diff --git "a/8/8068.json" "b/8/8068.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8068.json" @@ -0,0 +1,3082 @@ +{ + "letter_id": "8068", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8068", + "dominant_topic": 17, + "topic_dist": [ + 0.043291, + 0.045245, + 0.050549, + 0.053226, + 0.050126, + 0.046268, + 0.048098, + 0.048468, + 0.048776, + 0.061018, + 0.055502, + 0.047802, + 0.046452, + 0.047185, + 0.041234, + 0.043284, + 0.051334, + 0.062239, + 0.050485, + 0.059417 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII", + "max_score": 0.698272, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0", + "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo", + "candidate_score": 0.698272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0", + "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo", + "candidate_score": 0.683686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_1", + "psc_text": "diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium, sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda; fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria, quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse se jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me,", + "candidate_score": 0.677343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_1", + "psc_text": "diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium, sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda; fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria, quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse se jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me,", + "candidate_score": 0.66522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_1", + "psc_text": "diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium, sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda; fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria, quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse se jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me,", + "candidate_score": 0.662705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0", + "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo", + "candidate_score": 0.657831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_0", + "psc_text": "Beatissimo fratr. et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, tu potissimum legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc eosdem libros cum diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo", + "candidate_score": 0.657303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-CCVII_window_1", + "psc_text": "diligentius inspicerem, comperi illum, qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur. Unde poterit videri Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum; quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta, et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium, sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda; fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria, quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse se jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me,", + "candidate_score": 0.636952, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris", + "max_score": 0.6957, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.6957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.653998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-sequentibus-libris_window_0", + "psc_text": "S. AUGUSTINUS IN LIB. VIII DE GENESI AD LITT., CAP. II. Contra Manichaeos, qui has litteras Veteris Testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conversionis meae; cito volens eorum vel confutare deliramenta, vel erigere intentionem ad quaerendum in Litteris quas oderunt, christianam et evangelicam fidem. Et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi, magisque non posse accipi videbantur, aut vix posse aut difficile; ne retardarer, quid figurate significarent ea, quae ad litteram non potui invenire, quanta valui brevitate et perspicuitate explicavi, ne vel multa lectione vel disputationis obscuritate deterriti, in manus ea sumere non cararent.", + "candidate_score": 0.633238, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1", + "max_score": 0.694395, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_805", + "psc_text": "solidius adserunt diuini eloquii narrationem haec etiam corporaliter intellecta, nemo erit, ut opinor, tam infideliter pertinax, qui cum ea secundum regulam fidei exposita proprie uiderit malit in pristina remanere sententia, si forte illi uisa fuerant, nonnisi figurate posse accipi. cap. 2 Nam et ego contra Manichaeos, qui has litteras ueteris testamenti non aliter quam oportet accipiendo errant, sed omnino non accipiendo et detestando blasphemant, duos conscripsi libros recenti tempore conuersionis meae, cito uolens eorum uel confutare deliramenta uel erigere intentionem ad quaerendam in litteris, quas oderunt, christianamChristianam et euangelicam fidem. et quia non mihi tunc occurrebant omnia quemadmodum proprie possent accipi magisque non posse uidebantur aut uix posse atque difficile, ne retardarer, quid figurate significarent, ea quae ad litteram inuenire non potui, quanta ualui breuitate ac perspicuitate explicaui, ne uel multa lectione uel disputationis obscuritate deterriti in manus ea sumere non curarent. memor tamen quid maxime uoluerim nec potuerim, ut", + "candidate_score": 0.694395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_460", + "psc_text": "id ipsum etiam consequenter uespere cognitura, si prius et posterius nihil factum est, quia omnia simul facta sunt? immo uero et prius atque posterius per sex dies quae commemorata sunt facta sunt, et simul omnia facta sunt, quia et haec scriptura, quae per memoratos dies narrat opera dei, et illa, quae simul eum dicit fecisse omnia, uerax est; et utraque una est, quia uno spiritu ueritatis inspirante conscripta est. Sed in liishis rebus, in quibus quid prius sit uel posterius, interualla temporum non demonstrant, quamuis utrumque dici possit, id est et simul et prius atque posterius, facilius tamen intellegitur quod dicitur simul quam quod prius atque posteliusposterius: uelut cum solem intuemur orientem, certe manifestum est, quod ad eum acies nostra peruenire nounon posset, nisi transiret totum aeris caelique spatium, quod inter nos et ipsum est. hoc autem cuius longinquitatis sit, quis aestimare sufficiat? nec utique perueniret eadem acies uel radius", + "candidate_score": 0.626606, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae", + "max_score": 0.6909, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_364", + "psc_text": "ab hoste claudi. Munitior enim semper est, qui sequitur, quam qui praecedit: quia hic pectus tegit, ille hosti terga sua detegit. Vehementer igitur Romani urgebantur, tamquam obsessi qui obsessum venerant: nec jam sustinere, aut perpeti poterant, armorum pondere ipsi graves, hostibus velocioribus, quos neque consequi facile erat, et metus summus, ne acies interrumperetur: iniqua ergo certaminis conditione nocere hosti nequibant, cum ipsi graviter afficerentur. Haerebat Cestius consilii incertus, cum per totum iter suos conteri videret: etiam plerisque afflictis militiae primoribus, substitit biduo, quasi fessos reparaturus. Sed cum magis, ac magis augeri numerum hostium cerneret, et omnia in circuitu referta adversariis, sibique officere quod moraretur, eo quod plures congregarentur; tertio die compendium quaerens transitus facilioris, impedimenta agminis admoveri praecepit: caesa jumenta, pleraque vehicula comminuta, aliaque hujusmodi quae oneri magis quam usui in periculis erant, consumpta aut praecipitata, ut obsidionum instrumenta aut genera telorum, quibus rebus amplius conterrebantur, ne adversum se hostem", + "candidate_score": 0.6909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_364", + "psc_text": "ab hoste claudi. Munitior enim semper est, qui sequitur, quam qui praecedit: quia hic pectus tegit, ille hosti terga sua detegit. Vehementer igitur Romani urgebantur, tamquam obsessi qui obsessum venerant: nec jam sustinere, aut perpeti poterant, armorum pondere ipsi graves, hostibus velocioribus, quos neque consequi facile erat, et metus summus, ne acies interrumperetur: iniqua ergo certaminis conditione nocere hosti nequibant, cum ipsi graviter afficerentur. Haerebat Cestius consilii incertus, cum per totum iter suos conteri videret: etiam plerisque afflictis militiae primoribus, substitit biduo, quasi fessos reparaturus. Sed cum magis, ac magis augeri numerum hostium cerneret, et omnia in circuitu referta adversariis, sibique officere quod moraretur, eo quod plures congregarentur; tertio die compendium quaerens transitus facilioris, impedimenta agminis admoveri praecepit: caesa jumenta, pleraque vehicula comminuta, aliaque hujusmodi quae oneri magis quam usui in periculis erant, consumpta aut praecipitata, ut obsidionum instrumenta aut genera telorum, quibus rebus amplius conterrebantur, ne adversum se hostem", + "candidate_score": 0.678092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_486", + "psc_text": "sed jussit, quos ad pugnam direxit. Unde magis indignaturum arbitror, cessisse nos Judaeis, cum possemus vincere, quam pugnavisse. CAPUT XXV. Haec dicens, primus equum in hostem egit, et clamore magno secuti caeteri: toto campo extendebantur, quo etiam plures aestimabantur. Trajanus quoque cum trecentis equitibus missus a Vespasiano, jam progrediente Tito supervenit. Nec diutius resistere potuerunt Judaei, cum virorum contis et fremitu equorum perturbarentur. Conversi itaque in diversa alii, plerique urbem petebant. Emicat Titus, et alios a tergo fugientes opprimit, alios caedit, palantes universos praeverso itinere a muris repellit, et obvius recurrentibus fugam intercludit. Rursus tamen tum alii sternuntur, elapsi alii quibus urbs refugio erat: sed illis quoque acrius praelium. Nam qui de locis finitimis affluxerant, a principio pacem praeferebant, sed populus superveniens invictis bellandi studia extorserat. Inde intra urbem dissensio et tumultus gravis: quo strepitu excitus, se convertit ad milites Titus: Hoc, inquit, est tempus, sanctissimi commilitones, quod expetebam. Inter", + "candidate_score": 0.676335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_570", + "psc_text": "Hierosolymitana civitas circumfusa bello undique ardebat. Nec feriati erant Hierosolymitani a suorum sensu periculorum, quibus omnes interclusi erant exitus, ne quis fuga periculo eximeretur. Intus malum intestinum, foris clausa omnia, neque manendi voluntas, neque fugiendi erat copia. Et si qui a Romanis veniam transfugio speraverant, a suis egredi prohibebantur. CAPUT XX. Regressus erat Vespasianus in urbem Caesaream, ut inde collectis omnibus viribus adoriretur Hierosolymitanae urbis obsidionem. Nuntiusque advenit caesum Neronem tertio decimo exacto imperii sui anno, cum jam de anno sequenti octavum diem degeret. Dignus ea poena, qui non solum fidem sacrilegio, pietatem parricidio, pudicitiam incesto violaverat, sed ipsam quoque potestatem Romani imperii, cujus vel officia vel negotia improbissimis libertorum commiserat. Cum enim ipse nulli fidem servaret, omnes suspectos habebat: et ideo nequissimis Nymphidio, et Gemellino praecipue credendum putavit, quos vilis conditio obnoxios fecerat. Sed et ipsi exemplum crudelitatis ejus aliquando exhorruere. Et quia charissimos sibi quosque interemerat, cavendum in", + "candidate_score": 0.674874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_24", + "psc_text": "tantae potentiae metu premebantur. Nec silentio tegebatur animorum discordia, aut verbis tantummodo exercebatur, praelio non uno, sed plurimis decertatum. Quibus exstincta fere quinquaginta Judaeorum millia quos Alexander interemit, suis, quam hostibus perniciosior, et majore victor detrimento, quoniam regni sui vires vincendo attriverat. Unde ne ipse quidem jam suis victoriis delectabatur, aversusque a praelio, arte tractabat sibi subditos, ut jam non armis premeret, sed verbis urgeret, ac solis sermonibus offensionum genera dissolveret. Nihil proficiebat ad colligendam sibi gratiam, quoniam fictis facinora praeponderabant, atque ipsa repentina conversio ad poenitentiam morumque inaequalitas saeva passim suspecta habebatur. CAPUT X. Denique cum simulata ejus placiditate se circumveniri arbitrarentur, Demetrium regem sibi auxilio futurum adversus Alexandrum in bellum excitaverunt. Pugna in manibus, nec comperendinata, quamvis uni adversum duos exercitus numero inferiore certandum foret. Mille enim comitatus equitibus, et sex millibus peditum, quos mercede sibi associaverat, decem millia quoque Judaeorum sibi conspirantium in bellum accersens juxta urbem", + "candidate_score": 0.672785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_366", + "psc_text": "sed sola adversariorum pernicie. Jam nec ipsi pedites subsistere poterant; equitibus vero majus periculum, qui per praerupta saxorum ac lubrica labentibus equis devolvebantur, nec ordinem servare poterant angusto impediti tramite. Ex altera parte rupes, ex altera praecipitia et fugae locum et defensionis negabant. Judaei contra spe victoriae amplius accendebantur, imminebant fessis, instabant haerentibus, insultabant desperantibus, et prope omnes Romani exercitus delessent copias, nisi nox subvenisset: cujus tenebris bellum impeditum, quam Romani in proximo loco (cui Bethoron nomen) egerunt: ita ut Judaei circumfusi undique specularentur locorum exitus, ne Romani dilaberentur. Cestius aperto itinere diffidens, dolo fugam tentavit. Quadraginta itaque elegit viros, quibus evadendi desperatio contemptum mortis infuderat: eos constituit in munitionibus praecepto, ut tota nocte cum strepitu maximo officia praetendentium vallo circumsonarent, ne Judaeis proficiscentis exercitus apparatus, aliquibus solitis indiciis manifestaretur: quibus sese ipsi quicumque turbantur, prodere solent: silentio autem egrederentur universi, nihil suspectantibus Judaeis; qui solemnes custodiarum strepitus audirent, ex", + "candidate_score": 0.670926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_179", + "psc_text": "Herodem movebant: sed illud prae caeteris, quod conspirare ei militarem manum ducesque exercitus, et centuriones spadonum indicio compertum haberet: denique ita exagitatus est, ut nullum saevitiae genus praetermittendum putaret, nulli crederet, omnes suspectos haberet. Velociores erant poenae quam interrogationes flagitiorum, et judicium praeveniebat eorum exitus. Rapiebantur passim ad supplicium, quos aliqua incessebat suspicio. Fervebant calumniae; multi volentes regi placere, deferebant reos: sed illico etiam ipsi qui alios detulerant, deferebantur, et cum reis suis ducebantur ad locum poenae. Ita efferaverat Herodes in universos, ubi si aliquis eorum superesset, suspectus foret. Aliter rex non putans se esse securum, nisi deficeret genus humanum. Insimulatis irreconciliabilis, amicis incredulus, familiaribus superbus, immitis reis, pavidus ad omnia, ut crebro sedes mutaret, noctes sine somno duceret. Qui omnibus exasperatus repente Alexandrum alligatum vinculis sepsit custodiis, et amicos ejus in quaestiones vocavit. Qui negabant, inter supplicia moriebantur. Rursus tacentes, quia nihil quod esset suspicionibus consentaneum confitebantur, usque ad", + "candidate_score": 0.670214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_120", + "psc_text": "sed ex usu in Herodem inclinavit: qui simul, ut praelium adorsus est, validior equitatu avertit hostem; in exitu multitudine hostium superatur, et numero circumvenitur. Congregatis in Canatha viribus adversariorum, adversum quos densare aciem volens, elatis suorum animis successu priorum, eaque causa in hostem irrumpentibus destituitur, et maxime fraude Athenionis, quem Cleopatra ducem adjunxerat, non ut adjuvaret Herodem, sed ut in ipsa desereret necessitate. Denique destitutum exercitum ejus in locis saxosis atque inviis adorsi Arabes, gravi caede sternunt funduntque, et fugatos usque ad refugia secuti exitio dedere: adfuit Herodes serius quidem quam necessitas expostulabat; sed tamen ultus aerumnam, posterioribus praeliis ita Arabas afflixit, ut unam illam victoriam suam saepius deplorarent. Accidit etiam motu terrae gravis animorum defectio, quo pecorum plurimum, hominum quoque triginta fere millia consumpta sunt. Militaris tamen omnis manus, eo quod sub dio habitabat, incolumis perseveravit. Hinc quoque erecti animi hostium, ut arbitrarentur quod desertam Judaeam facilius invaderent, et", + "candidate_score": 0.670084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.669866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_362", + "psc_text": "exutus improborum obsidione circa portas sese infunderet; quibus apertis Cestium reciperet, quasi non oppugnatum urbem, sed defensum venisset: sed ipsum quoque Cestium subito quidem invasit stupor, ut nec desperationem improborum, nec studium plebis intueretur. Qui si paulisper coeptis incubuisset, bellum depulerat, urbem ceperat. Sed adversa (quantum intelligi datur) Judaeis voluntas Dei, imminentem belli exitum comperendinavit, donec complures ac pene universos Judaicae gentis ruina involveret. Exspectabatur (ut reor) ut omne nefas scelerum enormitasque cresceret, et impietatis incremento supremorum adaequaret mensuram flagitiorum. Quid fuit illud, quod cum perurgere debuerat Cestius, subito exercitum revocavit, solvitque obsidionem? Quia repentina contra exspectatum commutatione rerum, fracti animi bonorum, et erecti latronum sumpsere fiduciam; atque a fuga ad insequendum regressi, invadunt posteriora agminis, multosque illic confuse ruentes equitum et peditum obtruncavere. Et jam inclinaverat dies: unde metuens Cestius noctis propinquitatem et tenebrarum caliginem, quibus amplius fiderent gnari locorum, quo incertos regionis undique urgerent, vallum ante urbem constituit,", + "candidate_score": 0.66888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_373", + "psc_text": "removisset sollicitudinem, incautis et dormientibus vis illata, decemque et tribus millibus hominum necatis: quaecumque etiam habuerunt, direpta sunt. CAPUT XVIII. Expositionem exigit Simonis acerba passio, visu et auditu miseranda, sed novitate rei memorabilis. Is erat in populo Judaeorum, Saule haud ignobili genitus patre, animi audacia praeditus, et corporis fortitudine. Quarum utramque in exitium tribulium suorum exercuit, qui plurimos ex populo adventitio Judaeorum crebro incursu peremit: ac si forte conspirati adessent, solus sustentaret aciem, et conglobatus solitus avertere, totius erat nodus ac mora belli: et plerumque desperatis rebus conversio. Exhibuerant jam civibus adversum suos Scythopolitani incolatus militiam: sed non diutius cognato debita sanguini defuit vindicta. Namque ubi fracta fides, et Scythopolitae circumventi, qui ex composito se ad nemus contulerant, instare bello atque ingruere coeperunt. Etiam filios ac parentes Simonis deleta multitudine caeterorum, eminus licet missilibus ac telis petebant. Videns Simon innumerabilem multitudinem facili negotio superiorem, ut diutius tolerari nequiret, gladium extraxit,", + "candidate_score": 0.668723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_475", + "psc_text": "qui pariter incessere ausi, repentina eruptione deturbant loco, caedentesque simul quos deduxerant equos involavere: dementes qui non adverterent, consultius Valerianum cessisse insolentiae, quam spolia de his qui pacem offerebant, usurpavisse. Denique seniores offensi facinoris acerbitate, urbem relinquentes, ad Vespasianum precatum venere, ne paucorum insolentia universae plebi ascriberetur. Vespasianus illico ad urbem Trajanum direxit, ut exploraret, si populus insidiatorum temeritatem adversaretur. At ille convenientia populi studia, seniorum precibus annuntians, fidem legationi accumulavit. Ita petentibus venia data: maxime quia sollicitum regem pro totius urbis statu Vespasianus intuebatur. Cujus fide interposita, nihil tale ausuros postea, delicti gratiam volens cessit. CAPUT XXIII. Inde Taricheas sollicito atque instructo agmine petit, eo quod plurimum ad ipsam urbem propter munitionem loci confluxerat multitudinis: et quia muro eam vallaverat Josephus, nisi qua pedestribus invia Generasi lacus fluctibus alluebatur, ideo navigiis congregatis, anceps bellum fremebat. Si terrenum inclinaret adversum se praelium, ad naves confugerent; si navali certamine cederent, urbem", + "candidate_score": 0.66847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_797", + "psc_text": "turma equitum, Pedanius nomine, concito equo, dextram extendit, et se paululum inclinans, unum de Judaeis fugientem suspendit, captivum Caesari ferens, gloriosaeque victor rapinae, velut lepusculum aquila, aut accipiter fulicam ante pedes Caesaris viventem dejecit. Quo delectatus admodum Titus, laudatum eum et honoratum dimisit. CAPUT XXXVII. Jam circumfusae templi ardebant porticus: ubique luctus, ubique mors: foris bellum, intus supra bellum et incendium. Nec frangebantur animis Judaei: putabant vindictae perire, quidquid sine fraude gererent vel insolentia. Quando aliter jam nequibant, provocabant Romanos ad excidii celeritatem. Jonathes quidam exiguus corpore, despectu dignior, juxta Joannis sepulcrum lacessebat Romanos, ut secum qui vellet, manu decerneret. Aliis despicientibus pusillitatem hominis, aliis fastidientibus cum eo decertare, quem continuo captivum habituri forent, aliis considerantibus periculoso certamine rem geri cum viris, qui in extremis salutis non aliqua fortitudine, sed sola temeritate vindictam quaererent: nihilque laudis futurum, si vinceretur excidio finitimus: et plurimum dedecoris, si quis lapsu aliquo communem victoriam", + "candidate_score": 0.668286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_477", + "psc_text": "veterani quoque exercitus virtutem quidquam temeritas promoveret; priusquam aliquid exitii subirent, versi in fugam, ad naves convolavere. Quibus confertis, tamquam densata acie praeliabatur, ac si in terris manu res gereretur. In campo etiam multitudo innumerabilis hostem praestolabatur. Eo cognito filium cum delectis equitibus Vespasianus direxit. Qui ubi se ingentibus circumfusum copiis vidit, ad patrem quidem retulit majorem esse hostium multitudinem, quam opinio comprehenderat: sed convocatis quos secum deduxerat, bellandi incentivum hujusmodi alloquio infudit. CAPUT XXIV. Viri, inquit, Romani, meminisse enim vestri vos nominis et generis praeliaturos decet, quorum manus nemo effugit qui in orbe Romano est. Unde enim hoc nomen universis terris nisi vincendo dedistis? Meminisse etiam loci oportet, in quo nunc sitis, et adversum quos Romanum bellum geratis. In extrema enim parte orbis terrarum consistimus. Tanta ergo terrarum spatia transeuntes, nihil alienum vidistis. Quid enim vobis alienum, quorum in possessione orbis terrarum est? Quidquid ubique est, jus vestrum est:", + "candidate_score": 0.667975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_519", + "psc_text": "placuit rerum arbitro abolere vetera, nova condere; ut veritatem sequerentur, qui per angustias infidelitatis imagines non sequebantur. CAPUT VI. Fugiens, ut supra diximus, de Galilaeae partibus Joannes ad Hierosolymitanam urbem se contulit; et quasi quaedam pestis infecit animos plurium, qui ex diversis regionibus principes flagitiorum eo quasi in sentinam confluxerunt. Hoc enim illi urbi majoris causa excidii fuit, quia quod sceleribus suis deferebant perditi, ut eo convenirent plerique, ubi vel tutiores se fore crederent, vel insolentiores ad flagitia coacervanda, fidei deferre aestimabantur. Recipiebantur itaque passim, quasi pio templi amore defensum venirent. Haec prima labes malorum. Hinc oppressa est paucorum mansuetudo per plurimorum insolentiam: hinc itum in caedes, cum minus parceret alienus: hinc conspiratum, ut legis solemnia negligerentur, sacerdotia a bonis ad improbos derivarentur, quod hominibus non solum a pio cultu, sed ab ipsa legis cognitione peregrinis, quod sanctum esset, ignorabatur. Vincti sunt primo regali genere viri qui resistebant, quo caeteri", + "candidate_score": 0.667191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_519", + "psc_text": "placuit rerum arbitro abolere vetera, nova condere; ut veritatem sequerentur, qui per angustias infidelitatis imagines non sequebantur. CAPUT VI. Fugiens, ut supra diximus, de Galilaeae partibus Joannes ad Hierosolymitanam urbem se contulit; et quasi quaedam pestis infecit animos plurium, qui ex diversis regionibus principes flagitiorum eo quasi in sentinam confluxerunt. Hoc enim illi urbi majoris causa excidii fuit, quia quod sceleribus suis deferebant perditi, ut eo convenirent plerique, ubi vel tutiores se fore crederent, vel insolentiores ad flagitia coacervanda, fidei deferre aestimabantur. Recipiebantur itaque passim, quasi pio templi amore defensum venirent. Haec prima labes malorum. Hinc oppressa est paucorum mansuetudo per plurimorum insolentiam: hinc itum in caedes, cum minus parceret alienus: hinc conspiratum, ut legis solemnia negligerentur, sacerdotia a bonis ad improbos derivarentur, quod hominibus non solum a pio cultu, sed ab ipsa legis cognitione peregrinis, quod sanctum esset, ignorabatur. Vincti sunt primo regali genere viri qui resistebant, quo caeteri", + "candidate_score": 0.665611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_540", + "psc_text": "alios, perterritos alios, totis caedebant viis. Nihil proderant preces, nihil lacrymae, nil insignia honoris, nullorum meritorum gratia, omnes passim jugulabantur. Denique videntes bestialem in persequentibus immanitatem, quod nulli parceretur, ipsi sese illaquebant miserabiliore (ut mihi videtur) exitu, quam si ab hoste perimerentur: quia voluntaria mors immanitati ascribitur, informis laquei nodus etiam probro datur. Sed quis consilio locus, ubi tantus erat metus suppliciorum, cum metueret unusquisque non mortem, sed cruciatus ante mortem, quibus mors remedio foret? Redundabat undique sanguis, et maxime circa templum: quia ibi congregati erant, qui clausos custodiebant. Reperta itaque illo die caesorum octo millia quingenti viri. Inde conversi ad urbem, sicut gregem quemdam pecorum, ita homines, quoscumque obvios habuere, interimebant. Erat miserabile spectaculum, intra urbem omnibus ante reverendam, bellum geri, perniciem injustam pauperibus ac debilibus inferri. Sane juvenes ac validiores in carcerem retrudebantur, quos factioni idoneos arbitrabantur; sed magna virtute plerique omnia supplicia malebant subire, quam ut perditis", + "candidate_score": 0.663966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_708", + "psc_text": "proximi cruciabantur, aut cruci affixa plerorumque cadavera suis qui elapsi fuerant, ostentabantur. E diverso etiam ipsi murum quadam patibulorum segete praetexuerant, quasi de adversariis triumphantes, si quos de suis ad Romanos velle confugere deprehendissent, ut caeteros transgrediendi metus incesseret. Nullus locus immunis acerbitatis, foris captivitas, intus fames, formido utrobique; minus tamen timebantur arma, quam tormenta, leviusque erat confici tumultu potius hostico, quam parricidio. Nec intermittebat tamen Caesar invitare factionum principes ad spem deditionis. Namque structis aggeribus denuntiabat, non longe abfuturum operis effectum: imminere urbi excidia; consulerent sibi, ut et salutem lucrarentur, et templum incendiis eriperetur. Id quo facilius crederent, amputatis plerique Judaeorum manibus dirigebantur, ne voluntario transfugio transisse ad Romanos aestimarentur, et quasi perfidis non deferrent fidem, vel eos ipsi necarent. At vero illi pro admonitione sedula gravia retorquebant convicia: funestiorem sibi humanitatem Caesaris, quam crudelitatem videri; quod altera libertatem eriperet, altera vitam auferret: malle se liberos mori quam servos", + "candidate_score": 0.663728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_392", + "psc_text": "sese muniret, castrisque ponendis praeveniret hostem, obtemperaret praeceptis, furto ac rapinis abstinere assuesceret, lucrum proprium putaret, si nihil dispendii ruralibus cultoribus irrogaretur. Quid enim distet ab hostibus, si ipse hostili modo auferat? nisi quod gravius est, sua quam aliena incessere, et socios, quam adversarios spoliare. Plurimum valere in bello bonam conscientiam, eo quod amplius de divino auxilio praesumeret, qui se nulli affinem crimini recognosceret. Sed his rebus citius sibi apud improbos expertus est nocuisse invidiam, quam apud bonos profuisse gratiam. Nam cum ad sexaginta millia peditum, paucissimos equitum congregavisset: eos vero qui bella mercede tractarent ad quatuor millia viros, sexcentos quoque electos custodes sui corporis, tanta a Judaeis pertulit ut plus ante bellum a suis, quam in ipso bello a Romanis pericula perhorresceret. Omitto quid seditionis excitatum: quia latrocinio erepta reddere his qui amiserant, suspectabatur: ac maxime Agrippae et Berenicae, quibus redhibenda juste forent, ne regem facerent infestiorem. Et tamen", + "candidate_score": 0.662992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_418", + "psc_text": "Peritia a Romanis cum virtute, furor a Judaeis cum temeritate certabat. Fessis itaque tota die illis pro salute, istis pro triumpho dimicantibus, nox praelium solvit. Sequenti quoque die et tertio quartoque consimiliter, et quinto praeliatum acriter: sed ut solet fieri in talibus praeliis, plura vulnera quam neces inferebantur, licet saepe et excursus a Judaeis et a Romanis tentarentur eruptiones: quos in iram accendebat pudor, eo quod victores Annibalis et Antiochi omniumque gentium, Judaicis praeliis immorabantur. Tanta erat Romanae virtutis constantia, ut non cito vincere pars victi aestimaretur: sed adversus naturam magis erant illis, quam in hostem certamina. Nam civitas praeruptis undique prope erat interclusa rupibus, non vallo et fossa, ut aliae urbes, sed profundis erat circumvallata praecipitiis, quae nec visus hominum comprehenderet, nec usus investigaret, et horror sollicitius intuentem magis magisque involveret: tantum ab aquilone in montis defectu unus ad urbem accessus, arduo tamen ascensu patebat. Quem Josephus muro interclusit,", + "candidate_score": 0.660764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_471", + "psc_text": "proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis enim, quae gesta a Romanis fuerant in Judaea; et maxime, quia Josephum interfectum compererant, primo, quia de locis ad eos index nullus advenerat, non credebant: deinde ducem tantum non temere in manus hostium incidisse arbitrabantur. Et revera nullus nuntius tantae cladis superfuerat, et hoc ipsum supremi excidii fama, quia nullus index supererat, astruebat periisse omnia, nihilque resedisse vel ad indicium rerum gestarum. Manebat opinio quovis major relatu, quod ipsa incertos dum tenent silentia, credebantur omnia quae timebantur; tantumque aberat, quo verius aliquid nuntiaretur, ut etiam quae gesta non fuerant, adjicerentur. Nam Josephum quoque interfectum fama asseverabat, idque dolori maximo fuit", + "candidate_score": 0.660251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_685", + "psc_text": "Sequenti die, et ubertatem frumenti, et utilitatem videbis (IV Reg. VII, 1). Non credenti nuntio, dixit: ipsum quidem, quia non crederet non visurum, promissorum tamen fidem non defuturam: subitoque per noctem in castris Syriae hinnitus equorum, curruum fragor, quadrigarum currentium fremitus, armorum sonitus auditu metum incussere victoribus, quod in auxilium Hebraeis multae ac validae gentes commeavissent, ac sese imminenti, ut arbitrabantur, periculo fuga eximere properaverunt. Nox consilium maturavit, terrorem auxit. Fugientibus itaque Assyriis, omnes quas invaserant copiae, in castris die sequenti repertae. Abundantia utilitatem creavit, utilitas fidem implevit: mors incredulo ipsi quidem fructum eripuit, publicum tamen remedium non impedivit. Liquet igitur plurimos patrum duces, cum minime praeliarentur, victoriam adeptos: alios quoque bello superiores fuisse; quibus consulentibus, bellandi jus oraculo permissum foret. Denique victus Amalech; sed cum Moses manus elevaret: vicit Jesus Nave, cum solem statueret: vicit et Gedeon, cum in aqua dimicaturos probasset: Samson etiam, cum adhuc intaminatum crinem servaret:", + "candidate_score": 0.65948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_418", + "psc_text": "Peritia a Romanis cum virtute, furor a Judaeis cum temeritate certabat. Fessis itaque tota die illis pro salute, istis pro triumpho dimicantibus, nox praelium solvit. Sequenti quoque die et tertio quartoque consimiliter, et quinto praeliatum acriter: sed ut solet fieri in talibus praeliis, plura vulnera quam neces inferebantur, licet saepe et excursus a Judaeis et a Romanis tentarentur eruptiones: quos in iram accendebat pudor, eo quod victores Annibalis et Antiochi omniumque gentium, Judaicis praeliis immorabantur. Tanta erat Romanae virtutis constantia, ut non cito vincere pars victi aestimaretur: sed adversus naturam magis erant illis, quam in hostem certamina. Nam civitas praeruptis undique prope erat interclusa rupibus, non vallo et fossa, ut aliae urbes, sed profundis erat circumvallata praecipitiis, quae nec visus hominum comprehenderet, nec usus investigaret, et horror sollicitius intuentem magis magisque involveret: tantum ab aquilone in montis defectu unus ad urbem accessus, arduo tamen ascensu patebat. Quem Josephus muro interclusit,", + "candidate_score": 0.658409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_363", + "psc_text": "animi bonorum, et erecti latronum sumpsere fiduciam; atque a fuga ad insequendum regressi, invadunt posteriora agminis, multosque illic confuse ruentes equitum et peditum obtruncavere. Et jam inclinaverat dies: unde metuens Cestius noctis propinquitatem et tenebrarum caliginem, quibus amplius fiderent gnari locorum, quo incertos regionis undique urgerent, vallum ante urbem constituit, sequentique die cum hostem relinqueret, in sese armavit, ut discessionis ejus causam metum arbitrarentur. Circumfusi itaque latrones a lateribus, a tergo, postremos caedere; incedentem jaculis exercitum infestare, in confertos missa telorum vis haud facile frustrari. Si quis referire audebat, patere vulneri; si quis convertere sese ad infestantem, a suis relinqui, ab hoste claudi. Munitior enim semper est, qui sequitur, quam qui praecedit: quia hic pectus tegit, ille hosti terga sua detegit. Vehementer igitur Romani urgebantur, tamquam obsessi qui obsessum venerant: nec jam sustinere, aut perpeti poterant, armorum pondere ipsi graves, hostibus velocioribus, quos neque consequi facile erat, et metus summus,", + "candidate_score": 0.658378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_797", + "psc_text": "turma equitum, Pedanius nomine, concito equo, dextram extendit, et se paululum inclinans, unum de Judaeis fugientem suspendit, captivum Caesari ferens, gloriosaeque victor rapinae, velut lepusculum aquila, aut accipiter fulicam ante pedes Caesaris viventem dejecit. Quo delectatus admodum Titus, laudatum eum et honoratum dimisit. CAPUT XXXVII. Jam circumfusae templi ardebant porticus: ubique luctus, ubique mors: foris bellum, intus supra bellum et incendium. Nec frangebantur animis Judaei: putabant vindictae perire, quidquid sine fraude gererent vel insolentia. Quando aliter jam nequibant, provocabant Romanos ad excidii celeritatem. Jonathes quidam exiguus corpore, despectu dignior, juxta Joannis sepulcrum lacessebat Romanos, ut secum qui vellet, manu decerneret. Aliis despicientibus pusillitatem hominis, aliis fastidientibus cum eo decertare, quem continuo captivum habituri forent, aliis considerantibus periculoso certamine rem geri cum viris, qui in extremis salutis non aliqua fortitudine, sed sola temeritate vindictam quaererent: nihilque laudis futurum, si vinceretur excidio finitimus: et plurimum dedecoris, si quis lapsu aliquo communem victoriam", + "candidate_score": 0.658264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_713", + "psc_text": "galea tinnitu, clypeus fragore saxorum. Ac ni metuentes duci irrupissent Macedones, victor innumerabilium gentium intra urbem exiguam fuerat oppressus. Fuit igitur alacritatis, quod murum insilivit, hostem dejecit, in urbem solus triumphali saltu sese proripuit, impetu suo fugavit populos: fuit-tamen etiam eventus qui maxime duci, necessarius est, quod tantis ingruentibus populis, tot sagittarum jaculis, tot ruentibus spiculis, nullus fuit lethali vulneri locus. Periculum itaque virtus attulerat, mortem quoque alacritas invexerat, si eventus bellantem deseruisset. Ingressi sunt Macedones prorupta porta; sic temeritas victoriam invenit, et eventus periculum in gloriam vertit. Noster quoque David cum pugnaret adversum gigantes, invectus in hostem a tergo percussorem habebat; sed librantem ictus suos comes regis Abisai praevenit. Verum Alexandrum eventus servavit, prophetam gratia. CAPUT XX. Cedente itaque Antiochi regis Comageni filio, et cognoscente non quod formidinis, sed cautionis esset Romani exercitus perpensa moderatio, ut aggeribus et vineis, arietibus quoque et caeteris machinamentis murum adorirentur, exstruebantur aggeres per", + "candidate_score": 0.657668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_632", + "psc_text": "ferro iter aperiendum: jam enim alii reflexis equis discesserant, dum et ipsi imperatoris filium secuturum sperarent, convertit equum hortatusque clamore caeteros ut sequerentur, supra hostem irruit: impossibile hoc videretur, quomodo potuit evadere, nisi notum esset, in bello plurimum audaciam posse, quae vel sola sibi murus est: deinde quia aliis pone sequentibus, vile vulgus sibi magis in periculo consulendum putabat, quam hostem persequendum: at si qui manum extenderat, ut equum teneret, feriebatur. Denique duo tantum ex Titi sociis interfecti: cum reliquis imperatoris filius ad suos revertit. Neque sane dubitandum videtur, quod intecto capite, nudus caetera: utpote qui in excursu processerat, non ad bellum paratus, nec galeam nec loricam induerat, eo nihil exceperit vulneris, cum maxime in ipsum tela jacerentur, quod ad excidium urbis illius vir tantus reservaretur. Est, est profecto cor regis in manu Dei (Prov. XXI, 1) . Itaque ne cresceret audacia Judaeis eventu fraudis et doli, profectus ad urbem", + "candidate_score": 0.656232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_773", + "psc_text": "judaei spiculis, saxis, sagittis: et quod cujusque manus invenerat telum, in Sabinum dejiciebatur. At ille interritus, cursu concito insiliit in fragmentorum aggerem, et in summo locatus, hostem avertit, dum proximus quisque formidat periculum. Sed dum se librat in murum attollens, et securus victoriae in hostem intendit, lapsus in faciem, cum maximo sonitu ruit. Quo revocati Judaei, coeperunt jacentem missilibus urgere. Ille genu nixus, et se protegens scuto quam diu potuit, a vulnere defendit, nec immunem reliquit, quem proximum reperit. Ad postremum tamen consertus vulneribus, spiritum prius quam bellum deposuit, nec dejectus gradu, nec muro excussus est, nisi mortuus: tribus quoque aliis necatis, octo semineces, licet a caeteris tamen exitio subtracti. CAPUT XXIX. Nec tantum non terrori reliquis mors Sabini, sed incentivo fuit. Nam Romani viri qui praetenderant vigiliarum munia, compensare cupientes operis effectu, quod Sabini studio praeventi forent, viginti numero ineunt consilium magnum et memorabile: ut advocato quinti ordinis signifero,", + "candidate_score": 0.654896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.654302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_629", + "psc_text": "aliud nisi sacrilegium fuit, cum impias manus extenderent in auctorem salutis, cum lapidarent, cum verberarent, cum corriperent, cum occiderent? Tunc vere sancta eorum absumpsit ignis divinus: nam et exusta a Babyloniis, reparata postea: destructa a Pompeio, reformata iterum: sed penitus exusta, ubi Jesus venit, et Spiritus divini calore soluta evanuerunt. Oportuit uberiore quadam deploratione praeire nos funus quoddam paternae solemnitatis, et velut exsequias quasdam prosequi, ac solvere juxta majorum instituta: sed veniamus ad exordium obsidionis Hierusalem. CAPUT III. Reverterat in Judaeam Titus, et paucis diebus interpositis, ut replerentur ordines militarium numerorum de quibus lecta manus missa fuerat in Italiam, bellum adolebat festinans comitari patrem, ne in pericula solum dimitteret, adversus Vitelliana arma conflicturum. Movit itaque iter magno decore exercitus: solitudo ubique, et parato agmine suspectans insidias, quia virtute se superiorem videbat. Venit per Samariae loca, suscepit eum Gosna, quae ad Romanos jamdudum concesserat: ventum in Aulanam, unde aberat Hierosolyma stadiis", + "candidate_score": 0.654176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.653852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_713", + "psc_text": "galea tinnitu, clypeus fragore saxorum. Ac ni metuentes duci irrupissent Macedones, victor innumerabilium gentium intra urbem exiguam fuerat oppressus. Fuit igitur alacritatis, quod murum insilivit, hostem dejecit, in urbem solus triumphali saltu sese proripuit, impetu suo fugavit populos: fuit-tamen etiam eventus qui maxime duci, necessarius est, quod tantis ingruentibus populis, tot sagittarum jaculis, tot ruentibus spiculis, nullus fuit lethali vulneri locus. Periculum itaque virtus attulerat, mortem quoque alacritas invexerat, si eventus bellantem deseruisset. Ingressi sunt Macedones prorupta porta; sic temeritas victoriam invenit, et eventus periculum in gloriam vertit. Noster quoque David cum pugnaret adversum gigantes, invectus in hostem a tergo percussorem habebat; sed librantem ictus suos comes regis Abisai praevenit. Verum Alexandrum eventus servavit, prophetam gratia. CAPUT XX. Cedente itaque Antiochi regis Comageni filio, et cognoscente non quod formidinis, sed cautionis esset Romani exercitus perpensa moderatio, ut aggeribus et vineis, arietibus quoque et caeteris machinamentis murum adorirentur, exstruebantur aggeres per", + "candidate_score": 0.652783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_95", + "psc_text": "ad Barzafarmanem, quasi pacis exsecutorem et cum Hyrcano profectus occurrit satrapae, astute satis velanti insidias specie benignitatis. Denique profecturis munera dabat, et quemadmodum circumvenirentur dispositionibus suis constituebat. Prosequebantur eos custodiae magis causa, quam socii periculorum. Deferebantur nuntii, quod mille talentis Parthus redemptus foret ad exitium memoratorum. Ofellius quoque fugam suadebat, quod a Saramalla Syrorum dirissimo factionem eis paratam cognoverat. Sed nec sic quidem adductus est Phaselus, relicto Hyrcano, sibi consulere; verum adorsus est satrapam gravioribus contumeliis, quod pretio fidem proderet, plurisque pecuniam quam aequitatem duceret; amplius pro salute sese daret, quam Antigonus pro regno annumeraret. Sed Persa fidem quam prodiderat, perjurio conciliare sibi nixus et suspicionem omnem depellere, haud multo post dolum patravit. Nam eo profecto ad Pacorum, quibus id negotii dederant, Phaselum et Hyrcanum corripiunt exsecrationibus, quando aliud jam facere nequibant, ultum iri cupientes barbarorum perjuria et perfidiam proditionis. Nec minus Nini minister missus in Judaeam dolis praetenderat, ut", + "candidate_score": 0.652237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_24", + "psc_text": "tantae potentiae metu premebantur. Nec silentio tegebatur animorum discordia, aut verbis tantummodo exercebatur, praelio non uno, sed plurimis decertatum. Quibus exstincta fere quinquaginta Judaeorum millia quos Alexander interemit, suis, quam hostibus perniciosior, et majore victor detrimento, quoniam regni sui vires vincendo attriverat. Unde ne ipse quidem jam suis victoriis delectabatur, aversusque a praelio, arte tractabat sibi subditos, ut jam non armis premeret, sed verbis urgeret, ac solis sermonibus offensionum genera dissolveret. Nihil proficiebat ad colligendam sibi gratiam, quoniam fictis facinora praeponderabant, atque ipsa repentina conversio ad poenitentiam morumque inaequalitas saeva passim suspecta habebatur. CAPUT X. Denique cum simulata ejus placiditate se circumveniri arbitrarentur, Demetrium regem sibi auxilio futurum adversus Alexandrum in bellum excitaverunt. Pugna in manibus, nec comperendinata, quamvis uni adversum duos exercitus numero inferiore certandum foret. Mille enim comitatus equitibus, et sex millibus peditum, quos mercede sibi associaverat, decem millia quoque Judaeorum sibi conspirantium in bellum accersens juxta urbem", + "candidate_score": 0.651787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25_27", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_570", + "psc_text": "Hierosolymitana civitas circumfusa bello undique ardebat. Nec feriati erant Hierosolymitani a suorum sensu periculorum, quibus omnes interclusi erant exitus, ne quis fuga periculo eximeretur. Intus malum intestinum, foris clausa omnia, neque manendi voluntas, neque fugiendi erat copia. Et si qui a Romanis veniam transfugio speraverant, a suis egredi prohibebantur. CAPUT XX. Regressus erat Vespasianus in urbem Caesaream, ut inde collectis omnibus viribus adoriretur Hierosolymitanae urbis obsidionem. Nuntiusque advenit caesum Neronem tertio decimo exacto imperii sui anno, cum jam de anno sequenti octavum diem degeret. Dignus ea poena, qui non solum fidem sacrilegio, pietatem parricidio, pudicitiam incesto violaverat, sed ipsam quoque potestatem Romani imperii, cujus vel officia vel negotia improbissimis libertorum commiserat. Cum enim ipse nulli fidem servaret, omnes suspectos habebat: et ideo nequissimis Nymphidio, et Gemellino praecipue credendum putavit, quos vilis conditio obnoxios fecerat. Sed et ipsi exemplum crudelitatis ejus aliquando exhorruere. Et quia charissimos sibi quosque interemerat, cavendum in", + "candidate_score": 0.651364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_100", + "psc_text": "mutavit, et jam appropinquantem Arabiae finibus Herodem vetuit intrare: composito quod sibi Parthorum nuntiis insinuatum foret, ne profugum suum in regnum Arabiae recipiendum putaret, bellique gravissimi causam sibi gigneret. Quibus offensus Herodes, continuo retulit, quae justae commotionis dolor prompserat, atque inde in Aegyptum convertit. Mox tamen Bocchum poenituit violatae gratiae, missisque per quos revocaretur Herodes, praevertit. Cui ingresso regiones quas Rhinocorii inhabitabant, et de fratris interitu, et de Hyrcani captivitate qui sub vinculis in Parthienem deductus est, veris insidiis manifestatum, tantumque moeroris assumptum, quantum depositum sollicitudinum, ut pro bello fugam pararet. Denique Alexandriam summo studio contendit, atque ibi cum honore a Cleopatra susceptus, quod tanti nominis virum ducem militiae suis expetendum partibus arbitraretur. Unde posthabitis reginae petitionibus, Romam navigavit, minores procellas hiemis ratus perturbationesque Italiae compertas, quam quos in Cleopatrae mobilitate graviores omnibus naufragiis fluctus perhorrescebat: denique inexspectatis ventorum flatibus profectus, circa Pamphiliam periculum incidit, sed evasit tamen; et mutato", + "candidate_score": 0.650973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20_22", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus . Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_658", + "psc_text": "formidine: Romanos Titus pudore sui quam maxime conveniebat, quod morte gravius arbitrantur, non exhibere pericula sua Caesari, cum ipse toties pro exercitu periculis offerre se non dubitavisset. Armabat eos vincendi consuetudo, et cedendi ignorantia: praecipueque praesens uniuscujusque virtutis arbiter Titus, a quo non remuneratio fortitudinis exspectabatur, sed supra omnia, fructus amplissimi erat praemii, illo spectante quidquam strenue gessisse, quod ei non displiceret. Eo incentivo Longinus equestris militiae vir excitus, adversas pro muris videns Judaeorum catervas, tamquam indignatus quod Romanos bello lacesserent, et ex aequo prodire auderent, desiluit equo, atque in medios se injecit hostes. Et unum more ipso parantem occurrere, telo percussit, simulque ejus vocem et animam rapit. Alteri ereptum de corpore prostrato telum infigit, et ad suos victor sese recepit. De praeeminentibus loquimur: caeterum multi imitatores utraque ex parte, sed diverso genere: Judaeis desperatio audaciam dabat, Romanis gloriae cupiditas virtutem addebat. Par tamen imparibus animis mortis contemptus: Judaeis solatium", + "candidate_score": 0.650404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_23", + "psc_text": "seditio praevaluerat. Sed adventitia manu, aegre licet, compressa est tamen, octo millibus ferme Hebraeorum interemptis; inde in Arabiam iter direxit, ac nonnullae ejus urbes subactae: tributa quoque Moabitis et Galaaditis jure victoriae ascripta. Unde regressus in Amathunta, Theodoro tantis ejus successibus stupefacto, vacuum defensoribus castellum inveniens, sine mora expugnavit. Non usquequaque tamen otiosus Obedias rex Arabum fuit, nec inulta diu regni sui passus dispendia. Nam insidiis opportune locatis omnem excercitum ejus delevit, conclusum vallis, profundo et multo camelorum agmine attritum. Evasit tamen Alexander, et fugiens de praelio, Hierosolymitanae urbis receptacula petit, invisus suis quoniam recruduerant odia aerumnae ejus occasione, quia tantae potentiae metu premebantur. Nec silentio tegebatur animorum discordia, aut verbis tantummodo exercebatur, praelio non uno, sed plurimis decertatum. Quibus exstincta fere quinquaginta Judaeorum millia quos Alexander interemit, suis, quam hostibus perniciosior, et majore victor detrimento, quoniam regni sui vires vincendo attriverat. Unde ne ipse quidem jam suis victoriis delectabatur,", + "candidate_score": 0.64988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22_24", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_192", + "psc_text": "electi quoque eunuchi regali conferuntur magnificentia, et concubina (cui Panichis nomen erat) dono datur, atque accipitur. Similiter et propinqui monitu regis, clarissimis donis Archelaum munerabantur, nec quisquam familiarium ejus exsors muneris fuit: quibus omnibus Herodes pro uniuscujusque meritis plurima impartiebat. Prosecutus est etiam cum potentibus suis usque ad urbem Syriae splendidissimam, Antiochiam nomine, in regnum suum regredientem. Evaserat Alexander, nisi se immersisset in Judaeam vir Archelai artibus longe exercitatior, Lacon genere, Eurycles nomine, nimie cupidus opum, earumque pro negotio contemptor, ubi majora potiundi spes refulgebat. Denique non contentus Laconicis facultatibus, in effusiones regias animum intenderat, venandique artifex Herodem antiquis opimis adorsus muneribus, remunerationi amplissimae locum paravit; longeque uberiora quam obtulerat, adeptus, tamen non satiabatur, nisi cruentis atque impiis factionibus gratiam sibi regis emercaretur. Itaque more quodam usuque Graecis familiari regem adulando, praedicandisque omnibus ejus, non solum quae laudis aliena, sed etiam involuta vitiis forent, in intimam ejus amicitiam brevi pervenit,", + "candidate_score": 0.649827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_633", + "psc_text": "ad bellum paratus, nec galeam nec loricam induerat, eo nihil exceperit vulneris, cum maxime in ipsum tela jacerentur, quod ad excidium urbis illius vir tantus reservaretur. Est, est profecto cor regis in manu Dei (Prov. XXI, 1) . Itaque ne cresceret audacia Judaeis eventu fraudis et doli, profectus ad urbem cum exercitu, post noctem redit; et de specula quadam unde civitas prospectaretur et templi magnitudo amplissima, demonstrat suis, cum qua urbe sibi bellum foret; impigros et cautiores esse oportere: quod innumerabilis sibi populus expugnandus foret, et fraudi paratus. Ordinat qui muris ordines appropinquarent: quos adhuc fessos nocturno itinere cognoverat, quasi succenturiatos eminus locat. Paulatim proceditur. Ubi ventum ad montem Oliveti, vallis sub ipso media inter eum atque urbem interjacebat, cui nomen Cedron: ubi constitutum exercitum de muris aspicientes (nam sex stadiis aberat) seditionis ad tempus studia deposuere, et externis hostibus advenientibus, domestico foedere sequestrata civilium bellorum certamina. Plerumque enim etiam", + "candidate_score": 0.64958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_799", + "psc_text": "fususque in terram, incussit sociis verecundiam: insultationis quoque caussam Jonathae simul et mortis reliquit. Namque is successu laetus certaminis, et pompam attollens triumphi, dum tripudiat atque exsultat, concussoque clypeo simul et gladio proludit, excitavit in sua vulnera centurionem Priscum, qui superba et tumida jactantem non tulit, atque incautum victoria penetravit ictu sagittae. Quo stratus Jonathes, docuit in praelio neminem irrationabiliter insultare oportere: ubi victoris et victi conditio incerta, donec bellum claudatur. CAPUT XXXVIII. At in urbe interiore, cum hostem intra muros cernerent altissimis eminentem aggeribus, universisque imminentem moenibus, tanquam vulnus in corpore, ita periculum introrsum pergere reformidarent, intercidunt porticum septentrionalem ex ea parte qua adhaerebat Antoniae, ne per ipsam hostis in templi superiora ascenderet, vel in inferioribus sitos superior urgeret: et proxima quaeque demetunt, ne populantibus incendiis templo finitima, etiam templum ipsum ignis depasceretur, atque intercisa igni exurunt: ita quod ab hoste metuebant, priores coeperunt. Salomonis quoque porticum ad fraudem", + "candidate_score": 0.649434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_540", + "psc_text": "alios, perterritos alios, totis caedebant viis. Nihil proderant preces, nihil lacrymae, nil insignia honoris, nullorum meritorum gratia, omnes passim jugulabantur. Denique videntes bestialem in persequentibus immanitatem, quod nulli parceretur, ipsi sese illaquebant miserabiliore (ut mihi videtur) exitu, quam si ab hoste perimerentur: quia voluntaria mors immanitati ascribitur, informis laquei nodus etiam probro datur. Sed quis consilio locus, ubi tantus erat metus suppliciorum, cum metueret unusquisque non mortem, sed cruciatus ante mortem, quibus mors remedio foret? Redundabat undique sanguis, et maxime circa templum: quia ibi congregati erant, qui clausos custodiebant. Reperta itaque illo die caesorum octo millia quingenti viri. Inde conversi ad urbem, sicut gregem quemdam pecorum, ita homines, quoscumque obvios habuere, interimebant. Erat miserabile spectaculum, intra urbem omnibus ante reverendam, bellum geri, perniciem injustam pauperibus ac debilibus inferri. Sane juvenes ac validiores in carcerem retrudebantur, quos factioni idoneos arbitrabantur; sed magna virtute plerique omnia supplicia malebant subire, quam ut perditis", + "candidate_score": 0.649372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_685", + "psc_text": "Sequenti die, et ubertatem frumenti, et utilitatem videbis (IV Reg. VII, 1). Non credenti nuntio, dixit: ipsum quidem, quia non crederet non visurum, promissorum tamen fidem non defuturam: subitoque per noctem in castris Syriae hinnitus equorum, curruum fragor, quadrigarum currentium fremitus, armorum sonitus auditu metum incussere victoribus, quod in auxilium Hebraeis multae ac validae gentes commeavissent, ac sese imminenti, ut arbitrabantur, periculo fuga eximere properaverunt. Nox consilium maturavit, terrorem auxit. Fugientibus itaque Assyriis, omnes quas invaserant copiae, in castris die sequenti repertae. Abundantia utilitatem creavit, utilitas fidem implevit: mors incredulo ipsi quidem fructum eripuit, publicum tamen remedium non impedivit. Liquet igitur plurimos patrum duces, cum minime praeliarentur, victoriam adeptos: alios quoque bello superiores fuisse; quibus consulentibus, bellandi jus oraculo permissum foret. Denique victus Amalech; sed cum Moses manus elevaret: vicit Jesus Nave, cum solem statueret: vicit et Gedeon, cum in aqua dimicaturos probasset: Samson etiam, cum adhuc intaminatum crinem servaret:", + "candidate_score": 0.648177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_471", + "psc_text": "proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis enim, quae gesta a Romanis fuerant in Judaea; et maxime, quia Josephum interfectum compererant, primo, quia de locis ad eos index nullus advenerat, non credebant: deinde ducem tantum non temere in manus hostium incidisse arbitrabantur. Et revera nullus nuntius tantae cladis superfuerat, et hoc ipsum supremi excidii fama, quia nullus index supererat, astruebat periisse omnia, nihilque resedisse vel ad indicium rerum gestarum. Manebat opinio quovis major relatu, quod ipsa incertos dum tenent silentia, credebantur omnia quae timebantur; tantumque aberat, quo verius aliquid nuntiaretur, ut etiam quae gesta non fuerant, adjicerentur. Nam Josephum quoque interfectum fama asseverabat, idque dolori maximo fuit", + "candidate_score": 0.646999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_392", + "psc_text": "sese muniret, castrisque ponendis praeveniret hostem, obtemperaret praeceptis, furto ac rapinis abstinere assuesceret, lucrum proprium putaret, si nihil dispendii ruralibus cultoribus irrogaretur. Quid enim distet ab hostibus, si ipse hostili modo auferat? nisi quod gravius est, sua quam aliena incessere, et socios, quam adversarios spoliare. Plurimum valere in bello bonam conscientiam, eo quod amplius de divino auxilio praesumeret, qui se nulli affinem crimini recognosceret. Sed his rebus citius sibi apud improbos expertus est nocuisse invidiam, quam apud bonos profuisse gratiam. Nam cum ad sexaginta millia peditum, paucissimos equitum congregavisset: eos vero qui bella mercede tractarent ad quatuor millia viros, sexcentos quoque electos custodes sui corporis, tanta a Judaeis pertulit ut plus ante bellum a suis, quam in ipso bello a Romanis pericula perhorresceret. Omitto quid seditionis excitatum: quia latrocinio erepta reddere his qui amiserant, suspectabatur: ac maxime Agrippae et Berenicae, quibus redhibenda juste forent, ne regem facerent infestiorem. Et tamen", + "candidate_score": 0.644069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_471", + "psc_text": "proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis enim, quae gesta a Romanis fuerant in Judaea; et maxime, quia Josephum interfectum compererant, primo, quia de locis ad eos index nullus advenerat, non credebant: deinde ducem tantum non temere in manus hostium incidisse arbitrabantur. Et revera nullus nuntius tantae cladis superfuerat, et hoc ipsum supremi excidii fama, quia nullus index supererat, astruebat periisse omnia, nihilque resedisse vel ad indicium rerum gestarum. Manebat opinio quovis major relatu, quod ipsa incertos dum tenent silentia, credebantur omnia quae timebantur; tantumque aberat, quo verius aliquid nuntiaretur, ut etiam quae gesta non fuerant, adjicerentur. Nam Josephum quoque interfectum fama asseverabat, idque dolori maximo fuit", + "candidate_score": 0.643219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_23", + "psc_text": "seditio praevaluerat. Sed adventitia manu, aegre licet, compressa est tamen, octo millibus ferme Hebraeorum interemptis; inde in Arabiam iter direxit, ac nonnullae ejus urbes subactae: tributa quoque Moabitis et Galaaditis jure victoriae ascripta. Unde regressus in Amathunta, Theodoro tantis ejus successibus stupefacto, vacuum defensoribus castellum inveniens, sine mora expugnavit. Non usquequaque tamen otiosus Obedias rex Arabum fuit, nec inulta diu regni sui passus dispendia. Nam insidiis opportune locatis omnem excercitum ejus delevit, conclusum vallis, profundo et multo camelorum agmine attritum. Evasit tamen Alexander, et fugiens de praelio, Hierosolymitanae urbis receptacula petit, invisus suis quoniam recruduerant odia aerumnae ejus occasione, quia tantae potentiae metu premebantur. Nec silentio tegebatur animorum discordia, aut verbis tantummodo exercebatur, praelio non uno, sed plurimis decertatum. Quibus exstincta fere quinquaginta Judaeorum millia quos Alexander interemit, suis, quam hostibus perniciosior, et majore victor detrimento, quoniam regni sui vires vincendo attriverat. Unde ne ipse quidem jam suis victoriis delectabatur,", + "candidate_score": 0.643064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_4", + "psc_text": "ne simili arte ipsi quoque deciperentur sicut jam plerique eorum dum sabbato bellum suscipere detrectant, irruentibus in sese hostibus multi occubuere. Potentiam prosperi actus dederunt, et perseverandi in viro usque ad extremum vitae studium defensionis et pietatis vigor. Sed cum sibi supremum diem adesse intelligeret, vocatis civibus atque assistentibus liberis hortatus est, ut tuerentur patriam, templique religionem: ducemque his Judam Machabaeum curae atque sollicitudinis suae successorem reliquit. Qui bello strenuus, consilio bonus, ac prae caeteris fide promptus, quam frequenter innumeras hostium copias parva manu fuderit, prosequi, non est praesentis negotii. Quod tamen brevi colligere datur. Saepe prosperis usus successibus, excitavit in se magnam hostium multitudinem: qua circumfusus undique dum cedere pudori existimabat, refugientibus sociis in praelium ruit. Caesisque quos adversus ierat, a latere circumventus, sed tamen ultus propriam mortem, occiditur. Huic successit Jonathas, non minus virtutis similitudine par, quam naturae germanitate. Qui post multa in bellicis rebus opera, in rebus", + "candidate_score": 0.642883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20_22", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus . Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_739", + "psc_text": "metuit, et se in exsilium et urbem in excidium deduxit. Hic itaque infelix patriae, nec sibi felix, qui et liberos suos et oculos amisit: ille autem prudentior, qui captivitatem civium sua redemit captivitate. Denique id exitus docuit: iste in regno senior, ille junior in servitio defecit, quamvis ei postea thronum regium Babylonius rex juxta se constituerit, et consilii detulerit praerogativam, miserae calamitatis solatio. Denique tolerabilior jam mea sors est, post liberorum necem mori, quam vivere: ut scias, quam crudelis sit, qui filios ante ora patris jugulet. Cujus etiam regalia munera deteriora sunt, quam pietatis vulnera. Aut enim tam impia inferre primo non debuit, aut tam honorata postea substituere, quasi quaevis dignitas redemi possit filiorum amissione, aut compensari caedes sobolis quovis usu honoris: nulla profecto, nulla dignitas tantum dolorem allevat. Nullus honor curat hoc vulnus, nisi sola mors, quae sensum adimat, recordationem auferat. Festina ergo, percussor: remorare tamen, dum liberos video,", + "candidate_score": 0.642584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_605", + "psc_text": "triginta millia et ducenti viri, qui aderant de exercitu Vitellii. Primusque (id enim Antonio cognomentum erat) quatuor millia quingentos de Mysiacis militibus amisit: quoniam desperatione salutis ulcisci se volentes Vitelliani, ubi circumventos se videre, haud incruentam et ipsis Antonianis victoriam cessere. Solutus vinculis Cecinna, dirigitur ad Vespasianum ab Antonio; ibique non solum salutis securitate; sed etiam praemiorum solutione consolatus est maculam proditionis. CAPUT XXXI. Cujus victoriae nuntio elatus Sabinus, volens et ipse commendationem sibi apud imperatorem parare, si praeveniret advenientem Antonium Vitellii vel exitio, vel expulsione: aut si resisteret Vitellius, superveniret Antonius, qui jam jamque affuturus audiebatur, congregat sibi militarem manum ex his ordinibus qui Romae positi curabant munia vigiliarum, occupat nocte et Capitolium: plurimi ad eum nobilium per diem confluxere, inter quos etiam Domitianus Vespasiani germano editus, qui metuens, ne in se quasi in Vespasiani nepotem, Vitelliana ultio derivaretur; inter duos positus Vitellios, propiorem adoritur, minus sollicitus de remotiore", + "candidate_score": 0.641708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.641697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_360", + "psc_text": "Cestius hujusmodi in urbe contentiones, quibus alii in legatos insurgerent, alii Romanos urbe suscipiendos suaderent, irrumpere conatus, usque Hierosolymam resistentes repulit: et ipse ad tertium stadium memoratae urbis cum exercitu appropinquavit, atque illic exegit triduum. Quarto die impetu facto, ingressus Bethesdam illico incendit, et Cenopolim. Qui conscendens ad superiora urbis, refugientibus in interiora seditiosis, si irrumpendum in urbem putasset, haud dubie omne bellum esset solutum. Denique plerosque Ananus Jonathae filius collocaverat, ut invitarent Romanos vocibus suis, quasi portas reseraturi. Sed dum Cestius vel revocatur a Prisco, vel plerisque centurionibus qui corrupti a Floro, bellum adolescere cupiebant, vel parum credit, Ananus cum suis muro dejicitur. Quibus ad sua refugientibus, locum eorum seditiosi occupavere: Romanique quinque diebus tentantes diversos aditus, cum impossibilem sibi cernerent irruptionem, electis validioribus quibusque et sagittariis, a septemtrionali latere templum petebant: Judaei quoque non feriabantur praeliantes fortiter, et repulsis crebro hostibus elatiores. Ad postremum tamen multitudine sagittarum vulnerati", + "candidate_score": 0.641598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25_27", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_23", + "psc_text": "seditio praevaluerat. Sed adventitia manu, aegre licet, compressa est tamen, octo millibus ferme Hebraeorum interemptis; inde in Arabiam iter direxit, ac nonnullae ejus urbes subactae: tributa quoque Moabitis et Galaaditis jure victoriae ascripta. Unde regressus in Amathunta, Theodoro tantis ejus successibus stupefacto, vacuum defensoribus castellum inveniens, sine mora expugnavit. Non usquequaque tamen otiosus Obedias rex Arabum fuit, nec inulta diu regni sui passus dispendia. Nam insidiis opportune locatis omnem excercitum ejus delevit, conclusum vallis, profundo et multo camelorum agmine attritum. Evasit tamen Alexander, et fugiens de praelio, Hierosolymitanae urbis receptacula petit, invisus suis quoniam recruduerant odia aerumnae ejus occasione, quia tantae potentiae metu premebantur. Nec silentio tegebatur animorum discordia, aut verbis tantummodo exercebatur, praelio non uno, sed plurimis decertatum. Quibus exstincta fere quinquaginta Judaeorum millia quos Alexander interemit, suis, quam hostibus perniciosior, et majore victor detrimento, quoniam regni sui vires vincendo attriverat. Unde ne ipse quidem jam suis victoriis delectabatur,", + "candidate_score": 0.641433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_100", + "psc_text": "mutavit, et jam appropinquantem Arabiae finibus Herodem vetuit intrare: composito quod sibi Parthorum nuntiis insinuatum foret, ne profugum suum in regnum Arabiae recipiendum putaret, bellique gravissimi causam sibi gigneret. Quibus offensus Herodes, continuo retulit, quae justae commotionis dolor prompserat, atque inde in Aegyptum convertit. Mox tamen Bocchum poenituit violatae gratiae, missisque per quos revocaretur Herodes, praevertit. Cui ingresso regiones quas Rhinocorii inhabitabant, et de fratris interitu, et de Hyrcani captivitate qui sub vinculis in Parthienem deductus est, veris insidiis manifestatum, tantumque moeroris assumptum, quantum depositum sollicitudinum, ut pro bello fugam pararet. Denique Alexandriam summo studio contendit, atque ibi cum honore a Cleopatra susceptus, quod tanti nominis virum ducem militiae suis expetendum partibus arbitraretur. Unde posthabitis reginae petitionibus, Romam navigavit, minores procellas hiemis ratus perturbationesque Italiae compertas, quam quos in Cleopatrae mobilitate graviores omnibus naufragiis fluctus perhorrescebat: denique inexspectatis ventorum flatibus profectus, circa Pamphiliam periculum incidit, sed evasit tamen; et mutato", + "candidate_score": 0.641198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_654", + "psc_text": "pugnans sternit duodecim adversi agminis propugnatores. Ita vis multitudinis reliquae exitium declinans in urbem revertit, et ab incendio Romana opera defensa. Cecidit eo praelio Joannes ductor Idumaeorum: dum ante muros, cognito sibi Romano militi sermonem conserit, ictus terga sagittae vulnere, continuo labitur. Arabum ferunt peritissimum de jaculatoribus ejus obitus auctorem: gravique moerore affectos Idumaeos, quod virum et manu promptum amiserant, et bonum consilio. CAPUT XI. Sequenti nocte accidit ut tres turres quas Titus attolli jusserat supra aggerem, quo Judaeos vel ex aequo vel ex superiore spiculis figeret: subito nulla vi hostium ruerent. Quo sonitu Romanorum exercitus omnis turbatur, ea opinione quod ab hoste destructos aggeres, succisas turres arbitrarentur, quae ruentes ingentem late stragem dedissent. Ac pene admissum erat facinus miserabile ut victores incertis per noctem hostibus fuga cederent, nisi quod tenebrae ruinaque ipsa, excito pulvere prospectum adimerent, ut quo fugerent incertum haberent. Quaerebat unusquisque de proximo quid accidisset, nec cognoscere", + "candidate_score": 0.640964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_388", + "psc_text": "sed quadam misericordiae compassione, aut gloriae celebritate. Et conversus, in urbem redit; captusque a persecutoribus, cruci adjudicatus, poposcit ut inversis vestigiis cruci affigeretur, quod indignus esset, qui simili modo crucifigeretur, ut passus est Dei Filius. Quo impetrato, vel quia ita debebatur, ut Christus praedixerat, vel quia persecutor non invitus indulget poenarum incrementa; et ipse et Paulus, alter cruce, alter gladio necati sunt. CAPUT III. Sed ut ad propositum redeamus: turbatus gravi nuntio Nero, rebus in Judaea minus prospere gestis, Vespasianum expertum belli virum, omni militiae quae in Syria erat, praefecit. Ille propere, neque differendi tempus dabatur, misso Alexandriam filio Tito, ut inde militum qui praetendebant partem aliquam duceret, ipse transmisso Hellespontiaco freto pedes in Syriam contendit. Interea Judaei rebus elati secundis, principes militiae bello legunt. Distribuunt loca, quibus quisque praeesset, quae munia singuli, quos ordines, quid muneris exsequerentur: Josephum Cutione genitum, et Ananum principem sacerdotum, Hierosolymitanae urbis negotiis, et praecipue", + "candidate_score": 0.640903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_685", + "psc_text": "Sequenti die, et ubertatem frumenti, et utilitatem videbis (IV Reg. VII, 1). Non credenti nuntio, dixit: ipsum quidem, quia non crederet non visurum, promissorum tamen fidem non defuturam: subitoque per noctem in castris Syriae hinnitus equorum, curruum fragor, quadrigarum currentium fremitus, armorum sonitus auditu metum incussere victoribus, quod in auxilium Hebraeis multae ac validae gentes commeavissent, ac sese imminenti, ut arbitrabantur, periculo fuga eximere properaverunt. Nox consilium maturavit, terrorem auxit. Fugientibus itaque Assyriis, omnes quas invaserant copiae, in castris die sequenti repertae. Abundantia utilitatem creavit, utilitas fidem implevit: mors incredulo ipsi quidem fructum eripuit, publicum tamen remedium non impedivit. Liquet igitur plurimos patrum duces, cum minime praeliarentur, victoriam adeptos: alios quoque bello superiores fuisse; quibus consulentibus, bellandi jus oraculo permissum foret. Denique victus Amalech; sed cum Moses manus elevaret: vicit Jesus Nave, cum solem statueret: vicit et Gedeon, cum in aqua dimicaturos probasset: Samson etiam, cum adhuc intaminatum crinem servaret:", + "candidate_score": 0.640212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_427", + "psc_text": "quinto decimo, ductoris officio, direxit cum mille equitibus, et duobus millibus virorum militiae pedestris. Qui sine retractatione profectus, vir acer et bellandi artibus praeditus, convenientem studiis suis eventum belli reperit. Nam cum esset civitas, et natura loci septa, et gemino muro circumvallata, non contentus tegere se populus ejus munitionibus, occurrendum Romanis putavit: sed paulisper resistere ausi, intra murum exteriorem recipere sese volentes hostem pariter recepere. Nam cum ipsis festinantibus etiam Romani subintraverunt: confugientibus quoque ad murum interiorem, clausae portae, ne rursus Romani pariter irrumperent. Ita averso a se Dei auxilio, Judaei praeliabantur, quo ante vincere solebant; sed offenderant scelestis flagitiis, et ideo ab his poena debita reposcebatur, ut donarentur eorum supplicia nationibus. Denique plures prope suis inter se bellis, quam ab hostibus, obterebantur. Exemplo est Japhae populus, qui Romanis portas aperuit, et sibi clausit. Nam ut primum murum Romani irrumperent, ipsi patefecerunt: ut secundum murum Judaei non penetrarent, Judaei clauserunt.", + "candidate_score": 0.639779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_788", + "psc_text": "averterunt sceleribus suis praesulem templi, reparationis arbitrum. CAPUT XXXIII. Tali affatu Caesaris et repetita oratione, inflexa est aliquorum sententia, qui se subtrahere potuerunt, ut ad Romanos convenirent. Caeteros revocavit periculi metus, qui a latronibus intendebatur (et forte quaedam inclinatio mentium erat, ne plures eriperentur futurae eversioni): quos Caesar confugientes ad se, quia erant inter eos et viri sacerdotales cum filiis, et alii splendidioris familiae viri, suscepit bona gratia, pollicens securitatem salutis, jus possessionum suarum; atque ad urbem cui nomen Gosna, direxit: ne quid offensionis oriretur ritu dispari et cultus diversitate. Quod ab his, qui in urbe positi repugnabant (seu quia hujusmodi suspicio incesserat, sive ullus composuerat dolo, ne plures dilaberentur) in argumentum est derivatum necis, ut exstincti objicerentur. Eo comperto, revocatos Titus jussit cum Josepho propius muros obire, ut a suis agnoscerentur. Illi cum lacrymis gemituque magno, non sua deflere, sed patriae templique excidia: rogare cives, ut sequerentur Caesaris fidem,", + "candidate_score": 0.639733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_470", + "psc_text": "navigia perforarent: nonnulli, qui lapsos in mare, si forte orarent ut a navigantibus elevarentur, remis repellerent aut telo ferirent. Quod ideo non praetermisi, quo clareat ab ipsis sibi Judaeorum populis, quam ab hoste periculum majus fuisse, qui seipsos interimebant: quasi exigua essent ad eorum exitum, infesta simul omnia, coelum, hostis, mare, rupes. Quatuor itaque millia quingentaque defunctorum numerata corpora quae despuerat mare; sine bello capta urbs, et excisa a fundamentis. Sic in brevi tempore, secundo Joppen Romana manus diruit. Quod jure Vespasianus praecipiendum putavit, ne iterum illic piratica conderentur habitacula. Unde et equitatum eo loci, illinc cum peditibus paucioribus licet proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis", + "candidate_score": 0.639434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_570", + "psc_text": "Hierosolymitana civitas circumfusa bello undique ardebat. Nec feriati erant Hierosolymitani a suorum sensu periculorum, quibus omnes interclusi erant exitus, ne quis fuga periculo eximeretur. Intus malum intestinum, foris clausa omnia, neque manendi voluntas, neque fugiendi erat copia. Et si qui a Romanis veniam transfugio speraverant, a suis egredi prohibebantur. CAPUT XX. Regressus erat Vespasianus in urbem Caesaream, ut inde collectis omnibus viribus adoriretur Hierosolymitanae urbis obsidionem. Nuntiusque advenit caesum Neronem tertio decimo exacto imperii sui anno, cum jam de anno sequenti octavum diem degeret. Dignus ea poena, qui non solum fidem sacrilegio, pietatem parricidio, pudicitiam incesto violaverat, sed ipsam quoque potestatem Romani imperii, cujus vel officia vel negotia improbissimis libertorum commiserat. Cum enim ipse nulli fidem servaret, omnes suspectos habebat: et ideo nequissimis Nymphidio, et Gemellino praecipue credendum putavit, quos vilis conditio obnoxios fecerat. Sed et ipsi exemplum crudelitatis ejus aliquando exhorruere. Et quia charissimos sibi quosque interemerat, cavendum in", + "candidate_score": 0.639311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_357", + "psc_text": "Cestio, civium favore et gratia delinitus, immunem cladis urbem reliquit. Fervebat in his locis congregatio latronum, sed adveniente exercitu, in montes concesserant. Qui conferentem signa Gallum praepositum duodecimi ordinis adorsi fortiter exagitaverunt, ut ducentos ferme Romanorum occiderent. Verum ubi superiora locorum occupavere, neque peditem cominus potuerunt latrones pati, et fugientes ab equitibus facile circumventi necantur. Caesi itaque supra duo millia, pauci fugati, qui in arduis montium potuerunt latere. Et omni a latrocinio regione purgata, Gallus in Caesaream revertitur. Cestius cum omni manu Antipatridem perrexit, quibus non mediocrem Judaei coacervarunt multitudinem. Sed prius quam consererent manum, per diversa dilapsi, regionem et vicos direptioni et igni dereliquerunt. Lidda quoque vacua incolarum reperta, et incensa Gabaon quae ab Hierosolymis quinquaginta stadiis aberat, ubi Romanum exercitum accepit in conspectu posita, armavit Judaeos. Qui posthabita sabbati celebritate (quod veteri cultu et solemni observatione initiabant) tanto impetu in Romanos prosiluere, ut omnem exercitum averterent, nisi equites", + "candidate_score": 0.638923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_663", + "psc_text": "supra murum secundum, congregata manu Judaei in angustiis plurimos sauciaverunt: plerique etiam utrinque mortui. Tunc Caesar eminus sagittis figebat resistentes: inter confertos jacula nusquam eludebantur, nullus ictus sine vulnere. Sic removere sese Judaei coepere: et Titus suos recepit. Et fames jam urbem graviter incesserat. Judaei tamen pro victoribus, quia se intra secundum murum receperant, quasi expulsis Romanis gloriabantur: sed neque lapsa reparare, nec lapsura defensare poterant. Restiterunt tamen aliquantulum. Pugnatum triduo ad murum secundum. Quarto die virtutem Romanam non sustinentes, refugere intra tertium murum. Caesar ab irruptione interim temperari jubet, subverti tamen praecepit secundum murum. Et quia superaret maxima belli portio, statuit ut miles sibi conveheret alimenta, ne victores inopia urgeret, afficeret indigentia. Quatuor diebus sibi miles frumenta convexit: simulque idoneum visum est tempus quod Judaei, si sibi consulerent, converterentur. Et populus quidem malebat, sed principes seditionis reputantes quae in plebem gravibus flagitiis perpetraverunt; dum nullum veniae locum sperarent, perire", + "candidate_score": 0.638856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_606", + "psc_text": "manum ex his ordinibus qui Romae positi curabant munia vigiliarum, occupat nocte et Capitolium: plurimi ad eum nobilium per diem confluxere, inter quos etiam Domitianus Vespasiani germano editus, qui metuens, ne in se quasi in Vespasiani nepotem, Vitelliana ultio derivaretur; inter duos positus Vitellios, propiorem adoritur, minus sollicitus de remotiore (plus enim propiora terrent pericula). Indignatusque immittit Germanos in Capitolium, qui praeferoces immanitate gentis, simul numero validiores, circumvenerunt rebellatricem Sabini catervam: interfecti prope omnes. Domitianus tamen cum plerisque nobilium, dum Germani ad superiora Capitolii nituntur, et a Sabino ejusque sociis loci pelluntur, suffragio fugiendi locum reperit, aut forte, quia et ipse malo publico reservabatur tyrannus futurus: Sabinum Vitellius excruciatum necat, diripiuntur omnia munera oblata Capitolio, templumque incenditur. CAPUT XXXII Post diem Antonius adest: e diverso occurritur, trino circa ubis moenia congressu habito: fusi caesique omnes Vitelliani: interea Vitellius epulabatur, ne amitteret moriturus prandium, et redundantioribus (ut in extremis solet) mensae", + "candidate_score": 0.638843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_794", + "psc_text": "tenebris non cognoscerentur, et plerumque transfigerentur a sociis, dum hostes putantur. Quis enim nocte discerneret, socio an hosti occurreret? cum interrogare serum esset, cavere utile, consultum praevenire: et tolerabilior culpae exitus, errare in alieno vulnere, quam proprium eligere periculum, ubi hostis timetur. Ancipiti itaque per noctem periculo laborabant Judaei, vel quod inferret hostis, vel in quo socius erraret. Nec minore per diem Romanus vehementior aderat, quem totius spectator certaminis Titus vel tacitus urgebat. In horam quintam pugnatum est acriter: Judaeis quoque strenue rebellantibus, ut neutra pars loco cederet. CAPUT XXXVI. Dum haec inter se praelia gerunt, septem dierum spatia depositis omnibus usque ad fundamenta terrae, quae castro cui Antoniae nomen, Herodes immuniverat, latior facta est via quae ad templum ducebat: ut non solum percursandi militibus esset facultas, sed etiam in munimentis constituendis et coacervandis aggeribus, quantum esset necessarium locorum, pateret, quo pulsarentur etiam templi fastigiorum summa: per quae Romanis intentius", + "candidate_score": 0.638756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_798", + "psc_text": "Aliis despicientibus pusillitatem hominis, aliis fastidientibus cum eo decertare, quem continuo captivum habituri forent, aliis considerantibus periculoso certamine rem geri cum viris, qui in extremis salutis non aliqua fortitudine, sed sola temeritate vindictam quaererent: nihilque laudis futurum, si vinceretur excidio finitimus: et plurimum dedecoris, si quis lapsu aliquo communem victoriam turparet. Jactabat se insolentissimus, et metum objiciebat victoribus: convicia ferens, quod non suis viribus, sed alienis auxiliis Romani inniterentur; nec Judaeos bello hostium, sed domesticis afflictos seditionibus. Erat in numero militum Romanorum Pudens nomine, qui praestrictus inanibus contumeliis, dum inconsulte pudori consulit, salutem neglexit, atque ipsa indignatione incautior, vulneri patuit, fususque in terram, incussit sociis verecundiam: insultationis quoque caussam Jonathae simul et mortis reliquit. Namque is successu laetus certaminis, et pompam attollens triumphi, dum tripudiat atque exsultat, concussoque clypeo simul et gladio proludit, excitavit in sua vulnera centurionem Priscum, qui superba et tumida jactantem non tulit, atque incautum victoria penetravit", + "candidate_score": 0.63868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_485", + "psc_text": "ignaviae. Condemnet certe victores pater, reatum hujusmodi non reformido: malo reus esse triumphante republica, quam laesa innoxius. Utinam Manlii Torquati filium, vel in solo mihi liceat imitari periculo; quem securi pater jussit feriri, quod contra imperium patris exercitum in hostem produxerat. Stabat hostibus caesis adolescens, amictus adoreis triumphalibus, sub carnifice mortis securus, quoniam beatissimum putabat in victoria mori. Quid enim illustrius, quam vitam triumpho claudere, nec ad incerta rerum servari post certam victoriam? O expetendum prudentibus crimen victoriae! Utinam et nobis hoc objiciatur, quod vicerimus. Certe illo exemplo solus ego periclitabor, vos triumphabitis. Et tamen non prohibuit nos pater pugnare, sed jussit, quos ad pugnam direxit. Unde magis indignaturum arbitror, cessisse nos Judaeis, cum possemus vincere, quam pugnavisse. CAPUT XXV. Haec dicens, primus equum in hostem egit, et clamore magno secuti caeteri: toto campo extendebantur, quo etiam plures aestimabantur. Trajanus quoque cum trecentis equitibus missus a Vespasiano, jam progrediente Tito", + "candidate_score": 0.638576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_24_26", + "bdc_text": "Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_112", + "psc_text": "contumeliam, ut abscisso capite relinqueretur: pro quo Pherora frater perempti quinquaginta talenta obtulit, nec impetravit. Qua victoria rursus in Antigonum plurimorum intra Galilaeam studia conversa renovataque belli negotia. Antiochiam Herodes contenderat, illic amoeno satis loco quem Daphnen vocitant, requiescebat. Ubi accepto germani necis nuntio, paulisper ingemiscens passioni moerorem distulit, vindictam paravit. Non tulit Antigonus furentem dolore, sed intra munitiones sese recondit. Irrupit Herodes, ut persequeretur tanti facinoris auctores, et facile occurrentia avertit agmina. Erat multorum nex plurima, obstructae viae jacentium cadaveribus, ut itinera ipsa peremptorum funeribus replerentur. Peractum esset praelium, omnibus fuga versis, si Herodes Hierosolymam protinus dirigendum iter aestimavisset. Abjecerat Antigonus hastas, ultimum supplicium pertimescens. Confusi omnes metu, adeo ut cum asperitate hiemis revocatus a persequendo esset Herodes, et armis depositis, balneum esset ingressus uno comitatus servulo, occurrerunt ei tres viri districtis mucronibus: deinde plures, qui fugissent de praelio, latibula quaerentes. Hi, viso rege, turbati metu pertransire, atque ad", + "candidate_score": 0.638051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_798", + "psc_text": "Aliis despicientibus pusillitatem hominis, aliis fastidientibus cum eo decertare, quem continuo captivum habituri forent, aliis considerantibus periculoso certamine rem geri cum viris, qui in extremis salutis non aliqua fortitudine, sed sola temeritate vindictam quaererent: nihilque laudis futurum, si vinceretur excidio finitimus: et plurimum dedecoris, si quis lapsu aliquo communem victoriam turparet. Jactabat se insolentissimus, et metum objiciebat victoribus: convicia ferens, quod non suis viribus, sed alienis auxiliis Romani inniterentur; nec Judaeos bello hostium, sed domesticis afflictos seditionibus. Erat in numero militum Romanorum Pudens nomine, qui praestrictus inanibus contumeliis, dum inconsulte pudori consulit, salutem neglexit, atque ipsa indignatione incautior, vulneri patuit, fususque in terram, incussit sociis verecundiam: insultationis quoque caussam Jonathae simul et mortis reliquit. Namque is successu laetus certaminis, et pompam attollens triumphi, dum tripudiat atque exsultat, concussoque clypeo simul et gladio proludit, excitavit in sua vulnera centurionem Priscum, qui superba et tumida jactantem non tulit, atque incautum victoria penetravit", + "candidate_score": 0.637579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_662", + "psc_text": "saxum dimisit. Ille oculis vigilantibus lapidem praevidit, celerique corporis saltu lapsum evadit: alium tamen prope astantem saxi involvit immanis ruina. Hoc Caesar intuens acrius incubuit ad murorum dejectionem, praecipiens majore vi tormentorum impelli. Contra ad exurendas machinas ignes jaciebantur. Sed ubi murus solutus est, Castor cum suis quasi in ignem se dejecit, dolo praetexens animi magnitudinem in contemptu mortis, cum dolo turpi vitae effugia captaret. CAPUT XIV. Unus jam murus, hoc est tertius supererat, subversis duobus; adhuc tamen Caesar reservabat patientiam, qui adverterat jam sibi perire, quidquid perisset. Dum parcit, et provocat ad deditionem non exspectato agmine, cum paucis irruens supra murum secundum, congregata manu Judaei in angustiis plurimos sauciaverunt: plerique etiam utrinque mortui. Tunc Caesar eminus sagittis figebat resistentes: inter confertos jacula nusquam eludebantur, nullus ictus sine vulnere. Sic removere sese Judaei coepere: et Titus suos recepit. Et fames jam urbem graviter incesserat. Judaei tamen pro victoribus, quia se", + "candidate_score": 0.637432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22_24", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_112", + "psc_text": "contumeliam, ut abscisso capite relinqueretur: pro quo Pherora frater perempti quinquaginta talenta obtulit, nec impetravit. Qua victoria rursus in Antigonum plurimorum intra Galilaeam studia conversa renovataque belli negotia. Antiochiam Herodes contenderat, illic amoeno satis loco quem Daphnen vocitant, requiescebat. Ubi accepto germani necis nuntio, paulisper ingemiscens passioni moerorem distulit, vindictam paravit. Non tulit Antigonus furentem dolore, sed intra munitiones sese recondit. Irrupit Herodes, ut persequeretur tanti facinoris auctores, et facile occurrentia avertit agmina. Erat multorum nex plurima, obstructae viae jacentium cadaveribus, ut itinera ipsa peremptorum funeribus replerentur. Peractum esset praelium, omnibus fuga versis, si Herodes Hierosolymam protinus dirigendum iter aestimavisset. Abjecerat Antigonus hastas, ultimum supplicium pertimescens. Confusi omnes metu, adeo ut cum asperitate hiemis revocatus a persequendo esset Herodes, et armis depositis, balneum esset ingressus uno comitatus servulo, occurrerunt ei tres viri districtis mucronibus: deinde plures, qui fugissent de praelio, latibula quaerentes. Hi, viso rege, turbati metu pertransire, atque ad", + "candidate_score": 0.635629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_112", + "psc_text": "contumeliam, ut abscisso capite relinqueretur: pro quo Pherora frater perempti quinquaginta talenta obtulit, nec impetravit. Qua victoria rursus in Antigonum plurimorum intra Galilaeam studia conversa renovataque belli negotia. Antiochiam Herodes contenderat, illic amoeno satis loco quem Daphnen vocitant, requiescebat. Ubi accepto germani necis nuntio, paulisper ingemiscens passioni moerorem distulit, vindictam paravit. Non tulit Antigonus furentem dolore, sed intra munitiones sese recondit. Irrupit Herodes, ut persequeretur tanti facinoris auctores, et facile occurrentia avertit agmina. Erat multorum nex plurima, obstructae viae jacentium cadaveribus, ut itinera ipsa peremptorum funeribus replerentur. Peractum esset praelium, omnibus fuga versis, si Herodes Hierosolymam protinus dirigendum iter aestimavisset. Abjecerat Antigonus hastas, ultimum supplicium pertimescens. Confusi omnes metu, adeo ut cum asperitate hiemis revocatus a persequendo esset Herodes, et armis depositis, balneum esset ingressus uno comitatus servulo, occurrerunt ei tres viri districtis mucronibus: deinde plures, qui fugissent de praelio, latibula quaerentes. Hi, viso rege, turbati metu pertransire, atque ad", + "candidate_score": 0.634311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_680", + "psc_text": "dicit Scriptura: Praevaluit Deo, qui imparem se hominibus arbitrabatur (Gen. XXXII, 28). Quid aliud Moses adversum regem Aegyptiorum exercitumque et dracones ejus, nisi solam virgam levavit? O potens virga, quae coelum tenebris obduxerit, terram imbribus inundaverit, siccaverit maris fluctus! Cinxerant Hebraeos Aegyptii, orabat Moses et non dimicabat: divisum est mare, et populus intravit, sequebatur Pharao. Moses inter fluctus positus orabat: demersus est cum suis Pharao, cantabat Moses (Exod. XV, 4). Quis haec et talia considerans non admiretur, et non intelligat in oratione nobis meliora esse arma quam in virtute? Illa enim sibi divinum auxilium adhibet, haec corporis. Didicit haec arma quae non carnalia sunt, sed fortia Deo Mosis discipulus atque idem successor Jesus Nave, qui imitator et suppar magistri, Jordanis aquas convertit retrorsum: idemque cum inexpugnabiles Hiericho urbis muros videret, sacerdotes turba canere jussit, jubilare populum: quo facto repente cecidere muri atque exusta civitas est, et omnes necati sunt, nisi", + "candidate_score": 0.634095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22_24", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_95", + "psc_text": "ad Barzafarmanem, quasi pacis exsecutorem et cum Hyrcano profectus occurrit satrapae, astute satis velanti insidias specie benignitatis. Denique profecturis munera dabat, et quemadmodum circumvenirentur dispositionibus suis constituebat. Prosequebantur eos custodiae magis causa, quam socii periculorum. Deferebantur nuntii, quod mille talentis Parthus redemptus foret ad exitium memoratorum. Ofellius quoque fugam suadebat, quod a Saramalla Syrorum dirissimo factionem eis paratam cognoverat. Sed nec sic quidem adductus est Phaselus, relicto Hyrcano, sibi consulere; verum adorsus est satrapam gravioribus contumeliis, quod pretio fidem proderet, plurisque pecuniam quam aequitatem duceret; amplius pro salute sese daret, quam Antigonus pro regno annumeraret. Sed Persa fidem quam prodiderat, perjurio conciliare sibi nixus et suspicionem omnem depellere, haud multo post dolum patravit. Nam eo profecto ad Pacorum, quibus id negotii dederant, Phaselum et Hyrcanum corripiunt exsecrationibus, quando aliud jam facere nequibant, ultum iri cupientes barbarorum perjuria et perfidiam proditionis. Nec minus Nini minister missus in Judaeam dolis praetenderat, ut", + "candidate_score": 0.634007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_685", + "psc_text": "Sequenti die, et ubertatem frumenti, et utilitatem videbis (IV Reg. VII, 1). Non credenti nuntio, dixit: ipsum quidem, quia non crederet non visurum, promissorum tamen fidem non defuturam: subitoque per noctem in castris Syriae hinnitus equorum, curruum fragor, quadrigarum currentium fremitus, armorum sonitus auditu metum incussere victoribus, quod in auxilium Hebraeis multae ac validae gentes commeavissent, ac sese imminenti, ut arbitrabantur, periculo fuga eximere properaverunt. Nox consilium maturavit, terrorem auxit. Fugientibus itaque Assyriis, omnes quas invaserant copiae, in castris die sequenti repertae. Abundantia utilitatem creavit, utilitas fidem implevit: mors incredulo ipsi quidem fructum eripuit, publicum tamen remedium non impedivit. Liquet igitur plurimos patrum duces, cum minime praeliarentur, victoriam adeptos: alios quoque bello superiores fuisse; quibus consulentibus, bellandi jus oraculo permissum foret. Denique victus Amalech; sed cum Moses manus elevaret: vicit Jesus Nave, cum solem statueret: vicit et Gedeon, cum in aqua dimicaturos probasset: Samson etiam, cum adhuc intaminatum crinem servaret:", + "candidate_score": 0.632433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_654", + "psc_text": "pugnans sternit duodecim adversi agminis propugnatores. Ita vis multitudinis reliquae exitium declinans in urbem revertit, et ab incendio Romana opera defensa. Cecidit eo praelio Joannes ductor Idumaeorum: dum ante muros, cognito sibi Romano militi sermonem conserit, ictus terga sagittae vulnere, continuo labitur. Arabum ferunt peritissimum de jaculatoribus ejus obitus auctorem: gravique moerore affectos Idumaeos, quod virum et manu promptum amiserant, et bonum consilio. CAPUT XI. Sequenti nocte accidit ut tres turres quas Titus attolli jusserat supra aggerem, quo Judaeos vel ex aequo vel ex superiore spiculis figeret: subito nulla vi hostium ruerent. Quo sonitu Romanorum exercitus omnis turbatur, ea opinione quod ab hoste destructos aggeres, succisas turres arbitrarentur, quae ruentes ingentem late stragem dedissent. Ac pene admissum erat facinus miserabile ut victores incertis per noctem hostibus fuga cederent, nisi quod tenebrae ruinaque ipsa, excito pulvere prospectum adimerent, ut quo fugerent incertum haberent. Quaerebat unusquisque de proximo quid accidisset, nec cognoscere", + "candidate_score": 0.632428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_21_23", + "bdc_text": "Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus . Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_857", + "psc_text": "regionem percursavere: ut primo perturbarent omnia majorisque multitudinis speciem darent, adversus quam nullus fugae locus vacaret: deinde circumventis omnibus, quantam vellent, strage edita, praedam abducerent. Erat enim regio populo frequens et pecoris abundans; quae nullo resistente facile patuit direptioni. Siquidem ipse Pacorus Medorum rex in abstrusa loca se contulit, saluti potius quam regno consulens; ita ut uxor ejus ac liberi ac concubinae captae ab Alanis, centum talentis postea redimerentur. Nec Tyridates Armeniae rex immunis fuit periculi, sed alieno malo cautior, pestem praevidit: et viriliter quidem voluit occurrere, ut a finibus suis hostem averteret. Dum praeliatur tamen laqueo insertus, in potestatem hostium vivus concesserat, ni praeacuto gladio nodum informem velociter intercidisset. Nam insolentia quadam propriae fortitudinis et in caeteros despectu superbo, simul ut familiarem sibi eminus decernendi consuetudinem, refugiendique facultatem fraude tali praetexerent; laqueos jacere atque hostem innectere, ars Alanis bellandique mos est. CAPUT LI. Fugit itaque Tyridates, cui evasisse satis", + "candidate_score": 0.631622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22_24", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_81", + "psc_text": "XXVI. Laborabat enim Syria Ezechiae latronis incursionibus. Quibus ille praedatoriae manui princeps totam infestabat provinciam, atque omnibus locis infensus erat. Quem correptum jugulari jussit, multosque praedonum interemit: quod ei magnam virtutis gloriam peperit, ut haberet apud Syros gratiam. Unde in urbibus ac vicis canentium vocibus celebrabatur, quasi pacem et quietem publicam multa post tempora reformavisset. Excitabat hic sermo secundo plebis rumore aemulationem piam laudis fraternae, ut Phaselus juniorem natu, quem adaequaret mentis benignitate, allectis in primorum locum benevolentia praestantioribus, qui severa temperarent gratia. Unde et maximus honor Antipatro, quasi parenti publico, deferebatur: ipse tamen nihil de benevolentia ac fide mutavit, qua observare Hyrcanum solitus erat. Sed difficile est in prosperis invidia carere. Denique primum tacitus Hyrcanus ad juvenum laudes vellicabatur; vehementius tamen eum, quae praeclare gesta in Herodis operibus ferebantur, exasperabant, quem ultra leges Judaeorum et privati modum progressum videbat, ut omnem sibi cum fratre ac patre vindicaret potentiam, regemque", + "candidate_score": 0.631099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_572", + "psc_text": "dilaceratus sentibus, dum formidat a quoquam videri, ne proderetur: deinde cum se circumseptum intelligeret, ne graves poenae exigerentur, maganum quoddam sibi de ligno paravit, et manibus composuit suis, quo se necaret. Et ad libertos conversus: Qualis, inquit, artifex moritur? Itaque acerbissimus parricida dignum meritis suis vitae exitum tulit, ut qui matrem ac suos occiderat, nec sibi parceret. Vere bonus necis suae artifex, qui commentus est, ut sic periret, ne vel mors suo scelere vacaret. CAPUT XXI. Fama itaque interfecti Neronis praevenerat more ingenii humani: cui satis est, ubi cupita acceperit, caetera non requirere, sed statim dissipare, atque inexploratum in vulgus mittere quod delectaverit. Nec multo post tamen Galbam Romano imperio praeesse innotuit. Unde sententia novi principis de bello Judaeorum sciscitari, Vespasiano consilium fuit, misitque Titum filium et regem Agrippam. Titus de Achaia revertitur, comperto, quod etiam Galba septimo mense ac die assumptae potestatis exutus insignibus, poenas luisset in medio urbis", + "candidate_score": 0.630749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22_24", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_857", + "psc_text": "regionem percursavere: ut primo perturbarent omnia majorisque multitudinis speciem darent, adversus quam nullus fugae locus vacaret: deinde circumventis omnibus, quantam vellent, strage edita, praedam abducerent. Erat enim regio populo frequens et pecoris abundans; quae nullo resistente facile patuit direptioni. Siquidem ipse Pacorus Medorum rex in abstrusa loca se contulit, saluti potius quam regno consulens; ita ut uxor ejus ac liberi ac concubinae captae ab Alanis, centum talentis postea redimerentur. Nec Tyridates Armeniae rex immunis fuit periculi, sed alieno malo cautior, pestem praevidit: et viriliter quidem voluit occurrere, ut a finibus suis hostem averteret. Dum praeliatur tamen laqueo insertus, in potestatem hostium vivus concesserat, ni praeacuto gladio nodum informem velociter intercidisset. Nam insolentia quadam propriae fortitudinis et in caeteros despectu superbo, simul ut familiarem sibi eminus decernendi consuetudinem, refugiendique facultatem fraude tali praetexerent; laqueos jacere atque hostem innectere, ars Alanis bellandique mos est. CAPUT LI. Fugit itaque Tyridates, cui evasisse satis", + "candidate_score": 0.630588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22_24", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet . et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_852", + "psc_text": "si ipsi in tali versemur necessitate, refugere tamen debemus furti ministerium, et judicium proditionis. CAPUT XLIX. Jamque insurrexerant aggeres, sed et ferire coeperant arietes murum superiorem septima die mensis, quem Gorpiensem nuncupant: ventum ad supremum. Conturbati et perterriti ipsi quoque lactionum principes, qui in extremis insultabant periculis, genibus singulorum advolvebantur, opem orantes. Cernere erat, quam miserabilis illa mutatio foret ex illo terribili ac superbo fastigio in hanc humilem et plebeiam dejectionem, in lacrymas, fletus, pavorem. Necdum cesserat murus urbis superioris, jam illi percursabant singulos, nihil superesse praesidii ingemiscentes, hostem ingressum arbitrabantur. Plerique tamquam jam de superioribus pugnantes, Romanos videre sibi videbantur: quod metuebant animo, oculis praefigurabant, et mentis pavor fiebat imago visus. Denique pro certo jam hostem cervicibus suis incumbere credentes, quibus adhuc tres turres, Mariamne et Phaselus et Equestris supererant, caeteris validiores: deseruerunt superiora, confugientes ad hypogea vel retrusos specus. Joannes tamen non multo post fame tabidus et confectus", + "candidate_score": 0.629894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_369", + "psc_text": "offendere exercitum Romanum, et comprehendendi spes lapsa; retorquent vestigium, captantesque spolia caesorum, cum triumpho et hymnis Hierosolymam regrediuntur. Quibus tantum laetitiae cesserat, ut paucis suorum amissis, quinque millia peditum de exercitu Romano et trecenti equites exstinguerentur. Quod gestum est XII anno Imperii Neronis, ut supra memoravimus. CAPUT XVI. Sed non omnium Judaeorum illa exsultatio erat. Nam fuere, qui se post illam non pugnam Ceslii, sed aerumnam quasi de supremo periculo navigit mergentis eripere gestirent, atque enatare de civitatis naufragio, ac prae caeteris Custobarus et Saulus frater cum Philippo principe militiae regis Agrippae: hi fugientes ad Cestium sese contulere, petentes ut ad Neronem in Achaiam dirigerentur. Quod Cestius volens accepit, nec postulata abnuit, ut per ipsos Caesar edoceretur, causam belli Florum fuisse; sibi vim maxime necessitatis bello incubuisse, ut inopinata conspirantium multitudine exercitus circumveniretur: quem magis consilio ducis ereptum periculo, quam implicatum linqueret. Tentasse Cestium excitata in Florum odia sedare, sed", + "candidate_score": 0.629628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25_27", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_360", + "psc_text": "Cestius hujusmodi in urbe contentiones, quibus alii in legatos insurgerent, alii Romanos urbe suscipiendos suaderent, irrumpere conatus, usque Hierosolymam resistentes repulit: et ipse ad tertium stadium memoratae urbis cum exercitu appropinquavit, atque illic exegit triduum. Quarto die impetu facto, ingressus Bethesdam illico incendit, et Cenopolim. Qui conscendens ad superiora urbis, refugientibus in interiora seditiosis, si irrumpendum in urbem putasset, haud dubie omne bellum esset solutum. Denique plerosque Ananus Jonathae filius collocaverat, ut invitarent Romanos vocibus suis, quasi portas reseraturi. Sed dum Cestius vel revocatur a Prisco, vel plerisque centurionibus qui corrupti a Floro, bellum adolescere cupiebant, vel parum credit, Ananus cum suis muro dejicitur. Quibus ad sua refugientibus, locum eorum seditiosi occupavere: Romanique quinque diebus tentantes diversos aditus, cum impossibilem sibi cernerent irruptionem, electis validioribus quibusque et sagittariis, a septemtrionali latere templum petebant: Judaei quoque non feriabantur praeliantes fortiter, et repulsis crebro hostibus elatiores. Ad postremum tamen multitudine sagittarum vulnerati", + "candidate_score": 0.628394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_615", + "psc_text": "ubi alios depulerat, in alios prosiliebat, pervigil in certamine, et ipsa impiger crudelitate: ubi parcebant telis, ignes jaculabantur, qui comprehensis tectorum fastigiis depascebantur domos, quae refertae frugibus caeterisque subsidiis alimentorum, ad belli tolerantiam prolixioris, pariter exurebantur: majorique pabula incendio dabantur, ruebant ambusta materiarum, devolvebantur sublimium aedificiorum culmina. Ita sanguine, incendio, ruina, fame, totius urbis nervi succidebantur. Nullus locus periculo vacabat, nullum consilio tempus reperiebatur, nulla spes conversionis, nulla fugiendi copia erat. Moesta omnia, plena horroris, plena immanitatis, ubique luctus, ubique pavor, ubique clamor mulierum, ejulatus senum, morientium gemitus, viventium desperatio, ut miserabiles eos diceres, qui remanserant; beatos qui obierant. CAPUT II. Quomodo decepta, civitas, populis tuis, quibus quondam videbaris beata? Quomodo expugnata es tuis armis, atque in te conversae manus tuae sunt, quae solebas sine armis vincere, et sine ullo praelio hostem ferire, cum pro te angeli dimicarent, et militarent tibi fluctus maris, terrae hiatus, coeli fragores? Exsurge nunc, Moses,", + "candidate_score": 0.627823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.627162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_9", + "bdc_text": "Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.626122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_705", + "psc_text": "hostis indulserat, civis eripiebat: nec rapuisse tamen istius modi cibum proderat, quippe non multo post virenti corpore turgescentibus mediis, intimorum dolore viscerum quatiebantur: aut alvo soluti deficiebant exhaustis viribus, ut voti poeniteret, quod ad tempus solatio erat, post supplicio: dein lacertis viridibus, caeterisque serpentum generibus coctis exuviis, pestem addebant. Nam equorum cadavera si forte reperissent, inter se trahentes, praelio gravi decernebant: nec ab hoste quidem, quae coacervarentur exitia feriabantur. Nam cum se de urbe plurimi, cum filiis ac mulieribus egredientes in eam partem, quae praeruptorum profundo praecipitiorum sinuaverat contulissent, Romani veluti captiva ducerent mancipia, minoris praesertim aetatis velut validiorem ferirent, ne quis forte bellantibus obrepere auderet. Speculabantur, ut si quis cibi quaerendi diligentia, dum rimatur radices agrestium, ad ulteriora spatia prodiret, interciperetur. Nec tamen circumfuso licet hoste, cohibere se poterant, quibus fames audaciam dabat: cum parvos liberos macie consumi, et aperta fame ora frustra extendi, ferre non posset affectus parentum,", + "candidate_score": 0.625289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_877", + "psc_text": "vivendi cogitans, audeat ad coelum levare oculos? Quis sic immemor patriae, hostis suorum, pietatis alienus, expers dulcedinis, cujus tam semiviri sit mollis spiritus? quis ita meticulosus, quem non pudeat his reservatum? Utinam quidem olim defuncti essemus, aut si vita superesset, oculorum lumen periisset, prius quam sanctam urbem dirutam hostium manibus intueremur, templumque hoc a majoribus nostris sacratum Deo, tam impie flammis cremari, aut sacerdotes in templo conspiceremus jacere interfectos! Emendemus ergo, quod his superviximus malis, ut videamur non vitae studio distulisse mortem, sed virtutis intentione. Circumvallavit hostis omne munimentum, nil superest nisi aut nos, aut conjuges nostrae. Jam sibi filios nostros in auctione constituunt; certantque inter se, qui cujus abducat uxorem: utrum pro dignitatum meritis personarumve ordinibus distribuendae sint, an sortibus subire cogendae miserabiles. Nobis quoque parantur prodigia poenarum, tormenta exquisitissima, non solum ardentes flammae aut diversae neces victricis ictu securis: duro quidem post vincula, post carcerem, post jugum supplicio,", + "candidate_score": 0.623885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_797", + "psc_text": "turma equitum, Pedanius nomine, concito equo, dextram extendit, et se paululum inclinans, unum de Judaeis fugientem suspendit, captivum Caesari ferens, gloriosaeque victor rapinae, velut lepusculum aquila, aut accipiter fulicam ante pedes Caesaris viventem dejecit. Quo delectatus admodum Titus, laudatum eum et honoratum dimisit. CAPUT XXXVII. Jam circumfusae templi ardebant porticus: ubique luctus, ubique mors: foris bellum, intus supra bellum et incendium. Nec frangebantur animis Judaei: putabant vindictae perire, quidquid sine fraude gererent vel insolentia. Quando aliter jam nequibant, provocabant Romanos ad excidii celeritatem. Jonathes quidam exiguus corpore, despectu dignior, juxta Joannis sepulcrum lacessebat Romanos, ut secum qui vellet, manu decerneret. Aliis despicientibus pusillitatem hominis, aliis fastidientibus cum eo decertare, quem continuo captivum habituri forent, aliis considerantibus periculoso certamine rem geri cum viris, qui in extremis salutis non aliqua fortitudine, sed sola temeritate vindictam quaererent: nihilque laudis futurum, si vinceretur excidio finitimus: et plurimum dedecoris, si quis lapsu aliquo communem victoriam", + "candidate_score": 0.623849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_26_28", + "bdc_text": "Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_570", + "psc_text": "Hierosolymitana civitas circumfusa bello undique ardebat. Nec feriati erant Hierosolymitani a suorum sensu periculorum, quibus omnes interclusi erant exitus, ne quis fuga periculo eximeretur. Intus malum intestinum, foris clausa omnia, neque manendi voluntas, neque fugiendi erat copia. Et si qui a Romanis veniam transfugio speraverant, a suis egredi prohibebantur. CAPUT XX. Regressus erat Vespasianus in urbem Caesaream, ut inde collectis omnibus viribus adoriretur Hierosolymitanae urbis obsidionem. Nuntiusque advenit caesum Neronem tertio decimo exacto imperii sui anno, cum jam de anno sequenti octavum diem degeret. Dignus ea poena, qui non solum fidem sacrilegio, pietatem parricidio, pudicitiam incesto violaverat, sed ipsam quoque potestatem Romani imperii, cujus vel officia vel negotia improbissimis libertorum commiserat. Cum enim ipse nulli fidem servaret, omnes suspectos habebat: et ideo nequissimis Nymphidio, et Gemellino praecipue credendum putavit, quos vilis conditio obnoxios fecerat. Sed et ipsi exemplum crudelitatis ejus aliquando exhorruere. Et quia charissimos sibi quosque interemerat, cavendum in", + "candidate_score": 0.621238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_799", + "psc_text": "fususque in terram, incussit sociis verecundiam: insultationis quoque caussam Jonathae simul et mortis reliquit. Namque is successu laetus certaminis, et pompam attollens triumphi, dum tripudiat atque exsultat, concussoque clypeo simul et gladio proludit, excitavit in sua vulnera centurionem Priscum, qui superba et tumida jactantem non tulit, atque incautum victoria penetravit ictu sagittae. Quo stratus Jonathes, docuit in praelio neminem irrationabiliter insultare oportere: ubi victoris et victi conditio incerta, donec bellum claudatur. CAPUT XXXVIII. At in urbe interiore, cum hostem intra muros cernerent altissimis eminentem aggeribus, universisque imminentem moenibus, tanquam vulnus in corpore, ita periculum introrsum pergere reformidarent, intercidunt porticum septentrionalem ex ea parte qua adhaerebat Antoniae, ne per ipsam hostis in templi superiora ascenderet, vel in inferioribus sitos superior urgeret: et proxima quaeque demetunt, ne populantibus incendiis templo finitima, etiam templum ipsum ignis depasceretur, atque intercisa igni exurunt: ita quod ab hoste metuebant, priores coeperunt. Salomonis quoque porticum ad fraudem", + "candidate_score": 0.620719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_23", + "psc_text": "seditio praevaluerat. Sed adventitia manu, aegre licet, compressa est tamen, octo millibus ferme Hebraeorum interemptis; inde in Arabiam iter direxit, ac nonnullae ejus urbes subactae: tributa quoque Moabitis et Galaaditis jure victoriae ascripta. Unde regressus in Amathunta, Theodoro tantis ejus successibus stupefacto, vacuum defensoribus castellum inveniens, sine mora expugnavit. Non usquequaque tamen otiosus Obedias rex Arabum fuit, nec inulta diu regni sui passus dispendia. Nam insidiis opportune locatis omnem excercitum ejus delevit, conclusum vallis, profundo et multo camelorum agmine attritum. Evasit tamen Alexander, et fugiens de praelio, Hierosolymitanae urbis receptacula petit, invisus suis quoniam recruduerant odia aerumnae ejus occasione, quia tantae potentiae metu premebantur. Nec silentio tegebatur animorum discordia, aut verbis tantummodo exercebatur, praelio non uno, sed plurimis decertatum. Quibus exstincta fere quinquaginta Judaeorum millia quos Alexander interemit, suis, quam hostibus perniciosior, et majore victor detrimento, quoniam regni sui vires vincendo attriverat. Unde ne ipse quidem jam suis victoriis delectabatur,", + "candidate_score": 0.620129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_99", + "psc_text": "evaserit, cum gratia sese obire: quia superstitem relinqueret qui sibi ultionem inferret. Herodes autem properavit in Arabiam, sperans se accepturum pecuniam, qua sola barbaricam inclinari posse crederet avaritiam, ut fratris redimeret captivitatem: ac si vel Arabem paternae immemorem dilectionis, vel referendis muneribus tenaciorem offenderet, aes mutuum posceret pretium redemptionis, pro quo oppigneraret redimendum filium, quem ad hos usus septennem puerum secum deduxerat. Sed praeventum est piae studium germanitatis morte Phaseli, et in vacuum Herodes tam sedulo fraterni studia muneris exsequebatur. Prius tamen quam de morte fratris cognosceret, Bocchum Arabiae regem alienum reperit, quem amicum credebat: nam is fidem cum tempore mutavit, et jam appropinquantem Arabiae finibus Herodem vetuit intrare: composito quod sibi Parthorum nuntiis insinuatum foret, ne profugum suum in regnum Arabiae recipiendum putaret, bellique gravissimi causam sibi gigneret. Quibus offensus Herodes, continuo retulit, quae justae commotionis dolor prompserat, atque inde in Aegyptum convertit. Mox tamen Bocchum poenituit violatae gratiae,", + "candidate_score": 0.619866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_60", + "psc_text": "Sefforitanosque, urbes scilicet potiores divisi quo et singulorum potentiae nihil relinqueretur, et functio regionum non vacillaret, quae publicam exspectaret sollicitudinem. Quod et a Romanis ad revelandum rebellionis metum, et Judaeis ad deponendam invidiam cum gratia susceptum: quoniam non sub rege, sed sub optimatibus degeret Hebraeorum genus, ad reipublicae Romanae similitudinem; in qua non unus imperitaret, sed per vices optimi quique quibus sortito magistratus cesserat, administrabant: regni quidem exsortes, sed regum arbitri, consultum provide adversum inquietudinem gentis aestimabatur. CAPUT XX. Sed Aristobuli fuga reditusque in Judaeam plerisque plurimum turbarum excitaverat, refluentibus ad eum quos veteris amicitiae gratia sollicitaverat aut res ultimae, quibus remedium ex discordia publica quaerebatur: ima summis miscere cupientibus, atque aliae spes lapsae forent. Regressus igitur Aristobulus munitiones aedificare, Alexandriam reparare coeperat: quo comperto, Gabinius Sisinnio et Antonio, Servilioque cum parte exercitus directis, coeptum opus impedivit: desertis enim munitionibus Aristobulus se bello paravit, et quia majore numero quam usu", + "candidate_score": 0.619363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_654", + "psc_text": "pugnans sternit duodecim adversi agminis propugnatores. Ita vis multitudinis reliquae exitium declinans in urbem revertit, et ab incendio Romana opera defensa. Cecidit eo praelio Joannes ductor Idumaeorum: dum ante muros, cognito sibi Romano militi sermonem conserit, ictus terga sagittae vulnere, continuo labitur. Arabum ferunt peritissimum de jaculatoribus ejus obitus auctorem: gravique moerore affectos Idumaeos, quod virum et manu promptum amiserant, et bonum consilio. CAPUT XI. Sequenti nocte accidit ut tres turres quas Titus attolli jusserat supra aggerem, quo Judaeos vel ex aequo vel ex superiore spiculis figeret: subito nulla vi hostium ruerent. Quo sonitu Romanorum exercitus omnis turbatur, ea opinione quod ab hoste destructos aggeres, succisas turres arbitrarentur, quae ruentes ingentem late stragem dedissent. Ac pene admissum erat facinus miserabile ut victores incertis per noctem hostibus fuga cederent, nisi quod tenebrae ruinaque ipsa, excito pulvere prospectum adimerent, ut quo fugerent incertum haberent. Quaerebat unusquisque de proximo quid accidisset, nec cognoscere", + "candidate_score": 0.61909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_840", + "psc_text": "virtuti consederunt montes, amnes exaruerunt, amisso cursu quem natura direxerat, et inflexo quo victores jubebant. Conversus sit Jordanis vester, ut dicitis, atque in fontem reverterit, ut vobis iter panderet: non eo Cloelia Romana virgo eguit, quae ruptis vinculis hostem evasit, et fluvio decurrens Romanis se intulit castris. Nec incendia vestra miramur, de quibus Hebraeos pueros evasisse, maximos edere cantus soletis. Mucius noster nullo cogente manum admovit ignibus, nec removit, donec victor incendii, miraculum hostibus suis infunderet fortitudinis, quae flammas non senserit. Denique pacem rogarunt, qui triumphum sperabant. An vero coelestia illa vos extulere pabula, et esca pluviarum adversus virtutem Romanam? Sed considerare decuit altricem ipsam orbis terrarum Africam esse subjectam Romanae fortitudini. Nobis servit, quae omnes alit: in nostra potestate est fames omnium, et victus universorum. Quod natura omnibus dedit, virtus Romana jus suum fecit. Ipsum Annibalem perculit, in exsiliumque coegit, quem non capiebat orbis terrarum. Angustior civibus Africa fuit.", + "candidate_score": 0.618927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_418", + "psc_text": "Peritia a Romanis cum virtute, furor a Judaeis cum temeritate certabat. Fessis itaque tota die illis pro salute, istis pro triumpho dimicantibus, nox praelium solvit. Sequenti quoque die et tertio quartoque consimiliter, et quinto praeliatum acriter: sed ut solet fieri in talibus praeliis, plura vulnera quam neces inferebantur, licet saepe et excursus a Judaeis et a Romanis tentarentur eruptiones: quos in iram accendebat pudor, eo quod victores Annibalis et Antiochi omniumque gentium, Judaicis praeliis immorabantur. Tanta erat Romanae virtutis constantia, ut non cito vincere pars victi aestimaretur: sed adversus naturam magis erant illis, quam in hostem certamina. Nam civitas praeruptis undique prope erat interclusa rupibus, non vallo et fossa, ut aliae urbes, sed profundis erat circumvallata praecipitiis, quae nec visus hominum comprehenderet, nec usus investigaret, et horror sollicitius intuentem magis magisque involveret: tantum ab aquilone in montis defectu unus ad urbem accessus, arduo tamen ascensu patebat. Quem Josephus muro interclusit,", + "candidate_score": 0.618735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_639", + "psc_text": "interioribus templi, etiam Simonem inquietabat Joannes in secundarium locum, Eleazaro caeterisque principibus factionis tertiae sibi subrogatis. CAPUT VI. Tertio quoque Titus progreditur in hostem, atque exercitum producit. Adveniensque offendit stipatam Judaeorum ante urbem multitudinem, specie volentium se Romanis tradere, sed quasi reformidantium. Suspicatus dolum, et maxime, quoniam proxime conspiratos inter se et pertinaces viderat: non arbitratus credibile subito mutatos, admonuit milites fraudem cavendam, nec temere nisi secundum praeceptum suum, conferto agmine muris appropinquandum: ne a tergo illi qui urbem egressi fuerant, circumfunderentur. Subito de civitate increpuit sonus, et quaedam seditio dementer resultavit: aliorum egressionem voluntariam simulantium, aliorum etiam resistentium, quod illi aperiri sibi portas poscerent, hi clausas servari juberent: alii bellum, alii pacem optarent. Militum vulgus ad subveniendum his qui subveniri sibi de muris postulavissent, proripit sese: egrediuntur plerique praeruptim, sine ordine, sine ullo modo tamquam occursuri advenientibus atque auxilium laturi, ut propiore remedio pluribus erumpendi confidentia tribueretur, vel resistentibus", + "candidate_score": 0.618496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_470", + "psc_text": "navigia perforarent: nonnulli, qui lapsos in mare, si forte orarent ut a navigantibus elevarentur, remis repellerent aut telo ferirent. Quod ideo non praetermisi, quo clareat ab ipsis sibi Judaeorum populis, quam ab hoste periculum majus fuisse, qui seipsos interimebant: quasi exigua essent ad eorum exitum, infesta simul omnia, coelum, hostis, mare, rupes. Quatuor itaque millia quingentaque defunctorum numerata corpora quae despuerat mare; sine bello capta urbs, et excisa a fundamentis. Sic in brevi tempore, secundo Joppen Romana manus diruit. Quod jure Vespasianus praecipiendum putavit, ne iterum illic piratica conderentur habitacula. Unde et equitatum eo loci, illinc cum peditibus paucioribus licet proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis", + "candidate_score": 0.618472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_189", + "psc_text": "mirum, si in maximis regnis, tamquam in magnis corporibus saepe aliqua membra ferveant, quae non incidenda, sed mollioribus sint curanda medicamentis. Sibi quoque multo graviores compositas a germano insidias, sed remisisse se necessitudini quod debebatur dolori; ut quo magis poenam levaret ingrati, eo amplius causam gravaret. Cum haec atque hujusmodi alia subtexeret, mitigavit quidem Herodem, ut germano remitteret, sed ipse tamquam inexorabilis genero manebat. Denique minitabatur, quod divelleret ab eo filiam, tantisque fremebat indignationis suae motibus, ut ipse Herodes satis expiatum filii adversum se facinus arbitraretur, ultoremque suarum injuriarum rogaret, atque ipse pro reo suo apud socerum interveniret, quo de integro renovaret nuptias. Perseverabat Archelaus, cui vellet Herodes alii nurum suam jungeret, praeter Alexandrum: cujus etiam causa uxor traduceretur, atque ea arte multo amplius impellebat Herodem, ut ille sibi filium redditum putaret, si conjugium ejus non solveretur: Quod ille uxorem impense diligeret, ex qua etiam filios suscepisset, dulces avo, gratos", + "candidate_score": 0.618256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_397", + "psc_text": "prudens bellator, diffusos et numero magis quam virtute fidentes eductis equitibus, transire ad urbem sinit: deinde in cursu progressos, fatigat sequentes, confertos dissipat, turbatos fugat, totoque campo insectatur palantes; alii versa vice urgentur ad muros, interclusa fugae copia, alii diversa petunt, sed circumventi ab equitibus obtruncantur. Multi supra se ruunt, et se invicem impetu suo sternunt; itaque usque ad vesperum caesi, amisere ex suis decem millia virorum, Joanne et Sylla ducibus pariter exstinctis. Pauci autem Romanorum eo vulnerati praelio: nec tamen repressa est Judaeorum temeritas, sed incanduit: nam dolor audaciam accendit, et labes ulciscendi cupidinem. Armantur itaque majore longe furore, nec dum sauciorum sanatis vulneribus, et congregatis pluribus quam vice priore, irruunt: sed eos dispositis insidiis exceptos, prius quam in manus venirent, clausit circumfuso equitatu Antonius, et circumventos praecepit sterni: caesa iterum novem millia, reliqui fugati. Niger ipse elapsus in munimentum se contulit. Turris erat septa undique valido saxo, quam", + "candidate_score": 0.617648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_471", + "psc_text": "proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis enim, quae gesta a Romanis fuerant in Judaea; et maxime, quia Josephum interfectum compererant, primo, quia de locis ad eos index nullus advenerat, non credebant: deinde ducem tantum non temere in manus hostium incidisse arbitrabantur. Et revera nullus nuntius tantae cladis superfuerat, et hoc ipsum supremi excidii fama, quia nullus index supererat, astruebat periisse omnia, nihilque resedisse vel ad indicium rerum gestarum. Manebat opinio quovis major relatu, quod ipsa incertos dum tenent silentia, credebantur omnia quae timebantur; tantumque aberat, quo verius aliquid nuntiaretur, ut etiam quae gesta non fuerant, adjicerentur. Nam Josephum quoque interfectum fama asseverabat, idque dolori maximo fuit", + "candidate_score": 0.617584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_773", + "psc_text": "judaei spiculis, saxis, sagittis: et quod cujusque manus invenerat telum, in Sabinum dejiciebatur. At ille interritus, cursu concito insiliit in fragmentorum aggerem, et in summo locatus, hostem avertit, dum proximus quisque formidat periculum. Sed dum se librat in murum attollens, et securus victoriae in hostem intendit, lapsus in faciem, cum maximo sonitu ruit. Quo revocati Judaei, coeperunt jacentem missilibus urgere. Ille genu nixus, et se protegens scuto quam diu potuit, a vulnere defendit, nec immunem reliquit, quem proximum reperit. Ad postremum tamen consertus vulneribus, spiritum prius quam bellum deposuit, nec dejectus gradu, nec muro excussus est, nisi mortuus: tribus quoque aliis necatis, octo semineces, licet a caeteris tamen exitio subtracti. CAPUT XXIX. Nec tantum non terrori reliquis mors Sabini, sed incentivo fuit. Nam Romani viri qui praetenderant vigiliarum munia, compensare cupientes operis effectu, quod Sabini studio praeventi forent, viginti numero ineunt consilium magnum et memorabile: ut advocato quinti ordinis signifero,", + "candidate_score": 0.616199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_680", + "psc_text": "dicit Scriptura: Praevaluit Deo, qui imparem se hominibus arbitrabatur (Gen. XXXII, 28). Quid aliud Moses adversum regem Aegyptiorum exercitumque et dracones ejus, nisi solam virgam levavit? O potens virga, quae coelum tenebris obduxerit, terram imbribus inundaverit, siccaverit maris fluctus! Cinxerant Hebraeos Aegyptii, orabat Moses et non dimicabat: divisum est mare, et populus intravit, sequebatur Pharao. Moses inter fluctus positus orabat: demersus est cum suis Pharao, cantabat Moses (Exod. XV, 4). Quis haec et talia considerans non admiretur, et non intelligat in oratione nobis meliora esse arma quam in virtute? Illa enim sibi divinum auxilium adhibet, haec corporis. Didicit haec arma quae non carnalia sunt, sed fortia Deo Mosis discipulus atque idem successor Jesus Nave, qui imitator et suppar magistri, Jordanis aquas convertit retrorsum: idemque cum inexpugnabiles Hiericho urbis muros videret, sacerdotes turba canere jussit, jubilare populum: quo facto repente cecidere muri atque exusta civitas est, et omnes necati sunt, nisi", + "candidate_score": 0.616112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_713", + "psc_text": "galea tinnitu, clypeus fragore saxorum. Ac ni metuentes duci irrupissent Macedones, victor innumerabilium gentium intra urbem exiguam fuerat oppressus. Fuit igitur alacritatis, quod murum insilivit, hostem dejecit, in urbem solus triumphali saltu sese proripuit, impetu suo fugavit populos: fuit-tamen etiam eventus qui maxime duci, necessarius est, quod tantis ingruentibus populis, tot sagittarum jaculis, tot ruentibus spiculis, nullus fuit lethali vulneri locus. Periculum itaque virtus attulerat, mortem quoque alacritas invexerat, si eventus bellantem deseruisset. Ingressi sunt Macedones prorupta porta; sic temeritas victoriam invenit, et eventus periculum in gloriam vertit. Noster quoque David cum pugnaret adversum gigantes, invectus in hostem a tergo percussorem habebat; sed librantem ictus suos comes regis Abisai praevenit. Verum Alexandrum eventus servavit, prophetam gratia. CAPUT XX. Cedente itaque Antiochi regis Comageni filio, et cognoscente non quod formidinis, sed cautionis esset Romani exercitus perpensa moderatio, ut aggeribus et vineis, arietibus quoque et caeteris machinamentis murum adorirentur, exstruebantur aggeres per", + "candidate_score": 0.615959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_188", + "psc_text": "deposita inficiandi versutia, quae objecta sibi fuerant, confiteri germano sui amanti, atque ab eodem poscere sibi indulgentiam non dubitavisset: hujusmodi sese actioni, quibus posset studiis, non defuturum. Mutata itaque veste, suffusis lacrymis, specie miserabili fratris inhaerens vestigiis, orare veniam, improbitatem fateri, omnia de quibus argueretur, non abnuere, sed recognoscere dementiam sibi causam fuisse tantae prolapsionis, quo nimius in eo furor amore sibi dilectae mulieris exaestuasset. Statuo itaque Pherora suorum flagitiorum accersitore pariter ac teste, tamquam pro mercede compositi, quod in usus suos caderet argumenti: Herodem Archelaus deprecabatur, ut naturae contemplatione molliret iram, fratrique ignosceret, supra vindictam constituens jus naturae. Nec mirum, si in maximis regnis, tamquam in magnis corporibus saepe aliqua membra ferveant, quae non incidenda, sed mollioribus sint curanda medicamentis. Sibi quoque multo graviores compositas a germano insidias, sed remisisse se necessitudini quod debebatur dolori; ut quo magis poenam levaret ingrati, eo amplius causam gravaret. Cum haec atque hujusmodi", + "candidate_score": 0.615588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_471", + "psc_text": "proficiscens, reliquit, ut pedites in loco manerent, ne quid auderet praedonum manus assueta latrociniis: equites autem percursarent finitima regionis vicosque et oppida, quo penitus omnia (ne conspirarent in aliquos ausus) diruerentur. CAPUT XXI. Dum haec in Joppe geruntur, quamvis procul Hierosolymitani degerent, nec sic quidem a consortio cladis feriabantur. Auditis enim, quae gesta a Romanis fuerant in Judaea; et maxime, quia Josephum interfectum compererant, primo, quia de locis ad eos index nullus advenerat, non credebant: deinde ducem tantum non temere in manus hostium incidisse arbitrabantur. Et revera nullus nuntius tantae cladis superfuerat, et hoc ipsum supremi excidii fama, quia nullus index supererat, astruebat periisse omnia, nihilque resedisse vel ad indicium rerum gestarum. Manebat opinio quovis major relatu, quod ipsa incertos dum tenent silentia, credebantur omnia quae timebantur; tantumque aberat, quo verius aliquid nuntiaretur, ut etiam quae gesta non fuerant, adjicerentur. Nam Josephum quoque interfectum fama asseverabat, idque dolori maximo fuit", + "candidate_score": 0.614929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_633", + "psc_text": "ad bellum paratus, nec galeam nec loricam induerat, eo nihil exceperit vulneris, cum maxime in ipsum tela jacerentur, quod ad excidium urbis illius vir tantus reservaretur. Est, est profecto cor regis in manu Dei (Prov. XXI, 1) . Itaque ne cresceret audacia Judaeis eventu fraudis et doli, profectus ad urbem cum exercitu, post noctem redit; et de specula quadam unde civitas prospectaretur et templi magnitudo amplissima, demonstrat suis, cum qua urbe sibi bellum foret; impigros et cautiores esse oportere: quod innumerabilis sibi populus expugnandus foret, et fraudi paratus. Ordinat qui muris ordines appropinquarent: quos adhuc fessos nocturno itinere cognoverat, quasi succenturiatos eminus locat. Paulatim proceditur. Ubi ventum ad montem Oliveti, vallis sub ipso media inter eum atque urbem interjacebat, cui nomen Cedron: ubi constitutum exercitum de muris aspicientes (nam sex stadiis aberat) seditionis ad tempus studia deposuere, et externis hostibus advenientibus, domestico foedere sequestrata civilium bellorum certamina. Plerumque enim etiam", + "candidate_score": 0.613945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_685", + "psc_text": "Sequenti die, et ubertatem frumenti, et utilitatem videbis (IV Reg. VII, 1). Non credenti nuntio, dixit: ipsum quidem, quia non crederet non visurum, promissorum tamen fidem non defuturam: subitoque per noctem in castris Syriae hinnitus equorum, curruum fragor, quadrigarum currentium fremitus, armorum sonitus auditu metum incussere victoribus, quod in auxilium Hebraeis multae ac validae gentes commeavissent, ac sese imminenti, ut arbitrabantur, periculo fuga eximere properaverunt. Nox consilium maturavit, terrorem auxit. Fugientibus itaque Assyriis, omnes quas invaserant copiae, in castris die sequenti repertae. Abundantia utilitatem creavit, utilitas fidem implevit: mors incredulo ipsi quidem fructum eripuit, publicum tamen remedium non impedivit. Liquet igitur plurimos patrum duces, cum minime praeliarentur, victoriam adeptos: alios quoque bello superiores fuisse; quibus consulentibus, bellandi jus oraculo permissum foret. Denique victus Amalech; sed cum Moses manus elevaret: vicit Jesus Nave, cum solem statueret: vicit et Gedeon, cum in aqua dimicaturos probasset: Samson etiam, cum adhuc intaminatum crinem servaret:", + "candidate_score": 0.612177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_192", + "psc_text": "electi quoque eunuchi regali conferuntur magnificentia, et concubina (cui Panichis nomen erat) dono datur, atque accipitur. Similiter et propinqui monitu regis, clarissimis donis Archelaum munerabantur, nec quisquam familiarium ejus exsors muneris fuit: quibus omnibus Herodes pro uniuscujusque meritis plurima impartiebat. Prosecutus est etiam cum potentibus suis usque ad urbem Syriae splendidissimam, Antiochiam nomine, in regnum suum regredientem. Evaserat Alexander, nisi se immersisset in Judaeam vir Archelai artibus longe exercitatior, Lacon genere, Eurycles nomine, nimie cupidus opum, earumque pro negotio contemptor, ubi majora potiundi spes refulgebat. Denique non contentus Laconicis facultatibus, in effusiones regias animum intenderat, venandique artifex Herodem antiquis opimis adorsus muneribus, remunerationi amplissimae locum paravit; longeque uberiora quam obtulerat, adeptus, tamen non satiabatur, nisi cruentis atque impiis factionibus gratiam sibi regis emercaretur. Itaque more quodam usuque Graecis familiari regem adulando, praedicandisque omnibus ejus, non solum quae laudis aliena, sed etiam involuta vitiis forent, in intimam ejus amicitiam brevi pervenit,", + "candidate_score": 0.606866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_857", + "psc_text": "regionem percursavere: ut primo perturbarent omnia majorisque multitudinis speciem darent, adversus quam nullus fugae locus vacaret: deinde circumventis omnibus, quantam vellent, strage edita, praedam abducerent. Erat enim regio populo frequens et pecoris abundans; quae nullo resistente facile patuit direptioni. Siquidem ipse Pacorus Medorum rex in abstrusa loca se contulit, saluti potius quam regno consulens; ita ut uxor ejus ac liberi ac concubinae captae ab Alanis, centum talentis postea redimerentur. Nec Tyridates Armeniae rex immunis fuit periculi, sed alieno malo cautior, pestem praevidit: et viriliter quidem voluit occurrere, ut a finibus suis hostem averteret. Dum praeliatur tamen laqueo insertus, in potestatem hostium vivus concesserat, ni praeacuto gladio nodum informem velociter intercidisset. Nam insolentia quadam propriae fortitudinis et in caeteros despectu superbo, simul ut familiarem sibi eminus decernendi consuetudinem, refugiendique facultatem fraude tali praetexerent; laqueos jacere atque hostem innectere, ars Alanis bellandique mos est. CAPUT LI. Fugit itaque Tyridates, cui evasisse satis", + "candidate_score": 0.603794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_858", + "psc_text": "hostium vivus concesserat, ni praeacuto gladio nodum informem velociter intercidisset. Nam insolentia quadam propriae fortitudinis et in caeteros despectu superbo, simul ut familiarem sibi eminus decernendi consuetudinem, refugiendique facultatem fraude tali praetexerent; laqueos jacere atque hostem innectere, ars Alanis bellandique mos est. CAPUT LI. Fugit itaque Tyridates, cui evasisse satis fuit: regnum autem suum depopulandum reliquit. Nam quasi accepta injuria quod congredi ausus foret, vehementius Armeniam, quam Mediae regnum devastaverunt. Opimi itaque utriusque regni spoliis, ad propria recursum fecere. Quorum comperta incursione, Titus Antiochiam contendit: sensim tamen, ut triumphatorem decebat, causamque dissimulans, per singulas urbes pompam celebrat victoriae. Perimebantur in arena Judaei, quacumque pergebant, ac dilacerati a bestiis, pendebant merita rebellionis. Antiochiae quoque eos vetustis odiis gentilis populus insectabatur: eo quod reges Persarum quae de Hierosolymitana urbe donaria jure victoriae vindicaverant, synagogis contulerant: Antiochenis de suo quoque alia largiti. Itaque congestae opes invidiam facile movere. Nam ut illa nunc omittamus", + "candidate_score": 0.601869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_22", + "bdc_text": "Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_215", + "psc_text": "autem amplexatus injuriam, in partes suas concessit, quibus ut tetrarcha praesidebat: ea sane mentis intentione, ut ad Herodem viventem numquam reverteretur. Denique nec tunc quidem, cum eum aegritudine gravi affectum comperisset, et frequenter orantem, ut ad sese veniret, quod ei quaedam quasi moriturus committenda arbitraretur, visitandum existimaverit. Qua perculsus licet injuria, rex ubi praeter spem incommodum depulit, tamen fraterno affectu venit ad eum, ubi aegrum comperit, et sedulo compatiebatur, et defunctum Hierosolymam transtulit, et magno fletu celebrique pompa funus curavit. Nec tamen his indiciis sedulae charitatis conceptam exclusit opinionem, quod eum frater veneno appetisset: Ita erat etiam in suos crudelis; nec difficilis fides rerum, quod potuerit fratrem occidere, qui filios interemisset. CAPUT XLIII. Hunc itaque unus de interfectoribus Alexandri et Aristobuli improbitatis suae finem invenit, a quo exordium sumens, in Antipatrum poena transivit sceleris auctorem. Namque libertorum querelis qui patronum suum veneno interfectum assererent, stimulatus Herodes, dum sollicitius quaerit, cognito", + "candidate_score": 0.598475, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.680866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.680866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2683", + "psc_text": "emiserit hoc saeculo scientia litterarum, longum est enarrare: qui plura hac de re desideraverit, adeat Mabillonii praefationem ad saec. IV Bened., part. I, n. 173, ubi hoc argumentum fuse et erudite suo more prosequitur. Saeculo X, Dunstanus et Aethelvoldus episcopi collapsam in Anglia monasticam disciplinam resarcire sapientes, sopitas etiam in monasteriis scientias ea de causa resuscitare studuerunt: nam, ut testatur Aedfricus apud Spelmannum (Tom. I Conc. Angl., pag. 618), usque adeo litterarum studium in Anglia defecerat, « ut sacerdos nullus Anglicus epistolam nosset vel Latine edere, vel e Latino interpretari, usque dum archiepiscopus Cantuariae Dunstanus et episcopus Aethelvoldus hanc in monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2", + "candidate_score": 0.677103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2701", + "psc_text": "Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim effugarunt, ut vix ullum exstiterit in universo Francorum regno coenobium, quod eorum potuerit evadere furorem. Veram et unicam hancce causam agnovit Adso Dervensis abbas, qui saeculo X libellum de miraculis et translatione S. Basoli describebat, ubi aperte docet quod in S. Basoli coenobio « partim propter incursus barbaricos, partim vero propter frequentes et perpetes in regno principum discordias, omnis antiquorum Patrum deperit instituta traditio (Cap. 1 saec. IV Bened.). » Additque: « Tunc etiam et alia monasteria sunt suo honore privata, nudatae rebus ecclesiae, et plurimae subversae. » Nec magis eis favet quem citant truncatus concilii Vernensis canon; quem, ut", + "candidate_score": 0.67071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.66829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2684", + "psc_text": "monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2 S. Osvald., n. 20, saec. V Benedict.) ocius nuntio, quemdam virum nominatissimum Abbonem, qui liberalium artium notitiam imis hauserat medullis, de coenobio Floriacensi evocatum, apud Ramesiam scholas regere, et novellas recentis hortuli sui insitiones doctrinae suae rore rigare constituit. » Eodem saeculo Fulco Rhemensis archiepiscopus, qui in Sithiensi seu S. Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo", + "candidate_score": 0.667395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.666842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.661969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1174", + "psc_text": "Cassian. l. II, cap. 5 et 6; eumdem S. Pachomio pro suis monachis ab angelo injunctum fuisse tradit Palladius in Laus. c. 38; eumdem et alii monachi observabant ex Regula Solitariorum. Deinde etiam, ut docet Hildemarus, obtinuit consuetudo per Ecclesias Africanas et Occidentales, ut duodecim psalmos ad vigilias nocturnas decantarent. CAPUT XI. Qualiter dominicis diebus vigiliae agantur. Dominico die temporius surgatur ad vigilias. In quibus vigiliis teneatur mensura, id est modulatis, ut supra disposuimus, sex psalmis et versu, residentibus cunctis disposite, et per ordinem in subselliis, legantur in codice, ut supra diximus, quatuor lectiones cum responsoriis suis. Ubi tantum in quarto responsorio dicatur a cantante Gloria. Quam dum incipit, mox omnes cum reverentia surgant. Post quas lectiones, sequantur ex ordine alii sex psalmi cum antiphonis, sicut anteriores, et versus. Post quos iterum legantur aliae quatuor lectiones cum responsoriis suis, ordine quo supra. Post quas dicantur tria cantica de prophetis, quae", + "candidate_score": 0.651969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2845", + "psc_text": "Casibus S. Galli cap. 11, ubi referens qua ratione episcopi et abbates ad visitandum S. Galli asceterium missi ab Ottone imperatore recepti fuerint: « Adveniunt omnes, inquit, festive receptis Cives apostolorum responsorium canitur. Abbas in auditorio debilis residens, introductis quidem eis assurgit. Legitur considentibus lectio de charitate et de pedisequa ejus discretione. Qua finita assurgunt omnes in abbatis et fratrum oscula. Deinde abbas: Benedicti vos a Domino. Et fratres: Qui fecit coelum et terram. » Et ita forte capiendus est locus ex Vita S. Alcadri abbatis Gemmeticensis, num. 11 (Saec. II Ben.). « Susceptis monachis ad domum auditorii eos perduxit. » Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho", + "candidate_score": 0.645743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1081", + "psc_text": "in Reomensi S. Joannis monasterio colligimus ex libro de Translatione et miraculis ejus, n. 1; sed et S. Galli abbatis discipulos post laborem matutinalis officii quiescendi gratia lectos revisisse auctor est Walfridus in Vita S. Gadi cap. 26 (Saec. II). Similiter S. Geremarus abbas Flaviacensis completo officio revertens in dormitorium in stratu suo collocare se consueverat. ut habent ejus acta n. 14. Idem viguisse in Longoretico monasterio discimus ex Visione Baronti, n. 7, saeculo II Bened.; in Pauliacensi sanctimonialium ex Vita S. Austrobertae, n. 15, saec. III, part. I; in Lindisfarnensis ex Carmine Ethilvulfi monachi cap. 10, 21, 22; in monasterio S. Corbiniani ex ejus Vita auctore Aribone n. 3, denique in Suessionensi B. M. Parthenone aliis in ecclesia vigiliis et orationibus insistentibus, aliae post nocturnum officium dormire permittebantur ex Vita S. Drausii episc., n. 17, apud Bolland., 5 Martii. Sed haec merae indulgentiae, et praeter Regulam S. Benedicti, quae", + "candidate_score": 0.645115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1078", + "psc_text": "in claustro sese recipiebant, ex cap. 84; unde S. Bernardus singularem monachum describens (De Grad. humil.), aliis in claustro quiescentibus, inquit, solus remanet in oratorio: ubi quod dicit quiescentibus non de corporea, sed de spiritali quiete intelligendum est, ut patet ex Aelredo abbate hom. de duobus discipulis euntibus in Emmaus, et ex Gilberto de Hoillandia Serm. 23, in Cant. Denique apud primos B. Stephani abbatis Obazinensis discipulos (Tom. IV Misc. Baluz.), « illud quod post vigilias intervallum restabat, non quieti aut somno deputabatur sed peculiaribus orationibus aut operibus manuum inserviebat, » ut legitur in ejus Vita, n. 7. Istud autem institutum antiquis monachis, ut vidimus hactenus, inviolabile 254 duplici ex causa commendat Joannes Cassianus: 1º ne purificationem nostram nocturnis orationibus acquisitam invidus hostis illusione somni contaminet; 2º ne somnus ille inertiam in monacho parturiat, ac per totum diem vigorem ejus obtundat, cordis pinguedinem exhauriat, et debilem reddat eum adversus insidias", + "candidate_score": 0.645087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2683", + "psc_text": "emiserit hoc saeculo scientia litterarum, longum est enarrare: qui plura hac de re desideraverit, adeat Mabillonii praefationem ad saec. IV Bened., part. I, n. 173, ubi hoc argumentum fuse et erudite suo more prosequitur. Saeculo X, Dunstanus et Aethelvoldus episcopi collapsam in Anglia monasticam disciplinam resarcire sapientes, sopitas etiam in monasteriis scientias ea de causa resuscitare studuerunt: nam, ut testatur Aedfricus apud Spelmannum (Tom. I Conc. Angl., pag. 618), usque adeo litterarum studium in Anglia defecerat, « ut sacerdos nullus Anglicus epistolam nosset vel Latine edere, vel e Latino interpretari, usque dum archiepiscopus Cantuariae Dunstanus et episcopus Aethelvoldus hanc in monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2", + "candidate_score": 0.643719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2638", + "psc_text": "19): « Cura nutriendorum parvulorum pertinebit ad virum quem elegerit Pater, sanctum, sapientem, atque aetate gravem, informantem parvulos non solum studiis litterarum, sed etiam documentis magisterioque virtutum. » Et antea (Cap. 7) vult fratres « de quibusdam divinae lectionis quaestionibus disputare » ante completorium. In Regula Magistri (Cap. 50): « Alii legant, alii audiant, alii litteras discant et doceant. » Denique in Regulis brevibus sancti Basilii (Inter. 235): « Equidem existimo, cui aliorum cura gubernatioque commissa est, eum quae apud omnes scripta sint, scientia comprehensa habere, ac ediscere debere, ut cunctos doceat multiplicem Dei voluntatem, singulis praemonstrando officio suo. De caeteris vero. . . . unicuique sicut Deus divisit mensuram, quae officii sui sint studiose discat et persequatur, neque curiose ulterius quidquam inquirat. » Et alibi interrogatus (Inter. 292) « an conveniat ut inter fratres magister sit puerorum saecularium? respondet affirmative: « Si qui eos adducunt, ea mente adducunt, et", + "candidate_score": 0.6431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2684", + "psc_text": "monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2 S. Osvald., n. 20, saec. V Benedict.) ocius nuntio, quemdam virum nominatissimum Abbonem, qui liberalium artium notitiam imis hauserat medullis, de coenobio Floriacensi evocatum, apud Ramesiam scholas regere, et novellas recentis hortuli sui insitiones doctrinae suae rore rigare constituit. » Eodem saeculo Fulco Rhemensis archiepiscopus, qui in Sithiensi seu S. Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo", + "candidate_score": 0.642126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1852", + "psc_text": "2, 4, 6, illud quod duobus in una scutella ministrabatur ex eodem Udalrico. De Cisterciensibus ita liber Usuum, cap. 108: « Ubi quatuor hebdomadarii coquinae fuerint, duo una die, et duo alia vicissim serviant. » His tamen adjungebatur cellerarius ex cap. 76, in quo sic legitur: « Cellerarius, et coci praevideant, ut ambo pulmentaria priusquam campana pulsetur (si sic tamen viderit expedire) per mensas disponant. » Quem morem forte respicit locus ex Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, lib. II, num. 19, quo cellerarius ex ejus praecepto refectorium praeparasse, et mensas mantilibus ornasse dicitur (Miscell. Baluz., tom. IV). Praeterea tam apud Cluniacenses quam apud Cistercienses a coquinae hebdomadariis distinctus erat refectorarius, qui, adjutus ab aliis fratribus, si necesse esset, quotidie refectorium parabat, mantilibus, cochlearibus, cultellis, pane et vino mensas sternebat, cujus officium fusius descriptum habes apud Udalricum, lib. III, cap. 21, in Consuetud. S. Benigni, cap. 42, et in lib. Usuum", + "candidate_score": 0.639977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3461", + "psc_text": "verbo dominus factum sit per syncopen domnus. Qua voce sanctos viros, episcopos, reges, aliasque honorabiles nobilesque personas appellarunt: unde in antiquis litaniis summus pontifex domnus apostolicus appellatur. Ita apud Severum Sulpicium, epist. 2, Domnum Martinum obiisse nuntiant; Vita B. Alcuini, num. 22, saec. IV Bened., Vade ad sepulcrum domni Martini; S. Gregorius, lib. I Regist., cap. 6, Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Eusiciam, domnam Eudochiam, domnam Dominicam mea peto vice salutari; Statuta S. Adalardi, Missa domnae Balthildae; Aimonius, lib. IV de Gestis Francorum, c. 68, Domnus Carolus rex habuit conventum generalem in Wormatia civitate. Hinc tritus ille versiculus: Coelestem Dominum, mortalem dicito domnum. Sed quod soli tunc abbati competebat domni nomen, nunc omnibus fere monachis promiscue tribuitur; id quod jam tempore Smaragdi abbatis usu receptum fuisse constat ex ejusdem loco supra citato, et apud Cluniacenses ex Udalrico etiam laudato. Etsi credamus non defuisse etiam olim qui utrumque", + "candidate_score": 0.639552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1838", + "psc_text": "Temporibus dispositis vicibusque discretis, de ciborum praeparatione solliciti serviant sibi invicem; atque alterutrum sub aequalitate ministerii dominentur. » Apud S. Basilium (Serm. I de Instit. monach.): « Ministerium in communi conventu alternis vicibus fiat, duo secundum ordinem in hebdomada una omne studium ad usum requisitum expleant. » Apud S. Hieronymum in praefatione ad Regulam S Pachomii: « In hebdomadarum ministerio sibi succedant per ordinem. » Apud Cassianum (Lib. IV, c. 19): « Per cunctam namque Mesopotamiam, Palaestinam, et Cappadociam, ac totum Orientem, singulis hebdomadibus vicissim fratres ad haec officia sibi reddenda succedunt, ita ut secundum coenobii multitudinem ministrorum quoque numerus deputetur. » Denique in Vita S. Mariani ad S. Germanum Autissiodorensem monachi, saeculo V, ad quem Olinitius item monachus dixisse fertur: « Sors mea est ad mensam fratribus ministrare et alimoniam parare. » Soli, aut saltem fere soli Aegyptii monachi contrariam inierant consuetudinem: « Apud Aegyptios enim, ut scribit Cassianus", + "candidate_score": 0.632346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_799", + "psc_text": "Carthusiensium, imo et Cisterciensium, ut supra collegimus ex S. Bernardo, consuetudo. Tunc qui aliqua re indigebant, hanc potissimum eo tempore petebant, ut de Cluniacensibus scribit Udalricus, et Carthusiensibus suis praescribit Guido his verbis: « Post nonam convenimus in claustro de utilibus locuturi: in hoc spatio incaustum, pergamenum, pennas, cretam, libros seu legendos seu transcribendos a sacrista; a coquinario vero legumina, sal, et caetera hujusmodi poscimus, et accipimus. » Vel denique omnes uno in loco residentes, se invicem loquentes auscultabant, ut velle videtur S. Hildegardis. Atque ad hos potissimum spectat praeclara illa S. Basilii admonitio Serm. 2 de Instit. monach. : « Inutilis sermo, et quae ex mutuis colloquiis oritur importuna elatio non proferatur, sed si quid utile ad aedificationem animarum, hoc solum convenit loqui; et haec ipsa quae utilia sunt, cum ordine, et decenti tempore, et ab his a quibus dici oportet. Si quis de inferioribus sit, exspectet donec invitetur", + "candidate_score": 0.631679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2365", + "psc_text": "Regula Magistri (Cap. 27): « His aestatis diebus cum ad horam nonam reficitur, sera antequam compleant binae omnibus sufficiant potiones: ita tamen ut antequam bibant, orent; et postquam biberint, reorent; » et infra: « Illis vero diebus in quibus in hieme ad nonam reficitur, post dictam vesperam non amplius quam singulos caldos accipiant: ita tamen ut antequam bibant, orent; et postquam biberint, reorent. » Id quod etiam in Quadragesima indulget concilium Aquisgranense, statuens (Can. 12), « ut si necessitas poposcerit ob operis laborem post refectionem vespertinam etiam, et in Quadragesima pari modo, et quando officium mortuorum celebratur priusquam lectio completorii legatur, bibant. » Vide Udalricum, lib. I, cap. 41; lib. Usuum Cisterc., cap. 80, de bibere post vesperas, et lib. I de Antiq. monach. Ritibus, cap. 2. Et quod faciunt fratres absque justa murmuratione faciant. ] Justa murmuratio ex Smaragdo illa dicitur quam non voluntarie, aut non sine causa, sed", + "candidate_score": 0.630961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1764", + "psc_text": "praesentem, aut in vestimento, aut in qualibet re, nihil exinde aut dare aut commodare cuiquam praesumat, nisi tantum ab abbatissa illi fuerit ordinatum. » In rebus tamen minoris momenti possunt fratres sibi invicem commodare, verbi gratia, acum, cultellum, tabulas, etc. hujusmodi, quemadmodum docet Hildemarus. Secundo, prohibet S. Pater quidquam accipere sine jussione abbatis. Ita etiam S. Pachomius: « Nemo ab altero accipiet quidquam nisi praepositus jusserit. » Regula Orientalis (Art. 58): « Sine seniorum verbo et auctoritate, nullus fratrum quidquam agat, neque accipiat aliquid, neque det. » Poenae incerti auctoris apud S. Basilium (Cap. 31; idem habetur in 2 Regula SS. Patr. c. 1): « Si quis foras dederit aliquid, aut acceperit praeter voluntatem archimandritae, excommunicetur. » Et S. Fructuosus: « Munus quodlibet, sive epistolas nemo monachus accipiat. » Hoc etiam nomine S. Benedictus vetat quidquam ab alio mutuare sine praelati licentia: id quod similiter prohibet Regula SS. Pauli et", + "candidate_score": 0.629133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1763", + "psc_text": "auctoris apud S. Basilium (Art. 58. Idem habetur in Reg. Orient c. 9): « Si quis permutet aliquid cum aliquo, aut quid largiatur praeter voluntatem archimandritae, careat benedictione. « In Regula Tarnatensi: « Nihil de his quae perceperit ei sit licitum commutare, nec pro abjectiore viliora, nec pro commodo meliora; sed qualiacunque fuerint attributa, cum gratiarum actione suo tantum usui vindicabit. » In Regula S. Isidori: « Cum alio quoque fratre quippiam commutare, nisi abbas vel praepositus jusserit, nulli licebit. » Et in Regula Cujusdam ad virgines (Cap. 17): « Ea quae sibi fuerint ab abbatissa commendata, id est necessitatem praesentem, aut in vestimento, aut in qualibet re, nihil exinde aut dare aut commodare cuiquam praesumat, nisi tantum ab abbatissa illi fuerit ordinatum. » In rebus tamen minoris momenti possunt fratres sibi invicem commodare, verbi gratia, acum, cultellum, tabulas, etc. hujusmodi, quemadmodum docet Hildemarus. Secundo, prohibet S. Pater quidquam accipere", + "candidate_score": 0.628535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2716", + "psc_text": "postea, donec illum studiose legerit; et dicit illi: Quia non legisti bene, debuisti ante significare, ut tibi dedissemus tempus interrogandi. Si autem cognoverit abbas illum fratrem studiosum in lectione, et tamen non potuit intelligere, dat illi alium librum. Postquam autem ierint omnes fratres de capitulo, tunc inspicit abbas, et requirit utrum sint inibi omnes libri per brevem. Si forte non invenerit libros totidem, sicuti habet brevem, tunc quaerit diligenter usquequo invenerit. » Eumdem pene ritum offendes apud Udalricum l. I, c. 52, et Lanfrancum in Statutis cap. 1, § 3, in Consuetudinibus Floriacensis monasterii, et in libro Usuum Cisterciensium, cap. 15. In hoc pene solo differunt, quod Lanfrancus, Udalricus, et Consuetudines Floriacenses libros distribuant feria secunda post dominicam primam Quadragesimae, quae consuetudo obtinebat apud Cassinenses tempore Bernardi abbatis; Usus Cistercienses dominica ipsa. Sed Boherius feria quarta Cinerum dandos esse asserit, quod nec improbat Bernardus Cassinensis: aitque nonnullis in monasteriis ita", + "candidate_score": 0.628242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3130", + "psc_text": "Cassinense vero hunc in locum declarant, « quod novitii in refectorio comedant simul cum monachis, sed in mensa segregata ab eis, ubi commode videri possint a Patribus. » Et dormiat. ] Et simul cum eo novitiorum magister, qui ut in eos omnem sollicitudinem habere possit, ab eis separari non debet: unde et Hildemarus: « Ille magister novitiorum debet cum illo manducare, et dormire, et per omnia intentus debet esse, et nullo modo debet illum dimittere; et ita debet admoneri, et corrigi, et excommunicari, et flagellari sicuti monachum. » Et senior ei deputetur talis, qui aptus sit ad lucrandas animas. ] Quia novitios ab omni fratrum consortio segregaverat, et solos remanere non parvi esset periculi, sapientem eis seniorem, aptum ad lucrandas animas praeficit, qui eos in vita religiose instituenda informet. Quod sic intelligit Haeftenus (Lib. IV, tract. 4, disq. 1), ut singulis novitiis singuli seniores deputandi sint: at quae ad id", + "candidate_score": 0.624487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_26_28", + "bdc_text": "Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2334", + "psc_text": "sabbato iterato reficimus. » Ab hac severitate paulo deflectunt antiqua Carthusiensium Statuta, in quibus haec leguntur (Part. II, cap. 14): « Natalis Domini, Ascensionis, Pentecostes, sancti Joannis, apostolorum Petri et Pauli, Assumptionis B. Mariae, Omnium Sanctorum vigilias ex antiqua consuetudine in pane et aqua facimus, nisi veniant in festis duodecim lectionum. Sed et quando praedictae vigiliae occurrunt in dominica, in sabbato ipsa abstinentia fit . . . . In vigiliis autem beatorum Jacobi, Laurentii, Bartholomaei, Matthaei, Simonis et Judae, et Andreae, semel quidem reficimus. Secunda, quarta, et sexta feria, pane, et aqua, et sale, si cui placet, ex antiqua consuetudine contenti sumus. Quod quia nostris temporibus quasi in dissuetudinem abiit, volumus ut ad minus unam in septimana abstinentiam omnes monachi faciant, quos infirmitas, aut senectus, aut debilitas non excusat, vel alia causa quae priori rationabilis esse videatur. Nec tamen propter hoc antiquam consuetudinem de faciendis abstinentiis irritamus . . .", + "candidate_score": 0.623542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3627", + "psc_text": "« Oremus, atque hic statuamus crucem, ut ibidem aedificent, qui aedificare volunt; » in Vita S. Botulfi abbatis, ubi anonymus loquens de constructione monasterii Ikanhoensis ab eo facta (Saec. III Ben.), « in Christi, inquit, cruce praefigitur signum coelestis potentatus, et construitur aula divini incolatus; » in Historia translationis S. Viti Corbeiam, n. 11, ubi de constructione Corbeiae Saxonicae (Saec. IV, part. I): « Venerunt ergo anno 822 dominicae Incarnationis, sub die 8 idus Augusti, regnante Ludovico serenissimo Augusto XI anno, ad locum memoratum: circumspectoque ex omni parte, et undique circuientes, prostrati in orationem decantaverunt psalmos ad hoc officium pertinentes; et postquam compleverunt litaniam et orationem, jactaverunt lineam, et infixerunt paxillos, et coeperunt mensurare prius quidem templum, inde habitationes fratrum . . . et primum petierunt episcopum, ut veniret, ut sanctificaret locum, vexillumque S. crucis in loco altaris poneret, nomenque 870 ut Corbeia vocaretur aptaret. » In Vita S. Stephani", + "candidate_score": 0.619728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3674", + "psc_text": "excedere, etc.] Recte omnino Bernardus Cassinensis ad hunc locum: « Nota, inquit, sensum litterae; non enim in gravibus seu difficilibus dicit excusationem aliquam suggerendam, sed impossibilibus tantum. Et nota quod illud debet esse ita impossibile, quod et viribus pensatis et pondere oneris, impossibile sibi vere debeat judicari: onus autem et vires ex parte negotii injuncti, et ex imbecillitate obedientiam suscipientis sollicita consideratione pensetur. » Idem habet Boherius in utroque commentario. Quinque etiam in hujusmodi excusatione S. Benedictus attendi voluit: 1º ut fiat patienter, hoc est cum humilitate, ut loquitur Hildemarus; 2º opportune, id est suo loco, secreto, non palam; 3º non superbiendo, quasi respuendo quod fuit a majore imperatum; 4º non resistendo, id est renuendo in facie ea implere quae fuerunt jussa; 5º non contradicendo, alta et aperta voce clamando ea non esse facienda. Prioris imperium perduraverit. ] Per priorem hoc loco Menardus intelligit seniorem, quem juniori opponit dicens: Sciat", + "candidate_score": 0.614489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2577", + "psc_text": "inveniatur, ne forte, quod absit, aliquis fabulis vacet vel otio. » Divionenses S. Benigni ne quidem brevem in ecclesia consessum indulgent; sed « nemo, inquiunt (Cap. 43), unquam de dormitorio, postquam ad meridianam vel ad completorium introierit, debet exire, nisi forte hi qui necessarii sunt propter hospites foris, sicut est hospitarius, eleemosynarius, granetarius, et hujusmodi, si cellerarius vocaverit eos. Quod si factum fuerit, mirabiliter emendari debet, nisi forte alicui multum cognito et maturae personae contingat quod sanguinet nasus ejus, vel brachium cum multa affluentia; hic poterit ad meridianam exire ad lavatorium. Nam nocte obseratum ostium dormitorii est, et eundum 617 est ad necessarias. » Et tamen Cluniacenses in claustro cantare aut legere poterant, ut docet Udalricus lib. II, cap. 24. Sed et sanctus Anselmus prior Beccensis meridiano tempore emendandis libris in claustro intendisse legitur (In ejus Vita num. 21, Bolland. 21 April.). Id quod non permittunt antiqua Carthusiensium Statuta, in", + "candidate_score": 0.585972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1345", + "psc_text": "repetitione subnasci posset fastidium, et nonnulla esset hic variatio. Tertia hoc pacto psalmodiam fecerit breviorem. » Fuit nihilominus etiam hic psalmus a monachis celebratus ut videre est in Vita S. Benedicti Anianensis; et Wetino monacho inter alia ab Angelo commendatus, ex ejus visione, n. 4, saec. IV, part. I. Quique psalmi semper usque ad dominicam per easdem horas itidem repetantur, hymnorum nihilominus, lectionum, vel versuum dispositione uniformi cunctis diebus servata. ] « Quantum ad numerum, inquit Boherius, quia quantum ad qualitatem aliquoties talia immutantur. » « Ac si diceret, addit Hildemarus, quot psalmos, quot hymnos, quot versus, quot lectiones in uno die dico, tot dico in alio. » Ex quibus, maxime ex Boherii testimonio, apparet mutatos olim ad minores diei horas canonicas hymnos pro vari tate temporum ac festorum, id quod observant etiam nunc Cistercienses ad tertiam et completorium, teste cardinali Bona (De Divin. Psalm. cap. 18, § 4). Vespera", + "candidate_score": 0.584194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2812", + "psc_text": "occasio blasphemandi. Quod si ad vesperas venerint, abjicere eas nefas est; sed accipient, ut diximus, separatum locum, et clausum cum omni disciplina atque cautela, ut grex fratrum libere suo officio serviat, et nulli detur offendiculum detrahendi. » Idem praestabant et Cluniacenses, ut testatur Petrus Venerabilis ad S. Bernardum scribens (Lib. I, epist. 28), et Farfenses ex mss. Consuetudinibus ejusdem monasterii. Ipsi etiam Cistercienses, etsi feminas ad hospitandum haud reciperent, foris nihilominus eis victum praebebant ex lib. Usuum Cisterciensium cap. 120. Quarto. « Quod S. Benedictus ait supervenientes, videtur excludere contiguos vel proximos habitatores, qui potius domestici seu concives, quam hospites appellari possunt, » ut cum Bernardo Cassinensi loquitur 673 Boherius. Addit tamen: « Sed et contra illos indifferenter admittendos, vel totaliter excludendos discretio debet haberi. Pauperem tamen sive remotum, sive propinquum admittendum hortor. » Fuerunt etiam qui hospitalitatem tanquam monasticae quieti et solitudini contrariam a monachorum coenobiis omnino arcendam esse", + "candidate_score": 0.578688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1207", + "psc_text": "vero evenerit ut tardius ad vigilias consurgant, singulas paginas, aut quantum visum fuerit abbatissae legant, in cujus potestate erit ut, quando signum fecerit, quae legit sine mora consurgat, ut canonicus missarum numerus possit impleri. » Quae totidem pene verbis etiam exstant in Regula S. Aureliani in ordine psallendi. Sed sicut lectiones breviabant, si quando tardius surrexissent, ita e converso, cum citius, prolongabant; unde liber Usuum Cisterciensium: « Solet sacrista, cum se viderit temporius quam debuerant surrexisse, cantorem signo praemonere, ut duodecimam lectionem faciat prolongare. » Atque inde facile colligas, lectiones olim sicuti nunc exstant in nostris breviariis distinctas non fuisse; sed neque earum prolixitatem aut brevitatem definitam; verum proferebatur sacrae Scripturae, aut alicujus S. Patris codex, in quo continuatim ita legebant, ut ubi unus desivisset, alter legere inciperet. Ita antiquae Germaniae Consuetudines mss.: « A calendis Novembris, inquiunt, privatis diebus, ad nocturnos, tres lectiones continuatim agant ex prophetis et caeteris", + "candidate_score": 0.578426, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.680854, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_33_35", + "bdc_text": "Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam . Beat vale , mi pater .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_833", + "psc_text": "Sed jam redeamus ad Patrem; licet non verear ne istius poenitentiam gerentis exemplo diu abfuisse videamur (numquam enim abfuimus, qui versabamur in vinea, in qua si et iste mansisset, non recessisset a Patre), cavendum tamen est, ne nos ei reconciliationis faciamus moram, quam non fecit Pater. Facile reconciliatur, quando impense rogatur. Et ideo discamus quali Pater obsecratione sit ambiendus. Pater, inquit. Quam misericors, quam pius, qui nec offensus patrium dedignatur nomen audire! (Vers. 18.) Pater, inquit, peccavi in coelum, et coram te. . 225. Haec est prima confessio apud auctorem naturae, praesulem misericordiae, arbitrum culpae. Sed etsi Deus novit omnia, vocem tamen tuae confessionis exspectat. Ore enim confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) ; quia allevat pondus erroris, quisquis ipse se onerat; et accusationis excludit invidiam, qui accusatorem praevenit confitendo: Justus enim in primordio sermonis accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Frustra autem velis occultare, quem nihil fallat;", + "candidate_score": 0.680854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_680", + "psc_text": "vulnerati. Stabularius itaque ille est qui dixit: Misit me Christus evangelizare (I Cor. I, 17) . Stabularii sunt illi quibus dicitur: Ite in orbem universum, et praedicate Evangelium universae creaturae: et qui crediderit et baptizatus fuerit, hic salvus erit (Marc. XVI, 15 et 16) , salvus utique a morte, salvus a vulnere quod infixum est a latronibus. Beatus ille stabularius, qui alterius vulnera curare potest. Beatus ille cui dicit Jesus: (Vers. 35.) Quodcumque supererogaveris, revertens reddam tibi. . 82. Bonus dispensator, qui etiam supererogat. Bonus dispensator Paulus, cujus sermones et epistolae veluti ei rationi quam acceperat, supereffluunt. Moderatum Domini mandatum prope immoderato labore mentis et corporis exsecutus; ut multos ab aegritudine gravi spiritalis alloquii dispensatione relevaret. Bonus ergo stabularius stabuli ejus in quo agnovit asina praesepe Domini sui, et in quo grex clauditur agnorum; ne frementibus ad caulas rapacibus lupis, facilis in ovilia sit incursus. 83. Spondet ergo mercedem se", + "candidate_score": 0.646037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_33_35", + "bdc_text": "Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam . Beat vale , mi pater .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_518", + "psc_text": "vae mihi si non dilexero! Audeo dicere: non reddidit Petrus, et ideo plus dilexit. Non reddidit Paulus? Reddidit quidem mortem pro morte, sed alia non reddidit; quia multa debebat. Audi ipsum dicentem quia non reddidit: Quis prior dedit illi, et retribuetur ei (Rom. XI, 34) ? Reddamus licet crucem pro cruce, funus pro funere, numquid reddimus quod ex ipso, et per ipsum, et in ipso habemus omnia? Reddamus ergo amorem pro debito, charitatem pro munere, gratiam pro sanguinis pretio; plus enim diligit cui donatur amplius. 27. Sed revertamur ad illam superiorem, cujus consilium adhuc nec apostoli intelligunt, quod erat absconditum a saeculis in Deo: Quis enim cognovit sensum Domini (Ibid.) ? Conquerebantur ergo discipuli quia mulier super caput effudit unguentum, et quaerebantur dicentes: Quare hoc sic periit? Potuit enim venumdari pretio, et dari pauperibus (Matth. XXVI, 8) . Quid utique displicuerit Christo in eorum sermonibus, non poteris deprehendere, nisi mysterium", + "candidate_score": 0.645987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_129", + "psc_text": "confitetur Jesum Christum in carne venisse, de Deo est (I Joan. IV, 2. Ubi autem secundum altiorem rationem nascitur Christus, nisi in corde tuo, et in pectore tuo? Prope est enim Verbum in ore tuo, et in corde tuo (Rom. X, 8) . 39. Pulchre autem quod et praesidis nomen addidit, ut seriem temporis designaret. Praeside, inquit, Syriae Cyrino facta est haec prima professio. Ut quasi consulem quemdam, signi gratia, huic libro Evangelista ascripsisse videatur. Nam si consules ascribuntur tabulis emptionis, quanto magis redemptioni omnium debuit tempus ascribi? Habes ergo omnia quae in contractibus esse consueverunt: vocabulum summam illic potestatem gerentis, diem, locum, causam. Testes quoque abhiberi solent: hos quoque nativitati suae, et generationi secundum carnem Christus adhibuit, qui signarent Evangelium, dicens: Vos eritis mihi testes in Hierusalem (Act. 1, 8) (Vers. 6, 7.) Factum est autem, cum essent ibi, impleti sunt dies ut pareret. Et peperit filium primogenitum, et", + "candidate_score": 0.644908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_35_37", + "bdc_text": "Beat vale , mi pater . D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_22", + "psc_text": "immo docentem audi: Philippe, qui videt me, videt, et Patrem qui me misit. Quomodo tu dicis: Ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in 1268 Patre, et Pater in me est (Joan. XIV, 9 et 10) ? Utique non corpus videtur in corpore, nec spiritus videtur in spiritu: sed solus ille Pater videtur in Filio, aut iste Filius videtur in Patre. Non enim dissimiles in dissimilibus videntur: sed ubi unitas operationis est atque virtutis, et Filius in Patre, et Pater videtur in Filio. Quae ego, inquit, opera facio, et ille facit (Joan. V, 19) . In operibus Patris Jesus videtur, in operibus Filii et Pater cernitur. Vidit Jesum qui Galilaeum illud mysterium (Joan. II, 9), id est, ex aqua vinum factum vidit; quod nemo posset, nisi mundi Dominus elementa convertere. Video Jesum, quando lego quia caeco linivit oculos luto, et reddidit visum. Ipsum enim recognosco qui de luto finxit hominem,", + "candidate_score": 0.6449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_688", + "psc_text": "aevi cursu ac vitae hujus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet?. 89. Nec solum media nocte Dominus, sed omnibus 1431 prope docet vigilandum esse momentis; venit enim et vespertina, et secunda, et tertia vigilia, et pulsare consuevit: Beati, itaque, servi illi, quos cum venerit Dominus, invenerit vigilantes (Luc. XII, 37) . Si ergo desideras ut virtus Dei praecingat se, et ministret tibi, vigilandum est semper: multae enim insidiae sunt bonis, et gravis corporis somnus; quia si dormire mens coeperit, vigorem suae virtutis amittit. Excita igitur somnum tuum, ut pulses ostium Christi: quod aperiri sibi etiam Paulus exposcit, non solum suis, sed etiam populi orationibus obsecrans se juvari, ut aperiatur ostium sibi ad loquendum mysterium Christi (Coloss. IV, 3). Et fortasse illud est ostium quod apertum vidit Joannes; vidit enim, et dixit: Post haec vidi, et ecce ostium apertum in coelo; et vox prima quam", + "candidate_score": 0.643643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_5_7", + "bdc_text": "sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ; ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_977", + "psc_text": "condidit? Hic est ergo qui locavit eam, et peregre profectus est: non quia ex loco ad locum profectus est Dominus, qui ubique semper est: sed quia est praesentior diligentibus, negligentibus abest. Multis autem temporibus abfuit; ne praepropera videretur exactio. Nam quo indulgentior liberalitas, eo inexcusabilior pervicacia. 24. Unde bene secundum Matthaeum habes, quia Et saepe circumdedit (Matth. XXI, 33) , hoc est, divinae custodiae munitione vallavit; ne facile spiritalium pateret incursibus bestiarum. Et fodit in ea torcular (Ibid.) . Quomodo 1500 intelligimus quid sit torcular, nisi forte quia psalmi pro torcularibus inscribuntur (Psal. VIII, LXXX et LXXXIII); eo quod in his mysteria Dominicae passionis, modo musti sancto fervente Spiritu prophetarum redundantius aestuaverint? Denique ebrii putabantur, quibus Spiritus sanctus inundabat (Act. II, 13). Ergo et hic fodit torcular, in quod uvae rationabilis fructus interior spiritali infusione deflueret. Aedificavit turrim (Matth. XXI, 33) , verticem scilicet Legis attollens: atque ita hanc vineam", + "candidate_score": 0.633685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_5_7", + "bdc_text": "sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ; ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_978", + "psc_text": "his mysteria Dominicae passionis, modo musti sancto fervente Spiritu prophetarum redundantius aestuaverint? Denique ebrii putabantur, quibus Spiritus sanctus inundabat (Act. II, 13). Ergo et hic fodit torcular, in quod uvae rationabilis fructus interior spiritali infusione deflueret. Aedificavit turrim (Matth. XXI, 33) , verticem scilicet Legis attollens: atque ita hanc vineam munitam, instructam, ornatam locavit Judaeis. 25. (Vers. 10.) Et tempore fructuum servulos suos misit. Bene tempus fructuum posuit, non proventum; nullus enim fructus exstitit Judaeorum, nullus vineae hujus proventus, de qua Dominus ait: Exspectavi ut faceret uvas, fecit autem spinas (Esai. V, 2) . Itaque non laetitiae vino, non spirituali musto, sed cruento prophetarum sanguine torcularia redundarunt. Denique Hieremias in lacum missus est (Jerem. XXXVIII, 6); haec enim erant jam torcularia Judaeorum non vino repleta, sed borbore. Et licet generaliter prophetae videantur exprimi, dat tamen lectio (III Reg. XXI, 13), ut illum qui lapidatus est, Nabutham esse credamus: cujus etsi", + "candidate_score": 0.632294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_33", + "bdc_text": "Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_518", + "psc_text": "vae mihi si non dilexero! Audeo dicere: non reddidit Petrus, et ideo plus dilexit. Non reddidit Paulus? Reddidit quidem mortem pro morte, sed alia non reddidit; quia multa debebat. Audi ipsum dicentem quia non reddidit: Quis prior dedit illi, et retribuetur ei (Rom. XI, 34) ? Reddamus licet crucem pro cruce, funus pro funere, numquid reddimus quod ex ipso, et per ipsum, et in ipso habemus omnia? Reddamus ergo amorem pro debito, charitatem pro munere, gratiam pro sanguinis pretio; plus enim diligit cui donatur amplius. 27. Sed revertamur ad illam superiorem, cujus consilium adhuc nec apostoli intelligunt, quod erat absconditum a saeculis in Deo: Quis enim cognovit sensum Domini (Ibid.) ? Conquerebantur ergo discipuli quia mulier super caput effudit unguentum, et quaerebantur dicentes: Quare hoc sic periit? Potuit enim venumdari pretio, et dari pauperibus (Matth. XXVI, 8) . Quid utique displicuerit Christo in eorum sermonibus, non poteris deprehendere, nisi mysterium", + "candidate_score": 0.631059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_978", + "psc_text": "his mysteria Dominicae passionis, modo musti sancto fervente Spiritu prophetarum redundantius aestuaverint? Denique ebrii putabantur, quibus Spiritus sanctus inundabat (Act. II, 13). Ergo et hic fodit torcular, in quod uvae rationabilis fructus interior spiritali infusione deflueret. Aedificavit turrim (Matth. XXI, 33) , verticem scilicet Legis attollens: atque ita hanc vineam munitam, instructam, ornatam locavit Judaeis. 25. (Vers. 10.) Et tempore fructuum servulos suos misit. Bene tempus fructuum posuit, non proventum; nullus enim fructus exstitit Judaeorum, nullus vineae hujus proventus, de qua Dominus ait: Exspectavi ut faceret uvas, fecit autem spinas (Esai. V, 2) . Itaque non laetitiae vino, non spirituali musto, sed cruento prophetarum sanguine torcularia redundarunt. Denique Hieremias in lacum missus est (Jerem. XXXVIII, 6); haec enim erant jam torcularia Judaeorum non vino repleta, sed borbore. Et licet generaliter prophetae videantur exprimi, dat tamen lectio (III Reg. XXI, 13), ut illum qui lapidatus est, Nabutham esse credamus: cujus etsi", + "candidate_score": 0.621527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_977", + "psc_text": "condidit? Hic est ergo qui locavit eam, et peregre profectus est: non quia ex loco ad locum profectus est Dominus, qui ubique semper est: sed quia est praesentior diligentibus, negligentibus abest. Multis autem temporibus abfuit; ne praepropera videretur exactio. Nam quo indulgentior liberalitas, eo inexcusabilior pervicacia. 24. Unde bene secundum Matthaeum habes, quia Et saepe circumdedit (Matth. XXI, 33) , hoc est, divinae custodiae munitione vallavit; ne facile spiritalium pateret incursibus bestiarum. Et fodit in ea torcular (Ibid.) . Quomodo 1500 intelligimus quid sit torcular, nisi forte quia psalmi pro torcularibus inscribuntur (Psal. VIII, LXXX et LXXXIII); eo quod in his mysteria Dominicae passionis, modo musti sancto fervente Spiritu prophetarum redundantius aestuaverint? Denique ebrii putabantur, quibus Spiritus sanctus inundabat (Act. II, 13). Ergo et hic fodit torcular, in quod uvae rationabilis fructus interior spiritali infusione deflueret. Aedificavit turrim (Matth. XXI, 33) , verticem scilicet Legis attollens: atque ita hanc vineam", + "candidate_score": 0.620121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_678", + "psc_text": "jumentum suum nos imposuit, ne nos essemus sicut equus et mulus; ut per nostri corporis assumptionem infirmitates nostrae carnis aboleret. 77. Denique duxit nos in stabulum, qui eramus jumenta. Est autem stabulum, in quo fessi longo itinere succedere solent. Duxit itaque in stabulum Dominus, Qui suscitat a terra inopem, et de stercore erigit pauperem (Psal. CXII, 7) . 78. Et curam egit (Ibid.) ; ne aeger ea quae acceperat, nequaquam praecepta servaret. Sed non vacabat Samaritano huic diu in terris degere: redeundum eo erat, unde descenderat. Itaque: (Vers. 35.) Altero die. . 79. Quis est iste alter dies, nisi forte ille Dominicae resurrectionis, de quo dictum est: Hic est dies quem fecit Dominus (Psal. CXVII, 24) ? (Ibid.) Protulit duos denarios, et dedit stabulario, et ait: Curam illius habe. 1429 . 80. Qui sunt isti duo denarii, nisi forte duo Testamenta, quae imaginem in se habent aeterni regis expressam, quorum", + "candidate_score": 0.619611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_374", + "psc_text": ". 75. Et fortasse primus hic piscis primus est martyr, in ore habens didrachma, hoc est, pretium census. Didrachma nostrum Christus est. Habebat igitur primus ille martyr, Stephanus scilicet, in ore thesaurum, cum Christum in passione loqueretur. Sed revertamur ad propositum locum, et discamus apostolicam humilitatem. (Vers. 5.) Praeceptor, inquit, per totam noctem laborantes nihil cepimus: sed in verbo tuo laxabo retia. . 76. Et ego, Domine, scio quia nox mihi est, quando non imperas. Nemo adhuc nomen suum dedit, adhuc noctem habeo. Misi jaculum vocis per epiphania, et adhuc nihil cepi. Misi per diem, exspecto ut jubeas: in verbo tuo laxabo retia. O vacua praesumptio, o humilitas fructuosa! Qui nihil antea ceperant, magnam in verbo Domini concludunt piscium multitudinem. Non hoc humanae facundiae opus, sed supernae vocationis est munus. Cedunt disputationes hominum: fide sua plebs credit. 77. (Vers. 6, 7.) Rumpuntur retia, nec labitur piscis. Vocantur ad adjumentum socii,", + "candidate_score": 0.584864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_688", + "psc_text": "aevi cursu ac vitae hujus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet?. 89. Nec solum media nocte Dominus, sed omnibus 1431 prope docet vigilandum esse momentis; venit enim et vespertina, et secunda, et tertia vigilia, et pulsare consuevit: Beati, itaque, servi illi, quos cum venerit Dominus, invenerit vigilantes (Luc. XII, 37) . Si ergo desideras ut virtus Dei praecingat se, et ministret tibi, vigilandum est semper: multae enim insidiae sunt bonis, et gravis corporis somnus; quia si dormire mens coeperit, vigorem suae virtutis amittit. Excita igitur somnum tuum, ut pulses ostium Christi: quod aperiri sibi etiam Paulus exposcit, non solum suis, sed etiam populi orationibus obsecrans se juvari, ut aperiatur ostium sibi ad loquendum mysterium Christi (Coloss. IV, 3). Et fortasse illud est ostium quod apertum vidit Joannes; vidit enim, et dixit: Post haec vidi, et ecce ostium apertum in coelo; et vox prima quam", + "candidate_score": 0.581199, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.68052, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_461", + "psc_text": "illi (Matth. III, 17, et Luc. IX, 35) . Necnon et illud mihi verisimile non videtur, Judaeos potuisse tacere, cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret. Sed et haec eorum omnifaria taciturnitas non minus Jesum nihil tale dixisse significat. CAPUT III. Quamvis ergo et haec non parva videantur ad confirmandam suspicionem falsi de capitulo isto, plus tamen illo teneor, quia omnem, ut dixi, Moyseos scripturam scrutatus, nullas ibi de Christo prophetias inveni. Nunc tamen te compertus melioris intelligentiae lectorem, consecuturum me aliquid credo, acturumque fateor gratias, si spem profectus ac doctrinae, quam mihi objurgationis tuae fiducia promittit, nulla frustreris invidia; sed doceas, si quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac de Domino nostro memoratum in scriptura Moysi. Nec dixeris, quaeso, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem,", + "candidate_score": 0.68052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_461", + "psc_text": "illi (Matth. III, 17, et Luc. IX, 35) . Necnon et illud mihi verisimile non videtur, Judaeos potuisse tacere, cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret. Sed et haec eorum omnifaria taciturnitas non minus Jesum nihil tale dixisse significat. CAPUT III. Quamvis ergo et haec non parva videantur ad confirmandam suspicionem falsi de capitulo isto, plus tamen illo teneor, quia omnem, ut dixi, Moyseos scripturam scrutatus, nullas ibi de Christo prophetias inveni. Nunc tamen te compertus melioris intelligentiae lectorem, consecuturum me aliquid credo, acturumque fateor gratias, si spem profectus ac doctrinae, quam mihi objurgationis tuae fiducia promittit, nulla frustreris invidia; sed doceas, si quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac de Domino nostro memoratum in scriptura Moysi. Nec dixeris, quaeso, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem,", + "candidate_score": 0.6763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_490", + "psc_text": "credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc non solum sacrilegam adversus evangelicam sanctitatem, verum etiam enervem ac debilem esse argumentationem sentit et Faustus; atque intentionem suam in illud potius confert, eoque se plus teneri dicit, quia omnem Moyseos scripturam scrutatus nullas ibi de Christo prophetias invenit. Cui cito respondeo, quia non intelligit: et si cur non intelligat quisquam quaesierit; respondebo, quia inimico, quia adverso animo legit; quia non ideo scrutatur ut sciat, sed quod nescit, scire se putat. Haec praesumptio tumidae arrogantiae oculum cordis vel claudit, ut omnino non videat; vel distorquet, ut perverse videat, et aliud pro alio probet aut improbet. Tu me, inquit, doce, quid", + "candidate_score": 0.67415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_534", + "psc_text": "et haec nos ostendimus, quomodo de Christo accipi possint; et superius alia multa dedimus, quae nisi de Christo intellectum habere non possint. Non est ergo cur concludas, Fauste, nulla esse a Moyse scripta de Christo. Attende enim quid dicas: Quod si haec, inquis, minime de Christo scripsit, aut alia dabitis, aut nulla erunt. Verum dicis. Proinde, quia et haec de Christo, vel propter Christum scripta docuimus, et alia multa dedimus, argumentatio tua potius nulla erit. Et haec quidem quae commemorasti, quamvis non obtinueris, saltem conatus es ostendere non esse scripta de Christo. Quod autem subdidisti, Aut alia dabitis, aut nulla erunt; prius demonstrare debuisti, alia nos dare non posse, ut securus inferres nulla esse. Nunc vero tanquam libellus tuus surdos auditores vel caecos lectores esset habiturus, ut nullus adverteret quid praetermiseris, cucurristi dicere: Si nulla fuerint, nec Christus potuit asseverare quod nusquam est; ita, si Christus hoc minime asseveraverit, capitulum", + "candidate_score": 0.672658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1291", + "psc_text": "Christi portaverint, sed non fecerint opera ejus, nec Matthaeus scribere praetermisit (Matth. VII, 21); sed de Abraham illic, et Isaac, et Jacob nullam facit omnino mentionem. Item de Centurione et puero ejus etiam Lucas quidem scripsit; sed aeque ipse de Abraham illic, et Isaac, et Jacob nihil omnino testatur: ut quia ubinam dictum sit certo constare non possit, nihil prohibeat etiam non credere quia sit dictum. CAPUT III. Nec immerito nos ad hujusmodi Scripturas tam inconsonantes et varias, nunquam sane sine judicio ac ratione aures afferimus: sed contemplantes omnia, et cum aliis alia conferentes, perpendimus utrum eorum quidque a Christo dici potuerit necne. Multa enim a majoribus vestris eloquiis Domini nostri inserta verba sunt, quae nomine signata ipsius cum ejus fide non congruant: praesertim quia, ut jam saepe probatum a nobis est, nec ab ipso haec sunt, nec ab ejus Apostolis scripta; sed multo post eorum assumptionem a nescio quibus", + "candidate_score": 0.666578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_194", + "psc_text": "Nempe his omnibus verbis id agit Faustus, ut Prophetas Hebraeos neque quidquam de Christo praenuntiavisse, neque si praenuntiaverunt, eorum testimonia nobis prodesse, neque illos ipsos ex eorumdem testimoniorum dignitate vixisse credamus. Nos itaque demonstrabimus et eorum de Christo praesagia, et quantum per ea nobis ad fidei veritatem firmitatemque consultum sit, et eos suae prophetiae congruenter apteque vixisse. In hac tripartita disputatione, illud quod primo posui, longum est sic probare, ut de illis omnibus Libris testimonia proferam, quibus ostendam Christum esse praedictum: sed hujus hominis levitatem gravissimo auctoritatis pondere conteram. Ita quippe non accipit prophetas Hebraeos, ut accipere se tamen profiteatur Apostolos. Apostolus autem Paulus, de quo cum se ipse tanquam ex adversa voce interrogasset, utrum eum acciperet, respondit, Et maxime (Supra, lib. 11) , quid de illorum prophetia dicat, audiamus. Paulus, inquit, servus Jesu Christi, vocatus apostolus, segregatus in Evangelium Dei, quod ante promiserat per Prophetas suos in Scripturis sanctis", + "candidate_score": 0.665052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_456", + "psc_text": "Veritas, quae nec fallacibus formis cum tenebrarum gente pugnavit, nec fallaci sanguine te redemit. LIBER SEXTUS DECIMUS. CAPUT PRIMUM. FAUSTUS dixit: Quare Moysen non accipitis, cum Christus dicat: Moyses de me scripsit; et si crederetis Moysi, crederetis et mihi (Joan. V, 46) ? Ego vero non solum Moysen de Christo scripsisse velim, sed omnes etiam Prophetas Judaeorum et Gentium. Quid enim hoc nostrae fidei noceret, aut quid non potius prodesset, si congrua et convenientia undique in Deum nostrum testimonia carperemus? Siquidem esset etiam tum liberum nobis, odio manente atque exsecratione superstitionis eorum, solas ab eisdem de Christo excerpere prophetias: adeo mihi contrarium non potest esse, si et Moyses, quamvis sit alienus a Christo, nonnihil tamen videatur scripsisse de Christo. An quisquam hominum non optaverit de spinis omnibus florem legere, de omni herba frugem, de muscis omnibus mel: quamvis nec muscas, nec gramen in cibum, nec spinas in coronae usurpemus ornatum?", + "candidate_score": 0.662898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_534", + "psc_text": "et haec nos ostendimus, quomodo de Christo accipi possint; et superius alia multa dedimus, quae nisi de Christo intellectum habere non possint. Non est ergo cur concludas, Fauste, nulla esse a Moyse scripta de Christo. Attende enim quid dicas: Quod si haec, inquis, minime de Christo scripsit, aut alia dabitis, aut nulla erunt. Verum dicis. Proinde, quia et haec de Christo, vel propter Christum scripta docuimus, et alia multa dedimus, argumentatio tua potius nulla erit. Et haec quidem quae commemorasti, quamvis non obtinueris, saltem conatus es ostendere non esse scripta de Christo. Quod autem subdidisti, Aut alia dabitis, aut nulla erunt; prius demonstrare debuisti, alia nos dare non posse, ut securus inferres nulla esse. Nunc vero tanquam libellus tuus surdos auditores vel caecos lectores esset habiturus, ut nullus adverteret quid praetermiseris, cucurristi dicere: Si nulla fuerint, nec Christus potuit asseverare quod nusquam est; ita, si Christus hoc minime asseveraverit, capitulum", + "candidate_score": 0.662606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_461", + "psc_text": "illi (Matth. III, 17, et Luc. IX, 35) . Necnon et illud mihi verisimile non videtur, Judaeos potuisse tacere, cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret. Sed et haec eorum omnifaria taciturnitas non minus Jesum nihil tale dixisse significat. CAPUT III. Quamvis ergo et haec non parva videantur ad confirmandam suspicionem falsi de capitulo isto, plus tamen illo teneor, quia omnem, ut dixi, Moyseos scripturam scrutatus, nullas ibi de Christo prophetias inveni. Nunc tamen te compertus melioris intelligentiae lectorem, consecuturum me aliquid credo, acturumque fateor gratias, si spem profectus ac doctrinae, quam mihi objurgationis tuae fiducia promittit, nulla frustreris invidia; sed doceas, si quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac de Domino nostro memoratum in scriptura Moysi. Nec dixeris, quaeso, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem,", + "candidate_score": 0.649927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_522", + "psc_text": "statimque illi occurrit vita hominum Christus pendens, eique non credentes Judaei, ob hoc ipsum quia pendentem vident. Et alius quidem aliquis cito diceret, inter caetera maledicta quae in illa lectione ad aliquid de Christo intelligendum non pertinent, hoc solum ibi esse de Christo, quod scriptum est, Videbis vitam tuam pendentem, et non credes vitae tuae. Neque enim fieri non posset ut inter diversa maledicta quae impio populo prophetice praenuntiabantur, hoc quoque poneretur. Sed ego, et qui mecum aliquanto attentius cogitant evangelicam illam dominicamque sententiam, qua non ait, Ille enim et de me scripsit; ut et alia quae ad Christum non pertinent, scripsisse crederetur: sed ait, De me enim ille scripsit; ut omnem scripturae illius intentionem non nisi ad intelligendam Christi gratiam perscrutando consuleremus; etiam caetera in illa lectione maledicta propter Christum praedicta cognoscimus: quod nunc ostendere si velim, nimis longum erit. CAPUT XXIII. Unde tantum abest ut hoc quod Faustus", + "candidate_score": 0.649919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_518", + "psc_text": "(Joan. XIV, 6) ; et eum pependisse constet ante oculos non ei credentium Judaeorum; non video cur dubitare debeamus, id etiam de Christo scripsisse illum, de quo Christus ait, Ille enim de me scripsit (Id. V, 47) . Proinde si quod scriptum est, Suscitabo eis Prophetam de fratribus illorum similem tibi, ostendere conatus est Faustus non posse de Christo intelligi, quia Christus Moysi similis non est, et tamen ex omni parte convictus est; quid opus est in hoc testimonio laborare? Aut certe, sicut dixit Christum similem non esse Moysi, ut illam refelleret prophetiam; sic etiam ut hanc refellat, dicat Christum non esse vitam, vel in conspectu Judaeorum non ei credentium non pependisse. Cum autem hoc ille non dixerit, nec hodie quisquam eorum audeat dicere, nihil est cur moremur hanc quoque de Domino et Salvatore nostro Jesu Christo famuli ejus amplecti prophetiam. At enim inter caetera maledicta et hoc positum est.", + "candidate_score": 0.649846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_490", + "psc_text": "credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc non solum sacrilegam adversus evangelicam sanctitatem, verum etiam enervem ac debilem esse argumentationem sentit et Faustus; atque intentionem suam in illud potius confert, eoque se plus teneri dicit, quia omnem Moyseos scripturam scrutatus nullas ibi de Christo prophetias invenit. Cui cito respondeo, quia non intelligit: et si cur non intelligat quisquam quaesierit; respondebo, quia inimico, quia adverso animo legit; quia non ideo scrutatur ut sciat, sed quod nescit, scire se putat. Haec praesumptio tumidae arrogantiae oculum cordis vel claudit, ut omnino non videat; vel distorquet, ut perverse videat, et aliud pro alio probet aut improbet. Tu me, inquit, doce, quid", + "candidate_score": 0.647515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_461", + "psc_text": "illi (Matth. III, 17, et Luc. IX, 35) . Necnon et illud mihi verisimile non videtur, Judaeos potuisse tacere, cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret. Sed et haec eorum omnifaria taciturnitas non minus Jesum nihil tale dixisse significat. CAPUT III. Quamvis ergo et haec non parva videantur ad confirmandam suspicionem falsi de capitulo isto, plus tamen illo teneor, quia omnem, ut dixi, Moyseos scripturam scrutatus, nullas ibi de Christo prophetias inveni. Nunc tamen te compertus melioris intelligentiae lectorem, consecuturum me aliquid credo, acturumque fateor gratias, si spem profectus ac doctrinae, quam mihi objurgationis tuae fiducia promittit, nulla frustreris invidia; sed doceas, si quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac de Domino nostro memoratum in scriptura Moysi. Nec dixeris, quaeso, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem,", + "candidate_score": 0.646294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_518", + "psc_text": "(Joan. XIV, 6) ; et eum pependisse constet ante oculos non ei credentium Judaeorum; non video cur dubitare debeamus, id etiam de Christo scripsisse illum, de quo Christus ait, Ille enim de me scripsit (Id. V, 47) . Proinde si quod scriptum est, Suscitabo eis Prophetam de fratribus illorum similem tibi, ostendere conatus est Faustus non posse de Christo intelligi, quia Christus Moysi similis non est, et tamen ex omni parte convictus est; quid opus est in hoc testimonio laborare? Aut certe, sicut dixit Christum similem non esse Moysi, ut illam refelleret prophetiam; sic etiam ut hanc refellat, dicat Christum non esse vitam, vel in conspectu Judaeorum non ei credentium non pependisse. Cum autem hoc ille non dixerit, nec hodie quisquam eorum audeat dicere, nihil est cur moremur hanc quoque de Domino et Salvatore nostro Jesu Christo famuli ejus amplecti prophetiam. At enim inter caetera maledicta et hoc positum est.", + "candidate_score": 0.645921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_321", + "psc_text": "David contra vos praedicare non cessat. Vocem Patris de coelo non audistis (Matth. III, 17, et XVII, 5), opera Christi quibus de seipso testificabatur, non vidistis: codices in quibus haec scripta sunt, ut specie christiana fallatis, velut accipitis; ne tamen contra vos legantur, infalsatos dicitis. Profertis inde Christum dicentem, Si mihi non creditis, operibus credite (Joan. X, 38) ; et, Ego sum qui testimonium perhibeo de me, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Id. VIII, 18) : et non vultis contra vos inde proferri, Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me; et, Si crederetis Moysi, crederetis et mihi; de me enim ille scripsit; et, Habent ibi Moysen et Prophetas, audiant eos (Id. V, 39, 46) ; et, Si Moysen et Prophetas non audiunt, nec si quis a mortuis resurrexerit, credent ei (Luc. XVI, 29, 31) ! Unde huc existis? unde", + "candidate_score": 0.644166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_534", + "psc_text": "et haec nos ostendimus, quomodo de Christo accipi possint; et superius alia multa dedimus, quae nisi de Christo intellectum habere non possint. Non est ergo cur concludas, Fauste, nulla esse a Moyse scripta de Christo. Attende enim quid dicas: Quod si haec, inquis, minime de Christo scripsit, aut alia dabitis, aut nulla erunt. Verum dicis. Proinde, quia et haec de Christo, vel propter Christum scripta docuimus, et alia multa dedimus, argumentatio tua potius nulla erit. Et haec quidem quae commemorasti, quamvis non obtinueris, saltem conatus es ostendere non esse scripta de Christo. Quod autem subdidisti, Aut alia dabitis, aut nulla erunt; prius demonstrare debuisti, alia nos dare non posse, ut securus inferres nulla esse. Nunc vero tanquam libellus tuus surdos auditores vel caecos lectores esset habiturus, ut nullus adverteret quid praetermiseris, cucurristi dicere: Si nulla fuerint, nec Christus potuit asseverare quod nusquam est; ita, si Christus hoc minime asseveraverit, capitulum", + "candidate_score": 0.640936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_472", + "psc_text": "Christo aliquid scripserit, quaeso nos doceas. CAPUT VIII. Alias inquit: Si Christianus es, crede dicenti Christo quia de se scripsit Moyses. Quod si non credis, christianus non es. Inepta haec semper et imbecilla responsio est nihil habentium quod ostendant. Quanto igitur melius fecisses, si idem confitereris simpliciter? et tamen hoc mihi quidem dicere potuisti, quem scias necesse habere ut credam causa religionis qua famulor Christo: licet hoc ipsum adhuc quaeratur, utrum sit et hoc Christi testimonium, ut credi debeat absolute; an scriptoris, ut examinari sollicite. Nec si nos non credimus falsis, Christum hinc offendimus, sed falsatores. Tamen utcumque hoc ferri poterit Christianis oppositum: quid autem de illis agemus, quos retuli, Judaeo scilicet atque Gentili, quibus dicere non possumus, Si christianus es, crede; si non credis, christianus non es? Quanquam ne Christiano quidem hoc rectissime dixeris, cum Christus Thomam apostolum dubitantem de se aspernatus non sit; sed quo animi ejus vulneribus", + "candidate_score": 0.640031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_518", + "psc_text": "(Joan. XIV, 6) ; et eum pependisse constet ante oculos non ei credentium Judaeorum; non video cur dubitare debeamus, id etiam de Christo scripsisse illum, de quo Christus ait, Ille enim de me scripsit (Id. V, 47) . Proinde si quod scriptum est, Suscitabo eis Prophetam de fratribus illorum similem tibi, ostendere conatus est Faustus non posse de Christo intelligi, quia Christus Moysi similis non est, et tamen ex omni parte convictus est; quid opus est in hoc testimonio laborare? Aut certe, sicut dixit Christum similem non esse Moysi, ut illam refelleret prophetiam; sic etiam ut hanc refellat, dicat Christum non esse vitam, vel in conspectu Judaeorum non ei credentium non pependisse. Cum autem hoc ille non dixerit, nec hodie quisquam eorum audeat dicere, nihil est cur moremur hanc quoque de Domino et Salvatore nostro Jesu Christo famuli ejus amplecti prophetiam. At enim inter caetera maledicta et hoc positum est.", + "candidate_score": 0.638756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1291", + "psc_text": "Christi portaverint, sed non fecerint opera ejus, nec Matthaeus scribere praetermisit (Matth. VII, 21); sed de Abraham illic, et Isaac, et Jacob nullam facit omnino mentionem. Item de Centurione et puero ejus etiam Lucas quidem scripsit; sed aeque ipse de Abraham illic, et Isaac, et Jacob nihil omnino testatur: ut quia ubinam dictum sit certo constare non possit, nihil prohibeat etiam non credere quia sit dictum. CAPUT III. Nec immerito nos ad hujusmodi Scripturas tam inconsonantes et varias, nunquam sane sine judicio ac ratione aures afferimus: sed contemplantes omnia, et cum aliis alia conferentes, perpendimus utrum eorum quidque a Christo dici potuerit necne. Multa enim a majoribus vestris eloquiis Domini nostri inserta verba sunt, quae nomine signata ipsius cum ejus fide non congruant: praesertim quia, ut jam saepe probatum a nobis est, nec ab ipso haec sunt, nec ab ejus Apostolis scripta; sed multo post eorum assumptionem a nescio quibus", + "candidate_score": 0.637065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_489", + "psc_text": "de Christo scripsisse Moysen; ibi aliae multae, quibus pariter fidem derogatis: nec timetis, miseri, ne ita profanus aliquis dicat, istam vocem omnino non sonuisse de coelo; et sicut vos contra salutem generis humani, quae omnibus gentibus evangelica auctoritate confertur, etiam in vestram perniciem argumentamini, cum dicitis propterea non esse credendum, quod dixerit Christus de se scripsisse Moysen, quia si hoc ille dixisset, nec Judaei tacere potuissent, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret: sic et ille vanus et perditus dicat, Si de coelo vox illa sonuisset, omnes Judaei qui audierant, credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc", + "candidate_score": 0.636941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_490", + "psc_text": "credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc non solum sacrilegam adversus evangelicam sanctitatem, verum etiam enervem ac debilem esse argumentationem sentit et Faustus; atque intentionem suam in illud potius confert, eoque se plus teneri dicit, quia omnem Moyseos scripturam scrutatus nullas ibi de Christo prophetias invenit. Cui cito respondeo, quia non intelligit: et si cur non intelligat quisquam quaesierit; respondebo, quia inimico, quia adverso animo legit; quia non ideo scrutatur ut sciat, sed quod nescit, scire se putat. Haec praesumptio tumidae arrogantiae oculum cordis vel claudit, ut omnino non videat; vel distorquet, ut perverse videat, et aliud pro alio probet aut improbet. Tu me, inquit, doce, quid", + "candidate_score": 0.633753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_472", + "psc_text": "Christo aliquid scripserit, quaeso nos doceas. CAPUT VIII. Alias inquit: Si Christianus es, crede dicenti Christo quia de se scripsit Moyses. Quod si non credis, christianus non es. Inepta haec semper et imbecilla responsio est nihil habentium quod ostendant. Quanto igitur melius fecisses, si idem confitereris simpliciter? et tamen hoc mihi quidem dicere potuisti, quem scias necesse habere ut credam causa religionis qua famulor Christo: licet hoc ipsum adhuc quaeratur, utrum sit et hoc Christi testimonium, ut credi debeat absolute; an scriptoris, ut examinari sollicite. Nec si nos non credimus falsis, Christum hinc offendimus, sed falsatores. Tamen utcumque hoc ferri poterit Christianis oppositum: quid autem de illis agemus, quos retuli, Judaeo scilicet atque Gentili, quibus dicere non possumus, Si christianus es, crede; si non credis, christianus non es? Quanquam ne Christiano quidem hoc rectissime dixeris, cum Christus Thomam apostolum dubitantem de se aspernatus non sit; sed quo animi ejus vulneribus", + "candidate_score": 0.631288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_493", + "psc_text": "sequor: sed puta nos cum Judaeo tractare, puta cum Gentili. Quibus verbis ostendisti, te interim, cum quo mihi nunc res est, quia te ad credendum professio tua fecit obnoxium, satis esse convictum de Christo scripsisse Moysen; quia ipsum Christum hoc dixisse, in Evangelio scriptum est, cujus tam praeclaram sanctamque auctoritatem labefactare non audes: quia et cum id ex obliquo audes, difficultatis tuae pressus angustiis, et cernens quanta ruina te obruat cum tibi dicitur, nullam esse scripturam cui de factis et dictis Christi flagites esse credendum, si Evangelio tam sancte lateque notissimo credendum esse non putas; et timens ne amisso Christiani nominis pallio nuda vanitas vestra omnibus conspuenda et detestanda ramaneat, rursus te saucium colligere conaris, et dicis quod istis Evangelii verbis jam te ad credendum professio tua fecit obnoxium. Sic ergo te interim, cum quo nunc ago, teneo, ferio, perimo, id est, errorem tuum atque fallaciam; et cogo fateri de", + "candidate_score": 0.6291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.629066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_489", + "psc_text": "de Christo scripsisse Moysen; ibi aliae multae, quibus pariter fidem derogatis: nec timetis, miseri, ne ita profanus aliquis dicat, istam vocem omnino non sonuisse de coelo; et sicut vos contra salutem generis humani, quae omnibus gentibus evangelica auctoritate confertur, etiam in vestram perniciem argumentamini, cum dicitis propterea non esse credendum, quod dixerit Christus de se scripsisse Moysen, quia si hoc ille dixisset, nec Judaei tacere potuissent, quin statim, utpote maligni et astuti, quaererent quidnam illud esset, quod de se a Moyse scriptum putaret: sic et ille vanus et perditus dicat, Si de coelo vox illa sonuisset, omnes Judaei qui audierant, credidissent? Cur ergo non consideratis, insani, sicut fieri potuit ut et post illam coelestem vocem dura Judaeorum infidelitas permaneret; ita fieri potuisse ut cum Christus diceret de se scripsisse Moysen, hoc magis maligna astutia timentes unde convincerentur audire, omnino non quaererent quid de illo scripserit Moyses? CAPUT XIV. Sed hanc", + "candidate_score": 0.627802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_537", + "psc_text": "inveniremus a Moyse scripta de Christo, non solum esse aliqua, sed ad Christum omnia pertinere quae scripsit, quia non ait, Et de me scripsit; sed, De me ille scripsit; credere deberemus. Nunc autem etsi de isto Evangelii capitulo, quod absit, dubitandum esset, compertis tam multis in scriptura Moysi de Christo testimoniis, omnis illa dubitatio tolleretur: et quia de capitulo Evangelii dubitandum non est, etiamsi illa comperta non essent, esse tamen credi oporteret. CAPUT XXVII. Nam illud quod adjungis, dissimilem fuisse traditionem Christi atque Moyseos; et ideo non fuisse verisimile, ut si crederent Moysi, crederent et Christo; imo illud potius esse consequens, ut si alteri Judaei crederent, alteri necessario repugnarent; non utique diceres, si considerationis oculum paululum attolleres, orbemque terrarum sine contentionis caecitate conspiceres in hominibus doctis atque indoctis, Graecis et Barbaris, sapientibus et insipientibus, quibus se debitorem dicebat Apostolus (Rom. I, 14), et Moysi et Christo simul credentem. Si ergo", + "candidate_score": 0.626473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_0_2", + "bdc_text": "1537 . Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_995", + "psc_text": "CAPUT LXVII. Quid enim aliud quam cordis ejus profunda cernebat Spiritus Dei, quando correptus per Prophetam dixit, Peccavi; continuoque ad hoc unum verbum audire meruit quod acceperit veniam? Ad quam rem, nisi ad sempiternam salutem? Neque enim praetermissa est in illo, secundum Dei comminationem, flagelli paterni disciplina, ut et confessus in aeternum liberaretur, et afflictus temporaliter probaretur. Haud vero mediocre fidei robur fuit, aut parvum mitis et obedientis animi indicium, cum audisset a Propheta quod sibi Deus ignovisset, et tamen quae fuerat comminatus consequenter evenissent, non se dicere Prophetae deceptum esse mendacio, nec murmurare adversus Deum, quasi falsam peccatorum ejus indulgentiam pronuntiaverit. Intelligebat enim vir alte sanctus, et non contra Deum, sed ad Deum levans animam suam, nisi Dominus esset confitenti poenitentique propitius, quantum poenarum aeternarum ejus essent digna peccata: pro quibus cum temporalibus emendationibus ureretur, videbat erga se et manere veniam, et non negligi medicinam. Cur autem Saül per", + "candidate_score": 0.618405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_149", + "psc_text": "est gentem tenebrarum, ut et ipse concupisceret aliena? An angustum antea fuerat regnum lucis? Optandum igitur erat bellum, ut acquireretur de victoria latitudo regnandi. Quod si bonum est, et ante potuit concupisci: sed exspectabatur ut gens hostilis in bellum prior erumperet, quo quasi justius expugnaretur. Si autem non est bonum, quare inimico victo, super alienam terram crescere voluit regnum suum, cum prius contentus suis finibus, plena felicitate vixisset? Sed utinam vere isti haec ipsa praecepta vitae agendae, quorum est unum, ne concupiscamus alienum, vellent ex illis Litteris discere: profecto mansuescerent, et mites intelligerent etiam illa praecepta vitae significandae, quibus eorum oblatrat offensio, et illi tunc tempori observanda congruisse. Nos autem quomodo Vetus Testamentum tanquam alienum concupiscimus, cum ea legamus quae in figura contingebant illis; scripta sunt autem propter nos, in quos finis saeculorum obvenit? Puto quod non concupiscit alienum, qui hoc legit quod scriptum est propter ipsum. LIBER UNDECIMUS. CAPUT", + "candidate_score": 0.591144, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.680453, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "domini uox ista. cum conuenisset presbyterium plebis et principes sacerdotum et scribae et ad concilium Iudaeorum deductus esset dicentium: quid adhuc desideramus testes? audiuimus enim de oreipsius, et staret ante praesidem et duceretur ad crucem, quid pulchrius diceret quam: sederunt principes et aduersum m e detrectabant ? hoc est: 'me stante sederunt principes et, quia tribunalium fulcro sublimes erant, dominum non uidebant. § 3 sedebant ergo elati fastigio pnncipatusprincipatus nec principem pnncipumprincipum cogitabant. sed parum hoc. 'a due r sum me, inquit, detrectabant. ego eorum redemptor adueneram, ego ueneram ut omnium peccata mundarem, ut recuperarem amissos, restituerem paradiso sancti Iacob hereditatem, et illi aduersum me detrectabant. et ideo, imitatores mei, discipuli mei, nolite iniuriam erubescere, si stetis ante principes pro nomine meo, cum ego steterim pro uestra salute'. cap. 43 § 1 Denique traditur in custodiam Petrus cum ceteris apostolis et postera die statutus ante concilium constanter dicebat: principes populi", + "candidate_score": 0.680453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "domini uox ista. cum conuenisset presbyterium plebis et principes sacerdotum et scribae et ad concilium Iudaeorum deductus esset dicentium: quid adhuc desideramus testes? audiuimus enim de oreipsius, et staret ante praesidem et duceretur ad crucem, quid pulchrius diceret quam: sederunt principes et aduersum m e detrectabant ? hoc est: 'me stante sederunt principes et, quia tribunalium fulcro sublimes erant, dominum non uidebant. § 3 sedebant ergo elati fastigio pnncipatusprincipatus nec principem pnncipumprincipum cogitabant. sed parum hoc. 'a due r sum me, inquit, detrectabant. ego eorum redemptor adueneram, ego ueneram ut omnium peccata mundarem, ut recuperarem amissos, restituerem paradiso sancti Iacob hereditatem, et illi aduersum me detrectabant. et ideo, imitatores mei, discipuli mei, nolite iniuriam erubescere, si stetis ante principes pro nomine meo, cum ego steterim pro uestra salute'. cap. 43 § 1 Denique traditur in custodiam Petrus cum ceteris apostolis et postera die statutus ante concilium constanter dicebat: principes populi", + "candidate_score": 0.675553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "domini uox ista. cum conuenisset presbyterium plebis et principes sacerdotum et scribae et ad concilium Iudaeorum deductus esset dicentium: quid adhuc desideramus testes? audiuimus enim de oreipsius, et staret ante praesidem et duceretur ad crucem, quid pulchrius diceret quam: sederunt principes et aduersum m e detrectabant ? hoc est: 'me stante sederunt principes et, quia tribunalium fulcro sublimes erant, dominum non uidebant. § 3 sedebant ergo elati fastigio pnncipatusprincipatus nec principem pnncipumprincipum cogitabant. sed parum hoc. 'a due r sum me, inquit, detrectabant. ego eorum redemptor adueneram, ego ueneram ut omnium peccata mundarem, ut recuperarem amissos, restituerem paradiso sancti Iacob hereditatem, et illi aduersum me detrectabant. et ideo, imitatores mei, discipuli mei, nolite iniuriam erubescere, si stetis ante principes pro nomine meo, cum ego steterim pro uestra salute'. cap. 43 § 1 Denique traditur in custodiam Petrus cum ceteris apostolis et postera die statutus ante concilium constanter dicebat: principes populi", + "candidate_score": 0.659342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "domini uox ista. cum conuenisset presbyterium plebis et principes sacerdotum et scribae et ad concilium Iudaeorum deductus esset dicentium: quid adhuc desideramus testes? audiuimus enim de oreipsius, et staret ante praesidem et duceretur ad crucem, quid pulchrius diceret quam: sederunt principes et aduersum m e detrectabant ? hoc est: 'me stante sederunt principes et, quia tribunalium fulcro sublimes erant, dominum non uidebant. § 3 sedebant ergo elati fastigio pnncipatusprincipatus nec principem pnncipumprincipum cogitabant. sed parum hoc. 'a due r sum me, inquit, detrectabant. ego eorum redemptor adueneram, ego ueneram ut omnium peccata mundarem, ut recuperarem amissos, restituerem paradiso sancti Iacob hereditatem, et illi aduersum me detrectabant. et ideo, imitatores mei, discipuli mei, nolite iniuriam erubescere, si stetis ante principes pro nomine meo, cum ego steterim pro uestra salute'. cap. 43 § 1 Denique traditur in custodiam Petrus cum ceteris apostolis et postera die statutus ante concilium constanter dicebat: principes populi", + "candidate_score": 0.65245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_9", + "bdc_text": "Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_294", + "psc_text": "o bonorum equorum duodeeaiugum mirabile, quibus frena pacis, habenae sunt caritatis! constricti inter se concordiae uinculis et iugo fidei subiecti, quattuor rotis euangelii mysterium totius orbis finibus inuehentes, bonum aurigam portantes dei uerbum, cuius flagello fugatae sunt inlecebrae saeculares, exterminatus mundi istius princeps, iustorum cursus lmpletusimpletus est. § 3 o rationabilium equorum grande certamen, o mirandum mysterium! rota intra rotam currebat et non inpediebatur, nouum testamentum in ueteri testamento: intra illud currebat per quod adnuntiabatur. in quattuor partes ibant rotae et non rpuertpbanturreuertebantur retrorsum, quia spiritus uitae erat in his qui currebant in quattuor partes totius mundi, et sine offensione currebant, quia bona uita equorum quadrabat. currebant igitur equi, quia non dormiebat qui ascenderat equos. cap. 29 § 1 Animarum igitur nostrarum auriga Iesus, qui nos quoque uult ascendere equos nostros, hoc est nostra corpora, sed uigilare semper, ne dicatur nobis: dormitauerunt qui ascenderunt equos. transeundum est hoc mare inpigre.", + "candidate_score": 0.628185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1111", + "psc_text": "et homo natus per uirginis partum humiliauit se usque ad mortem, oues patris sui diuina praedicatione pascebat, cum secundum scripturas suum probaret aduentum, cum quinque panibus et duobus piscibus hominum milia multa satiaret. cap. 5 § 1 Haec ergo nostra sunt pascua, haec eorum qui possunt dicere. quam dulcia faucibus meis uerba tua! haec eorum pascua, qui dicunt: lucerna pedibus meis uerbum tuum, domine. pascitur enim os nostrum uerbo, cum loquimur mandata dei uerbi. pascitur et oculus noster interior lucernae spiritalis lumine, quae nobis in hac mundi nocte praelucet, § 2 ne sicut in tenebris ambulantes incertis titubemus uestigiis et uiam ueram inuenire nequeamus. intellegibilis igitur peauiu gressus, intellegibilis et lucemalucerna, quia uerbum dei lucerna est. nonne hoc in principio erat uerbum apud deum? quomodo ergo lucerna est? nonne hoc erat uerum 1umen quod 1*.Ioh. 17,14 4 cf. Ps. 83, 7 9*1 Reg. 17, 34 11 cf. Phil. 2, 6-8", + "candidate_score": 0.622358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1110", + "psc_text": "ego non sum de hocmundo, quia supra mundum sunt qui Christum secuntur. conuallis autem mundus est, ideoque disposuit in ualle fletus, eo quod in hoc mundo fletus sint lacrimaeque. et prouidens dominus disposuit in hoc mundo testamentum suum, ut magis hic fleamus peccata nostra quam flenda seruemus. cap. 4 § 1 Pascua nostra etiam isti uersiculi sunt, de quibus hodie tractaturi sumus, in quibus Dauid dicit: pascebam oues patris m e i, ostendens ueram lucernam, discens humilitatem. in talibus pascuis uerus Dauid, uerus humilis et manu fortis, qui non rapinam arbitratus est esse se aequalem deo, sed semet ipsum exinaniuit et homo natus per uirginis partum humiliauit se usque ad mortem, oues patris sui diuina praedicatione pascebat, cum secundum scripturas suum probaret aduentum, cum quinque panibus et duobus piscibus hominum milia multa satiaret. cap. 5 § 1 Haec ergo nostra sunt pascua, haec eorum qui possunt dicere. quam dulcia faucibus", + "candidate_score": 0.616594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "similitudo ecclesiae conparari uidetur, aestimatur diues eius gratia. non igitur unam equam diuitis regis accipias, sed absolute pro equitatu, ut saepe dicimus: 'qualis ouis illius est?- pro \"grege ouiunlouium\". Pharao igitur, ut potentissimus rex et praediues, habebat equos potentes, unde et scriptura dicit 'currus Pharao' quasi potentissimum genus ad bellorum usum et subsidium proeliandi: § 3 denique his curribus Pharao fugientes Hebraeos facile conprehendit. sicut ergo equi iuncti coneorditerconcorditer trahunt currum et patienter suscipiunt iugum et portant congrua cum gratia et iugi illius susceptione mansuescunt, sic et congregatio nationum gentilibus indomita moribus se ante iactabat; ubi uero suscepit iugum dicentis: toitetollite iugum meum, quia 1eue est, et onus meum, quia suaue est, et coepit sponsa Christi concordia et mansuetudine populorum esse sublimis et toto circumferri orbe, tamquam currus equis uelocibus supra mundum rapta ascendit ad sponsum. cap. 34 § 1 Denique et in posterioribus Canticorum partibus dicit: posui te currus", + "candidate_score": 0.606475, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.680156, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_71", + "psc_text": "in alio loco: Generatio adultera et perversa signum quaerit: et signum non dabitur ei, nisi signum Jonae prophetae (Matth. XII, 39) . Plangit autem clementissimus pater principes delinquentes et hostes suos vocat, et inimicos appellat, quod pereant, eo quod nolint agere poenitentiam, quod se venientem non susceperint. Appropinquans enim Jerusalem, flevit, et dixit: Jerusalem, Jerusalem, quae occidis Prophetas, et lapidas eos, qui ad te missi sunt, quoties volui congregare filios tuos, sicut gallina pullos suos, et noluisti (Matth. XXIII, 37) ! Consolatio ergo Dei super hostibus ejus et inimicis est: ut qui non senserunt beneficia, suppliciis corrigantur. (Vers. 25.) Et convertam manum meam ad te; et excoquam ad purum scoriam tuam, et auferam omne stannum tuum. Pro scoria, quod interpretatus est Symmachus, Aquila στέμφυλα, id est, vinacia, Theodotio γιγαρτῶδες, id est, acinum uvae interpretatus est: soli LXX, incredulos vel inobedientes, sensum magis quam verba vertentes. Quia enim supra dixerat: Argentum", + "candidate_score": 0.680156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 1-2 Expletis longo vix tempore in duodecim Prophetas viginti explanationum libris, et in Danielem Commentariis, cogis me, virgo Christi Eustochium, transire ad Isaiam: et quod sanctae matri tuae Paulae, dum viveret, pollicitus sum, tibi reddere. Quod quidem et eruditissimo viro fratri tuo Pammachio promisisse me memini; cumque in affectu par sis, vincis praesentia. Itaque et tibi et illi per te reddo quod debeo, obediens Christi praeceptis, qui ait: Scrutamini Scripturas (Joan. V, 39) ; et, Quaerite, et invenietis (Matth. VII, 76) . Ne illud audiam cum Judaeis: Erratis, nescientes Scripturas, neque virtutem Dei (Matth. XXII, 29) . Si enim juxta apostolum Paulum (II Cor. I, 24) Christus Dei virtus est, Deique sapientia; et qui nescit Scripturas, nescit Dei virtutem ejusque sapientiam: ignoratio Scripturarum, ignoratio Christi est. Unde orationum tuarum fultus auxilio, quae diebus ac noctibus in Dei lege meditaris, et templum es Spiritus sancti, imitabor patremfamilias, qui de thesauro", + "candidate_score": 0.662982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20_22", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus . Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2255", + "psc_text": "Et consideravit, et non erat qui defenderet. Et ultus est eos brachio suo, et misericordia sustinuit. Et indutus est justitiam quasi loricam, et posuit galeam salutis in capite. Et circumdatus est vestimento vindictae, et pallio, quasi retribuens ultionem opprobrium adversariis. Hucusque ex persona populi propheticus sermo contextus est: nunc propheta ex sua persona loquitur. Illis ista dicentibus, vidit Dominus quod poenitentiam ore jactarent, et corde non agerent, et non placuit ei. Quaesivit enim in eis judicii veritatem, quod ad gentes translatum fuerat, et non reperit. Desideravit aliquem justum virum, qui sibi irato possit occurrere, et non invenit; 711 qui et supra dixerat: Veni, et non erat vir: vocavi, et non erat qui audiret (Isai. L, 1) . Et quia illis in scelere permanentibus, ne unus quidem justus inventus est: sed omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt: et non est qui faciat bonum, non est usque ad unum (Psal. 13), brachio", + "candidate_score": 0.659913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18_20", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_464", + "psc_text": "Adhuc tantum supererat diei, ut stans in oppidulo Nob, et procul urbem conspiciens Jerusalem; agitaret manum suam, atque concuteret super montem Sion, vel despiciens eam atque contemnens, vel insultans et comminans, et admirans, quod toto sibi Oriente subjecto, tam parva civitas potentiae suae audeat repugnare. 153 Haec juxta Hebraeos, ut nobis ab eis traditum est, brevi sermone perstrinximus. Nunc quid juxta LXX editionem Ecclesiastici viri de hoc loco sentiant, subjiciamus. Cum jugum Assyrii, sive ut quidam male arbitrantur, Babylonii, ablatum fuerit de humeris tuis, atque corruptum, fugiens Assyrius Sennacherib, cum paucis reliquiis veniet in Aggai, quae in Hebraico non habetur. Et tanta erit fugientis trepidatio, ut ibi manere non audeat, sed transibit in Mageddo, quam et ipsa Scriptura non continet. Et quia sarcinis suis praepeditus velocius fugere non poterit, deponet vasa in Machmas, et gradu concito transibit vallem, quam et ipsam Hebraeus sermo non resonat: et rursum veniet in Aggai,", + "candidate_score": 0.656702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20_22", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus . Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2254", + "psc_text": "distribuerent. (Vers. 16, 17.) Et vidit Dominus, et malum apparuit in oculis ejus: quia non est judicium, et vidit quia non est vir, et aporiatus est, quia non est qui occurrat. Et salvabit [Vulg. salvavit] sibi brachium suum: et justitia ejus ipsa confirmavit eum. Indutus est justitia ut lorica, et galeam [Vulg. galea] salutis in capite ejus. Indutus est vestimentis ultionis, et opertus est quasi pallio zeli. Sicut ad vindictam quasi ad retributionem indignationis hostibus suis, et vicissitudinem inimicis suis, insulis vicem reddet. LXX: Vidit Dominus, et non placuit ei: quoniam non erat judicium. Et vidit, et non erat vir. Et consideravit, et non erat qui defenderet. Et ultus est eos brachio suo, et misericordia sustinuit. Et indutus est justitiam quasi loricam, et posuit galeam salutis in capite. Et circumdatus est vestimento vindictae, et pallio, quasi retribuens ultionem opprobrium adversariis. Hucusque ex persona populi propheticus sermo contextus est: nunc propheta", + "candidate_score": 0.65091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_71", + "psc_text": "in alio loco: Generatio adultera et perversa signum quaerit: et signum non dabitur ei, nisi signum Jonae prophetae (Matth. XII, 39) . Plangit autem clementissimus pater principes delinquentes et hostes suos vocat, et inimicos appellat, quod pereant, eo quod nolint agere poenitentiam, quod se venientem non susceperint. Appropinquans enim Jerusalem, flevit, et dixit: Jerusalem, Jerusalem, quae occidis Prophetas, et lapidas eos, qui ad te missi sunt, quoties volui congregare filios tuos, sicut gallina pullos suos, et noluisti (Matth. XXIII, 37) ! Consolatio ergo Dei super hostibus ejus et inimicis est: ut qui non senserunt beneficia, suppliciis corrigantur. (Vers. 25.) Et convertam manum meam ad te; et excoquam ad purum scoriam tuam, et auferam omne stannum tuum. Pro scoria, quod interpretatus est Symmachus, Aquila στέμφυλα, id est, vinacia, Theodotio γιγαρτῶδες, id est, acinum uvae interpretatus est: soli LXX, incredulos vel inobedientes, sensum magis quam verba vertentes. Quia enim supra dixerat: Argentum", + "candidate_score": 0.649172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_804", + "psc_text": "3; et CXXXIX, 4) , quae peccata sunt varia, et de cogitationum pessimo thesauro in mala opera prorumpunt. Cumque regnaverint in hominibus alienigenis, qui a Deo alieni sunt, statim egrediuntur serpentes pennati; ut non sufficiat eis cogitasse, et fecisse quae mala sunt, nisi patrocinium quoque malorum operum quaesierint, et diversas finxerint haereses. 263 Ego puto serpentes esse pennatos, qui se exaltant et elevant contra scientiam Dei, et ponunt in coelum os suum: vel qui absorbent volucres, hoc est, qui venenato ore singulos quosque volare cupientes, et ad excelsa consurgere, suis faucibus devorant. Et hoc interim de malis. Caeterum qui non contriverunt virgam et jugum percussoris sui, sed cervicem suam Domino subjecerunt, et sunt pauperes spiritu, pascentur, et dicent: Dominus pascit me, et nihil mihi deerit (Ps. CXXII, 1) . Et a Domino audient: In pascuis uberrimis pascam eos (Ezech. XXXIV; Joan. X) ; et ingredientur et egredientur, et pascua invenient.", + "candidate_score": 0.647528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_5_7", + "bdc_text": "sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ; ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2214", + "psc_text": "Quae ideo circumdata est, ut omnium bestiarum in vineam Dei prohibeatur accessus. Iste est autem coluber tortuosus, qui decepit Evam in paradiso, quae quia Dei praecepta destruxerat, propterea morsibus ejus patuit, et audivit a Domino: Tu observabis caput ejus; et ille observabit tibi calcaneum (Genes. III, 15) . In eo loco, ubi nos juxta Septuaginta interpretati sumus, ne quid innovare videremur, quia vulgatum est testimonium, et vocaberis aedificator sepium, in Hebraico legitur, et vocabitur in te, GODER PHERES quod Aquila interpretatus est περιφράκτης διακοπῆς, quod nos 699 possumus juxta sensum dicere, qui se opponit Dei iracundiae saevienti. Denique Symmachus transtulit, murum opponens caedenti (I Reg. VII) , qualis fuit Moyses et Aaron, et Samuel, qui irae Domini restiterunt, et quasi aedificato muro, indignationi ejus posuerunt terminum. Quod et Jeremiae dicitur: Ne occurat Domino, ne irae ejus velit resistere, et indignationem ita precibus quasi quodam muro intercludere (Jerem. VII): et Moysi,", + "candidate_score": 0.631522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_9", + "bdc_text": "Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1271", + "psc_text": "et tunc intelligant ubi prius fuerint, et quod frustra in vanis speraverint. Cumque eos ad poenitentiam cohortetur, illi e contrario confidunt in falsis magistris, et in incerto saeculi: Deique verba audire nolentes, equos Aegyptios desiderant, et eorum velocitate laetantur, quos multiplicari Dominus prohibuit (Deut. XVII). Idcirco ecclesiastici viri eos velociter persequentur, et unius bellatoris vocem, sive quinque pugnantium (quod ad mentem et ad quinque sensus referre debemus) mille homines et incondita turba fugientium sustinere non poterunt. (Vers. 17.) Donec relinquamini quasi malus navis in vertice montis, et quasi signum super collem. Scribit et Jeremias quod interfectis gladio et fame his qui in Aegyptum confugerant, pauci remanserint qui reversi sint in Judaeam (Jerem. XLVI). Et quomodo si fracta navi et compage illius dissoluta, sola arbor quae malus dicitur, remaneat, et ponatur pro signo in summitate montis, sive in excelso colle: sic pro signo atque vestigio, vix unus et alter resideant, ad", + "candidate_score": 0.626836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_9", + "bdc_text": "Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2613", + "psc_text": "veri Dei notitiam sunt secuti, vel qui de toto orbe ex Israel populo crediderunt. Ad quos scribit et apostolus Petrus (I Petr. I). Adducent autem in equis, et in quadrigis, et in lecticis, et in mulis, et in carrucis. Pro carrucis, quas solus interpretatus est Symmachus, quem nos in hoc loco secuti sumus, Aquila, Septuaginta et Theodotio, mulos, transtulerunt. Et ubi posuere Septuaginta, cum umbraculis, quae nos dormitoria interpretari possumus, vel basternas, alii voce consona transtulerunt φορεῖα quae nos varii generis interpretamur vehicula: ubi autem Septuaginta et Theodotio dixerunt, lampenas, pro quibus Symmachus, lecticas interpretatus est, Aquila, σκεπαστὰ posuit, quod et ipsum lecticas opertas pellibus significat. Hoc de varietate translationum dictum sit. Equos autem, et quadrigas, et lecticas, et mulos atque carrucas, et diversi generis vehicula, Angelica possumus intelligere ministeria, de quibus alibi ad Deum dicitur: Ascende super equos tuos, et equitatio tua salus (Abac. III, 8) . His equis,", + "candidate_score": 0.626804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1271", + "psc_text": "et tunc intelligant ubi prius fuerint, et quod frustra in vanis speraverint. Cumque eos ad poenitentiam cohortetur, illi e contrario confidunt in falsis magistris, et in incerto saeculi: Deique verba audire nolentes, equos Aegyptios desiderant, et eorum velocitate laetantur, quos multiplicari Dominus prohibuit (Deut. XVII). Idcirco ecclesiastici viri eos velociter persequentur, et unius bellatoris vocem, sive quinque pugnantium (quod ad mentem et ad quinque sensus referre debemus) mille homines et incondita turba fugientium sustinere non poterunt. (Vers. 17.) Donec relinquamini quasi malus navis in vertice montis, et quasi signum super collem. Scribit et Jeremias quod interfectis gladio et fame his qui in Aegyptum confugerant, pauci remanserint qui reversi sint in Judaeam (Jerem. XLVI). Et quomodo si fracta navi et compage illius dissoluta, sola arbor quae malus dicitur, remaneat, et ponatur pro signo in summitate montis, sive in excelso colle: sic pro signo atque vestigio, vix unus et alter resideant, ad", + "candidate_score": 0.618671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2261", + "psc_text": "quo dicitur ad Judaeos: Non est voluntas mea in vobis, dicit Dominus Omnipotens. Et hostiam non suscipiam de manibus vestris (Malach. I, 10, 11) . Rursumque de multitudine nationum: Ab ortu enim solis usque ad occasum, glorificatum est nomen meum in gentibus. Hujus beatitudinis ille auctor est, qui veniet quasi fluvius violentus, quem spiritus Domini cogit. Sive ut Aquila transtulit, quasi flumen angustum, spiritus Domini signaculum ejus. Aut Theodotio, quasi fluvius oppugnans, spiritus Domini signatus est. In eo ergo testimonii hujus, quod LXX transtulerunt, quasi fluvius violentus, ira Domini veniet cum furore, pars ultima in Hebraico non habetur. Neque enim in repromissionibus Dei, ira furorque ponendus est: cum in caeteris quae sequuntur, beatitudo sit futurorum, et comminatio poenaque peccantium. Juxta Aquilam autem et Theodotionem, spiritus Domini qui signatus in Christo est, illud confirmat exemplum, quod in Joanne Evangelista legitur: Hunc enim Deus signavit Pater (Joan. VI, 27) ; de quo", + "candidate_score": 0.618665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2254", + "psc_text": "distribuerent. (Vers. 16, 17.) Et vidit Dominus, et malum apparuit in oculis ejus: quia non est judicium, et vidit quia non est vir, et aporiatus est, quia non est qui occurrat. Et salvabit [Vulg. salvavit] sibi brachium suum: et justitia ejus ipsa confirmavit eum. Indutus est justitia ut lorica, et galeam [Vulg. galea] salutis in capite ejus. Indutus est vestimentis ultionis, et opertus est quasi pallio zeli. Sicut ad vindictam quasi ad retributionem indignationis hostibus suis, et vicissitudinem inimicis suis, insulis vicem reddet. LXX: Vidit Dominus, et non placuit ei: quoniam non erat judicium. Et vidit, et non erat vir. Et consideravit, et non erat qui defenderet. Et ultus est eos brachio suo, et misericordia sustinuit. Et indutus est justitiam quasi loricam, et posuit galeam salutis in capite. Et circumdatus est vestimento vindictae, et pallio, quasi retribuens ultionem opprobrium adversariis. Hucusque ex persona populi propheticus sermo contextus est: nunc propheta", + "candidate_score": 0.61646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_21", + "bdc_text": "Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2134", + "psc_text": "dicunt Domino confitentes: Declinare fecisti vias nostras a viis tuis (Ps. XLIII, 19) . Cognita igitur una via regia, videamus quae dextrae viae sint et sinistrae, per quas prohibemur incedere. Via regia temperata [ Al. temperantia] est, nec plus in se habens nec minus. Verbi gratia, via recta et regia, prudentia est. Declinamus ad dexteram, si plus sapimus quam oportet sapere, et pro prudentia calliditatem diligimus: quia [ Al. qua] serpens prudentior erat omnibus bestiis in paradiso (Genes. III): Et filii tenebrarum prudentiores sunt filiis lucis (Luc. XVI). Ad sinistramque divertimus, quando stulti sumus, et minus sapimus quam necesse est. De quibus dictum est: Dixit stultus in corde suo, non est Deus (Ps. XIII, 1) . Pietas quoque et vera religio, via regia est. Declinat ad dexteram, qui superstitiosus est, et meretur audire, Ne sis multum justus (Eccles. VII, 17) . Ad sinistram, qui negligit cultum Dei, et inter haedos", + "candidate_score": 0.616306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1310", + "psc_text": "equis sperantes, et habentes fiduciam super quadrigis, quia multae sint [Al. sunt], et super equitibus, quia praevalidi nimis, et non sunt confisi super Sanctum Israel: et Dominum non requisierunt. Ipse autem sapiens adduxit malum, et verba sua non abstulit, et consurget contra domum pessimorum, et contra auxilium operantium iniquitatem. Aegyptus homo et non Deus: et equi eorum caro, et non spiritus: et Dominus inclinabit [Al. inclinavit] manum suam, et corruet auxiliator, et cadet cui praestatur auxilium, simulque omnes consumentur. Post onus jumentorum Austri, et eos qui portabant in Aegyptum divitias suas ad populum, qui eis prodesse non poterat, qui sperabant auxilium 422 in fortitudine Pharaonis, et habebant fiduciam in umbra Aegypti, sub specie reversionis in Jerusalem, et captivitatis laxandae sub Cyro, de consummatione saeculi, et de perfecta justorum beatitudine sermo propheticus nuntiarat: nunc revertitur ad eosdem, ad quos supra locutus fuerat ne descenderent in Aegyptum. Et hoc inter praesentem locum", + "candidate_score": 0.613591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2399", + "psc_text": "per campum descendit Spiritus a Domino, et dux eorum fuit: sic adduxisti populum tuum, ut faceres tibi nomen gloriae. Dominus qui de protectore factus est adversarius populi Judaeorum, qui ad iracundiam provocaverunt Spiritum sanctum ejus, et debellavit eos: ipse recordatus est antiquorum dierum, quando pro eis Moyses in eremo deprecatus est, dicens: Aut dimitte eis hanc noxam: aut si non facis, dele me de libro quem scripsisti (Exod. XXXII, 31, 32) . Veteris igitur Isaias recordatus historiae, dicit: Ubi est ille Moyses qui eduxit eos de Rubro mari? ubi est pastor ovium? Ubi ille qui cum caeteris pastoribus gregis Domini laboravit? Qui impetravit, et posuit Spiritum Dei oratione et precibus suis, in grege Domini? Aut certe ita intelligendum: ubi est illa clementia Domini, qua quondam misertus est populo suo, ut Spiritus quoque sancti eis gratiam tribueret: Qui eduxit in dexteram partem, non in sinistram, Moysen servum suum brachio majestatis suae:", + "candidate_score": 0.605551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_562", + "psc_text": "eo, et odor ejus non est immutatus. Et in alio loco (Ibid., 25): Quomodo fracta est virga fortis, baculus gloriosus? Et post modicum: Audivimus superbiam Moab, superbus est valde. Sublimitatem ejus, et arrogantiam, et superbiam, et altitudinem cordis illius ego scio, ait Dominus, et jactantiam ejus. Sicut ergo contra Babylonem, et Philisthiim Propheta vaticinatus est, quod oppresserit populum Judaeorum; ita nunc vastitas 185 praedicitur Moabitarum, id est, Arabiae; ab Assyriis, et Babyloniis. Ab utraque enim gente vastati sunt, eo tempore quo Sennacherib captivum duxit Israel, et quando Nabuchodonosor subvertit Jerusalem (IV Reg. XVII et XXV). Insultaverat enim ad utramque hostem Ephraim et Judae, dicente Jeremia: Allidet manum Moab in vomitu suo, et erit in derisum etiam ipse. Fuit enim in derisum tibi Israel, quasi inter fures reperisses eum (Jerem. LXVIII, 26, 27) . Propter verba ergo tua, quae adversus illum locutus es, captivus duceris. Quod autem ait: Nocte vastata est", + "candidate_score": 0.60532, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.67888, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_110", + "psc_text": "Ac si quidem peregrininus ille quem nunc ludibrio habemus, victor esse videbitur, nos quoque illum agnoscere et colere oportebit: procul abire ac valere posthac jussis iis quibus cereos frustra accendimus. Sin vero nostri superiores exstiterint, quod quidem nemini dubium esse potest: post partam hoc loco victoriam impiis deorum contemptoribus bellum inferre aggrediemur. Et Licinius quidem ante exordium pugnae, ad circumstantes hujusmodi verba fecit: Nobis vero qui haec scribimus, ipsi illi qui orationi ejus interfuerant, non multo post eam retulerunt. Hujusmodi igitur oratione facta, jussit militibus ut praelium inirent. CAPUT VI. Spectra in urbibus quae Licinio parebant visa. Constantini militum Licinianos persequentium. Quae dum geruntur, spectrum quoddam prorsus mirabile in urbibus tyranni illius dominationi subjectis apparuisse ferunt. Varia enim Constantini militum agmina per meridiem visa, quae tanquam parta victoria per urbes transirent. Atque haec cernebantur, reipsa quidem nemine usquam comparente: sed divina potentia per visionem illam quae oculis subjiciebatur, id quod", + "candidate_score": 0.67888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_233", + "psc_text": "nonnumquam pecunias; hac ratione efficiens ut victus non minus quam is qui causam obtinuerat laetus domum rediret, utpote qui in conspectum principis venire meruisset. Neque enim fas esse existimabat ut qui coram tanto principe stetisset, moestus unquam ac tristis recederet. Proinde uterque litigantium laeto ac renidenti vultu ex judicio redibat: et imperatoris animi magnitudo cunctis admirationi erat. CAPUT V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. Quid hic necesse est quasi obiter commemorare, quomodo ille barbaras gentes sub imperii Rom. ditionem redegit, qualiter indominatas antehac, nec ulli unquam parere suetas Scytharum Sarmatarumque nationes primus sub jugum misit, ac per vim eo adegit, ut vel inviti dominos agnoscerent Romanos? Scythis quidem superiores etiam imperatores tributa pendebant, et barbaris Romani reipsa serviebant, annuam solventes pecuniam. Verum imperator hanc indignitatem ferre non potuit, nec victori principi decorum esse existimavit eadem pendere quae priores principes pependissent. Itaque, Servatoris sui auxilio fretus, triumphali signo ac tropaeo", + "candidate_score": 0.670543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_118", + "psc_text": "sui cultui diligenter vacavit. Et crucis quidem tabernaculum fixit extra castra: ubi pure et caste degens, preces ad Deum fundebat; exemplo veteris illius prophetae, quem extra castra tabernaculum constituisse divina testantur oracula. Aderant autem assidui una cum ipso pauci quidam, fidei, pietatis ac benevolentiae probe compertae. Atque id semper facere consueverat, quotiescumque certamen esset initurus. Neque enim praeceps erat, quippe qui tutiora semper eligeret. Ad haec Dei consilio cuncta gerere solitus erat. Porro cum sedulo atque impense Deo suo supplicaret, semper Deus ei praesentiam suam exhibere dignatus est. Exinde velut diviniore actus impulsu, prosilire ex tabernaculo solebat: et signo ad proficiscendum dato, statim militibus imperabat ut absque mora gladios stringerent. Qui confestim impetu in hostem facto, obvios omnes sine ullo aetatis discrimine obtruncabant; donec exiguo temporis momento parta victoria, tropaea de victis hostibus erexissent. CAPUT XIII. Constantini humanitas in milites captos. Hoc modo imperator ante pugnae conflictum, et seipsum gerere,", + "candidate_score": 0.670451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_163", + "psc_text": "ex his Dei ministris, alii sermone sapientiae, alii gravitate vitae et laborum tolerantia eminebant: alii modestia et comitate morum erant ornati. Ac nonnulli quidem eorum ob provectam aetatem maximo in honore erant: nonnulli et corporis et animi juvenili vigore enitebant. Quidam nuper admodum ministerii sui stadium erant ingressi. Quibus omnibus quotidie annonas copiose praeberi imperator mandaverat. CAPUT X. Synodus habita in palatio, quo ingressus Constantinus cum episcopis resedit. Caeterum die concilio constituta, qua controversias dirimi oporteret, cum singuli praesto essent ex quibus Synodus constabat, in ipsa media aede palatii, quae reliquas omnes amplitudine superare videbatur, plurimis sedilibus ad utrumque aedis latus ordine dispositis, omnes qui accersiti fuerant introgressi, suo quisque loco consedere. Postquam universa synodus cum decenti modestia resedit, omnes primum conticuere, imperatoris processum exspectantes. Mox unus ex proximis imperatoris, deinde alter ac tertius ingreditur. Praecedebant quoque alii, non ut moris est ex militum ac protectorum numero, sed ex amicis", + "candidate_score": 0.66556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_123", + "psc_text": "temere ac fortuito oculos conjicerent. Quippe illud signum incredibili vi pollere, ac sibi privatim infestum adversumque esse aiebat, atque idcirco cavendum esse ne adversus ipsum pugna iniretur. His ita compositis, adversus illum, qui pro innata clementia cunctabatur, et qui imminens ipsi exitium differebat, praeliari constituit. Et Liciniani quidem deorum multitudine confisi, cum ingentibus copiis progrediebantur; nescio quae mortuorum simulacra et statuas inanimes praesidii causa praeferentes. Constantinus vero pietatis lorica contectus, salutare et vivificum crucis signum, velut terriculamentum quoddam et potentissimum ad depellenda mala munimentum, hostium multitudini objecit. Ac principio quidem sustinebat, parcens interim ferro, ne videretur prior pugnam iniisse, idque ob foederum quae pepigerat religionem. CAPUT XVII. Constantini victoria. Sed posteaquam hostes obstinato animo perstare, jamque gladios distringere animadvertit, indignatione commotus, solo clamore ac minimo temporis momento cunctas hostium copias in fugam vertit, et de daemonibus pariter atque hostibus victoriam reportavit. CAPUT XVIII. Licinii caedes et triumphi de illo acti.", + "candidate_score": 0.664781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_110", + "psc_text": "Ac si quidem peregrininus ille quem nunc ludibrio habemus, victor esse videbitur, nos quoque illum agnoscere et colere oportebit: procul abire ac valere posthac jussis iis quibus cereos frustra accendimus. Sin vero nostri superiores exstiterint, quod quidem nemini dubium esse potest: post partam hoc loco victoriam impiis deorum contemptoribus bellum inferre aggrediemur. Et Licinius quidem ante exordium pugnae, ad circumstantes hujusmodi verba fecit: Nobis vero qui haec scribimus, ipsi illi qui orationi ejus interfuerant, non multo post eam retulerunt. Hujusmodi igitur oratione facta, jussit militibus ut praelium inirent. CAPUT VI. Spectra in urbibus quae Licinio parebant visa. Constantini militum Licinianos persequentium. Quae dum geruntur, spectrum quoddam prorsus mirabile in urbibus tyranni illius dominationi subjectis apparuisse ferunt. Varia enim Constantini militum agmina per meridiem visa, quae tanquam parta victoria per urbes transirent. Atque haec cernebantur, reipsa quidem nemine usquam comparente: sed divina potentia per visionem illam quae oculis subjiciebatur, id quod", + "candidate_score": 0.660696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_233", + "psc_text": "nonnumquam pecunias; hac ratione efficiens ut victus non minus quam is qui causam obtinuerat laetus domum rediret, utpote qui in conspectum principis venire meruisset. Neque enim fas esse existimabat ut qui coram tanto principe stetisset, moestus unquam ac tristis recederet. Proinde uterque litigantium laeto ac renidenti vultu ex judicio redibat: et imperatoris animi magnitudo cunctis admirationi erat. CAPUT V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. Quid hic necesse est quasi obiter commemorare, quomodo ille barbaras gentes sub imperii Rom. ditionem redegit, qualiter indominatas antehac, nec ulli unquam parere suetas Scytharum Sarmatarumque nationes primus sub jugum misit, ac per vim eo adegit, ut vel inviti dominos agnoscerent Romanos? Scythis quidem superiores etiam imperatores tributa pendebant, et barbaris Romani reipsa serviebant, annuam solventes pecuniam. Verum imperator hanc indignitatem ferre non potuit, nec victori principi decorum esse existimavit eadem pendere quae priores principes pependissent. Itaque, Servatoris sui auxilio fretus, triumphali signo ac tropaeo", + "candidate_score": 0.655806, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses", + "max_score": 0.678067, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34_36", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam . Beat vale , mi pater . D . Iesus te caeterosque collegas servet .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Philippenses_window_0", + "psc_text": "Epistola Pauli ad Philippenses [ Cap. I.] Paulus et Timotheus, servi Jesu Christi, omnibus sanctis in Christo Jesu, qui sunt Philippis, cum episcopis, et diaconibus. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis, cum gaudio deprecationem faciens super communicatione vestra in Evangelio Christi a prima die usque nunc. Confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu. Sicut est mihi justum hoc sentire pro omnibus vobis: eo quod habeam vos in corde, et in vinculis meis, et in defensione, et confirmatione Evangelii, socios gaudii mei omnes vos esse. Testis enim mihi est Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis ac magis abundet in [ Ms. add. omni] scientia, et in omni sensu: ut probetis", + "candidate_score": 0.678067, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", + "max_score": 0.677953, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.677953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_33_35", + "bdc_text": "Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam . Beat vale , mi pater .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_663", + "psc_text": "intellegit B, intellegi. D loquente quae superius indicabaf. nam et Marcus post illud quod de blasphemia spiritus sancti quid dominus dixerit rettulit: et ueniunt, inquit, mater eius et fratres praetermissis quibusdam, quae in eodem textu sermonis domini et Mattheus prolixius Marco et Lucas piolixiusprolixius Mattheo posuerunt. Lucas autem non huius rei gestae ordinem tenuit, sed praeoccupauit hoc et recordatum ante narrauit. denique hoc sic interposuit, ut solutum appareat a nexu et superiorum et posteriorum. post commemoratas enim quasdam parabolas domini ita hoc de matre et fratribus eius recordatum interposuit: uenerunt autem ad illum, inquit, et mater eius et fratres eius et non poterant adire ad eum prae turba — non expressit, quando ad eum uenerint —, rursus cum et hinc transit, ita loquitur: factum est autem, inquit, in una dierum et ipse ascendit in nauiculam et discipuli eius. et hic utique cum dicit: factum est in una dierum, satis indicat", + "candidate_score": 0.663378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.661358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_677", + "psc_text": "Hx cafarnauin CP 0 18 ipsius BRTD, eiusdem ipsius cett., edd. 19 cafarn. CP 0, in c. N1 20 et pr. om. RTD est alt. om. BRTD inferimus 9, inseruimus rael 21 quodmodo Bl 22 indicat p 23 omnem B diabulus T XXXXIII AUIr. Beet. III pars 4. 13 ab eo usque ad tempus. uet regressus est Iesus in uirtute spiritus in Galilaeam, et fama exiit per uniuersam regionem de illo. et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus. et uenit Nazareth, ubi erat nutritus, et intrauit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere. et traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro", + "candidate_score": 0.656342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.646448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "§ 1 Quoniam sermone non breui et admodum necessario, quem libro uno conplexi sumus, refutauimus eorum uanitatem qui discipulos Christi euangelium conscribentes ideo contemnendos putant, quia ipsius Christi, quem licet non ut deum, tamen ut hominem sapientia longe prae ceteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta proferuntur a nobis, et eum talia scripsisse uideri uoluntnolunt, qualia peruersi diligunt, non qualibus lectis et creditis a peruersitate corrigi possunt, nunc iam uideamus ea quae quattuor euangelistae de Christo scripserunt quemadmodum sibi adque inter se congruant, ne quid ei hoc in fide christiana offendiculi patiantur qui curiosiores quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi diligentius perscrutatis euangelicis libris inconuenientia quaedam et repugnantia se deprehendisse existimantes magis ea contentiose obiectanda quam prudenter consideranda esse arbitrantur. 2 brebi 2?1 3 i*libro (eras. 1) BIt in libro B* re*futauimus (eras. s) B 4 conscribente* (eras. r) JB1, conscribentis C'P 5 putant C'1 ipius.", + "candidate_score": 0.646264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1409", + "psc_text": "ergo BD CPVF p, ante quoniam quidem NHALS, om. EP 22 eis] eius CP, his AL g, iis E* y 23 illa] in illa AL pertracta BBl 24 lucam Bl 26* ordinare narrationem, quae in nobis conpletae sunt, rerum, 2 sicut tradiderunt nobis qui ab initio ipsi uiderunt et ministri fuerunt sermonis, uisum est et mihi adsecuto a principio omnibus diligenter ex ordine tibi scribere, optime Theofile, ut cognoscas eorum uerborum, de quibus eruditus es, ueritatem. hoc principium ad euangelii narrationem nondum pertinet. admonet autem, ut nouerimus eundem Lucam etiam illum librum scripsisse, qui actus apostolorum uocatur. non solum, quia Theofili nomen etiam illic inest — nam posset fieri, ut et alius aliquis Theofilus esset et, si idem ipse esset, ab alio ad illum aliquid scriberetur sicut a Luca euangelium —, sed quia et ibi ita exorsus est, ut diceret: primum quidem sermonem de omnibus feci, oTheofile, quae coepit Iesus", + "candidate_score": 0.64397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_401", + "psc_text": "caifa BT, chaifa AEL, caipha cet. 7 domini] dei Q EL iohanne. (eras. n) C zacchariae P, zaccariae B, zacar. R (ef. 114, 16) 9 signassep 10 diebus illis graelm 11 spatium CP N2 accipe ClP diebus illis l m 12 regressum] reuersum CPVF edd. 13 eius ona. Hl est] eius Bl 15 in ierusalem g 18 iohannis 01 H 19 insinuans s. o. dies om. B a RT eius om. RT tempus, quo praedicare et baptizare coepit Iohannes, quo iam tempore Christi aetas iuuenilis inuenitur, quia coaeui erant ipse et Iohannes et triginta ferme annorum narratur fuisse, cum ab illo baptizatus esset. § 20 Sed plane de Herode solet mouere nonnullos, quod Lucas narrauit in diebus baptismi Iohannis Herodem fuisse tetrarchen Galilaeae, quando etiam dominus iuuenis baptizatus est, Mattheus autem mortuo Herode dicit puerum legum ab Aegypto remeasse, quod utrumque uerum esse non potest, nisi duo fuisse intellegantur Herodes.", + "candidate_score": 0.640933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_233", + "psc_text": "in N, leuiti iu, leui V χψ pra alfei BCPF, alpei 0 10 congruit Y 11 ei] et Migne 13 alios alio V, alios alios H 14 responsis qui CP, responsionisque MQ yia 15 et marcus luce (-ce) r a 17 archisynagogis (-sygogis C) CP, archisinagogi BT O. H 18 fimbria CP utrum om. Q ordo] illo ordine H quod BN 20 ipsiua om. CPV p m ipsius archisinagogus B 22 demonio om. r, demonioso Y Ubi turbammturbarum misertus misit discipulos suos dans eis potestatem sanitatum praestandarum et eis multa mandauit ordinans, quemadmodum uiuerent, ubi quaerendum est quomodo Mattheus Marco et et Lucae congruat maxime de uirga, quam secundum Mattheum dicit non ferendam, secundum Marcum autem solam ferendam, et de habitu calciamentorum adquoadque uestium. Ubi Iohannes baptista misit ad Iesum de carcere discipulos, quod Mattheus et Lucas dicunt. Ubi exprobrauit ciuitatibus quod non egerint paenitentiam quod et Lucas dicit, ubi", + "candidate_score": 0.640137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_602", + "psc_text": "commemorat, ut, si quando talia singula aput singulos inuenerimus adque in eis contrarium quod solui non possit, occurrat nobis non hoc esse factum, sed aliud simile uel similiter factum. § 70 Sane deinceps non apparet ordo rerum gestarum. nam post haec duo facta de caecis et muto demonio ita sequitur: et circnibatcircuibat Iesus ciuitates omnes et castella docens in synagogis eorum et praedicans euangelium regni et curans omnem languorem et omnem infirmitatem. uidens autem turbas misertus est eis, quia erant uexati et iacentes sicut ouesnonhabentes pastorem. tuncdicitdiscipulis suis: messis quidem multa, operarii autem pauci; srogaterogate ergo dominum messis, ut eiciat operarios in messem suam. letet conuocatis duodecim discipulis suis dedit illis potestatem spirituum inmundorum, et cetera usque ad illud ubi ait: amen dico 2 cf. Marc. 10, 46-52; cf. Luc. 18, 35—43 4 cf. Matth. 20, 29-84 14 Matth. 9, 35-38 et 10, 1; cf. 9, 35—10, 42 24 ib.", + "candidate_score": 0.639899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_678", + "psc_text": "traditus est illi liber prophetae Esaiae. et ut reuoluit librum, inuenit locum, ubi scriptum erat: spiritus domini super me, propter quod unxit me, euangelizare pauperibus misit me, praedicare captiuis remissionem et caecis uisum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum domini acceptum et diem retributionis. et cum plicasset librum, reddidit ministro et sedit. et omnium oculi in synagoga erant intendentes in eum. coepit autem dicere ad illos: quia hodie impleta est haec scriptura in auribus uestris. Uetet omnes testimonium illi dabant et mirabantur in uerbis gratiae, quae procedebant de ore ipsius, et dicebant: nonne hic filius Ioseph? et ait illis: utique dicetis mihi hanc similitudinem: medice, cura te ipsum; quanta audiuimus facta in Capharnaum, fac et hic in patria tua, et cetera, donec peragat totum ipsum narrationis suae locum. 9 Esai. 61, 1 1 eo BRD r (uere. Bw.), illo cet., v (cf. 142, 15) egressus RT 0 r (cf. 142,", + "candidate_score": 0.639598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1313", + "psc_text": "illi, quorum erat unus Cleopas, regressi Hierusalem inuenerint congregatos undecim et eos qui cum ipsis. erant, procul dubio intellegendum est, quod inde TbomasThomas exierit, antequam eis dominus haec loquentibus appareret. § 75 Hinc iam Iohannes aliam commemorat sui demonstrationem a domino discipulis factam post dies octo, ubi erat et Thomas. qui prius eum non uiderat. et post dies octo, inquit, iterum erant discipuli eius intus et Thomas com eis; uenit Iesus ianuis clausis et stetit in medio et dixit: pax uobis. deinde dicit Thomae: inferinferas digitum tuum huc et uide manus meas et adfer 4 cf. Iob. 14, 26; 15, 26 10 cf. Luc. 24, 50 et 51 13 cf. Act. 1. 2-9 14 cf. Ioh. 20, 24; cf. Luc. 24, 33 22 *Ioh. 20, 26-29 1 mittoj mittam Xw rael uos sec. om. lsl Z aeaetej aaa. m ciuitate (-tem H2) NsQ H'JE2 γχωedd. quo usque V g uirtate", + "candidate_score": 0.637825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_898", + "psc_text": "huic] hi.c B, hinc g, hic rl 10 commemoratet B, -raxetpg postea raelm 14 iesus om. L 15 uiduum B (sic infra 257, 3 et 7) 16 traditur tn 20 uidum Bl (sic infra 22) 22 sic] hic Bl 23 iohannis C1 94 eius ElL 25 superioribus om. B* narret Bl AEL, narraret et BT 27 res B impendente i. d. p. die rael § 153 Sed hoc uideri potest parum diligenter intuentibus esse contrarium, quod Mattheus et Marcus posteaquam dixerunt pascha post biduum futurum, deinde commemorauerunt, quod erat Iesus in Bethania, ubi de unguento illo pretioso dicitur, Iohannes autem ante sex dies paschae dicit Iesum uenisse in Bethaniam de unguento eadem narraturus. quomodo ergo secundum illos duos post biduum futurum erat pascha, cum posteaquam id dixerunt inueniantur cum Iohanne in Bethania illud de unguento quod ipse narrantes, tunc autem ipse dicat post sex dies futurum pascha? sed qui ita", + "candidate_score": 0.637713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_36_38", + "bdc_text": "D . Iesus te caeterosque collegas servet . Genevae novembris 1569 . Tuus B.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_266", + "psc_text": "Cl 11 III T 12 ueli] uel G non del. B1 sentiant B\\\\ dissentiat H 13 et om. CP 16 et om. T 17 qui P 18 longe] a longe m, (ano om.) μαϰρόϑεν cod. Alex. al. Matth. 27, 65; Lttc. 23, 49 19 repugnat H 20 stetisse iuxta cnicem r 21 petiit m petiuit corp. dom. F p 22 omnes consentiant et quomodo om. p iohannis CPF 23 dissentiant CF 24 a ioh.] iohanni p 26 XlLlllI om. F dfie C 27 non om. B inter se non p XXV. In eo quod se postea discipulis manifestauit, quomodo sibi omnes euangelistae non aduersentur conlatis testimoniis et de apostolo Paulo et de actibus apostolorum. Lib. IIII. In euangelio Marci exceptis his, quae cum Mattheo dixit, quomodo nulla repugnantia demonstretur ab initio usque ad illud, ubi ait: et ingrediuntur Capharo naum et statim sabbatis docebat eos, quod cum Luca dicit. De", + "candidate_score": 0.637209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_21", + "bdc_text": "Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1050", + "psc_text": "iam negasset et quid ei dominus praedixisset, adque ita misericorditer domino respiciente paeniteret eum et salubriter fleret. sicut cotidie dicimus 'domine, respice me', et 'repexit eum dominus1 qui de aliquo periculo uel labore diuina misericordia liberatus est, et sicut dictum est: respice et exaudi me, et: conuertere, domine, libera animam meam, ita dictum arbitror: conuersus dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus uerbi domini. denique cum frequentius soleant in narrationibus suis ponere Iesum quam dominum, modo Lucas dominum posuit dicens: conuersus dominus respexit Petrum et recordatus est 8 Marc. 14, 66 a; Matth. 26, 69 a 20 Ps. 12, 4 21 *Ps. 6, 5 22 Luc. 22, 61 a 1 eius om. CP caederunt (a eras. A) C A, cederunt PF1 ELL 2 ei] eius pev 4 sequ.tus B secutus est narrat... ut animo (infra 303, 12... 305, 11) CP, dicens.183, l. 11 C, p. 199, l. 31 P in", + "candidate_score": 0.62252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_883", + "psc_text": "etiam Marcus eodem ordine ita commemorat: in omnes gentes primum oportet praedicari euangelium. non dixit: et tunc ueniet consummatio, sed hoc significat quod ait primum, id est et in omnes gentes primum oportet praedicari euangelium, quia illi de fine interrogauerant. cum ergo dicit 6 Matth. 25, 46 7 cf. Marc. 13, 4—37; cf. Luc. 21, 7—36 20 Matth. 24, 14 23 Marc. 13, 10 3 nide ElL (clar.) 4 ueniunt B 5 seducant B 6 hii HT H 9 consideramus B C'P 10 etiam aliqua y edd. praeter g 13 pntantur B 16 a om. CIPFt 17 serbant B 21 in pr. om. B1 22 etiam] et ral 23 commemoret AlLS in] et in E2 y m v (ef. infra 26 et 253,1) 24 praedicare ClPF* Nl euangelium] add. regni HA..EtL g 25 ait] dixit F p 26 et om. ElL ael praedicare C1P1F127 interrogauerunt B HElL g primum in", + "candidate_score": 0.616257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_602", + "psc_text": "commemorat, ut, si quando talia singula aput singulos inuenerimus adque in eis contrarium quod solui non possit, occurrat nobis non hoc esse factum, sed aliud simile uel similiter factum. § 70 Sane deinceps non apparet ordo rerum gestarum. nam post haec duo facta de caecis et muto demonio ita sequitur: et circnibatcircuibat Iesus ciuitates omnes et castella docens in synagogis eorum et praedicans euangelium regni et curans omnem languorem et omnem infirmitatem. uidens autem turbas misertus est eis, quia erant uexati et iacentes sicut ouesnonhabentes pastorem. tuncdicitdiscipulis suis: messis quidem multa, operarii autem pauci; srogaterogate ergo dominum messis, ut eiciat operarios in messem suam. letet conuocatis duodecim discipulis suis dedit illis potestatem spirituum inmundorum, et cetera usque ad illud ubi ait: amen dico 2 cf. Marc. 10, 46-52; cf. Luc. 18, 35—43 4 cf. Matth. 20, 29-84 14 Matth. 9, 35-38 et 10, 1; cf. 9, 35—10, 42 24 ib.", + "candidate_score": 0.584647, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.677544, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.677544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", + "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", + "candidate_score": 0.674028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3666", + "psc_text": "quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda, fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me, et pro iis quibus hujuscemodi labores nostros profuturos credimus et optamus. Attende ergo jam responsionem meam, cujus principium hanc epistolam subsequetur. Vale in Domino memor nostri, beatissime frater. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.672919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.671409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.669593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. 4. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem. Nam superiores quinque vix filio nostro et condiacono Juliano, quoniam et ipse jam nobiscum", + "candidate_score": 0.668282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3665", + "psc_text": "putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc cum eosdem libros diligentius inspicerem, comperi illum qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur: unde videri poterit Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum, quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa", + "candidate_score": 0.667776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.667717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.665884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.665455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.664118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.662779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.661706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3666", + "psc_text": "quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda, fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me, et pro iis quibus hujuscemodi labores nostros profuturos credimus et optamus. Attende ergo jam responsionem meam, cujus principium hanc epistolam subsequetur. Vale in Domino memor nostri, beatissime frater. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.661118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.660989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. 4. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem. Nam superiores quinque vix filio nostro et condiacono Juliano, quoniam et ipse jam nobiscum", + "candidate_score": 0.660401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.658538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3665", + "psc_text": "putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc cum eosdem libros diligentius inspicerem, comperi illum qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur: unde videri poterit Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum, quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa", + "candidate_score": 0.657611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.657041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.655641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.654874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_466", + "psc_text": "collegas nostros, certe vel decem, qui tanta benevolentia et lenitate et tam pio studio id quaeri vellent, quantum in nobis eum jam animadvertisse atque approbare sentiebamus. Hoc etiam de suorum numero et ipse pollicitus est. CAPUT VI. 13. Unde vos hortor et obtestor per Domini sanguinem, ut eum promissi sui commoneatis, et gnaviter instetis, ut res coepta peragatur, quam prope ad finem pervenisse jam cernitis. Quantum enim arbitror, difficillime potestis invenire in episcopis vestris tam utilem animum et voluntatem, quam in isto sene perspeximus. Postero enim die ipse ad nos venit, et haec iterum quaerere coeperamus. Sed quia ordinandi episcopi necessitas nos inde jamjamque rapiebat, diutius cum illo esse nequivimus. Jam enim miseramus ad Majorem Coelicolarum quem audieramus novi apud eos baptismi institutorem extitisse, et multos illo sacrilegio seduxisse, ut cum illo, quantum ipsius temporis patiebantur angustiae, aliquid loqueremur. Quem posteaquam venturum comperit, videns nos aliud suscepisse negotium, cum et", + "candidate_score": 0.653773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30_32", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.651909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.643737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.642323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_33_35", + "bdc_text": "Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam . Beat vale , mi pater .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.642236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4039", + "psc_text": "3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea scripsisses, me his etiam posse subscribere; ad hoc nescio quomodo res perducta est, ut accepta charta, ea ipsa quae dixeras, velles etiam litteris tua manu exprimere. Quod cum mihi ad legendum dedisses, animadverti minus te scripsisse, Patrem, cum scripsisses, Deum omnipotentem, invisibilem, ingenitum, innatum. Quod ubi commemoravi, non post multam allegationem addidisti, Patrem: et incapabilem quidem, quod verbis dixeras, scripto praetermiseras; sed nulla hinc a me facta commemoratio est. 4. Deinde cum dixissem me paratum esse subscribere adhuc illa verba etiam mea esse posse, prius quaesivi, ne quod in mentem venerat, laberetur, utrum alicubi Scripturarum divinarum legeretur, Pater ingenitus. Hoc", + "candidate_score": 0.640897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.638713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_2_4", + "bdc_text": "Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.638549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.637609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.637239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_721", + "psc_text": "scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio: provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae, putari malevolum erga eum cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recti linea discrepare videantur? Et hoc dico, non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam. Neque enim lectioni eorum unquam operam dedi: nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos; quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil", + "candidate_score": 0.636898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.635766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3666", + "psc_text": "quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa selegit, et non ita posuit ut invenit, sed aliquantum putavit esse mutanda, fortasse ut eo modo quasi sua faceret quae aliena esse constaret. Nunc autem veriora credens exemplaria quae tua Sanctitas misit, ipsi auctori video respondendum, qui unum meum quatuor libris suis refellisse jactat, et usquequaque spargere fidei venena non cessat. Aggressus sum igitur hoc opus in adjutorio Salvatoris pusillorum atque magnorum; et scio te, ut id implerem orasse pro me, et pro iis quibus hujuscemodi labores nostros profuturos credimus et optamus. Attende ergo jam responsionem meam, cujus principium hanc epistolam subsequetur. Vale in Domino memor nostri, beatissime frater. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.632057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3665", + "psc_text": "putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi viro curante venissent, illi primo non distuli secundum volumen adjungere, in quo illa omnia, sicut potui, refutavi. Sed nunc cum eosdem libros diligentius inspicerem, comperi illum qui nonnulla inde selegerat, non omnia ita posuisse ut in his libris leguntur: unde videri poterit Juliano, vel cuilibet illorum, me potius fuisse mentitum, quia non utique sicut hi quatuor libri, ita illa quae de his excerpta et memorato comiti missa sunt, innotescere potuerunt. Quisquis ergo et illum secundum librum meum ad comitem identidem Valerium sicut primum conscriptum legit, noverit me in quibusdam non respondisse Juliano; sed ei potius qui de libris ejus illa", + "candidate_score": 0.629931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.626777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3534", + "psc_text": "agro, similiter non redeat retro (Luc. XVII, 20-31). 33. Sed nunc propter computationem temporum de Danielis Hebdomadibus agitur, quae si circa tempora primi adventus Domini completae non sunt, atque in fine complendae sunt, Apostolos hoc ignorasse, vel scisse quidem, sed docere prohibitos fuisse quis credat? Quanquam si hoc ita est, utiliter nesciunt gentes quod Dominus docere prohibuit eos quos gentium voluit esse doctores. Si autem jam completae sunt, quia jam est unctus Sanctus sanctorum, jam occisus est Christus, ut non esset civitatis ejus, jam de templo illo sublatum est sacrificium, sublata est unctio, merito Apostolis de fine quaerentibus responsum est, Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia,", + "candidate_score": 0.626188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.620186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3531", + "psc_text": "Hebdomadas prophetae Danielis, vel propter dierum breviationem fuisse turbatas, vel illo jam tempore non fuisse completas, sed in fine saeculi esse complendas. Non enim ante passionem Domini impletae sunt. Quod qui putant, rectissime tua sententia refelluntur, qua dixisti: Haec ergo abominatio si jam completa fuerat, quomodo Dominus monet et dicit, « Cum videritis abominationem desolationis, quod dictum est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat » (Matth. XXIV, 15)? His verbis Beatitudinis tuae illi merito corrigendi sunt, qui dicunt eam, cum haec Dominus loqueretur, vel ante passionem resurrectionemque ejus fuisse completam. Qui autem dicunt, sicut apertissime etiam Lucas evangelista testatur, tunc fuisse factam, quando eversa est Jerusalem, quid eis respondeatur, videre debent qui in fine saeculi vel circa finem existimant haec futura; quanquam ipsa desolationis abominatio propter obscuritatem dicti non uno modo ab omnibus potuerit intelligi. 32. Et quod dictum est, Qui est in tecto, non descendat", + "candidate_score": 0.617673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et", + "candidate_score": 0.614592, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem", + "max_score": 0.677487, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem_window_166", + "psc_text": "Nec vero segniore cura ab hoc eodem morbo Britannias liberavit, quando quosdam inimicos gratiae solum suae originis occupantes, etiam ab illo secreto exclusit Oceani, et ordinato Scotis episcopo [ scilicet Palladio], dum Romanam insulam studet servare catholicam, fecit etiam barbaram Christianam. Per hunc virum etiam Orientales Ecclesiae gemina peste purgatae sunt, quando Cyrillo Alexandrinae urbis antistiti, gloriosissimo fidei catholicae defensori ad exsecandam Nestorianam impietatem, apostolico auxiliatus est gladio; quo etiam Pelagiani, dum cognatis confoederantur erroribus, iterum prosternerentur. [Alias CAP. XLII.] Per hunc virum intra Gallias istis ipsis qui sanctae memoriae Augustini scripta reprehendunt, maleloquentiae est adempta libertas; quando consulentium actione suscepta, et librorum qui errantibus displicebant pietate laudata, quid oporteret de eorum auctoritate sentiri, sancto manifestavit eloquio, evidenter pronuntians, quantum sibi praesumptionis istius novitas displiceret, qua auderent quidam adversum antiquos magistros insolenter insurgere, et indisciplinata calumnia praedicationi veritatis obstrepere: « AUGUSTINUM, inquiens (Epist. Coelestini ad Gal. ep.), sanctae recordationis virum,", + "candidate_score": 0.677487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_31_33", + "bdc_text": "Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo . Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem_window_170", + "psc_text": "Sex libri priores contra Julianum, unus ad sanctum Aurelium Carthaginis episcopum de gestis Palaestinis: alius ad Paulum et Eutropium sacerdotes, contra Pelagii et Coelestii quaestiones ( De Perf. justitiae ): et ad beatae memoriae papam Bonifacium quatuor volumina ( Contra duas epistolas Pelagianorum ) recenseantur. Et si in his omnibus operibus, multisque aliis, quae enumerare longum est, idem doctrinae spiritus, eadem praedicationis forma praecessit; agnoscant calumniatores, superfluo se objicere, quod his libris non speciale, neque discretum testimonium sit perhibitum, quorum in cunctis voluminibus norma laudatur. Apostolica enim sedes quod a praecognitis sibi non discrepat, cum praecognitis probat, et quod judicio jungit, laude non dividit. Qui ergo hos proxime editos libros refutant, anterioribus acquiescant, et iis quae pro gratia Christiana prius sunt scripta consentiant. Sed non faciunt: sciunt enim omnia Pelagianis esse contraria, et nihil sibi posse competere 365 ad consequentium resolutionem, si confiteantur in praecedentibus consistere veritatem. [Alias CAP. XLIV.]", + "candidate_score": 0.673207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_32_34", + "bdc_text": "Percontatus , ut potui quomodo alios consumpsisset , comperi mutuo dedisse quatuor cuidam eustathio Basiliensi quicum antea apud eundem magistrum Basilęae fuit , et in Ies alios Baltasari cuidam vestrati , qui hic apud nos est . Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem_window_170", + "psc_text": "Sex libri priores contra Julianum, unus ad sanctum Aurelium Carthaginis episcopum de gestis Palaestinis: alius ad Paulum et Eutropium sacerdotes, contra Pelagii et Coelestii quaestiones ( De Perf. justitiae ): et ad beatae memoriae papam Bonifacium quatuor volumina ( Contra duas epistolas Pelagianorum ) recenseantur. Et si in his omnibus operibus, multisque aliis, quae enumerare longum est, idem doctrinae spiritus, eadem praedicationis forma praecessit; agnoscant calumniatores, superfluo se objicere, quod his libris non speciale, neque discretum testimonium sit perhibitum, quorum in cunctis voluminibus norma laudatur. Apostolica enim sedes quod a praecognitis sibi non discrepat, cum praecognitis probat, et quod judicio jungit, laude non dividit. Qui ergo hos proxime editos libros refutant, anterioribus acquiescant, et iis quae pro gratia Christiana prius sunt scripta consentiant. Sed non faciunt: sciunt enim omnia Pelagianis esse contraria, et nihil sibi posse competere 365 ad consequentium resolutionem, si confiteantur in praecedentibus consistere veritatem. [Alias CAP. XLIV.]", + "candidate_score": 0.662492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29_31", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem_window_166", + "psc_text": "Nec vero segniore cura ab hoc eodem morbo Britannias liberavit, quando quosdam inimicos gratiae solum suae originis occupantes, etiam ab illo secreto exclusit Oceani, et ordinato Scotis episcopo [ scilicet Palladio], dum Romanam insulam studet servare catholicam, fecit etiam barbaram Christianam. Per hunc virum etiam Orientales Ecclesiae gemina peste purgatae sunt, quando Cyrillo Alexandrinae urbis antistiti, gloriosissimo fidei catholicae defensori ad exsecandam Nestorianam impietatem, apostolico auxiliatus est gladio; quo etiam Pelagiani, dum cognatis confoederantur erroribus, iterum prosternerentur. [Alias CAP. XLII.] Per hunc virum intra Gallias istis ipsis qui sanctae memoriae Augustini scripta reprehendunt, maleloquentiae est adempta libertas; quando consulentium actione suscepta, et librorum qui errantibus displicebant pietate laudata, quid oporteret de eorum auctoritate sentiri, sancto manifestavit eloquio, evidenter pronuntians, quantum sibi praesumptionis istius novitas displiceret, qua auderent quidam adversum antiquos magistros insolenter insurgere, et indisciplinata calumnia praedicationi veritatis obstrepere: « AUGUSTINUM, inquiens (Epist. Coelestini ad Gal. ep.), sanctae recordationis virum,", + "candidate_score": 0.659262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem_window_166", + "psc_text": "Nec vero segniore cura ab hoc eodem morbo Britannias liberavit, quando quosdam inimicos gratiae solum suae originis occupantes, etiam ab illo secreto exclusit Oceani, et ordinato Scotis episcopo [ scilicet Palladio], dum Romanam insulam studet servare catholicam, fecit etiam barbaram Christianam. Per hunc virum etiam Orientales Ecclesiae gemina peste purgatae sunt, quando Cyrillo Alexandrinae urbis antistiti, gloriosissimo fidei catholicae defensori ad exsecandam Nestorianam impietatem, apostolico auxiliatus est gladio; quo etiam Pelagiani, dum cognatis confoederantur erroribus, iterum prosternerentur. [Alias CAP. XLII.] Per hunc virum intra Gallias istis ipsis qui sanctae memoriae Augustini scripta reprehendunt, maleloquentiae est adempta libertas; quando consulentium actione suscepta, et librorum qui errantibus displicebant pietate laudata, quid oporteret de eorum auctoritate sentiri, sancto manifestavit eloquio, evidenter pronuntians, quantum sibi praesumptionis istius novitas displiceret, qua auderent quidam adversum antiquos magistros insolenter insurgere, et indisciplinata calumnia praedicationi veritatis obstrepere: « AUGUSTINUM, inquiens (Epist. Coelestini ad Gal. ep.), sanctae recordationis virum,", + "candidate_score": 0.652622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Contra-collatorem_window_165", + "psc_text": "quando sanctae memoriae papa Bonifacius piissimorum imperatorum catholica devotione gaudebat, et contra inimicos gratiae Dei non solum apostolicis, sed etiam regiis utebatur edictis; et quando idem, cum esset doctissimus, adversus libros tamen 363 Pelagianorum beati Augustini episcopi responsa poscebat. 2. Unde et venerabilis memoriae pontifex Coelestinus, cui ad catholicae Ecclesiae praesidium multa Dominus gratiae suae dona largitus est, sciens damnatis non examen judicii, sed solum poenitentiae remedium esse praestandum: Coelestium, quasi non discusso negotio audientiam postulantem, totius Italiae finibus jussit extrudi: adeo et praecessorum suorum statuta et decreta synodalia inviolabiliter servanda censebat, ut quod semel meruerat abscindi, nequaquam admitteret retractari. Nec vero segniore cura ab hoc eodem morbo Britannias liberavit, quando quosdam inimicos gratiae solum suae originis occupantes, etiam ab illo secreto exclusit Oceani, et ordinato Scotis episcopo [ scilicet Palladio], dum Romanam insulam studet servare catholicam, fecit etiam barbaram Christianam. Per hunc virum etiam Orientales Ecclesiae gemina peste purgatae", + "candidate_score": 0.618498, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "dlt000306", + "max_score": 0.676785, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28_30", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_39", + "psc_text": "regni sui exordiis catholicam fidem adeptus totius Gothicae gentis populos inoliti erroris labe detersa ad cultum rectae fidei reuocat. [§ 53] Synodum deinde episcoporum ad condemnationem Arrianae haeresis de diuersis Spaniae et Galliae prouinciis congregat, cui concilio idem religiosissimus princeps interfuit gestaque eius praesentia sua et subscriptione firmauit, abdicans cum omnibus suis perfidiam quam hucusque Gothorum populus Arrio docente didicerat, et praedicans trium personarum unitatem in deum, filium a patre consubstantialiter genitum esse, spiritum sanctum inseparabiliter a patre filioque procedere et esse amborum unum spiritum, unde et unum sunt. [§ 54] Egit etiam gloriose bellum aduersus infestas gentes fidei suscepto auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in", + "candidate_score": 0.676785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_7_9", + "bdc_text": "disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.667908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_39", + "psc_text": "regni sui exordiis catholicam fidem adeptus totius Gothicae gentis populos inoliti erroris labe detersa ad cultum rectae fidei reuocat. [§ 53] Synodum deinde episcoporum ad condemnationem Arrianae haeresis de diuersis Spaniae et Galliae prouinciis congregat, cui concilio idem religiosissimus princeps interfuit gestaque eius praesentia sua et subscriptione firmauit, abdicans cum omnibus suis perfidiam quam hucusque Gothorum populus Arrio docente didicerat, et praedicans trium personarum unitatem in deum, filium a patre consubstantialiter genitum esse, spiritum sanctum inseparabiliter a patre filioque procedere et esse amborum unum spiritum, unde et unum sunt. [§ 54] Egit etiam gloriose bellum aduersus infestas gentes fidei suscepto auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in", + "candidate_score": 0.663694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.65799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29_31", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_39", + "psc_text": "regni sui exordiis catholicam fidem adeptus totius Gothicae gentis populos inoliti erroris labe detersa ad cultum rectae fidei reuocat. [§ 53] Synodum deinde episcoporum ad condemnationem Arrianae haeresis de diuersis Spaniae et Galliae prouinciis congregat, cui concilio idem religiosissimus princeps interfuit gestaque eius praesentia sua et subscriptione firmauit, abdicans cum omnibus suis perfidiam quam hucusque Gothorum populus Arrio docente didicerat, et praedicans trium personarum unitatem in deum, filium a patre consubstantialiter genitum esse, spiritum sanctum inseparabiliter a patre filioque procedere et esse amborum unum spiritum, unde et unum sunt. [§ 54] Egit etiam gloriose bellum aduersus infestas gentes fidei suscepto auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in", + "candidate_score": 0.65655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.652559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29_31", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit . De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem . Iam antea ad te scripsi , repertos fuisse in felicis nostri zona sex coronatos quos leves , ne habeo .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.648856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_39", + "psc_text": "regni sui exordiis catholicam fidem adeptus totius Gothicae gentis populos inoliti erroris labe detersa ad cultum rectae fidei reuocat. [§ 53] Synodum deinde episcoporum ad condemnationem Arrianae haeresis de diuersis Spaniae et Galliae prouinciis congregat, cui concilio idem religiosissimus princeps interfuit gestaque eius praesentia sua et subscriptione firmauit, abdicans cum omnibus suis perfidiam quam hucusque Gothorum populus Arrio docente didicerat, et praedicans trium personarum unitatem in deum, filium a patre consubstantialiter genitum esse, spiritum sanctum inseparabiliter a patre filioque procedere et esse amborum unum spiritum, unde et unum sunt. [§ 54] Egit etiam gloriose bellum aduersus infestas gentes fidei suscepto auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in", + "candidate_score": 0.647226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27_29", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum . Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes . In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_40", + "psc_text": "auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in regni sui finibus caesa est. Saepe etiam et lacertos contra Romanas insolentias et inruptiones Vasconum mouit, ubi non magis bella tractasse quam potius gentem quasi in palaestrae ludu pro usu utilitatis uidetur exercuisse. [§ 55] Prouincias autem, quas pater proelio conquisiuit, iste pace conseruauit, aequitate disposuit, moderamine rexit. Fuit autem placidus, mitis, egregiae bonitatis tantamque in uultu gratiam habuit et tantam in animo benignitatem gessit, ut in omnium mentibus influens etiam malos ad affectum amoris sui attraheret; adeo liberalis, ut opes priuatorum et ecclesiarum praedia, quae paterna labes fisco adsociauerat, iuri proprio restauraret; adeo clemens, ut populi tributa saepe indulgentiae", + "candidate_score": 0.643777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.639332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_23_25", + "bdc_text": "et levina in singulos annos aureorum millia . Myns vulneratus in urbem se recipiens multam ibi perturbationem invenit . Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_13", + "psc_text": "omnibus et mors et captiuitas indulta est, qui ad sanctorum limina confugerunt. Sed et qui extra loca martyrum erant et nomen Christi et sanctorum nominauerunt, et ipsis simili misericordia pepercerunt. [§ 16] In reliquis autem etsi praeda hostium patuit, feriendi tamen inmanitas refrenata est. Incursantibus autem in illa uastitate per urbem Gothis, dum quidam potens uirginem consecratam aetate prouectam repperisset eamque honeste admoneret, ut, si quid apud se auri argentique esset, proferret, illa fideli conscientia quod habuit protulit; cumque ille uasorum formam et pulcritudinem ex illa antiqua Romanorum opulentia miraretur, uirgo ait: haec uasa mihi de sacrario Petri apostoli deposita sunt, praesume, si audes: ego sacra hosti dare non audeo. Ille ad nomen apostoli magno pauore perterritus regi hoc per nuntium refert, qui confestim reportari omnia ad sacrarium beati Petri summa cum reuerentia iussit, dicens cum Romanis gessisse bellum, non cum apostolis. [§ 17] Redit igitur uirgo reuerentissimis officiis honorata:", + "candidate_score": 0.638536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_24", + "psc_text": "occurrens duodecimo Asturicensis urbis miliario apud fluuium, qui Urbicus appellatur, inito mox certamine superatus est caesis suorum agminibus, aliquantis captis plurimisque fugatis. Ipse postremum rex telo sauciatus fugiit praesidioque suorum carens ad locum Portucale capitur regique Theuderico uiuus offertur. [§ 32] Quo perempto multis qui de priore certamine superfuerant sese tradentibus, aliquantis nihilominus trucidatis regnum paene destructum est finitumque Sueuorum. Reliqui autem Sueui qui remanserant in extrema parte Galliciae Massilae filium nomine Masdram sibi regem constituunt regnumque reparatur Sueuorum. Occisso Recciario Theudericus de Gallicia ad Lusitaniam uictor succedens dum Emeritensem urbem depraedare moliretur sanctae martyris Eulaliae ostentis perterritus, cum omni protinus exercitu discedit et Gallias repetit. [§ 33] Mox deinde partem unam exercitus duce Ceurila ad Baeticam prouinciam mittit. Partem aliam Sumerico et Nepotiano ducibus ad Galliciam dirigit, qui Sueuos apud Lucum saeua depraedatione uastauerunt. In Gallias autem Agrippinus comes et ciuis Aegidio comiti Romano aemulus, ut Gothorum mereretur auxilia,", + "candidate_score": 0.637583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25_27", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_55", + "psc_text": "sacramenti acceptis, ne quid ultra inuaderet. [§ 75] Ille autem, de cuius amicitia iam nihil ambigebatur uiolata sacramenti religione Carthaginem dolo pacis inuadit omnesque opes eius excruciatis diuersos tormentorum genere ciuibus in ius proprium uertit. Deinde Siciliam depraedatur, Panormum obsedit, Arrianam pestilentiam per totam Africam intromittit, sacerdotes ecclesiis pellit, martyres plurimos efficit et iuxta prophetiam Danielis demutatis mysteriis sanctorum ecclesias Christi hostibus tradidit nec iam diuini cultus loca sed suorum esse habitacula iussit. [§ 76] Aduersus quem Theodosius minor Orientis imperator bellum parauit, quod ad effectum non uenit. Hunis enim Thracias Illyricumque uastantibus exercitus ad Wandalos missus ad defendendos Thraces Illyrianosque a Sicilia reuocatur. Maiorianus autem imperator de Italia Spanias ueniens cum in Carthaginensem prouinciam aliquantas naues sibi ad transitum aduersus Wandalos praeparasset, eas de litore Carthaginensi conmoniti Wandali per proditores arripiunt, sicque Maiorianus a sua dispositione frustratus Italiam reuertitur atque a Reccimero fraude circumuentus occiditur. [§ 77] Quo comperto", + "candidate_score": 0.634002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25_27", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus . Vezelii , patria mea , tredecim diebus a quatuor hominum nullibus et sex crassis sacramentis oppugnati , tandem hostes repulerunt . Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_39", + "psc_text": "regni sui exordiis catholicam fidem adeptus totius Gothicae gentis populos inoliti erroris labe detersa ad cultum rectae fidei reuocat. [§ 53] Synodum deinde episcoporum ad condemnationem Arrianae haeresis de diuersis Spaniae et Galliae prouinciis congregat, cui concilio idem religiosissimus princeps interfuit gestaque eius praesentia sua et subscriptione firmauit, abdicans cum omnibus suis perfidiam quam hucusque Gothorum populus Arrio docente didicerat, et praedicans trium personarum unitatem in deum, filium a patre consubstantialiter genitum esse, spiritum sanctum inseparabiliter a patre filioque procedere et esse amborum unum spiritum, unde et unum sunt. [§ 54] Egit etiam gloriose bellum aduersus infestas gentes fidei suscepto auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in", + "candidate_score": 0.631635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.623899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_25", + "bdc_text": "Itaque recepto , quod intus erat praesidio ad Nortio Amiralium est reversus , nuntio hostibus relicto Ab eo tempore quid contigerit tandem resciscerans , Tavanes in Burgundiam rediit sese procul dubio altero equitatui Germanico venturo oppositurus .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_28", + "psc_text": "hostium occupauerat recepit Gothorumque iuri restituit. [§ 37] Aera DXLIIII, anno XVII imperii Anastasii Gisaleicus superioris regis filius ex concubina creatus Narbona princeps efficitur regnans annis quattuor, sicut genere uilissimus, ita infelicitate et ignauia summus. Denique dum eadem ciuitas a Gundebado Burgundionum rege direpta fuisset, iste cum multo sui dedecore et cum magna suorum clade apud Barcinonam se contulit. Ibi moratus quousque etiam regni fascibus a Theuderico fugae ignominia priuaretur. [§ 38] Inde profectus ad Africam Wandalorum suffragium poscit, quo in regnum posset restitui. Qui dum non impetrasset auxilium, mox de Africa rediens ob metum Theuderici Aquitaniam petiit ibique anno uno delitiscens Spaniam reuertitur atque ab Ebbane Theuderici regis duce duodecimo a Barcinona urbe miliario commisso proelio in fugam uertitur captusque trans flumen Druentium Galliarum interiit, sicque prius honorem, postea uitam amisit. [§ 39] Aera DXLVIIII, anno uicesimo primo imperii Anastasii Theudericus iunior, cum iam dudum consul et rex a", + "candidate_score": 0.62075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16_18", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_40", + "psc_text": "auxilio. Francis enim sexaginta fere milium armatorum Gallias inruentibus misso Claudio duce aduersus eos glorioso triumphauit euentu. Nulla umquam in Spaniis Gothorum uictoria uel maior uel similis extitit. Prostrati sunt enim et capti multa milia hostium; residua exercitus pars praeter spem in fugam uersa Gothis post tergum insequentibus usque in regni sui finibus caesa est. Saepe etiam et lacertos contra Romanas insolentias et inruptiones Vasconum mouit, ubi non magis bella tractasse quam potius gentem quasi in palaestrae ludu pro usu utilitatis uidetur exercuisse. [§ 55] Prouincias autem, quas pater proelio conquisiuit, iste pace conseruauit, aequitate disposuit, moderamine rexit. Fuit autem placidus, mitis, egregiae bonitatis tantamque in uultu gratiam habuit et tantam in animo benignitatem gessit, ut in omnium mentibus influens etiam malos ad affectum amoris sui attraheret; adeo liberalis, ut opes priuatorum et ecclesiarum praedia, quae paterna labes fisco adsociauerat, iuri proprio restauraret; adeo clemens, ut populi tributa saepe indulgentiae", + "candidate_score": 0.618731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_29", + "bdc_text": "In Anglia Norfolcius , qui Scotiae reginam ambiebat eoque naiextu catholicos armulibat , una cum duobus literarum itis Florentinis intercessus fertur , quod si verum est magna cladem regnum illud effugit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_6", + "psc_text": "commota uoluit se exercere contra Gothos qui in gente sua Christiani habebantur; ex quibus plurimos, quia idolis immolare non adquieuerunt, martyres fecit, reliquos autem multis persecutionibus adflictos, dum prae multitudine horreret interficere, dedit licentiam, immo magis coegit de regno suo exire atque in Romani soli migrare prouinciam. [§ 7] Aera CCCCXV, anno XIII imperii Valentis Gothi in Istrium aduersus semet ipsos in Athanarico et Fridigerno diuisi sunt, alternis sese caedibus populantes; sed Athanaricus Fridigernum Valentis imperatoris suffragio superans huius rei gratia legatos cum muneribus ad eundem imperatorem mittit et doctores propter suscipiendam Christianae fidei regulam poscit. Valens autem a ueritate catholicae fidei deuius et Arrianae haeresis peruersitate detentus missis haereticis sacerdotibus Gothos persuasione nefanda sui erroris dogmati adgregauit et in tam praeclaram gentem uirus pestiferum semine pernicioso transfudit sicque errorem, quem recens credulitas ebibit, tenuit diuque seruauit. [§ 8] Tunc Gulfilas eorum episcopus Gothicas litteras condidit et scripturas noui ac", + "candidate_score": 0.616603, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.675833, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1110", + "psc_text": "principes eorum, qui in ecclesiis congregarentur, ostendens. nam cum ex omnibus tribubus singulis quibusque populis secundum legem sint principes instituti. nunc tamen, ubi euangelicae dispensationis principes declarabantur, earum tantum tribuum, ex quibus uocandi essent, commemorata sunt nomina. orta enim in finibus Zabulon et Nepthalim luce magna post umbram mortis piscatores ex his sunt hominum constituti. solum ergo id sub prophetiae significatione ex illa principum uniuersitate memoratum est, quod ad enangeliieuangelii confirmationem ipsis rerum effectibus et apostolorum electione esset explendum. § 29 Et quia tantae expectationis spe detinentur — quia noBnon ambiguum est omnes sanctos et prophetas cgelesticaelesti desiderio euangelicae beatitudinis tempus optasse, domino dicente: amen dico uobis, quia multi prophetae et sancti cupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, quae auditis — consummari id, quod tantopere concupiscit, precatur dicens: manda, deus, uirtuti tuae, confirma, deus, quod operatus es in nobis. a templo tuo in Hierusalem tibi 18 Matth. XIII, 17.", + "candidate_score": 0.675833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_33_35", + "bdc_text": "Caeterum Molletus , ipsius clerus quum nuper admodum ad nos redierit , nondum potui rationes accepti et expensi cum eo inire , quid tamen cras , ut spero , fiet . Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam . Beat vale , mi pater .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2789", + "psc_text": "pater caelorfl R confitebor tibi pater domine caeli E cf. Abh. IV, 82 9 et reuelasti illa. R 19 concorporales ex corporales m. 3 R 21 in ad inplendum R 24 manifestum G manifestatum RE. in CbristoChristo. occultum etiam mysterium est, quibus uoluit ostendere diuitias gloriae sacramenti dei inter gentes, quod est Christus in uobis spes gloriae. § 31 Occultum igitur hoc mysterium fuit, quod esset Christus in nobis: hoc pater reuelauit. Petro enim dictum est: non caro, non sanguis reuelauit tibi, sed pater meus, qui in cseliscaelis est. reuelatum autem est Christum esse in nobis, in pauperibus spiritu, in tribulatis corde, in humilibus terrae, in purgamentis mundi, in ecclesiae infimis. infimum enim ecclesiae id est omni humilitate submissum. hoc ergo occultum mysterium reuelatum est, quod est Christus in nobis. non per apostolum hsechaec tantum dominus, sed etiam in hoc eodem psalmo ita loquitur dicens: non est occultatum os meum", + "candidate_score": 0.653611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2908", + "psc_text": "uiis laquei absconsi sunt, domino quoque in pnedicationispraedicationis suae eursucursu ubique parantur insidiseinsidiae. hic in spelunca orat, ille orat in corpore. seruus dominum prophetat Christum, Dauid iste illum Dauid omnium passionum prophetat exemplo. atque ideo haec non tam Dauid de se ipso, quam de domino per Dauid dicta intellegetur oratio. § 2 Voce mea ad dominum clamaui, uoce mea ad dominum deprecatus sum. effundo in conspectu eius orationem meam et tribulationem meam ante ipsum pronuntio. in deficiendo ex me spiritum meum. egregie uerborum ordo dispositus est. primum uoce clamatur; omnis enim fidelis uiri etiam tacita et spiritalis expectatio deo clamor est. deinde uoce oratur, id est desiderii et fidei petitio uerbis uocis effertur secundum illud apostoli: psallam spiritu, psallam et uoce. tertio in conspectu 32 I Cor. 14, 15. 4 illum dauid ex illum ddaaid m. 1 R 8 ad dfim R 11 posset (et ex carr. 1) R 20", + "candidate_score": 0.649816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_28", + "bdc_text": "Eos , mi pater , inter caeteros velim in domino assiduis precibus commendes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.645822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_5_7", + "bdc_text": "sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ; ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1576", + "psc_text": "ergo in nobis fidueiafiducia haec et uox, ut, cum subrepant cupiditates, cum passiones ingruant, cum pericula fatigent, cum supplicia crucient, dicere audeamus: paratus sum et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. dominus noster unigenitus dei filius inter cetera praecepta discipulis suis mandat dicens: non turbetur cor uestrum neque trepidet. aduersum turbationem, quaecumque ex accidentibus erit, longae praeparationis opus est firmitate. ut robusta fide atque firmata dei mandata custodiat. § 14 In quem autem se profectum quamue in causam propheta prseparauerit, neque turbatus sit, quousque custodiret mandata dei, continuo subiecit dicens: funes peccatorum circumplexi sunt mihi; et legem tuam non sum oblitus. esse peccatorum funes per Esaiam docemur dicentem: nae, qui ligant peccata tamquam funem longum, modo funis ex plurimis minimis crescentis in multum peccata semper tamquam longo fune tendentibus. sunt etiam 9 Rom. VIII, 38 sq. 15 Ioh. XIV, 1. 24 Esai. V, 18. 1 dilexit nos RE tollerantiam", + "candidate_score": 0.640225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_0_2", + "bdc_text": "1537 . Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.636114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_5_7", + "bdc_text": "sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ; ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2257", + "psc_text": "est: uos estis templum dei, et spiritus dei habitat in uobis. haec domus et hoc dei templum est, doctrinis et uirtutibus dei plenum et sanctitate cordis diuini capax incoIatosincolatus, de quo hiehic idem propheta ita testatus est: sanctum templum tuum, mirabile in sequitateaequitate. sanctitas, sequitasaequitas, continentia humana deo templum est. § 8 Domus ergo sedificandaaedificanda per deum est. humanis enim operibus structa non permanet, nec doctrinis saeculi instituta consistit, , nec inani laboris et sollicitudinis nostrae cura custodietur. extruenda aliter est, custodienda aliter est: [non super terram] non super fluxam et dilabentem harenam initianda. sed fundamentum eius super prophetas et apostolos locandunilocandum est. lapidibus uiuis augenda est, angulari lapide continenda est et mutuae conexionis augmentis in uirum consummatum et in mensuram Christi corporis extruenda, specie quoque ac 1 Ps. CXXXI, 14. 8 I Cor. 3, 16. 12 Ps. LXIV, 5. 1 testantem PT testante G testatum VR 2 in saeculum", + "candidate_score": 0.635568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2775", + "psc_text": "paradysi R 81 ei in rtU. R. ob id, quia tenebrae non obscurabnnturobscurabuntur a te. per naturae unitatem atque indemutabilem diuinitatis similitudinem in filio pater est; et operibus ipsis testantibus, quod in eo pater sit, confidenter ait: non obscurabuntur a te, quia ex persona patris dictum in psalmis meminerimus: cum ipso sum in tribulatione. et ipse dominus in euangeliis, cum de apostolorum trepidatione loqueretur, ait: ecce uenit hora, ut dispargatur unusquisque uestrum et me solum relinquatis: sed non sum solus, quoniam pater mecum est. sinesiue uirtute, qua similia patri potest, siue naturae genere et diuinitate. qua ex deo deus natus est, pater feecumsecum est. confidenter ergo ait: quia, tenebrae non obscurabuntur a te. non enim sentit uirtus indemutabilis tenebras, et infernam noctem lox uera non patitur. sequitur enim: et nox sicut dies inluminabitur; sicut tenebrae eius, ita et lumen eius. hoc totum ad id refertur, quod dictum est „a tew:", + "candidate_score": 0.632373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2257", + "psc_text": "est: uos estis templum dei, et spiritus dei habitat in uobis. haec domus et hoc dei templum est, doctrinis et uirtutibus dei plenum et sanctitate cordis diuini capax incoIatosincolatus, de quo hiehic idem propheta ita testatus est: sanctum templum tuum, mirabile in sequitateaequitate. sanctitas, sequitasaequitas, continentia humana deo templum est. § 8 Domus ergo sedificandaaedificanda per deum est. humanis enim operibus structa non permanet, nec doctrinis saeculi instituta consistit, , nec inani laboris et sollicitudinis nostrae cura custodietur. extruenda aliter est, custodienda aliter est: [non super terram] non super fluxam et dilabentem harenam initianda. sed fundamentum eius super prophetas et apostolos locandunilocandum est. lapidibus uiuis augenda est, angulari lapide continenda est et mutuae conexionis augmentis in uirum consummatum et in mensuram Christi corporis extruenda, specie quoque ac 1 Ps. CXXXI, 14. 8 I Cor. 3, 16. 12 Ps. LXIV, 5. 1 testantem PT testante G testatum VR 2 in saeculum", + "candidate_score": 0.625327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2744", + "psc_text": "est dicens: et omnes uias ineasmeas prseuidistipraeuidisti. sed qui praeuidit, uidit antequam res esset. pneuiditpraeuidit autem etiam hoc: quia non est dolus in lingua mea; est enim secundum propriam professionem 2 Ioh. XVII, 4. 7 Ioh. XVIII, 11. 11 Ioh. XIX, 30. 14 Ps. XXI, 19. 16 Esai. LIH, 12. 18 Exod. XII, 46. Num. IX, 12. 19 Zach. XII, 10. 1 autem om. G praescribtum G pscriptum P 2 esse G 3 quod autS sibi opus P 4 operationis ex orationis P 6 ad praehendendum R1 ad adpraehendendum corr. m. 3 R ad comprehendendum PE 7 non bibam illum G RP non uis ut bibam illum e 8 persoriptae (?) G 10 poto P potato ex potu m. 3 R traditurus esset aitP 11 et om. P 18 cn per prophetam Re par prophetam cum Pb 14 ut scriptum est GR et scriptum est P 17 aestimatus Re cf.", + "candidate_score": 0.623418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_34", + "bdc_text": "Itaque primo quod tempore totum hoc negotium ad te perscribam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_127", + "psc_text": "R ‹ euuangelizam' R euuangelizamur V ea V. promissio: hanc deus expleuit filiis nostris. suscitans dominum nostrum Iesum, sicut et in psalmo scriptum est primo: filius meus es tu, ego hodie genui te; cum suscitauit eum a mortuis amplius non regressurum in interitum. ob hanc ergo apostolicam auctoritatem errore scribentium fieri creditur, ut in ordine secundus psalmus iste numeretur, cum primus esse ipso doctore gentium testante noscatur. cognoscenda itaque ea ratio est, cur et a nobis secundus esse intellegendus sit, et ab apostolo esse primus ostensus sit. § 2 Mediis namque legis temporibus, priusquam unigenihtsunigenitus dei filius, ante saecula manens deus uerbum, homo nascitur. poscente rege PtolomaMPtolomaeo) septuaginta seniores libros VeteriVeteris* Testamenti ex hebra'is litteris in graecas transtulerunt. erat autem iam a Moyse antea institutum, in synagoga omni septuaginta esse doctores. nam idem Moyses, quamuis uerba Testamenti in litteras condidisset, tamen separatim quaedam ex occultis legis secretiora mysteria septuaginta senioribus,", + "candidate_score": 0.623114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_28", + "psc_text": "primae quinquagesimae et secundae deinde quinquagesimae et tortiaetertiae rursum quinquagesimae, in qua finis est libri, consummationem diligenter aduertat, prouidentiam dispositorum in hunc ordinem psalmorum cum dispensatione salutis nostrae intelleget conuenire. cum enim primus gradus sit ad salutem, in nouum hominem post peccatorum remissionem renasci, sitque post paenitentisepaenitentiae confessionem regnum illud domini in sanctae illius ciuitatis et caelestis Hierusalem tem- x pora seroatum, et postea consummata in nos caelesti gloria in dei patris regnum per regnum filii proficiamus, in quo debitas deo laudes uniuersitas spirituum praedicabit: facile intellegemus in singulis psalmorum uirtutibus sub quinquageno nameronumero conlocatis sacramentum dispositionis huius quinquagenarisequinquagenariae contineri. § 12 Esse autem haec sabbata sabbatorum, septenarius numerus per septem in septuplum connumeratus ostendit; quem tamen ogdoas, quia dies eadem prima quae octaua, seeundumsecundum euangelicam plenitudinem in ultimo sabbato adiecta consummat. et haec quidem sabbata sabbatorum ea ab apostolis religione celebrata sunt, ut his quinquagesimae diebus nullus neque in", + "candidate_score": 0.622286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2431", + "psc_text": "quem locum homo deo inueniet et inconprehensibilem infinitamque naturam quali tabernaculo continebit? cum de se ipse per prophetam deus locotuslocutus sit dicens : caelum mihi thronus est, terra autem scamellum pedum meorum: quam domum tedificabitis mihi aut quis locus requietionis mesemeae? omnia enim haec fecit manus mea, et mea sunt omnia htec. non ignarus autem huius diuinae uocis propheta est et scit humanae et terrenae operationis domum deo esse non posse, idipsum psalmo anteriore contestans, cum ait: nisi dominus sedificauerit domum, in uanum laborauerunt, qui gedificant eam. ergo si neque natura hominis condicionem uoti istius recipit, neque locum et tabernaculum deo humana requirit operatio, cognoscenduincognoscendum est per scripturarum caelestium auctoritatem. quod sit 18 Esai. LXVI, 1 sq. 20 Ps. CXXVI, 1. 1 nocte dieque RTE noctu dieque P nootu diuquae V et numquam e.r sub numquam m. 2 V in requiem VRP in requie TE 8 ipaia RPTE ipsii r", + "candidate_score": 0.621133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_21", + "bdc_text": "Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1020", + "psc_text": "detentus excesserit. huic autem nomen est dominus, qui se ex forma dei exinaniens et formam serui suscipiens oboedientem se usque ad mortem crucis egit. propter quod eum exaltauit deus nomenque ei super omne nomen donauit, ut in eius nomine genu caelestia et terrestria flecterent et inferna, linguaque omnis confiteretur dominum Iesum in gloria dei patris. ascendit ergo super occasum, cui nomen est dominus, idque, quo occidunt uniuersa, transgrediens legem mortis ex mortuis aeternus egressus est. huic itaque iter parandum est secundum illud: parate uias domini, rectas facite semitas eius. omnis uallis inplebitur et omnis collis humiliabitur, ut parato 16 Phil. II, 9 sq. 23 Eaai. XL, 3 sq.; Lnc. III, 4. 1 propositae V sit ia supr. acr. m. 1 R ac uia R 8 eius supr. ncr. m. 1 R 4 cui d5 (om. et) V estet V 5 adhibita sed cognitio per sup. lin. add. m. 2 V", + "candidate_score": 0.617941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2789", + "psc_text": "pater caelorfl R confitebor tibi pater domine caeli E cf. Abh. IV, 82 9 et reuelasti illa. R 19 concorporales ex corporales m. 3 R 21 in ad inplendum R 24 manifestum G manifestatum RE. in CbristoChristo. occultum etiam mysterium est, quibus uoluit ostendere diuitias gloriae sacramenti dei inter gentes, quod est Christus in uobis spes gloriae. § 31 Occultum igitur hoc mysterium fuit, quod esset Christus in nobis: hoc pater reuelauit. Petro enim dictum est: non caro, non sanguis reuelauit tibi, sed pater meus, qui in cseliscaelis est. reuelatum autem est Christum esse in nobis, in pauperibus spiritu, in tribulatis corde, in humilibus terrae, in purgamentis mundi, in ecclesiae infimis. infimum enim ecclesiae id est omni humilitate submissum. hoc ergo occultum mysterium reuelatum est, quod est Christus in nobis. non per apostolum hsechaec tantum dominus, sed etiam in hoc eodem psalmo ita loquitur dicens: non est occultatum os meum", + "candidate_score": 0.615404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2799", + "psc_text": "audax praedicamus; dicat ille, qui dixit: qui me uidet, uidet et patrem, non ipsum se patrem esse significans. non enim roganti Philippo, ut sibi patrem ostenderet, respondit: ego pater sam, ó Matth. VI, 22 sq. 27 Ioh. I, 18. 29 Ioh. XIV, 9. 1 domus e cf. Matth. V, 15 dSs Ra diii G 8 nuncnpat et rursum G 6 simplex est G simplex R 7 nequa est G 9 ipsae tenebrae rettitvi **** tenebrae G tenebrae ipsae RE quantae sunt GR quantae erunt E 15 ipsud R cf. Acad. p. 28 21 ut exempl* (?) G. sed ait: qui me uidet, uidet et patrem. per indifferentiindifferentis* naturae nirtutemuirtutem eum, de quo quaerebatur, patrem conspici et in ee esse respondit; et id adhuc absolutius subiecit: quomodo tu dicis: ostende nobis patrem? non credis mihi, quoniam ego in patre et pater in me est? uerba, qusequae ego loquor uobis, non ame", + "candidate_score": 0.614592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_30", + "bdc_text": "De rebus nostris privatis , Dei gratia iam videtur sopita , et spero nos altera hebdomode servatam , quod , scholam instauraturos , qua de re d. Cholinum nostrum faciam in tempore certiorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_572", + "psc_text": "demorante domino ipse ad praedicationem aduentus sui ad castella prsemissuspraemissus est et foturifuturi regni dux ab eo ac princeps est constitutus; notus autem, cum omnes ingressus eius egressusque didicisset cognouissetque in hominis filio et dei filium, qui et particeps in demutando ex aqua uino et dulcificando in populi cibum hordeo extitisset eonuiuioqueconuiuioque eodem usus esset secumque dei domum semper esset ingressus —, maiorem de se querellam in hoc consortium diuini ministerii adsumptus exhibuit. § 14 Sed quamquam specialia hsec in impietatem eius dicta essent, tamen poensepoenae decretum refertur ad plures. ueniat mors super eos et descendant in infernum uiuentes, quoniam nequitia in hospitiis eorum, in medio eorum, ita super eos morte uentura, ut ad poensepoenae sensum uiaentesuiuentes descendant in infernum, cum in hospitiis eorum et in medio eorum, id est totos ipsos intra extraque nequitiae opera circumdent. § 15 Verum ille hsec hisbis agentibus atque meditantibus, ad 2 portasse se", + "candidate_score": 0.612815, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.675387, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6_8", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum . Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.675387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_15", + "bdc_text": "Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_389", + "psc_text": "liberae potestatis. Petivit aperiri ejus oculos sanctus propheta, et ait: Respice, et vide quanto plures sint pro nobis, quam contra nos. Et respexit, et vidit angelorum millia (IV Reg. VI, 14 et seq.). Advertistis igitur quod servulos Christi ii magis custodiant, qui non videntur, quam qui videntur. Sed et illi si custodiunt, vestris custodiunt orationibus advocati: legistis nempe eos ipsos, qui Elisaeum quaerebant, ingressos esse Samariam ad eum ipsum, quem capere gestiebant: cui non solum non potuerunt nocere; sed ipsius adversus quem venerant, intercessione servati sunt. 12. Petrus quoque apostolus utriusque rei vobis edat exemplum (Act. XII, 4 et seq.). Nam ubi eum Herodes quaesivit et cepit, recepit in carcerem; non enim recesserat Dei servulus, sed steterat timoris ignarus. Orabat pro eo Ecclesia, sed apostolus in carcere quiescebat, quod est indicium non timentis. Missus est Angelus qui dormientem excitaret, per quem Petrus productus e carcere, mortem ad tempus evasit. 13.", + "candidate_score": 0.663302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_83", + "psc_text": "neminem virorum fas esse in tabernaculum succedere, priusquam de tanti sceleris auctoribus ultio capesseretur. Animis itaque ruebant in praelium: sed consilium prudentiorum praevertit sententiam, non temere confligendum bello cum civibus, sed prius verbis experiendum de flagitio, et decernendum conditionibus pro delictis: neque justum videri, ut paucorum sceleris pretium ad omnes perveniret, et privata adolescentium peccata statum salutis publicae labefactarent. Itaque miserunt viros, qui denuntiarent Gabaonitis, ut tanti reos flagitii offerrent: sin autem, cognoscerent non minoris esse criminis tantum facinus defendisse, quam exercuisse. 11. Verum illis superba referentibus (Ibid., 13 et seq.), consilia pacis bello mutata. Neque primo aut secundo conflictu cum plurimi a paucis afflictarentur, cedendum Israelitae adversis praeliis aestimarunt; quadringenta enim millia virorum bellantium adversum viginti quinque millia Benjamin tribus, et septingentos Gabaonitas expertos belli juvenes decertabant. Et cum sinistra sorte duo sibi jam cecidissent praelia; animi tamen promptus haudquaquam deposuit Israel vincendi fiduciam, et ulciscendi praesumptam spem. 12.", + "candidate_score": 0.651465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.650462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_85", + "psc_text": "per noctem insidiis a tergo urbis, in qua locata erat manus hostium; dum hi cedunt, et illi sectantur, invadendi urbem vacuam facta copia, et mox admoto, statimque adulto incendio, flammarum fragor atque aestus furens captae urbis speciem manifestarunt. Quo et suis fracti animi, et erecti hostium. Nam et Benjamin viri clausos se et circumventos rati, priusquam a tergo invaderentur, dispergere sese, atque in desertum fugere coeperunt; et contra Israel gemino agmine urgere eos, ac palantes persequi. 13. Caesa itaque viginti quinque millia (Ibid., 35 et seq.), id est, omnes fere de viris Benjamin, praeter sexcentos, qui arrepto scrupeae rupis munimento, partim loci ingenio et subsidio naturae, partim desperatione victoribus terrori fuere. Nam secundae res cautionis admoneat: in adversis ultio pro victoria habetur. Nec feminarum numerus tanti discriminis exsors fuit: sed omnis tribus Benjamin muliebris sexus cum pueris et puellis, omnique aetate gladio aut igne exstinctus; sacramentumque additum, ne quis tribus", + "candidate_score": 0.639883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_17_19", + "bdc_text": "Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa . Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes . Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_84", + "psc_text": "cum plurimi a paucis afflictarentur, cedendum Israelitae adversis praeliis aestimarunt; quadringenta enim millia virorum bellantium adversum viginti quinque millia Benjamin tribus, et septingentos Gabaonitas expertos belli juvenes decertabant. Et cum sinistra sorte duo sibi jam cecidissent praelia; animi tamen promptus haudquaquam deposuit Israel vincendi fiduciam, et ulciscendi praesumptam spem. 12. Sed (Ibid., 26 et seq.) quia causa numeroque praestantiores, inferiores pugnae eventu pedem retulerant, divinam offensam rati, jejunio et fletu maximo reconciliationem gratiae coelestis affectavere. Itaque orata Domini pace, acriores in bellum revertuntur; ut pote quibus oraculum animos 775 dederat, spem accumulaverat. Et simulato a fronte quod cederetur, ac dispositis per noctem insidiis a tergo urbis, in qua locata erat manus hostium; dum hi cedunt, et illi sectantur, invadendi urbem vacuam facta copia, et mox admoto, statimque adulto incendio, flammarum fragor atque aestus furens captae urbis speciem manifestarunt. Quo et suis fracti animi, et erecti hostium. Nam et Benjamin viri", + "candidate_score": 0.629298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_6", + "bdc_text": "ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_549", + "psc_text": "Deus enim montium est, et non Deus vallium (III Reg. XX, 20) . 3. Qui ergo illic, id est, in domibus habitabant vallestribus, in quibus non habitat Deus; domum Dei in se habere non poterant; hanc enim Dominus quaerebat ab illis domum, ut semet ipsos aedificarent, atque intra se Dei templum vivis fidei lapidibus attollerent. Neque enim terrenorum parietum constructiones, et silvestrium ligna culminum desiderabat, quae cum fuissent, manus dirueret hostilis: sed illud templum quaerebat, quod in hominum conderetur mentibus, quibus dicendum foret: Vos estis templum Dei (I Cor. III, 16) ; in quo habitaret Dominus Jesus, et unde ad redemptionem universorum procederet, ut in utero Virginis sacra reperiretur aula, in qua Rex habitaret coelestium, et corpus humanum Dei templum fieret; quod etiam, cum solutum esset, in triduo resuscitaretur. 4. Sed hanc domum luxuriosi non aedificant, qui caelatas inhabitant domos (Aggae. I, 4), et caelato argento delectantur; sordet enim illis", + "candidate_score": 0.61831, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.67496, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_231", + "psc_text": "itaque credere in carne natum, ne credere cogerer ex carne inquinatum. Nunc spirituales tui blande et amanter ridebunt me, si has confessiones meas legerint: sed tamen talis eram. CAPUT XI. Qualiter Augustinus contulerit cum catholicis. 21. Deinde quae illi in Scripturis tuis reprehenderant, defendi posse non existimabam: sed aliquando sane cupiebam cum aliquo illorum librorum doctissimo conferre singula, et experiri quid inde sentiret. Jam enim Helpidii cujusdam adversus eosdem Manichaeos coram loquentis et disserentis sermones, etiam apud Carthaginem movere me coeperant, cum talia de Scripturis proferret, quibus resisti facile non posset, et imbecilla mihi responsio videbatur istorum. Quam quidem non facile palam promebant, sed nobis secretius, cum dicerent scripturas Novi Testamenti falsatas fuisse a nescio quibus, qui Judaeorum legem inserere christianae fidei voluerunt, atque ipsi incorrupta exemplaria nulla proferrent. Sed me maxime captum et offocatum quodammodo deprimebant corporalia cogitantem moles illae, sub quibus anhelans in auram tuae veritatis liquidam et", + "candidate_score": 0.67496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.669699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3_5", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem . Literas adhuc nullas ex ipsis accepi ; sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", + "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", + "candidate_score": 0.668394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_1_3", + "bdc_text": "Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium . Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_252", + "psc_text": "Certum tamen erat quod incerta essent, et a me aliquando pro certis habita fuissent, cum Catholicam tuam caecis contentionibus accusarem, etsi nondum compertam vera docentem, non tamen ea docentem quae graviter accusabam. Itaque confundebar, et convertebar: et gaudebam, Deus meus, quod Ecclesia unica corpus Unici tui, in qua mihi nomen Christi infanti est inditum, non saperet infantiles nugas; neque hoc haberet in doctrina sua sana, quod te creatorem omnium in spatium loci quamvis summum et amplum, tamen undique terminatum membrorum humanorum figura contruderet. 6. Gaudebam etiam quod vetera scripta Legis et Prophetarum jam non illo oculo mihi legenda proponerentur, quo antea videbantur absurda, cum arguebam tanquam ita sentientes sanctos tuos; verum autem non ita sentiebant: et tanquam regulam diligentissime commendaret, saepe in popularibus sermonibus suis dicentem Ambrosium laetus audiebam, Littera occidit; spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) : cum ea quae ad litteram perversitatem docere videbantur, remoto mystico velamento", + "candidate_score": 0.643296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_3", + "bdc_text": "Nolui non tantum incerta verum etiam discrepantia scribere , et velim persuasum esse non minus mihi molestam fuisse Christi mutii , quam sibi mearum literarum expectationem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_354", + "psc_text": "est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset inter praesumptionem et confessionem; inter videntes quo eundum sit nec videntes qua, et viam ducentem ad beatificam patriam, non tantum cernendam, sed et habitandam. Nam si primo sanctis tuis Litteris informatus essem, et in earum familiaritate obdulcuisses mihi, et postea in illa volumina incidissem; fortasse aut abripuissent me a solidamento pietatis, aut si in affectu quem salubrem imbiberam perstitissem, putarem etiam ex illis libris eum posse concipi, si eos solos quisquam didicisset. CAPUT XXI. Quid in sacris Libris invenerit, non inventum in Platonicis. 27. Itaque avidissime arripui venerabilem stilum Spiritus tui, et prae caeteris apostolum Paulum; et perierunt illae quaestiones", + "candidate_score": 0.626918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_18", + "bdc_text": "Hic sunt pugnae exitus non felix quidem ille , sed tamen non qualem ferebant hostes .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_262", + "psc_text": "eram, quoniam non inde gaudebam, sed placere inde quaerebam hominibus; non ut eos docerem, sed tantum ut placerem. Propterea et ut baculo disciplinae tuae confringebas ossa mea. 10. Recedant ergo ab anima mea qui dicunt ei: Interest unde quis gaudeat. Gaudebat mendicus ille vinolentia; tu gaudere cupiebas gloria. Qua gloria, Domine? Quae non est in te. Nam sicut illud verum gaudium non erat, ita nec illa vera gloria; et amplius vertebat mentem meam. Et ille ipsa nocte digesturus erat ebrietatem suam; ego cum mea dormieram et surrexeram, et dormiturus et surrecturus eram; vide quot diebus. Interest vero unde quis gaudeat, scio, et gaudium spei fidelis incomparabiliter distat ab illa vanitate; sed et tunc distabat inter nos. Nimirum quippe ille felicior erat, non tantum quod hilaritate perfundebatur, cum ego curis eviscerarer; verum etiam, quod ille bene optando acquisiverat vinum, ego mentiendo quaerebam typhum. Dixi tunc multa in hac sententia charis meis,", + "candidate_score": 0.591056, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II", + "max_score": 0.673335, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_15_17", + "bdc_text": "Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_128", + "psc_text": "sicut hodie lectum est, hoc est, qui seminat super populos, qui sequuntur Testamenti utriusque doctrinam; bos est ille aratorius, Legis jugum portans, de quo lex dicit: Bovi trituranti os non alligabis (Deut. XXV, 4); qui habet scripturarum cornua divinarum. Pullum autem asinae Dominus in Evangelio in figura populi gentilis ascendit (Luc. XIX, 33). 10. Puto autem quoniam dives est verbum Dei, quod etiam illud intelligere debeamus, quia bos habet cornua plena terroris, taurus ferociam habet, asinus mansuetudinem: quod bene ad praesentia derivatur, quia beatus qui et severitatem et mansuetudinem tenet; ut altero disciplina servetur, altero innocentia non opprimatur: nimia enim severitas extorquet plerumque terrore mendacium. Deus diligi maluit, quam timeri: Dominus autem charitatem exigit, servus timorem; cum perpetuus in homine terror esse non possit; quia scriptum est, sicut hodie lectum est: Ecce in timore vestro ipsi timebunt, quos timebatis. Vale, fili, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.673335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_5_7", + "bdc_text": "sed tamen , quin hac certa sint non dubit et , quae ex duobus fide dignis accepi , qui proelio interfuerunt ; ni octobus quum utrinque praelium expeteretur , sic accidit ex dei voluntate , ut hostium quidem acies , confecta , nostra vero turmalui fuerit . disposita , quod prorsus fregit nostrorum impetum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_150", + "psc_text": "ita aedificationis compage connexa, ut ne tactu quidem junctura singulorum adhaerentium discrepare videatur. Hoc est enim quod ἁφὴν dixit Graecus, τῆς χορηγίας κατ' ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ: quod non difficile erit tanto architecto secundum mensuram uniuscujusque meritorum ac fidei convenientem sibi connectere; cum aedificatio charitatis rimam offensionis excludat, atque obstruat. Non est ergo dubitandum coelestium potestatum adhaesura ad hoc templum aedificandum consortia; incongruum quippe intelligi quod ita assurgat humanae charitatis aedificatio in templum Dei, ut fiat in nobis habitatio Dei in spiritu, non sit autem in coelestibus potestatibus. 14. Cujus rei gratia, ut maturius in nobis aedificatio hujusmodi procederet, hortatur nos Apostolus aperire oculos cordis, elevare ad superiora, agnitionem Dei impense quaerere, veritatem discutere, abscondere in corde mandata Dei, deponere erroris desideria, dedecoris 1089 occulta, renovari per gratiam sacramentorum, temperare iracundiam, commotionem ante occasum solis relaxare, cavere ne superiora tua occupet adversarius, spiritus ille habens potestatem, qui se immersit in cor", + "candidate_score": 0.630847, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.672558, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8_10", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt . Hinc enim secuta magna confusione deserto ab equilibus peditatu post primam aliquot eques suum turmarum impressionem , quot tamen tanta fuit , ut , si vel decina nostrorum substitisset . Fateantur hostes nos sine difficultate futuros fuisse innotes .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098", + "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii", + "candidate_score": 0.672558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_8", + "bdc_text": "Aliud maximas iurdinodum evenit principes iuvenes venire ut principes iuvenes et Condensis , qui in colliculo fuerant tuto loco collocati , ut acies pugnaturas potius quam pugnantes conspicerent , quum sub initium velitationis ex generalii consilio sese cum sua turma quae spectatum potius quam magistratum venerat , recipere Xautonas versus coepisset multi eius rei ignari , quasi receptui signum latetur , primum se recipere , deinde tandem esse maxima fugere coeperunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098", + "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii", + "candidate_score": 0.65893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_14_16", + "bdc_text": "Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_98", + "psc_text": "illi qui praevalet obsistas. Immoderata quoque petulantium luxuria asinorum appellatione exprimitur, ut propheta testatur, qui ait: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Asinorum rursus nomine, simplicitas gentilitatis ostenditur. Unde Jerusalem tendens Dominus, asellum sedisse perhibetur (Matth. XXI, 5). Quid est enim sedendo asinum Jerusalem venire, nisi gentilitatis simplicia corda possidendo, ea ad visionem pacis regendo et praesidendo perducere? Quod uno et facili testimonio ostenditur: quia et per boves Judaeae 25 operarii, et per asinum gentiles populi designantur, cum per prophetam dicitur: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) . Quis enim bos, nisi Judaicus populus exstitit, cujus cervicem jugum legis attrivit? Et quis asinus, nisi gentilitas fuit, quam quilibet seductor reperit quasi brutum animal, et nulla ratione renitens, quo voluit errore substravit? Bos ergo possessorem, et asinus Domini praesepe cognovit, quia et Hebraicus populus Deum, quem colebat, sed ignorabat, reperit; et", + "candidate_score": 0.65849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_19_21", + "bdc_text": "Triduo post Moxus dux inter nostros fortissimus , niordii relictus ut urbem adversus impetum hostis lueretur , 4 . urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_310", + "psc_text": "fatigatur, ei contra hostis sui insidias munimen humilitatis ostenditur, et unde se pertimescit enerviter cadere, inde accipit fortiter stare. Tentatus autem, non solum vires a quo accipiat discit, sed quanta eas vigilantia servet intelligit. 70 Saepe enim quem tentationis certamen superare non valuit, sua deterius securitas stravit. Nam dum lassum se quisque in otio remittit, dissolutam mentem corruptori prostituit; at si eum ex dispensatione supernae pietatis tentatio non repente vehementer irruens, sed temperato accessu erudiens pulsat, nimirum ad insidias providendas evigilat, ut contra hostem se in certamine cautus accingat. Unde et bene subjungitur: CAPUT L. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job. 80. Discretio tentationibus proficit. --Sedere enim, quiescentis est; assurgere, decertantis. Auditis ergo adversis surgere, est expertis tentationibus mentem ad certamina robustius parare. Quibus nimirum tentationibus etiam discretio proficit, quia ut virtutes a vitiis subtilius distinguat, agnoscit. Unde et bene subjungitur: CAPUT LI [ Vet. XXXVIII ]. IBID.-- Scidit vestimenta sua.", + "candidate_score": 0.655297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_15_17", + "bdc_text": "Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis . Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt . Tormenta crassa cum quinque minoribus amissa .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_98", + "psc_text": "illi qui praevalet obsistas. Immoderata quoque petulantium luxuria asinorum appellatione exprimitur, ut propheta testatur, qui ait: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Asinorum rursus nomine, simplicitas gentilitatis ostenditur. Unde Jerusalem tendens Dominus, asellum sedisse perhibetur (Matth. XXI, 5). Quid est enim sedendo asinum Jerusalem venire, nisi gentilitatis simplicia corda possidendo, ea ad visionem pacis regendo et praesidendo perducere? Quod uno et facili testimonio ostenditur: quia et per boves Judaeae 25 operarii, et per asinum gentiles populi designantur, cum per prophetam dicitur: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) . Quis enim bos, nisi Judaicus populus exstitit, cujus cervicem jugum legis attrivit? Et quis asinus, nisi gentilitas fuit, quam quilibet seductor reperit quasi brutum animal, et nulla ratione renitens, quo voluit errore substravit? Bos ergo possessorem, et asinus Domini praesepe cognovit, quia et Hebraicus populus Deum, quem colebat, sed ignorabat, reperit; et", + "candidate_score": 0.652614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_20_22", + "bdc_text": "urbe egressus , ut hostes conatus observaret , ex improviso a subornat proditore proxime ad aequitante petitus est , etc. Hopeti vulneratus . Sed omnia moderatus est dominus , ut . declinato ictu , levissime sit in posteriore colli parte citra periculum vulneratus . Ille interea ad vicinum hostem profugreus , quasi egregio patrato facinore , maximum praemium recepit , torquem videlicet .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098", + "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii", + "candidate_score": 0.6497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_98", + "psc_text": "illi qui praevalet obsistas. Immoderata quoque petulantium luxuria asinorum appellatione exprimitur, ut propheta testatur, qui ait: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Asinorum rursus nomine, simplicitas gentilitatis ostenditur. Unde Jerusalem tendens Dominus, asellum sedisse perhibetur (Matth. XXI, 5). Quid est enim sedendo asinum Jerusalem venire, nisi gentilitatis simplicia corda possidendo, ea ad visionem pacis regendo et praesidendo perducere? Quod uno et facili testimonio ostenditur: quia et per boves Judaeae 25 operarii, et per asinum gentiles populi designantur, cum per prophetam dicitur: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) . Quis enim bos, nisi Judaicus populus exstitit, cujus cervicem jugum legis attrivit? Et quis asinus, nisi gentilitas fuit, quam quilibet seductor reperit quasi brutum animal, et nulla ratione renitens, quo voluit errore substravit? Bos ergo possessorem, et asinus Domini praesepe cognovit, quia et Hebraicus populus Deum, quem colebat, sed ignorabat, reperit; et", + "candidate_score": 0.643919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_13_15", + "bdc_text": "Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur . Capti habes ex nostris , Assierus qui toti peditatui praeerat , languius vir optimus et fortissimus , antricurnus denique Lotharingus Reliquae nostrae copiae sese santanas recere , in hostium oculis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_286", + "psc_text": "vulnerat. --Quia per hoc, quod usque ad defectum cordis praevalere nequaquam permittitur, exclusus ab intimis, exterius vagatur. Qui etiam si virtutes mentis plerumque turbat, eo ipso foris est, quo resistente Deo, usque ad interitum bonorum corda non vulnerat. Tantum quippe contra illa saevire permittitur, in quantum necesse est ut tentationibus erudita solidentur; ne ea quae agunt bona, suis viribus tribuant, ne in securitatis torpore se deserant, et a formidinis accinctione dissolvant: sed ad provectus sui custodiam tanto solertius invigilent, quanto se contra adversarium stare semper in acie tentationum vident. CAPUT XLVI [ Vet. XXXIII ]. VERS. 13, 14, 15.-- Cum autem quadam die filii et filiae ejus comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti, nuntius venit ad Job, qui diceret: Boves arabant, et asinae pascebantur juxta eos, et irruerunt Sabaei, tuleruntque omnia, et pueros percusserunt gladio; et evasi ego solus, ut nuntiarem tibi. 71. Fides virtutum omnium prima.", + "candidate_score": 0.643485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_12_14", + "bdc_text": "Concissima maxima ex parte Germani a peditatus , non maxime difficultate . Gallicus in prima acie fortissime admodum restitit ad suis horas . Ceciderunt admodum peditum ad sexultu sua , sed ex hostibus pauci , pia nostris ex equilibus paucissimis annisimus , plurimum quod ex hostibus partuissimos , partim vulnerat , quod O. G. Io. Blas. ipsi et fatentur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_354", + "psc_text": "filios, quod jam quidem extra naturam non esset, sed tamen adhuc aliquatenus extra proprium corpus. Ad extremum percussit et corpus. Sed quia vulneribus carnis ad mentis vulnus pervenire non valuit, etiam conjunctae mulieris 79 linguam quaesivit. Quia enim aperto certamine superari se doluit, de ore conjugis jaculum quasi de insidiis intorsit, quae profecto diceret: Adhuc permanes in simplicitate tua? Benedic Deo, et morere. Ecce tentando omnia abstulit, ecce tentando mulierem reliquit, et sancto viro callide cuncta diripuit; sed valde callidius adjutricem suam mulierem reservavit, quae dicat: Adhuc permanes in simplicitate tua? Verba sua Eva repetit. Nam quid est dicere: Simplicitatem desere, nisi: Obedientiam, vetitum comedendo, contemne? Et quid est dicere: Benedic Deo, et morere, nisi: Transcendendo praeceptum, ultra quam es conditus, vive? Sed Adam noster fortis in sterquilinio jacuit, qui in paradiso quondam debilis stetit. Nam illico ad male suadentis verba respondit, dicens: CAPUT IX [ Rec. VII ]. VERS.", + "candidate_score": 0.641122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_0_2", + "bdc_text": "1537 . Rogo te , qui pater , ne ęgre fueras . Querum silentium .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.617866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_16", + "bdc_text": "Aundius in altera mala sclopeto ictus , sed absque ullo periculo a Germanorum equitum nostrorum carri multi capti , quod iniquam iussime ferunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_98", + "psc_text": "illi qui praevalet obsistas. Immoderata quoque petulantium luxuria asinorum appellatione exprimitur, ut propheta testatur, qui ait: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Asinorum rursus nomine, simplicitas gentilitatis ostenditur. Unde Jerusalem tendens Dominus, asellum sedisse perhibetur (Matth. XXI, 5). Quid est enim sedendo asinum Jerusalem venire, nisi gentilitatis simplicia corda possidendo, ea ad visionem pacis regendo et praesidendo perducere? Quod uno et facili testimonio ostenditur: quia et per boves Judaeae 25 operarii, et per asinum gentiles populi designantur, cum per prophetam dicitur: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) . Quis enim bos, nisi Judaicus populus exstitit, cujus cervicem jugum legis attrivit? Et quis asinus, nisi gentilitas fuit, quam quilibet seductor reperit quasi brutum animal, et nulla ratione renitens, quo voluit errore substravit? Bos ergo possessorem, et asinus Domini praesepe cognovit, quia et Hebraicus populus Deum, quem colebat, sed ignorabat, reperit; et", + "candidate_score": 0.605935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1038", + "psc_text": "Cum vero nulla furoris animum occasio pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patientem parat; sed cum parva quamlibet commotionis occasio nascitur, 227 repente ad voces et contumelias medullitus inflammatur; ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed et semetipsam mens et ea quae loquitur convicia non agnoscat. Cumque furori plene satisfecerit, quasi post exercitium in tranquillitatem redit; et tunc se ad silentii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procacitatis suae satisfactio frenum posuit. Vix igitur sero post convicia illata se cohibet, quia et a cursu saepe spumantes equos non praesidentis dextera, sed campi terminus coercet. Bene ergo de reprobis dicitur: Involutae sunt semitae gressuum eorum, quia recta quidem deliberando appetunt, sed ad consueta semper mala replicantur; et quasi extra se tensi, ad semetipsos per circuitum redeunt, qui bona quidem cupiunt, sed a malis nunquam recedunt. Esse quippe humiles, sed", + "candidate_score": 0.5922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_310", + "psc_text": "fatigatur, ei contra hostis sui insidias munimen humilitatis ostenditur, et unde se pertimescit enerviter cadere, inde accipit fortiter stare. Tentatus autem, non solum vires a quo accipiat discit, sed quanta eas vigilantia servet intelligit. 70 Saepe enim quem tentationis certamen superare non valuit, sua deterius securitas stravit. Nam dum lassum se quisque in otio remittit, dissolutam mentem corruptori prostituit; at si eum ex dispensatione supernae pietatis tentatio non repente vehementer irruens, sed temperato accessu erudiens pulsat, nimirum ad insidias providendas evigilat, ut contra hostem se in certamine cautus accingat. Unde et bene subjungitur: CAPUT L. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job. 80. Discretio tentationibus proficit. --Sedere enim, quiescentis est; assurgere, decertantis. Auditis ergo adversis surgere, est expertis tentationibus mentem ad certamina robustius parare. Quibus nimirum tentationibus etiam discretio proficit, quia ut virtutes a vitiis subtilius distinguat, agnoscit. Unde et bene subjungitur: CAPUT LI [ Vet. XXXVIII ]. IBID.-- Scidit vestimenta sua.", + "candidate_score": 0.58114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1040", + "psc_text": "aliqui vitia quaedam domant, alia negligunt, etiam subactis mox succumbunt. --Quamvis hoc, quod eorum semitae involutae memorantur, adhuc intelligi et aliter possit. Saepe namque nonnulli contra quaedam se vitia vehementer accingunt, sed quaedam subigere negligunt; cumque se contra ista non erigunt, et illa contra se reparant quae subegerunt. Alius namque jam carnem a luxuria edomuit, sed tamen adhuc mentem ab avaritia non refrenavit; cumque se in mundo pro exercenda avaritia retinet, cumque a terrenis actibus non recedit, erumpente occasionis articulo, etiam in luxuriam labitur, quam jam subegisse videbatur. Alius avaritiae aestum vicit, sed nequaquam vim luxuriae subdidit; cumque explendae luxuriae pretium praeparat, jugo quoque avaritiae, quam dudum edomuit, cordis cervicem subdit. Alius rebellantem jam impatientiam stravit, sed inanem gloriam necdum vicit, et cum se per hanc mundi honoribus inserit, confixus causarum stimulis ad impatientiam captus redit; cumque inanis gloria ad defensionem sui animum erigit, et illam victus tolerat, quam superavit.", + "candidate_score": 0.577989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8068_sent_27", + "bdc_text": "Aiunt tamen brevi fore , ut hostes obsidionem repetant , quod iam etiam fortassis est factum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_292", + "psc_text": "discunt quomodo stare debuerint, aliquando melius concussa solidantur. Sed antiquus hostis, dum tolerantiae cogitationes vel ad momentum turbat, quasi abstulisse se ab agro cordis asinas exsultat. In his autem quae agere disponimus, rationabili custodia quid quibus rebus congruat, sollicite 66 pensamus. Sed plerumque hostis, dum subita ad nos perturbatione tentationis irruit, circumspectiones cordis inopinate praeveniens, quasi ipsos custodes pueros gladio occidit. Sed tamen unus fugit, qui alia periisse nuntiet, quia in eo quod mens ab hoste patitur, rationis discretio semper ad animum redit; et quasi solam se evasisse indicat, quae apud semetipsam fortiter quidquid pertulerit pensat. Aliis ergo pereuntibus unus ad domum redit, dum turbatis in tentatione motibus discretio ad conscientiam recurrit; ut quod repentinis incursibus praeoccupata mens perdidisse se pensat, hoc compunctionis studio afflicta recipiat. CAPUT XLVII. VERS. 16.-- Cumque adhuc ille loqueretur, venit alter, et dixit: Ignis Dei cecidit de coelo, et tactas oves puerosque consumpsit; et effugi", + "candidate_score": 0.577141, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file