tamen, qui christianos se haberi volunt, non tacent, et quodammodo ex his verbis concipiunt quaedam dicenda contra nos: quae contemnenda non sunt, et propter ipsos et propter nos. Ariani quippe haeretici dicentes, non per carnem, sed ante carnem, Filium ipsum qui suscepit carnem, minorem esse quam Pater est, et non esse ejusdem substantiae cujus Pater est, capiunt ex his verbis ansam calumniae, et respondent nobis: Videtis quia Dominus Jesus, cum animadverteret Judaeos ex hoc moveri, quod Patri Deo aequalem se faceret, talia verba subjunxit, ut se aequalem non esse monstraret. Movebat enim Judaeos, aiunt, adversus Christum, quia aequalem se faciebat Deo; et volens eos corrigere ab hoc motu Christus, et eis", + "candidate_score": 0.711167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_18_20", + "bdc_text": "dum vitant stulti vicia in contraria currunt . Huiusmodi est et consubstantialitatis vox contra Arium recepta ; is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_715", + "psc_text": "itaque Jesus, et dixit eis, commotis quod aequalem se faceret Deo, Amen, amen dico vobis, non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Ad haec quid responderint Judaei, scriptum non est: et fortasse tacuerunt. Quidam tamen, qui christianos se haberi volunt, non tacent, et quodammodo ex his verbis concipiunt quaedam dicenda contra nos: quae contemnenda non sunt, et propter ipsos et propter nos. Ariani quippe haeretici dicentes, non per carnem, sed ante carnem, Filium ipsum qui suscepit carnem, minorem esse quam Pater est, et non esse ejusdem substantiae cujus Pater est, capiunt ex his verbis ansam calumniae, et respondent nobis: Videtis quia Dominus Jesus, cum animadverteret Judaeos ex hoc moveri, quod Patri Deo aequalem se faceret, talia verba subjunxit, ut se aequalem non esse monstraret. Movebat enim Judaeos, aiunt, adversus Christum, quia aequalem se faciebat Deo; et volens eos corrigere ab hoc motu Christus, et eis", + "candidate_score": 0.709418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1522", + "psc_text": "femur non contemnamus, sed in prophetia dictum accipiamus. Etenim propheta erat Abraham. Cujus propheta? Seminis sui et Domini sui. Semen suum significavit dicendo, Mitte manum sub femore meo: Dominum suum significavit addendo, et jura per Deum coeli. 17. Irati Judaei responderunt: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti! Et Dominus: Amen, amen dico vobis; antequam Abraham fieret, ego sum. Appende verba, et cognosce mysterium. Antequam Abraham fieret. Intellige, fieret ad humanam facturam, sum vero ad divinam pertinere substantiam. Fieret, quia creatura est Abraham. Non dixit, Antequam Abraham esset, ego eram; sed, Antequam Abraham fieret, qui nisi per me non fieret, ego sum. Neque hoc dixit, Antequam Abraham fieret, ego factus sum, In principio enim fecit Deus coelum et terram (Gen. I. 1) : nam in principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Antequam fieret Abraham, ego sum. Agnoscite Creatorem, discernite creaturam. Qui loquebatur, semen Abrahae factus erat; et ut Abraham", + "candidate_score": 0.708998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_12_14", + "bdc_text": "Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem . Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1403", + "psc_text": "hominis, tunc cognoscetis quia ego sum. Jam nostis quid sit sum; nec assidue repetendum est, ne pariat res tanta fastidium. Recolite illud, Ego sum qui sum, et Qui est, misit me (Exod. III, 14) ; et agnoscetis, quid dictum sit, Tunc scietis quia ego sum: sed et, Pater est, et Spiritus sanctus est. Ad ipsum esse pertinet tota Trinitas. Sed quia Dominus sicut Filius loquebatur, ne forte in eo quod dixit, Tunc cognoscetis quia ego sum, subintraret error Sabellianorum, hoc est Patripassianorum, quem vobis errorem commendavi non tenendum, sed cavendum, eorum scilicet qui dixerunt, Ipse est Pater, ipse est Filius; duo sunt nomina, sed res una: propter istum ergo cavendum errorem cum dixisset Dominus, Tunc cognoscetis quia ego sum; ne ipse intelligeretur Pater, continuo subjunxit, Et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, haec loquor. Jam gaudere coeperat sabellianus, erroris sui occasione comperta: statim ut se tanquam in", + "candidate_score": 0.706797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13_15", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum . Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos . Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1403", + "psc_text": "hominis, tunc cognoscetis quia ego sum. Jam nostis quid sit sum; nec assidue repetendum est, ne pariat res tanta fastidium. Recolite illud, Ego sum qui sum, et Qui est, misit me (Exod. III, 14) ; et agnoscetis, quid dictum sit, Tunc scietis quia ego sum: sed et, Pater est, et Spiritus sanctus est. Ad ipsum esse pertinet tota Trinitas. Sed quia Dominus sicut Filius loquebatur, ne forte in eo quod dixit, Tunc cognoscetis quia ego sum, subintraret error Sabellianorum, hoc est Patripassianorum, quem vobis errorem commendavi non tenendum, sed cavendum, eorum scilicet qui dixerunt, Ipse est Pater, ipse est Filius; duo sunt nomina, sed res una: propter istum ergo cavendum errorem cum dixisset Dominus, Tunc cognoscetis quia ego sum; ne ipse intelligeretur Pater, continuo subjunxit, Et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, haec loquor. Jam gaudere coeperat sabellianus, erroris sui occasione comperta: statim ut se tanquam in", + "candidate_score": 0.705594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1523", + "psc_text": "ego sum. Neque hoc dixit, Antequam Abraham fieret, ego factus sum, In principio enim fecit Deus coelum et terram (Gen. I. 1) : nam in principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Antequam fieret Abraham, ego sum. Agnoscite Creatorem, discernite creaturam. Qui loquebatur, semen Abrahae factus erat; et ut Abraham fieret, ante Abraham ipse erat. 18. Hinc jam velut Abrahae apertissimo convicio commoti sunt acrius. Blasphemasse quippe illis visus est Dominus Christus, quoniam dixit, Antequam Abraham fieret, ego sum. Tulerunt ergo lapides ut jacerent in eum. Tanta duritia quo curreret, nisi ad similes? Jesus autem, tanquam homo, tanquam in forma servi, tanquam humilis, tanquam passurus, tanquam mori turus, tanquam nos suo sanguine redempturus: non tanquam ille qui est, non tanquam in principio Verbum, et Verbum apud Deum. Nam cum illi lapides tulerunt ut mitterent in eum, quid magnum erat ut eos continuo dehiscens terra sorberet, et pro lapidibus inferos invenirent?", + "candidate_score": 0.700515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_43_45", + "bdc_text": "Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite . Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1672", + "psc_text": "quomodo dicimus Deo Patri, Sanctificetur nomen tuum (Matth. VI, 9) . 10. Si non facio opera Patris mei, nolite mihi credere: si autem facio, et si mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis et credatis quia in me est Pater, et ego in illo. Non sic dicit Filius, in me est Pater, et ego in illo, quomodo possunt homines dicere. Si enim bene cogitemus, in Deo sumus; et si bene vivamus, Deus in nobis est: fideles participantes ejus gratiam, illuminati ab ipso, in illo sumus, et ipse in nobis. Sed non sic unigenitus Filius: ille in Patre, et Pater in illo, tanquam aequalis in eo cui est aequalis. Denique nos aliquando possumus dicere, In Deo sumus, et Deus in nobis: Ego et Deus unum sumus, numquid possumus dicere? In Deo es, quia Deus te continet; Deus est in te, quia templum Dei factus es: sed numquid quia in Deo", + "candidate_score": 0.699835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42_44", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum . Ego et pater unum sumus . Creditis in deum et in me credite .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1523", + "psc_text": "ego sum. Neque hoc dixit, Antequam Abraham fieret, ego factus sum, In principio enim fecit Deus coelum et terram (Gen. I. 1) : nam in principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Antequam fieret Abraham, ego sum. Agnoscite Creatorem, discernite creaturam. Qui loquebatur, semen Abrahae factus erat; et ut Abraham fieret, ante Abraham ipse erat. 18. Hinc jam velut Abrahae apertissimo convicio commoti sunt acrius. Blasphemasse quippe illis visus est Dominus Christus, quoniam dixit, Antequam Abraham fieret, ego sum. Tulerunt ergo lapides ut jacerent in eum. Tanta duritia quo curreret, nisi ad similes? Jesus autem, tanquam homo, tanquam in forma servi, tanquam humilis, tanquam passurus, tanquam mori turus, tanquam nos suo sanguine redempturus: non tanquam ille qui est, non tanquam in principio Verbum, et Verbum apud Deum. Nam cum illi lapides tulerunt ut mitterent in eum, quid magnum erat ut eos continuo dehiscens terra sorberet, et pro lapidibus inferos invenirent?", + "candidate_score": 0.698245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_379", + "psc_text": "erunt duo in carne una (Gen. II, 24) . Si ergo Christus adhaesit Ecclesiae, ut essent duo in carne una, quomodo reliquit Patrem? quomodo matrem? Reliquit Patrem, quia cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philipp. II, 6, 7). Hoc est enim, reliquit Patrem, non quia deseruit et recessit a Patre; sed quia non ea in forma apparuit hominibus in qua aequalis est Patri. Quomodo reliquit matrem? Relinquendo synagogam Judaeorum, de qua secundum carnem natus est; et inhaerendo Ecclesiae, quam ex omnibus gentibus congregavit. Ergo et prima hydria habebat prophetiam de Christo: sed quando ista quae loquor non praedicabantur in populis, adhuc aqua erat, in vinum mutata nondum erat. Et quia illuminavit nos per Apostolum Dominus, ut ostenderet nobis quid ibi quaereremus in ipsa una sententia, Erunt duo in carne una; sacramentum magnum in Christo et in Ecclesia; jam", + "candidate_score": 0.69684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_31_33", + "bdc_text": "\"proinde caveo ab illis semper\" , sic illustrandum fuerit , ne anceps vel ambiguum sit , quos caveas , sed appareat clare te tibi ipsi potius cavere ab haereticis illis , non a catholicis . Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1293", + "psc_text": "regulam tenueritis qui capere potestis; non autem omnes capere potestis, sed omnes credere debetis: si ergo hanc regulam tenueritis, adversus calumnias tenebrarum haereticarum, tanquam in lumine ambulantes, securi pugnabitis. Non enim defuerunt qui sola evangelica testimonia legendo sectarentur, quae de humilitate Christi posita sunt, qui adversus ea testimonia quae divinitatem ejus locuta sunt, surdi fuerunt: ideo surdi, ut male verbosi. Item quidam illa sola attendentes quae de Domini sublimitate dicta sunt, etiam ipsi misericordiam ejus, qua homo factus est propter nos, et si legerunt, non crediderunt, et ab hominibus inducta, atque falsa esse putaverunt; contendentes Deum tantummodo fuisse Dominum nostrum Christum, non etiam hominem. Alii sic, alii sic; utrique in errore. Catholica autem fides ex utroque verum tenens quod tenet, et praedicans quod credit, et Deum Christum intellexit, et hominem credidit: utrumque enim scriptum est, et utrumque verum est. Si Deum tantum dixeris Christum, medicinam negas qua sanatus es: si", + "candidate_score": 0.696561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_779", + "psc_text": "Huic domui. Quid ei dedit? Ut domus esset. Quomodo potuit dare domui ut domus esset? Etenim si domus erat; cui daret, ut domus esset, quando jam domus erat? Quid est ergo, Dedit ei ut domus esset? Fecit ut domus esset. Quid ergo Filio dedit? Dedit ei ut Filius esset, genuit ut vita esset: hoc est, Dedit ei habere vitam in semetipso, ut esset vita non egens vita, ne participando intelligatur habere vitam. Si enim participando haberet vitam, posset et amittendo esse sine vita: hoc in Filio ne accipias, ne cogites, ne credas. Manet ergo Pater vita, manet et Filius vita: Pater vita in semetipso, non a Filio; Filius vita in semetipso, sed a Patre. A Patre genitus ut esset vita in semetipso: Pater vero non genitus vita in semetipso. Nec minorem Filium genuit, qui crescendo fieret aequalis. Non enim ad sui perfectionem adjutus est tempore, per quem perfectum creata sunt", + "candidate_score": 0.696213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_91", + "psc_text": "Et ante Abraham ego sum (Joan. VIII, 58) . Sed et Abraham in medio genere humano ortus est; multi ante illum, multi post illum: audi vocem Patris ad Filium, Ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) . Qui ante luciferum genitus est, omnes ipse illuminat. Dictus est enim quidam lucifer qui cecidit: erat enim angelus, et factus est diabolus; et dixit de illo Scriptura, Lucifer qui mane oriebatur, cecidit (Isai. XIV, 12) . Unde lucifer? Quia illuminatus lucebat. Unde autem tenebrosus factus? Quia in veritate non stetit (Joan. VIII, 44). Ergo ille ante luciferum, ante omnem illuminatum: siquidem ante omnem illuminatum sit necesse est, a quo illuminantur omnes qui illuminari possunt. 8. Ideo hoc sequitur: Et de plenitudine ejus nos omnes accepimus. Quid accepistis? Et gratiam pro gratia. Sic enim habent verba evangelica, collata cum exemplaribus graecis. Non ait, Et de plenitudine ejus nos omnes accepimus, gratiam pro gratia; sed", + "candidate_score": 0.692779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_909", + "psc_text": "Habet enim Filius vitam, unde vivant credentes habet. 9. Et quomodo habet? Sicut habet Pater. Audi ipsum dicentem, Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Fratres, ut potero dicam. Haec sunt enim illa verba quae parvum intellectum perturbant. Quare addidit, in semetipso? Sufficeret ut diceret, Sicut enim Pater habet vitam, sic dedit et Filio habere vitam. Addidit, in semetipso: habet enim in semetipso Pater vitam, habet et Filius in semetipso. Aliquid intelligere nos voluit, in eo quod ait, in semetipso. Et hic secretum in verbo hoc clausum est: pulsetur, ut aperiatur. O Domine, quid est quod dixisti? In semetipso, quare addidisti? Etenim Paulus apostolus quem vivere fecisti, non habebat vitam? Habebat, inquit. Quantum homines mortui ut reviviscant, et ad verbum tuum credendo transeant: cum transierint, non in te habebunt vitam? Habebunt; nam et ego paulo ante dixi, Qui audit verba mea, et", + "candidate_score": 0.692537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1844", + "psc_text": "enim a Patre quod habet accepit, ut nascendo acceperit, dederitque illi gignendo. Nam et vita est, et accepit vitam utique nascendo, non prius sine vita existendo. Quia et Pater habet vitam, et quod habet est: nec accepit tamen, quia non ex aliquo est. Filius autem accepit vitam, dante Patre a quo est: et ipse quod habet, est; habet enim vitam, et vita est. Ipsum audi loquentem: Sicut habet, inquit, Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Numquid existenti, et non habenti dedit? Sed eo dedit quo genuit, qui vitam genuit, et vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita,", + "candidate_score": 0.690021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.689619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_909", + "psc_text": "Habet enim Filius vitam, unde vivant credentes habet. 9. Et quomodo habet? Sicut habet Pater. Audi ipsum dicentem, Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Fratres, ut potero dicam. Haec sunt enim illa verba quae parvum intellectum perturbant. Quare addidit, in semetipso? Sufficeret ut diceret, Sicut enim Pater habet vitam, sic dedit et Filio habere vitam. Addidit, in semetipso: habet enim in semetipso Pater vitam, habet et Filius in semetipso. Aliquid intelligere nos voluit, in eo quod ait, in semetipso. Et hic secretum in verbo hoc clausum est: pulsetur, ut aperiatur. O Domine, quid est quod dixisti? In semetipso, quare addidisti? Etenim Paulus apostolus quem vivere fecisti, non habebat vitam? Habebat, inquit. Quantum homines mortui ut reviviscant, et ad verbum tuum credendo transeant: cum transierint, non in te habebunt vitam? Habebunt; nam et ego paulo ante dixi, Qui audit verba mea, et", + "candidate_score": 0.689473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_779", + "psc_text": "Huic domui. Quid ei dedit? Ut domus esset. Quomodo potuit dare domui ut domus esset? Etenim si domus erat; cui daret, ut domus esset, quando jam domus erat? Quid est ergo, Dedit ei ut domus esset? Fecit ut domus esset. Quid ergo Filio dedit? Dedit ei ut Filius esset, genuit ut vita esset: hoc est, Dedit ei habere vitam in semetipso, ut esset vita non egens vita, ne participando intelligatur habere vitam. Si enim participando haberet vitam, posset et amittendo esse sine vita: hoc in Filio ne accipias, ne cogites, ne credas. Manet ergo Pater vita, manet et Filius vita: Pater vita in semetipso, non a Filio; Filius vita in semetipso, sed a Patre. A Patre genitus ut esset vita in semetipso: Pater vero non genitus vita in semetipso. Nec minorem Filium genuit, qui crescendo fieret aequalis. Non enim ad sui perfectionem adjutus est tempore, per quem perfectum creata sunt", + "candidate_score": 0.688961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.688599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1844", + "psc_text": "enim a Patre quod habet accepit, ut nascendo acceperit, dederitque illi gignendo. Nam et vita est, et accepit vitam utique nascendo, non prius sine vita existendo. Quia et Pater habet vitam, et quod habet est: nec accepit tamen, quia non ex aliquo est. Filius autem accepit vitam, dante Patre a quo est: et ipse quod habet, est; habet enim vitam, et vita est. Ipsum audi loquentem: Sicut habet, inquit, Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Numquid existenti, et non habenti dedit? Sed eo dedit quo genuit, qui vitam genuit, et vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita,", + "candidate_score": 0.688039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_914", + "psc_text": "Proinde quia in te tenebrae eras, cum illuminaberis, non eris lumen, quamvis sis in lumine. Ait enim Apostolus: Fuistis aliquando tenebrae; nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Cum dixisset, nunc autem lux: addidit, in Domino. In te ergo tenebrae, lux in Domino. Lux quare? Quia participatione lucis illius lux es. Si autem a luce qua illuminaris recesseris, ad tenebras tuas redis. Non sic Christus, non sic Verbum Dei. Sed quomodo? Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso: ut non participatione vivat, sed incommutabiliter vivat; et omnino ipse vita sit. Sic dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio,", + "candidate_score": 0.687796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_779", + "psc_text": "Huic domui. Quid ei dedit? Ut domus esset. Quomodo potuit dare domui ut domus esset? Etenim si domus erat; cui daret, ut domus esset, quando jam domus erat? Quid est ergo, Dedit ei ut domus esset? Fecit ut domus esset. Quid ergo Filio dedit? Dedit ei ut Filius esset, genuit ut vita esset: hoc est, Dedit ei habere vitam in semetipso, ut esset vita non egens vita, ne participando intelligatur habere vitam. Si enim participando haberet vitam, posset et amittendo esse sine vita: hoc in Filio ne accipias, ne cogites, ne credas. Manet ergo Pater vita, manet et Filius vita: Pater vita in semetipso, non a Filio; Filius vita in semetipso, sed a Patre. A Patre genitus ut esset vita in semetipso: Pater vero non genitus vita in semetipso. Nec minorem Filium genuit, qui crescendo fieret aequalis. Non enim ad sui perfectionem adjutus est tempore, per quem perfectum creata sunt", + "candidate_score": 0.686838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_86_88", + "bdc_text": "vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto . Tiguri 10 . iulii anno domini 1555 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2109", + "psc_text": "ego in vobis; usque ad id, Quodcumque volueritis petetis, et fiet vobis. Cap. XV, V\\. 4-7. 1. Vitem se dixit esse Jesus, et discipulos suos palmites, et agricolam Patrem: unde jampridem sicut potuimus disputatum est. In hac autem lectione, cum adhuc de seipso qui est vitis, et de suis palmitibus, hoc est discipulis loqueretur: Manete, inquit, in me, et ego in vobis. Non eo modo illi in ipso, sicut ipse in illis. Utrumque autem prodest non ipsi, sed illis. Ita quippe in vite sunt palmites, ut viti non conferant, sed inde accipiant unde vivant: ita vero vitis est in palmitibus, ut vitale alimentum subministret eis, non sumat ab eis. Ac per hoc et manentem in se habere Christum, et manere in Christo, discipulis prodest utrumque, non Christo. Nam praeciso palmite, potest de viva radice alius pullulare; qui autem praecisus est, sine radice non potest vivere. 2. Denique adjungit et dicit:", + "candidate_score": 0.686476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_772", + "psc_text": "Filius autem habet vitam in semetipso, quam Pater dedit. 12. Sed etiam hic oritur aliquod nubilum discutiendum. Non deficiamus, intenti simus: pascua mentis sunt, non fastidiamus, ut vivamus. Ecce, inquis, fateris ipse quod vitam Filio Pater dedit, ut habeat eam quidem in semetipso, sicut habet Pater vitam in semetipso, non indigens ille, non indigeat et iste; ut sit ille vita, sit et iste; et utrumque conjunctum una vita, non duae; quia unus Deus, non duo dii: et hoc ipsum sit esse vitam. Quomodo ergo dedit Filio vitam Pater? Non sic quasi ante fuerit Filius sine vita, atque ut viveret a Patre acceperit vitam: nam si hoc esset, non haberet vitam in semetipso. Ecce de anima loquebar. Est anima: etsi non sit sapiens, etsi non sit justa, anima est; etsi non sit pia, anima est. Aliud illi ergo est esse animam, aliud vero esse sapientem, esse justam, esse pium. Est ergo", + "candidate_score": 0.686367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_86_88", + "bdc_text": "vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto . Tiguri 10 . iulii anno domini 1555 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1016", + "psc_text": "Ipsa est enim fides quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6). Nec dixit, Hoc est opus vestrum; sed, Hoc est opus Dei, ut credatis in eum quem misit ille: ut qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31). Quia ergo invitabat eos ad fidem, illi adhuc quaerebant signa quibus crederent. Vide si non Judaei signa petunt. Dixerunt ergo ei, Quod ergo tu facis signum, ut videamus et credamus tibi? quid operaris? Parumne erat quod de quinque panibus pasti sunt? Sciebant hoc quidem, sed huic cibo manna de coelo praeferebant. Dominus autem Jesus talem se dicebat, ut Moysi praeponeret. Non enim ausus est Moyses de se dicere quod daret cibum non qui perit, sed qui permanet in vitam aeternam. Aliquid plus iste promittebat quam Moyses. Per Moysen quippe promittebatur regnum, et terra fluens lac et mel, temporalis pax, abundantia filiorum, salus corporis, et caetera omnia, temporalia quidem, in figura tamen", + "candidate_score": 0.685568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_40", + "bdc_text": "\"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_772", + "psc_text": "Filius autem habet vitam in semetipso, quam Pater dedit. 12. Sed etiam hic oritur aliquod nubilum discutiendum. Non deficiamus, intenti simus: pascua mentis sunt, non fastidiamus, ut vivamus. Ecce, inquis, fateris ipse quod vitam Filio Pater dedit, ut habeat eam quidem in semetipso, sicut habet Pater vitam in semetipso, non indigens ille, non indigeat et iste; ut sit ille vita, sit et iste; et utrumque conjunctum una vita, non duae; quia unus Deus, non duo dii: et hoc ipsum sit esse vitam. Quomodo ergo dedit Filio vitam Pater? Non sic quasi ante fuerit Filius sine vita, atque ut viveret a Patre acceperit vitam: nam si hoc esset, non haberet vitam in semetipso. Ecce de anima loquebar. Est anima: etsi non sit sapiens, etsi non sit justa, anima est; etsi non sit pia, anima est. Aliud illi ergo est esse animam, aliud vero esse sapientem, esse justam, esse pium. Est ergo", + "candidate_score": 0.685407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_86_88", + "bdc_text": "vicissim et diligi a te in Christo et tuis cupio commendari deo precibus , ut recta currentes assequamur bravium vitae aeternae per Iesum Christum dominum nostrum , in quo te valere opto . Tiguri 10 . iulii anno domini 1555 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2162", + "psc_text": "Jesus, Haec mando vobis, ut diligatis invicem; usque ad id, Sed ego elegi vos de mundo; propterea odit vos mundus. Cap. XV, V\\. 17-19. 1. In lectione evangelica quae hanc antecedit, dixerat Dominus: Non vos me elegistis; sed ego elegi vos, et posu vos, ut eatis et fructum afferatis, et fructus vester maneat: ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis. De quibus verbis jam nos quod Dominus dedit, disseruisse meministis. Hic autem dicit, sequenti scilicet lectione, quam modo cum recitaretur, audistis: Haec mando vobis, ut diligatis invicem. Ac per hoc intelligere debemus hunc esse fructum nostrum de quo ait, Ego vos elegi ut eatis, et fructum afferatis, et fructus vester maneat. Et quod adjunxit, Ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo, det vobis: tunc utique dabit nobis, si diligamus invicem; cum et hoc ipsum ipse dederit nobis, qui nos elegit non habentes fructum, quia non eum nos elegeramus;", + "candidate_score": 0.684535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_779", + "psc_text": "Huic domui. Quid ei dedit? Ut domus esset. Quomodo potuit dare domui ut domus esset? Etenim si domus erat; cui daret, ut domus esset, quando jam domus erat? Quid est ergo, Dedit ei ut domus esset? Fecit ut domus esset. Quid ergo Filio dedit? Dedit ei ut Filius esset, genuit ut vita esset: hoc est, Dedit ei habere vitam in semetipso, ut esset vita non egens vita, ne participando intelligatur habere vitam. Si enim participando haberet vitam, posset et amittendo esse sine vita: hoc in Filio ne accipias, ne cogites, ne credas. Manet ergo Pater vita, manet et Filius vita: Pater vita in semetipso, non a Filio; Filius vita in semetipso, sed a Patre. A Patre genitus ut esset vita in semetipso: Pater vero non genitus vita in semetipso. Nec minorem Filium genuit, qui crescendo fieret aequalis. Non enim ad sui perfectionem adjutus est tempore, per quem perfectum creata sunt", + "candidate_score": 0.684144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38_40", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens : \"Quia filius hominis est\" , ut intelligamus omnia sibi data fuisse ut homini , qui , cum creatura sit , nihil habet a se ipso , unigenitus non vitae particeps , sed vita naturaliter ut pater est .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_772", + "psc_text": "Filius autem habet vitam in semetipso, quam Pater dedit. 12. Sed etiam hic oritur aliquod nubilum discutiendum. Non deficiamus, intenti simus: pascua mentis sunt, non fastidiamus, ut vivamus. Ecce, inquis, fateris ipse quod vitam Filio Pater dedit, ut habeat eam quidem in semetipso, sicut habet Pater vitam in semetipso, non indigens ille, non indigeat et iste; ut sit ille vita, sit et iste; et utrumque conjunctum una vita, non duae; quia unus Deus, non duo dii: et hoc ipsum sit esse vitam. Quomodo ergo dedit Filio vitam Pater? Non sic quasi ante fuerit Filius sine vita, atque ut viveret a Patre acceperit vitam: nam si hoc esset, non haberet vitam in semetipso. Ecce de anima loquebar. Est anima: etsi non sit sapiens, etsi non sit justa, anima est; etsi non sit pia, anima est. Aliud illi ergo est esse animam, aliud vero esse sapientem, esse justam, esse pium. Est ergo", + "candidate_score": 0.682784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1845", + "psc_text": "vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita, nunquam fuit Filius sine vita; et sicut est nativitas aeterna, sic est qui natus est vita aeterna. Ita et mandatum non quod Filius non habebat, Pater dedit; sed, sicut dixi, in Sapientia Patris, quod est Verbum Patris, omnia mandata sunt Patris. Dicitur autem mandatum datum, quia non est a seipso cui dicitur datum: et hoc est dare Filio sine quo nunquam Filius fuit, quod est gignere Filium qui nunquam non fuit. 8. Sequitur autem: Et scio quia mandatum ejus vita aeterna est. Si ergo vita aeterna est ipse Filius, et vita aeterna est mandatum Patris; quid aliud dictum est, quam,", + "candidate_score": 0.682769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2488", + "psc_text": "23) : et hic paulo ante non dixerit, Ego in eis et tu in me, quod dixit modo; aut, Ipsi in me et ego in te; sed, Tu in me et ego in te, et ipsi in nobis. Quod ergo nunc ait, Ego in eis et tu in me, ita dictum est ex persona Mediatoris, sicut illud quod Apostolus ait, Vos Christi, Christus vero Dei (I Cor. III, 23) . Quod vero addidit, Ut sint consummati in unum, ostendit eo perduci reconciliationem, quae fit per Mediatorem, ut perfecta beatitudine, cui jam nihil possit adjici, perfruamur. Unde id quod sequitur, Ut cognoscat mundus quia tu me misisti, non sic accipiendum puto, tanquam iterum dixerit, Ut credat mundus: aliquando enim et cognoscere pro eo quod est credere ponitur, ut est quod ait aliquanto superius, Et cognoverunt vere quia a te exivi, et crediderunt quia tu me misisti (Joan. XVII, 8) . Hoc", + "candidate_score": 0.682603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_909", + "psc_text": "Habet enim Filius vitam, unde vivant credentes habet. 9. Et quomodo habet? Sicut habet Pater. Audi ipsum dicentem, Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Fratres, ut potero dicam. Haec sunt enim illa verba quae parvum intellectum perturbant. Quare addidit, in semetipso? Sufficeret ut diceret, Sicut enim Pater habet vitam, sic dedit et Filio habere vitam. Addidit, in semetipso: habet enim in semetipso Pater vitam, habet et Filius in semetipso. Aliquid intelligere nos voluit, in eo quod ait, in semetipso. Et hic secretum in verbo hoc clausum est: pulsetur, ut aperiatur. O Domine, quid est quod dixisti? In semetipso, quare addidisti? Etenim Paulus apostolus quem vivere fecisti, non habebat vitam? Habebat, inquit. Quantum homines mortui ut reviviscant, et ad verbum tuum credendo transeant: cum transierint, non in te habebunt vitam? Habebunt; nam et ego paulo ante dixi, Qui audit verba mea, et", + "candidate_score": 0.682438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_50_52", + "bdc_text": "in hunc dumtaxat finem ea commemoro , ut intelligas , cur ego existimem tua illa circumspectius esse collocanda , et certe poteris expeditius ( boni consulas oro , quod etiam verba tibi suppedito ; nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere : \"Per Iesum Christum filium tantum unigenitum , mediatorem nostrum unicum et ideo verum deum et hominem , in quo tu mihi\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2125", + "psc_text": "gratia intelligenda est, qua Pater diligit Filium, sicut gratia est qua nos diligit Filius: cum simus nos filii gratia, non natura; Unigenitus autem natura, non gratia? An hoc etiam in ipso Filio ad hominem referendum est? Ita sane. Nam dicendo, Sicut dilexit me Pater, et ego dilexi vos, gratiam mediatoris ostendit. Mediator autem Dei et hominum, non in quantum Deus, sed in quantum homo est Christus Jesus. Et profecto secundum id quod homo est, de illo legitur, Et Jesus proficiebat sapientia et aetate, et gratia apud Deum et homines (Luc. II, 52) . Secundum hoc igitur recte possumus dicere, quod cum ad naturam Dei non pertineat humana natura, ad personam tamen unigeniti Filii Dei per gratiam pertinet humana natura; et tantam gratiam, ut nulla sit major, nulla prorsus aequalis. Neque enim illam susceptionem hominis ulla merita praecesserunt, sed ab illa susceptione merita ejus cuncta coeperunt. Manet ergo Filius in dilectione", + "candidate_score": 0.681936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_772", + "psc_text": "Filius autem habet vitam in semetipso, quam Pater dedit. 12. Sed etiam hic oritur aliquod nubilum discutiendum. Non deficiamus, intenti simus: pascua mentis sunt, non fastidiamus, ut vivamus. Ecce, inquis, fateris ipse quod vitam Filio Pater dedit, ut habeat eam quidem in semetipso, sicut habet Pater vitam in semetipso, non indigens ille, non indigeat et iste; ut sit ille vita, sit et iste; et utrumque conjunctum una vita, non duae; quia unus Deus, non duo dii: et hoc ipsum sit esse vitam. Quomodo ergo dedit Filio vitam Pater? Non sic quasi ante fuerit Filius sine vita, atque ut viveret a Patre acceperit vitam: nam si hoc esset, non haberet vitam in semetipso. Ecce de anima loquebar. Est anima: etsi non sit sapiens, etsi non sit justa, anima est; etsi non sit pia, anima est. Aliud illi ergo est esse animam, aliud vero esse sapientem, esse justam, esse pium. Est ergo", + "candidate_score": 0.681908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2331", + "psc_text": "Pater, et unus Dominus, id est Filius, ita sit et unus Spiritus; profecto amborum est: quandoquidem dicit ipse Christus Jesus. Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis; et dicit Apostolus, Misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra. Habes alio loco eumdem apostolum dicentem, Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum ex mortuis, habitat in vobis; hic utique Spiritum Patris intelligi voluit: de quo tamen alio loco dicit, Quisquis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus (Rom. VIII, 11, 9) . Et multa alia sunt testimonia quibus hoc evidenter ostenditur, et Patris et Filii esse Spiritum qui in Trinitate dicitur Spiritus sanctus. 7. Nec ob aliud existimo ipsum vocari proprie Spiritum: cum etiamsi de singulis interrogemur, non possimus nisi et Patrem et Filium spiritum dicere; quoniam spiritus est Deus (Joan. IV, 24), id est, non corpus est Deus, sed spiritus. Quod ergo communiter vocantur et singuli, hoc proprie", + "candidate_score": 0.681792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_14", + "bdc_text": "Nam contendebant eundem patrem esse , qui filius est , eundem et spiritum sanctum , patrem itaque incarnatum et crucifixum et missum esse in apostolos .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2330", + "psc_text": "vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 20) : habes et Apostolum, Misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra (Galat. IV, 6) . Numquid duo sunt, alius Patris, alius Filii? Absit. Unum enim corpus, ait, cum significaret Ecclesiam; moxque addidit, et unus Spiritus. Et vide quomodo illic impleat Trinitatem. Sicut vocati estis, inquit, in una spe vocationis vestrae. Unus Dominus; hic utique Christum intelligi voluit: restat ut etiam Patrem nominet: sequitur ergo, Una fides, unum Baptisma: unus Deus et Pater omnium, qui super omnes, et per omnes, et in omnibus nobis (Ephes. IV, 4-6) . Cum ergo sicut unus Pater, et unus Dominus, id est Filius, ita sit et unus Spiritus; profecto amborum est: quandoquidem dicit ipse Christus Jesus. Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis; et dicit Apostolus, Misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra. Habes alio loco eumdem apostolum dicentem, Si autem Spiritus ejus qui suscitavit", + "candidate_score": 0.680277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_522", + "psc_text": "Si hoc potuit Deus de luce corporea corporeis oculis exhibere; non exhibet mundis cordibus lucem illam infatigabilem, integram perseverantem, nulla ex parte deficientem? Quam lucem? In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. Videamus si lux est. Quoniam apud te est fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen (Psal. XXXV, 10) . In terra aliud est fons, aliud lumen. Sitiens quaeris fontem, et ut pervenias ad fontem, quaeris lucem: et si dies non est, accendis lucernam, ut ad fontem pervenias. Fons ille, ipsa est lux; sitienti fons est, caeco lux est: aperiantur oculi ut videant lucem, aperiantur fauces cordis ut bibant fontem; quod bibis, hoc vides, hoc audis. Totum tibi fit Deus; quia horum quae diligis, totum tibi est. Si visibilia attendis, nec panis est Deus, nec aqua est Deus, nec lux ista est Deus, nec vestis est Deus, nec domus est Deus. Omnia enim haec visibilia sunt,", + "candidate_score": 0.679882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_41", + "bdc_text": "Congruunt cum hac expositione etiam plures alii loci evangelici , ut cum legimus verbum esse deum , esse lucem , esse aequale deo , et quod ipse dominus dixit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1274", + "psc_text": "Dominus. Respondit Jesus, et dixit eis: Etsi ego de me testimonium perhibeo, verum est testimonium meum; quia scio unde veni, et quo vado. Lumen et alia demonstrat et seipsum. Accendis lucernam, verbi gratia, ut quaeras tunicam, et praestat tibi ardens lucerna ut invenias tunicam: numquid accendis lucernam ut videas ardentem lucernam? Lucerna quippe ardens idonea est et alia quae tenebris operiebantur nudare, et seipsam tuis oculis demonstrare. Sic et Dominus Christus et inter fideles suos, et inimicos Judaeos, tanquam inter lucem et tenebras distinguebat; tanquam inter illos quos radio fidei perfundebat, et illos quorum clausos oculos circumfundebat. Nam etiam sol iste et videntis faciem illustrat, et caeci: ambo pariter stantes, et faciem ad solem habentes illustrantur in carne, sed non ambo illuminantur in acie; videt ille, ille non videt; ambobus sol praesens est, sed praesenti soli unus est absens. Sic et Sapientia Dei, Verbum Dei, Dominus Jesus Christus ubique praesens", + "candidate_score": 0.679338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_20", + "bdc_text": "is enim fatebatur Iesum Christum dei filium esse , sed intelligebat patre nihilominus esse minorem et essentia in ęqualem et esse tempus , quando non erat etc.", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2087", + "psc_text": "Quid itaque mirum, vel quid indignum, si secundum hanc formam servi loquens, ait Dei Filius, Pater major me est; et secundum Dei formam loquens, ait idem ipse Dei Filius, Ego et Pater unum sumus? Unum sunt enim, secundum id quod Deus erat Verbum: major est Pater, secundum id quod Verbum caro fatum est (Id. I, 1, 14) . Dicam etiam quod Ariani et Eunomiani negare non possunt: secundum hanc formam servi puer Christus etiam parentibus suis minor erat, quando parvus majoribus, sicut scriptum est, subditus erat (Luc. II, 51) . Quid igitur, haeretice, cum Christus Deus sit et homo, loquitur ut homo, et calumniaris Deo? Ille in se naturam commendat humanam; tu in illo audes deformare divinam? Infidelis, ingrate, ideone tu minuis eum qui fecit te, quia dicit ille quid factus sit propter te? Aequalis enim Patri, Filius per quem factus est homo, ut minor esset Patre, factus est homo:", + "candidate_score": 0.679325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.678608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_10_12", + "bdc_text": "Cum ergo convenit viris bonis de re aliqua , sane de vocibus , quales illae sint , nihil altercantur . Satis potuisset nobis esse symbolum apostolorum vel hodie neque opus fuisset et vel Niceno vel Costantinopolitano veteribus , nisi fuissent parum candidi homines , praeterea et lubrici , qui cum parum syncere crederent et docerent , videri tamen volebant recte sentire ideoque callidissime docendo tergiversabantur . Oportuit ergo certis et maxime significantibus vocibus tergiversatorum excludi improbitatem .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_454", + "psc_text": "manifestari ea quae dicimus: sed in prioribus nostris patribus ea consideremus, quia habuerunt et illi ista quatuor genera. Per bonos boni: Ananias Paulum baptizavit (Act. IX, 18). Quid per malos mali? Dicit Apostolus quosdam praedicatores Evangelii, quos dicit non caste annuntiare solere Evangelium, quos tolerat in societate christiana, et dicit, Quid enim? dum omni modo, sive occasione, sive veritate Christus annuntietur, et in hoc gaudeo (Philipp. I, 18) . Numquid malevolus erat, et de alieno malo gaudebat? Sed quia et per malos verum praedicabatur, et per malorum ora Christus praedicabatur; si quos isti sui similes baptizabant, mali malos baptizabant: si quos isti baptizabant tales, quales admonet Dominus cum dicit, Quae dicunt facite; quae autem faciunt, facere nolite (Matth. XXIII, 3) , mali bonos baptizabant. Boni malos baptizabant, quomodo a Philippo sancto Simon magus baptizatus est (Act. VIII, 13). Nota sunt ergo ista quatuor genera, fratres mei. Ecce iterum ea repeto,", + "candidate_score": 0.678248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.678232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_779", + "psc_text": "Huic domui. Quid ei dedit? Ut domus esset. Quomodo potuit dare domui ut domus esset? Etenim si domus erat; cui daret, ut domus esset, quando jam domus erat? Quid est ergo, Dedit ei ut domus esset? Fecit ut domus esset. Quid ergo Filio dedit? Dedit ei ut Filius esset, genuit ut vita esset: hoc est, Dedit ei habere vitam in semetipso, ut esset vita non egens vita, ne participando intelligatur habere vitam. Si enim participando haberet vitam, posset et amittendo esse sine vita: hoc in Filio ne accipias, ne cogites, ne credas. Manet ergo Pater vita, manet et Filius vita: Pater vita in semetipso, non a Filio; Filius vita in semetipso, sed a Patre. A Patre genitus ut esset vita in semetipso: Pater vero non genitus vita in semetipso. Nec minorem Filium genuit, qui crescendo fieret aequalis. Non enim ad sui perfectionem adjutus est tempore, per quem perfectum creata sunt", + "candidate_score": 0.678116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_915", + "psc_text": "dedit et Filio habere vitam. Sicut habet, sic dedit. Quid interest? Quia ille dedit, iste accepit. Numquid jam erat quando accepit? Numquid intelligimus Christum aliquando fuisse sine luce, cum ipse sit Sapientia Patris, de qua dictum est, Candor est lucis aeternae (Sap. VII, 26) ? Ergo quod dicitur, dedit Filio, tale est ac si diceretur, genuit filium: generando enim dedit. Quomodo dedit ut esset, sic dedit ut vita esset, et sic dedit ut in semetipso vita esset. Quid est, in semetipso vita esset? Non aliunde vita indigeret, sed ipse esset plenitudo vitae, unde credentes alii viverent dum viverent. Dedit ergo illi habere vitam in semetipso: dedit tanquam cui? Tanquam Verbo suo, tanquam ei qui in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum. 11. Deinde quia homo factus, quid illi dedit? Et potestatem dedit ei judicium facere, quoniam filius hominis est. Secundum quod Filius Dei est, sicut habet Pater vitam", + "candidate_score": 0.67714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_772", + "psc_text": "Filius autem habet vitam in semetipso, quam Pater dedit. 12. Sed etiam hic oritur aliquod nubilum discutiendum. Non deficiamus, intenti simus: pascua mentis sunt, non fastidiamus, ut vivamus. Ecce, inquis, fateris ipse quod vitam Filio Pater dedit, ut habeat eam quidem in semetipso, sicut habet Pater vitam in semetipso, non indigens ille, non indigeat et iste; ut sit ille vita, sit et iste; et utrumque conjunctum una vita, non duae; quia unus Deus, non duo dii: et hoc ipsum sit esse vitam. Quomodo ergo dedit Filio vitam Pater? Non sic quasi ante fuerit Filius sine vita, atque ut viveret a Patre acceperit vitam: nam si hoc esset, non haberet vitam in semetipso. Ecce de anima loquebar. Est anima: etsi non sit sapiens, etsi non sit justa, anima est; etsi non sit pia, anima est. Aliud illi ergo est esse animam, aliud vero esse sapientem, esse justam, esse pium. Est ergo", + "candidate_score": 0.677118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1845", + "psc_text": "vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita, nunquam fuit Filius sine vita; et sicut est nativitas aeterna, sic est qui natus est vita aeterna. Ita et mandatum non quod Filius non habebat, Pater dedit; sed, sicut dixi, in Sapientia Patris, quod est Verbum Patris, omnia mandata sunt Patris. Dicitur autem mandatum datum, quia non est a seipso cui dicitur datum: et hoc est dare Filio sine quo nunquam Filius fuit, quod est gignere Filium qui nunquam non fuit. 8. Sequitur autem: Et scio quia mandatum ejus vita aeterna est. Si ergo vita aeterna est ipse Filius, et vita aeterna est mandatum Patris; quid aliud dictum est, quam,", + "candidate_score": 0.675453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1316", + "psc_text": "Una substantia est, una divinitas, una coaeternitas, perfecta aequalitas, dissimilitudo nulla. Nam si tantummodo alterum credideris esse Christum, non eum qui Pater est, in aliquo tamen distantem secundum naturam esse putaveris; a Charybdi quidem evasisti, sed in Scyllaeis scopulis naufragasti. In medio naviga, utrumque periculosum latus evita. Pater, Pater est; Filius, Filius est. Jam dicis, Pater, Pater est; Filius, Filius est: bene periculum absorbentis gurgitis evasisti; quid vis ire in alteram partem, ut dicas, Aliud est Pater, Filius aliud? Alius est, recte dicis; aliud, non recte. Alius enim est Filius, quia non est ipse qui Pater; et alius Pater, quia non ipse qui Filius: non tamen aliud, sed hoc ipsum est et Pater et Filius. Quid est, hoc ipsum est? Unus Deus est. Audisti, Quia non sum solus, sed ego et qui misit me Pater; audi quomodo credas Patrem et Filium, audi ipsum Filium: Ego et Pater unum sumus (Joan.", + "candidate_score": 0.675261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1845", + "psc_text": "vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita, nunquam fuit Filius sine vita; et sicut est nativitas aeterna, sic est qui natus est vita aeterna. Ita et mandatum non quod Filius non habebat, Pater dedit; sed, sicut dixi, in Sapientia Patris, quod est Verbum Patris, omnia mandata sunt Patris. Dicitur autem mandatum datum, quia non est a seipso cui dicitur datum: et hoc est dare Filio sine quo nunquam Filius fuit, quod est gignere Filium qui nunquam non fuit. 8. Sequitur autem: Et scio quia mandatum ejus vita aeterna est. Si ergo vita aeterna est ipse Filius, et vita aeterna est mandatum Patris; quid aliud dictum est, quam,", + "candidate_score": 0.674526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37_39", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit : Quapropter causam , quare haec sibi data a patre dixerit , ilico subiecit dicens :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1844", + "psc_text": "enim a Patre quod habet accepit, ut nascendo acceperit, dederitque illi gignendo. Nam et vita est, et accepit vitam utique nascendo, non prius sine vita existendo. Quia et Pater habet vitam, et quod habet est: nec accepit tamen, quia non ex aliquo est. Filius autem accepit vitam, dante Patre a quo est: et ipse quod habet, est; habet enim vitam, et vita est. Ipsum audi loquentem: Sicut habet, inquit, Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Numquid existenti, et non habenti dedit? Sed eo dedit quo genuit, qui vitam genuit, et vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita,", + "candidate_score": 0.674076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45_47", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me . Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2411", + "psc_text": "Patrem super terram, se autem a Patre apud eumdem Patrem, modum profecto utriusque clarificationis ostendit. Ipse quippe Patrem clarificavit super terram, eum gentibus praedicando; Pater vero ipsum apud semetipsum, ad suam dexteram collocando. Sed ideo postea de clarificando Patre ubi ait, Ego te clarificavi, verbum praeteriti temporis ponere maluit, ut monstraret in praedestinatione jam factum, et pro jam facto habendum quod certissime fuerat futurum; id est, ut a Patre apud Patrem glorificatus, Patrem super terram glorificaret et Filius. 6. Sed hanc praedestinationem in sua clarificatione manifestius aperuit, qua eum clarificavit Pater, in eo quod adjunxit, Claritate quam habui, priusquam mundus esset, apud te. Ordo verborum est, quam habui apud te, priusquam mundus esset. Ad hoc valet quod ait, Et nunc clarifica me; hoc est, sicut tunc, ita et nunc; sicut tunc praedestinatione, ita et nunc perfectione: fac in mundo, quod apud te jam fuerat ante mundum; fac in suo tempore,", + "candidate_score": 0.670197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex mea epistola colligi potest , quale fuerit hominis scriptum : S. D . Legi tua , dilecte mi Laeli , paulo diligentius , cum licuit per ocium , nec aegre feres , si postulavero quaedam a te exponi plenius ; sumus enim fratres et filii lucis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_553", + "psc_text": "quid ait eis? Nolite in hoc gloriari, quia daemonia vobis subjecta sunt; sed gaudete, quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc. X, 17-20) . Petrus daemonia exclusit; nescio quae anicula vidua, nescio quis homo qualiscumque laicus habens charitatem, tenens integritatem fidei, non facit hoc: Petrus in corpore oculus est, ille in corpore digitus; in eo tamen corpore est, in quo et Petrus; et si minus valet digitus quam oculus, non est tamen praecisus a corpore. Melius est esse digitum et esse in corpore, quam esse oculum et evelli de corpore. 18. Proinde, fratres mei, nemo vos fallat, nemo vos seducat: amate pacem Christi, qui pro vobis crucifixus est, cum Deus esset. Paulus dicit, Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus (I Cor. III, 7) . Et quisquam nostrum dicit quia aliquid est? Si dixerimus quia aliquid sumus, et non illi gloriam dederimus, adulteri", + "candidate_score": 0.669056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_45", + "bdc_text": "Credite mihi , quod ego in patre sum et pater in me .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2017", + "psc_text": "Quaecumque Pater facit, haec et Filius similiter facit (Id. V, 21, 19) ; et intelligatur non bis unus, sed duo unum. Verum quia sic aequalis alter alteri, ut tamen alter ex altero, ideo non loquitur a semetipso, quia non est a seipso: et ideo Pater in illo manens facit opera ipse, quia per quem et cum quo facit, non est nisi ab ipso. Denique adjungit, et dicit: Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite. Antea solus Philippus arguebatur, nunc autem non ibi eum solum fuisse qui esset arguendus ostenditur. Propter opera, inquit, ipsa credite quia ego in Patre, et Pater in me est: neque enim si separati essemus, inseparabiliter operari ulla ratione possemus. 3. Sed quid est quod sequitur, « Amen, amen dico vobis, qui credit in me, opera quae ego facio, et ipse faciet, et majora horum faciet; quia ego", + "candidate_score": 0.667618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_90", + "psc_text": "vidimus, inquit, gloriam ejus, gloriam tanquam Unigeniti a Patre, plenum gratia et veritate (Joan. I, 1-14) . 7. Joannes testimonium perhibet de ipso, et clamat dicens, Hic erat quem dixi, Qui post me venit, ante me factus est. Post me venit, et praecessit me. Quid est, ante me factus est? Praecessit me: non, factus est antequam factus essem ego; sed, antepositus est mihi: hoc est, ante me factus est. Quare ante te factus est, cum post te venerit? Quia prior me erat. Prior te, o Joannes? Quid magnum, si prior te? Bene, quia tu illi perhibes testimonium: audiamus ipsum dicentem, Et ante Abraham ego sum (Joan. VIII, 58) . Sed et Abraham in medio genere humano ortus est; multi ante illum, multi post illum: audi vocem Patris ad Filium, Ante luciferum genui te (Psal. CIX, 3) . Qui ante luciferum genitus est, omnes ipse illuminat. Dictus est enim quidam lucifer", + "candidate_score": 0.666802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1844", + "psc_text": "enim a Patre quod habet accepit, ut nascendo acceperit, dederitque illi gignendo. Nam et vita est, et accepit vitam utique nascendo, non prius sine vita existendo. Quia et Pater habet vitam, et quod habet est: nec accepit tamen, quia non ex aliquo est. Filius autem accepit vitam, dante Patre a quo est: et ipse quod habet, est; habet enim vitam, et vita est. Ipsum audi loquentem: Sicut habet, inquit, Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Numquid existenti, et non habenti dedit? Sed eo dedit quo genuit, qui vitam genuit, et vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita,", + "candidate_score": 0.666731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1468", + "psc_text": "Abraham est. 4. Audiamus quomodo eis responderit Dominus, cum illorum damnatione laudans Abraham, Dicit eis Jesus: Si filii Abrahae estis, opera Abrahae facite. Nunc autem quaeritis me interficere, hominem qui veritatem vobis locutus sum, quam audivi a Deo: hoc Abraham non fecit. Ecce ille laudatus, isti damnati. Abraham non erat homicida. Non dico, inquit, Ego Dominus sum Abrahae: quod si dicerem, verum dicerem. Nam dixit alio loco, Ante Abraham ego sum (Joan. VIII, 58) : tunc eum illi lapidare voluerunt: non dixit hoc. Interim quod videtis, quod aspicitis, quod me solum putatis, homo sum: hominem dicentem vobis quod audivit a Deo, quare vultis occidere, nisi quia non estis filii Abrahae? Et tamen superius ait, Scio quia filii Abrahae estis. Non negat eorum originem, sed facta condemnat: caro eorum ex illo erat, sed vita non erat. 5. Nos autem, charissimi, numquid de genere venimus Abrahae, aut ullo modo Abraham pater noster", + "candidate_score": 0.66622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1844", + "psc_text": "enim a Patre quod habet accepit, ut nascendo acceperit, dederitque illi gignendo. Nam et vita est, et accepit vitam utique nascendo, non prius sine vita existendo. Quia et Pater habet vitam, et quod habet est: nec accepit tamen, quia non ex aliquo est. Filius autem accepit vitam, dante Patre a quo est: et ipse quod habet, est; habet enim vitam, et vita est. Ipsum audi loquentem: Sicut habet, inquit, Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso (Joan. V, 26) . Numquid existenti, et non habenti dedit? Sed eo dedit quo genuit, qui vitam genuit, et vita genuit vitam. Et quia parem genuit, non imparem vitam; ideo dictum est, Sicut habet ipse vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Vitam dedit, quia gignendo vitam, quid dedit, nisi esse vitam? Et quia aeterna est ipsa nativitas, nunquam non fuit Filius qui est vita,", + "candidate_score": 0.6659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_768", + "psc_text": "semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Quid est, habet vitam Pater in semetipso? Non alibi habet vitam, sed in semetipso. Vivere quippe suum in illo est; non aliunde, non alienum est: non quasi mutuatur vitam, nec quasi particeps fit vitae, ejus vitae quae non est quod ipse; sed habet vitam in semetipso, ut ipsa vita sibi sit ipse. Si potuero adhuc modicum quid inde dicere, exemplis propositis ad intelligentiam vestram informandam, Domino adjuvante potero, et pietate intentionis vestrae. Vivit Deus, vivit et anima: sed vita Dei immutabilis est, vita animae mutabilis est. Deus nec proficit, nec deficit; sed est ipse semper in se, est ita ut est: non aliter nunc, aliter postea, aliter antea. Animae vero vita, valde aliter atque aliter: vivebat stulta, vivit sapiens; vivebat iniqua, vivit justa: nunc meminit, nunc obliviscitur; nunc discit, nunc discere non potest; nunc perdit quod didicerat, nunc percipit quod amiserat:", + "candidate_score": 0.6657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_723", + "psc_text": "6. Recede ergo ab ista carnis prudentia, et quaeramus quemadmodum dictum sit, Non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Quaeramus, si digni sumus qui apprehendamus. Fateor enim, magna res est, ardua omnino, videre Patrem facientem per Filium, non singula opera facientem Patrem et Filium sed quodlibet opus Patrem per Filium, ut nulla opera fiant vel a Patre sine Filio, vel a Filio sine Patre: quia omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil. Quibus in fundamento fidei firmissime constitutis, jam quale est videre, quia non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem? Quaeris, ut opinor, nosse Filium facientem; quaere prius nosse Filium videntem. Certe enim quid ait? Non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Intende quod dixit, nisi quod viderit Patrem facientem. Praecedit visio, et sequitur effectio: videt enim ut faciat. Tu quid", + "candidate_score": 0.665344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2411", + "psc_text": "Patrem super terram, se autem a Patre apud eumdem Patrem, modum profecto utriusque clarificationis ostendit. Ipse quippe Patrem clarificavit super terram, eum gentibus praedicando; Pater vero ipsum apud semetipsum, ad suam dexteram collocando. Sed ideo postea de clarificando Patre ubi ait, Ego te clarificavi, verbum praeteriti temporis ponere maluit, ut monstraret in praedestinatione jam factum, et pro jam facto habendum quod certissime fuerat futurum; id est, ut a Patre apud Patrem glorificatus, Patrem super terram glorificaret et Filius. 6. Sed hanc praedestinationem in sua clarificatione manifestius aperuit, qua eum clarificavit Pater, in eo quod adjunxit, Claritate quam habui, priusquam mundus esset, apud te. Ordo verborum est, quam habui apud te, priusquam mundus esset. Ad hoc valet quod ait, Et nunc clarifica me; hoc est, sicut tunc, ita et nunc; sicut tunc praedestinatione, ita et nunc perfectione: fac in mundo, quod apud te jam fuerat ante mundum; fac in suo tempore,", + "candidate_score": 0.663877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_36_38", + "bdc_text": "Fateor ipsum dominum dixisse : \"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc . Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_768", + "psc_text": "semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso. Quid est, habet vitam Pater in semetipso? Non alibi habet vitam, sed in semetipso. Vivere quippe suum in illo est; non aliunde, non alienum est: non quasi mutuatur vitam, nec quasi particeps fit vitae, ejus vitae quae non est quod ipse; sed habet vitam in semetipso, ut ipsa vita sibi sit ipse. Si potuero adhuc modicum quid inde dicere, exemplis propositis ad intelligentiam vestram informandam, Domino adjuvante potero, et pietate intentionis vestrae. Vivit Deus, vivit et anima: sed vita Dei immutabilis est, vita animae mutabilis est. Deus nec proficit, nec deficit; sed est ipse semper in se, est ita ut est: non aliter nunc, aliter postea, aliter antea. Animae vero vita, valde aliter atque aliter: vivebat stulta, vivit sapiens; vivebat iniqua, vivit justa: nunc meminit, nunc obliviscitur; nunc discit, nunc discere non potest; nunc perdit quod didicerat, nunc percipit quod amiserat:", + "candidate_score": 0.662277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46_48", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 . et alii .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2411", + "psc_text": "Patrem super terram, se autem a Patre apud eumdem Patrem, modum profecto utriusque clarificationis ostendit. Ipse quippe Patrem clarificavit super terram, eum gentibus praedicando; Pater vero ipsum apud semetipsum, ad suam dexteram collocando. Sed ideo postea de clarificando Patre ubi ait, Ego te clarificavi, verbum praeteriti temporis ponere maluit, ut monstraret in praedestinatione jam factum, et pro jam facto habendum quod certissime fuerat futurum; id est, ut a Patre apud Patrem glorificatus, Patrem super terram glorificaret et Filius. 6. Sed hanc praedestinationem in sua clarificatione manifestius aperuit, qua eum clarificavit Pater, in eo quod adjunxit, Claritate quam habui, priusquam mundus esset, apud te. Ordo verborum est, quam habui apud te, priusquam mundus esset. Ad hoc valet quod ait, Et nunc clarifica me; hoc est, sicut tunc, ita et nunc; sicut tunc praedestinatione, ita et nunc perfectione: fac in mundo, quod apud te jam fuerat ante mundum; fac in suo tempore,", + "candidate_score": 0.661384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_13", + "bdc_text": "Huiusmodi constat esse trinitatis vocabulum ( inter Latinos ab apostolorum tempore usurpatum contra Praxeam ) , Sabellium et omnes Patripassianos receptum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1403", + "psc_text": "hominis, tunc cognoscetis quia ego sum. Jam nostis quid sit sum; nec assidue repetendum est, ne pariat res tanta fastidium. Recolite illud, Ego sum qui sum, et Qui est, misit me (Exod. III, 14) ; et agnoscetis, quid dictum sit, Tunc scietis quia ego sum: sed et, Pater est, et Spiritus sanctus est. Ad ipsum esse pertinet tota Trinitas. Sed quia Dominus sicut Filius loquebatur, ne forte in eo quod dixit, Tunc cognoscetis quia ego sum, subintraret error Sabellianorum, hoc est Patripassianorum, quem vobis errorem commendavi non tenendum, sed cavendum, eorum scilicet qui dixerunt, Ipse est Pater, ipse est Filius; duo sunt nomina, sed res una: propter istum ergo cavendum errorem cum dixisset Dominus, Tunc cognoscetis quia ego sum; ne ipse intelligeretur Pater, continuo subjunxit, Et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, haec loquor. Jam gaudere coeperat sabellianus, erroris sui occasione comperta: statim ut se tanquam in", + "candidate_score": 0.661158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_75", + "bdc_text": "\"Dico per gratiam , quae data est mihi , cuilibet versanti inter vos , ne quis arroganter de se sentiat , sed ita sentiat , ut modestus sit et sobrius , ut cuique deus partitus est mensuram fidei\" , et reliquos ad Rom. 12 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_587", + "psc_text": "hominibus ad mensuram? Alii quidem datur per Spiritum sermo sapientiae; alii sermo scientiae secundum eumdem spiritum; alii fides in eodem spiritu, alii prophetia, alii dijudicatio spirituum, alii genera linguarum, alii donatio curationum. Numquid omnes apostoli? numquid omnes prophetae? numquid omnes doctores? numquid omnes virtutes? numquid omnes dona habent sanitatum? numquid omnes linguis loquuntur? numquid omnes interpretantur (I Cor. XII, 8, 9, 10, 29, 30) ? Aliud habet iste, aliud ille; et quod habet ille, non habet iste: mensura est, divisio quaedam donorum est. Ergo hominibus ad mensuram datur, et concordia ibi unum corpus facit. Quomodo aliud accipit manus ut operetur, aliud oculus ut videat, aliud auris ut audiat, aliud pes ut ambulet; anima tamen una est quae agit omnia, in manu ut operetur, in pede ut ambulet, in aure ut audiat, in oculo ut videat: sic sunt etiam diversa dona fidelium, tanquam membris ad mensuram cuique propriam distributa. Sed Christus", + "candidate_score": 0.658102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2003", + "psc_text": "non aliud est vita quam habet, nisi quod est ipse qui hanc habet: sic dedit Filio habere vitam in semetipso (Joan. V, 26) , cum ipse sit eadem vita quam habet in semetipso. Numquid autem nos vita quod est ipse, hoc erimus, cum in illa vita, hoc est in ipso esse coeperimus? Non utique, quia ipse existendo vita habet vitam, et ipse est quod habet, et quod vita est in ipso, ipse est in seipso: nos autem non ipsa vita, sed ipsius vitae participes sumus, atque ita ibi erimus, ut in nobis ipsis non quod ipse est esse possimus, sed nos ipsi non vita, ipsum habeamus vitam, qui seipsum habet vitam, eo quod ipse sit vita. Denique ipse et in seipso est immutabiliter, et in Patre inseparabiliter: nos vero cum in nobis ipsis esse voluissemus, ad nos ipsos turbati sumus; unde illa vox est, Ad meipsum turbata est anima mea", + "candidate_score": 0.657637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_37", + "bdc_text": "\"Sicut pater habet vitam in semet ipso , sic dedit filio\" etc .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_771", + "psc_text": "non in vobis ipsis: nam clausi amittitis, quod aperti percipitis. Non in vobis ipsis habetis lucem: sole occidente tenete lucem, si potestis: nox est, et lumine nocturno perfruimini; subducta lucerna tenete lucem: cum vero subtracta lucerna in tenebris remanetis, non lucem in vobis ipsis habetis. Hoc est ergo habere lucem in semetipso, non indigere luce ex altero. Ecce ubi, si quis intelligat, ostendit Filium aequalem Patri, ubi ait, Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso: ut hoc solum intersit inter Patrem et Filium, quia Pater habet vitam in semetipso, quam nemo ei dedit; Filius autem habet vitam in semetipso, quam Pater dedit. 12. Sed etiam hic oritur aliquod nubilum discutiendum. Non deficiamus, intenti simus: pascua mentis sunt, non fastidiamus, ut vivamus. Ecce, inquis, fateris ipse quod vitam Filio Pater dedit, ut habeat eam quidem in semetipso, sicut habet Pater vitam in semetipso, non", + "candidate_score": 0.657618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2414", + "psc_text": "suo tempore fieret. Si enim de nobis dixit Apostolus, Sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem (Ephes. I, 4) ; cur abhorrere putatur a vero, si tunc Pater caput nostrum glorificavit, quando nos in ipso, ut membra ejus essemus, elegit? Sic enim nos electi, quomodo ipse clarificatus; quia priusquam mundus esset, nec nos eramus, nec ipse mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5). Sed ille qui per ipsum in quantum Verbum ejus est, etiam quae futura sunt fecit, et vocat ea quae non sunt, tanquam sint (Rom. IV, 17) ; profecto secundum id quod mediator Dei et hominum homo est, ante mundi constitutionem pro nobis Deus Pater glorificavit ipsum, si tunc elegit etiam nos in ipso. Quid enim dicit Apostolus? « Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, his qui secundum propositum vocati sunt. Quos enim praescivit, et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii", + "candidate_score": 0.656775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_46_48", + "bdc_text": "Et nunc glorifica me , tu pater , apud temet ipsum gloria , quam habui , priusquam hic mundus esset apud te. \" Quo imprimis facit locus apostoli Philipp. 2 . et ad Hebraeos 1 . et alii .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2414", + "psc_text": "suo tempore fieret. Si enim de nobis dixit Apostolus, Sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem (Ephes. I, 4) ; cur abhorrere putatur a vero, si tunc Pater caput nostrum glorificavit, quando nos in ipso, ut membra ejus essemus, elegit? Sic enim nos electi, quomodo ipse clarificatus; quia priusquam mundus esset, nec nos eramus, nec ipse mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5). Sed ille qui per ipsum in quantum Verbum ejus est, etiam quae futura sunt fecit, et vocat ea quae non sunt, tanquam sint (Rom. IV, 17) ; profecto secundum id quod mediator Dei et hominum homo est, ante mundi constitutionem pro nobis Deus Pater glorificavit ipsum, si tunc elegit etiam nos in ipso. Quid enim dicit Apostolus? « Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, his qui secundum propositum vocati sunt. Quos enim praescivit, et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii", + "candidate_score": 0.656494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_42", + "bdc_text": "\"Amen , dico vobis , antequam Abraham esset , ego sum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2458", + "psc_text": "Apostolo atque dicente de semine Abrahae, Si autem vos Christi, ergo semen Abrahae estis; cum dixisset superius, Non dicit, Et seminibus tanquam in multis; sed tanquam in uno, Et semini tuo, quod est Christus (Galat. III, 29, 16) . Si ergo semen Abrahae, hoc est Christus, quid aliud dictum est quibus dictum est, Ergo semen Abrahae estis, nisi, ergo Christus estis? Inde est quod alio loco idem ipse apostolus ait: Nunc gaudeo in passionibus pro vobis, et adimpleo ea quae desunt pressurarum Christi, in carne mea (Coloss. I, 24) . Non dixit, pressurarum mearum, sed, Christi: quia membrum erat Christi; et in persecutionibus suis, quales Christum in suo toto corpore pati oportebat, etiam ipse pressuras ejus pro sua portione adimplebat. Quod ut etiam hoc loco certum sit, attende sequentia. Cum enim dixisset, Et pro eis ego sanctifico meipsum, ut intelligeremus hoc eum dixisse, quod eos sanctificaret in se, mox addidit,", + "candidate_score": 0.651916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_5", + "bdc_text": "Ex quibus quidem verbis quis poterat colligere , voces istas te non agnoscere pro evangelicis et apostolicis .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_6", + "psc_text": "quia omnes sancti, angeli; quia annuntiatores Dei. Ideo carnalibus et animalibus non valentibus percipere quae sunt Dei, quid ait Apostolus? Cum enim dicitis, Ego sum Pauli, ego Apollo, nonne homines estis (I Cor. III, 4) ? Quid eos volebat facere, quibus exprobrabat quia homines erant? Vultis nosse quid eos facere volebat? audite in Psalmis: Ego dixi, Dii estis, et filii Excelsi omnes (Psal. LXXXI, 6) . Ad hoc ergo vocat nos Deus, ne simus homines. Sed tunc in melius non erimus homines, si prius nos homines esse agnoscamus, id est, ut ad illam celsitudinem ab humilitate surgamus: ne cum putamus nos aliquid esse, cum nihil simus, non solum non accipiamus quod non sumus, sed et amittamus quod sumus. 5. Ergo, fratres, de his montibus et Joannes erat, qui dixit, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Susceperat pacem mons iste, contemplabatur divinitatem Verbi. Qualis", + "candidate_score": 0.647524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_950", + "psc_text": "ipse Filius est Verbum Patris, numquid per verbum loqueretur ad Verbum? An quia Filius magnum Verbum, minora verba cursura erant inter Patrem et Filium? Sonus aliquis et quasi creatura quaedam temporalis atque volatica, exitura erat ex ore Patris, et percussura aurem Filii? Numquid habet Deus corpus, ut quasi ex ejus labiis hoc procedat; et habet aures corporis Verbum, in quas sonus veniat? Remove omnia corporalia, simplicitatem vide, si simplex es. Quomodo autem eris simplex? Si te non mundo implicaveris, sed ex mundo explicaveris: explicando enim te simplex eris. Et vide si potes quod dico, aut si non potes, crede quod non vides. Dicis filio tuo, verbo dicis; verbum quod sonat, nec tu es, nec filius tuus. 9. Habeo, inquis, aliud quo ostendam: ita enim est eruditus filius meus, ut nec loquente me audiat, sed nutu ostendo ei quod faciat. Ecce nutu ostende quod vis, certe animus tuus vult ostendere quod", + "candidate_score": 0.638037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_2", + "bdc_text": "S. D . Legi tua , dilecte mi Laeli , paulo diligentius , cum licuit per ocium , nec aegre feres , si postulavero quaedam a te exponi plenius ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1872", + "psc_text": "LVII. Quonam modo Ecclesia timeat inquinare pedes, dum pergit ad Christum. 1. Non immemor mei debiti, jam reddendi tempus agnosco. Donet unde reddam, qui donavit ut debeam. Donavit enim dilectionem, de qua dictum est, Nemini quidquam debentis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8) ; donet etiam sermonem, quem video me debere dilectis. Exspectationem vestram ad hoc nempe distuleram, ut explicarem sicut possem, quemadmodum etiam per terram veniatur ad Christum; cum potius jubeamur quae sursum sunt quaerere, non quae super terram (Coloss. III, 1, 2). Sursum enim Christus est sedens ad dexteram Patris: sed profecto et hic est; propter quod et Saulo in terra saevienti dicit, Quid me persequeris (Act. IX, 4) ? Ut autem hoc quaerendum susciperemus, id tractabatur quod pedes Dominus discipulis lavit, cum jam ipsi discipuli loti essent, nec opus haberent, nisi pedes lavare. Ubi visum est intelligendum quod Baptismo quidem homo totus abluitur; sed dum isto", + "candidate_score": 0.636835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1621", + "psc_text": "autem Christum praedicat, quia seipsum praedicat; et ideo pastor per seipsum intrat. Lumen cum alia monstrat quae videntur in lumine, numquid aliquo alio indiget ut monstretur? Lumen ergo et alia demonstrat et seipsum. Quaecumque intelligimus, intellectu intelligimus; et ipsum intellectum unde, nisi intellectu, intelligimus? Numquid sic oculo carnis et alia vides et ipsum? Quamvis enim videant homines oculis suis, non tamen vident oculos suos. Oculus carnis alia videt, se non potest: intellectus autem et alia intelligit, et seipsum. Quomodo intellectus videt se, sic et Christus praedicat se. Si praedicat se, et praedicando intrat ad te, per se intrat ad te. Et ad Patrem ipse est ostium; quia non est qua veniatur ad Patrem, nisi per ipsum. Unus enim Deus et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5). Verbo multa dicuntur: haec ipsa quae dixi, utique verbo dixi. Si velim dicere et ipsum verbum, unde dico,", + "candidate_score": 0.633984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1274", + "psc_text": "Dominus. Respondit Jesus, et dixit eis: Etsi ego de me testimonium perhibeo, verum est testimonium meum; quia scio unde veni, et quo vado. Lumen et alia demonstrat et seipsum. Accendis lucernam, verbi gratia, ut quaeras tunicam, et praestat tibi ardens lucerna ut invenias tunicam: numquid accendis lucernam ut videas ardentem lucernam? Lucerna quippe ardens idonea est et alia quae tenebris operiebantur nudare, et seipsam tuis oculis demonstrare. Sic et Dominus Christus et inter fideles suos, et inimicos Judaeos, tanquam inter lucem et tenebras distinguebat; tanquam inter illos quos radio fidei perfundebat, et illos quorum clausos oculos circumfundebat. Nam etiam sol iste et videntis faciem illustrat, et caeci: ambo pariter stantes, et faciem ad solem habentes illustrantur in carne, sed non ambo illuminantur in acie; videt ille, ille non videt; ambobus sol praesens est, sed praesenti soli unus est absens. Sic et Sapientia Dei, Verbum Dei, Dominus Jesus Christus ubique praesens", + "candidate_score": 0.632297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_60", + "bdc_text": "tandem vero variis exercitatus casibus re ipsa didicit salubriter vim adhiberi .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1167", + "psc_text": "peccatum, servus est peccati (Id. VIII, 34). Numquid servile opus est, hominem sanare per sabbatum? Manducatis et bibitis (ut aliquid dicam ex admonitione Domini nostri Jesu Christi, et ex verbis ejus); utique quare manducatis et bibitis in sabbato, nisi quia pertinet ad salutem quod facitis? Per hoc ostenditis opera salutis non esse ullo modo die sabbati omittenda. Ergo nolite personaliter judicare, sed rectum judicium judicate. Attendite me quomodo hominem, attendite Moysen quomodo hominem: si secundum veritatem judicetis, neque Moysen, neque me condemnabitis; et veritate cognita me cognoscetis, quia ego sum veritas (Id. XIV, 6). 7. Hoc vitium, fratres, quod Dominus notavit hoc loco, evadere in hoc saeculo magni laboris est, non personaliter judicare, sed rectum judicium retinere. Admonuit quidem Dominus Judaeos, sed monuit et nos: illos convicit, nos instruxit; illos redarguit, nos exacuit. Non putemus hoc nobis non ideo dictum, quia tunc ibi non fuimus. Scriptum est, legitur, cum recitaretur", + "candidate_score": 0.630694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_57_59", + "bdc_text": "nihil enim finxi . Interim vero , si tu cum aliis multis nondum vides magistratum punire haereticos posse , videbis fortassis aliquando . Iniquum videbatur aliquando Augustino vi et non solo verbo dei cohercere haereticos ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1335", + "psc_text": "vobiscum sum, et me nescitis? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 8, 9) . Numquid habet ista sententia verbum dubitationis? numquid dixit, Qui me vidit, forsitan vidit et Patrem? Quare? Quia fidelis audiebat, non fidei persecutor: ideo non erat Dominus increpator, sed doctor. Qui me vidit, vidit et Patrem; et hic, Si me sciretis, et Patrem meum sciretis: tollamus verbum quo notata est infidelitas audientium, et ipsa sententia est. 6. Jam hesterno die commendavimus Charitati vestrae, et diximus sententias Joannis evangelistae, quibus nobis narrat quod a Domino didicit, nec discutiendas fuisse si fieri posset, nisi haereticorum commenta compellerent. Breviter ergo hesterno die, insinuavimus Charitati vestrae, esse haereticos qui vocantur Patripassiani, vel a suo auctore Sabelliani: hi dicunt ipsum esse Patrem qui est Filius; nomina diversa, unam vero esse personam. Cum vult, Pater est, inquiunt; cum vult, Filius: tamen unus est. Item sunt alii haeretici qui vocantur Ariani.", + "candidate_score": 0.630174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_51", + "bdc_text": "nam te amo et scio te lucem amare ) sic loqui aut scribere :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1620", + "psc_text": "et hoc per illum novimus. Ipse enim dixit: Deum nemo vidit unquam, nisi unigenitus Filius qui est in sinu Patris; ipse enarravit (Id. I, 18) . Ergo et nos per ipsum, quibus enarravit. Item alibi ait: Nemo novit Filium, nisi Pater; neque Patrem quisquam novit, nis Filius, et cui voluerit Filius revelare (Matth. XI, 27) . Sicut ergo ipse per se novit Patrem, nos autem per illum novimus Patrem; sic intrat in ovile per semetipsum, et nos per ipsum. Ostium dicebamus per Christum nos habere ad vos; quare? Quia Christum praedicamus. Nos Christum praedicamus; et ideo per ostium intramus. Christus autem Christum praedicat, quia seipsum praedicat; et ideo pastor per seipsum intrat. Lumen cum alia monstrat quae videntur in lumine, numquid aliquo alio indiget ut monstretur? Lumen ergo et alia demonstrat et seipsum. Quaecumque intelligimus, intellectu intelligimus; et ipsum intellectum unde, nisi intellectu, intelligimus? Numquid sic oculo carnis et alia", + "candidate_score": 0.629407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_38", + "bdc_text": "Vide autem , quam probe contextum servaris Cyrillus recteque dixerit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2146", + "psc_text": "Itane tunc servi non erimus, quando boni servi fuerimus? Et quis contradicere potest veritati quae ait, Jam non dico vos servos? Et cur hoc dixerit, docet: Quia servus, inquit, nescit quid faciat dominus ejus. Numquidnam servo bono et probato dominus ejus non etiam secreta sua committit? Quid est ergo quod ait, Servus nescit quid faciat dominus ejus? Verum, esto, nescit quid faciat; numquid nescit etiam quid praecipiat? Nam et si hoc nescit, quomodo servit? Aut quomodo servus est, qui non servit? Et tamen Dominus loquitur, Vos amici mei estis, si feceritis quae ego praecipio vobis. Jam non dico vos servos. O rem mirabilem! Cum servire non possimus, nisi praecepta Domini fecerimus, quomodo praecepta faciendo servi non erimus? Si servus non ero praecepta faciendo, et nisi praecepta fecero, servire non potero; ergo serviendo servus non ero. 3. Intelligamus, fratres, intelligamus, et hoc in nobis Dominus faciat ut intelligamus, faciat etiam ut", + "candidate_score": 0.629348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_60", + "bdc_text": "tandem vero variis exercitatus casibus re ipsa didicit salubriter vim adhiberi .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1462", + "psc_text": "curandi. Ille est enim qui promittit sanitatem, qui miseratus est in via semivivum a latronibus derelictum: infudit oleum et vinum, curavit vulnera, levavit in jumentum, perduxit in stabulum, stabulario commendavit. Cui stabulario? Forte illi qui dixit, Pro Christo legatione fungimur (Ibid. 20) . Dedit etiam duos nummos, qui impenderentur saucio curando (Luc. X, 30-35): forte ipsa sunt duo praecepta, in quibus tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). Ergo, fratres, et Ecclesia hoc tempore, in qua saucius sanatur, stabulum est viatoris: sed ipsi Ecclesiae sursum est haereditas possessoris. TRACTATUS XLII. Ab eo quod scriptum est, Scio quia filii Abrahae estis, sed quaeritis me interficere; usque ad id, Propterea vos non auditis, quia ex Deo non estis. Cap. VIII, V\\. 37-47. 1. Dominus noster etiam in forma servi non servus, sed in forma etiam servi Dominus (fuit quippe illa carnis forma servilis, sed quamvis esset similitudo carnis peccati [Rom. VIII,", + "candidate_score": 0.629113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_15_17", + "bdc_text": "Huiusmodi est et unitatis vocabulum propter eos usurpari coeptum , qui propter personarum distantiam vel proprietatem manentem imaginabantur tres deos . His evenit , quod dici solet : \"Incidit in Scyllam , cupiens vitare Charybdin ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1317", + "psc_text": "non ipse qui Filius: non tamen aliud, sed hoc ipsum est et Pater et Filius. Quid est, hoc ipsum est? Unus Deus est. Audisti, Quia non sum solus, sed ego et qui misit me Pater; audi quomodo credas Patrem et Filium, audi ipsum Filium: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) . Non dixit, Pater ego sum; aut, Ego et Pater unus est: sed cum dicit, Ego et Pater unum sumus: utrumque audi, et unum, et sumus, et a Charybdi et a Scylla liberaberis. In duobus istis verbis quod dixit, unum, liberat te ab Ario: quod dixit, sumus, liberat te a Sabellio. Si unum, non ergo diversum; si sumus, ergo et Pater et Filius. Sumus enim, non diceret de uno; sed et unum non diceret de diverso. Ergo ideo verum est, inquit, judicium meum, breviter ut audias, quia Filius Dei sum. Sed sic tibi persuadeo, inquit, quia Filius Dei", + "candidate_score": 0.628947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_85", + "bdc_text": "Noli autem dubitare , mi Laeli , te mihi in precibus et charitate commendatissimum esse ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_684", + "psc_text": "Quoniam charitas Dei, inquit, diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Id. V, 5) . Charitas ergo implet Legem, et verissime dictum est, Plenitudo Legis charitas. Quaeramus hanc charitatem, quemadmodum commendatur a Domino. Mementote quid proposuerim: numerum triginta octo annorum in illo languido volo exponere, quare numerus ille trigesimus octavus languoris sit potius quam sanitatis. Ergo, ut dicebam, charitas implet Legem. Ad plenitudinem Legis in omnibus operibus pertinet quadragenarius numerus: in charitate autem duo praecepta nobis commendantur. Intuemini, obsecro, et figite memoriae quod dico; ne sitis contemptores verbi, ne fiat anima vestra via, ubi grana jacta non germinent: Et venient, inquit, volatilia coeli, et colligent ea (Marc. IV, 4) . Percipite, et recondite in cordibus vestris. Charitatis praecepta duo sunt a Domino commendata: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum", + "candidate_score": 0.62767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_84", + "bdc_text": "et reliqua , quae nosti , ex cap. 3 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2519", + "psc_text": "III, 1-4) . Tunc apparebimus quod tunc erimus; quia tunc apparebit non inaniter nos id credidisse ac sperasse antequam essemus Faciet hoc cui Filius cum dixisset, Ut videant claritatem meam quam dedisti mihi, continuo subjunxit, Quia dilexisti me ante constitutionem mundi. In illo enim dilexit et nos ante constitutionem mundi, et tunc praedestinavit quod in fine facturus est mundi. 5. Pater, inquit, juste, mundus te non cognovit. Quia justus es, ideo te non cognovit. Mundus quippe ille damnationi praedestinatus merito non cognovit: mundus vero quem per Christum reconciliavit sibi, non merito, sed gratia cognovit. Quid est enim eum cognoscere, nisi vita aeterna? quam mundo damnato utique non dedit, reconciliato dedit. Propterea itaque mundus non cognovit, quia justus es, et meritis ejus, ut non cognosceret, tribuisti: et propterea mundus reconciliatus cognovit, quia misericors es, et ut cognosceret non ei merito, sed gratia subvenisti. Denique sequitur, Ego autem te cognovi. Ipse fons", + "candidate_score": 0.62163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_49", + "bdc_text": "Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2071", + "psc_text": "a quo habet hoc ipsum quod illi est indifferenter aequalis. TRACTATUS LXXVII. De eo quod sequitur, Haec locutus sum vobis apud vos manens; usque ad id, Pacem meam do vobis; non quomodo mundus dat, ego do vobis. Cap. XIV, V\\. 25-27. 1. In praecedenti lectione sancti Evangelii, quam sequitur ista quae modo recitata est, Dominus Jesus dixerat se et Patrem ad dilectores suos esse venturos, et apud eos mansionem esse facturos. Jamvero et superius dixerat de Spiritu sancto, Vos autem cognoscetis eum, quia apud vos manebit, et in vobis erit (Joan. XIV, 17) : unde intelleximus in sanctis tanquam in templo suo simul manere Trinitatem Deum. Nunc autem dicit: Haec locutus sum vobis apud vos manens. Illa itaque mansio alia est, quam promisit futuram; haec vero alia, quam praesentem esse testatur. Illa spiritualis est, atque intrinsecus mentibus redditur: haec corporalis forinsecus oculis atque auribus exhibetur. Illa in aeternum beatificat liberatos;", + "candidate_score": 0.61682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_77", + "bdc_text": "Libenter autem causam tuam ita , ut promisi , apud quosdam agam , ne illi pergant male de te suspicari , sed ut solia potius coeat pax et amemus mutuum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2451", + "psc_text": "Ut sint unum sicut et nos. Hoc gaudium suum, id est, a se in eos collatum, in eis dicit implendum; propter quod locutum se dixit in mundo. Haec est pax illa et beatitudo in futuro saeculo, propter quam consequendam temperanter et juste et pie vivendum est in hoc saeculo. TRACTATUS CVIII. De eo quod ait Jesus, Ego dedi eis sermonem tuum; usque ad id, Ut sint et ipsi sanctificati in veritate. (Cap. XVII, V\\. 14-19). 1. Loquens adhuc Dominus ad Patrem, et orans pro discipulis suis, dicit: Ego dedi eis sermonem tuum, et mundus eos odio habuit. Nondum id experti fuerant passionibus suis, quae illos postea sunt secutae; sed more suo dicit ista, verbis praeteriti temporis futura praenuntians. Deinde causam subjiciens cur eos oderit mundus: Quia non sunt, inquit, de mundo, sicut et ego non sum de mundo. Hoc eis regeneratione collatum est: nam generatione de mundo erant, propter quod", + "candidate_score": 0.615635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_6", + "bdc_text": "Certe , si de verbis ipsis , ut Latine sonant , loqueris , fateor et ego illa non inveniri in libris apostolorum ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2456", + "psc_text": "(Id. I, 1, 14) . Unde et hic poni potuit, et in quibusdam codicibus positum est, Verbum tuum veritas est; sicut in quibusdam codicibus etiam ibi scriptum est In principio erat sermo. In graeco autem sine ulla varietate, et ibi et hic λόγος est. Sanctificat itaque Pater in veritate, id est, in Verbo suo, in Unigenito suo, suos haeredes ejusque cohaeredes. 4. Sed nunc adhuc de Apostolis loquitur; nam secutus adjungit, Sicut me misisti in mundum, et ego misi eos in mundum. Quos misit, nisi Apostolos suos? Nam et ipsum nomen Apostolorum, quoniam graecum est, nihil nisi missos significat in latino. Misit ergo Deus Filium suum non in carne peccati, sed in similitudine carnis peccati (Rom. VIII, 3); et misit Filius ejus eos quos natos in carne peccati sanctificavit a labe peccati. 5. Sed quoniam per hoc quod mediator Dei et hominum homo Christus Jesus factus est caput Ecclesiae, illi", + "candidate_score": 0.61538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_58", + "bdc_text": "Interim vero , si tu cum aliis multis nondum vides magistratum punire haereticos posse , videbis fortassis aliquando .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1335", + "psc_text": "vobiscum sum, et me nescitis? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 8, 9) . Numquid habet ista sententia verbum dubitationis? numquid dixit, Qui me vidit, forsitan vidit et Patrem? Quare? Quia fidelis audiebat, non fidei persecutor: ideo non erat Dominus increpator, sed doctor. Qui me vidit, vidit et Patrem; et hic, Si me sciretis, et Patrem meum sciretis: tollamus verbum quo notata est infidelitas audientium, et ipsa sententia est. 6. Jam hesterno die commendavimus Charitati vestrae, et diximus sententias Joannis evangelistae, quibus nobis narrat quod a Domino didicit, nec discutiendas fuisse si fieri posset, nisi haereticorum commenta compellerent. Breviter ergo hesterno die, insinuavimus Charitati vestrae, esse haereticos qui vocantur Patripassiani, vel a suo auctore Sabelliani: hi dicunt ipsum esse Patrem qui est Filius; nomina diversa, unam vero esse personam. Cum vult, Pater est, inquiunt; cum vult, Filius: tamen unus est. Item sunt alii haeretici qui vocantur Ariani.", + "candidate_score": 0.610118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_49", + "bdc_text": "Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2052", + "psc_text": "eum, quia apud vos manebit, et in vobis erit. Erit in eis ut maneat, non manebit ut sit: prius est enim esse alicubi, quam manere. Sed ne putarent quod dictum est, apud vos manebit, ita dictum quemadmodum apud hominem hospes visibiliter manere consuevit; exposuit quid dixerit, apud vos manebit, cum adjunxit et dixit, in vobis erit. Ergo invisibiliter videtur: nec si non sit in nobis, potest esse in nobis ejus scientia. Sic enim a nobis videtur in nobis et nostra conscientia: nam faciem videmus alterius, nostram videre non possumus; conscientiam vero nostram videmus, alterius non videmus. Sed conscientia nunquam est, nisi in nobis: Spiritus autem sanctus potest esse etiam sine nobis; datur quippe ut sit et in nobis. Sed videri et sciri quemadmodum videndus et sciendus est, non potest a nobis, si non sit in nobis. TRACTATUS LXXV. De eo quod ait Jesus, Non relinquam vos orphanos; usque ad id.", + "candidate_score": 0.609102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_49", + "bdc_text": "Sed scio ista apud te non verti in dubium ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1369", + "psc_text": "me etiam vos interrogate. Praesto est etiam ipse Dominus qui ubique est, audiat interrogandi affectum, et intelligendi praestet effectum. Nam ego quibus verbis, et si forte aliquid capio, perducere possum quod capio ad corda vestra? Quisnam sufficit sonus? quae suppetit eloquentia? quae vires intelligendi? quae facultas proferendi? 10. Dicam ergo Domino nostro Jesu Christo, dicam, et audiat me. Credo praesentem, omnino non dubito; ipse enim dixit, Ecce ego vobiscum sum usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . O Domine Deus noster, quid est quod aisti, Nisi credideritis quia ego sum? Quid enim non est eorum quae fecisti? Numquid coelum non est? numquid terra non est? numquid non sunt ea quae in terra et in coelo sunt? numquid homo ipse cui loqueris non est? numquid angelus quem mittis non est? Si omnia sunt haec quae per te facta sunt, quid est quod tibi proprium quiddam tenuisti ipsum esse, quod aliis", + "candidate_score": 0.604429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_7", + "bdc_text": "nam hi scripserunt Graece , voces vero illae sunt Latinae .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_424", + "psc_text": "μεσημβρία, quod est Meridies: Anatole, dysis, arctos, mesembria, capita verborum Adam habent. Quomodo ergo ibi invenimus et quadragenarium senarium numerum? Quia caro Christi de Adam erat. Ad litteras numeros computant Graeci. Quod nos facimus a litteram, ipsi lingua sua ponuat alpha α, et vocatur alpha α unum. Ubi autem in numeris scribunt beta β, quod est b ipsorum, vocatur in numeris duo. Ubi scribunt gamma γ, vocatur in numeris ipsorum tria. Ubi scribunt delta δ, vocatur in numeris ipsorum quatuor: et sic per omnes litteras numeros habent. M, quod nos dicimus, et illi dicunt my μ, quadraginta significat: dicunt enim my μ τεσσαράκοντα. Jam videte istae litterae quem numerum habeant; et ibi invenietis quadraginta sex annis aedificatum templum. Habet enim Adam alpha α, quod est unum: habet delta δ, quod sunt quatuor; habes quinque: habet iterum alpha α, quod est unum; habes sex: habet et my μ, quod est quadraginta:", + "candidate_score": 0.601669, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda", + "max_score": 0.734521, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_26", + "psc_text": "nos accepit. Dei vero forma substantiam Dei significat, sicut et forma hominis humanam naturam declarat. Plagae igitur et crux et mors ad hominem pertinent, in quo Dominus Deus Verbum est; gloria vero et potentia Domini est, in quo est servus, id est homo. Si igitur quod pati non potest, ad Divinitatem spectat, perpessio autem in humanitate est, quis recte sentientium unam dixerit, quae duae naturae in ipso sunt? Si vero una est, scilicet semideus carnem assumpsit Deus, et dimiliatae naturae assumptus est homo. Verum non ita pietatis sanctio docet, quam repulit Eutyches archimandrita unam praedicando naturam increatae Divinitatis et humanitatis Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim", + "candidate_score": 0.734521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22_24", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos . Huiusmodi denique est et vocabulum distinctionis vel proprietatis naturarum inventum ad Timotheanos et Eutychianos excludendos ; nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_27", + "psc_text": "Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim unus et solus unigenitus Filius et Verbum Dei, non quod illius naturae in duas subsistentias diversae sint, sed quod Verbum inexplicabile in unam subsistentiam duas naturas copulaverit: interius quidem sacrosancto corpore per divinum Verbum exornato, exterius vero Spiritu custodiret, ut ex utrisque naturarum perspicuitatem ostendat. Sic enim et manducare illum dicimus, non ante passionem solum, verum etiam postquam resurrexit, naturam credimus corporis ipsius. Si enim corpus, contra quod haeretici dubitationes movent, natura et substantia appellatur, manifestum porro est in uno Christo utramque naturam, hoc est divinam atque humanam, conservari, et in divina quidem quae Deo conveniebant accepisse, in nostra vero", + "candidate_score": 0.720463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_27", + "psc_text": "Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim unus et solus unigenitus Filius et Verbum Dei, non quod illius naturae in duas subsistentias diversae sint, sed quod Verbum inexplicabile in unam subsistentiam duas naturas copulaverit: interius quidem sacrosancto corpore per divinum Verbum exornato, exterius vero Spiritu custodiret, ut ex utrisque naturarum perspicuitatem ostendat. Sic enim et manducare illum dicimus, non ante passionem solum, verum etiam postquam resurrexit, naturam credimus corporis ipsius. Si enim corpus, contra quod haeretici dubitationes movent, natura et substantia appellatur, manifestum porro est in uno Christo utramque naturam, hoc est divinam atque humanam, conservari, et in divina quidem quae Deo conveniebant accepisse, in nostra vero", + "candidate_score": 0.716838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_32_34", + "bdc_text": "Quod quidem ut te sentire puto prorsus , ita cupio exprimas verbis etiam claris et sensu expedito . Circumspectius videtur et illud esse ponendum , quod a deo cupis servari per hominem Christum Iesum , filium eius unigenitum , qui a deo habeat naturam , sapientiam et potentiam universam . Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_26", + "psc_text": "nos accepit. Dei vero forma substantiam Dei significat, sicut et forma hominis humanam naturam declarat. Plagae igitur et crux et mors ad hominem pertinent, in quo Dominus Deus Verbum est; gloria vero et potentia Domini est, in quo est servus, id est homo. Si igitur quod pati non potest, ad Divinitatem spectat, perpessio autem in humanitate est, quis recte sentientium unam dixerit, quae duae naturae in ipso sunt? Si vero una est, scilicet semideus carnem assumpsit Deus, et dimiliatae naturae assumptus est homo. Verum non ita pietatis sanctio docet, quam repulit Eutyches archimandrita unam praedicando naturam increatae Divinitatis et humanitatis Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim", + "candidate_score": 0.709967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_22", + "bdc_text": "nam propter proprietatem naturarum in Christo manentem divellebat personae unitatem , unum Christum discindens in duos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_33", + "psc_text": "ἤτοι τὸ πρόσωπον· εἰς ἓν γὰρ πρόσωπον, καθὼς καὶ ἡ ὑμετέρα διδάσκει ἁγιωσύνη, συνέδραμον αἱ δύο φύσεις, ἅσπερ καὶ εἶπον καὶ σώζεσθαι ἀτρέπτως καὶ ἀδιαιρέτως ἐν Χριστῷ ὁμολογοῦμεν. Ἐστὶ γὰρ εἶς καὶ μόνος μονογενὴς υἱος καὶ λόγος τοῦ Θεοῦ, οὐ τῶν δύο φύσεων αὐτοῦ εἰς δυάδα ὑποστάσεων τεμνομένων, ἀλλὰ τοῦ ἀῤῥήτου λόγου εἰς μίαν ὑπόστασιν τὰς δύο φύσεις ἑνώσαντος, ἔνδοθεν μὲν κοσμουμένου τοῦ παναγίου σώματος διὰ τοῦ θείου λόγου, ἔξωθεν δὲ τῷ πνεύματι φρουρουμένου, ἵνα ἐξ ἀμφοτέρων τὸ περιφανὲς τῶν φύσεων ἀποδείξῃ. Οὕτω γὰρ καὶ ἐσθίειν αὐτόν φαμεν, οὐ πρὸ τοῦ πάθους μόνον, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὴν φύσιν τοῦ σώματος αὐτοῦ πιστεύομεν. Εἰ δὲ τὸ σῶμα εἰς ὃ οἱ αἱρετικοὶ διαμφιβάλλουσι, φύσις καὶ οὐσία προσαγορεύεται, εὔδηλον λοιπὸν φυλάττεσθαι ἐν τῷ ἑνὶ Χριστῷ ἑκατέραν φύσιν, τουτέστι τὴν θείαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην, καὶ ἐν μὲν τῇ θείᾳ λαβεῖν αὐτὸν τὰ θεοπρεπῆ, ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ πάλιν φθέγγεσθαι αὐτὸν τὰ ἀνθρώπινα", + "candidate_score": 0.699736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_24", + "bdc_text": "nam ita commiscebant inter se Christi naturas , divinam et humanam , ut hanc in illam conversam adeoque et absorptam humanam per divinam contenderent atque ita neutram quasi retinerent et Christum demum ipsum amitterent .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_27", + "psc_text": "Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim unus et solus unigenitus Filius et Verbum Dei, non quod illius naturae in duas subsistentias diversae sint, sed quod Verbum inexplicabile in unam subsistentiam duas naturas copulaverit: interius quidem sacrosancto corpore per divinum Verbum exornato, exterius vero Spiritu custodiret, ut ex utrisque naturarum perspicuitatem ostendat. Sic enim et manducare illum dicimus, non ante passionem solum, verum etiam postquam resurrexit, naturam credimus corporis ipsius. Si enim corpus, contra quod haeretici dubitationes movent, natura et substantia appellatur, manifestum porro est in uno Christo utramque naturam, hoc est divinam atque humanam, conservari, et in divina quidem quae Deo conveniebant accepisse, in nostra vero", + "candidate_score": 0.689511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "2668_sent_34", + "bdc_text": "Scis enim in Christo considerandam esse naturam utramque , divinam et humanam , iuxta illam patri esse consubstantialem , iuxta hanc nobis esse consubstantialem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_27", + "psc_text": "Christi, quae cum nostra eadem est. Universus autem sanctorum chorus duplicem substantiam, sive naturam esse Christum conficetur, non vero duplicem subsistentiam, sive personam. In unam enim personam, sicut et vestra sanctitas docet, due naturae concurrunt, quas etiam dixi et immutabili ratione conservari, et indivisibili modo in Christo confitemur. Est enim unus et solus unigenitus Filius et Verbum Dei, non quod illius naturae in duas subsistentias diversae sint, sed quod Verbum inexplicabile in unam subsistentiam duas naturas copulaverit: interius quidem sacrosancto corpore per divinum Verbum exornato, exterius vero Spiritu custodiret, ut ex utrisque naturarum perspicuitatem ostendat. Sic enim et manducare illum dicimus, non ante passionem solum, verum etiam postquam resurrexit, naturam credimus corporis ipsius. Si enim corpus, contra quod haeretici dubitationes movent, natura et substantia appellatur, manifestum porro est in uno Christo utramque naturam, hoc est divinam atque humanam, conservari, et in divina quidem quae Deo conveniebant accepisse, in nostra vero", + "candidate_score": 0.686473, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file