diff --git "a/10/10935.json" "b/10/10935.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10935.json" @@ -0,0 +1,1658 @@ +{ + "letter_id": "10935", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10935", + "dominant_topic": 14, + "topic_dist": [ + 0.059176, + 0.059559, + 0.047815, + 0.044933, + 0.043932, + 0.054128, + 0.049092, + 0.055822, + 0.048613, + 0.047101, + 0.045442, + 0.04759, + 0.054605, + 0.055623, + 0.061656, + 0.053853, + 0.042635, + 0.04152, + 0.044905, + 0.041999 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.691873, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.691873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.650545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0_2", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder . Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.639452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_394", + "psc_text": "concitare: et rursum nequaquam dominos doceat audiendos, si vitiosa et nefanda praecipiant. (Vers. 9.) Et domini, eadem facite ad illos, remittentes minas: scientes quia et ipsorum, et vester Dominus est in coelis, et personarum non est acceptio apud eum. Quaenam sunt haec quae servis superius imperavit, ut diceret dominis eadem facienda quae servis? Puto illa quae dixerat, in simplicitate cordis, et, facientes voluntatem Dei: et, ex animo: et, cum fidelitate sive benevolentia in servos, quia εὔνοια utrumque sonare potest. 669 Unusquisque enim quod fecerit boni, hoc recipiet a Domino, sive famulus servierit, sicut dictum est, sive liber dominatus fuerit, ut oportet: ut non sit terribilis, non promptus ad verbera: sciens quia et ipse habeat Dominum in coelis, apud quem non est acceptio personarum, et qui solus tantum judicet voluntates, et juxta eas deteriori praeferat meliorem, eligens facta, non homines. (Vers. 10.) De caetero confortamini in Domino, et in potentia virtutis", + "candidate_score": 0.633541, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.6856, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_291", + "psc_text": "Patri, gratias agendas Patri et Filio noverimus. Quia vero una gratia nobis est a sancta Trinitate collata, communiter est a nobis Patri, Filio et Spiritui sancto una gratiarum actio persolvenda. Sicut enim ab Apostolo fidelibus dicitur, Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) : sic in Actibus apostolorum (Cap. X, 4) scriptum est: Quia et in gentibus gratia sancti Spiritus effusa est. Unam ergo gratiam sanctae Trinitatis accepimus. unde dignum est ut unam gratiarum actionem Patri et Filio et Spiritui sancto, in veritate fidei et cordis simplicitate solvamus. Unam quoque gloriam decantandam Patri et Filio et Spiritui sancto, sicut sancta Scriptura non desinit admonere, sic et omnis et nosse debet et persolvere Christianus. In apostolicis quippe litteris, non solum Patri, verum etiam Domino Jesu Christo, dictam gloriam nihilominus invenimus. Scimus quidem beatum Judam apostolum in Epistola sua dixisse: Ei autem qui potens", + "candidate_score": 0.6856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.682249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_287", + "psc_text": "ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia, pene hoc in cunctis invenies, in quibus duntaxat nomen ipsius Apostoli continetur, Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Proinde, sic nos necesse est gratias agere, sicut nos gratiam certum est accepisse. Nam quoniam accepimus gratiam a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio", + "candidate_score": 0.678386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.673595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_291", + "psc_text": "Patri, gratias agendas Patri et Filio noverimus. Quia vero una gratia nobis est a sancta Trinitate collata, communiter est a nobis Patri, Filio et Spiritui sancto una gratiarum actio persolvenda. Sicut enim ab Apostolo fidelibus dicitur, Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) : sic in Actibus apostolorum (Cap. X, 4) scriptum est: Quia et in gentibus gratia sancti Spiritus effusa est. Unam ergo gratiam sanctae Trinitatis accepimus. unde dignum est ut unam gratiarum actionem Patri et Filio et Spiritui sancto, in veritate fidei et cordis simplicitate solvamus. Unam quoque gloriam decantandam Patri et Filio et Spiritui sancto, sicut sancta Scriptura non desinit admonere, sic et omnis et nosse debet et persolvere Christianus. In apostolicis quippe litteris, non solum Patri, verum etiam Domino Jesu Christo, dictam gloriam nihilominus invenimus. Scimus quidem beatum Judam apostolum in Epistola sua dixisse: Ei autem qui potens", + "candidate_score": 0.662993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.661575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_287", + "psc_text": "ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia, pene hoc in cunctis invenies, in quibus duntaxat nomen ipsius Apostoli continetur, Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Proinde, sic nos necesse est gratias agere, sicut nos gratiam certum est accepisse. Nam quoniam accepimus gratiam a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio", + "candidate_score": 0.652208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_285", + "psc_text": "Paulum, cum Romanis scriberet: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis (Rom. I, 8) . Qui etiam Colossensibus ait: Omne quodcunque facitis in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini Jesu, gratias agentes Deo et Patri per ipsum (Coloss. III, 17) ; et si qua talia possunt in apostolicis litteris inveniri. Sed et eumdem apostolum legimus dixisse: Gratias ago ei qui me confortavit, Christo Jesu Domino nostro, 643 quia fidelem me existimavit ponens in ministerio (I Tim. I, 12) . Agit ergo Apostolus gratias per Christum, agit gratias Christo. Agit gratias per Christum, secundum id quod est ex Patribus Christus secundum carnem; et agit gratias Christo, secundum id quod est ipse Christus super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5). Agendas autem Patri et Filio gratias, evidentius idem beatus ostendit Apostolus, cum nobis gratiam Dei non solum a Deo Patre, sed et Christo", + "candidate_score": 0.646541, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.680923, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1421", + "psc_text": "enim deus pater, ex quo omnia et nos in ipso, et unus dominus Iesus, per quem omnia. quid ergo? pater dominus aut filius deus non est? sed et pater dominus, quia uerbo domini caeli firmati sunt, et filius deus, qui est c super omnia deus benedictus in saecula. quomodo ergo 16,13 nemo potest duobus dominis seruire? unus enim dominus, quia unus deus. denique dominum deum tuum adorabis et ipsi soli seruies. unde claret unum patris et filii essaesse dominatum. unus autem est, si non diuidatur, sed totus in patre, totus in filio sit. itaque quia unius deitatis atque dominatus adserimus trinitatem, unum deum et unum dominum confitemur. qui autem aliam patris, aliam filii, aliam spiritus memorant potestatem plures deos et plures dominos in ecclesiam gentilis uitio erroris inducunt. 3 Luc. 19, 8 6 I Cor. 8, 6 9 Ps. 32, 6. Rom. 9, 5 11 Eph. 4, 5 sq. 12", + "candidate_score": 0.680923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1663", + "psc_text": "unus est. unde admirabiliter apostolus, ne duos deos diceret, duos dominos nominaret aut derogaret uel filio uel patri, unus inquit deus pater, ex quo omnia, et unus dominus Iesus, per quem omnia. nam qui deus et dominus et qui dominus deus. denique scriptum est: scitote quia dominus ipse B est deus noster. § 5 omnia ergo quae pater habet et filius habet. deus pater secundum generationis rationem, deus filius secundum imaginis unitatem. dominus filius, quia omnia sibi, cum potestate posset, ratione subiecit, dominus pater, quia radix filii est. sic nobis pater in filio personarum definitione distinguitur, potestatis unitate conectitur. itaque alter in altero et unum in alterutro. nam et patris gloria est, si non c degenerauit in filio, et filii gratia, si pater uidetur in Christo. 4 Dent. 6, 5 et 18 6 Ephes. 4. 6 8 Matth. 6, 24 9 Dent. 6, 4 12.I Cor. 8, 6 15 Ps.", + "candidate_score": 0.668374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29_31", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt . Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_642", + "psc_text": "cum Christum in passione loqueretur. sed D reuertamur ad propositum locum et discamus apostolicam humilitatem. § 76 Praeceptor, inquit per totam noctem laborantes 5,5 nihil cepimus; sed in uerbo tuo laxabo retia. et ego, domine, scio quia nox mihi est, quando non imperas. nemo adhuc dedit nomen suum, adhuc noctem habeo. misi iaculum uocis per epifania et adhuc nihil cepi, misi per diem. exspecto ut iubeas; in uerbo tuo laxabo retia.s o uacua E praesumtio, s o bumilitas fructuosa! qui nihil antea ceperant magnam in uerbo domini concludunt piscium multitudinem. non hoc humanae facundiae opus, sed supernae uocationis est munus. cedunt disputationes hominum, fide plebis sua credit. § 77 rumpuntur retia, nec labitur piscis. uocantur ad adiumentum 5,6, 7, 10 socii qui erant in alia naui. quae est illa alia nauis nisi forte Iudaea, ex qua JohannesIohannes et JacobusIacobus adleguntur? facta est enim Iudaea sanctificatio eius. hi igitur de synagoga", + "candidate_score": 0.666142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_642", + "psc_text": "cum Christum in passione loqueretur. sed D reuertamur ad propositum locum et discamus apostolicam humilitatem. § 76 Praeceptor, inquit per totam noctem laborantes 5,5 nihil cepimus; sed in uerbo tuo laxabo retia. et ego, domine, scio quia nox mihi est, quando non imperas. nemo adhuc dedit nomen suum, adhuc noctem habeo. misi iaculum uocis per epifania et adhuc nihil cepi, misi per diem. exspecto ut iubeas; in uerbo tuo laxabo retia.s o uacua E praesumtio, s o bumilitas fructuosa! qui nihil antea ceperant magnam in uerbo domini concludunt piscium multitudinem. non hoc humanae facundiae opus, sed supernae uocationis est munus. cedunt disputationes hominum, fide plebis sua credit. § 77 rumpuntur retia, nec labitur piscis. uocantur ad adiumentum 5,6, 7, 10 socii qui erant in alia naui. quae est illa alia nauis nisi forte Iudaea, ex qua JohannesIohannes et JacobusIacobus adleguntur? facta est enim Iudaea sanctificatio eius. hi igitur de synagoga", + "candidate_score": 0.660479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_23", + "bdc_text": "hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1376", + "psc_text": "qui porcos accipiant pro gregibus daemonum, 1 Ps. 114, 16 (113, 8) 6 Luc. 4, 4 9 Coloas. 2, 3 15 Ioh. 12, 31 16 Luc. 14, 18 17 Matth. 8, 82 20 Philipp. 8, 19 23 Sallust. Ing. 14, 4 1 similis L et (-es corr.) Pn illis fiant X 3 est autem x famis bis LX et (-es m3) P, (m2 B) 6 pane solo P (ne 8, u.) aBL solo pane cet. 8 ante a uirtute add. a̩ s̩a̩p̩e̩n̩t̩ι̩a̩ h̩e̩ P, a sapientiae L 9 quia PBGfL 11 pati****** (erasa tur sui) P quia... sui in mg. m3 P. pati... famem om. L 13 haesit αΒCχ adhaesit cet. eiuium (i pr. s. u.) P 14 adhaeret X ciues P (-is m3) LX (-is m2 n) 16 emitj enim P (8. u. add. m3 peregre proficiscitur) L et quos PBL 17 quod (alt.) P (corr. quos) L 18", + "candidate_score": 0.646775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_23", + "bdc_text": "hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_972", + "psc_text": "P (v s. b ni3) L 8 V PyL VII PLT tertio iam Z 9 VIII P, VII L 10 VII PI L T alt. panes om. BCX, 11 VIII PL alt. panes om. BX 12 VII PLT persteternnt Xx Bml 14 ambulauiinus P (corr. m2) LXBml C 15 sed illa suo loco om. PL 16 uero] ergo PL 19 et 21 hordiacios LX et ml PB hordeacios a et m3 P, m2 B ordiacios G ordeacios CE-( T 20 istam escam X 21 lacte dl deinde P sumus et secundum hominem ambulamus? suis quaeque apta sunt alimenta uirtutibus pt ideo prius hordeum, deinde triticum nobis ad alimoniam datur, fortiori uero sicut Heliae de interioribus frumenti panis farinacius ministratur. quem autem non queunt contaminare, sed pascere peccatores? § 82 nec solum panis et numeri, sed etiam accubitionis est differentia; illi enim supra faenum discumbunt, isti supra terram recumbunt, D supra", + "candidate_score": 0.645098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1844", + "psc_text": "in om. αϰ 9 qui sunt Lϰ 10 ueni FOV 14 iohannig (-es m3) P 15 quod] et quod X 18 mariae X dicebat P (dee. m2) aL decebat (in mg. dicebat, eras.) V 19 spectabat PBCG (in L nonnulla omissa) 23 munere PL negabat FO et (egebat corr.) ΒπV adiutorem αΧ24 qui Ρα. quia eet. igitur pietatis magistrum. docet lectio quid maternus debeat B adfectus imitari, quid sequi reuerentia filiorum, ut illae se offerant in filiorum periculis, illis amplius solitudo materna quam suae mortis maestitia sit dolori. § 133 quo loco uberrimum testimonium MaliaeMariae uirginitatis adhibetur. neque enim abrogatur uxor marito, cum scriptum sit: quod deus coniunxit homo non separet, sed quae propter mysterium coniugium praetexuit conpletis mysteriis iam coniugio non c egebat. aut si moralia sequimur, in maerore castitas inperatur. § 134 mysticum tamen est quod conmendatur lohanniIohanni inter ceteros iuniori, quod non otiosis auribus debemus accipere. periculosa", + "candidate_score": 0.639389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_37", + "bdc_text": "Geschichte , Baugeschichte und Kunstdenkmäler , Bubikon 1947 , S. 180. 183). , und synd dem hern befolhen . Datum sontag post Felicis et Regulae anno 1536 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1707", + "psc_text": "§ 35 orandum etiam ne sabbato te, hoc est ab operibus otiantem ueniens dominus deprehendat, et D ideo iuxta legem operare diem in diem et esto spiritu feruenti et labore peruigili. nec otiosum illud quia scriptum est: sabbato humiliabis animam tuam, et quia septuaginta annis populus in captiuitate durauit, tunc uiolata religio, obtrita libertas, pudicitia uulnerata. ergo tunc tibi emigrandum ex hac uita, quando uirtutes uigent, uitia captiua sunt, non quando captiua est anima, uigor eius et uirtus uacat, corporis peccata dominantur. E § 36 Et erunt signa ins ole et luna et stellis. et 21,25 prophetiae uera series et integra causa mysterii quod et captiui Iudaei secundo in Babyloniam Assyriamque ducentur, 21,24 captiui in toto erunt orbe, qui negauerunt Christum, et Hierusalem quae uidetur-ab hostili exercitu calcabitur cadentibus Iudaeis in ore gladii et Iudaea omnis a nationibus credituris subicietur in ore gladii sphitalisspiritalis, qui est sermo F bis acutus,", + "candidate_score": 0.639157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1393", + "psc_text": "alt. eras.) pietas P 20 adsertori PLV 21 nec (c eras.) P 22 habet et αCΧχ habet cet. ignoscendi et pater X (et in VO eras.) 23 et pater X caelo X et a. w. m3 P 24 utique] enim utile X caelestia significantur dona spiritus inminuta uel quia ab illius gremio matris Hierusalem quae in caelo est non oportuit F deuiari. § 227 iam non sum dignus uocari filius tuus; deiectus 15,19 enim se exaltare non debet, ut merito suae possit humilitatis adtolli. § 228 fac me sicut unum mercennariorum tuorum. nouit13,19 esse distantiam inter filios amicos mercennarios seruos. filius 1486 A per lauacrum, amicus per uirtutem, mercennarius per laborem, seruus per timorem. sed etiam ex seruis et mercennariis fiunt amici, iuxta quod scriptum est: uos amici mei estis, si feceritis quae ego praecipio uobis; iam non dico uos seruos. § 229 Haec aput se, sed non satis est", + "candidate_score": 0.624244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_22", + "bdc_text": "Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "in filio uel in spiritu sancto nulli secunda plenitudo uirtutis est. § 6 Haec igitur diligenter, cum legimus, consideremus, ut in ipsis locis nobis possint melius elucere. qui enim quaerit 1264 A inuenit et qui pulsat aperietur ei. aperit sibi diligentia ianuam ueritatis et ideo praeceptis caelestibus pareamus. neque enim otiose dictum est homini quod nulli aliorum animantium: in sudore uultus tui manducabis panem tuum; his enim animalibus, quae natura inrationabilia sunt, iussu dei terra pabulum ministrare praecepta est, soli autem homini, ut rationabile quod accepit exerceat, uitae cursus in labore praescribitur. qui enim non est contentus animalium B pabulo ceterorum, cui non satis est lignum fructiferum conmune omnibus ad escam datum, sed delicias sibi uariarum exquirit epularum, delicias sibi transmarinis arcessit e terris, delicias uerrit e fluctibus, recusare non debet qui labore Dictumuictum requirit, breuem si laborem pro uita subeat aeterna. 4 Coloss. 3, 11 5 I Cor. 12,", + "candidate_score": 0.595027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_31", + "bdc_text": "Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1630", + "psc_text": "torcularia redundarunt. denique Hieremias in lacum missus est; haec enim erant iam torcularia Indaeorum non uino repleta, sed borbore. et licet generaliter prophetae C uideantur exprimi, dat tamen lectio ut illum qui lapidatus est Nabutham esse credamus, cuius etsi nullum acceperimus propheticum uerbum, accepimus tamen propheticum factum, quia multos pro hac uinea futuros martyres proprio- sanguine prophetauit. quis autem est ille qui in capite uulneratur? nimirum Esaias, cuius facilius conpaginem corporis serra diuisit, quam fidem inclinauit constantiamue detriuit aut uigorem mentis D exsecuit. § 26 eo igitur factum est, ut cum plures alios destinasset, 20,11-14 quos Iudaei inhonoros et inanes sibi, de quibus nihil potuerunt 1 Ps. 8, 80, 83 3 Act. 2. 13 8 Matth. 21, 34 11 Esai. 5, 2 12 Ps. 103, 15 13 Hier. 45 (38), 6 16 III Reg. 20 (21), 13 19 Hebr. 11, 37 21 Esai. 28, 27 1 de] pro L scribuntur", + "candidate_score": 0.592242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_31", + "bdc_text": "Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1027", + "psc_text": "uiuet et non uidebit mortem? § 4 sed quis est homo qui non moriatur, cum resurrectio nisi mortui esse non possit? quamuis de Enoch et Helia nullam mortem corporis acceperimus et de euangelista Iohanne dominus dixentdixerit: si eum uolo manere, doneedonec uenio, tamen quoniam non de uno Iohanne hic putamus expressum, sed generale de multis 1412 A hoc esse praeceptum, non hic mors corporis, sed animae denegatur. sunt enim qui mortui uiuant, quoniam sunt qui uiuentes mortui sint, sicut iHa quae uiuens mortua est, sicut scriptum est: ueniat mors super eos, et descendant in infernum uiuentes. si ergo uiuus quis in infernum descendit — peccato enim mortis in infernum descendit habitaculum — sunt profecto quibus nec in morte corporis interruptus sit ordo uiuendi, sicut Abraham, Isaac et Iacob, B quos niuereuiuere diuinae sententiae auctoritate conpenmusconperimus, quoniam cum sit deus Abraham, Isaac et JacobIacob, non utique deus mortuorum est, sed uiuentium.", + "candidate_score": 0.591577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "nos sanctus Matthaeus non mediocre mysterium, quod sanctus Lucas, quia plene iam erat expositum, silendum putauit, satis se diuitem fore credens, si praesaepe sibi domim ex omnibus uindicasset. § 44 istum igitur paruulum, quem tu quasi uilem, qui infidelis es, arbitraris, magi ex oriente E uenientes tam longo spatio sequebantur et procidentes adorant et regem adpellant et resurrecturum fatentur offerentes de thesauris suis aurum, tus et murram. quae sunt ista uerae fidei munera? aurum regi, tus deo, murra defuncto; aliud enim regis insigne, aliud diuinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reseruet. nos quoque, qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus; habemus F enim thesaurum in uasis fictilibus. si igitur in te ipso, non ex te debes aestimare quod es, sed ex Christo, quanto magis in Christo non tnatua debes aestimare, sed Christi! § 45 ergo magi de thesauris", + "candidate_score": 0.587123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus; habemus F enim thesaurum in uasis fictilibus. si igitur in te ipso, non ex te debes aestimare quod es, sed ex Christo, quanto magis in Christo non tnatua debes aestimare, sed Christi! § 45 ergo magi de thesauris suis offerunt munera. uultis scire quam bonum meritum habeant? stella ab his uidetur et ubi Herodes 1 Psalm. 22, 1 3 Lnc. 2, 9, Matth. 2, 1. 16 7 Matth. 2, 1 12 Matth. 2, 2. 11 19 II Cor. 4, 7 24 Matth. 2, 2 sq..9 1 pascet aET 2 an] a a, de X 5 deuersorio PB diaersorio eet. iacet∗∗∗ (sed eras.) sed P niget] fulget FγΤ 8 plane a iam plene X 10 uindicasset (u add. m3) P 11 quasiipilem (v 8. ip m3) P 12 sequuntur ed. Rom. 13 et ante regem om. C resurrectiong L", + "candidate_score": 0.583659, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium", + "max_score": 0.680692, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_352", + "psc_text": "omnibus epistolis (Gal. I, 1): Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino nostro Jesu Christo. Item (Joan. X, 30): Non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum et per Deum Patrem. Item in Evangelio (Joan. XIV, 9): Ego et Pater unum sumus: ego in Patre, et Pater in me. XVIII. Nos quoque patrem et filium religiose semper usurpamus, et recte secundum rationem supradictam: etenim motus, ut supra docuimus, filius, atque ipse motus vita et scientia, vel sapientia. Certe Paulus plenissime expressit quod intelligi voluimus (I Cor. I, 4, 5): Gratias ago, inquit, Deo meo semper pro vobis in Christo Jesu, quod omnes locupletati estis in illo, in omni verbo et in omni scientia. Verbum Christum diximus, id est, vitam, scientiam Spiritum sanctum, ergo unum: In Christo enim, ait, locupletati estis. Quod cum ita sit, si Deus et Christus unum, cum Christus et Spiritus unum, jure", + "candidate_score": 0.680692, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2", + "max_score": 0.679042, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_38", + "psc_text": "roter Tinte am Rand oder zum Beginn der Exzerpte; der Bezug auf die jeweils kommentierten Halbverse erfolgt durch vielfältige Verweiszeichen im Lemmatext und am Rand der Katene. Bei meiner Arbeit konnte ich zunächst auf einen qualitativ hochwertigen Mikrofilm, später auf die ebenfalls hervorragenden online verfügbaren farbigen Digitalaufnahmen der Handschrift https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10515446x. zurückgreifen. (Cb) Venedig, Biblioteca Nazionale Marciana, gr. Z 17 (10. Jhdt.) Eine detaillierte Beschreibung dieser Handschrift findet sich ebenfalls bei Vanderschelden, An Unconventional Catena (wie Anm. 34) 44–48. Der ebenfalls sehr großzügig gestaltete, 430 Folia umfassende Pergamentcodex überliefert nicht nur dieselbe Katene wie Ca zu Ps 1–150 und zu den Oden, sondern ist auch beinahe identisch aufgebaut. Tatsächlich enthalten die meisten Seiten genau dieselben Psalmverse und kommentierenden Exzerpte. Allerdings verwendet Cb keine Verweiszeichen sondern griechische Zahlen, um die Exzerpte den jeweiligen Halbversen zuzuordnen. Meist stimmen Ca und Cb wörtlich überein, allerdings neigt Cb bei problematischen Stellen zu (mitunter genialen) Schreiberkorrekturen.", + "candidate_score": 0.679042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_5_7", + "bdc_text": "mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte . Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt . Von ihm sind drei Briefe an Bullinger erhalten ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_38", + "psc_text": "roter Tinte am Rand oder zum Beginn der Exzerpte; der Bezug auf die jeweils kommentierten Halbverse erfolgt durch vielfältige Verweiszeichen im Lemmatext und am Rand der Katene. Bei meiner Arbeit konnte ich zunächst auf einen qualitativ hochwertigen Mikrofilm, später auf die ebenfalls hervorragenden online verfügbaren farbigen Digitalaufnahmen der Handschrift https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10515446x. zurückgreifen. (Cb) Venedig, Biblioteca Nazionale Marciana, gr. Z 17 (10. Jhdt.) Eine detaillierte Beschreibung dieser Handschrift findet sich ebenfalls bei Vanderschelden, An Unconventional Catena (wie Anm. 34) 44–48. Der ebenfalls sehr großzügig gestaltete, 430 Folia umfassende Pergamentcodex überliefert nicht nur dieselbe Katene wie Ca zu Ps 1–150 und zu den Oden, sondern ist auch beinahe identisch aufgebaut. Tatsächlich enthalten die meisten Seiten genau dieselben Psalmverse und kommentierenden Exzerpte. Allerdings verwendet Cb keine Verweiszeichen sondern griechische Zahlen, um die Exzerpte den jeweiligen Halbversen zuzuordnen. Meist stimmen Ca und Cb wörtlich überein, allerdings neigt Cb bei problematischen Stellen zu (mitunter genialen) Schreiberkorrekturen.", + "candidate_score": 0.672609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_5_7", + "bdc_text": "mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte . Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt . Von ihm sind drei Briefe an Bullinger erhalten ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_4", + "psc_text": "jetzigen Umfang der Handschrift der Text in der Kommentierung von Ps 95,2b–3b ab. Weiterhin findet sich auf fol. 1r im unteren Seitenrand ein Hinweis zur Provenienz der Handschrift aus der Großen Lavra auf dem Athos. Vgl. Devreesse (wie Anm. 1). Auf den mir vorliegenden Reproduktionen lese ich unterhalb des Textes von einer weiteren Hand den Vermerk: βίβλιον τοῦ ἀθανασίου(?) δέκατον, was sich auf den Gründer der Großen Lavra, Athanasios den Athoniten, beziehen lässt. Aufgrund ihres sehr schlechten konservatorischen Zustands war es mir nicht möglich, die Handschrift in situ zu konsultieren. Ich benutzte durchgängig einen Mikrofilm und die online zugänglichen Digitalisate des Mikrofilms der BnF. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b11004562j. Die Handschrift ist jedoch auf diesen Reproduktionen sehr gut lesbar. Formal ist E sehr klar und übersichtlich strukturiert. Jeder Kommentar trägt im oberen Seitenrand eine Überschrift, die weitgehend mit der entsprechenden eusebianischen Perioché übereinstimmt. Vgl. dazu Cordula Bandt, Eusebius, Periochae, in: Cordula Bandt / Franz", + "candidate_score": 0.662086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_18_20", + "bdc_text": "Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ; de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . )", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_325", + "psc_text": "γένοιντό ποτε ἕτεροι, οὐ παρὰ τοῦτο σῴ ζεσθαι αὐτοὺς ἀνάγκη διὰ τὸ νομίζεσθαι τῆς σῆς μερίδος εἶναι· ὡς ἔμπαλιν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις ἔθνεσιν εἰ εὑρίσκοιντό τινες ἐπιτηδείως ἔχοντες πρὸς σωτηρίαν, οὐδὲν ἂν κωλύοι τῆς σῆς ἐπισκοπῆς αὐτοὺς τυχεῖν κατὰ τὸν τοῦ δικαίου λόγον. διό φημι· πρόσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη. Τοὺς δὲ ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν, ὅθεν δήποτε εἶεν, μὴ οἰκτειρήσῃς. μέμνηται δὲ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ ἀνωτέρω ��έγων· ῥῦσαί με ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν, καὶ ἐξ ἀνδρῶν αἱμάτων σῶσόν με. Οὕτω δὲ ἐκάλει τοὺς κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀθέους ἐπενέγκαντας χεῖρας. τοὺς αὐτοὺς δὲ ᾐνίττετο καὶ ἐν νδ ψαλμῷ λέγων· ὅτι ἴδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἐν τῇ πόλει· ἡμέρας καὶ νυκτὸς κυκλώσει αὐτήν , καὶ πάλιν· ἐβεβήλωσαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ· διεμερίσθησαν ἀπὸ ὀργῆς τοῦ προσώπου αὐτοῦ , καὶ αὖθις· ἄνδρες αἱμάτων καὶ δολιότητος οὐ μὴ ἡμισεύσωσι τὰς ἡμέρας αὐτῶν· ἐγὼ δὲ ἐπὶ σὲ ἐλπιῶ . . Ἐπιστρέψουσιν", + "candidate_score": 0.651573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_60", + "psc_text": "S. 138). Möglicherweise lag der Psalmenkommentar des Eusebius also ursprünglich in einer Ausgabe vor, die mehr als drei Bände umfasste und in der ein Teilband mit Ps 61 begann. Dieser Teilband könnte den Verfassern der Ersten Palästinischen Katene in unvollständiger Form vorgelegen haben, also ohne die ersten sechs Kommentare. Doch wenn dem so gewesen sein sollte, wie lassen sich die wenigen dennoch vorhandenen Fragmente erklären? Da die entsprechenden Kommentare bis in unsere Zeit in direkter Tradition überliefert wurden, müssen die Exzerpte bei Niketas und in den anderen beiden Katenen natürlich nicht zwangsläufig auf die Erste Palästinische Katene zurückgehen, aber es scheint doch unwahrscheinlich, dass die Katenisten, wenn sie tatsächlich die originalen Kommentare benutzt hätten, um das ihnen vorliegende Katenenmaterial zu ergänzen, diese Möglichkeit so sparsam genutzt hätten. Eine genauere Analyse aller Katenenfragmente in diesem Bereich und darüberhinaus könnte vermutlich die Lösung dieses Rätsels näher bringen. Sie war jedoch im Rahmen", + "candidate_score": 0.643868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_15", + "psc_text": "auch für die im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare vor allem die Exzerpte der Ersten Palästinischen Katene (Typ VI bzw. XI Karo / Lietzmann, CPG C 12, bzw. C 19 und C 24) für die Textkritik maßgeblich. Allerdings wurde diese Katene für unseren Teil des Psalters nur in einer einzigen Handschrift bis in die Neuzeit überliefert, dem Codex Tauriensis C II 6 (Sigle Bt), der bedauerlicherweise 1904 durch einen verheerenden Brand in der Biblioteca Nazionale Universitaria di Torino fast gänzlich zerstört wurde. Neben den wenigen erhaltenen Fragmenten dieser Handschrift wurden daher verschiedene Sekundärtraditionen der Ersten Palästinischen Katene ausgewertet, und zwar Katenen, die wörtliche Auszüge dieser Katene enthalten. Um den textkritischen Apparat nicht unnötig aufzublähen, wurden nach eingehender Prüfung einige zunächst aussichtsreiche Sekundärüberlieferungen nicht aufgenommen, denn diese Handschriften enthalten keine relevanten Varianten: Athos, Μονή Βατοπεδίου, 660 (10.–11. Jh., keine Klassifizierung bei Karo / Lietzmann, CPG C 40.1); Wien, ÖNB, Theol. gr. 59", + "candidate_score": 0.635944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_37", + "psc_text": "Zusätze. Z.B. app. crit. zu 258,19–20 (Kommentar zu Ps 68); siehe auch unten, S. XXII. (Ca) Paris, Bibliothèque nationale de France, gr. 139 (10. Jhdt.) Für eine detaillierte Beschreibung dieser Handschrift mit weiteren Literaturangaben siehe Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 40–43. Der als „Pariser Psalter“ vor allem wegen seiner prachtvollen Illustrationen bekannte Pergamentcodex umfasst 449 Folia und enthält Kommentierungen zu Ps 1–150 und den Oden in einer Randkatene, die den Psalmentext rahmt. Die Autorennamen erscheinen in roter Tinte am Rand oder zum Beginn der Exzerpte; der Bezug auf die jeweils kommentierten Halbverse erfolgt durch vielfältige Verweiszeichen im Lemmatext und am Rand der Katene. Bei meiner Arbeit konnte ich zunächst auf einen qualitativ hochwertigen Mikrofilm, später auf die ebenfalls hervorragenden online verfügbaren farbigen Digitalaufnahmen der Handschrift https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10515446x.", + "candidate_score": 0.633302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_19", + "bdc_text": "-QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_15", + "psc_text": "auch für die im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare vor allem die Exzerpte der Ersten Palästinischen Katene (Typ VI bzw. XI Karo / Lietzmann, CPG C 12, bzw. C 19 und C 24) für die Textkritik maßgeblich. Allerdings wurde diese Katene für unseren Teil des Psalters nur in einer einzigen Handschrift bis in die Neuzeit überliefert, dem Codex Tauriensis C II 6 (Sigle Bt), der bedauerlicherweise 1904 durch einen verheerenden Brand in der Biblioteca Nazionale Universitaria di Torino fast gänzlich zerstört wurde. Neben den wenigen erhaltenen Fragmenten dieser Handschrift wurden daher verschiedene Sekundärtraditionen der Ersten Palästinischen Katene ausgewertet, und zwar Katenen, die wörtliche Auszüge dieser Katene enthalten. Um den textkritischen Apparat nicht unnötig aufzublähen, wurden nach eingehender Prüfung einige zunächst aussichtsreiche Sekundärüberlieferungen nicht aufgenommen, denn diese Handschriften enthalten keine relevanten Varianten: Athos, Μονή Βατοπεδίου, 660 (10.–11. Jh., keine Klassifizierung bei Karo / Lietzmann, CPG C 40.1); Wien, ÖNB, Theol. gr. 59", + "candidate_score": 0.631891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_19", + "bdc_text": "-QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_55", + "psc_text": "dar: Psalm 61 Keine Fragmente in den Katenenhandschriften. Psalm 62 Ein Fragment in den Handschriften der Niketas-Katene zu Ps 62,2: Na fol. 473v–474r, Zuschreibung: ευς´; Nb fol. 320v, Zuschreibung: εὐσε´. Ὀρθρίζει δὲ πρὸς θεὸν ὁ τὰ ἔργα τῆς νυκτὸς ἀποθέμενος ὁ μὴ ἐφ’ ἑτέροις πράγμασι τὴν διάνοιαν ἔχων (expl. Nb), ἀλλ’ ἐπὶ μόνοις τοῖς θεῷ δοκοῦσι φίλοις, ὁ ἀπὸ κοίτης καθαρᾶς ἀνιστάμενος. Niketas greift an dieser Stelle tatsächlich einen Gedanken aus dem eusebianischen Kommentar zu Ps 62 auf, Vgl. 153,31–154,3. wenn auch die Formulierung sehr stark abweicht. Das Fehlen von Exzerpten aus dem Kommentar zu Ps 62 in allen anderen Katenen ist besonders bemerkenswert, weil dieser Kommentar in einigen Passagen wörtliche Übereinstimmungen mit einem der Prologtexte des Eusebius zu den Psalmen aufweist, der in verschiedenen Katenen und sogar Psalterhandschriften ohne Katene überliefert wird, nämlich De ordine psalmorum. Vgl. dazu Cordula Bandt, Eusebius, De ordine psalmorum, in Bandt / Risch /", + "candidate_score": 0.630748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_45", + "psc_text": "die Katene zu Ps 1–76. Zu dieser Handschrift vgl. Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 496–497 und die online zugänglichen Aufzeichnungen von Marcel Richard, die im IRHT verwahrt werden: https://ideal.irht.cnrs.fr/document/818960. Bei meiner Arbeit habe ich das Digitalisat eines Mikrofilms dieser Handschrift benutzt, im dem jedoch einige Folia nicht enthalten sind. (Nb) Vatikan, Biblioteca Apostolica Vaticana, Palat. gr. 247 Dieser Pergamentcodex aus dem 12. Jhdt. enthält auf 387 Folia ebenfalls die Niketaskatene zu Ps 1–76. Der Codex ist sehr detailiert beschrieben im Rahmen des Projektes „Biblioteca Palatina – digital“, vgl. https://digi.ub.uni-heidelberg.de/de/bpd/virtuelle_bibliothek/codpalgraec/beschreibungen/bav_pal_gr_247.html. Für eine weitere ausführliche Beschreibung siehe Dorival, Chaînes III (wie Anm. 41) 511–512. Hier konnte ich einen vollständigen Mikrofilm der Handschrift auswerten. Nb enthält mehr Zuschreibungen am Seitenrand, mitunter sind jedoch die enthaltenen Texte gegenüber Na gekürzt. Für meine Arbeit benutzte ich zunächst einen guten und vollständigen Mikrofilm der Handschrift, inzwischen ist aber auch ein sehr gutes Digitalisat online verfügbar.", + "candidate_score": 0.630096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_11_13", + "bdc_text": "Dütsch , Landvögte 78 ; Fabian , Geheime Räte 509 ; HBLS II 534 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_139", + "psc_text": "πρὸς Σαοὺλ ἐπὶ τὸν βουνὸν λέγοντες· οὐκ ἰδοὺ Δαυὶδ κέκρυπται παρ’ ἡμῖν ἐν Μεσαρᾷ, ἐν τοῖς στενοῖς ἐν τῇ Καινῇ; ὃ δὴ μαθὼν ὁ Σαοὺλ ἐπὶ δίωξιν ἐτράπη τοῦ Δαυὶδ ἤδη τε λοιπὸν ἐγγὺς ἦν τοῦ λαβεῖν αὐτὸν ὑποχείριον· γέγραπται γάρ· καὶ ἤκουσεν Σαοὺλ καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω Δαυὶδ εἰς τὴν ἔρημον Μαών. καὶ πορεύονται Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου. καὶ ἐγένετο Δαυὶδ σκεπαζόμενος πορεύεσθαι ἀπὸ προσώπου Σαούλ· καὶ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρενέβαλλον ἐπὶ Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ συλλαβεῖν αὐτούς. καὶ ἄγγελος ἦλθε πρὸς Σαοὺλ λέγων· σπεῦδε καὶ δεῦρο, ὅτι ἐπέθεντο ἀλλόφυλοι ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ ἀνέστρεψε Σαοὺλ μὴ καταδιώκειν ὀπίσω Δαυὶδ καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν τῶν ἀλλοφύλων. Ταῦτα μὲν τὰ ἀπὸ τῆς ἱστορίας, ἐφ’ οἷς τὸν προκείμενον ὕμνον διασωθεὶς ἐκ χειρὸς Σαοὺλ ὁ Δαυὶδ γραφῇ παραδίδωσιν, ἐπισημηνάμενος τὸν καιρὸν καὶ τὸ πρᾶγμα δηλώσας διὰ τῆς προγραφῆς. διὸ καὶ ἐπὶ σύνεσιν ἡμᾶς παρορμᾷ", + "candidate_score": 0.628231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_11", + "psc_text": "pars prior (Paris 2011) 119–120. Für die vorliegende Edition habe ich das online zugängliche Digitalisat des Mikrofilms der BnF benutzt. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b10723869s. Der Text trägt auf fol. 133v die mit Sicherheit sekundäre Überschrift τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν ναʹ ψαλμόν:~ Die Parallelüberlieferung durch Xp ist ein besonderer editorischer Glücksfall, da mit ihr der oben erwähnte Textausfall in E geheilt werden kann. Ansonsten sind die Abweichungen zwischen E und Xp nicht groß, bei Varianten ist allerdings meist E der Vorzug zu geben. Gegenüber der Katenenüberlieferung stimmen beide Handschriften in der Regel überein. Eine direkte Abhängigkeit von E schließt sich für Xp schon aufgrund der Zuschreibung an Chrysostomus aus; sie kommt auch nicht infrage aufgrund besserer Varianten in Xp. Siehe den app. crit. zu 1,4; 2,10–11; 8,23 u.ö. Umgekehrt kann natürlich E keinesfalls von Xp abhängig sein, aufgrund der Überlieferung, der Datierung und des in der Regel besseren Textes in E. Henry Savile hat", + "candidate_score": 0.627552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_32", + "psc_text": "einen bemerkenswerten Aufbau: Den Mittelteil bildet der Psalmenkommentar des Diodor; eine erste Randkatene, von Karo / Lietzmann als Typ V (CPG C 18) klassifiziert, wird durch eine zweite Randkatene gerahmt, die Scholien des Origenes und Exzerpte aus Theodorets Psalmenkommentar kombiniert. Insbesondere die Scholien des Origenes haben in der Forschung großes Interesse geweckt, vgl. ; Dorival, Chaînes II (wie Anm. 24) 8–18; Franz Xaver Risch, Das Handbuch des Origenes zu den Psalmen, in: Adamantius 20 (2014) 36–48. Die Handschrift enthält Kommentierungen zu Ps 1–118. Bei einigen Psalmen fehlt die zweite Randkatene, teilweise erscheinen auf dem dadurch vorhandenen freien Platz Zusätze von späterer Hand. Weiterhin ist bei einigen Psalmen die erste Randkatene, die allein für die Edition des eusebianischen Psalmenkommentars von Interesse ist, Für eine Analyse dieser Katene siehe Dorival, Chaînes V (wie Anm. 23) 130–173. sehr kurz und endet schon weit früher als der Kommentar des Diodor. Dies betrifft von den", + "candidate_score": 0.626744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_11_13", + "bdc_text": "Dütsch , Landvögte 78 ; Fabian , Geheime Räte 509 ; HBLS II 534 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1245", + "psc_text": "λοχευομένων θρεμμάτων προνοίας τὸ ἐπιμελὲς τῶν δεομένων ��ηδεμονίας ἐκδιδασκόμενον. ἔνθεν αὐτὸν ἀναλαβὼν ἐκ τῆς τῶν ἀλόγων προβάτων ποιμαντικῆς, προήγαγεν ὁ θεὸς καὶ κατέστησεν ποιμαίνειν Ἰακὼβ τὸν δοῦλον αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ· ὡς γὰρ δοκιμὴν δεδωκότα ἐν τῇ τῶν ἀλόγων θρεμμάτων ποιμαντικῇ, ἐπὶ τὴν λογικωτέραν καθίστη ποίμνην. ὅπως δ’ ἐποίμαινεν τὰ θρέμματα παρίστη λέγων αὐτὸς πρὸς τὸν Σαούλ· ποιμαίνων ἦν ὁ δοῦλός σου τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἐν τῷ ποιμνίῳ· καὶ ὅταν ἤρχετο ὁ λέων ἢ ἄρκος καὶ ἐλάμβανεν πρόβατον ἐκ τῆς ἀγέλης, καὶ ἐξεπορευόμην ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἐπάτασσα αὐτόν, καὶ ἐξέσπασα ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. καὶ ἐπανίστατο ἐπ’ ἐμέ, καὶ ἐκράτησα τοῦ φάρυγγος αὐτοῦ, καὶ ἐπάτασσα καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν, καὶ τὸν λέοντα καὶ τὴν ἄρκον ἔτυπτεν ὁ δοῦλός σου. καὶ ἔσται ὁ ἀλλόφυλος ὁ ἀπερίτμητος ὡς ἓν τούτων, ὃς ὠνείδισε παράταξιν θεοῦ ζῶντος. καὶ εἶπεν Δαυίδ· κύριος, ὃς ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς τοῦ λέοντος καὶ ἐκ χειρὸς τῆς ἄρκου,", + "candidate_score": 0.624867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_16", + "psc_text": "die wörtliche Auszüge dieser Katene enthalten. Um den textkritischen Apparat nicht unnötig aufzublähen, wurden nach eingehender Prüfung einige zunächst aussichtsreiche Sekundärüberlieferungen nicht aufgenommen, denn diese Handschriften enthalten keine relevanten Varianten: Athos, Μονή Βατοπεδίου, 660 (10.–11. Jh., keine Klassifizierung bei Karo / Lietzmann, CPG C 40.1); Wien, ÖNB, Theol. gr. 59 (12.–13. Jh.,Typ VII K/L, CPG C 20); Vatikan, BAV, gr. 754 (10. Jh., Typ XIII bzw. XIX K/L, CPG C 26 bzw. 32); Moskau, GIM, gr. 194 (10.–11. Jh., Typ XIII bzw. IV K/L, CPG C 26 bzw. C 17); Vatikan, BAV, Ottob. gr. 398 (11. Jh., Typ IV K/L, CPG C 17); Vatikan, BAV, Borg. gr. 3 (anno 1665, Typ X K/L, CPG C 23). Die Niketaskatene, die sich für das letzte Drittel des Psalters als wichtige Quelle eusebianischer Fragmente erweist, ist für die Textkritik der im vorliegenden Band enthaltenen Kommentare weitgehend zu vernachlässigen. (Bt) Turin, Biblioteca Nazionale Universitaria,", + "candidate_score": 0.623206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_6", + "bdc_text": "Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1933", + "psc_text": "ἡ πρὸς σοφὸν ἄρχοντα καὶ δεσπότην ὑποταγή. Οὐ κατῴκει ἐν μέσῳ τῆς οἰκίας μου ποιῶν ὑπερηφανίαν. Τῷ κατὰ θεὸν σοφῷ φροντὶς καὶ πάντας τοὺς οἰκείους καὶ ὑπηκόους σπουδαίους ἔχειν· ὅθεν τὸν εἰς ἐπισκοπὴν χειροτονούμενον βούλεται ὁ λόγος τέκνα ἔχειν πιστά. μὴ ἐν κατηγορίᾳ ἀσωτίας· ὁ γὰρ τοῦ ἰδίου οἴκου ἐπιμελεθεῖς ἐπισκόπος καὶ ἐκκλησίας ἀμέμπτον ἄρξει σὺν νόμῳ καὶ τελείῳ θεσμῷ. καὶ ταῦτα δὲ πάλιν κατὰ τὸ ῥητὸν ἐξεταζόμενα οὐκ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον· Σαμουὴλ γοῦν υἱοὺς φαύλους εἶχε καὶ πάνυ ἀδίκους κριτάς· ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἠσαῦ οὐ σπουδαῖον ὄντα, ἀλλ’ ὑπερηφανίαν ἐργαζόμενον· Δαυὶδ ὁ ταῦτα λέγων τὸν Ἀμνὼν ἀδελφῇ ἐπιμανέντα. Εἰ μὴ ἄρα τίς εἴποι μὴ ἁπλῶς τὸν παρρησιαζόμενον εἰρηκέναι μὴ κατοικεῖν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ ποιοῦντα ὑπερηφανίαν, ἀλλ’ ἐν μέσῳ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, τοῦ ἐν μέσῳ τῆκ οἰκίας κατοικοῦντος πολλὴν παρρησί��ν καὶ ἐλευθερίαν ἔχοντος ἐν ὄψεσι τοῦ δεσπότου· ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον· εἰ καί τις ποιῶν ὑπερηφανίαν", + "candidate_score": 0.606298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_15", + "bdc_text": "und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1362", + "psc_text": "πάντες ἐξωλοθρεύθησαν ἐν Ἀενδὼρ καὶ ἐγενήθησαν ὡσεὶ κόπρος τῇ γῇ. ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν προλεχθέντων ἐθνῶν τοιαῦτα παθεῖν ἀξιοῖ, ὁποῖα πεπόνθασιν Ὠρὴβ καὶ Ζὴβ καὶ Ζεβεὲ καὶ Σαλμωνᾶς. τούτων δὲ πάντων τὴν ἱστορίαν εὑρήσεις ἐν τῇ βίβλῳ φερομένην τῶν Κριτῶν· ἔνθα καὶ ὁ Σισάρα καὶ ὁ Ἰαβὴς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ κατωνομασμένοι, ὁπόσα καὶ τίνα κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ ἐμηχανήσαντο, καὶ ὁποῖα πεπόνθασιν, ἡ γραφὴ παρίστησιν· ἐφ’ ἣν ἀναπέμψωμεν τὸν βουλόμενον τὰ κατ’ αὐτοὺς εἰδέναι, διὰ τὸ μακροτέραν εἶναι τὴν περὶ αὐτῶν διήγησιν. τὰ αὐτὰ σὺν ἐκείνοις καὶ τούτους ἱκετεύει παθεῖν, διότι ὁμοίως ἐκείνοις καὶ οὗτοι εἰρήκασιν· κληρονομήσωμεν ἑαυτοῖς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ θεοῦ. Ἔλεγον δὲ ταῦτα καὶ οἱ περὶ τὸν Σισάρα καὶ Ἰαβὴς οἵ τε λοιποί, οὓς ὁ λόγος κατὰ λέξιν, περὶ τῆς σκηνῆς καὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ θεοῦ· τὸ γὰρ ἁγιαστήριον τοῦ θεοῦ ταῦτα ἦν, μήπω τῆς Ἱερουσαλὴμ συνεστώσης. Ἐπηύξατο δὲ ταῦτα ὁ προφήτης κατὰ τῶν δεδηλωμένων. εἶτ’ οὐκ", + "candidate_score": 0.605305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_9_11", + "bdc_text": "- Lit. : G [eorg] von Wyß , Vortrag vor der Gesellschaft der Bocke 1881 , Zürich 1881 , S. 12-14 ; Dütsch , Landvögte 78 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_1818", + "psc_text": "ἀποκρίνεται λέγων· καὶ πῶς, ὦ τὴν διάνοιαν ἀληθῶς τυφλοί, οὐ δύναται μὴ ὁρᾷν μηδὲ ἀκούειν ὁ τοῖς μὴ ἔχουσι ταῦτα παρασχόμενος; πάντως γάρ που ὁ μεταδιδοὺς ἑτέροις πρῶτος αὐτὸς κέκτηται ταῦτα, ὧν μεταδίδωσιν. Ἔστι δὲ ὁ λόγος κατὰ συλλογισμὸν εἰρημένος καὶ κατασκευαστικὸς τοῦ περὶ προνοίας δόγματος. προσήκει δὲ μάλιστα τοῖς τοιούτοις τῶν θείων γραφῶν ἐφιστάναι τὸν νοῦν τόποις εἰς ἀπόδειξιν τοῦ μὴ ἄλογον πίστιν προβάλλεσθαι ἡμῖν ὑπ’ αὐτῶν, μετὰ λογισμῶν δὲ ἐναργῶν καὶ ἀποδείξεων λογικῶν τὰς τῶν δογμάτων μαρτυρίας παρέχειν. μυρία δ’ ἂν εἴη τοιαῦτα ταῖς ἱεραῖς βίβλοις κατεσπαρμένα. συλλογίζεται τοιγαροῦν τοὺς ἀσεβεῖς καὶ ἀθέους τοῦ μὴ ἐφορᾷν τὸν θεὸν τὰ ἀνθρώπινα φάσκοντας. πότερα γὰρ, φησίν, ὦ οὗτοι, αὐτόματος ὑπέστη τῶν ζώων ἡ φύσις, ἢ γέγονεν ἐκ τίνος αἰτίου; Τὸ μὲν οὖν φάσκειν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν ἀλόγως καὶ αὐτομάτως τὴν ἄζωον καὶ ἄψυχον καὶ ἀνόητον ὕλην τὰ τοσαῦτα ζῶα καὶ τὴν ἐφ’ ἑκάστῳ γένει τῶν ζώων τοιάνδε κατασκευήν, τάς", + "candidate_score": 0.603865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_10", + "bdc_text": "G [eorg] von Wyß , Vortrag vor der Gesellschaft der Bocke 1881 , Zürich 1881 , S. 12-14 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex2_window_470", + "psc_text": "δὲ ἡ τῶν Ψαλμῶν βίβλος εἰς μέρη ε διῄρηται, καθὼς ἤδ�� πρότερον εἴρηται. ὧν οὕτως ἐχόντων σχολάζοι ἂν ἡ προλεχθεῖσα τῶν ἀριθμῶν θεωρία. ποῖον δὲ καὶ λόγον εἴποι ἄν τις ἔχειν, φέρ’ εἰπεῖν, τοῦ μετὰ χεῖρας ψαλμοῦ, λέγω δὲ τοῦ ξβ, τὴν διάνοιαν πρὸς τὸν τοιόνδε ἀριθμὸν ἐφαρμόττειν ἢ τῶν ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν ρν ἀριθμῶν ἴδιον ἀφοριεῖσθαι νοῦν προσήκοντα τῷ τοιῷδε ἢ τῷ τοιῷδε ἀριθμῷ; Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὅπη τις ἐθέλοι παραδεχέσθω· ἐγὼ δὲ ἡγοῦμαι τῆς τῶν ἐγγεγραμμένων διανοίας ἕνεκεν ἐφεξῆς ἀλλήλων τοὺς ψαλμοὺς κεῖσθαι κατὰ τὸ πλεῖστον οὕτως ἐν πολλοῖς ἐπιτηρήσας καὶ εὑρών, διὸ καὶ συνῆφθαι αὐτοὺς ὡσανεὶ συγγένειαν ἔχοντας καὶ ἀκολουθίαν πρὸς ἀλλήλους, ἔνθεν μὴ κατὰ τοὺς χρόνους ἐμφέρεσθαι, ἀλλὰ κατὰ τὴν τῆς διανοίας ἀκολουθίαν. δέδεικται δὲ τοῦτο ἤδη πρότερον καὶ ἀπὸ πλειόνων μὲν ἑτέρων, μάλιστα δὲ ἀπὸ τοῦ μα μέχρι τοῦ ν, ἐν οἷς ἀποδεικτικῶς παρεστήσαμεν τοὺς μὲν ἐπιγεγραμμένους τῶν υἱῶν Κορὲ πολλὴν σῴζειν ἀκολουθίαν πρὸς τὸν", + "candidate_score": 0.600954, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.675413, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.675413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4065", + "psc_text": "est Dominus Deus noster Jesus Christus: et ubi est vox illa tangentis et clamantis, Dominus meus et Deus meus; quam Christus ipse non reprehendit, sed approbavit, dicens, Quia vidisti me, credidisti (Joan. XX, 28)? Porro si et Filius Dominus Deus est, et Pater Dominus Deus est, et ambo jam duo domini et duo dii, quomodo erit verum, Dominus Deus tuus Dominus unus est? An forte Pater est unus Dominus, Filius autem non unus Dominus, sed tantum Dominus, sicut sunt dii multi et domini multi, non sicut ille unus de quo scriptum est, Dominus unus est? Quid ergo respondebimus Apostolo dicenti: Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro", + "candidate_score": 0.6669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.660093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.657756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", + "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", + "candidate_score": 0.655917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_35_37", + "bdc_text": "Glückshafenrodel I 266 , 87. 426 , 21 . zum Wyssen CrützDas \"Weiße Kreuz\" an der Kirchgasse gehorte dem Johanniterorden ( vgl . Vögelin , Das alte Zürich I 235f , und Hans Lehmann , Das Johanniterhaus Bubikon. Geschichte , Baugeschichte und Kunstdenkmäler , Bubikon 1947 , S. 180. 183). , und synd dem hern befolhen . Datum sontag post Felicis et Regulae anno 1536 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_324", + "psc_text": "diebus jejunii Moysi, hoc deputa esse responsum et de quadraginta diebus Eliae. Jejunio, inquit, Daniel leonum siccam rabiem illaesus evasit: quasi legerit quod sabbato jejunaverit, aut etiam cum ipsis leonibus sabbato fuerit; ubi tamen legimus quod et pranderit. Jejunio, inquit, trium fida germanitas ignibus coruscanti carceri dominata, rogi hospitio susceptum Dominum adoravit. Haec exempla sanctorum, nec ad persuadendum cujuscumque diei jejunium valent; quanto minus sabbati? Quandoquidem non solum non legitur tres viros sabbato fuisse missos in caminum ignis ardentem; sed ne illud quidem legitur, tamdiu illic eos fuisse ut possit quisquam dicere eos jejunasse, imo vero vix unius horae spatium est, quo eorum confessio hymnusque cantatur: nec amplius inter illas flammas innoxias deambulaverunt, quam canticum illud terminaverunt. Nisi forte ab isto etiam unius horae spatium jejunio deputatur. Quod si ita est, non habet quod succenseat pransoribus sabbati: usque ad horam enim prandii, multo quam in illo camino prolixius jejunatur. 17.", + "candidate_score": 0.654141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_36_38", + "bdc_text": "zum Wyssen CrützDas \"Weiße Kreuz\" an der Kirchgasse gehorte dem Johanniterorden ( vgl . Vögelin , Das alte Zürich I 235f , und Hans Lehmann , Das Johanniterhaus Bubikon. Geschichte , Baugeschichte und Kunstdenkmäler , Bubikon 1947 , S. 180. 183). , und synd dem hern befolhen . Datum sontag post Felicis et Regulae anno 1536 . Tuus Ioan .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_324", + "psc_text": "diebus jejunii Moysi, hoc deputa esse responsum et de quadraginta diebus Eliae. Jejunio, inquit, Daniel leonum siccam rabiem illaesus evasit: quasi legerit quod sabbato jejunaverit, aut etiam cum ipsis leonibus sabbato fuerit; ubi tamen legimus quod et pranderit. Jejunio, inquit, trium fida germanitas ignibus coruscanti carceri dominata, rogi hospitio susceptum Dominum adoravit. Haec exempla sanctorum, nec ad persuadendum cujuscumque diei jejunium valent; quanto minus sabbati? Quandoquidem non solum non legitur tres viros sabbato fuisse missos in caminum ignis ardentem; sed ne illud quidem legitur, tamdiu illic eos fuisse ut possit quisquam dicere eos jejunasse, imo vero vix unius horae spatium est, quo eorum confessio hymnusque cantatur: nec amplius inter illas flammas innoxias deambulaverunt, quam canticum illud terminaverunt. Nisi forte ab isto etiam unius horae spatium jejunio deputatur. Quod si ita est, non habet quod succenseat pransoribus sabbati: usque ad horam enim prandii, multo quam in illo camino prolixius jejunatur. 17.", + "candidate_score": 0.653613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_23_25", + "bdc_text": "hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc. So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_903", + "psc_text": "tanquam ille, ut illum lucrifacias. Non utique ut ipsum dilectum fallaciter ageret, aut se id habere simularet; sed ut in alterius delicto, quid etiam sibi accidere posset, attenderet, atque ita alteri, tanquam sibi ab altero vellet, misericorditer subveniret: hoc est non mentientis astu, sed compatientis affectu. Sic Judaeo, sic gentili, sic cuilibet homini Paulus in errore vel peccato aliquo constituto, non simulando quod non erat, sed compatiendo, quia esse potuisset, tanquam qui se hominem cogitaret, omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret. CAPUT IV. 30. Teipsum, si placet, obsecro te, paulisper intuere; teipsum, inquam, erga memetipsum, et recole, vel, si habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et", + "candidate_score": 0.64829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_23_25", + "bdc_text": "hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc. So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.64725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0_2", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder . Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.641853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0_2", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder . Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.641618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_35_37", + "bdc_text": "Glückshafenrodel I 266 , 87. 426 , 21 . zum Wyssen CrützDas \"Weiße Kreuz\" an der Kirchgasse gehorte dem Johanniterorden ( vgl . Vögelin , Das alte Zürich I 235f , und Hans Lehmann , Das Johanniterhaus Bubikon. Geschichte , Baugeschichte und Kunstdenkmäler , Bubikon 1947 , S. 180. 183). , und synd dem hern befolhen . Datum sontag post Felicis et Regulae anno 1536 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_339", + "psc_text": "V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius reginae, ubi unam fidem etiam de ipsa requie retinemus, interiora membra vexemus. Etsi enim quia vetera transierunt, cum eis transiit etiam carnalis vacatio sabbati; non tamen quia sabbato et dominico sine superstitiosa vacatione prandemus, ideo duobus dominis servimus, quia et sabbati et dominici unus est dominus. 24. Iste autem qui vetera transisse sic dicit, ut in Christo cederet ara altari, gladius jejunio, precibus ignis, pani pecus, poculo sanguis, nescit altaris nomen magis Legis et Prophetarum Litteris frequentatum, et altare Deo prius in tabernaculo, quod per Moysen factum est, collocatum (Exod. XL, 24); aram quoque in apostolicis Litteris inveniri, ubi Martyres", + "candidate_score": 0.64127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4215", + "psc_text": "quam nigellis vestibus repugnare? Quia etsi te indumentum monachae delectabat, etiam hoc gratius posset marito observato exoratoque sumi, quam illo inconsulto contemptoque praesumi. Quod si omnino non sineret, quid tuo proposito deperiret? Absit ut hinc displiceres Deo, quod conjuge tuo nondum defuncto, non induereris sicut Anna, sed sicut Susanna. 10. Neque enim et ille, qui tecum jam coeperat custodire tam magnum continentiae bonum, etiamsi conjugale non viduale voluisset ut acciperes indumentum, ad indecentem quoque te compulisset ornatum: quo etsi aliqua dura conditione cogereris, posses habere in superbo cultu cor humile. Nempe apud patres, Esther illa regina Deum timens, Deum colens, Deo subdita, marito regi alienigenae non eumdem secum colenti Deum, tamen subjecta serviebat; quae cum in extremo periculo, non suo tantum, sed etiam gentis suae, qui tunc erat populus Dei, Domino prosterneretur orando, in ipsa oratione sua dixit, ita sibi esse ornatum regium, sicut pannum menstrualem (Esther XIV, 16); et", + "candidate_score": 0.634703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.622639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2757", + "psc_text": "si nascentibus singulis novae singulae nunc usque fiunt, ubi peccati vinculum contrabant, quod per Sacramentum gratiae Christi etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro ut exponas mihi, quod multis existimo profuturum, aut si jam vel abs te vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo accipiendum sit quod in Epistola Jacobi apostoli scriptum est, Quicumque enim totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus. Quae res talis ac tanta est, ut quod hinc tibi non jam olim scripsi, multum me poeniteat. 2. De agenda namque praesenti vita, quomodo ad vitam perveniamus aeternam, non de praeterita perscrutanda, quam penitus demersit oblivio, sicut est illud quod de anima quaerendum putavi, haec vertitur quaestio. Eleganter autem dictum esse narratur quod huic rei", + "candidate_score": 0.62138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_22", + "bdc_text": "Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "didicerunt, sed etiam propter caeteros qui partim non audiunt, partim audita non credunt, tamen possunt comperta diligere, vos istis terris etiam corporaliter adesse cupimus. Quamvis enim sedulo atque misericorditer id agitis, tamen etiam coram hominibus regionum nostrarum luceant opera vestra, ut videant bona facta vestra, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est (Id., V, 16). Piscatores vocante Domino, quod naviculas et retia dimiserunt, omnia se dimisisse, et Dominum secutos esse, etiam commemorando laetati sunt (Id., XIX, 27). Et revera omnia contemnit, qui non solum quantum potuit, sed etiam quantum voluit habere, contemnit. Sed in eo quod cupiebatur, oculi Dei testes sunt; in eo quod habebatur, et hominum. Nescio quo autem modo, cum superflua et terrena diliguntur, arctius adepta quam concupita constringunt. Nam unde tristis ille discessit, qui consilium vitae aeternae consequendae quaerebat a Domino, cum audisset vendenda esse omnia sua, et distribuenda pauperibus, et habendum thesaurum in coelo, si", + "candidate_score": 0.593773, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.675107, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_149", + "psc_text": "tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta formam euangelici largitoris quod non das amico esurienti dabis improbo pulsatori. porro si etiamnum solito 1 obdurueris, faxim egomet quod tete paenitebit, quoniam, si peccabis 2 ultra reticendo, ego protinus ulciscar scribendo, porro enim ambiguo caret tam te puniendum scripto meo, quam punior egomet silentio tuo. vale. Sidonius Claudiano suo salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est,", + "candidate_score": 0.675107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_149", + "psc_text": "tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta formam euangelici largitoris quod non das amico esurienti dabis improbo pulsatori. porro si etiamnum solito 1 obdurueris, faxim egomet quod tete paenitebit, quoniam, si peccabis 2 ultra reticendo, ego protinus ulciscar scribendo, porro enim ambiguo caret tam te puniendum scripto meo, quam punior egomet silentio tuo. vale. Sidonius Claudiano suo salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est,", + "candidate_score": 0.674997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.655634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_333", + "psc_text": "saepius panem ille potius, qui non erat redditurus, agnovit, si necessitas arripiendae legationis incubuit, non ille semel pro hac civitate stetit vel ante pellitos reges vel ante principes purpuratos. si ambigitur quo magistro rudimentis fidei fuerit imbutus: ut proverbialiter loquar, domi habuit unde disceret. postremo iste est ille, carissimi, cui in tenebris ergastularibus constituta multipliciter obserata barbarici carceris divinitus claustra patuerunt. istum, ut audivimus, tam socero quam patre postpositis ad sacerdotium duci oportere vociferabamini; quo quidem tempore plurimum laudis domum rettulit, quando honorari parentum maluit dignitate quam propria. paene transieram, quod praeteriri non oportuerat. sub Moyse quondam, sicut psalmographus ait, in diebus antiquis, ut tabernaculi foederis forma consurgeret, totus Israel in eremo ante Beselehelis pedes oblaticii symbolam coacervavit impendii. Salomon deinceps, ut templum aedificaret in Solymis, solidas populi vires in opere concussit, quamvis Palestinorum captivas opes et circumiectorum regum tributarias functiones australis reginae Sabaitis gazae cumula-erit. hic vobis ecclesiam iuvenis", + "candidate_score": 0.64961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.642354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_127", + "psc_text": "si loquatur, peccare, si taceat, sed et ipsi sarcinam vestri pudoris inspicimus, cuius haec semper verecundia fuit, ut pro culpis erubesceretis alienis. gerulus epistularum humilis obscurus despicabilisque etiam usque ad damnum innocentis ignaviae mancipia sua Britannis clam sollicitantibus abducta deplorat. incertum mihi est an sit certa causatio; sed si inter coram positos aequanimiter obiecta discingitis,1 arbitror hunc laboriosum posse probare quod obicit, si tamen inter argutos armatos tumultuosos, virtute numero contubernio contumacem poterit ex aequo et bono solus inermis, abiectus rusticus, peregrinus pauper audiri, vale, Sidonius Tetradio suo salutem Plurimum laudis iuvenes nostri moribus suis applicant quotiens de negotiorum 2 meritis ambi-gentes ad peritorum consilia decurrunt, sicuti nunc vir clarissimus Theodorus, domi quidem nobilis, sed modestissimae conversationis opinione generosior, qui per litteras meas ad tuas litteras, id est ad meracissimum scientiae fontem laudabili aviditate proficiscitur, non modo reperturus illic ipse quod discat sed et forsitan relaturus inde quod doceat. cui", + "candidate_score": 0.632497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_296", + "psc_text": "ne secundo insinuatum non 3 nunc primum nosse videamur, simul et, si moris est regularum 4 ut ex materia omni usurpentur principia dicendi, cur hic quoque quodcumque mihi sermocinaturo materia longius quaeratur expetaturque, nisi ut sermoni nostro sit ipse pro causa, cui erit noster sermo pro sarcina? Arverni huic patria; parentes natalibus non superbis sed absolutis, et sicut nihil illustre iactantes, ita nihil servile metuentes, contenti censu modico sed eodem vel suffici-ente vel libero; militia illis in clericali potius quam in Palatino decursa comitatu, pater istius granditer frugi et liberis parum liberalis quique per nimiam parsimoniam iuveni filio plus prodesse quam placere maluerit. quo relicto tunc puer iste vos petiit nimis expeditus, quod erat maximum conatibus primis impedimentum; nihil est enim viatico levi gravius. attamen primus illi in vestra moenia satis secundus introitus, sancti Eustachii, qui vobis decessit, actutum dicto factoque gemina benedictio; hospitium brevi quaesitum, iam Eustachii cura facile", + "candidate_score": 0.629637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_283", + "psc_text": "animus angustus), ac si in patrio solo rusticaretur. huic si legitimam, ut mos est, solutionem perexiguae segetis indulgeas, tamquam opipare viaticatus cum gratiarum actione remeabit. per quem si me stilo solitae dignationis impertias, mihi fraternitatique istic sitae pagina tua veluti polo lapsa reputabitur, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Eleutherio salutem Iudaeum praesens charta commendat, non quod mihi placeat error, per quem pereunt involuti, sed quia neminem ipsorum nos decet ex asse damnabilem pronuntiare, dum vivit; in spe enim adhuc absolutionis est cui suppetit posse converti. quae sit vero negotii sui series, ipse rectius praesentanea coram narratione patefaciet. nam prudentiae satis obviat epistulari formulae debitam concinnitatem plurifario sermone porrigere. sane quia secundum vel negotia vel iudicia terrena solent huiuscemodi homines honestas habere causas, tu quoque potes huius laboriosi, etsi impugnas perfidiam, propugnare personam, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Patienti salutem Aliquis aliquem, ego", + "candidate_score": 0.628679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_319", + "psc_text": "me clericalis officii vincula ligant, felicissimum mediocritatis meae statum pronuntiarem, si nobis haberentur quam territoria vicina tam moenia, de minimis videlicet rebus coronam tuam maximisque consulerem, fieretque actionum mearum quasi cuiuspiam fluvii placidus 1 cursus atque inoffensus, si e tractatu 2 tuo veluti ex saluberrimo fonte manaret. procul dubio tunc ille non esset aut spumosus per iactantiam aut turbidus per superbiam aut caenosus per conscientiam aut praeceps per iuventutem, quin potius in illo squalidum si quid ac putre sorderet, totum id ad-mixta consilii tui vena dilueret. sed quoniam huiuscemodi votis spatia sunt longa interposita praepedimento, sedulo precor, ut consulentem de scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de", + "candidate_score": 0.626039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", + "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", + "candidate_score": 0.625407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_335", + "psc_text": "sodalitate pretiosus et a 2 bono viratu aemulis suis magis prodesse cupiens quam placere, severis patribus comparandus, qui iuvenum filiorum non tam cogitant vota quam commoda; in adversis constans in dubiis fidus in prosperis modestus, in habitu simplex in sermone communis, in contubernio aequalis in consilio praecellens; amicitias probatas enixe expetit, constanter retinet, perenniter servat; inimicitias indictas honeste exercet, tarde credit, celeriter deponit; maxime ambiendus, quia minime ambitiosus, non studet suscipere sacerdotium, sed mereri. dicit aliquis: unde tibi de illo tam cito tanta conperta sunt? cui respondeo: prius Bituriges noveram quam Biturigas. multos in itinere multos in commilitio, multos in contractu multos in tractatu, multos in sua multos in nostra peregrinatione cognoscimus, plurima notitiae dantur et ex opinione compendia, quia non tam parvos terminos posuit famae natura quam patriae, quocirca si urbium status non tam murorum ambitu quam civium claritate taxandus est, non modo primum qui essetis, sed ubi essetis", + "candidate_score": 0.624428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_378", + "psc_text": "sententia valet; quae, si vera comperimus, tantum mihi est favens securitati, quantum fieret adversata formidini. de cetero fixum apud me stat constitutumque, prout rem ex asse cognovero, vel silentio lora laxare vel stringere frena garritui. namque si supradicti confirmor assensu, Athenis loquacior, si minus, Amyclis ipsis taciturnior ero. sed de sodali deque me satis dictum. tu nunc inter ista quid rerum? quas mihi ad vicem nosse non minus cordi. venaris, aedificas, rusticarisne? an horum aliquid unum? an singula vicissim? an pariter et cunctim? sed de Vitruvio sive Columella, seu alterutrum ambosve sectere, decentissime facis. potes enim utrumque more quo qui optimo, id est ut cultor aliquis e primis architectusque. ceterum, ut tibi de venatoris officio quam minimum blandiaris, maxume iniungo. namque apros frustra in venabula vocas, quos canibus misericordissimis, quibus abundas, et + si quidem solis, movere potius quam commovere consuesti. esto, sit indulgentia dignum, quod reformidant catuli tui bestiis", + "candidate_score": 0.603414, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios", + "max_score": 0.675097, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_245", + "psc_text": "24. Pax fratribus et charitas cum fide. Gratia cum his, qui diligunt Dominum nostrum Jesum Christum in aeternitate. Amen. Postrema pars epistolae precatio est, et precatur et optat pacem fratribus: item charitatem, deinde fidem. Supra enim ita dixerat, quod esset inter illos discordia. Deinde adjunxit gratiam his qui praestant fidem, et diligunt Dominum nostrum Jesum Christum. Ita omnia conclusa sunt; pax ad discordiam, charitas ad concordiam, fides ad Deum: et ex fide gratia praestatur, gratia Domini his qui charitatem inter se et pacem habent, et fidem in ipsum. In aeternitatem autem quod subjunxit, ne praesentis vitae tantum vota sint, sed et futurae, quae est in spe et promissione Christianis. Amen.", + "candidate_score": 0.675097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_8", + "psc_text": "est, ut non Christum laceret: non enim legem, sed intelligentiam vivendi acceptam a Judaeis repudiat, sicut post docebimus. Ergo gratia vobis, inquit, ut intelligatis Deum, et secundum Dei praecepta vivatis. Adjunxit et pax a Deo: quia qui dissentit, utique discordat: ergo et pax a Deo vobis, cum Deo patre, inquit, nostro. Vide quantum gratiae datur a Deo, quae optata est Ephesiis: siquidem Deus pater est noster. Deinde adjunxit (unum est enim sicuti supra diximus) et Domino nostro Jesu Christo. Ille enim Deus est, hic enim Dei potentia est; ille pater, hic filius. Maxime omnis Dei gratia et potentia in Christo Jesu est. Per illum enim cum impletum sit mysterium salvationis, in ipso est omnis salvatio. Nam et ante Christum idem Dei filius, id est λόγος, id est Christus, et fuit, et semper est, et erit, et per ipsum condita sunt omnia. Sed idem ipse in Christo fuit, idest Jesu; et", + "candidate_score": 0.672409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_245", + "psc_text": "24. Pax fratribus et charitas cum fide. Gratia cum his, qui diligunt Dominum nostrum Jesum Christum in aeternitate. Amen. Postrema pars epistolae precatio est, et precatur et optat pacem fratribus: item charitatem, deinde fidem. Supra enim ita dixerat, quod esset inter illos discordia. Deinde adjunxit gratiam his qui praestant fidem, et diligunt Dominum nostrum Jesum Christum. Ita omnia conclusa sunt; pax ad discordiam, charitas ad concordiam, fides ad Deum: et ex fide gratia praestatur, gratia Domini his qui charitatem inter se et pacem habent, et fidem in ipsum. In aeternitatem autem quod subjunxit, ne praesentis vitae tantum vota sint, sed et futurae, quae est in spe et promissione Christianis. Amen.", + "candidate_score": 0.656811, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2", + "max_score": 0.674715, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_202", + "psc_text": "nec in Christi nomine intellegit alium deum portendi. si Christi nomen patri adscribat! si enim Christus pater deus est, qui dicit: ascendo ad patrem meum et patrem ues. trum et deum meum et deum uestrum, utique alium patrem super se et deum ostendit. si item pater Christus est. alius est, qui solidat tonitruum et condit spiritum et adnuntiat in homines Christum suum. et si adstiterunt reges terrae et archontes congregati sunt in unum aduersus (dominum et aduersus) Christum ipsius, alius erit dominus, contra cuius Christum congregati sunt reges et archontes. et si haec dicit dominus domino meo Christo. alius erit dominus, qui loquitur ad patrem Christum. et cum apostolus scribit: uti deus domini nostri Iesu Christi 14] Ioh. 20, 17. 17J Am. 4, 13. 18] Ps. 2, 2. 22] Ps. 109, 1. 24] Eph. 1, 17. 1 totum instrumentum gcripsi: totum instrumentum PMFB tota instrumenta RIIWZ,qo 2 deum patrem", + "candidate_score": 0.674715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_203", + "psc_text": "dominus, qui loquitur ad patrem Christum. et cum apostolus scribit: uti deus domini nostri Iesu Christi 14] Ioh. 20, 17. 17J Am. 4, 13. 18] Ps. 2, 2. 22] Ps. 109, 1. 24] Eph. 1, 17. 1 totum instrumentum gcripsi: totum instrumentum PMFB tota instrumenta RIIWZ,qo 2 deum patrem PMFH3, deum et patrem MxOehlerus 4 altero FM, a teruni MP (corr. H u tn o sec. Hirsaflgiensem) eo iure seclmi: iuxta exinde enim ferri nequit (exinde, qtiO Teriulliano sollemne est) quo PM, quoque F 5 filii Urs: filius PMF 7 quia Iesus R3, quia Iesus Christus PMFR1 8 Christus, idem est et JR3, deest et PMFR1 11 Christus om. F 14 patrem PM. ad patrem F 15 et deum meum PM (cf. 277, 1), et ad deum meum F 16 deum om. F 20 dominum et aduersus addidi 23 Christum scripsi: Christi PMF det uobis spiritum sapientiae et agnitionis,", + "candidate_score": 0.672071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_75", + "psc_text": "ideo addidi 25 et ad domini PM, et domini F parenihesin indicaui: domini. nemo uulgo praeter unus deus et dominus praedicabatur — et futurum erat, ut ipse pater descendisse uideretur, quia unus deus et unus dominus legebatur, et tota oikonomia eius obumbraretur, quae in materiam fidei prospecta atque dispensata est. at ubi uenit Christus et cognitus est a nobis, quod ipse, qui numerum retro fecerat, factus secundus a patre et cum spiritu tertius, etiam pater, per ipsum plenius manifestatus, redactum est iam nomen dei et domini in unionem, ut, quia nationes a multitudine idolorum transirent ad unicum deum, et differentia constitueretur inter cultores unius et plurimae diuinitatis. nam et lucere in mundo Christianos oportebat ut filios lucis, lumen mundi unum et deum et dominum colentes et nominantes. ceterum si ex conscientia, qua scimus dei nomen et domini et patri et filio et spiritui conuenire, deos et dominos nominaremus, extinxissemus faces", + "candidate_score": 0.667826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1_3", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_75", + "psc_text": "ideo addidi 25 et ad domini PM, et domini F parenihesin indicaui: domini. nemo uulgo praeter unus deus et dominus praedicabatur — et futurum erat, ut ipse pater descendisse uideretur, quia unus deus et unus dominus legebatur, et tota oikonomia eius obumbraretur, quae in materiam fidei prospecta atque dispensata est. at ubi uenit Christus et cognitus est a nobis, quod ipse, qui numerum retro fecerat, factus secundus a patre et cum spiritu tertius, etiam pater, per ipsum plenius manifestatus, redactum est iam nomen dei et domini in unionem, ut, quia nationes a multitudine idolorum transirent ad unicum deum, et differentia constitueretur inter cultores unius et plurimae diuinitatis. nam et lucere in mundo Christianos oportebat ut filios lucis, lumen mundi unum et deum et dominum colentes et nominantes. ceterum si ex conscientia, qua scimus dei nomen et domini et patri et filio et spiritui conuenire, deos et dominos nominaremus, extinxissemus faces", + "candidate_score": 0.661814, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.674123, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.674123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.672365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.657493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.657385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.633836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "ex sciam m. 2 F arbitraris. et alia manu: memor nostri incolumis domino placeas, domine dilectissime et desiderantissime frater'. § 53 In ipsa quoque subscriptione quod posui, ut domino placeat, magis hoc esse significaui in eius gratia quam in sola hominis uoluntate, quando id nec hortatus sum nec praecepi nec docui, sed optaui. quemadmodum uero si hortarer aut praeciperem uel docerem, pertinere hoc et ad liberum arbitrium demonstrarem nec tamen dei gratiae derogarem, ita, quia optaui, dei quidem commendaui gratiam, non tamen arbitrium uoluntatis extinxi. ut quid ergo in hoc iudicio protulit hanc epistolam, secundum quam, si ab initio sapuisset, nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de", + "candidate_score": 0.624136, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf017", + "work_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto", + "max_score": 0.673366, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_63", + "psc_text": "a Domino] Jesu Christo, juxta illud: Gratia vobiscum, et pax a Deo Patre, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7; I Cor. I, 3; Coloss. I, et al.) : non aliam dante gratiam Patre et aliam Salvatore. Siquidem et a Patre et Domino Jesu Christo eam dari describit [ Vatic. scribit], Spiritus Sancti communicatione completam. Nam et ipse Spiritus dictus est gratia, secundum illud: Et spiritui gratiae injuriam faciens, in quo sanctificatus est (Heb. X, 29) . In Zacharia quoque repromittit Deus effusurum se, id est, abundantissime tributurum Jerusalem spiritum gratiae et miserationis (Zachar. XII, 10). Cum enim quis Spiritus sancti acceperit gratiam, habebit eam datam a Deo Patre, et a Jesu Christo Domino nostro. Una igitur gratia, Patris et 125 Filii, et Spiritus sancti operatione completa, Trinitas unius substantiae demonstratur. In alio quoque loco: Charitas, inquit (II Cor. XIII, 13), Dei cum omnibus vobis, quae a Trinitate et tribuitur,", + "candidate_score": 0.673366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0_2", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder . Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) .", + "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_63", + "psc_text": "a Domino] Jesu Christo, juxta illud: Gratia vobiscum, et pax a Deo Patre, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7; I Cor. I, 3; Coloss. I, et al.) : non aliam dante gratiam Patre et aliam Salvatore. Siquidem et a Patre et Domino Jesu Christo eam dari describit [ Vatic. scribit], Spiritus Sancti communicatione completam. Nam et ipse Spiritus dictus est gratia, secundum illud: Et spiritui gratiae injuriam faciens, in quo sanctificatus est (Heb. X, 29) . In Zacharia quoque repromittit Deus effusurum se, id est, abundantissime tributurum Jerusalem spiritum gratiae et miserationis (Zachar. XII, 10). Cum enim quis Spiritus sancti acceperit gratiam, habebit eam datam a Deo Patre, et a Jesu Christo Domino nostro. Una igitur gratia, Patris et 125 Filii, et Spiritus sancti operatione completa, Trinitas unius substantiae demonstratur. In alio quoque loco: Charitas, inquit (II Cor. XIII, 13), Dei cum omnibus vobis, quae a Trinitate et tribuitur,", + "candidate_score": 0.636091, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.673112, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_984", + "psc_text": "infantes jussit occidi (Matth. II, 16)? At hoc factum ibi non vituperatur, sed tantum narratur. Sed ne hoc Manichaei vesana impudentia falsum esse contendant, quia et ipsam Christi nativitatem, qua Herodes perturbatus est, negant; ipsorum Judaeorum immanitatem et caecitatem legant, quemadmodum illic tantummodo narretur, non vituperetur, et tamen ab omnibus detestetur. CAPUT LXIII. Sed, inquiunt, iste Judas, qui cum sua nuru concubuit, inter duodecim Patriarchas computatur (Gen. XXXV, 22-26). Quid enim, et ille Judas, qui Dominum tradidit, nonne inter duodecim Apostolos numeratus est, et cum eis unus ex eis ad praedicandum Evangelium diabolus missus est (Matth. X, 2-5, et Joan. VI, 71, 72)? Sed adhuc respondent et dicunt: Ille post tale facinus laqueo suo peremptus et Apostolorum numero exemptus est (Matth. XXVII, 5); iste autem post hanc turpitudinem, inter fratres suos ab illo patre, cui tam magnum testimonium Deus perhibet, praecipue benedictus et super omnes laudatus est (Gen. XLIX, 8-12).", + "candidate_score": 0.673112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_160", + "psc_text": "quem dicit etiam novissimum Adam in spiritum vivificantem (I Cor. XV, 47, 45), quem dicit factum ex semine David secundum carnem, factum ex muliere, factum sub Lege, ut eos qui sub Lege erant, redimeret (Galat. IV, 4, 5); de quo ad Timotheum dicit, Memor esto Christum Jesum resurrexisse a mortuis ex semine David, secundum Evangelium meum (II Tim. II, 8) ; in cujus exemplo etiam resurrectionem nostram praedicat dicens, Tradidi enim vobis in primis quod et accepi: quia Christus mortuus est pro peccatis nostris; secundum Scripturas; et quia sepultus est et quia resurrexit tertia die secundum Scripturas. Et paulo post infert quare hoc dixerit: Si autem Christus praedicatur quia resurrexit a mortuis, quomodo dicunt quidam in vobis quia resurrectio mortuorum non est (I Cor. XV, 3, 4, 12) ? Iste autem, qui interrogatus utrum accipiat apostolum Paulum, respondet, Et maxime, haec omnia negat: nec Jesum ex semine David vult accipere,", + "candidate_score": 0.643245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? )", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_406", + "psc_text": "sustineret audire, nisi nos consolaretur idem dicens: Oportet et haereses esse, ut probati manifesti fiant in vobis (I Cor. XI, 19) ? Sed quid opus est eadem jam superius satis dicta repetere (Lib. 8)? Nam pannum novum et vestimentum vetus, et vinum novum et utres veteres, non duo Testamenta significare, sed duas vitas, et spes duas: ad duo vero Testamenta intelligenda illam datam esse a Domino similitudinem, Propterea omnis scriba eruditus in regno Dei similis est patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera (Matth. XIII, 52) , ex his quae ante diximus, recordetur qui potuerit, vel certe recenseat qui voluerit. Duas enim spes si quis habendas putaverit ut et propter felicitatem terrenam, et propter regnum coelorum Deo serviat; haec illam non capit, et cum haec aliqua tribulatione fuerit perturbata, deficiens homo amittet etiam illam. Inde est et illud: Nemo potest duobus dominis servire. Quod exposuit dicens, Non potestis Deo", + "candidate_score": 0.634834, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum", + "max_score": 0.672562, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29_31", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt . Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_96", + "psc_text": "hebdomadibus, unio divinitatis includit), et putaremus nos habere vinum, quod laetificat cor hominis, subtrahebatur nobis sanctus numerus tricenarius (in quo baptizatur Dominus, et Ezechiel visionem cernit in prophetiae suae exordio, et juxta Hebraicum sacerdotes accedebant ad ministerium Dei), et relinquebantur viginti. Quem numerum amat Esau, unde et Jacob sciens eum hoc numero delectari, mittit quaedam animalia in munere, viginti et viginti. Simulque et cerne quod ipse Jacob licet sanctus (tamen eo tempore quo non erat cum patre suo Isaac, id est, risu; et matre sua Rebecca, id est, patientia; sed vicinos habebat Assyrios, et habitabat in Mesopotamia, hinc atque inde se cingentibus fluviis), viginti annorum spatio, crudelissimo et avarissimo servivit Labano (Gen. XXXII). Nec moveat 768 quempiam, si dicamus aliquos ante fidem Christi et exstructionem templi ejus, mediam partem se laboris sui posse percipere, cum apud incredulos nullus fructus sit bonorum operum. Non enim viginti reponit et invenit viginti; sed", + "candidate_score": 0.672562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Aggaeum_window_96", + "psc_text": "hebdomadibus, unio divinitatis includit), et putaremus nos habere vinum, quod laetificat cor hominis, subtrahebatur nobis sanctus numerus tricenarius (in quo baptizatur Dominus, et Ezechiel visionem cernit in prophetiae suae exordio, et juxta Hebraicum sacerdotes accedebant ad ministerium Dei), et relinquebantur viginti. Quem numerum amat Esau, unde et Jacob sciens eum hoc numero delectari, mittit quaedam animalia in munere, viginti et viginti. Simulque et cerne quod ipse Jacob licet sanctus (tamen eo tempore quo non erat cum patre suo Isaac, id est, risu; et matre sua Rebecca, id est, patientia; sed vicinos habebat Assyrios, et habitabat in Mesopotamia, hinc atque inde se cingentibus fluviis), viginti annorum spatio, crudelissimo et avarissimo servivit Labano (Gen. XXXII). Nec moveat 768 quempiam, si dicamus aliquos ante fidem Christi et exstructionem templi ejus, mediam partem se laboris sui posse percipere, cum apud incredulos nullus fructus sit bonorum operum. Non enim viginti reponit et invenit viginti; sed", + "candidate_score": 0.66226, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", + "max_score": 0.672022, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_70", + "psc_text": "der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen den Codex einmal für mich aufgeschlagen hat. Ferner für einzelne Mitteilungen F. C. Conybeare, K. Holl, H. Lietzmann. G. Mercati, H. Omont. W. Sanday, C. Schmidt und H. B. Swete. Endlich für Nachvergleichen der Bibelstellen G. Schlichting und für ihre Hilfe beim Anfertigen der Register meiner Frau. Kiel, Dezember 1905. Erich Klostermann. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ ΤΟΥ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Λόγος Α′ αʹ πόθεν ὁρμώμενος ὁ Μάρκελλος τουτὶ τὸ σύγγραμμα ἔγραψεν. βʹ ὅτι οὐδὲ τὰς θείας ἐξηκρίβου γραφάς. γʹ Μαρκέλλου περὶ τῶν παρ’ Ἕλλησιν παροιμιῶν. δʹ ὅτι τήν τε ἐκκλησιαστικὴν διδασκαλίαν καὶ τοὺς προεστῶτας αὐτῆς διέβαλλεν. πόθεν ὁρμώμενος ὁ", + "candidate_score": 0.672022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.668704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_5_7", + "bdc_text": "mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte . Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt . Von ihm sind drei Briefe an Bullinger erhalten ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.660607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_5_7", + "bdc_text": "mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte . Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt . Von ihm sind drei Briefe an Bullinger erhalten ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_62", + "psc_text": "und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen kamen zahlreiche neue von mir (KI)Ich habe meine Emendationen dieses Mal so bezeichnet, anders als bei Gelegenheit von Origenes III und Eusebius III 1. und Wendland (We). Zu der in der Handschrift überlieferten Einteilung in Bücher und Capitel habe ich die Gaisfordschen Paragraphen in verbesserter Gestalt (vgl, S, XXIV Anm. 3) hinzugefügt. Sonst stehn noch am Rande links die Seiten der Handschrift, rechts die der Montaguschen Ausgabe, und im Text vor den Marcellfragmenten ihre Nummern bei Rettberg. Im Stellenapparat sind außer den sehr vermehrten BibelcitatenNatürlich ist der ἐπὶ πάντων θεός nicht stets auf Röm. 9, 5 zurückgeführt usw. Bei den", + "candidate_score": 0.658382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.658253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_5_7", + "bdc_text": "mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte . Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt . Von ihm sind drei Briefe an Bullinger erhalten ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.655498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_13_15", + "bdc_text": "HBLS II 534 ; Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.654878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_69", + "psc_text": "9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23 d. e. th. I d. e. th. II d. e. th III 144,14. 145, 7. 151,11 145, 1 145, 20 145, 23 145, 25 1) Fortsetzung zu Nr. 85, nur aus Acacius erhalten bei Epiphanius haer. 72, 6. Schlusswort Den Codex Venetus habe ich verglichen im Herbst 1902, das Manuscript der Ausgabe war fertig im Herbst 1904, der Druck dauerte von da bis zum Winter 1905. Zu ganz besonderem Danke bin ich P. Wendland verpflichtet, der meine Ausgabe im Manuscript durchgearbeitet, weiter Ad. Harnack, F. Loofs und Th. Zahn, die die Druckbogen durchgesehn, und K. Gelshorn, der in manchen Fällen", + "candidate_score": 0.652084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_62", + "psc_text": "und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen kamen zahlreiche neue von mir (KI)Ich habe meine Emendationen dieses Mal so bezeichnet, anders als bei Gelegenheit von Origenes III und Eusebius III 1. und Wendland (We). Zu der in der Handschrift überlieferten Einteilung in Bücher und Capitel habe ich die Gaisfordschen Paragraphen in verbesserter Gestalt (vgl, S, XXIV Anm. 3) hinzugefügt. Sonst stehn noch am Rande links die Seiten der Handschrift, rechts die der Montaguschen Ausgabe, und im Text vor den Marcellfragmenten ihre Nummern bei Rettberg. Im Stellenapparat sind außer den sehr vermehrten BibelcitatenNatürlich ist der ἐπὶ πάντων θεός nicht stets auf Röm. 9, 5 zurückgeführt usw. Bei den", + "candidate_score": 0.651902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14_16", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in : Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.651775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_61", + "psc_text": "bemerkt ist, genau den Text wieder, den der erste Schreiber des Codex Venetus Marc. gr. 496 beabsichtigte, und zwar nach meiner Collation. Seine kleinen Versehen und Eigenheiten sind dabei in der Regel ausgeschlossen geblieben, auch vom Apparat, zumal wenn sie bereits von zweiter oder gar schon erster Hand corrigiert warenVgl. oben, ich bin der Handschrift auch bei ihren Schwankungen zwischen γίγνομαι — γίνομαι treu geblieben, und erst recht in den Fällen γενηθῆναι — γενητός — γεννητός usw. vgl. Zahn a. a. Ο. S. 40 Anm. 2. Dagegen habe ich immer ῾Ησαΐας und Ἱερεμίας geschrieben, nicht mit V unter Umständen ἠσαΐας und ἰερεμίας. Zu Ἁβραάμ vgl. die Nachträge und Berichtigungen.. Dann ist energisch emendiert worden. Schon die mehrfach überlieferten Marcellstücke weisen Abweichungen unter einander auf, die auszugleichen waren. Weiter aber sind die Vorschläge Montagus gründlicher ausgenutzt worden als bei und zu den selteneren Besserungen von Rettberg, Gaisford selbst, Zahn und anderen", + "candidate_score": 0.651505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14_16", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in : Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.65018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30", + "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu", + "candidate_score": 0.649405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_3_5", + "bdc_text": "( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", + "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", + "candidate_score": 0.647202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.64118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", + "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", + "candidate_score": 0.641148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.640769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_19", + "bdc_text": "-QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.637523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_16", + "psc_text": "ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B. S. 3, 22 ff) die Trinitätslehre Platz einnimmt als sonst bei Eusebius von Caesarea (ZNTW 1903 S. 333, 1905 S. 260 f) — ist denn das System dieses Mannes klarVgl. Zahn a. a. Ο. S. 36 f. und uns bekannt genug, daß wir wirklich bestimmen könnten, sich in Bezug auf die τριάς in jedem Fall ausdrücken mußte und wie nicht? Und wenn unsere Bücher geradezu wie eine Verteidigung den Ἀρειανός Asterius aussehn (ZNTW 1905 S. 261)Über die Formel πατέρα ἀληθῶς πατέρα κτλ. vgl. ZNTW 1903 S. 333 f, 1905 S. 251—254 und S. XVf. spricht das wirklich gegen Eusebius von", + "candidate_score": 0.635668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_19", + "bdc_text": "-QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.635234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_68", + "psc_text": "Schrift aus den wenigen Stücken nicht ausreichendEine nähere Begründung würde zu weit führen.. Eine Anordnung aber nach dem der Fragmente ist auch hypothetisch, zumal Marcell oft auf die gleichen Dinge zu sprechen gekommen sein muß (vgl. S. 43, 16. 193 204, 34 usw.). Rettbergs auf dem zweiten Wege gewonnene, vorläufig üble Anordnung habe ich deshalb einfach beibehalten. Eine Tabelle des Vorkommens der Marcellfragmente im Eusenbiustext folgt hierIch bemerke ausdrücklich, daß in meinem Eusebiustexte die Rettbergschen Nummern beibehalten (und dabei um 109—115 vermehrt) worden während die Marcellfragmente meine genauere Zählung aufweisen.. Nr. Kl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Nr. Re 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 12 13 c. Marc. II 8.9,11.19.12,31 11, 10 19, 30 c. Marc. II 45, 11 45, 15 45, 18 45, 25 44, 18 46, 12 46, 18 46, 23", + "candidate_score": 0.634398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", + "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", + "candidate_score": 0.626981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", + "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", + "candidate_score": 0.626969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_17_19", + "bdc_text": "Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 . -QSG NF I ( Chroniken) , VII/1 , S. 102 mit Anm. 2. ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", + "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", + "candidate_score": 0.626771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_16_18", + "bdc_text": "Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 . Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματα ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.626445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_16_18", + "bdc_text": "Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 . Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_130", + "psc_text": "προελθὼν οὐ τὸν Ἀστέριον μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οὗ τῆς ἐπισκοπῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, κακῶς ἀγορεύει τοῦτον τὸν τρόπον ὑπομνήσω δέ σε ὧν αὐτὸς γέγραφεν συνιστάμενος τοῖς κακῶς ὑπὸ Εὐσεβίου γραφεῖσιν, ἵνα γνῷς ὅτι ἀφίσταται σαφῶς τῆς προτέρας ἐπαγγελίας. γέγραφεν γὰρ αὐταῖς λέξεσιν οὕτως· τὸ γὰρ κεφάλαιον εἶναι τῆς ἐπιστολῆς ἐπὶ τὴν βουλὴν τοῦ πατρὸς ἀνενεγκεῖν τοῦ υἱοῦ τὴν γένεσιν, καὶ μὴ πάθος ἀποφῆναι τοῦ θεοῦ τὴν γονήν. ὅπερ οἱ σοφώτατοι τῶν πατέρων ἐν τοῖς οἰκείοις συντάγμασιν ἀπεφήναντο, φυλαξάμενοι τῶν αἱρετικῶν τὴν ἀσέβειαν, οἳ σωματικήν τινα καὶ παθητικὴν κατεψεύσαντο τοῦ θεοῦ τὴν τεκνογονίαν, τὰς προβολὰς δογματίζοντες. καὶ πρὸς ταύτας δὲ τὰς φωνὰς πολλὴν ἑξῆς ποιεῖται τὴν ἀντίρρησιν, μεθ’ ἣν ἐπισυνάπτει λέγων ὥστε συνηγορῆσαι Εὐσεβίῳ κακῶς γράψαντι βουλόμενος Ἀστέριος, φύσεώς τε πατρὸς καὶ φύσεως ἀγεννητοῦ μνημονεύσας, αὐτὸς ἑαυτοῦ κατήγορος γέγονεν. πολὺ γὰρ βέλτιον ἦν τὸ βάθος τοῦ νοήματος Εὐσεβίου, ὡς αὐτὸς γέγραφεν, ἐν βραχυλογίᾳ", + "candidate_score": 0.623735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", + "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", + "candidate_score": 0.622825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_10", + "psc_text": "mehr am Leben gewesen.. etwas spätere Schrift de ecclesiastica theologia müsse aber, weil Herbst 343 nicht mehr lebenden Flacillus gewidmet, spätestens auf gesetzt werden. Für beide komme also der 338/39 gestorbene von Caesarea als Verfasser nicht in Betracht; und so werde, da ein Eusebius nötig sei, und wegen der Widmung an Flacillus, von Emesa als Autor anzusehn seinAlso ähnlich, wie bei den beiden Eusebius von Caesarea zugeschriebenen Homilien gegen Marcell, vgl. Harnack LG, I, 2, 584 f. (ZNTW 1903 S. 330–333 S. 250–259. 265). Aber selbst wenn man die Datierungen Conybeares zunächst annimmtDagegen hält z. B. Harnack LG, II, 2 S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι", + "candidate_score": 0.621837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_15_17", + "bdc_text": "und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in : Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 . Teil , bearb. v .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματα ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.62177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55", + "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck", + "candidate_score": 0.620187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52", + "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a", + "candidate_score": 0.619286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_16_18", + "bdc_text": "Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 . Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_153", + "psc_text": "ἐχόντων περὶ θεοῦ δόξαν. ὤδινεν γὰρ ἀληθῶς δριμεῖάν τινα καὶ πικρὰν ὠδῖνα, ὅτι ἠπίστατο Γαλάτας περὶ θεοσεβείας μὴ ὥσπερ ἐκεῖνος δοξάζοντας, μηδὲ δύο οὐσίας τε καὶ πράγματα καὶ δυνάμεις καὶ θεοὺς λέγοντας. τήρει δὲ ταῦτα ὅπως διαλοιδορεῖται πικρῶς τῷ μηδὲν εἰρηκότι πλεῖον, ὡς αὐτὸς γράφει, ἢ τὸ ἀποστολικὸν ῥητόν. καὶ νῦν δύο μὲν θεοὺς λέγειν τὸν Εὐσέβιον ὁμολογεῖ, ὡς ἂν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ θεολογοῦντα σὺν τῷ πατρί· προϊὼν δ’ ἐν τοῖς ἕξῆς, ὥσπερ ἐπιλελησμένος ὧν ἐνταῦθα κατηγόρηκεν, τὸν αὐτὸν πειρᾶται διαβάλλειν ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν εἶναι λέγοντα. ἑξῆς δὲ τοῖς προκειμένοις ἐπισυνάπτει πολλήν τινα καὶ μακρὰν φλυαρίαν, τά τε ὄντα τά τε μὴ ὄντα ἑαυτῷ συνείρων, μονονουχὶ κατὰ τοὺς φήσαντας τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῶν ἐστιν· τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν«; δι’ ὧν δείκνυται, καθὼς ἀρχόμενος ἔφην τοῦ συγγράμματος, ἐξ ὑπερβαλλούσης ἔχθρας τε καὶ μισαδελφίας ἐπιπηδήσας τῇ γραφῇ. μεταβὰς δ’ ἐκ τούτων Ἀστέριον αὖθις τραγῳδεῖ, μακρὰν ἀποτείνων καὶ περὶ", + "candidate_score": 0.619168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_30_32", + "bdc_text": "Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s . Zürich StadtA , VIII C 48 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", + "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", + "candidate_score": 0.616365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_8_10", + "bdc_text": "Bullinger widmete ihm 1561 sein Werk \"De conciliis \" ( HBBibl I 402-410 ) . - Lit. : G [eorg] von Wyß , Vortrag vor der Gesellschaft der Bocke 1881 , Zürich 1881 , S. 12-14 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", + "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", + "candidate_score": 0.615021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_15", + "bdc_text": "und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_98", + "psc_text": "Ἰωσεδὲκ, ὃς ἅμα Ζοροβάβελ τῶν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπανελθόντων ἡγήσατο, ὁ γενναῖος οὗτος καὶ θαυμαστὸς συγγραφεὺς ταῦτ’ ἀγνοήσας τίθησιν μὲν τοῦ Ζαχαρίου τὴν λέξιν δι’ ἧς μέμνηται τοῦ Ἰησοῦ, μακρὰν δὲ τῆς ἱστορίας ἀκοντισθεὶς λέγειν αὐτὸν ὑπείληφεν περὶ Ἰησοῦ τοῦ Μωσέως διαδόχου. καὶ πάλιν τοῦ ἀποστόλου γράψαντος ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῇ τοῦτον τὸν τρόπον »ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν«, ἢ λάθετ’ ἢ οὐκ ἐνοήσεν ἢ καὶ ἑκὼν διαστρέφει τὸν λόγον. γράφων »ἡ δὲ ἡμετέρα Ἱερουσαλὴμ ἄνω ἐστίν· αὕτη γὰρ δουλεύει μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς«. καὶ αὖθις τοῦ σωτῆρος ἡμῶν τῷ Πέτρῳ εἰρηκότος »ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ, σκάνδαλον εἶ ἐμοί, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων«, οὐ συνεὶς ὅπως ὁ λόγος εἴρητο πρὸς τὸν ἀπόστολον καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν, πρὸς τὸν διάβολον ταῦτα λελέχθαι φησίν. ὁμοῦ δὲ τοσαῦτα σφάλματα ὑπὸ μίαν τίθησιν περικοπὴν αὐτολεξεὶ τοῦτον γράφων τὸν τρόπον ὅτι οὐδὲν ὄνομα μεῖζον", + "candidate_score": 0.60721, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.671153, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_199", + "psc_text": "laboribus, hoc est in omnibus canonicis sanctorum librorum auctoritatibus, nec ita, ut ea colligant et commemorent quae obscure uel ambigue uel figurate dicta sunt, quae quisque sicut uoluerit interpretetur secundum sensum suum. talia enim recte intellegi exponique non possunt, nisi prius ea, quae apertissime dicta sunt. firma fide teneantur. § 48 Quisquis ergo huic epistulae respondere se praeparat, ante denuntio, ne mihi dicat: 'illi codices dominicos ignibus tradiderunt, illi simulacris gentium sacrificauerunt, illi nobis iniquissimam persecutionem fecerunt, et uos eis in omnibus consenststis*. breuiter enim respondeo quod saepe respondi: cautaut falsa dicitis aut, si uera sunt, non ad frumenta Christi, sed ad eorum paleam pertinent ista quae dicitis'. non inde perit ecclesia, quae ultimo iudicio uentilata istorum omnium separatione purgabitur. ego ipsam ecclesiam requiro, ubi sit quae audiendo uerba Christi et faciendo aedificat super petram et audiendo et faciendo tolerat eos, qui audiendo et non faciendo aedificant super harenam; ubi", + "candidate_score": 0.671153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_213", + "psc_text": "ipse testatus est, hoc eius ore commendatum tenemus. haec sunt causae nostrae documenta, haec fundamenta. haec firmamenta. § 51 Legimus in Actibus apostolorum dictum de quibusdam credentibus, quod cotidie scrutarentur scripturas. an haec ita se haberent. quas utique scripturas nisi canonicas legis et prophetarum? huc accesserunt euangelia, apostolicae epistulae, Actus apostolorum, Apocaiypsis lohannisIohannis. scrutamini haec omnia et eruite aliquid manifestum, quo demonstretis ecclesiam uel in sola Africa remansisse uel ex Africa futurum esse ut impleatur quod dominus dicit: praedicabitur hoc euangelium in uniuerso orbe in testimonium omnibus gentibus, et tunc ueniet finis. sed aliquid proferte, quod non egeat interprete, nec unde conuincamini quod de alia re dictum sit et uos illud ad uestrum sensum detorquere conemini. uidetis enim unicum illud, quod proferre consuestis: ubi 7 cf. pag. 260, 23 sqq. 10 Luc. 24, 47 13 cf. Lnc. 24, 44 16 cf. Act. 17, 11 23 Matth. 24, 14 28 Cant.", + "candidate_score": 0.631556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "O, cf. p. 275, 1 25 solum Oml 26 pr. impletum] add. sit Ov omnibus gentibus, et tunc ueniet finis. quomodo ergo, cum adimpleta esset fides omnium gentium, tunc perditio gentium excepta Africa consecuta est quandoquidem ipsa fides omnium gentium nondum adimpleta est? § 44 Nisi forte hoc restat hominum insaniae, ut dicant non ex illis ecclesiis, quae fundatae sunt per apostolorum labores, adimpleri praedicationem euangelii in omnibus gentibus. sed illis pereuntibus et earum reparationem ex Africa futuram per partem Donati et residuarum gentium adquisitionem. puto quod ipsi etiam rideant cum hoc audiunt, et tamen nisi hoc dicant, quod erubescunt si dicant, non habent omnino quod dicant. sed quid ad nosPnemini inuidemus. hoc nobis legant de scripturis sanctis. et credimus; hoc, inquam, nobis ex canone diuinorum librorum legant, tot cinitateociuitates, quae usque ad hodiernum diem baptismum per apostolos sibi traditum tenuerunt, propter Afrorum sibi incognita crimina perisse a fide Christi", + "candidate_score": 0.621935, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.670689, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_1", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.670689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_772", + "psc_text": "R 16 oucurri ex ourri m. 1 V in sitim eanrles Ye 17 in sitim VRe, sed cf. infra etenim sitis PT 18 et spiritalis in scis = (cis in rax. et postea eras. s) corr. m. 1R et spiritalis in sanctis Ve eat spiritalis in sanctis (in sanctis in ras. T) PT 19 esuriunt ex erarient m. 2 V iustitiam ex iustitiae m. 2 V 20 sciens VRPe ipsa ex ipsu m. 2 V 21 a add. m. 2 V 22 testimonii ex testimonium m. 2 V 28 laudetur P cum dioitur om. V luceat P 25 placens per omnia omnibus Te. 14* neque IudseisIudaeis neque Graecis neque ecclesiae scandalum est, ne habeat aduersarius male de se quid loqui, illo quidem obtrectandi studium uoluntatemque retinente, quamuis se ille liberum ab omni obtrectationis occasione praestaret; quod et in boc sancto in siti currente cognoscimus. sequitur enim: ore suo benedicebant et", + "candidate_score": 0.64622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_22_24", + "bdc_text": "Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc. So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_434", + "psc_text": "= gens (li eras.) P 14 adiecit dicene PE 16 ut uideret om. PT super filios — uideret om. R (h. I. Vr, qui omnia praebent, etiam textu LXX Tisch. conprobantur) aut om. PT 17 quotiensque V quotiensq R quotiens PTE (q/7. quae e dixi Acad. p. 29) 18 enoch ante dilubium V eligit (sed e denuo eras.) R elegit V 19 isac V sponsioni suae promitti V 20 potioris populi Vr primogtenita R 21 praefecit V 22 in R dQ postea eras. profetas re VP 98 ex istius modi V istius modi PTE 24 & quirens R exquirens paT et exquirens P*e. § 6 Non est autem facile illud, ob quod deus progpicereprospicere dignatur, ut uideat: magnumque est illud, quod tam studiose, an in aliquo reperiri possit, inspicitur. prospicit enim e caelo deus, ut uideat, an se quisquam hominum inteliegenterintellegenter exquirat quotum enim quemque hominum mueniesinuenies, qui secundum perfeetamperfectam", + "candidate_score": 0.643709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_4_6", + "bdc_text": "Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung . mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte . Er war zudem 1533-1541 und 1548-1550 Säckelmeister und amtete verschiedentlich als Reichsvogt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1934", + "psc_text": "ex lic m. 2 V 17 praecepta E 18 subiecit Cpb 19 in i initiis (ihitiis R') RE qua V 21 uniuersa tamen C uniuersae tamen eccte p(A) 23 statutam madae R statuta adae V 84 euuae VRl quia maledictionem C 26 audierit om. Cp cherubin in V cherubin Cpt 26 et conuertibili VE et čuentibili p scierit E. qui poence et in Cain et in Lamech numerum reputet, qui translatum Enoch, qui reseruatum Noe, qui benedictionem Sem et Iaphet et maledictionem Cham scrutatus sit, qui MetchisednchMelchisedech sacerdotem, qui Abraham electum, Isaac promissum, Iacob prselatum, Ioseph uenditum, sanctificatum ludam, Moysen nutritum, eruditum et post ingentia latae legis sacramenta in uerbo dei mortuum, et Iesum diuisorem promissae terrae et auctorem iteratae circumcisionis intelleget, profecto uti prophetae uoce poterit: in principio cognoui de testimoniis tuis; quia in aeternum fundasti ea. in omnium enim superius memoratorum uirorum uita atque gestis aeternorum bonorum spes", + "candidate_score": 0.643219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_26_28", + "bdc_text": "Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte . Und waß ir mir de ßhalb embietensagen lassen ( SI IV 1869 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.64115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0_2", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder . Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2601", + "psc_text": "primitiuorum, manentium et scriptorum in caelis, in 12 Gal. VI, 16 4 secundo (scSo T) TE BcSm P 9 sacerdoti P 11 prae T$P i auper. (sup a) E omnes hos TE oAib (ib m. 2 in nu.) hos P 12 quodquod Pl 14 mmistros PTe miuietri b 21 hac T* ac P* 22 cogniti PE, om, (sed in marg. addidisse uidetur) T. domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXXV. Alleluia. Confitemini domino: quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius et reliqua. § 1 Non est otiosus propheticus sermo neque ex inanibus ac superfluis causis spiritalis loquela est. si enim iq oirisuiris prudentibus expectari id maxime solet, ut ea, queequae loquuntur, grauitate eorum doctrinaque digna sint omnisque sermo non sit fortuitus et uagus, sed ex rationabilibus causis profectus et expectationi audientium utilis et auctoritati congruus disserentium, quanto magis id in caelestibus eloquiis opinandum est,", + "candidate_score": 0.640044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_23", + "bdc_text": "hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2138", + "psc_text": "neque (ne in ras. m. 1) R 20 rursum R om. PE 22 dfis ihs G diis (in rcu. 1) niJr lhs xps (in marg. add.) R 23 & rursū in uerR. ineunte add. m. lf R xps est qui super G chriatos qui est super RPE 24 dfis R dominos G dominum PE. enim unus uterque est: non quod unus diuisus in duo sit, aut . uterque ipse sit, ut nuncupatio sola fecerit patrem et filium, non natura gignendi, sed idcirco deus unus, quia neque duo innascibiles, neque unigeniti duo, sed unus ex uno et ambo unum, non dissimili scilicet aut differente a se substantia diuinitatis in utroque. § 8 Sequitur deinde: et sicut oculi ancillseancillae in manus dominsedominae sugesuae. tenuit uero eundem propheta ordinem. ut in conparationis exemplum ancillseancillae quoque oculos in manus dominae esse commemoraret intentos, ut in operum potius efficientias hsechaec desideria seruorum doceret intenta. sed", + "candidate_score": 0.638817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0_2", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder . Gratiam et pacem a deo patre et domino Iesu Christo etc. Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.638196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_5", + "bdc_text": "mit hern Röysten , sekelmeyster von Chomvor Chom gestrichenes c. Bernhard von Cham , 1508-1571 , von Zürich , war einer der bedeutendsten Zürcher Politiker der Bullingerzeit. 1529 nahm er als Konstaffler Einsitz in den Großen Rat. 1532-1541 war er Mitglied des Kleinen Rates , 1542-1548 Landvogt auf der Kyburg , 1548-1550 wiederum Kleinrat und 1550-1556 Landvogt in Wädenswil . Nachdem er erneut zwei Jahre dem Kleinen Rat angehört hatte , wurde er 1560 zum Bürgermeister gewählt , ein Amt , das er bis zu seinem Tod innehatte .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1934", + "psc_text": "ex lic m. 2 V 17 praecepta E 18 subiecit Cpb 19 in i initiis (ihitiis R') RE qua V 21 uniuersa tamen C uniuersae tamen eccte p(A) 23 statutam madae R statuta adae V 84 euuae VRl quia maledictionem C 26 audierit om. Cp cherubin in V cherubin Cpt 26 et conuertibili VE et čuentibili p scierit E. qui poence et in Cain et in Lamech numerum reputet, qui translatum Enoch, qui reseruatum Noe, qui benedictionem Sem et Iaphet et maledictionem Cham scrutatus sit, qui MetchisednchMelchisedech sacerdotem, qui Abraham electum, Isaac promissum, Iacob prselatum, Ioseph uenditum, sanctificatum ludam, Moysen nutritum, eruditum et post ingentia latae legis sacramenta in uerbo dei mortuum, et Iesum diuisorem promissae terrae et auctorem iteratae circumcisionis intelleget, profecto uti prophetae uoce poterit: in principio cognoui de testimoniis tuis; quia in aeternum fundasti ea. in omnium enim superius memoratorum uirorum uita atque gestis aeternorum bonorum spes", + "candidate_score": 0.637768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_771", + "psc_text": "coram hominibus, ut magnificent patrem uestrum, qui est in caelis. sic et Paulus placens omnia in omnibus 18 Matth. Y, 6. 28 Ibid. 16. 26 I Cor. 10, 38. 1 suae (u ex n? corr., ae in raa. 2-3 litt.) R 2 ob rectationem P obtreotatione formasse V arguit dicens E quosque V inraistis ex inruitis P irraistis T - 3 interfeoistis PT 4 maoheriae P 5 haec V adque VRP1 6 quassatum T ia in ras. m. 3 R 9 et add. m. 2 V 13 structum R et om. V in supr. scr. m. 1 P 14 reformem R 16 oucurri ex ourri m. 1 V in sitim eanrles Ye 17 in sitim VRe, sed cf. infra etenim sitis PT 18 et spiritalis in scis = (cis in rax. et postea eras. s) corr. m. 1R et spiritalis in sanctis Ve eat spiritalis in sanctis (in sanctis in", + "candidate_score": 0.63757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1225", + "psc_text": "II, 11. 22 Ps. XLIX, 23. 1 sed nonc V 3 in utroque V'Te in utrumque Pcf. Stud. 1889 p. 321 5 eat — id est add. m. 1 V 6 ab in marg. add. P om. R, a T unigenitus di r inuisibilis est R 11 saorificiorCL V1 euuangelicae V 18 cessanti r & gratiae supr. scr. R 14 susceptu r 16 magnifioabo (& supr. scr. m. J) R in lande RTE in laude = (eras. m) P cj. Sabatier II, 138 adn. 90 aetate r 21 cornium VR 28 honorificauit VP in qao RIyfE 24 illi PTE 26 et ipsum PTE et ipsut V = consequentibus P in consequentibus R*E 27 placitura V. subiecit: uideant pauperes et laetentur. quaerite dminumdominum, et uiuet apimaanima uestra: quoniam exaudiuit pauperem dominus et uinctos suos non sprenitspreuit. hoc scilicet tempus lsetenturlaetentur uidentes, cuius sacrificium in laude sit, quia illic ostendetur salutare dei.", + "candidate_score": 0.637448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2492", + "psc_text": "esurit et sitit et alget et infirmatur et clauditur quique ait: amen, dico uobis, quia, qusefecistisuniexminimisistis, mihifecistis. per hanc ergo dictorum eius fidelem professionem pauperes panibus saturat. saturat autem et eos panibus, qui per humilitatem eordiscordis contemptumque saeculi se ipsos in paupertate 3 Rom. VII, 1 sq. 28 Matth. XXV, 40. 4 quonia V homini ex homi m. 2 V hominis R 6 uincta VRPT iuncta e 7 fuerit maritue V fuerit uir eius PT fuerit R euacuata eat svpr. scr. P 9 si autem R (iity rfe cf. Sabatier 111,616) si ante V si uero e si autem — coniuncta alii uiro om. PT 11 alii VE alio R mi fratres VRP cf. Neue Forment 11, 188 mei fratres T fratres mei E 12 legi VPT ex lege corr. m. 1 R 13 eius VRT om. P 14 nuptiia sit VRe nuptiis iungitur PTb 19 esurire RPT ex esuriri", + "candidate_score": 0.635889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_21_23", + "bdc_text": "dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt ) hern Röysten und andern solichs inbildenvor Augen stellen ( SI IV 1199f). , wie ander uff der pan syend etc.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", + "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", + "candidate_score": 0.634946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", + "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", + "candidate_score": 0.632706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1751", + "psc_text": "m. 2 V sacramentu C 12 se statuit ex se statuit se m. 2 V statuit C iratus V quod illut r sit ex ut m. 2 V inter illud et sit eras. 2 litt. R 18 loquetur r 18 nonsecundfl est V ad me add. m. 1 V 20 super ex supuer m. 1 r 91 humilis ex humilibus m. 1 Y 22 uestris ex uestras m. 1 R 28 in om. V 95 per quem r requiem VI 27 sed et insolentem V 28 opera 3: de largitione opum dictum esse: eleemosyna enim abscondit peccatum; et rursum: dispersit, dedit pauperibus, iustitia eius manet in saeculum sseculisaeculi; et dominum ipsum his, qui esurientem cibassent, sitientem potassent, peregrinum domo recepissent, nudum ueste texissent, infirmum uisitassent, clausum carcere consolati essent, dixisse: uenite, benedictipatrismei, possidete praeparatum uobis regnum a constitutione mundi. alii gloriae saeculi tument nescientes hunc principalem benedictionum caelestium fuisse sermonem:", + "candidate_score": 0.631742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_20_22", + "bdc_text": "de ßhalb myns bedunkens , unser arbeyt ( wie nachgültig die jemer istwie gering sie auch immer ist ( SI II 290f. I 222 ) . ) dennocht unsern heren von Zürch , ouch der stat etwas eerlicherehrenvoller ( SI I 393f ) . were . Wöllind de ßhalb diß onverzoglich sollicitire nvorbringen. , mögend ouch wol ( so es üch geraten bedunkt )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "m. 2 V 25 aeguisse R. plures etiam per praesumptionem uitae diu innocentis ad crimina deuolutos et, cum delicta aliis exprobrarent, ipsos uix ad psenitentisepaenitentiae ueniam pertinere? non est igitur obprobrium aduersus proximos ineundum, sed, si quid in illis incuriosum; si quid neglegens, si quid petulans, si quid incontinens deprehenditur, sine exprobrationis amaritudine blandimento emendationis est corrigendum. hoc humilitas, hoc sui per metum diffidentia, qusequae ualidissima fiducisefiduciae custos est, curat, ne sit admonitio contumelia, ne sit emendatio obprobrium, ne sit doctrina conuicium. sic fiduciam orantis pharisaei dominus in euangeliis damnauit, tum cum in medio consistens ita sermocinaretur: gratias tibi ago, domine, quod non sum, sicut ceteri homines; adulteri, auari, sicut et hic publicanus. erat autem publicanus in secreto orans: domine, miserere mihi peccatori. huic orationi eius scriptura subiecit: quia magis iustificatus egressus est publicanus quam pharisseuspharisaeus. misericordiam dei peccati confessionconfessione e promeruit publicanus: pharisaeus uero honorem eorum, quae de se", + "candidate_score": 0.631586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_26", + "bdc_text": "Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.628649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1046", + "psc_text": "R 16 in dulcidine V 17 post pauperi inser. dS m. 1 R 19 enim eloquia V sanctorum (om. in) b 20 dulcia n runt V 21 qffl ipsorum R 22 cum om. V 23 ministerio V (sed postea in uerbis pluuiae — sunt dittogr. repititis ministerium). § 12 Atque ut secundum praeparatam dulcedinem pauperi uel ecclesiae congregatio, quae hereditas deo est, uel apostolicseapostolicae praedicationis significatum esse intellegeretur eloquium, subiecit: densdeus dominus dabit uerbum euangelizantibus uirtutibus multismulti, rex uirtutium dilecti, et pulcbritudini domus diuidere spolia. segregatae itaque pluuisepluuiae ad euangelium inrigandum dominus dabit uerbum, idipsum in sensum nostrum et ora diffundens, secundum illud: non enim uos estis, qui loquimini, sed spiritus patris uestri, qui loquitur in uobis. sed uirtutes multae euangelizantes sunt, quibus dabit uerbum, ut sit in Paulo uirtus, in Petro uirtus et in lohanneIohanne uirtus et in ceteris uirtus, multasque ob id euangelii praedicandi significet esse uirtutes; quibus", + "candidate_score": 0.627844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2982", + "psc_text": "in R 20 fumigabunt R fumabunt K 21 coruacata coruscatione R per cornscatae coruscationes A' 27 dispergit Rb disperget e. est fidelium ad innocentiam renatorum uerba tamquam sagilta1 emissae illos fumantes montes conturbabunt, cum regni caelestis beatitudo et ffiternitasaeternitas praedicetur, cum honor saeculi contemnatur et Christi gloria speretur, cum luxus et ebrietas relinquatur et corpus ieiuniis purgetur, cum auaritia uincatur et largitio exerceatur, cum uirgines corpus suum oderint, cum uiduseuiduae fuisse uirgines maluissent, cum confessores uitam suam detestentur. -cum mori martyribus sit optabile. et hoc totum sagittae istae, id est doctrinae et adhortationum uerba praestiterint, quae emissae eos, qui his aduersabantur, conturbant, cum cessante regno eorum Christi regni expectatio praedicatur. § 14 Sed et ex alto manus domini emittitur. manum autem dei dominum nostrum Iesum Christum significari in spiritu non obscura doctrina est. per eum enim facta sunt omnia. et scriptum legimus: manus, inquit, mea auxiliabitur ei: quia per filium", + "candidate_score": 0.622961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_652", + "psc_text": "his ex hisic R ac ecferendos V ad haec ferendos R ad efferendoa PTE 15 aculeo R 17 in erumnam VRTa. inoidi R incidet PTe confringitur Pa qua usque P quousque e 18 ad om. V 19 cum om. V 20 malaexmale m. 2 V 91 tum ipsa materia R in qua R conpingatur V 92 habiturased R habitura seu V habitaturus sit P reeurrectionem ex resurrectionis m. 2 V. 12* ad poenam anima eius secundum diuitem euangelicum punienda. quae uiuens sit. § 6 Sed inter hsec iusti cuiusque, tamquam Lazari in sinu Abrahae requiescentis, laetitia. monstratur. sequitur enim: laetabitur iustus, cum uiderit uindictam: manus suas lauabit in sanguine peccatoris. etdicet homo: sic utique erit fructus iusto? sic utique est deus iudicans eos interra. laetitia iusti est, cum uiderit uiodictamuindictam, quia peccatoribus puniendis deductum se per angelos in aeternam requiem leetaturlaetatur: manus suas non peccatorum sanguine abluens, sed, cum peccatores", + "candidate_score": 0.599878, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam", + "max_score": 0.67057, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29_31", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt . Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_16", + "psc_text": "XXIII, 24) . Vel certe quoniam Tharsis interpretatur contemplatio gaudii, veniens ad Joppen propheta, quae et ipsa speciosam sonat, ire festinat ad gaudium, et quietis beatitudine perfrui, totum se tradere theoriae, melius esse arbitrans pulchritudine et varietate scientiae perfrui, quam per occasionem salutis gentium caeterarum perire populum, de quo Christus in carne generandus sit. (Vers. 3.) Et descendit in Joppen, et invenit navem euntem in Tharsis: et dedit naulum ejus, et descendit in eam, ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini. LXX: Et ascendit in Joppen, et invenit navem euntem in Tharsis: deditque naulum suum, ascendit in eam, ut navigaret cum eis in Tharsis a facie Domini. Joppen portum esse Judaeae, et in Regnorum et Paralipomenon libris legimus (II Paral. II), ad quem Hiram quoque rex Tyri ligna de Libano ratibus transferebat, quae Jerusalem terreno itinere perveherentur. Hic locus est, in quo usque hodie saxa monstrantur in littore,", + "candidate_score": 0.67057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_16", + "psc_text": "XXIII, 24) . Vel certe quoniam Tharsis interpretatur contemplatio gaudii, veniens ad Joppen propheta, quae et ipsa speciosam sonat, ire festinat ad gaudium, et quietis beatitudine perfrui, totum se tradere theoriae, melius esse arbitrans pulchritudine et varietate scientiae perfrui, quam per occasionem salutis gentium caeterarum perire populum, de quo Christus in carne generandus sit. (Vers. 3.) Et descendit in Joppen, et invenit navem euntem in Tharsis: et dedit naulum ejus, et descendit in eam, ut iret cum eis in Tharsis a facie Domini. LXX: Et ascendit in Joppen, et invenit navem euntem in Tharsis: deditque naulum suum, ascendit in eam, ut navigaret cum eis in Tharsis a facie Domini. Joppen portum esse Judaeae, et in Regnorum et Paralipomenon libris legimus (II Paral. II), ad quem Hiram quoque rex Tyri ligna de Libano ratibus transferebat, quae Jerusalem terreno itinere perveherentur. Hic locus est, in quo usque hodie saxa monstrantur in littore,", + "candidate_score": 0.664982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_0", + "bdc_text": "Dem frommen , wolgelerten und getrüwen Meyster Heinrichen Bullingern , predigern des evangelii Zürich , mynem lieben hern und bruder .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_97", + "psc_text": "et caetera. Unde rursum dicit: Perdam sapientiam sapientium, et intelligentiam prudentium reprobabo (Ibid., XIX) . Et: Videte, ne quis vos spoliet per philosophiam et inanem seductionem (Col. II, 8) . Ex quo perspicuum est, praedicationem Christi reges mundi audire novissimos, et deposito fulgore eloquentiae et ornamentis ac decore verborum, totos se simplicitati et rusticitati tradere, et in plebeium cultum redactos sedere in sordibus, et destruere quod ante praedicaverant. Proponamus nobis beatum Cyprianum (qui prius idololatriae assertor fuit, et in tantam gloriam venit eloquentiae, ut oratoriam quoque doceret Carthagini) audisse tandem sermonem Jonae, et ad poenitentiam conversum, in tantam venisse virtutem, ut Christum publice praedicaret, et pro illo cervicem gladio flecteret. Profecto intelligimus regem Ninive descendisse de solio suo, et purpuram sacco, unguenta luto, munditias sordibus commutasse: non sordibus sensuum, sed verborum. Unde et de Babylone in Jeremia dicitur: Calix aureus Babylon inebrians omnem terram (Jerem. LI, 7) . Quem non", + "candidate_score": 0.625212, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf004", + "work_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1", + "max_score": 0.669873, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_13_15", + "bdc_text": "HBLS II 534 ; Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in :", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_124", + "psc_text": "γεγενημένων βασιλέων οὕτω τὰ ὀνόματα περιέχει. τῶν δὲ κατὰ Ἀσσυρίους πολλῶν ἐτῶν μεταξὺ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς παρεσιγήθησαν τοῦ ἀναγραφῆναι, πάντων ἔσχατον καθ᾿ ἡμᾶς χρόνον ἀπομνημονευόντων. γεγονότες βασιλεῖς τῶν Ἀσσυρίων Θεγλαφάσαρ· μετὰ δὲ τοῦτον Σελαμανάσαρ· εἶτα Σενναχαρείμ. τοῦ δὲ τρίαρχος ἐγένετο Ἀδραμέλεχ Αἰθίοψ, ὃς καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε· καίπερ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα γράμματα, πάνυ νεώτερά ἐστιν. Ἐντεῦθεν οὖν κατανοεῖν τὰς ἱστορίας ἐστὶ τοῖς φιλομαθέσι καὶ φιλαρχαίοις, εἴπου πρόσφατά ἐστι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν. ὀλίγων γὰρ ὄντων ἐν πρώτοις τῶν τότε ἀνθρώπων ἐν τῇ Ἀραβικῇ γῇ καὶ Χαλδαϊκῇ, μετὰ τὸ διαμερισθῆναι τὰς γλώσσας αὐτῶν, πρὸς μέρος ἤρξαντο πολλοὶ γίνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· καὶ οἱ μὲν ἔκλιναν οἰκεῖν πρὸς ἀνατολὰς, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ μέρη τὰ τῆς μεγάλης ἠπείρου, καὶ τὰ πρὸς βόρειον, ὥστε διατείνειν μέχρι τῶν Βριττανῶν ἐν τοῖς Ἀρκτικοῖς κλίμασιν, ἕτεροι δὲ γῆν Χαναναίαν, καὶ Ἰουδαίαν, καὶ Φοινίκην ἐπικληθεῖσαν, καὶ τὰ μέρη τῆς", + "candidate_score": 0.669873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14_16", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in : Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_124", + "psc_text": "γεγενημένων βασιλέων οὕτω τὰ ὀνόματα περιέχει. τῶν δὲ κατὰ Ἀσσυρίους πολλῶν ἐτῶν μεταξὺ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς παρεσιγήθησαν τοῦ ἀναγραφῆναι, πάντων ἔσχατον καθ᾿ ἡμᾶς χρόνον ἀπομνημονευόντων. γεγονότες βασιλεῖς τῶν Ἀσσυρίων Θεγλαφάσαρ· μετὰ δὲ τοῦτον Σελαμανάσαρ· εἶτα Σενναχαρείμ. τοῦ δὲ τρίαρχος ἐγένετο Ἀδραμέλεχ Αἰθίοψ, ὃς καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε· καίπερ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα γράμματα, πάνυ νεώτερά ἐστιν. Ἐντεῦθεν οὖν κατανοεῖν τὰς ἱστορίας ἐστὶ τοῖς φιλομαθέσι καὶ φιλαρχαίοις, εἴπου πρόσφατά ἐστι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν. ὀλίγων γὰρ ὄντων ἐν πρώτοις τῶν τότε ἀνθρώπων ἐν τῇ Ἀραβικῇ γῇ καὶ Χαλδαϊκῇ, μετὰ τὸ διαμερισθῆναι τὰς γλώσσας αὐτῶν, πρὸς μέρος ἤρξαντο πολλοὶ γίνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· καὶ οἱ μὲν ἔκλιναν οἰκεῖν πρὸς ἀνατολὰς, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ μέρη τὰ τῆς μεγάλης ἠπείρου, καὶ τὰ πρὸς βόρειον, ὥστε διατείνειν μέχρι τῶν Βριττανῶν ἐν τοῖς Ἀρκτικοῖς κλίμασιν, ἕτεροι δὲ γῆν Χαναναίαν, καὶ Ἰουδαίαν, καὶ Φοινίκην ἐπικληθεῖσαν, καὶ τὰ μέρη τῆς", + "candidate_score": 0.663932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Geheime Räte 509 ; HBLS II 534 ; Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_124", + "psc_text": "γεγενημένων βασιλέων οὕτω τὰ ὀνόματα περιέχει. τῶν δὲ κατὰ Ἀσσυρίους πολλῶν ἐτῶν μεταξὺ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς παρεσιγήθησαν τοῦ ἀναγραφῆναι, πάντων ἔσχατον καθ᾿ ἡμᾶς χρόνον ἀπομνημονευόντων. γεγονότες βασιλεῖς τῶν Ἀσσυρίων Θεγλαφάσαρ· μετὰ δὲ τοῦτον Σελαμανάσαρ· εἶτα Σενναχαρείμ. τοῦ δὲ τρίαρχος ἐγένετο Ἀδραμέλεχ Αἰθίοψ, ὃς καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε· καίπερ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα γράμματα, πάνυ νεώτερά ἐστιν. Ἐντεῦθεν οὖν κατανοεῖν τὰς ἱστορίας ἐστὶ τοῖς φιλομαθέσι καὶ φιλαρχαίοις, εἴπου πρόσφατά ἐστι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν. ὀλίγων γὰρ ὄντων ἐν πρώτοις τῶν τότε ἀνθρώπων ἐν τῇ Ἀραβικῇ γῇ καὶ Χαλδαϊκῇ, μετὰ τὸ διαμερισθῆναι τὰς γλώσσας αὐτῶν, πρὸς μέρος ἤρξαντο πολλοὶ γίνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· καὶ οἱ μὲν ἔκλιναν οἰκεῖν πρὸς ἀνατολὰς, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ μέρη τὰ τῆς μεγάλης ἠπείρου, καὶ τὰ πρὸς βόρειον, ὥστε διατείνειν μέχρι τῶν Βριττανῶν ἐν τοῖς Ἀρκτικοῖς κλίμασιν, ἕτεροι δὲ γῆν Χαναναίαν, καὶ Ἰουδαίαν, καὶ Φοινίκην ἐπικληθεῖσαν, καὶ τὰ μέρη τῆς", + "candidate_score": 0.65953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_124", + "psc_text": "γεγενημένων βασιλέων οὕτω τὰ ὀνόματα περιέχει. τῶν δ�� κατὰ Ἀσσυρίους πολλῶν ἐτῶν μεταξὺ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς παρεσιγήθησαν τοῦ ἀναγραφῆναι, πάντων ἔσχατον καθ᾿ ἡμᾶς χρόνον ἀπομνημονευόντων. γεγονότες βασιλεῖς τῶν Ἀσσυρίων Θεγλαφάσαρ· μετὰ δὲ τοῦτον Σελαμανάσαρ· εἶτα Σενναχαρείμ. τοῦ δὲ τρίαρχος ἐγένετο Ἀδραμέλεχ Αἰθίοψ, ὃς καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε· καίπερ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα γράμματα, πάνυ νεώτερά ἐστιν. Ἐντεῦθεν οὖν κατανοεῖν τὰς ἱστορίας ἐστὶ τοῖς φιλομαθέσι καὶ φιλαρχαίοις, εἴπου πρόσφατά ἐστι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν. ὀλίγων γὰρ ὄντων ἐν πρώτοις τῶν τότε ἀνθρώπων ἐν τῇ Ἀραβικῇ γῇ καὶ Χαλδαϊκῇ, μετὰ τὸ διαμερισθῆναι τὰς γλώσσας αὐτῶν, πρὸς μέρος ἤρξαντο πολλοὶ γίνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· καὶ οἱ μὲν ἔκλιναν οἰκεῖν πρὸς ἀνατολὰς, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ μέρη τὰ τῆς μεγάλης ἠπείρου, καὶ τὰ πρὸς βόρειον, ὥστε διατείνειν μέχρι τῶν Βριττανῶν ἐν τοῖς Ἀρκτικοῖς κλίμασιν, ἕτεροι δὲ γῆν Χαναναίαν, καὶ Ἰουδαίαν, καὶ Φοινίκην ἐπικληθεῖσαν, καὶ τὰ μέρη τῆς", + "candidate_score": 0.656584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_13_15", + "bdc_text": "HBLS II 534 ; Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in :", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_203", + "psc_text": "δείκνυται τὰ ἱερὰ γράμματα τὰ καθ᾿ ἡμᾶς εἶναι τῶν καθ᾿ Ἕλληνας καὶ Αἰγυπτίους, ἢ καί τινων ἑτέρων ἱστοριογράφων. Ἡρόδοτος γὰρ καὶ Θουκυδίδης, ἢ καὶ Ξενοφῶν, ἢ ὅπως οἱ ἄλλοι ἱστοριογράφοι, οἱ πλείους ἤρξαντο σχέδον ἀπὸ τῆς Κύρου καὶ Δαρείου βασιλείας ἀναγράφειν, μὴ ἐξισχύσαντες τῶν παλαιῶν καὶ προτέρων χρόνων τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν. τί γὰρ μέγα ἔφασαν εἰ περὶ Δαρείου καὶ Κύρου, τῶν κατὰ βαρβάρους βασιλέων, εἶπον, ἢ κατὰ Ἕλληνας Ζωπύρου καὶ Ἱππίου, ἢ τοὺς Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων πολέμους, ἢ τὰς Ξέρξου πράξεις, ἢ Παυσανίου τοῦ ἐν τῷ τεμένει τῆς Ἀθηνᾶς λιμῷ κινδυνεύσαντος διαφθαρῆναι, ἢ τὰ περὶ Θεμιστοκλέα, καὶ τὸν πόλεμον τὸν Πελοποννησίων, ἢ τὰ περὶ Ἀλκιβιάδην καὶ Θρασύβουλον; οὐ γὰρ πρόκειται ἡμῖν ὕλη πολυλογίας· ἀλλὰ εἰς τὸ φανερῶσαι τὴν τῶν χρόνων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ποσότητα, καὶ ἐλέγξαι τὴν ματαιοπονίαν καὶ φλυαρίαν τῶν συγγραφέων, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐτῶν οὔτε δισμυρίαι μυριάδες, ὡς Πλάτων ἔφη, καὶ ταῦτα ἀπὸ κατακλυσμοῦ ἕως τῶν αὐτοῦ χρόνων", + "candidate_score": 0.654666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14_16", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev . und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in : Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_203", + "psc_text": "δείκνυται τὰ ἱερὰ γράμματα τὰ καθ᾿ ἡμᾶς εἶναι τῶν καθ᾿ Ἕλληνας καὶ Αἰγυπτίους, ἢ καί τινων ἑτέρων ἱστοριογράφων. Ἡρόδοτος γὰρ καὶ Θουκυδίδης, ἢ καὶ Ξενοφῶν, ἢ ὅπως οἱ ἄλλοι ἱστοριογράφοι, οἱ πλείους ἤρξαντο σχέδον ἀπὸ τῆς Κύρου καὶ Δαρείου βασιλείας ἀναγράφειν, μὴ ἐξισχύσαντες τῶν παλαιῶν καὶ προτέρων χρόνων τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν. τί γὰρ μέγα ἔφασαν εἰ περὶ Δαρείου καὶ Κύρου, τῶν κατὰ βαρβάρους βασιλέων, εἶπον, ἢ κατὰ Ἕλληνας Ζωπύρου καὶ Ἱππίου, ἢ τοὺς Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων πολέμους, ἢ τὰς Ξέρξου πράξεις, ἢ Παυσανίου τοῦ ἐν τῷ τεμένει τῆς Ἀθηνᾶς λιμῷ κινδυνεύσαντος διαφθαρῆναι, ἢ τὰ περὶ Θεμιστοκλέα, καὶ τὸν πόλεμον τὸν Πελοποννησίων, ἢ τὰ περὶ Ἀλκιβιάδην καὶ Θρασύβουλον; οὐ γὰρ πρόκειται ἡμῖν ὕλη πολυλογίας· ἀλλὰ εἰς τὸ φανερῶσαι τὴν τῶν χρόνων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ποσότητα, καὶ ἐλέγξαι τὴν ματαιοπονίαν καὶ φλυαρίαν τῶν συγγραφέων, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐτῶν οὔτε δισμυρίαι μυριάδες, ὡς Πλάτων ἔφη, καὶ ταῦτα ἀπὸ κατακλυσμοῦ ἕως τῶν αὐτοῦ χρόνων", + "candidate_score": 0.652734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Geheime Räte 509 ; HBLS II 534 ; Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_203", + "psc_text": "δείκνυται τὰ ἱερὰ γράμματα τὰ καθ᾿ ἡμᾶς εἶναι τῶν καθ᾿ Ἕλληνας καὶ Αἰγυπτίους, ἢ καί τινων ἑτέρων ἱστοριογράφων. Ἡρόδοτος γὰρ καὶ Θουκυδίδης, ἢ καὶ Ξενοφῶν, ἢ ὅπως οἱ ἄλλοι ἱστοριογράφοι, οἱ πλείους ἤρξαντο σχέδον ἀπὸ τῆς Κύρου καὶ Δαρείου βασιλείας ἀναγράφειν, μὴ ἐξισχύσαντες τῶν παλαιῶν καὶ προτέρων χρόνων τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν. τί γὰρ μέγα ἔφασαν εἰ περὶ Δαρείου καὶ Κύρου, τῶν κατὰ βαρβάρους βασιλέων, εἶπον, ἢ κατὰ Ἕλληνας Ζωπύρου καὶ Ἱππίου, ἢ τοὺς Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων πολέμους, ἢ τὰς Ξέρξου πράξεις, ἢ Παυσανίου τοῦ ἐν τῷ τεμένει τῆς Ἀθηνᾶς λιμῷ κινδυνεύσαντος διαφθαρῆναι, ἢ τὰ περὶ Θεμιστοκλέα, καὶ τὸν πόλεμον τὸν Πελοποννησίων, ἢ τὰ περὶ Ἀλκιβιάδην καὶ Θρασύβουλον; οὐ γὰρ πρόκειται ἡμῖν ὕλη πολυλογίας· ἀλλὰ εἰς τὸ φανερῶσαι τὴν τῶν χρόνων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ποσότητα, καὶ ἐλέγξαι τὴν ματαιοπονίαν καὶ φλυαρίαν τῶν συγγραφέων, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐτῶν οὔτε δισμυρίαι μυριάδες, ὡς Πλάτων ἔφη, καὶ ταῦτα ἀπὸ κατακλυσμοῦ ἕως τῶν αὐτοῦ χρόνων", + "candidate_score": 0.651293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_14", + "bdc_text": "Schnyder , Ratslisten 571. , Haben , Lavetern und andern der sach günstigen Zürecher ) wirt ich bericht , wie Eugidius Tschudi von Glari ß ouch schrybe und mit eyner Chronick uff der pan syeine Chronik in Vorbereitung habe ( SI IV 1268). , die in truk zu verschaffenUeber Ägidius Tschudis Beschäftigung mit der Schweizergeschichte in dieser Zeit vgl. Richard Feller und Edgar Bonjour , Geschichtsschreibung der Schweiz vom Spätmittelalter zur Neuzeit , 2. , rev .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_203", + "psc_text": "δείκνυται τὰ ἱερὰ γράμματα τὰ καθ᾿ ἡμᾶς εἶναι τῶν καθ᾿ Ἕλληνας καὶ Αἰγυπτίους, ἢ καί τινων ἑτέρων ἱστοριογράφων. Ἡρόδοτος γὰρ καὶ Θουκυδίδης, ἢ καὶ Ξενοφῶν, ἢ ὅπως οἱ ἄλλοι ἱστοριογράφοι, οἱ πλείους ἤρξαντο σχέδον ἀπὸ τῆς Κύρου καὶ Δαρείου βασιλείας ἀναγράφειν, μὴ ἐξισχύσαντες τῶν παλαιῶν καὶ προτέρων χρόνων τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν. τί γὰρ μέγα ἔφασαν εἰ περὶ Δαρείου καὶ Κύρου, τῶν κατὰ βαρβάρους βασιλέων, εἶπον, ἢ κατὰ Ἕλληνας Ζωπύρου καὶ Ἱππίου, ἢ τοὺς Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων πολέμους, ἢ τὰς Ξέρξου πράξεις, ἢ Παυσανίου τοῦ ἐν τῷ τεμένει τῆς Ἀθηνᾶς λιμῷ κινδυνεύσαντος διαφθαρῆναι, ἢ τὰ περὶ Θεμιστοκλέα, καὶ τὸν πόλεμον τὸν Πελοποννησίων, ἢ τὰ περὶ Ἀλκιβιάδην καὶ Θρασύβουλον; οὐ γὰρ πρόκειται ἡμῖν ὕλη πολυλογίας· ἀλλὰ εἰς τὸ φανερῶσαι τὴν τῶν χρόνων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ποσότητα, καὶ ἐλέγξαι τὴν ματαιοπονίαν καὶ φλυαρίαν τῶν συγγραφέων, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐτῶν οὔτε δισμυρίαι μυριάδες, ὡς Πλάτων ἔφη, καὶ ταῦτα ἀπὸ κατακλυσμοῦ ἕως τῶν αὐτοῦ χρόνων", + "candidate_score": 0.649136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_2_4", + "bdc_text": "Lieber herr und bruder , uff unser abredÜbereinkunft ( SI VI 531) . ( der chronick halbZu Stumpfs Arbeit an der Druckfassung der Chronik s. oben Nr. 710 , Anm. 22 , und Nr. 774 , Anm. 17 . Die Vereinbarung betraf offensichtlich die Drucklegung .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_147", + "psc_text": "ἕως τοῦ δεῦρο, κἀκείνου μὲν τοῦ καμάτου οὐκ ὀκνεῖς ἀνεχόμενος, ἡμῖν δὲ συμβαλὼν ἔτι λῆρον ἡγῇ τυγχάνειν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, οἰόμενος προσφάτους καὶ νεωτερικὰς εἶναι τὰς παρ᾿ ἡμῖν γραφάς· διὸ δὴ κἀγὼ οὐκ ὀκνήσω ἀνακεφαλαιώσασθαί σοι, παρέχοντος Θεοῦ, τὴν ἀρχαιότητα τῶν παρ᾿ ἡμῖν γραμμάτων, ὑπόμνημά σοι ποιούμενος δι᾿ ὀλίγων, ὅπως μὴ ὀκνήσῃς ἐντυγχάνειν αὐτῷ· ἐπιγνῷς δὲ τῶν λοιπῶν τὴν φλυαρίαν. Ἐχρῆν γὰρ τοὺς συγγράφοντας αὐτοὺς αὐτόπτας γεγενῆσθαι περὶ ὧν διαβεβαιοῦνται, ἢ ἀκριβῶς μεμαθηκέναι ὑπὸ τῶν τεθεαμένων αὐτά. τρόπῳ γάρ τινι οἱ τὰ ἄδηλα συγγράφοντες ἀέρα δέρουσι. τί γὰρ ὠφέλησεν Ὅμηρον συγγράψαι τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον, καὶ πολλοὺς ἐξαπατῆσαι· ἢ Ἡσίοδον ὁ κατάλογος τῆς θεογονίας τῶν παρ᾿ αὐτῷ θεῶν ὀνομαζομένων, ἢ Ὀρφέα οἱ τριακόσιοι ἑξήκοντα πέντε θεοὶ, οὓς αὐτὸς ἐπὶ τέλει τοῦ βίου ἀθετεῖ, ἐν ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ λέγων ἕνα εἶναι θεόν; τί δὲ ὠφέλησεν Ἄρατον ἡ σφαιρογραφία τοῦ κοσμικοῦ κύκλου, ἢ τοὺς τὰ ὅμοια αὐτῷ εἰπόντας, πλὴν τῆς κατ᾿ ἄνθρωπον", + "candidate_score": 0.637127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_16_18", + "bdc_text": "Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 . Teil , bearb. v . Peter Stadler und Bernhard Stettler , Bern 1968 .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_210", + "psc_text": "ἔστι τὴν ἀρχαιότητα τῶν προφητικῶν γραμμάτων, καὶ τὴν θειότητα τοῦ παρ᾿ ἡμῖν λόγου, ὅτι οὐ πρόσφατος ὁ λόγος, οὐδὲ μὴν τὰ καθ᾿ ἡμᾶς, ὡς οἴονταί τινες, μυθώδη καὶ ψευδῆ ἐστιν· ἀλλὰ μὲν οὖν ἀρχαιότερα, καὶ ἀληθέστερα. καὶ γὰρ Βήλου τοῦ Ἀσσυρίων βασιλεύσαντος, καὶ Κρόνου τοῦ Τιτᾶνος Θάλλος μέμνηται, φάσκων τὸν Βῆλον πεπολεμηκέναι σὺν τοῖς Τιτᾶσι πρὸς τὸν Δία, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ θεοὺς λεγομένους, ἔνθα φησὶν, καὶ ὁ Γύγης ἡττηθεὶς ἔφυγεν εἰς Ταρτησσόν. . . . . τότε μὲν τῆς χώρας ἐκείνης Ἀκτῆς κληθείσης, νῦν δὲ Ἀττικῆς προσαγορευομένης, ἧς Ὠγύγης τότε ἦρξε. καὶ τὰς λοιπὰς δὲ χώρας καὶ πόλεις, ἀφ᾿ ὧν τὰς προσωνυμίας ἔσχον, οὐκ ἀναγκαῖον ἡγούμεθα καταλέγειν, μάλιστα πρὸς σὲ τὸν ἐπιστάμενον τὰς ἱστορίας. ὅτι μὲν οὖν ἀρχαιότερος ὁ Μωσῆς δείκνυται ἁπάντων συγγραφέων (οὐκ αὐτὸς δὲ μόνος ἀλλὰ καὶ οἱ πλείους μετ᾿ αὖτον προφῆται γενόμενοι) καὶ Κρόνου, καὶ Βήλου, καὶ τοῦ Ἰλιακοῦ πολέμου, δῆλόν ἐστι. κατὰ γὰρ τὴν Θάλλου", + "candidate_score": 0.621747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_15_17", + "bdc_text": "und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in : Aegidius Tschudi , Chronikon Helveticum , 1 . Teil , bearb. v .", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_124", + "psc_text": "γεγενημένων βασιλέων οὕτω τὰ ὀνόματα περιέχει. τῶν δὲ κατὰ Ἀσσυρίους πολλῶν ἐτῶν μεταξὺ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς παρεσιγήθησαν τοῦ ἀναγραφῆναι, πάντων ἔσχατον καθ᾿ ἡμᾶς χρόνον ἀπομνημονευόντων. γεγονότες βασιλεῖς τῶν Ἀσσυρίων Θεγλαφάσαρ· μετὰ δὲ τοῦτον Σελαμανάσαρ· εἶτα Σενναχαρείμ. τοῦ δὲ τρίαρχος ἐγένετο Ἀδραμέλεχ Αἰθίοψ, ὃς καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε· καίπερ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα γράμματα, πάνυ νεώτερά ἐστιν. Ἐντεῦθεν οὖν κατανοεῖν τὰς ἱστορίας ἐστὶ τοῖς φιλομαθέσι καὶ φιλαρχαίοις, εἴπου πρόσφατά ἐστι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν. ὀλίγων γὰρ ὄντων ἐν πρώτοις τῶν τότε ἀνθρώπων ἐν τῇ Ἀραβικῇ γῇ καὶ Χαλδαϊκῇ, μετὰ τὸ διαμερισθῆναι τὰς γλώσσας αὐτῶν, πρὸς μέρος ἤρξαντο πολλοὶ γίνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· καὶ οἱ μὲν ἔκλιναν οἰκεῖν πρὸς ἀνατολὰς, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ μέρη τὰ τῆς μεγάλης ἠπείρου, καὶ τὰ πρὸς βόρειον, ὥστε διατείνειν μέχρι τῶν Βριττανῶν ἐν τοῖς Ἀρκτικοῖς κλίμασιν, ἕτεροι δὲ γῆν Χαναναίαν, καὶ Ἰουδαίαν, καὶ Φοινίκην ἐπικληθεῖσαν, καὶ τὰ μέρη τῆς", + "candidate_score": 0.620773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_8_10", + "bdc_text": "Bullinger widmete ihm 1561 sein Werk \"De conciliis \" ( HBBibl I 402-410 ) . - Lit. : G [eorg] von Wyß , Vortrag vor der Gesellschaft der Bocke 1881 , Zürich 1881 , S. 12-14 ;", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_97", + "psc_text": "ὡς οἱ ποιηταὶ καὶ μυθογράφοι λέγουσιν υἱοὺς θεῶν ἐκ συνουσίας γεννωμένους, ἀλλὰ ὡς ἀληθεία διηγεῖται τὸν λόγον, τὸν ὄντα διαπαντὸς ἐνδιάθετον ἐν καρδίᾳ Θεοῦ. πρὸ γὰρ τὶ γίνεσθαι, τοῦτον εἶχε σύμβουλον, ἑαυτοῦ νοῦν καὶ φρόνησιν ὄντα. ὁπότε δ᾿ ἠθέλησεν ὁ Θεὸς ποιῆσαι ὅσα ἐβουλεύσατο, τοῦτον τὸν λόγον ἐγέννησε προφορικὸν, πρωτότοκον πάσης κτίσεως, οὐ κενωθεὶς αὐτὸς τοῦ λόγου, ἀλλὰ λόγον γεννήσας, καὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ διαπαντὸς ὁμιλῶν. ὅθεν διδάσκουσιν ἡμᾶς αἱ ἅγιαι γραφαὶ, καὶ πάντες οἱ πνευματοφόροι, ἐξ ὧν Ἰωάννης λέγει· ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν· δεικνὺς ὅτι ἐν πρώτοις μόνος ἦν ὁ Θεὸς, καὶ ἐν αὐτῷ ὁ λόγος. ἔπειτα λέγει· καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος· πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. Θεὸς οὖν ὢν ὁ λόγος, καὶ ἐκ Θεοῦ πεφυκὼς, ὁπόταν βούληται ὁ πατὴρ τῶν ὅλων, πέμπει αὐτὸν εἴς τινα τόπον· ὃς παραγινόμενος καὶ ἀκούεται καὶ ὁρᾶται, πεμπόμενος ὑπ᾿", + "candidate_score": 0.611462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_15", + "bdc_text": "und erw. Aufl. , Bd. I , Basel/Stuttgart 1979 , S. 265f. 269 , und Bernhard Stettler , Tschudis schweizergeschichtliche Gesamtkonzeption und deren Entstehung , in :", + "psc_chunk_id": "tlg1725.tlg001.perseus-grc1_window_124", + "psc_text": "γεγενημένων βασιλέων οὕτω τὰ ὀνόματα περιέχει. τῶν δὲ κατὰ Ἀσσυρίους πολλῶν ἐτῶν μεταξὺ οἱ λοιποὶ βασιλεῖς παρεσιγήθησαν τοῦ ἀναγραφῆναι, πάντων ἔσχατον καθ᾿ ἡμᾶς χρόνον ἀπομνημονευόντων. γεγονότες βασιλεῖς τῶν Ἀσσυρίων Θεγλαφάσαρ· μετὰ δὲ τοῦτον Σελαμανάσαρ· εἶτα Σενναχαρείμ. τοῦ δὲ τρίαρχος ἐγένετο Ἀδραμέλεχ Αἰθίοψ, ὃς καὶ Αἰγύπτου ἐβασίλευσε· καίπερ ταῦτα, ὡς πρὸς τὰ ἡμέτερα γράμματα, πάνυ νεώτερά ἐστιν. Ἐντεῦθεν οὖν κατανοεῖν τὰς ἱστορίας ἐστὶ τοῖς φιλομαθέσι καὶ φιλαρχαίοις, εἴπου πρόσφατά ἐστι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν. ὀλίγων γὰρ ὄντων ἐν πρώτοις τῶν τότε ἀνθρώπων ἐν τῇ Ἀραβικῇ γῇ καὶ Χαλδαϊκῇ, μετὰ τὸ διαμερισθῆναι τὰς γλώσσας αὐτῶν, πρὸς μέρος ἤρξαντο πολλοὶ γίνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι ἐπὶ πάσης τῆς γῆς· καὶ οἱ μὲν ἔκλιναν οἰκεῖν πρὸς ἀνατολὰς, οἱ δὲ ἐπὶ τὰ μέρη τὰ τῆς μεγάλης ἠπείρου, καὶ τὰ πρὸς βόρειον, ὥστε διατείνειν μέχρι τῶν Βριττανῶν ἐν τοῖς Ἀρκτικοῖς κλίμασιν, ἕτεροι δὲ γῆν Χαναναίαν, καὶ Ἰουδαίαν, καὶ Φοινίκην ἐπικληθεῖσαν, καὶ τὰ μέρη τῆς", + "candidate_score": 0.60723, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum", + "max_score": 0.668813, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_29_31", + "bdc_text": "wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt . Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? ) Frau Elsbeth Traber starb , lebte Wic k nicht mehr ( s .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_6", + "psc_text": "annus vigesimus sextus, Jacob obiit, anno aetatis suae CXLVII, prophetans de Christo et vocatione gentium. Anno principatus Joseph IX, qui erat famis annus secundus, ingressus est Jacob in Aegyptum, cum filiis suis. Ipse autem Joseph moritur anno aetatis suae CX. Hebraeorum in Aegypto servitutis CLXIV. Hujus servitutis anno XX, Atlas astrologus insignis habebatur frater Promethei. Hujus servitutis anno LXV, qui est repromissionis annus CCCL, Aram genuit Mosen, cum esset annorum LXX. Hoc tempore Epidaurus condita, et templum Apollinis Delphici ab Erisichthone conditum. Anno servitutis Hebraeorum LXXVII, primus in Thessalia regnavit Haemon. Anno vero XXC, Phorbas Rhodum obtinuit. 689 Anno vero XXCII, Hercules Antaeum luctae certamine superat. Anno XXCVII, primus Trochilus quadrigam junxisse perhibetur. Anno XC, Xanthus Triopus Lesbon condidit. Anno C, Cecrops regnavit in Attica; sub quo in Arce oliva nata est, et ex Minervae nomine, quae Graece Athena dicitur, Attici Athenae vocati. Anno CXIII, Curetes et Corybantes Cnosson condiderant,", + "candidate_score": 0.668813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_28_30", + "bdc_text": "Und waß ir mir de ßhalb embietensagen lassen ( SI IV 1869 ) . wollend , das befelhend Peter WickenPeter Wick , von Zürich , gest. vor 1553 , war der Vater des für seine Nachrichtensammlung berühmten Johann Jakob. 1497 wurde er Mitglied der Zunft zur Saifran , 1519 deren Stubenmeister. 1504 nahm er mit seiner Frau Greth Huber an der Lotterie des Zürcher Schützenfestes teil. 1516 kam er in den Großen Rat , war 1523 Mitglied der Kommission , die mit der Untersuchung der Predigtstörung im Kloster Otenbach betraut war , und wird im Jahr 1532 als Schaffner im Zürcher Hof des Johanniterhauses Bubikon genannt . Am 28 . Mai 1553 , als seine ( zweite? )", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_6", + "psc_text": "annus vigesimus sextus, Jacob obiit, anno aetatis suae CXLVII, prophetans de Christo et vocatione gentium. Anno principatus Joseph IX, qui erat famis annus secundus, ingressus est Jacob in Aegyptum, cum filiis suis. Ipse autem Joseph moritur anno aetatis suae CX. Hebraeorum in Aegypto servitutis CLXIV. Hujus servitutis anno XX, Atlas astrologus insignis habebatur frater Promethei. Hujus servitutis anno LXV, qui est repromissionis annus CCCL, Aram genuit Mosen, cum esset annorum LXX. Hoc tempore Epidaurus condita, et templum Apollinis Delphici ab Erisichthone conditum. Anno servitutis Hebraeorum LXXVII, primus in Thessalia regnavit Haemon. Anno vero XXC, Phorbas Rhodum obtinuit. 689 Anno vero XXCII, Hercules Antaeum luctae certamine superat. Anno XXCVII, primus Trochilus quadrigam junxisse perhibetur. Anno XC, Xanthus Triopus Lesbon condidit. Anno C, Cecrops regnavit in Attica; sub quo in Arce oliva nata est, et ex Minervae nomine, quae Graece Athena dicitur, Attici Athenae vocati. Anno CXIII, Curetes et Corybantes Cnosson condiderant,", + "candidate_score": 0.656157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_37_39", + "bdc_text": "Geschichte , Baugeschichte und Kunstdenkmäler , Bubikon 1947 , S. 180. 183). , und synd dem hern befolhen . Datum sontag post Felicis et Regulae anno 1536 . Tuus Ioan . Stumpffius .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Chronicum-integrum_window_149", + "psc_text": "sacerdotes industriam apostolici rectoris imitati sunt. THEODOSIO XVIII ET ALBINO COSS. Hoc anno Pascha Domini IX kalendas Maii celebratum est, nec erratum est. Quia in die undecima kalendarum Maiarum dies Passionis fuit. Ob cujus reverentiam natalis urbis Romae sine circensibus transiit. Attila rex Hunnorum Bledam fratrem et consortem in regno suum perimit, ejusque populos sibi parere compellit. VALENTINIANO VI ET NOMO COSS. AETIO III ET SYMMACHO. CALLEPIO ET ARDABURE. [Eutyches haeresiarches Constantinopolitis presbyter, fretus Theodosii Augusti amicitia, conatus est non perfectum hominem in Christo asserere. Contra quem Flavianus ejusdem urbis episcopus suscipiens . . . ., cum sacerdotibus suis damnatus est, auctore Dioscoro Alexandrinae urbis episcopo. Contra quem papa Urbis Leo misit episcopum, presbyterum, et diaconum. Qui injuriam passi, Flavianum nuntiant in defensione catholica per injurias gravissimas defecisse. POSTHUMIANO ET ZENONE. Theodosius imperator pro defensione Euthychetis Leonem papam Urbis ad se vocat: qui dum ire vellet, a populo prohibitus, 750", + "candidate_score": 0.639184, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", + "max_score": 0.668631, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_24_26", + "bdc_text": "So bedunkt mich Laveter ouch gut zu fürderung der sach. Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "mei, scientes, quoniam maius iudicium sumitis. in multis enim offendimus omnes. si quis in uerbo non offendit, hic perfectus est uir. ego mihi hanc perfectionem nec nunc arrogo, cum sim senex, quanto minus, cum iuuenis coepissem scribere uel apud populos dicere tantumque mihi tributum est, ut, ubicumque me praesente loqui opus esset ad populum, rarissime tacere atque alios audire permitterer et esse uelox ad audiendum, tardus autem ad loquendum. restat igitur, ut me ipse iudicem sub magistro uno, cuius de offensionibus meis iudicium euadere cupio. magistros autem plures tunc fieri existimo, cum diuersa atque inter se aduersa sentiunt. cum uero ipsum dicunt omnes et uerum dicunt, ab unius ueri magistri magisterio non recedunt. offendunt autem, non cum illius multa dicunt, sed cum addunt sua. sic quippe incidunt ex multiloquio etiam in falsiloquium. § 3 Scribere autem mihi ista placuit. ut haec emittam in manus hominum, a quibus ea, quae iam", + "candidate_score": 0.668631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_597", + "psc_text": "ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam reperiremus, peruenit ad Petilianum, et iratus respondere conatus est in me potius dicens. quidquid eum libuit, in causa uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. 1 num. om. BFPQ, XXV v 2 petaliani P2, peciliani R 3 finerem P1 trinitatae C 5 scripsit] s. ecclesiam Va, ecclesiam scripsit O, fidem scripsit Q2 quam om.", + "candidate_score": 0.665842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25_27", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen . Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_575", + "psc_text": "in ras.) M, per eaque CDa omnibus locis] omni benedicis H seruat ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est. quorum librorum prior epistula est — habet quippe in capite, quis ad quem scribatsed ideo inter libros adnumeratur hoc opus, quoniam sequens, qui nomina nostra non habet, multo est prolixior et in eo multo plura tractantur. § 2 In primo ergo, quod de manna dixi: quia unicuique secundum propriam uoluntatem in ore sapiebat, non mihi occurrit, unde possit probari, nisi ex libro Sapientiae, quem Iudaei non recipiunt in auctoritatem canonicam. quod tamen fidelibus potuit prouenire, non illis aduersus deum murmuratoribus, qui profecto alias escas non desiderarent, si hoc eis saperet manna, quod uellent. § 3 Hoc opus sic incipit: Ad ea, quae me interrogasti. CAPVT XLVII. DE OPERE MONACHORVM LIBER VNVS. § 1 Vt de opere monachorum librum scriberem, illa necessitas conpulit, quod cum apud Carthaginem", + "candidate_score": 0.657114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_7_9", + "bdc_text": "Von ihm sind drei Briefe an Bullinger erhalten ; Bullinger widmete ihm 1561 sein Werk \"De conciliis \" ( HBBibl I 402-410 ) . - Lit. :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_729", + "psc_text": "eundem comitem scripta, sed nonnulla eorum aliquantum inmutata. scripsi ergo sex libros aduersus illos quattuor, sed meorum duo primi testimoniis sanctorum, qui fidem catholicam post 12 Retract. II, 79, 1 17 Aug. op. inperf. c. Iul. IIII, 5 1 num. om. BFPQ, LXI v 2 (4) epistulas HMP, aepistulas D, epistolas cet. epistulas duas H Iibęri 0 4 secuntur C1GNOPRS; sequntur D, sequuntur cet. v 5 ad] et C1D1 aecclesiae D boni- . facium BC2DFGNQSV, bonefacium P1 scribsi EH 6 qui E2H eas om. a 7 eis F calomniose 01 V, calumniosae D interpositum] tunc positum a nomen] nrm H 8 quidem te B quidem (dem m,. 2 s. l.) E ceberrima D1 9 praedicantem CD1 10 LXXXVIII S2, om. BFPQ, LXII v 12 liberi (i alt. add. M. 2) 0 memoraui BD2FGNQS 13 meas a 14 quae] qua Gl his BEFN descripserat Dl qui ea] quaea 01Dt, quia R,", + "candidate_score": 0.635702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_26_28", + "bdc_text": "Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche . arbeit dest lychter syn möchte . Und waß ir mir de ßhalb embietensagen lassen ( SI IV 1869 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "mei, scientes, quoniam maius iudicium sumitis. in multis enim offendimus omnes. si quis in uerbo non offendit, hic perfectus est uir. ego mihi hanc perfectionem nec nunc arrogo, cum sim senex, quanto minus, cum iuuenis coepissem scribere uel apud populos dicere tantumque mihi tributum est, ut, ubicumque me praesente loqui opus esset ad populum, rarissime tacere atque alios audire permitterer et esse uelox ad audiendum, tardus autem ad loquendum. restat igitur, ut me ipse iudicem sub magistro uno, cuius de offensionibus meis iudicium euadere cupio. magistros autem plures tunc fieri existimo, cum diuersa atque inter se aduersa sentiunt. cum uero ipsum dicunt omnes et uerum dicunt, ab unius ueri magistri magisterio non recedunt. offendunt autem, non cum illius multa dicunt, sed cum addunt sua. sic quippe incidunt ex multiloquio etiam in falsiloquium. § 3 Scribere autem mihi ista placuit. ut haec emittam in manus hominum, a quibus ea, quae iam", + "candidate_score": 0.635042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_597", + "psc_text": "ipsius, quam scripsit ad suos, quia non tota in nostras manus uenerat, sed prior parua pars eius, quanta potui celeritate et ueritate respondi. etiam ipsa epistula est ad nostros, sed ideo inter libros habetur, quia ceteri duo in eadem causa libri sunt. postea quippe inuenimus totam eique tanta diligentia respondi, quanta Fausto Manicheo, uerba scilicet eius sub eius nomine prius ponens particulatim et sub meo per singula responsionem meam. sed prius, quod scripseram, antequam totam reperiremus, peruenit ad Petilianum, et iratus respondere conatus est in me potius dicens. quidquid eum libuit, in causa uero omnino deficiens. quod cum possit conlatis utriusque nostrum scriptis facillime aduerti, tamen propter tardiores hoc ipse respondendo demonstrare curaui. sic est additus eidem operi nostro liber tertius. 1 num. om. BFPQ, XXV v 2 petaliani P2, peciliani R 3 finerem P1 trinitatae C 5 scripsit] s. ecclesiam Va, ecclesiam scripsit O, fidem scripsit Q2 quam om.", + "candidate_score": 0.632884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_26", + "bdc_text": "Hierumb thunt das best nach mynem ertrüwen , das ich ( besonder in disem handel ) allein zu üch hab , und nemmend diss min unruͤwig schryben nit für übel , dan mich belangtich sehne mich ( SI III 1334f). , trostlich antwort von üch zu vernemen , dardurch mir die überigrestliche .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "mei, scientes, quoniam maius iudicium sumitis. in multis enim offendimus omnes. si quis in uerbo non offendit, hic perfectus est uir. ego mihi hanc perfectionem nec nunc arrogo, cum sim senex, quanto minus, cum iuuenis coepissem scribere uel apud populos dicere tantumque mihi tributum est, ut, ubicumque me praesente loqui opus esset ad populum, rarissime tacere atque alios audire permitterer et esse uelox ad audiendum, tardus autem ad loquendum. restat igitur, ut me ipse iudicem sub magistro uno, cuius de offensionibus meis iudicium euadere cupio. magistros autem plures tunc fieri existimo, cum diuersa atque inter se aduersa sentiunt. cum uero ipsum dicunt omnes et uerum dicunt, ab unius ueri magistri magisterio non recedunt. offendunt autem, non cum illius multa dicunt, sed cum addunt sua. sic quippe incidunt ex multiloquio etiam in falsiloquium. § 3 Scribere autem mihi ista placuit. ut haec emittam in manus hominum, a quibus ea, quae iam", + "candidate_score": 0.631385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_25", + "psc_text": "mei, scientes, quoniam maius iudicium sumitis. in multis enim offendimus omnes. si quis in uerbo non offendit, hic perfectus est uir. ego mihi hanc perfectionem nec nunc arrogo, cum sim senex, quanto minus, cum iuuenis coepissem scribere uel apud populos dicere tantumque mihi tributum est, ut, ubicumque me praesente loqui opus esset ad populum, rarissime tacere atque alios audire permitterer et esse uelox ad audiendum, tardus autem ad loquendum. restat igitur, ut me ipse iudicem sub magistro uno, cuius de offensionibus meis iudicium euadere cupio. magistros autem plures tunc fieri existimo, cum diuersa atque inter se aduersa sentiunt. cum uero ipsum dicunt omnes et uerum dicunt, ab unius ueri magistri magisterio non recedunt. offendunt autem, non cum illius multa dicunt, sed cum addunt sua. sic quippe incidunt ex multiloquio etiam in falsiloquium. § 3 Scribere autem mihi ista placuit. ut haec emittam in manus hominum, a quibus ea, quae iam", + "candidate_score": 0.627497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_624", + "psc_text": "ita dixi, tamquam ex meritis suis quisque dignus fuerit, sed quemadmodum ait apostolus non ex operibus, sed ex uocante dictum esse: maior seruiet minori, quam uocationem ad dei propositum asserit pertinere. unde dicit: non secundum opera nostra, sed secundum suum propositum et gratiam; unde item dicit: scimus, quia diligentibus deum omnia cooperantur in bonum his, qui secundum propositum uocati sunt. de qua uocatione ait: ut dignos uos habeat uocatione sua sancta. § 3 Hic liber post epistulam, quae postmodum a capite addita est, sic incipit: Mouet quosdam, et requirunt. CAPVT LVIII. EXPOSITIO EPISTVLAE IACOBI AD DVODECIM TRIBVS § 1 Inter opuscula mea repperi expositionem epistulae Iacobi, quam retractans aduerti annotationes potius expositorum quorundam eius locorum in librum redactas fratrum diligentia. 4 Rom. 9, 12 sq. 7 II Tim. 1, 9 8 Rom. 8, 28 11 II, Thess. 1, 11 16 non extat 1 ueram] uera BD2MQS1 uera] om. BElGNQ, del.", + "candidate_score": 0.624422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10935_sent_25", + "bdc_text": "Ich wolt ouch gern jedem ( so es fürgiengwenn es soweit kommt. ) ein exemplar zustellen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "ipsum dicunt omnes et uerum dicunt, ab unius ueri magistri magisterio non recedunt. offendunt autem, non cum illius multa dicunt, sed cum addunt sua. sic quippe incidunt ex multiloquio etiam in falsiloquium. § 3 Scribere autem mihi ista placuit. ut haec emittam in manus hominum, a quibus ea, quae iam edidi, reuocare et emendare 1 meij kihi D' quia B 2 sumit*»»* (om. in) H mulinnnnmni H omnes om. F1, omnis V 3 quis] quia autem C2E hic perfectus perforata membrana exciderunt H profectus Dl 4 uir add. Ml in ing. ergo B michi BFS1, sic semper profectionem Dl nunc (unc in ras. m. 2) C adrogo H, arogo Fl cum] cum iam HMNOPVv e 5 quanto* Q coepisse C, copiu D, coepi cet. v; cf. p. 17, 14 apnt ClF 6 populus D1 7 me 82 8. I. me praesente Q1 s. I., me praesente R Th ad Q2", + "candidate_score": 0.622149, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file