diff --git "a/8/8182.json" "b/8/8182.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8182.json" @@ -0,0 +1,2674 @@ +{ + "letter_id": "8182", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8182", + "dominant_topic": 2, + "topic_dist": [ + 0.04725, + 0.045453, + 0.059965, + 0.050217, + 0.055839, + 0.047587, + 0.052637, + 0.03928, + 0.050226, + 0.053883, + 0.054197, + 0.053395, + 0.044028, + 0.043952, + 0.043546, + 0.047717, + 0.058093, + 0.0492, + 0.052721, + 0.050815 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.707061, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_394", + "psc_text": "concitare: et rursum nequaquam dominos doceat audiendos, si vitiosa et nefanda praecipiant. (Vers. 9.) Et domini, eadem facite ad illos, remittentes minas: scientes quia et ipsorum, et vester Dominus est in coelis, et personarum non est acceptio apud eum. Quaenam sunt haec quae servis superius imperavit, ut diceret dominis eadem facienda quae servis? Puto illa quae dixerat, in simplicitate cordis, et, facientes voluntatem Dei: et, ex animo: et, cum fidelitate sive benevolentia in servos, quia εὔνοια utrumque sonare potest. 669 Unusquisque enim quod fecerit boni, hoc recipiet a Domino, sive famulus servierit, sicut dictum est, sive liber dominatus fuerit, ut oportet: ut non sit terribilis, non promptus ad verbera: sciens quia et ipse habeat Dominum in coelis, apud quem non est acceptio personarum, et qui solus tantum judicet voluntates, et juxta eas deteriori praeferat meliorem, eligens facta, non homines. (Vers. 10.) De caetero confortamini in Domino, et in potentia virtutis", + "candidate_score": 0.707061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_441", + "psc_text": "Pater donat et Filius, ut diligamus Deum de toto corde, et proximos sicut nosmetipsos, et pro inimicis nostris precemur. Hanc pacem et charitatem, quam credentibus Apostolus imprecatur, hi tantum habent, qui fratrum nomine merentur vocari. Pax quippe fratribus, et charitas cum fide et pace. Igitur et charitatem et fidem sic Pater praestat ut Filius: et haeresis obmutescit, quae non vult eadem Filium posse quae Patrem. (Vers. 24.) Gratia cum omnibus qui diligunt Dominum Jesum Christum in incorruptione. Amen. Nonnulli hoc ita interpretati sunt, ut 684 eum putarent diligere Dominum nostrum Jesum Christum, qui ab operibus corruptionis alienus sit, opera corruptionis in coitu sentientes. Unde et consuetudo et sermo vulgaris incorruptos, virgines vocat, eosque qui coitum nesciant feminarum. Corruptos vero eos, qui istiusmodi degustaverint voluptatem. Illud quoque testimonium coaptantes: Si quis templum Dei corrumpit, corrumpet illum Deus (I Cor. III, 17) . Sed nescio an hoc valeant explanare quod scribitur; Unusquisque", + "candidate_score": 0.673011, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.702286, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5_7", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_839", + "psc_text": "Sapientia enim dictum est: Lavabit in vino stolam suam (Gen. XLIX, 11) . Ergo stola spirituale indumentum, et vestimentum est nuptiale. Annulus quid est aliud, nisi sincerae fidei signaculum, et expressio veritatis? Calceamentum autem Evangelii praedicatio est; et ideo accepit sapientiam primam. Est enim et aliud mysterium quod nescit, nisi qui accepit dictorum suorum, factorumque signaculum, et quoddam munimentum bonae intentionis et cursus; necubi offendat ad lapidem pedem suum, et supplantatus a diabolo Dominicae praedicationis officium derelinquat. Haec est praeparatio Evangelii, ad coelestium cursum dirigens praeparatos; ut non in carne ambulemus, sed in spiritu. 232. (Vers. 23.) Occiditur et vitulus saginatus, ut carnem Domini spirituali opimam virtute per gratiam sacramenti mysteriorum consortio restitutus epuletur. Nemo enim nisi qui timuerit Deum ( quod est initium sapientiae ), nisi signaculum spirituale 1467 vel custodierit vel receperit, nisi Dominum praedicaverit, sacramentis debet interesse coelestibus. Qui autem annulum habet, et Patrem habet, et Filium,", + "candidate_score": 0.702286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5_7", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_919", + "psc_text": "isti sunt pueri vel infantes qui Christi illa ubera super vinum haustu pleniore suxerunt. Ex ore enim infantium et lactentium perfecisti laudem (Ps. VIII, 3) . 60. Durum itaque aliquibus et immite videri potest, quod discipuli ad Dominum infantulos adire prohibebant, nisi vel mysterium intelligas, vel affectum; neque enim id invidae in pueros mentis asperitate faciebant, sed sedulae servitutis obsequia Domino deferebant, ne comprimeretur a turbis. Denique alibi scriptum est: Magister, comprimunt te turbae (Luc. VII, 45) . Respuenda quippe est utilitas nostra, ubi divinitatis injuria est. Ergo fugiamus superbiam, sequamur puerilem simplicitatem; quia veritas adversaria superbiae, simplicitas autem concurrens veritati, in ipsa humilitate sublimis. Non enim in abjecto corde habitat Deus, sed sicut tradiderunt nobis prophetae: Thronus virtutis exaltatus est (Jerem. XVII, 12) ; in eo scilicet cujus elevatur sapientia ad altitudinem veritatis. Nec sicut Cain fraterna specie dolum 1486 percussoris abscondat; sed foris intraque sit frater. Haec in", + "candidate_score": 0.681804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_21_23", + "bdc_text": "Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_562", + "psc_text": "jejunum, deficit in via, hoc est, deficit vel in istius cursu vitae, vel antequam ad caput perveniat viae, antequam perveniat ad Patrem, et intelligat quod ex Patre Christus est, intelligat quod Christus e coelo, et intelligat quod Christus qui descendit, ipse est et qui ascendit; ne forte cum acceperit quod natus ex Virgine est, incipiat non Dei virtutem, sed hominis aestimare. Ergo ne deficiant, inquit. 1401 (Ibid.) Date illis vos manducare. At illi dixerunt: Non sunt nobis plusquam quinque panes, et duo pisces: nisi nos eamus, et emamus in omnem hanc turbam escas. . 74. Nondum intellexerant apostoli cibum populi credentis non esse venalem. Noverat Christus, noverat ipse nos potius esse redimendos: suas vero epulas gratuitas donat. Nondum ergo habebant discipuli cibum qui redimere nos posset. Habebant tamen jam cibum qui satiare nos posset: habebant cibum qui confirmare nos posset: Panis enim confirmat cor hominis (Psal. CIII, 16) . Miseretur", + "candidate_score": 0.658467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17_19", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_934", + "psc_text": "Dei. . 70. Magna vis, magnum pondus in verbis. Quibus enim verbis aliis vehementius exprimeret, non debere jactare se divitem in divitiis suis, quam talibus quibus definitur contra naturam esse dives misericors? Aufer mihi lenocinia fucumque verborum, quae solent enervare sententias. Lactari non debuit iste, sed frangi, qui misericordiam respuebat. Tamen si quos verborum 1489 magis ornamenta quam sensus virilis et naturalis quidam habitus et forma delectant: quod boni faciunt petitores in uxore ducenda, ut mores discutiant, non decorem; nec aspectus offensione revocentur, cum virtute animi provocantur: hi quoque in verbis mysterium quaerant, quod est mens quaedam et anima verborum; nec in mysterio verba discutiant. 71. Camelus ergo in typo populus gentilis accipitur, quem leo ille quaerens quem devoret, onustum thesauro propheticis agitat speciebus in desertum: in tribulatione enim et angustia leo et catulus leonis, aspides et progenies aspidum volantium ferebant in asinis et camelis divitias suas (Esai. XXX, 6).", + "candidate_score": 0.656262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_981", + "psc_text": "Dominum dicit vineae, quod in Filio adsit etiam paterna majestas, vel quod ultimis temporibus praesentior humanis aspiret affectibus. Ipsi itaque in se sententiam dicunt, ut mali pereant, et ad alios colonos vinea transferatur. Qui igitur sint coloni, quae vinea, consideremus. . 29. Vinea typus noster est, quod populus Dei vitis aeternae radice fundatus, supereminet terris, ac solum vile praetexens, nunc gemmanti flore pubescit, nunc circumfusa viriditate vestitur, nunc mite jugum suscipit, cum maturioribus brachiis quasi sarmentis secundae vitis adoleverit. Agricola quippe omnipotens pater, vitis est Christus (Joan. XV, 1 et seq.): at vero nos palmites, qui nisi fructum feramus in Christo, cultoris aeterni falce succidimur. Recte igitur vinea Christi populus nominatur, vel quod crucis in fronte praetexatur indicium, 1501 vel quod fructus ejus postrema anni legatur aetate, vel quod omnibus ut ordinibus vinearum, ita pauperibus atque divitibus, humilibus atque potentibus, servis ac dominis in Ecclesia Dei aequa dimensio, nulla discretio", + "candidate_score": 0.638906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_61", + "psc_text": "sanctus Joannes, antequam nasceretur, matris adhuc in utero positus, Spiritus accepti gratiam designavit. Nam cum et pater ejus aut mater nulla ante mirabilia fecissent, in utero parentis exsiliens, parenti Domini evangelizavit adventum; sic enim habes, quod cum advenisset mater Domini ad Elizabeth, ait illa: Ecce ut facta est salutatio tua in auribus meis, exsultavit infans in utero meo (Luc I, 44, infra) . Nondum enim erat illi spiritus vitae, sed spiritus gratiae. Denique et alibi vivendi substantiae praecurrere sanctificandi gratiam potuimus advertere, cum dicit Dominus: Priusquam exires de vulva, sanctificavi te, et prophetam in gentibus posui te (Jerem. I, 3) . Alius enim est spiritus vitae hujus, alius gratiae: ille nascendo sumit exordium, moriendo defectum: iste non temporibus, non aetatibus coercetur, non obitu extinguitur, non alvo matris excluditur. Denique et sancta Maria plena sancto Spiritu prophetavit (Luc. I, 46, infra): et Elisaeus mortuus defunctum cadaver hominis tactu sui corporis suscitavit", + "candidate_score": 0.635994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_961", + "psc_text": "bene: In quo nemo sedit; quia nullus antequam Christus nationum populos vocavit ad Ecclesiam. Denique secundum Marcum sic habes: Quem nemo adhuc sedit hominum (Marc. XI, 2) . Alligatus autem perfidiae vinculis tenebatur, iniquo addictus domino, errore famulatus: sed dominatum sibi vindicare non poterat, quem reum fecerat non natura, sed culpa. Et ideo cum Dominus dicitur, unus agnoscitur; nam et multi dii, et multi domini, sed generaliter: nobis tamen unus Deus, et unus Dominus. Itaque etsi non exprimitur, 1496 Dominus definitur non jam per adjunctionem personae, sed per universitatem naturae. 6. Marcus autem induxit ligatum ante januam (Marc. XI, 4); quia extra Christum quicumque est, foris est in via: qui autem in Christo est, foris non est. In transitu, addidit, ubi nullius certa possessio, non praesepe, non alimenta, non stabulum. Misera servitus cui vagum jus est; plures enim dominos habet, qui unum non habet. Alieni alligant, ut possideant: iste solvit,", + "candidate_score": 0.628433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_560", + "psc_text": "Hoc primum, inquit, bibe (Esai. IX, 1) . Est ergo primum, est etiam secundum quod bibas. Est et primum quod manduces, est etiam secundum, est tertium. Primum quinque panes sunt, secundum septem, tertium ipsum corpus est Christi. 72. Nequaquam igitur talem Dominum deseramus, qui pro uniuscujusque viribus impartire nobis alimenta dignatur; ne aut infirmum validior cibus opprimat, aut validum exilia alimenta non satient: Qui enim infirmus est, olera manducet (Rom. XIV, 2) . Et ille qui jam videtur laqueos infirmitatis evadere, de quinque istis manducet panibus et duobus piscibus. Certe si petere cibum validiorem veretur, ipse relictis suis omnibus, festinet ad Dei verbum. Dum audire incipit, incipit esurire. Incipiunt apostoli esurientem videre. Et si illi adhuc non intelligunt quid esuriat, intellexit Christus. Scit quod non saecularem cibum esuriat, sed cibum Christi. Dicat: Dimittere eos jejunos nolo, ne deficiant in via (Matth. XV, 32). Bonus Dominus studia exigit, vires ministrat. 73.", + "candidate_score": 0.627198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1057", + "psc_text": "et operatricem suam Domini manum sequitur caro; quomodo enim vult, opus suum creator instaurat. Sic et alibi caeco illi visus, luto supra oculos illito, quasi in naturam redierit, reformatur (Joan. IX, 6). Jubere potuit, sed operari maluit; ut cognoscamus ipsum esse qui e limo terrae corporis membra nostri variis apta formavit officiis, et infuso vigore mentis animavit. 71. Venerunt ergo et comprehenderunt eum, gravius perituri studii sui fructu: nec intellexerunt infelices mysterium, nec venerati sunt tam clementem pietatis affectum, quod etiam hostes suos non passus est vulnerari. Illi justo mortem inferebant: persecutorum vulnera iste sanabat. (Vers. 54, 55.) Petrus vero sequebatur a longe. . 72. Et bene a longe sequebatur, jam proxime negaturus; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. Sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reverendus, quod Dominum non reliquit, etiam cum timeret. Metus naturae est, cura pietatis. Alienum, quod timet: suum, quod non fugit.", + "candidate_score": 0.625257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_110", + "psc_text": "iste exsultavit ratione mysterii: illa Mariae, iste Domini sensit adventum: femina mulieris, et pignus pignoris. Istae gratiam loquuntur, illi intus operantur, pietatisque mysterium maternis adoriuntur profectibus; duplicique miraculo prophetant matres spiritu parvulorum. Exsultavit infans, repleta est mater. Non prius mater repleta, quam filius: sed cum filius esset repletus Spiritu sancto, replevit et matrem. Exsultavit Joannes, exsultavit et Mariae spiritus. Exsultante Joanne, repletur Elizabeth: Mariam tamen non repleri Spiritu, sed spiritum ejus exsultare cognovimus; incomprehensibilis enim incomprehensibiliter operabatur in matre. Et illa post conceptum repletur, ista ante conceptum. (Vers. 42, 43.) Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. Et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me? . 24. Novit sermonem suum Spiritus sanctus, nec umquam obliviscitur. Et prophetia non solum rerum completur miraculis, sed etiam proprietate verborum. Quis est iste fructus ventris, nisi ille de quo dictum est: Ecce haereditas Domini filii, merces fructus ventris (Psal.", + "candidate_score": 0.62277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_36", + "psc_text": "Elizabeth. Et erant ambo justi, incedentes in omnibus mandatis et justificationibus Domini sine querela. . 15. Docet nos Scriptura divina non solum mores in iis qui praedicabiles sunt, sed etiam parentes oportere laudari; ut veluti transmissa immaculatae puritatis haereditas in iis quos volumus laudare, praecellat. Quae enim alia intentio hoc loco sancti Evangelistae, nisi ut sanctus Joannes Baptista nobilitetur parentibus, miraculis, moribus, munere, passione? Sic etiam sancti Samuel mater Anna laudatur: sic Isaac a parentibus nobilitatem pietatis accepit, quam posteris dereliquit. Sacerdos itaque Zacharias, nec solum sacerdos, sed etiam de vice Abia, id est nobilis inter superiores familias. 16. Et uxor, inquit, ejus de filiabus Aaron. Non solum igitur a parentibus, sed etiam a majoribus sancti Joannis nobilitas propagatur; non saeculari potestate sublimis, sed religionis successione venerabilis. Tales enim majores habere debuit praenuntius Christi; ut non repente conceptam, sed a majoribus acceptam, et ipso infusam jure naturae praedicare fidem Dominici", + "candidate_score": 0.615777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_120", + "psc_text": "filii nequivit uxori: sed per prophetiam Elizabeth didicit, quod non didicerat a marito: Joannes est, inquit, nomen ejus, hoc est, non nos ei nomen imponimus, qui jam a Deo nomen accepit. Habet vocabulum 1292 suum quod agnovimus, non quod elegimus. Habent hoc merita sanctorum, ut a Deo nomen accipiant. Sic Jacob Israel dicitur (Gen. XXXII, 28), quia Deum vidit. Sic Dominus noster Jesus nominatus est, antequam natus: cui non angelus, sed Pater nomen imposuit. Revelabitur enim, inquit, filius meus Jesus cum iis qui cum eo jucundabuntur, qui relicti sunt in annis quadringentis. Et erit post annos hos, et morietur Filius meus Christus Jesus . . . et convertetur saeculum (IV Esdr. VII, 28-30) . Vides angelos, quae audierint, non quae usurpaverint, nuntiare. Nec mireris si nomen mulier quod non audivit, asseruit; quando Spiritus ei sanctus qui Angelo mandaverat, revelavit. Neque poterat Domini ignorare praenuntium, quae prophetaverat Christum. . 32. Et", + "candidate_score": 0.61389, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf023", + "work_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles", + "max_score": 0.700276, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.700276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.688173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10_12", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri . In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_87", + "psc_text": "narrationem, hujus unius et solius meminero. Fuit quidam qui ad eum ventitabat, eum autem appellabant Sabinum, qui corpus consumpsit laboribus innumerabilibus. Neque enim panis, neque obsonii fuit alicujus particeps: cibus autem erat ei farina aqua madefacta. Consueverat autem is totum unius mensis miscere nutrimentum, ut situm contraheret, et tetrum odorem emitteret. Volebat autem hoc genere alimenti hebetare sui corporis appetitiones, et efficere ut fetore nutrimenti flaccesceret voluptas. Cum autem per se sic degeret, si quis ex familiaribus ad cum accederet, simpliciter et citra discrimen vescebatur iis quae apponebantur. Tantam autem divinitus gratiam acceperat, ut mulier quaedam Antiochena, cuique et genus et opes ingentes faciebant spiritus, ad eum accurrerit, et ei supplicarit ut opem ferret filiae quae vexabatur a daemone: In somnis enim, inquiebat, vidi quemdam jubentem ut huc accurrerem, et precibus praesidis monasterii salutem filii procurarem. Dicebat ergo is qui responsa dabat, non solere praesidem loqui cum mulieribus. Cum autem", + "candidate_score": 0.662901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_7_9", + "bdc_text": "Vestes bonis abluuntur diligenter . Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_306", + "psc_text": "assidue offerentem. Cum autem ego dicerem, me et ejus credere orationibus, et aliorum sanctorum apostolorum et prophetarum, quorum ad nos nuper delatae sunt reliquiae: Esto, inquit, bono animo; habes Joannem Baptistam. Sed nec sic eum passus sum silere, sed multo magis urgebam interrogans, et scire desiderans cur ejus potius meminisset. Ille autem: Vellem, inquit, amplecti et deosculari ejus amabiles reliquias. Cum autem dixissem: Non afferam eas, nisi pollicitus fueris te ea dicturum quae videris. Atque ipse quidem est pollicitus, ego vero postridie attuli ea quae desiderabat; et cum omnes jussisset abscedere, haec mihi soli narravit. Quando hos, inquit, civitatis patronos, qui a Phoenicia venerant et Palaestina, cum Davidica excepisti chorea, venit mihi in mentem cogitare num hae essent illius insignis Joannis reliquiae, et non alterius martyris qui esset ejusdem nominis. Post unum ergo diem ego stabam ad hymnos decantandos; video autem quemdam candida veste indutum, et dicentem: Frater Jacobe, cur", + "candidate_score": 0.65828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2_4", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit . Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo . Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_169", + "psc_text": "Et quid opus est dicere omnia quae facta sunt a beata illa anima? haec enim satis sunt ad ostendendum splendorem gratiae quae in eo habitabat. Eum ego vidi, et sanctae illius dexterae percepi benedictionem, cum essem quidem adhuc adolescens, matri autem me adjunxissem comitem ad illum profectionis. Et cum pro more quidem januam aperuisset, illam et suo sermone dignatus est et benedictione: me autem intromissum impertiit opibus deprecationis. Ea nunc quoque fruar, ut qui credam eum vivere, et una cum angelis choros ducere, et majori quam olim apud Deum uti fiducia. Eam enim tunc metiebatur corpus mortale, ne occasio arrogantiae evaderet, si fuisset major quam par esset fiducia. Nunc autem deposito onere animi perturbationum, ut athleta victoria potitus, fiducia et libera loquendi facultate utitur apud agonothetam. Qua de causa oro quoque ut ejus consequar intercessionem. CAPUT IX. PETRUS. De Gallis quidem audimus qui sunt in Europa ad Occidentem (Theodor., lib.", + "candidate_score": 0.638109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_169", + "psc_text": "Et quid opus est dicere omnia quae facta sunt a beata illa anima? haec enim satis sunt ad ostendendum splendorem gratiae quae in eo habitabat. Eum ego vidi, et sanctae illius dexterae percepi benedictionem, cum essem quidem adhuc adolescens, matri autem me adjunxissem comitem ad illum profectionis. Et cum pro more quidem januam aperuisset, illam et suo sermone dignatus est et benedictione: me autem intromissum impertiit opibus deprecationis. Ea nunc quoque fruar, ut qui credam eum vivere, et una cum angelis choros ducere, et majori quam olim apud Deum uti fiducia. Eam enim tunc metiebatur corpus mortale, ne occasio arrogantiae evaderet, si fuisset major quam par esset fiducia. Nunc autem deposito onere animi perturbationum, ut athleta victoria potitus, fiducia et libera loquendi facultate utitur apud agonothetam. Qua de causa oro quoque ut ejus consequar intercessionem. CAPUT IX. PETRUS. De Gallis quidem audimus qui sunt in Europa ad Occidentem (Theodor., lib.", + "candidate_score": 0.627944, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.7, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_373", + "psc_text": "εὐλαβείας σου editi antiqi. διὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Ἑλληνίου· καὶ ὅσα ἐνέφηνας ἡμῖν, αὐτὸς ταῦτα γυμνῶς διηγήσατο. ἀκούσαντες δὲ ὅπωςαὐτὸς ταῦτα ... ὅπως καὶ ταῦτα διηγησαμένου ἀκούσαντες ὅπως editi antiqi. διετέθημεν, οὐκ ἀμφιβάλλεις πάντως. πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐκρίναμεν πάσης λύπης ἀνωτέραν ποιεῖσθαι τὴν πρὸς σὲ ἀγάπην ἐδεξάμεθα καὶ ταῦτα ὡς ἦν προσῆκον, καὶ εὐχόμεθα τῷ ἁγίῳ Θεῷ, τὰς λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥραςἡμῶν add. Harl. οὕτωοὕτωom. E. διαφυλαχθῆναι ἐν τῇ περὶ σὲ διαθέσει, ὡς καὶ ἐν τῷ κατόπιν χρόνῳ, ἐν ᾧ οὐδὲν ��μῖν αὐτοῖς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐλλελοιπόσι συνέγνωμεν. Εἰ δὲ ὁ δεῖνα ἄρτι, παρακύψαι φιλοτιμούμενος πρὸς τὸν βίον τῶν Χριστιανῶν, εἶτα οἰόμενος αὐτῷ σεμνότητά τινα φέρειν τὸ ἡμῖν συνανατρίβεσθαι, ἅ τε οὐκ ἤκουσε κατασκευάζει, καὶ ἃ μὴ ἐνόησεν ἐξηγεῖται, θαυμαστὸν οὐδέν. ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, ὅτι τούτων ἀκροατὰς ἔχει τοὺς γνησιωτάτους μοι τῶν παρʼ ὑμῖν ἀδελφῶν, καὶ οὐκ ἀκροατὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ μαθητάς, ὡς ἔοικεν. εἴ γεγάρ E.", + "candidate_score": 0.7, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_121", + "psc_text": "παραῤῥιπτομένων ἢ ἀμελουμένων, ἂν οὕτω τύχῃ, παρορᾷν. ὅτι οὐ δεῖ οὔτε αὐτὸν ἑαυτοῦ κύριον εἶναί τινα, ἀλλʼ ὡς ὑπὸ Θεοῦ παραδεδομένον εἰς δουλείαν τοῖς ὁμοψύχοις ἀδελφοῖς,ἀδελφοῖςom. C, D. οὕτω καὶ φρονεῖν πάντα καὶ ποιεῖν, ἕκαστον δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι. Ὅτι οὐ δεῖ γογγύζειν, οὔτε ἐν τῇ στενοχωρίᾳ τῶν πρὸς τὴν χρείαν οὔτε ἐν τῷ καμάτῳ τῶν ἔργων, ἐχόντων τὸ κρίμα περὶ ἑκάστου τῶν ἐπιτεταγμένων τὴν τούτων ἐξουσίαν. ὅτι οὐ δεῖ κραυγὴν γίνεσθαι, οὔτε ἄλλο τι σχῆμα ἢ κίνημα ἐν ᾧ χαρακτηρίζεται θυμός, ἢ μετεωρισμὸς ἀπὸ τῆς πληροφορίας τοῦ παρεῖναι. τὸν Θεόν. ὅτι δεῖ τῇ χρείᾳ συμμετρεῖν τὴν φωνήν. ὅτι οὐ δεῖ θρασέωςτραχέως C, D. ἢ καταφρονητικῶς τινὶ ἀποκρίνεσθαι ἢ ποιεῖν τι, ἀλλʼ ἐν πᾶσι τὸ ἐπιεικὲς καὶ τὸ τιμητικὸν πρὸς πάντας δεικνύειν. ὅτι οὐ δεῖ ἐννεύειν ὀφθαλμῷ μετὰ δόλου, ἢ ἄλλῳ τινὶ σχήματι ἢ κινήματι μέλους κεχρῆσθαι, ὃ λυπεῖ τὸν ἀδελφὸν ἢ καταφρόνησιν ἐμφαίνει. Ὅτι οὐ δεῖ καλλωπίζεσθαι ἐν", + "candidate_score": 0.697233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_374", + "psc_text": "Χριστιανῶν, εἶτα οἰόμενος αὐτῷ σεμνότητά τινα φέρειν τὸ ἡμῖν συνανατρίβεσθαι, ἅ τε οὐκ ἤκουσε κατασκευάζει, καὶ ἃ μὴ ἐνόησεν ἐξηγεῖται, θαυμαστὸν οὐδέν. ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, ὅτι τούτων ἀκροατὰς ἔχει τοὺς γνησιωτάτους μοι τῶν παρʼ ὑμῖν ἀδελφῶν, καὶ οὐκ ἀκροατὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ μαθητάς, ὡς ἔοικεν. εἴ γεγάρ E. καὶ ἄλλως ἦν παράδοξον τοιοῦτον μὲν εἶναι τὸν διδάσκοντα,το��ούτους δὲ τοὺς ἀνεχομένους add. editi antiqi. ἐμὲ δὲ τὸν διασυρόμενον, ἀλλʼ οὖν τῶν καιρῶν ἡ καταστροφὴ ἐπαίδευσεν ἡμᾶς πρὸς μηδὲν δυσκολαίνειν. πάλαι γὰρ τὰ τούτων ἀτιμότερα συνήθη ἡμῖν γέγονε διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. ἐγὼ τοίνυν, εἰ μὲν οὐδέπω τοῖς αὐτοῦ ἀδελφοῖς δέδωκα πεῖραν τῆς ἐμαυτοῦ περὶ τὸν Θεὸν αἱρέσεως,προαιρέσεως Harl., Vat., et Clarom. οὐδὲ νῦν ἔχω τι ἀποκρίνασθαι· οὓς γὰρ οὐκ ἔπεισεν ὁ μακρὸς χρόνος, πῶς συμπείσει ἐπιστολὴ βραχεῖα; εἰ δὲ ἐκεῖνα αὐτάρκη, λῆροι νομιζέσθωσαν τὰ παρὰ τῶν διαβαλλόντων. πλήν γε ὅτι, ἐὰν ἐπιτρέψωμεν στόμασιν ἀχαλινώτοις καὶ καρδίαις ἀπαιδεύτοις λαλεῖν περὶ", + "candidate_score": 0.686381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_120", + "psc_text": "μετὰ δοκιμασίας οἰκονομεῖν τὸν λόγον πρὸς οἰκοδομὴν τῆς πίστεως, ἵνα μὴ λυπῆται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ. ὅτι οὐ δεῖ τῶν ἐπεισερχομένων τινὰ ἐπʼ ἐξουσίαςἔχειν add. C. D. ἐγγίζειν ἢ λαλεῖν τινὶ τῶν ἀδελφῶν, πρὶν ἂν οἱ ἐπιτεταγμένοι τὴν φροντίδα τῆς ἐν πᾶσιν εὐταξίας δοκιμάσωσι πῶς ἀρέσκει Θεῷ πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον. ὅτι οὐ δεῖ οἴνῳ δεδουλῶσθαι, οὔτε περὶ κρέα ἐμπαθῶς ἔχειν, καὶ καθόλου περὶ οὐδὲν βρῶμα ἢ πόμα φιλήδονον εἶναι· ὁ γὰρ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται. ὅτι τῶν διδομένων ἑκάστῳ εἰς χρῆσιν οὐδὲν ὡς ἴδιον ἔχειν δεῖ ἢ ταμιεύεσθαι· ἐν μέντοι τῇ φροντίδι πᾶσιν ὡς δεσποτικοῖς προσέχοντα, μηδὲν τῶν παραῤῥιπτομένων ἢ ἀμελουμένων, ἂν οὕτω τύχῃ, παρορᾷν. ὅτι οὐ δεῖ οὔτε αὐτὸν ἑαυτοῦ κύριον εἶναί τινα, ἀλλʼ ὡς ὑπὸ Θεοῦ παραδεδομένον εἰς δουλείαν τοῖς ὁμοψύχοις ἀδελφοῖς,ἀδελφοῖςom. C, D. οὕτω καὶ φρονεῖν πάντα καὶ ποιεῖν, ἕκαστον δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι. Ὅτι οὐ δεῖ γογγύζειν, οὔτε ἐν τῇ στενοχωρίᾳ τῶν πρὸς", + "candidate_score": 0.685955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_625", + "psc_text": "οὐ παραδραμῇ, ἐπειδὴ οὐδὲ ἄπειροςἄπορος E. Reg. secundus. εἶ τοῦ ἔργου, ἀλλʼ, ὡς ὁ δεῖνά μοι ἀνήνεγκεν, ἓν τῶν ἐν τῇ Ἀμασείᾳ ἐξ ὧν ἔδωκέ σοι ὁ Κύριος διατρέφεις), ἐπειδὰν οὖν ἴδῃς καὶ τοῦτο, πάντα αὐτῷ παρέξῃπαρέξεις editi antiqi. τὰ ἐπιζητούμενα. ἤδη γάρ μοι καὶ ὁ ἑταῖρός σου κατεπηγγείλατο φιλανθρωπίαν τινὰ περὶ τὰ πτωχοτροφεῖα. τοῦτο δὲ λέγω, οὐχ ἵνα ἄλλον αὐτὸς μιμήσῃ (σὲ γὰρ εἰκὸς ἑτέροις εἶναι τῶν καλῶν ἡγεμόνα), ἀλλʼ ἵνα γνῷς ὅτι δὴ περὶ αὐτῶν τούτων καὶ ἄλλοι ἡμᾶς ἐδυσωπήθησαν.ἐδυσώπησαν E. editi antiqi. Τρακτευτῇ τῶν ἐπάρχων Γνωρίζεις πάντως τόνδε ἐκ τῆς κατὰ τὴν πόλιν συντυχίας, ὅμως δέ σοι αὐτὸν καὶ διὰ τῆς ἐπιστολῆς προσάγομεν συνιστῶντες, ὅτι εἰς πολλά σοι τῶν σπουδαζομένων χρήσιμος ἔσται, διὰ τὸ καὶ συνετῶς καὶ εὐλαβῶς δύνασθαι ὑποτίθεσθαι τὰ πρακτέα. ἃ δὲ ἐμοὶ εἰς τὸ οὖς διελέχθης, ταῦτα νῦν ἐστὶ καιρὸς ἐπιδείξασθαι, ἐπειδάν σοι ὁ προειρημένος ἀδελφὸς τὰ τῶν πτωχῶν ὑποδείξῃ. Εὐσεβίῳ, ἐπισκόπῳ Σαμοσάτων Οἶδα", + "candidate_score": 0.684938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1272", + "psc_text": "ἄπιστος, δόξα δὲ εὐπερίτρεπτος. αἵ τε περὶ τὰς τέχνας διαπονήσεις τῷ χρόνῳ τούτῳ συναπαρτίζονται. ἀλλὰ καὶ τὸ περισπούδαστον ἅπασιν, οἱ λόγοι, ἄχρι τῆς ἀκοῆς χάριν ἔχουσιν. ἀρετῆς δὲ ἄσκησις τίμιον μὲν κτῆμα τῷ ἔχοντι, ἥδιστον δὲ θεαμάτωνθαυμάτων Vat.; θέαμα editi antiqui. τοῖς ἐντυγχάνουσιν. ὧνἧς editi antiqui. ἐπιμελούμενος, ἄξιον σεαυτὸν καταστήσεις τῶν ἐν ἐπαγγελίαις ἀποκειμένων παρὰ τοῦ Κυρίουἡμῖν add. E. ἀγαθῶν. Τίνι δʼ ἂν τρόπῳ ἔλθοις πρὸς τὴν τῶν καλῶν ἀνάληψινἀντίληψιν E. καὶ ὅπως ἂν τὰ κτηθέντα διασώσαιο,διασώσεις editi antiqui. μακρότερον εἰπεῖν ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν τοῦ λόγου. ἐπῆλθε δʼ οὖν ἐμοὶ καὶ αὐτὰ ταῦτά σοιom. E. προσφθέγξασθαι, ἐξ ὧν ἤκουσα παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ Θεοτέκνου· ὃν πάντοτε μὲν εὔχομαι ἀληθεύειν, μάλιστα δὲ ἐν τοῖς περὶ σοῦ λόγοις, ἵνα πλέον δοξάζηται ἐπὶ σοὶ ὁ Κύριος, ἀπὸ ῥίζης ἀλλοτρίας τοῖς πολυτιμήτοις καρποῖς τῆς εὐσεβείας βρύοντι. Οὐαλεριανῷ Ἐγὼ τὴν εὐγένειάν σου καὶ κατὰ τὴν ὈρφανήνηνὈρφανὴν E. Clarom. γενόμενος ἐπεθύμουν ἰδεῖν. προσεδόκων γάρ σε", + "candidate_score": 0.684012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_413", + "psc_text": "διά τινος τῶν αὐτόθεναὐτόθι E. πιστῶν, ἢ καὶ διὰ τοῦ ἀδελφοῦ Δωροθέου τοῦ συνδιακόνου ἡμῶν, ἃς ὑποδεξάμενος οὐ ρότερον δώσω, μὴἤ editi antiqi. λαβὼν τὰς παρʼ αὐτῶν αποκρίοεις· ἐὰν δὲ μή, Ἡμαρτηκὼς ἔσομαι εἰς σὲ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. πάντως δὲ οὐοὐδέ editi antiqi. πλείονος ἄξιον φόβου τοῦτο τῷ ἐξ ἀρχῆς εἰπόντι πρὸς τὸν πατέρα ἢ ἐμοὶ νῦν πρὸς σὲ τὸν πνευματικὸν πατέρα λέγοντι. εἰ δὲ τοῦτο παντὶ τρόπῳ ἀπηγόρευται παρὰ σοί, ἀλλʼ ἡμᾶς γε τῆς ἐπὶ τῇ διακονίᾳ αἰτίας ἄφες, ἀδόλως καὶ ἀκατασκεύως, ἐπιθυμίᾳ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ἡμῶν συναφείας τῶν ὁμονοούντων εἰς τὰ πρὸς τὸντόνom. E. Κύριον, ἐπὶ τὴν πρεσβείαν ταύτην καὶ μεσιτείανκαὶ μεσιτείανom. E. ἀφικομένους. Κηνσίτορι Ἐμοὶ πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν συνήθεια μὲν καὶ ἡ κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχία πάνυ βραχεῖα γέγονε, γνῶσις δὲ ἡ ἐξ ἀκοῆς, δι’ ἧς πολλοῖς συναπτόμεθα τῶν ἐπιφανῶν, οὐκ ὀλίγη τε οὐδὲ εὐκαταφρόνητος. εἰ δὲ καὶ σοί τις ἐκ", + "candidate_score": 0.683939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_373", + "psc_text": "εὐλαβείας σου editi antiqi. διὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Ἑλληνίου· καὶ ὅσα ἐνέφηνας ἡμῖν, αὐτὸς ταῦτα γυμνῶς διηγήσατο. ἀκούσαντες δὲ ὅπωςαὐτὸς ταῦτα ... ὅπως καὶ ταῦτα διηγησαμένου ἀκούσαντες ὅπως editi antiqi. διετέθημεν, οὐκ ἀμφιβάλλεις πάντως. πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐκρίναμεν πάσης λύπης ἀνωτέραν ποιεῖσθαι τὴν πρὸς σὲ ἀγάπην ἐδεξάμεθα καὶ ταῦτα ὡς ἦν προσῆκον, καὶ εὐχόμεθα τῷ ἁγίῳ Θεῷ, τὰς λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥραςἡμῶν add. Harl. οὕτωοὕτωom. E. διαφυλαχθῆναι ἐν τῇ περὶ σὲ διαθέσει, ὡς καὶ ἐν τῷ κατόπιν χρόνῳ, ἐν ᾧ οὐδὲν ἡμῖν αὐτοῖς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐλλελοιπόσι συνέγνωμεν. Εἰ δὲ ὁ δεῖνα ἄρτι, παρακύψαι φιλοτιμούμενος πρὸς τὸν βίον τῶν Χριστιανῶν, εἶτα οἰόμενος αὐτῷ σεμνότητά τινα φέρειν τὸ ἡμῖν συνανατρίβεσθαι, ἅ τε οὐκ ἤκουσε κατασκευάζει, καὶ ἃ μὴ ἐνόησεν ἐξηγεῖται, θαυμαστὸν οὐδέν. ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, ὅτι τούτων ἀκροατὰς ἔχει τοὺς γνησιωτάτους μοι τῶν παρʼ ὑμῖν ἀδελφῶν, καὶ οὐκ ἀκροατὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ μαθητάς, ὡς ἔοικεν. εἴ γεγάρ E.", + "candidate_score": 0.6746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_413", + "psc_text": "διά τινος τῶν αὐτόθεναὐτόθι E. πιστῶν, ἢ καὶ διὰ τοῦ ἀδελφοῦ Δωροθέου τοῦ συνδιακόνου ἡμῶν, ἃς ὑποδεξάμενος οὐ ρότερον δώσω, μὴἤ editi antiqi. λαβὼν τὰς παρʼ αὐτῶν αποκρίοεις· ἐὰν δὲ μή, Ἡμαρτηκὼς ἔσομαι εἰς σὲ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. πάντως δὲ οὐοὐδέ editi antiqi. πλείονος ἄξιον φόβου τοῦτο τῷ ἐξ ἀρχῆς εἰπόντι πρὸς τὸν πατέρα ἢ ἐμοὶ νῦν πρὸς σὲ τὸν πνευματικὸν πατέρα λέγοντι. εἰ δὲ τοῦτο παντὶ τρόπῳ ἀπηγόρευται παρὰ σοί, ἀλλʼ ἡμᾶς γε τῆς ἐπὶ τῇ διακονίᾳ αἰτίας ἄφες, ἀδόλως καὶ ἀκατασκεύως, ἐπιθυμίᾳ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ἡμῶν συναφείας τῶν ὁμονοούντων εἰς τὰ πρὸς τὸντόνom. E. Κύριον, ἐπὶ τὴν πρεσβείαν ταύτην καὶ μεσιτείανκαὶ μεσιτείανom. E. ἀφικομένους. Κηνσίτορι Ἐμοὶ πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν συνήθεια μὲν καὶ ἡ κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχία πάνυ βραχεῖα γέγονε, γνῶσις δὲ ἡ ἐξ ἀκοῆς, δι’ ἧς πολλοῖς συναπτόμεθα τῶν ἐπιφανῶν, οὐκ ὀλίγη τε οὐδὲ εὐκαταφρόνητος. εἰ δὲ καὶ σοί τις ἐκ", + "candidate_score": 0.668641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_526", + "psc_text": "ἡνωμένους γνησίως καὶ πάσης ἐκκλησιαστικῆς φροντίδος κοινωνούς· ἐγγυησάμενος καὶ αὐτοῖς τὴν ὑμετέραν ὀρθότητα, ὅτι καὶ αὐτοὶ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι τῷ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ζήλῳ πρὸς πάντα ἐστὲ παρατεταγμένοι, ὅσαπερ ἂν δέῃδέοι editi antiqi. παθεῖν ὑπὲρ τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας. Ἔστι δέ, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, τὰ οὔτε ὑμῖν ὑπεναντία, καὶ τοῖς προειρημένοις τῶν ἀδελφῶν αὐτάρκη πρὸς πληροφορίαν, ταῦτα, ὁμολογεῖν ὑμᾶς τὴν ὑπὸ τῶν πατέρων ἡμῶν ἐκτεθεῖσαν πίστιν τῶν ἐν Νικαίᾳ ποτὲ συνελθόντων, καὶ μηδεμίαν τῶν ἐκεῖ λέξεων ἀθετεῖν, ἀλλʼ εἰδέναι ὅτι τριακόσιοι δέκα καὶ ὀκτώ, ἀφιλονείκως συνιόντες, οὐκ ἄνευ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐνεργείας ἐφθέγξαντο· προσθεῖναι δὲ τῇ πίστει ἐκείνῃ καὶ τὸ μὴ χρῆναι λέγειν κτίσμα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, μὴ μέντοι μηδὲ τοῖς λέγουσι κοινωνεῖν, ἵνα καθαρὰ ᾖ τοῦ Θεοῦ ἡ Ἐκκλησία, μηδὲν ζιζάνιον ἑαυτῇ παραμεμιγμένον ἔχουσα. ταύτης αὐτοῖς τῆς πληροφορίας παρὰ τῆς εὐσπλαγχνίας ὑμῶν προτεθείσης, καὶ αὐτοὶ πρέπουσαν ὑμῖν ὑποταγὴν ἕτοιμοί εἰσι παρασχέσθαι. αὐτὸς γὰρ ἐγγυῶμαι τὸ μέρος", + "candidate_score": 0.659322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_347", + "psc_text": "ἀδόλου σοι προσαγομένην· πόρρω γὰρ θωπείας δουλοπρεποῦς τὰ ἡμέτερα· ��αὶ ἔχε ἡμᾶς τῷ καταλόγῳ τῶν σεαυτοῦ φίλων ἐναριθμίους, γράμμασι συνεχέσι σαυτόν τε δεικνὺς καὶ παραμυθούμενος τὴν ἀπόλειψιν. Ἡσυχίῳ Ἐμὲ πολλὰ μὲν ἦν καὶ ἐξ ἀρχῆς τὰ συνάπτοντά σου τῇ τιμιότητι, ὅ τε περὶ λόγους κοινὸς ἔρως, πολλαχοῦ παρὰ τῶν πεπειραμένων περιφερόμενος,συμπεριφερόμενος Codex Medicaeus. ἥ τε πρὸς τὸν θαυμάσιον ἄνδρα ΤερέντιονΤερεντῖνον editi antiqi. ἡμῖν ἐκ παλαιοῦ φιλία. ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ πάντα ἄριστος, καὶ πάσης ἡμῖν οἰκειότητος ὄνομα ἐκπληρῶν, ὁ αἰδεσιμώτατος ἀδελφὸς Ἐλπίδιος εἰς λόγους ἀφίκετο, καὶ ἕκαστα τῶν ἐν σοὶ καλῶν διηγήσατο (δυνατώτατος δέ, εἴπερ τις ἄλλος, καὶ ἀρετὴν ἀνθρώπου καταμαθεῖν, καὶ παραστῆσαι ταύτην τῷ λόγῳ), τοσοῦτον ἡμῖν τὸν ἐπὶ σοὶ πόθον ἐξέκαυσεν, ὥστε εὔχεσθαι ἡμᾶς ἐπιστῆναί σέ ποτε τῇ παλαιᾷ ἑστίᾳ ἡμῶν, ἵνα μὴ ἀκοῇ μόνον, ἀλλὰ καὶ πείρᾳ τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαύσωμεν. ἈταρβίῳΑὐταρκίῳ cod. Claromontanus. Καὶ τί πέρας ἔσται τῆς σιωπῆς, εἰ ἐγὼ μέν, τὰ ἐκ τῆς", + "candidate_score": 0.65459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_373", + "psc_text": "εὐλαβείας σου editi antiqi. διὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Ἑλληνίου· καὶ ὅσα ἐνέφηνας ἡμῖν, αὐτὸς ταῦτα γυμνῶς διηγήσατο. ἀκούσαντες δὲ ὅπωςαὐτὸς ταῦτα ... ὅπως καὶ ταῦτα διηγησαμένου ἀκούσαντες ὅπως editi antiqi. διετέθημεν, οὐκ ἀμφιβάλλεις πάντως. πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐκρίναμεν πάσης λύπης ἀνωτέραν ποιεῖσθαι τὴν πρὸς σὲ ἀγάπην ἐδεξάμεθα καὶ ταῦτα ὡς ἦν προσῆκον, καὶ εὐχόμεθα τῷ ἁγίῳ Θεῷ, τὰς λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥραςἡμῶν add. Harl. οὕτωοὕτωom. E. διαφυλαχθῆναι ἐν τῇ περὶ σὲ διαθέσει, ὡς καὶ ἐν τῷ κατόπιν χρόνῳ, ἐν ᾧ οὐδὲν ἡμῖν αὐτοῖς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐλλελοιπόσι συνέγνωμεν. Εἰ δὲ ὁ δεῖνα ἄρτι, παρακύψαι φιλοτιμούμενος πρὸς τὸν βίον τῶν Χριστιανῶν, εἶτα οἰόμενος αὐτῷ σεμνότητά τινα φέρειν τὸ ἡμῖν συνανατρίβεσθαι, ἅ τε οὐκ ἤκουσε κατασκευάζει, καὶ ἃ μὴ ἐνόησεν ἐξηγεῖται, θαυμαστὸν οὐδέν. ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, ὅτι τούτων ἀκροατὰς ἔχει τοὺς γνησιωτάτους μοι τῶν παρʼ ὑμῖν ἀδελφῶν, καὶ οὐκ ἀκροατὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ μαθητάς, ὡς ἔοικεν. εἴ γεγάρ E.", + "candidate_score": 0.654548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_504", + "psc_text": "τρέφειν καὶ πολυπλασιάζειν ἀεὶ σπούδαζε, ἵνα σοι καὶ ἡ τῶν ἀγαθῶν παρʼ αὐτοῦ χορηγία ἐπὶ μεῖζον προΐῃ. ὅτι δὲ καὶ ἡμῶν μέμνησαι, οὐδεμιᾶς ἑτέρας ἀποδείξεως προσδεόμεθα, τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχοντες μαρτυρίαν. Ἰουλίττῃ ἐλευθέρᾳ Πάνυ ἠθύμησα τοῖς γράμμασιν ἐντυχὼν τῆς εὐγενείας σου, ὅτι σε πάλιν αἱ αὐταὶ περιέχουσιν ἀνάγκαι. καὶ τί δεῖ ποιεῖν πρὸς ἀνθρώπους οὕτω παλίμβολουπαλίμβουλον E. ἐπιδεικνυμένους τὸ ἦθος, καὶ ἄλλοτε ἄλλα λέγοντας, καὶ ταῖς ἰδίαις ὁμολογίαις μὴ ἐμμένοντας; εἰ γὰρ μετὰ τὰς ἐπʼἀπʼ editi antiqi. ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀπὸ ὑπάρχων ὑποσχέσεις, νῦν, ὡς μηδενὸς εἰρημένου, οὕτω στενοχωρεῖ τὴν προθεσμίαν, ἔοικε παντελῶς ἀπηρυθριακέναι πρὸς ἡμᾶς ὁ ἀνήρ. Πλὴν ἀλλʼ ἐπέστειλα αὐτῷ, ἐντρέπων αὐτὸν καὶ ὑπομιμνήσκων τῶν αὐτοῦ ὑποσχέσεων. ἐπέστειλα δὲ καὶ Ἑλλαδίῳ, τῷ οἰκείῳ τοῦ ὑπάρχου, ἵνα δι’ αὐτοῦ διδαχθῇ τὰ κατὰ σὲ ὁ ὕπαρχος.ἔπαρχος E. αὐτὸς γὰρ μέχρι τοσούτου θαρρῆσαι δικαστῇ τοσούτῳ οὐκ ἐνόμισα ἐπίβαλλονἐπιβάλλειν E. εἶναί μοι, διὰ τὸ μηδέ πω περὶ ἰδιωτικοῦ πράγματος αὐτῷ ἐπεσταλκέναι,", + "candidate_score": 0.654517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.654422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1173", + "psc_text": "οἶδα γὰρ ὅτι ἄνδρες τὸν πεπονημένον προελόμενοι βίον, καὶ ἀεὶ διὰ τῶν χειρῶν ἑαυτοῖς τὰ ἀναγκαῖα συμποριζόμενοι, πολὺν ἀποδημεῖν χρόνον τῶν ἰδίων οὐ δύνανται. ἀλλʼ ὅπουπερ ἂν ἦτε, μέμνησθε ἡμῶν. καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ ἡμῶν,ὑπὲρ ἡμῶν om. Vat., Coisl. sec., Reg. sec. ἵνα αὐτοὶ γοῦν πρὸς ἑαυτοὺς εἰρήνην ἔχωμεν καὶ πρὸς τὸν Θεόν, μηδεμιᾶς τοῖς λογισμοῖς ἡμῶν ταραχῆς ἐνοικούσης. Ὀπτίμῳ ἐπισκόπῳ Καὶ ἄλλως μὲνom. E. ἡδέως ὁρῶν τοὺς ἀγαθοὺς παῖδας διά τε τὸ ὑπὲρ τὴν ἡλικίαν τῶν ἠθῶν εὐσταθὲς καὶ διὰ τὸ πρὸς τὴν σὴν εὐλάβειαν οἰκεῖον, ἀφʼ οὗ τι καὶ μέγα προσδοκᾷν ἔστιν ἐπʼ αὐτοῖς, ἐπειδὴ καὶ μετὰ γραμμάτων σῶν εἶδον αὐτοὺς προσιόντας μοι, ἐδιπλασίασα τὸ ἐπʼ αὐτοῖς φίλτρον. ὅτε δὲ ἀνέγνων τὴν ἐπιστολὴν καὶ εἶδον ἐν αὐτῇ ὁμοῦ μὲν τὸ περὶ τὰςτῆς editi antiqui. ἐκκλησίας προνοητικὸν τῆς σῆς διαθέσεως, ὁμοῦ δὲ τὸ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θείων γραφῶν ἐπιμελές, ηὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπηυξάμην τὰ ἀγαθὰ τοῖς τὰ τοιαῦτα", + "candidate_score": 0.654127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium . In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_405", + "psc_text": "τοῦ φοβεροῦ τούτου χειμῶνος παρὰ πάντων ὁμοίως τῶν καὶ κατὰ μικρὸν ἢ ἀκοῇ ἢ πείρᾳ γνωριζόντων τὴν τελειότητα σοῦ πιστεύῃ.πιστεύειν E. διὸ μὴ ἀνῇς καὶ προσευχόμενος ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ διεγείρων ἡμᾶς τοῖς γράμμασιν· ὧν εἰ ᾔδεις ὁπόσον ἐστὶ τὸ ὠφέλιμον, οὐκ ἄν ποτε παραπεσοῦσάν σοι γραμμάτων ἀφορμὴν πρὸς ἡμᾶς ὑπερέβης. εἰ δὲ καταξιωθείημεν τῇ συνεργίᾳ τῶν προσευχῶν τοῦ ἰδεῖν σε καὶ ἀπολαῦσαι τῶν ἐν σοὶ ἀγαθῶν, καὶ προσθεῖναι τῇ ἱστορίᾳ τοῦ ἡμετέρου βίου τὴν συντυχίαν τῆς μεγάλης σου ὄντως καὶ ἀποστολικῆς ψυχῆς, πάντως ἂν ἑαυτοῖςαὐτοῖς editi antiqi. ἐλογισάμεθα, ὧν ἐθλίβημενἐθλίβομαι editi antiqi. ἐν πάσῃ τῇ ζωῇ ἡμῶν, ἀντίρροπον παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἐσχηκέναι παραμυθίαν. Ἰννοκεντίῳ ἐπισκόπῳῬώμης add. absurde Clarom. Ὅσον εὐθύμησα δεξάμενος γράμματα τῆς ἀγάπης σου, τοσοῦτον ἐλυπ��θην, ὅτι βάρος ἐπέθηκας ἡμῖν φροντίδος τῆς ὑπερβαινούσης ἡμᾶς. πῶς γὰρ δυνηθῶμεν ἀπὸ τοσούτου διαστήματος τοσαύτης ἡμεῖς οἰκονομίας περιγενέσθαι; ἕως μὲν γὰρ ὑμᾶς ἔχει ἡ Ἐκκλησία, ὡς ἰδίοις στηρίγμασιν ἐπαναπαύεται,", + "candidate_score": 0.650234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1275", + "psc_text": "καὶ αὐτὸς πάντων τεύξεται τῶν σπουδαζομένων, καὶ ἡμεῖς ἐν τοῖς εὐεργέταις λογισθησόμεθα παρὰ σοί, ἀφορμὰς εὐποιϊῶν προξενοῦντες τῇ ἀγαθῇ προαιρέσει σου. Τὸ μὲν οὖν πρᾶγμα εἰς ὃ δεῖται τῆς προστασίας σου αὐτὸς ἐρεῖ, ἐὰν αὐτὸν εὐμενεῖ καταξιώσῃς προσιδεῖν τῷ βλέμματι καὶ δῷςδὸς E. αὐτῷ θάρσος ὥστε φωνῆν ῥῆξαι ἐπὶ τῆς μεγάλης σου καὶ ὑπερφυοῦς ἐξουσίας· ἡμεῖς δὲ τὸ ἡμέτερον διὰ τοῦ γράμματος παριστῶμεν, ὅτι τὸ εἰς αὐτὸν γινόμενον οἰκεῖον ἡγούμεθα κέρδος,om. E. διὰ τὸ μάλιστα, ἐκ τῆς Τυανέων αὐτὸν ἀναστάντα τούτου ἕνεκεν ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς, ὡς μέγα τι ἕξοντα κέρδος, εἰ τὴν ἡμετέραν ἐπιστολὴν ἀνθʼ ἱκετηρίας προβάλοιτο. ἵνα οὖν μήτε αὐτὸς τῶν ἐλπίδων ἐκπέσῃ, καὶ ἡμεῖς τῆς συνήθους τιμῆς ἀπολαύσωμεν, καὶ σοὶ ἡ περὶ τὰ ἀγαθὰ σπουδὴ καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης ὑποθέσεως πληρωθῇ, ἀξιοῦμεν δεχθῆναι αὐτὸν εὐμενῶς καὶ ἐναρίθμιον γενέσθαι τοῖς οἰκειοτάτοις σοῦ. Μοδέστῳ ὑπάρχῳ Εἰ καὶ τολμηρὸν ἀνδρὶ τοσούτῳ διὰ γραμμάτων ἱκεσίας προσάγειν, ἀλλʼ οὖν ἡ προϋπάρχουσα περὶ ἡμᾶς", + "candidate_score": 0.64249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_588", + "psc_text": "τοὺς ἀγαπῶντας τὸν Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ. Παιονίῳ πρεσβυτέρῳ Ὅσον ηὔφρανας ἡμᾶς τοῖς γράμμασιν εἰκάζεις που πάντως αὐτοῖς οἷς ἐπέστειλας· οὕτω τὸ καθαρὸν τῆς καρδίας, ἀφʼ ἧς προῆλθεν ἐκεῖνα τὰ ῥήματα, ἀκριβῶς ἐκ τῶν γραμμάτων κατεμηνύετο. καὶ γὰρκαί add. editi antiqi. ὁλκὸς μὲν ὕδατος δείκνυσι τὴν οἰκείαν πηγήν, λόγου δὲ φύσις τὴν προενεγκοῦσαν αὐτὸν καρδίαν χαρακτηρίζει. ὥστε ἄτοπόν τε καὶ πολὺ τοῦ εἰκότος παρηλλαγμένον πεπονθέναι ὁμολογῶ. σπουδάζων γὰρ ἀεὶ γράμμασιν ἐντυγχάνειν τῆς τελειότητός σου, ἐπειδὴ ἔλαβον εἰς χεῖρας τὴν ἐπιστολὴν καὶ ἀνέγνων αὐτήν, οὐχ ἥσθην μᾶλλον τοῖς ἐπεσταλμένοις, ἢ ἠνιάθην τὴν ζημίαν, ὁπόση γέγονεν ἡμῖν κατὰ τὸν τῆς σιωπῆς χρόνον, διαλογιζόμενος. Ἀλλʼ ἐπειδὴ ἤρξω γ��άφειν, μὴ διαλίπῃςδιαλίποις multi MSS. non vetustissimi. τοῦτο ποιῶν. εὐφρανεῖς γὰρ πλέον ἢ οἱ τὰ πολλὰ χρήματα τοῖς φιλοπλούτοις διαπεμπόμενοι· τῶν δὲ γραφέων οὐδείς μοι παρῆν, οὔτε τῶν καλλιγραφούντων οὔτε τῶν ταχυγράφων. οὓς γὰρκαί add. E. ἔτυχον ἐξασκήσας, οἱ μὲν ἀνέδραμον ἐπὶ τὴν πρώτην τοῦ βίου συνήθειαν,", + "candidate_score": 0.642398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852", + "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν", + "candidate_score": 0.641668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_793", + "psc_text": "φιλανθρωπίᾳ. Ἀμφιλοχίῳ, ἐπισκόπῳ Ἰκονίου. Ἐντυχόντες τοῖς γράμμασι τῆς εὐλαβείας σου, πολλὴν τῷ Θεῷ τὴν χάριν ἔσχομεν, ὅτι ἀρχαίας ἀγάπης ἴχνη εὕρομεν ἐν τοῖς ῥήμασι τῆς ἐπιστολῆς· ὅς γε οὐκ ἔπαθες τὸ τῶν πολλῶν, οὐδὲ φιλονείκως ἔσχες πρὸς τὸ μὴ καὶ αὐτὸς κατάρξαι τῆς ἀγαπητικῆς ὁμιλίας· ἀλλʼ ὡς πεπαιδευμένος τὸ ἐκ ταπεινοφροσύνης μεγαλεῖον περιγινόμενον τοῖς ἁγίοις, οὕτως εἵλου διὰ τῶν δευτερείων ἔμπροσθεν ἡμῶν ἀποφανθῆναι. καὶ γὰρ οὗτος νόμος τῆς ἐν Χριστιανοῖς νίκης, καὶ ὁ ἔλαττον ἔχειν καταδεξάμενος στεφανοῦται. ἵνα οὖν μὴ ἀπολειφθῶμεν τοῦ ἀγαθοῦ ζήλου, ἰδοὺ καὶ αὐτοὶ ἀ��τιφθεγγόμεθά σου τὴν σεμνότητα, καὶ δείκυμεν τὴν προαίρεσιν ἡμῶν, ὅτι Θεοῦ χάριτι τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας ἐρρωμένης ἡμῖν, οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἐμποδίζον πρὸς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἓν σῶμα καὶ ἓν πνεῦμα, καθὼς ἐκλήθημεν ἐν μιᾷ ἐλπίδι διὰ τῆς κλήσεως. τῆς οὖν σῆς ἐστιν ἀγάπης τῇ ἀγαθῇ ἀρχῇ καὶ τὰ ἐφεξῆς ἀποδοῦναι, συστατεῖν μὲν περὶ σεαυτὸν τοὺς ὁμοψύχους, δηλῶσαι δὲ καὶ χρόνον", + "candidate_score": 0.636187, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.697277, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5_7", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1022", + "psc_text": "ejus: jam tunc purgationem mundi, et rerum omnium sanctitatem Baptismi sacramenta signabant. Non accipiunt vestes, nisi lotis prius sordibus, nec ornantur ad sacra, nisi in Christo novi homines renascantur. Vinum enim novum in novis utribus mittitur. Quod autem Moyses lavat, legis indicium est. Habent Moysen et Prophetas, ipsos audiant. Et Ab Adam usque ad Moysen omnes peccaverunt. Praeceptis Dei lavandi sumus, et cum parati ad indumentum Christi, tunicas pelliceas deposuerimus, tunc induemur veste linea, nihil in sese mortis habente, sed tota candida: ut de baptismo consurgentes, cingamus lumbos in veritate, et tota pristinorum peccatorum turpitudo celetur. Unde et David: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Ps. 31. 1) . 21. Post feminalia et lineam tunicam induimur hiacynthino vestimento, et incipimus de terrenis ad alta conscendere. Haec ipsa hiacynthina tunica, a Septuaginta ὑποδύτης, id est, subucula nominatur, et proprie Pontificis est, significatque rationem sublimium non patere omnibus,", + "candidate_score": 0.697277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.691801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.684442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_109", + "psc_text": "otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et Isai. 42. 14) ? Non mihi conceditur unus angulus eremi. Quotidie exposcor fidem, quasi sine fide renatus sim. Confiteor, ut volunt, non placet. Subscribo, non credunt. Unum tantum placet, ut hinc recedam. Jamjam cedo: abruperunt a me partem animae meae, carissimos fratres: ecce discedere cupiunt, imo discedunt, melius esse dicentes, inter feras habitare, quam cum talibus Christianis: et ego ipse, nisi me et corporis imbecillitas, et hyemis retineret asperitas, jam modo fugerem. Verumtamen dum vernum tempus adveniat, obsecro ut paucis mihi mensibus eremi concedatur hospitium: aut si et hoc tardum videtur, abscedo. Domini est terra, et plenitudo ejus (Psal. 23)", + "candidate_score": 0.681077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_109", + "psc_text": "otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et Isai. 42. 14) ? Non mihi conceditur unus angulus eremi. Quotidie exposcor fidem, quasi sine fide renatus sim. Confiteor, ut volunt, non placet. Subscribo, non credunt. Unum tantum placet, ut hinc recedam. Jamjam cedo: abruperunt a me partem animae meae, carissimos fratres: ecce discedere cupiunt, imo discedunt, melius esse dicentes, inter feras habitare, quam cum talibus Christianis: et ego ipse, nisi me et corporis imbecillitas, et hyemis retineret asperitas, jam modo fugerem. Verumtamen dum vernum tempus adveniat, obsecro ut paucis mihi mensibus eremi concedatur hospitium: aut si et hoc tardum videtur, abscedo. Domini est terra, et plenitudo ejus (Psal. 23)", + "candidate_score": 0.677022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2931", + "psc_text": "te et memorem mei, Christus dominus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et suscipiende frater. EPISTOLA CXXXIX. AD APRONIUM. APRONIUM, quod in fide contra Pelagianos manserit, laudat, et, ut sancta Jerosolymae loca petat, hortatur. 1. Nescio qua tentatione diaboli factum sit, ut et tuus labor, et sancti Innocentii Presbyteri industria, et nostrum desiderium ad praesens nequaquam videatur habere effectum. Deo gratia, quod te sospitem, et fidei calore ferventem, inter ipsa tentamenta 1048 diaboli cognovi. Hoc meum gaudium est, quando in Christo audio filios meos dimicare; et istum zelum in nos ipse confirmet, cui credimus: ut pro fide ejus sanguinem voluntarie fundamus. Eversam nobilem domum funditus doleo, et tamen quid in causa sit, scire non potui. Neque enim portitor litterarum nosse se dixit. Unde dolere possumus pro amicis communibus, et Christi, qui solus potens et Dominus est, clementiam deprecari: licet ex parte Dei mereamur offensam, qui inimicos Domini foverimus. Optimum autem", + "candidate_score": 0.674925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_109", + "psc_text": "otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et Isai. 42. 14) ? Non mihi conceditur unus angulus eremi. Quotidie exposcor fidem, quasi sine fide renatus sim. Confiteor, ut volunt, non placet. Subscribo, non credunt. Unum tantum placet, ut hinc recedam. Jamjam cedo: abruperunt a me partem animae meae, carissimos fratres: ecce discedere cupiunt, imo discedunt, melius esse dicentes, inter feras habitare, quam cum talibus Christianis: et ego ipse, nisi me et corporis imbecillitas, et hyemis retineret asperitas, jam modo fugerem. Verumtamen dum vernum tempus adveniat, obsecro ut paucis mihi mensibus eremi concedatur hospitium: aut si et hoc tardum videtur, abscedo. Domini est terra, et plenitudo ejus (Psal. 23)", + "candidate_score": 0.673609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.671822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", + "candidate_score": 0.671067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_0_2", + "bdc_text": "de conditionibus , vino 1560. 2443 . Ultimas meas , quas scripsi , humanitati tuae , donec S. honorande et frater dilecte , quibusque significavi me viginti coronatos a te missos pro praesenti tertia domino , qui ad ferias pentecostes finietur , accepisse eas inquam ad te perlatas esse spero . In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1692", + "psc_text": "Nec putemus, fratres carissimi, certamen esse perpetuum, ut idcirco lassemur; sed sciamus finem hujus coronam esse justitiae, quam nulla saeculorum corrumpit aetas. Studium vitae istius et certaminis temporale est, qui autem inoffenso cucurrerint gradu, et ad calcem venerint praemiorum, novas invenient mansiones, victoriam canticis demonstrantes. Itaque gratia Domini triumphos nobis de sceleratissimis daemonibus pollicente, jejunia rite celebremus, ut solemnitatis quoque rite participes simus. Nequaquam diebus Quadragesimae, sicut luxuriosi divites solent, 617 vini poculum suspiremus, neque in procinctu et praelio, ubi labor et sudor est necessarius, carnium edulio delectemur. Crapula quippe et ebrietas, et caeterae hujus vitae illecebrae opulentissimum animarum thesaurum exhauriunt, et sementem scientiae doctrinaeque uberrimam sui admixtione suffocant. Quamobrem Dominus atque Salvator provocans discipulos suos ad rigorem continentiae, loquebatur: Attendite vobis, ne forte graventur corda vestra crapula et ebrietate, et curis hujus vitae, et [al. ne] superveniat in vos repentina dies illa: tanquam laqueus enim superveniet in omnes, qui", + "candidate_score": 0.669239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_14_16", + "bdc_text": "Ille vero iurgando dicit , nolle se bibere vinum eixtum et revera illud , quod ei proponit S. corruptum . corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2270", + "psc_text": "sua non dederit? Minime. Ideo puniti sunt, quia mentiri voluerunt Spiritui Sancto, et reservantes necessaria victui suo, quasi perfecte saeculo renuntiantes, vanam gloriam sectabantur. Alioqui licet libere vel dare, vel non dare. Quanquam ei, qui cupiat esse perfectus, praesens paupertas futuris divitiis compensanda sit. Quomodo autem vidua vivere debeat, brevi sermone comprehendit Apostolus, dicens: Vidua, quae in deliciis est, vivens mortua est (1. Tim. 5. 6) ; et nos in duobus libellis, quos ad Furiam, et Salvinam scripsimus, plenius dictum putamus. CAP. II.--Quomodo accipiendum sit illud Salvatoris apud Matthaeum: Dico autem vobis: Non bibam amodo de hoc genimine vitis, usque in diem illum, quo bibam illud novum vobiscum in regno Patris mei (Matth. 26. 29) . Ex hoc loco quidam mille annorum fabulam struunt, in quibus Christum regnaturum corporaliter esse contendunt, et bibiturum vinum, quod ex illo tempore 824 usque ad consummationem mundi non biberit. Nos autem audiamus panem, quem", + "candidate_score": 0.66708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1934", + "psc_text": "in bono malum (Rom. 12. 21) . Nonne Apostoli gloriabantur, quando pro Domino sunt passi contumeliam? Nonne ipse Salvator humiliavit se, formam servi accipiens, et factus est obediens Patri usque ad mortem, et mortem crucis (Phil. 2. 7), ut nos sua passione salvaret? Job nisi certasset, et vicisset in praelio, non accepisset coronam justitiae, nec audisset a Domino: Putas me aliter locutum tibi, quam ut appareres justus (Job. 4. 2. juxt. LXX) ? Beati dicuntur in Evangelio, qui persecutionem patiuntur propter justitiam (Matth. 5. 10). SECURA SCIT [fort. sit ] conscientia, quod non propter peccata patiamur; et afflictio in saeculo, materia praemiorum est. Si quando procacior fuisset inimicus, et usque ad verborum jurgia prosilisset, illud Psalterii decantabat: Cum consisteret adversum me peccator, obmutui et silui a bonis (Psal. 38. 2) . Et rursus: Ego autem quasi surdus non audiebam, et quasi mutus non aperiens os suum. Et, Factus sum sicut", + "candidate_score": 0.666965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_531", + "psc_text": "putas. Periculosum quippe est de servo alterius judicare (Rom. 14. 4), et non facilis venia, prava dixisse de rectis. Veniet, veniet illa dies in qua et mecum dolebis ardere non paucos. 2. Ego probrosus, ego versipellis et lubricus: ego mendax, et Satanae arte decipiens. Quid enim est tutius, haec vel credidisse, vel finxisse de insontibus, an etiam de noxiis credere noluisse? Osculabantur mihi manus quidam, et ore vipereo detrahebant: dolebant labiis, corde gaudebant. Videbat Dominus et subsannabat illos, et miserum me servum suum futuro cum eis judicio reservabat. Alius incessum meum calumniabatur et risum: ille vultui detrahebat; hic in simplicitate aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in", + "candidate_score": 0.659656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2_4", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit . Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo . Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_40", + "psc_text": "AD CHROMATIUM, JOVINUM, ET EUSEBIUM. Chromatium et Eusebium fratres, una cum Jovino amico, nec non matre et sororibus virginibus, eadem in domo sancte viventes resalutat, atque eorum contubernium pluribus laudat. Tunc Bonosi, de quo illi scripserant, laudes admiscet, ac probat. Demum sororem suam, quae bonos in patria magistros vitae non haberet, illis commendat. 1. Non debet charta dividere, quos amor mutuus copulavit: nec per singulos officia mei sunt partienda sermonis, cum sic invicem vos ametis,, ut non minus tres caritas jungat, quam duos natura sociavit; quin potius si rei conditio pateretur, sub uno litterulae 18 apice nomina indivisa concluderem, vestris quoque ita me litteris provocantibus, ut et in uno tres, et in tribus unum putarem. Nam postquam sancto Evagrio transmittente, in ea ad me eremi parte delatae sunt, quae inter Syros ac Saracenos vastum limitem ducit, sic gavisus sum, ut illum diem Romanae felicitatis, quo primum Marcelli apud Nolam praelio,", + "candidate_score": 0.647024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat . Ille vero iurgando dicit , nolle se bibere vinum eixtum et revera illud , quod ei proponit S. corruptum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1870", + "psc_text": "et 5. 3) . 8. Non vescatur in publico, id est, in parentum convivio, ne videat cibos quos desideret. Et licet quidam putent majoris esse virtutis, praesentem contemnere voluptatem: tamen ego arbitror securioris continentiae esse, nescire quod quaeras. Legi quondam in scholis puer: Aegre reprehendas, quod sinis consuescere. Dicat jam nunc et vinum non bibere, in quo est luxuria. Ante annos robustae aetatis, periculosa est teneris, et gravis abstinentia. Usque ad id tempus, si necessitas postulaverit, et balneas adeat, et vino utatur modico propter stomachum, et carnium edulio sustentetur, ne prius deficiant pedes, quam currere incipiant. Et hoc dico juxta indulgentiam, non juxta imperium, timens debilitatem, non docens luxuriam. Alioqui quod Judaica superstitio ex parte facit in rejectione quorumdam animalium atque escarum, quod et Indorum Brachmani, et Aegyptiorum Gymnosophistae in polentae et orizae, et pomorum solo observant cibo, cur virgo Christi non faciat in toto? Si tanti vitrum, quare non", + "candidate_score": 0.644034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_13_15", + "bdc_text": "Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat . Ille vero iurgando dicit , nolle se bibere vinum eixtum et revera illud , quod ei proponit S. corruptum . corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1870", + "psc_text": "et 5. 3) . 8. Non vescatur in publico, id est, in parentum convivio, ne videat cibos quos desideret. Et licet quidam putent majoris esse virtutis, praesentem contemnere voluptatem: tamen ego arbitror securioris continentiae esse, nescire quod quaeras. Legi quondam in scholis puer: Aegre reprehendas, quod sinis consuescere. Dicat jam nunc et vinum non bibere, in quo est luxuria. Ante annos robustae aetatis, periculosa est teneris, et gravis abstinentia. Usque ad id tempus, si necessitas postulaverit, et balneas adeat, et vino utatur modico propter stomachum, et carnium edulio sustentetur, ne prius deficiant pedes, quam currere incipiant. Et hoc dico juxta indulgentiam, non juxta imperium, timens debilitatem, non docens luxuriam. Alioqui quod Judaica superstitio ex parte facit in rejectione quorumdam animalium atque escarum, quod et Indorum Brachmani, et Aegyptiorum Gymnosophistae in polentae et orizae, et pomorum solo observant cibo, cur virgo Christi non faciat in toto? Si tanti vitrum, quare non", + "candidate_score": 0.643243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_14", + "bdc_text": "Ille vero iurgando dicit , nolle se bibere vinum eixtum et revera illud , quod ei proponit S. corruptum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1950", + "psc_text": "se dederat continentiae, quantae ipsa fracto et senili debilitatoque corpusculo. Fateor, in hac re pertinacior fuit, ut sibi non parceret, 714 et nulli cederet admonenti. Referam quod expertus sum. Mense Julio ferventissimis aestibus incidit in ardorem febris, et post desperationem, cum Dei misericordia respirasset, et medici persuaderent ob refectionem corporis vino opus esse tenui et parco, ne aquam bibens in hydropem verteretur; et ego clam beatum Papam Epiphanium rogarem, ut eam moneret, imo compelleret vinum bibere, illa ut erat prudens et solertis ingenii, statim sensit insidias; et subridens, meum esse quod ille diceret, intimavit. Quid plura? cum beatus Pontifex post multa hortamenta exisset foras, quaerenti mihi quid egisset, respondit: Tantum profeci, ut seni homini pene persuaserit, ne vinum bibam. Haec refero, non quod inconsideranter, et ultra vires sumpta onera probem, monente Scriptura: Super te onus ne levaveris; sed quod mentis ejus ardorem, et desiderium fidelis animae, ex hac quoque probare", + "candidate_score": 0.632299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_6", + "bdc_text": "dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_563", + "psc_text": "Procul luxuria, procul voluptas. Tanta in ipsa urbe orationum loca, ut ad ea peragranda dies sufficere non possit. 10. Verum ut ad villulam Christi, et Mariae diversorium veniamus (plus enim laudat unusquisque quod possidet) quo sermone, qua voce speluncam tibi possumus Salvatoris exponere? Et illud praesepe, in quo infantulus vagiit, silentio magis, quam infirmo [al. infimo ] sermone honorandum est. Ubi sunt latae porticus? ubi aurata laquearia? ubi domus miserorum poenis, et damnatorum labore vestitae? ubi instar palatii, opibus privatorum exstructae basilicae, ut vile corpusculum hominis pretiosius inambulet, et quasi mundo quidquam possit esse ornatius, recta magis sua velit aspicere, quam coelum? Ecce in hoc parvo terrae foramine, coelorum conditor natus est: hic involutus pannis, hic visus a pastoribus, hic demonstratus a stella, hic adoratus a Magis. Et hic puto locus sanctior est rupe Tarpeia, quae de coelo saepius fulminata ostendit, quod Domino displiceret. 11. Lege Apocalypsim Joannis, et quid", + "candidate_score": 0.624197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_357", + "psc_text": "Praetermitto, quod in matris utero benedicitur ei, antequam nascatur: quod in phiala nitentis vitri, et omni speculo purioris, patri virgo traditur per quietem. Quod adhuc infantiae involuta pannis, et vix annum decimum aetatis excedens, honore futurae beatitudinis consecratur. Sit gratiae omne, quod ante laborem fuit: licet Deus praescius futurorum, et Jeremiam sanctificet in utero; et Joannem in alvo matris faciat 129 exultare; et Paulum ante constitutionem mundi, separet in Evangelium Filii sui. 3. Ad ea venio, quae post duodecimum annum sudore proprio elegit, arripuit, tenuit, coepit, implevit. Unius cellulae clausa angustiis, latitudine Paradisi fruebatur. Idem terrae solum, et orationis locus exstitit et quietis. Jejunium pro ludo habuit, inediam pro refectione. Et cum eam non vescendi desiderium, sed humana confectio ad cibum traheret, pane, et sale, et aqua frigida concitabat magis esuriem, quam restinguebat. Et quia pene oblitus sum, quod in principio debui dicere: Cum primum hoc propositum arripuit, aurum colli", + "candidate_score": 0.622369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_35_37", + "bdc_text": "Tiguri 20. 1550 . februarii anno salutis nostrae 15 S . Tuus Bullingerus senior , d. omnem ister etc. Hans literas d. Mansi , sed alias 3 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_452", + "psc_text": "quod Paulus φενόλην juxta quosdam vocat, et ipsos characteres sollicitus attendens, scriptum reperio. VAMUSIM ALU BNE ISRAEL MEAREZ MESRAIM. In reliqua parte interpretationes non discordant: omnis pugna de verbo est AMUSIM, quod his litteris scribitur, HETH, MEM, SIN, JOD, MEM, utrum nam quinque, an munitos sonet. Et quidem quinque hoc sermone dici, negare non possumus: verum quinque plurali numero, non quinta, ut illi interpretati sunt, singulari: sed nec generatio invenitur adjuncta, quae lingua hebraea DOR dicitur: ut si esset quinta generatio, sermone legeretur illorum AMESA DOR. Nunc autem AMUSIM, id est, quinque, imo quinta, tantum scriptum est, ut sit quasi sensus: « Quinta autem ascenderunt filii Israel de terra Aegypti: » quod quia minus videbatur intelligi, adjuncta generatio est. Aquilam vero ut in caeteris, et in hoc maxime loco proprie transtulisse omnis Judaea conclamat: et Synagogarum consonant universa subsellia, quod videlicet idem sermo, et eisdem litteris scriptus, diversas apud eos", + "candidate_score": 0.612579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2417", + "psc_text": "operor, ignoro [al. non intelligo]. Non enim quod volo, hoc ago: sed quod odi, illud facio. Si autem quod nolo, hoc facio, consentio legi, quia bona est. Nunc autem jam non ego operor illud, sed quod habitat in me, peccatum. Scio enim quod non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Velle enim adjacet mihi, perficere autem bonum, non invenio. Non enim quod volo, facio bonum: sed quod nolo, malum, hoc ago. Si autem quod nolo, hoc facio: jam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum. Invenio igitur legem volenti mihi facere bonum: quia mihi malum adjacet. Condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem. Video autem aliam legem in membris mei, repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis. Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore 871 mortis hujus? Gratia Deo per Jesum Christum Dominum nostrum.", + "candidate_score": 0.611858, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.695672, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.695672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.684196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.682115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_454", + "psc_text": "indiscretionis laqueos perducit; sicut est cum impulsu ejus pro infirmitate nobis plus alimentorum quasi discrete concedimus, sed indiscrete contra nos bella carnis excitamus. Aliquando affectum simulat bonorum operum, sed per hunc inquietudinem irrogat laborum; sicut est cum quis quiescere non valet, et quasi de otio judicari timet. Aliquando imaginem humilitatis ostentat, ut affectum utilitatis subtrahat; sicut est cum quosdam, plusquam sunt infirmos atque inutiles sibimetipsis asserit, ut dum se nimis indignos considerant, res in quibus prodesse proximis poterant, ministrare pertimescant. 69. Compunctio contra vitia munit. --Sed haec vitia quae sub virtutum specie antiquus hostis occultat, valde subtiliter manus compunctionis examinat. Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum", + "candidate_score": 0.677516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1766", + "psc_text": "sacculo delicta mea, statim subdit: IBID.-- 385 Sed curasti iniquitatem meam. Qui ergo justum inveniri se in judicio memorat, nequaquam se juste flagellatum negat; quamvis flagello ejus Dominus non peccata studuit tergere, sed merita augere. Sequitur: CAPUT XXXIX. VERS. 19.-- Quis est qui judicetur mecum? veniat. 52. Nullus peccati cogitationis expers esse potest. --Sancti viri ita se in operibus suis, Deo auctore, custodiunt, ut omnino unde accusentur exterius non inveniatur; interius vero in cogitationibus suis tanta se cautela circumspiciunt, ut, si fieri valeat, semper irreprehensibiles interni judicis oculis assistant. Sed quantum agere possunt, ne exterius labantur in opere, tantum interius agere nequaquam possunt, ut nunquam labantur in cogitatione. Humana enim conscientia eo ipso quo ab intimis recedit, semper in lubrico est. Unde fit ut etiam sancti viri frequenter labantur in corde. Beatus ergo Job, tam ex voce sua quam ex voce electorum loquens, dicat: Quis est qui judicetur mecum? veniat.", + "candidate_score": 0.676119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", + "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", + "candidate_score": 0.67592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16_18", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.675539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.674182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1385", + "psc_text": "quos diu Dei patientia toleravit. --Libet intueri vir sanctus quanta se subtilitate dijudicat, ne quid in illo divina judicia reprehendant. Infirmitatem namque suam intuens, ait: Quantus ergo sum ego qui respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo? [Rec. XII. ] De justitiae suae meritis non confidens, sed ad solam se spem postulationis conferens subdit: Qui etiam si habuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judicem deprecabor. Sed de ipsa quoque postulatione pavidus adjungit: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam. Cur tanta circumspectione trepidat, cur tanta sollicitudine formidat, nisi quia terrorem judicis in extrema districtione considerat, et, vim discussionis illius non ferens, omne quod gerit esse sibi insufficiens pensat? Unde et protinus subdit: CAPUT XX [ Vet. XVI ]. VERS. 17.-- In turbine enim conteret me. 31. Peccator quisque in turbine atteritur, qui erectus in tranquillitate videbatur, quia quem diu superna longanimitas tolerat, extrema judicii", + "candidate_score": 0.672959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.671267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1676", + "psc_text": "est: Dulcedo eorum vermis; disserendo pertingit. Quae nimirum tam multa sunt, ut in uno corpore comprehendi non possent, nisi sub magna brevitate dicerentur. Qui ergo ab aliis actibus vacat, legat caetera multipliciter dicta. Cui vero ad studiose legendum non vacat, hujus partis ei brevitas placeat, in qua non tam quae sentimus dicimus quam ea quae sunt dicenda signamus. Igitur quoniam in ea multa, sicut me loquente excepta sunt, ita dereliqui, immutationem styli lector meus aequanimiter accipe, quia et saepe eosdem cibos edentibus, diversitas placet coctionis. Sed quoties partes singulas ad legendum sumis, reducere semper ad memoriam eam, quam proposui causae originem, stude, quia et per beatum Job, qui dolens dicitur, passiones Domini ejusque corporis, id est sanctae Ecclesiae designantur, et amici ejus haereticorum tenent speciem, qui, ut saepe jam diximus (Maxime praefat., c. 6, n. 15), Deum dum defendere nituntur, offendunt. Qui dum ficte consulunt, sanctorum mentem fortiter affligunt; nec", + "candidate_score": 0.670212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_591", + "psc_text": "in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat, quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. [ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur.", + "candidate_score": 0.667963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_410", + "psc_text": "non sustineamus? Ac si dicat: Si ad bona aeterna tendimus, quid mirum si temporalia mala sufferamus? Haec autem bona sollicite Paulus inspexerat, quando illata aequanimiter mala tolerabat, dicens: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad superventuram gloriam, quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . IBID.-- In omnibus his non peccavit Job labiis suis. Nec in Deum, nec in adversarios est contumeliosus. --Sancti viri cum persecutionem foris intusque patiuntur, non solum in Dei injuriis minime excedunt, sed neque contra ipsos adversarios contumeliosa verba jaculantur. Quod dux bonorum recte Petrus admonet, dicens: Nemo vestrum patiatur quasi homicida, aut fur, aut maledicus (I Pet. IV, 15) . Maledicus enim patitur, qui passionis suae tempore in sui salutem injuria persecutoris effrenatur. Sed quia Redemptoris corpus, sancta nimirum Ecclesia, ita pondus dolorum portat, ut humilitatis modum per verba non transeat, recte de hoc dolente dicitur: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. IBID. ET VERS.", + "candidate_score": 0.667901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2382", + "psc_text": "delectationibus consentire. Et nimirum constat quia Deum apprehendere non valet qui adhuc in delectatione peccati per sinistram jacet. Si me vertam ad dexteram, non videbo illum. In dexteram procul dubio vertitur qui de virtutibus elevatur. Sed Deum videre non valet qui privata laetitia de bonis actibus gaudet, quia in eo cordis oculum tumor elationis premit. Unde bene alias dicitur: Non declines ad dexteram, aut ad sinistram (Deut. XVII, 11) . In quibus cunctis plerumque se anima discutit, nec tamen plene deprehendere semetipsam valet. Unde hic apte subditur: CAPUT XXXII. VERS. 10.-- Ipse vero scit viam meam. 39. Deus justorum vias explorat eosque probat. --Ac si patenter dicat: Ego me et districte discutio, et perfecte me scire non possum; et tamen ille quem videre non valeo, videt subtiliter cuncta quae ago. Sequitur: Et probabit me quasi aurum quod per ignem transit. Aurum in fornace ad naturae suae claritatem proficit, dum sordes", + "candidate_score": 0.667416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2277", + "psc_text": "metuant feriri quae amant, dummodo quae perverse cogitaverint expleant. Unde hoc in loco de iniqui obduratione subjungitur: CAPUT LIII. VERS. 21.-- Quid enim ad eum pertinet de domo tua post se? aut si numerus mensium ejus dimidietur? 60. Stupenda quorumdam malorum, etiam dum feriuntur, obduratio et caecitas. --Neque enim sic debemus accipere, ut iniquus iste postea quam damnatus aeternis suppliciis fuerit de domo sua, id est de cognatis quos reliquerit, minime cogitavit, cum per semetipsam Veritas dicat quia dives qui in inferno sepultus fuerat, de quinque fratribus quos reliquerat etiam in supplicio positus curam gerebat (Luc. XVI, 28). Omnis namque peccator prudens erit in poena qui, stultus fuit in culpa (Dist. 38, c. 10), quia ibi jam dolore constrictus ad rationem oculos aperit, quos hic voluptati deditus clausit; et poena torquente exigitur ut sapiat, qui hic excaecante se superbia desipiebat. Cui tamen sua sapientia jam tunc minime proderit, quia hic", + "candidate_score": 0.666496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1512", + "psc_text": "nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus. Sequitur: CAPUT LX. VERS. 18.-- Quare de vulva eduxisti me? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. 91. Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? Qui hoc quoque quod hic adjicit, subdens,--VERS. 19.-- Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [", + "candidate_score": 0.665411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16_18", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_989", + "psc_text": "quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema decurrerent, si intellectu mystico gravida non fuissent. 11. Beatus igitur Job, quia membrum sanctae est Ecclesiae, ejus etiam loquatur ex voce, dicens: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa", + "candidate_score": 0.665369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_9", + "bdc_text": "Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_25", + "psc_text": "An experimentum quaeritis ejus qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Hinc est quod angelus qui Moysi apparuisse describitur, modo angelus, modo Dominus memoratur: angelus videlicet, propter hoc, quod exterius loquendo serviebat; Dominus autem dicitur, quia interius praesidens loquendi efficaciam ministrabat. Cum ergo loquens ab interiori regitur, et per obsequium angelus, et per inspirationem Dominus nominatur. Hinc David ait: Attendite popule meus legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei (Psal. LXXVII, 1) . Non enim lex David, aut populus David, sed personam ejus, ex quo loquebatur, assumens, ipsius auctoritate loquitur, cujus inspiratione replebatur. Hoc quotidie fieri in Ecclesia cernimus, si vigilanter intuemur. Nam stans in medio populi lector clamat: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob (Exod. III, 6) . Et quod ipse Deus sit, vere profecto non dicit; nec tamen per hoc quod dicit, veritatis regulam deserit; quia cui ministerium lectione exhibet,", + "candidate_score": 0.664041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1767", + "psc_text": "agere nequaquam possunt, ut nunquam labantur in cogitatione. Humana enim conscientia eo ipso quo ab intimis recedit, semper in lubrico est. Unde fit ut etiam sancti viri frequenter labantur in corde. Beatus ergo Job, tam ex voce sua quam ex voce electorum loquens, dicat: Quis est qui judicetur mecum? veniat. Quia enim in exterioribus actibus unde reprehendatur non habet, libere accusatorem quaerit. Quia vero etiam justorum corda semetipsa nonnunquam de stulta cogitatione reprehendunt. propter hoc fortasse subditur: CAPUT XL. IBID.-- Quare tacens consumor? 53. Cujus in occulto agenda est poenitentia. --Tacens enim consumitur qui, de stulta se cogitatione reprehendens, apud semetipsum dente conscientiae mordetur. Ac si aperte dicat: Sicut vixi ut accusatorem exterius nullum timerem, utinam sic vixissem ut intra memetipsum accusatricem conscientiam non haberem! Tacens enim consumitur, qui intus in se invenit unde uratur. Sequitur: VERS. 20.-- Duo tantum ne facias mihi, et tunc a facie tua non abscondar.", + "candidate_score": 0.661582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_27", + "bdc_text": "Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2364", + "psc_text": "conspiceret, ait: Non autem ego. Et tamen quia se esse aliquid cum gratia invenit, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Non enim diceret mecum si cum praeveniente gratia subsequens liberum arbitrium non haberet. Ut ergo se sine gratia nihil esse ostenderet, ait: Non ego. Ut vero se cum gratia operatum esse per liberum arbitrium demonstraret, adjunxit: Sed gratia Dei mecum. Munditia itaque manuum suarum innocens salvabitur, quia qui hic praevenitur dono ut innocens fiat, cum ad judicium ducitur, ex merito remuneratur. Quae cuncta Eliphaz, sicut praedictum est, etsi recte protulit, cui tamen proferret ignoravit, quia docere meliorem non debuit, sed audire. Quae tamen omnia per typum haereticorum promissionibus congruunt, qui cum fideles quosque in praesenti vita afflictos inveniunt, eos ex culpa perfidiae percussos arbitrantur, eisque si sua dogmata sequantur, salutem innocentiae per bonorum operum munditiam promittunt. Sed mens fidelium tanto eos altius despicit, quanto illos innocentiam non videt habere quam pollicentur.", + "candidate_score": 0.660866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.65986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_454", + "psc_text": "indiscretionis laqueos perducit; sicut est cum impulsu ejus pro infirmitate nobis plus alimentorum quasi discrete concedimus, sed indiscrete contra nos bella carnis excitamus. Aliquando affectum simulat bonorum operum, sed per hunc inquietudinem irrogat laborum; sicut est cum quis quiescere non valet, et quasi de otio judicari timet. Aliquando imaginem humilitatis ostentat, ut affectum utilitatis subtrahat; sicut est cum quosdam, plusquam sunt infirmos atque inutiles sibimetipsis asserit, ut dum se nimis indignos considerant, res in quibus prodesse proximis poterant, ministrare pertimescant. 69. Compunctio contra vitia munit. --Sed haec vitia quae sub virtutum specie antiquus hostis occultat, valde subtiliter manus compunctionis examinat. Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum", + "candidate_score": 0.659373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.658776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_13", + "psc_text": "Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia cibi mei sunt (Job. VI, 7) . Quis autem nesciat salivam facilius posse glutiri quam cibum? Qui itaque se sumere cibum denuntiat, incredibile est valde quo ordine glutire posse salivam negat. Atque iterum dicit: Peccavi, quid faciam tibi, o custos hominum (Job. VII, 20) ? vel certe: Consumere me vis peccatis adolescentiae meae (Job. XIII, 26) ? Et tamen alia responsione subjungit: Neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea (Job. XXVII, 6) . Quo igitur pacto a corde suo minime in omni vita reprehenditur, qui peccasse se publica voce testatur? Neque enim simul unquam conveniunt culpa operis, et irreprehensibilitas cordis. Sed nimirum verba litterae, dum collata sibi convenire nequeunt, aliud in se aliquid quod quaeratur ostendunt, ac si quibusdam vocibus dicant: Dum nostra nos conspicitis superficie destrui, hoc in nobis quaerite, quod ordinatum sibique congruens apud nos valeat", + "candidate_score": 0.658176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_989", + "psc_text": "quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema decurrerent, si intellectu mystico gravida non fuissent. 11. Beatus igitur Job, quia membrum sanctae est Ecclesiae, ejus etiam loquatur ex voce, dicens: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa", + "candidate_score": 0.657409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17_19", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1512", + "psc_text": "nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus. Sequitur: CAPUT LX. VERS. 18.-- Quare de vulva eduxisti me? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. 91. Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? Qui hoc quoque quod hic adjicit, subdens,--VERS. 19.-- Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [", + "candidate_score": 0.656478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.656318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1430", + "psc_text": "qui dicit: Si contempsi judicium subire cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me (Ibid., 13) . Beneficia largitatis impendit, qui ait: Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea (Ibid., 17) . Et rursum: Si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est (Ibid., 20) . Gratiam hospitalitatis exhibuit, qui dicit: Foris non mansit peregrinus, ostium meum viatori patuit (Ibid., 32) . Et inter haec ad virtutum cumulum per excellentiorem viam charitatis, et inimicos dilexit, qui ait: Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat (Ibid., 29) . Et rursum: Non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus (Ibid., 30) . Quid ergo vir sanctus sua opera verebatur, qui illa semper exhibuit, ex quibus placari Deus erga iniquitates solet? Quid ergo est quod, mira opera faciens, haec ipsa etiam veretur pavens, cum dicit: Verebar omnia", + "candidate_score": 0.655992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296", + "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum", + "candidate_score": 0.653559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.653211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_32", + "psc_text": "vis virtutis ejus agnoscitur. Nam non contritum lene est: si vero conteratur, inardescit, et quod in se acerrimum latebat, ostendit. Sic unusquisque vir sanctus, cum non pulsatur, despicabilis ac lenis aspicitur: si qua vero illum tritura persecutionis opprimat, mox omne, quod calidum sapit, ostentat; atque in fervorem virtutis vertitur, quidquid in illo ante despicabile infirmumque videbatur; quodque in se per tranquillitatis tempora libens operuerat, exagitatus tribulationibus coactus innotescit. Unde bene per prophetam dicitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et in nocte declaravit (Ps. XLI, 9) . Misericordia enim Domini in die mandatur, quia in tranquillo tempore cognoscendo percipitur; in nocte vero declaratur, quia donum, quod in tranquillitate sumitur, in tribulationibus manifestatur. CAPUT III [ Vet. V ]. 7. Virtutes Job recensentur. --Sed subtilius perscrutandum est cur tot flagella pertulit, qui tantam virtutum custodiam sine reprehensione servavit. Humilitatem quippe habuit, quia et ipse testatur: Si contempsi judicium subire cum servo", + "candidate_score": 0.652928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_407", + "psc_text": "Narrat mala quae patitur, subjungit bona quae impartitur. Pensemus ergo cujus laboris sit, uno eodemque tempore foris adversa tolerare, intus infirma protegere. Foris pugnas patitur, quia 90 verberibus scinditur, catenis ligatur; intus metum tolerat, quia passionem suam non sibi, sed discipulis obesse formidat. Unde et eisdem scribit, dicens: Nemo moveatur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis, quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Aliorum quippe casus in propria passione metuebat, ne dum ipsum discipuli afflictum pro fide verberibus agnoscerent, fideles se profiteri recusarent. O immensae charitatis viscera; despicit quod ipse patitur, et curat ne quid pravae persuasionis discipuli in corde patiantur. In se contemnit vulnera corporis, et in aliis vulnera medetur cordis. Habent quippe hoc justi proprium, ut in dolore positi tribulationis suae, curam non deserant utilitatis alienae; et cum de se adversa patientes dolent, aliis necessaria docentes praevident, et quasi percussi quidam magni medici aegrotant. Ipsi", + "candidate_score": 0.651383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1462", + "psc_text": "ea quoque quae agimus dijudicamus. Accusat mens ipsa quod perpetrat; sed quia hoc ex desiderio minime deserit, erubescit confiteri quod fecit. Cum vero toto jam judicio carnis delectationem premit, audaci voce in accusationis suae confessionem se erigit. Unde recte nunc dicitur: Dimittam adversum me eloquium meum, quia fortis mens relaxare contra se verba detestationis inchoat, quae apud semetipsam prius infirme verecundata retinebat. Sed sunt nonnulli qui apertis vocibus culpas fatentur, sed tamen in confessione gemere nesciunt, et lugenda gaudentes dicunt. Unde adhuc apte subjungitur: CAPUT XLIV [ Rec. XXIV ]. IBID.-- Loquar in amaritudine animae meae. 67. Confessio fiat in amaritudine animae. --Qui culpas suas detestans loquitur, restat necesse est ut has in amaritudine animae loquatur, ut haec ipsa amaritudo puniat quidquid lingua per mentis judicium accusat. Sciendum vero est quia ex poena poenitentiae, quam sibi mens irrogat, aliquatenus securitatem percipit, atque ad interrogationem superni judicis fidentior exsurgit, ut semetipsam", + "candidate_score": 0.650233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_9", + "bdc_text": "Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2383", + "psc_text": "explorat eosque probat. --Ac si patenter dicat: Ego me et districte discutio, et perfecte me scire non possum; et tamen ille quem videre non valeo, videt subtiliter cuncta quae ago. Sequitur: Et probabit me quasi aurum quod per ignem transit. Aurum in fornace ad naturae suae claritatem proficit, dum sordes amittit. Quasi aurum ergo quod per ignem transit probantur animae justorum, quibus exustione tribulationis et subtrahuntur vitia et merita augentur. Nec elationis fuit quod sanctus vir in tribulatione se positum auro comparavit, quia qui Dei voce justus ante flagella dictus est, non idcirco tentari permissus est ut in eo vitia purgarentur, sed ut merita crescerent, aurum vero igne purgatur. Minus ergo de se aestimavit ipse quam erat, dum, tribulationi traditus, purgari se credidit, qui purgandum in se aliquid non habebat. 40. Justi quantumvis humiles, sua bona opera non ignorant. --Sciendum vero est quia quamvis de se humilia sentiat animus justorum,", + "candidate_score": 0.649907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1920", + "psc_text": "expositio moralis et typica continetur. CAPUT PRIMUM. 417 1. Sancti quos admonendo corrigere non possunt, patiendo tolerant. --Esse hoc perversorum proprium solet, quod sua mala per convicium bonis ingerant, priusquam de eis ipsi veraciter accusentur; et dum metuunt increpari de his quae faciunt, adversantes suis pravitatibus justos haec facere testantur. Sancti autem viri patienter audiunt etiam quae se nunquam fecisse meminerunt, quamvis ea mala quae sibi ingeri conspiciunt ab ipsis suis criminatoribus noverint perpetrata; et cum eos praedicando corrigere non possunt, patiendo tolerant, quatenus si fructum conversionis eorum non valent, ex ipsis tamen praemium longanimitatis acquirant. Unde et sancta Ecclesia David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis", + "candidate_score": 0.649422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_914", + "psc_text": "18.-- Quia ipse vulnerat, et medetur; percutit, et manus ejus sanabunt. 42. Duobus modis Deus ad salutem vulnerat. Menti ad Deum redeunti, ad tentationem vertitur, quidquia prius in saeculo blandum. --Duobus modis omnipotens Deus vulnerat, quos reducere ad salutem curat. Aliquando enim carnem percutit, et mentis duritiam suo pavore tabefacit. Vulnerando ergo ad salutem revocat, cum electos suos affligit exterius, ut interius vivant. Unde per Moysen quoque loquitur, dicens: Ego occidam, et vivere faciam: percutiam, et ego sanabo (Deut. XXXII, 39). Occidit enim ut vivificet, percutit ut sanet; quia idcirco foras verbera admovet, ut intus vulnera delictorum curet. Aliquando autem etiam si flagella exterius cessare videantur, intus vulnera infligit, quia mentis nostrae duritiam suo desiderio percutit. Sed percutiendo sanat, quia terroris sui jaculo transfixos ad sensum nos rectitudinis revocat. Corda enim nostra male sana sunt, cum nullo Dei amore sauciantur, cum peregrinationis suae aerumnam non sentiunt, cum erga infirmitatem proximi", + "candidate_score": 0.64497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1987", + "psc_text": "42. Imperfectorum est gloriae perversorum invidere. --Hoc loco innocens necdum perfectus justus accipitur, qui bona adhuc inchoans, etsi nocere aliis non novit, perfecta tamen ipse agere nequaquam valet. Et quia corda parvulorum, dum perversos florere in praesenti vita conspiciunt, invidiae facibus succenduntur; tanto enim quisque plus invidet aliis bona praesentia, quanto ea ipse minus contempserit. Nam quod haberi ab omnibus non valet simul totum, huic desit quod alter habuerit. Succenditur vero contra hypocritam innocens, dum gloriae simulatoris invidet etiam qui nulli nocere solet. Sin vero hoc in loco innocens quilibet in bono perfectus accipitur, contra hypocritam innocens suscitatur quando hunc et florere conspicit, et tamen cum suo eum flore contemnit; et praedicando quae recta sunt, tanto eum despiciendum caeteris esse denuntiat, quanto eum conspicit illa anxie quaerere quae cum eo diu non valeant permanere. In quo adhuc sensu subjungitur: CAPUT XXXVIII [ Vet. XIX ]. VERS. 9.-- Et tenebit justus", + "candidate_score": 0.643097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_249", + "psc_text": "filiae comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti. 18. Filius Domini major Judaicus populus. --Beati Job filios ac filias, vel apostolorum ordinem, vel cunctorum fidelium multitudinem diximus designasse. Incarnatus autem Dominus prius ex Judaea ad fidem paucos elegit, et post sibi 57 multitudinem populi gentilis aggregavit. Quis autem major Domini filius, nisi Judaicus accipi populus debet, qui ei dudum datae legis fuerat doctrina generatus: minor autem gentilis populus, qui et in mundi extremitate collectus est? Quia igitur cum Satan utilitati hominum nesciens deserviret, et corruptis persecutorum cordibus licentiam Dominicae passionis expeteret, sancti apostoli necdum aggregandam Deo gentilitatem noverant, et soli Judaeae fidei arcana praedicabant; cum Satan exiisse a Domino dicitur, filii et filiae in domo fratris primogeniti convivari referuntur. Dictum quippe eis fuerat: In viam gentium ne abieritis (Matth. X, 5) . Post mortem namque resurrectionemque Domini in gentium praedicationem conversi sunt. Unde et in suis Actibus dicunt:", + "candidate_score": 0.638717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1430", + "psc_text": "qui dicit: Si contempsi judicium subire cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me (Ibid., 13) . Beneficia largitatis impendit, qui ait: Si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea (Ibid., 17) . Et rursum: Si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est (Ibid., 20) . Gratiam hospitalitatis exhibuit, qui dicit: Foris non mansit peregrinus, ostium meum viatori patuit (Ibid., 32) . Et inter haec ad virtutum cumulum per excellentiorem viam charitatis, et inimicos dilexit, qui ait: Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat (Ibid., 29) . Et rursum: Non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus (Ibid., 30) . Quid ergo vir sanctus sua opera verebatur, qui illa semper exhibuit, ex quibus placari Deus erga iniquitates solet? Quid ergo est quod, mira opera faciens, haec ipsa etiam veretur pavens, cum dicit: Verebar omnia", + "candidate_score": 0.636826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", + "candidate_score": 0.63675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_846", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT VIII. VERS. 5.-- Cujus messem famelicus comedet. 10. Malus recta et intelligens et dicens, messem habet quam alii comedant. --Habet etiam stultus messem, quando iniquus quisque donum recte intelligentiae accipit: Scripturae sacrae sententiis docetur, bona loquitur, sed tamen nullo modo hoc quod dicit operatur: 186 verba Dei profert, nec tamen diligit; laudando exaggerat, vivendo calcat. Quia ergo stultus iste recta et intelligit et dicit, sed tamen haec operando non amat, messem habendo jejunat. Quam nimirum famelicus comedit, quia is qui ad Deum sanctis desideriis anhelat, discit quod audit, agit quod didicerit; et dum doctoris pravi recta praedicatione reficitur, quid aliud quam stulti fruge satiatur? An non famelicos suos Veritas, ut stulti messem comederent, admonebat, cum per desideria sancta flagrantibus, de Pharisaeis praeciperet, dicens: Quae dicunt facite, juxta opera vero eorum nolite facere (Matth. XXIII, 3) . Ac si aperte diceret: Verbi messem loquendo excolunt, sed hanc male vivendo", + "candidate_score": 0.636537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_616", + "psc_text": "locus non localis manet. Quem locum dum pertingimus, etiam ipsa in hac vita mentis nostrae tranquillitas, quanta fuerit perturbatio videmus; quia etsi jam justi in pravorum comparatione quieti sunt, in aestimatione tamen quietis intimae omni modo quieti non sunt. Unde et bene subditur: CAPUT XXXIV. VERS. 18.-- Et quondam vincti pariter sine molestia. 68. Vincula dura quibus hic ligantur etiam justi. --Justos enim quamvis nullus desideriorum carnalium tumultus possideat, duris tamen vinculis eos in hac vita positos suae molestia corruptionis 135 ligat. Scriptum quippe est: Corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15) . Eo itaque ipso quo adhuc mortales sunt, corruptionis suae pondere gravantur, et astricti molestia vincti sunt, quia in illa adhuc libertate vitae incorruptibilis non exsurgunt. Aliud namque de mente, aliud de corpore tolerant, et contra semetipsos quotidie in interno certamine desudant. An non duro molestiae vinculo ligantur, quorum nimirum", + "candidate_score": 0.634819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_989", + "psc_text": "quid verum diceret, si insulsum cibum comedi non posse dixisset? Aut quis ejus esui mortifera alimenta obtulerat, ut subjungat: Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? Quae si de amicorum colloquiis dicta sentimus, ab intellectu hoc sententia subjuncta compescimur, qua ait: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc, prae angustia, cibi mei sunt. Absit enim ne vir sanctus, in status sui incolumitate constitutus, amicorum suorum aliquando dicta despexerit, qui, sicut ipso attestante post didicimus, et servis humilis fuit. Verba ergo ejus a mysteriis non vacant, quae, sicut ex fine historiae discimus, et internus arbiter laudat. Quae nequaquam etiam cum tanta veneratione usque ad mundi extrema decurrerent, si intellectu mystico gravida non fuissent. 11. Beatus igitur Job, quia membrum sanctae est Ecclesiae, ejus etiam loquatur ex voce, dicens: Quae prius tangere nolebat anima mea, nunc prae angustia, cibi mei sunt, quia nimirum amoris sui aestibus anxia cibum Scripturae veteris conversa", + "candidate_score": 0.63294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.632712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2183", + "psc_text": "(Psal. XI, 3) . Sed hoc malum, quod in ore hypocritae dulce est, sub lingua ejus absconditur, quia asperitas malitiae quae latet in mente, sub tegmine blandae locutionis operitur. Malum namque in lingua, et non sub lingua esset, si loquens hypocrita malitiam suae pravitatis aperiret. Sed sicut plerique justorum, cum quosdam agere perverse conspiciunt, qui duris sunt increpationibus feriendi, in lingua asperitatem sumunt, sed sub lingua mentis suae benignitatem contegunt. Unde et sanctae Ecclesiae sponsi voce dicitur: Mel et lac sub lingua tua (Cant. IV, 11) . Qui enim mentis suae dulcedinem aperire infirmis nolunt, sed loquentes quadam eos asperitate feriunt, et tamen inter verba aspera quasi latenter quiddam dulcedinis intermittunt, hi videlicet non in lingua, sed sub lingua habent dulcedinem, quia inter dura quae proferunt emittunt quaedam blanda et dulcia, quibus contristati mens possit ex benignitate refoveri. Ita perversi quique, quia malum non in lingua, sed sub lingua habent,", + "candidate_score": 0.628349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1003", + "psc_text": "jam majoribus desideriis aestuat, jam pervenire ad vitam spiritus, etiam per cruciatus corporis, anhelat. Quod ergo prius tangere nolebat, hoc post prae angustia comedit, qui desideria sua vix capiens, et ipsas quas dudum timuerat, jam prae amore coelestis patriae poenas amat. Si enim mens in Deum forti intentione dirigitur, quidquid sibi in hac vita amarum fit, dulce aestimat, omne quod affligit requiem putat; transire et per mortem appetit, ut obtinere vitam plenius possit; funditus in infimis exstingui desiderat, quo verius summa conscendat. Sed haec de cujuslibet justi animo, haec de beati Job mente mentior, nisi ipse subjungat: CAPUT XVI. VERS. 8-10.-- Quis det ut veniat petitio mea, et quod exspecto tribuat mihi Dominus; et qui coepit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me, et haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat? 19. Exemplum Job suum percussorem benedicentis. Conterit nos Deus, conterit et diabolus, diversis exitibus.", + "candidate_score": 0.627379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_449", + "psc_text": "CAPUT XXXIII. [ Rec. XIX ]. VERS. 10.-- Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? 64. Contra aspera aut blanda quomodo resistendum. --Dignum quippe est ut sancta mens spiritali correptione comprimat, quidquid apud se carnale insolenter immurmurat; ne caro aut loquens aspera, ad impatientiam illam pertrahat, aut loquens blanda, ad libidinis fluxa dissolvat. Censura igitur virilis, illicitae cogitationis suggestionem redarguens, dissolutam turpitudinis mollitiem reprimat, dicens: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Et rursum consideratio munerum 99 cogitationis asperae impatientiam refrenet, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Quisquis autem subigere vitia appetit, et ad aeterna internae retributionis culmina, verae intentionis gressibus tendit, quo magis vallari se vitiorum bello undique conspicit, eo se virtutum armis robustius accingit; et tanto minus jacula metuit, quanto contra haec venientia fortiter pectus munit. 65. Vitia se sub virtutum specie tegunt.", + "candidate_score": 0.626854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1391", + "psc_text": "vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a rectitudine discrepat, per quae a judice non discordat. Qui eorumdem protinus vulnerum continuationem exprimit, cum subjungit: CAPUT XXII [ Vet. XVII ]. VERS. 18.-- Non concedit quiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus. 34. Job intus et foris affligitur. --Saepe justis exercitium virtutis est sola exterius 304 adversa tolerare. Sed ut eorum vires certamen plenae probationis erudiat, hos nonnunquam et foris tormenta lacerant, et intus tentamenta castigant. Unde vir sanctus impletum se amaritudinibus asserit, quia cum flagella exterius tolerat, illud est gravius quod de tentatione adversarii in intimis portat. Sed inter haec mitigat vim doloris considerata aequitas et potentia ferientis.", + "candidate_score": 0.625942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_916", + "psc_text": "caeca securitate prostrata, nec videbat Dominum, nec videre requirebat; percussa autem charitatis ejus spiculis, vulneratur in intimis affectu pietatis, ardet desiderio contemplationis, et miro modo vivificatur ex vulnere, quae prius mortua jacebat in salute; aestuat, anhelat, et jam videre desiderat quem fugiebat. Percussione ergo ad salutem reducitur, quae ad securitatem quietis intimae, amoris sui perturbatione revocatur. Sed cum sauciata mens anhelare in Deum coeperit, cum cuncta mundi hujus blandimenta despiciens, ad supernam patriam per desiderium tendit, ad tentationem ei protinus vertitur, quidquid amicum prius in saeculo blandumque putabatur. Nam qui peccantem amare consueverant, recte viventem crudeliter impugnant. Et erectus in Deum animus, carnis suae bella tolerat, in qua prius vitiis serviens, delectabiliter jacebat; voluptates priscae ad memoriam redeunt, et contradicentem mentem gravi certamine affligunt. Sed quia dum 201 transitorio labore atterimur, a perpetuo dolore liberamur, apte subjungitur: CAPUT XXVI [ Rec. XV ]. VERS. 19.-- In sex tribulationibus liberabit te,", + "candidate_score": 0.621855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2184", + "psc_text": "feriunt, et tamen inter verba aspera quasi latenter quiddam dulcedinis intermittunt, hi videlicet non in lingua, sed sub lingua habent dulcedinem, quia inter dura quae proferunt emittunt quaedam blanda et dulcia, quibus contristati mens possit ex benignitate refoveri. Ita perversi quique, quia malum non in lingua, sed sub lingua habent, sermonibus dulcia praetendunt, et cogitationibus perversa moliuntur. Hinc est enim quod Joab Amasae mentum dextera tenuit, sed sinistram ad gladium latenter mittens, ejus viscera effudit (II Reg. XX, 9). Dextera quippe mentum tenere est quasi ex benignitate blandiri. Sed sinistram ad gladium mittit, qui latenter ex malitia percutit. Hinc de ipso quoque eorum capite scriptum est: Sub lingua ejus labor et dolor (Psal. X, 7) . Qui enim non aperte mala quae cogitat ostendit, laborem ac dolorem eorum quorum mortem appetit, non in lingua exerit, sed sub lingua premit. Bene autem de hoc hypocrita subditur: CAPUT XII [ Rec. VI", + "candidate_score": 0.618919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2174", + "psc_text": "quia ab eo omnis laus et gloria quasi dum tenetur amittitur. Saepe namque in nocturna visione nonnulli pauperes factos se divites admirantur, deferri sibi honores aspiciunt, divitiarum moles, obsequentium multitudinem, pulchritudinem vestium, abundantiam ciborum sibimet adesse considerant; gaudent se evasisse penuriam, quam cum gemitu tolerabant; sed repente, cum evigilant, inveniunt quam falsum fuerit quod gaudebant, eosque evigilasse poenitet, quia vigilantes inopia vera tenet. Sic hypocritarum mentes, dum aliud est quod agunt, atque aliud quod hominibus ostendunt, laudes de ipsa sanctitatis ostentatione recipiunt, in aestimatione hominum multis melioribus praeferuntur, et cum intus apud se tacita cogitatione superbiant, foris se humiles demonstrant. Cumque ab hominibus immoderate laudantur, tales esse se quoque apud Deum existimant, quales se gaudent hominibus innotuisse. Unde fit ut etiam aeternae vitae percepturos se praemia praesumant, et qui hic de humanis favoribus exsultant, illic se habituros requiem omnino non dubitent. Sed 472 inter haec occulta vocationis hora subrepit, et", + "candidate_score": 0.618206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_37", + "psc_text": "Vet. VI ]. Quisquis ergo sanctum virum inter flagella positum, dictis suis peccasse asserit, quid aliud, quam Deum, qui pro illo proposuerat, perdidisse reprehendit? Ipse quippe in se tentati causam suscipere voluit, qui eum et ante flagella praetulit, et praeferens tentari per flagella permisit. Si ergo excessisse Job dicitur, laudator illius succubuisse perhibetur, quamvis eum nullatenus deliquisse etiam dona testantur. Quis enim nesciat quod culpis non praemia, sed poenae debeantur? Qui ergo duplicia recipere quae amiserat meruit, ex remuneratione edocuit quia nequaquam vitium sed virtus fuit omne quod dixit. Assertioni quoque huic adhuc adjungitur, quod ipse pro amicis delinquentibus intercedit. In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot", + "candidate_score": 0.618079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_691", + "psc_text": "longius duximus, ipsa jam eorum verba subtiliter pensemus. Sequitur: CAPUT XII [ Vet. XII, Rec. XI ]. CAP. IV. VERS. 1, 2.-- Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. 29. Haereticorum verba blanda primum, post aspera. --Jam superius dicta sunt quae his vocabulorum interpretationibus exprimantur. Quia ergo festine ad indiscussa tendimus, prolata replicare devitamus. Hoc itaque est solerter intuendum, quod ii qui haereticorum speciem tenent, loqui molliter inchoant, dicentes: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. Exasperare quippe haeretici auditores suos in exordio locutionis suae metuunt, ne vigilanter audiantur, eorumque valde tristitiam declinant, ut negligentiam capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt. Unde et nunc amici Job a reverentia mansuetae locutionis incipiunt, sed usque ad jacula asperrimae invectionis erumpunt; quia et radices spinarum molles sunt, sed tamen ex ipsa sua mollitie proferunt unde pungunt. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 2.--", + "candidate_score": 0.617461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1103", + "psc_text": "nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala respiciunt, et tamen in silentio 241 linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt. Eo enim mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant ejicere loquendo noluerunt. Unde et immoderatum silentium si in culpa non esset, propheta non diceret: Vae mihi quia tacui (Isai. VI, 5) . 61. Lingua per disciplinam retineatur, et ex necessitate laxetur. --Quid ergo inter haec, nisi studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat? Hinc namque per quemdam dicitur: Sapiens tacebit usque ad tempus (Eccli. XX, 7) , ut nimirum cum", + "candidate_score": 0.617351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_13", + "bdc_text": "Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2098", + "psc_text": "--Redemptor etenim noster, dum a synagoga cognitus non est, in domo sua quasi peregrinus exstitit. Quod aperte propheta testatur, dicens: Quare sicut colonus futurus es in terra, et quasi viator declinans ad manendum (Jerem. XIV, 8) ? Quia enim ut Dominus auditus non est, non possessor agri, sed colonus est creditus. Qui quasi viator ad manendum tantummodo declinavit, quia paucos ex Judaea abstulit, et ad vocationem gentium pergens, iter coeptum peregit. Peregrinus ergo in eorum oculis fuit, quia dum sola quae videre poterant cogitabant, non valuerunt intelligere in Domino quod videre non poterant. Dum enim despiciunt carnem visibilem, non pervenerunt ad invisibilem majestatem. Dicatur igitur recte: Et quasi peregrinus fui in oculis eorum. De quo adhuc populo apte subjungitur: CAPUT XLII. VERS. 16.-- Servum meum vocavi, et non respondit. 50. Christus a suo servo, nimirum a Judaico populo contemptus. --Quid enim Judaicus populus nisi servus fuit, qui non amore filii", + "candidate_score": 0.61525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1080", + "psc_text": "patimur, sed non derelinquimur; dejicimur, sed non perimus (II Cor. IV, 8) . Hinc est quod sapientiam sanctae stultitiae insinuans, ait: Quae stulta sunt mundi, elegit Deus, ut confundat sapientes (I Cor. I, 27) . Et: Si quis videtur inter vos sapiens in hoc saeculo, stultus fiat, ut sit sapiens (I Cor, III, 18). Hinc et gloriam oppressionis, et divitias desideratae paupertatis aperiens, dicit: Quasi morientes, et ecce vivimus; ut castigati, et non mortificati; quasi tristes, semper autem gaudentes; sicut egentes, multos autem locupletantes; tanquam nihil habentes, et omnia possidentes (II Cor. I, 19) . 53. Sanctorum exterius oppressorum sublimitas. Et in arguendis potestatibus libertas. --Libet inter haec oculos mentis attollere, et electos Dei exterius oppressos quantae intrinsecus arci praesideant videre. Cuncta quippe quae foris eminent, occultis eorum obtutibus per despectum jacent. Nam, super se interius rapti, in alto animum figunt; et quaeque in hac vita patiuntur, quasi longe infra", + "candidate_score": 0.614548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_39", + "bdc_text": "Amplissimo viro d. Leonhardo Pornaxio , Lugdunensi nunc genuae agenti , domino meo colendo et amico colendo .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_604", + "psc_text": "Domino transferretur (Genes. V, 22, 24). Ibi Noe, qui per hoc, quod divino examini placuit, in mundo mundo superstes fuit (Genes. VII, 23). Ibi Abraham, qui dum peregrinus est in saeculo, factus est amicus Deo (Genes. XII, 1). Ibi Isaac, qui caligantibus carnis oculis, per aetatem quidem praesentia non vidit, sed per virtutem prophetici spiritus in futuris etiam saeculis magna videndi luce radiavit (Genes. XXVII, 1). Ibi Jacob, qui iram fratris humiliter fugit, clementer edomuit; qui prole quidem fecundus exstitit, sed tamen spiritus ubertate fecundior, eamdem prolem sub prophetiae suae vinculis astrinxit (Genes. XXXIII, 4). Bene autem abortivum hoc absconditum dicitur, quia a mundi primordiis, dum quosdam paucos Moyse scribente cognoscimus, pars nobis maxima humani generis occultatur. Neque enim tot justos solummodo usque ad acceptam legem exstitisse credendum est, quot Moyses brevissima descriptione perstrinxit. Quia ergo a mundi primordio edita multitudo bonorum, ex magna parte notitiae nostrae subtrahitur, abortivum hoc", + "candidate_score": 0.610567, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.695261, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_20_22", + "bdc_text": "prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2227", + "psc_text": "Plane, fratres, puto esse distinguendum. Frater adversus fratrem detrahit, verbi gratia, ut puta quasi firmus et alicujus jam momenti doctor et doctus, detrahit fratri suo, forte bene docenti et bene ambulanti: est autem alius infirmus; adversus illum ponit scandalum huic detrahendo. Etenim cum detrahitur bonis ab his qui videntur alicujus momenti esse et docti esse, in scandalum cadunt infirmi qui adhuc nesciunt judicare. Ideo infirmus ille filius matris dictus est, nondum patris, adhuc lacte indigens et uberibus adhaerens. Portatur adhuc sinu matris Ecclesiae, non valet accedere ad solidum cibum mensae patris sui, sed de ubere matris victum trahit, ignarus judicandi, quoniam adhuc animalis atque carnalis est. Spiritualis enim omnia dijudicat; animalis autem homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei, quoniam stultitia est illi (I Cor. II, 15, 14) . Talibus dicit Apostolus: Non potui loqui vobis quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus: tanquam parvulis in Christo lac vobis potum dedi,", + "candidate_score": 0.695261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_486", + "psc_text": "meum invenio, meum est. Numquid titulos mutat? Titulus qui erat, ipse est: possessor mutatur, titulus non mutatur. Sic et qui baptismum habent Christi, si veniunt ad unitatem, non mutamus titulos, aut delemus titulos; sed agnoscimus titulos regis nostri, titulos imperatoris nostri. Sed quid dicimus? O domus misera, ille te possideat cujus titulos habes; Christi titulos habes, noli esse Donati possessio. 32. Multa diximus, fratres; sed illud de memoria vestra non recedat, quod hodie legitur. Ecce iterum dico, et saepe dicendum est: per ipsum diem, id est per sacramenta hujus diei constringo vos, ut non vobis exeat de cordibus. Commemorabuntur, et convertentur ad Dominum universi fines terrae. Et adorabunt in conspectu ejus universae patriae gentium. Quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium. Contra tam apertam et manifeste demonstratam possessionem Christi, non audiatis verba calumniatoris. Quidquid contradicunt, homines dicunt: hoc autem Deus dicit. IN PSALMUM XXII ENARRATIO. Psalmus ipsi David. 1.", + "candidate_score": 0.691201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32_34", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3072", + "psc_text": "Dominus tuus, de cujus passione modo loquebamur? Nonne infirmitatem tuam portabat, quando dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem? Nonne teipsum in se figurabat, cum dicebat: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste? Non enim duo corda et diversa, Patris, et Filii; sed in forma servi portavit cor tuum, ut doceret illud exemplo suo. Jam ecce quasi aliud cor tuum invenit tribulatio, volens transire quod imminebat: sed noluit Deus. Non consentit Deus cordi tuo; consenti tu cordi Dei. Audi vocem ipsius: Verum non quod ego volo, sed quod tu vis, Pater (Matth. XXVI, 38, 39) . 19. Laudabuntur ergo omnes recti corde. Quid sequitur? Si laudabuntur omnes recti corde, damnabuntur perversi corde. Duo tibi modo proposita sunt; elige cum tempus est. Si recto corde fueris, ad dexteram eris, et laudaberis. Quomodo? Venite, benedicti Patris mei; percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Perverso autem corde", + "candidate_score": 0.677298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_31_33", + "bdc_text": "id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1837", + "psc_text": "Pro his quae commutabuntur, videat quid erat, et quid nunc sit. Et primo ipsum mundum videat commutatum; nuper adorantem idola, modo adorantem Deum; nuper servientem iis quae fecit, modo ei a quo factus est. Pro his quae commutabuntur, videte quando dictum sit. Modo jam residui Pagani mutata expavescunt: et qui nolunt mutari, vident refertas ecclesias, templa deserta; hac celebritatem, ibi solitudinem. Mirantur mutata, legant praedicta: aurem accommodent promissori, credant exhibitori. Sed et unusquisque nostrum, fratres, ex vetere homine in novum mutatur; ex infideli fidelis fit, ex raptore largitor, castus ex adultero, beneficus ex malefico. Ergo cantetur nobis, Pro his quae commutabuntur: et sic incipiat describi, per quem commutata sunt. 3. Sequitur enim: Pro his quae commutabuntur, filiis Core, in intellectum, Canticum pro dilecto. Nam dilectus ille visus est a persecutoribus suis, sed non in intellectum. Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II, 8). Ad hunc intellectum oculos", + "candidate_score": 0.673717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_31_33", + "bdc_text": "id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.672601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_20_22", + "bdc_text": "prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_201", + "psc_text": "misericordia etiam ad longe positos pervenit: visitat vero filium hominis, cui sub protectione alarum suarum posito praetendit misericordiam, et in lumine suo lumen praebet, et eum deliciis suis potat, et inebriat ubertate domus suae, ad obliviscendas aerumnas et errores praeteritae conversationis. Hunc filium hominis, id est hominem novum, poenitentia veteris parturit cum dolore et gemitu. Iste quamvis novus, tamen adhuc carnalis dicitur, cum lacte nutritur, Non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus, inquit Apostolus; et ut ostenderet jam regeneratos, Tanquam parvulis, ait, in Christo, lac vobis potum dedi, non cibum. Iste cum relabitur, quod saepe accidit, ad veterem vitam, cum exprobratione audit quod homo sit: Nonne homines estis, inquit, et secundum hominem ambulatis (I Cor. III, 1-3) . 11. [vers. 6, 7.] Filius igitur hominis primo visitatus est in ipso homine Dominico, nato ex Maria virgine. De quo propter ipsam infirmitatem carnis, quam Sapientia Dei gestare dignata est,", + "candidate_score": 0.672384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3072", + "psc_text": "Dominus tuus, de cujus passione modo loquebamur? Nonne infirmitatem tuam portabat, quando dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem? Nonne teipsum in se figurabat, cum dicebat: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste? Non enim duo corda et diversa, Patris, et Filii; sed in forma servi portavit cor tuum, ut doceret illud exemplo suo. Jam ecce quasi aliud cor tuum invenit tribulatio, volens transire quod imminebat: sed noluit Deus. Non consentit Deus cordi tuo; consenti tu cordi Dei. Audi vocem ipsius: Verum non quod ego volo, sed quod tu vis, Pater (Matth. XXVI, 38, 39) . 19. Laudabuntur ergo omnes recti corde. Quid sequitur? Si laudabuntur omnes recti corde, damnabuntur perversi corde. Duo tibi modo proposita sunt; elige cum tempus est. Si recto corde fueris, ad dexteram eris, et laudaberis. Quomodo? Venite, benedicti Patris mei; percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Perverso autem corde", + "candidate_score": 0.672279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2334", + "psc_text": "oculum quo videas benignitatem. Vae iniquo cordi! Quod pejus est, avertit se ne videat quod videre potest. Quid enim de talibus alio loco dictum est? Noluit intelligere ut bene ageret. Non enim dictum est, non potuit; sed noluit, inquit, intelligere ut bene ageret, clausit oculos a luce praesenti. Et quid sequitur? Iniquitatem meditatus est in cubili suo (Psal. XXXV, 4, 5) , hoc est in interiore secreto cordis sui. Tale quid objicitur huic Doech Idumaeo, maligno corpori, mortui terreno, non permanenti, non coelesti. Dilexisti malitiam super benignitatem. Nam vis nosse quam videat malus utrumque, et illud potius eligat, hinc se avertat? Quare clamat quando inique aliquid patitur? Quare tunc exaggerat quantum potest iniquitatem, et laudat benignitatem, reprehendens eum qui in illo operatus est malignitatem super benignitatem? Sit ergo regula sibi ad vivendum: de seipso judicabitur. Porro si faciat quod scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Matth. XXII, 39) ;", + "candidate_score": 0.669879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_34", + "bdc_text": "Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2967", + "psc_text": "Orate pro illo per Christum. Prorsus hodiernam precem pro illo fundite Domino Deo nostro. Scimus enim et certi sumus quia oratio vestra delet omnes impietates ejus. Dominus vobiscum. IN PSALMUM LXII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Propter eos qui forte rudes sunt adhuc ad nomen Christi, quia undique colligit qui pro omnibus dedit sanguinem suum, dicendum est paucis quod et illi libenter audiant qui noverunt, et discant qui non noverunt. Psalmi isti quos cantamus, antequam Dominus noster Jesus Christus natus esset ex virgine Maria, Spiritu Dei dictante dicti et conscripti sunt. Fuit enim David rex in Judaeorum gente; quae gens una colebat Deum unum, qui fecit coelum et terram, mare et omnia quae in ipsis sunt, sive quae videntur, sive quae non videntur. Caeterae autem gentes, aut idola colebant quae manibus suis fecerant, aut creaturam Dei, non ipsum Creatorem, id est, aut solem, aut lunam, aut stellas, aut mare, aut", + "candidate_score": 0.665977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1495", + "psc_text": "vias meas, ut non delinquam in lingua mea: et dum timeo loqui ne peccem, Obsurdui et humiliatus sum, et silui a bonis. Dum nimis timeo, ne loquar aliqua mala, tacui omnia bona: Obsurdui, et humiliatus sum, et silui a bonis. Unde enim dicebam bona, nisi quia audiebam? Auditui enim meo dabis exsultationem et laetitiam (Psal. L, 10). Et amicus sponsi stat, et audit eum, et gaudio gaudet propter vocem, non suam, sed sponsi (Joan. III, 29). Ut vera dicat, audit quae dicat. Nam qui loquitur mendacium, de suo loquitur (Id. VIII, 44). Quiddam ergo triste et molestum passus est iste; et hac sua confessione id quod passus est, cavendum admonet, non imitandum. Timendo enim nimis, ut dixi, ne diceret aliqua non bona, statuit sibi nulla dicere vel bona: et quoniam statuit tacere, coepit non audire. Stas enim si transiliens es, exspectas a Deo audire quid dicas hominibus: inter divitem Deum,", + "candidate_score": 0.665489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_34_36", + "bdc_text": "Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 . februarii anno salutis nostrae 15 S .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_976", + "psc_text": "ergo securus, possessio tua est, possidentibus eam. Scriptura dixit, implevit fiducia dubitationem tuam: dic securus, ama securus, spera securus. Tua etiam illa verba sint in Psalmo, Dominus pars haereditatis meae (Psal. XV, 5) . 18. Ergo inde beati erimus, Deum possidendo. Quid ergo? Nos possidebimus cum, et ille non nos possidebit? Unde ergo Isaias: Domine, posside nos (Isai. XXVI, 13, sec. LXX) ? Possidet ergo, et possidetur, et totum propter nos. Non enim quomodo, ut nos ex illo beati simus, possidetur a nobis, ita et ille, ut beatus sit, possidet nos. Et possidet, et possidetur, non ob aliud nisi ut nos beati simus. Possidemus eum, et possidet nos; quia colimus eum et colit nos. Colimus eum tanquam Dominum Deum, colit nos tanquam terram suam. Quia colimus eum, nemo dubitat; quia colit nos, quis nobis indicat? Ille qui ait: Ego sum vitis, vos estis sarmenta, Pater meus agricola est (Joan. XV,", + "candidate_score": 0.665446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4_6", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3433", + "psc_text": "Factus ergo sum illis in parabolam. 16. [vers. 13.] Adversus me insultabant qui sedebant in porta. In porta, nihil aliud quam in publico. Et in me psallebant qui bibebant vinum. Putatis hoc, fratres, Christo tantummodo contigisse? Quotidie illi in membris ejus contingit: quando forte necesse erit servo Dei prohibere ebrietates et luxurias in aliquo vel fundo vel oppido, ubi non auditum fuerit verbum Dei, parum est quia cantant, insuper et in ipsum incipiunt cantare, a quo prohibentur cantare. Comparate nunc illius jejunium, et illorum vinum. Et in me psallebant qui bibebant vinum: vinum erroris, vinum impietatis, vinum superbiae. 17. [vers. 14.] Ego autem oratione mea ad te, Domine. Ego autem ad te eram. Sed quomodo? Ad te orando. Quando enim malediceris, et quid agas non habes; quando tibi jactantur opprobria, et quomodo corrigas eum a quo jactantur non invenis, nihil tibi restat nisi orare. Sed memento et pro ipso orare.", + "candidate_score": 0.664512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2049", + "psc_text": "post futuros illorum Evangelii dispensatio perveniret. Non enim illis tantum laboraverunt, cum quibus in hac terra vixerunt; nec Dominus illis tantum Apostolis, quibus se vivum etiam post resurrectionem dignatus est ostendere, sed et nobis. Nam illis loquebatur, et nos significabat, cum diceret: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Numquid illi hic futuri erant usque in consummationem saeculi? Item dicit: Non pro his rogo tantum, sed pro his qui credituri sunt per verbum illorum in me (Joan. XVII, 20) : Ergo attendit nos, quia passus est propter nos. Merito itaque dicitur, Ut enarretis in progenie altera. 15. [vers. 15.] Quid enarretis? Quoniam hic est Deus, Deus noster. Terra videbatur, terrae conditor non videbatur: caro tenebatur, sed Deus in carne non agnoscebatur. Tenebatur caro ab eis ex quibus fuerat sumpta ipsa caro, ex semine Abrahae enim virgo Maria: ad carnem remanserunt, divinitatem non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.663843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_34", + "bdc_text": "Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1049", + "psc_text": "Christus humilitatem, cum commendat corpus et sanguinem suum: quod diximus Sanctitati Vestrae in hoc Psalmi textu agi et celebrari, ubi commendatur corpus et sanguis Christi, ubi commendatur humilitas Christi, quam pro nobis suscipere dignatus est. 8. [vers. 5.] Inquisivi Dominum, et exaudivit me. Ubi exaudivit Dominus? Intus. Ubi dat? Intus. Ibi oras, ibi exaudiris, ibi beatificaris. Orasti, exauditus es, beatificatus es; et non scit qui juxta te stat: gestum est totum in occulto, sicut Dominus in Evangelio dicit: Intra in cubiculum tuum, claude ostium tuum, et ora in occulto, et Pater tuus qui videt in occulto, reddet tibi (Matth. VI, 6) . Cum ergo intras cubiculum tuum, intras cor tuum. Beati qui gaudent quando intrant ad cor suum, et nihil mali ibi inveniunt. Attendat Sanctitas Vestra: quomodo nolunt intrare domos suas qui habent malas uxores, quomodo exeunt ad forum, et gaudent; coepit hora esse, qua intrent in domum suam, contristantur:", + "candidate_score": 0.662591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_9", + "bdc_text": "Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2196", + "psc_text": "XXXII, 28) . Ergo audi sicut Israel, sicut videns Deum; etsi nondum specie, sed jam fide. Hoc enim interpretatur Israel, Videns Deum. Qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XI, 15); et qui habet oculos videndi, videat. Audi, Israel, et testificabor tibi. Quod sursum dixit, populus meus; hoc in consequenti, Israel: et quod dixit sursum, loquar tibi; hoc in consequenti, testificabor tibi. Quid loquetur Dominus Deus noster populo suo? Israeli suo quid testificabitur? Audiamus: Deus, Deus tuus ego sum. Deus ego sum, et Deus tuus sum. Quomodo Deus ego sum? Sicut Moysi dictum est, Ego sum qui sum (Exod. III, 14) . Quomodo Deus tuus sum? Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob. Sum Deus, et tuus sum Deus: et si tuus non sim Deus, sum Deus. Bono meo sum Deus, malo tuo non sum Deus tuus. Etenim Deus tuus, ei proprie dicitur quem familiarius habet Deus, tanquam", + "candidate_score": 0.661478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_9", + "bdc_text": "Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3699", + "psc_text": "sapientiam sicut aurum probatum (Prov. VIII, 10, 11) . Et orabunt de ipso semper. Quod habet graecus, περὶ αὐτοῦ, aliqui interpretati sunt, de ipso; aliqui, pro ipso, vel pro eo. Quid est autem, de ipso, nisi forte quod oramus dicentes: Adveniat regnum tuum (Matth. VI, 10) ? Christi namque adventus praesentabit fidelibus regnum Dei. Pro eo vero quomodo intelligatur, angustum est; nisi quia cum oratur pro Ecclesia, pro ipso oratur, quia corpus est ejus. De Christo quippe et Ecclesia praemissum est sacramentum magnum: Erunt duo in carne una (Ephes. V, 32, 31) . Jam vero quod sequitur, Tota die, id est toto tempore, benedicent ei, satis apertum est. 18. [vers. 16.] Et erit firmamentum in terra, in summis montium. Omnes enim promissiones Dei in illo Etiam (II Cor. I, 20) , id est, in illo firmatae sunt; quia in illo impletum est quidquid pro salute nostra prophetatum est. Nam summa", + "candidate_score": 0.659258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22_24", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1496", + "psc_text": "et hac sua confessione id quod passus est, cavendum admonet, non imitandum. Timendo enim nimis, ut dixi, ne diceret aliqua non bona, statuit sibi nulla dicere vel bona: et quoniam statuit tacere, coepit non audire. Stas enim si transiliens es, exspectas a Deo audire quid dicas hominibus: inter divitem Deum, et inopem quaerentem quid audiat, intercurris transiliens, qui possis et hinc audire, et hac dicere: si eligis hac non dicere, non mereberis hinc audire: contemnis pauperem, contemneris a divite. Oblitus es servum te esse, quem constituit Dominus super familiam suam dare conservis cibaria (Matth. XXIV, 45)? Quid ergo quaeris accipere, quod piger es erogare? Merito ergo quoniam quod acceperas dicere noluisti, impediris ne accipias quod accipere cupiebas. Aliquid enim volebas, aliquid habebas: da quod habes, ut merearis accipere quod non habes. Ergo cum quasi posuissem ori meo custodiam, mihique indixissem silentium, quia videbam ubique periculosum eloquium; factum est, inquit, in", + "candidate_score": 0.659181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_3_5", + "bdc_text": "Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo . Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3535", + "psc_text": "hujus, ut solet titulus indicans in limine quid agatur in domo: Ipsi David filiorum Jonadab, et eorum qui primi captivi ducti sunt. Jonadab homo fuit quidam, commendatur nobis ex prophetia Jeremiae, qui filiis suis praeceperat ut vinum non biberent, neque in domibus, sed in tabernaculis habitarent. Praeceptum autem patris filii tenuerunt et servaverunt, et ex hoc benedici a Domino meruerunt (Jerem. XXXV, 6-10). Dominus autem hoc non praeceperat, sed pater ipsorum. Sic autem hoc acceperunt, tanquam praeceptum a Domino Deo suo: quia etsi Dominus non praeceperat, ut non biberent vinum, et in tabernaculis habitarent; praeceperat tamen Dominus, ut filii patri obedirent. In ea ergo re sola filius non debet obedire patri suo, si aliquid pater ipsius jusserit contra Dominum Deum ipsius. Neque enim debet irasci pater, quando ei praeponitur Deus. Ubi autem hoc jubet pater quod contra Deum non sit, sic audiendus est, quomodo Deus; quia obedire patri jussit Deus.", + "candidate_score": 0.657076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3997", + "psc_text": "ab initio mirabilium tuorum. 14. [vers. 13.] Et meditabor in omnibus operibus tuis, et in affectionibus tuis garriam. Ecce tertium garrire. Garrivit foris, quando defecit; garrivit in spiritu suo intus, quando profecit; garrivit in operibus Dei, quando pervenit quo profecit. Et in affectionibus tuis garriam: non in affectionibus meis. Quis vivit sine affectionibus? Et putatis, fratres, quia qui Deum timent, Deum colunt, Deum diligunt, nullas habent affectiones? Vere, hoc putabis, et putare audebis, quod affectiones habeat tabula, theatrum, venatio, aucupium, piscatus, et non habeant opera Dei? et non habeat meditatio Dei interiores affectiones quasdam suas, cum inspicitur mundus, et ponitur ante oculos spectaculum naturae rerum, et in his quaeritur artifex, et invenitur nusquam displicens, et super omnia placens? 15. [vers. 14.] Deus, in Sancto via tua. Inspicit jam opera misericordiae Dei circa nos, ex his garrit, et in his affectionibus exsultat. Primo inde coepit: In Sancto via tua. Quae via", + "candidate_score": 0.65681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_21_23", + "bdc_text": "Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2227", + "psc_text": "Plane, fratres, puto esse distinguendum. Frater adversus fratrem detrahit, verbi gratia, ut puta quasi firmus et alicujus jam momenti doctor et doctus, detrahit fratri suo, forte bene docenti et bene ambulanti: est autem alius infirmus; adversus illum ponit scandalum huic detrahendo. Etenim cum detrahitur bonis ab his qui videntur alicujus momenti esse et docti esse, in scandalum cadunt infirmi qui adhuc nesciunt judicare. Ideo infirmus ille filius matris dictus est, nondum patris, adhuc lacte indigens et uberibus adhaerens. Portatur adhuc sinu matris Ecclesiae, non valet accedere ad solidum cibum mensae patris sui, sed de ubere matris victum trahit, ignarus judicandi, quoniam adhuc animalis atque carnalis est. Spiritualis enim omnia dijudicat; animalis autem homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei, quoniam stultitia est illi (I Cor. II, 15, 14) . Talibus dicit Apostolus: Non potui loqui vobis quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus: tanquam parvulis in Christo lac vobis potum dedi,", + "candidate_score": 0.656137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3072", + "psc_text": "Dominus tuus, de cujus passione modo loquebamur? Nonne infirmitatem tuam portabat, quando dixit: Tristis est anima mea usque ad mortem? Nonne teipsum in se figurabat, cum dicebat: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste? Non enim duo corda et diversa, Patris, et Filii; sed in forma servi portavit cor tuum, ut doceret illud exemplo suo. Jam ecce quasi aliud cor tuum invenit tribulatio, volens transire quod imminebat: sed noluit Deus. Non consentit Deus cordi tuo; consenti tu cordi Dei. Audi vocem ipsius: Verum non quod ego volo, sed quod tu vis, Pater (Matth. XXVI, 38, 39) . 19. Laudabuntur ergo omnes recti corde. Quid sequitur? Si laudabuntur omnes recti corde, damnabuntur perversi corde. Duo tibi modo proposita sunt; elige cum tempus est. Si recto corde fueris, ad dexteram eris, et laudaberis. Quomodo? Venite, benedicti Patris mei; percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Perverso autem corde", + "candidate_score": 0.65438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2334", + "psc_text": "oculum quo videas benignitatem. Vae iniquo cordi! Quod pejus est, avertit se ne videat quod videre potest. Quid enim de talibus alio loco dictum est? Noluit intelligere ut bene ageret. Non enim dictum est, non potuit; sed noluit, inquit, intelligere ut bene ageret, clausit oculos a luce praesenti. Et quid sequitur? Iniquitatem meditatus est in cubili suo (Psal. XXXV, 4, 5) , hoc est in interiore secreto cordis sui. Tale quid objicitur huic Doech Idumaeo, maligno corpori, mortui terreno, non permanenti, non coelesti. Dilexisti malitiam super benignitatem. Nam vis nosse quam videat malus utrumque, et illud potius eligat, hinc se avertat? Quare clamat quando inique aliquid patitur? Quare tunc exaggerat quantum potest iniquitatem, et laudat benignitatem, reprehendens eum qui in illo operatus est malignitatem super benignitatem? Sit ergo regula sibi ad vivendum: de seipso judicabitur. Porro si faciat quod scriptum est, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Matth. XXII, 39) ;", + "candidate_score": 0.654302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1439", + "psc_text": "me videt, videt et Patrem. Si ergo Christum videbant, quomodo adhuc Patrem quaerebant? Si enim viderent Christum, viderent et Patrem. Nondum itaque Christum videbant, qui Patrem sibi ostendi cupiebant. Audi quia nondum videbant: In praemio illud promisit alio loco, dicens, Qui diligit me, mandata mea custodit: et qui diligit me, diligetur a Patre meo, et ego diligam eum. Et tanquam diceretur ei, Quid illi dabis, diligens eum? Et ostendam, inquit, meipsum illi (Joan. XIV, 8, 9, 21) . Si ergo diligentibus eum hoc in praemio promisit, quia ostendet seipsum illis; manifestum est, quia illa visio veritatis talis nobis promittitur, qua visa jam non dicamus, Impleta est anima mea illusionibus. 12. [vers. 9.] Infirmatus sum et humiliatus sum usque nimis. Qui recordatur altitudinem sabbati, ipse videt quantum sit humiliatus. Nam qui non potest cogitare quae sit illa quietis altitudo, non videt ubi nunc sit. Propterea alius psalmus dixit, Ego dixi in", + "candidate_score": 0.649066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_980", + "psc_text": "miserantis, non visio punientis. Illa visio ad peccata animadversio est: quae ille peccata non vult videri, qui dicit: Averte faciem tuam a peccatis meis (Psal. L, 11) . Quod vult ignosci, non vult agnosci: Averte, inquit, faciem tuam a peccatis meis. Cum ergo averterit faciem suam a peccatis tuis, non videbit te? Et unde alibi dicit: Ne avertas faciem tuam a me (Psal. XXVI, 9) ? Ergo avertat a peccatis tuis, non avertat a te: videat te, misereatur tui, subveniat tibi. De coelo respexit Dominus, vidit omnes filios hominum: pertinentes ad Filium hominis. 20. [vers. 14.] De praeparato habitaculo suo: quod sibi praeparavit. Vidit nos de Apostolis, vidit nos de praedicatoribus veritatis, vidit nos de Angelis, quos ad nos misit. Haec omnia domus ejus, haec omnia habitaculum ejus: quia haec omnia coeli qui enarrant gloriam Dei. Vidit omnes filios hominum; de praeparato habitaculo suo respexit super omnes qui habitant terram.", + "candidate_score": 0.644018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30_32", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_139", + "psc_text": "traditorem meum pertuli, nonne imitaberis me, ut et tu non reddas mala pro malis? animadvertens igitur et intelligens quid pro illo fecerit Dominus, et ejus exemplo ad perfectionem proficiens, dicit, Si reddidi retribuentibus mihi mala, id est, si non feci quod tu faciendo docuisti, decidam ergo ab inimicis meis inanis. Et bene non ait, Si reddidi tribuentibus mihi mala, sed, retribuentibus: qui enim retribuit, jam aliquid acceperat; majoris autem patientiae est, nec ei mala rependere qui acceptis beneficiis reddit mala pro bonis, quam si nullo ante accepto beneficio nocere voluisset, Si reddidi ergo, inquit, retribuentibus mihi mala, id est, si te non imitatus sum in illo silentio, hoc est patientia tua quam pro me operatus es, decidam ab inimicis meis inanis. Inaniter enim se jactat, qui cum et ipse homo sit, cupit se de homine vindicare: et cum superare hominem palam quaerit, occulte a diabolo superatur, inanis effectus vana et", + "candidate_score": 0.641218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3992", + "psc_text": "Propter peccatum paululum quid contristavi eum, et percussi eum, et averti faciem meam ab illo; et abiit tristis, et ambulavit vias suas. Quid ergo, haec ira Dei semper erit? Non hoc invenit iste in silentio. Quid enim dicit? Non in aeternum repellet Deus; et non apponet ultra ut beneplaceat ei adhuc: id est, ut beneplaceat ei adhuc repellere, et in aeternum repellere non apponet. Necesse est ut revocet ad se servos suos, necesse est ut recipiat fugitivos redeuntes ad Dominum, necesse est ut exaudiat vocem compeditorum: Non in aeternum repellet Deus; et non apponet ultra ut beneplaceat ei adhuc. 11. [vers. 9, 10.] Aut in finem misericordiam abscidet a generatione in generationem? aut obliviscetur misereri Deus? In te, a te, in alterum nulla est misericordia, nisi eam tibi Deus donet: et ipse Deus obliviscetur misericordiam? Rivus currit: fons ipse siccabitur? Aut obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira miserationes suas?", + "candidate_score": 0.640698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3463", + "psc_text": "LXV, 7). Dant fel super tam jucundum cibum. Sed quid facit Dominus? Non admittit ad corpus suum. Hoc sacramento ipse Dominus, quando illi obtulerunt fel, gustavit, et noluit bibere (Matth. XXVII, 34). Si non eos pateremur, nec omnino gustaremus: quia vero necesse est eos pati, necesse est gustari. Sed quia in membris Christi tales esse non possunt, gustari possunt, recipi in corpus non possunt. Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto. Sitiebam, et acetum accepi; id est fidem illorum desideravi, et vetustatem inveni. 7. [vers. 23, 24.] Fiat mensa eorum coram ipsis in muscipulam. Qualem muscipulam mihi exhibuerunt, dando mihi talem potum, talis muscipula illis sit. Quare ergo, coram ipsis? Sufficeret, Fiat mensa eorum in muscipulam. Sunt tales qui iniquitatem suam noverunt, et in ea pertinacissime perseverant: coram ipsis fit muscipula eorum. Perniciosi nimis ipsi sunt, qui descendunt in infernum viventes (Psal. LIV, 16).", + "candidate_score": 0.639577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_139", + "psc_text": "traditorem meum pertuli, nonne imitaberis me, ut et tu non reddas mala pro malis? animadvertens igitur et intelligens quid pro illo fecerit Dominus, et ejus exemplo ad perfectionem proficiens, dicit, Si reddidi retribuentibus mihi mala, id est, si non feci quod tu faciendo docuisti, decidam ergo ab inimicis meis inanis. Et bene non ait, Si reddidi tribuentibus mihi mala, sed, retribuentibus: qui enim retribuit, jam aliquid acceperat; majoris autem patientiae est, nec ei mala rependere qui acceptis beneficiis reddit mala pro bonis, quam si nullo ante accepto beneficio nocere voluisset, Si reddidi ergo, inquit, retribuentibus mihi mala, id est, si te non imitatus sum in illo silentio, hoc est patientia tua quam pro me operatus es, decidam ab inimicis meis inanis. Inaniter enim se jactat, qui cum et ipse homo sit, cupit se de homine vindicare: et cum superare hominem palam quaerit, occulte a diabolo superatur, inanis effectus vana et", + "candidate_score": 0.638446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30_32", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2677", + "psc_text": "Dictum est de illis et quod avari erant et amatores pecuniae: et omnis vita eorum, etiam praeterita, descripta est a Domino in Evangelio. Qui legit diligenter Evangelium, invenit unde illi ambas aures obturabant. Intendat Charitas Vestra: Dominus quid fecit? Contrivit dentes eorum in ore ipsorum. Quid est, in ore ipsorum? Ut ore suo contra se pronuntiarent: coegit illos ore suo in se sententiam dicere. Calumniari volebant ei propter tributum: non dixit ille, Licet reddere tributum, aut, non licet reddere. Et volebat dentes eorum, quibus inhiabant ut morderent, conterere; sed in ore ipsorum volebat. Si diceret, Solvatur Caesari tributum; calumniarentur illi quod maledixisset genti Judaeorum, eam tributariam faciendo. Ex peccato enim tributum reddebant humiliati, sicut illis in Lege praedictum erat. Tenemus illum, aiunt, maledictorem gentis nostrae, si nos jusserit tributum persolvere: si autem dixerit, Nolite solvere, tenemus eum quod contradixerit nobis devotos esse Caesari. Talem bicipitem laqueum quasi capiendo Domino posuerunt.", + "candidate_score": 0.632051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_6", + "bdc_text": "dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_29", + "psc_text": "Dominus praecipit, ut in cubiculis clausis, id est, in secretis cordis sine strepitu oretur (Matth. VI, 6). Nec facile quisquam dixerit hac voce minus orari, si nullus verborum sonus reddatur ex corpore; quoniam et silentes cum in cordibus oramus, si alienae ab affectu orantis cogitationes intercurrant, nondum dici potest: Voce mea ad Dominum clamavi. Neque hoc recte dicitur, nisi cum sola anima, nihil carnis nihilque carnalium intentionum in oratione attrahens, loquitur Domino, ubi solus audit; clamor autem etiam iste dicitur, propter vim ipsius intentionis. Et exaudivit me de monte sancto suo: montem quidem ipsum Dominum per Prophetam dictum habemus, ut scriptum est, lapidem praecisum sine manibus crevisse in magnitudinem montis (Dan. II, 35). Sed hoc ab ipsius persona non potest accipi, nisi forte ita dicere voluit: De memetipso, tanquam de monte sancto suo, me exaudivit, cum habitaret in me, id est, in ipso monte. Planius autem est et expeditius, si", + "candidate_score": 0.623721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_14", + "bdc_text": "Ille vero iurgando dicit , nolle se bibere vinum eixtum et revera illud , quod ei proponit S. corruptum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3433", + "psc_text": "Factus ergo sum illis in parabolam. 16. [vers. 13.] Adversus me insultabant qui sedebant in porta. In porta, nihil aliud quam in publico. Et in me psallebant qui bibebant vinum. Putatis hoc, fratres, Christo tantummodo contigisse? Quotidie illi in membris ejus contingit: quando forte necesse erit servo Dei prohibere ebrietates et luxurias in aliquo vel fundo vel oppido, ubi non auditum fuerit verbum Dei, parum est quia cantant, insuper et in ipsum incipiunt cantare, a quo prohibentur cantare. Comparate nunc illius jejunium, et illorum vinum. Et in me psallebant qui bibebant vinum: vinum erroris, vinum impietatis, vinum superbiae. 17. [vers. 14.] Ego autem oratione mea ad te, Domine. Ego autem ad te eram. Sed quomodo? Ad te orando. Quando enim malediceris, et quid agas non habes; quando tibi jactantur opprobria, et quomodo corrigas eum a quo jactantur non invenis, nihil tibi restat nisi orare. Sed memento et pro ipso orare.", + "candidate_score": 0.621298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3957", + "psc_text": "in circuitu ejus sint omnes qui diligunt veritatem. Quidquid enim omnibus commune est, in medio est. Quare in medio dicitur? Ut tantum distet ab omnibus, et tantum propinquet omnibus. Quod non est in medio, quasi privatum fit. Quod publicum est, in medio ponitur, ut omnes qui veniunt, percipiant, illuminentur. Nemo dicat, Meum est; ne in parte sua velit facere quod in medio est omnibus. Quid est ergo, Omnes qui in circuitu ejus sunt, offerent munera? Omnes qui intelligunt communem esse omnibus veritatem, et non illam faciunt quasi suam superbiendo de illa, ipsi offerent munera; quia humilitatem habent: qui autem quasi suum faciunt quod omnibus commune est, tanquam in medio positum, ad partem seducere conantur, non offerent hi munera; quia Omnes qui in circuitu ejus sunt, offerent munera terribili. Offerentur munera terribili: timeant ergo omnes qui in circuitu ejus sunt. Ideo enim timebunt, et cum tremore laudabunt, quia ideo in circuitu", + "candidate_score": 0.619206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_0", + "psc_text": "PSALMI PRIMI ENARRATIO. 1. [vers. 1.] Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum: de Domino nostro Jesu Christo, hoc est homine Dominico, accipiendum est. Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum: sicut homo terrenus qui uxori consensit deceptae a serpente, ut Dei praecepta praeteriret. Et in via peccatorum non stetit: quia venit quidem in via peccatorum, nascendo sicut peccatores; sed non stetit, quia eum non tenuit illecebra saecularis. Et in cathedra pestilentiae non sedit: noluit regnum terrenum cum superbia; quae ideo cathedra pestilentiae recte intelligitur, quia non fere quisquam est qui careat amore dominandi et humanam non appetat gloriam; pestilentia est enim morbus late pervagatus, et omnes aut pene omnes involvens. Quanquam accommodatius accipiatur cathedra pestilentiae, perniciosa doctrina, cujus sermo ut cancer serpit (II Tim. II, 17). Deinde considerandus est ordo verborum, abiit, stetit, sedit: abiit enim ille, cum recessit a Deo; stetit, cum delectatus est peccato; sedit,", + "candidate_score": 0.618317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3463", + "psc_text": "LXV, 7). Dant fel super tam jucundum cibum. Sed quid facit Dominus? Non admittit ad corpus suum. Hoc sacramento ipse Dominus, quando illi obtulerunt fel, gustavit, et noluit bibere (Matth. XXVII, 34). Si non eos pateremur, nec omnino gustaremus: quia vero necesse est eos pati, necesse est gustari. Sed quia in membris Christi tales esse non possunt, gustari possunt, recipi in corpus non possunt. Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto. Sitiebam, et acetum accepi; id est fidem illorum desideravi, et vetustatem inveni. 7. [vers. 23, 24.] Fiat mensa eorum coram ipsis in muscipulam. Qualem muscipulam mihi exhibuerunt, dando mihi talem potum, talis muscipula illis sit. Quare ergo, coram ipsis? Sufficeret, Fiat mensa eorum in muscipulam. Sunt tales qui iniquitatem suam noverunt, et in ea pertinacissime perseverant: coram ipsis fit muscipula eorum. Perniciosi nimis ipsi sunt, qui descendunt in infernum viventes (Psal. LIV, 16).", + "candidate_score": 0.617516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1723", + "psc_text": "etiam per seipsum animus ipse conspiciat: utrum sit aliquid quod non per oculos sentiam, quasi colores et lucem; non per aures, quasi cantum et sonum; non per nares quasi odorum suavitatem; non per palatum et linguam, quasi saporem; non per totum corpus, quasi duritiem et mollitiem, rigorem atque fervorem, asperitatem lenitatemque pertractem; sed utrum sit aliquid intus quod videam. Quid est, intus videam. Quod neque color sit, neque sonus, neque odor, neque sapor, neque calor, aut frigus, aut duritia, aut mollitudo. Dicatur ergo mihi, quem colorem habeat sapientia. Cum cogitamus justitiam, ejusque intus in ipsa cogitatione pulchritudine fruimur, quid sonat ad aures? quid tanquam vaporeum surgit ad nares? quid ori infertur, quid manu tractatur et delectat? Et intus est, et pulchra est, et laudatur, et videtur: et si in tenebris sunt oculi isti, animus illius luce perfruitur. Quid est illud quod Tobias videbat, quando videnti filio caecus consilium vitae dabat", + "candidate_score": 0.612145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.692784, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.692784, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.692401, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.692401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "R 18 carissimi K ditmeilf 20 delectationes m. 1 R 21 possit KRVP 23 audimus KRN XXXXII Aug. Sect. VIII para II. 14 futurorum, quae dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus nec speres in incerto diuitiarum, sed in deo uiuo et diues sis in operibus bonis, quam sit domus tua requies solaciumque sanctorum et terror impiorum, quantae tibi curae sit, ne quis insidietur membris Christi, coopertus uelamine nominis Christi, siue in ueteribus eius siue in recentioribus inimicis, quamque sis eorundem inimicOlJIminimicorum saluti prouidus, infestus errori. haec atque huius modi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono,", + "candidate_score": 0.692378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "R 18 carissimi K ditmeilf 20 delectationes m. 1 R 21 possit KRVP 23 audimus KRN XXXXII Aug. Sect. VIII para II. 14 futurorum, quae dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus nec speres in incerto diuitiarum, sed in deo uiuo et diues sis in operibus bonis, quam sit domus tua requies solaciumque sanctorum et terror impiorum, quantae tibi curae sit, ne quis insidietur membris Christi, coopertus uelamine nominis Christi, siue in ueteribus eius siue in recentioribus inimicis, quamque sis eorundem inimicOlJIminimicorum saluti prouidus, infestus errori. haec atque huius modi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono,", + "candidate_score": 0.681637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_20_22", + "bdc_text": "prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "caro de carne mea? postremo si usque adeo quisquam fuerit contentiosus, ut haec eum dicat non cernendo, sed palpando potuisse, quid dicturus est, quod ibi legitur mulier lignum de quo fuerat cibum sumptura prohibitum uidisse quam esset speciosum oculis ad uidendum? erant itaque nudi et non confundebantur, non quia non uidebant, sed quia nihil unde confunderentur in membris senserant, quae uidebant. non enim dictum est: erant ambo nudi et ignorabant, sed: non confundebantur. quia enim nihil praecesserat quod non liceret, nihil secutum fuerat quod puderet. § 7 Ibi homo primitus dei lege transgressa aliam legem repugnantem suae menti habere coepit in membris et inoboedientiae suae malum sensit, quando sibi dignissime retributam inoboedientiam suae carnis inuenit. talem quippe etiam serpens oculorum apertionem seducendo promiserat, ad aliquid uidelicet sciendum, quod melius nesciretur. tunc in se quippe sensit homo quod fecit, tunc a bono malum non carendo, sed perpetiendo discreuit. iniustum enim erat,", + "candidate_score": 0.680226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "R 18 carissimi K ditmeilf 20 delectationes m. 1 R 21 possit KRVP 23 audimus KRN XXXXII Aug. Sect. VIII para II. 14 futurorum, quae dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus nec speres in incerto diuitiarum, sed in deo uiuo et diues sis in operibus bonis, quam sit domus tua requies solaciumque sanctorum et terror impiorum, quantae tibi curae sit, ne quis insidietur membris Christi, coopertus uelamine nominis Christi, siue in ueteribus eius siue in recentioribus inimicis, quamque sis eorundem inimicOlJIminimicorum saluti prouidus, infestus errori. haec atque huius modi, ut dixi, et ab aliis solemus audire; sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono,", + "candidate_score": 0.679806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.678339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_34_36", + "bdc_text": "Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 . februarii anno salutis nostrae 15 S .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_291", + "psc_text": "B 20 rea] ea E mala s. Z. m. 2 C, b orinale K 21 posset E 22 et om. R pronuntiatur m. 1 C ergo Vbd 23 innocuis BK m. 1 24 ego responsurus P esse intentum R Vbd 25 ista P saluator (0 ex u) K quos peccata prorsus a quibus saluentur negant habere. haec tanta peruersitas et tantae inimica gratiae dei, quae data est per Iesum Christum dominum nostrum, qui uenit quaerere et saluare quod perierat, insinuare se nititur cordibus parum intellegentium laude operum diuinorum, hoc est laude naturae humanae, laude seminis, laude nuptiarum, laude utriusque sexus commixtionis, laude fecunditatis, quae omnia bona sunt. nolo enim dicere: laude libidinis, quia eam et ipse nominare confunditur, ut aliud aliquid, non ipsam laudare uideatur. ac per hoc mala, quae acciderunt naturae, non discernendo ab ipsius bonitate naturae non eam, quia falsum est, ostendit sanam, sed sanari non permittit aegrotam.", + "candidate_score": 0.672294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_1_3", + "bdc_text": "Ultimas meas , quas scripsi , humanitati tuae , donec S. honorande et frater dilecte , quibusque significavi me viginti coronatos a te missos pro praesenti tertia domino , qui ad ferias pentecostes finietur , accepisse eas inquam ad te perlatas esse spero . In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit . Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.670316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_19_21", + "bdc_text": "me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "concupiscit aduersus carnem. atque ita quamuis lex ipsa peccati captiuum teneat aliquid carnis, unde resistat legi mentis, non tamen regnat in nostro licet mortali corpore, si non oboeditur desideriis eius. solent enim et hostes, aduersus quos dimicatur, et inferiores esse in certamine et uicti aliquid tenere captiuum. quod in carne nostra quamuis sub peccati lege teneatur, tamen in spe redemptionis est, quia ipsa uitiosa concupiscentia nulla omnino remanebit, caro autem nostra ab ea peste morboque sanata et tota inmortalitate uestita in aeterna beatitudine permanebit. § 36 Subiungit autem apostolus et dicit: igitur ego ipse mente seruio legi dei, carne autem legi peccati. quod sic intellegendum est: mente seruio legi dei non consentiendo legi peccati; carne autem seruio legi peccati habendo desideria peccati, quibus etsi non consentio, nondum tamen penitus careo. denique quid post haec intulerit adtendamus. nulla ergo, inquit, condemnatio est nunc his qui sunt in Christo Iesu. etiam nunc,", + "candidate_score": 0.668597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_19_21", + "bdc_text": "me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "caro de carne mea? postremo si usque adeo quisquam fuerit contentiosus, ut haec eum dicat non cernendo, sed palpando potuisse, quid dicturus est, quod ibi legitur mulier lignum de quo fuerat cibum sumptura prohibitum uidisse quam esset speciosum oculis ad uidendum? erant itaque nudi et non confundebantur, non quia non uidebant, sed quia nihil unde confunderentur in membris senserant, quae uidebant. non enim dictum est: erant ambo nudi et ignorabant, sed: non confundebantur. quia enim nihil praecesserat quod non liceret, nihil secutum fuerat quod puderet. § 7 Ibi homo primitus dei lege transgressa aliam legem repugnantem suae menti habere coepit in membris et inoboedientiae suae malum sensit, quando sibi dignissime retributam inoboedientiam suae carnis inuenit. talem quippe etiam serpens oculorum apertionem seducendo promiserat, ad aliquid uidelicet sciendum, quod melius nesciretur. tunc in se quippe sensit homo quod fecit, tunc a bono malum non carendo, sed perpetiendo discreuit. iniustum enim erat,", + "candidate_score": 0.662009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_7_9", + "bdc_text": "Vestes bonis abluuntur diligenter . Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.658853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.646192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_31", + "psc_text": "in membris et inoboedientiae suae malum sensit, quando sibi dignissime retributam inoboedientiam suae carnis inuenit. talem quippe etiam serpens oculorum apertionem seducendo promiserat, ad aliquid uidelicet sciendum, quod melius nesciretur. tunc in se quippe sensit homo quod fecit, tunc a bono malum non carendo, sed perpetiendo discreuit. iniustum enim erat, ut obtemperaretur a seruo suo, id est a corpore suo ei qui non obtemperarat domino suo. nam quid est, quod oculi, labia, lingua, manus, pedes, inflexiones dorsi, ceruicis et laterum ut ad opera sibi congrua moueantur positum in potestate est, quando ab inpedimentis corpus liberum habemus et sanum, ubi autem 1 Gen. 2, 23 5 cf. Gen. 3, 6 7 Gen. 3, 1 13 cf. Rom. 7, 23 15 c. Iul. Pel. V 8 16 cf. Gen. 3, 5 20 c. Iul. Pel. V 8. 16 (iniustum -domino suo) 22 Op. imp. III 187 (nam-219, 4 nolente) 23 cf. c.", + "candidate_score": 0.643802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_30", + "psc_text": "caro de carne mea? postremo si usque adeo quisquam fuerit contentiosus, ut haec eum dicat non cernendo, sed palpando potuisse, quid dicturus est, quod ibi legitur mulier lignum de quo fuerat cibum sumptura prohibitum uidisse quam esset speciosum oculis ad uidendum? erant itaque nudi et non confundebantur, non quia non uidebant, sed quia nihil unde confunderentur in membris senserant, quae uidebant. non enim dictum est: erant ambo nudi et ignorabant, sed: non confundebantur. quia enim nihil praecesserat quod non liceret, nihil secutum fuerat quod puderet. § 7 Ibi homo primitus dei lege transgressa aliam legem repugnantem suae menti habere coepit in membris et inoboedientiae suae malum sensit, quando sibi dignissime retributam inoboedientiam suae carnis inuenit. talem quippe etiam serpens oculorum apertionem seducendo promiserat, ad aliquid uidelicet sciendum, quod melius nesciretur. tunc in se quippe sensit homo quod fecit, tunc a bono malum non carendo, sed perpetiendo discreuit. iniustum enim erat,", + "candidate_score": 0.630406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "uelet W 29 non fuisset in monumento jju tulerunt dominum meum et nescio ubi posuerunt eum? num ideo non recte dictum est, quia non dictum est Ccarnem' uel 'corpus domini mei,' sed: dominum meum? § 35 Quamquam paulo superius et ipse apostolus quomodo recte potuerit de carne sua dicere: captiuantem me, satis euidenter aperuit. cum enim dixisset: scio enim quia non habitat in me, id ipsum exponens adiunxit et ait: hoc est in carne mea, bonum. haec ergo captiuatur sub lege peccati, in qua non habitat bonum, hoc est caro. carnem autem nunc appellauit, ubi est morbidus quidam carnis adfectus, non ipsam corporis conformationem, cuius membra non adhibenda sunt arma peccato, id est eidem ipsi concupiscentiae, quae hoc carnale nostrum captiuum tenet. nam quantum adtinet ad ipsam corporalem substantiam atque naturam, in uiris fidelibus, siue coniugatis siue continentibus, iam templum dei est. attamen, si omnino nihil carnis nostrae captiuum teneretur", + "candidate_score": 0.613326, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg005.1st1K-grc1", + "max_score": 0.691412, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg005.1st1K-grc1_window_20", + "psc_text": "βοηθός, τὰς πάντων φορτισθεὶς φροντίδας. ὅθεν τό σε οἰκονομεῖν ἀναδέξασθαι, χάριν οἶδα εἰληφὼς οὐ δεδωκώς ἀλλὰ θάῤῥει καὶ γενναίως φέρε, ὡς εἰδὼς ὅτι ἀποδώσει σοι ὁ Θεὸς εἰς τὸν λιμένα τῆς ἀναπαύσεως καταιτήσαντι τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν, ἀναφαίρετον μισθὸν, καθ᾽ ὅτι ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων σωτηρίας τὸν μείζονα ἀνεδέξω κάματον. ὥστε ἐάν σε πολλοὶ τῶν ἀδελφῶν διὰ τὴν ἔπακρ��ν δικαιοσύνην μισήσουσιν, τὸ αὐτῶν μὲν μῖσος οὐδέν σε βλάψει, ἡ δὲ τοῦ δικαίου Θεοῦ φιλία πολύ σε ὠνήσει. ὥστε πειρῶ τὸν ἐξ ἀδικίας γινόμενον ἔπαινον ἀποσείεσθαι, διὰ δὲ δικαίαν διοίκησιν τὸν ἐκ Χριστοῦ ἐπωφελῆ θηρεύειν ἔπαινον. Ταῦτα εἰπὼν καὶ τὰ τούτων πλείονα πάλιν τῷ πλήθει προσεμβλέψας εἶπεν· καὶ ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ σύνδουλοι, τῷ προκαθεζομένῳ ἀληθείας κατὰ πάντα ὑπείξατε, τοῦτο εἰδότες, ὅτι ὁ τοῦτον λυπήσας Χριστὸν, οὗ τὴν καθέδραν πεπίστευται, ἐκ ἐδέξατο, καὶ ὡς Χριστὸν μὴ δεξάμενος ὡς ἀθετήσας τὸν πατέρα λογισθήσεται, διὸ τῆς ἀγαθῆς βασιλείας ἀποβληθήσεται. οὗ εἵνεκεν", + "candidate_score": 0.691412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg005.1st1K-grc1_window_20", + "psc_text": "βοηθός, τὰς πάντων φορτισθεὶς φροντίδας. ὅθεν τό σε οἰκονομεῖν ἀναδέξασθαι, χάριν οἶδα εἰληφὼς οὐ δεδωκώς ἀλλὰ θάῤῥει καὶ γενναίως φέρε, ὡς εἰδὼς ὅτι ἀποδώσει σοι ὁ Θεὸς εἰς τὸν λιμένα τῆς ἀναπαύσεως καταιτήσαντι τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν, ἀναφαίρετον μισθὸν, καθ᾽ ὅτι ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων σωτηρίας τὸν μείζονα ἀνεδέξω κάματον. ὥστε ἐάν σε πολλοὶ τῶν ἀδελφῶν διὰ τὴν ἔπακρον δικαιοσύνην μισήσουσιν, τὸ αὐτῶν μὲν μῖσος οὐδέν σε βλάψει, ἡ δὲ τοῦ δικαίου Θεοῦ φιλία πολύ σε ὠνήσει. ὥστε πειρῶ τὸν ἐξ ἀδικίας γινόμενον ἔπαινον ἀποσείεσθαι, διὰ δὲ δικαίαν διοίκησιν τὸν ἐκ Χριστοῦ ἐπωφελῆ θηρεύειν ἔπαινον. Ταῦτα εἰπὼν καὶ τὰ τούτων πλείονα πάλιν τῷ πλήθει προσεμβλέψας εἶπεν· καὶ ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ σύνδουλοι, τῷ προκαθεζομένῳ ἀληθείας κατὰ πάντα ὑπείξατε, τοῦτο εἰδότες, ὅτι ὁ τοῦτον λυπήσας Χριστὸν, οὗ τὴν καθέδραν πεπίστευται, ἐκ ἐδέξατο, καὶ ὡς Χριστὸν μὴ δεξάμενος ὡς ἀθετήσας τὸν πατέρα λογισθήσεται, διὸ τῆς ἀγαθῆς βασιλείας ἀποβληθήσεται. οὗ εἵνεκεν", + "candidate_score": 0.678912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28_30", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam . Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur . Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg005.1st1K-grc1_window_20", + "psc_text": "βοηθός, τὰς πάντων φορτισθεὶς φροντίδας. ὅθεν τό σε οἰκονομεῖν ἀναδέξασθαι, χάριν οἶδα εἰληφὼς οὐ δεδωκώς ἀλλὰ θάῤῥει καὶ γενναίως φέρε, ὡς εἰδὼς ὅτι ἀποδώσει σοι ὁ Θεὸς εἰς τὸν λιμένα τῆς ἀναπαύσεως καταιτήσαντι τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν, ἀναφαίρετον μισθὸν, καθ᾽ ὅτι ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων σωτηρίας τὸν μείζονα ἀνεδέξω κάματον. ὥστε ἐάν σε πολλοὶ τῶν ἀδελφῶν διὰ τὴν ἔπακρον δικαιοσύνην μισήσουσιν, τὸ αὐτῶν μὲν μῖσος οὐδέν σε βλάψει, ἡ δὲ τοῦ δικαίου Θεοῦ φιλία πολύ σε ὠνήσει. ὥστε πειρῶ τὸν ἐξ ἀδικίας γινόμενον ἔπαινον ἀποσείεσθαι, διὰ δὲ δικαίαν διοίκησιν τὸν ἐκ Χριστοῦ ἐπωφελῆ θηρεύειν ἔπαινον. Ταῦτα εἰπὼν καὶ τὰ τούτων πλείονα πάλιν τῷ πλήθει προσεμβλέψας εἶπεν· καὶ ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ σύνδουλοι, τῷ προκαθεζομένῳ ἀληθείας κατὰ πάντα ὑπείξατε, τοῦτο εἰδότες, ὅτι ὁ τοῦτον λυπήσας Χριστὸν, οὗ τὴν καθέδραν πεπίστευται, ἐκ ἐδέξατο, καὶ ὡς Χριστὸν μὴ δεξάμενος ὡς ἀθετήσας τὸν πατέρα λογισθήσεται, διὸ τῆς ἀγαθῆς βασιλείας ἀποβληθήσεται. οὗ εἵνεκεν", + "candidate_score": 0.650524, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.690515, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.690515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.687716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32_34", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.685068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.683753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.683503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.679179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.678125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.677401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.677179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.673553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4192", + "psc_text": "non amatur? Nam utique si amares, cum illa esse post mortem desiderares, quo profecto non eris, si qualis es talis eris. Ama ergo cujus exigis laudem, ne quod mendaciter exigis, juste denegem. ( Et alia manu: ) Dominus nobis praestet de tua salute gaudere, domine dilectissime, et honorabilis frater. EPISTOLA CCLX. Audax Augustino, flagitans mitti sibi prolixiorem epistolam. Domino vere praedicabili ac nimium suspiciendo, omnique laudum genere prosequendo patri AUGUSTINO, AUDAX, in Domino salutem. Habeo gratiam Beatitudini tuae, quod libenter mei sumpseris tentamenta sermonis: tunc enim bonae fidei filiis datur audacia, cum paterni fontis imbribus fuerit irrorata. Provocavi itaque te, dulcis antistes, non ut praelargi pectoris pusillum libamen acciperem, sed ut ingens divitis ubertim flumen haurirem. Thesaurum sapientiae desideravi, sed minus accepi quam volui, licet minus non debet dici, sed munus, quod oraculum legis contulerit Augustinus, sacrator justitiae, instaurator spiritualis gloriae, dispensator salutis aeternae. Tam tibi mundanus orbis notus est,", + "candidate_score": 0.672255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.671342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.67023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_192", + "psc_text": "de azymo sinceritatis et veritatis dono Dei dixi, exsulto cum tremore. Quid enim habemus, quod non accepimus? At enim melior est qui majoribus et pluribus, quam qui minoribus et paucioribus donis Dei dives est. Quis negat? sed rursus melius est, vel de parvo Dei dono gratias ipsi agere, quam sibi agi velle de magno. Haec ut ex animo semper confitear, meumque cor a lingua mea non dissonet, ora pro me, frater. Ora, obsecro, ut non laudari volens, sed laudans invocem Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. 5. Est etiam aliud quo istum fratrem amplius diligas: nam est cognatus venerabilis, et vere beati episcopi Alypii, quem toto pectore amplecteris, et merito; nam quisquis de illo viro benigne cogitat, de magna Dei misericordia, et de mirabilibus Dei muneribus cogitat. Itaque cum legisset petitionem tuam, qua desiderare te indicasti ut historiam suam tibi scribat, et volebat facere propter benevolentiam tuam, et nolebat", + "candidate_score": 0.669037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3058", + "psc_text": "Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in pacem salutis aeternae suo sanguine congregarent. Potens est Dominus et misericors, quem quotidie rogamus ut etiam caeteris det poenitentiam, et resipiscant de diaboli laqueis, a quo captivi tenentur secundum ipsius voluntatem (II Tim. II, 26): qui non quaerunt nisi unde nobis calumnientur, et retribuant mala pro bonis; quia nec intelligere noverunt, quem circa eos animum dilectionemque servemus, et quomodo eos velimus secundum Domini praeceptum, quod per Ezechielem prophetam pastoribus dedit, revocare errantes, et perditos invenire (Ezech. XXXIV, 4). CAPUT VIII. 32. Illi autem, quod et alibi aliquando diximus, et quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis", + "candidate_score": 0.668137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_6_8", + "bdc_text": "dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter . Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216", + "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et", + "candidate_score": 0.667945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2486", + "psc_text": "enim ad verum dicendum illa mea verecundia, quam in tua epistola benigno sermone laudasti, me impedire non debet. Si quaelibet, inquam, administratio tua, illis quas commemoravi instructa virtutibus, hoc intentionis fine determinatur, ut homines secundum carnem nullas iniquas molestias patiantur; nec ad te existimas pertinere, quo istam quietem, quam praestare niteris, referant, id est (ut verbis non ambiam) quomodo Deum verum, ubi est quietae vitae omnis fructus, colant, nihil tibi prodest ad vitam vere beatam tantus labor. 11. Inverecundius hoc dicere videor, et oblitus quodammodo consuetudinem intercessionum mearum. Sed si nihil est verecundia, nisi quidam displicendi metus, ego in hac causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto", + "candidate_score": 0.667209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25_27", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1911", + "psc_text": "contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non desunt quae dictanda praepono, sic in articulis temporum constituta, ut dilationem non ferant. Sicut mihi fuit breviatio Gestorum collationis nostrae satis operosa, cum viderem neminem se velle tanto aggeri litterarum legendo committere: sicut mihi fuit etiam epistola ad ipsos laicos donatistas, de hac eadem collatione nostra, quam modo aliquot lucubrationibus terminavi: sicut epistolae duae non breves; una ad Dilectionem tuam, altera ad virum illustrem Volusianum, quas vos accepisse jam credo: sicut nunc in manibus habeo librum ad Honoratum nostrum de quaestionibus quibusdam quinque, quas mihi proposuit, et per litteras intimavit; cui non continuo respondere vides quam minime oporteat. Charitas enim", + "candidate_score": 0.667092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.666808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_27", + "bdc_text": "Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3156", + "psc_text": "Non ego autem, sed gratia Dei mecum: non quia ipse nihil boni agebat, sed quia nihil ageret, si illa non adjuvaret? Quanquam illa possibilitas liberi arbitrii tam in bonum quam in malum ex aequa lancis perpensione nec huic facilitati locum relinquit, quam saltem videtur esse confessus dicendo, Facilius possunt implere per gratiam, facilius impletur per gratiam bonum, facillime autem sine gratia fit malum: profecto ista possibilitas non aequa lance perpenditur. CAPUT XI. 37. Sed quid plura? Non solum ad istos vitandos cauti esse debemus, verum etiam ad docendos vel monendos, si patiantur, pigrescere non debemus. Plus eis tamen sine dubitatione praestamus, si ut corrigantur oremus, ne cum tantis ingeniis vel pereant, vel alios perdant praesumptione damnabili: quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam; id est, justitiam quae a Deo est ignorantes, et suam volentes constituere, justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 2, 3). Quibus utique, quoniam christiani appellantur,", + "candidate_score": 0.66448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1911", + "psc_text": "contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non desunt quae dictanda praepono, sic in articulis temporum constituta, ut dilationem non ferant. Sicut mihi fuit breviatio Gestorum collationis nostrae satis operosa, cum viderem neminem se velle tanto aggeri litterarum legendo committere: sicut mihi fuit etiam epistola ad ipsos laicos donatistas, de hac eadem collatione nostra, quam modo aliquot lucubrationibus terminavi: sicut epistolae duae non breves; una ad Dilectionem tuam, altera ad virum illustrem Volusianum, quas vos accepisse jam credo: sicut nunc in manibus habeo librum ad Honoratum nostrum de quaestionibus quibusdam quinque, quas mihi proposuit, et per litteras intimavit; cui non continuo respondere vides quam minime oporteat. Charitas enim", + "candidate_score": 0.661157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_183", + "psc_text": "ergo, quia aequo animo ferre non possum, quod si aequo animo ferrem, aequo animo ferendus non essem. Mirum est, sed tamen verum, quod mihi accidit: doleo quod te non video, et me ipse consolatur dolor. Ita mihi displicet fortitudo qua patienter fertur absentia bonorum, sicuti es. Nam et Jerusalem futuram desideramus utique, et quanto impatientius desideramus ipsam, tanto patientius sustinemus omnia propter ipsam. Quis igitur potest non gaudere te viso, ut possit quandiu te non videt, non dolere! Ergo neutrum possum, et quoniam si possem, immaniter possem, non posse delector, atque in eo quod delector nonnullum solatium est. Dolentem itaque me non sedatus, sed consideratus consolatur dolor. Ne reprehendas, quaeso, sanctiore gravitate qua praevales, et dicas non recte me dolere, quod adhuc te non noverim, cum animum mihi tuum, hoc est teipsum interiorem aspiciendum patefeceris. Quid enim si uspiam te vel in terrena tua civitate didicissem fratrem et dilectorem meum,", + "candidate_score": 0.660543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_7_9", + "bdc_text": "Vestes bonis abluuntur diligenter . Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.660117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1634", + "psc_text": "non agnoscebatur ab his qui eam noverant? Illud vero sacramenti esse credo, quod qui in via ambulantibus non fuerat agnitus, in fractione panis revelatus est. Idipsum tamen tuo sensu volo tenere, non meo. 16. Et quod ad Mariam ait, « Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem » (Joan. XX, 17): si cominus stantem non sinebatur attingere, quomodo eum tangeret cum ascendisset ad Patrem, nisi forte fidei profectu et mentis ascensu, qua Deus homini fit longinquus aut proximus, et illa dubitaverit de Christo, quem hortulanum putaverat? Ideo fortassis audire meruit, « Noli me tangere. » Indigna enim judicabatur ut tangeret manu Christum, quem necdum fide apprehenderat, nec intellexerat Deum, cum hortulanum putasset, de quo paulo ante ab Angelis audierat: « Quid quaeritis viventem cum mortuis » (Luc. XXIV, 6)? Noli » ergo « me tangere, quia » tibi « nondum ascendi ad Patrem, » qui adhuc tantum homo videor;", + "candidate_score": 0.658936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3508", + "psc_text": "quo esse vel dici coepit hora novissima. CAPUT VII. 19. Quod autem ideo videtur Venerationi tuae comprehendi non posse temporum mensuras, ut definiatur quo anno futurus est finis, quia secundum promissionem Domini breviabuntur dies illi, prorsus non intelligo. Si enim sic breviabuntur, ut fiant ex pluribus pauciores; quaero secundum quam veritatem futuri erant plures, nisi breviarentur? Hebdomades enim sancti Danielis non ad primum Domini adventum, sicut pluribus visum est, sed ad secundum potius existimas pertinere. Itanc ergo breviabuntur, ut vel una in eis hebdomada minus futura sit, et falsa erit prophetia, quae tanta diligentia numerum hebdomadarum definire curavit, ut quiddam diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur", + "candidate_score": 0.656559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_7_9", + "bdc_text": "Vestes bonis abluuntur diligenter . Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit . Oro tamen , domine mi , ut ex ipsomet , hac de re audias testimonium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.65616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2375", + "psc_text": "mutata esse, ut non posset agnosci, et rursum eadem potentiae facultate, sicut tunc pristinum colorem, sic et post resurrectionem pristina lineamenta revocasse. Nam et illi tres discipuli, ante quorum oculos in monte transfiguratus est, non eum agnoscerent, si ad eos talis aliunde venisset: sed quia cum illo erant, ipsum esse certissime retinebant. At enim corpus ipsum erat, in quo resurrexit. Quid hoc ad rem? Nam illud utique ipsum corpus erat in quo in monte transfiguratus est; et ipsum erat juvenis in quo natus est: et tamen si quis eum repente juvenem vidisset, qui nonnisi infantulum nosset, non utique agnosceret. An vero ad lineamenta mutanda non potest celeriter Dei potestas, quod potest per annorum moras hominis aetas? 32. Quod autem Mariae dixit, Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem (Joan. XX, 17), nihil aliud me intellexisse noveris, quam tu. Ita enim significare voluit tactum spiritualem, id est, accessum fidei se", + "candidate_score": 0.655016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_25", + "bdc_text": "Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2486", + "psc_text": "enim ad verum dicendum illa mea verecundia, quam in tua epistola benigno sermone laudasti, me impedire non debet. Si quaelibet, inquam, administratio tua, illis quas commemoravi instructa virtutibus, hoc intentionis fine determinatur, ut homines secundum carnem nullas iniquas molestias patiantur; nec ad te existimas pertinere, quo istam quietem, quam praestare niteris, referant, id est (ut verbis non ambiam) quomodo Deum verum, ubi est quietae vitae omnis fructus, colant, nihil tibi prodest ad vitam vere beatam tantus labor. 11. Inverecundius hoc dicere videor, et oblitus quodammodo consuetudinem intercessionum mearum. Sed si nihil est verecundia, nisi quidam displicendi metus, ego in hac causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto", + "candidate_score": 0.654582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2_4", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit . Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo . Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_557", + "psc_text": "Jesus panem et benedixit; cum etiam superius dixisset: Cum sero autem factum esset, recumbebat cum duodecim, et manducantibus eis dixit, Quoniam unus ex vobis tradet me (Matth. XXVI, 26, 20, 21). Postea enim tradidit Sacramentum. Et liquido apparet, quando primum acceperunt discipuli corpus et sanguinem Domini, non eos accepisse jejunos. 8. Numquid tamen propterea calumniandum est universae Ecclesiae quod a jejunis semper accipitur? Ex hoc enim placuit Spiritui sancto, ut in honorem tanti Sacramenti in os Christiani prius Dominicum corpus intraret, quam caeteri cibi: nam ideo per universum orbem mos iste servatur. Neque enim quia post cibos dedit Dominus, propterea pransi aut coenati fratres ad illud Sacramentum accipiendum convenire debent, aut sicut faciebant quos Apostolus arguit et emendat, mensis suis ista miscere. Namque Salvator quo vehementius commendaret mysterii illius altitudinem, ultimum hoc voluit altius infigere cordibus et memoriae discipulorum, a quibus ad passionem digressurus erat. Et ideo non praecepit quo", + "candidate_score": 0.654344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3509", + "psc_text": "diceret etiam dimidio hebdomadis implendum? Miror si per prophetiam Christi destruitur prophetia Danielis. Deinde quale est ut putemus ignorasse Danielem, vel potius angelum, a quo ista dicebat breviaturum Dominum dies illos, et errasse ut hoc diceret; vel scisse quidem, sed ei quem docebat fuisse mentitum? Quod si absurdum est, cur non potius credimus secundum id quod breviaturus est Dominus dies illos, tot hebdomadas prophetasse Danielem? si tamen ad secundum Domini adventum (quod nescio quemadmodum possit ostendi), ille numerus refertur annorum. 20. Postremo, multo certius securiusque dicitur Domini adventum intra septuaginta, aut, ut plurimum, intra centum annos futurum, si hebdomades istae ipsum praenuntiant. Anni enim quadringenti nonaginta sunt in hebdomadibus septuaginta: a nativitate autem Domini hodie computantur anni ferme quadringenti viginti; a resurrectione autem vel ascensione ejus, anni plus minus trecenti nonaginta. Ac per hoc, si ex quo natus est computetur, septuaginta sunt reliqui; si ex quo passus est, circiter centum", + "candidate_score": 0.654005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "fervore spiritus animares, ut devotione promptissima ad sequendum eligerent, quod te talem ac tantum virum non nisi agnita veritate sequi cogitarent, et tam longe a te locorum intervallis remoti, irent sub idem caput, atque in ejus membris in aeternum tecum deputarentur, cujus praecepto tibi temporaliter serviunt. 2. In hoc ergo tuo facto te cognitum amplectens, exsultavi ut gratularer tibi in Christo Jesu Domino nostro, tibique has gratulatorias litteras mitterem qualecumque specimen cordis et amoris erga te mei; neque enim amplius potui. Sed quaeso ne tu hactenus quidquid te diligo metiaris: perlectam transi hanc epistolam transitu invisibili qui intus fit, et perge cogitando in pectus meum, et cerne quid illic de te agatur. Patebit enim oculo charitatis cubiculum charitatis, quod claudimus adversus nugas tumultuosas saeculi, cum illic Deum adoramus; et videbis ibi delicias laetitiae meae de tam bono opere tuo, quas nec lingua effari, nec stilo exprimere valeo, calentes atque flagrantes", + "candidate_score": 0.65282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.651992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29_31", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur . Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3531", + "psc_text": "Hebdomadas prophetae Danielis, vel propter dierum breviationem fuisse turbatas, vel illo jam tempore non fuisse completas, sed in fine saeculi esse complendas. Non enim ante passionem Domini impletae sunt. Quod qui putant, rectissime tua sententia refelluntur, qua dixisti: Haec ergo abominatio si jam completa fuerat, quomodo Dominus monet et dicit, « Cum videritis abominationem desolationis, quod dictum est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat » (Matth. XXIV, 15)? His verbis Beatitudinis tuae illi merito corrigendi sunt, qui dicunt eam, cum haec Dominus loqueretur, vel ante passionem resurrectionemque ejus fuisse completam. Qui autem dicunt, sicut apertissime etiam Lucas evangelista testatur, tunc fuisse factam, quando eversa est Jerusalem, quid eis respondeatur, videre debent qui in fine saeculi vel circa finem existimant haec futura; quanquam ipsa desolationis abominatio propter obscuritatem dicti non uno modo ab omnibus potuerit intelligi. 32. Et quod dictum est, Qui est in tecto, non descendat", + "candidate_score": 0.651919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3389", + "psc_text": "At vero ille cui Dominus et sciendi et obediendi largitus est gratiam, Per Legem, inquit, cognitio peccati (Id. III, 20); et, Peccatum non cognovi, nisi per Legem: nam concupiscentiam nesciebam, nisi Lex diceret, Non concupisces. Nec vult intelligi hominem praeceptricis legis ignarum, sed liberatricis indigum gratiae, ubi dicit, Condelector legi Dei secundum interiorem hominem: et cum hac non solum scientia, verum etiam et delectatione legis, postea dicit, Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Id. VII, 7, 22, 24, 25). Nemo itaque liberat a vulneribus illius trucidatoris, nisi hujus gratia Salvatoris. Nemo liberat venumdatos sub peccato a vinculis captivantis, nisi gratia redimentis. 29. Ac per hoc universi qui se in nequitiis et iniquitatibus excusatos volunt, ideo justissime puniuntur, quoniam qui liberantur, nonnisi gratia liberantur. Nam si excusatio illic justa esset, non inde jam gratia, sed justitia liberaret. Cum vero non", + "candidate_score": 0.651216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3713", + "psc_text": "castitas ipsa de moribus. Nec putare debet quae in masculum figit oculum, et illius in seipsam diligit fixum, non ab aliis videri, cum hoc facit; videtur omnino et a quibus videri non arbitratur. Sed ecce lateat, et a nemine hominum videatur, quid faciet de illo superno inspectore quem latere nihil potest? An ideo putandus est non videre, quia tanto videt patientius, quanto sapientius? Illi ergo timeat sancta femina displicere, ne velit viro male placere: illum cogitet omnia videre, ne velit virum male videre. Illius namque et in hac causa commendatus est timor, ubi scriptum est: Abominatio est Domino defigens oculum (Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne", + "candidate_score": 0.649986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29_31", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur . Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3489", + "psc_text": "in tempore? » etc. Imo vero monet, non ut bonus servus cognoscat temporum finem; sed ut omni tempore in opere bono vigilet, quia nescit temporum finem. Non monet ut tempora, quae Pater posuit in sua potestate, assequamur super Apostolos; sed monet ut quoniam nescimus quando veniat Dominus, in cordis praeparatione imitemur Apostolos: unde jam supra satis locutus sum. Arguit autem Judaeos quare tempus non cognoscant, dicens, Hypocritae, faciem caeli potestis probare, etc. (Luc. XII, 42, 56); quoniam illud tempus non agnoscebant quod jam volebat agnosci, id est primi adventus sui, quo in eum crederent qui alterum ejus adventum vellent exspectare vigilantes, quandocumque futurus esset. Qui enim adventum Domini non cognoverit primum, praeparare se non poterit ad secundum, credendo in eum fideliterque vigilando, ne illum tanquam fur in tenebris comprehendat, sive tardius venerit, sive citius quam speratur. CAPUT III. 7. Dicit etiam, sicut admones, apostolus Paulus, In novissimis temporibus instabunt tempora", + "candidate_score": 0.645212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_29_31", + "bdc_text": "Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur . Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3468", + "psc_text": "Et Dominus sic praedicat ad Judaeos: « Poenitentiam agite; completa sunt tempora, credite Evangelio » (Marc. I, 15). Et ad Judaeos quidem recte completa dicebat, quia eorum tempora post ejus praedicationem et triginta et quinque, vel quadraginta annos finita sunt. Et in Daniele: « Quoadusque interfecta est bestia, et periit, et corpus ejus datum est ut comburatur; et reliquarum bestiarum regnum translatum est, et magnitudo vitae data est eis usque ad tempus et tempus; » quod graece dicitur, ἕως χρόνου καὶ καιροῦ. Et insequitur: « Et ecce cum nubibus coeli quasi Filius hominis veniens » (Dan. VII, 11-13). Mysterium bestiae e reliquarum bestiarum translatione intelligentibus Scripturam manifestum est. 4. Adventus Domini diligendus est et exspectandus. Est enim magna beatitudo diligentibus ejus adventum, sicut testimonium perhibet beatus apostolus Paulus: « De coetero, » inquit, « reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non autem", + "candidate_score": 0.644868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.644845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_19", + "bdc_text": "me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.6388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_8", + "bdc_text": "Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_95", + "psc_text": "consilii tui. Totum enim se mihi brevi tempore, prope discussis corporis tegumentis, quod in te vivit, aperuit. Neque ullo modo siverit Domini nostri misericordissima providentia, ut a catholico Christi grege tu vir tam bonus et egregie cordatus alienus sis. EPISTOLA XX. Antonino pro existimatione bona ac dilectione sibi impensa gratias refert Augustinus, optatque ut familia ipsius tota catholicam religionem profiteatur. AUGUSTINUS ANTONINO. 1. Cum a duobus tibi scripta deberentur, cumulatissime magis pars reddita est, quod unum nostrum praesentem vides, cujus ex ore cum me quoque accipis, poteram non rescribere, nisi ipso jubente fecissem, quo proficiscente supervacaneum videbatur esse quod feci. Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt.", + "candidate_score": 0.637357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2460", + "psc_text": "vinceret, dedit; sicut non vult reddere quod ab adversario, cum male vicisset, accepit. Quis tandem advocatus, aut ex advocato ita vir optimus facile reperitur, qui suscepto suo dicat: Recipe quod mihi, cum tibi male adessem, dedisti; et redde adversario tuo quod, me agente, inique abstulisti? Et tamen quem prioris non rectae vitae rectissime poenitet, etiam hoc facere debet, ut si ille qui inique litigavit, non vult admonitus corrigere iniquitatem, ejus tamen iniquitatis nolit iste habere mercedem: nisi forte restituendum est alienum, quod per furtum clanculo aufertur, et restituendum non est quod in ipso foro ubi peccata puniuntur, decepto judice, et circumventis legibus obtinetur! Quid dicam de usuris, quas etiam ipsae leges et judices reddi jubent? An crudelior est qui subtrahit aliquid vel eripit diviti, quam qui trucidat pauperem fenore? Haec atque hujusmodi male utique possidentur, et vellem restituerentur; sed non est quo judice repetantur. 26. Jam ero si prudenter intueamur", + "candidate_score": 0.634823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.629131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3201", + "psc_text": "meum de Baptismo Parvulorum, addidisti et aisti: De praegnantibus quid sentias opto cognoscere, cum credulitatis fidem pro puero mater Joannis Baptistae responderit. 23. Haec sunt certe verba Elizabeth matris Joannis: Beata tu inter mulieres, et beatus fructus ventris tui: Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo (Luc. I, 42-44). Hoc autem ut diceret, sicut Evangelista praelocutus est, repleta est Spiritu sancto, quo procul dubio revelante cognovit quid illa exsultatio significaret infantis; id est, illius venisse matrem, cujus praecursor ipse et demonstrator esset futurus. Potuit ergo esse ista significatio rei tantae a majoribus cognoscendae, non a parvulo cognitae. Nam neque, cum hoc ante in Evangelio narraretur, dictum est, Credidit infans in utero ejus; sed, exsultavit: neque ipsa dixit, Exsultavit in fide infans in utero meo; sed, exsultavit in gaudio.", + "candidate_score": 0.621226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_137", + "psc_text": "placere nunquam deserit, quod inter vos et nos cito pax erit: ne propter honores nostros, de qua sarcina periculosa ratio reddetur, miserae plebes credentes in Christum habeant in domibus suis communes cibos, et mensam Christi communem habere non possint. Nonne ingemiscimus quod vir et uxor, ut fideliter conjungant corpora sua, jurant sibi plerumque per Christum, et ipsius corpus Christi diversa communione dilaniant? Hoc tantum scandalum, tantus diaboli triumphus, tanta pernicies animarum, si per tuam modestiam, et prudentiam, et dilectionem quam debemus ei qui pro nobis suum sanguinem fudit, ablata de medio in his regionibus fuerit; quis explicet verbis quam tibi palmam praeparet Dominus, ut ad caetera membra sananda, quae per totam Africam tabefacta miserabiliter jacent, a te proficiscatur tam imitabile medicinae documentum? Quam vereor, quoniam cor meum videre non potes, ne tibi cum insultatione potius quam cum dilectione loqui videar! Sed certe amplius quid faciam non invenio, nisi ut inspiciendum", + "candidate_score": 0.619905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_22", + "bdc_text": "Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3196", + "psc_text": "res sit ac transitoria, surdus non capit, surdaster non totum capit, atque in his qui audiunt cum pariter ei propinquant, tanto magis alius alio capit, quanto est acutioris, tanto autem minus, quanto est obtusioris auditus, cum ille non varie magis minusve insonet, sed in eo loco in quo sunt, omnibus aequaliter praesto sit; quanto excellentius Deus natura incorporea et immutabiliter viva, qui non sicut sonus per moras temporum tendi et dividi potest, nec spatio aerio tanquam loco suo indiget, ubi praesentibus praesto sit, sed aeterna stabilitate in seipso manens, totus adesse rebus omnibus potest, et singulis totus, quamvis in quibus habitat, habeant eum pro suae capacitatis diversitate, alii amplius, alii minus, quos ipse sibi dilectissimum templum gratia suae bonitatis aedifificat! 20. Et donationum quidem dictae sunt divisiones tanquam per partes et membra unius corporis, ubi et simul omnes unum templum, et singuli singula templa sumus; quia non est Deus in", + "candidate_score": 0.618637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "eorum quae in aliis atque aliis rebus attigerat. Ita nos pueri apud mediterraneos nati atque nutriti, vel in parvo calice aqua visa, jam imaginari maria poteramus; cum sapor fragorum et cornorum, antequam in Italia gustaremus, nullo modo veniret in mentem. Hinc est quod a prima aetate caeci, cum de luce coloribusque interrogantur, quid respondeant non inveniunt. Non enim coloratas ullas patiuntur imagines, qui senserunt nullas. 7. Nec mirere quo pacto ea quae in rerum natura figurantur et fingi possunt, non primo in anima quae omnibus inest commista volvantur, cum ea nunquam extrinsecus senserit. Nam etiam nos cum indignando aut laetando, caeterisque hujuscemodi animi motibus, multos in nostro corpore vultus coloresque formamus, prius nostra cogitatio quod facere possimus tales imagines concipit. Consequuntur ista miris illis modis, et committendis cogitationi tuae, cum in anima sine ulla corporalium figura falsitatum numeri actitantur occulti. Ex quo intelligas velim, cum tam multos animi motus esse", + "candidate_score": 0.616274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1787", + "psc_text": "quod non decebit. Ibi quippe est fons vitae, quem sitire nunc oportet in oratione, quamdiu in spe vivimus, et quod speramus nondum videmus, in protectione alarum ejus, ante quem est omne desiderium nostrum, ut inebriemur ab ubertate domus ejus, et torrente voluptatis ejus potemur; quoniam apud eum est fons vitae, et in lumine ejus videbimus lumen (Psal. XXXV, 8-10), quando satiabitur in bonis desiderium nostrum, et nihil erit ultra quod gemendo quaeramus, sed quod gaudendo teneamus. Verumtamen quia ipsa est pax quae praecellit omnem intellectum, etiam ipsam in oratione poscendo, quid oremus, sicut oportet, nescimus. Quod enim sicuti est cogitare non possumus, utique nescimus; sed quidquid cogitanti occurrerit, abjicimus, respuimus, improbamus, non hoc esse quod quaerimus novimus, quamvis illud nondum quale sit noverimus. CAPUT XV. 28. Est ergo in nobis quaedam, ut ita dicam, docta ignorantia, sed docta spiritu Dei qui adjuvat infirmitatem nostram. Nam cum dixisset Apostolus, Si autem", + "candidate_score": 0.616003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_557", + "psc_text": "Jesus panem et benedixit; cum etiam superius dixisset: Cum sero autem factum esset, recumbebat cum duodecim, et manducantibus eis dixit, Quoniam unus ex vobis tradet me (Matth. XXVI, 26, 20, 21). Postea enim tradidit Sacramentum. Et liquido apparet, quando primum acceperunt discipuli corpus et sanguinem Domini, non eos accepisse jejunos. 8. Numquid tamen propterea calumniandum est universae Ecclesiae quod a jejunis semper accipitur? Ex hoc enim placuit Spiritui sancto, ut in honorem tanti Sacramenti in os Christiani prius Dominicum corpus intraret, quam caeteri cibi: nam ideo per universum orbem mos iste servatur. Neque enim quia post cibos dedit Dominus, propterea pransi aut coenati fratres ad illud Sacramentum accipiendum convenire debent, aut sicut faciebant quos Apostolus arguit et emendat, mensis suis ista miscere. Namque Salvator quo vehementius commendaret mysterii illius altitudinem, ultimum hoc voluit altius infigere cordibus et memoriae discipulorum, a quibus ad passionem digressurus erat. Et ideo non praecepit quo", + "candidate_score": 0.615138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1742", + "psc_text": "mali homines, in quibus nemo sit cui fides habeatur, a quo non dolus, fraus, irae, discordiae, insidiae timeantur, atque sustineantur; nonne illa omnia fiunt amara et dura, nec aliquid laetum vel dulce est in eis? Ita in quibuslibet rebus humanis nihil est homini amicum sine homine amico. Sed quotusquisque talis invenitur, de cujus animo et moribus sit in hac vita certa securitas? Nam sicut sibi quisque nemo alter alteri notus est; et tamen nec sibi quisque ita notus est, ut sit de sua crastina conversatione securus. Proinde quamvis ex fructibus suis multi cognoscantur, et alii quidem bene vivendo proximos laetificent, alii male vivendo contristent; tamen propter humanorum animorum ignota et incerta, rectissime Apostolus admonet ut non ante tempus quidquam judicemus, donec veniat Dominus, et illuminet abscondita tenebrarum, et manifestet cogitationes cordis, et tunc laus erit unicuique a Deo (I Cor. IV, 5). 5. In iis igitur vitae hujus tenebris, in", + "candidate_score": 0.612497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_365", + "psc_text": "irascimur, quam velut juste irascendo in alicujus odium irae occulta facilitate delabimur. In recipiendis enim hospitibus ignotis, solemus dicere, multo esse melius malum hominem perpeti, quam forsitan per ignorantiam excludi bonum, dum cavemus ne recipiatur malus: sed in affectibus animi contra est. Nam incomparabiliter salubrius est etiam irae juste pulsanti non aperire penetrale cordis, quam admittere non facile recessuram, et perventuram de surculo ad trabem. Audet quippe impudenter etiam crescere citius quam putatur. Non enim erubescit in tenebris, cum super eam sol occiderit (Eph. IV, 26). Recolis certe qua cura et quanta sollicitudine ista scripserim, si recolis quid mecum nuper in itinere quodam locutus sis. 3. Fratrem Severum, et qui cum eo sunt, salutamus. Etiam fortasse ipsis scriberemus, si per festinationem perlatoris liceret. Peto autem ut apud eumdem fratrem nostrum Victorem, cui ago etiam apud tuam Sanctitatem gratias quod Constantinam cum pergeret indicavit, petendo adjuves propter negotium quod ipse novit,", + "candidate_score": 0.610247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_36_38", + "bdc_text": "februarii anno salutis nostrae 15 S . Tuus Bullingerus senior , d. omnem ister etc. Hans literas d. Mansi , sed alias 3 . martii scriptas submisi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", + "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", + "candidate_score": 0.609439, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1", + "max_score": 0.690431, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32_34", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_186", + "psc_text": "denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis, non solum minatus est ei quod deinceps non esset remissurus, si debitorem inveniret, sed totum quod relaxaverat, in caput ejus replicavit, et reddere eum quidquid donaverat jussit. Quomodo ergo timendum est, fratres mei, si est in nobis fides, si credimus Evangelio, si mendacem Dominum non putamus? Timeamus, observemus, caveamus, dimittamus. Quid enim perdis ex eo, quod dimittis? Veniam das, non pecuniam; quanquam et in ipsa eroganda pecunia, aridae arbores non esse debetis. In eroganda pecunia, indigenti tribuis; in danda venia, peccanti ignoscis; utrumque Dominus videt, utrumque remunerat, utrumque uno loco commendavit: Dimittite, et dimittetur vobis, date et dabitur vobis (Luc.", + "candidate_score": 0.690431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_31_33", + "bdc_text": "id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_186", + "psc_text": "denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis, non solum minatus est ei quod deinceps non esset remissurus, si debitorem inveniret, sed totum quod relaxaverat, in caput ejus replicavit, et reddere eum quidquid donaverat jussit. Quomodo ergo timendum est, fratres mei, si est in nobis fides, si credimus Evangelio, si mendacem Dominum non putamus? Timeamus, observemus, caveamus, dimittamus. Quid enim perdis ex eo, quod dimittis? Veniam das, non pecuniam; quanquam et in ipsa eroganda pecunia, aridae arbores non esse debetis. In eroganda pecunia, indigenti tribuis; in danda venia, peccanti ignoscis; utrumque Dominus videt, utrumque remunerat, utrumque uno loco commendavit: Dimittite, et dimittetur vobis, date et dabitur vobis (Luc.", + "candidate_score": 0.6803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_186", + "psc_text": "denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis, non solum minatus est ei quod deinceps non esset remissurus, si debitorem inveniret, sed totum quod relaxaverat, in caput ejus replicavit, et reddere eum quidquid donaverat jussit. Quomodo ergo timendum est, fratres mei, si est in nobis fides, si credimus Evangelio, si mendacem Dominum non putamus? Timeamus, observemus, caveamus, dimittamus. Quid enim perdis ex eo, quod dimittis? Veniam das, non pecuniam; quanquam et in ipsa eroganda pecunia, aridae arbores non esse debetis. In eroganda pecunia, indigenti tribuis; in danda venia, peccanti ignoscis; utrumque Dominus videt, utrumque remunerat, utrumque uno loco commendavit: Dimittite, et dimittetur vobis, date et dabitur vobis (Luc.", + "candidate_score": 0.645372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30_32", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_186", + "psc_text": "denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis, non solum minatus est ei quod deinceps non esset remissurus, si debitorem inveniret, sed totum quod relaxaverat, in caput ejus replicavit, et reddere eum quidquid donaverat jussit. Quomodo ergo timendum est, fratres mei, si est in nobis fides, si credimus Evangelio, si mendacem Dominum non putamus? Timeamus, observemus, caveamus, dimittamus. Quid enim perdis ex eo, quod dimittis? Veniam das, non pecuniam; quanquam et in ipsa eroganda pecunia, aridae arbores non esse debetis. In eroganda pecunia, indigenti tribuis; in danda venia, peccanti ignoscis; utrumque Dominus videt, utrumque remunerat, utrumque uno loco commendavit: Dimittite, et dimittetur vobis, date et dabitur vobis (Luc.", + "candidate_score": 0.644454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30_32", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius . id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_185", + "psc_text": "est cum suo. Audi, et time: Laetetur, inquit, cor meum, ut timeam nomen tuum (Id. LXXXV, 11) . Si laetaris quando tibi dimittitur, time ut dimittas. Quantum enim timere debeas, idem ipse Salvator ostendit proponens servum illum in Evangelio, cum quo rationem Dominus fecit, et invenit eum debitorem centum millium talentorum; Jussit eum venumdari, et omnia quae habebat, et reddi (Matth. XVIII, 32) . Ille provolutus ad pedes Domini sui orare coepit, ut acciperet dilatationem, et meruit remissionem. Ille autem exiens a facie Domini sui, omni sibi debito relaxato, invenit etiam ipse debitorem suum conservum suum, qui ei debebat centum denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis,", + "candidate_score": 0.630428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_185", + "psc_text": "est cum suo. Audi, et time: Laetetur, inquit, cor meum, ut timeam nomen tuum (Id. LXXXV, 11) . Si laetaris quando tibi dimittitur, time ut dimittas. Quantum enim timere debeas, idem ipse Salvator ostendit proponens servum illum in Evangelio, cum quo rationem Dominus fecit, et invenit eum debitorem centum millium talentorum; Jussit eum venumdari, et omnia quae habebat, et reddi (Matth. XVIII, 32) . Ille provolutus ad pedes Domini sui orare coepit, ut acciperet dilatationem, et meruit remissionem. Ille autem exiens a facie Domini sui, omni sibi debito relaxato, invenit etiam ipse debitorem suum conservum suum, qui ei debebat centum denarios, et obtorto collo coepit trahere ad solutionem. Quando ei dimissum est, laetatum est cor ejus; sed non sic ut timeret nomen Domini Dei sui. Servus dicebat conservo quod servus dixerat Domino: Patientiam habe in me, et reddam tibi. At ille: Non: hodie reddis. Renuntiatum est patrifamilias; et quod nostis,", + "candidate_score": 0.629276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_157", + "psc_text": "sed secundum voluntatem suam, agimus ei gratias vobiscum, et reddimus vobis sermonis obsequium, quod est ministerium nostrum, in quo nos servire vobis et oportet, et decet. Vestrum est autem, charissimi, dispensationem qualemcumque servorum Dei accipere cum charitate et illi gratias agere nobiscum, qui nobis donavit hunc diem simul agere vobiscum. Unde ergo loquimur hodie, nisi de illo cujus natalis est hodie? Joannes ergo sanctus natus de sterili, Praecursor Domini nati de Virgine, factus est Domini sui salutator, ex utero annuntiator. Huic Joanni mater sterilis, quae parere non noverat, Salvatoris autem mater virgo unde pareret non habebat: genuit sterilis praeconem, virgo peperit judicem. Sed multos praecones Dominus ipse Jesus Christus ex utero virginis venturus ad homines praemiserat ante se. Omnes Prophetae ab ipso praemissi sunt, sed ipse in illis loquebatur; qui venit post illos erat ante illos. Cum ergo multos praecones ante se miserit Dominus, quid tantum iste meruit? quid tantae", + "candidate_score": 0.626832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_96", + "psc_text": "vir divitiarum in manibus suis, quia nihil boni egit manibus suis. Propter vitam ergo quaeruntur divitiae, non vita propter divitias. Quam multi cum suis hostibus pacti sunt, ut totum tollerent, et vitam relinquerent: quantumcumque habuerunt tanti vitam emerunt. Quanti comparanda est vita aeterna, si tam pretiosa est vita peritura? Da Christo aliquid, ut vivas beatus, si totum das hosti, ut vivas mendicus. A vita tua temporali, quam tanto pretio redimis, appende quanti valeat aeterna quam negligis, ut vivas diebus paucis, etsi ad senectutem perventurus sis. Omnes enim dies hominis ab infantia usque ad senectam pauci dies sunt. Et si ipse Adam hodie moreretur, paucos dies vixerat, quia omnes finierat. Paucos ergo dies, et hos laboriosos in tanta inopia; in tanta tentatione redimis? Quanti? nihil habere vis, ut habeas te. Vis nosse quanti valeat vita aeterna? adde et te. Ecce inimicus qui te captivaverat dixit tibi: Si vis vivere quidquid habes", + "candidate_score": 0.619294, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.689999, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_32_34", + "bdc_text": "Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", + "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", + "candidate_score": 0.689999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", + "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", + "candidate_score": 0.675782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_31_33", + "bdc_text": "id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", + "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", + "candidate_score": 0.670291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_78", + "psc_text": "ut agonista exspectat athletam: coronam feneam parat, vires subministrare laboranti non novit; nec enim potest, homo enim est, non Deus. Et forte dum exspectat, plus laborat sedendo, quam ille luctando. Nam Deus quando exspectat certatores suos, adjuvat eos invocatus: nam ejus athletae vox est in Psalmo, Si dicebam, Motus est pes meus; misericordia tua, Domine, adjuvabat me (Psal. XCIII, 18) . Non ergo simus pigri, fratres mei: petamus, quaeramus, pulsemus. Omnis enim qui petit, accipit, et quaerens inveniet, et pulsanti aperietur (Matth. VII, 8) . SERMO CCCXLIV . De amore Dei et amore seculi . 1. Pugna inter amorem Dei et amorem saeculi. Amores duo in hac vita secum in omni tentatione luctantur, amor saeculi, et amor Dei; et horum duorum qui vicerit, illuc amantem tanquam pondere trahit. Non enim pennis aut pedibus, sed affectibus venimus ad Deum. Et rursum non corporeis nodis et vinculis, sed contrariis affectibus terrae inhaeremus.", + "candidate_score": 0.66828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16_18", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_184", + "psc_text": "in sabbato, decimas do omnium quaecumque possideo: tamen ei praelatus est ille, qui de longinquo stabat, neque oculos audebat ad coelum levare, sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus, propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII, 10-14) . Non enim ille pharisaeus tam sua sanitate, quam morborum alienorum comparatione gaudebat. Utilius autem illi erat, quoniam ad medicum venerat, ea de quibus aegrotabat, confitendo monstrare, quam dissimulare a vulneribus suis, et de cicatricibus alienis audere gloriari. Non ergo mirum si publicanus magis curatus abscessit, quem non puduit ostendere quod dolebat. In rebus quippe visibilibus, ut excelsa quisque contingat, in excelsum erigitur: Deus autem cum sit omnium excellentissimus, non elatione, sed humilitate contingitur. Unde propheta dicit: Prope est Dominus his qui obtriverunt cor (Psal. XXXIII, 19) . Et iterum: Excelsus Dominus, et humilia respicit, et excelsa a longe cognoscit (Psal. CXXXVII, 6) . Excelsa ipsa posuit pro superbis. Illa ergo respicit, ut attollat; ista", + "candidate_score": 0.666158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_17_19", + "bdc_text": "Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_184", + "psc_text": "in sabbato, decimas do omnium quaecumque possideo: tamen ei praelatus est ille, qui de longinquo stabat, neque oculos audebat ad coelum levare, sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus, propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII, 10-14) . Non enim ille pharisaeus tam sua sanitate, quam morborum alienorum comparatione gaudebat. Utilius autem illi erat, quoniam ad medicum venerat, ea de quibus aegrotabat, confitendo monstrare, quam dissimulare a vulneribus suis, et de cicatricibus alienis audere gloriari. Non ergo mirum si publicanus magis curatus abscessit, quem non puduit ostendere quod dolebat. In rebus quippe visibilibus, ut excelsa quisque contingat, in excelsum erigitur: Deus autem cum sit omnium excellentissimus, non elatione, sed humilitate contingitur. Unde propheta dicit: Prope est Dominus his qui obtriverunt cor (Psal. XXXIII, 19) . Et iterum: Excelsus Dominus, et humilia respicit, et excelsa a longe cognoscit (Psal. CXXXVII, 6) . Excelsa ipsa posuit pro superbis. Illa ergo respicit, ut attollat; ista", + "candidate_score": 0.658648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_84", + "psc_text": "blandimentis suorum flectitur carnalis affectus, et quodam modo labitur humana mollities. Restringe sinus fluentis vestis, virtute accingere. Cruciat te amor carnis? Tolle crucem tuam, et sequere Dominum. Et ipse tibi Salvator tuus, quamvis in carne Deus, quamvis cum carne Deus, humanum tamen demonstravit affectum, ubi ait: Pater, si possibile est, transeat a me calix iste (Matth. XXVI, 39) . Noverat quod calix iste transire non poterat, ad eum bibendum venerat. Voluntate, non necessitate, bibendus ille calix. Omnipotens erat: si vellet, utique transiret, quia Deus cum Patre, et ipse et Deus Pater unus Deus. Sed ex forma servi, ex eo quod suscepit abs te pro te, vocem hominis, vocem carnis emisit. Te in se dignatus est transfigurare, ut de illo loquereris infirma, ut in illo apprehenderes fortia. Voluntatem ostendit, qua tentari posses: et continuo docuit quam voluntatem, cui voluntati praeferre deberes. Pater, inquit, si fieri potest, transeat a me calix iste.", + "candidate_score": 0.655484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_253", + "psc_text": "51) . Sicut studiosi autem et bene vigilantes verba dominica attendite, ut proficiatis et legere et audire noveritis. Eumdem, inquit, cibum spiritualem manducaverunt. Quid est, eumdem, nisi quia eum quem etiam nos? Video aliquantum esse ad promendum explicandumque difficile quod dicere institui: sed adjuvabor benevolentia vestra, haec mihi a Domino impetret facultatem. Eumdem, inquit, cibum spiritualem manducaverunt. Suffecerat ut diceret, Cibum spiritualem manducaverunt. Eumdem, inquit. Eumdem non invenio quomodo intelligam, nisi eum quem manducamus et nos. Quid ergo, ait aliquis, hoc erat manna illud, quod ego nunc accipio? Ergo nihil modo venit, si ante jam fuit. Ergo evacuatum est scandalum crucis. Quomodo ergo eumdem, nisi quia addidit spiritualem? Nam qui manna illud sic acceperunt, ut tantummodo indigentiae suae corporali satisfieri putarent, et ventrem suum pasci, non mentem; nihil magnum manducaverunt, factum satis est eorum indigentiae. Alios Deus pavit, aliis aliquid nuntiavit. Hi tales cibum corporalem manducaverunt, non cibum spiritualem. Quos", + "candidate_score": 0.638446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_253", + "psc_text": "51) . Sicut studiosi autem et bene vigilantes verba dominica attendite, ut proficiatis et legere et audire noveritis. Eumdem, inquit, cibum spiritualem manducaverunt. Quid est, eumdem, nisi quia eum quem etiam nos? Video aliquantum esse ad promendum explicandumque difficile quod dicere institui: sed adjuvabor benevolentia vestra, haec mihi a Domino impetret facultatem. Eumdem, inquit, cibum spiritualem manducaverunt. Suffecerat ut diceret, Cibum spiritualem manducaverunt. Eumdem, inquit. Eumdem non invenio quomodo intelligam, nisi eum quem manducamus et nos. Quid ergo, ait aliquis, hoc erat manna illud, quod ego nunc accipio? Ergo nihil modo venit, si ante jam fuit. Ergo evacuatum est scandalum crucis. Quomodo ergo eumdem, nisi quia addidit spiritualem? Nam qui manna illud sic acceperunt, ut tantummodo indigentiae suae corporali satisfieri putarent, et ventrem suum pasci, non mentem; nihil magnum manducaverunt, factum satis est eorum indigentiae. Alios Deus pavit, aliis aliquid nuntiavit. Hi tales cibum corporalem manducaverunt, non cibum spiritualem. Quos", + "candidate_score": 0.629126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_368", + "psc_text": "In communem usum cedere vult, quae clericis suis offeruntur a fidelibus. Augustini modestia. Et vos exhortor, fratres mei, si aliquid vultis clericis dare, sciatis quia non debetis quasi vitia eorum fovere contra me. Omnibus offerte quod vultis, offerte de voluntate vestra. Quod commune erit, distribuetur unicuique sicut cuique opus erit. Gazophylacium attendite, et omnes habebimus. Valde me delectat, si ipsum fuerit praesepe nostrum, ut nos simus jumenta Dei, vos ager Dei. Nemo det byrrhum, vel lineam tunicam, seu aliquid, nisi in commune: de communi accipio et mihi ipsi, cum sciam commune me habere velle quidquid habeo. Nolo talia offerat Sanctitas vestra, quibus ego solus quasi decentius utar; offerat mihi, verbi gratia, byrrhum pretiosum: forte decet episcopum, quamvis non deceat Augustinum, id est, hominem pauperem, de pauperibus natum. Modo dicturi sunt homines quia inveni pretiosas vestes, quas non potuissem habere vel in domo patris mei, vel in illa saeculari professione mea.", + "candidate_score": 0.628032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_253", + "psc_text": "51) . Sicut studiosi autem et bene vigilantes verba dominica attendite, ut proficiatis et legere et audire noveritis. Eumdem, inquit, cibum spiritualem manducaverunt. Quid est, eumdem, nisi quia eum quem etiam nos? Video aliquantum esse ad promendum explicandumque difficile quod dicere institui: sed adjuvabor benevolentia vestra, haec mihi a Domino impetret facultatem. Eumdem, inquit, cibum spiritualem manducaverunt. Suffecerat ut diceret, Cibum spiritualem manducaverunt. Eumdem, inquit. Eumdem non invenio quomodo intelligam, nisi eum quem manducamus et nos. Quid ergo, ait aliquis, hoc erat manna illud, quod ego nunc accipio? Ergo nihil modo venit, si ante jam fuit. Ergo evacuatum est scandalum crucis. Quomodo ergo eumdem, nisi quia addidit spiritualem? Nam qui manna illud sic acceperunt, ut tantummodo indigentiae suae corporali satisfieri putarent, et ventrem suum pasci, non mentem; nihil magnum manducaverunt, factum satis est eorum indigentiae. Alios Deus pavit, aliis aliquid nuntiavit. Hi tales cibum corporalem manducaverunt, non cibum spiritualem. Quos", + "candidate_score": 0.624757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_184", + "psc_text": "in sabbato, decimas do omnium quaecumque possideo: tamen ei praelatus est ille, qui de longinquo stabat, neque oculos audebat ad coelum levare, sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus, propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII, 10-14) . Non enim ille pharisaeus tam sua sanitate, quam morborum alienorum comparatione gaudebat. Utilius autem illi erat, quoniam ad medicum venerat, ea de quibus aegrotabat, confitendo monstrare, quam dissimulare a vulneribus suis, et de cicatricibus alienis audere gloriari. Non ergo mirum si publicanus magis curatus abscessit, quem non puduit ostendere quod dolebat. In rebus quippe visibilibus, ut excelsa quisque contingat, in excelsum erigitur: Deus autem cum sit omnium excellentissimus, non elatione, sed humilitate contingitur. Unde propheta dicit: Prope est Dominus his qui obtriverunt cor (Psal. XXXIII, 19) . Et iterum: Excelsus Dominus, et humilia respicit, et excelsa a longe cognoscit (Psal. CXXXVII, 6) . Excelsa ipsa posuit pro superbis. Illa ergo respicit, ut attollat; ista", + "candidate_score": 0.621111, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", + "max_score": 0.689842, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_15_17", + "bdc_text": "corruptum sit , sed bonum , licet pro nostri vivi non per omnia clarum . Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_873", + "psc_text": "Prorsus, etiamsi non manducaverit carnem Christi, neque biberit ejus sanguinem, vita vivet? O vocem, cujus, nisi antichristi! Vade, dic ista, doce ista: audiant te Christiani viri et feminae, audiant homines mente corrupti, reprobi circa fidem; audiant te, ament te, honorent te, pascant, vestiant, ornent te, et perditum sequendo perdant et se. Sed novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19): nec desperandum est et de vobis, quamdiu patientia ejus impenditur vobis. XLV. JUL. Cui hunc statum dedi, ut ei nolenti nemo noceret externus, sed sponte capesseret vel peccatum vel justitiam, vel praemium vel reatum. AUG. De prima hominis natura hoc dici potest, non de ista vitiata atque damnata. Neque enim et in paradiso ante peccatum aggravabat animam corpus corruptibile: aut vero usque adeo vos mente corrupti estis, ut etiam hoc dicere audeatis. Si autem non audetis, dicite quare corruptibili corpore imago Dei meruerit aggravari, qui non vultis cum catholica", + "candidate_score": 0.689842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1106", + "psc_text": "Persistit sane invehi in nos, et adjungit: « Hi autem qui concupiscentiam istam contra evangelicos et apostolicos Libros, quos vacuo lectitant, bonum ausi sunt dicere; videas, » inquit, « sanctos eorum nunc cum filiabus dormisse, nunc cum pluribus et concubinis et uxoribus miscuisse negotium. Nec hoc Apostoli vident: Quae societas luci et tenebris, fideli et infideli, Christo et Belial (II Cor. VI, 14, 15) ? Errant glomerati nubilo concupiscentiae, cujus veneno ita fruuntur, ut amentia capti, cum hoc gerunt, a Deo id concessum putent; quasi ignorent Apostolum dixisse, Quae geruntur ab eis in tenebris, turpe est etiam dicere » (Ephes. V, 12). Vides nempe quomodo negotium vexat pudoris, atque contra nos id valere plurimum putat, qui non malum dicere audeamus, quod velandum tamen pudore fateamur. Nullum vestimentum ergo texuisti, quo deformitatem tui dogmatis operires, praeter pannos quibus in parentis tui et magistri haereditate crevisti. Persistit igitur erigi in nos, faciensque", + "candidate_score": 0.686777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24_26", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 . et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_26", + "psc_text": "cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem editi operis perveniret; flagitium esse inter eruditos in scribendi gravitate delinquere, et impatientia deliberandi impugnare quod nescias. Huc accedit, quod nobis calliditatis moliturus invidiam, quae dictorum ejus seriem curtaverit, his excerptis fidem accommodavit, quae verisimilius falsitate ejus et malignitate, quam cujusquam nostrum imperita simplicitate videntur esse composita. Verum id quovis animo, quovis auctore contigerit; nobis tamen duobus suffragatur modis: quia simul patuit et quanta sit levitas, et quanta imbecillitas in veritatis inimico, qui se approbavit, et cum loqui non debeat, tacere non posse, et paucis semiplenis discerptisque magis quam aggregatis sententiis, de primo tamen solum libro meo ita cessisse fractum,", + "candidate_score": 0.685622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_26", + "psc_text": "cum esset congressurus, agnoscere; sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, processit? Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut dicat se patroni sui festinationem, quam ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse: quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi aliquod debere concedi, quo ad lectionem editi operis perveniret; flagitium esse inter eruditos in scribendi gravitate delinquere, et impatientia deliberandi impugnare quod nescias. Huc accedit, quod nobis calliditatis moliturus invidiam, quae dictorum ejus seriem curtaverit, his excerptis fidem accommodavit, quae verisimilius falsitate ejus et malignitate, quam cujusquam nostrum imperita simplicitate videntur esse composita. Verum id quovis animo, quovis auctore contigerit; nobis tamen duobus suffragatur modis: quia simul patuit et quanta sit levitas, et quanta imbecillitas in veritatis inimico, qui se approbavit, et cum loqui non debeat, tacere non posse, et paucis semiplenis discerptisque magis quam aggregatis sententiis, de primo tamen solum libro meo ita cessisse fractum,", + "candidate_score": 0.673374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_31_33", + "bdc_text": "id quod mature moneo , quo tu quoque in tempore quid facto opus sit , cogitare possis . Si autem tibi domino meo videatur mutandum citius , libenter inibo cum ipso rationem et pro temporis accipiam , quod mihi cedit ex pacto nostro , residuum bona fide restituam . Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1503", + "psc_text": "Domino (Id. VIII, sec. LXX), et haec est immutatio dexterae Excelsi, quam sacer insonat Psalmus (Psal. LXXVI, 11); quia ut fleret Petrus, eum respexit Dominus (Luc. XXII, 61, 62): unde ait de quibusdam coapostolus ejus, Ne forte det illis Deus poenitentiam (II Tim. II, 25) . Et quod immutabilis malitia dicitur, homini est immutabilis, qui eam mutare non potest; non Deo, qui omnia potest. CXXVII. JUL. Quod autem commendavit admonere Deum, ut relicta malitia peccatores credant in eum, evertit omnino opinionem naturalis mali: quia certum est relinqui non posse congenita. AUG. Possunt etiam congenita relinqui; sed quando id operatur in homine Omnipotens: nam et corruptio congenita est corpori, quod tamen erit incorruptibile. CXXVIII. JUL. Hinc explicata patientia Dei, et dispensatione mitissima, qua non vult mortem morientis, nisi ut revertatur et vivat, approbare quod dixerat etiam per exempla persistit, facitque mentionem eorum, qui in terra Chananaea viventes pessime iram Omnipotentis accenderant,", + "candidate_score": 0.670126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_6_8", + "bdc_text": "dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter . Ac per omnia sic tuos habeo , et tracto , ut ante hos habui et tractavi nobilissimos et honestissime iuvenes , qui nunquam quicquam de mei sunt questi , imo nunc etiam literis frequentibus gratias mihi agunt , ut , qui discessu suo a me apud alios copios acti sunt plus solvere , ac minus experiri benevolentia atque curae , nec sane aliud hactenus intelleximus nostro Ioanne , qui rogatus a me et quid ei desit , in omnibus se optime contentum esse affirmavit .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1313", + "psc_text": "perfecti, non sequebantur consilium Conditoris, ut quod ille in secreta corporis parte constituit, nudum relinquerent, nec verecundo obtectu operire curarent? Homo impudentissime, quod senserunt quando erubuerunt, laudare pejus est quam nudare. LXVI. JUL. Has tamen elocutionum diversitates, quas tu non solum non imitaris, verum etiam criminaris, quarum nos adjuvamur officiis, non linguarum omnium, sed graecae et latinae cultus invenit. Caeterum linguae aliae, quae naturales vocantur, ob hoc quod nihil eis aut opum aut nitoris studia secuta contulerint, simplicibus omnino nominibus membrorum abutuntur: unde et apud Hebraeos, quorum sermone Scripturarum puritas continetur, propriis omnia vocabulis indicantur. AUG. Multum falleris: quasi in hebraeo eloquio non sit tropica locutio, in qua utique non propria, sed translata sunt verba. Verum hoc qualecumque sit, quid te adjuvat? In hebraeis certe sacris Litteris legitur, et quando illi primi homines nudi fuerint, nec puduerit eos; et quando de sua nuditate confusi sint, et quae membra texerint (Gen.", + "candidate_score": 0.665038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_19_21", + "bdc_text": "me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1318", + "psc_text": "Et quis est hic? Ille scilicet, cujus fidem et purissimum in Scripturis sensum, sicut eum Pelagius auctor tuus praedicat (Pelagius, de Libero Arbitrio, lib. 3; apud Augustinum, de Gratia Christi, nn. 46, 47), ne inimicus quidem ausus est reprehendere. Adversus hunc accusatorem tuam defende susceptam. Huic doctori meo, et illi laudatori ejus doctori tuo, pro illa conviciare, quantum potes, ut patrocinium tuum liberum satis et fidele demonstres; ne te defensorem suum tanquam timidum libido deserat; quamvis alterum non inveniat, qui pro illa minus erubescat. LXVIII. JUL. Ac per hoc necessarie interrogavi, quid suum cognosceret diabolus in sexibus, per quod fructum eorum jure decerperet; qui nec carnem compegerat, nec membra formaverat, nec genitalia dederat, nec distinxerat sexum, nec conjugium ordinaverat, nec commixtionem, sine qua conjugium esse non potest, aut fecunditate honoraverat, aut voluptate resperserat. AUG. Nihil horum quidem fecerat diabolus: sed inobedientiam persuaserat animo humano, quam poenalis et pudenda carnis inobedientia", + "candidate_score": 0.66328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10_12", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri . In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_873", + "psc_text": "Prorsus, etiamsi non manducaverit carnem Christi, neque biberit ejus sanguinem, vita vivet? O vocem, cujus, nisi antichristi! Vade, dic ista, doce ista: audiant te Christiani viri et feminae, audiant homines mente corrupti, reprobi circa fidem; audiant te, ament te, honorent te, pascant, vestiant, ornent te, et perditum sequendo perdant et se. Sed novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19): nec desperandum est et de vobis, quamdiu patientia ejus impenditur vobis. XLV. JUL. Cui hunc statum dedi, ut ei nolenti nemo noceret externus, sed sponte capesseret vel peccatum vel justitiam, vel praemium vel reatum. AUG. De prima hominis natura hoc dici potest, non de ista vitiata atque damnata. Neque enim et in paradiso ante peccatum aggravabat animam corpus corruptibile: aut vero usque adeo vos mente corrupti estis, ut etiam hoc dicere audeatis. Si autem non audetis, dicite quare corruptibili corpore imago Dei meruerit aggravari, qui non vultis cum catholica", + "candidate_score": 0.663198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_979", + "psc_text": "Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae (Rom. VII, 15, 18, 23) . Hoc malum in Adam, quando rectus creatus est, non erat; quia natura humana depravata nondum erat. Rectorem habebat, quem libero reliquit arbitrio: non liberatorem quaerebat, per quem fieret liber a vitio. Nam et si verba illa, Non quod volo, ago, et caetera talia, hominis sunt, ut dicitis, nondum sub Christi gratia constituti; ergo etiam hinc convincimini, quod tam infirmae voluntatis ad agendum bonum homines Christus invenit, et quod arbitrii liberi infirmitatem ad agendum bonum nonnisi per Christi gratiam potest humana reparare natura. Ac per hoc verum est quod dixi, Neminem esse liberum ad agendum bonum sine adjutorio Dei. Et proptera tu subtraxisti, « sine adjutorio Dei, » ut tibi campus aperiretur, ubi te loquacius quam eloquentius per multa jactares, quibus non delectares legentem, sed intelligere volentem, quantum posses, potius impedires. Subdimini Deo, ut corrigamini.", + "candidate_score": 0.654945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ; me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1318", + "psc_text": "Et quis est hic? Ille scilicet, cujus fidem et purissimum in Scripturis sensum, sicut eum Pelagius auctor tuus praedicat (Pelagius, de Libero Arbitrio, lib. 3; apud Augustinum, de Gratia Christi, nn. 46, 47), ne inimicus quidem ausus est reprehendere. Adversus hunc accusatorem tuam defende susceptam. Huic doctori meo, et illi laudatori ejus doctori tuo, pro illa conviciare, quantum potes, ut patrocinium tuum liberum satis et fidele demonstres; ne te defensorem suum tanquam timidum libido deserat; quamvis alterum non inveniat, qui pro illa minus erubescat. LXVIII. JUL. Ac per hoc necessarie interrogavi, quid suum cognosceret diabolus in sexibus, per quod fructum eorum jure decerperet; qui nec carnem compegerat, nec membra formaverat, nec genitalia dederat, nec distinxerat sexum, nec conjugium ordinaverat, nec commixtionem, sine qua conjugium esse non potest, aut fecunditate honoraverat, aut voluptate resperserat. AUG. Nihil horum quidem fecerat diabolus: sed inobedientiam persuaserat animo humano, quam poenalis et pudenda carnis inobedientia", + "candidate_score": 0.649304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1441", + "psc_text": "etiam se ipsis? Ubi est quod te libere conjectare et pronuntiare promiseras? Ecce nec libera est tua vanitas, et falsa libertas: timuisti enim dicere, quod si his diebus superesset Ambrosius, vobis auditis, primum se ipsum, deinde nos emendaret; sed quasi homo liber hoc mutire formidans, tamen intelligi voluisti. En quo devenerunt hi dies, ut in eis Ambrosius, si hic viveret, disceret se fuisse Manichaeum, et audito Juliano, vel Coelestio, vel ipso Pelagio, esse ulterius non debere, sed ex illa nefaria pestilentia vobis praecipientibus curantibusque sanari. Quale spectaculum animo cogitantis occurrit? quale esset, videre Ambrosium stantem, vel si ille permitteret, sedentem ante Pelagium, atque discentem paradisum novum saeculi hujus calamitatibus plenum, quas videmus parvulos perpeti, ubi necesse esset, etiamsi nemo peccasset, carnem concupiscere adversus spiritum; et ne ad illicita ac flagitiosa pertraheret, concupiscere etiam spiritum adversus carnem: quam dissensionem dicere soleret Ambrosius, per praevaricationem primi hominis in hominum vertisse naturam (Lib.", + "candidate_score": 0.629946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_19", + "bdc_text": "me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_773", + "psc_text": "commoniti debetis gratiam referre medicanti. AUG. Tu vestro more, qui de vestro descendit errore, non agnoscis gratiam nisi in dimissione peccatorum; ut jam de caetero per liberum arbitrium ipse homo se ipsum fabricet justum. Sed non hoc dicit Ecclesia, quae clamat tota, quod didicit a Magistro bono: Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13) : non hoc dicit, qui dicit, Oramus autem ad Deum, ne quid faciatis mali (II Cor. XIII, 7) : non hoc dicit qui dicit, Rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) . Isto enim modo gratia ut non peccemus facit, non quae peccavimus diluit. Utroque enim modo adjuvat gratia, et dimittendo quae male fecimus, et opitulando ut declinemus a malis et bona faciamus. CCXXVIII. JUL. Verum quia ejusdem, quam supra exposuerat, quaestionis incurrebat occasio; ut opponeretur videlicet, liberatos a lege, quae intentabat iram, securos posse sub gratiae Dei benignitate peccare, subdidit", + "candidate_score": 0.625407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1368", + "psc_text": "ex ipsius Domini magisterio? Cum enim dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13) ; contra concupiscentiam nostram rogamus Deum. Unusquisque enim tentatur, ut scriptum est, a concupiscentia sua abstractus et illectus (Jacobi I, 13) . Avertat ergo a nobis iste, quem rogamus, Pater, ut dicere audeamus quod a Patre quidem non sit, ad quod nos concupiscentia carnis trahit, sed a Patre sit ipsa quae trahit, vel malum sit ad quod trahit, et malum non sit ipsa quae trahit. Porro, si eam malum esse veritas clamat; profecto eam qui sine ullo malo natus est, non habebat, ac per hoc, peccatum sicut non fecit, ita nec concupivit. Nos itaque imitamur eum, cum peccatum non facimus, non peccati concupiscentiam non habendo, sed non ei consentiendo: quamvis ita imitemur illum Sanctum sanctorum, cum bene vivimus, ut tamen non desit unde dicamus in oratione nostra, Dimitte nobis debita nostra (Matth. VI, 12) .", + "candidate_score": 0.624736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_30", + "bdc_text": "Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1018", + "psc_text": "facis? cur hoc facis? Parum est quod ea, quae tibi ex eodem libro meo ex ordine proposueras refellenda, dimittis, et in alia pergis, ut ordo turbetur, et quod a te propositum fuerat, de lectoris memoria dilabatur: insuper et ea quae praeter ordinem, ut tibi libitum est, interponis, non tota et integra fideliter ponis, sed concidis ubi vis, tollis quod vis, jungis quomodo vis: sed fac quidquid vis; convictus et victus apparebis, ut non vis. CXLIII. JUL. Rectius enim accipit nomen mali quam boni unde erubescunt mali et boni; meliusque credimus Apostolo, qui dicit, Quia non habitat in carne mea bonum (Rom. VII, 18) , quam huic, qui hoc dicit bonum. AUG. Non erat magnum, et istam de libro meo implere sententiam. Ego enim dixi: Quam huic, qui hoc dixit bonum, unde si confunditur, confitetur malum; si autem non confunditur, addit impudentiae pejus malum (De Nuptiis et Concupiscentia, lib. 2, n.", + "candidate_score": 0.622058, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1", + "max_score": 0.688668, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_161", + "psc_text": "δώσεις. σὺ γὰρ καὶ τῷ κυρίῳ συνῆς, καὶ τὰς θαυμασίους πράξεις ἱστόρησας, καὶ διοίκησιν ἐκκλησίας μεμάθηκας. Καὶ σοῦ μὲν ἔργον ἐστὶν κελεύειν ἅ δεῖ, τῶν ἀδελφῶν, ὑπείκειν καὶ μὴ ἀπειθεῖν. ὑπείξαντες μὲν οὖν σωθήσονται, ἀπειθήσαντες δὲ ὑπὸ τοῦ κυρίου κολασθήσονται, ὅτι ὁ προκαθεζόμενος Χριστοῦ τόπον πεπίστευται. διὸ ἤτοι τιμὴ ἢ ὕβρις τοῦ προκαθεζομένου εἰς Χριστὸν φέρεται, ἀπὸ δὲ τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν Θεὸν ἀναφέρεται. τοῦτο δὲ εἴρηκα, ἵνα καὶ αὐτοὶ οἱ ἀδελφοὶ τῆς πρός σε ἀπειθείας τὸν κίνδυνον αὐτῶν μὴ ἀγνοῶσιν, ὅτι ὅς ἄν σοι κελεύσαντι ἀπειθήσῃ, Χριστῷ ἀπειθεῖ, Χριστῷ δὲ ἀπειθήσας Θεὸν παροργίζει. Χρὴ οὖν τὴν ἐκκλησίαν, ὡς πόλιν ἐν ὕψει ᾠκοδομημένην, φιλόθεον ἔχειν τάξιν καὶ διοίκησιν καλήν. πρὸ πάντων ὁ ἐπίσκοπος ὡς ἄρχων περὶ ὧν λέγει ἀκουέσθω. οἱ πρεσβύτεροι τὰ κελευόμενα γινέσθαι σπουδαζέτωσαν. οἱ διάκονοι ἐκπεριερχόμενοι τῶν ἀδελφῶν τὰ σώματα καὶ τὰς ψυχὰς ἐπισκεπτέσθωσαν, καὶ τῷ ἐπισκόπῳ ἀντιβαλλέτωσαν. οἱ λοιποὶ πάντες ἀδελφοὶ τὸ ἀδικεῖσθαι ἀναδεχέσθωσαν· εἰ δὲ κρίνεσθαι", + "candidate_score": 0.688668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_27_29", + "bdc_text": "Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam . Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_513", + "psc_text": "ἡ τοῦ πένητος πενία, ἐὰν ὀρέγηται ὧν οὐ χρή. ὥστε τινὲς τῇ προαιρέσει πλουτοῦσιν χρήμασιν, καὶ ὡς πλεονεκτεῖν ἐπιθυμοῦντες τιμωροῦνται. ἀλλ᾽ οὐδὲ ἐν τῷ πένητα εἶναί τινα πάντως δίκαιός ἐστιν. δύναται γὰρ πτωχὸς μὲν τοῖς χρήμασιν εἶναι, ἐπιθυμεῖν δὲ ἢ καὶ πράττειν ὅ προηγουμένως οὐ χρή. ἢ γὰρ εἴδωλα σέβει, ἢ βλασφημεῖ, ἢ πορνεύει, ἢ ἀδιαφόρως ζῇ, ἤ ἐπιορκῶν, ἢ ψευδόμενος, ἢ ἀπίστως βιούς. πλὴν ὁ διδάσκαλος ἡμῶν πιστοὺς πένητας ἐμακάρισεν, καὶ αὐτοὺς οὐχ ὡς παρεσχηκότας τι, οὐδ ὲγὰρ εἶχον, ἀλλ᾽ ὡς μηδὲν ἁμαρτάνοντας, καὶ ἐπὶ μόνῳ τῷ τὴν ἐλεημοσύνην μὴ ποιεῖν, διὰ τὸ μὴ ἔχειν, καταδικασθῆναι οὐκ ἔχοντας. καὶ ὁ πατήρ· ἀληθῶς πάνυ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ὀρθῶς ἔχειν τὰ πράγματα φαίνεται, διὸ καὶ προαιρέσεως ἐγενόμην τῇ τάξει παντὸς ἐπακοῦσαι τοῦ λόγου. Καὶ ὁ Πέτρος· οὐκοῦν τοῦ λοιποῦ σπεύδοντί σοι τὰ κατὰ τὴν ἡμετέραν θρησκείαν μαθεῖν, ὀφείλω τῇ τάξει τὸν λόγον ἐκθεῖναι ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀρχόμενος τοῦ Θεοῦ, καὶ δεικνὺς ὅτι", + "candidate_score": 0.671287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_27_29", + "bdc_text": "Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam . Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_368", + "psc_text": "ταῦτα λέγοντες ἀγνοεῖτε τί ἐστιν τὸ αὐτεξούσιον, καὶ πῶς δυνατόν ἐστιν ἀγαθοὺς τῷ ὄντι εἶναι. ὅτι ὁ ἰδίᾳ προαιρέσει ὤν ἀγαθὸς ὄντως ἀγαθός ἐστιν, ὁ δὲ ὑφ᾽ ἑτέρου ἀνάγκῃ ἀγαθὸς γενόμενος ὄντως οὐκ ἔστιν, ὅτι μὴ ἰδίᾳ προαιρέσει ἐστὶν ὅ ἐστιν. ἐπεὶ οὖν τὸ ἑκάστου ἐλεύθερον ἀποτελεῖ τὸ ὄντως ἀγαθόν, καὶ δεικνύει τὸ ὄντως κακόν, ἐν ἑκάστῳ γενέσθαι ἐχθρὸν ἢ φίλον διὰ τῶν ὑποθέσεων ὁ Θεὸς ἐμηχανήσατο. οὔ φησιν, ἀλλὰ πᾶν ὅ ἐνθυμούμεθα, αὐτὸς ἡμᾶς ποιεῖ νοεῖν. παύσασθε· τί πλεῖον βλασφημεῖτε οἱ τοῦτο λέγοντες; εἰ γὰρ πᾶν ὅ τι ἐνθυμηθῶμεν, ἀπ᾽ αὐτοῦ ἐνεργούμεθα, αὐτὸν αἴτιον λέγετε πορνειῶν , ἀσελγειῶν, πλεονεξιῶν καὶ πάσης βλασφημίας. παύσασθε δυσφημοῦντες, οἱ εὐφημεῖν καὶ πᾶσαν τιμὴν αὐτῷ ἀπονέμειν ὀφείλοντες. καὶ μὴ λέγετε· οὐκ ἐπιδικάζεται ὁ θεὸς τιμῆς. εἰ γὰρ αὐτὸς οὐδενὸς ἐπιδικάζεται, ἀλλ᾽ οὖν γε ὑμᾶς ἐχρῆν εἰς τὸ δίκαιον ἀφορῶντας τὸν ἐν πᾶσιν ὑμᾶς εὐεργετήσαντα εὐχαρίστῳ ἀμείψασθαι φωνῇ. Ἀλλά φησιν, κρεῖττον ποιοῦμεν, ἅμα αὐτῷ καὶ", + "candidate_score": 0.657432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28_30", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam . Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur . Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_466", + "psc_text": "εἰ μὴ πρότερον αὐτὴ διετέθη ὡς ἐπὶ μεγάλῃ τῇ τοῦ βαπτίσματος δωρεᾷ. ὅθεν ἐγὼ πολλῶν καταγινώσκω, ὁπότ᾽ ἂν βαπτισθέντες καὶ πιστεύειν λέγοντες μηδὲν ἄξιον πίστεως ποιῶσι, μηδ᾽ οὓς ἀγαπῶσν, λέγω δὴ γυναῖκας αὑτῶν ἢ υἱοὺς ἢ φίλους, πρὸς τοῦτο προτρέπωνται εἰ γὰρ πεπιστεύκασιν ζωὴν αἰώνιον σὺν ἔργοις καλοῖς δωρεῖσθαι τὸν Θεὸν, ἀνυπερθέτως οὓς ἠγάπων προετρέποντο βαπτισθῆναι. ἀλλ᾽ ἐρεῖ τις ὑμῶν· ἀγαπῶσιν αὐτοὺς καὶ φροντίζουσιν αὐτῶν. τοῦτο εὔηθές ἐστιν. ἐπεὶ τί δή ποτε νοσοῦντας ὁρῶντες, ἢ ἀπαγομένους τὴν ἐπὶ θανάτῳ, ἢ ἄλλα τινὰ χαλεπὰ πάσχοντας, ὀδύρονται καὶ ἐλεῶσιν; οὕτως εἰ πεπιστεύκεισαν α��ώνιον πῦρ μένειν τοὺς τὸν Θεὸν μὴ σέβοντας, οὐκ ἂν ἐπαύσαντο νουθετοῦντες, ἢ καὶ ἀπειθοῦντας ὁρῶντες, ὡς περὶ ἀπίστων ὀδυνώμενοι, τὴν κατ᾽ αὐτῶν κόλασιν πεπληροφορημένοι. καὶ τὰ νῦν τὴν ξενοδόχον πέμψας ἀνακρινῶ, εἰ τὸν νόμον τὸν δι᾽ ἡμῶν ἀγαπᾶν αἱρεῖται· καὶ οὕτως ἀκολούθως ἃ δεῖ πράξομεν. Ἡ δὲ μήτηρ ὑμῶν ἐπειδὴ πιστῶς διάκειται περὶ τοῦ βαπτίσματος, κἄν μίαν πρὸ τοῦ", + "candidate_score": 0.651797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28_30", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam . Accepi nuper quod antea quoque dixi , precium pro altera huius anni parte , et quoniam tibi domino meo promisi , illos apud me ad finem sesque huius termini ad pentecosten , inquam , si ita tibi quoque videatur . Caeterum ubi terminus hic adfuerit , mutent vile meum illud hospitium , in illud quod ipse novit melius .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_513", + "psc_text": "ἡ τοῦ πένητος πενία, ἐὰν ὀρέγηται ὧν οὐ χρή. ὥστε τινὲς τῇ προαιρέσει πλουτοῦσιν χρήμασιν, καὶ ὡς πλεονεκτεῖν ἐπιθυμοῦντες τιμωροῦνται. ἀλλ᾽ οὐδὲ ἐν τῷ πένητα εἶναί τινα πάντως δίκαιός ἐστιν. δύναται γὰρ πτωχὸς μὲν τοῖς χρήμασιν εἶναι, ἐπιθυμεῖν δὲ ἢ καὶ πράττειν ὅ προηγουμένως οὐ χρή. ἢ γὰρ εἴδωλα σέβει, ἢ βλασφημεῖ, ἢ πορνεύει, ἢ ἀδιαφόρως ζῇ, ἤ ἐπιορκῶν, ἢ ψευδόμενος, ἢ ἀπίστως βιούς. πλὴν ὁ διδάσκαλος ἡμῶν πιστοὺς πένητας ἐμακάρισεν, καὶ αὐτοὺς οὐχ ὡς παρεσχηκότας τι, οὐδ ὲγὰρ εἶχον, ἀλλ᾽ ὡς μηδὲν ἁμαρτάνοντας, καὶ ἐπὶ μόνῳ τῷ τὴν ἐλεημοσύνην μὴ ποιεῖν, διὰ τὸ μὴ ἔχειν, καταδικασθῆναι οὐκ ἔχοντας. καὶ ὁ πατήρ· ἀληθῶς πάνυ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ὀρθῶς ἔχειν τὰ πράγματα φαίνεται, διὸ καὶ προαιρέσεως ἐγενόμην τῇ τάξει παντὸς ἐπακοῦσαι τοῦ λόγου. Καὶ ὁ Πέτρος· οὐκοῦν τοῦ λοιποῦ σπεύδοντί σοι τὰ κατὰ τὴν ἡμετέραν θρησκείαν μαθεῖν, ὀφείλω τῇ τάξει τὸν λόγον ἐκθεῖναι ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀρχόμενος τοῦ Θεοῦ, καὶ δεικνὺς ὅτι", + "candidate_score": 0.639082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_3", + "bdc_text": "Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_386", + "psc_text": "οἱ δὲ ταῦτα πάσχοντες, ἐλεοῦντες ἑαυτοὺς ὑπ᾽ ἀγνοίας ἐνεδρευομένους, διδασκαλίᾳ φρονήσεως ηὔχοντο ὑπὲρ τῶν κακὰ αὑτοὺς διατιθεμένων, τὴν ἄγνοιαν τοῦ ἁμαρτήματος αἰτίαν εἶναι μεμαθηκότες. αὐτὸς γὰρ ὁ διδάσκαλος προσηλωθεὶς ηὔχετο τῷ πατρὶ, τοῖς αὑτὸν ἀναιροῦσιν ἀφεθῆναι τὸ ἁμάρτημα εἰπών· πάτερ, ἄφες αὐτοῖς τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν, οὐ γὰρ οἴδασιν ἃ ποιοῦσιν. μιμηταὶ οὖν γινόμενοι τοῦ διδασκάλου καὶ αὐτοί, ἐν οἷς ἔπασχον, ὑπὲρ τῶν διατιθεμένων ηὔχοντο, ὡς ἐδιδάχθησαν. οὕτως οὐ γονεῖς μισοῦντες ἐχωρίζοντο, ὁπότε καὶ ὑπὲρ τῶν μὴ γονέων μηδὲ συγγενῶν, ἐχθρῶν δὲ γενομένων, ἐποίουν συνεχεῖς εὐχὰς καὶ ἀγαπᾶν πειρῶνται ὡς ἐκελεύσθησαν. Εἴπατε δέ μοι ὑμεῖς, πῶς τοὺς γονεῖς ἀγαπᾶτε; εἰ μὲν ὡς τὸ δίκαιον ἀεὶ σκοποῦντες, συνεύχομαι, εἰ δὲ ὡς ἔτυχεν , οὐκέτι, δύνασθε γὰρ καὶ μικρᾷ προ��άσει τούτων γενέσθαι ἐχθροί. εἰ δὲ εἰδότες ἀγαπᾶτε, εἴπατε ἡμῖν, τί ἐστιν γονεῖς. ἐρεῖτε· γένους ἀρχηγέται. διὰ τί οὖν τὸ τῶν ὅλων γένος οὐκ ἠγαπήσατε, εἴπερ δικαίῳ φρονήματι τοῦτο ποιεῖν ἐπανείλεσθε; ἀλλ᾽ ἔτι καὶ", + "candidate_score": 0.609857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_3", + "bdc_text": "Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_424", + "psc_text": "σε, διηγήσομαι. ἐγὼ πάνυ εὐγενὴς ὑπάρχουσα δυνάστου τινὸς προσταγῇ ἀνδρὶ πρὸς γένους αὐτῷ ὑπάρχοντι ἐγενόμην γυνή. καὶ μετὰ δίδυμα τέκνα ἔσχον ἕτερον υἱόν. ὁ δὲ τοῦ ἐμοῦ ἀνδρὸς ἀδελφὸς μανεὶς οὐκ ἔλαττον ἠράσθη μου τῆς ταλαιπώρου, σφόδρα σωφρονεῖν ἀγαπώσης. καὶ βουλομένη μήτε τῷ ἐραστῇ συνθέσθαι, μήτε τῷ ἐμῷ ἀνδρὶ ἀναθέσθαι τὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ πρὸς ἐμὲ ἔρωτα, ἐλογισάμην, ἵνα μήτε μοιχησαμένη ἐμαυτὴν μιανῶ, μήτε τοῦ ἐμοῦ ἀνδρὸς τὴν κοίτην ὑβρίσω, μήτε τῷ ἀδελφῷ τὸν ἀδελφὸν πολέμιον καταστήσω, μήτε ὅλον γένος μέγα ὄν εἰς ὀνειδισμὸν πᾶσιν ὑποβαλῶ· ὡς ἔφην, ἐλογισάμην τὴν πόλιν μετὰ τῶν ἐμῶν διδύμων παίδων ἐκβῆναι ἐπὶ χρόνον τινά, ἕως ἂν καὶ ὁ μιαρὸς ἔρως παύσηται τοῦ ἐπὶ τῇ ἐμῇ ὕβρει κολακεύοντός με. τὸν μέντοι ἕτερον υἱὸν παρὰ τῷ πατρὶ μεῖναι εἰς παραμυθίαν κατέλιπον. Πλὴν ἵνα οὕτως ταῦτα γένηται, ἐπενόησα ὄνειρον πλάσασθαι, ὡς δή τινος νύκτωρ ἐπιστάντος μοι καὶ εἰρηκότος· γύναι, ἐξαυτῆς ἅμα τοῖς διδύμοις σου τέκνοις ἐπὶ χρόνον", + "candidate_score": 0.604574, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee", + "max_score": 0.688018, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4_6", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_78", + "psc_text": "Aegyptiaca eduxeram servitute: et loquar ad cor ejus verba mollia, verba consolatoria, ut tristitiam gaudio temperem, juxta idioma Scripturarum: quibus verbis et Sichem locutus est ad cor Dinae (Genes. XXXIV), et Joseph in Aegypto fratribus suis tristibus atque metuentibus (Genes. XL), ut moeror gaudio mutaretur. Quod sequitur. (Vers. 15.) Et dabo ei vinitores ejus, ex eodem loco. Quia blanditias et solitudinem in praeteritae historiae exeuntium de Aegypto similitudine praemiserat, in qua Moyses et Aaron de eadem gente Judaeorum principes exstiterunt, etiam nunc pollicetur, quod vinitores ejus de eodem loco daturus sit. Vineam intelligi Israel, omnis et veteris Instrumenti et novi Scriptura testatur 22 Vinea Domini Sabaoth, domus Israel est (Isa. V, 7) : Et: Vineam ex Aegypto transtulisti (Psal. LXXIX, 9) . Et in Evangelio (Matth. XXI). Paterfamilias locavit vineam suam, fructusque non recepit. Et interfecto filio suo, novissime locavit eam aliis vinitoribus. Hoc igitur prophetalis sermo promittit, quod principes", + "candidate_score": 0.688018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4_6", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_504", + "psc_text": "in umbra ejus et dicant: Sub umbra ejus requievi et sedi, et fructus ejus dulcis est in ore meo (Cant. II, 3) . Cumque sederint in umbra illius, vivent qui prius mortui fuerant, sive juxta Septuaginta, bibent et inebriabuntur tritico, hoc est, rerum omnium abundantia. Quod autem hic ebrietas non eversionem mentis, sed copiam rerum 161 omnium significet, versiculus ille declarat, dicens: Visitasti terram et inebriasti eam (Ps. LXIV, 10) . Et Joseph convivium, in quo inebriasse dicitur fratres suos (Gen. XLIII). Et Dominus loquens ad apostolos: Comedite, amici mei, et bibite, et inebriamini, fratres (Cant. V, 1) . Sive quia Dominus noster ipse est frumentum et vinea, quicumque crediderit in eo, inebriari dicitur. Denique sequitur: Et florebit quasi vinea memoriale ejus sicut vinum Libani. Vinum autem Libani possumus appellare mixtum et conditum thymiamate, ut odorem suavissimum habeat, vel vinum Libani quod Domino libatur in templo, de quo in Zacharia", + "candidate_score": 0.661823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_3_5", + "bdc_text": "Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo . Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_102", + "psc_text": "filios Israel. Ergo quia propheta diligit adulteram, et tamen non ei matrimonio copulatur, nec fornicatione conjungitur, sed tantum diligit delinquentem, typus Dei est, qui filios Israel pessimos diligit, qui cum diligantur a Domino, ad deos alienos idolaque respiciunt, et diligunt vinacia uvarum, quae vina non habent, et pristinam gratiam perdiderunt, sicut daemones qui lapsi de propria dignitate, et nihil antiquae gratiae possidentes, aridi sunt, et veteri siccitate marcentes. Unde pro vinaciis, quod Hebraice dicitur, ASISE ( ). Aquila interpretatus est παλαιὰ, id est, vetera. Symmachus ἀκάρπους, id est, steriles: et non solum vinacia sunt, sed et vetera vinacia, ut antiqua delicta testentur. Et notandum quia haec adultera praesens tempus significet Judaeorum, qui absque Deo et notitia Scripturarum et gratia Spiritus sancti diligantur a Domino, qui omnium expectat salutem, et aperit januam poenitentibus, et nihilominus illi res inutiles amant, traditiones hominum et δευτερωσέων somnia diligentes, et nequaquam uvas habeant et vinum", + "candidate_score": 0.656005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_78", + "psc_text": "Aegyptiaca eduxeram servitute: et loquar ad cor ejus verba mollia, verba consolatoria, ut tristitiam gaudio temperem, juxta idioma Scripturarum: quibus verbis et Sichem locutus est ad cor Dinae (Genes. XXXIV), et Joseph in Aegypto fratribus suis tristibus atque metuentibus (Genes. XL), ut moeror gaudio mutaretur. Quod sequitur. (Vers. 15.) Et dabo ei vinitores ejus, ex eodem loco. Quia blanditias et solitudinem in praeteritae historiae exeuntium de Aegypto similitudine praemiserat, in qua Moyses et Aaron de eadem gente Judaeorum principes exstiterunt, etiam nunc pollicetur, quod vinitores ejus de eodem loco daturus sit. Vineam intelligi Israel, omnis et veteris Instrumenti et novi Scriptura testatur 22 Vinea Domini Sabaoth, domus Israel est (Isa. V, 7) : Et: Vineam ex Aegypto transtulisti (Psal. LXXIX, 9) . Et in Evangelio (Matth. XXI). Paterfamilias locavit vineam suam, fructusque non recepit. Et interfecto filio suo, novissime locavit eam aliis vinitoribus. Hoc igitur prophetalis sermo promittit, quod principes", + "candidate_score": 0.639434, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.688013, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16_18", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum . Videat , ne deum offendat sua illa mora prositate , ut nihil dicam acerbius . Quod si displiceatur meum et victus mei esse alium sibi quaeratur , hospitem , qui ipsi exotica et generosissima vivam , delitias et paret ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_733", + "psc_text": "Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Ac si aperte dicat: Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit (Genes. III, 6); extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro", + "candidate_score": 0.688013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33_35", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror . Vale in Christo redemptore nostro , quem oro , ut tibi domino meo et uxori honestissimae et universae domui tuae benedicat . Tiguri 20. 1550 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_449", + "psc_text": "sed ex eo 1549 innuitur quod audivit. Cui dicitur: Noli me tangere; nondum enim ascendi ad Patrem meum. In his namque verbis ostenditur quod Maria amplecti voluit ejus vestigia, quem recognovit. Sed ei magister dicit: Noli me tangere. Non quia post resurrectionem Dominus tactum renuit feminarum, cum de duabus ad sepulcrum ejus venientibus scriptum sit: Accesserunt, et tenuerunt pedes ejus (Matth. XXVIII, 9) . 6. Sed cur tangi non debeat ratio quoque additur cum subinfertur: Nondum enim ascendi ad Patrem meum. In corde etenim nostro tunc Jesus ad Patrem ascendit, cum aequalis creditur Patri. Nam quisquis eum aequalem Patri non credit, adhuc in ejus pectore ad Patrem Dominus non ascendit. Ille ergo Jesum veraciter tangit, qui Patri Filium coaeternum credit. In corde etenim Pauli jam ad Patrem Jesus ascenderat, cum idem Paulus dicebat: Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6)", + "candidate_score": 0.672182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_21", + "bdc_text": "Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_395", + "psc_text": "carnes 1535 nisi inconsideratam ac sine reverentia cogitationis relictam illius humanitatem significant? Omne enim quod subtiliter cogitamus quasi mente coquimus. Sed agni caro nec cruda edenda est, nec aqua cocta, quia Redemptor noster nec purus homo aestimandus est, neque per humanam sapientiam qualiter incarnari Deus potuit cogitandus. Omnis enim qui Redemptorem nostrum purum hominem credit, quid iste aliud quam agni carnes crudas comedit, quas videlicet coquere per divinitatis ejus intelligentiam noluit? Omnis vero qui incarnationis ejus mysteria juxta humanam sapientiam discutere conatur, carnes agni aqua vult coquere, id est dispensationis ejus mysterium per dissolutam vult scientiam penetrare. Qui ergo Paschalis gaudii solemnitatem celebrare desiderat, agnum nec aqua coquat, nec crudum comedat, ut neque per humanam sapientiam profunditatem illius incarnationis penetrare appetat, neque in eum tanquam in hominem purum credat; sed assas igni carnes comedat, ut dispensari omnia per sancti Spiritus potentiam sciat. De quo adhuc recte subjungitur: Caput cum pedibus", + "candidate_score": 0.671496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_33", + "bdc_text": "Interim nolo hanc ob mutationem cogites animi mei erga te aliquid esse mutatum , amo et observo te , ut fratrem in Christo ac volo , ut tibi de me polliceare , quod de tui amantissimo , neque vero quicquam de te , nihil etiam de filio conqueror .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_449", + "psc_text": "sed ex eo 1549 innuitur quod audivit. Cui dicitur: Noli me tangere; nondum enim ascendi ad Patrem meum. In his namque verbis ostenditur quod Maria amplecti voluit ejus vestigia, quem recognovit. Sed ei magister dicit: Noli me tangere. Non quia post resurrectionem Dominus tactum renuit feminarum, cum de duabus ad sepulcrum ejus venientibus scriptum sit: Accesserunt, et tenuerunt pedes ejus (Matth. XXVIII, 9) . 6. Sed cur tangi non debeat ratio quoque additur cum subinfertur: Nondum enim ascendi ad Patrem meum. In corde etenim nostro tunc Jesus ad Patrem ascendit, cum aequalis creditur Patri. Nam quisquis eum aequalem Patri non credit, adhuc in ejus pectore ad Patrem Dominus non ascendit. Ille ergo Jesum veraciter tangit, qui Patri Filium coaeternum credit. In corde etenim Pauli jam ad Patrem Jesus ascenderat, cum idem Paulus dicebat: Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6)", + "candidate_score": 0.661087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_21_23", + "bdc_text": "Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_395", + "psc_text": "carnes 1535 nisi inconsideratam ac sine reverentia cogitationis relictam illius humanitatem significant? Omne enim quod subtiliter cogitamus quasi mente coquimus. Sed agni caro nec cruda edenda est, nec aqua cocta, quia Redemptor noster nec purus homo aestimandus est, neque per humanam sapientiam qualiter incarnari Deus potuit cogitandus. Omnis enim qui Redemptorem nostrum purum hominem credit, quid iste aliud quam agni carnes crudas comedit, quas videlicet coquere per divinitatis ejus intelligentiam noluit? Omnis vero qui incarnationis ejus mysteria juxta humanam sapientiam discutere conatur, carnes agni aqua vult coquere, id est dispensationis ejus mysterium per dissolutam vult scientiam penetrare. Qui ergo Paschalis gaudii solemnitatem celebrare desiderat, agnum nec aqua coquat, nec crudum comedat, ut neque per humanam sapientiam profunditatem illius incarnationis penetrare appetat, neque in eum tanquam in hominem purum credat; sed assas igni carnes comedat, ut dispensari omnia per sancti Spiritus potentiam sciat. De quo adhuc recte subjungitur: Caput cum pedibus", + "candidate_score": 0.660615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_21", + "bdc_text": "Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_426", + "psc_text": "Quod ab hac quoque lectione non discrepat, nam piscem comedit et panem. Qui enim assari ut piscis potuit ex humanitate, pane nos reficit ex divinitate, qui ait: Ego sum panis vivus qui de coelo descendi (Joan. VI, 41, 52) . Assum ergo piscem comedit et panem, ut ipso suo cibo nobis ostenderet quia et passionem ex nostra humanitate pertulit, et refectionem nostram ex sua divinitate procuravit. Quod si vigilanter inspicimus, nobis quoque qualiter ad imitandum congruat videmus. Sic enim sua Redemptor indicat, ut imitationis viam nobis sequentibus sternat. Ecce in cibo suo Dominus noster pisci asso conjungere favum voluit, quia videlicet illos in suo corpore ad aeternam quietem suscipit, qui cum hic tribulationes pro Domino sentiunt, ab amore internae dulcedinis non recedunt. Cum asso pisce favus sumitur, quia qui hic afflictionem pro veritate suscipiunt, illic dulcedine vera satiantur. 6. Notandum quoque quod ultimum convivium Dominus cum septem discipulis habuisse describitur;", + "candidate_score": 0.657088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_16", + "bdc_text": "Ea re commovit ut postremo ipse gustans et deprehendens boni saperis esse nimum , quo et ipse uti possim , dixerim libere et in faciem , ipsum non esse dignum , qui hoc vivum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_733", + "psc_text": "Augent enim spiritales deliciae desiderium in mente, dum satiant, quia quanto magis earum sapor percipitur, eo amplius cognoscitur quod avidius ametur. Et idcirco non habitae amari non possunt, quia earum sapor ignoratur. Quis enim amare valeat quod ignorat? Proinde Psalmista nos admonet, dicens: Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXXIII, 9) . Ac si aperte dicat: Suavitatem ejus non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso peccavit (Genes. III, 6); extra exiit, cum os a cibo aeternae dulcedinis clausit. Unde nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi jam venimus, 1619 nec scimus quid desiderare debeamus; tantoque se amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro", + "candidate_score": 0.646752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_13", + "bdc_text": "Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_736", + "psc_text": "X, 11) . Si ergo jam hora coenae est cum vocamur, tanto minus nos debemus excusare convivio Dei, 1620 quanto propinquasse jam cernimus finem saeculi. Quo enim pensamus quia nihil est quod restat, eo debemus pertimescere ne tempus gratiae quod praesto est pereat. Idcirco autem hoc convivium Dei non prandium, sed coena vocatur, quia post prandium coena restat, post coenam vero convivium nullum restat. Et quia aeternum Dei convivium nobis in extremo praeparabitur, rectum fuit ut hoc non prandium, sed coena vocaretur. Sed quis per hunc servum, qui a patrefamilias ad invitandum mittitur, nisi praedicatorum ordo designatur? De quo videlicet ordine quamvis adhuc indigni existimus, quamvis peccatorum nostrorum pondere gravamur, et nos tamen in istis diebus sumus, et cum de aedificatione vestra aliquid vobis loquor, hoc est quod ago, servus enim sum summi patrisfamilias. Cum vos admoneo ad contemptum saeculi, invitare vos venio ad coenam Dei. Nemo me propter me", + "candidate_score": 0.614823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_39", + "bdc_text": "Amplissimo viro d. Leonhardo Pornaxio , Lugdunensi nunc genuae agenti , domino meo colendo et amico colendo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_546", + "psc_text": "Illi autem profecti praedicaverunt ubique, Domino cooperante, et sermonem confirmante sequentibus signis. Quid in his considerandum est, quid memoriae commendandum, nisi quod praeceptum obedientia, obedientiam vero signa secuta sunt? Sed quia, auctore Deo, breviter lectionem Evangelicam exponendo transcurrimus, restat ut aliquid de ipsa tantae solemnitatis consideratione dicamus. 9. Hoc autem nobis primum quaerendum est, quidnam sit quod nato Domino apparuerunt angeli, et tamen non leguntur in albis vestibus apparuisse, ascendente autem Domino, missi angeli in albis leguntur vestibus apparuisse. Sic etenim scriptum est: Videntibus illis elevatus est, et nubes suscepit eum ab oculis eorum. Cumque intuerentur in coelum euntem illum, ecce duo viri steterunt juxta illos in vestibus albis (Act. I, 9) . In albis autem vestibus gaudium et solemnitas mentis ostenditur. Quid est ergo quod nato Domino, non in albis vestibus, ascendente autem Domino, in albis vestibus angeli apparent, nisi quod tunc magna solemnitas angelis facta est, cum coelum", + "candidate_score": 0.608418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_39", + "bdc_text": "Amplissimo viro d. Leonhardo Pornaxio , Lugdunensi nunc genuae agenti , domino meo colendo et amico colendo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_547", + "psc_text": "ecce duo viri steterunt juxta illos in vestibus albis (Act. I, 9) . In albis autem vestibus gaudium et solemnitas mentis ostenditur. Quid est ergo quod nato Domino, non in albis vestibus, ascendente autem Domino, in albis vestibus angeli apparent, nisi quod tunc magna solemnitas angelis facta est, cum coelum Deus homo penetravit? Quia nascente Domino videbatur divinitas humiliata; ascendente vero Domino, est humanitas exaltata. Albae etenim vestes exaltationi magis congruunt quam humiliationi. In assumptione ergo ejus angeli in albis vestibus videri debuerunt, quia qui in nativitate sua apparuit Deus humilis, in Ascensione sua ostensus est homo sublimis. 10. Sed hoc nobis magnopere, fratres charissimi, in hac solemnitate pensandum est, quia deletum est hodierna die chirographum damnationis nostrae, mutata est sententia corruptionis nostrae. Illa enim natura cui dictum est: Terra es, et in terram ibis (Genes, III, 19), hodie in coelum ivit. Pro hac ipsa namque carnis nostrae sublevatione per", + "candidate_score": 0.602809, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii", + "max_score": 0.68794, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26_28", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi . Facile hic tamen , si ille sibi prospexerit , cessero neque meliorem eius fortunam impedivero , quin bona mea gratia , quod ipsi optimum visum fuerit ( praesciente tamen te faciat , licet . Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.68794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_23_25", + "bdc_text": "Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit . Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque . Ego vero , qui non libenter apud alios deferar insolentia quadam contemni ac mea praeter Facile hac possum carere molestia , neque comitia mihi sit illum in meis ferre aedibus , modo qui alioqui onerato et distracto satis , meas mihi conduplicet curas neque hactenus huiusmodi assuet , 1549 .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_30", + "psc_text": "culpae resecare emendatione vitiorum. In comparatione etenim pessimorum aliquid se jam magni perfecisse aestimat. Tum deinde impedimentis et perturbationibus atque occupationibus, quas communis hominum vita habere solet, praetermissis, illud quod majus est et pretiosius omnium, memoriam Dei non potest custodire: qua depulsa ab animis et exclusa, non solum omni laetitia et gaudio caret divino, et delectationis Domini sustinet detrimenta, sed et dulcedinem non sentit divini eloquii, ut dicat: Quam dulcia faucibus meis eloquia tua, Domine! super mel et favum ori meo (Psal. CXVIII) ; sed et in neglectum et oblivionem pervenit judiciorum Dei, et in contemptus consuetudinem decidit: quo majus malum et perniciosius pati nihil potest. INTERROGATIO III. Quia ostendit nobis sermo tuus periculosum esse cum his qui mandata contemnunt vitam ducere, nunc discere cupimus si oporteat eum qui ab hujuscemodi consortiis discesserit, remotum esse et solum, an vero cum fratribus ejusdem propositi et ejusdem animi vitam suam sociare. RESP.", + "candidate_score": 0.673252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_26", + "bdc_text": "et in nec sic componari unquam et dicari voluerim , verum illos officii amorisque gratia in receperim aedes , ille vero haec non ita aestimis quin non citra meam contumeliam agat , quod et fratrem vere contestor , agit , apud te dominus quod bona fide usus , hoc illis per omnia praestiti quod debui atque promisi .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_110", + "psc_text": "a fratre, debitores ei efficimur, ut eum merito diligamus; quod etiam inter gentiles observari solet, sicut Dominus in Evangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligunt, quae vobis est gratia? quia et peccatores et gentiles, diligentes se diligunt (Luc. VI) . Si autem in aliquo vel laedit nos, vel adversatur quis, hunc non solum propter mandatum, sed et propter hoc ipsum, quia plus nobis praestat in quo laedit, diligere debemus. Siquidem credimus Domino dicenti: Beati estis cum exprobrabunt vos et persequentur, et dicent omne malum adversum vos, mentientes propter me: gaudete et exsultate, quoniam merces vestra multa est in coelis (Matth. V) . INTERROGATIO XL. Usque ad quae verba otiosus sermo judicabitur? RESP. Generaliter omnis sermo, qui non proficit ad aliquam gratiam fidei Christi, otiosus est: et tantum est periculum hujuscemodi sermonis, ut etiamsi bonum esse videatur quod dicitur, et ad aedificationem fidei tamen non pertineat; non in sermonis bonitate", + "candidate_score": 0.671396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_19_21", + "bdc_text": "me enim nolle aliam eius gratiam praeter meam consuetudinem , instruere d. d. neque velle in aedibus meis habere ita morum hominem , neque unquam mihi evenisse ab ullis meis convictoribus , qui ipso Antonio multis modis praestantiores fuerint et plus solverint , quam nunc praestam ab ipso , nulla mea culpa nec sine iniuria evenisse Proinde aliud sibi quaerat hospitium . prius hoc ad te , utpote parentem et dominum , cuius minister sustentem liberalitatem ipse , ut sermis vel referre . Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_201", + "psc_text": "eulogiam, non manduco; si debemus audire eum? RESP. Siquidem tanti modi est culpa, pro qua condemnatus est, ut dignum sit etiam cibo eum vetari, probet ille qui praeest. Si autem a sola benedictione aliquis abstentus est, et indulgetur ei cibus; condemnatus autem et inobediens est, etiam in hoc contentiosi notam suscipere debet, et cognoscere, quia per hoc non curat culpam sed multiplicat delictum. INTERROGATIO CXXXIV. Quali timore, fide, vel affectu percipere debemus corporis et sanguinis Christi gratiam? RESP. Timorem quidem docet nos Apostolus, dicens: Qui manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit (I Cor. XI) . Fidem vero docet nos sermo Domini, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro multis datur: hoc facite in meam commemorationem (Matth. XXVI) . Et sermo Joannis dicentis: Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I) .", + "candidate_score": 0.661053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10_12", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri . In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_194", + "psc_text": "Si ergo neque sollicitudinem habere oportet de necessariis usibus ad vitam; et aliud est praeceptum Domini dicentis (Joan. VI) : Operamini cibum, qui non perit; superfluum est manibus operari? RESP. Ipse Dominus in alio loco praeceptum suum explanavit. Nam ibi quidem dixit, non oportere requiri aliquid ad vitam, cum dicit: Nolite quaerere quid manducetis, aut quid bibatis: haec enim omnia gentes hujus mundi requirunt (Matth. VI) ; et addidit: Quaerite autem regnum Dei, et justitiam ejus (Ibid.) . Et quomodo oporteat quaeri, indicavit: cum enim dixisset: Nolite operari cibum qui perit (Joan. VI) , addidit: Sed eum qui permanet in vitam aeternam (Ibid.) . Et quid hoc esset ipse in alio loco ostendit, dicens: Meus cibus est, ut faciam voluntatem ejus, qui misit me, Patris (Joan. IV) . Voluntas autem Patris est esurientibus cibum dare, sitientibus potum; nudos operire, et caetera hujuscemodi. Tum deinde necessarium est et Apostolum imitari, dicentem:", + "candidate_score": 0.658621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_10_12", + "bdc_text": "In Antonio vero eundem curavi esse animum , verum experior a me , licet perlibenter vellem , vix illi posse satisfieri . In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_148", + "psc_text": "RESP. Primo quidem, ut consideret quia et ipse Dominus obedivit Patri pro nobis usque ad mortem: et certus sit quia mandatum Domini in vita aeterna est, sicut scriptum est. Tunc deinde etiam, ut credat Domino dicenti: Quia quicunque voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, et propter Evangelium, salvam faciet eam (Joan. XII) . INTERROGATIO LXXXIV. Cum quali affectu obedire oportet ei qui nos ad opus mandati cohortatur? RESP. Eo affectu quo esuriens parvulus nutrici obedit ad ubera invitanti; vel quo affectu omnis homo suscipit ab aliquo ea quae ad vitam pertinent, imo et si quid amplius; pro eo quod multo est pretiosior futura vita quam praesens, sicut et Dominus dixit: Quia mandata mea vita aeterna sunt (Joan. XII) . Sicut ergo praesens vita constat in cibo panis, ita aeterna vita constat in opere mandati, sicut ipse Dominus iterum dicit: Meus cibus est,", + "candidate_score": 0.657509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_194", + "psc_text": "Si ergo neque sollicitudinem habere oportet de necessariis usibus ad vitam; et aliud est praeceptum Domini dicentis (Joan. VI) : Operamini cibum, qui non perit; superfluum est manibus operari? RESP. Ipse Dominus in alio loco praeceptum suum explanavit. Nam ibi quidem dixit, non oportere requiri aliquid ad vitam, cum dicit: Nolite quaerere quid manducetis, aut quid bibatis: haec enim omnia gentes hujus mundi requirunt (Matth. VI) ; et addidit: Quaerite autem regnum Dei, et justitiam ejus (Ibid.) . Et quomodo oporteat quaeri, indicavit: cum enim dixisset: Nolite operari cibum qui perit (Joan. VI) , addidit: Sed eum qui permanet in vitam aeternam (Ibid.) . Et quid hoc esset ipse in alio loco ostendit, dicens: Meus cibus est, ut faciam voluntatem ejus, qui misit me, Patris (Joan. IV) . Voluntas autem Patris est esurientibus cibum dare, sitientibus potum; nudos operire, et caetera hujuscemodi. Tum deinde necessarium est et Apostolum imitari, dicentem:", + "candidate_score": 0.651931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12_14", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat . Ille vero iurgando dicit , nolle se bibere vinum eixtum et revera illud , quod ei proponit S. corruptum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_201", + "psc_text": "eulogiam, non manduco; si debemus audire eum? RESP. Siquidem tanti modi est culpa, pro qua condemnatus est, ut dignum sit etiam cibo eum vetari, probet ille qui praeest. Si autem a sola benedictione aliquis abstentus est, et indulgetur ei cibus; condemnatus autem et inobediens est, etiam in hoc contentiosi notam suscipere debet, et cognoscere, quia per hoc non curat culpam sed multiplicat delictum. INTERROGATIO CXXXIV. Quali timore, fide, vel affectu percipere debemus corporis et sanguinis Christi gratiam? RESP. Timorem quidem docet nos Apostolus, dicens: Qui manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit (I Cor. XI) . Fidem vero docet nos sermo Domini, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro multis datur: hoc facite in meam commemorationem (Matth. XXVI) . Et sermo Joannis dicentis: Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I) .", + "candidate_score": 0.65121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_24", + "bdc_text": "Ut iam non dicam , quod quidam illum dixisse ferunt , id quod tamen ille constanter negat se melius et nunc hic quoque et alibi habitum conventurum se hospitem , qui id peccati , quod facile mihi penditur , accipiat eosque melius liberaliusque .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_182", + "psc_text": "RESP. Haec sententia est manifesta ex verbis Domini, quibus ait ad Pilatum dicens: Qui tradidit me tibi, majus peccatum habet (Joan. XVIII) . Manifestum namque est ex hoc, quia et Pilatus acquiescens his qui tradiderunt Dominum, peccatum habeat, licet minus quam illi. Ostenditur autem hoc etiam in eo quod Adam acquievit Evae, vel consensit, quae acquieverat serpenti. Nullus enim ex ipsis aut innocens judicatus est, aut impunitus abscessit. Sed et ipsa Dei indignatio, quae adversus eos habita est, hoc ipsum indicat. Cum enim Adam pro excusatione sua objecisset: Quia mulier quam dedisti mihi, ipsa mihi dedit, et manducavi (Gen. III) . Quia audisti, inquit Deus, vocem mulieris tuae, et manducasti de ligno, de quo praeceperam tibi, ne de eo manducares, maledicta terra erit in operibus tuis (Ibid.) ? INTERROGATIO CXXII. Si oportet peccantibus fratribus silere et acquiescere? RESP. Quia non oportet manifesta est haec ipsius Domini praeceptis, quibus in Veteri", + "candidate_score": 0.649102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_194", + "psc_text": "Si ergo neque sollicitudinem habere oportet de necessariis usibus ad vitam; et aliud est praeceptum Domini dicentis (Joan. VI) : Operamini cibum, qui non perit; superfluum est manibus operari? RESP. Ipse Dominus in alio loco praeceptum suum explanavit. Nam ibi quidem dixit, non oportere requiri aliquid ad vitam, cum dicit: Nolite quaerere quid manducetis, aut quid bibatis: haec enim omnia gentes hujus mundi requirunt (Matth. VI) ; et addidit: Quaerite autem regnum Dei, et justitiam ejus (Ibid.) . Et quomodo oporteat quaeri, indicavit: cum enim dixisset: Nolite operari cibum qui perit (Joan. VI) , addidit: Sed eum qui permanet in vitam aeternam (Ibid.) . Et quid hoc esset ipse in alio loco ostendit, dicens: Meus cibus est, ut faciam voluntatem ejus, qui misit me, Patris (Joan. IV) . Voluntas autem Patris est esurientibus cibum dare, sitientibus potum; nudos operire, et caetera hujuscemodi. Tum deinde necessarium est et Apostolum imitari, dicentem:", + "candidate_score": 0.642971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_31", + "psc_text": "malum et perniciosius pati nihil potest. INTERROGATIO III. Quia ostendit nobis sermo tuus periculosum esse cum his qui mandata contemnunt vitam ducere, nunc discere cupimus si oporteat eum qui ab hujuscemodi consortiis discesserit, remotum esse et solum, an vero cum fratribus ejusdem propositi et ejusdem animi vitam suam sociare. RESP. In multis utile esse video vitam communem ducere cum his qui ejusdem voluntatis sunt atque propositi. Primo, quia etiam ad usus corporales victusque ministerium unusquisque nostrum solus sibi non sufficit: et vero ideo pro his quae ad ministerium vitae nostrae necessaria sunt, invicem opera nostra egemus. Sicut enim pes hominis in alio quidem suis viribus utitur, in alio vero indiget alienis, et sine adjumento caeterorum membrorum nec explere suum opus, nec sufficere suis viribus potest (I Cor. XIII); ita etiam vita solitaria mihi pati videtur cum neque quod ei inest, utile esse, neque quod deest ab aliquo possit acquiri. Praeter", + "candidate_score": 0.63875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_65", + "psc_text": "ad Timotheum scribentis (I Tim. V), cavendum est quod est noxium. Sed et quaecunque manifestant inferunt noxam corpori devitanda sunt. Absurdum enim videtur propter substantiam corporis cibos sumere, et rursum per ipsos cibos corpori inferre perniciem, et illud inutile reddere ad ministerium mandatorum. Oportet tamen omni modo illis uti cibis qui et facilius et vilius comparantur; ut ne occasione abstinentiae inveniamus pretiosiora quaeque et difficiliora sectari, dum suavitate condimentorum viles natura cibos in suavem et delicatum saporem extollere conamur. Sed si quid est quod in unaquaque provincia facilius et vilius comparatur, et quod in usu hominum communiter habetur, hoc ad usus nostros oportet assumi, et ea tantummodo requiri quae ad vitam pernecessaria sunt, id est, oleum, et alia hujuscemodi, vel si qua etiam ad infirmantium solamen adhibentur. INTERROGATIO X. Quomodo oportet observare nos circa cathedras et accubitus, cum tempus poposcerit. RESP. Quoniam praeceptum Domini habemus quod nos in omnibus instruit", + "candidate_score": 0.629793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_11_13", + "bdc_text": "In vivo meo , color et saper illi displicet . Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum . Aliquando cum hospites habeo , et illis tuo vivi gratia pro more nostro profecto fit , ut totum non absumatur , ideoque postera aut proximo convivio , familia id ipsum bibat .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_201", + "psc_text": "eulogiam, non manduco; si debemus audire eum? RESP. Siquidem tanti modi est culpa, pro qua condemnatus est, ut dignum sit etiam cibo eum vetari, probet ille qui praeest. Si autem a sola benedictione aliquis abstentus est, et indulgetur ei cibus; condemnatus autem et inobediens est, etiam in hoc contentiosi notam suscipere debet, et cognoscere, quia per hoc non curat culpam sed multiplicat delictum. INTERROGATIO CXXXIV. Quali timore, fide, vel affectu percipere debemus corporis et sanguinis Christi gratiam? RESP. Timorem quidem docet nos Apostolus, dicens: Qui manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit (I Cor. XI) . Fidem vero docet nos sermo Domini, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro multis datur: hoc facite in meam commemorationem (Matth. XXVI) . Et sermo Joannis dicentis: Quia Verbum caro factum est, et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis (Joan. I) .", + "candidate_score": 0.629442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_31", + "psc_text": "malum et perniciosius pati nihil potest. INTERROGATIO III. Quia ostendit nobis sermo tuus periculosum esse cum his qui mandata contemnunt vitam ducere, nunc discere cupimus si oporteat eum qui ab hujuscemodi consortiis discesserit, remotum esse et solum, an vero cum fratribus ejusdem propositi et ejusdem animi vitam suam sociare. RESP. In multis utile esse video vitam communem ducere cum his qui ejusdem voluntatis sunt atque propositi. Primo, quia etiam ad usus corporales victusque ministerium unusquisque nostrum solus sibi non sufficit: et vero ideo pro his quae ad ministerium vitae nostrae necessaria sunt, invicem opera nostra egemus. Sicut enim pes hominis in alio quidem suis viribus utitur, in alio vero indiget alienis, et sine adjumento caeterorum membrorum nec explere suum opus, nec sufficere suis viribus potest (I Cor. XIII); ita etiam vita solitaria mihi pati videtur cum neque quod ei inest, utile esse, neque quod deest ab aliquo possit acquiri. Praeter", + "candidate_score": 0.627824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_12", + "bdc_text": "Ego vero , ut nolo ei aliam instruere mensam , ita vivum aliud ei dare nolo , quam illud ipsum , quod apud nos provenit , et quo omnis mea utitur familia , cui sane nolim insalubre propinare nimum .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_65", + "psc_text": "ad Timotheum scribentis (I Tim. V), cavendum est quod est noxium. Sed et quaecunque manifestant inferunt noxam corpori devitanda sunt. Absurdum enim videtur propter substantiam corporis cibos sumere, et rursum per ipsos cibos corpori inferre perniciem, et illud inutile reddere ad ministerium mandatorum. Oportet tamen omni modo illis uti cibis qui et facilius et vilius comparantur; ut ne occasione abstinentiae inveniamus pretiosiora quaeque et difficiliora sectari, dum suavitate condimentorum viles natura cibos in suavem et delicatum saporem extollere conamur. Sed si quid est quod in unaquaque provincia facilius et vilius comparatur, et quod in usu hominum communiter habetur, hoc ad usus nostros oportet assumi, et ea tantummodo requiri quae ad vitam pernecessaria sunt, id est, oleum, et alia hujuscemodi, vel si qua etiam ad infirmantium solamen adhibentur. INTERROGATIO X. Quomodo oportet observare nos circa cathedras et accubitus, cum tempus poposcerit. RESP. Quoniam praeceptum Domini habemus quod nos in omnibus instruit", + "candidate_score": 0.624463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_28", + "bdc_text": "Interim videat ille haec omnia bene bene meritum falso apud alios deferat , perturus alioqui rem se dignam .", + "psc_chunk_id": "103_Basilius-Caesareae_Regula-S.-Basilii_window_116", + "psc_text": ". Et ideo non potest fieri, ut malus de corde malo bonum proferat sermonem, nec bonus de bono corde malum proferat verbum. Sed interdum quidem potest esse mali cordis bonitas simulata: bonum autem cor, malum non potest simulare. Dicit enim Apostolus: Quia providemus bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Rom. XII) INTERROGATIO XLVI. Quomodo possit aliquis non irasci? RESP. Si Deum omnia credat inspicere, et Dominum praesentem semper intueatur: quoniam quidem neque is qui judici suo subjectus est, ausus est in oculis judicis sui aliquid suae indignationis ostendere, id est, cum non ipse sibi alios putat esse subjectos, sed se praeparat ad alterius obedientiam: hoc est enim omnes ducere superiores sibi. Si enim non ad suos usus vel ad suam utilitatem obedire sibi quaerit eos qui obediunt, scire debet quoniam sermo Domini unumquemque docet aliis obsequi vel ministrare. Ob quod etiamsi videt aliquem mandatum Domini praeterire, non", + "candidate_score": 0.621705, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum", + "max_score": 0.687454, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5_7", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_23", + "psc_text": "5. Lavabit in vino stolam suam, et in sanguine uvae amictum suum (Gen. 49. 11.) . Videbuntur et haec tantum ad Historicam expositionem pertinere: agrum fertilem vitis, et hyperbolic ῶs vini abundantiam significare; sed nobiliorem sensum Mystica producit expositio. Nam stola Christi, quae lavatur in vino merito ejus intelligitur Ecclesia, quam ipse sibi mundavit sanguine suo, non habentem maculam et rugam (Ephes. 5.). Non enim, inquit Apostolus, argento vel auro redempti estis, sed pretioso sanguine Unigeniti a Deo (1 Pet. 1.) . In hujus ergo sanguinis vino, id est, lavacro regenerationis, a Christo lavatur Ecclesia. Consepelimur enim illi per Baptismum in morte et sanguine ipsius, id est, in morte ipsius baptizamur. In sanguine autem uvae, quomodo amictum suum lavet, videndum est. Amictus, propinquior quaedam, vel secretior corpori vestis videtur esse quam stola. Hi ergo qui prius per lavacrum loti, stola ejus fuerant effecti, posteaquam ad sacramentum sanguinis uvae pervenerunt, veluti", + "candidate_score": 0.687454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_89", + "psc_text": "Apostolorum. 3. Quantum vero ad explanationem tertiam spectat, Nephthalim nominis interpretatio haec ipsa est, quam nunc benedicens eum pater ejus exprimit: id est, vel arbor diffusa, vel vitis. Ille igitur noster homo, qui paulo ante pane pingui vescebatur, et ex ipso cibum principibus dabat (qui panis confortat cor hominis (Psal. 103.) nunc consequenter ei etiam vera vitis Christus decorum protulit fructum, quo scilicet cor, quod pane confortaverat, nunc laetificet vino: in quo utroque in tantum mihi jam videtur venisse profectum, ut etiam sacerdotii sacramenta suscipiat. Si vero arborem magis, quam vitem diffusam intelligi malumus, quae proferat in fructibus decorem, quae alia erit arbor, quae decorem in fructibus proferat, quam sapientia Dei, de qua dicit Salomon, Arbor vitae est his qui amplectuntur eam (Prov. 3.) ? BENEDICTIO JOSEPH. 1. FILIUS ampliatus JOSEPH: filius ampliatus. In benedictione Joseph, etiam ipsa prima literae facies floret, merito namque ampliatus filius appellatur, quem Dominus familiae", + "candidate_score": 0.641728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_2_4", + "bdc_text": "In iis quoque gratias egi pro coronato Genevensis dono filiae meae misso , quae se tuo Ioanni nostro gratam exhibebit . Ego quoque ita , ut ab initio promisi , Ioannes et Antonium perinde ut filios meos amo atque apud me foveo . Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_De-benedictionibus-patriarcharum_window_112", + "psc_text": "benedictionem, inquit, patris tui et matris tuae. Perfectorum Pater est Christus, sicut et ipse dicebat: Filioli, adhuc modicum vobiscum (Joan. 13.): et mater Ecclesia. Quae benedictio praevaluit in benedictionibus montium permanentium et collium aeternorum, id est eorum qui scientiam et opera sublimia et excelsa sectantur. Quae benedictiones erunt, inquit, in caput Joseph, et super verticem eorum quibus praefuit fratrum. Non solum, inquit, caput justi, quod est Christus, benedicitur, sed et vertex eorum quibus praefuit: quia qui se recte excolunt, et florenter instituunt, etiam fidelibus prosunt, sicuti dixit Apostolus, Haec autem faciens, teipsum salvum facies et eos qui te audiunt (1. Tim. 4.) . BENEDICTIO BENJAMIN. 1. BENJAMIN, lupus rapax in matutino edet, et ad vesperam dividet cibum. Historicae hujus narrationis advocati velim mihi dicerent, quid in se Benjamin lupi rapacis habuerit, aut quomodo in matutino et ad vesperam dividat cibum. Sed in iis etiam ipsi crassi corde Judaei refugiunt injuriam", + "candidate_score": 0.638738, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.687265, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5_7", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium . Vestes bonis abluuntur diligenter .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_217", + "psc_text": "Deus, secundum id, quod scriptum est: Percussit in grandine vineas eorum, et ficus eorum in gelu (Psalm. LXXVII, 47) . Consideremus ergo omnes homines figuraliter capaces esse vini, nec aliud eis possumus nomen imponere, qui capaces vini sunt, quam utrium, et dicere quia nequam homo plenus sit vino de vinea Sodomorum et Aegyptiorum, plenus vino inimicorum Israel: sanctus vero et is qui in virtutibus proficit, plenus sit vino de vinea Sorec, vino de quo scriptum est: Calix tuus inebrians quam praeclarus est (Psal. XXII, 5) , vino quod miscuit Sapientia. Et haec quidem intellecta mihi sint secundum nequitiam atque virtutem, ut agnoscamus quomodo omnis uter implebitur vino. Si autem nequitia, seu virtutibus impleantur utres, consequens est, ut suppliciis impleantur ob nequitiam, benedictionibus ob virtutem. Exhibeant sacrae litterae testimonium quo pacto tormenta seu repromissiones vinum nuncupetur [ Al. nuncupantur]. Accipe calicem vini meri istius et potabis omnes gentes, ad quas ego", + "candidate_score": 0.687265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4_6", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_218", + "psc_text": "ut agnoscamus quomodo omnis uter implebitur vino. Si autem nequitia, seu virtutibus impleantur utres, consequens est, ut suppliciis impleantur ob nequitiam, benedictionibus ob virtutem. Exhibeant sacrae litterae testimonium quo pacto tormenta seu repromissiones vinum nuncupetur [ Al. nuncupantur]. Accipe calicem vini meri istius et potabis omnes gentes, ad quas ego te mitto (Jerem. XXIII, 15) . Jeremias autem haec loquitur: super quod infert: Et bibent, et voment, et insanient, et cadent. Igitur supplicia in praesenti loco vinum meracum nuncupavit. Quidam bibunt meraca vina, id est meracis cruciatibus digni sunt: alii autem bibunt supplicia: vina quidem non penitus meraca, sed ex parte aliqua temperata: Calix enim in manu Domini vini meri plenus mixto, et inclinavit ex hoc in illud, verumtamen faex ejus non est exinanita, bibent ex eo omnes peccatores terrae (Psal. LXXIV, 9) . Si vis et benedictionis calicem perspicere, 823 quem bibunt justi, licet sufficiat Sapientiae testimonium, in quo", + "candidate_score": 0.672981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4_6", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_219", + "psc_text": "parte aliqua temperata: Calix enim in manu Domini vini meri plenus mixto, et inclinavit ex hoc in illud, verumtamen faex ejus non est exinanita, bibent ex eo omnes peccatores terrae (Psal. LXXIV, 9) . Si vis et benedictionis calicem perspicere, 823 quem bibunt justi, licet sufficiat Sapientiae testimonium, in quo ait: Bibite vinum quod miscui vobis (Prov. IX, 5) , tamen vide Salvatorem ascendentem die Paschae, grande coenaculum stratum atque mundatum, et agentem diem festum cum Discipulis suis, illumque eis calicem propinantem, de quo in Evangelio (Luc. XXII, 12), quod miscuerit eum, et ita tradiderit; Jesus enim laetificans discipulos meracum eis poculum propinat, et dicit: Accipite et bibite: Hic est sanguis meus qui pro vobis effundetur in remissionem peccatorum (Matth. XXVI, 27) . Hoc facite, quotiescumque bibetis, in meam commemorationem (I Cor. XI, 24) . Et: Amen dico vobis, non bibam illud amodo, donec bibam illud vobiscum novum in regno", + "candidate_score": 0.663288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4_6", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar . Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia . dolum Hypocaustum , quod meis calescit sumptibus , et cubiculis et mundo instructum lecto habent proprium .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_217", + "psc_text": "Deus, secundum id, quod scriptum est: Percussit in grandine vineas eorum, et ficus eorum in gelu (Psalm. LXXVII, 47) . Consideremus ergo omnes homines figuraliter capaces esse vini, nec aliud eis possumus nomen imponere, qui capaces vini sunt, quam utrium, et dicere quia nequam homo plenus sit vino de vinea Sodomorum et Aegyptiorum, plenus vino inimicorum Israel: sanctus vero et is qui in virtutibus proficit, plenus sit vino de vinea Sorec, vino de quo scriptum est: Calix tuus inebrians quam praeclarus est (Psal. XXII, 5) , vino quod miscuit Sapientia. Et haec quidem intellecta mihi sint secundum nequitiam atque virtutem, ut agnoscamus quomodo omnis uter implebitur vino. Si autem nequitia, seu virtutibus impleantur utres, consequens est, ut suppliciis impleantur ob nequitiam, benedictionibus ob virtutem. Exhibeant sacrae litterae testimonium quo pacto tormenta seu repromissiones vinum nuncupetur [ Al. nuncupantur]. Accipe calicem vini meri istius et potabis omnes gentes, ad quas ego", + "candidate_score": 0.662187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_21_23", + "bdc_text": "Cumque carnes et pisces , nedum ego , sed divites et honorati huius urbis cives semper habere non possimus , cogimur nonnunquam ex lacte et farre aliisque parabilibus rebus salubribus tamen , quod nobis nullis legatissimum est et quo cibo ipse quoque utor , et quo Ioannes noster libenter nescitur , cibum parare . Quem tamen ille dicitur sibi non convenire , ut , quo nunquam antea sit usus , neque eius quicquam attingit . Sed et alias tacitus observavi delicatiorem esse , quam cui mediocris mea mensa satis fecerit .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_606", + "psc_text": "ad Corinthios Paulus loquitur: Lacte vos potavi, non cibo, necdum enim poteratis, sed neque nunc potestis (I Cor. III) . Et quia lacte adhuc indigebant, et discunt quae discere parvuli solent: Bonum est homini mulierem non tangere, propter fornicationem autem (I Cor. VII) , et caetera. Rursumque instituuntur, ne immolatitia comedant. Ista omnis doctrina lac parvulorum est, et adhuc infantium in Christo. Quomodo vero Ephesiis scribitur, solidum illis praebet cibum. Non auditur quippe in Epheso fornicatio, non auditur in Epheso idololatria, et esus immolationum. Ex quibus docemur quid sit solidus cibus, et quod rationabile et sine dolo lac: moralis locus, quod sit solidus cibus mysticus intellectus. Beatum est igitur, ut festinemus ad ea, quae imperfectiora sunt principia transeuntes. Et quod moralis locus lac sit, Apostolus docet, cum jam aliqua de lacte dixisset addens: Non rursum jacientes fundamentum poenitentiae ab operibus mortuis (Hebr. VI) . Tales omnes sunt qui adhuc lacte", + "candidate_score": 0.659353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_218", + "psc_text": "ut agnoscamus quomodo omnis uter implebitur vino. Si autem nequitia, seu virtutibus impleantur utres, consequens est, ut suppliciis impleantur ob nequitiam, benedictionibus ob virtutem. Exhibeant sacrae litterae testimonium quo pacto tormenta seu repromissiones vinum nuncupetur [ Al. nuncupantur]. Accipe calicem vini meri istius et potabis omnes gentes, ad quas ego te mitto (Jerem. XXIII, 15) . Jeremias autem haec loquitur: super quod infert: Et bibent, et voment, et insanient, et cadent. Igitur supplicia in praesenti loco vinum meracum nuncupavit. Quidam bibunt meraca vina, id est meracis cruciatibus digni sunt: alii autem bibunt supplicia: vina quidem non penitus meraca, sed ex parte aliqua temperata: Calix enim in manu Domini vini meri plenus mixto, et inclinavit ex hoc in illud, verumtamen faex ejus non est exinanita, bibent ex eo omnes peccatores terrae (Psal. LXXIV, 9) . Si vis et benedictionis calicem perspicere, 823 quem bibunt justi, licet sufficiat Sapientiae testimonium, in quo", + "candidate_score": 0.654633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_541", + "psc_text": "Quomodo enim praecellunt ligna silvarum vineas inferaces, eodem modo, intra quamdam dispensationem sapientiae divinae, ex lignis vilioribus aliqua domui necessaria fabricantur. Neque vero turberis, putans nos extra Scripturas affirmare quod dicimus futurum esse, ut de lignis silvae aliquid utile fiat, id est, de me ipso si non attulero proprios naturae meae fructus. Siquidem et Apostolus imaginem quamdam eorum vasorum, quae sunt in humana conversatione, assumit dicens: In magna autem domo, non sunt tantum [Al. autem] vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia (nota quia vasa lignea nuncupaverit); et alia quidem in honorem, alia vero in contumeliam (II Tim. II) . Ista vasa lignea, quae esse in magna domo Apostolus praedicat, non sunt facta de vitibus, non de palmitibus vinearum, sed ex aliis lignis, quae vilioris ordinis in nemoribus fructificaverunt. Quantum ergo malum est, et quale discrimen, ut ligna quondam vilia inveniantur in magna patrisfamilias domo, et palmes vitis", + "candidate_score": 0.647402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_542", + "psc_text": "II) . Ista vasa lignea, quae esse in magna domo Apostolus praedicat, non sunt facta de vitibus, non de palmitibus vinearum, sed ex aliis lignis, quae vilioris ordinis in nemoribus fructificaverunt. Quantum ergo malum est, et quale discrimen, ut ligna quondam vilia inveniantur in magna patrisfamilias domo, et palmes vitis meae inutilis in domo sit, et in ignem projiciatur? Hoc enim scriptum est, quia annuam putationem ejus consumat ignis. Haec in Ezechielem. Salvator vero hujus parabolae sensum in Evangelio ita perstrinxit, dicens: Ego sum vitis, vos palmites, Pater meus agricola: omnem palmitem, qui in me manet, et fructus affert, Pater meus putat, ut fructus majores afferat: palmitem, qui manet in me, et fructum non affert, Pater meus excidit et in ignem mittit (Joan. XV) . Vides vicinitatem utrorumque sermonum? Vides quomodo Pater excidat, et in ignem jaciat? Nos insensati, quasi negligenda quidem Scriptura sit, nolentes ea discere, quae nobis incutiant", + "candidate_score": 0.640108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_5", + "bdc_text": "Vinum illis profectum quo mea utitur filia et reliqua mea familia .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_217", + "psc_text": "Deus, secundum id, quod scriptum est: Percussit in grandine vineas eorum, et ficus eorum in gelu (Psalm. LXXVII, 47) . Consideremus ergo omnes homines figuraliter capaces esse vini, nec aliud eis possumus nomen imponere, qui capaces vini sunt, quam utrium, et dicere quia nequam homo plenus sit vino de vinea Sodomorum et Aegyptiorum, plenus vino inimicorum Israel: sanctus vero et is qui in virtutibus proficit, plenus sit vino de vinea Sorec, vino de quo scriptum est: Calix tuus inebrians quam praeclarus est (Psal. XXII, 5) , vino quod miscuit Sapientia. Et haec quidem intellecta mihi sint secundum nequitiam atque virtutem, ut agnoscamus quomodo omnis uter implebitur vino. Si autem nequitia, seu virtutibus impleantur utres, consequens est, ut suppliciis impleantur ob nequitiam, benedictionibus ob virtutem. Exhibeant sacrae litterae testimonium quo pacto tormenta seu repromissiones vinum nuncupetur [ Al. nuncupantur]. Accipe calicem vini meri istius et potabis omnes gentes, ad quas ego", + "candidate_score": 0.638893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_37_39", + "bdc_text": "Tuus Bullingerus senior , d. omnem ister etc. Hans literas d. Mansi , sed alias 3 . martii scriptas submisi . Amplissimo viro d. Leonhardo Pornaxio , Lugdunensi nunc genuae agenti , domino meo colendo et amico colendo .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_463", + "psc_text": "Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui; qui non noverunt voluntatem beatorum, de qua scribitur: Torrente voluptatis tuae potabis eos: requirunt quasi amatores luxuriae, et non amatores Dei, semper in corporalibus esse deliciis. Signum autem mihi videtur voluptatis carneae, sub cubito manuum cervical assutum. Quia enim in tempore discumbendi ad beneficia corporalia videmur uti consutis quibusdam, et acu pictis sub cubito 906 manuum nostrarum, forsitan sermo divinus per istius modi figuram et argumentum eos culpat magistros, qui per vaniloquentiam, et beatas quasque repromissiones, multitudinem audientium libidini, vitiis, voluptatique permittunt. Debet enim Dei verbum, et Deus homo ea proferre, quae saluti sunt audienti, quae illum hortentur ad continentiam, ad conversationem sanorum actuum, ad cuncta, quae homo studiosus laborum, et non libidinum, debet incumbere, ut possit ea consequi, quae a Deo sunt repromissa. Cum ergo aliquis aptus moribus populi, ut placeat eis, quibus aures pruriunt, loquitur quae gratanter accipiant, loquitur quae vicina", + "candidate_score": 0.625502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8182_sent_4", + "bdc_text": "Cibo eodem utuntur mecum communi , adeo ut , si unquam aliquid mihi a meis aliunde committatur , ego hoc quoque cum illis partiar .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_767", + "psc_text": "sto, et pulso, si quis mihi aperuerit, ingrediar ad eum, et coenabo cum eo, et ipse mecum (Apoc. III) . Ex quo apparet, et alium posse coenare cum eo. Porro quaedam esca est, qua solus tantummodo vescitur. Excellens quippe ab universa conditione natura ejus, et ab omnibus segregata, facit eum quotidianum panem de Patris natura comedere. Unusquisque nostrum petit panem quotidianum, et petens quotidianum panem, non eumdem nec ejusdem mensurae eum accipit, verum semper in orationibus puris, et munda conscientia, in factis justitiae, quotidianum comedimus panem. Si quis vero minus purus est, alio modo quotidianum comedit panem. Dominus autem, qui omnium judex est, det nobis panem viventem, ut cibati eo, et corroborati possimus in coelum iter facere, glorificantes Deum omnipotentem, per Christum Jesum, cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen.", + "candidate_score": 0.61781, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file