diff --git "a/7/7241.json" "b/7/7241.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/7/7241.json" @@ -0,0 +1,6090 @@ +{ + "letter_id": "7241", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7241", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.05161, + 0.04914, + 0.054089, + 0.059127, + 0.058167, + 0.041142, + 0.05481, + 0.04099, + 0.050173, + 0.04748, + 0.05076, + 0.0548, + 0.039875, + 0.046293, + 0.040559, + 0.040712, + 0.056669, + 0.052226, + 0.058462, + 0.052916 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.749559, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_430", + "psc_text": "Panis ille quem videtis in altari, sanctificatus per verbum Dei, corpus est Christi. Calix ille, imo quod habet calix, sanctificatum per verbum Dei, sanguis est Christi. Per ista voluit Dominus Christus commendare corpus et sanguinem suum, quem pro nobis fudit in remissionem peccatorum. Si bene accepistis, vos estis quod accepistis. Apostolus enim dicit: Unus panis, unum corpus, multi sumus (I Cor. X, 17) . Sic exposuit sacramentum mensae Dominicae: Unus panis, unum corpus, multi sumus. Commendatur vobis in isto pane quomodo unitatem amare debeatis. Numquid enim panis ille de uno grano factus est? Nonne multa erant tritici grana? Sed antequam ad panem venirent, separata erant: per aquam conjuncta sunt, et post quamdam contritionem. Nisi enim molatur triticum, et per aquam conspergatur, ad istam formam minime venit, quae panis vocatur. Sic et vos ante jejunii humiliatione et exorcismi sacramento quasi molebamini. Accessit Baptismum et aqua; quasi conspersi estis, ut ad formam", + "candidate_score": 0.749559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_430", + "psc_text": "Panis ille quem videtis in altari, sanctificatus per verbum Dei, corpus est Christi. Calix ille, imo quod habet calix, sanctificatum per verbum Dei, sanguis est Christi. Per ista voluit Dominus Christus commendare corpus et sanguinem suum, quem pro nobis fudit in remissionem peccatorum. Si bene accepistis, vos estis quod accepistis. Apostolus enim dicit: Unus panis, unum corpus, multi sumus (I Cor. X, 17) . Sic exposuit sacramentum mensae Dominicae: Unus panis, unum corpus, multi sumus. Commendatur vobis in isto pane quomodo unitatem amare debeatis. Numquid enim panis ille de uno grano factus est? Nonne multa erant tritici grana? Sed antequam ad panem venirent, separata erant: per aquam conjuncta sunt, et post quamdam contritionem. Nisi enim molatur triticum, et per aquam conspergatur, ad istam formam minime venit, quae panis vocatur. Sic et vos ante jejunii humiliatione et exorcismi sacramento quasi molebamini. Accessit Baptismum et aqua; quasi conspersi estis, ut ad formam", + "candidate_score": 0.745154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_430", + "psc_text": "Panis ille quem videtis in altari, sanctificatus per verbum Dei, corpus est Christi. Calix ille, imo quod habet calix, sanctificatum per verbum Dei, sanguis est Christi. Per ista voluit Dominus Christus commendare corpus et sanguinem suum, quem pro nobis fudit in remissionem peccatorum. Si bene accepistis, vos estis quod accepistis. Apostolus enim dicit: Unus panis, unum corpus, multi sumus (I Cor. X, 17) . Sic exposuit sacramentum mensae Dominicae: Unus panis, unum corpus, multi sumus. Commendatur vobis in isto pane quomodo unitatem amare debeatis. Numquid enim panis ille de uno grano factus est? Nonne multa erant tritici grana? Sed antequam ad panem venirent, separata erant: per aquam conjuncta sunt, et post quamdam contritionem. Nisi enim molatur triticum, et per aquam conspergatur, ad istam formam minime venit, quae panis vocatur. Sic et vos ante jejunii humiliatione et exorcismi sacramento quasi molebamini. Accessit Baptismum et aqua; quasi conspersi estis, ut ad formam", + "candidate_score": 0.740729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_430", + "psc_text": "Panis ille quem videtis in altari, sanctificatus per verbum Dei, corpus est Christi. Calix ille, imo quod habet calix, sanctificatum per verbum Dei, sanguis est Christi. Per ista voluit Dominus Christus commendare corpus et sanguinem suum, quem pro nobis fudit in remissionem peccatorum. Si bene accepistis, vos estis quod accepistis. Apostolus enim dicit: Unus panis, unum corpus, multi sumus (I Cor. X, 17) . Sic exposuit sacramentum mensae Dominicae: Unus panis, unum corpus, multi sumus. Commendatur vobis in isto pane quomodo unitatem amare debeatis. Numquid enim panis ille de uno grano factus est? Nonne multa erant tritici grana? Sed antequam ad panem venirent, separata erant: per aquam conjuncta sunt, et post quamdam contritionem. Nisi enim molatur triticum, et per aquam conspergatur, ad istam formam minime venit, quae panis vocatur. Sic et vos ante jejunii humiliatione et exorcismi sacramento quasi molebamini. Accessit Baptismum et aqua; quasi conspersi estis, ut ad formam", + "candidate_score": 0.731947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1048", + "psc_text": "Dominica positum est: mysterium vestrum accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis enim, Corpus Christi; et respondes, Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro afferamus, ipsum Apostolum identidem audiamus, qui cum de isto Sacramento loqueretur, ait, Unus panis, unum corpus multi sumus (Id. X, 17) : intelligite et gaudete; unitas, veritas, pietas, charitas. Unus panis: quis est iste unus panis? Unum corpus multi. Recolite quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini. Quando baptizati estis, quasi conspersi estis. Quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit. Jam de calice quid intelligeremus, etiam non dictum, satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis, multa grana in unum consperguntur, tanquam illud fiat, quod de fidelibus ait Scriptura sancta, Erat", + "candidate_score": 0.731009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1048", + "psc_text": "Dominica positum est: mysterium vestrum accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis enim, Corpus Christi; et respondes, Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro afferamus, ipsum Apostolum identidem audiamus, qui cum de isto Sacramento loqueretur, ait, Unus panis, unum corpus multi sumus (Id. X, 17) : intelligite et gaudete; unitas, veritas, pietas, charitas. Unus panis: quis est iste unus panis? Unum corpus multi. Recolite quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini. Quando baptizati estis, quasi conspersi estis. Quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit. Jam de calice quid intelligeremus, etiam non dictum, satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis, multa grana in unum consperguntur, tanquam illud fiat, quod de fidelibus ait Scriptura sancta, Erat", + "candidate_score": 0.718377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1048", + "psc_text": "Dominica positum est: mysterium vestrum accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis enim, Corpus Christi; et respondes, Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro afferamus, ipsum Apostolum identidem audiamus, qui cum de isto Sacramento loqueretur, ait, Unus panis, unum corpus multi sumus (Id. X, 17) : intelligite et gaudete; unitas, veritas, pietas, charitas. Unus panis: quis est iste unus panis? Unum corpus multi. Recolite quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini. Quando baptizati estis, quasi conspersi estis. Quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit. Jam de calice quid intelligeremus, etiam non dictum, satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis, multa grana in unum consperguntur, tanquam illud fiat, quod de fidelibus ait Scriptura sancta, Erat", + "candidate_score": 0.714095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_430", + "psc_text": "Panis ille quem videtis in altari, sanctificatus per verbum Dei, corpus est Christi. Calix ille, imo quod habet calix, sanctificatum per verbum Dei, sanguis est Christi. Per ista voluit Dominus Christus commendare corpus et sanguinem suum, quem pro nobis fudit in remissionem peccatorum. Si bene accepistis, vos estis quod accepistis. Apostolus enim dicit: Unus panis, unum corpus, multi sumus (I Cor. X, 17) . Sic exposuit sacramentum mensae Dominicae: Unus panis, unum corpus, multi sumus. Commendatur vobis in isto pane quomodo unitatem amare debeatis. Numquid enim panis ille de uno grano factus est? Nonne multa erant tritici grana? Sed antequam ad panem venirent, separata erant: per aquam conjuncta sunt, et post quamdam contritionem. Nisi enim molatur triticum, et per aquam conspergatur, ad istam formam minime venit, quae panis vocatur. Sic et vos ante jejunii humiliatione et exorcismi sacramento quasi molebamini. Accessit Baptismum et aqua; quasi conspersi estis, ut ad formam", + "candidate_score": 0.703131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_262", + "psc_text": "Hoc est Testamentum quod ordinabo eis post dies illos, dicit Dominus, dando legem meam in mente eorum, et in corde eorum scribam eam (Jerem. XXXI, 33) . Hujus rei significandae causa, audiendo symbolum discitur: nec in tabulis, vel in aliqua materia, sed in corde scribitur. Praestabit ille qui vos vocavit ad suum regnum et gloriam, ut ejus gratia regeneratis vobis, etiam Spiritu sancto scribatur in cordibus vestris; ut quod creditis diligatis, et fides per dilectionem operetur in vobis; ac sic Domino Deo largitori bonorum omnium placeatis, non serviliter timendo poenam, sed liberaliter amando justitiam. Hoc est ergo Symbolum, quod vobis per Scripturas et sermones ecclesiasticos insinuatum est: sed sub hac brevi forma fidelibus consistendum et proficiendum est. SERMO CCXIII. In traditione Symboli, II. CAPUT PRIMUM. 1. Symbolum quid. Deus quomodo omnipotens. Symbolum est breviter complexa regula fidei, ut mentem instruat, nec oneret memoriam; paucis verbis dicitur, unde multum acquiratur. Credo", + "candidate_score": 0.694038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1048", + "psc_text": "Dominica positum est: mysterium vestrum accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis enim, Corpus Christi; et respondes, Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro afferamus, ipsum Apostolum identidem audiamus, qui cum de isto Sacramento loqueretur, ait, Unus panis, unum corpus multi sumus (Id. X, 17) : intelligite et gaudete; unitas, veritas, pietas, charitas. Unus panis: quis est iste unus panis? Unum corpus multi. Recolite quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini. Quando baptizati estis, quasi conspersi estis. Quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit. Jam de calice quid intelligeremus, etiam non dictum, satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis, multa grana in unum consperguntur, tanquam illud fiat, quod de fidelibus ait Scriptura sancta, Erat", + "candidate_score": 0.690865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_430", + "psc_text": "Panis ille quem videtis in altari, sanctificatus per verbum Dei, corpus est Christi. Calix ille, imo quod habet calix, sanctificatum per verbum Dei, sanguis est Christi. Per ista voluit Dominus Christus commendare corpus et sanguinem suum, quem pro nobis fudit in remissionem peccatorum. Si bene accepistis, vos estis quod accepistis. Apostolus enim dicit: Unus panis, unum corpus, multi sumus (I Cor. X, 17) . Sic exposuit sacramentum mensae Dominicae: Unus panis, unum corpus, multi sumus. Commendatur vobis in isto pane quomodo unitatem amare debeatis. Numquid enim panis ille de uno grano factus est? Nonne multa erant tritici grana? Sed antequam ad panem venirent, separata erant: per aquam conjuncta sunt, et post quamdam contritionem. Nisi enim molatur triticum, et per aquam conspergatur, ad istam formam minime venit, quae panis vocatur. Sic et vos ante jejunii humiliatione et exorcismi sacramento quasi molebamini. Accessit Baptismum et aqua; quasi conspersi estis, ut ad formam", + "candidate_score": 0.676962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_80_82", + "bdc_text": "Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_365", + "psc_text": "et bene vivamus in diebus malis. Transit locus malus et dies mali: et veniet locus bonus aeternus, et dies boni aeterni: et ipsi dies boni unus dies erunt. Hic enim quare sunt mali dies? Quia transit unus, ut veniat alius. Transit hodiernus, ut veniat crastinus: transit hesternus, ut veniat hodiernus. Ubi nihil transit, unus est dies. Et dies Christus est, et Pater dies: sed Pater dies de nullo die, Filius dies ex die. Commendavit ergo nobis Dominus Jesus Christus in passione sua labores et contritiones praesentis saeculi: in resurrectione sua commendavit aeternam vitam et beatam futuri saeculi. Toleremus praesentia, speremus futura. Ideo in diebus istis dies agimus significantes laborem praesentis saeculi, in jejuniis et observatione conterentes animas nostras; in diebus autem venturis dies significamus futuri saeculi, nondum ibi sumus. Significamus dixi; non, tenemus. Usque ad passionem enim contritio: post resurrectionem laudatio. SERMO CCXVIII. De Passione Domini in Parasceve. CAPUT PRIMUM.", + "candidate_score": 0.673878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35_37", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_393", + "psc_text": "infirmos: sed adversus principes et potestates, et rectores mundi tenebrarum harum, adversus spiritualia nequitiae in coelestibus (Ephes. VI, 12) . Nec ideo sane diabolum et angelos ejus, quos Apostolus his verbis significat, mundi hujus existimetis esse rectores, de quo scriptum est, Et mundus per eum factus est (Joan. I, 10) . Nam eos rectores mundi cum etiam ipse dixisset, ne quis mundum intelligeret, qui plerisque Scripturarum locis coeli et terrae nomine nuncupatur; continuo tanquam exponendo addidit, tenebrarum harum, hoc est, infidelium. Propter quod jam fidelibus dicit, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Sunt ergo ista spiritualia nequitiae in coelestibus; non ubi sidera disposita effulgent, et sancti Angeli commorantur; sed in hujus aeris infimi caliginoso habitaculo, ubi et nebula conglobatur: et tamen scriptum est, Qui cooperit coelum nubibus (Psal. CXLVI, 8) . Ubi et aves volitant: et tamen dicuntur volatilia coeli (Psal. XLIX, 11) .", + "candidate_score": 0.673638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_80_82", + "bdc_text": "Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_451", + "psc_text": "nostram (Rom. IV, 25) . Hujus rei signum circumcisio data erat Patribus, ut octavo die circumcideretur omnis masculus (Gen. XVII, 12). Circumcisio fiebat in cultellis petrinis (Josue V, 2): quia petra erat Christus (I Cor. X, 4). In ista circumcisione significabatur exspoliatio carnalis vitae octavo die per Christi resurrectionem. Septimus enim dies hebdomadis sabbato completur. Sabbato Dominus jacuit in sepulcro, septima sabbati: resurrexit octava. Resurrectio ipsius innovat nos. Ergo octavo die resurgendo circumcidit nos. In ipsa spe vivimus. CAPUT III. 3. Bona vita mortem comprehendit et resurrectionem. Audiamus Apostolum dicentem, Si resurrexistis cum Christo. Quomodo resurgimus, qui nondum mortui sumus? Quid est ergo quod voluit dicere Apostolus, Si resurrexistis cum Christo? Numquid ille resurrexisset, nisi prius mortuus fuisset? Viventibus loquebatur, nondum morientibus, et jam resurgentibus? Quid sibi vult? Videte quid dicat: « Si resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens: quae sursum sunt", + "candidate_score": 0.663171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_80_82", + "bdc_text": "Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_450", + "psc_text": "mortuos liber (Psal. LXXXVII, 6) . Quem sine concupiscentia virgo concepit quem et virgo peperit, et virgo permansit. Qui vixit sine culpa, qui non est mortuus propter culpam: communicans nobiscum poenam, non communicans culpam. Poena culpae mors: Dominus Jesus Christus mori venit, peccare non venit: communicando nobiscum sine culpa poenam, et culpam solvit et poenam. Quam poenam solvit? Quae nobis debebatur post istam vitam. Ergo crucifixus est, ut in cruce ostenderet veteris hominis nostri occasum: et resurrexit, ut in sua vita ostenderet nostrae vitae novitatem. Sic enim doctrina docet apostolica: Traditus est, inquit, propter peccata nostra. et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25) . Hujus rei signum circumcisio data erat Patribus, ut octavo die circumcideretur omnis masculus (Gen. XVII, 12). Circumcisio fiebat in cultellis petrinis (Josue V, 2): quia petra erat Christus (I Cor. X, 4). In ista circumcisione significabatur exspoliatio carnalis vitae octavo die per Christi resurrectionem. Septimus", + "candidate_score": 0.66317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_48_50", + "bdc_text": "Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia . Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_176", + "psc_text": "Christianus perpetuo debet pendere in cruce. Crux totius vitae nostrae. Observationem Quadragesimae, solemni reditu praesentatam, hodierno die ingredimur: quo vobis solemniter etiam exhortatio nostra debetur; ut Dei sermo per nostrum officium ministratus, jejunaturos corpore, pascat in corde; ac sic interior homo cibo suo refectus, exterioris castigationem possit agere, et robustius sustinere. Congruit enim nostrae devotioni, ut qui Domini crucifixi passionem jam propinquantem celebraturi sumus, reprimendarum carnalium voluptatum crucem nobis ipsi etiam faciamus, sicut dicit Apostolus: Qui autem Jesu Christi sunt, carnem suam crucifixerunt cum passionibus et concupiscentiis (Galat. V, 24) . In hac quidem cruce, per totam istam vitam, quae in mediis tentationibus ducitur, perpetuo debet pendere christianus. Non enim est in hac vita tempus evellendi clavos, de quibus in Psalmo dicitur: Confige clavis a timore tuo carnes meas (Psal. CXVIII, 120) . Carnes, sunt carnales concupiscentiae; clavi, sunt praecepta justitiae: his illas timor Domini configit, qui nos illi acceptabilem", + "candidate_score": 0.655305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_452", + "psc_text": "Quid est ergo quod voluit dicere Apostolus, Si resurrexistis cum Christo? Numquid ille resurrexisset, nisi prius mortuus fuisset? Viventibus loquebatur, nondum morientibus, et jam resurgentibus? Quid sibi vult? Videte quid dicat: « Si resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens: quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Mortui enim estis. » Ipse dicit Apostolus, non ego: sed tamen verum dicit; et ideo dico et ego. Quare illud dico et ego? Credidi, propter quod locutus sum (Psal. CXV, 1) . Si bene vivimus, mortui sumus, et resurreximus. Qui autem nondum mortuus est, nec resurrexit, male adhuc vivit: et si male vivit, non vivit: moriatur, ne moriatur. Quid est, moriatur, ne moriatur? Mutetur, ne damnetur. « Si resurrexistis cum Christo, » verba repeto Apostoli, « quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est in dextera Dei sedens: quae sursum sunt sapite, non quae super terram.", + "candidate_score": 0.600707, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes", + "max_score": 0.745828, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_169", + "psc_text": "Verbum caro factum est, ut Deus et homo inter homines esset: et sic conversus est panis ille in lac, ut a parvulis hominibus sumi posset. Sapientia ipsa sursum panis erat, et eadem ipsa sapientia deorsum lac erat. In divinitate ipsa Sapientia panis erat: et in humanitate panis de coelo descendens hodie lac factum est, ut tanquam infantes per lac nutriti homines, roborati ad panem deitatis accedere possent, et idem ipse reficeret, et reficiendo languidos ad incorruptionem repararet. Dedit ergo reparandis ad incorruptionem alimentum incorruptionis, parvulis quidem immaculatam carnem quam sumpserat de virgine matre, perfectis vero incorruptibilem divinitatem quam habuit de aeterno Patre: istis, ne interim deficerent in via; illis, ut reficerentur et perficerentur in patria: istis ad consolationem, illis ad glorificationem. Propter hoc ergo Dei Filius pro redemptione hominum homo hodie factus est, ut caro per carnem liberaretur, et humano generi de suo sumeretur pretium redemptionis; et inde remedium fieret,", + "candidate_score": 0.745828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_169", + "psc_text": "Verbum caro factum est, ut Deus et homo inter homines esset: et sic conversus est panis ille in lac, ut a parvulis hominibus sumi posset. Sapientia ipsa sursum panis erat, et eadem ipsa sapientia deorsum lac erat. In divinitate ipsa Sapientia panis erat: et in humanitate panis de coelo descendens hodie lac factum est, ut tanquam infantes per lac nutriti homines, roborati ad panem deitatis accedere possent, et idem ipse reficeret, et reficiendo languidos ad incorruptionem repararet. Dedit ergo reparandis ad incorruptionem alimentum incorruptionis, parvulis quidem immaculatam carnem quam sumpserat de virgine matre, perfectis vero incorruptibilem divinitatem quam habuit de aeterno Patre: istis, ne interim deficerent in via; illis, ut reficerentur et perficerentur in patria: istis ad consolationem, illis ad glorificationem. Propter hoc ergo Dei Filius pro redemptione hominum homo hodie factus est, ut caro per carnem liberaretur, et humano generi de suo sumeretur pretium redemptionis; et inde remedium fieret,", + "candidate_score": 0.733448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_169", + "psc_text": "Verbum caro factum est, ut Deus et homo inter homines esset: et sic conversus est panis ille in lac, ut a parvulis hominibus sumi posset. Sapientia ipsa sursum panis erat, et eadem ipsa sapientia deorsum lac erat. In divinitate ipsa Sapientia panis erat: et in humanitate panis de coelo descendens hodie lac factum est, ut tanquam infantes per lac nutriti homines, roborati ad panem deitatis accedere possent, et idem ipse reficeret, et reficiendo languidos ad incorruptionem repararet. Dedit ergo reparandis ad incorruptionem alimentum incorruptionis, parvulis quidem immaculatam carnem quam sumpserat de virgine matre, perfectis vero incorruptibilem divinitatem quam habuit de aeterno Patre: istis, ne interim deficerent in via; illis, ut reficerentur et perficerentur in patria: istis ad consolationem, illis ad glorificationem. Propter hoc ergo Dei Filius pro redemptione hominum homo hodie factus est, ut caro per carnem liberaretur, et humano generi de suo sumeretur pretium redemptionis; et inde remedium fieret,", + "candidate_score": 0.722107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_169", + "psc_text": "Verbum caro factum est, ut Deus et homo inter homines esset: et sic conversus est panis ille in lac, ut a parvulis hominibus sumi posset. Sapientia ipsa sursum panis erat, et eadem ipsa sapientia deorsum lac erat. In divinitate ipsa Sapientia panis erat: et in humanitate panis de coelo descendens hodie lac factum est, ut tanquam infantes per lac nutriti homines, roborati ad panem deitatis accedere possent, et idem ipse reficeret, et reficiendo languidos ad incorruptionem repararet. Dedit ergo reparandis ad incorruptionem alimentum incorruptionis, parvulis quidem immaculatam carnem quam sumpserat de virgine matre, perfectis vero incorruptibilem divinitatem quam habuit de aeterno Patre: istis, ne interim deficerent in via; illis, ut reficerentur et perficerentur in patria: istis ad consolationem, illis ad glorificationem. Propter hoc ergo Dei Filius pro redemptione hominum homo hodie factus est, ut caro per carnem liberaretur, et humano generi de suo sumeretur pretium redemptionis; et inde remedium fieret,", + "candidate_score": 0.701496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_169", + "psc_text": "Verbum caro factum est, ut Deus et homo inter homines esset: et sic conversus est panis ille in lac, ut a parvulis hominibus sumi posset. Sapientia ipsa sursum panis erat, et eadem ipsa sapientia deorsum lac erat. In divinitate ipsa Sapientia panis erat: et in humanitate panis de coelo descendens hodie lac factum est, ut tanquam infantes per lac nutriti homines, roborati ad panem deitatis accedere possent, et idem ipse reficeret, et reficiendo languidos ad incorruptionem repararet. Dedit ergo reparandis ad incorruptionem alimentum incorruptionis, parvulis quidem immaculatam carnem quam sumpserat de virgine matre, perfectis vero incorruptibilem divinitatem quam habuit de aeterno Patre: istis, ne interim deficerent in via; illis, ut reficerentur et perficerentur in patria: istis ad consolationem, illis ad glorificationem. Propter hoc ergo Dei Filius pro redemptione hominum homo hodie factus est, ut caro per carnem liberaretur, et humano generi de suo sumeretur pretium redemptionis; et inde remedium fieret,", + "candidate_score": 0.699947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_567", + "psc_text": "iter acturi sunt, et panem et vinum et oleum et diversas expensas sibi ordinant praeparari; et cum tanta unusquisque in terreno itinere praeparat unde vivat caro sua, unum libellum legere non curat, unde hic et in aeternum reficiatur anima sua? Et cum duos homines in se habeat, interiorem ad imaginem Dei factum, et exteriorem de limo terrae formatum; tantam sollicitudinem pro corpore, quod in sepulcro a vermibus devorandum est, habere videtur; interiorem vero hominem, qui ad imaginem Dei factus est, tanquam vile mancipium sine pabulo verbi Dei fame et siti cruciare cognoscitur. In tantum enim Deum negligit, ut in se imaginem ipsius despiciat et contemnat. Haec ergo, fratres charissimi, sapienter et utiliter cogitantes, quantum possumus, otiosis fabulis et detractionibus ac scurrilitatibus cunctis finem studeamus imponere, et totis viribus de impedimentis mundi istius fugiendo, aliquas horas quaerere, in quibus pro salute animae nostrae orationi vel lectioni possimus insistere: ut in nobis", + "candidate_score": 0.696026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60_62", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim . Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 . Exod. 25 .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_260", + "psc_text": "innuit Joanni ut peteret. Cui Dominus, Cui panem intinctum porrexero, ille est: sed cave ne Petro dicas. Et cum intinxisset Jesus panem, dedit Judae (Joan. XIII, 26) . Non est ergo credendum, quod Dominus alta voce dixerit; quia si Petrus hoc scivisset, dentibus proditorem dilacerasset. Nec etiam est putandum, quod Judas tunc Christi corpus sumpsisset, quia jam Dominus omnes discipulos communicaverat et Judam, sicut Lucas evidenter ostendit: panem intinctum tamen Dominus discipulo porrigere voluit, ut cor intinctum veneno significaret. Et post buccellam intravit in eum satanas. Numquid satanas tamen ante cor ejus intraverat? Omnino, fratres, ante buccellam cor Judae intraverat, sed affectu et voluntate tantum: sed post buccellam intravit satanas affectu et opere: tamen bona fuit buccella quam Christus discipulo dedit. Bonum etiam sacramentum quod ei tribuit: sed aliquando bona obsunt, et mala quandoque prosunt. Corpus enim Domini quod bonum est, malis malum est. Et carnis stimulus malus est, et", + "candidate_score": 0.688874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23_25", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_29", + "psc_text": "Secunda prudentia in serpente est, quod quando in aquam descendere cupit, venenum deponit in loco tutissimo: sed recedens ab aquis iterum resumit venenum. Haec enim vestigia serpentis nonnulli sequuntur, qui post abrenuntiationem mundanae conversationis, post habitum sanctae religionis, post juramentum sanctae professionis, primo agnitionem sanctae veritatis assumunt, deinde revertuntur ad venenum pravae consuetudinis: quibus melius esset veritatem non agnovisse, quam post agnitionem retrorsum abire. In hoc enim, fratres mei, imitari non debemus serpentem, quia venenum resumit. Tertia prudentia serpentis est, quando veterem pellem per singulos annos exuere didicit, quam depositurus angustum foramen inquirit, per quod transiens cum dolore pellem derelinquit, sciens quia pelle deposita, pulchrior apparebit. Per hoc enim, fratres mei, datur intelligi, ut et nos pellem vitiorum deponamus, et per foramen stigmatum Christi transeamus, et tunc pulchriores apparebimus. Per hoc foramen dives ille Zachaeus intravit, quando omnia bona sua pauperibus erogavit. In hoc foramine Maria illa meretrix in domo", + "candidate_score": 0.687427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50_52", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen . Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_7", + "psc_text": "Jesu Christo, qui vos dirigat ad perficiendum mirabilia de lege sua. Amen. SERMO II. DE PACE. Fratres charissimi, o si sciretis quanta sit virtus pacis, et quantum vobis in solitudine commorantibus necesse sit. Tanta est enim virtus pacis, quod in ejus dignitate Apostolus omnes suas Epistolas scribebat, dicens: Pax vobis et gratia a Domino Deo nostro. Hanc autem salutandi formam nobis primitus donavit Christus, dicens: Pax vobis (Joan. XX, 19, 21) . Hanc pro testamento Christus Apostolis dereliquit, tanquam summum bonum, sine quo nullus vivere deberet. Sic etiam Pater coelestis elementa et planetas caeteraque similia insensibilia ordinavit, ut vinculo pacis simul complecterentur. Sic etiam ordinavit gloriosos exercitus angelorum, ut post eorum descensum, scilicet malorum, nulla esset inter eos discordia, sed pax plena atque perfecta. Haec est illa gloriosa pax, quae fluctus malarum cogitationum eructat, mentem fluctuantem illaesam reservat, conscientiam purgat. Christianus dici non debet, qui pacem corde, ore et opere", + "candidate_score": 0.665149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_7", + "psc_text": "Jesu Christo, qui vos dirigat ad perficiendum mirabilia de lege sua. Amen. SERMO II. DE PACE. Fratres charissimi, o si sciretis quanta sit virtus pacis, et quantum vobis in solitudine commorantibus necesse sit. Tanta est enim virtus pacis, quod in ejus dignitate Apostolus omnes suas Epistolas scribebat, dicens: Pax vobis et gratia a Domino Deo nostro. Hanc autem salutandi formam nobis primitus donavit Christus, dicens: Pax vobis (Joan. XX, 19, 21) . Hanc pro testamento Christus Apostolis dereliquit, tanquam summum bonum, sine quo nullus vivere deberet. Sic etiam Pater coelestis elementa et planetas caeteraque similia insensibilia ordinavit, ut vinculo pacis simul complecterentur. Sic etiam ordinavit gloriosos exercitus angelorum, ut post eorum descensum, scilicet malorum, nulla esset inter eos discordia, sed pax plena atque perfecta. Haec est illa gloriosa pax, quae fluctus malarum cogitationum eructat, mentem fluctuantem illaesam reservat, conscientiam purgat. Christianus dici non debet, qui pacem corde, ore et opere", + "candidate_score": 0.656933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84_86", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_-Auctor-incertus_Ad-fratres-in-eremo-commorantes_window_229", + "psc_text": "crudelem frequenter periisse audio. Igitur, fratres mei et laetitia cordis mei, obsecro ut non peccetis, ut in die novissimo nec crudeles, nec nimis misericordes inveniri possitis. Deponite murmura, claudite infra dentes linguam, ponite custodiam ori vestro, et silete; non solum a malis, sed etiam quandoque a bonis silere, laudabile est. Ait enim sanctus propheta, Silui a bonis (Psal. XXXVIII, 3) . Nam omne bonum ubique proferre non debemus: sed tempus proferendi agnoscamus in cunctis. Estote igitur, fratres, non loquaces, sed veraces. Calcate murmurationes, et fugite eas ut mortem. Nam murmurare, detrahere, vel despicere, hypocritarum conditio et ignorantium. Murmurare denique et detrahere hypocrita non satiatur, de omnibus maledicens ut ipse solus a cunctis praedicetur beatus. Omnia judicat, ut nemo sit qui eum audeat judicare. Omnia despicit, ut ipse solus sit qui ab omnibus aspiciatur. O hypocrita, cave ne ad mensam meam pervenias. Nam ibi antequam aliquid sumas, lectio mea tibi primo", + "candidate_score": 0.637651, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.733804, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.733804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.716886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1333", + "psc_text": "Re 22 neglegens VCe 23 oportet (p ex corr.) R oportere C oporteret e scrutatio VCe 24 exquirunt RCpe 25 caeleBtiu V. corde dei testimonia inquirenda sunt, ut, quia sunt et alia, quae dei non sunt, ea, quae dei discimus esse, non auocato in alia negotia corde scrutemur. § 10 Succeditdeinde hicuersus: non enim, qui operantur iniquitatem, in uiis eius ambulauerunt. in primo uersu singulariter uia commemoratur, in hoc tertio plures. ex quo intellegendum est, per multas uias ad unam perueniri; in qua quisque inmaculatus si sit, hiehic beatus est. de plurimis autem uiis atque una Ieremias paria testatus est dicens: state in uiis et interrogate uias domini reternalesaeternales et quaerite, quse sit uia bona. in plurimis ergo uiis standum est, et plurimae interrogandae sunt: et hre quidem plures et domini sunt et seternalesaeternales, et in his cernendum est, quae sit uia optima. uiaeuise plures sunt et plurima domini mandata,", + "candidate_score": 0.712694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", + "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", + "candidate_score": 0.709295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196", + "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.", + "candidate_score": 0.70928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", + "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", + "candidate_score": 0.703838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.703107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1953", + "psc_text": "pactum et auditae nuncupationis et professae obseruationis amisit. alllquiaeloquia enim dei non custodierunt, qusequae se facturos auditurosque responderunt. nec noua prophetae huius super praeuaricationenipraeuaricationem populi tabes est; quippe cum et dominum ipsum ad impietatem Hierusalem inlacrimasse noscamus, et ex doctrina eadem super inpsenitentesinpaenitentes apostolus fleat et insuper ipse. si quis scandalizetur. uratur. § 9 Sed qui dolet super non seruantes pactum atque tabescit. mandatorum in se dei non refugit examen. dicit enim: uide. quoniam mandata tua dilexi, domine: in tua misericordia uiuifica m e. parum prophetae est, per metum explere mandata, sed ea magis diligit, quia extra necessitatem timoris sit dilectionis operatio. et quamquam amor legis potior quam metus sit, non tamen ita sui fidens est, ut non magis uiuificari se per dei misericordiam deprecetur. non nunc se ille uiuere putat, sed uitam exempto hoc mortali corpore e: absorto in gloriam inmortalitatis exspectat. 6 Exod. XXIV, 3. 18 cf. II", + "candidate_score": 0.702168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.69849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23_25", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2949", + "psc_text": "esse inimicos propheta demonstrat, sed eos, qui etiam animam persecuntur: non quod cum corpore possit occidi, sed quod ita diabolicis infestationibus fatigetur et subiectorum sibi uitiorum incentiuis agatur, ut a domino mereatur occidi. uerum ut etiam inimici sui pereant, quamquam ad id potissimum et nomen et misericordia dei est, tamen cum etiam ea causa est, quod seruus dei est, cuius animam persequantorpersequantur. et liberalitas admiscetur et meritum atque ad domini misericordiam serui quoque et fides et nomen adiungitur: ut misericordia dei, quamquam omnibus prompta sit, his tamen, qui serui eius sunt, intellegatur adsistere per eum et in eo, qui ait: ego sum uobiscum omnibus diebus usque in 28 Matth. XXYin, 20. 2 postulet GR ex postulat corr. p 6 aecum G equum R 7 sint Gp sunt R a 8 indescreti G cum que a tribulatione GR q & eil a tribalatione p(A.} a 9 eadem GR & eadem peA)", + "candidate_score": 0.695402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_21", + "bdc_text": "Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.693742, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_59_61", + "bdc_text": "Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est . Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim . Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2605", + "psc_text": "huius ortusque proferrent et humanum Mmum tantarum rerum intellegentise incapacem ad capiendam horum cognitionem uariis doctrinae generibus distenderent. partibus enim quibusdam et diuisionibus opus fuit, per quas sensim sub usu exercitationis adsiduo opinio saltem inconprehensibilis nobis huius intellegentise posset inrepere. plures prophetae sunt, et ingentia eorum copiosaque dicta sunt plures etiam psalmi sunt, et singulis multa et uaria congesta sunt. et quamquam omnes unam atque eandem in se doctrinae formam conplectantur, diuersis tamen institutis in eandem nos scientiae uiam dirigunt, non omnia in unum congerentes — incapaces enim omnium sumus —, sed partes partibus explicantes, ut per id, quod singula cognoscuntur, proficiatur ad multa. in bochoc autem psalmo, quia singulis eiusdem rei argumenta diuersa sunt, id continetur, ut causam uniuersitatis huius, id est, cnrcur caelum, cur terra, cur homines, cur cetera sint, ex bonitate ac misericordia dei profectam intellegamus per id, quod dicitur: confitemini domino: quoniam bonus, quoniam in saeculum", + "candidate_score": 0.693481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_24_26", + "bdc_text": "Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \"", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2373", + "psc_text": "natura. scriptum quoque est: quoniam spiritus carnem et ossa non habet. ex his enim corporis membra consistunt, quibus substantia dei non eget. deus autem, qui et ubique et in omnibus est, totus audit, totus uidet, totus efficit, totus incedit. et hoc ex scripturis docemur, cum dicitur: ego sum deus adpropians, 9 Ps. LXVIII, 3. 23 Ioh. IV, 24. 26 Luc. XXIV, 39. 30 Hierem. XXIII, 23. 1 arcbano RPT 8 ac ex hao R 4 et VPT om. R 5 proclamat VR clamat PTE 8 calamitatem V1 aestu praecantem R aestum praecantem V 9 anteriori V 10 profunda ex funda V profundo R 14 clamat ex clamaaut V 16 indentes TT1 in uocem VRE (et T in marg.) in precem (praecem P1) PT 20 est ex oest m. 1 V om. R 25 scribtum V 26 bis ex is P 28 et ante ubique supr. scr. T. et non de", + "candidate_score": 0.691411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2958", + "psc_text": "24 to dauid G TUAA R ita enim habet id eat Bened. uia enim habet id est R enim habet id eet G id enim eat e 25 per eum G. sit. ex quo etiam psalmi superscriptione monstratur, in eum hominem, quem dominus adsumpsit in eo nascens et quem Dauid saepissime nominari docuimus, psalmum hunc spiritus uirtute prophetae ore cantatum. § 3 Benedictus dominus deus meus, qui docet manus meas in bellum et digitosmeosinproelium. si ob id gratulationi interfeetiinterfecti Goliae deputatur hic psalmus, quia dictum est: qui docet manus meas in bellum, accipiant ezemplumexemplum personeepersonae hoc potius domini conuenire. nam in septimo decimo psalmo, qui totus ex persona domini consistit, id ipsum dictum ita meminimus: qui doces manus meas in proelium et posuisti ut arcum aereum brachia mea. quod autem nihil in illum Dauid referri possit in omni psalmo, maxime his dictis docetur: audiuit de templo sancto suo uocem meam", + "candidate_score": 0.689159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79_81", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2534", + "psc_text": "cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem omnem nostram positam cognosceremus, adiecit: qui fecit caelum et terram, euiueum scilicet ecclesiarum deum esse demonstrans, qui caelum fecisset et terram: per dominum nostrumnostram Iesum Christum, qui est benedictus in sseculasaecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS CXXXIV Alleluia. Laudate nomen domini, laudate serui dominum: qui statis in domo domini, in atriis domini dei nostri. § 1 Psalmus secundum simplicitatem audientium absolutus uidetur. ea enim ex maiore parte in eo continentur, quae libro 1 PB. CXL, 2. 14 II Cor. 9, 7. 3 tanris ex auris P 9 domo ex domu P 11 operandum GTb orandum Pe 12 sumptum Ge sumptu P eQpt'", + "candidate_score": 0.689026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1301", + "psc_text": "enim domini inmaculata, conuertens animam. testimonium domini fidele, erudiens paruulos. iustitiseiustitiae domini rectae, laetificantes corda. praeceptum domini lucidum, inluminans oculos. timor domini sanctus, permanens in sseculumsaeculum saeculi. iudicia domini uera, iustificata in ipsum. sunt ergo distantiae in singulis quibusque rebus et prudentis atque intellegentis uiri est in his, quae scripta sunt, discernere, - ubi lex, ubi praeceptum, ubi testimonia, ubi iustificationes, ubi iudicia constituta sint: ne illa, qUID sermo propheticus mirabili uniuscuiusque rei proprietate distinxit, ea ignorantiae nostrsenostrae infirmitas indocta inperitueinperitiae opinione confundat. itaque per litteras singulas haec omnia maximus et ultra ceteros copiosissimoscopiosissimus psalmus iste discreuit, ut per haec uerborum elementa credendi 14 Ps. XVIII, 8 eq.. 1 nominibus ex omnibus C uerba in nominibus nihil om. V 2 iatnt r õ et om. Cp credimus RCpE 6 ut distinctionum R nesciertmt V 8 uniuBCuiueque (uniusc i. ras.) R 9 adque VR exietimant CpE 10 aliut V aliud iuBtificationem", + "candidate_score": 0.688162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_63_65", + "bdc_text": "Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196", + "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.", + "candidate_score": 0.686925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_63_65", + "bdc_text": "Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.68607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1866", + "psc_text": "V dei uerbum C 26 sed secundum V 27 arripit RC. delectat. ut enim per os in alimoniam corporis cibum sumimus. ita et per cor ad uiuificandam animam escas doctrinae caelestis accipimus, quae, nisi amplificato et patente corde adtracta quodam modo fuerint, non adibunt. § 6 Sequitur deinde: aspice in me et miserere mei secundum iudicium diligentium nomen tuum. ad id quod dixerat: respice in me mox addidit: et miserere mei. scit enim dominum etiam in ultionem impiorum pcenamquepoenamque respicere. respexit enim, ut scriptum est, super castra Aegyptiorum et conligauit axes curruum eorum. etrursum: respexit dominus superSodomam et Gomorram. respicit uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei", + "candidate_score": 0.684496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2923", + "psc_text": "G ergo eum n « iusti RE 26 dm G retribuatnr GE tribuatur R illis G 27 cor- . poris sui G corpori sui R corporis eius E Explicit psal? CLI (sic) incipit psalS CLII deinde spatium 4 lin. uacat et incipit quinta linea a uerbo translatoresque G Explicit psalmus CXLI inoipit CXLII, 14-18 lilt. eras., deinde legitur dauid, uers. Jinis uacat R ItS tractat' ouius supra de psaldi CXLll deinde a m. 2: ioip dfie exaudi cet. p. PSALMUS CXLII. Ipsius Dauid, quando persequebatur eum Abessalon. Deus, exaudi orationem meam, auribus percipe obseerationemobsecrationem meam: in ueritate tnatua exaudi me, in tua iustitia et reliqua. § 1 Psalmi superscriptio nuUa esse secundum HebrseosHebraeos uidetur; id enim ab his, qui utraque lingua eruditi sunt, traditur. translatoresquo ceteri nihil omnino de rebus gestis, id est de Abessalon in Dauid patris sui insectatione scripserunt. sed hi septuaginta seniores, quibus.legis ac prophetarum scientia ultra", + "candidate_score": 0.683568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1367", + "psc_text": "oris tui. quanta rerum et nuncupationum differentia est! primum a iuuentute mandata dei custodiuntur, dehinc deus toto corde inquiritur, tum dei eloquia occuluntur et iustificationes disci desiderantur, nunc indiciaiudicia praedicantur. sed propheta forte existimabitur a se excidisse et uel suorum, uel alienorum dictorum inmemor fuisse. in hoc enim psalmorum libro legimus: iudicia tua sicut abyssus multa. Paulus apostolus ait: inexscrutabilia iudicia dei et rursum propheta: magna enim sunt iudicia tua et innumerabilia: et quomodo audebit propheta dicere: in labiis meis pronuntianipronuntiaui omnia iudicia oris tui? sed nihil neque contra se, neque contra alium eiusdem spiritus propheta nunc locutus est. non enim ait: in labiis pronuntiaui omnia iudicia tnatua, sed ait: omnia iudicia oris tui: sciens nonnullam differentiam esse iudiciorum dei et iudiciorum oris dei. numquid cum ait: 18 Ps. XXXV, 7. 19 Rom. XI, 38. Sap. XVII, 1. 1 eet V 2 nonnulla & aliqua R 4 ac praecipuus Cp", + "candidate_score": 0.681453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64_66", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1844", + "psc_text": "lex enim omnis adaentumaduentum domini testata est, ipso dicente: si crederetis Moysi, crederetis utique et mihi; de me enim ille scripsit. mandata igitur dei ob id propheta dilexit, quia in his aduentum dominicae corporationis intellegit. in eo autem, quod diligit, plus nescio quid significat. facere autem aliquid minus est quam diligere, quia plerumque id, quod agimus, necessitatis est, dilectio uero propriae uoluntatis adfectio est. § 16 Sed dilectio ea demum perfecta est, qua? maxima est et quae nulli alii conparatione similium coaequatur. diligit autem mandata dei super aurum et topazion. humanus error pretiosius nihil auro et gemmis opinatur, et haec santsunt, qusequae hominum cupiditates dominatui pretii sui et honoris subdiderunt. auro ius, honestas, pudicitia uenalis est; per gemmas uero humani corporis praestantior, ut putant, species ad naturae contumeliam expetitur. et idcirco nihil habet sexus uterque pretiosius, dum uiri posse omnia auro uolunt, mulieres uero per gemmas fieri se existimant pulchriores.", + "candidate_score": 0.681013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_486", + "psc_text": "16 et di ñ V et dei R ifim xpi V 16 amen om. V Explicit psalmus LII incipit psalmus LIII V Finit psalmus LII incipit LHI R Finit trSc. psalmi LII inept LIII P Ezpl. d. ps. LII incip. de LIII T 18 in finem — oris mei om. VPT 19 ad om. R qf. cap. 2 20 absconditus R 21 saluum me fac R. § 1 Sanctus et beatus Dauid non ignarus est, ut propheta, euangelicae doctrinae, et in tempore licet legis hanc corporalem agens uitam, tamen, quantum in se est, apostolici mandati praecepta consummat, testimonio de se dei fidem prsestanspraestans, cum dictum est: inueni uirum secundum cor meum Dauid, qui Iessse est. non enim inimicos suos bello persequitur neque insidiantibus sibi decertando armis resistit, sed exemplo domini, cuius et nomen et lenitatem praefigurabat, proditus orat, periclitans psallit, patiens odia gratulatur; et ideo secundum domini cor repertus est.", + "candidate_score": 0.680798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_63_65", + "bdc_text": "Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1866", + "psc_text": "V dei uerbum C 26 sed secundum V 27 arripit RC. delectat. ut enim per os in alimoniam corporis cibum sumimus. ita et per cor ad uiuificandam animam escas doctrinae caelestis accipimus, quae, nisi amplificato et patente corde adtracta quodam modo fuerint, non adibunt. § 6 Sequitur deinde: aspice in me et miserere mei secundum iudicium diligentium nomen tuum. ad id quod dixerat: respice in me mox addidit: et miserere mei. scit enim dominum etiam in ultionem impiorum pcenamquepoenamque respicere. respexit enim, ut scriptum est, super castra Aegyptiorum et conligauit axes curruum eorum. etrursum: respexit dominus superSodomam et Gomorram. respicit uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei", + "candidate_score": 0.680023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.67966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_63_65", + "bdc_text": "Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1844", + "psc_text": "lex enim omnis adaentumaduentum domini testata est, ipso dicente: si crederetis Moysi, crederetis utique et mihi; de me enim ille scripsit. mandata igitur dei ob id propheta dilexit, quia in his aduentum dominicae corporationis intellegit. in eo autem, quod diligit, plus nescio quid significat. facere autem aliquid minus est quam diligere, quia plerumque id, quod agimus, necessitatis est, dilectio uero propriae uoluntatis adfectio est. § 16 Sed dilectio ea demum perfecta est, qua? maxima est et quae nulli alii conparatione similium coaequatur. diligit autem mandata dei super aurum et topazion. humanus error pretiosius nihil auro et gemmis opinatur, et haec santsunt, qusequae hominum cupiditates dominatui pretii sui et honoris subdiderunt. auro ius, honestas, pudicitia uenalis est; per gemmas uero humani corporis praestantior, ut putant, species ad naturae contumeliam expetitur. et idcirco nihil habet sexus uterque pretiosius, dum uiri posse omnia auro uolunt, mulieres uero per gemmas fieri se existimant pulchriores.", + "candidate_score": 0.67788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1449", + "psc_text": "toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias prseceptapraecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego prsecipiopraecipio tibi hodie, ut bene sit tibi! ergo cum lex doceat in uiis dei ambulandum, ut ambulanti in his bene in posterum sit, et nunc propheta oret uias iniustitiae a se amoueri sibique ut deus misereatur ex lege, id orat, quod lege conclusum est, ut in uiis dei ambulans in beatitudine collocetur. § 9 Dehinc sequitur: uiam ueritatis dilexi et iudicia tua non sum oblitus. uiam diligunt multi, sed non omnes diligunt ueritatis. et quicumque aut uoluptatum aut diuitiarum aut honorum uiam ineunt, sed et qui hsereticorumhaereticorum doctrinis uagi et incerti et impii differuntur, in uia quidem sunt, sed non sunt in uia ueritatis. sed propheta ex spiritu eius loquitur, qui adsuraptoadsumpto corpore dicturus postea erat: ego sum uia, ueritas, uita. et quia hoc iudicium est, secundum quod in euangeliis continetur:", + "candidate_score": 0.677795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64_66", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196", + "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.", + "candidate_score": 0.675751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_93", + "bdc_text": "Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1598", + "psc_text": "et scit disciplinam emendationem esse uitiorum. prius ergo deliquit, secundo autem humiliatus est, et per humilitatis disciplinam oportet eum, ne deliuquatdelinquat, doceri et in eloquiis dei manere, quia iam sit delinquens humiliatus et in mandatis dei, ne ultra possit peccare, mansurus sit. § 5 Bonus es, domine: et in bonitate tua doce me iustificationes tuas. scit iustificationes dei propheta bonas esse, quia bonus sit, qui eas statuit. scit sibi nihil nisi ex iustificatione dei accidere, quia professus sit prius se deliquisse, dehinc postea esse humiliatum. et quia superius orasset, ut bonitatem et disciplinam et scientiam doceretur, nunc orat, ut iustificationes dei in bonitate doceatur: quia iustificatio opus sit rei iustae, quse sibi ignorabitis sit, quia iustificationes, quae 1 scit p sit C esse supr. scr. R 3 et apostolQ ex apostolQ m. 2 V prophetam (om. et) C gratiam V1 5 ita om. C scientiam ex discientiam m. 1 V", + "candidate_score": 0.675034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2121", + "psc_text": "ueniret auxilium. dehinc, quia eleuanti oculos et, unde auxilium ueniat, quserentiquaerenti adest doctrinsedoctrinae propheticse institutio, in his, quae sibi sunt dicta, lsetatuslaetatus est. nunc uero quia usque ad id, quod doctrina instituerat, accessum est, de quodam quasi profectus sui gradu cantat propheta: ad te leuaui oculos meos, qui habitas in cselocaelo, incrementis conpetentibus contemplandi dei usus, tamquam post multam caecitatem per modica et dimensa admissae sibi lucis interualla consuetudini totius luminis praeparatus. deus enim, qui primum in tributationetribulatione inuocatus est, quaesitus est a prophetis eosque prophetiseprophetiae 2 I Cor. 3, 16. 4 Ioh. XVII, 20 seq. 5 ego — in me om. V dominus RPT hic est dñs V 6 saeculorum amen om. V Explicit psalmus CXXI incipit psalmus CXXIUI feliciter V (duo ps. seq. in V desunl) Finit psal. C. XXI. incipit psalmus CXXII R Explicit psalmus CXXI incipit traotat' b. hylarii psal CXXII P Expl. de CXXI incip.", + "candidate_score": 0.674531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35_37", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2933", + "psc_text": "spiritus meus: in me turbatum est cor meum. memor fui dierum antiquorum, meditatus sum in omnibus operibus tuis, in factis manuum tuarum meditabar. scit Adam a diabolo captum et idcirco memor est antiquorum dierum. scit eum per transgressionem legis constitutae et a 2 in iudicio R 4 iudicari R 7 ignoratio ex ignaratio p 9 quotidiae R 10 uiri aupr. scr. p 17 lucae R in obacuris RE in obsouro p 20 mortaam p 91 non tenetur pE continetur R 28 in me spiritus R super me spiritus pE qf. Sabaiier 11, 276. promissionibus dei et ab incolatu paradisi excidisse, et ideo memor est operum dei. scit non sufficere ex praeterito innocentiam, sed beatum esse, qui usque in finem innocens esse permanserit, et ideo in factis manuum dei meditatur. facta manuum dei homo ipse est; qui, postquam peecanit, peecatipeccati seruus effectus est. talis igitur esse meditatur, qualis ille, qui a", + "candidate_score": 0.674357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.674329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3146", + "psc_text": "sortita sit, uel cum superscriptiones nonnullae aliter, quam HebrseorumHebraeorum libris continentur, adscriptae sunt, uel cum tituli plures, cum nulli sint, praef-erantur. cum ergo ultra litterae opinionem celsioris intellegentiae sensu uolumen digestum sit, oportuit idipsum digno fine concludi, ut secundum gloriosam spei nostrae perfectionem liber quoque tanti prophetae consum- - matus existeret. primum enim in eum est numerum distributus, qui efx tripartito quinquagesimo numero esset explendus, cum neque in Hebraeis numerus singulis quibusque conexus sit, et plerique apud eos psalmi, quo minus hic triplicis quinquagesimae numerus conueniret, iuncti sunt. fuit ergo in translntoribus hoc intellegentiseintellegentiae spiritalis, ut congestumcongestam hanc in plurimis continuatamque seriem partirentur in numerum, ut psalmorum omnium hic et ordo et numerus, qui in his tribus quinquagesimis est, possit expleri, totiusque libri idem hic quasi status existeret. qui fidei, ut in quinquagesimo psalmo centesimoque tractauimus, quorum unus secundum praescripta legis post sabbatorum sabbata confessionem peccati remissionemque conplexus est, alius", + "candidate_score": 0.672877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_340", + "psc_text": "damna donasse R quaedam mdonaBse r 151 quae (ae in, ras. m. 3) sumpta sunt R 1S nam si unũ V 17 emerunt V 18 et enim V 80 expletur offioium V impletnr officium b obseruandam esse b 28 neo ante munerantibus sup. lin. a m. 2 V sumptuosa (o ex corr.) R 87 in tabemaculu R in tabernaoalum V 28 praeceptorum ex praeceptorem m. 2 V. signandus et huius nobiscum noctibqunoctibus diebusque copiosae breuitatis thensaurus conparandus, ut adquisita hac in uiatieumuiaticum seternitatisaeternitatis opulentia et habitantes in ecclesia tandem in gloria Christi corporis quiescamus. PSALMUS LI. In finem intellectus illi Dauid, cum uenit Doec Idumaeus et adnuntiauit Saul et dixit ei: uenit Dauid in domum Abimelech. Quid gloriaris, in malitia qui potens es, iniquitatem tota die? iniquitatem cogitauit lingua tuntua et reliqua. § 1 Superscriptio ipsa psalmi sollicitam expetendae intellegentiseintellegentiae postulat diligentiam. est enim in exordio eius statim positum: in", + "candidate_score": 0.67144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_342", + "psc_text": "uniuersa spei, rerum, negotiorum opera festinant. § 2 Intellegentia ergo psalmi in eo consistit, ob quem omnia sunt, extra quem nihil est. et quis iste sit, superscriptio ipsa. qusequae continere historiam existimatur, ostendet. est enim talis: in finem intellectus illi Dauid, cum uenit Doec 1 nobis V 2 thesaurus R 1 uiatioum ex i uitaticum m. 2 V 3 in 'clesia corr. m. 2 V in gloria xpi corporis V in gloria corporis R in gloria corporis Christi b 5 Explicit psalmus XIIII inoipit psalmus LI r Finit psalmus XIIII incipit LI R Incipit tractat' beati hylarii piotauensis ep in psalm LI P (add. m. sate. XII?) 6 in finem — Abimelech om. R 7 Idumeus VP Saul V Sauli P 8 Aohimelech t' sed in seqq. et hic cod. semper Abimelech, cf. Sabatier II, 105 9 iniquitate VR sed cf. infracap. 5 et Abh. IV, 77 10 iniustitiam cogitabit", + "candidate_score": 0.671055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_612", + "psc_text": "Pe Explioit Psalmus LU incipit Psalmus LVI R Explicit Ps. LV ino. LVI P Expl. de LV incip. de LVI T 14 in Bpelunca R 18 in om. R pro polo R 19 praenotatum scripsi cf. Stud. 1889 p. 314 enotatum R enigmatum Ta aenigmatum Pb aenigma tum Ed. Basil. 1550 et Par. 1572 00 inter quod et uno eras. quo = d R to me diaftires P come dias theres R tomedias thyres a, om. T lacuna relicta 21 grecus R 28 sanctis R orarent P nam in Pb alio = = gratulationem P. § 2 Itaque Dauid ad humanae carnis gloriam resurrectionis dominicae tempus expectans nunc et non corrumpi se rogat et anersamauersam a se corruptionem in eo, in quo primitireprimitiae resurrectionis santsunt, propbetseprophetae prsescientia gratulatur. ideo autem: i n finem tituli inscriptio est, quia et gioriosagloriosa ad feternitatisaeternitatis honorem uita suscepta et mors plurimis salutaris uirorum fortium", + "candidate_score": 0.669373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_345", + "psc_text": "est, quantum et sacramento psalmi et propheticae satisfaceret doctrinae. id enim solum in superscriptione est: cum, inquit, uenit Doec et adnuntiauit Saul et dixit: quia uenit Dauid in domum Abimelech. et necessario post quinquagesimum psalmum, in quo peccatorum remissio secundum sanctificati huius, ut in exordio psalmorum docuimus, numeri uirtutem continetur, psalmus iste tempore anterior, ordine posterior collocatur: ut id, quod in finem intellectus prseseribiturpraescribitur, perfectis undique et absolutis sacramentorum generibus possit intellegi. 5 I Reg. 22, 9. 9 Ibid. 18 sq. 1 Idumeus VRPa 51 Dauid VPE dd R absolutius ex absolutio n m. 2 V 4 mulorum ex malorum m. 3 V 5 uenie tem corr. m. 2 V 6 Acitobh P in domino (in siipra scr.) R 7 et manduoare dedit illi PE dedit ei — alienigenae in marg. infer. add. m. 2 V 8 alienigene (supra eras. sunt. litl. nige) R dedit ei R 9 et oiuitatea", + "candidate_score": 0.669121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_48_50", + "bdc_text": "Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia . Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2043", + "psc_text": "PTE supr. scr. m. 1 R 21 pace RTE pacem P. amare inimicos. et apostolus monet: si possibile est in nobisuobis, cum omnibus hominibus pacem habentes. et dominus hanc ueluti praceptorum summam consignat: pacem meam do uobis, pacem meam relinquo uobis. haec igitur conseruabit corda nostra in Christo, haec nos patriarchis adaequabit, haec etiam eos, qui pacem oderunt, per pacem obsequentes in pace retinebit. § 24 Sed prophetae restat et aliud officium. doctrinam scilicet dei uniuersis constanter ingerere et uerbum uitae aternaeaeternae iugiter praedicare. non inmemor quoque huius fuit ministerii; nam ait: cum loquebar illis, inpugnabant me gratis. erat quidem pacificus cum pacis inimicis, sed praedicationem pacis ipsius oderant pacis inimici et ad doctrinam dei commouebantur, quos per modestiam prophetae silentium eius in pace cohibebat; atque ita cum inimicis pacis propheta pacificus est et praedicare pacem propheta non desinit, sed pacis praedicatorem inimici pacis inpugnant. PSALMUS CXX. Canticum graduum. Leuaui", + "candidate_score": 0.668576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_62_64", + "bdc_text": "Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire . D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_424", + "psc_text": "reliqua. § 1 Praesens psalmus tertio decimo psalmo psenepaene conueniens est, sed habet in hac ipsa uerborum similitudine non exiguum intellegentiseintellegentiae discrimen. primum uirtute inscriptionis ipsiaBipsius. nam tertius decimus ita inscribitur: in finem illius DanidDauid quo titulo id significatur, psalmum illum a Dauid prophetatum fuisse; hicuero: in finem proMaeleth intellectus illi Dauid. ubi enim est: in finem intellectus, adhortationis et admonitionis est significatio, qua iubemur secundum finis cognitionem intellegentiae nostrae admouere iudicium: ut ea in psalmo denuntiari intellegamus, quae consummabuntur in fine, secundum illud apostoli: dehinc finis, cum tradiderit regnum deo patri; cum euacuauerit omnem principatum et potestatem et uirtutem, tunc et ipse subicietur subicienti sibi omnia. nouissima autem inimica euacuabitur mors. hic ergo finis est, qui intellegitur in psalmo. illud autem, quod illi Dauid psalmus inscribitur, ostenditur omnis de CbristoChristo, qui Dauid uerus est, prophetari: quia ubi illius inscribitur, ibi eum, qui dixerit, significat; ubi uero illi est, ibi", + "candidate_score": 0.66735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_93", + "bdc_text": "Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1342", + "psc_text": "dei ordinem. religiosus in. dominum, si oderit sacerdotem, quam iustificationis obseruantiam in religione dei explebit, odia in ipsa ministeria diuinsediuinae iustificationis exercens? iam uero in ipsa fidei ueritate, id est de dei patris et domini intellegentia, pł'r quam maxime iustificatio nobis erit prompta, quanta opus est nobis dei gratia, ut recta sapiamus, ut ex propheticis atque euangelicis auctoritatibus nnum idemque teneamus, nN in uno aut altero opinio nostra et sermo dissideat, sed uniuersas dei iustificationes aequa ac pari operum ac doctrinae obseruantia dirigamus! § 13 Quod cum consequemur, tum dicere id. quod consequenti uersnuersu continetur, licebit: tunc nonconfundar, cumrespicio in omnia mandata tua. nisi enim attenti in omnibus mandatis eius erimus ac deuersabimur, eruntque alia praeterita, 1 diuersae ex dimerse m. 2 V 2 quorum ex quodrum corr. m. 1 V infirmi = (i in ras., postea eras. s) R infirmi Ce 3 nostram om. ('p(A) 4 eiusdem p(A) dirigendique", + "candidate_score": 0.667085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64_66", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.666802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_46_48", + "bdc_text": "Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet . Delicta enim quis intelligit ? Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1814", + "psc_text": "intelligi ualet p profetam V 21 quidpr. I. add. m. 2 V 23 emundari ex demundari m. 2 V effidari p(Ar) 24 qui eras. R et uniuersis doctor om. VR et prospector — et iudex om. p(A) et uniuersis doctor — et iudex om. C 25 emandator (sie) ex remandator m. 2 V et certe Cpb. decentissimum est, ut, qui spiritu dei loquitur, ea, quae humanae et salutis et seternitatis sunt, eloquatur. § 2 Ait enim ita: feci iudicium et iustitiam: non tradas me nocentibus me. facit placentia deo opera et, quia facit, ne nocentibus se tradatur, orat. opus merendi antefertur, et dehinc meriti praemium postulatur. fit enim primum, quod placeat; et tum dignatio eius, cui per opus placetur, oratur. at nos nec operamur nec placemus, quin etiam impiis et inreligiosis rebus offendimus; et quia tales non placemosplacemus, irascimur. sed dignum est contueri, qualia sint, quae propheta faciens, ne nocentibus", + "candidate_score": 0.665761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2958", + "psc_text": "24 to dauid G TUAA R ita enim habet id eat Bened. uia enim habet id est R enim habet id eet G id enim eat e 25 per eum G. sit. ex quo etiam psalmi superscriptione monstratur, in eum hominem, quem dominus adsumpsit in eo nascens et quem Dauid saepissime nominari docuimus, psalmum hunc spiritus uirtute prophetae ore cantatum. § 3 Benedictus dominus deus meus, qui docet manus meas in bellum et digitosmeosinproelium. si ob id gratulationi interfeetiinterfecti Goliae deputatur hic psalmus, quia dictum est: qui docet manus meas in bellum, accipiant ezemplumexemplum personeepersonae hoc potius domini conuenire. nam in septimo decimo psalmo, qui totus ex persona domini consistit, id ipsum dictum ita meminimus: qui doces manus meas in proelium et posuisti ut arcum aereum brachia mea. quod autem nihil in illum Dauid referri possit in omni psalmo, maxime his dictis docetur: audiuit de templo sancto suo uocem meam", + "candidate_score": 0.664996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_93", + "bdc_text": "Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1483", + "psc_text": "prior omnem euangelicarum passionum semitam triuit. si istam apostoli docent, ille prior docnitdocuit; constituit enim sapientia amicos dei etprophetas. si iuste hinc aliquid geritur a nobis, princeps iustitiae nostrae est; est enim ipse iustitia. si ob fidem ad terrorem flagellamur, flagellis ille dorsum suum praebuit. si alapis ad iniuriam csedimurcaedimur, has ille suscepit. si in contumeliam eonspuimur, faciem suam ille non auertit a sputis. § 10 Dux in omnibus ille est: sed dux est diligentibus legem, quam superius se toto in corde custoditurum propheta professus est. non enim hic secundum sermonem grsecitatis. cum dicitur: quia ipsam uolui, ad semitam mandatorum referri potest; quia in graeco, ubi feminino genere semita scripta est, id, quod uelle se ait, masculino genere pronuntiat dicens: 6 Dent. Xm, 4. 9 Matth. X, 38. 13 Sap. VII, 27. 15 I Cor, 1, 30. 2 diligitur V 8 I hanc V 4 deducit t'1 5 adgraedi 1'", + "candidate_score": 0.664902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_93", + "bdc_text": "Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1796", + "psc_text": "honerati p 26 moech SH e C furnicationes V 27 blasfemiae ex balaefemiae m. 2 Jx blasfemiae R 28 cummunem C hominem om. V. ut a se declinent, aduersantes fidei suae postulat. obsistunt enim inuocentipe studiis, obsistunt doctrinse spiritali; atque his per consiliorum suorum adsiduam familiaritatem se ingerentibus non uacat animo dei mandata scrutari, quia maligni uiri praesentia multum eum, qui mandata dei scrutari uelit, inpediat. § 7 Et quia dei opus est misericordia, ut in familiam eius recepti a dominatu malignommmalignorum horum liberemur, propheta orat dicens: suscipe me secundum eloquium tuum, et uiuam, et non confundas meab exspectatione mea. propheta exspectat et sperat: nihil praesens, nihil temporarium sectatur. plures autem sunt, qui hanc exspectationem fidei nostrae arguunt et inrident dicentes talia: quid ieiunia, quid continentia, quid castitas, quid iactura patrimoniorum utilitatis adferet? ubi spes uestra est, Christiani? mors aequaliter dominatur uniuersorum: in omnium corporum naturas commune ius illi est.", + "candidate_score": 0.663313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_345", + "psc_text": "est, quantum et sacramento psalmi et propheticae satisfaceret doctrinae. id enim solum in superscriptione est: cum, inquit, uenit Doec et adnuntiauit Saul et dixit: quia uenit Dauid in domum Abimelech. et necessario post quinquagesimum psalmum, in quo peccatorum remissio secundum sanctificati huius, ut in exordio psalmorum docuimus, numeri uirtutem continetur, psalmus iste tempore anterior, ordine posterior collocatur: ut id, quod in finem intellectus prseseribiturpraescribitur, perfectis undique et absolutis sacramentorum generibus possit intellegi. 5 I Reg. 22, 9. 9 Ibid. 18 sq. 1 Idumeus VRPa 51 Dauid VPE dd R absolutius ex absolutio n m. 2 V 4 mulorum ex malorum m. 3 V 5 uenie tem corr. m. 2 V 6 Acitobh P in domino (in siipra scr.) R 7 et manduoare dedit illi PE dedit ei — alienigenae in marg. infer. add. m. 2 V 8 alienigene (supra eras. sunt. litl. nige) R dedit ei R 9 et oiuitatea", + "candidate_score": 0.662905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1246", + "psc_text": "domini tractabitur, ut ipso psalmi fine noscetur. § 2 Domine deus, in adiutorium meum intende. piae confessionis hsechaec uox est, adiutorium a domino et deo sperare; sed plus hic nunc, quam in deprecationibus sperandi auxilii solet, sermo significat. uideri enim id potest, qui in adiotoriumadiutorium positus sit super potentem, nunc in adiutorium, in quod positus est, ut intendatur orare. et quis hic sit. non ambigitur ex psalmo, in quo inest scriptum: posui adiutorium super potentem, exaltaui electum deplebe mea. inueni Dauid seruum meum. et ne aliquid in 15 23 Ps. LXXXVIII, 20 sq. 2 edocemur VPT rememorationes V 3 et conpetit V incedere P i 4 expetat PTb 6 in anteriorem V 8 pro nobis don V 9 consistit ex constitit m. 2 V 10 psalmus saluificatae sion PT 11 iudae PTb conclusus est add. m. 2 V 12 in ea VBP rememoratione in T' et retributionis om. V 18", + "candidate_score": 0.659752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_48_50", + "bdc_text": "Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia . Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2732", + "psc_text": "totiens et cognitus est. Petrus passionem eius detestatus est, crucis in eo scandalum prsBpro amore et confessse iam a se diuinitatis cognitione non sustinens; sed quia eum ob infidelitatem crucis satanam nuncupasset, non multo post, cum in monte gloriae suae habitohabitu constitisset, tali a patre uoce cognoscitur: hic est filinsfilias meus dilectus. in quo conplacui, hunc audite. probationem, quam temptatio apostoli effecemteffecerat, paternsepaternae uocis agnitio est consecuta. § 7 Dehinc sequitur: cognouisti sessionem meam et resurrectionem meam. in sessione doctrinam significari euangelica auctoritas est. sessiones autem nobiscum hae sunt. quae a Graecis cathedrae nuncupantur. Moyses cathedram habuit secundum domini dictum: super Moysi cathedram sederunt s c rib ae et Pharisaei. omnia ergo, quadicunt uobis.facite etobseruate: secundum autem opera eorum nolite facere; dicunt enim et non faciunt. cum igitur doctrina Pharisaeorum ob id probabilis esse doceatur, quia ipsi in Moysi cathedra sederunt, doctrina necessario significatur in cathedra. cognouit itaque sessionem. cum", + "candidate_score": 0.659699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36_38", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ; nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_884", + "psc_text": "cum fundo maris perturbatur. turbato enim diabolo omnia terroris sui ministeria turbantur: et ipse, in quo gentes pauebant, aduersantium potestatum sonus trepidat. recordemur uatum murmura et inconditos bacchantium fremitus et nonnumquam confuso audientium sensu incertum nescio quid simulacrorum sera sonuisse, omnem denique profano cserimoniorum cantu mundum resultantem; nunc uero domino Christo praedicato silere omnia confutata et trepida, cum hi templorum et gentium dii uirtute fidelium subiciuntur ad poenam, cum credentium uerbis torquentur, laniantur, uruntur et inuisibiles nobis atque inconprehensibiles naturae uerbo continentur, puniuntur, abiguntur, cum uates silent, cum muta sunt templa. per hsechaec itaque iam iudicio praeparantur. et praeparatio ista quid proficit? profecit namque: turbabuntur gentes et timebunt: cernentes scilicet deos suos mutos et tantum ad inpositionem manuum nostrarum poenae suae uocibus ingemescentes. sed post perturbationem gentium alii timebunt; timorem enim -erit inlature turbatio. numquid omnes, qui turbabuntur, et timebunt? nounon utique omnes, qui turbabuntur, et timebunt. § 11 Qui", + "candidate_score": 0.658015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36_38", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ; nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1819", + "psc_text": "ei, deo eam deserente, sit tradita. et propheta quidem, quia ex persona omnium loquebatorloquebatur, ne a deo tradatur, orat. ceterum apostolus habet iam id in se fiducim, ut peccatores diabolo tradat ipse, cum ad Corinthios de eo, qui fornicationes omnes praegressus uxorem patris sui acceperat, scribit: ego autem absens corpore, prsesens autem spiritu iam iadicauiiudicaui tamquam praesens eum, qui hoc fecit, congregatis uobis et meo spiritu cum uirtute domini Iesu tradere istius modi satanse ia interitum carnis, ut spiritus saluus fiat in die domini. sed licet apostolus tradat, scit tamen se in uirtute Christi et in suo spiritu traditurum. sed et in alia epistula ait de Phygello et Hermogene: quos tradidi, inquit, satanae, ut discant nonblasphemare. qui enim ab ecclesiae corpore respuuntur, quae Christi est corpus, tamquam peregrini et alieni a dei corpore dominatui diaboli traduntur. 13 I Cor. 5, 3. 21 I Tim. 1, 20, cf. II Tim. 1,", + "candidate_score": 0.657694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_486", + "psc_text": "16 et di ñ V et dei R ifim xpi V 16 amen om. V Explicit psalmus LII incipit psalmus LIII V Finit psalmus LII incipit LHI R Finit trSc. psalmi LII inept LIII P Ezpl. d. ps. LII incip. de LIII T 18 in finem — oris mei om. VPT 19 ad om. R qf. cap. 2 20 absconditus R 21 saluum me fac R. § 1 Sanctus et beatus Dauid non ignarus est, ut propheta, euangelicae doctrinae, et in tempore licet legis hanc corporalem agens uitam, tamen, quantum in se est, apostolici mandati praecepta consummat, testimonio de se dei fidem prsestanspraestans, cum dictum est: inueni uirum secundum cor meum Dauid, qui Iessse est. non enim inimicos suos bello persequitur neque insidiantibus sibi decertando armis resistit, sed exemplo domini, cuius et nomen et lenitatem praefigurabat, proditus orat, periclitans psallit, patiens odia gratulatur; et ideo secundum domini cor repertus est.", + "candidate_score": 0.656874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2377", + "psc_text": "ex audet m. 2 V 6 uirtus huius V 7 ubique est et abj. cumque adest R cf. p. 651, 4 ubique est et ubique adest PTE ubiqae adest V 10 praecemur V praecaemur R cõuiciantis V1 maledicentis V1 11 fides add. m. 2 V 12 ezsequitur RPT exsequetur r a 18 institutionem RPT institutiones . V 19 quarum R qrQ T quorum P e 20 materiam VRP materiam T ad R in PTE 21 aptatam ex aptalam R 22 ut corporis V 24 inferioreque VRTe inferiorique Pb 26 quo conparatur (S paratur P) ut RP quo corporatur (c***oratur n 0 ut Vrb quo cQponatur ut e cSparatoril q T quo corporatum coni. Bened. in adn. haec infidelitatis deliramenta sunt, dum per caelestis naturae ignorationem intra has opinionis angustias uitio ingenii degeneris coartatur. § 5 Deus autem, qui semper et in omnibus manens ubicumque idem et nusquam ipse non totus", + "candidate_score": 0.655963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2534", + "psc_text": "cum nudum ueste induas, exui te existimes. hilarem enim datorem amat deus § 6 Quid autem laeta. et benedicentia eleuatarum manuum opera inereanturmereantur, ostendit dicens: benedicat te dominus ex Sion, dominus scilicet ecclesiae et sanctae Hierusales et ciuitatis uiuis lapidibus gemmarum extructae. et ut in deo uero et aeterno spem omnem nostram positam cognosceremus, adiecit: qui fecit caelum et terram, euiueum scilicet ecclesiarum deum esse demonstrans, qui caelum fecisset et terram: per dominum nostrumnostram Iesum Christum, qui est benedictus in sseculasaecula sseculorumsaeculorum. amen. PSALMUS CXXXIV Alleluia. Laudate nomen domini, laudate serui dominum: qui statis in domo domini, in atriis domini dei nostri. § 1 Psalmus secundum simplicitatem audientium absolutus uidetur. ea enim ex maiore parte in eo continentur, quae libro 1 PB. CXL, 2. 14 II Cor. 9, 7. 3 tanris ex auris P 9 domo ex domu P 11 operandum GTb orandum Pe 12 sumptum Ge sumptu P eQpt'", + "candidate_score": 0.655345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1927", + "psc_text": "pb adpropiauerunt - iniqui om. R ap,-ppinquauerant C 11 iniqui V cf. Sabatier 11, 247 adn. iniquitate C iniquitati pE 13 credetur V fort. recte in om. V 15 a dl longe longe V 16 in sanctis Re 18 aduersus Cp 19 aut fastidiosum Cpb 23 est om. E sed ej. p. 628, 1.5 in om. V 24 de longe CE longe Rp 26 quoartatar C. ubicumque est: non pro parte usquumusquam est, sed in omnibus omnis est. beatus apostolus Atheniensibus philosophiae inanitate ridieulisridiculis pro eontionecontione respondens ait: non longeanobis manentem quaerimus deum: in ipso enim uiuimus et mouemur et sumus. et spiritus dei, secundum prophetam, repleuit orbem terrarum. et rursum: nonne' caelum et terram ego inpleo? dicit dominus. nihila deo uacat, nihil indiget. ubique est modo animae corporalis, quae in membris omnibus diffusa a singulis quibusque partibus non abest. etiamsi priuata quaedam ei et regia in toto corpore sedis", + "candidate_score": 0.653578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_47_49", + "bdc_text": "Delicta enim quis intelligit ? Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1543", + "psc_text": "itaque secundum haec tenet prophetam super peccatores relinquentes dei legem: adiectuadfectu miserantis scilicet et dolentis et tamquam membris suis pro parte segrotisaegrotis iniquorum et inreligiosorum perioulopericulo fatigatur. § 5 Manet autem ipse, quantum ad se, iustificationibus dei semper intentus; et omni in quacumque sede, in qua habitat, nequaquam ex ore eius religiossereligiosae confessionis hymnus abscedit. ait enim: cantabiles mihi erant iustificationes tusetuae in loco incolatus mei. exemplo suo docet, suscepta semel in aures psalmorum cantica in corde esse retinenda et semper ea officio oris iteranda. non neglegenter, ut ipse praedicat, legit atque audiuit, neque inreligiositatis nostrae modo diuina eloquia aut occupatis in aliud aut incuriosis oculis legit, aut mox obliuiosis auribus excepit: sed cantabiles ei sunt, id est sine intermissione cantatsecantatae. in omni autem cuiusque generis loco nequaquam a se abesse psallendi consuetudinem docet, cum ait: in loco inoolatusincolatus mei. non enim ait: in incolatu meo, sed ita ait: in", + "candidate_score": 0.65307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1600", + "psc_text": "(om. et) R humilitatis ex humiliatus m. 2 V 23 nisi om. C 24 accedere <' qui Cp 26 docetur R 27 ds V ut quia p post iustificatio del. ut m. 2 V nesque in 28 quia p. in lege sunt constitutae. umbram in se iustificationum caelestium continerent. § 6 Deinde adiecit: multiplicata est super me iniquitas superborum: ego autem in toto cordo scrutabo mandata tua. patienter omnia et aequanimiter propheta tolerans in opprobrium superborum atque iniquorum deductus est. si quis enim obiurgationes trium regum in Iob recolat, intelleget, quanto inludentium exacerbetur opprobrio. namque cum inreligiosi quique per passiones aliquas emendari dei seruos contuentur, exprobrare haec ita solent: \"ubi fides? ubi spes in deum? ubi auxiliantis uirtus? ubi boni dei misericordia est?\" contra qusequae firmo animo fidelique opus est et in mandatis dei intento atque occupato, ne multiplicatis tot in se superborum iniquitatibus cedat, sed semper dicat: bonitatem fecisti", + "candidate_score": 0.652945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_538", + "psc_text": "cognosci potest, qui ita caeptuscoeptus est. § 3 Inaurire deus orationem meam etnedespexeris deprecationem meam: intende mihi et exaudi . me. contristatus sum in exercitatione meaetconturbatus sum a uoeeuoce inimici et a tribulatione peccatoris: quoniam declinauerunt in me iniquitatem et in ira molesti erant mihi. cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me. timor et tremor intrauit in me et contexit me tenebra. et dixi: quis dahit mihi pinnas sicut columbfflcolumbae? et uolabo et requiescam. ecce elongaui fugiens et mansi in solitudine. in exordio psalmi etsi humilitatis uoce usus sit, cum ait: inaurire deus orationem meam, non tamen sine aliqua propria conscientisBconscientiae altioris fiducia intellegitur hsechaec locutus. non enim cuiuscumque est innocentiae id postulare, ut orationem suam deus inauriat. promptae namque semper precationi hominum dei aures sunt: 1 in om. V etiam om. V ante sua aliquot lilt. (sua?) eras. R 2 qua et homo e", + "candidate_score": 0.652612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.652236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_46", + "bdc_text": "Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2879", + "psc_text": "E 20 infirmua — liberaatie me om. R 80 dirigenda est E eleaationes R 81 in quas R. scilicet huius euangelici memor: ex uerbis tuis iustificaberis, aut ex uerbis tuis condemnaberis, recolens quoque ex omni se uerbo otioso rationem in die iudicii redditurum necessario deprecatus est dicens: pone. domine, custodiam ori meo et ostium circumstantise labiis meis. non leuem custodiam ori suo orat adponi, ostium scilicet circumstantise, ut custodia illa non obseruatio sit aliqua, sed claustrum. periculosus enim ualde linguae et promptissimus lapsus est: et ex ea maledictum, mendacium, periurium, obtrectatio motu facili et aditu patenti efferuntur. oremus ergo nobis circumstantiae ostium. in eo enim libro, qui nobiscum Salomonis inscribitur, apud Graecos autem atque HebrsosHebraeos Sapientia Sirach habetur, ita monemur: ecce circumualla possessionem tuam spinis, argentum et aurum tuum constitue, et ori tuo fac ostium et seram, et uerbis tuis fac iugum et mensuram. et ostium et seram ori iussit", + "candidate_score": 0.650997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2233", + "psc_text": "adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi peccati confessio est, ibi et iustificatio a deo est, quod in publicano et ' pharisaeo dominus testatus est, cum pharisseuspharisaeus iustum se gloriatus 18 Prov. XVIII, 17. 19 Esai. XLIII, 26. 20 Matth. Y, 5. 3 in his oris V exultatione linguae G VRPT linguae exultatione E 5 laetabimur G ao ex hac R 6 ablutoa GR absolutos V nunc ablutos PTE 9 scribturae G V 10 praecem G V 12 consulatus T 13 oaptiuitas G om. VRPT 15 id praeterito G nuntiantis RP*T(G ?) nuntiantes Pl nuntians V de auertendie VRT neo auertendia (?) G = — auertendis P", + "candidate_score": 0.650497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_82_84", + "bdc_text": "calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353", + "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14", + "candidate_score": 0.650394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "quinquagesimo psalmo liber quintus. alii uero ita inscribendos psalmos eiistimauerunt: psalmi Dauid, quo titulo intellegi uolunt, eos omnes a Dauid fuisse conscriptos. sed nos secundum apostolicam auctoritatem librum psalmorum et nuncupamus et scribimus. ita enim in Actis apostolorum dictum meminimus: scriptum est enim in libro psalmorum: fiat domus eius deserta, et episcopium eius accipiet alius. ergo 12 Act. ap. I, 20. 1 sic V in seq. superscriptionibus cf. Acad. p. 49, om. R 2 diuersas RrDa oarias ae plurimorum RDE plurium r in R de rDE oppinionea R a reliquerunt RrD reliquere E 4 eos Hebraeorum R Hebraeorum eos rDE ut sit usque RDE ut usque r 5 liber primus RDE sit liber primus r 6 ex eo Rrd2α. ab eo dl usque in rD usque R usque ad e (cf. v. 7) 7 quintum RDE quartum r 8 ob quod RE ob hoc quod r ob hoc cP ob", + "candidate_score": 0.649989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_660", + "psc_text": "eorum, qui secundum litteram sapiunt intellegentiam, non grauemus: sed et ut, qucd a SanISaul custoditus ad interficiendum est, non minus eius sit temporis prophetia, quando a populo et in Hierusalem tamquam in domo sua dominus conclusus et custoditus sit ad mortem. § 2 Eripe me de inimicis meis, domine, et ab insurgentibus in me libera me. eripe me de operantibus iniquitatem et de uiris sanguinum libera me. uitiorum humanorum causas profectusque conplexus est, ut, unde orta est et quo euaderet impietas, nosceremus. et idcirco iras et simultates et inimicitias euangelium conpressit — cum irasci sine causa fratri reatus gehennae sit et oblatio muneris nisi post reconciliationem non concessa sit simultatis et inimicos non solum diligendos, sed et pro his orandum esse decernat —, quia ex his ad uirum sanguinum peruenitur. nam primum inimici sunt; dehinc insurgunt in eum, cuius inimici sunt; insurgentes autem iniquitatis operarioperarii! sunt; postremo iniquitatis operarii usque", + "candidate_score": 0.647084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353", + "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14", + "candidate_score": 0.646083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_67_69", + "bdc_text": "\"Quaecunque vultis ut faciant vobis homines \" etc. Quaesieram ego ea de re , ut scrupulus iniectus de annuo censu , quem Caesar mihi pro certa pecuniae summa pendit , mihi eximeretur , qui nequicquam me torquet amplius ; neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2843", + "psc_text": "muscipulum pedibus eius, cum tributum poscitur, cum de dando Caesari tributo interrogatur. absconsus autem superius laqueus fuit, nunc autem funes in laqueum extensi sunt, ut ualidior hic interrogationis laqueus esse nosceretur in funibus, cum per extensum interrogationis laqueum captiossecaptiosae ab eo professionis responsio aduersus nomen GsesarisCaesaris quaereretur. continuantes autem semitsesemitae scandala posuerunt ei, cum de mandatis legis interrogatur, curocum diues, legi utpote satisfaciens, quid sibi adhuc desit, requirit, cum apud eum de repudii condicione tractatur. hsechaec enim interrogationum scandala uiseuiae sumsuae doctrinaeque legis continuantes statuerunt, ut sub specie earum ac familiaritate, quae in lege scriptae sunt, quaestionum haec ei ubique continuantium semitfflsemitae interrogationum et responsionum scandala ponerentur. § 7 Nobis autem meminimus uitaeque nostrae ubique scandala, ubique funes, ubique laqueos occurrere, nihilque esse, ubi non praetentae nobis semper insidiae sint. et difficile est nunc laqueo uentrem absoluere: quia confusio illis est, quorum deus uenter est. rarum etiam est nunc a", + "candidate_score": 0.646072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.645133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2235", + "psc_text": "G j''RPT liber V1 25 fariaeo G V farisaeo R phariseo P. 39* est, publicanus uero pro peccatis orasset; ait enim: amen dico uobis, quia magis iustificatus est publicanus quam pharisseus — siue ergo ob id propheta conuerti captiuitatem communem precatur, seu quod populum omnem a peccatis captum sciebat; et sicut cum apostolo membro uni corpus omne conpatitur, ita et populo captiuo a peccatis propheta concaptus est § 11 Sed tamen orare pro captiuitate snasua bonum sibi esse demonstrat dicens: qui seminat in lacrimis, in gaudio metet. euntes ibant et flebant mittentes semina sua. uenientes autem uenient in exultatione, portantes manipulos suos. quis hic ad Iudaeos sermo est, ut eorum in hoc psalmo uideatdruideatur prophetata captiuitas? quse uero ad communem humani generis consuetudinem ratio? quis enim umquam serenaserens fleuit? aut numquid huius lamentabilis sationis Iudaeis usus ex lege est? nequaquam igitur istud scriptum usquam aut gestum est, sed est prophetisprophetia", + "candidate_score": 0.644939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_49_51", + "bdc_text": "In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia . Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1794", + "psc_text": "per naturae demutabilis uoluntatem malitia adiacet, ipsisque apostolis uerbo licet iam fidei emundatis atque sanctis non abesse tamen malitiam per condicionem communis nobis originis docuit dominus dicens: s i ergo uos, cum sitis mali, nostis data bona dare filiis uestris. nostramnostrum autem est, et malos amare et bonos ad bonitatem docere secundum eum. qui uniuersos ad se potius inuitat dicens: uenite ad me omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego aosuos reficiam. sed scit propheta plures malignitates in occulto humani cordis esse. secundum enim domini dictum de intus exeuntfogitationes malse, caedes, mgechise, fornicationes, furta. falsitates, blasphemiae. hsec enim sunt, quae communem hominem faciunt. huiusmodi igitur, 19 Matth. Vn, 11. 22 Ibid. XI, 28. 25 Ibid. XV, 19 aq. .1 propheticis dictis p 2 retributionis fidem R 4 aliter ut V 6 habiturum Ce habitauerint C habuerit e 8 ae om. V spei suae ex spei esse suae m. 2", + "candidate_score": 0.643653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_33", + "bdc_text": "Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_279", + "psc_text": "quod dictum est, habet quandam iam efficiendi necessitatem, quia dei uerba decreta sunt. § 2 Qui lectus est psalmus, in finem inscribitur. si omnes ita inscriberentur, nihil esset difficultatis; excluderet enim omnem generalitas quaestionem. sed cum aliam alius habeat inscriptionem, ex causis diuersis tantum necesse est diuersitates inscriptionum extitisse. duplex autem in his, qui in finem superscripti sunt, intellegentia est: aut enim ea, quae in consummatione erunt, continebunt, aut eorum, quae in toto psalmo erunt dicta, absolutionem psalmi finis inpertiet. sunt autem in psalmo omnia aspera, horrenda, pertaesa, blasphemiis plena, 8 Hierem. XLVIII, 10. 12 Esai. LXVI, 2. 5 samua ex summas m. 2 V 7 niohil et sic saepe r 10 sanctasex sanctus m. 2 V aoribturas V 17 utriuaque r 18 thesauris Vrb 20 negligenter rb fort. recte omnia animis ex omnia enl animis m. 2 V 24 in fine V 26 alius aliam rb insoribtionem V 28", + "candidate_score": 0.642843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1435", + "psc_text": "aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr. scr. m. 3 R adherere ex adhere m. 2 V 2 i uita V 3 uias ex uiuas P 4 doce me ex docemur m. 2 V iustificationes ex iustioficationeB V 6 uoluntates R agunt ex agont m. 3 R ante ambulant 3 liti. eras. R 6 in praeceptis dei uiuunt p 8 et haec E praecepta I' istrahel r 9 nisi ex msit m. 2 V 10 tuum h. I.om. VCp sedcj.p. 396,6 12 ex tota (om. et) R 13 di svpr. scr. m. 1 R 15 d5 V om. C adhaerens (s in ras. 2-.1 litt. m. 3)", + "candidate_score": 0.642812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_68", + "bdc_text": "Quaesieram ego ea de re , ut scrupulus iniectus de annuo censu , quem Caesar mihi pro certa pecuniae summa pendit , mihi eximeretur , qui nequicquam me torquet amplius ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2843", + "psc_text": "muscipulum pedibus eius, cum tributum poscitur, cum de dando Caesari tributo interrogatur. absconsus autem superius laqueus fuit, nunc autem funes in laqueum extensi sunt, ut ualidior hic interrogationis laqueus esse nosceretur in funibus, cum per extensum interrogationis laqueum captiossecaptiosae ab eo professionis responsio aduersus nomen GsesarisCaesaris quaereretur. continuantes autem semitsesemitae scandala posuerunt ei, cum de mandatis legis interrogatur, curocum diues, legi utpote satisfaciens, quid sibi adhuc desit, requirit, cum apud eum de repudii condicione tractatur. hsechaec enim interrogationum scandala uiseuiae sumsuae doctrinaeque legis continuantes statuerunt, ut sub specie earum ac familiaritate, quae in lege scriptae sunt, quaestionum haec ei ubique continuantium semitfflsemitae interrogationum et responsionum scandala ponerentur. § 7 Nobis autem meminimus uitaeque nostrae ubique scandala, ubique funes, ubique laqueos occurrere, nihilque esse, ubi non praetentae nobis semper insidiae sint. et difficile est nunc laqueo uentrem absoluere: quia confusio illis est, quorum deus uenter est. rarum etiam est nunc a", + "candidate_score": 0.64179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "domine, quod non sum, sicut ceteri homines; adulteri, auari, sicut et hic publicanus. erat autem publicanus in secreto orans: domine, miserere mihi peccatori. huic orationi eius scriptura subiecit: quia magis iustificatus egressus est publicanus quam pharisseuspharisaeus. misericordiam dei peccati confessionconfessione e promeruit publicanus: pharisaeus uero honorem eorum, quae de se praeferebat, per insolentiam obprobrii amisit. § 12 Sed forte iam dignum se quis, si hsechaec uniuersa adeptus sit, promissionibus dei credit: cum se post innocentiam, post bonitatem, post prudentia1 modum etiam humilitate moderatus sit. sed plura adhuc restant. nam ut significauit in eo mendaoiomendacio esse peccatum, si alteri malum mentientis falsitas conpararet, ita nunc, ubi obprobria aduersus proximos non sumenda decernit, habendam tamen rationem ipsius humilitatis adiecit. quae autem haec ratio sit. cohaeret in uersu: et obprobrium 11 Luo. XVIII, 11; 13. 1 innocentes R 2 exprobrent ex exprobent m. 2 V 3 penitentiae J. paenitenciae R 4 sed si", + "candidate_score": 0.633767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1408", + "psc_text": "tua in omni tempore. non enim iudicium desiderat, sed, ut desideret, concupiscit: desiderii eum cupiditas, non iudicii continebat. concupiscit enim desiderare, scilicet ut in tanta innocentia maneat, ut tuto iam et sine metuendi iudicii terrore desideret, rem ipsam nondum per conscientiam humanae condicionis desiderans, sed eius desiderium, ex conscientia perfectseperfectae ut proueniat innocentiae, concupiscens. scit uero continentem et indefessam desiderii huius concupiscentiam esse oportere; atque ideo adiecit: in omni tempore, nullum scilicet docens otium nobis esse debere, quin semper desiderii huius cupiditate teneamur. § 14 Deinde sequitur: increpasti superbos: maledicti, qui declinant a mandatis tuis. o infelix superbia, quae dedignatur sub praeceptis caelestibus uiuere, quae mandata diuina animi infidelis tumore fastidit! plurima sunt humanorum uitiorum crimina, et diuersae atque innumerabiles peccatorum operationes; sed nulla magis prouocandse in nos dei ireeirae quam superbiae causa est. increpasti enim non auaros, non lasciuos, quibus utique increpatio debita est, sed superbos; 1 di desiderare", + "candidate_score": 0.633668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", + "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", + "candidate_score": 0.633583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2233", + "psc_text": "adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi peccati confessio est, ibi et iustificatio a deo est, quod in publicano et ' pharisaeo dominus testatus est, cum pharisseuspharisaeus iustum se gloriatus 18 Prov. XVIII, 17. 19 Esai. XLIII, 26. 20 Matth. Y, 5. 3 in his oris V exultatione linguae G VRPT linguae exultatione E 5 laetabimur G ao ex hac R 6 ablutoa GR absolutos V nunc ablutos PTE 9 scribturae G V 10 praecem G V 12 consulatus T 13 oaptiuitas G om. VRPT 15 id praeterito G nuntiantis RP*T(G ?) nuntiantes Pl nuntians V de auertendie VRT neo auertendia (?) G = — auertendis P", + "candidate_score": 0.633154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "m. 2 V 25 aeguisse R. plures etiam per praesumptionem uitae diu innocentis ad crimina deuolutos et, cum delicta aliis exprobrarent, ipsos uix ad psenitentisepaenitentiae ueniam pertinere? non est igitur obprobrium aduersus proximos ineundum, sed, si quid in illis incuriosum; si quid neglegens, si quid petulans, si quid incontinens deprehenditur, sine exprobrationis amaritudine blandimento emendationis est corrigendum. hoc humilitas, hoc sui per metum diffidentia, qusequae ualidissima fiducisefiduciae custos est, curat, ne sit admonitio contumelia, ne sit emendatio obprobrium, ne sit doctrina conuicium. sic fiduciam orantis pharisaei dominus in euangeliis damnauit, tum cum in medio consistens ita sermocinaretur: gratias tibi ago, domine, quod non sum, sicut ceteri homines; adulteri, auari, sicut et hic publicanus. erat autem publicanus in secreto orans: domine, miserere mihi peccatori. huic orationi eius scriptura subiecit: quia magis iustificatus egressus est publicanus quam pharisseuspharisaeus. misericordiam dei peccati confessionconfessione e promeruit publicanus: pharisaeus uero honorem eorum, quae de se", + "candidate_score": 0.632557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_33", + "bdc_text": "Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3057", + "psc_text": "Rs Ed. Basil. 1550 concludit inde ab Ed. Paris. 1572 28 in generatione R. in ea, quae prophetas occidit et lapidat eos, qui ad se missi sunt? haec utique hodie iam non est et quomodo dominus in aeternum regnabit regni sui sede subuersa? sed regnabit in ea, quae mater caelestis est, quae uiuis lapidibus exstructa et sanctis ciuibus plena per generationem legis et per generationem fidei frequentabitur a domesticis dei et domini nostri Iesu Christi, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXLVI. Alleluia. Laudate dominum. quoniam bonus est psalmus: deo nostro iucunda sit laudatio et reliqua. § 1 Post primam Hierusalem subuersionem traductoque in Babyloniam populo captiuo sedificatam rursum eandem ciuitatem fuisse et historia Regnorum et libri Bsdrse locuntur. sed hodie eandem nullam esse rerum fides edocet. et hoc idcirco praediximus, ne, quia translatoribus uisum est huic et anteriori psalmo in Aggeeum et Zachariam titulum praescribere, existimemus in", + "candidate_score": 0.631979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_576", + "psc_text": "talis autem temporum ordo non nisi ex prophetica scientia distributus est, ut uespere et maneetmeridie nuntiet, quia secundum legem et obseruantiam legis a uespere dies caepta eadem ipsa usque ad meridiem deputatur, cum inchoationem diei non mane luslux reddita, sed uespere nox facta perficiat. narrat ergo et renuntiat ea, quae psalmo continentur, quod uocem eius audiet et in pace animam suam liberet — pacificauit enim omnia in caelo et in terra — et liberet ab adpropiantibus sibi. superior enim querella de proximis, cum etiam unianimus et dux et notus hffic ageret cum apostolis ceteris et ipse electus in apostolum. deus ergo, qui est ante ssecula, id est, per quem omnia sunt. quia ante omnia sit, exaadietexaudiet eum et humiliauit eos, cum indigni gloria aeternae resurrectionis effecti sint. e e 1 spιs ≡R praecatio V R ad deum PTE 2 me om. T ueaper corr. m. 2 V3 narrabo supr. scr.", + "candidate_score": 0.631259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_33", + "bdc_text": "Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2009", + "psc_text": "ergo erunt tribulationes, ob quas clametur ad dominum ? sunt plane et maximae, trahentes nos in profundum peccati. propheta enim hominem gradibus ad aeterna scandentem ex persona sua formans, quibus maxime malis cauere debeat, docet; his namque, qusequae consiliorum 1 Sic A. /. repetunt hunc sacri textus uersiculum VR et ponunt PTprioribus a sequentibus noua inscriptione non separatis. 3 utatur — adiacet Ont. PT utamur R 4 significantiam RPE suam significantiam T quamuis nia propossemus P 5 temperaret RP temperarit Tb temperet e 8 de consuetudine forte R de consuetudine enim forte PTE 10 profeta P 11 cum PTE eū (supr. scr. m. 1) R praecetur R 12 damni aut anxietas G 13 haec ferre P 14 tamquam non RPTb tamquam *++ G u b; quamquam e accidunt G accidant RT E accedant P 15 spebs G spe R 16 melius esse ex uestigiis codicis G melius RPTE 18 loci", + "candidate_score": 0.631187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1366", + "psc_text": "ex repetito continuerit corr. m. 2 V depraecatur R iustificationes suas pE 25 depraecatnr V confesaio C. dicens: benedictus es, domine: doce me iustificationes tuas. de iustificationibus nonnulla aliqua anteriore sermone conplexi sumus, et superfluum est eadem frequenter iterare. maximus igitur et praecipuus labor est hanc iustificationum dei scientiam consequi, et humanae naturae infirmitas difficulter tot tantarumque rerum cognitionem consequitur: atque ob id ut doceatur orat, quia diuinae bonitatis munus est, animi humani inperitiam ad congruam atque unicuique generi conpetentem officiorum obseruantiam temperare. § 8 Succedit deinde etiam de iudiciis dei sermo, quo dicit: in labiis meis pronuntiaui omnia iudicia oris tui. quanta rerum et nuncupationum differentia est! primum a iuuentute mandata dei custodiuntur, dehinc deus toto corde inquiritur, tum dei eloquia occuluntur et iustificationes disci desiderantur, nunc indiciaiudicia praedicantur. sed propheta forte existimabitur a se excidisse et uel suorum, uel alienorum dictorum inmemor fuisse. in hoc enim psalmorum libro", + "candidate_score": 0.628651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_48", + "bdc_text": "Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1800", + "psc_text": "di V 27 confunditur VR suscipiat VC uiuat add. m. 2 V. § 8 Dehinc sequitur: adiuua me, et saluus eroetmeditabor iustificatioDes tuas semper. superius dixerat: adiutor et susceptor meus, nunc autem nominum commemoratorum rem precatur, ut, qui susceptor est, suscipiat et, qui adiutor est, adiuuet. non abesse a se adiutorium adiuuantis precatur. non orat. ne malignantes non habeat, quia per passionum patientiam fides probatur; sed, ut aduersus eos adiuuetur, orat, quia auxilium a domino semper orandum est. sed quemadmodum in superiore susceptus uiuet, ita et in hoc adiutus saluabitur. adhuc enim sibi obeunda mors est, adhuc inferi sustinendi. tunc saluabitur, cum ex corporea terrenaque natura in spiritalem gloriam transformatus nullum aduersantis inimici periculum metuat, uiuat inter electos angelos, sit paradisi incola et absorpta corruptione ex mortali inmortalis existat. § 9 Sed quod meditaturum se in iustitiis dei dicit et meditaturum semper, numquid non meditatur, qui et in meditatione sperauit?", + "candidate_score": 0.627616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", + "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", + "candidate_score": 0.620381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_49", + "bdc_text": "In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1794", + "psc_text": "per naturae demutabilis uoluntatem malitia adiacet, ipsisque apostolis uerbo licet iam fidei emundatis atque sanctis non abesse tamen malitiam per condicionem communis nobis originis docuit dominus dicens: s i ergo uos, cum sitis mali, nostis data bona dare filiis uestris. nostramnostrum autem est, et malos amare et bonos ad bonitatem docere secundum eum. qui uniuersos ad se potius inuitat dicens: uenite ad me omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego aosuos reficiam. sed scit propheta plures malignitates in occulto humani cordis esse. secundum enim domini dictum de intus exeuntfogitationes malse, caedes, mgechise, fornicationes, furta. falsitates, blasphemiae. hsec enim sunt, quae communem hominem faciunt. huiusmodi igitur, 19 Matth. Vn, 11. 22 Ibid. XI, 28. 25 Ibid. XV, 19 aq. .1 propheticis dictis p 2 retributionis fidem R 4 aliter ut V 6 habiturum Ce habitauerint C habuerit e 8 ae om. V spei suae ex spei esse suae m. 2", + "candidate_score": 0.611538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2771", + "psc_text": "PE 13 Aectat R flectatur PE 14 et terrestrium RPlb terrestrium P'e 16 di patris est P 17 patris dei RP dei patria E 00 aeternam Rb aeream P aetheream P, hic duin. cod. P 25 in spes Rb in opes e 28 reuertatur in domum eius qui praeestei reuertaur in domum qui peet ei reuertetur enim leclw '/iUograpkia et aberratione orta R 30 et qui ei praeest h. I. om. R. nempe llleille, qui dixit: amen (iico tiDi, noaie mecum eris in paradiso. meminit et alibi dicens, cum de spiritalium indefessa iam seternitateaeternitate tractaret: pinnigerabunt tamquam aqui 1 ae, naturam euolandi in caelum in resarrectionisresurrectionis demutatione sumpturi. sed hic pinnas sumit uolaturus non alienas, non nouas, sed proprietatis usurpatione prsesumptas: quia post passionis uoluntarise sacramentum et naturae et potestatis pinnas ad caelum se habuerit efferendi. § 25 Sequitur etiam idem ordo dictorum et ex utriusque natursenaturae intellegentia, hominis scilicet", + "candidate_score": 0.6077, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.732518, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.732518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.731401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.727422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.719619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1961", + "psc_text": "pravis non auditur.---Qui tamen concentus reprobis dormit, quia eorum cordibus nequaquam per vocem compunctionis innotescit. Non enim considerare illam desiderabilem supernorum civium frequentiam student, nullo ardoris radio illa solemnitatis internae festa conspiciunt, nulla in intimis contemplationis penna sublevantur. Solis namque visibilibus serviunt, et idcirco nihil supernae suavitatis intrinsecus audiunt, quia eos, sicut superius diximus, in aure cordis curarum saecularium surdi tumultus premunt. Quia igitur occulti dispensatione judicii quod aliis aperitur aliis clauditur, quod aliis detegitur aliis occultatur, dicatur recte: Quis enarrabit coelorum rationem, et concentum coeli quis dormire faciet? Quod tamen tunc nobis latius innotuit, cum Redemptor noster per dispensationis 966 mysterium apparens, et indignis misericordiam praebuit, et eos a se qui digni videbantur exclusit. Unde hic quoque apte subjungitur: CAPUT VI [Vet. X, Rec. VI]. VERS. 38.---Quando fundabatur pulvis in terram, et glebae compingebantur. 22. Peccatores pulveri similes, quolibet tentationis flatu rapiuntur. Spiritus sancti gratia solidantur, et charitate compinguntur.---Quis", + "candidate_score": 0.710431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.709032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73_75", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_811", + "psc_text": "Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes, quia et illi moliti sunt corpus illius, quasi consumendo, exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrificium de ejus carnibus satiare. [Vet. XII.] Sed nunc solius historiae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti viri animus extra intraque sollicitus ad omnia partitur. Qui si injuste agentibus aut unquam per silentium cederet, aut per rectitudinem non contrairet, profecto adversarios non habuisset. Sed in eo quod vias vitae tenuit, exoptatores suae mortis invenit. Foris patentes adversarios pertulit, intus latentes. Minor est autem virtus certaminis foris quempiam videre mala quae superet, et intus quod toleret non habere. Perfectae autem magnitudinis laus est adversa perpeti ei exterius fortiter, et interius clementer. Nam sunt nonnulla quae in ipsa quoque familiarium conversatione corrigi nequeunt sine culpa corrigentis; atque ideo cum vel corrigentem inquinant, vel non omnino haec agentem gravant, magna magisterii arte dissimulanda sunt, ipsaque hac dissimulatione toleranda.", + "candidate_score": 0.707223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23_25", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2597", + "psc_text": "carnali impulsu currentibus, in ore et in cauda potestas est, quia ipsi quidem perversa suadendo praedicant, sed temporalibus potestatibus fulti, per ea se quae retro sunt exaltant. Et quia ipsi apparere despicabiles possunt, ab iniquis auditoribus suis per eos sibi reverentiam exigunt, quorum patrociniis fulciuntur. Unde hic quoque 1105 non immerito per gyrum dentium ejus formido inesse describitur, quia multis terroribus agitur, ut in perversis eorum praedicationibus etsi non veritatis sententia, certe temporalis potentia timeatur. Unde bene eumdem Antichristum Psalmista descripsit, dicens: Sub lingua ejus labor et dolor, sedet in insidiis cum divitibus in occultis (Psal. IX, 28) . Propter enim perversa dogmata sub lingua ejus labor et dolor est; propter miraculorum vero speciem sedet in insidiis; propter saecularis autem potestatis gloriam, cum divitibus in occultis. Quia enim simul et miraculorum fraude et terrena potestate utitur, et in occultis et cum divitibus sedere perhibetur: CAPUT XXVIII [Rec. XXIV]. VERS. 6.---Corpus", + "candidate_score": 0.70267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_811", + "psc_text": "Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes, quia et illi moliti sunt corpus illius, quasi consumendo, exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrificium de ejus carnibus satiare. [Vet. XII.] Sed nunc solius historiae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti viri animus extra intraque sollicitus ad omnia partitur. Qui si injuste agentibus aut unquam per silentium cederet, aut per rectitudinem non contrairet, profecto adversarios non habuisset. Sed in eo quod vias vitae tenuit, exoptatores suae mortis invenit. Foris patentes adversarios pertulit, intus latentes. Minor est autem virtus certaminis foris quempiam videre mala quae superet, et intus quod toleret non habere. Perfectae autem magnitudinis laus est adversa perpeti ei exterius fortiter, et interius clementer. Nam sunt nonnulla quae in ipsa quoque familiarium conversatione corrigi nequeunt sine culpa corrigentis; atque ideo cum vel corrigentem inquinant, vel non omnino haec agentem gravant, magna magisterii arte dissimulanda sunt, ipsaque hac dissimulatione toleranda.", + "candidate_score": 0.699104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_810", + "psc_text": "(I Petr. III, 9) . Sed exterius non audita supernae gratiae praecepta servabat, quia haec in mente illius sancti Spiritus afflatus scribebat. Cui tamen minus esset quod positos extra diligeret, nisi et interius viventes secumque quotidie conversantes etiam familiares adversarios toleraret. Unde subjungit: CAPUT XIII [Rec. VII]. VERS. 31.---Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut saturemur? 26. Domesticos et familiares nobis adversantes patienter tolerare debemus. Altaris sacrificium. Adversa patienda sunt exterius fortiter, et interius clementer.---Quae nimirum sententia potest quoque per mysterium ex voce Redemptoris intelligi. Viri quippe ejus tabernaculi de carnibus illius saturari cupierunt, vel Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes, quia et illi moliti sunt corpus illius, quasi consumendo, exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrificium de ejus carnibus satiare. [Vet. XII.] Sed nunc solius historiae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti viri animus extra intraque sollicitus ad omnia partitur.", + "candidate_score": 0.698538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1119", + "psc_text": "justi in ipsis quos corrigunt, cum ex parte alia fortasse aliquid bonae operationis inveniunt, ad eadem objurgationis verba cum quanta dispensatione descendunt. Ecce Paulus Corinthios docens, eosque in culpa divisionis aspiciens exorsus est, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu, quia in omnibus divites facti estis in illo (I Cor. I, 4) . Multum profecto laudavit quos in Christo divites in omnibus dixit. Et ecce adhuc blandimenta multiplicat, dicens: In omni verbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in vobis (Ibid., 5) . Testimonium Christi confirmatum est in vobis, dixit, ac si opere peregissent quod doctrina didicerant. Et mox in laudis consummatione subjunxit: Ita ut nihil vobis desit in ulla gratia, exspectantibus revelationem Domini nostri Jesu Christi. Quaeso te, Paule, istis tot favoribus jam quo tendas insinues. Et ecce paulo post sequitur: Obsecro vos autem, fratres,", + "candidate_score": 0.698067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2406", + "psc_text": "Antichristi ossa.---In corpore ossa sunt quae continent membra, et quae continentur. Habet ergo carnes haec bellua, habet et ossa, quia et iniqui sunt alii, qui tamen ab aliis in errore retinentur, et nequiores alii, qui in errore et alios retinent. Quid itaque aliud ossa Antichristi quam quoslibet in ejus corpore valentiores accipimus? in quorum corde iniquitas dum vehementer induruit, per eos tota ejus corporis compago subsistit. Multi namque in hoc mundo divites videntur, qui dum rebus opibusque subnixi sunt, quasi ex fortitudine solidantur; sed largiendo haec ipsa quibus fulti sunt, ad suum alios errorem trahunt. Modo nonnullos ut pravi fiant donis illiciunt, modo nonnullos ut pravi permaneant muneribus astringuat. Quid itaque hi nisi Antichristi ossa sunt, qui dum malos continendo multiplicant, in ejus corpore carnes portant? Hi nonnunquam in decipiendis auditoribus exhibent linguae dulcedinem, quia et spinae proferunt flores; et apparet quidem in eis quod oleat, sed latet quod pungat.", + "candidate_score": 0.69787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23_25", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2605", + "psc_text": "videlicet ejus corpus adhuc nobis expressus detegit, dum subjungit: CAPUT XXIX. IBID.---Compactum squamis se prementibus. 51. Squamis tecti reprobi jaculis veritatis resistunt.---Fertur quia draconis corpus squamis tegitur, ne citius jaculatione penetretur. Ita corpus omne diaboli, id est multitudo reproborum, cum de iniquitate sua corripitur, quibus valet tergiversationibus se excusare conatur, et quasi quasdam defensionis squamas objicit, ne transfigi sagitta veritatis possit. Quisquis enim dum corripitur, peccatum suum magis excusare appetit quam deflere, quasi squamis tegitur, dum a sanctis praedicatoribus gladio verbi jaculatur. Squamas habet, et idcirco ad ejus praecordia transeundi viam verbi sagitta non habet. Duritia enim carnali repellitur, ne spiritalis ei gladius infigatur. 52. His squamis obduratum cor Sauli, gratiae sagittis patuit.---Carnali sapientia contra Deum Saulus obduruerat, quando cor ejus nulla praedicationis Evangelicae sagitta nulla penetrabat. Sed postquam forti coelitus increpatione jaculatus, et superno respectu caecatus est (lumen quippe ut acciperet amisit), ad Ananiam veniens illuminatur. In qua 1107", + "candidate_score": 0.697101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.696175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45_47", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet . Delicta enim quis intelligit ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_581", + "psc_text": "locutionis usu pro dextro habere dicimus quod pro magno pensamus, pro sinistro vero id quod despicimus; quod Zacharias aperte insinuat, dicens: Et ostendit mihi Jesum sacerdotem magnum, stantem coram angelo Domini, et Satan stabat a dextris ejus, ut adversaretur ei (Zach. III, 1) . Qui ut patentius hoc quod praemisit ostenderet, secutus adjunxit: Et dixit Dominus ad Satan: Increpet Dominus in te, Satan, qui elegit Jerusalem. Nunquid non est iste torris erutus de igne? Et Jesus indutus erat vestibus sordidis (Ibid., 2) . Sordidis enim vestibus Jesus indutus erat, quia quamvis alienus ab omni peccato, tamen in similitudinem venit carnis peccati. Cui venienti Satan a dextris stetit. Pro magno namque Dominus Judaicum populum, et pro nihilo gentes habere videbatur. Sed postquam incarnatus apparuit, gentilitas quae pro sinistro habita fuerat credidit; Judaicus vero populus ad perfidiam declinavit. Satan ergo illi a dextris stetit, quia illum ei populum rapuit, qui dudum dilectus", + "candidate_score": 0.692211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2612", + "psc_text": "tenet, et qui totum jam deprehendendo viderat, tergiversatione pravae defensionis illusus, totum pariter ignorat. Foveam ergo hericius in reprobis habet, quia malitiosa mens sese intra se colligens in tenebris defensionis abscondit. Sed in hoc quod se peccator excusat, in hoc quod caliginosis defensionibus fixum in se oculum corripientis obnubilat, divinus nobis sermo etiam quomodo a similibus fulciatur ostendit. Sequitur: CAPUT XXX [Vet. XXXIII]. VERS. 7.---Una uni conjungitur, et ne spiraculum quidem incedit per eas. 54. Iniqui alterna se invicem defensione tuentur.---Istae squamae peccantium, ne ab ore praedicantium aliquo vitae spiraculo penetrentur, et obduratae sunt et conjunctae. Quos enim similis reatus sociat, concordi pertinacia etiam defensio perversa constipat, ut de facinoribus suis alterna se invicem defensione tueantur. Sibi enim quisque metuit, dum admoneri vel corrigi alterum cernit; et idcirco contra corripientium verba unanimiter assurgit, quia se in altero protegit. Bene ergo dicitur: Una uni conjungitur, et ne spiraculum quidem incedit per", + "candidate_score": 0.692001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_21", + "bdc_text": "Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.68961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23_25", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2595", + "psc_text": "dentium ejus formido, id est, iniquos praedicatores Antichristi perversae hujus saeculi protegunt potestates. Nam quos illi appetunt loquendo seducere, multi potentium student saeviendo terrere. Per gyrum ergo dentium ejus formido est, ac si aperte diceretur: Idcirco isti perversi praedicatores aliquos suadentes conterunt, quia circa ipsos sunt alii qui infirmorum mentes terrentes affligunt. Quale itaque illud tempus persecutionis apparebit, quando ad pervertendam fidelium pietatem alii verbis saepiunt, alii gladiis? Quis enim etiam infirmus Leviathan istius dentes non despiceret, si non eos per circuitum potestatum saecularium terror muniret? Sed duplici contra eos calliditate agitur, quia quod eis ab aliis verbis blandientibus dicitur, hoc ab aliis gladiis ferientibus imperatur. Quae utrorumque actio, id est potentium atque loquentium, in Joannis Apocalypsi brevi est sententia comprehensa, qua dicitur: Potestas equorum in ore et in caudis eorum erat (Apoc. IX, 19) . In ore namque doctorum, scientia; in cauda vero, saecularium potentia figuratur. Per caudam quippe,", + "candidate_score": 0.689229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45_47", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet . Delicta enim quis intelligit ?", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_925", + "psc_text": "hoc elationis vitio revocantur, qui de praedicatione redeuntes, cum elati dicerent: Domine, in nomine tuo etiam daemonia nobis subjecta sunt (Luc. X, 17) , ne de hac miraculorum singularitate gauderent, illico eis respondit Dominus, dicens: Videbam Satanam velut fulgur de coelo cadentem (Ibid., 18) . Ipse quippe singulariter elatus dixerat: Super astra coeli exaltabo solium meum, sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, similis ero Altissimo (Isai. XIV, 13) . Et mire Dominus, ut in discipulorum cordibus elationem premeret, mox judicium ruinae retulit, quod ipse magister elationis accepit, ut in auctore superbiae discerent quid de elationis vitio formidarent. In hac itaque arrogantiae quarta specie crebro humanus animus labitur, ut id quod habet habere se singulariter glorietur. In qua tamen similitudini diabolicae vicinius appropinquat, quia quisquis bonum se habere singulariter gaudet, quisquis videri sublimior caeteris quaerit, illum videlicet imitatur, qui despecto bono societatis angelorum, sedem suam ad Aquilonem ponens, et Altissimi", + "candidate_score": 0.688065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1119", + "psc_text": "justi in ipsis quos corrigunt, cum ex parte alia fortasse aliquid bonae operationis inveniunt, ad eadem objurgationis verba cum quanta dispensatione descendunt. Ecce Paulus Corinthios docens, eosque in culpa divisionis aspiciens exorsus est, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu, quia in omnibus divites facti estis in illo (I Cor. I, 4) . Multum profecto laudavit quos in Christo divites in omnibus dixit. Et ecce adhuc blandimenta multiplicat, dicens: In omni verbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in vobis (Ibid., 5) . Testimonium Christi confirmatum est in vobis, dixit, ac si opere peregissent quod doctrina didicerant. Et mox in laudis consummatione subjunxit: Ita ut nihil vobis desit in ulla gratia, exspectantibus revelationem Domini nostri Jesu Christi. Quaeso te, Paule, istis tot favoribus jam quo tendas insinues. Et ecce paulo post sequitur: Obsecro vos autem, fratres,", + "candidate_score": 0.68759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77_79", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1119", + "psc_text": "justi in ipsis quos corrigunt, cum ex parte alia fortasse aliquid bonae operationis inveniunt, ad eadem objurgationis verba cum quanta dispensatione descendunt. Ecce Paulus Corinthios docens, eosque in culpa divisionis aspiciens exorsus est, dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei, quae data est vobis in Christo Jesu, quia in omnibus divites facti estis in illo (I Cor. I, 4) . Multum profecto laudavit quos in Christo divites in omnibus dixit. Et ecce adhuc blandimenta multiplicat, dicens: In omni verbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in vobis (Ibid., 5) . Testimonium Christi confirmatum est in vobis, dixit, ac si opere peregissent quod doctrina didicerant. Et mox in laudis consummatione subjunxit: Ita ut nihil vobis desit in ulla gratia, exspectantibus revelationem Domini nostri Jesu Christi. Quaeso te, Paule, istis tot favoribus jam quo tendas insinues. Et ecce paulo post sequitur: Obsecro vos autem, fratres,", + "candidate_score": 0.686719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_22_24", + "bdc_text": "Etsi autem vix quicquam mihi tristius accidere possit quam ita occupatos et fascinatos esse ab istis praestigiatoribus tam magistratus quam populi animos , ut nihil nisi quod isti novi Aristarchi probarint , audire nihilque , quam quod ipsi affirmarint quantumlibet a veritate alienum , absurdum , παραδοχόν , frivolum et ineptum , probare velint meque adeo et de republica publice et de quam plurimis istius civitatis hominibus privatim ( quod citra iactantiam dictum velim ) optime meritum istorum superciliosorum rabinorum instinctu in odium invidiamque trahi , tamen et causae firmitate et recte factorum conscientia , ea praeterea , de qua supra memini , immunitate fretus nihil istarum furiarum rabiei et intemperiei cessi nec cessurus sum deo volente , rumpantur ut ilia Galli , quem verisimile est , si consenuerit , tandem in basiliscum conversum iri ; nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.686449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34_36", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur . Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2484", + "psc_text": "17.---Protegunt umbrae umbram ejus. 10. Umbrae sunt diaboli peccatores qui se invicem protegunt. Crimen dum defenditur, augetur.---Umbrae quippe sunt diaboli, omnes iniqui: qui dum imitationi iniquitatis ejus inserviunt, quasi ab ejus corpore imaginis speciem trahunt. Sicut autem umbrae ejus sunt pluraliter reprobi, ita singulariter umbra ejus est unusquisque peccator. Sed dum doctrinae justorum mali contradicunt, dum ab eis iniquum quemlibet corrigi non permittunt, umbrae Behemoth istius umbram ejus protegunt, quia peccatores quique in quo sibi male sunt conscii, in eo et alium peccantem defendunt. Umbrae umbram ejus protegunt, dum nequissimorum facta nequlores perversis patrociniis tuentur. Quod hoc nimirum studio faciunt, ne dum culpa in qua et ipsi obligati sunt, in aliis corrigitur, ad ipsos quandoque veniatur. Se igitur tegunt dum alios protegunt, quia suam vitam inde praevident impeti, unde alios considerant libera correptione confundi. Sicque fit ut summa criminum dum defenditur augeatur, et uniuscujusque nequitia eo sit ad perpetrandum facilis,", + "candidate_score": 0.683139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_21", + "bdc_text": "Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1950", + "psc_text": "sanctorum praedicatorum vitam vigilanter videamus. Ipsi quippe cum verba praedicationis movent, prius se in sanctis actionibus exercent, ne in semetipsis torpentes opere, alios excitent voce; sed ante se per sublimia facta excutiunt, et tunc ad bene agendum alios sollicitos reddunt. Prius cogitationum alis semetipsos feriunt, quia quidquid in se inutiliter torpet, sollicita investigatione deprehendunt, districta animadversione corrigunt. Prius sua punire fletibus curant, et tunc quae aliorum sunt punienda denuntiant. Prius ergo alis insonant quam cantus emittant, quia antequam verba exhortationis proferant omne quod locuturi sunt operibus clamant; et cum perfecte in semetipsis vigilant, tunc dormientes alios ad vigilias vocant. 16. Ut recte suo munere defungantur praedicatores et doctores, habent a Deo.---Sed unde tanta haec doctori intelligentia, ut et sibi perfecte vigilet, et dormientes ad vigilias sub quibusdam clamoris provectibus vocet, ut et peccatorum tenebras prius caute discutiat, et discrete postmodum lucem praedicationis ostendat, ut singulis juxta modum et tempora congruat,", + "candidate_score": 0.681421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1007", + "psc_text": "Per panem in Scriptura sacra multa significantur: 1 o Christus; 2 o gratia; 3 o sacra doctrina; 4 o haereticorum praedicatio; 5 o subsidium vitae praesentis; 6 o jucunditas humanae delectationis.---Ac si aperte dicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea blande libenterque satiabat. [Vet. XXV.] In Scriptura enim sacra panis aliquando ipse Dominus, aliquando spiritualis gratia, aliquando divinae doctrinae eruditio, aliquando haereticorum praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit: Ego sum panis vivus, qui de coelo descendi (Joan. VI, 51) . Rursum per panem gratia doni spiritalis accipitur, sicut per prophetam dicitur: Qui obturat aures suas, ne audiat sanguinem, et claudit oculos suos, ne videat malum, iste in excelsis habitabit: munimenta saxorum sublimitas ejus, panis ei datus est (Isai. XXXIII, 15) . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus,", + "candidate_score": 0.681211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_925", + "psc_text": "hoc elationis vitio revocantur, qui de praedicatione redeuntes, cum elati dicerent: Domine, in nomine tuo etiam daemonia nobis subjecta sunt (Luc. X, 17) , ne de hac miraculorum singularitate gauderent, illico eis respondit Dominus, dicens: Videbam Satanam velut fulgur de coelo cadentem (Ibid., 18) . Ipse quippe singulariter elatus dixerat: Super astra coeli exaltabo solium meum, sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, similis ero Altissimo (Isai. XIV, 13) . Et mire Dominus, ut in discipulorum cordibus elationem premeret, mox judicium ruinae retulit, quod ipse magister elationis accepit, ut in auctore superbiae discerent quid de elationis vitio formidarent. In hac itaque arrogantiae quarta specie crebro humanus animus labitur, ut id quod habet habere se singulariter glorietur. In qua tamen similitudini diabolicae vicinius appropinquat, quia quisquis bonum se habere singulariter gaudet, quisquis videri sublimior caeteris quaerit, illum videlicet imitatur, qui despecto bono societatis angelorum, sedem suam ad Aquilonem ponens, et Altissimi", + "candidate_score": 0.6783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_47_49", + "bdc_text": "Delicta enim quis intelligit ? Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1813", + "psc_text": "Rursumque quia aliquando sortes quae coeperint non mutantur, et latronem novimus alium pervenisse ad supplicium, et apostolos scimus percepisse propositum quod desideraverant regnum. Quis ergo discutiat in qua via habitet lux, et tenebrarum quis locus sit, ut ducat unumquodque ad terminos suos, et intelligat semitas domus ejus? Video Paulum ex illa persecutionis saevitia ad gratiam apostolatus vocatum (Act. IX, 1, seq.) , et tamen sic inter judicia occulta formidat, ut reprobari se, etiam postquam vocatus est, timeat. Ait enim: Castigo corpus meum, et in servitutem redigo, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27) . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse; unum autem, quae quidem retro sunt oblitus, ad ea quae sunt priora extendens meipsum, ad destinatum sequor, ad palmam supernae vocationis Dei, in Christo Jesu. Sequor autem si comprehendam, in quo et comprehensus sum (Philip. III, 13) . Et certe jam de illo voce dominica", + "candidate_score": 0.671548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_46", + "bdc_text": "Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_765", + "psc_text": "ex infirmitatis suae melius cognitione convalescunt. Aurum ergo robur non creditur, si in accepto ingenio fiducia non habetur. Quod bene Salomon admonens, ait: Habe fiduciam in Domino in toto corde tuo, et ne innitaris prudentiae tuae (Prov. III, 3) . Dicat ergo: Si putavi aurum robur meum, et obryzo dixi, fiducia mea. Ac si aperte fateatur, dicens: Nec quae veraciter intellexi, meo ingenio tribui, nec menti propriae, si qua egisse me bona contigit, haec principaliter deputavi. Qui adhuc subtilius humilitatem nobis sui cordis insinuans, adjungit dicens: CAPUT V [Rec. III]. VERS 25.---Si laetatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea. 8. Multa in sacris litteris intelligere periculosum, nisi intellecta custodiantur.---Quid multas divitias appellatas per significationem credimus, nisi abundantia acumina consiliorum? Quae quaerentis manus invenit, cum haec cogitatio tractantis gignit. Has etenim Salomon sapientiae divitias contemplatus ait: Corona sapientium divitiae eorum (Prov. XIV, 24) . Qui quia", + "candidate_score": 0.660795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_231", + "psc_text": "in eis interna spiritalia quaerimus, eorum profunda rimamur. Quod ipse Dominus facere dicitur, quia id nos agere ipso donante praevalemus. Per nos ergo qui non litteram quae occidit, sed spiritum qui vivificat sequimur, profunda fluviorum Dominus scrutatur, et abscondita in lucem producit, quia dicta legis, quae caliginosa nimis historia obscurat, nunc expositio spiritalis illuminat. Unde et loquens in parabolis per Evangelium Veritas discipulis praecepit, dicens: Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine; et quod in aure auditis, praedicate super tecta (Matth. X, 27) . Aperte namque dicta exponentium fecerunt nobis esse jam conspicuas sententias antiquorum Patrum. Unde Isaias propheta plana sanctae Ecclesiae expositionis verba conspiciens, et non allegoriarum tenebris obscura, exclamavit dicens: Locus fluviorum rivi latissimi et patentes. (Isai. XXXIII. 21) . Testamenti enim veteris dicta quasi angusti et clausi rivi fuerant, qui immensas 584 scientiae suae sententias collectione obscurissima constringebant. At contra doctrina sanctae Ecclesiae rivi et lati", + "candidate_score": 0.657669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32_34", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est . Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ; at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2329", + "psc_text": "pondere premere immoderata verborum. Unde in sancta Ecclesia manus super os ponitur, dum in electis ejus quotidie otiosae locutionis vitium bonae actionis virtute operitur. Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus (Hebr. IV, 13) , quomodo tegi possunt quae ejus oculis cui cuncta nuda sunt abscondi nequaquam possunt? Sed quia hoc quod tegimus, inferius ponimus, atque hoc unde tegimus nimirum superducimus, ut quod est subterpositum tegamus, tegere peccata dicimur quae quasi subterponimus dum abdicamus, eisque aliud superducimus, dum bonae actionis opus ad hoc post eligimus ut praeferamus. Qui ergo priora mala deserit, et bona posterius facit, per hoc quod addit, transactam nequitiam tegit, cui boni operis merita superducit. Beatus igitur Job sanctae Ecclesiae typum tenens, et in verbis suis sua allegans, nostra designans, dicat ex se, dicat ex", + "candidate_score": 0.657489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1389", + "psc_text": "Vel certe: Sed quae mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter Christum detrimenta (Philip. III, 7) . Unde et apte subditur: CAPUT XXX. VERS. 10.--- Revelabit quoque aurum eorum, ut corripiat; et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. 56. Amore coelestis gloriae graviora fiunt peccata prius perpetrata.---Aurem ab iniquitate revelare est intellectum cognitionis aperire. Revelata vero aure unusquisque corripitur, quando intrinsecus aeternorum bonorum desiderium percipit, et quae mala extrinsecus perpetravit agnoscit Potest vero in catenis et funibus paupertatis poena etiam temporalis afflictionis intelligi, quia saepe qui jubentis verba non audiunt, ferientis verberibus admonentur, ut ad bona desideria saltem poenae trahant, quos praemia non invitant. Unde per Prophetam dicitur: In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad le (Psal. XXXI, 9) . Si vero etiam flagella despiciunt, constat nimirum quod tanto illic gravioris vindictae supplicia sentiant, quanto hic majoris providentiae gratiam calcant. Unde et sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 11,", + "candidate_score": 0.656755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_82_84", + "bdc_text": "calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.652654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_31", + "bdc_text": "Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2623", + "psc_text": "Dominus habuit singularem sibi inesse et sapientiam mentitur et vitam. Sed quia sub agni specie auditoribus reprobis serpentinum virus infundit, recte illic subditur: Et loquebatur ut draco. Ista ergo bestia, id est praedicantium multitudo, si aperte ut draco loqueretur, agno similis non appareret; sed assumit agni speciem, ut draconis exerceat operationem. Quod hic utrumque per taedarum lampades exprimitur, quia et obscurum ardent per effectum malitiae, et quasi suave redolent per simulationem vitae. 60. Multi jam exstant Antichristi praedicatores. Eorum vita exploranda ut moneta. Antiquorum patrum institutis concordet.---Sed nequaquam aestimandum est quod tunc solum Antichristi praedicatores apparebunt, et nunc ab humanis deceptionibus desunt. Modo 1111 namque priusquam per semetipsum appareat, nonnulli illum vocibus, plerique autem moribus praedicant. An praedicatores simulationis illius non sunt, qui cum sacros Dei ordines obtinent, fugientem totis desideriis mundum tenent; qui virtutes esse ostendunt quae faciunt, sed vitium est omne quod agunt? [Vet. XXXVII.] Sed electorum mens", + "candidate_score": 0.650779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_46", + "bdc_text": "Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_753", + "psc_text": "XXXI, VERS. 24.---Si putavi aurum robur meum, et obryzo dixi, fiducia mea. CAPUT II. 4. Non in labentibus divitiis, sed in Deo solo confidendum. Obryzum dicimus obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur, nec sibi esse obryzum, id est rudis auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam in solius gratia conditoris figens, neque de quantitate auri, neque de specie peccavit. De creatore quippe desperasse fuerat, spem in creatura posuisse. In rebus autem dubiis spem fixerat dives ille, qui dicebat: Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos, requiesce, comede, bibe, epulare. Sed hunc superna vox increpat, dicens: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te; quae autem parasti, cujus erunt (Luc. XII, 19, 20) ? Eadem enim nocte sublatus est, qui in rerum sibi abundantia multa tempora fuerat praestolatus, ut scilicet qui in longum sibi subsidia colligendo prospiceret, subsequentem diem vel unum minime videret. Quasi in aquis", + "candidate_score": 0.649055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_76", + "psc_text": "Sin vero lucis nomine justos accipimus, tenebrarum vero appellatione peccatores (unde et Paulus dicit: Eratis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino [Ephes. V, 8]), hoc ipsum quod diximus sentiri nil obstat, quia perfecta aeternitatis scientia nulli tribuitur, quousque cursus justorum injustorumque finiatur. Sed quia mirum non est carnales populos superna nescire, sanctus vir in ejusdem divinae potentiae admiratione se erigit, et quod ipsam quoque angelorum perfectorumque hominum scientiam transeat, intuetur dicens: CAPUT XXIX [Rec. XVII]. VERS. 11.---Columnae coeli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus. 42. Columnae coeli sunt vel angeli, vel summi Ecclesiae praedicatores, vel etiam Ecclesiae ipsae.---Quid aliud columnas coeli quam vel sanctos angelos, vel summos Ecclesiae praedicatores appellat? Super quos in coelestibus crescens universa spiritalis fabricae structura surrexit, sicut alias sancta Scriptura testatur, dicens: Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei (Apoc. III, 12) . Nam quisquis in Dei opere recta intentione firmatur, columna in", + "candidate_score": 0.647985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_46", + "bdc_text": "Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_752", + "psc_text": "pes meus (Vers. 5) . Atque ut monstraretur quam fuerit ad cuncta pavidus, et ad omnia circumspectus inferius asserit, dicens: Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Dominum (Vers. 25) . Qui scilicet in prosperis positus, atque abundantia rerum fultus, si spem aut in suis actibus aut in circumfluentibus rebus poneret, profecto justus non esset. Sed quando iste vir sanctus in se spem posuit, qui aperte dicit: Ecce non est auxilium mihi in me (Job. VI, 13) ? [Vet. et Rec. II.] Quid ergo nunc superest, nisi ut ipsas quoque divitias qua mente possederit innotescat? Ait enim: 698 CAP. XXXI, VERS. 24.---Si putavi aurum robur meum, et obryzo dixi, fiducia mea. CAPUT II. 4. Non in labentibus divitiis, sed in Deo solo confidendum. Obryzum dicimus obrude aurum. Sanctus ergo vir nec aurum robur, nec sibi esse obryzum, id est rudis auri molem fiduciam credidit, quia spem atque delectationem suam", + "candidate_score": 0.647787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_46", + "bdc_text": "Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1389", + "psc_text": "Vel certe: Sed quae mihi fuerunt lucra, haec arbitratus sum propter Christum detrimenta (Philip. III, 7) . Unde et apte subditur: CAPUT XXX. VERS. 10.--- Revelabit quoque aurum eorum, ut corripiat; et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. 56. Amore coelestis gloriae graviora fiunt peccata prius perpetrata.---Aurem ab iniquitate revelare est intellectum cognitionis aperire. Revelata vero aure unusquisque corripitur, quando intrinsecus aeternorum bonorum desiderium percipit, et quae mala extrinsecus perpetravit agnoscit Potest vero in catenis et funibus paupertatis poena etiam temporalis afflictionis intelligi, quia saepe qui jubentis verba non audiunt, ferientis verberibus admonentur, ut ad bona desideria saltem poenae trahant, quos praemia non invitant. Unde per Prophetam dicitur: In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad le (Psal. XXXI, 9) . Si vero etiam flagella despiciunt, constat nimirum quod tanto illic gravioris vindictae supplicia sentiant, quanto hic majoris providentiae gratiam calcant. Unde et sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 11,", + "candidate_score": 0.647204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_31", + "bdc_text": "Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2718", + "psc_text": "in Evangelio Veritas dicit: Surgent pseudochristi et pseudoprophetae, et dabunt signa et prodigia, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi (Marc. XIII, 22) . Semita igitur post Leviathan lucet, quia quorum corda penetrat, eorum opera prodigiis illustrat, ut nimirum tanto altius eorum mentes in erroris tenebris teneat, quanto per eos foris quasi potentius lucem de miraculis ostentat. Sed sunt nonnulli qui in memoria 1132 et verba prophetica, et Evangelica praecepta retinentes, sciant et falsa esse signa quae exhibet, et vera supplicia ad quae decipiens trahit. Horum corda Leviathan iste, quia sanctitatis ostentatione non intercipit, in alia se eis illusione componit. Quosdam namque haec scientes, sed tamen praesentem vitam diligentes conspicit, quorum protinus mentibus ventura supplicia levigat, finienda quandoque districtionis judicia asserit, et deceptos callide ad praesentes voluptates rapit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XIX [Rec. XVI]. IBID.---Aestimabit abyssum quasi senescentem. 34. Poenarum aeternitatem non credunt reprobi,", + "candidate_score": 0.643785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_30", + "bdc_text": "Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1955", + "psc_text": "sicut est causa causarum, sicut vita viventium, ita etiam ratio rationabilium creaturarum. Tunc ergo coelorum rationem Dominus narrat, cum semetipsum nobis quomodo electis spiritibus praesit insinuat. Tunc coelorum rationem narrat, cum, detersa mentis nostrae caligine, clara se visione manifestat. Unde et in Evangelio Dominus dicit: Venit hora cum jam non in proverbiis loquar vobis, sed palam de Patre annuntiabo vobis (Joan. XVI, 25) . Palam quippe de Patre annuntiare se asserit, quia per patefactam tunc majestatis suae speciem, et quomodo ipsi gignenti non impar oriatur. et quomodo utrorumque Spiritus utrique coaeternus procedat ostendit. Aperte namque tunc videbimus quomodo hoc quod oriendo est ei de quo oritur subsequens non est, quomodo is qui per processionem producitur a proferentibus non praeitur. Aperte tunc videbimus quomodo et unum divisibiliter tria sint, et indivisibiliter tria unum. Lingua ergo tunc narrantis Dei est visa claritas sublevantis. Et concentus coeli tunc dormiet, quia apparente in judicio", + "candidate_score": 0.642796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2709", + "psc_text": "prodit quod placet. Quae itaque esse merita apud Deum possunt, quando et mala occulta sunt, et bona publica? Plerumque enim, sicut diximus, latet superbia, et castitas innotescit; atque ideo ostensa diu castitas circa vitae finem perditur, quia cooperta superbia usque ad finem incorrecta retinetur. Alius 1130 eleemosynis vacat, propria distribuit; sed tamen multis injustitiis servit, vel fortasse linguam in detractionibus exercet. Et fit plerumque ut is qui misericors fuerat juxta vitae suae terminum rapacitatis et crudelitatis stimulis inardescat. Quod valde justo judicio agitur, ut et perdat ante homines unde hominibus placuit, qui hoc unde Deo displicuit, corrigere nunquam curavit. Alius patientiae studet; sed dum invidere aliis, et servare in corde malitiam non cavet, fit quandoque impatiens, qui diu latuit dolens. Hi itaque et per aliquid aurum sum, et per aliquid lutum sunt. Atque hoc aurum quasi lutum sternitur, quando occultis peccatis exigentibus, etiam virtus quae publice claruerat dissipatur. Sed operae", + "candidate_score": 0.641719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_63", + "bdc_text": "Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2733", + "psc_text": "VERS. 25.---Omne sublime videt. 42. Diaboli ejusque membrorum immensa superbia. Saul propter elationem reprobatus. Davidis in suprema dignitate humilitas.---Id est, cunctos velut infra se positos quasi de sublimi respicit, quia dum per intentionem contra auctorem nititur, aestimare sibi quemlibet similem dedignatur. Quod apte etiam ejus membris congruit, quia omnes iniqui per tumorem cordis elati cunctos quos cernunt superbiae fastu despiciunt; et si quando exterius venerantur, intus tamen in secreto cordis, ubi apud se sua aestimatione magni sunt, cunctorum sibi vitam meritumque postponunt, eosque infra se esse respiciunt, quia per elatam cogitationem cordis in cujusdam se altitudinis arce posuerunt. Quibus bene per prophetam dicitur: Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isai. V, 21) . Hinc etiam Paulus ait: Nolite prudentes esse apud vosmetipsos (Rom. XII, 16) . Hinc ad Saul divina increpatione dicitur: Nonne cum esses parvulus in oculis tuis, caput te constitui in tribubus Israel", + "candidate_score": 0.640966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84_86", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1779", + "psc_text": "Ecce ante potentis faciem intra sui se latebras silentii abscondit, et sicut persecutioni publicae, sic occulto locum dedit timori. Bene de talibus dicitur: Dilexerunt gloriam hominum magis quam Dei (Joan. XII, 43) . Quisquis igitur talis est, si haec districte judicantur, etsi persecutio publica defuit, tamen tacendo 925 Christum negavit. Non ergo desunt vel in pace Ecclesiae Antichristi tentamenta. Nemo itaque illa persecutionis extremae tempora quasi sola perhorrescat. Apud iniquos namque quotidie res Antichristi agitur, quia in eorum cordibus mysterium suum jam nunc, occultus operatur. Et si multi nunc specie tenus intra Ecclesiam constituti simulant se esse quod non sunt, in adventu tamen judicis prodentur quod sunt: de quibus bene Salomon ait: Vidi impios sepultos, qui etiam cum adhuc viverent, in loco sancto erant, et laudabantur in civitate, quasi justorum operum (Eccle. VIII, 10) . Igitur postquam de iniquis dictum est, Restituetur ut lutum signaculum, et stabit sicut vestimentum, et", + "candidate_score": 0.639556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_52_54", + "bdc_text": "Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ; non habeo , quod rependam . Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_238", + "psc_text": "Ad hoc namque pretium damus, ut ejus vice rem quam appetimus possidere debeamus. Quid autem nos dedimus ut hanc sapientiam, quae Christus est (Rom. XI, 6) , percipere mereremur? Gratia quippe redempti sumus. Illa namque sola opera male vivendo dedimus, quibus si justa retributio servaretur, non Christus, sed supplicia redderentur. Sed aliud homo per justitiam meruit, aliud per gratiam accepit. Testetur Paulus, priusquam mens illius semen gratuitae veritatis acciperet, quibus sentibus premeretur erroris: Qui prius, inquit, fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) . Testetur pro qualibus Christus mori dignatus est: Cum adhuc, inquit, peccatores essemus, secundum tempus Christus pro impiis mortuus est (Rom. V, 8) . Qui ergo veniente sapientia impii inventi sumus, quid boni operis dedimus, quo accipere eamdem sapientiam mereremur? Hujus itaque sapientiae homo pretium nescit, quia quisquis a brutis animalibus rationis intellectu discretus est,", + "candidate_score": 0.636357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_477", + "psc_text": "Quia enim Redemptor noster juxta mundi finem vim persequentium pertulit, semetipsum pro nobis sacrificium vespertinum dedit. De hoc imbre serotino alias scriptum est: Dabo vobis pluviam temporivam et serotinam (Jerem. V, 24) . Temporivam quippe pluviam dedit, quia electis suis priori tempore legis intellectum contulit. Serotinam quoque pluviam tribuit, quia praedicari diebus ultimis incarnationis suae mysterium fecit. Quod quia sancta Ecclesia quotidie annuntiare non desinit, ora cordis audientium velut ex imbre serotino infundit. Sequitur: CAPUT III [Rec. III]. VERS. 24.---Si quando ridebam ad eos, non credebant, et lux vultus mei non cadebal in terram. 637 6. Praelatus sic se gravem exhibeat, ut non sit odiosus; sic hilarem, ut vilis non sit.---Hoc si juxta historiae verba percipimus, credi necesse est quod vir sanctus talem se exhibuerit subditis, ut etiam ridens timeri potuisset. Sed cum superius patrem se pauperum, viduarum vero consolatorem fuisse perhibet, magna valde discretione res indiget, quomodo in tanto", + "candidate_score": 0.635553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_38", + "bdc_text": "nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_175", + "psc_text": "Omnis ergo divina percussio, aut purgatio in nobis vitae praesentis est, aut initium poenae sequentis. Propter eos enim qui ex flagello proficiunt dictum est: Qui fingis dolorem in praecepto (Psalm. XCIII, 26) . Quia dum flagellatur iniquus, et corrigitur; audire praeceptum noluit, audit dolorem. Dolor ergo in praecepto fingitur, ei qui a malis operibus quasi praecepti vice, dolore cohibetur. De his vero quos damnant flagella et non liberant, dicitur: Percussisti eos, nec doluerunt; attrivisti eos, et renuerunt accipere disciplinam (Jerem. V, 3) . His flagella ab hac vita inchoant, et in aeterna percussione perdurant. Unde per Moysen Dominus dicit: Ignis exarsit ab ira mea, et ardebit usque ad inferos deorsum (Deut. XXXII, 22) . Quantum ad praesentem etenim percussionem spectat, recte 572 dicitur: Ignis exarsit ab ira mea (De Poenit., d. 3, c. 43) . Quantum vero ad aeternam damnationem, apte mox subditur: Et ardebit usque ad inferos deorsum. Licet", + "candidate_score": 0.634459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_33", + "bdc_text": "Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2516", + "psc_text": "18. Ejus linguam Dominus ligavit, dum silere coegit errores.---Subaudis ut ego. Scriptura enim sacra fune aliquando dimensionum sortes, aliquando peccata, aliquando fidem designare consuevit. Nam propter haereditarias dimensionum sortes dicitur: Funes ceciderunt mihi in praeclaris; etenim haereditas mea praeclara est mihi (Psal. XV, 6) . Funes quippe in praeclaris cadunt, dum per humilitatem vitae sortes nos patriae melioris excipiunt. Rursum quia fune peccata signantur, per prophetam dicitur: Vae qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis (Isai. V, 18) . Iniquitas namque in funiculis vanitatis trahitur, dum per augmentum culpa protelatur. Unde et per Psalmistam dicitur: Funes peccatorum circumplexi sunt me (Psal. CXVIII, 61) . Quia enim funis addendo torquetur ut crescat, non immerito peccatum in fune figuratur, quod perverso corde saepe, dum defenditur, multiplicatur. Rursum fune fides exprimitur, Salomone attestante, qui ait: Funiculus triplex difficile rumpitur (Eccle. IV, 12) , quia fides videlicet, quae de cognitione Trinitatis ab ore praedicantium texitur,", + "candidate_score": 0.634198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_983", + "psc_text": "obscuritate vitae praesentis videre te appeto, sed adhuc infirmitatis nubilo circumscribor. David quoque hujus noctis caliginem vitans, claritatem veri luminis praestolatus ait: Mane astabo tibi, et videbo (Psal. V, 5) . Adhuc ergo in nocte minus se videre conspicit, qui ad videndum Deum futurum mane concupiscit. Quia vero, ut diximus, ab exteriori actione cessare dormire est, bene Eliu subdit: Quando irruit sopor super homines. Quia autem sancti viri cum exteriori actioni non deserviunt, intra mentis cubilia conquiescunt, apte subjungit: Et dormiunt in lectulo. Sanctis enim viris dormire in lectulo est intra mentis suae cubile quiescere. Unde scriptum est: Exsultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero,", + "candidate_score": 0.631001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2331", + "psc_text": "se peccasse confitetur.---Si transacta beati Job verba discutimus, nihil eum nequiter dixisse reperimus. Si vero dicta ejus, quae cum veritate ac libertate prolata sunt, in aliquod superbiae vitium flectimus, duo jam solummodo non erunt, quia multa erunt. Sed quia loqui nostrum est hominibus occultum sensum verbis aperire, loqui vero nostrum ad divinas aures est motum mentis etiam expressione actionis ostendere, beatus Job ad libram se subtilissimi examinis pensans, locutione sua secundo se deliquisse confitetur. Unum enim loqui illicite est res flagello dignas agere, aliud loqui est etiam de flagello murmurare. Qui ergo ante increpationem dominicam in omni opere hominibus praelatus fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente,", + "candidate_score": 0.630568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_984", + "psc_text": "in gloria, laetabuntur in cubilibus suis (Psal. CXLIX, 5) . Dicatur ergo, quod semel nobis loquitur Deus per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo, quia nimirum tunc secreta divinitatis agnoscimus, cum ab hujus mundi tumultuosa concupiscentia intra mentis nostrae cubilia segregamur. Quia vero, ut saepe jam diximus, aurem cordis tumultus saecularium negotiorum claudit, et quies secretae considerationis aperit, apte subjungit: VERS. 16.---Tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina. 40. Qui ab exterioribus operibus cessant, ad compunctionem erudiuntur.---Cum enim ab exterioribus actionibus sopiuntur, aperta aure interni examinis causas audiunt. Qui dum subtiliter vel flagella publica, vel judicia occulta considerant, semetipsos afficere flendo non cessant. [Rec. XIII.] Unde bene dictum est. Et erudiens eos instruit disciplina, quia consideranti menti, et sese per poenitentiam laceranti, quasi quaedam plagae percussionis sunt lamenta compunctionis. Unde etiam Salomon recte vim percussionis utriusque conjungens ait: Livor vulneris abstergit", + "candidate_score": 0.626034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_41", + "bdc_text": "Dici non potest , quae certamina , quas pugnas cum ineptis istis rabinis , dum primum huc redirem , sustinuerim ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_961", + "psc_text": "casuri semper in praecipiti stant? Salomone attestante, qui ait: Ante ruinam exaltatur cor, et ante gloriam humiliatur (Prov. XVI, 18) . Sequitur: VERS. 8-11.---Dixisti ergo in auribus meis, et vocem verborum tuorum audivi. [Rec. X.]. Atque eamdem vocem subjungens, ait: Mundus sum ego, et absque delicto immaculatus, et non est iniquitas in me. Quia querelas in me reperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi. Posuit in nervo pedes meos, custodivit omnes semitas meas. Moxque contra haec verba quae beatum Job dixisse narravit sententiam suam proferens, ait: CAPUT XVII. VERS. 12.---Hoc est ergo in quo non es justificatus. 30. Student magis increpare, quam consolari.---Profecto beatus Job veraciter dixerat quod absque culpa fuerit flagellatus. Hoc enim ipse de se, quod de illo ad diabolum Dominus dixit: Commovisti me adversus eum, ut affligerem illum frustra (Job. II, 3) . Sed Eliu non credidit, cessante culpa, potuisse eum etiam pro gratia flagellari. Nesciebat enim", + "candidate_score": 0.624261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_48", + "bdc_text": "Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2545", + "psc_text": "iniquitas diaboli, inde pie perficitur benignitas Dei. Et bene ex hoc pacto quod cum Domino ferire dicitur, servus accipi perhibetur, quia inde obtemperat nutibus supernae gratiae, unde exercet iram nequissimae voluntatis suae. [Vet. XIX.] Servus ergo ex pacto est, qui dum voluntatem suam implere permittitur, a superni consilii voluntate ligatur, ut electos Dei, sicut dictum est, volens tentet, et tentando nesciens probet. 29. Reproborum poena Dei electorumque gloriae famulatur.---Sed quia tandiu in hac vita electorum usibus servit, quandiu malitiae suae nequitiam tentationibus exercere potuerit, hoc autem in loco a Domino non solum ex pacto servus, sed sempiternus servus accipi dicitur, investigare compellimur quomodo et post praesentis vitae terminum servire eum in perpetuum Domino demonstremus. Neque enim tunc justos coelesti felicitate pollentes adhuc tentare permittitur, cum ante eorum oculos aeternis gehennae ignibus mancipatur, quia nequaquam 1094 in illa superna patria tentationibus erudiendi sunt, in qua jam pro tentationum laboribus remunerantur. Sed", + "candidate_score": 0.620658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_319", + "psc_text": "utraque conveniant, dicat veritas: Quia semper vident; dicat praedicator egregius: Quia semper videre desiderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in satietate fastidium, satiati desiderant. Et desiderant igitur sine labore, quia desiderium satietas comitatur; et satiantur sine fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur. Sic quoque et nos erimus quando ad ipsum fontem vitae venerimus. Erit nobis delectabiliter impressa sitis simul atque satietas. Sed longe abest ab ista siti necessitas, longe a satietate fastidium, quia et sitientes satiabimur, et satiati sitiemus. Videbimus igitur Deum, ipsumque erit praemium laboris nostri, ut post mortalitatis hujus tenebras, accessa ejus luce gaudeamus. 92. Quo sensu Deus lucem habitet inaccessibilem.---Sed cum ejus lucem dicimus accessam, obsistit animo quod Paulus dicit: Qui lucem habitat inaccessibilem, quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest (I Tim. VI, 16) . Et rursum audio quod Psalmista ait: Accedite ad eum, et illuminamini (Psal.", + "candidate_score": 0.61904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_318", + "psc_text": ". Nunquid ergo aliud veritas, aliud praedicator insonat veritatis? Sed si sententia utraque confertur, quia sibi nequaquam discordet agnoscitur. Deum 602 quippe angeli et vident, et videre desiderant; et sitiunt intueri et intuentur. Si enim sic videre desiderant ut effectu sui desiderii minime perfruantur, desiderium sine fructu anxietatem habet, et anxietas poenam. Beati vero angeli ab omni poena anxietatis longe sunt, quia nunquam simul poena et beatitudo conveniunt. Rursum cum eos dicimus Dei visione satiari, quia et Psalmista ait: Satiabor dum manifestabitur gloria tua (Psal. XVI, 15) , considerandum nobis est quoniam satietatem solet fastidium subsequi. Ut ergo recte sibi utraque conveniant, dicat veritas: Quia semper vident; dicat praedicator egregius: Quia semper videre desiderant. Ne enim sit in desiderio anxietas, desiderantes satiantur; ne autem sit in satietate fastidium, satiati desiderant. Et desiderant igitur sine labore, quia desiderium satietas comitatur; et satiantur sine fastidio, quia ipsa satietas ex desiderio semper accenditur.", + "candidate_score": 0.619001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2390", + "psc_text": "Ex signis quae faciet plus metuendus, quam ex poenis quas martyribus intulit.---Sed considerandum valde est, cum Behemoth iste caudam suam sicut cedrum sublevat, in quo tunc atrocior quam nunc se exerit surgat. Quae enim poenarum genera novimus, quae non jam vires martyrum exercuisse gaudemus? Alios namque improviso ictu immersus jugulo gladius stravit, alios crucis patibulum affixit, in quo et mors provocata repellitur, et repulsa provocatur. Alios hirsutis serra dentibus attrivit, alios armata ferro insulcans ungula carpsit, alios belluina rabies morsibus detruncando comminuit, alios ab intimis viscerum per cutem pressa vis verberum rupit, alios effossa terra viventes operuit, alios in altum demersos in mortem praecipitium fregit, alios in se projectos aqua replendo absorbuit, alios edax flamma usque ad cineres depasta consumpsit. Cum igitur Behemoth iste caudam suam in fine mundi nequius dilatat, quid est quod in his tormentis 1060 tunc atrocius crescat, nisi hoc quod in Evangelio Veritas per semetipsam dicit:", + "candidate_score": 0.609103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_96", + "psc_text": "decoratis, vitae praedicatio contra infidelium corda convaluit, et antiquus hostis obsessas infidelium mentes praedicatorum vocibus expulsus reliquit, post ornamenta coelorum apte subjungitur. CAPUT XXXII [Rec. XX]. Ibid.---Et obstetricante manu ejus, eductus est coluber tortuosus. 51. Serpens antiquus Dei manu ex peccatorum cordibus quasi ex cavernis suis, ejectus est.---Quis enim colubri appellatur nomine, nisi antiquus hostis, et lubricus, et tortuosus, qui decipiendo homini colubri ore locutus est? De quo per prophetam dicitur: Leviathan serpentem, vectem tortuosum (Isa. XXVII, 1) . Qui idcirco loqui serpentis ore permissus est, ut ex ipso vase ejus homo cognosceret qualis esset qui intus habitaret. Serpens quippe non solum tortuosus est, sed etiam lubricus. Quia ergo in rectitudine veritatis non stetit, tortuosum animal intravit. Quia vero suggestioni ejus, si primae non resistitur, repente totus ad interna cordis dum 555 non sentitur illabitur, verba ad hominem per animal lubricum fecit. Cavernae vero hujus colubri corda fuerunt iniquorum. Quae", + "candidate_score": 0.609057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1813", + "psc_text": "Rursumque quia aliquando sortes quae coeperint non mutantur, et latronem novimus alium pervenisse ad supplicium, et apostolos scimus percepisse propositum quod desideraverant regnum. Quis ergo discutiat in qua via habitet lux, et tenebrarum quis locus sit, ut ducat unumquodque ad terminos suos, et intelligat semitas domus ejus? Video Paulum ex illa persecutionis saevitia ad gratiam apostolatus vocatum (Act. IX, 1, seq.) , et tamen sic inter judicia occulta formidat, ut reprobari se, etiam postquam vocatus est, timeat. Ait enim: Castigo corpus meum, et in servitutem redigo, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar (I Cor. IX, 27) . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse; unum autem, quae quidem retro sunt oblitus, ad ea quae sunt priora extendens meipsum, ad destinatum sequor, ad palmam supernae vocationis Dei, in Christo Jesu. Sequor autem si comprehendam, in quo et comprehensus sum (Philip. III, 13) . Et certe jam de illo voce dominica", + "candidate_score": 0.607251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1505", + "psc_text": "aditum 865 claudunt. [Vet. XI.] Unde recte nunc dicitur: Immanibus abscondit lucem. Sed tamen aliquando hos immanes superna gratia respicit, atque ipsis rerum abundantium occupationibus affligit, eorumque prosperitatibus adversas quidem, sed utiles tribulationes interserit, ut contristati ad cor redeant, atque in perituris rebus quam inaniter occupentur agnoscant. Unde hic quoque postquam subtracta lux dicitur, apte subjungitur: CAPUT XIV. IBID.---Et praecipit ei ut rursus adveniat. 26. Veritatis lumen, quod elatis occupatisque mentibus absconditur, afflictis et humiliatis revelatur.---Quia veritatis lumen, quod elatis occupatisque mentibus absconditur, afflictis humiliatisque revelatur. Lex quippe advenit, cum afflicta mens ipsas quas de perituris rebus tribulationum tenebras tolerat agnoscit, quia nisi aliquid ex lumine interno perciperet, nec hoc ipsum quia lumen perdiderat videret. Quod intelligi specialiter etiam de Judaeis potest, qui idcirco Redemptori nostro in carne venienti contradicere ausi sunt, quia apud semetipsos immanes exstiterunt. Sed his immanibus lux absconsa est, quia superbi lumen veritatis dum persequuntur, amiserunt.", + "candidate_score": 0.602332, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.731402, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.731402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "potuerit MNb 12 corporaliter operari M 13 desiderio V 14 lectione N in christi PAMib 15 euocandi B 16 ęscae B cottidiae P cottidie VMN 17 absumi PYDN adponi y 19 apostolicis praeceptis bd obseruandis om. M temporum obseruandis 9\\\\)§ervaij(Ji9 obseruamus M 20 deputamus om. M obedientis C 23 celeomate V 24 in om. PLDbd quibusdam N 25 theatrigarum r 26 operare (e in i mut.) r impedit C seruum dei manibus operantem in lege domini meditari et psallere nomini domini altissimi? ita sane ut ad ea discenda, quae memoriter recolat, habeat seposita tempora. ad hoc enim et illa bona opera fidelium subsidio supplendorum necessariorum deesse non debent, ut horae. quibus ad erudiendum animum ita uacatur, ut illa opera corporalia geri non possint, non opprimant egestate. qui autem se dicunt uacare lectioni, nonne illic inueniunt quod praecepit apostolus? quae ista est ergo peruersitas lectioni nolle obtemperare, dum uult ei uacare", + "candidate_score": 0.720208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 Iussioni tuae, sancte frater Aureli, tanto deuotius obtemperare me oportuit, quanto magis mihi quis ex te iusserit claruit. dominus enim noster Iesus Christus habitans in interiore tuo tibique sollicitudinem paternae et frateniae caritatis inspirans, utrum filiis et fratribus nostris monachis, qui beato apostolo Paulo oboedire neglegunt dicenti: qui non uult operari, non manducet, permittenda sit ista licentia, uoluntatem ac linguam tuam adsumens in opus suum imperauit mihi ex te, ut hinc ad te aliquid scriberem. adsit itaque ipse etiam mihi, quo ita paream, ut ei me parere ex eius munere ipsa utilitate fructuosi laboris intellegam. § 2 Primum ergo uidendum quid dicant illius professionis homines qui operari nolunt, deinde, si eos non recte sentire 8 II Thess. 3, 10 2 Inscriptio abest a cod. C fol. 1 Incipit ad Aurelium epni de opere monachorum (manu poster.) fol. 1 P fol. 94b V Incipit liber sci Augnstini ad Aurelium", + "candidate_score": 0.71757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_108", + "psc_text": "et amore priuatae rei non inligati manibus suis in commune laborare, praepositis suis sine murmure obtemperare, ut hoc suppleatur ex oblationibus bonorum fidelium. quod laborantibus et aliquid unde uictum transigant operantibus, propter infirmitates tamen corporales aliquorum et propter ecclesiasticas occupationes uel eruditionem doctrinae salutaris deesse putauerint. § 20 Quid enim agant, qui operari corporaliter nolunt, cui rei uacent scire desidero. orationibus, inquiunt, et psalmis et lectioni et uerbo dei. sancta plane uita et Christi suauitate laudabilis; sed si ab his auocandi non sumus, nec manducandum est nec ipsae escae cotidie praeparandae, ut possint adponi et adsumi. si autem ad ista uacare seruos dei certis interuallis temporum ipsius infirmitatis necessitas cogit, cur non et praeceptis apostolicis obseruandis aliquas partes temporum deputamus? citius enim exauditur una oboedientis oratio quam decem milia contemptoris. cantica uero diuina cantare etiam manibus operantes facile possunt et ipsum laborem tamquam diuino celeumate consolari. an ignoramus omnes opifices", + "candidate_score": 0.716196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.715047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "si sapientes defuissent, potius quam ut negotia christianorumChristianorum deferrentur in forum. quem tamen laborem non sine consolatione domini suscipimus pro spe uitae aeternae, ut fructum feramus cum tolerantia. serui enim sumus eius ecclesiae et maxime infirmioribus membris, qualialibet in eodem corpore membra simus. omitto alias innumerabiles ecclesiasticas curas, quas fortasse nemo credit, nisi qui expertus est. non ergo alligamus onera grauia et umeris uestris inponimus, quae nos digito non tangimus, quandoquidem si officii nostri salua ratione possemus — uidet ille, qui probat corda nostra —, mallemus haec agere, quae ut agatis hortamur, quam ea quae nos agere cogimur. sane omnibus et nobis et nobis pro nostro gradu et officio laborantibus et arta uia est in labore et aerumna et tamen in spe gaudentibus iugum eius lene est et sarcina lenis, qui nos uocauit ad requiem, qui prior transitum fecit a conuaileconualle plorationis, ubi nec ipse sine pressuris fuit. si fratres,", + "candidate_score": 0.714136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", + "candidate_score": 0.712395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "si sapientes defuissent, potius quam ut negotia christianorumChristianorum deferrentur in forum. quem tamen laborem non sine consolatione domini suscipimus pro spe uitae aeternae, ut fructum feramus cum tolerantia. serui enim sumus eius ecclesiae et maxime infirmioribus membris, qualialibet in eodem corpore membra simus. omitto alias innumerabiles ecclesiasticas curas, quas fortasse nemo credit, nisi qui expertus est. non ergo alligamus onera grauia et umeris uestris inponimus, quae nos digito non tangimus, quandoquidem si officii nostri salua ratione possemus — uidet ille, qui probat corda nostra —, mallemus haec agere, quae ut agatis hortamur, quam ea quae nos agere cogimur. sane omnibus et nobis et nobis pro nostro gradu et officio laborantibus et arta uia est in labore et aerumna et tamen in spe gaudentibus iugum eius lene est et sarcina lenis, qui nos uocauit ad requiem, qui prior transitum fecit a conuaileconualle plorationis, ubi nec ipse sine pressuris fuit. si fratres,", + "candidate_score": 0.70822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.707857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_188", + "psc_text": "si sapientes defuissent, potius quam ut negotia christianorumChristianorum deferrentur in forum. quem tamen laborem non sine consolatione domini suscipimus pro spe uitae aeternae, ut fructum feramus cum tolerantia. serui enim sumus eius ecclesiae et maxime infirmioribus membris, qualialibet in eodem corpore membra simus. omitto alias innumerabiles ecclesiasticas curas, quas fortasse nemo credit, nisi qui expertus est. non ergo alligamus onera grauia et umeris uestris inponimus, quae nos digito non tangimus, quandoquidem si officii nostri salua ratione possemus — uidet ille, qui probat corda nostra —, mallemus haec agere, quae ut agatis hortamur, quam ea quae nos agere cogimur. sane omnibus et nobis et nobis pro nostro gradu et officio laborantibus et arta uia est in labore et aerumna et tamen in spe gaudentibus iugum eius lene est et sarcina lenis, qui nos uocauit ad requiem, qui prior transitum fecit a conuaileconualle plorationis, ubi nec ipse sine pressuris fuit. si fratres,", + "candidate_score": 0.702073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19_21", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit . Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_109", + "psc_text": "uacare seruos dei certis interuallis temporum ipsius infirmitatis necessitas cogit, cur non et praeceptis apostolicis obseruandis aliquas partes temporum deputamus? citius enim exauditur una oboedientis oratio quam decem milia contemptoris. cantica uero diuina cantare etiam manibus operantes facile possunt et ipsum laborem tamquam diuino celeumate consolari. an ignoramus omnes opifices in quibus uanitatibus et plerumque etiam turpitudinibus theatricarum fabularum donent corda et linguas suas, cum manus ab opere non recedant? quid ergo inpedit 1 in om. PVDMf ecclesie P2DMf 5 communi b 6 labore A Ib praepositi. T mormure C 9 aliquorum om. N propter om. M 11 patuerit PVDf potuerit MNb 12 corporaliter operari M 13 desiderio V 14 lectione N in christi PAMib 15 euocandi B 16 ęscae B cottidiae P cottidie VMN 17 absumi PYDN adponi y 19 apostolicis praeceptis bd obseruandis om. M temporum obseruandis 9\\\\)§ervaij(Ji9 obseruamus M 20 deputamus om. M obedientis C 23 celeomate", + "candidate_score": 0.699081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.689911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11_13", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", + "candidate_score": 0.68886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58_60", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat . Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est . Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "ferenda. solent enim tales non melius, sicut multi putant, sed, quod est uerum, languidius educati laborem operum corporalium sustinere non posse. tales fortasse multi erant in Hierosolyma. nam et scriptum est, quod praedia sua uendiderint et pretia eorum ante pedes apostolorum posuerint, ut distribueretur unicuique, sicut opus erat. quia prope inuenti sunt et utiles fuerunt gentibus, quae ab idolorum cultu ei longinquo uocabantur, secundum illud, quod dictum est: ei Sion prodiet lex et uerbum domini ex Hierusalem, debitores eorum dixit apostolus ex gentibus christianos. debitores, inquit, eorum sunt, addidit quare; si enim spiritalibus eorum, inquit, communicauerunt gentes, debent et in carnalibus ministrare eis. Nunc autem ueniunt plerumque ad hanc professionem seruitutis dei et ex condicione seruili, uel etiam liberti uel propter hoc a dominis liberati sine liberandi et ex uita rnsticanarusticana et ex opificum exercitatione et plebeio labore, tanto 10 cf. Act. 2, 45; 4, 35 14 Es. 2, 3", + "candidate_score": 0.684629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.684401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", + "candidate_score": 0.681455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "§ 1 Iussioni tuae, sancte frater Aureli, tanto deuotius obtemperare me oportuit, quanto magis mihi quis ex te iusserit claruit. dominus enim noster Iesus Christus habitans in interiore tuo tibique sollicitudinem paternae et frateniae caritatis inspirans, utrum filiis et fratribus nostris monachis, qui beato apostolo Paulo oboedire neglegunt dicenti: qui non uult operari, non manducet, permittenda sit ista licentia, uoluntatem ac linguam tuam adsumens in opus suum imperauit mihi ex te, ut hinc ad te aliquid scriberem. adsit itaque ipse etiam mihi, quo ita paream, ut ei me parere ex eius munere ipsa utilitate fructuosi laboris intellegam. § 2 Primum ergo uidendum quid dicant illius professionis homines qui operari nolunt, deinde, si eos non recte sentire 8 II Thess. 3, 10 2 Inscriptio abest a cod. C fol. 1 Incipit ad Aurelium epni de opere monachorum (manu poster.) fol. 1 P fol. 94b V Incipit liber sci Augnstini ad Aurelium", + "candidate_score": 0.669665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_59", + "bdc_text": "Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", + "candidate_score": 0.669634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.668983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "opera fidelium subsidio supplendorum necessariorum deesse non debent, ut horae. quibus ad erudiendum animum ita uacatur, ut illa opera corporalia geri non possint, non opprimant egestate. qui autem se dicunt uacare lectioni, nonne illic inueniunt quod praecepit apostolus? quae ista est ergo peruersitas lectioni nolle obtemperare, dum uult ei uacare et, ut quod bonum est diutius legatur, ideo facere nolle quod legitur? quis enim nesciat tanto citius quemque proficere cum bona legit, quanto citius facit quod legit?. § 21 Si autem alicui sermo erogandus est et ita occupat, ut manibus operari non uacet, numquid hoc omnes in monasterio possunt uenientibus ad se ex alio genere uitae fratribus uel diuinas lectiones exponere uel de aliquibus quaestionibus salubriter disputare? quando ergo non omnes possunt, cur sub hoc obtentu omnes uacare uolunt? quamquam etsi omnes possent, uicissitudine facere deberent non solum ne ceteri a necessariis operibus occuparentur, sed etiam quia sufficit, ut audientibus", + "candidate_score": 0.668752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_57_59", + "bdc_text": "Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat . Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.66702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_59", + "bdc_text": "Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "opera fidelium subsidio supplendorum necessariorum deesse non debent, ut horae. quibus ad erudiendum animum ita uacatur, ut illa opera corporalia geri non possint, non opprimant egestate. qui autem se dicunt uacare lectioni, nonne illic inueniunt quod praecepit apostolus? quae ista est ergo peruersitas lectioni nolle obtemperare, dum uult ei uacare et, ut quod bonum est diutius legatur, ideo facere nolle quod legitur? quis enim nesciat tanto citius quemque proficere cum bona legit, quanto citius facit quod legit?. § 21 Si autem alicui sermo erogandus est et ita occupat, ut manibus operari non uacet, numquid hoc omnes in monasterio possunt uenientibus ad se ex alio genere uitae fratribus uel diuinas lectiones exponere uel de aliquibus quaestionibus salubriter disputare? quando ergo non omnes possunt, cur sub hoc obtentu omnes uacare uolunt? quamquam etsi omnes possent, uicissitudine facere deberent non solum ne ceteri a necessariis operibus occuparentur, sed etiam quia sufficit, ut audientibus", + "candidate_score": 0.660918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_59", + "bdc_text": "Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "ferenda. solent enim tales non melius, sicut multi putant, sed, quod est uerum, languidius educati laborem operum corporalium sustinere non posse. tales fortasse multi erant in Hierosolyma. nam et scriptum est, quod praedia sua uendiderint et pretia eorum ante pedes apostolorum posuerint, ut distribueretur unicuique, sicut opus erat. quia prope inuenti sunt et utiles fuerunt gentibus, quae ab idolorum cultu ei longinquo uocabantur, secundum illud, quod dictum est: ei Sion prodiet lex et uerbum domini ex Hierusalem, debitores eorum dixit apostolus ex gentibus christianos. debitores, inquit, eorum sunt, addidit quare; si enim spiritalibus eorum, inquit, communicauerunt gentes, debent et in carnalibus ministrare eis. Nunc autem ueniunt plerumque ad hanc professionem seruitutis dei et ex condicione seruili, uel etiam liberti uel propter hoc a dominis liberati sine liberandi et ex uita rnsticanarusticana et ex opificum exercitatione et plebeio labore, tanto 10 cf. Act. 2, 45; 4, 35 14 Es. 2, 3", + "candidate_score": 0.66001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_59", + "bdc_text": "Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_23", + "psc_text": "ceteri apostoli et fratres domini et Cephas? uide, quemadmodum primo ostendat, quid sibi liceat et ideo liceat, quoniam apostolus est. inde enim coepit: non sum liber? non sum apostolus? et probat se apostolum dicens: nonne Christum Iesum dominum nostrum uidi? nonne opus meum uos estis in domino? quo probato ostendit sibi licere quod ceteris apostolis, id est. ut non operetur manibus Buissuis, sed ex euangelio uiuat, sicut dominus constituit, quod in consequentibus apertissime demonstrauit; ad hoc enim et fideles mulieres habentes terrenam gubstantiamsubstantiam ibant cum eis et ministrabant eis de substantia sua, ut nullius indigerent horum, quae ad substantiam uitae 3 I Cur. 9, 1-5 2 iata] illa M ista M chorintios C 3 enim] autem PYDMj ita om. M 4 Iesum om. N dominum Iesum M 5 nostrum] X C non L •• 0, om. M uos opus meum M 6 et si PDM non sum aliis M nobis", + "candidate_score": 0.659692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_109", + "psc_text": "uacare seruos dei certis interuallis temporum ipsius infirmitatis necessitas cogit, cur non et praeceptis apostolicis obseruandis aliquas partes temporum deputamus? citius enim exauditur una oboedientis oratio quam decem milia contemptoris. cantica uero diuina cantare etiam manibus operantes facile possunt et ipsum laborem tamquam diuino celeumate consolari. an ignoramus omnes opifices in quibus uanitatibus et plerumque etiam turpitudinibus theatricarum fabularum donent corda et linguas suas, cum manus ab opere non recedant? quid ergo inpedit 1 in om. PVDMf ecclesie P2DMf 5 communi b 6 labore A Ib praepositi. T mormure C 9 aliquorum om. N propter om. M 11 patuerit PVDf potuerit MNb 12 corporaliter operari M 13 desiderio V 14 lectione N in christi PAMib 15 euocandi B 16 ęscae B cottidiae P cottidie VMN 17 absumi PYDN adponi y 19 apostolicis praeceptis bd obseruandis om. M temporum obseruandis 9\\\\)§ervaij(Ji9 obseruamus M 20 deputamus om. M obedientis C 23 celeomate", + "candidate_score": 0.659454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "isti, qui tamquam multum negotiosi et occupati de tempore operationis inquirantinquirunt, quid agunt? numquid ipsi ab Hierusalem per circuitum usque ad Illyricum terras euangelio repleuerunt? aut quidquid gentium barbararum remansit adhuc obeundum et inplendum de pace ecclesiae susceperunt? nouimuanouimus eos in quandam sanctam societatem otiosissime congregatos. mirandam rem fecit apostolus, qui reuera in tanta sollicitudine omnium ecclesiarum, et propagatarum et propagandarum, ad eius curam laboremque pertinentium etiam manibus operabatur; propterea tamen, cum apud Corinthios esset et egeret, nemini quidem eorum, apud quos erat, grauis fuit, sed plane quod illi deerat. suppleuerunt fratres, qui uenerunt ex Macedonia. § 16 Nam et ipse propter eius modi necessitates sanctorum, qui quamuis praeceptis eius obtemperent, ut cum silentio operantes suum panem manducent, possunt tamen multis ex causis indigere supplemento aliquo talium sustentationum, cum dixisset talia docens et praemonens: his autem qui eius modi sunt praecipimus et obsecramus in 5 cf. I Thess. 2, 9;", + "candidate_score": 0.645215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_98", + "psc_text": "multum, non abundauit, et qui modicum, non defuit illi. gratias autem deo, qui dedit idem studium pro nobis in corde Titi, quia consolationem quidem suscepit; studiosior autem cum esset, sponte exiit ad uos. misimus autem cum eo fratrem, cuius laus in euangelio est per omnes ecclesias, non solum autem, sed et ordinatus ab ecclesiis comes peregrinationis nostrae cum hac gratia quae ministratur a nobis ad domini gloriam et promptum animum nostrum, deuitantes hoc, ne quis nos reprehendat in hac plenitudine, quae ministratur a nobis. prouidemus enim bona non solum coram deo, sed etiam coram hominibus. in his uerbis adparet, quantum non solum curam sanctarum plebium esse uoluerit ministrare necessaria sanctis dei seruis, consilium in hoc dans, quia hoc magis ipsis qui hoc faciebant proderat quam illis erga quos faciebant — illis enim aliud proderat, id est hoc erga se obsequio fratrum suorum sancte uti nec propter hoc deo seruire nec", + "candidate_score": 0.643389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_214", + "psc_text": "ęţ sufficit C 20 quidquam Fbd 21 fortasse loquacior bd 22 et pr. om. AM abprobus L et fratribus M 23 dignatus hoc onus Mlhf 24 detrahendum M uide- 38* atur N reecribtis C 25 beatitadima tuae A Ezplicit liber beati Augustini de opere monachorum. InC eiusdem de fide et operibus fol. 39b C fol. 63* L lol. 2sb 0 Explicit ad Aurelium de opere roonacborum fol. lllb P loZ. 9sb Y Explicit Augustini ad Aurelium de opere monachorum. InC liber de bono coniugali fol. 18% D Explicit Augustini de opere monachorum fol. 69b M Explicit liber beati Augustini de opere monachorum fol. 16b B Subscriptio abest a codd. AN Explicit liber sci Angustini epi de opere monachorum fol. 30b F; cod. Cassinensis 173 partes littera P signatas ab Eggerio conlatas proposui; inde corr. pag. 530.", + "candidate_score": 0.636531, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.72975, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "vestrum in mensa Domini positum est, mysterium Domini accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis ergo, Corpus Christi, et respondes Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro asseramus, ipsum Apostolum item audiamus. Cum ergo de isto sacramento loqueretur, ait: Unus panis, unum corpus multi sumus. Intelligite, et gaudete. Unitas, pietas, veritas, caritas, unus panis, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17). Recolite enim quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini; quando baptizati estis, quasi conspersi estis; quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat", + "candidate_score": 0.72975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "vestrum in mensa Domini positum est, mysterium Domini accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis ergo, Corpus Christi, et respondes Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro asseramus, ipsum Apostolum item audiamus. Cum ergo de isto sacramento loqueretur, ait: Unus panis, unum corpus multi sumus. Intelligite, et gaudete. Unitas, pietas, veritas, caritas, unus panis, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17). Recolite enim quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini; quando baptizati estis, quasi conspersi estis; quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat", + "candidate_score": 0.721187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "vestrum in mensa Domini positum est, mysterium Domini accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis ergo, Corpus Christi, et respondes Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro asseramus, ipsum Apostolum item audiamus. Cum ergo de isto sacramento loqueretur, ait: Unus panis, unum corpus multi sumus. Intelligite, et gaudete. Unitas, pietas, veritas, caritas, unus panis, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17). Recolite enim quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini; quando baptizati estis, quasi conspersi estis; quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat", + "candidate_score": 0.715392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_371", + "psc_text": "sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat illis anima [una] et cor unum in Deum (Act. IV, 32); sic et de vino, fratres, recolite unde sit unum. Grana multa pendent ad botrum, sed liquor granorum in unitate confunditur. Ita Dominus Jesus Christus nos significavit, nos ad se pertinere voluit; mysterium pacis et unitatis nostrae in sua mensa consecravit. Qui accipit mysterium unitatis, et non servat (al. tenet) vinculum pacis, non mysterium accipit pro se, sed testimonium contra se. » 26. Arbitror, sancte frater, disputationem nostram, praeclari doctoris Augustini sermone firmatam, nec cuiquam esse aliquatenus ambigendum, tunc unumquemque fidelium corporis sanguinisque Dominici participem fieri, quando in baptismate membrum", + "candidate_score": 0.710713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_365", + "psc_text": "panis, unum corpus multi sumus, omnes qui de uno pane participamus (Ibid., 17) . Unde alio loco dicit: Unum corpus, et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae (Ephes. IV, 4) . Et iterum: Veritatem autem facientes in caritate, crescamus in illo per omnia, qui est caput Christus. Ex quo totum corpus compactum et concretum per omnem juncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate (Ibid., 15) . Nam et carnem Domini nos esse confirmans, ait: Nemo enim unquam carnem suam odio habuit, sed nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam: quoniam membra sumus corporis ejus, et de ossibus ejus (Ephes. V, 29) . Quocirca quoniam unus panis et unum corpus multi sumus, tunc incipit unusquisque particeps esse illius unius panis, quando coeperit membrum esse illius unius corporis, quod in singulis membris, quando in baptismo capiti Christo subjungitur,", + "candidate_score": 0.709903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "vestrum in mensa Domini positum est, mysterium Domini accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis ergo, Corpus Christi, et respondes Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro asseramus, ipsum Apostolum item audiamus. Cum ergo de isto sacramento loqueretur, ait: Unus panis, unum corpus multi sumus. Intelligite, et gaudete. Unitas, pietas, veritas, caritas, unus panis, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17). Recolite enim quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini; quando baptizati estis, quasi conspersi estis; quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat", + "candidate_score": 0.709382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_365", + "psc_text": "panis, unum corpus multi sumus, omnes qui de uno pane participamus (Ibid., 17) . Unde alio loco dicit: Unum corpus, et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae (Ephes. IV, 4) . Et iterum: Veritatem autem facientes in caritate, crescamus in illo per omnia, qui est caput Christus. Ex quo totum corpus compactum et concretum per omnem juncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscujusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate (Ibid., 15) . Nam et carnem Domini nos esse confirmans, ait: Nemo enim unquam carnem suam odio habuit, sed nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam: quoniam membra sumus corporis ejus, et de ossibus ejus (Ephes. V, 29) . Quocirca quoniam unus panis et unum corpus multi sumus, tunc incipit unusquisque particeps esse illius unius panis, quando coeperit membrum esse illius unius corporis, quod in singulis membris, quando in baptismo capiti Christo subjungitur,", + "candidate_score": 0.709166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_371", + "psc_text": "sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat illis anima [una] et cor unum in Deum (Act. IV, 32); sic et de vino, fratres, recolite unde sit unum. Grana multa pendent ad botrum, sed liquor granorum in unitate confunditur. Ita Dominus Jesus Christus nos significavit, nos ad se pertinere voluit; mysterium pacis et unitatis nostrae in sua mensa consecravit. Qui accipit mysterium unitatis, et non servat (al. tenet) vinculum pacis, non mysterium accipit pro se, sed testimonium contra se. » 26. Arbitror, sancte frater, disputationem nostram, praeclari doctoris Augustini sermone firmatam, nec cuiquam esse aliquatenus ambigendum, tunc unumquemque fidelium corporis sanguinisque Dominici participem fieri, quando in baptismate membrum", + "candidate_score": 0.706354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_768", + "psc_text": "Deus in corde suorum scripturum esse promisit. Quod ejusdem tenor evidenter ostendit. Ibi enim dicit Deus: Et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens: Cognosce Dominum; quia omnes scient me a minore usque ad majorem eorum (Jer. XXXI, 34) . 54. Haec est lex, quam Deus scribit in cordibus eorum omnium, non per conditionem naturae, sed per largitatem gratiae; non per liberum arbitrium hominis, sed per ministerium evangelicae praedicationis; non in lapide per litteram Veteris Testamenti, sed in corde per Spiritum Dei vivi. Quod beatus Paulus evidenter insinuat dicens: Epistola estis Christi ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi; non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 3) . Hoc ergo Deus scribit in cordibus hominum per Spiritum suum, quod exinde diaboli delevit invidia, per quam mors intravit in orbem terrarum. Scribit itaque legem fidei, per quam justificat gentes", + "candidate_score": 0.702873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_92", + "psc_text": "sermonis aut operis placitum munus, quod ipse non fuerit gratuita benignitate largitus. Idcirco autem gratuita semper est Dei sancta largitio, quia humanorum meritorum nulla unquam praecedit exactio: quia etsi quod est bonum cujuslibet hominis meritum, ab ipso est utique a quo est omne datum optimum et omne donum perfectum (Jac. I, 17) : quod nec habere potest homo, nisi ab ipso fuerit datum, nec perseveranter habere, nisi fuerit ipso custode servatum. Ab ipso igitur posco reddi hujus debiti facultatem, a quo reddendi accepi voluntatem. Neque enim vel reddere aliquatenus vellem, nisi misericors ipse donaret ut vellem. Si quid itaque in hoc opere dixero quod placeat et sufficiat, vel, si non sufficiat, saltem placeat sancto desiderio tuo, non est meae indigentiae, sed divinae sufficientiae. Si quid vero forsitan ita dixero, ut nec sufficere tuo sancto possit desiderio, nec placere, non est sufficientiae divinae, sed indigentiae meae. Proinde Christiana caritas utrobique operis", + "candidate_score": 0.694694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "vestrum in mensa Domini positum est, mysterium Domini accipitis. Ad id quod estis, Amen respondetis, et respondendo subscribitis. Audis ergo, Corpus Christi, et respondes Amen. Esto membrum corporis Christi, ut verum sit Amen. Quare ergo in pane? Nihil hic de nostro asseramus, ipsum Apostolum item audiamus. Cum ergo de isto sacramento loqueretur, ait: Unus panis, unum corpus multi sumus. Intelligite, et gaudete. Unitas, pietas, veritas, caritas, unus panis, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17). Recolite enim quia panis non fit de uno grano, sed de multis. Quando exorcizabamini, quasi molebamini; quando baptizati estis, quasi conspersi estis; quando Spiritus sancti ignem accepistis, quasi cocti estis. Estote quod videtis, et accipite quod estis. Hoc Apostolus de pane dixit, jam de calice quid intelligeremus, etiam hoc dictum satis ostendit. Sicut enim ut sit species visibilis panis multa grana in unum consperguntur; tanquam illud fiat quod de fidelibus ait Scriptura sancta: Erat", + "candidate_score": 0.691785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. De conjugali debito, et voto continentiae a conjugibus emisso. Domino et merito venerabili filio FULGENTIUS, servorum Christi famulus, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. Excusatio dilatae responsionis. --1. Epistolam tuam, sanctae sollicitudinis indicem, ante aliquot menses accipiens, cum persolvere cuperem sine dilatione responsum, sic sum repentina corporis aegritudine correptus, ut febrium violenta nimietas commeatum mihi vitae praesentis auferret; nisi verus animarum corporumque medicus, qui sanat omnes languores nostros, et redimit ( al. redimet) de interitu vitam nostram, ad removendum tantae infirmitatis flagellum, dignaretur medicinae suae largiri subsidium. Recepta quoque sospitate, non defuit quidem rescribendi ( al. scribendi) voluntas, sed ad dirigendum obstitit hiemalis asperitas. Nunc itaque, quia creator et moderator temporum temperiem dignatus est donare ventorum, consultationi ( al. consolationi) tuae, quod miseratione atque inspiratione superni largitoris accepi, redhibere non destiti. CAP. II. Tenor interrogationis super continentia uxoris. Commixtio conjugalis in se mala non est, sed excessus. Debitum conjugale.", + "candidate_score": 0.674209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_154", + "psc_text": "spiritali omnis fidelis operam det, nec tamen hoc suis aliquando viribus superbus assignet, sed humili corde a Deo poscat jugem custodiam accepti muneris, a quo emanat totius bonae, non tantum principium, sed etiam perfectio voluntatis. 6. Neque enim Jacobi apostoli praedicatio aliqua potest argumentatione cassari, dicentis: Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum (Jac. I, 17) . Nec quisquam hominum, sive ad cogitandum, sive ad operandum quodcunque bonum, potest esse idoneus, nisi fuerit munere gratuito divinae opitulationis adjutus: Deus est enim qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) , sicut Vas electionis affirmat; quo etiam docente cognovimus quia, Non sumus idonei cogitare aliquid a nobis quasi ex nobis; sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 5) . Ille igitur nobis omnem boni sufficientiam subministrat, cujus non minuitur plenitudo cum donat, qui nobis omne bonum benigne", + "candidate_score": 0.672306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_79", + "psc_text": "attribuendum. --36. In studio ergo bonorum operum et laudis humanae contemptu, cave ne bonum quod facis, non gratiae Dei, sed tuae velis assignare virtuti; imo firmiter tene nullam tibi facultatem inesse posse bonae voluntatis aut operis, nisi id gratuito munere divinae miserationis acceperis. Scito ergo Deum in te operari et velle et perficere, pro bona voluntate. Proinde cum timore et tremore tuam salutem operare (Philip. II, 12, 13). Humiliare in conspectu Domini, ut exaltet te (I Petr. V, 6). Ab illo posce bonae voluntatis exordium, ab ipso postula bonae operationis effectum, ab ipso perseverantiae donum pete; nec aliquando te putes illius adjutorio desistente aliquid posse boni velle seu facere. Illum roga ut avertat oculos tuos, ne videant vanitatem (Psal. CXVIII, 37); ipsum postula ut demonstret tibi viam in qua ambules; ipsum obsecra ut gressus tuos dirigat secundum verbum suum, et non dominetur 162 tibi omnis iniquitas; illum ora ut opera", + "candidate_score": 0.669329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_768", + "psc_text": "Deus in corde suorum scripturum esse promisit. Quod ejusdem tenor evidenter ostendit. Ibi enim dicit Deus: Et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens: Cognosce Dominum; quia omnes scient me a minore usque ad majorem eorum (Jer. XXXI, 34) . 54. Haec est lex, quam Deus scribit in cordibus eorum omnium, non per conditionem naturae, sed per largitatem gratiae; non per liberum arbitrium hominis, sed per ministerium evangelicae praedicationis; non in lapide per litteram Veteris Testamenti, sed in corde per Spiritum Dei vivi. Quod beatus Paulus evidenter insinuat dicens: Epistola estis Christi ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi; non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 3) . Hoc ergo Deus scribit in cordibus hominum per Spiritum suum, quod exinde diaboli delevit invidia, per quam mors intravit in orbem terrarum. Scribit itaque legem fidei, per quam justificat gentes", + "candidate_score": 0.656298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50_52", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen . Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_285", + "psc_text": "Spiritu sancto demonstravit. Dicens quippe: Ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia benedictus in saecula, sicut Dei et carnis nomine veritatem naturae utriusque indubitanter ostendit, sic in uno Christi nomine unam personam divinitatis atque humanitatis edocuit. Christus enim, qui est ex patribus secundum carnem, ipse est super omnia Deus benedictus in saecula. Non confunditur natura quam Dei Filius habet ex Patre, cum ea natura quam idem Deus sumpsit ex virgine. Sed nec habuit Christus duas aliquando personas, quia idem Deus unigenitus, et secundum divinitatem natus est de Patre, et secundum carnem processit ex Virgine. Et qui Verbum Deus natus est de Deo, idem Verbum caro factum tanquam sponsus processit de thalamo suo (Psal. XVIII, 6) . Ipse unus, qui, servata utriusque proprietate naturae, et crucifixus est ex infirmitate, et vivit ex virtute Dei. CAP. XX. Conclusio libri exhortans ad scripta Sanctorum perlegenda. --29. Haec tibi, carissime fili, pro", + "candidate_score": 0.655471, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf023", + "work_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles", + "max_score": 0.72749, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.72749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_96", + "psc_text": "qui te fecit ardens amator; multos quoque tecum alios effice amatores; hoc enim est valde gratum communi Domino. Propterea Ezechielem quoque appellavit speculatorem, et peccatoribus jussit testificari (Ezech. III), et Jonam jussit currere Ninivem, et nolentem transmisit in vinculis (Jonae I). Cum haec diceret et similia, divinum virum mansuefecit, et voluntario illo effosso carcere, eduxit et abduxit, et suorum sodalium ei curam tradidit. Ego autem nescio utrum plus admirer, hujusne moderationem, an illius obedientiam, et quod ab eo sit persuasus. Is enim fugiebat principatum, et magis volebat esse ex iis qui parebant, ut qui praefecturae formidaret periculum; et magnus Eusebius aversabatur quidem cum pluribus conversationem, cessit tamen, et captus retibus charitatis, suscepit curam gregis, et duxit chorum, non multis verbis opus habens ad docendum; sufficiebat enim vel solus aspectus, ut vel longe tardissimum celerem efficeret ad cursum celerem efficeret ad cursum virtutis. Dicunt autem qui viderunt, eum semper habuisse gravem", + "candidate_score": 0.713242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_23_25", + "bdc_text": "nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_303", + "psc_text": "vero, Esto, inquit, bono animo; soluta sunt omnia illa impedimenta instar telae aranearum; idque noctu me docuit Dominus, non in somnis adumbrans, sed revera ostendens. Vidi enim, aiebat, cum incepissem hymnodiam, in illa parte in qua illa loca sita sunt, serpentem quemdam, ignis speciem prae se ferentem, qui ab Occidente reptabat in Orientem, et ferebatur per medium aerem. Cum orationes autem tres peregissem, rursus vidi inflexum, et orbiculatam ostendentem figuram, et ejus caudam capiti conjunctam. Cum rursus autem octo orationes absolvissem, aspexi eum in duas partes dissectum et in fumum resolutum. Haec ipse quidem sic praevidit, nos autem vidimus exitum qui consensit ejus praedictioni. Mane enim mali auctoris daemonis imperio parentes, qui olim quidem erant sectae Marcionis, nunc autem sunt classis apostolicae, ab Occidente profecti, nudos nobis enses ostendebant; hora autem diei tertia simul coacti, curam gerebant suae solum custodiae, sicut serpens qui cauda caput suum contexit: octava autem dispersi,", + "candidate_score": 0.691406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.689946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.675749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.655331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2_4", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.64537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3_5", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_322", + "psc_text": "Quod si perrexerint exhibere molestiam, et cum semel aut bis jusserit non paruerint, tunc aegre ferens et increpans amandat. Ego autem de eo quoque aliquando sum cum illo locutus, et dixi aliquos moleste ferre quod expulsi fuerint, et non fuerint participes ejus benedictionis, et quod oporteret eos qui hac de causa veniunt, et iter multorum dierum conficiunt, recedere non indignantes, sed animi laetitia repletos, et qui philosophiae narrationum convivio excipere possint eos qui ignorant. Ille autem: Non alicujus, inquit, alterius, sed mea causa veni in montem, et cum scateam admodum multis peccatorum ulceribus, plurima opus habeo medicina; et ea de causa oro clementem Dominum, ut 844 mihi praebeat medicamenta quae mea curent vitia. Quomodo ergo non fuerit valde reprehendendum et valde stultum, interrumpere quidem seriem orationis, interim autem loqui cum hominibus? Si enim hominis, qui est ejusdem cujus ego naturae, essem famulus, eo autem tempore quo est ministrandum domino, dimittens", + "candidate_score": 0.639589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "074_Theodoretus-Cyrensis_Philotheus-sive-Theophiles_window_335", + "psc_text": "Est autem eis eadem vestis, et cibus, et status, et oratio, nocturnique et diurni labores; et nec longitudo temporis, nec senectus, nec naturae imbecillitas eorum superat tolerantiam, sed in eis floret ac viget laborandi studium. Alios quoque plurimos athletas habet in montibus et agris Deus virtutis agonotheta, quos non est enumerare facile, nedum vitam uniuscujusque scribere. Cum ergo sufficientem ex eis utilitatem iis, qui lucrari voluerint, adjecerim, me convertam ad aliud genus narrationis, rogans ut sim eorum quoque benedictionis particeps. CAPUT XXIV. ZEBINAS ET POLYCHRONIUS. Zebinam praedicant usque in hodiernum diem, qui ut illum viderent, digni sunt habiti. Aiunt autem eum, cum ad extremam pervenisset senectutem, iisdem esse laboribus usum usque ad finem: nec, licet gravissimo premeretur senio, ex certaminibus juventutis aliquid immutasse. Superabat autem, ut dixerunt, omnes sui temporis homines assiduitate orationis. In ea enim diu noctuque versans, non solum non satiebatur, sed etiam desiderium efficiebat vehementius. Quin etiam", + "candidate_score": 0.639066, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.725821, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1927", + "psc_text": "Ecce per malum factum est bonum, dum bene accipitur malum. Quid ergo miraris si datus est Judae panis Christi, per quem manciparetur diabolo; cum videas e contrario datum Paulo angelum diaboli, per quem perficeretur in Christo? Ita et malo bonum obfuit, et malum bono profuit. Recordamini unde sit scriptum, Quicumque manducaverit panem, aut biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini (I Cor. XI, 27) . Et de his erat sermo, cum hoc Apostolus diceret, qui Domini corpus velut alium cibum quemlibet indiscrete negligenterque sumebant. Hic ergo si corripitur qui non dijudicat, hoc est, non discernit a caeteris cibis Dominicum corpus; quo modo damnatur qui ad ejus mensam fingens amicum, accedit inimicus? Si reprehensione tangitur negligentia convivantis, qua poena percutitur venditor invitantis? Quid erat autem panis traditori datus, nisi demonstratio cui gratiae fuisset ingratus? 2. Intravit ergo post hunc panem satanas in Domini traditorem, ut sibi jam traditum", + "candidate_score": 0.725821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_519", + "psc_text": "Domino, et baptizatus Dominus viam se fecit venientibus. Ipsum audiamus: Ego sum via, veritas et vita (Joan. XIV, 6) . Si veritatem quaeris, viam tene: nam ipsa est via quae est veritas. Ipsa est quo is, ipsa est qua is; non per aliud is ad aliud, non per aliud venis ad Christum: per Christum ad Christum venis. Quomodo per Christum ad Christum? Per Christum hominem ad Christum Deum: per Verbum carnem factum, ad Verbum quod in principio erat Deus apud Deum; ab eo quod manducavit homo, ad illud quod quotidie manducant Angeli. Sic enim scriptum est, Panem coeli dedit eis: panem Angelorum manducavit homo (Psal. LXXVII, 24 et 25) . Quis est panis Angelorum? In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Quomodo panem Angelorum manducavit homo? Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 1, 14) . 5. Sed quia diximus", + "candidate_score": 0.709373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79_81", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2276", + "psc_text": "Renovamini ergo spiritu mentis vestrae (Ephes. IV, 23), et intelligite quae sit voluntas Dei, quod bonum est et beneplacitum et perfectum » (Rom. XII, 2): « ut in charitate radicati et fundati, possitis comprehendere cum omnibus sanctis, quae sit longitudo, latitudo, altitudo et profundum; cognoscere etiam supereminentem scientiae charitatem Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei » (Ephes. III, 17-19). Isto enim modo vos docebit Spiritus sanctus omnem veritatem, cum magis magisque diffundet in cordibus vestris charitatem. TRACTATUS XCVII. In eamdem lectionem. 1. Spiritus sanctus quem promisit Dominus se discipulis suis esse missurum, qui eos doceret omnem veritatem, quam tunc quando cum eis loquebatur, portare non poterant: de quo Spiritu sancto, sicut dicit Apostolus, nunc pignus accepimus (II Cor. I, 22), quo verbo intelligeremus ejus plenitudinem nobis in vita alia reservari: ipse ergo Spiritus sanctus et nunc docet fideles, quanta quisque potest capere spiritualia; et eorum pectora desiderio majore succendit,", + "candidate_score": 0.697539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_519", + "psc_text": "Domino, et baptizatus Dominus viam se fecit venientibus. Ipsum audiamus: Ego sum via, veritas et vita (Joan. XIV, 6) . Si veritatem quaeris, viam tene: nam ipsa est via quae est veritas. Ipsa est quo is, ipsa est qua is; non per aliud is ad aliud, non per aliud venis ad Christum: per Christum ad Christum venis. Quomodo per Christum ad Christum? Per Christum hominem ad Christum Deum: per Verbum carnem factum, ad Verbum quod in principio erat Deus apud Deum; ab eo quod manducavit homo, ad illud quod quotidie manducant Angeli. Sic enim scriptum est, Panem coeli dedit eis: panem Angelorum manducavit homo (Psal. LXXVII, 24 et 25) . Quis est panis Angelorum? In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Quomodo panem Angelorum manducavit homo? Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 1, 14) . 5. Sed quia diximus", + "candidate_score": 0.693222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_71_73", + "bdc_text": "Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1079", + "psc_text": "Cap. VI, V\\. 60-72. 1. Verba Domini ex Evangelio, quae sermonem pristinum consequuntur, audivimus. Hinc sermo debetur auribus et mentibus vestris, et hodierno diei non importunus est: est enim de corpore Domini, quod dicebat se dare ad manducandum propter aeternam vitam. Exposuit autem modum attributionis hujus et doni sui, quomodo daret carnem suam manducare, dicens, Qui manducat carnem meam, et bibit sanguinem meum, in me manet, et ego in illo (Joan. VI, 57) . Signum quia manducavit et bibit hoc est, si manet et manetur, si habitat et inhabitatur, si haeret ut non deseratur. Hoc ergo nos docuit et admonuit mysticis verbis, ut simus in ejus corpore sub ipso capite in membris ejus, edentes carnem ejus, non relinquentes unitatem ejus. Sed qui aderant plures non intelligendo scandalizati sunt: non enim cogitabant haec audiendo, nisi carnem, quod ipsi erant. Apostolus autem dicit, et verum dicit, Sapere secundum carnem, mors est (Rom.", + "candidate_score": 0.687816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79_81", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1430", + "psc_text": "Christus, et secundum majestatem divinitatis occultus, dixit ad eos qui ei, eum haec loqueretur, crediderant, Si manseritis in verbo meo, vere discipuli mei eritis. Qui enim perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22). Et cognoscetis veritatem, quae modo vos latet, et loquitur vobis. Et veritas liberabit vos. Hoc verbum Dominus a libertate posuit, liberabit vos. Nihil est enim aliud proprie liberat, nisi liberum facit. Quomodo salvat nihil est aliud quam salvum facit; quomodo sanat nihil est aliud quam sanum facit; ditat nihil est aliud quam ditem, id est, divitem facit: sic liberat nihil est aliud quam liberum facit. Hoc in verbo graeco planius est. Nam in latina consuetudine plerumque dicimus hominem liberari, quod ad libertatem non pertinet, sed tantum ad salutem: sicut quisquam dicitur liberari ab infirmitate; usitate dicitur, non tamen proprie. Sic autem posuit Dominus hoc verbum, ut diceret, Et veritas liberabit vos, ut in graeca", + "candidate_score": 0.687759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1019", + "psc_text": "hordeaceos ille non dedit, sed dedit manna de coelo. 13. Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis, non Moyses dedit vobis panem de coelo, sed Pater meus dedit vobis panem de coelo, sed Pater meus dedit vobis panem de coelo. Verus enim panis est qui de coelo descendit, et dat vitam mundo. Verus ergo ille panis est qui dat vitam mundo; et ipse cibus est de quo paulo ante locutus sum, Operamini cibum non qui perit, sed qui permanet in vitam aeternam. Ergo et illud manna hoc significabat, et illa omnia signa mea erant. Signa mea dilexistis; qui significabatur, contemnitis? Non ergo Moyses dedit panem de coelo: Deus dat panem. Sed quem panem? forte manna? Non, sed panem quem significavit manna, ipsum scilicet Dominum Jesum. Pater meus dat vobis panem verum. Panis enim Dei est qui descendit de coelo, et dat vitam mundo. Dixerunt ergo ad eum: Domine; da", + "candidate_score": 0.687707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_519", + "psc_text": "Domino, et baptizatus Dominus viam se fecit venientibus. Ipsum audiamus: Ego sum via, veritas et vita (Joan. XIV, 6) . Si veritatem quaeris, viam tene: nam ipsa est via quae est veritas. Ipsa est quo is, ipsa est qua is; non per aliud is ad aliud, non per aliud venis ad Christum: per Christum ad Christum venis. Quomodo per Christum ad Christum? Per Christum hominem ad Christum Deum: per Verbum carnem factum, ad Verbum quod in principio erat Deus apud Deum; ab eo quod manducavit homo, ad illud quod quotidie manducant Angeli. Sic enim scriptum est, Panem coeli dedit eis: panem Angelorum manducavit homo (Psal. LXXVII, 24 et 25) . Quis est panis Angelorum? In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Quomodo panem Angelorum manducavit homo? Et Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 1, 14) . 5. Sed quia diximus", + "candidate_score": 0.687052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1067", + "psc_text": "Spiritu Christi. Inde est quod exponens nobis apostolus Paulus hunc panem, Unus panis, inquit, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17) . O Sacramentum pietatis! o signum unitatis! o vinculum charitatis! Qui vult vivere, habet ubi vivat, habet unde vivat. Accedat, credat,; incorporetur, ut vivificetur. Non abhoreat a compage membrorum, non sit putre membrum quod resecari mereatur, non sit distortum de quo erubescatur: sit pulchrum, sit aptum, sit sanum; haereat corpori, vivat Deo de Deo: nunc laboret in terra, ut postea regnet in coelo. 14. Litigabant ergo Judaei ad invicem, dicentes: Quomodo potest hic carnem suam nobis dare ad manducandum? Litigabant utique ad invicem, quoniam panem concordiae non intelligebant, nec sumere volebant: nam qui manducant talem panem, non litigant ad invicem; quoniam unus panis, unum corpus multi sumus. Et per hunc facit Deus unius modi habitare in domo (Psal. LXVII, 7) . 15. Quod autem ad invicem litigantes quaerunt,", + "candidate_score": 0.683372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_65_67", + "bdc_text": "conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit : \"Quaecunque vultis ut faciant vobis homines \" etc.", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_693", + "psc_text": "grabato, obsecro te? quid, nisi quia ille languidus grabato portabatur? Sanus autem grabatum portat. Quid dictum est ab Apostolo? Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat. VI, 2) . Lex ergo Christi charitas est, nec charitas impletur nisi invicem onera nostra portemus. Sufferentes, inquit, invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 2, 3) . Cum esses languidus, portabat te proximus tuus; sanus factus es, porta proximum tuum: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi. Sic adimplebis, o homo, quod tibi deerat. Tolle ergo grabatum tuum. Sed cum tuleris, noli remanere, ambula. Diligendo proximum, et curam habendo de proximo tuo, iter agis. Quo iter agis, nisi ad Dominum Deum, ad eum quem diligere debemus ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente? Ad Dominum enim nondum pervenimus, sed proximum nobiscum habemus. Porta ergo eum, cum quo ambulas; ut ad eum", + "candidate_score": 0.682878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1020", + "psc_text": "contemnitis? Non ergo Moyses dedit panem de coelo: Deus dat panem. Sed quem panem? forte manna? Non, sed panem quem significavit manna, ipsum scilicet Dominum Jesum. Pater meus dat vobis panem verum. Panis enim Dei est qui descendit de coelo, et dat vitam mundo. Dixerunt ergo ad eum: Domine; da nobis semper panem hunc. Quomodo mulier illa Samaritana, cui dictum est, Qui biberit de hac aqua, non sitiet unquam; continuo illa secundum corpus accipiens, sed tamen carere indigentia volens, Da mihi, inquit, Domine, de hac aqua: sic et isti, Domine, da nobis panem hunc, qui nos reficiat, nec deficiat. 14. Dixit autem eis Jesus: Ego sum panis vitae: qui venit ad me, non esuriet; et qui credit in me, non sitiet unquam. Qui venit ad me, hoc est quod ait, et qui credit in me; et quod dixit, non esuriet, hoc intelligendum est, non sitiet unquam. Utroque enim illa significatur", + "candidate_score": 0.682617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60_62", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim . Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 . Exod. 25 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1929", + "psc_text": "principibus sacerdotum (Luc. XXII, 3 et 4) . Ecce ubi ostenditur quod jam intraverat satanas in Judam. Prius ergo intraverat, immittendo in cor ejus cogitationem qua traderet Christum: talis enim jam venerat ad coenandum. Nunc autem post panem intravit in eum, non ut adhuc alienum tentaret, sed ut proprium possideret. 3. Non autem, ut putant quidam negligenter legentes, tunc Judas Christi corpus accepit. Intelligendum est enim quod jam omnibus eis distribuerat Dominus Sacramentum corporis et sanguinis sui, ubi et ipse Judas erat, sicut sanctus Lucas evidentissime narrat (Ibid., 19-21): ac deinde ad hoc ventum est, ubi secundum narrationem Joannis apertissime Dominus per buccellam tinctam atque porrectam suum exprimit traditorem, fortassis per panis tinctionem illius significans fictionem. Non enim omnia quae tinguntur, abluuntur; sed ut inficiantur, nonnulla tinguntur. Si autem bonum aliquid hic significat tinctio, eidem bono ingratum non immerito est secuta damnatio. 4. Adhuc tamen Judae possesso, non a Domino,", + "candidate_score": 0.680507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_65", + "bdc_text": "conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_693", + "psc_text": "grabato, obsecro te? quid, nisi quia ille languidus grabato portabatur? Sanus autem grabatum portat. Quid dictum est ab Apostolo? Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat. VI, 2) . Lex ergo Christi charitas est, nec charitas impletur nisi invicem onera nostra portemus. Sufferentes, inquit, invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 2, 3) . Cum esses languidus, portabat te proximus tuus; sanus factus es, porta proximum tuum: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi. Sic adimplebis, o homo, quod tibi deerat. Tolle ergo grabatum tuum. Sed cum tuleris, noli remanere, ambula. Diligendo proximum, et curam habendo de proximo tuo, iter agis. Quo iter agis, nisi ad Dominum Deum, ad eum quem diligere debemus ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente? Ad Dominum enim nondum pervenimus, sed proximum nobiscum habemus. Porta ergo eum, cum quo ambulas; ut ad eum", + "candidate_score": 0.68038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_144", + "psc_text": "Opus erat Domino nasci? opus erat Domino crucifigi? opus erat Domino mori? opus erat Domino sepeliri? Si ergo tantam suscepit pro nobis humilitatem, baptismum non erat suscepturus? Et quid profuit quia suscepit baptismum servi? Ut tu non dedignareris suscipere baptismum Domini. Intendat Charitas vestra. Futuri erant aliqui in Ecclesia excelsioris gratiae catechumeni. Fit enim aliquando ut videas catechumenum abstinentem ab omni concubitu, valefacientem saeculo, renuntiantem omnibus quae possidebat, distribuentem pauperibus; et catechumenus est, instructus etiam forte doctrina salutari supra multos fideles. Timendum est huic ne dicat apud semetipsum de Baptismate sancto quo peccata dimittuntur: Quid plus accepturus sum? Ecce ego melior sum illo fideli et illo fideli: cogitans fideles aut conjugatos, aut forte idiotas, aut habentes et possidentes res suas, quas ipse distribuit jam pauperibus, et meliorem se esse arbitrans quam ille qui jam baptizatus est, dedignetur venire ad Baptismum, dicens, Hoc sum accepturus quod habet ille et ille; et", + "candidate_score": 0.680241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60_62", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim . Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 . Exod. 25 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_203", + "psc_text": "20. Non respuo Joannem, sed potius credo Joanni. Quid credo Joanni? Quod didicit per columbam. Quid didicit per columbam? Hic est qui baptizat in Spiritu sancto. Jam ergo, fratres, tenete hoc, et cordibus vestris infigite. Si enim hodie voluero plenius dicere quare per columbam, tempus non sufficit. Quia enim res discenda insinuata est Joanni per columbam, quam non noverat in Christo Joannes, quamvis jam nosset Christum, exposui quantum arbitror Sanctitati vestrae: sed quare hanc ipsam rem per columbam oportuit demonstrari, si breviter dici posset, dicerem: sed quia diu dicendum est, et onerare vos nolo, quomodo adjutus sum orationibus vestris, ut illud quod promisi, implerem; adjuvante etiam atque etiam pia intentione et votis bonis, et illud apparebit vobis, quare Joannes quod didicit in Domino, quia ipse est qui baptizat in Spiritu sancto, et nulli servo suo translegavit potestatem baptizandi, non debuit discere nisi per columbam. TRACTATUS VI. In eumdem Evangelii locum.", + "candidate_score": 0.676921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60_62", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim . Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 . Exod. 25 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1924", + "psc_text": "cum recubuisset ille supra pectus Jesu. Hic est utique pectoris sinus, sapientiae secretum. Dicit ei: Domine, quis est? Respondit Jesus: Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Et cum tinxisset panem, dedit Judae Simonis Iscariotae. Et post panem, tunc introivit in illum satanas. Expressus est traditor, nudatae sunt latebrae tenebrarum. Bonum est quod accepit, sed malo suo accepit, quia male bonum malus accepit. Verum de isto pane tincto qui porrectus est ficto, et de his quae sequuntur, multa dicenda sunt: quibus necessarium est plus temporis, quam nunc habemus jam in istius fine sermonis. TRACTATUS LXII. Ab eo quod scriptum est, Et cum tinxisset panem, dedit Judae; usque ad id, Nunc clarificatus est Filius hominis. Cap. XIII, V\\. 26-31. 1. Scio, charissimi, moveri posse nonnullos, sive pios ut requirant, sive impios ut reprehendant, quod posteaquam panem tinctum traditori suo Dominus dedit, intraverit in illum satanas. Sic enim scriptum est: Et cum", + "candidate_score": 0.676344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1802", + "psc_text": "TRACTATUS LIII. Ab eo quod scriptum est, Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum; usque ad id, Dilexerunt gloriam hominum magis quam gloriam Dei. Cap. XII, V\\. 37-43. 1. Praenuntiata Dominus Christus passione sua, et morte fructuosa in exaltatione crucis, ubi dixit se omnia tracturum esse post se, cum intellexissent Judaei quod de sua morte dixisset, et proposuissent ei quaestionem, quomodo diceret se esse moriturum, cum ex Lege audierint quod Christus manet in aeternum; hortatus est eos, ut dum adhuc modicum lumen in eis esset, quo Christum aeternum esse didicissent, ambularent, ut totum discerent, ne comprehenderentur a tenebris. Et cum haec esset locutus, abscondit se ab eis. Haec in superioribus dominicis lectionibus verbisque didicistis. 2. Deinde intulit Evangelista unde hodiernum capitulum recitatum est, et ait: Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum: ut sermo Isaiae prophetae impleretur quem dixit, Domine, quis credidit", + "candidate_score": 0.674253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_65", + "bdc_text": "conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_692", + "psc_text": "insensatam, proximus commendatur. Non irascatur proximus, si commendatur nobis per rem quae sine anima et sine sensu est. Ipse Dominus et salvator noster Jesus Christus lapis angularis dictus est, ut duos conderet in se (Ephes. II, 14-20). Dictus est et petra, unde aqua profluxit: Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4) . Quid ergo mirum, si Petra Christus, lignum proximus? Non tamen qualecumque lignum: quomodo nec illa qualiscumque petra, sed unde aqua profluxerat sitientibus; nec qualiscumque lapis, sed angularis, qui in semetipso copulavit duos parietes e diverso venientes. Sic nec qualecumque lignum proximum acceperis, sed grabatum. Quid ergo in grabato, obsecro te? quid, nisi quia ille languidus grabato portabatur? Sanus autem grabatum portat. Quid dictum est ab Apostolo? Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat. VI, 2) . Lex ergo Christi charitas est, nec charitas impletur nisi invicem onera nostra portemus. Sufferentes, inquit, invicem in dilectione,", + "candidate_score": 0.674071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_66_68", + "bdc_text": "cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit : \"Quaecunque vultis ut faciant vobis homines \" etc. Quaesieram ego ea de re , ut scrupulus iniectus de annuo censu , quem Caesar mihi pro certa pecuniae summa pendit , mihi eximeretur , qui nequicquam me torquet amplius ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2564", + "psc_text": "Nunc vero quoniam respondit Pilatus, Numquid ego Judaeus sum? Gens tua et pontifices tradiderunt te mihi; abstulit a se suspicionem, qua posset putari a semetipso dixisse quod Jesum regem dixerat esse Judaeorum, id se a Judaeis audisse demonstrans. Deinde dicendo, Quid fecisti? satis ostendit illud ei pro crimine objectum: tanquam diceret, Si regem te negas, quid fecisti ut tradereris mihi? Quasi mirum non esset si puniendus judici traderetur, qui se diceret regem: si autem hoc non diceret, quaerendum ab illo esset quid aliud forte fecisset, unde tradi judici dignus esset. 2. Audite ergo, Judaei et Gentes; audi, circumcisio; audi, praeputium; audite, omnia regna terrena: Non impedio dominationem vestram in hoc mundo, Regnum meum non est hoc mundo. Nolite metuere metu vanissimo quo Herodes ille major, cum Christus natus nuntiaretur, expavit, et tot infantes ut ad eum mors perveniret, occidit (Matth. II, 3, 16), timendo magis quam irascendo crudelior, Regnum, inquit,", + "candidate_score": 0.669611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36_38", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ; nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1930", + "psc_text": "Dominus per buccellam tinctam atque porrectam suum exprimit traditorem, fortassis per panis tinctionem illius significans fictionem. Non enim omnia quae tinguntur, abluuntur; sed ut inficiantur, nonnulla tinguntur. Si autem bonum aliquid hic significat tinctio, eidem bono ingratum non immerito est secuta damnatio. 4. Adhuc tamen Judae possesso, non a Domino, sed a diabolo, cum homini ingrato intrasset panis in ventrem, hostis in mentem: adhuc, inquam, tanti mali jam corde concepti plenus restabat effectus, cujus jam praecesserat damnandus affectus. Itaque cum Dominus panis vivus panem mortuo tradidisset, et panem tradendo panis traditorem ostendisset: Quod facis, inquit, fac citius. Non praecepit facinus; sed praedixit Judae malum, nobis bonum. Quid enim Judae pejus, et quid nobis melius quam traditus Christus, ab illo adversus illum, pro nobis praeter illum? Quod facis, fac citius. O verbum libentius parati, quam irati! o verbum non tam poenam exprimens proditoris, quam mercedem significans Redemptoris! Dixit enim, Quod facis,", + "candidate_score": 0.664395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1081", + "psc_text": "hic sermo; quis potest eum audire? Si discipuli durum habuerunt istum sermonem, quid inimici? Et tamen sic oportebat ut diceretur, quod non ab omnibus intelligeretur. Secretum Dei intentos debet facere, non adversos. Isti autem cito defecerunt, talia loquente Domino Jesu: non crediderunt aliquid magnum dicentem, et verbis illis aliquam gratiam cooperientem; sed prout voluerunt ita intellexerunt, et more hominum, quia poterat Jesus, aut hoc disponebat Jesus, carnem quia indutum erat Verbum, veluti concisam distribuere credentibus in se. Durus est, inquiunt, hic sermo; quis potest eum audire? 3. Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de eo discipuli ejus. Sic enim apud se ista dixerunt, ut ab illo non audirentur; sed ille qui eos noverat in seipsis, audiens apud semetipsum, respondit, et ait, Hoc vos scandalizat: quia dixi, Carnem meam do vobis manducare, et sanguinem meum bibere, hoc vos nempe scandalizat. Si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius? Quid", + "candidate_score": 0.662764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1587", + "psc_text": "; non est utique bonum. Talis ergo egressus non posset a bono pastore laudari; ut diceret, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet. Est ergo aliquis non solum ingressus, verum etiam egressus bonus per ostium bonum, quod est Christus. Sed quis est iste laudabilis et beatus egressus! Possem quidem dicere ingredi nos, quando interius aliquid cogitamus; egredi autem, quando exterius aliquid operamur: et quoniam, sicut dicit Apostolus, per fidem habitat Christus in cordibus nostris (Ephes. III, 17), ingredi per Christum esse secundum ipsam fidem cogitare; egredi autem per Christum, secundum ipsam fidem etiam foris, id est, coram hominibus operari. Unde et in Psalmo legitur, Exiet homo ad opus suum (Psal. CIII, 23) : et ipse Dominus dicit, Luceant opera vestra coram hominibus (Matth. V, 16) . Sed plus me delectat quod ipsa veritas tanquam pastor bonus, et ideo bonus doctor, quodammodo nos admonuit, quemadmodum intelligere debeamus quod ait, « ingredietur,", + "candidate_score": 0.660557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_79", + "bdc_text": "Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2338", + "psc_text": "ejusdem lectionis verba postrema. Cap. XVI, V\\. 13-15. 1. Cum promitteret Dominus venturum Spiritum sanctum, Docebit vos, inquit, omnem veritatem; vel, quod in nonnullis codicibus legitur, Deducet vos in omni veritate. Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur. De quibus evangelicis verbis jam quod donavit Dominus disputavimus: nunc ea quae sequuntur attendite. Et quae ventura sunt, inquit, annuntiabit vobis. Neque hic est, quoniam planum est, immorandum: nihil enim habet quaestionis, cujus a nobis expositio flagitetur. Sed quod adjungit, Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis, non negligenter est transeundum. Quod enim ait, Ille me clarificabit, potest intelligi, quia diffundendo in cordibus credentium charitatem, spiritualesque faciendo, declaravit eis quomodo Filius Patri esset aequalis, quem secundum carnem prius tantummodo noverant, et hominem sicut homines cogitabant. Vel certe, quia per ipsam charitatem fiducia repleti, et timore depulso, annuntiaverunt hominibus Christum; ac sic fama ejus diffusa est toto orbe", + "candidate_score": 0.659382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1191", + "psc_text": "loco migrat; et cum ad alium locum venerit, in eo loco unde venit non erit: Deus autem implet omnia, et ubique totus est; non secundum spatia tenetur locis. Erat tamen Dominus Christus secundum visibilem carnem in terra, secundum invisibilem majestatem in coelo et in terra: ideo ait, Ubi ego sum, vos non potestis venire. Nec dixit, non poteritis; sed, non potestis: tales enim tunc erant qui non possent. Nam ut sciatis non hoc ad desperationem dictum, et discipulis suis dixit tale aliquid, Quo ego vado, vos non potestis venire (Joan. XIII, 33) ; cum pro illis orans dixerit, Pater, volo ut ubi ego sum, et ipsi sint mecum (Id. XVII, 24) . Denique hoc Petro exposuit, et ait illi: Quo ego vado, non potes me sequi modo; sequeris autem postea (Id. XIII, 36) . 10. Dixerunt ergo Judaei, non ad ipsum; sed, ad seipsos: Quo hic iturus est, quia non", + "candidate_score": 0.656406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_67_69", + "bdc_text": "\"Quaecunque vultis ut faciant vobis homines \" etc. Quaesieram ego ea de re , ut scrupulus iniectus de annuo censu , quem Caesar mihi pro certa pecuniae summa pendit , mihi eximeretur , qui nequicquam me torquet amplius ; neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1434", + "psc_text": "respondere compulsi. Ibi enim vobis dictum est, Reddite Caesari quae Caesaris sunt, et Deo quae Dei sunt; cum vos ipsi respondissetis quod nummus haberet imaginem Caesaris (Matth. XXII, 15-21). Quia sicut quaerit Caesar in nummo imaginem suam, sic Deus quaerit in homine suam. Haec ergo respondit Judaeis. Movet enim me, fratres, hominum vana superbia, quia etiam de ipsa, quam carnaliter intelligebant, sua libertate mentiti sunt dicentes, Nemini servivimus unquam. 3. Dominus autem quid responderit, hoc potius et intentius audiamus, ne et nos ipsi servi inveniamur. Respondit enim eis Jesus: Amen, amen dico vobis, quia omnis qui facit peccatum, servus est peccati. Servus est, utinam hominis et non peccati. Quis non sub his verbis contremiscat? Praestet nobis Dominus Deus noster, id est et mihi et vobis, ut pro sententia loquar de hac libertate appetenda, et de illa servitute vitanda. Amen, amen dico vobis, Veritas dicit: et quale est Domini Dei nostri", + "candidate_score": 0.653062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1483", + "psc_text": "propriis loquitur; quia mendax est, et pater ejus. Quid est hoc? Audistis verba Evangelii, intenti accepistis: ecce repeto, ut agnoscatis quid exigatis. De diabolo Dominus ea dicebat quae de diabolo dici a Domino debuerunt. Ille homicida erat ab initio, verum est; nam primum hominem occidit: et in veritate non stetit; quia de veritate lapsus est. Cum loquitur mendacium, utique ipse diabolus, de propriis loquitur; quia mendax est, et pater ejus. In his verbis quidam patrem diabolum habere putaverunt, et quaesierunt quis esset diaboli pater. Hic vero detestabilis error Manichaeorum invenit adhuc qua deciperet imperitos. Solent enim dicere: Puta diabolus angelus fuit, et lapsus est; ab illo coepit peccatum, sicut dicitis: Pater ejus quis erat? Nos contra: Quis enim nostrum aliquando dixit diabolum habere patrem? Et illi contra: Dominus dicit, Evangelium loquitur, de diabolo dicens, ait, Ille homicida erat ab initio, et in veritate non stetit; quia veritas non est in", + "candidate_score": 0.645113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_66", + "bdc_text": "cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2535", + "psc_text": "Posteaquam persecutores tradente Juda comprehensum Dominum ligaverunt, qui dilexit nos et tradidit semetipsum pro nobis (Ephes. V, 2), et cui Pater non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum (Rom. VIII, 32); ut intelligatur Judas, non laudabilis utilitate traditionis hujus, sed sceleris voluntate damnabilis: Adduxerunt eum, sicut Joannes evangelista narrat, ad Annam primum. Nec tacet causam cur ita factum sit: Erat enim, inquit, socer Caiphae, qui erat pontifex anni illius. Erat autem, inquit, Caiphas qui consilium dedit Judaeis, Quia expedit unum hominem mori pro populo. Merito et Matthaeus cum id brevius narrare voluisset, eum ad Caipham ductum fuisse commemorat (Matth. XXVI, 57); quia et ad Annam prius ideo ductus est, quod socer ejus fuerit: ubi intelligendum est hoc eumdem Caipham fieri voluisse. 2. Sequebatur autem, inquit, Jesum Simon Petrus, et alius discipulus. Quisnam iste sit discipulus, non temere affirmandum est, quia tacetur. Solet autem se idem Joannes ita significare, et", + "candidate_score": 0.64065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_56", + "bdc_text": "Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_469", + "psc_text": "quia potuit tres pueros de igne liberare: et nolunt ut saeviant reges christiani, quia Christus exsufflatur, a quo non tres pueri, sed orbis terrarum cum ipsis regibus a gehennarum igne liberatur? Nam tres illi pueri, fratres mei, liberati sunt ab igne temporali. Numquid non ipse est Deus Machabaeorum, qui et trium puerorum? Illos ab igne liberavit: illi in tormentis igneis corpore defecerunt, sed in legitimis mandatis animo permanserunt. Illi aperte liberati sunt, illi occulte coronati sunt (II Machab. VII). Plus est liberari de flamma gehennarum, quam de fornace potestatis humanae. Si ergo Nabuchodonosor rex laudavit et praedicavit et gloriam dedit Deo. quia liberavit de igne tres pueros, et tantam gloriam dedit, ut decretum mitteret per regnum suum, Quicumque dixerint blasphemiam in Deum Sidrac, Misac, et Abdenago, in interitum erunt, et domus eorum in perditionem: quomodo isti reges non moveantur, qui non tres pueros attendunt liberatos de flamma, sed seipsos liberatos", + "candidate_score": 0.638075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1485", + "psc_text": "Si enim ab alio mendacium accepisti, et dixisti; tu quidem mentitus es proferendo mendacium: sed pater mendacii ipsius non es, quia ab altero accepisti mendacium. Diabolus autem a seipso mendax fuit; mendacium suum ipse genuit, a nemine audivit. Quomodo Deus Pater genuit Filium veritatem; sic diabolus lapsus genuit quasi filium mendacium. His auditis, replica nunc et recole verba Domini: mens catholica, quid audieris adverte, quid dicat attende. Ille: quis? Diabolus - homicida erat ab initio. Agnoscimus, occidit Adam. Et in veritate non stetit. Agnoscimus, quia de veritate lapsus est. Quia veritas non est in eo. Verum est; recedendo a veritate non habet veritatem. Cum loquitur mendacium, de propriis loquitur. Non aliunde accipit unde loquatur. Cum loquitur mendacium, de propriis loquitur; quia mendax est, et pater ejus. Et mendax est, et pater mendacii. Nam tu forte mendax es, quia mendacium loqueris: sed non es pater ejus. Si enim quod dicis a", + "candidate_score": 0.637282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_66", + "bdc_text": "cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2560", + "psc_text": "traditum Gentes interficerent, quod Jesus futurum esse praedixerat; ideo Pilatus qui judex Romanus erat, cum vellet eum reddere Judaeis, ut secundum Legem suam judicarent eum, noluerunt eum accipere dicentes, Nobis non licet interficere quemquam. Ac sic impletus est sermo Jesu, quem de sua morte praedixit, ut eum a Judaeis traditum interficerent Gentes; minore scelere quam Judaei, qui se isto modo ab ejus interfectione velut alienos facere voluerunt, non ut eorum innocentia, sed ut dementia monstraretur. TRACTATUS CXV. De eo quod dicitur, Introivit ergo iterum in praetorium Pilatus; usque ad id, Erat autem Barabbas latro. Cap. XVIII, V\\. 33-40. 1. Quid Pilatus dixerit Christo, quidve Pilato ille responderit, isto sermone considerandum atque tractandum est. Cum enim dictum esset Judaeis, « Accipite eum vos, et secundum Legem vestram judicate eum » atque illi respondissent, « Nobis non licet occidere quemquam; introivit iterum in praetorium Pilatus, et vocavit Jesum, et dixit ei: Tu", + "candidate_score": 0.636957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_805", + "psc_text": "ego operor (Id. V, 8, 17) . Illi enim carnaliter accipientes sabbati observationem, putabant Deum post laborem fabricati mundi usque ad hunc diem quasi dormire; et propterea sanctificasse illum diem, ex quo coepit velut a laboribus requiescere. Est autem sacramentum sabbati antiquis patribus nostris praeceptum (Exod. XX, 8-11), quod nos Christiani spiritualiter observamus, ut ab omni servili opere, id est ab omni peccato (quia Dominus dicit, Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) , abstineamus nos, et habeamus quietem in corde nostro, id est tranquillitatem spiritualem. Et quamvis in hoc saeculo id conemur, ad eam tamen requiem perfectam non perveniemus, nisi cum de hac vita exierimus. Sed ideo dictum est Deum requievisse, quia jam creaturam nullam condebat postquam perfecta sunt omnia. Quietem vero propterea appellavit Scriptura, ut nos admoneret post bona opera requieturos. Sic enim scriptum habemus in Genesi, Et fecit Deus omnia bona valde, et requievit", + "candidate_score": 0.636808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_66", + "bdc_text": "cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2534", + "psc_text": "(Psal. XXXIII, 6) . Si enim sic accederent, non eum manibus occidendum, sed recipiendum corde comprehenderent. Nunc autem quando eum illo modo comprehenderunt, tunc ab illo longius recesserunt: et ligaverunt eum a quo solvi potius velle debuerunt. Et erant fortassis in eis qui tunc imposuerunt Christo vincula sua, atque ab eo postea liberati dixerunt, Disrupisti vincula mea (Psal. CXV, 16) . Haec hodie satis sint; tractabuntur. Deo volente, sermone alio quae sequuntur. TRACTATUS CXIII. Ab eo quod legitur, Et adduxerunt eum ad Annam primum; usque ad id, Iterum ergo negavit Petrus, et statim gallus cantavit. Cap. XVIII, V\\. 13-27. 1. Posteaquam persecutores tradente Juda comprehensum Dominum ligaverunt, qui dilexit nos et tradidit semetipsum pro nobis (Ephes. V, 2), et cui Pater non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum (Rom. VIII, 32); ut intelligatur Judas, non laudabilis utilitate traditionis hujus, sed sceleris voluntate damnabilis: Adduxerunt eum, sicut Joannes evangelista narrat,", + "candidate_score": 0.633569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1480", + "psc_text": "modo audite quid dicat Dominus, Vos, inquit, a patre diabolo estis, et desideria patris vestri vultis facere. Ecce unde filii ejus; quia talia desideratis, non quia de illo nati estis. Quae sunt illius desideria? Ille homicida erat ab initio. Ecce quod est, desideria patris vestri facere vultis: Quaeritis me occidere, hominem qui veritatem vobis dico. Et ille invidit homini, et occidit hominem. Diabolus enim cum invideret homini, serpente indutus locutus est mulieri, et de muliere venenavit et virum. Mortui sunt diabolum audiendo (Gen. III, 1), quem non audissent, si Dominum audire voluissent: positus enim homo inter eum qui creavit, et eum qui lapsus est, obtemperare debuit Creatori, non deceptori. Ergo ille homicida erat ab initio. Videte genus homicidii, fratres. Homicida dicitur diabolus, non gladio armatus, non ferro accinctus; ad hominem venit, verbum malum seminavit, et occidit. Noli ergo putare te non esse homicidam, quando fratri tuo mala persuades: si fratri", + "candidate_score": 0.630505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_51_53", + "bdc_text": "Amen . Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ; non habeo , quod rependam .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1897", + "psc_text": "quis adversus aliquem habet querelam, sicut et Dominus donavit vobis, ita et vos » (Coloss. III, 13)! Invicem itaque nobis delicta donemus, et pro nostris delictis invicem oremus, atque ita quodammodo invicem pedes nostros lavemus. Nostrum est, donante ipso, ministerium charitatis et humilitatis adhibere: illius est exaudire, ac nos ab omni peccatorum contaminatione mundare per Christum, et in Christo; ut quod aliis etiam dimittimus, hoc est in terra solvimus, solvatur in coelo. TRACTATUS LIX. Ab eo quod Dominus dicit, Amen, amen dico vobis; non est servus major domino suo; usque ad id, Qui autem me accipit, accipit eum qui misit me. Cap. XIII, V\\. 16-20. 1. Audivimus in sancto Evangelio loquentem Dominum atque dicentem, « Amen, amen dico vobis; non est servus major domino suo, neque apostolus major eo qui misit illum: si haec scitis, beati eritis si feceritis ea. » Hoc ideo dixit, quia laverat discipulorum pedes, magister humilitatis", + "candidate_score": 0.629314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_48", + "bdc_text": "Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1612", + "psc_text": "est. Quid est, mercenarius est? Temporalem mercedem quaerens, et in domo in aeternum non habitabit. Sunt hic adhuc quaerenda, et discutienda vobiscum, sed onerare vos non est consilii. Dominica enim cibaria conservis ministramus; in pascuis dominicis oves pascimus, et simul pascimur. Sicut non est negandum quod necessarium est, sic non est cor infirmum pabuli multitudine praegravandum. Non sit ergo molestum Charitati vestrae, quia omnia quae hic adhuc discutienda arbitror, hodie non discutio: sed iterum nobis in nomine Domini diebus reddendi sermonis eadem lectio recitabitur, et diligentius, illo adjuvante, tractabitur. TRACTATUS XLVII. Ab eo quod scriptum est, Ego sum pastor bonus, et cognosco oves meas, etc., usque ad id, Numquid daemonium potest caecorum oculos aperire? Cap. X, V\\. 14-21. 1. Qui sermonem Dei nostri non solum libenter, sed etiam diligenter auditis, promissionis nostrae procul dubio meministis. Ipsa quippe lectio evangelica et hodie lecta est, quae lecta fuerat proximo dominico die: propterea", + "candidate_score": 0.624586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_66", + "bdc_text": "cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1924", + "psc_text": "cum recubuisset ille supra pectus Jesu. Hic est utique pectoris sinus, sapientiae secretum. Dicit ei: Domine, quis est? Respondit Jesus: Ille est cui ego tinctum panem porrexero. Et cum tinxisset panem, dedit Judae Simonis Iscariotae. Et post panem, tunc introivit in illum satanas. Expressus est traditor, nudatae sunt latebrae tenebrarum. Bonum est quod accepit, sed malo suo accepit, quia male bonum malus accepit. Verum de isto pane tincto qui porrectus est ficto, et de his quae sequuntur, multa dicenda sunt: quibus necessarium est plus temporis, quam nunc habemus jam in istius fine sermonis. TRACTATUS LXII. Ab eo quod scriptum est, Et cum tinxisset panem, dedit Judae; usque ad id, Nunc clarificatus est Filius hominis. Cap. XIII, V\\. 26-31. 1. Scio, charissimi, moveri posse nonnullos, sive pios ut requirant, sive impios ut reprehendant, quod posteaquam panem tinctum traditori suo Dominus dedit, intraverit in illum satanas. Sic enim scriptum est: Et cum", + "candidate_score": 0.623247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2128", + "psc_text": "ejus in nobis, gratia est quam praestitit nobis: ipsa est et gaudium nostrum. Sed de hac ille etiam ex aeternitate gaudebat, quando nos elegit ante constitutionem mundi (Ephes. I, 4). Nec recte possumus dicere quod gaudium ejus plenum non erat: non enim Deus imperfecte aliquando gaudebat. Sed illud ejus gaudium in nobis non erat: quia nec nos in quibus esse posset jam eramus; nec quando esse coepimus, cum illo esse coepimus. In ipso autem semper erat, qui nos suos futuros certissima suae praescientiae veritate gaudebat. Poinde gaudium jam ipse perfectum de nobis habebat, quando nos praesciendo et praedestinando gaudebat: neque enim ullus in illo ejus gaudio metus esse poterat, ne forte non fieret quod se facturum esse praesciebat. Sed neque cum id facere coepit, quod se facturum esse praescivit, gaudium ejus, quo beatus est, crevit; alioqui beatior factus est, quia nos fecit. Absit hoc, fratres: Dei beatitudo quia nec minor", + "candidate_score": 0.620942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1608", + "psc_text": "Absit. Numquid talis Petrus? Absit. Numquid tales caeteri Apostoli, excepto Juda filio perditionis? Absit. Pastores ergo illi? Plane pastores. Et unde unus pastor? Jam dixi, pastores, quia membra pastoris. Illo capite gaudebant, sub illo capite concordabant, uno spiritu in unius corporis compage vivebant: ac per hoc omnes ad unum pastorem pertinebant. Si ergo pastores, non mercenarii, quare fugiebant quando persecutionem patiebantur? Expone nobis, o Domine. Vidi in Epistola fugientem Paulum: per murum in sporta submissus est, ut manus persequentis evaderet (II Cor. XI, 33). Non ergo illi cura fuit de ovibus, quas lupo veniente deserebat? Fuit plane, sed eas pastori in coelo sedenti orationibus commendabat: se autem utilitati earum fugiendo servabat, sicut quodam loco ait, Manere in carne necessarium propter vos (Philipp. I, 24) . Ab ipso namque pastore omnes audierant, Si vos persecuti fuerint in una civitate, fugite in aliam (Matth. X, 23) . Hanc nobis quaestionem Dominus dignetur", + "candidate_score": 0.612426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1590", + "psc_text": "Quamvis ergo et hic in ipso ovili non desunt pascua, quoniam ad utrumque possumus intelligere quod dictum est, et pascua inveniet, id est, et ad ingressum et ad egressum: tamen tunc vera pascua invenient, ubi saturentur qui esuriunt et sitiunt justitiam (Matth. V, 6); qualia pascua invenit cui dictum est, Hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) . Quomodo autem ipse sit ostium, ipse pastor, ut per seipsum quodammodo etiam ipse ingredi et egredi intelligatur, et quisnam sit ostiarius, longum est hodie quaerere, et disserendo sicut ipse donaverit explicare. TRACTATUS XLVI. Ab eo quod scriptum est, Ego sum pastor bonus, etc., usque ad id, Mercenarius autem fugit, quia mercenarius est, et non pertinet ad eum de ovibus. Cap. X, V\\. 11-13. 1. Loquens Dominus Jesus ovibus suis, et praesentibus, et futuris quae tunc aderant; quia erant ubi jam oves ejus erant, quae futurae erant ejus oves: item praesentibus et", + "candidate_score": 0.605861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1624", + "psc_text": "itis? non sum ostium: Numquid Paulus, inquit, pro vobis crucifixus est? aut in nomine Pauli baptizati estis (I Cor. I, 12, 13) ? Qui vero dicebant, Ego sum Christi, invenerant ostium. 4. De uno autem ovili et uno pastore, jam quidem assidue soletis audire: multum enim commendavimus unum ovile, praedicantes unitatem, ut per Christum omnes oves ingrederentur, et Donatum nulla sequeretur. Verumtamen unde hoc proprie dixerit Dominus, satis apparet. Loquebatur enim apud Judaeos, missus autem fuerat ad ipsos Judaeos, non propter quosdam immani odio pertinaces et perseverantes in tenebris, sed propter quosdam in ipsa gente quas dicit oves suas: de quibus ait, Non sum missus nisi ad oves quae perierunt domus Israel (Matth. XV, 24) . Noverat etiam eos in turba furentium, et praevidebat in pace credentium. Quid est ergo, Non sum missus nisi ad oves quae perierunt domus Israel; nisi quia praesentiam suam corporalem non exhibuit nisi populo Israel?", + "candidate_score": 0.605191, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.725401, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.725401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.720997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.717384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.714361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.713655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77_79", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.711032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1845", + "psc_text": "11. Sic autem quidam reddi sibi rationem flagitant, quomodo Deus homini permixtus sit, ut una fieret persona Christi, cum hoc semel fieri oportuerit; quasi rationem ipsi reddant de re quae quotidie fit, quomodo misceatur anima corpori, ut una persona fiat hominis. Nam sicut in unitate personae anima unitur corpori, ut homo sit; ita in unitate personae Deus unitur homini, ut Christus sit. In illa ergo persona mixtura est animae et corporis; in hac persona mixtura est Dei et hominis: si tamen recedat auditor a consuetudine corporum, qua solent duo liquores ita commisceri, ut neuter servet integritatem suam; quanquam et in ipsis corporibus aeri lux incorrupta misceatur. Ergo persona hominis, mixtura est animae et corporis: persona autem Christi, mixtura est Dei et hominis. Cum enim Verbum Dei permixtum est animae habenti corpus, simul et animam suscepit et corpus. Illud quotidie fit ad procreandos homines: hoc semel factum est ad liberandos homines.", + "candidate_score": 0.710756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73_75", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.709781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.707972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77_79", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.703729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.703222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1806", + "psc_text": "in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum convenit jubentem, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. Unde scio quidem causas ecclesiasticas Excellentiae tuae potissimum injunctas, sed quia credo istam curam ad virum clarissimum atque spectabilem proconsulem pertinere, ad eum quoque litteras dedi; quas rego ut ipse illi tradere et allegare, si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii", + "candidate_score": 0.701147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_22_24", + "bdc_text": "Etsi autem vix quicquam mihi tristius accidere possit quam ita occupatos et fascinatos esse ab istis praestigiatoribus tam magistratus quam populi animos , ut nihil nisi quod isti novi Aristarchi probarint , audire nihilque , quam quod ipsi affirmarint quantumlibet a veritate alienum , absurdum , παραδοχόν , frivolum et ineptum , probare velint meque adeo et de republica publice et de quam plurimis istius civitatis hominibus privatim ( quod citra iactantiam dictum velim ) optime meritum istorum superciliosorum rabinorum instinctu in odium invidiamque trahi , tamen et causae firmitate et recte factorum conscientia , ea praeterea , de qua supra memini , immunitate fretus nihil istarum furiarum rabiei et intemperiei cessi nec cessurus sum deo volente , rumpantur ut ilia Galli , quem verisimile est , si consenuerit , tandem in basiliscum conversum iri ; nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.698741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_71_73", + "bdc_text": "Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_137", + "psc_text": "placere nunquam deserit, quod inter vos et nos cito pax erit: ne propter honores nostros, de qua sarcina periculosa ratio reddetur, miserae plebes credentes in Christum habeant in domibus suis communes cibos, et mensam Christi communem habere non possint. Nonne ingemiscimus quod vir et uxor, ut fideliter conjungant corpora sua, jurant sibi plerumque per Christum, et ipsius corpus Christi diversa communione dilaniant? Hoc tantum scandalum, tantus diaboli triumphus, tanta pernicies animarum, si per tuam modestiam, et prudentiam, et dilectionem quam debemus ei qui pro nobis suum sanguinem fudit, ablata de medio in his regionibus fuerit; quis explicet verbis quam tibi palmam praeparet Dominus, ut ad caetera membra sananda, quae per totam Africam tabefacta miserabiliter jacent, a te proficiscatur tam imitabile medicinae documentum? Quam vereor, quoniam cor meum videre non potes, ne tibi cum insultatione potius quam cum dilectione loqui videar! Sed certe amplius quid faciam non invenio, nisi ut inspiciendum", + "candidate_score": 0.698601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.698575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.698491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.698146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.697557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.697503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77_79", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.696936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.694639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.694621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.694313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.693191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.691136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70_72", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.690619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.690186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_71_73", + "bdc_text": "Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.689461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3960", + "psc_text": "sumere et haurire licuisset. Putarem profecto me quasdam immortalitatis leges, non modo de coelo, sed in ipso constitutum coelo suscipere, et quasdam Dei voces non longe de templo, sed prope ipsum Dei astantem tribunal audire. 2. Hoc ut mihi contingeret, propter ardentissimum tui desiderium forsitan merebar; propter conscientiam, fateor, non merebar. Sed absens quoque cepi fructus cupiditatis bonae non minimos, et est mihi de secundis bonis bonorum summa perfectio. Commendatus sum ei cui vellem, ore sanctorum et duorum locis ac regionibus inter se distantium sacerdotum; unius, quod jam dixi, de me benevolus sermo, et praesens, ut ita dicam, testimonium; alterius ejusdem sensus parilisque sententiae volantia ad te scripta concurrunt. Coronam mihi apud te quamdam, tanti ac tales viri, non viridantium florum germine, sed gloriosae vocis testimonio tanquam quibusdam perpetuitatis gemmulis texuerunt. Propter quod Deum summum oro pro te, et tuam intercessionem, sancte pater, expostulo, ut quoniam minime mihi testimonii tanti", + "candidate_score": 0.688598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.686719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.686643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34_36", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur . Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.686572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.685106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_31_33", + "bdc_text": "Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum . Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est . Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4020", + "psc_text": "Nam quidam Manichaei canonicum librum, cujus titulus est Actus Apostolorum, repudiant. Timent enim evidentissimam veritatem, ubi apparet sanctus Spiritus missus, qui est a Domino Jesu Christo in evangelica veritate promissus (Act. II, 2-4). Sub ejus quippe Spiritus nomine, a quo penitus alieni sunt, indocta hominum corda decipiunt, mira caecitate asserentes eamdem Domini promissionem in suo haeresiarcha Manichaeo esse completam. Quod et illi haeretici faciunt, qui vocantur Cataphryges, dicentes, per nescio quos insanos, Montanum scilicet et Priscillam, quos et proprios suos prophetas habent, venisse Spiritum sanctum, quem Dominus missurum se esse promisit. 3. Priscillianistae vero accipiunt omnia, et canonica et apocrypha simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in", + "candidate_score": 0.684879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.684763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.684559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.680696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75_77", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.680562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_31", + "bdc_text": "Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4020", + "psc_text": "Nam quidam Manichaei canonicum librum, cujus titulus est Actus Apostolorum, repudiant. Timent enim evidentissimam veritatem, ubi apparet sanctus Spiritus missus, qui est a Domino Jesu Christo in evangelica veritate promissus (Act. II, 2-4). Sub ejus quippe Spiritus nomine, a quo penitus alieni sunt, indocta hominum corda decipiunt, mira caecitate asserentes eamdem Domini promissionem in suo haeresiarcha Manichaeo esse completam. Quod et illi haeretici faciunt, qui vocantur Cataphryges, dicentes, per nescio quos insanos, Montanum scilicet et Priscillam, quos et proprios suos prophetas habent, venisse Spiritum sanctum, quem Dominus missurum se esse promisit. 3. Priscillianistae vero accipiunt omnia, et canonica et apocrypha simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in", + "candidate_score": 0.679912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.67957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.678143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.678047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.67789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.677714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.677468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.677403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.677173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_30_32", + "bdc_text": "Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum . Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4020", + "psc_text": "Nam quidam Manichaei canonicum librum, cujus titulus est Actus Apostolorum, repudiant. Timent enim evidentissimam veritatem, ubi apparet sanctus Spiritus missus, qui est a Domino Jesu Christo in evangelica veritate promissus (Act. II, 2-4). Sub ejus quippe Spiritus nomine, a quo penitus alieni sunt, indocta hominum corda decipiunt, mira caecitate asserentes eamdem Domini promissionem in suo haeresiarcha Manichaeo esse completam. Quod et illi haeretici faciunt, qui vocantur Cataphryges, dicentes, per nescio quos insanos, Montanum scilicet et Priscillam, quos et proprios suos prophetas habent, venisse Spiritum sanctum, quem Dominus missurum se esse promisit. 3. Priscillianistae vero accipiunt omnia, et canonica et apocrypha simul. Sed quaecumque quae contra eos sunt, in suae perversitatis sensus aliquando callida et astuta, aliquando ridicula et hebeti expositione pervertunt. Nec saltem ita ut ea ipsa, quae exponunt ab suae sectae hominibus alienis, vera esse credant; alioquin aut catholici essent, aut non multum a veritate alieni, qui et in", + "candidate_score": 0.676135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.676081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70_72", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", + "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", + "candidate_score": 0.675817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.675782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_69_71", + "bdc_text": "neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur . Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.675059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.674681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_24", + "bdc_text": "Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_869", + "psc_text": "neque Titus qui mecum erat, cum esset Graecus, compulsus est circumcidi: propter subintroductos autem falsos fratres, qui subintroierant perscrutari libertatem nostram, ut nos in servitutem redigerent, quibus nec ad horam cessimus subjectione, ut veritas Evangelii permaneat ad vos (Gal. II, 3-5). Hic apparet quid eos captare intellexerit, ut non faceret quod in Timotheo fecerat, et quod ea libertate facere poterat, qua ostenderat illa sacramenta nec tanquam necessaria debere appeti, nec tanquam sacrilega debere damnari. 13. Sed cavendum est videlicet in hac disputatione, ne, sicut philosophi, quaedam facta hominum media dicamus inter recte factum et peccatum, quae neque in recte factis, neque in peccatis numerentur; et urgeamur eo quod observare Legis cerimonias non potest esse indifferens, sed aut bonum, aut malum: ut, si bonum dixerimus, eas nos quoque observare cogamur; si autem malum, non vere, sed simulate ab Apostolis observatas esse credamus. Ego vero Apostolis non tam exemplum philosophorum timeo, quando", + "candidate_score": 0.674041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_110", + "psc_text": "quem jam sponte surgentem lectio epistolae tuae multo ardentius excitavit), commisi me tamen Deo, qui pro viribus meis operaretur in me, ut ea rescriberem quae utrique nostrum studio in Domino et cura ecclesiastica pro tua praestantia et mea obsecundatione congruerent. Atque illud primum, quod orationibus meis te adjuvari credis, non solum non defugio, verum etiam libenter amplector. Ita enim, etsi non meis, certe tuis, me Dominus noster exaudiet. Quod fratrem Alypium in nostra conjunctione mansisse, ut exemplo sit fratribus curas mundi hujus vitare cupientibus, benevolentissime accepisti, ago gratias, quas nullis verbis explicare possim: Dominus hoc rependat in animam tuam. Omnis itaque fratrum coetus, qui apud nos coepit coalescere, tanta tibi praerogativa obstrictus est, ut locis terrarum tantum longe disjunctis ita nobis consulueris tanquam praesentissimus spiritu. Quapropter precibus quantum valemus incumbimus, ut gregem tibi commissum tecum Dominus sustinere dignetur, nec te uspiam deserere, sed adesse adjutor in opportunitatibus, faciens cum Ecclesia", + "candidate_score": 0.673746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.672647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75_77", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3581", + "psc_text": "enim omnis occasio gratissima est, per quam scribo vestrae Reverentiae; testem invocans Deum quod si posset fieri, assumptis alis columbae, vestris amplexibus implicarer, semper quidem pro merito virtutum vestrarum, sed nunc maxime, quia cooperatoribus et auctoribus vobis, haeresis Celestiana jugulata est: quae ita infecit corda multorum, ut cum superatos damnatosque esse se sentiant, tamen venena mentium non omittant; et, quod solum possunt, nos oderint, per quos putant se libertatem docendae haereseos perdidisse. CAPUT II. 2. Quod autem quaeritis utrum rescripserim contra libros Anniani, pseudodiaconi Celedensis, qui copiosissime pascitur, ut alienae blasphemiae verba frivola subministret: sciatis me ipsos libros in schedulis missos a sancto fratre Eusebio presbytero suscepisse, non ante multum temporis; et exinde vel ingruentibus morbis, vel dormitione sanctae et venerabilis filiae vestrae Eustochii, ita doluisse, ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atque emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae", + "candidate_score": 0.672585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_57_59", + "bdc_text": "Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat . Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.672398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70_72", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.672378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.671458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75_77", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.671047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1819", + "psc_text": "diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt. Intervenimus ulterius inquirenti, solutoque conventu, ad potioris peritiae merita distulimus, ne dum incautive secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. Accepisti, vir totius gloriae capax, imperitiae confessionem; quid a partibus vestris desideretur agnoscis. Interest famae tuae, ut quaesita noverimus. Utcumque absque detrimento cultus divini in aliis sacerdotibus toleratur inscitia; at cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit", + "candidate_score": 0.670672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "ulla exceptione. Domino recte ac merito suscipiendo et omnibus modis honorando fratri AUGUSTINO, NECTARIUS, in Domino salutem. 1. Sumptis litteris Eximietatis tuae, quibus idolorum cultum, et templorum cerimonias destruxisti, audire mihi visus sum philosophi vocem, non illius quem in Academiae Licaeo memorant, tenebrosis humo angulis residentem, ex profunda quadam cogitatione demersum, reductis ad frontem caput implicuisse genibus, ut aliorum praeclara inventa doctrinae egenus quidam calumniator oppugnet, assertaque praeclare, cum suum nihil defendat, accuset: sed plane excitatus oratione tua ante oculos stetit M. Tullius consularis, qui innumeris civium capitibus conservatis, forensis campi signa victricia stupentibus Graeciae scholis laureatus inferret, tubamque illam canorae vocis et linguae, quam in criminum reos et reipublicae parricidas, spiritu justae indignationis inflaverat, anhelus inverteret, togamque ipsam rugarum paginis resolutis, palliorum imitatus speciem, retorqueret. 2. Ergo cum nos ad exsuperantissimi Dei cultum religionemque compelleres, libenter audivi; cum coelestem patriam intuendam esse suaderes, gratanter accepi. Non enim illam mihi", + "candidate_score": 0.670627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5_7", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces . Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.670154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.66986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_981", + "psc_text": "Si neque hoc vultis, saltem scribite ad illos, ut jam ista non faciant, ut jam se a caedibus nostris, a rapinis, ab excaecatione compescant. Nolumus dicere: Damnate illos. Vos enim videritis quomodo vos non inquinent, quos modo ostendimus in vestra communione latrones, et nos inquinent quos nunquam potuistis ostendere traditores. Ex his omnibus eligite quod volueritis. Si autem querelas nostras contempseritis, nos minime poenitebit ordine pacifico agere voluisse. Aderit Dominus Ecclesiae suae, ut vos potius humilitatem nostram contempsisse poeniteat. EPISTOLA LXXXIX. Augustinus Festo, docens recte legibus reprimi Donatistas; et indicans in regione Hipponensi nondum eos Festi litteris correctos, sed adhuc intolerabiliter grassari. Domino dilectissimo et honorabili ac suscipiendo filio FESTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Si pro errore homines et damnabili dissensione et convicta modis omnibus falsitate tanta praesumunt, ut eorum salutem requirenti catholicae Ecclesiae tam audacter insidiari minarique non cessent; quanto magis aequum est, et oportet eos qui pacis", + "candidate_score": 0.669749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.669614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.669441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.66915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4035", + "psc_text": "nescio quis ejusdem hymni conditor finxit, Verbo illusi cuncta, et non sum illusus in totum; respondeant, si possunt, egregii spirituales, quo eamus, cui aures aperiamus, cui loquenti utcumque credamus, in cujus promissione spem ponamus, si verbo cuncta Christus illusit, si verbo cuncta omnipotens magister illusit, si verbo cuncta ille qui est Unigenitus Verbum Dei Patris illusit. Quid ulterius loquar de perditis vaniloquis, et mentis seductoribus, primum suae, deinde caeterorum, quos sibi ad interitum praedestinatos aeternum consociare potuerunt? Rescripsi Venerationi tuae, et multo serius quam volueram, et plura quam disposueram. Optime facitis vigilanter lupos cavere; sed etiam pro sanandis ovibus, si quas forte violaverint, sive jam vulneraverint, pastorali diligentia, ipso adjuvante pastorum Domino, laborate. EPISTOLA CCXXXVIII. Augustinus Pascentio, domus regiae comiti ariano, qui ipsum ad colloquium apud Carthaginem provocarat (ex Possidio, c. 17), et in professione fidei eluserat, ac post jactarat Augustinum ab ipso superatum; scripto reddit rationem fidei suae, de", + "candidate_score": 0.668809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.667935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3880", + "psc_text": "me offenderet, vel alios offendere posset, partim reprehendendo, partim defendendo quod legi deberet et posset, operabar. Et duo volumina jam absolveram, retractatis omnibus libris meis, quorum numerum nesciebam: eosque ducentos triginta duos esse cognovi. Restabant epistolae, deinde tractatus populares, quos Graeci homilias vocant. Et plurimas jam epistolarum legeram, sed adhuc nihil inde dictaveram, cum me etiam isti Juliani libri occupare coeperant, quorum nunc quarto respondere coepi. Quando ergo id explicavero, quintoque respondero, si tres non supervenerint, dispono (si Deus voluerit) et quod poscis incipere, simul agens utrumque, et hoc scilicet, et illud de retractatione opusculorum meorum, nocturnis et diurnis temporibus in singula distributis. 3. Hoc ideo insinuavi Sanctitati tuae, ut quantum tibi desiderium est sumendi quod poscis, tanto flagrantius a Domino mihi poscas adjutorium, quo serviam laudabili studio tuo, atque utilitati eorum quibus id existimas profuturum, domine sinceriter dilectissime frater. Commendo iterum perlatorem, et negotium propter quod eo perrexit; si", + "candidate_score": 0.667732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_41_43", + "bdc_text": "Dici non potest , quae certamina , quas pugnas cum ineptis istis rabinis , dum primum huc redirem , sustinuerim ; quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem . Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", + "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", + "candidate_score": 0.667368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.666741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.666588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3193", + "psc_text": "qui sanitatis accessu aciem recipiendo proficiunt. CAPUT VI. 18. Porro autem quod parum distincte putavimus posse intelligi cum diceremus Deum esse ubique totum, nisi adderemus, In seipso, video diligentius exponendum. Quomodo enim ubique, si in seipso? Ubique scilicet, quia nusquam est absens. In seipso autem, quia non continetur ab eis quibus est praesens, tanquam sine eis esse non possit. Nam spatia locorum tolle corporibus, nusquam erunt, et quia nusquam erunt, nec erunt. Tolle ipsa corpora qualitatibus corporum, non erit ubi sint, et ideo necesse est ut non sint. Etenim cum per totam suam molem corpus aequaliter sanum est, aut aequaliter candidum, non est in una quam in alia parte ejus sanitas major aut candor, nec major in toto quam in parte ejus; quia non sanius aut candidius totum constat esse quam partem. Si autem inaequaliter sit sanum aut inaequaliter candidum, fieri potest ut in minore parte sit sanitas major aut", + "candidate_score": 0.666128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", + "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", + "candidate_score": 0.665932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.665804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.665316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.664416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. 4. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem. Nam superiores quinque vix filio nostro et condiacono Juliano, quoniam et ipse jam nobiscum", + "candidate_score": 0.664241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.663935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.663492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_69_71", + "bdc_text": "neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur . Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1115", + "psc_text": "etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis, exitum autem vestrum non abluitis? 43. Jam si velim et illa commemorare quae Tychonius, homo communionis vestrae, scriptis suis inserit, qui magis contra vos pro Ecclesia catholica scripsit, frustra se ab Afrorum, quasi traditorum communione secernens, quo uno eum Parmenianus suffocat; quid respondere poteritis, nisi quod de vobis idem Tychonius dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si", + "candidate_score": 0.663256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.662591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7_9", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.662257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_57_59", + "bdc_text": "Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat . Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.661423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_5_7", + "bdc_text": "Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces . Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.660968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_57_59", + "bdc_text": "Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat . Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.660643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75_77", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.66057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75_77", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.660397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.660337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.659023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8_10", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.658926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874", + "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani", + "candidate_score": 0.658791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.65848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.658269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.65817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_69_71", + "bdc_text": "neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur . Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", + "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", + "candidate_score": 0.65797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.657915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3879", + "psc_text": "ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse missurum, et multum instans ne respondere differrem. Cujus instantia coactus sum remissius agere quod agebam; ut operi utrique non deessem, uni diebus, alteri noctibus, quando mihi ab aliis occupationibus hinc atque hinc venire non desistentibus parceretur. Agebam vero rem plurimum necessariam: nam retractabam opuscula mea; et si quid in eis me offenderet, vel alios offendere posset, partim reprehendendo, partim defendendo quod legi deberet et posset, operabar. Et duo volumina jam absolveram, retractatis omnibus libris meis, quorum numerum nesciebam: eosque ducentos triginta duos esse cognovi. Restabant epistolae, deinde tractatus populares, quos Graeci homilias vocant. Et plurimas jam epistolarum legeram, sed adhuc", + "candidate_score": 0.657911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8_10", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.657428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.656692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.656336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.656201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.655884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.655825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.654986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1826", + "psc_text": "confici deprecor, Ecclesiae, hoc maxime tempore, incredibiliter profuturos. EPISTOLA CXXXVII. Respondet Augustinus ad singulas quaestiones superius propositas a Volusiano. Domino illustri et merito insigni, et praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Legi litteras tuas, in quibus vidi magni cujusdam dialogi specimen, laudabili brevitate comprehensum. Respondere igitur debui, nec pro dilatione aliquid excusationis opponere. Accidit enim opportune, ut ab alienis negotiis mihi aliquantulum vacaret. Quibus autem dictandis hoc otium statueram impendere, paululum distuli, nequaquam justum esse arbitratus ut quem ad quaerendum exhortatus ipse fueram, differrem quaerentem. Quis autem nostrum, qui Christi, ut possumus, gratiam ministramus, cum tua verba legerit, ita te velit doctrina instrui christiana, ut tibi tantum sufficiat ad salutem, non hujus vitae, quam vaporis esse simillimam, tantillum apparentis, et illico vanescentis atque pereuntis, sermo divinus admonere curavit (Jacobi IV, 15), sed illam salutem propter quam adipiscendam et in aeternum obtinendam christiani sumus? Parum est ergo", + "candidate_score": 0.654977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.654424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.654411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", + "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", + "candidate_score": 0.653966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.653654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_82_84", + "bdc_text": "calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", + "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", + "candidate_score": 0.653543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8_10", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.652983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.65253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.651607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.650751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_30", + "bdc_text": "Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.650337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.649229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_10_12", + "bdc_text": "Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.648831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_77", + "bdc_text": "Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", + "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", + "candidate_score": 0.648802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.64844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3_5", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.648411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11_13", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.648287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11_13", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.648133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.647818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4176", + "psc_text": "Christo dilectissimo ac desiderantissimo fratri MARTIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Abripui, vel potius obripui, et quodammodo furatus sum memetipsum multis occupationibus meis, ut tibi scriberem antiquissimo amico, quem tamen non habebam, quamdiu in Christo non tenebam. Nosti quippe ut definierit amicitiam Romani, ut ait quidam, maximus auctor Tullius eloquii (Lucanus, lib. 7). Dixit enim, et verissime dixit: Amicitia est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio (Cicero, Lael. 20). Tu autem, mi charissime, aliquando mihi consentiebas in rebus humanis, cum eis more vulgi frui cuperem; et mihi ad ea capessenda quorum me poenitet, favendo velificabas, imo vero vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam", + "candidate_score": 0.64773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_52_54", + "bdc_text": "Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ; non habeo , quod rependam . Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.647679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11_13", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1550", + "psc_text": "cogitas, mi Dioscore, a quo nunc ista quaesieris. Oratoris autem librorumque de Oratore omnes quaestiones praetermisi. Nescio quis enim nugator mihi esse visus sum, si eas exponendas persequerer. Nam de caeteris possem etiam decenter interrogari, si mihi quisquam res ipsas, non de libris Ciceronis, sed per seipsas tractandas dissolvendasque proferret. In illis autem res ipsae nunc nostrae professioni minus congruunt. Haec autem omnia non facerem, nisi me post aegritudinem, in qua eram cum homo tuus venisset, aliquantum ab Hippone removissem. Quibus item diebus perturbatione valetudinis febribusque repetitus sum. Inde factum est ut tardius quam possent tibi haec mitterentur. Quae quomodo acceperis, rescripta flagito. EPISTOLA CXIX. Consentius Augustino proponit quaestiones de Trinitate. Domino sancto ac beatissimo papae AUGUSTINO, CONSENTIUS. 1. Jam quidem sancto, mihique cunctis animi virtutibus admirando, fratri tuo Alypio episcopo genus petitionis meae brevi sermone suggesseram, sperans precum mearum ut apud te esse adjutor dignaretur. Sed quia praesentiam mihi", + "candidate_score": 0.647155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.64677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.646708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_83_85", + "bdc_text": "Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", + "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", + "candidate_score": 0.646697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_87", + "bdc_text": "Desidero autem inprimis ultimum responsum vestrum ad postremam Lutheri invectivam , quam ille Brevem confessionem inscripsit ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1201", + "psc_text": "fur? nescio utrum audet dicere aliquis, Aliquid horum erit, aut non erit, sicut mihi sine dubitatione respondet quod credat in Deum, et quod se convertat ad Deum. Deinde scripta tua concludens, adjungis et dicis: Ad istas ergo quaestiones peto breviter respondere digneris, ita ut non mihi de consuetudine praescribas, sed rationem reddas. 8. His litteris tuis lectis et relectis, et quantum temporis angustiae sinebant consideratis, recordatus sum Nebridium amicum meum, qui cum esset rerum obscurarum ad doctrinam pietatis maxime pertinentium diligentissimus et acerrimus inquisitor, valde oderat de quaestione magna responsionem brevem. Et quisquis hoc poposcisset, aegerrime ferebat, eumque, si ejus persona pateretur, vultu indignabundus et voce cohibebat, indignum deputans qui talia quaereret, cum de re tanta quam multa dici possent deberentque nesciret. Sed ego tibi non similiter, ut solebat ille, succenseo: es enim episcopus multis curis occupatus, ut ego; unde nec tibi facile vacat prolixum aliquid legere, nec mihi scribere.", + "candidate_score": 0.646459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.646338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.646301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.645839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4234", + "psc_text": "in quibus eis ostendendum est quam non recte intelligant Litteras sacras conscriptas ad fidelium salutem; tanquam si quisquam se medicinalibus ferramentis graviter vexet, quae utique non ad vulnerandum, sed ad sanandum sunt instituta. Multum autem laboravimus et laboramus, quantum Dominus donat, contra diversos errores arguendos. Sed laborum nostrorum opuscula si forte habere desideras, mitte qui tibi describant. Voluit enim Deus ut hoc facillime possis, qui tibi dedit unde possis. EPISTOLA CCLXV. Augustinus Seleucianae, de baptismo et poenitentia Petri, contra quemdam novatianum. Religiosissimae et in Christi dilectione honorandae famulae Dei SELEUCIANAE, AUGUSTINUS episcopus, in Domino salutem. 1. Lectis litteris tuis de salute vestra laetatus, ad ea quae scripsisti, repondere non distuli. Et primum miratus sum quomodo dicat novatianus iste Petrum baptizatum non fuisse, cum paulo superius scripseris eum dixisse quod Apostoli fuerint baptizati. Unde illi videatur quod inter Apostolos baptizatos Petrus non fuerit baptizatus, ignoro: et ideo exemplum epistolae tuae, ne", + "candidate_score": 0.645724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.645652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_37_39", + "bdc_text": "Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ; nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ; nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_436", + "psc_text": "28): qui vero schisma facere voluerunt, hiatu terrae principes devorati, et turba consentiens igne consumpta est (Num. XVI, 31-35). Diversitate poenarum, diversitas agnoscitur meritorum. CAPUT IX. 25. Traduntur in persecutione sancti Codices, confitentur traditores, et Deo dimittuntur. Non interrogantur innocentes, et ab hominibus temerariis damnantur. Probatur integer certis judiciis, qui inter absentes damnatos multo vehementius caeteris criminatus est. Judicium episcoporum ad Imperatorem appellatur: judex eligitur Imperator; judicans contemnitur Imperator. Quae tunc acta sint legistis, quae nunc agantur videtis: si de illis in aliquo dubitatis, ista jam cernite. Certe non chartis veteribus, non archivis publicis, non Gestis forensibus aut ecclesiasticis agamus. Major liber noster orbis terrarum est; in eo lego completum quod in Libro Dei lego promissum: Dominus, inquit, dixit ad me, Filius meus es tu, ego hodie genui te: postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 7, 8). Huic haereditati qui", + "candidate_score": 0.645492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.645334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.64466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.644617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2_4", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.644554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1911", + "psc_text": "contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non desunt quae dictanda praepono, sic in articulis temporum constituta, ut dilationem non ferant. Sicut mihi fuit breviatio Gestorum collationis nostrae satis operosa, cum viderem neminem se velle tanto aggeri litterarum legendo committere: sicut mihi fuit etiam epistola ad ipsos laicos donatistas, de hac eadem collatione nostra, quam modo aliquot lucubrationibus terminavi: sicut epistolae duae non breves; una ad Dilectionem tuam, altera ad virum illustrem Volusianum, quas vos accepisse jam credo: sicut nunc in manibus habeo librum ad Honoratum nostrum de quaestionibus quibusdam quinque, quas mihi proposuit, et per litteras intimavit; cui non continuo respondere vides quam minime oporteat. Charitas enim", + "candidate_score": 0.644487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2_4", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.644421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.644109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_692", + "psc_text": "ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me scriptae, per fratrem nostrum Sysinnium diaconum huc exemplaria pervenerunt. In qua hortaris me, ut παλινῳδίαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum, inter vituperationes et laudes Helenae fluctuantem; ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor Dignationi tuae, licet stilus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur, tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores", + "candidate_score": 0.644069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.643744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90_92", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", + "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", + "candidate_score": 0.643578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3_5", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", + "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", + "candidate_score": 0.643486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_54_56", + "bdc_text": "Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ; id vero abs te impetrare non potui . Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1476", + "psc_text": "in nomine Christi utique fuerat praesumendum. EPISTOLA CXVII. Dioscorus ad Augustinum mittit multas quaestiones ex libris Ciceronis, rogans ut mature ad eas respondeat. Prooemiari apud te non solum superfluum est, sed etiam molestum, qui rem, non verba desideras. Ideoque simpliciter audi. Senex Alypius rogatus a me, saepius pollicitus erat, tecum respondere dialogorum pauculis interrogatiunculis; et quoniam in Mauritania dicitur hodieque esse, peto viribus omnibus et rogo, ut tu solus respondere digneris, quod etiam praesente ipso fratre tuo, sine dubio facturus eras. Non est pecunia, non est aurum, quod pro quovis daturus eras procul dubio, si haberes; nunc vero sine labore loqueris quod requiro. Possem te plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogari desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Nosti quam mihi molestissimum est oneri esse, non", + "candidate_score": 0.64266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3276", + "psc_text": "sit, quid merito vocetur in dubium, satagendumque esse hac in quaestione ut salva sit imprimis fides, qua credimus neminem nasci ex Adam nisi vinculo damnationis obstrictum, neminemque inde liberari nisi renascendo per Christum. Domino beatissimo, et sincera dilectione desiderabili fratri et coepiscopo OPTATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis tuae Sanctitatis nullas ad me ipsum datas acceperim litteras; tamen quia illae quas ad Mauritaniam Caesariensem misisti, me apud Caesaream praesente venerunt, quo nos injuncta nobis a venerabili papa Zosimo apostolicae Sedis episcopo ecclesiastica necessitas traxerat: factum est ut ea quae scripsisti, etiam ipse perlegerem, tradente mihi eamdem epistolam tuam famulo Dei sancto Renato, in Christo nobis fratre charissimo; quo petente, et mihi licet aliis occupato vehementer instante, ad ea sum respondere compulsus. Accessit huc etiam alterius sancti et cum debito honore nominandi fratris nostri, et quantum ab illo comperi, necessarii tui Muressis, cum in supra dicto oppido remoraremur,", + "candidate_score": 0.642149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1806", + "psc_text": "in quo inveniendo noluisti adhibere tortorem. 3. Postremo pro Ecclesiae utilitate missus es. Hoc Ecclesiae catholicae, aut, ut modum dispensationis meae non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium-Regiorum dioecesim pertinenti prodesse, hoc expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem. Quamvis quoniam christiano loquor, maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum convenit jubentem, domine eximie et merito insignis, atque charissime fili. Unde scio quidem causas ecclesiasticas Excellentiae tuae potissimum injunctas, sed quia credo istam curam ad virum clarissimum atque spectabilem proconsulem pertinere, ad eum quoque litteras dedi; quas rego ut ipse illi tradere et allegare, si opus est, non graveris: atque ambos obsecro, ne importunam arbitremini, vel intercessionem, vel suggestionem, vel sollicitudinem nostram; et passiones catholicorum servorum Dei, quae infirmis ad aedificationem spiritualem utiles esse debent, haud reciproca inimicorum, a quibus passi sunt, poena decoloretis, sed potius refracta judiciaria severitate, et vestram fidem, quia filii", + "candidate_score": 0.641998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3617", + "psc_text": "EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse scribere existimasti, gratum haberes atque jucundum. Id autem est, ut vana saeculi hujus, si inexperta concupisti, experta contemnas. Fallax est enim in eis suavitas, et infructuosus labor, et perpetuus timor, et periculosa sublimitas. Initium sine providentia, et finis cum poenitentia. Ita se habent omnia quae in ista mortalitatis aerumna cupidius quam prudentius appetuntur. Alia est autem spes piorum, alius laboris fructus, alia periculorum merces. Nam in hoc mundo non timere, non dolere, non laborare, non periclitari impossibile est: sed plurimum interest qua causa, qua exspectatione, quo termino ista quisque patiatur. Ego quidem cum amatores saeculi hujus intueor, nescio quando possit", + "candidate_score": 0.64167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11_13", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3879", + "psc_text": "ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse missurum, et multum instans ne respondere differrem. Cujus instantia coactus sum remissius agere quod agebam; ut operi utrique non deessem, uni diebus, alteri noctibus, quando mihi ab aliis occupationibus hinc atque hinc venire non desistentibus parceretur. Agebam vero rem plurimum necessariam: nam retractabam opuscula mea; et si quid in eis me offenderet, vel alios offendere posset, partim reprehendendo, partim defendendo quod legi deberet et posset, operabar. Et duo volumina jam absolveram, retractatis omnibus libris meis, quorum numerum nesciebam: eosque ducentos triginta duos esse cognovi. Restabant epistolae, deinde tractatus populares, quos Graeci homilias vocant. Et plurimas jam epistolarum legeram, sed adhuc", + "candidate_score": 0.64151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4003", + "psc_text": "me divini tui affaminis honore cumulandum esse duxisti. Sed grave mihi onus et difficillimam respondendi provinciam, domine venerande, satis imponis, praecipue tuis percontationibus, et sub hoc tempore in talibus explicandis, per meae opinionis sententiam, id est, a pagano homine. Quaestionibus siquidem abundet quod ex parte vel jamdudum inter nos convenerit, vel nunc identidem litteris magis magisque conveniat praeceptis, non dicam tantum Socraticis, nec tuis, Romanorum vir vere optime, propheticis, aut paucis Jerosolymiticis; sed etiam Orpheicis atque Ageticis, et Trimegisticis, longe ante illis antiquioribus, et pene rudibus adhuc saeculis diis auctoribus enatis, et toti orbi terrae certis limitibus partitae trifariam divinitus ostensis, priusquam nomen aut Europa caperet, aut Asia acciperet, aut Libya possideret virum bonum, ut tu, medius fidius, et eris et fuisti. Siquidem adhuc post hominum memoriam nisi Xenophontis figmentis compositae fabulae schema concedas, adhuc audierim, legerim, viderim neminem, aut certe post unum, nullum, quod, Deo teste, bono periculo certoque", + "candidate_score": 0.641498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.641412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.641296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_38", + "bdc_text": "nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_436", + "psc_text": "28): qui vero schisma facere voluerunt, hiatu terrae principes devorati, et turba consentiens igne consumpta est (Num. XVI, 31-35). Diversitate poenarum, diversitas agnoscitur meritorum. CAPUT IX. 25. Traduntur in persecutione sancti Codices, confitentur traditores, et Deo dimittuntur. Non interrogantur innocentes, et ab hominibus temerariis damnantur. Probatur integer certis judiciis, qui inter absentes damnatos multo vehementius caeteris criminatus est. Judicium episcoporum ad Imperatorem appellatur: judex eligitur Imperator; judicans contemnitur Imperator. Quae tunc acta sint legistis, quae nunc agantur videtis: si de illis in aliquo dubitatis, ista jam cernite. Certe non chartis veteribus, non archivis publicis, non Gestis forensibus aut ecclesiasticis agamus. Major liber noster orbis terrarum est; in eo lego completum quod in Libro Dei lego promissum: Dominus, inquit, dixit ad me, Filius meus es tu, ego hodie genui te: postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 7, 8). Huic haereditati qui", + "candidate_score": 0.641228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_7", + "bdc_text": "Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4177", + "psc_text": "vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam illa cupere destiti, tu quidem perseverante benevolentia, salvum me esse cupiebas salute mortali, et ea rerum prosperitate felicem, quam mundus optare consuevit. Et jam sic itaque aliquantum tibi erat mecum rerum humanarum benevola et chara consensio. Nunc vero quantum de te gaudeo, quibus explicem verbis, quando eum quem quoquo modo habui diu amicum, habeo jam verum amicum? Accessit enim etiam rerum consensio divinarum; quoniam qui mecum temporalem vitam quondam jucundissima benignitate duxisti, nunc spe vitae aeternae mecum esse coepisti. Modo vero etiam de rebus humanis inter nos nulla dissensio est, qui eas rerum divinarum cognitione pensamus, ne plus eis tribuamus,", + "candidate_score": 0.641026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_39_41", + "bdc_text": "nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ; sola authoritas Lutheri ut superiore saeculo patrum et conciliorum regula et norma est veritatis . Dici non potest , quae certamina , quas pugnas cum ineptis istis rabinis , dum primum huc redirem , sustinuerim ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", + "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", + "candidate_score": 0.639682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_56_58", + "bdc_text": "Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias . Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. 4. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem. Nam superiores quinque vix filio nostro et condiacono Juliano, quoniam et ipse jam nobiscum", + "candidate_score": 0.639555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.639152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.637977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_55_57", + "bdc_text": "id vero abs te impetrare non potui . Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias . Legi compendium tuum mihique mirifice placet ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.636534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2979", + "psc_text": "2. Si ergo sunt aliqui, quos in sui defensionem perversitas tanta devinxit, qui huic se dogmati dedant atque conjungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus approbatur adversum, infecti illorum et monitis et verbis ut laberentur inducti, quatenus ad rectum viae tramitem redeant festinabunt, ne diutius mentem obsidens velut eorum sensibus pastus error invadat. Nam si Pelagius quocumque restitit loco, eorum animos qui facile vel simpliciter crederent disputanti, hac affirmatione decepit: seu hac illi in urbe sint (quos nescientes nec manifestare possumus nec negare, cum et si sunt lateant, nec aliquando audeant vel illum praedicantem ista defendere, vel talia aliquo nostrorum praesente jactare, nec in tanta populi multitudine deprehendi aliquis facile, nec alicubi possit agnosci), sive in quovis terrarum loco degant; Dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corrigantur, audita ejus damnatione qui fuerit pertinax et resistens hujus dogmatis auctor inventus; nec interest ubi isti fuerint,", + "candidate_score": 0.636056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_83_85", + "bdc_text": "Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.635573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_85_87", + "bdc_text": "Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt . Desidero autem inprimis ultimum responsum vestrum ad postremam Lutheri invectivam , quam ille Brevem confessionem inscripsit ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.634156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1826", + "psc_text": "confici deprecor, Ecclesiae, hoc maxime tempore, incredibiliter profuturos. EPISTOLA CXXXVII. Respondet Augustinus ad singulas quaestiones superius propositas a Volusiano. Domino illustri et merito insigni, et praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Legi litteras tuas, in quibus vidi magni cujusdam dialogi specimen, laudabili brevitate comprehensum. Respondere igitur debui, nec pro dilatione aliquid excusationis opponere. Accidit enim opportune, ut ab alienis negotiis mihi aliquantulum vacaret. Quibus autem dictandis hoc otium statueram impendere, paululum distuli, nequaquam justum esse arbitratus ut quem ad quaerendum exhortatus ipse fueram, differrem quaerentem. Quis autem nostrum, qui Christi, ut possumus, gratiam ministramus, cum tua verba legerit, ita te velit doctrina instrui christiana, ut tibi tantum sufficiat ad salutem, non hujus vitae, quam vaporis esse simillimam, tantillum apparentis, et illico vanescentis atque pereuntis, sermo divinus admonere curavit (Jacobi IV, 15), sed illam salutem propter quam adipiscendam et in aeternum obtinendam christiani sumus? Parum est ergo", + "candidate_score": 0.633909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.633878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1826", + "psc_text": "confici deprecor, Ecclesiae, hoc maxime tempore, incredibiliter profuturos. EPISTOLA CXXXVII. Respondet Augustinus ad singulas quaestiones superius propositas a Volusiano. Domino illustri et merito insigni, et praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Legi litteras tuas, in quibus vidi magni cujusdam dialogi specimen, laudabili brevitate comprehensum. Respondere igitur debui, nec pro dilatione aliquid excusationis opponere. Accidit enim opportune, ut ab alienis negotiis mihi aliquantulum vacaret. Quibus autem dictandis hoc otium statueram impendere, paululum distuli, nequaquam justum esse arbitratus ut quem ad quaerendum exhortatus ipse fueram, differrem quaerentem. Quis autem nostrum, qui Christi, ut possumus, gratiam ministramus, cum tua verba legerit, ita te velit doctrina instrui christiana, ut tibi tantum sufficiat ad salutem, non hujus vitae, quam vaporis esse simillimam, tantillum apparentis, et illico vanescentis atque pereuntis, sermo divinus admonere curavit (Jacobi IV, 15), sed illam salutem propter quam adipiscendam et in aeternum obtinendam christiani sumus? Parum est ergo", + "candidate_score": 0.6333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.632948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.632752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", + "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", + "candidate_score": 0.632662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.63253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.631954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.631186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.631106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus ardore prorsus nolis attendere, tu etiam sentis tamen. Quid enim aliud indicat, quod cum dixisses in hac re penitus nihil esse dedecoris, statim adjunxisti: Tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Hoc enim sonat videri tibi quidem nihil in hac re esse dedecoris, tamen quodcumque est dedecoris, petere te ut praestem navigaturo. Sed quid est, quaeso te, quod addidisti, navigaturo? An ego, nisi navigaturus esses, praestare tibi aliquid dedecoris non deberem? Nimirum putas quod aqua marina dedecus abluatur. Quod si ita esset, meum certe qui navigaturus non sum, inexpiatum remaneret. 3. Scribis etiam nosse me quam tibi molestissimum sit oneri esse", + "candidate_score": 0.631073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", + "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", + "candidate_score": 0.629845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.629707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.62942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", + "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", + "candidate_score": 0.629312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.629221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.628513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.6284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.628343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_87", + "bdc_text": "Desidero autem inprimis ultimum responsum vestrum ad postremam Lutheri invectivam , quam ille Brevem confessionem inscripsit ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.627985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.62782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.627502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.626478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_258", + "psc_text": "Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si in aliquo exulcerassem, deliniendam remedium, litteras tuas recordatus reperi, ut te ad Dominum harmoniae omniformis artificem, modulamine carminis evocarem. Quaeso te ut aure audias, neque causam salutis tuae in verbis meis spernas; sed piam curam et mentem paternam etiam in despiciendis sermonibus libenter accipias, quibus insitum Christi nomen, quod est supra omne nomen, hanc deberi venerationem facit, ut non possit a credente contemni. CARMEN ELEGIACUM PAULINI AD LICENTIUM. Quare age, rumpe moras, et vincla tenacia secli: Nec metuas placidi mite jugum Domini. Pulchra quidem, sed mira vagis praesentia rerum Mentibus, at sapiens non stupet ista animus. Nunc te sollicitat variis", + "candidate_score": 0.626359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_52", + "bdc_text": "Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_792", + "psc_text": "in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem asterisci, id est stellae praelucentes, ex Theodotionis editione ab Origene additum est; et ibi graeca transtulimus, hic de ipso hebraico, quod intelligebamus expressimus, sensuum potius veritatem quam verborum interdum ordinem conservantes. Et miror quomodo Septuaginta interpretum libros legas non puros, ut ab eis editi sunt, sed ab Origene emendatos, sive corruptos per obelos et asteriscos, et christiani hominis interpretatiunculam non sequaris; praesertim cum ea quae addita sunt, ex hominis Judaei atque blasphemi, post passionem Christi, editione transtulerit. Vis amator esse verus Septuaginta interpretum? Non legas ea quae sub asteriscis sunt: imo rade de voluminibus, ut veterum te fautorem probes. Quod", + "candidate_score": 0.626155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.625773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_182", + "psc_text": "vere sancto et venerabili, et eximia in Christo laude praedicando, fratri PAULINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. O bone vir et bone frater, latebas animam meam: et ei dico ut toleret quod adhuc lates oculos meos, et vix mihi obtemperat; imo non obtemperat. An vero tolerat? Cur ergo me excruciat desiderium tui apud ipsam intus animam? Nam si molestias corporis paterer, et si non perturbarent aequitatem animi mei, recte illas tolerare dicerer; cum autem non aequo animo fero quod te non video, intolerabile est istam appellare tolerantiam. Sed quando tu talis es, esse sine te fortasse intolerabilius toleraretur. Bene est ergo, quia aequo animo ferre non possum, quod si aequo animo ferrem, aequo animo ferendus non essem. Mirum est, sed tamen verum, quod mihi accidit: doleo quod te non video, et me ipse consolatur dolor. Ita mihi displicet fortitudo qua patienter fertur absentia bonorum, sicuti es. Nam et Jerusalem futuram", + "candidate_score": 0.625164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.623713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.619917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1028", + "psc_text": "se Deum visurum esse praesumit? Quod certe quantum malum sit, intelligentiae potius dimitto tuae, quam longo sermone molior explicare. In protectione Domini semper habitet cor tuum, domina eximia et merito praestantissima, atque Christi charitate honoranda filia. Honorabiles tecum nobisque in Domino dilectissimos filios tuos, debito meritis vestris officio resaluta. EPISTOLA XCIII. Augustinus Vincentii e schismate Rogatiano episcopi Cartennensis epistolam refellens, dicit visum sibi fuisse aliquando, non vi cum haereticis, sed verbo Dei et ratione agendum; verum sententiis aliorum exemplisque superatum mutasse sententiam, et arbitrari leges principum recte implorari adversus hostes fidei, modo id fiat animo corrigendi, non studio vindicandi: aliaque subjicit permulta contra pervicaciam et anabaptismum Donatistarum. Dilectissimo fratri VINCENTIO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Accepi epistolam, quam tuam esse mihi non incredibile visum est: attulit enim eam, quem catholicum christianum esse constaret, qui, ut opinor, mihi mentiri non auderet. Sed etsi forte non sunt litterae tuae, ego ei qui scripsit", + "candidate_score": 0.618545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.617762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468", + "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,", + "candidate_score": 0.617323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.6162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2228", + "psc_text": "sic intelligamus narrantem, quomodo et Verbum est, non sonus auribus instrepens, sed imago mentibus innotescens, ut illic interna et ineffabili luce clarescat quod dictum est, Qui me vidit, vidit et Patrem (Joan. XIV, 9); quod hic Philippo dicebatur, quando videbat, et non videbat. Sequitur enim hujus visionis eximius concupitor Ambrosius, dicens: Et cum absens putatur, videtur; et cum praesens est, non videtur. Non dixit, Cum absens est; sed, cum absens putatur: nusquam enim absens est qui coelum et terram implet; nec spatiis includitur parvis, magnisve diffunditur, sed ubique totus est, et nullo continetur loco. Hoc qui excedente mente intelligit, videt Deum, et cum absens putatur. Qui autem hoc non potest, oret et agat ut posse mereatur; nec ad hominem disputatorem pulset, ut quod non legit legat, sed ad Deum Salvatorem, ut quod non valet valeat. Unde autem dixerit, et cum praesens est non videtur, consequenter aperuit, dicens: Denique nec Apostoli", + "candidate_score": 0.615713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.614187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.614116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.614107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_92", + "bdc_text": "Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_507", + "psc_text": "Nam et in capite sacrosancti Psalterii scriptum est de Filio Dei: Dominus dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te. Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 7, 8). Et ipse Dominus Jesus Christus dicit Evangelium suum in omnibus gentibus futurum (Matth. XXIV, 14). Et apostolus Paulus, antequam sermo Dei in Africam pervenisset, in ipso capite Epistolae quam scripsit ad Romanos: Per quem accepimus, inquit, gratiam et apostolatum, ad obediendum fidei, in omnibus gentibus pro nomine ejus (Rom. I, 5). Deinde ipse a Jerusalem in circumitu per totam Asiam usque in Illyricum Evangelium praedicavit, Ecclesias constituit atque fundavit; non ipse, sed gratia Dei cum eo (I Cor. XV, 10), sicut ipse testatur. Quid autem evidentius apparere potest, quam cum in ejus Epistolis nomina etiam regionum vel civitatum invenimus? Ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses,", + "candidate_score": 0.61361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_92", + "bdc_text": "Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.613322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_49", + "bdc_text": "In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_821", + "psc_text": "vehementissime conaretur, ego autem nullo modo adducerer ei homini, de quo tantum mali existimarem, manus ordinationis imponere, aut per commendationem meam alicui fratri meo eum subintroducere, turbulentius agere coepit, ut si ipse in clericatum non promoveretur, nec presbyter Bonifacius in suo gradu esse permitteretur. In qua ejus provocatione cum viderem Bonifacium nolle quibuslibet infirmis et ad suspicionem propensis de suae vitae dubitatione scandalum fieri, paratumque esse honoris sui apud homines damnum perpeti, potius quam in ea contentione, in qua non posset ignorantibus et dubitantibus vel ad male suspicandum proclivioribus suam demonstrare conscientiam, usque ad Ecclesiae perturbationem inaniter progredi; elegi aliquid medium, ut certo placito se ambo constringerent ad locum sanctum se perrecturos, ubi terribiliora opera Dei non sanam cujuscumque conscientiam multo facilius aperirent, et ad confessionem vel poena vel timore compellerent. Ubique quidem Deus est, et nullo continetur vel includitur loco qui condidit omnia, et eum a veris adoratoribus in", + "candidate_score": 0.61233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2209", + "psc_text": "Joannes ait, si recte intelligitur, Dilectissimi, nunc filii Dei sumus, et nondum apparuit quod erimus. Scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus; quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2): non sicut eum homines viderunt, quando voluit, in specie qua voluit, non in natura, qua in semetipso, etiam cum videretur, latuit; sed sicuti est, quod ab eo petebatur, cum ei diceretur, ostende mihi temetipsum, ab eo qui cum illo facie ad faciem loquebatur. 21. Non quia Dei plenitudinem quisquam, non solum oculis corporis, sed vel ipsa mente aliquando comprehendit. CAPUT IX. Aliud est enim videre, aliud est totum videndo comprehendere. Quandoquidem id videtur, quod praesens utcumque sentitur: totum autem comprehenditur videndo, quod ita videtur ut nihil ejus lateat videntem, aut cujus fines circumspici possunt; sicut te nihil latet praesentis voluntatis tuae, circumspicere autem potes fines annuli tui. Exempli gratia duo posui, quorum alterum ad mentis obtutum, alterum ad corporales", + "candidate_score": 0.61064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.61035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_692", + "psc_text": "ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me scriptae, per fratrem nostrum Sysinnium diaconum huc exemplaria pervenerunt. In qua hortaris me, ut παλινῳδίαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum, inter vituperationes et laudes Helenae fluctuantem; ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor Dignationi tuae, licet stilus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur, tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores", + "candidate_score": 0.607439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.604888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.604835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.603261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.601691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_85", + "bdc_text": "Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.601458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_53_55", + "bdc_text": "non habeo , quod rependam . Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ; id vero abs te impetrare non potui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.599129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.596652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_53_55", + "bdc_text": "non habeo , quod rependam . Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ; id vero abs te impetrare non potui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.596267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_20", + "bdc_text": "Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.585358, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.725021, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_984", + "psc_text": "esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis ipse descendit: per panem suum de coelo descendentem, et per carnem ac sanguinem filii hominis, et conceptae ex Spiritu sancto, et natae ex Virgine carnis intelligatur assumptio. 19. Christus perfectus Deus, perfectus homo. --Hujus igitur corporis homo Jesus Christus et Dei filius, et hominis est filius, et ex forma Dei se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam", + "candidate_score": 0.725021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_983", + "psc_text": "et conceptus ex Spiritu est. Et haec quidem Apostolus ait. 18. Quae caro filii hominis quia ex Virgine, panis de coelo est quia ex sancto Spiritu. --Ipse autem Dominus hujus nativitatis suae mysterium pandens sic locutus est: Ego sum panis vivus qui de coelo descendi: si quis manducaverit de pane meo, vivet in aeternum (Joan. VI, 51, 52) , se panem dicens; ipse enim corporis sui origo est. Ac ne Verbi virtus atque natura defecisse a se existimaretur in carnem, 333 panem suum rursus esse dixit: ut per hoc, quod descendens de coelis panis est, non ex humana conceptione origo esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis", + "candidate_score": 0.719622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_983", + "psc_text": "et conceptus ex Spiritu est. Et haec quidem Apostolus ait. 18. Quae caro filii hominis quia ex Virgine, panis de coelo est quia ex sancto Spiritu. --Ipse autem Dominus hujus nativitatis suae mysterium pandens sic locutus est: Ego sum panis vivus qui de coelo descendi: si quis manducaverit de pane meo, vivet in aeternum (Joan. VI, 51, 52) , se panem dicens; ipse enim corporis sui origo est. Ac ne Verbi virtus atque natura defecisse a se existimaretur in carnem, 333 panem suum rursus esse dixit: ut per hoc, quod descendens de coelis panis est, non ex humana conceptione origo esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis", + "candidate_score": 0.711564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_984", + "psc_text": "esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis ipse descendit: per panem suum de coelo descendentem, et per carnem ac sanguinem filii hominis, et conceptae ex Spiritu sancto, et natae ex Virgine carnis intelligatur assumptio. 19. Christus perfectus Deus, perfectus homo. --Hujus igitur corporis homo Jesus Christus et Dei filius, et hominis est filius, et ex forma Dei se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam", + "candidate_score": 0.700965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_984", + "psc_text": "esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis ipse descendit: per panem suum de coelo descendentem, et per carnem ac sanguinem filii hominis, et conceptae ex Spiritu sancto, et natae ex Virgine carnis intelligatur assumptio. 19. Christus perfectus Deus, perfectus homo. --Hujus igitur corporis homo Jesus Christus et Dei filius, et hominis est filius, et ex forma Dei se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam", + "candidate_score": 0.699196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_24_26", + "bdc_text": "Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \"", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1233", + "psc_text": "Hae non cavendae tantum, sed et confutandae. Fides docta quid praestet indoctae. --Quod providens ante beatus Apostolus Paulus, sicuti frequenter ostendimus, ut caveremus admonuit, dicens: Videte ne quis vos spoliet per philosophiam et inanem deceptionem, secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi, et non secundum Christum, in quo inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 8 et 9) . Cavendum igitur adversum philosophiam est, et humanarum traditionum non tam evitanda sunt studia, quam refutanda. Neque enim his ita concedendum est, quasi vincant potius quam fallant: quia nos Christum Dei virtutem et Dei sapientiam praedicantes, aequum est humanas doctrinas non tam diffugere, quam refellere; et simpliciores, ne ab his spolientur, et obstruere et instruere. Nam cum possit omnia, in ea ipsa omnia sapienter Deus possit, nec virtuti ejus ratio, nec rationi virtus absistat; oportet eos, qui Christum praedicant mundo, irreligiosis mundi imperfectisque doctrinis per scientiam sapientis omnipotentiae contraire, secundum illud beati Apostoli", + "candidate_score": 0.69851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_24_26", + "bdc_text": "Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat . Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \"", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1145", + "psc_text": "absoluti 390 sermonis significatione demonstrat. Et qui inenarranda usque ad tertium coelum raptus audisset, ea tantum, quorum natura humana capax esset, sensui humanae intelligentiae revelavit: non ignorans tamen quaedam non statim posse atque audiuntur intelligi, quia infirmitas nostra serius in verum atque absolutum mentis judicium ea, quae in aures transfunderentur, acciperet; longiore ad cunctandum mora sensui potius quam auditui derelicta, cum et audisse vocis sit, et intellexisse rationis, Deo tamen intelligentiae cupidis intelligentiam revelante. Namque ad Timotheum per aviae ac matris gloriosam fidem sacris ab infantia litteris institutum scribens plurima, hoc quoque addidit: Intellige quae dico, dabit enim tibi Deus in omnibus intellectum (II Tim. II, 7) . Admonitio intelligendi ex difficultate intelligentiae est. Intelligentiae vero a Deo donum, fidei munus est, per quam infirmitas sensus gratiam revelationis meretur. Si ergo Timotheus apostolico testimonio homo Dei (l Tim. VI, 11), et legitimus Paulo secundum fidem filius, ut intelligat admonetur, quia", + "candidate_score": 0.690275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_983", + "psc_text": "et conceptus ex Spiritu est. Et haec quidem Apostolus ait. 18. Quae caro filii hominis quia ex Virgine, panis de coelo est quia ex sancto Spiritu. --Ipse autem Dominus hujus nativitatis suae mysterium pandens sic locutus est: Ego sum panis vivus qui de coelo descendi: si quis manducaverit de pane meo, vivet in aeternum (Joan. VI, 51, 52) , se panem dicens; ipse enim corporis sui origo est. Ac ne Verbi virtus atque natura defecisse a se existimaretur in carnem, 333 panem suum rursus esse dixit: ut per hoc, quod descendens de coelis panis est, non ex humana conceptione origo esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis", + "candidate_score": 0.686076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_984", + "psc_text": "esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis ipse descendit: per panem suum de coelo descendentem, et per carnem ac sanguinem filii hominis, et conceptae ex Spiritu sancto, et natae ex Virgine carnis intelligatur assumptio. 19. Christus perfectus Deus, perfectus homo. --Hujus igitur corporis homo Jesus Christus et Dei filius, et hominis est filius, et ex forma Dei se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam", + "candidate_score": 0.684735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1192", + "psc_text": "Manet itaque ut est semper Deus, nec profectu eget qui ad id quod est, ex se ac sibi semper est. 48. Filius indemutabilis. Exinaniens se non est demulatus. Deum esse omnia in omnibus profectus noster est. --Sed ne in unigenitum quidem Deum demutandae naturae cadit necessitas. Deus enim est, quod plenae ac perfectae divinitatis est nomen. Nam ut superius docuimus, et repetitae gloriae significatio, et subjectionis causa est, ut sit Deus omnia in omnibus; esse autem Deum omnia in omnibus, sacramentum est, non necessitas. In forma enim Dei manens formam servi assumpsit, non demutatus, sed se ipsum exinaniens, et intra se latens, et intra suam ipse vacuefactus potestatem: dum se usque ad formam temperat habitus humani, ne potentem immensamque naturam assumptae humilitatis non ferret infirmitas; sed in tantum se virtus incircumscripta moderaretur, in quantum oporteret eam usque ad patientiam connexi sibi corporis obedire. Quod autem se ipsum intra se vacuefaciens", + "candidate_score": 0.680667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_983", + "psc_text": "et conceptus ex Spiritu est. Et haec quidem Apostolus ait. 18. Quae caro filii hominis quia ex Virgine, panis de coelo est quia ex sancto Spiritu. --Ipse autem Dominus hujus nativitatis suae mysterium pandens sic locutus est: Ego sum panis vivus qui de coelo descendi: si quis manducaverit de pane meo, vivet in aeternum (Joan. VI, 51, 52) , se panem dicens; ipse enim corporis sui origo est. Ac ne Verbi virtus atque natura defecisse a se existimaretur in carnem, 333 panem suum rursus esse dixit: ut per hoc, quod descendens de coelis panis est, non ex humana conceptione origo esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis", + "candidate_score": 0.680108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_984", + "psc_text": "esse corporis existimaretur, dum coeleste esse corpus ostenditur. At vero cum suus panis est, assumpti per Verbum corporis est professio; subjecit enim: Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et sanguinem ejus biberitis, non habebitis vitam in vobis (Ibid., 54) : ut quia id, quod filius hominis est, et panis de coelis ipse descendit: per panem suum de coelo descendentem, et per carnem ac sanguinem filii hominis, et conceptae ex Spiritu sancto, et natae ex Virgine carnis intelligatur assumptio. 19. Christus perfectus Deus, perfectus homo. --Hujus igitur corporis homo Jesus Christus et Dei filius, et hominis est filius, et ex forma Dei se exinaniens formam servi accepit. Non alius filius hominis, quam qui filius Dei est: neque alius in forma Dei, quam qui in forma servi perfectus homo natus est: ut sicut per naturam constitutam nobis a Deo originis nostrae principe, corporis atque animae homo nascitur, ita Jesus Christus per virtutem suam", + "candidate_score": 0.6767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60_62", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim . Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 . Exod. 25 .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.674971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74_76", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962", + "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego", + "candidate_score": 0.671005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \"", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_718", + "psc_text": "et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est super omnia Deus (Rom. IX, 5) . Non hic creatura in Deum deputatur: sed creaturarum Deus est, qui super omnia Deus est. 38. Distinxit illum a Patre, non divisit. --Quam vero super omnia Deus et inseparabilis sit a Patre Spiritus, disce etiam hoc ipso de quo nunc agitur Apostoli dicto. Confessus enim unum Deum patrem ex quo omnia sunt, et unum Dominum Jesum Christum per quem omnia: quaero quid diversitatis attulerit, dicens ex 241 Deo omnia, et per Christum omnia (I Cor. VIII, 6)? Anne possit separabilis a se naturae et spiritus intelligi ex quo, et per quem omnia? Omnia", + "candidate_score": 0.668088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_61_63", + "bdc_text": "Capita disputationis inter Martinum Bucerum p[raeclarae ] m[emoriae ] et d. Iungum Anglum de usuris per te mihi transmissa legi et contuli cum iis , quae d. Calvinus in 22 . Exod. 25 . Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_272", + "psc_text": "et scopus praedictorum a numero 23.--Et huic quidem loco quaedam memini ad pleniorem absolutionem necessaria: sed secundum propositionis ordinem, responsionis quoque ordo retinendus est. Itaque quae ei reliqua sunt, in libro altero suo loco exsequemur. Tantum hoc nunc in Deo, qui honorem Deo postulat, demonstrandum fuit, angelum Dei, qui cum Agar locutus esset, et Deum esse et Dominum, cum iisdem de rebus ad Abraham locutus ipse sit: et virum, qui Abrahae visus sit, et Deum esse et Dominum; angelos autem duos, et cum Domino visos, et 94 ab eo ad Lot missos, nihil aliud a propheta nisi angelos praedicatos. Non solum autem ad Abraham in viro Deus adfuit, sed etiam ad Jacob in homine Deus venit. Neque solum venit, sed luctatus ostenditur (Gen. XXXII, 24): neque tantummodo luctatus, sed etiam adversus eum, cum quo luctabatur, infirmus. Nunc de luctae sacramento non est, neque in tempore, neque in materia, aliquid tractare.", + "candidate_score": 0.659863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50_52", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen . Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.656002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_22", + "bdc_text": "Etsi autem vix quicquam mihi tristius accidere possit quam ita occupatos et fascinatos esse ab istis praestigiatoribus tam magistratus quam populi animos , ut nihil nisi quod isti novi Aristarchi probarint , audire nihilque , quam quod ipsi affirmarint quantumlibet a veritate alienum , absurdum , παραδοχόν , frivolum et ineptum , probare velint meque adeo et de republica publice et de quam plurimis istius civitatis hominibus privatim ( quod citra iactantiam dictum velim ) optime meritum istorum superciliosorum rabinorum instinctu in odium invidiamque trahi , tamen et causae firmitate et recte factorum conscientia , ea praeterea , de qua supra memini , immunitate fretus nihil istarum furiarum rabiei et intemperiei cessi nec cessurus sum deo volente , rumpantur ut ilia Galli , quem verisimile est , si consenuerit , tandem in basiliscum conversum iri ;", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962", + "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego", + "candidate_score": 0.655188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_40_42", + "bdc_text": "sola authoritas Lutheri ut superiore saeculo patrum et conciliorum regula et norma est veritatis . Dici non potest , quae certamina , quas pugnas cum ineptis istis rabinis , dum primum huc redirem , sustinuerim ; quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962", + "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego", + "candidate_score": 0.651923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_63", + "bdc_text": "Levit . et 23. Deut . cap. commentatus est , et comperi docte ab utrisque et accurate hanc causam examinatam esse et pulchre Calvino cum Bucero in ea convenire .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_272", + "psc_text": "et scopus praedictorum a numero 23.--Et huic quidem loco quaedam memini ad pleniorem absolutionem necessaria: sed secundum propositionis ordinem, responsionis quoque ordo retinendus est. Itaque quae ei reliqua sunt, in libro altero suo loco exsequemur. Tantum hoc nunc in Deo, qui honorem Deo postulat, demonstrandum fuit, angelum Dei, qui cum Agar locutus esset, et Deum esse et Dominum, cum iisdem de rebus ad Abraham locutus ipse sit: et virum, qui Abrahae visus sit, et Deum esse et Dominum; angelos autem duos, et cum Domino visos, et 94 ab eo ad Lot missos, nihil aliud a propheta nisi angelos praedicatos. Non solum autem ad Abraham in viro Deus adfuit, sed etiam ad Jacob in homine Deus venit. Neque solum venit, sed luctatus ostenditur (Gen. XXXII, 24): neque tantummodo luctatus, sed etiam adversus eum, cum quo luctabatur, infirmus. Nunc de luctae sacramento non est, neque in tempore, neque in materia, aliquid tractare.", + "candidate_score": 0.64095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_38_40", + "bdc_text": "nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ; nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ; sola authoritas Lutheri ut superiore saeculo patrum et conciliorum regula et norma est veritatis .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_961", + "psc_text": "in exsilio liber ac laetus. --Sed licet nunc a multis, coacervantibus sibi secundum desideria sua magistros, sana doctrina exsulet; non tamen a sanctis quibusque praedicationis veritas exsulabit. Loquemur enim exsules per hos libros, et sermo Dei, qui vinciri non potest, liber excurret, de hoc eodem apostolicae prophetiae admonens tempore: ut cum auditus veritatis impatiens deprehenditur, et secundum desideria humana coacervati magistri reperiuntur, jam de tempore non ambigatur; sed in eo coexsulare, exsultantibus sanae fidei praedicatoribus, veritas intelligatur. Ac de temporibus non queremur: quin etiam gaudebimus, quia iniquitas se per hoc exsilii nostri tempus ostenderit, quo veritatis impatiens sanae doctrinae praedicatores, ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem", + "candidate_score": 0.636547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_960", + "psc_text": "potius quam sanae fidei doctrinis studetur: et eo 323 usque eos prurigo aurium ad ea quae desiderant audienda excitavit, ut coacervatis doctoribus sola haec nunc interim praedicatio polleat, per quam unigenitus Deus a potestate et veritate Dei patris alienus, aut alterius generis Deus sit in fide nostra, aut Deus non sit: mortifera ex utroque impietatis professione, aut duos deos sub diversitate divinitatis eloquentes, aut Deum omnino, cui natura ex Deo per nativitatem sit, abnegantes. Hoc alienatis ab auditu veritatis, et conversis ad fabulas auribus placet: hujus sanae doctrinae audientia non sustinetur, et ipsa omnis cum praedicatoribus suis exsulat. 4. Hilarius in exsilio liber ac laetus. --Sed licet nunc a multis, coacervantibus sibi secundum desideria sua magistros, sana doctrina exsulet; non tamen a sanctis quibusque praedicationis veritas exsulabit. Loquemur enim exsules per hos libros, et sermo Dei, qui vinciri non potest, liber excurret, de hoc eodem apostolicae prophetiae admonens tempore: ut", + "candidate_score": 0.634704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_49", + "bdc_text": "In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_529", + "psc_text": "ut tunc vincat, cum laeditur, tunc intelligatur cum arguitur, tunc obtineat cum deseritur. Omnes quidem illa secum atque intra se vellet manere, nec ex tranquillissimis sinibus suis alios aut abjicere, aut perdere, dum indigni fiunt tantae matris habitaculo: sed discedentibus ex ea haereticis, vel abjectis, quantum amittit occasionis largiendae ex se salutis, tantum adsequitur ad fidem expetendae de se beatitudinis. Cognosci enim hoc ex ipsis haereticorum studiis promptissimum est. Namque cum Ecclesia a Domino instituta, et ab Apostolis confirmata, una omnium sit, ex qua se diversarum impietatum furens 178 error absciderit; nec negari possit, ex vitio malae intelligentiae, fidei exstitisse dissidium, dum quod legitur, sensui potius coaptatur, quam lectioni sensus obtemperat: tamen dum sibi partes singulae adversantur, non solum suis, sed adversantium est intelligenda doctrinis; ut dum adversum unam eam omnes sunt, impiissimum tamen errorem omnium per id quod sola est atque una confutet. Haeretici igitur omnes contra Ecclesiam veniunt:", + "candidate_score": 0.618466, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.724943, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_790", + "psc_text": "Quid ergo mirum si Christianus imperator veri Dei sacerdotes dignetur honorare, dum pagani, ut praediximus, principes honorem impendere sacerdotibus noverunt qui diis ligneis et lapideis serviebant? Haec ergo pietati dominorum non pro me, sed pro cunctis sacerdotibus suggero. Ego enim homo peccator sum. Et quia omnipotenti Deo incessanter quotidie delinquo, aliquod mihi apud tremendum examen illius esse remedium suspicor, si incessantibus quotidie plagis ferior. Et credo quia eumdem omnipotentem Dominum tanto vobis amplius placatis, quanto me ei male servientem districtius affligitis. Multas enim jam plagas acceperam, et supervenientibus dominorum jussionibus, inveni consolationes quas non sperabam. Si enim possum, has celeriter plagas enumero. Primum quod mihi pax subducta est, quam cum Langobardis in Tuscia positis sine ullo reipublicae dispendio feceram. Deinde corrupta pace, de Romana civitate milites ablati sunt. Et quidem alii ab hostibus occisi, alii vero Narniis et Perusii positi; et ut Perusium teneretur, Roma relicta est. Post hoc plaga", + "candidate_score": 0.724943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1305", + "psc_text": "parum esset, expleto sacrificio, per temetipsum illuc accedens terminos effodisses. Ob quam rem hortor ut officium quod geris sollicita mente consideres, et quidquid gravare potest aut opinionem tuam aut animam omnino refugias, et te committere illud nullius suasione consentias. Nam non terrenarum rerum curam, sed animarum te ducatum suscepisse cognoscas. Ibi ergo cor figere, ibi sollicitudinem, ibi totum debes studium adhibere, atque de earum lucro diligentus cogitare, ut dum venienti Domino multiplicata quae tradidit talenta reddideris, retributionis ab eo fructum consequi et inter fideles famulos in aeterna merearis gloria exaltari. Hoc autem quod objurgo vel increpo, non ex asperitate, sed ex fraterna scito dilectione descendere, quia sacerdotem te apud omnipotentem Deum non nomine, quod solum ad poenam est, sed etiam meritis, quod ad mercedem respicit, inveniri desidero. Nam dum unum in Redemptoris nostri corpore membrum sumus, sicut in culpa tua dilaceror, ita quoque et in bona actione laetificor. (Vide sup.", + "candidate_score": 0.724712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1826", + "psc_text": "studio et fletu poenitentiae muniamus, ut tantae nobis percussiones favente ejus gratia, non damnationis initium, sed beneficium purgationis existant. Quia vero ea infirmitatis nostrae natura est, ut non possimus de obeuntibus non dolere, fraternitatis vestrae doctrina tribulatis sit solamen. Mansura illis bona quae promittuntur insinuet, ut, spe certissima roborati, in comparatione futuri muneris discant 1088 de amissione temporalium non dolere. Vestra eos lingua, sicut et credimus, magis ac magis a pravi operis perpetratione coerceat, bonorum praemia, manorum poenas edisserat, ut qui bona minus diligunt saltem mala pertimescant, et ab eis sese quae sunt plectenda contineant. Nam inter flagella positos flagellis digna committere contra ferientem est specialiter superbire, et saevientis acrius iracundiam irritare. Atque est primum genus dementiae nolle quempiam a malis suis juste quiescere, et Deum injuste a sua velle ultione cessare. Sed quoniam in his divino adjutorio opus est, junctis, dilecte frater, precibus, omnipotentis Dei clementiam exoremus ut et", + "candidate_score": 0.705022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_42_44", + "bdc_text": "quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem . Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2060", + "psc_text": "illicitae concupiscentiae animus in cogitatione per delectationem conjungitur. Qui nisi prius ignis concupiscentiae a mente deferveat, dignum se congregatione fratrum existimare non debet, qui se gravari per nequitiam pravae voluntatis videt. Quamvis enim de hac re diversae hominum nationes diversa sentiant, atque alii alia custodire videantur, Romanorum tamen semper ab antiquioribus usus fuit, post admistionem propriae conjugis, et lavacri purificationem quaerere, et ab ingressu ecclesiae paululum reverenter abstinere. Nec haec dicentes deputamus culpam esse conjugium. Sed quia ipsa licita commistio conjugum sine voluptate carnis fieri non potest, a sacri loci ingressu abstinendum est, quia voluptas ipsa esse sine culpa nullatenus potest. Non enim de adulterio vel fornicatione, sed de legitimo conjugio natus fuerat qui dicebat: Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea (Psal. L, 7) . Qui enim in iniquitatibus conceptum se noverat, in delicto se natum gemebat, quia portat arbor in ramo humorem", + "candidate_score": 0.693468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.683163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35_37", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1168", + "psc_text": "ita mortua, ut non esset; sed ita mortua, ut beata non esset. Qui tamen Adam postmodum per poenitentiam ad vitam rediit. 884 Quod vero diabolus cor hominis ingrediatur, si Evangelio creditur, non negatur. Ibi enim scriptum est: Et post buccellam introivit in eum Satanas (Joan. XIII, 27) . Et rursus ibi dicitur: Cum diabolus jam se misisset in cor Judae, ut traderet eum Judas (Ibid., 2) . Hoc autem qui negat, in Pelagianam haeresim cadit. Quia ergo perscrutantes Ephesinam synodum, nihil in ea tale invenimus contineri, de Ravennati quoque Ecclesia vetustum valde Codicem ejusdem synodi ad nos deferri fecimus, et synodo quam habemus eum ita concordare invenimus, ut in nullo discreparet, et nihil aliud contineret in definitione anathematis et reprobationis, nisi quod duodecim capitula beatae memoriae Cyrilli reprobant. Hanc autem totam rationem multo latius subtiliusque praedictis responsalibus ejus in praesenti positi reddidimus, atque eis plenissime satisfecimus. Igitur ne vel haec,", + "candidate_score": 0.679744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_70_72", + "bdc_text": "Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1760", + "psc_text": "nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente, sanctitati vestrae rescripseram vel quid de scriptis vestris quae contra haereticos Agnoitas edidistis senserim, vel cur tarde responderim. Sed idem Abramius, navigii necessitate compulsus, diu perhibetur in Neapolitana civitate demoratus, atque in eo sensu quod dudum scripseram ita rescribo, quia de doctrina vestra contra haereticos qui dicuntur Agnoitae fuit valde quod admiraremur; quod autem displiceret, non fuit. In eodem autem sensu jamdudum communi filio nostro Anatolio diacono plurima scripseram. Ita autem doctrina vestra per omnia Latinis Patribus concordavit, ut mirum mihi non esset quod in diversis linguis Spiritus non fuerit diversus. Nam hoc quod de ficulnea dixistis, in eo sensu", + "candidate_score": 0.668686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_69_71", + "bdc_text": "neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur . Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces . Is vero nihil mihi hactenus respondit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.663013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.661255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_68_70", + "bdc_text": "Quaesieram ego ea de re , ut scrupulus iniectus de annuo censu , quem Caesar mihi pro certa pecuniae summa pendit , mihi eximeretur , qui nequicquam me torquet amplius ; neque enim ego charitatis limites egredi videri possum , qui paratam pecuniam malim , quam quod inde penditur . Incidi superioribus diebus in apologeticam expositionem tuam de sacra coena aliisque nonnullis fidei nostrae articulis contra quorundam calumnias editam eamque uni ex ministris huius nostrae ecclesiae , qui paulo moderatior et aequior est causae nostrae , communicavi addita commendatione , prout ex adiuncto his literis exemplo cognosces .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.658294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_47_49", + "bdc_text": "Delicta enim quis intelligit ? Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", + "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", + "candidate_score": 0.657749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_9_11", + "bdc_text": "Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem . Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "est peragat, quatenus antequam homines ipsi ab Arogis revertantur, rex eis sub festinatione scripta transmittat, quae tamen ad nos deferantur, in quibus eis praecipiat ut nos subscribere non petant. Sed si tantum est, gloriosum fratrem nostrum, vel de episcopis unum, aut certe archidiaconum subscribere faciemus. De persona vero Augusti gratias agimus, atque studemus ut cum adversario suo causam suam secundum aequitatem definiat, qui ita illi ne illuc exhiberetur laborem imponi noluimus, ut tamen adversario ipsius justitiam non negemus. De aliis autem quia digne vobis gratias agere necdum occurrimus, in subsequenti responsalem dirigimus, per quem in charitate qua ad alterutrum nexi sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione", + "candidate_score": 0.652231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_56_58", + "bdc_text": "Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias . Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1122", + "psc_text": "invicem et erga subjectos in mansuetudine compungant, ne si quid odii modo inter se conceperint, in aperto postea erumpat. Verba siquidem nutrientium aut lac erunt, si bona sunt, aut venenum, si mala. Talia ergo nunc eis suggerant quae postmodum ostendant quam bona fuerint quae a nutritorum suorum ore suxerunt. 782 Praeterea triginta auri libras dilectus filius meus Sabinianus diaconus ab excellentia vestra transmissas in redemptionem captivorum dandas atque pauperibus erogandas detulit, de quibus gaudeo, sed mihi pertimesco, quia apud tremendum judicem non solum de sancti Petri apostolorum principis substantia, sed etiam de vestris rebus rationem redditurus vado. Vobis autem omnipotens Deus pro terrenis coelestia, pro temporalibus aeterua restituat. Indico vero quia ex Crotonensi civitate, quae, super Adriaticum mare in terra Italiae posita, transacto anno a Langobardis capta est, multi viri ac multae mulieres nobiles in praedam ductae sunt, et filii a parentibus, parentes a filiis, et conjuges a conjugibus divisi,", + "candidate_score": 0.652078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2278", + "psc_text": "debilitate adhuc in vobis referunt podagrae dolores excrescere. Sed oro omnipotentem Dominum ut omnia quae in vestro corpore aguntur ad salutem animae dirigantur, ut flagella temporalia aeternam quietem vobis praeparent, et per eos dolores qui cum fine sunt, gaudia vobis sine fine concedat. Ego autem in tanto gemitu et occupationibus vivo, ut ad dies quos ago me pervenisse poeniteat, solaque mihi consolatio sit mortis exspectatio. Unde peto ut pro me debeatis orare, quatenus de hoc carnis carcere citius educar, ne tantis doloribus diutius torquear. Praeterea indico quemdam hic nomine Beatorem, qui quasi comes privatarum dici vult, venisse, et multa contra omnes agere, maxime autem contra excellentiae vestrae homines, vel nobilissimarum neptium vestrarum, quasi res publicas quaerens. Et nos quidem perverse eum agere non permittimus, sed neque utilitatibus publicis possumus obviare. Vos ergo apud piissimos principes, sicut potestis, agite, ut ei agere prava contradicant. 1134 Nam cum omni strepitu neque utilitas", + "candidate_score": 0.649577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1337", + "psc_text": "existant, de animalium capitibus sacrificia sacrilega non exhibeant, quia pervenit ad nos quod multi Christianorum et ad 939 Ecclesias occurrant, et quod dici nefas est, a culturis daemonum non abscedant. Quoniam vero omnino Deo nostro haec displicent, et divisas mentes non possidet, providete ut ab his debeant illicitis salubriter coerceri; ne, quod absit, non eis ad ereptionem, sed ad poenam sacri fiat baptismatis sacramentum. Si quos igitur violentos (Grat. 23, q. 4, c. 47), si quos adulteros, si quos fures vel aliis pravis actibus studere cognoscitis, Deum de eorum correctione placare festinate, ut super vos flagellum perfidarum gentium, quod, quantum videmus, ad multarum nationum vindictam excitatum est, non inducat; ne si, quod non credimus, divinae ultionis iracundia sceleratorum fuerit actione commota, belli pestis interimat quos delinquentes ad rectitudinis viam Dei praecepta non revocant. Necesse est ergo ut omni studio et oratione assidua ad Redemptoris nostri converti misericordiam festinemus, ubi tutus", + "candidate_score": 0.649221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_952", + "psc_text": "posuit in ejus crimine loquentem, mihique etiam de facienda pace callide contradicentem. Et quia quisquis veraciter loquitur semetipsum innotescere non debet formidare, oportet ut publice exeat, et quaecunque in contestatione sua loqui praesumpsit ostendat; quod si non exierit, neque publice confessus fuerit, quisquis ille sit qui hoc agere praesumpsit, vel consensum in tantae iniquitatis consilio praebuit, ex Dei et Domini nostri Jesu Christi spiritu definimus ut sancti ejus corporis ac sanguinis participatione privatus sit. Si vero quia latet, et quoniam nescitur, teneri a disciplina non valet tanti mali conscius, et jam prohibitus corpus ac sanguinem Domini percipere praesumit, anathematis ultione percussus sit, et ut fallax ac pestifer a sanctae Ecclesiae corpore divisus. Si quis autem fortasse talis est quem nos, hujus facti auctorem ac participem esse nescientes, ad eum, bona optantes, epistolas transmittimus, ipsa pro eo apud omnipotentem Dominum deprecatio sit vacua. Sin autem in eadem civitate egressus ad publicum", + "candidate_score": 0.648528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_11_13", + "bdc_text": "Is vero , dum Augustae esset , non modo non me convenit , sed visus quidem mihi unquam est ; incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.644617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_55_57", + "bdc_text": "id vero abs te impetrare non potui . Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias . Legi compendium tuum mihique mirifice placet ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.641612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_54_56", + "bdc_text": "Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ; id vero abs te impetrare non potui . Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.641361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3_5", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_82", + "psc_text": "Conqueritur de onere pastorali. Gregorius Anastasio patriarchae Antiocheno. Scripta vestrae beatitudinis, uti fessus requiem, salutem aeger, fontem sitiens, umbram aestuans inveni. Neque enim illa verba per linguam carnis videbantur expressa, quia sic spiritalem amorem suum quem gestabat aperuit, ac si mens per semetipsam loqueretur. Sed durum valde fuit quod secutum est, quia amor vester terrena me portare onera praecepit, et quem prius spiritaliter diligebatis, postea, ut aestimo, temporaliter amantes, usque ad terram me superposito onere depressistis; ita ut omnem mentis rectitudinem funditus perdens, contemplationisque aciem amittens, non per prophetiae spiritum, sed per experimentum dicam: Incurvatus sum, et humiliatus sum usquequaque (Psal. CXVIII, 107) . Tanta me quippe occupationum onera deprimunt, ut ad superna animus nullatenus erigatur. Multis causarum fluctibus quatior, et post illa quietis otia, tumultuosae vitae tempestatibus affligor, ita ut recte dicam: Veni in altitudinem maris, et tempestus demersit me (Psal. LXVIII, 3) . Periclitanti igitur mihi manum orationis", + "candidate_score": 0.639946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_266", + "psc_text": "vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque eorum, ut consuevit, misericorditer ipse confringat. Gloriosum domnum Appionem et domnam Eusebiam, domnum Eudoxium et domnam Gregoriam, mea per vos deprecor vice salutari. EPISTOLA XXVIII. AD STEPHANUM CHARTULARIUM. Monachos duos sui status desertores jubeat retrudi; monasterio consuetudines novas imponi non sinat. Gregorius Stephano chartulario. Scientes magnitudinem charitatis vestrae toto Dominum corde diligere, ob hoc ea quae in massis 590 de jure quondam patriciae recordationis Julii contra praecepta dominica contraque canonum regulam commissa esse didicimus, ad ejus necesse duximus referre notitiam, quatenus et quae perpetrata sunt corrigi debeant, et alii deinceps tentare non praesumant. Insinuatum igitur nobis est, in massa quae", + "candidate_score": 0.639188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_52", + "bdc_text": "Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1269", + "psc_text": "docti viri allocutio, quia aut discit audiens quod nescire se noverat, aut cognoscit, quod est amplius, id quod se et nescisse nesciebat. Qua in re ex audientium numero ego nunc factus sum, cui sanctissima vestra beatitudo scribere studuit, ut cunctorum martyrum gesta quae piae memoriae Constantini temporibus ab Eusebio Caesariensi collecta sunt transmittere debeam. Sed haec neque si collecta sint, neque si non sint, ante vestrae beatitudinis scripta cognovi. Ago ergo gratias, quia sanctissimae vestrae doctrinae scriptis eruditus coepi scire quod nesciebam. Praeter illa enim quae in ejusdem Eusebii libris de gestis sanctorum martyrum continentur, nulla in archivo hujus nostrae Ecclesiae, vel in Romanae urbis bibliothecis esse cognovi, nisi pauca quaedam in unius Codicis volumine collecta. Nos autem pene omnium martyrum distinctis per dies singulos passionibus collecta in uno Codice nomina habemus, atque quotidianis diebus in eorum veneratione missarum solemnia agimus. Non tamen in eodem volumine quis qualiter sit passus", + "candidate_score": 0.63915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_55_57", + "bdc_text": "id vero abs te impetrare non potui . Mitto , non quidem pro precio librorum , quos pluris constare scio , sed tantum pro μνήμοσυνό ν seu xenio parvulis liberis , tuis filiis aut nepotibus filiabusve aut neptibus donando nummos tres aureos rogoque , ut in bonam partem accipias . Legi compendium tuum mihique mirifice placet ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1122", + "psc_text": "invicem et erga subjectos in mansuetudine compungant, ne si quid odii modo inter se conceperint, in aperto postea erumpat. Verba siquidem nutrientium aut lac erunt, si bona sunt, aut venenum, si mala. Talia ergo nunc eis suggerant quae postmodum ostendant quam bona fuerint quae a nutritorum suorum ore suxerunt. 782 Praeterea triginta auri libras dilectus filius meus Sabinianus diaconus ab excellentia vestra transmissas in redemptionem captivorum dandas atque pauperibus erogandas detulit, de quibus gaudeo, sed mihi pertimesco, quia apud tremendum judicem non solum de sancti Petri apostolorum principis substantia, sed etiam de vestris rebus rationem redditurus vado. Vobis autem omnipotens Deus pro terrenis coelestia, pro temporalibus aeterua restituat. Indico vero quia ex Crotonensi civitate, quae, super Adriaticum mare in terra Italiae posita, transacto anno a Langobardis capta est, multi viri ac multae mulieres nobiles in praedam ductae sunt, et filii a parentibus, parentes a filiis, et conjuges a conjugibus divisi,", + "candidate_score": 0.638276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_52", + "bdc_text": "Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "et ad exteriora gerenda gratiae suae pietate confortabit. Sed quia post longa quietis otia, ejus, ut praediximus, novitas procul dubio perturbatur, peto, ut cum venerit tempestatum saecularium procellas fugiens, semper apud vestram mentem portum quietis inveniat, et de vestrae bono charitatis hilarescat. Quantum vero vobis cum illo convenire valeat, citius cognoscetis, quia ad episcopatum venit invitus. EPISTOLA XLIX. AD LEANDRUM EPISCOPUM. Libros in expositionem beati Job, et librum Regulae Pastoralis transmittit. Gregorius Leandro episcopo Hispalensi. Quanto ardore videre te sitiam, quia valde me diligis, in tui tabulis cordis legis. Sed quia longo terrarum spatio disjunctum te videre nequeo, unum quod mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi,", + "candidate_score": 0.635371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_504", + "psc_text": "tulerunt, quanto magis non est in sacerdotibus sustinenda? Deinde recolo me in sinu atque in gremio sacrosanctae Ecclesiae vestrae Romanae enutritum, et Deo auxiliante provectum. Et quibus ausibus ego sanctissimae illi sedi, quae universali Ecclesiae jura sua transmittit, 669 praesumpserim obviare, propter cujus conservandam auctoritatem, sicut Deo manifestum est, multorum contra me inimicorum invidiam graviter excitavi? Sed beatissimus dominus meus nihil me contra priscam consuetudinem existimet attentasse, quod et a multis et prope ab omnibus civibus hujus urbis attestatur, inter gesta etiamsi acquievisset, et suprascriptus reverendissimus notarius potuerat attestari, quoniam jam de secretario descendentibus filiis Ecclesiae, et ingredientibus diaconibus ut mox procedatur, tunc primus diaconus episcopo Ravennatis Ecclesiae pallium consuevit induere, quo et in litaniis solemnibus uti pariter consuevit. Nullus ergo contra me domino meo conetur subrepere, quia si vult, Deo custode, non potest probare quod a me aliqua novitas fuisset introducta. Qualiter enim jussionibus vel utilitatibus vestris, ubi causa", + "candidate_score": 0.634952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89_91", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam . Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ; is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2162", + "psc_text": "monachi, nisi despectus mundi? Quomodo igitur mundum despiciunt qui in monasterio positi aurum quaerunt? Ita igitur tua experientia faciat, ut neque loci ordinatio differatur, neque ad nos ulterius hac de re querela perveniat. Praeterea, quia idem charissimus quondam filius meus Claudius, aliqua me loquente de Proverbiis, de Canticis canticorum, de Prophetis, de libris quoque Regum, et de Heptateuco audierat, quae ego scripto tradere prae infirmitate non potui, ipse ea suo sensu dictavit, ne oblivione deperirent, ut apto tempore haec eadem mihi inferret, et emendatius dictarentur. (Quae cum mihi legisset, inveni dictorum meorum sensum valde inutilius fuisse permutatum.) Unde necesse est ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus.", + "candidate_score": 0.629408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_52", + "bdc_text": "Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.627684, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1", + "max_score": 0.724852, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "cum fure concurreret nec peccatis communicaret alienis nec cuiusquam inmunditiae contrectatione macularetur nec pollueretur tangendo pollutum nec cuiusquam fermento corrumperetur. haec enim fiunt consensione peccatorum, qua per feminam serpens hominem primum etiam in paradisi felicitate decepit, non communione sacramentorum, in qua condiscipulos ludas mundos inmundus contaminare non potuit. a malis autem, cum quibus dei sacramenta communicant, etiam nunc in area, nondum in horreo, iam tamen boni discedunt et separantur morum dissimilitudine, non corporum segregatione, aliter uiuendo, non ad alia conuenticula ueniendo. sic nec cum malis unum fiunt nec ab ecclesiae unitate discedunt. § 26 Quid ergo nobis nescio quorum traditorum crimen exaggerant, quos tamen nec ipsos umquam conuincere potuerunt? sed si eos contra istorum calumnias defendamus, quorundam hominum causam uidebimur agere, non ecclesiae. prorsus quicumque et ubicumque traditores fuerunt et non tantum traditorum peccatum, sed ipsorum etiam qui tradere compellebant et omnium omnino facinerosorum flagitiosorum sacrilegorum admittebat Stephanus in ecclesiam", + "candidate_score": 0.724852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_44_46", + "bdc_text": "Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "cum fure concurreret nec peccatis communicaret alienis nec cuiusquam inmunditiae contrectatione macularetur nec pollueretur tangendo pollutum nec cuiusquam fermento corrumperetur. haec enim fiunt consensione peccatorum, qua per feminam serpens hominem primum etiam in paradisi felicitate decepit, non communione sacramentorum, in qua condiscipulos ludas mundos inmundus contaminare non potuit. a malis autem, cum quibus dei sacramenta communicant, etiam nunc in area, nondum in horreo, iam tamen boni discedunt et separantur morum dissimilitudine, non corporum segregatione, aliter uiuendo, non ad alia conuenticula ueniendo. sic nec cum malis unum fiunt nec ab ecclesiae unitate discedunt. § 26 Quid ergo nobis nescio quorum traditorum crimen exaggerant, quos tamen nec ipsos umquam conuincere potuerunt? sed si eos contra istorum calumnias defendamus, quorundam hominum causam uidebimur agere, non ecclesiae. prorsus quicumque et ubicumque traditores fuerunt et non tantum traditorum peccatum, sed ipsorum etiam qui tradere compellebant et omnium omnino facinerosorum flagitiosorum sacrilegorum admittebat Stephanus in ecclesiam", + "candidate_score": 0.706461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_42_44", + "bdc_text": "quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem . Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "cum fure concurreret nec peccatis communicaret alienis nec cuiusquam inmunditiae contrectatione macularetur nec pollueretur tangendo pollutum nec cuiusquam fermento corrumperetur. haec enim fiunt consensione peccatorum, qua per feminam serpens hominem primum etiam in paradisi felicitate decepit, non communione sacramentorum, in qua condiscipulos ludas mundos inmundus contaminare non potuit. a malis autem, cum quibus dei sacramenta communicant, etiam nunc in area, nondum in horreo, iam tamen boni discedunt et separantur morum dissimilitudine, non corporum segregatione, aliter uiuendo, non ad alia conuenticula ueniendo. sic nec cum malis unum fiunt nec ab ecclesiae unitate discedunt. § 26 Quid ergo nobis nescio quorum traditorum crimen exaggerant, quos tamen nec ipsos umquam conuincere potuerunt? sed si eos contra istorum calumnias defendamus, quorundam hominum causam uidebimur agere, non ecclesiae. prorsus quicumque et ubicumque traditores fuerunt et non tantum traditorum peccatum, sed ipsorum etiam qui tradere compellebant et omnium omnino facinerosorum flagitiosorum sacrilegorum admittebat Stephanus in ecclesiam", + "candidate_score": 0.700934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_44", + "bdc_text": "Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "cum fure concurreret nec peccatis communicaret alienis nec cuiusquam inmunditiae contrectatione macularetur nec pollueretur tangendo pollutum nec cuiusquam fermento corrumperetur. haec enim fiunt consensione peccatorum, qua per feminam serpens hominem primum etiam in paradisi felicitate decepit, non communione sacramentorum, in qua condiscipulos ludas mundos inmundus contaminare non potuit. a malis autem, cum quibus dei sacramenta communicant, etiam nunc in area, nondum in horreo, iam tamen boni discedunt et separantur morum dissimilitudine, non corporum segregatione, aliter uiuendo, non ad alia conuenticula ueniendo. sic nec cum malis unum fiunt nec ab ecclesiae unitate discedunt. § 26 Quid ergo nobis nescio quorum traditorum crimen exaggerant, quos tamen nec ipsos umquam conuincere potuerunt? sed si eos contra istorum calumnias defendamus, quorundam hominum causam uidebimur agere, non ecclesiae. prorsus quicumque et ubicumque traditores fuerunt et non tantum traditorum peccatum, sed ipsorum etiam qui tradere compellebant et omnium omnino facinerosorum flagitiosorum sacrilegorum admittebat Stephanus in ecclesiam", + "candidate_score": 0.684691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_76", + "psc_text": "cum fure concurreret nec peccatis communicaret alienis nec cuiusquam inmunditiae contrectatione macularetur nec pollueretur tangendo pollutum nec cuiusquam fermento corrumperetur. haec enim fiunt consensione peccatorum, qua per feminam serpens hominem primum etiam in paradisi felicitate decepit, non communione sacramentorum, in qua condiscipulos ludas mundos inmundus contaminare non potuit. a malis autem, cum quibus dei sacramenta communicant, etiam nunc in area, nondum in horreo, iam tamen boni discedunt et separantur morum dissimilitudine, non corporum segregatione, aliter uiuendo, non ad alia conuenticula ueniendo. sic nec cum malis unum fiunt nec ab ecclesiae unitate discedunt. § 26 Quid ergo nobis nescio quorum traditorum crimen exaggerant, quos tamen nec ipsos umquam conuincere potuerunt? sed si eos contra istorum calumnias defendamus, quorundam hominum causam uidebimur agere, non ecclesiae. prorsus quicumque et ubicumque traditores fuerunt et non tantum traditorum peccatum, sed ipsorum etiam qui tradere compellebant et omnium omnino facinerosorum flagitiosorum sacrilegorum admittebat Stephanus in ecclesiam", + "candidate_score": 0.672344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_49_51", + "bdc_text": "In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia . Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa063.opp-lat1_window_73", + "psc_text": "ut fateantur bonos cum malis in sacramentorum christianorum communione sine ulla sua labe mansisse et usque ad tempus Caeciliani perseuerasse ecclesiam Christi non sine ullis hominibus malis tamquam in horreo iam reconditam, sed adhuc commixta palea tamquam in area constitutam. sic ergo et deinceps potuit permanere, sicut et permanet, donec ultimo die iudicii uentilata mundetur. § 25 Quid igitur sibi uult tantus fororfuror separationis istorum ab unitate corporis Christi, quae, sicut prophetatum legitur implerique iam cernitur, toto orbe terrarum atque in omnibus gentibus dilatatur? hic certe, sicut scriptum est, filius malus ipse se iustum dicit, exitum autem suum non abluit, hoc est non excusat, non diluit, non defendit, quod furore schismatico in haereticam pestem de domo dei exire non timuit, quia, si uere iustus esset, sicut apostolus Paulus cum fratribus falsis, de quibus in suis epistulis ingemit, et sicut Cyprianus cum eis, quos sine baptismo suis peccatis praeteritis plenos existimabat", + "candidate_score": 0.653001, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.723621, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1019", + "psc_text": "Et potius venire extrinsecus conjicit, eo quod lapidibus et herbis adhibitis, et alligent quosdam, et aperiant clausa ostia, vel aliquid ejusmodi mirabiliter operentur. Unde dicit alios opinari esse quoddam genus, cui exaudire sit proprium, natura fallax, omniforme, multimodum, simulans deos et daemones et animas defunctorum; et hoc esse quod efficiat haec omnia quae videntur bona esse vel prava; caeterum circa ea quae vere bona sunt nihil opitulari, imo vero ista nec nosse, sed et male conciliare, et insimulare atque impedire nonnunquam virtutis sedulos sectatores, et plenum esse temeritatis et fastus, gaudere nidoribus, adulationibus capi, et caetera quae de hoc genere fallacium malignorumque spirituum, qui extrinsecus in animam veniunt, humanosque sensus sopitos vigilantesve deludunt, non tanquam sibi persuasa confirmat, sed tam tenuiter suspicatur aut dubitat, ut haec alios asserat opinari. Difficile quippe fuit tanto philosopho cunctam diabolicam societatem vel nosse, vel fidenter arguere, quam quaelibet anicula christiana nec nosse cunctatur, et", + "candidate_score": 0.723621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1020", + "psc_text": "fallacium malignorumque spirituum, qui extrinsecus in animam veniunt, humanosque sensus sopitos vigilantesve deludunt, non tanquam sibi persuasa confirmat, sed tam tenuiter suspicatur aut dubitat, ut haec alios asserat opinari. Difficile quippe fuit tanto philosopho cunctam diabolicam societatem vel nosse, vel fidenter arguere, quam quaelibet anicula christiana nec nosse cunctatur, et liberrime detestatur. Nisi forte iste, et ipsum, ad quem scribit, Anebontem tanquam talium sacrorum praeclarissimum antistitem, et alios talium operum tanquam divinorum et ad deos colendos pertinentium admiratores verecundatur offendere. 2. Sequitur tamen, et ea velut inquirendo commemorat, quae sobrie considerata tribui non possunt nisi malignis et fallacibus potestatibus. Quaerit enim cur tanquam melioribus invocatis, quasi pejoribus imperetur, ut injusta hominis praecepta exsequantur: cur attrectatum re venerea non exaudiant imprecantem, cum ipsi ad incestos quosque concubitus quoslibet ducere non morentur: cur animantibus suos antistites oportere abstinere denuntient, ne vaporibus profecto corporeis polluantur, ipsi vero et aliis vaporibus illiciantur et nidoribus", + "candidate_score": 0.720824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_44_46", + "bdc_text": "Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1480", + "psc_text": "Quis enim servitutem quae idolis exhibetur, veneficia, inimicitias, contentiones, aemulationes, animositates, dissensiones, haereses, invidias, non potius intelligat animi vitia esse quam carnis? Quandoquidem fieri potest, ut propter idololatriam vel haeresis alicujus errorem a voluptatibus carnis temperetur: et tamen etiam tunc homo, quamvis carnis libidines continere atque cohibere videatur, secundum carnem vivere hac apostolica auctoritate convincitur; et in eo quod abstinet a voluptatibus carnis, damnabilia opera carnis agere demonstratur. Quis inimicitias non in animo habeat? aut quis ita loquatur, ut inimico suo, vel quem putat inimicum, dicat, Malam carnem, ac non potius, Malum animum habes adversum me? Postremo sicut carnalitates, ut ita dicam, si quis audisset, non dubitasset carni tribuere; ita nemo dubitat animositates ad animum pertinere: cur ergo haec omnia et his similia Doctor Gentium in fide et veritate opera carnis appellat, nisi quia eo locutionis modo, quo totum significatur a parte, ipsum hominem vult nomine carnis intelligi? CAPUT III.--", + "candidate_score": 0.711638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_29", + "psc_text": "cum servis [Coloss. III, 18 22] ), multa temporalia, multa terrena libenter adipiscuntur et moleste amittunt, propter quae non audent offendere homines, quorum sibi vita contaminatissima et consceleratissima displicet: verum etiam hi, qui superiorem vitae gradum tenent, nec conjugalibus vinculis irretiti sunt, et victu parvo ac tegumento utuntur, plerumque suae famae ac saluti consulentes, dum insidias atque impetus malorum timent, ab eorum reprehensione sese abstinent. Et quamvis non in tantum eos metuant, ut ad similia perpetranda quibuslibet eorum terroribus atque improbitatibus cedant; ea ipsa tamen, quae cum eis non perpetrant, nolunt plerumque corripere, cum fortasse possint aliquos corripiendo corrigere; ne, si non potuerint, sua salus ac fama in periculum exitiumque perveniat: nec ea consideratione, qua suam famam ac salutem vident esse necessariam utilitati erudiendorum hominum; sed ea potius infirmitate, qua delectat lingua blandiens et humanus dies (I Cor. IV, 3), et reformidatur vulgi judicium et carnis excruciatio vel peremptio; hoc", + "candidate_score": 0.709369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_42_44", + "bdc_text": "quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem . Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_29", + "psc_text": "cum servis [Coloss. III, 18 22] ), multa temporalia, multa terrena libenter adipiscuntur et moleste amittunt, propter quae non audent offendere homines, quorum sibi vita contaminatissima et consceleratissima displicet: verum etiam hi, qui superiorem vitae gradum tenent, nec conjugalibus vinculis irretiti sunt, et victu parvo ac tegumento utuntur, plerumque suae famae ac saluti consulentes, dum insidias atque impetus malorum timent, ab eorum reprehensione sese abstinent. Et quamvis non in tantum eos metuant, ut ad similia perpetranda quibuslibet eorum terroribus atque improbitatibus cedant; ea ipsa tamen, quae cum eis non perpetrant, nolunt plerumque corripere, cum fortasse possint aliquos corripiendo corrigere; ne, si non potuerint, sua salus ac fama in periculum exitiumque perveniat: nec ea consideratione, qua suam famam ac salutem vident esse necessariam utilitati erudiendorum hominum; sed ea potius infirmitate, qua delectat lingua blandiens et humanus dies (I Cor. IV, 3), et reformidatur vulgi judicium et carnis excruciatio vel peremptio; hoc", + "candidate_score": 0.70016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_22_24", + "bdc_text": "Etsi autem vix quicquam mihi tristius accidere possit quam ita occupatos et fascinatos esse ab istis praestigiatoribus tam magistratus quam populi animos , ut nihil nisi quod isti novi Aristarchi probarint , audire nihilque , quam quod ipsi affirmarint quantumlibet a veritate alienum , absurdum , παραδοχόν , frivolum et ineptum , probare velint meque adeo et de republica publice et de quam plurimis istius civitatis hominibus privatim ( quod citra iactantiam dictum velim ) optime meritum istorum superciliosorum rabinorum instinctu in odium invidiamque trahi , tamen et causae firmitate et recte factorum conscientia , ea praeterea , de qua supra memini , immunitate fretus nihil istarum furiarum rabiei et intemperiei cessi nec cessurus sum deo volente , rumpantur ut ilia Galli , quem verisimile est , si consenuerit , tandem in basiliscum conversum iri ; nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1019", + "psc_text": "Et potius venire extrinsecus conjicit, eo quod lapidibus et herbis adhibitis, et alligent quosdam, et aperiant clausa ostia, vel aliquid ejusmodi mirabiliter operentur. Unde dicit alios opinari esse quoddam genus, cui exaudire sit proprium, natura fallax, omniforme, multimodum, simulans deos et daemones et animas defunctorum; et hoc esse quod efficiat haec omnia quae videntur bona esse vel prava; caeterum circa ea quae vere bona sunt nihil opitulari, imo vero ista nec nosse, sed et male conciliare, et insimulare atque impedire nonnunquam virtutis sedulos sectatores, et plenum esse temeritatis et fastus, gaudere nidoribus, adulationibus capi, et caetera quae de hoc genere fallacium malignorumque spirituum, qui extrinsecus in animam veniunt, humanosque sensus sopitos vigilantesve deludunt, non tanquam sibi persuasa confirmat, sed tam tenuiter suspicatur aut dubitat, ut haec alios asserat opinari. Difficile quippe fuit tanto philosopho cunctam diabolicam societatem vel nosse, vel fidenter arguere, quam quaelibet anicula christiana nec nosse cunctatur, et", + "candidate_score": 0.697279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2008", + "psc_text": "Dei et hominum homo Christus Jesus. Cui plebi dicit apostolus Petrus, Plebs sancta, regale sacerdotium (I Petr. II, 9) . Quamvis nonnulli, sacrificii tui sint interpretati; non, sacerdotii tui: quod nihilominus eumdem significat populum christianum. Unde dicit apostolus Paulus, Unus panis, unum corpus multi sumus (I Cor. X, 17) . Quod ergo addidit, manducare panem, etiam ipsum sacrificii genus eleganter expressit, de quo dicit sacerdos ipse, Panis quem ego dedero, caro mea est pro saeculi vita (Joan. VI, 52) . Ipsum est sacrificium, non secundum ordinem Aaron, sed secundum ordinem Melchisedech: qui legit, intelligat. Brevis itaque ista confessio et salubriter humilis, qua dicitur, Jacta me in partem sacerdotii tui, manducare panem, ipse est obolus argenti; quia et breve est, et eloquium Domini est habitantis in corde credentis. Quia enim dixerat superius dedisse se domui Aaron cibos de victimis veteris Testamenti, ubi ait, Dedi domui patris tui omnia quae sunt ignis", + "candidate_score": 0.689877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_65_67", + "bdc_text": "conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit : \"Quaecunque vultis ut faciant vobis homines \" etc.", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1510", + "psc_text": "tamen saluberrimum verissimumque praeceptum est, Quaecumque vultis ut faciant vobis homines, eadem et vos facite illis. Et hoc unde, nisi quia hoc loco modo quodam proprio voluntas posita est, quae in malo accipi non potest? Locutione vero usitatiore, quam frequentat maxime consuetudo sermonis, non utique diceretur, Noli velle mentiri omne mendacium (Eccli. VII, 14) ; nisi esset et voluntas mala, a cujus pravitate illa distinguitur, quam praedicaverunt Angeli dicentes, Pax in terra hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nam ex abundanti additum est, bonae, si esse non potest nisi bona. Quid autem magnum in charitatis laudibus dixisset Apostolus, quod non gaudeat super iniquitate (I Cor. XIII, 6), nisi quia ita malignitas gaudet? Nam et apud auctores saecularium litterarum, talis istorum verborum indifferentia reperitur. Ait enim Cicero orator amplissimus: « Cupio, Patres conscripti, me esse clementem » (Orat. 1 in Catil., cap. 2). Quia id verbum in bono posuit, quis", + "candidate_score": 0.683019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_44", + "bdc_text": "Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1480", + "psc_text": "Quis enim servitutem quae idolis exhibetur, veneficia, inimicitias, contentiones, aemulationes, animositates, dissensiones, haereses, invidias, non potius intelligat animi vitia esse quam carnis? Quandoquidem fieri potest, ut propter idololatriam vel haeresis alicujus errorem a voluptatibus carnis temperetur: et tamen etiam tunc homo, quamvis carnis libidines continere atque cohibere videatur, secundum carnem vivere hac apostolica auctoritate convincitur; et in eo quod abstinet a voluptatibus carnis, damnabilia opera carnis agere demonstratur. Quis inimicitias non in animo habeat? aut quis ita loquatur, ut inimico suo, vel quem putat inimicum, dicat, Malam carnem, ac non potius, Malum animum habes adversum me? Postremo sicut carnalitates, ut ita dicam, si quis audisset, non dubitasset carni tribuere; ita nemo dubitat animositates ad animum pertinere: cur ergo haec omnia et his similia Doctor Gentium in fide et veritate opera carnis appellat, nisi quia eo locutionis modo, quo totum significatur a parte, ipsum hominem vult nomine carnis intelligi? CAPUT III.--", + "candidate_score": 0.682497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34_36", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur . Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1020", + "psc_text": "fallacium malignorumque spirituum, qui extrinsecus in animam veniunt, humanosque sensus sopitos vigilantesve deludunt, non tanquam sibi persuasa confirmat, sed tam tenuiter suspicatur aut dubitat, ut haec alios asserat opinari. Difficile quippe fuit tanto philosopho cunctam diabolicam societatem vel nosse, vel fidenter arguere, quam quaelibet anicula christiana nec nosse cunctatur, et liberrime detestatur. Nisi forte iste, et ipsum, ad quem scribit, Anebontem tanquam talium sacrorum praeclarissimum antistitem, et alios talium operum tanquam divinorum et ad deos colendos pertinentium admiratores verecundatur offendere. 2. Sequitur tamen, et ea velut inquirendo commemorat, quae sobrie considerata tribui non possunt nisi malignis et fallacibus potestatibus. Quaerit enim cur tanquam melioribus invocatis, quasi pejoribus imperetur, ut injusta hominis praecepta exsequantur: cur attrectatum re venerea non exaudiant imprecantem, cum ipsi ad incestos quosque concubitus quoslibet ducere non morentur: cur animantibus suos antistites oportere abstinere denuntient, ne vaporibus profecto corporeis polluantur, ipsi vero et aliis vaporibus illiciantur et nidoribus", + "candidate_score": 0.680685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35_37", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2600", + "psc_text": "Alius ergo sic, alius autem sic Apostoli obscura verba conjectant: quod tamen eum dixisse non dubium est, Non veniet ad vivos et mortuos judicandos Christus, nisi prius venerit ad seducendos in anima mortuos adversarius ejus Antichristus; quamvis ad occultum jam judicium Dei pertineat, quod ab illo seducentur. Praesentia quippe ejus erit, sicut dictum est, secundum operationem satanae, in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacii, et in omni seductione iniquitatis, his qui pereunt. Tunc enim solvetur satanas, et per illum Antichristum in omni sua virtute mirabiliter quidem, sed mendaciter operabitur. Quae solet ambigi utrum propterea dicta sint signa et prodigia mendacii, quoniam mortales sensus per phantasmata decepturus est; ut quod non facit, facere videatur: an quia illa ipsa, etiamsi erunt vera prodigia, ad mendacium pertrahent credituros non ea potuisse nisi divinitus fieri, virtutem diaboli nescientes; maxime quando tantam, quantam nunquam habuit, acceperit potestatem. Non enim quando de coelo ignis cecidit,", + "candidate_score": 0.680324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34_36", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur . Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1019", + "psc_text": "Et potius venire extrinsecus conjicit, eo quod lapidibus et herbis adhibitis, et alligent quosdam, et aperiant clausa ostia, vel aliquid ejusmodi mirabiliter operentur. Unde dicit alios opinari esse quoddam genus, cui exaudire sit proprium, natura fallax, omniforme, multimodum, simulans deos et daemones et animas defunctorum; et hoc esse quod efficiat haec omnia quae videntur bona esse vel prava; caeterum circa ea quae vere bona sunt nihil opitulari, imo vero ista nec nosse, sed et male conciliare, et insimulare atque impedire nonnunquam virtutis sedulos sectatores, et plenum esse temeritatis et fastus, gaudere nidoribus, adulationibus capi, et caetera quae de hoc genere fallacium malignorumque spirituum, qui extrinsecus in animam veniunt, humanosque sensus sopitos vigilantesve deludunt, non tanquam sibi persuasa confirmat, sed tam tenuiter suspicatur aut dubitat, ut haec alios asserat opinari. Difficile quippe fuit tanto philosopho cunctam diabolicam societatem vel nosse, vel fidenter arguere, quam quaelibet anicula christiana nec nosse cunctatur, et", + "candidate_score": 0.674643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2199", + "psc_text": "cui revelatum est? Annuntiavimus coram illo, ut infans, ut radix in terra sitienti: non est species illi, neque gloria. Et vidimus eum, et non habebat speciem, neque decorem: sed species ejus sine honore, deficiens prae omnibus hominibus. Homo in plaga positus, et sciens ferre infirmitatem: quoniam aversa est facies ejus: inhonoratus est, nec magni aestimatus est. Hic peccata nostra portat, et pro nobis dolet: et nos existimavimus illum esse in dolore, et in plaga, et in afflictione. Ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras, et infirmatus est propter peccata nostra. Eruditio pacis nostrae in eo: livore ejus nos sanati sumus. Omnes ut oves erravimus, homo a via sua erravit: et Dominus tradidit illum pro peccatis nostris: et ipse propter quod afflictus est, non aperuit os suum. Ut ovis ad immolandum ductus est, et ut agnus ante eum qui se tondet, sine voce, sic non aperuit os suum. In humilitate judicium", + "candidate_score": 0.660637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2600", + "psc_text": "Alius ergo sic, alius autem sic Apostoli obscura verba conjectant: quod tamen eum dixisse non dubium est, Non veniet ad vivos et mortuos judicandos Christus, nisi prius venerit ad seducendos in anima mortuos adversarius ejus Antichristus; quamvis ad occultum jam judicium Dei pertineat, quod ab illo seducentur. Praesentia quippe ejus erit, sicut dictum est, secundum operationem satanae, in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacii, et in omni seductione iniquitatis, his qui pereunt. Tunc enim solvetur satanas, et per illum Antichristum in omni sua virtute mirabiliter quidem, sed mendaciter operabitur. Quae solet ambigi utrum propterea dicta sint signa et prodigia mendacii, quoniam mortales sensus per phantasmata decepturus est; ut quod non facit, facere videatur: an quia illa ipsa, etiamsi erunt vera prodigia, ad mendacium pertrahent credituros non ea potuisse nisi divinitus fieri, virtutem diaboli nescientes; maxime quando tantam, quantam nunquam habuit, acceperit potestatem. Non enim quando de coelo ignis cecidit,", + "candidate_score": 0.66009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2472", + "psc_text": "De pace servientium Deo, cujus perfecta tranquillitas in hac temporali vita non potest apprehendi. Pax autem nostra propria, et hic est cum Deo per fidem, et in aeternum erit cum illo per speciem. Sed hic sive illa communis, sive nostra propria, talis est pax, ut solatium miseriae sit potius quam beatitudinis gaudium. Ipsa quoque nostra justitia, quamvis vera sit propter veri boni finem, ad quem refertur, tamen tanta est in hac vita, ut potius peccatorum remissione constet, quam perfectione virtutum. Testis est oratio totius civitatis Dei, quae peregrinatur in terris. Per omnia quippe membra sua clamat ad Deum, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Nec pro eis est efficax haec oratio, quorum fides sine operibus mortua est (Jacobi II, 17, 26): sed pro eis quorum fides per dilectionem operatur (Galat. V, 6). Quia enim Deo quidem subdita, in hac tamen conditione mortali,", + "candidate_score": 0.656591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_31", + "bdc_text": "Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2600", + "psc_text": "Alius ergo sic, alius autem sic Apostoli obscura verba conjectant: quod tamen eum dixisse non dubium est, Non veniet ad vivos et mortuos judicandos Christus, nisi prius venerit ad seducendos in anima mortuos adversarius ejus Antichristus; quamvis ad occultum jam judicium Dei pertineat, quod ab illo seducentur. Praesentia quippe ejus erit, sicut dictum est, secundum operationem satanae, in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacii, et in omni seductione iniquitatis, his qui pereunt. Tunc enim solvetur satanas, et per illum Antichristum in omni sua virtute mirabiliter quidem, sed mendaciter operabitur. Quae solet ambigi utrum propterea dicta sint signa et prodigia mendacii, quoniam mortales sensus per phantasmata decepturus est; ut quod non facit, facere videatur: an quia illa ipsa, etiamsi erunt vera prodigia, ad mendacium pertrahent credituros non ea potuisse nisi divinitus fieri, virtutem diaboli nescientes; maxime quando tantam, quantam nunquam habuit, acceperit potestatem. Non enim quando de coelo ignis cecidit,", + "candidate_score": 0.651541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_39_41", + "bdc_text": "nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ; sola authoritas Lutheri ut superiore saeculo patrum et conciliorum regula et norma est veritatis . Dici non potest , quae certamina , quas pugnas cum ineptis istis rabinis , dum primum huc redirem , sustinuerim ;", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2479", + "psc_text": "CAPUT PRIMUM.-- Quod quamvis omni tempore Deus judicet, in hoc tamen libro de novissimo ejus judicio sit proprie disputandum. 1. De die ultimi judicii Dei, quod ipse donaverit, locuturi, eumque asserturi adversus impios et incredulos, tanquam in aedificii fundamento prius ponere testimonia divina debemus. Quibus qui nolunt credere, humanis ratiunculis falsis atque fallacibus contravenire conantur, ad hoc ut aut aliud significare contendant quod adhibetur testimonium de Litteris sacris, aut omnino divinitus esse dictum negent. Nam nullum existimo esse mortalium, qui cum ea, sicut dicta sunt, intellexerit, et a summo ac vero Deo per animas sanctas dicta esse crediderit, non eis cedat atque consentiat: sive id etiam ore fateatur, sive aliquo vitio fateri erubescat, aut metuat; vel etiam pervicacia simillima insaniae, id quod falsum esse novit aut credit, contra id quod verum esse novit aut credit, etiam contentiosissime defendere moliatur. 2. Quod ergo in confessione ac professione tenet omnis Ecclesia Dei", + "candidate_score": 0.635029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_105", + "psc_text": "vir optimus quaereretur, universus senatus elegit, cujus os fortasse non auderetis aspicere, ipse vos ab hac impudentia cohiberet. Cur enim afflicti rebus adversis de temporibus querimini christianis, nisi quia vestram luxuriam cupitis habere securam, et perditissimis moribus remota omni molestiarum asperitate diffluere? Neque enim propterea cupitis habere pacem et omni genere copiarum abundare, ut his bonis honeste utamini, hoc est modeste, sobrie, temperanter, pie; sed ut infinita varietas voluptatum insanis effusionibus exquiratur, secundisque rebus ea mala oriantur in moribus, quae saevientibus pejora sint hostibus. At ille Scipio pontifex maximus vester, ille judicio totius senatus vir optimus, istam vobis metuens calamitatem, nolebat aemulam tunc imperii Romani Carthaginem dirui, et decernenti ut dirueretur, contradicebat Catoni, timens infirmis animis hostem, securitatem; et tanquam pupillis civibus idoneum tutorem, necessarium videns esse terrorem. Nec eum sententia fefellit: re ipsa probatum est, quam verum diceret. Deleta quippe Carthagine, magno scilicet terrore Romanae reipublicae depulso et exstincto,", + "candidate_score": 0.632776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_51_53", + "bdc_text": "Amen . Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ; non habeo , quod rependam .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2264", + "psc_text": "Huic autem succedens alius Ptolemaeus, qui est appellatus Philadelphus, omnes quos ille adduxerat subjugatos, liberos redire permisit: insuper et dona regia in templum Dei misit, petivitque ab Eleazaro tunc pontifice, dari sibi Scripturas, quas profecto audierat fama praedicante divinas; et ideo concupiverat habere in bibliotheca, quam nobilissimam fecerat. Has ei cum idem pontifex misisset hebraeas, post etiam ille interpretes postulavit; et dati sunt septuaginta duo, de singulis duodecim tribubus seni homines, linguae utriusque doctissimi, hebraeae scilicet atque graecae. Quorum interpretatio ut Septuaginta vocetur, jam obtinuit consuetudo. Traditur sane tam mirabilem ac stupendum pleneque divinum in eorum verbis fuisse consensum, ut cum ad hoc opus separatim singuli sederint (ita enim eorum fidem Ptolemaeo placuit explorare), in nullo verbo, quod idem significaret et tantumdem valeret, vel in verborum ordine, alter ab altero discreparet: sed tanquam unus esset interpres, ita quod omnes interpretati sunt, unum erat: quoniam re vera Spiritus erat unus in", + "candidate_score": 0.626532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1597", + "psc_text": "ecce vivat ut vult, quoniam sibi extorsit sibique imperavit non velle quod non potest, atque hoc velle quod potest; sicut ait Terentius, Quoniam non potest id fieri quod vis, Id velis quod possit: (And. act. 2, scen. 1, v. 5, 6.) num ideo beatus est, quia patienter miser est? Beata quippe vita si non amatur, non habetur. Porro si amatur et habetur, caeteris omnibus rebus excellentius necesse est ametur: quoniam propter hanc amandum est quidquid aliud amatur. Porro si tantum amatur, quantum amari digna est (non enim beatus est, a quo ipsa beata vita non amatur ut digna est), fieri non potest, ut eam qui sic amat, non aeternam velit. Tunc igitur beata erit quando aeterna erit. CAPUT XXVI.-- Quod felicitas in paradiso viventium sine erubescendo appetitu generandi officium credenda sit implere potuisse. Vivebat itaque homo in paradiso sicut volebat, quamdiu hoc volebat quod Deus jusserat: vivebat fruens Deo, ex", + "candidate_score": 0.624275, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.722831, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.722831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.721431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", + "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", + "candidate_score": 0.720413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.714985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.714631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15_17", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.713419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_43_45", + "bdc_text": "Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi . Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_581", + "psc_text": "Hinc etiam in ipsa religione Deus tentatur, cum signa et prodigia flagitantur, non ad aliquam salutem, sed ad solam experientiam desiderata. 56. In hac tam immensa silva plena insidiarum et periculorum, ecce multa praeciderim et a meo corde dispulerim, sicuti donasti me facere, Deus salutis meae; attamen quando audeo dicere, cum circumquaque quotidianam vitam nostram tam multa hujus generis rerum circumstrepant; quando audeo dicere nulla re tali me intentum fieri ad spectandum, et vana cura capiendum? Sane me jam theatra non rapiunt, nec curo nosse transitus siderum, nec anima mea unquam responsa quaesivit umbrarum; omnia sacrilega sacramenta detestor. A te, Domine Deus meus, cui humilem famulatum ac simplicem debeo, quantis mecum suggestionum machinationibus agit inimicus ut signum aliquod petam? Sed obsecro te per Regem nostrum, et patriam Jerusalem simplicem, castam, ut quemadmodum a me longe est ista consensio, ita sit semper longe atque longius. Pro salute autem cujusquam cum te", + "candidate_score": 0.710334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", + "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", + "candidate_score": 0.709018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_226", + "psc_text": "et id erat peccatum insanabilius, quo me peccatorem non esse arbitrabar; et exsecrabilis iniquitas te, Deus omnipotens, te in me ad perniciem meam, quam mea te ad salutem malle superari. Nondum ergo posueras custodiam ori meo, et ostium continentiae circum labia mea, ut non declinaret cor meum in verba maligna, ad excusandas excusationes in peccatis cum hominibus operantibus iniquitatem; et ideo adhuc combinabam cum electis eorum (Psal. CXL, 3, 4). 19. Sed tamen jam desperans in ea falsa doctrina me posse proficere; eaque ipsa quibus si nihil melius reperirem, contentus esse decreveram, jam remissius negligentiusque retinebam. Etenim suborta est etiam mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi", + "candidate_score": 0.705333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_17_19", + "bdc_text": "Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", + "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", + "candidate_score": 0.704997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_417", + "psc_text": "in silentio capitulum, quo primum conjecti sunt oculi mei: Non in comessationibus et ebrietatibus, non in cubilibus et impudicitiis, non in contentione et aemulatione; sed induite Dominum Jesum Christum, et carnis providentiam ne feceritis in concupiscentiis (Rom. XIII, 13, 14) . Nec ultra volui legere; nec opus erat. Statim quippe cum fine hujusce sententiae quasi luce securitatis infusa cordi meo, omnes dubitationis tenebrae diffugerunt. 30. Tum interjecto aut digito aut nescio quo alio signo, codicem clausi, et tranquillo jam vultu indicavi Alypio. At ille quid in se ageretur, quod ego nesciebam, sic indicavit. Petit videre quid legissem: ostendi; et attendit etiam ultra quam ego legeram, et ignorabam quid sequeretur. Sequebatur vero: Infirmum autem in fide recipite (Id., XIV, 1) . Quod ille ad se retulit, mihique aperuit. Sed tali admonitione firmatus est, placitoque ac proposito bono et congruentissimo suis moribus, quibus a me in melius jam olim valde longeque distabat,", + "candidate_score": 0.701144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_76_78", + "bdc_text": "Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas . Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.700502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.698255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.698236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19_21", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit . Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.6957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19_21", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit . Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_254", + "psc_text": "tam insanus eram, ut ne hoc quidem putarem posse comprehendi; sed sicut hoc, ita caetera cupiebam, sive corporalia quae coram sensibus meis non adessent; sive spiritualia, de quibus cogitare nisi corporaliter nesciebam. Et sanari credendo poteram, ut purgatior acies mentis meae dirigeretur aliquo modo in veritatem tuam semper manentem, et ex nullo deficientem. Sed sicut evenire assolet ut malum medicum expertus, etiam bono timeat se committere; ita erat valetudo animae meae, quae utique nisi credendo sanari non poterat, et ne falsa crederet, curari recusabat; resistens manibus tuis, qui medicamenta fidei confecisti, et sparsisti super morbos orbis terrarum, et tantam illis auctoritatem tribuisti. CAPUT V. De sacrorum Librorum auctoritate et necessario usu. 7. Ex hoc tamen quoque jam praeponens doctrinam catholicam, modestius ibi minimeque fallaciter sentiebam juberi ut crederetur quod non demonstrabatur (sive esset quid, sed cui forte non esset; sive nec quid esset), quam illic temeraria pollicitatione scientiae credulitatem irrideri;", + "candidate_score": 0.69541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.69254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_14_16", + "bdc_text": "Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro . Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", + "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", + "candidate_score": 0.690868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_78_80", + "bdc_text": "Amo enim te , colo atque observo propter insignem pietatem , doctrinam atque iudicii dexteritatem , de quibus scripta tua atque inter haec Commentarii tui in omnes divi Pauli aliorumque apostolorum epistolas , quos nunc manibus tero , locupletissimi testes sunt . Dominus spiritu suo tibi adsit teque quam diutissime incolumem conservet , ut salutaribus scriptis tuis ecclesia aedificetur et doctrina veritatis quam latissime propagetur . Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_789", + "psc_text": "Vident enim faciem tuam semper (Matth. XVIII, 10), et ibi legunt sine syllabis temporum, quid velit aeterna voluntas tua. Legunt, eligunt et diligunt; semper legunt, et nunquam praeterit quod legunt. Eligendo enim et diligendo legunt ipsam incommutabilitatem consilii tui. Non clauditur codex eorum, nec plicatur liber eorum; quia tu ipse illis hoc es, et es in aeternum: quia super hoc firmamentum ordinasti eos, quod firmasti super infirmitatem inferiorum populorum, ubi suspicerent et cognoscerent misericordiam tuam, temporaliter enuntiantem te, qui fecisti tempora. In coelo enim, Domine, misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes (Psal. XXXV, 6). Transeunt nubes, coelum autem manet. Transeunt praedicatores verbi tui ex hac vita in aliam vitam; Scriptura vero tua usque in finem saeculi super populos extenditur. Sed et coelum et terra transibunt; sermones autem tui non transibunt (Matth. XXIV, 35): quoniam et pellis plicabitur, et fenum super quod extendebatur, cum claritate sua praeteriet; verbum autem", + "candidate_score": 0.687664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_65", + "bdc_text": "conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.684514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.684106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", + "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", + "candidate_score": 0.67528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_91_93", + "bdc_text": "is enim deinceps ut ad me perferatur , recte curare potest . Filiis , generis , affinibus caeterisque amicis tuis omnibus , quorum nomine novissimis literis tuis me salutasti , vicissim ex me copiosissimam salutem ut dicas , rogo . Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_267", + "psc_text": "meque illud non nisi propter se dixisse credidit. Et quod alius acciperet ad succensendum mihi, accepit honestus adolescens ad succensendum sibi, et ad me ardentius diligendum. Dixeras enim tu jam olim, et innexueras Litteris tuis: Corripe sapientem, et amabit te (Prov. IX, 8) . At ego illum jam non corripueram; sed utens tu omnibus, et scientibus et nescientibus, ordine quo nosti, et ille ordo justus est, de corde et lingua mea carbones ardentes operatus es, quibus mentem spei bonae adureres tabescentem, ac sanares. Taceat laudes tuas qui miserationes tuas non considerat, quae tibi de medullis meis confitentur. Etenim ille post illa verba proripuit se ex fovea tam alta, qua libenter demergebatur, et cum miserabili voluptate caecabatur; et excussit animum forti temperantia, et resiluerunt omnes Circensium sordes ab eo, ampliusque illuc non accessit. Deinde patrem reluctantem evicit, ut me magistro uteretur: cessit ille atque concessit. Et audire me rursus incipiens, illa", + "candidate_score": 0.672605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.668827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64_66", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_739", + "psc_text": "Veritas; quando si ipse Moyses apparuisset nobis atque dixisset, Hoc cogitavi; nec sic eam videremus, sed crederemus? Non itaque supra quam scriptum est, unus pro altero infletur adversus alterum (I Cor. IV, 6). Diligamus Dominum Deum nostrum ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente nostra, et proximum nostrum sicut nosmetipsos (Deut. VI, 5; Matth. XXII, 37). Propter quae duo praecepta charitatis sensisse Moysen, quidquid in illis Libris sensit, nisi crediderimus; mendacem faciemus Dominum, cum de animo conservi aliter quam ille docuit opinamur. Jam vide quam stultum sit in tanta copia verissimarum sententiarum, quae de illis verbis erui possunt temere affirmare, quam earum Moyses potissimum senserit; et perniciosis contentionibus ipsam offendere charitatem, propter quam dixit omnia, cujus dicta conamur exponere. CAPUT XXVI. Qui sermo deceat Scripturam. 36. Et tamen ego, Deus meus celsitudo humilitatis meae, et requies laboris mei, qui audis confessiones meas, et dimittis peccata mea;", + "candidate_score": 0.668407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.667926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.666908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_284", + "psc_text": "Cum haec dicebam, et alternabant hi venti et impellebant huc atque illuc cor meum, transibant tempora, et tardabam converti ad Dominum, et differebam de die in diem vivere in te, et non differebam quotidie in memetipso mori. Amans beatam vitam, timebam illam in sede sua; et ab ea fugiens, quaerebam eam. Putabam enim me miserum fore nimis, si feminae privarer amplexibus, et medicinam misericordiae tuae ad eamdem infirmitatem sanandam non cogitabam, quia expertus non eram; et propriarum virium credebam esse continentiam, quarum mihi non eram conscius, cum tam stultus essem ut nescirem, sicut scriptum est, neminem posse esse continentem, nisi tu dederis (Sap. VIII, 21). Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jactarem curam meam. CAPUT XII. Contentio inter Alypium et Augustinum de matrimonio et caelibatu. 21. Prohibebat me sane Alypius ab uxore ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore", + "candidate_score": 0.664134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_12_14", + "bdc_text": "incommode enim accidit , dum plures secretarios operaeγραμματοθυλακίς Caesarei distributae essent , alteri cuidam secretario negocii , quod Helvetiorum legati in aula gerebant , expeditio demandata fuerit . Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.663321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.662462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_144", + "psc_text": "illum senem defuisti mihi, aut destitisti mederi animae meae? Quia enim factus ei eram familiarior, et ejus sermonibus (erant enim sine verborum cultu vivacitate sententiarum jucundi et graves) assiduus et fixus inhaerebam; ubi cognovit ex colloquio meo libris genethliacorum esse me deditum, benigne ac paterne monuit ut eos abjicerem, neque curam et operam rebus utilibus necessariam, illi vanitati frustra impenderem: dicens ita se illam didicisse, ut ejus professionem primis annis aetatis suae deferre voluisset, qua vitam degeret; et si Hippocratem intellexisset, et illas utique litteras potuisse intelligere: et tamen non ob aliam causam se postea, illis relictis, medicinam assecutum, nisi quod eas falsissimas comperisset, et nollet vir gravis decipiendis hominibus victum quaerere. At tu, inquit, quo te in hominibus sustentas, rhetoricam tenes; hanc autem fallaciam libero studio, non necessitate rei familiaris sectaris; quo magis mihi te oportet de illa credere, qui eam tam perfecte discere elaboravi, quam ex ea sola", + "candidate_score": 0.660582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75_77", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant . Dominus ora illorum impudentia compescat! Haec prolixius , licet sero , ad te scribenda duxi , cum ex literis Matthiae Schenckii , apud Augustam Annianae scholae moderatoris , intellexissem te , cum nuper Tiguri te convenisset , honorificam mei mentionem apud illum fecisse ac literas meas desiderasse . Etsi autem maximopere gaudeam te memoriam mei adhuc constanter conservare , gratius tamen multo futurum erat , si meam in dandis ad te literis pigritatem ipse datis ad me literis accusasses meque ad scribendum invitasses , quod ut deinceps saepenumero facias , amanter abs te peto ac vicissim tibi recipio daturum me operam , ne posthac unquam in colenda amicitia nostra studium et officium in me desiderare iure queas .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_231", + "psc_text": "itaque credere in carne natum, ne credere cogerer ex carne inquinatum. Nunc spirituales tui blande et amanter ridebunt me, si has confessiones meas legerint: sed tamen talis eram. CAPUT XI. Qualiter Augustinus contulerit cum catholicis. 21. Deinde quae illi in Scripturis tuis reprehenderant, defendi posse non existimabam: sed aliquando sane cupiebam cum aliquo illorum librorum doctissimo conferre singula, et experiri quid inde sentiret. Jam enim Helpidii cujusdam adversus eosdem Manichaeos coram loquentis et disserentis sermones, etiam apud Carthaginem movere me coeperant, cum talia de Scripturis proferret, quibus resisti facile non posset, et imbecilla mihi responsio videbatur istorum. Quam quidem non facile palam promebant, sed nobis secretius, cum dicerent scripturas Novi Testamenti falsatas fuisse a nescio quibus, qui Judaeorum legem inserere christianae fidei voluerunt, atque ipsi incorrupta exemplaria nulla proferrent. Sed me maxime captum et offocatum quodammodo deprimebant corporalia cogitantem moles illae, sub quibus anhelans in auram tuae veritatis liquidam et", + "candidate_score": 0.660368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.659452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_215", + "psc_text": "pergere, et potius ibi docere quod docebam Carthagine. Et hoc unde mihi persuasum est, non praeteribo confiteri tibi; quoniam et in his altissimi tui recessus, et praesentissima in nos misericordia tua cogitanda et praedicanda est. Non ideo Romam pergere volui, quod majores quaestus, majorque mihi dignitas ab amicis, qui hoc suadebant, promittebatur; quanquam et ista ducebant animum tunc meum: sed illa erat causa maxima et pene sola, quod audiebam quietius ibi studere adolescentes, et ordinatiore disciplinae coercitione sedari, ne in ejus scholam quo magistro non utuntur, passim et proterve irruant; nec eos admitti omnino, nisi ille permiserit. Contra, apud Carthaginem foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune", + "candidate_score": 0.657987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4_6", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces . Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_291", + "psc_text": "in eadem societate, essentque inter nos praedivites, Romanianus maxime communiceps noster, quem tunc graves aestus negotiorum suorum ad comitatum attraxerant, ab ineunte aetate mihi familiarissimus; qui maxime instabat huic rei, et magnam in suadendo habebat auctoritatem, quod ampla res ejus multum caeteris anteibat: et placuerat nobis ut bini annui tanquam magistratus omnia necessaria curarent, caeteris quietis. Sed posteaquam coepit cogitari utrum hoc mulierculae sinerent, quas et alii nostrum jam habebant, et nos habere volebamus, totum illud placitum quod bene formabamus, dissiluit in manibus, atque confractum et abjectum est. Inde ad suspiria et gemitus, et gressus ad sequendas latas et tritas vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae", + "candidate_score": 0.65778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_263", + "psc_text": "scio, et gaudium spei fidelis incomparabiliter distat ab illa vanitate; sed et tunc distabat inter nos. Nimirum quippe ille felicior erat, non tantum quod hilaritate perfundebatur, cum ego curis eviscerarer; verum etiam, quod ille bene optando acquisiverat vinum, ego mentiendo quaerebam typhum. Dixi tunc multa in hac sententia charis meis, et saepe advertebam in his quomodo mihi esset; et inveniebam male mihi esse, et dolebam et conduplicabam ipsum male. Et si quid arrisisset prosperum, taedebat apprehendere, quia pene priusquam teneretur, avolabat. CAPUT VII. Alypium a Circensium insania convertit. 11. Congemiscebamus in iis qui simul amice vivebamus, et maxime ac familiarissime cum Alypio et Nebridio ista colloquebar; quorum Alypius ex eodem, quo ego, ortus erat municipio, parentibus primatibus municipalibus, me minor natu. Nam et studuerat apud me, cum in nostro docere coepi oppido, et postea Carthagini: et diligebat me multum, quod ei bonus et doctus viderer; et ego illum, propter magnam", + "candidate_score": 0.656642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18_20", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi . Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret . Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_264", + "psc_text": "cum Alypio et Nebridio ista colloquebar; quorum Alypius ex eodem, quo ego, ortus erat municipio, parentibus primatibus municipalibus, me minor natu. Nam et studuerat apud me, cum in nostro docere coepi oppido, et postea Carthagini: et diligebat me multum, quod ei bonus et doctus viderer; et ego illum, propter magnam virtutis indolem, quae in non magna aetate satis eminebat. Gurges tamen morum Carthaginensium, quibus nugatoria fervent spectacula, absorbuerat eum in insaniam Circensium: sed cum in eo miserabiliter volveretur, ego autem rhetoricam ibi professus publica schola uterer, nondum me audiebat ut magistrum, propter quamdam simultatem quae inter me et patrem ejus erat exorta, et compereram quod circum exitiabiliter amaret, et graviter angebar, quod tantam spem perditurus, vel etiam perdidisse mihi videbatur. Sed monendi eum et aliqua coercitione revocandi nulla erat copia, vel amicitiae benevolentia, vel jure magisterii. Putabam enim eum de me cum patre sentire; ille vero non sic erat. Itaque", + "candidate_score": 0.656183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2_4", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", + "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", + "candidate_score": 0.650974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_8_10", + "bdc_text": "Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum . Iam ad literas tuas novissimas venio . Commendaras mihi illis reipublicae Tigurinae consulem Bernardum a Cham nomine omnium Helvetiorum una cum aliis nonnullis ad Caesarem legati munere fungentem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_442", + "psc_text": "consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid potissimum mihi de Libris tuis legendum esset, quo percipiendae tantae gratiae paratior aptiorque fierem. At ille jussit Isaiam prophetam; credo, quod prae caeteris Evangelii vocationisque Gentium sit praenuntiator apertior. Verumtamen ego primam hujus lectionem non intelligens, totumque talem arbitrans, distuli repetendum exercitatior in dominico eloquio. CAPUT VI. Mediolani baptizatur cum Alypio et Adeodato. 14. Inde ubi tempus advenit quo me nomen dare oporteret, relicto rure, Mediolanum remeavimus. Placuit et Alypio renasci in te mecum, jam induto humilitate Sacramentis tuis congrua, et fortissimo domitori corporis, usque ad Italicum solum glaciale nudo pede obterendum insolito ausu. Adjunximus etiam nobis puerum Adeodatum ex", + "candidate_score": 0.650058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.649343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", + "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", + "candidate_score": 0.64772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4_6", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces . Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.646324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4_6", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces . Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_292", + "psc_text": "vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae alia succedit. 25. Interea peccata mea multiplicabantur, et avulsa a latere meo tanquam impedimento conjugii, cum qua cubare solitus eram, cor ubi adhaerebat, concisum et vulneratum mihi erat, et trahebat sanguinem. Et illa in Africam redierat, vovens tibi alium se virum nescituram, relicto apud me naturali ex illa filio meo. At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud", + "candidate_score": 0.64506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_291", + "psc_text": "in eadem societate, essentque inter nos praedivites, Romanianus maxime communiceps noster, quem tunc graves aestus negotiorum suorum ad comitatum attraxerant, ab ineunte aetate mihi familiarissimus; qui maxime instabat huic rei, et magnam in suadendo habebat auctoritatem, quod ampla res ejus multum caeteris anteibat: et placuerat nobis ut bini annui tanquam magistratus omnia necessaria curarent, caeteris quietis. Sed posteaquam coepit cogitari utrum hoc mulierculae sinerent, quas et alii nostrum jam habebant, et nos habere volebamus, totum illud placitum quod bene formabamus, dissiluit in manibus, atque confractum et abjectum est. Inde ad suspiria et gemitus, et gressus ad sequendas latas et tritas vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae", + "candidate_score": 0.64291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2_4", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.640016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS CONFESSIONUM LIBRIS. Quae causa fecit ut scriptoris cujusque vita emittendis in publicum ejus libris solemni more praefigeretur, eadem etiam primos S. Augustini operum editores haud dubie movit ut Confessiones ipsius statim post Retractationum libros, qui recto ordine debent praecedere, in tomo primo collocarent. Nempe interest plurimum ut auctoris genium, studia, mores, probitatem, fidem, aliasque dotes perspectas habeat qui ejus scripta cum voluptate et cum profectu perlegere in animum inducit. Atqui in Confessionibus suis Augustinus totum se ipse expressit perquam accurate: quippe qui in iis non ea solum facta quae hominum oculis subjecta esse potuissent; sed etiam ea quae Deo tantum conscio in intimis agitaverat, cum bona, tum mala, singillatim exposuit. In his enim sicuti anteactae vitae vel levissima errata, sic etiam accepta a Deo beneficia fuse commemorat; aeternum posteris relicturus sive poenitentis, sive grati animi monumentum, praeclarum etiam illius quam constanter erga nos exhibet Deus, et justitiae", + "candidate_score": 0.639788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2_4", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere . Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_284", + "psc_text": "Cum haec dicebam, et alternabant hi venti et impellebant huc atque illuc cor meum, transibant tempora, et tardabam converti ad Dominum, et differebam de die in diem vivere in te, et non differebam quotidie in memetipso mori. Amans beatam vitam, timebam illam in sede sua; et ab ea fugiens, quaerebam eam. Putabam enim me miserum fore nimis, si feminae privarer amplexibus, et medicinam misericordiae tuae ad eamdem infirmitatem sanandam non cogitabam, quia expertus non eram; et propriarum virium credebam esse continentiam, quarum mihi non eram conscius, cum tam stultus essem ut nescirem, sicut scriptum est, neminem posse esse continentem, nisi tu dederis (Sap. VIII, 21). Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jactarem curam meam. CAPUT XII. Contentio inter Alypium et Augustinum de matrimonio et caelibatu. 21. Prohibebat me sane Alypius ab uxore ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore", + "candidate_score": 0.6392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_19", + "bdc_text": "Cumque adhaec frequentes Caesaris cum aula profectiones mihi ob valetudinem non satis firmam adversae essent , locum aliquem certum , in quo consisterem et reliquum vitae tempus commode transigerem , deligendum mihi duxi atque adeo multis precibus dimissione ex aula a Caesare impetrata huc concessi , ubi et natus et educatus et ob mea in rempublicam istam benemerita dudum a magistratu huius urbis immunitatem ab oneribus civilibus consecutus sum , certo persuasus fore , ut hic piam , commodam et tranquillam vitam vivere , ministerium publicum audire , sacris communibus , adhaec doctorum nonnullorum familiaritate et consuetudine frui mihi liceret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.637074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_83_85", + "bdc_text": "Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_458", + "psc_text": "creasti, Deus meus, misericordia mea, munus grande donaveras, quod inter dissidentes atque discordes quaslibet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, ut cum ab utraque multa de invicem audiret amarissima, qualia solet eructare turgens atque indigesta discordia, quando praesenti amicae de absente inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odiorum; nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quod ad eas reconciliandas valeret. Parvum hoc bonum mihi videretur, nisi turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peccatorum latissime pervagante, non solum iratorum inimicorum iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sunt addere; cum contra homini humano parum esse debeat inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat.", + "candidate_score": 0.636183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.636004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_74", + "bdc_text": "Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_366", + "psc_text": "latinam linguam transtulisset; gratulatus est mihi quod non in aliorum philosophorum scripta incidissem, plena fallaciarum et deceptionum secundum elementa hujus mundi (Coloss. II, 8): in istis autem, omnibus modis insinuari Deum et ejus Verbum. Deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus absconditam et revelatam parvulis (Matth. XI, 25), Victorinum ipsum recordatus est, quem, Romae cum esset, familiarissime noverat: deque illo mihi narravit quod non silebo. Habet enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi, quemadmodum ille doctissimus senex, et omnium liberalium doctrinarum peritissimus, quippe philosophorum tam multa legerat, et dijudicaverat, et dilucidaverat; doctor tot nobilium senatorum, qui etiam ob insigne praeclari magisterii, quod cives hujus mundi eximium putant, statuam in Romano foro meruerat et acceperat; usque ad illam aetatem venerator idolorum, sacrorumque sacrilegorum particeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata inspirabat populo jam et omnigenum deum monstra, et Anubem latratorem, quae aliquando contra Neptunum et Venerem, contraque Minervam tela", + "candidate_score": 0.634242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_292", + "psc_text": "vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae alia succedit. 25. Interea peccata mea multiplicabantur, et avulsa a latere meo tanquam impedimento conjugii, cum qua cubare solitus eram, cor ubi adhaerebat, concisum et vulneratum mihi erat, et trahebat sanguinem. Et illa in Africam redierat, vovens tibi alium se virum nescituram, relicto apud me naturali ex illa filio meo. At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud", + "candidate_score": 0.633002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_395", + "psc_text": "sed quasi praeponens eam caeteris, quae non pie quaerebam, sed inimice oppugnabam. 18. Et putaveram me propterea differre de die in diem contempta spe saeculi, te solum sequi, quia non mihi apparebat certum aliquid quo dirigerem cursum meum. Et venerat dies quo nudarer mihi, et increparet in me conscientia mea: Ubi est lingua? Nempe tu dicebas propter incertum verum nolle te abjicere sarcinam vanitatis. Ecce jam certum est, et illa te adhuc premit, humerisque liberioribus pennas recipiunt, qui neque ita inquirendo attriti sunt, nec decennio et amplius ista meditati. Ita rodebar intus, et confundebar pudore horribili vehementer, cum Pontitianus talia loqueretur. Terminato autem sermone et causa qua venerat, abiit ille. Et ego ad me, quae non in me dixi? Quibus sententiarum verberibus non flagellavi animam meam, ut sequeretur me conantem post te ire? Et renitebatur ; recusabat, et non se excusabat. Consumpta erant et convicta argumenta omnia: remanserat muta trepidatio;", + "candidate_score": 0.631971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_1", + "bdc_text": "D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_458", + "psc_text": "creasti, Deus meus, misericordia mea, munus grande donaveras, quod inter dissidentes atque discordes quaslibet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, ut cum ab utraque multa de invicem audiret amarissima, qualia solet eructare turgens atque indigesta discordia, quando praesenti amicae de absente inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odiorum; nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quod ad eas reconciliandas valeret. Parvum hoc bonum mihi videretur, nisi turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peccatorum latissime pervagante, non solum iratorum inimicorum iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sunt addere; cum contra homini humano parum esse debeat inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat.", + "candidate_score": 0.628037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_42", + "bdc_text": "quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.62643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.625662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.625139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_290", + "psc_text": "somniantem. Instabatur tamen, et puella petebatur, cujus aetas ferme biennio minus quam nubilis erat; et quia ea placebat, exspectabatur. CAPUT XIV. De vita communi agenda cum amicis deliberat. 24. Et multi amici agitaveramus animo, et colloquentes ac detestantes turbulentas humanae vitae molestias, pene jam firmaveramus remoti a turbis otiose vivere: id otium sic moliti, ut si quid habere possemus, conferremus in medium, unamque rem familiarem conflaremus ex omnibus; ut per amicitiae sinceritatem non esset aliud hujus et aliud illius; sed quod ex cunctis fieret unum, et universum singulorum esset, et omnia omnium: cum videremur nobis esse posse decem ferme homines in eadem societate, essentque inter nos praedivites, Romanianus maxime communiceps noster, quem tunc graves aestus negotiorum suorum ad comitatum attraxerant, ab ineunte aetate mihi familiarissimus; qui maxime instabat huic rei, et magnam in suadendo habebat auctoritatem, quod ampla res ejus multum caeteris anteibat: et placuerat nobis ut bini annui tanquam", + "candidate_score": 0.624672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_284", + "psc_text": "Cum haec dicebam, et alternabant hi venti et impellebant huc atque illuc cor meum, transibant tempora, et tardabam converti ad Dominum, et differebam de die in diem vivere in te, et non differebam quotidie in memetipso mori. Amans beatam vitam, timebam illam in sede sua; et ab ea fugiens, quaerebam eam. Putabam enim me miserum fore nimis, si feminae privarer amplexibus, et medicinam misericordiae tuae ad eamdem infirmitatem sanandam non cogitabam, quia expertus non eram; et propriarum virium credebam esse continentiam, quarum mihi non eram conscius, cum tam stultus essem ut nescirem, sicut scriptum est, neminem posse esse continentem, nisi tu dederis (Sap. VIII, 21). Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jactarem curam meam. CAPUT XII. Contentio inter Alypium et Augustinum de matrimonio et caelibatu. 21. Prohibebat me sane Alypius ab uxore ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore", + "candidate_score": 0.624588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_42", + "bdc_text": "quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_287", + "psc_text": "me defenderem, cum illum mirantem viderem, ut dicerem multum interesse inter illud quod ipse raptim et furtim expertus esset, quod pene jam ne meminisset quidem, atque ideo nulla molestia facile contemneret, et delectationes consuetudinis meae, ad quas si accessisset honestum nomen matrimonii, non eum mirari oportere, cur ego illam vitam nequirem spernere: coeperat et ipse desiderare conjugium, nequaquam victus libidine talis voluptatis, sed curiositatis. Dicebat enim scire se cupere quidnam esset illud, sine quo vita mea quae illi sic placebat, non mihi vita, sed poena videretur. Stupebat enim liber ab illo vinculo animus servitutem meam, et stupendo ibat in experiendi cupidinem, venturus in ipsam experientiam, atque inde fortasse lapsurus in eam quam stupebat servitutem; quoniam sponsionem volebat facere cum morte; et qui amat periculum, incidet in illud. Neutrum enim nostrum, si quod est conjugale decus in officio regendi matrimonii et suscipiendorum liberorum, ducebat, nisi tenuiter. Magna autem ex parte atque", + "candidate_score": 0.623598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_408", + "psc_text": "multitudinem diversarum substantiarum solent dicere: ita et in bonis voluntatibus. Nam quaero ab eis utrum bonum sit delectari lectione Apostoli, et utrum bonum sit delectari psalmo sobrio, et utrum bonum sit Evangelium disserere. Respondebunt ad singula: Bonum. Quid si ergo pariter delectent omnia simulque uno tempore? Nonne diversae voluntates distendunt cor hominis, cum deliberatur quid potissimum arripiamus? Et omnes bonae sunt, et certant secum, donec eligatur unum, quo feratur tota voluntas una, quae in plures dividebatur. Ita etiam cum aeternitas delectat superius, et temporalis boni voluptas retentat inferius, eadem anima est non tota voluntate illud aut hoc volens; et ideo discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu", + "candidate_score": 0.622936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_425", + "psc_text": "mihi erat istud, ut putaretur et disputaretur de animo meo, et blasphemaretur bonum nostrum? 4. Quin etiam, quod ipsa aestate litterario labori nimio pulmo meus cedere coeperat, et difficulter trahere suspiria, doloribusque pectoris testari se saucium, vocemque clariorem productioremve recusare, primo perturbaverat me, quia magisterii illius sarcinam pene jam necessitate deponere cogebat, aut si curari et convalescere potuissem, certe intermittere. Sed ubi plena voluntas vacandi, et videndi quoniam tu es Dominus, oborta mihi est atque firmata; nosti, Deus meus, etiam gaudere coepi, quod haec quoque suberat non mendax excusatio, quae offensionem hominum temperaret, qui propter liberos suos me liberum esse nunquam volebant. Plenus igitur tali gaudio tolerabam illud intervallum temporis, donec decurreret: nescio utrum vel viginti dies erant, sed tamen fortiter tolerabantur; quia recesserat cupiditas quae mecum solebat ferre grave negotium, et ego premendus remanseram, nisi patientia succederet. Peccasse me in hoc quisquam servorum tuorum fratrum meorum dixerit, quod jam", + "candidate_score": 0.619273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_260", + "psc_text": "quo nulla essent omnia; converteretur, et sanaretur. Quam ergo miser eram, et quomodo egisti ut sentirem miseriam meam, die illo quo cum pararem recitare Imperatori laudes, quibus plura mentirer, et mentienti faveretur ab scientibus, easque curas anhelaret cor meum, et cogitationum tabificarum febribus aestuaret; transiens per quemdam vicum Mediolanensem, animadverti pauperem mendicum, jam credo saturum, jocantem atque laetantem: et ingemui, et locutus sum cum amicis qui mecum erant, multos dolores insaniarum nostrarum, quia omnibus talibus conatibus nostris, qualibus tunc laborabam, sub stimulis cupiditatum trahens infelicitatis meae sarcinam, et trahendo exaggerans, nihil vellemus aliud nisi ad securam laetitiam pervenire, quo nos mendicus ille jam praecessisset, nunquam fortasse illuc venturos! Quod enim jam ille pauculis et emendicatis nummulis adeptus erat, ad hoc ego tam aerumnosis anfractibus et circuitibus ambiebam, ad laetitiam scilicet temporalis felicitatis. Non enim verum gaudium habebat, sed et ego illis ambitionibus multo falsius quaerebam. Et certe ille laetabatur, ego", + "candidate_score": 0.619193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_263", + "psc_text": "scio, et gaudium spei fidelis incomparabiliter distat ab illa vanitate; sed et tunc distabat inter nos. Nimirum quippe ille felicior erat, non tantum quod hilaritate perfundebatur, cum ego curis eviscerarer; verum etiam, quod ille bene optando acquisiverat vinum, ego mentiendo quaerebam typhum. Dixi tunc multa in hac sententia charis meis, et saepe advertebam in his quomodo mihi esset; et inveniebam male mihi esse, et dolebam et conduplicabam ipsum male. Et si quid arrisisset prosperum, taedebat apprehendere, quia pene priusquam teneretur, avolabat. CAPUT VII. Alypium a Circensium insania convertit. 11. Congemiscebamus in iis qui simul amice vivebamus, et maxime ac familiarissime cum Alypio et Nebridio ista colloquebar; quorum Alypius ex eodem, quo ego, ortus erat municipio, parentibus primatibus municipalibus, me minor natu. Nam et studuerat apud me, cum in nostro docere coepi oppido, et postea Carthagini: et diligebat me multum, quod ei bonus et doctus viderer; et ego illum, propter magnam", + "candidate_score": 0.617031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_155", + "psc_text": "eum abstulerat, tanquam atrocissimam inimicam oderam et timebam, et eam repente consumpturam omnes homines putabam, quia illum potuit. Sic eram omnino, memini. Ecce cor meum, Deus meus: ecce intus vide quia memini, spes mea, qui me mundas a talium affectionum immunditia, dirigens oculos meos ad te, et evellens de laqueo pedes meos (Psal. XXIV, 15). Mirabar enim caeteros mortales vivere, quia ille, quem quasi non moriturum dilexeram, mortuus erat; et me magis, quia illi alter eram, vivere illo mortuo mirabar. Bene quidam dixit de amico suo: Dimidium animae meae (Horat. Carm., lib. 1, ode 3) . Nam ego sensi animam meam et animam illius unam fuisse animan in duobus corporibus; et ideo mihi horrori erat vita, quia nolebam dimidius vivere, et ideo forte mori metuebam, ne totus ille moreretur quem multum amaveram (Retract. lib. 2, c. 6). CAPUT VII. Impatientia doloris mutat locum. 12. O dementiam nescientem diligere homines humaniter!", + "candidate_score": 0.615554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_18", + "bdc_text": "Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_150", + "psc_text": "atque sensu absentissimus, sed tamen jam se accepisse didicerat. At ille ita me exhorruit ut inimicum, admonuitque mirabili et repentina libertate, ut si amicus esse vellem, talia sibi dicere desinerem. Ego autem stupefactus atque turbatus, distuli omnes motus meos, ut convalesceret prius, essetque idoneus viribus valetudinis cum quo agere possem quod vellem. Sed ille abreptus dementiae meae, ut apud te servaretur consolationi meae, post paucos dies, me absente, repetitur febribus et defungitur. 9. Quo dolore contenebratum est cor meum; et quidquid aspiciebam, mors erat. Et erat mihi patria supplicium, et paterna domus mira infelicitas; et quidquid cum illo communicaveram, sine illo in cruciatum immanem verterat. Expetebant eum undique oculi mei, et non dabatur mihi; et oderam omnia, quia non haberent eum, nec mihi jam dicere poterant: Ecce veniet, sicut cum viveret, quando absens erat. Factus eram ipse mihi magna quaestio, et interrogabam animam meam quare tristis esset, et quare conturbaret", + "candidate_score": 0.614247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", + "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", + "candidate_score": 0.610231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_90", + "bdc_text": "Quicquid vero vel literarum vel librorum missurus es , ad Schenckium in Augustam destinato ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO DE SEQUENTIBUS CONFESSIONUM LIBRIS. Quae causa fecit ut scriptoris cujusque vita emittendis in publicum ejus libris solemni more praefigeretur, eadem etiam primos S. Augustini operum editores haud dubie movit ut Confessiones ipsius statim post Retractationum libros, qui recto ordine debent praecedere, in tomo primo collocarent. Nempe interest plurimum ut auctoris genium, studia, mores, probitatem, fidem, aliasque dotes perspectas habeat qui ejus scripta cum voluptate et cum profectu perlegere in animum inducit. Atqui in Confessionibus suis Augustinus totum se ipse expressit perquam accurate: quippe qui in iis non ea solum facta quae hominum oculis subjecta esse potuissent; sed etiam ea quae Deo tantum conscio in intimis agitaverat, cum bona, tum mala, singillatim exposuit. In his enim sicuti anteactae vitae vel levissima errata, sic etiam accepta a Deo beneficia fuse commemorat; aeternum posteris relicturus sive poenitentis, sive grati animi monumentum, praeclarum etiam illius quam constanter erga nos exhibet Deus, et justitiae", + "candidate_score": 0.607487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_2", + "bdc_text": "Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.606817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_53_55", + "bdc_text": "non habeo , quod rependam . Rogaram , ut precium librorum , quos antea plures misisti , indicares ; id vero abs te impetrare non potui .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_442", + "psc_text": "consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid potissimum mihi de Libris tuis legendum esset, quo percipiendae tantae gratiae paratior aptiorque fierem. At ille jussit Isaiam prophetam; credo, quod prae caeteris Evangelii vocationisque Gentium sit praenuntiator apertior. Verumtamen ego primam hujus lectionem non intelligens, totumque talem arbitrans, distuli repetendum exercitatior in dominico eloquio. CAPUT VI. Mediolani baptizatur cum Alypio et Adeodato. 14. Inde ubi tempus advenit quo me nomen dare oporteret, relicto rure, Mediolanum remeavimus. Placuit et Alypio renasci in te mecum, jam induto humilitate Sacramentis tuis congrua, et fortissimo domitori corporis, usque ad Italicum solum glaciale nudo pede obterendum insolito ausu. Adjunximus etiam nobis puerum Adeodatum ex", + "candidate_score": 0.60123, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.722767, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_43", + "psc_text": "Quae tamen substantiae aut naturae, non confusae, sed unitae, et in una eademque persona inseparabiliter, et in sua semper proprietate sunt permanentes. Quapropter unicuique substantiae naturae propria utique aptanda sunt, id est, infirmitatis humanitati, quae creata est digna, non vero mutabilia Divinitati, quae creavit. In tantum enim hae duae naturae in una persona Christi simul unitae sunt atque conjunctae, ut idem Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo, aliquando res aut agat aut loquatur humanas, aliquando vero divinas. Nam denique ut duarum naturarum, id est Divinitatis et humanitatis, in se ostenderet substantias, navigans dormit in navi ut homo, et procellae, eminenti vento, vel mari imperat ut Deus, dicens: Tace, obmutesce. Et post quadraginta dierum atque noctium jejunium esurit ut homo, et in solitudine quinque millia virorum, exceptis infantibus et mulieribus, de quinque panibus et duobus piscibus refecit ut Deus. Et quid plura? A Judaeis crucifixus, et lancea in latere compunctus,", + "candidate_score": 0.722767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_33_35", + "bdc_text": "Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ; at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur . Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.709103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34_36", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur . Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.689224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_31_33", + "bdc_text": "Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum . Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est . Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.686189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32_34", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est . Nostrorum scripta blasphemiis et tetris erroribus scatere ad ravim usque clamitatur ; at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.680971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_38_40", + "bdc_text": "nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ; nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ; sola authoritas Lutheri ut superiore saeculo patrum et conciliorum regula et norma est veritatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.665148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_60", + "bdc_text": "Invenias enim , proh dolor , quam plurimos etiam ex illis , qui doctrinam de Christo pluribus annis audiverunt , imo qui eam etiam aliis tradiderunt , qui causas incarnatiλόγο υ et mysterium redemptionis et instaurationis nostrae aut prorsus ignorant aut certe non rite tenent , quamobrem ista luculenter , perspicue et aperte , quoad eius fieri potest , tradita et exposita esse optarim .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_50", + "psc_text": "sit, sanctissimus prophetarum Isaias plenissime et apertius exponit: Domine, quis credidit auditui nostro, et brachium Domini cui revelatum est? Annuntiavimus coram ipso tamquam pueri, ut radix in terra sitienti. Non est ei species neque gloria. Vidimus eum, et non habuit speciem neque decorem; sed species ejus sine honore, et abjecta prae omnibus hominibus. Homo in plaga positus, sciens ferre infirmitates. Quoniam aversata est species ejus, et dehonestatus, et pro nihilo aestimatus est. Hic peccata nostra portat, et pro nobis dolet. Nos aestimavimus eum in dolore esse et in plaga et in vexatione. Ipse autem vulneratus propter peccata nostra, et infirmatus est propter iniquitates nostras. Eruditio pacis nostrae in eum, livore ejus nos sanati sumus. Omnes ut oves erravimus, et omnes homines a sua via erraverunt. Et Dominus tradidit eum pro peccatis nostris. Ipse autem male vexatus continuit labia sua, ut ovis ad immolandum ductus est. Et sicut agnus coram tondente", + "candidate_score": 0.660369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_30_32", + "bdc_text": "Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum . Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.659002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_20", + "psc_text": "poscat; tum si petitioni suae laicum viderit obviare, ex permissu episcopi sui in saeculi moderatoris disceptatione confligat. Leo episcopus subscripsi. Victorius episcopus subscripsi. Eustochius episcopus subscripsi. ADMONITIO IN SEQUENTEM SENTENTIAM. In duobus manuscriptis Vallicellanis XVIII, et B. 58, nec non in multo vetustiore Vat. Palatino 277, exhibetur Sententia papae Leonis de apocryphis Scripturis. Hanc sententiam e codice Herovallianae collectionis Leoni tributam vulgavit Jacobus Petit post Theodori Poenitentiale, ac dein ex memorato ms. Palatino noster concivis P. Joseph. Blanchinius tom. I Vindiciarum canonicarum Scripturarum pag. 405, qui et characteris octavum circiter saeculum referentis specimen dedit pag. 295. Primum caput hujus sententiae sumptum quidem est ex Leonis epist. 15, ad Turribium, cap. 15. Caput vero secundum Leonem non habet auctorem. Insignis porro est hujus secundi capitis varietas in laudatis codicibus. Nam codex antiquior Palatinus plura continet quae in tribus aliis mss. desunt. In his generalis sanctionis forma primo capite inducta, qua libri", + "candidate_score": 0.6589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_37_39", + "bdc_text": "Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ; nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ; nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.654226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_34", + "bdc_text": "at tantum abest , ut errores , quorum falso insimulantur , ex iis ostendantur , ut etiam eorum lectione omnibus interdicatur gravi poena in eos constituta , penes quos huiusmodi libri deprehenduntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_23", + "psc_text": "lectionis habeantur. Apocryphae Scripturae, quae sub nominibus apostolorum multarum habent semina falsitatum, non solum interdicendae sunt, sed etiam penitus auferendae atque ignibus concremandae. Quamvis enim sint in illis quaedam quae videantur speciem habere pietatis, numquam tamen vacua sunt venenis; et per fabularum illecebras hoc latenter operantur ut mirabilium narratione seductos, laqueis cujuscumque erroris involvant. Unde si quis episcoporum vel apocrypha haberi non prohibuerit, vel canonicorum codicum nomine eos libros in Ecclesia permiserit legi, qui Priscilliani sunt adulterina emendatione vitiati, haereticum se noverit judicandum: quoniam qui alios ab errore non revocat, se ipsum errare demonstrat. CAP. II. Legitur autem omnis Scriptura divina sancti Canonis ab initio anni usque ad finem in ecclesia S. Petri hoc ordine. Tempore veris, hoc est VII diebus ante initium Quadragesimae usque ad octavam diem ante Pascha, leguntur quinque libri Moysi, cum Jesu Nave, et Judicum. Et VII dies ante Pascha liber Isaiae prophetae, unde ad passionem", + "candidate_score": 0.647151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_8", + "psc_text": "papae I ad Bertericum Viennensem archiepiscopum, in qua testatur pontifex sanctum Leonem post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis civitates quas subjectas sibi haberent distinxisse: quod de solis Arelatensi et Viennensi verum est, et quidem ante synodum Chalcedonensem. » 2. Cum ea quae ex suo sensu suoque nomine opposuit Quesnellus satis sunt gravia, tum vero quae ex alieno reposuit, quam sint imbecilla quisque cognoscet. In errore quidem consularis notae etsi facile tribui possit librarii oscitantiae numerales litteras IV pro VI in Valentiniani consulatu signare, non tamen eidem lapsui verti potest Avieno pro Nomo scribere, nec unum ejusmodi nomen pro altero sumi in mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum", + "candidate_score": 0.645211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_7", + "psc_text": "per otium epistolam. Quamobrem nec inutilis, inquient, videtur omnino epistola, immo necessaria, cum inter utramque sex fere mensium intervallum fuerit; et altera mense Januario, altera Junio scripta videatur. Hiemis videlicet tempore e Galliis profectum Hilarium narrat ejus Vitae scriptor: unde et Januario mense scribere potuit sanctus Leo ad Gallicanos episcopos, quos cum didicisset nihilo secius in Hilarium propensos, nec quidquam de sua in illum gratia et obsequiis remisisse, tunc Leo prolixiorem epistolam scripsit, quam et Valentiniani edicto praemuniri curavit, ut parendi necessitas Gallicanis episcopis imponeretur. « In eadem Floriacensi bibliotheca, inter vetera monumenta quae res Viennenses attinent, exstat epistola Adriani papae I ad Bertericum Viennensem archiepiscopum, in qua testatur pontifex sanctum Leonem post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis civitates quas subjectas sibi haberent distinxisse: quod de solis Arelatensi et Viennensi verum est, et quidem ante synodum Chalcedonensem. » 2. Cum ea quae ex suo sensu suoque nomine opposuit Quesnellus satis sunt", + "candidate_score": 0.644571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_9", + "psc_text": "mss. codicibus facile fuisse quispiam probaverit. Neque verum esse potest hanc epistolam datam fuisse die 6 Januarii an. 445, sex circiter mensibus ante alteram, quam scriptam ostendimus mense non Junio, sed Julio. Hilarium enim Roma discessisse Viennensibus notum initio ejusdem epistolae traditur. Ex Hilarii autem Vita c. 16 liquet eum hiemis tempore peditem per Alpes profectum in Urbem, et postquam ibidem aliquamdiu constitisset, hieme pariter exinde aufugisse: quod si non ad Februarii initia, saltem ad finem Januarii referendum videtur; ac propterea probabilissimum est nondum pontificem publicis saltem litteris quidquam statuisse in Hilarium, cum is Arelatem reversus illum placaturus Romam misit primo Ravennium presbyterum, deinde Nectarium atque Constantium episcopos; cumque Auxiliaris Praefectus ad Hilarium rescribens, mitius eidem consilium suasit. Quod si ad haec concilianda cum Tillemontio quispiam suspicetur, in Leonis epistola pro VIII id. Jan. legendum VIII id. Jun., ut in Valentiniani novella inter Leonis epistolas relata epist. 11, editum fuerat:", + "candidate_score": 0.643389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_81_83", + "bdc_text": "Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 . Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_68", + "psc_text": "in vetusto codice XIX monachorum S. Basilii Romae pag. 54. Ex his quid et unde tres isti addititii canones sint, perspicue cognoscitur. EPISTOLA IX, SEU ACTIO XVI CHALCEDONENSIS. Nunc primum edita ex mss. Graecis bibliothecae Venetae S. Marci 555, saeculi XII, et 164 saeculi XIV, in qua lecta fuit epistola 93 S. Leonis ad ipsam synodum. Consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et qui erit nuntiandus, pridie kalendas Novembris Chalcedone juxta mandatum divinissimi et piissimi domini nostri Marciani semper Augusti congregatis in sanctissima Ecclesia sanctae martyris Euphemiae, magnificentissimo et gloriosissimo magistro militum, exconsule, et Patricio Anatolio, et magnificentissimo ac gloriosissimo praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo", + "candidate_score": 0.641331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_38_40", + "bdc_text": "nostri indicta causa haereseos damnantur et ut pace publica indigni tyrannis excarnificandi et penitus extirpandi committuntur ; nostrorum libri ut execrabiles prohibentur et supprimuntur ; sola authoritas Lutheri ut superiore saeculo patrum et conciliorum regula et norma est veritatis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_21", + "psc_text": "sumptum quidem est ex Leonis epist. 15, ad Turribium, cap. 15. Caput vero secundum Leonem non habet auctorem. Insignis porro est hujus secundi capitis varietas in laudatis codicibus. Nam codex antiquior Palatinus plura continet quae in tribus aliis mss. desunt. In his generalis sanctionis forma primo capite inducta, qua libri ab haereticis corrupti in Ecclesia legi prohibentur, altero breviori capite de legendis orthodoxorum Patrum libris decernitur. In Palatino autem ms. priori capite ex Leone exactius sumpto interdicitur, ne sub canonicorum codicum nomine libri a Priscilliano vitiati legantur: altero autem capite proponitur ordo quo canonici libri juxta ritum Basilicae S. Petri legendi sint; quod ex aliquo perantiquo Romano Ordine sumptum videtur. Qui enim Ordo apud Burchardum lib. III, c. 222, et apud Gratianum dist. 15, c. 3, § 82, subjicitur Gelasii decreto de apocryphis, licet in pluribus concinat, uberior tamen et recentior est. Tum vero in Palatino pauca adduntur de lectione", + "candidate_score": 0.639966, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento", + "max_score": 0.722751, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_41", + "psc_text": "tolerabiliores sunt Ariani, quorum per istos perfidiae robur adolescit; ut majore contentione asserant Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum unius non esse substantiae; quia isti divinitatem Domini et carnem substantiae unius dicere tentaverunt. Deinde cum isti dicant quia Verbum in carnem, capillos, sanguinem et ossa conversum est, et a natura 715 propria mutatum est; datur illis locus ut infirmitatem carnis ad infirmitatem divinitatis, quadam facta divinae naturae mutatione, detorqueant. 50. Sunt etiam qui in tantum impietatis prodierint, ut putent quia divinitas Domini circumcisa est, et imperfecta de perfecta facta est; et in ligno non caro, sed illa operatrix omnium substantia divina in carnis specie coagulata pendebat. Quis autem non horrescat? Quis audiat quia non ex Maria virgine, sed ex divina substantia passibilem sibi carnem fecerit Dei Verbum? Quod asserendo eo prolabuntur, ut non ex tempore corpus Domini esse susceptum, sed coaeternum Dei Verbo semper fuisse contendant. 51. Horum omnium auctores", + "candidate_score": 0.722751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_66", + "psc_text": "asserimus, colimus Trinitatem. Non enim Christum divido, cum carnis ejus divinitatisque distinguo substantiam; sed unum Christum cum Patre et Spiritu Dei praedico, et illos magis qui carnem Christi unius cum divinitate ejus dicunt esse substantiae, tetrada inducere demonstrabo. Non enim quod ejusdem substantiae est, unus, sed unum est, nam utique Filium ejusdem cum Patre substantiae confitentes in tractatu concilii Nicaeni, non unam personam, sed unam divinitatem in Patre et Filio crediderunat. 78. Ergo cum dicunt ejusdem carnem, cujus et Filius Dei erat, fuisse substantiae, ipsi quod nobis objiciunt ineptiis vanae assertionis incurrunt, ut dividant Christum. Itaque quartum increatum, quod adoremus, inducunt, cum sola increata sit divinitas Trinitatis. CAPUT VIII. Contra catholicam hanc sententiam, Filium qui generatus est, Patri qui generavit, aequalem esse, opponentibus adversariis genitum cum ingenito ejusdem naturae esse non posse; respondetur voces genitum atque ingenitum quae in Scripturis non leguntur, ab iis hic induci, cum illas naturam et", + "candidate_score": 0.713967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-incarnationis-Dominicae-sacramento_window_47", + "psc_text": "sacrificium de nostro obtulit. Nam quae erat causa incarnationis, nisi ut caro quae peccaverat per se redimeretur? Quod peccaverat igitur, hoc redemptum est. Non est ergo immolata divinitas Verbi, quia non peccaverat divinitas Verbi: et ideo non est Verbi natura in carnis conversa naturam; quia immunis peccati divinitas pro peccato, quod non fecerat, se non debebat offerre. Hoc enim in se obtulit Christus, quod induit: et induit, quod ante non habuit. Non igitur divinitatis suae divinitatem induit, in quo erat plenitudo divinitatis aeternae: sed carnem assumpsit, ut spolium carnis exueret, atque in semetipso et manubias diaboli crucifigeret, et trophaea virtutis erigeret. 57. Ergo si caro omnium et in Christo subjacuit injuriae, quomodo unius illam cum divinitate dicitis esse substantiae? Si enim unius est substantiae Verbum et caro, quae de terra habet naturam, cur unius substantiae asseratur Verbum atque anima, quam perfectam naturae suscepit humanae? Unius autem substantiae est Verbum cum", + "candidate_score": 0.704021, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf047", + "work_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis", + "max_score": 0.722316, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16_18", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse . Det dominus , ut , quoniam illi non licuit , pluribus aliis benefacere possim ! Consilium tuum de non mutanda conditione aulica ut pium et prudens et ab optimo animo profectum probo idque nihil moratus difficultates et molestias aulicas , nihil muneris labores assiduos , nihil denique neglectum in aula publicum ministerium ecclesiasticum secutus omnino fuissem , si quantulacunque saltem ex parte sperare potuissem ex mea in aula praesentia aliquid fructus ad ecclesiam rediturum . Caeterum cum de eo dudum spes omnis mihi perierit , frustra niti et multum fatigando nonnisi molestiam et invidiam mihi comparare extremae dementiae iudicavi .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_148", + "psc_text": "Verumtamen dilationis erat patientissimus, beatificans quidem illam conversationem brevemque participationem ejus millibus praesentis temporis anteponens. Melior enim est, inquit, dies una in atriis tuis super millia. Sed tamen necessariam dispensationem eorum quae geruntur non aegerrime ferebat. Idonea vero res ad beatitudinem constat hominibus, quod bona sperare non desinant; idcirco idem propheta in fine ipsius psalmi ponit et dicit: Domine Deus virtutum, beatus homo qui sperat in te. Non itaque convenit parvam curam eorum quae ventura sunt angusto pectore retinere. Sed ne potius a promissis excidamus, studium nos oportet impendere. Quemadmodum enim si quis me inexpertum rudemque praemoneat, quod aestatis tempore fructuum fiat opulenta collectio, et replebuntur quidem horrea frugibus, mensa vero copia ipsius ubertatis cibis erit referta quamplurimis, vanus profecto videbitur, si adventum temporis anticipare festinet, qui debet utique primum semina spargere, fructusque sibi diligentia ipsa praeparare, velit nolit. Tempus enim sicut praefixum est veniet, quod non similiter excipient hi", + "candidate_score": 0.722316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_76", + "psc_text": "quaedam potentiarum ejus in operatione persistat. Sed quemadmodum vigilantibus et satagentibus obtinet quidem mens, eique sensus obsequitur, nec eis tamen adosse dispensatrix illa potentia corporis approbatur, siquidem mens usibus cibum providet, sensus autem sumit quod provisum est, ea vero corporis virtus quae nutrimentis invigilat, proprie sibi quod datur acquirit; ita per somnum ablato harum potentiarum usu quodammodo commutantur in nobis, et obtinet id quod irrationabilius esse probatur. Aliorum quidem efficientia conquiescit, non tamen omnino restringitur. Tunc enim vis animi qui nutrimentis insistit, quamvis per soporem ad digestionis contendat officium omnemque naturam sibi vacare permittat. Non enim ab hac ejus operatione potentia illa sensualis abstrahitur, nec enim fas est quod semel naturaliter unitum est, possit divelli, sed elucescere non potest ejus effectus, somni otio impeditus. Hac itaque ratione cum se mens ad sensibilis animi speciem vertit, consequens est cum hic movetur, uti et illam dicamus moveri pariter, et cum quiescit, simili", + "candidate_score": 0.629979, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.721682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3991", + "psc_text": "Et quid opus est ut numeremus multos forte quos novimus, illum aut illum? Occurrit unicuique cogitanti, ex iis quos novit, quam forte duri et pertinaces et obnitentes adversus veritatem fuerunt, et modo praedicant veritatem: facti sunt frusta panis. Quis ille unus panis? «Multi,» inquit Apostolus, «Unum corpus sumus in Christo» (Rom. XII, 5) : «unus panis, unum corpus multi sumus,» ipse dicit (I Cor. X, 17) . Ergo si unus panis totum corpus Christi, membra Christi frusta panis sunt. De quibusdam duris facit membra sua, et utilia ad alios pascendos. Quid imus per multos? Notissimum illum Paulum apostolum intueamur. Nihil nobis isto viro notius, nihil suavius, nihil in Scripturis familiarius est. Et si fuerint qui ex tanta duritia, in quanta ipse fuit, panis fierent; ipso proposito ad exemplum, omnes occurrant, ut explicetur sensus iste, «Mittit crystallum suum sicut frusta panis.» Ecce crystallum erat apostolus Paulus, durus, obnitens veritati, clamans adversus", + "candidate_score": 0.721682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29_31", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3991", + "psc_text": "Et quid opus est ut numeremus multos forte quos novimus, illum aut illum? Occurrit unicuique cogitanti, ex iis quos novit, quam forte duri et pertinaces et obnitentes adversus veritatem fuerunt, et modo praedicant veritatem: facti sunt frusta panis. Quis ille unus panis? «Multi,» inquit Apostolus, «Unum corpus sumus in Christo» (Rom. XII, 5) : «unus panis, unum corpus multi sumus,» ipse dicit (I Cor. X, 17) . Ergo si unus panis totum corpus Christi, membra Christi frusta panis sunt. De quibusdam duris facit membra sua, et utilia ad alios pascendos. Quid imus per multos? Notissimum illum Paulum apostolum intueamur. Nihil nobis isto viro notius, nihil suavius, nihil in Scripturis familiarius est. Et si fuerint qui ex tanta duritia, in quanta ipse fuit, panis fierent; ipso proposito ad exemplum, omnes occurrant, ut explicetur sensus iste, «Mittit crystallum suum sicut frusta panis.» Ecce crystallum erat apostolus Paulus, durus, obnitens veritati, clamans adversus", + "candidate_score": 0.717351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_28_30", + "bdc_text": "\"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi . Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3326", + "psc_text": "nostri panem manducemus (Gen. III, 19) . Tantum si panis est, attendite. Panis autem est, si Christus est: «Ego sum,» inquit, «panis vivus qui de coelo descendi» (Joan. VI, 41) . Quem manifestatum habemus in Evangelio, ipsum quaeramus et in Prophetis. Hunc ibi non vident super quorum cor adhuc velamen positum est (II Cor. III, 14) , unde audivit Charitas vestra hesterno die. Nobis autem quia sacrificium vespertinum crucis Domini conscidit velum (Matth. XXVII, 51) , ut pateant jam templi secreta; quamdiu nobis Christus praedicatur, etsi cum labore et sudore, manducandus est panis. 2. Loquitur autem Dominus noster Jesus Christus in Prophetis aliquando ex persona capitis nostri, qui est ipse Christus salvator, sedens ad dexteram Patris; qui etiam propter nos natus de virgine, et sub Pontio Pilato, qualia nostis, passus est; fuso innocente sanguine, quod est pretium nostrum, redemit nocentes a captivitate, in qua detinebamur a diabolo, donans nobis delicta,", + "candidate_score": 0.709321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_72_74", + "bdc_text": "Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2171", + "psc_text": "3. [«vers.» 23, 24.] Ubi est nunc illud opprobrium? ubi ille contemptus? Abierunt atque transierunt; et quia inventi sunt qui perierant, illa perierunt. Sed quando Ecclesia talia precabatur, illa patiebatur. «Etenim sederunt principes,» inquit, «et adversum me loquebantur.» Inde persecutio gravis erat, quia eam sedentes, hoc est judiciariis sedibus eminentes, principes decernebant. Refer hoc ad ipsum caput; invenies sedisse principes Judaeorum, consilium quaerentes quomodo Christum perderent (Matth. XXVI, 3) . Refer hoc ad corpus ejus, id est Ecclesiam; invenies reges terrae excogitasse atque jussisse quomodo Christiani nusquam essent. «Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur: servus autem tuus exercebatur in tuis justificationibus.» Qualis exercitatio haec fuerit, qui nosse desideras, quod adjunxit intellige: «Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae.» Recole quod superius commendavi testimonia esse martyria. Recole in justificationibus Domini nullam esse difficiliorem et mirabiliorem, quam ut suos quisque diligat inimicos. Sic ergo exercebatur corpus", + "candidate_score": 0.702239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_473", + "psc_text": "facti sumus, omnium peripsema» (I Cor. IV, 13) . Diu continuerunt Christiani opprobria in sinu suo, in corde suo; nec audebant resistere conviciantibus: antea cum crimen videretur respondere pagano, nunc jam crimen est remanere paganum. Gratias Domino; memor fuit opprobriorum nostrorum: exaltavit cornu Christi sui, fecit admirabilem apud reges terrae. Jam modo nemo insultat Christianis, aut si insultat, non publice insultat: sic loquitur, ut plus timeat audiri, quam velit credi. «Quod continui in sinu meo multarum gentium.» 13. [«vers. 52.] Quod exprobraverunt inimici tui, Domine:» et Judaei et Pagani. «Quod exprobraverunt:» quid exprobraverunt? «Commutationem Christi tui.» Hoc exprobraverunt, «commutationem Christi tui:» hoc enim objecerunt, quia mortuus est Christus, quia crucifixus est Christus. Quid objicitis insani? Quamvis jam nemo est qui objiciat; tamen si qui reliqui remanserunt, quid objicitis quia mortuus est Christus? Ille non perimebatur, sed commutabatur. Mortuus dicitur propter triduum. Ecce quid exprobraverunt inimici tui: non amissionem, non perditionem:", + "candidate_score": 0.693314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3003", + "psc_text": "filium minus idoneum ad capiendum cibum, ipsos cibos ei dat, sed trajectos per carnem suam: nam ipse est panis quo infans pascitur, quo et mater ejus pascitur; sed ad mensam infans minus idoneus est, ad mamillam idoneus est. Panis ergo de mensa trajicitur per matris mamillam, ut sic perveniat idem alimentum ad parvum infantem. Sic Dominus noster Jesus Christus cum esset Verbum apud Patrem, per quod facta sunt omnia; qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo (Philipp. II, 6) ; qualem caperent pro modo suo Angeli, et unde in coelo Potestates et Virtutes, spiritus intellectuales pascerentur; homo autem infirmus et carne involutus jaceret in terra, nec posset ad eum pervenire panis coelestis: ut panem Angelorum manducaret homo (Psal. LXXVII, 25) , et manna descenderet ad veriorem populum Israel, «Verbum caro factum est, et habitavit in nobis» (Joan. I, 1, 2, 3, 14) . 10.", + "candidate_score": 0.690039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_71_73", + "bdc_text": "Is vero nihil mihi hactenus respondit . Si modo legeret , bene mecum actum putarem ; sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ?", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2171", + "psc_text": "3. [«vers.» 23, 24.] Ubi est nunc illud opprobrium? ubi ille contemptus? Abierunt atque transierunt; et quia inventi sunt qui perierant, illa perierunt. Sed quando Ecclesia talia precabatur, illa patiebatur. «Etenim sederunt principes,» inquit, «et adversum me loquebantur.» Inde persecutio gravis erat, quia eam sedentes, hoc est judiciariis sedibus eminentes, principes decernebant. Refer hoc ad ipsum caput; invenies sedisse principes Judaeorum, consilium quaerentes quomodo Christum perderent (Matth. XXVI, 3) . Refer hoc ad corpus ejus, id est Ecclesiam; invenies reges terrae excogitasse atque jussisse quomodo Christiani nusquam essent. «Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur: servus autem tuus exercebatur in tuis justificationibus.» Qualis exercitatio haec fuerit, qui nosse desideras, quod adjunxit intellige: «Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae.» Recole quod superius commendavi testimonia esse martyria. Recole in justificationibus Domini nullam esse difficiliorem et mirabiliorem, quam ut suos quisque diligat inimicos. Sic ergo exercebatur corpus", + "candidate_score": 0.689057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1047", + "psc_text": "Vide Paulum apostolum, quid patiebatur; vide quis quid patiebatur: «Praeter illa,» inquit, «quae extrinsecus sunt» (dixit enim multa quae patiebatur, et coepit dicere interiora, praeter illa quae extrinsecus erant, quae patiebatur a malis persecutoribus Christi), «incursus in me quotidianus, sollicitudo omnium Ecclesiarum.» Et vide qualis sollicitudo, quam paterna, quam materna; videte quomodo caedebatur, ut vindicaretur in omnes affectiones ejus: dicemus et affectiones ejus, in quas vindicabat Deus. «Quis infirmatur,» inquit, «et non ego infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror» (II Cor. XI, 28, 29) ? Quanto major charitas, tanto majores plagae de peccatis alienis. Acceperat quidem ille et stimulum carnis, angelum satanae, a quo colaphizaretur. Ecce quomodo propitius erat Deus, vindicans in omnes affectiones ejus. Quae sunt affectiones in quas sic vindicabat? Ipse exposuit, ipse dixit: «In magnitudine,» inquit, «revelationum ne extollar, datus est mihi stimulus carnis meae, angelus satanae, qui me colaphizet.» Tam perfectus erat, ut tamen timendum", + "candidate_score": 0.674551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_16", + "bdc_text": "Mihi certe neque studium neque voluntas defuisset aliquo beneficio virum optimum a te mihi tantopere commendatum mihi devincere , si tempus et occupationes meae tulissent , doleoque maximopere facultatem mihi benemerendi de viro optimo de te deque ecclesia Christi benemerito ereptam esse .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2108", + "psc_text": "A quo enim optandum est, nisi ab illo, a quo «Patre luminum omne datum optimum et omne donum perfectum,» sancta Scriptura teste, «descendit» (Jacobi. I, 17) ? Propter eos autem qui putant hoc solo nos ad faciendam justitiam divinitus adjuvari, quod Dei praecepta nobis in notitiam proferuntur, ut ea cognita, jam sine ulla Dei gratia, solis nostrae voluntatis viribus impleantur; non optat hic dirigi vias suas ad custodiendas justificationes Dei, nisi jam ejus acceptis ipso praecipiente mandatis. Ad hoc enim pertinet quod praemisit, «Tu praecepisti mandata tua custodiri nimis.» Tanquam diceret: Jam legem accepi, jam novi; tu enim praecepisti mandata tua custodiri nimis: et mandata tua sancta, et justa, et bona; sed peccatum per bonum mihi operatur mortem (Rom. VII, 12, 13) , nisi adjuvet tua gratia. «Utinam» ergo «dirigantur viae meae ad custodiendas justificationes tuas.» 3. [«vers.» 6.] «Tunc non confundar, dum inspicio in omnia mandata tua.» Mandata Dei", + "candidate_score": 0.674069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_35_37", + "bdc_text": "Si quis Lutherum alicubi ut in causa sacrae coenae hallucinatum et eam causam contra adversarios non legitime ab eo defensam et eius iudicio recte determinatam esse et definitam dixerit , anathema est . Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit . Traditiones enim et decreta hominum verbo dei aequantur ;", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1781", + "psc_text": "in eum qui se tradidit talibus, de qualibus suis inimicis loquebatur superius. Cum igitur hic Judam traditorem secundum scripturam Actuum Apostolorum supplicio debito praenuntiet puniendum (Act. I, 20) ; quid est, «Constitue super eum peccatorem,» nisi eum quem sequenti versu indicat, cum dicit, «Et diabolus stet a dextris ejus?» Hoc itaque meruit, ut super se habeat diabolum, id est, diabolo subditus sit, qui Christo subditus esse noluit. «Stet» autem «a dextris ejus,» dictum est, quia opera diaboli praeposuit operibus Dei. Hoc enim cuique non immerito dextrum dicitur, quod praeponit; sicut sinistrae dextra praeponitur. Ideo et de illis qui saeculi hujus gaudia praeponentes Deo, beatum dixerunt populum cui haec sunt, rectissime dictum est, «Dextera eorum dextera iniquitatis.» Unde, quod dixerunt beatum populum cui haec sunt, os eorum locutum est vanitatem; quod de illis supra dictum est. Cujus autem os loquitur veritatem, contra illud quod dixerunt isti beatum populum cui haec sunt,", + "candidate_score": 0.672443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_80_82", + "bdc_text": "Bene et foeliciter in Christo Iesu aeternum vale . Datum Ratisponae 8 . calendas octobris anno 1567 .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2895", + "psc_text": "vanitas omnis homo vivens» (Psal. XXXVIII, 6) . Et tamen si gaudetur ad filios successuros; quantum gaudendum est ad filios cum quibus permanebimus, et ad illum patrem cui nati sumus non moriturum, sed ut nos cum illo semper vivamus? Ipsa sunt bona Jerusalem, quia ipsa sunt. «Benedicat te» ergo «Dominus ex Sion; et videas quae bona sunt Jerusalem.» Nam ista quae attendis bona, caecus vides. «Videas,» sed illa bona quae corde videntur. Et quamdiu videbo bona Jerusalem? «Omnes dies vitae tuae.» Sed si vita tua aeterna fuerit, in aeternum videbis bona Jerusalem. Si autem , fratres mei, ista bona sunt, sed non omnes dies vitae tuae vides: non enim quando exis de corpore, moreris. Perseverat vita tua: corpus moritur, sed vita spiritus perseverat. Oculi non vident, quia discessit qui per oculos videbat. Ubicumque est qui per oculos videbat, videt aliquid. Non enim mortuus erat dives ille qui in terra induebatur", + "candidate_score": 0.67108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3971", + "psc_text": "Crescant zizania, decrescat frumentum; utrumque crevit. Quare non apparet modo Spiritus sanctus in linguis omnibus? Imo vero apparet in linguis omnibus: tunc enim nondum erat Ecclesia per terrarum orbem diffusa, ut membra Christi in omnibus gentibus loquerentur. Tunc implebatur in uno, quod praenuntiabatur in omnibus. Jam totum corpus Christi loquitur omnium linguis: et quibus nondum loquitur, loquetur. Crescet enim Ecclesia, donec occupet omnes linguas. Quod vos deseruistis, quousque crevit! Tenete nobiscum quousque accessit, ut nobiscum perveniatis ad quae nondum accessit. Loquor omnium linguis, audeo tibi dicere. In corpore Christi sum, in Ecclesia Christi sum: si corpus Christi jam omnium linguis loquitur, et ego in omnibus linguis sum; mea est graeca, mea est syra, mea est hebraea, mea est omnium gentium, quia in unitate sum omnium gentium. 20. Ergo, fratres, coepit Ecclesia ab Jerusalem; iit per omnes gentes: quid evidentius hoc testimonio Legis, Prophetarum, ipsius Domini? Apostolorum ubique personant voces, reddentes", + "candidate_score": 0.666727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_93", + "bdc_text": "Pietate , doctrina iudicioque praestantissimo atque integerrimo viro d. Henrico Bullingero seniori , ecclesiae Tigurinae ministro , domino et amico suo observandissimo .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2197", + "psc_text": "Domino acceperit intellectum: unde iste adjungit et dicit, «Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.» Cum enim quisque legem scrutatus fuerit, et ad ejus alta pervenerit, in quibus tota pendet; profecto debet Deum diligere ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente; et proximum suum tanquam seipsum. In his enim duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Hoc videtur promisisse, cum dixit, «Et custodiam illam in toto corde meo.» 5. [«vers.» 35.] Sed quia et hoc minus valet viribus propriis, nisi adjuvetur ab illo qui jubet, ut faciat quod jubet, «Deduc me,» inquit, «in semita mandatorum tuorum, quia ipsam volui.» Parum est mihi voluntas mea, nisi in eo quod volui, me ipse deducas. Et certe ipsa est semita; hoc est via mandatorum Dei, quam se, dilatato ab illo corde suo, cucurrisse jam dixerat. Quam propterea etiam semitam vocat,", + "candidate_score": 0.665204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_57_59", + "bdc_text": "Legi compendium tuum mihique mirifice placet ; nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat . Quodsi tamen operae precium iudicaveris tantumque tempus a reliquis studiis et laboribus ecclesiasticis vel tibi ipsi vel alicui ex symmistis tuis suppetierit , ut theses meas vel eo ipso , quo conscript sunt , vel alio ordine amplificare et testimoniis scripturae sacrae illustrare atque confirmare possit , non mihi tantum , sed multis piis is labor haud dubie gratissimus et utilissimus futurus est .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2349", + "psc_text": "Ita vero nullum erit, sed in tabulis visibilibus librisque conscriptum: in tabulis vero cordis, dilectio Dei et proximi manebit in aeternum; in quo mandato geminato tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : eritque praemium custoditi mandati hujus ipse mandator, et praemium dilectionis ipse dilectus, quando erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . 3. [«vers.» 99.] Sed quid est hoc quod sequitur, «Super omnes docentes me intellexi?» Quis est iste qui super omnes docentes se intellexit? quis est, inquam, qui super omnes Prophetas, qui non solum loquendo eos qui secum vixerunt, verum etiam scribendo posteros tam excellenti auctoritate docuerunt, audet se intelligendo praeponere? Salomoni quidem tanta est donata sapienta, ut etiam his omnibus qui fuerunt ante illum, videatur esse praelatus (III Reg. III, 12) : sed non est credendum ipsum hic a patre suo David potuisse prophetari; maxime quia dici non posset ex persona Salomonis quod", + "candidate_score": 0.659243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3604", + "psc_text": "pro nobis; membra sua nos fecit. Aliquando itaque ex persona membrorum suorum loquitur, aliquando ex persona sua, tanquam capitis nostri. Habet aliquid ille quod dicat sine nobis; nos sine illo nihil possumus dicere. Apostolus dicit: «Ut suppleam quae desunt pressurarum Christi, in carne mea» (Coloss. I, 24) . «Ut suppleam,» inquit, «quae desunt pressurarum,» non mearum, sed «Christi; in carne,» non jam Christi, sed «mea.» Patitur, inquit, adhuc Christus pressuram; non in carne sua, in qua ascendit in coelum, sed in carne mea, quae adhuc laborat in terra. Christus, inquit, pressuram patitur in carne mea: «Vivo enim non jam ego, vivit vero in me Christus» (Galat. II, 20) . Nisi enim Christus et in membris suis, hoc est fidelibus suis, pressuram ipse pateretur, Saulus in terra Christum in coelo sedentem non persequeretur. Denique aperte hoc exponens quodam loco: «Sicut enim corpus unum est,» inquit, «et membra multa habet; omnia autem", + "candidate_score": 0.657708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1070", + "psc_text": "Sic et Deus ubique praesens est, ubique totus. Sapientia ejus attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1) . Quod autem Deus Pater, hoc Verbum ejus et Sapientia ejus, lux de luce, Deus de Deo. Quid ergo optas videre? Non est a te longe quod vis videre. Apostolus dicit equidem non longe positum ab unoquoque nostrum: «in ipso enim vivimus et movemur et sumus» (Act. XVII, 27, 28) . Quanta ergo miseria est; longe esse ab eo qui ubique est? 6. Esto ergo similis pietate, et diligens cogitatione: quoniam invisibilia ejus per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur (Rom. I, 20) ; ea quae facta sunt intuere, mirare, quaere auctorem. Si dissimilis sis, repelleris; si similis, exsultabis. Et cum accedere coeperis similis, et persentiscere Deum, quantum in te charitas crescit, quia et charitas Deus est (I Joan. IV, 8) , senties quiddam quod dicebas,", + "candidate_score": 0.651556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_49_51", + "bdc_text": "In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia . Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1929", + "psc_text": "Patri emendanti, et credere pollicenti: non eorum quibus commoventur pedes, et effunduntur gressus atque labuntur, sicut in alio psalmo canitur, dum zelant in peccatoribus pacem peccatorum videntes, et putant perire opera sua, quia non eis merces redditur peritura (Psal. LXXII, 1-14) . At iste vir qui timet Dominum, et in templum sanctum Dei conversione recti cordis aptatur, nec gloriam hominum quaerit, nec terrenas divitias concupiscit; et tamen, «Gloria et divitiae in domo ejus.» Domus enim ejus, cor ejus est; ubi, Deo laudante, opulentius habitat cum spe vitae aeternae, quam, hominibus adulantibus, in marmoratis laqueatisque tectis cum timore mortis aeternae. Hujus enim «justitia manet in saeculum saeculi:» ipsa ejus gloria, ipsae divitiae. Illius autem purpura et byssus et epulae splendidae, et cum praesto sunt, transeunt; et cum ad finem venerint, aquae guttam ex digito stillante desiderans, ardens lingua clamabit (Luc. XVI, 19-24) . 4. [«vers. 4-9.] Exortum est in tenebris lumen", + "candidate_score": 0.646751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1700", + "psc_text": "die, Dominus Christus, lumen ex lumine, Filius ex Patre. Hoc enim est et «salutare ejus;» quia salutare Dei Christus est, sicut et superius jam demonstravimus . «Annuntiate in gentibus gloriam ejus, in omnibus populis mirabilia ejus. Quoniam magnus Dominus et laudabilis valde, terribilis est super omnes deos: quoniam omnes dii Gentium daemonia» (Psal. XCV, 1-5) . Isti ergo inimici cum rege suo diabolo captivum tenebant populum Dei. De qua captivitate cum redimimur, et princeps hujus mundi mittitur foras, aedificatur domus post captivitatem: cujus lapis angularis est Christus, qui duos condidit in se, in unum novum hominem, faciens pacem, quam dies ex die veniens evangelizavit eis qui erant prope, et eis qui erant longe, faciens utraque unum (Ephes. II, 13-22) ; et adducens alias oves quae non sunt de hoc ovili, ut sit unus grex et unus pastor (Joan. X, 16) . Et ita Deus «dedit in misericordias» praedestinatos suos; quia", + "candidate_score": 0.64484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_32", + "bdc_text": "Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2043", + "psc_text": "autem, vel laudis ejus est, vel peccatorum nostrorum. Et illa quidem confessio, qua peccata nostra Deo confitemur, omnibus nota est; ita ut hanc solam dici confessionem in Scripturis sanctis minus erudita existimet multitudo: nam ubi hoc verbum lectoris ore sonuerit, continuo strepitus pius pectora tundentium consequitur. Sed debent advertere quomodo dictum sit in alio psalmo: «Quoniam ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, soni festivitatem celebrantis» (Psal. XLI, 5) . Hic enim certe manifestum est vocem confessionis et sonum, non ad moerorem poenitentiae, sed ad laetitiam festivitatis celeberrimae pertinere. Aut si de tam manifesto testimonio quisquam adhuc dubitat, quid dicturus est ad illud quod in Ecclesiastico scriptum est: «Benedicite Dominum omnia opera ipsius, date nomini ipsius magnificentiam, et confitemini in laudem ipsius in canticis labiorum et in citharis; et sic dicite in confessione, Quoniam omnia opera Domini bona nimis» (Eccli. XXXIX, 19-21) ?", + "candidate_score": 0.640797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3637", + "psc_text": "Petrus, certiorem propheticum sermonem, cui bene facitis intendentes, tanquam lucernae lucenti in obscuro loco, donec dies illucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris» (II Petr. I, 19) . «Mane» ergo appellat, post finem saeculi, cum viderimus quod in saeculo credimus. «Mane» enim «exaudies vocem meam; mane astabo tibi et contemplabor» (Psal. V, 4, 5) . «Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quoniam in te speravi.» Si enim quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 25) . Patientiam quaerit nox, laetitiam donabit dies. «Auditam fac mihi mane misericordiam tuam; quoniam in te speravi.» 15. Sed hic quid, donec veniat mane? Non enim sufficit mane sperare; aliquid opus est agere. Quare aliquid agere? Quoniam dicit in alio psalmo, «Deum exquisivi in die tribulationis meae:» tanquam in tempore noctis meae Deum exquisivi. Quomodo exquisisti? «Manibus meis nocte coram eo; et non sum deceptus» (Psal. LXXVI, 3) . Manibus quaerendus est in", + "candidate_score": 0.631952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2163", + "psc_text": "ergo desiderare concupiscebat quae bona esse cernebat, cupiens eorum habere delectationem quorum potuit videre rationem. 5. Non autem ait, concupiscit; sed, «Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas.» Fortasse quippe talis erat iste incola in terra, qui jam pervenerat ad id quod concupiverat, jamque desiderabat eas quarum se desiderium aliquando concupisse commemorat. Si autem jam desiderabat, cur non habebat? Non enim aliquid impedit quominus habeantur justificationes Dei, nisi quia non desiderantur, dum non in eas charitas fervet, quarum charitas lucet. An habebat eas, atque faciebat? Nam paulo post dicit: «Servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.» Sed quibus quasi gradibus ad eas perveniatur, ostendit. Prius est enim ut videatur quam sint utiles et honestae; deinde, ut earum desiderium concupiscatur; postremo, ut proficiente lumine atque sanitate delectet earum et operatio, quarum sola ratio delectabat. Sed ea quae sequuntur, quoniam jam iste prolixus est, alio sermone, adjuvante Domino, commodius disserentur. SERMO IX. 1.", + "candidate_score": 0.623572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_414", + "psc_text": ". Utique cum coepisset veritas tua praedicari in circuitu tuo, tanquam venires ad ducendam conjugem ex alienigenis, occurrit leo fremens, et suffocatus est a te. Hoc enim praefiguratum est in Samson (Judic. XIV, 5, 6) : et illis verbis meis, sine nomine illius dictis, non acclamaretis, nisi agnosceretis; audistis enim, ut illi qui soletis complui a nubibus Dei. Ergo «veritas tua in circuitu tuo.» Sed quando sine persecutionibus, quando sine contradictionibus, cum dictum sit eum natum in signum cui contradicetur (Luc. II, 34) ? Quia ergo illa gens, ubi nasci, ubi conversari voluisti, tanquam terra erat separata a fluctibus Gentium, ut appareret arida compluenda, reliquae autem Gentes mare erant in amaritudine sterilitatis suae; quid faciunt praedicatores tui spargentes veritatem tuam in circuitu tuo, quoniam fremunt fluctus maris? quid faciunt? «Tu dominaris potestati maris.» Nam quid fecit mare saeviendo, nisi diem quem hodie celebramus? Martyres occidit, semina sanguinis sparsit, seges Ecclesiae", + "candidate_score": 0.600322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_20", + "bdc_text": "Verum res longe aliter , quam speraram , cecidit .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2959", + "psc_text": "ex hoc sperare: et quousque? «Usque in noctem;» quousque moriamur. Omnis enim mors nostra carnalis, quasi somnus est. Coepisti sperare ex quo resurrexit Dominus, noli deficere sperare quousque exeas ab hac vita. Nam si non usque ad noctem speraveris, deletur totum quod speraveras. Sunt enim homines qui incipiunt sperare, sed non perseverant usque ad noctem. Incipiunt pati tribulationes aliquas, incipiunt pati tentationes, vident homines malos et iniquos felicitate pollere temporali: et quoniam talia sperabant de Domino, ut hic essent felices, attendunt eos qui scelera fecerunt, habere quod ipsi habere desiderabant; et deficiunt pedes eorum, et desinunt sperare. Quare? Quia non a vigilia matutina coeperunt sperare. Quid est hoc? Non hoc coeperunt sperare de Domino, quod praecessit in Domino ab illa vigilia matutina: sed sperabant de Domino, ut si essent christiani, haberent plenam domum frumento, vino, oleo, argento, auro; nullus eorum moreretur immaturus; si quis non haberet filios, acciperet; si uxorem", + "candidate_score": 0.599062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_89", + "bdc_text": "Si extat apud vos , rogo , ut mihi transmittas , non tamen nisi adscripto precio , quod bona fide exolvam .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3396", + "psc_text": "Exsurrexi, et» «adhuc sum tecum,» quid est? Jam passus sum, inquit, sepultus sum; ecce surrexi, et adhuc me non intelligunt secum. «Adhuc tecum sum,» id est, nondum cum ipsis; quia nondum agnoscunt. Sic enim legitur in Evangelio, quia post resurrectionem Domini nostri Jesu Christi, sibi apparentem non continuo cognoverunt (Matth. XXVIII, 17) . Est et alius sensus, «Exsurrexi, et adhuc sum tecum:» ut hoc tempus significare voluerit, quo adhuc in occulto est ad dexteram Patris, antequam reveletur in claritate qua venturus est ad judicandum de vivis et mortuis. 26. [«vers.» 19, 20.] Et deinde dicit quid interea per totum hoc tempus, dum jam resurrexit et adhuc cum Patre est, patiatur hic per commixtionem peccatorum in corpore suo, quod est Ecclesia, et per separationem haereticorum. Sequitur enim et dicit: «Si occideris, Deus, peccatores; Viri sanguinum, declinate a me, quoniam dices in cogitatione, Accipient in vanitate civitates suas.» Videtur sic connecti ordo", + "candidate_score": 0.594044, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.721309, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27_29", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \" et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.721309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_29", + "bdc_text": "et λόγον quidem cum humana natura in Christo unitum esse propter redemptionem , corpus vero Christi unitum pani propter redemptionis applicationem et arctissimam esse conexionem substantiae panis cum corpore Christi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_213", + "psc_text": "Christus voluntarie pateretur in carne, salva impassibili plenitudine divinae substantiae. Quoniam sicut unus est de quo Apostolus dicit: Quorum patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) ; sic unus est de quo idem dicit Apostolus: Nam etsi crucifixus est ex infirmitate, sed vivit ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) . Unus est igitur Christus, in quo crucifixo vera fuit infirmitas carnis, et in quo vivente virtus verae claruit deitatis; quod humanum est, habens Deus in veritate humanae naturae, et quod divinum est, habens homo in veritate divinae substantiae. Hinc incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem", + "candidate_score": 0.703389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.696601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_213", + "psc_text": "Christus voluntarie pateretur in carne, salva impassibili plenitudine divinae substantiae. Quoniam sicut unus est de quo Apostolus dicit: Quorum patres, ex quibus Christus secundum carnem, qui est super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5) ; sic unus est de quo idem dicit Apostolus: Nam etsi crucifixus est ex infirmitate, sed vivit ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) . Unus est igitur Christus, in quo crucifixo vera fuit infirmitas carnis, et in quo vivente virtus verae claruit deitatis; quod humanum est, habens Deus in veritate humanae naturae, et quod divinum est, habens homo in veritate divinae substantiae. Hinc incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem", + "candidate_score": 0.692054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_215", + "psc_text": "ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis tamen permansit, quia est immutabilis. Sed forsitan dicetur Christum ideo in carne passum praedicari, quia divinitas, quae ante carnem pati non potuit, passibilem suscipiens carnem, passionem quoque cum carne persensit, quia pro susceptione passibilis carnis, ipsa impassibilis in passione permanere non potuit. Quod si ita est, primum mutabilis asseritur divinitas Christi, et Apostolo contradicitur, qui Filium Dei Jesum Christum immutabilem praedicans, evidenter Corinthiis dicit: Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Sylvanum et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Quod ut ipsum", + "candidate_score": 0.688513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_214", + "psc_text": "incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem Filii Dei substantiam, et in carne passibili passionem suscepisse, et cum carne passionem sentire non potuisse. Quod utique beatus Petrus in veritate divinae inspirationis confirmat, et dicit: Christo igitur in carne passo, et vos eadem scientia armamini (I Petr. IV, 1) . Qui, si sciret Christi divinitatem fuisse passibilem, suffecisset ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis", + "candidate_score": 0.688392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_245", + "psc_text": "potest ostendi commortua: aliud est enim in carne passum Deum dicere, aliud carni praedicare compassum; aliud in anima contristatum, et aliud cum anima tristatum ( al. contristatum). Passus est Deus in homine, quia una est Dei hominisque persona; non est compassus Deus homini, quia in uno Christo non est confusa Dei hominisque substantia. Quod evidentibus Scripturarum potest testimoniis comprobari, ut cognoscatur ita tristitiam passionemque toto deputandam Christo, ut, officiorum naturalium veritate monstrata, non sit aliqua Dei hominisque confusio. Matthaeus narrat Dominum propinquante tempore passionis, dixisse 125 discipulis: Sedete hic, donec vadam illuc, et orem; et assumpto Petro et duobus filiis Zebedaei, coepit contristari et moestus esse (Matth. XXVI, 36) . Marcus vero sic posuisse cognoscitur: Et veniunt in praedium, cui nomen Gethsemani, et ait discipulis suis: Sedete hic, donec orem: et assumpsit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum, et coepit pavere et taedere (Marc. XIV, 32) . CAPUT XIX. In", + "candidate_score": 0.687984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45_47", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet . Delicta enim quis intelligit ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_125", + "psc_text": "in occulto, ego ergo non videbo eum? Nonne coelum et terram ego impleo (Jerem. XXIII, 23) ? Qui implet omnia, videt omnia. Et in eo demonstravit quid sit, videbo eum, quod adjunxit dicens: Coelum et terram ego impleo; neque enim more corporali videre credendus est Deus, tanquam alibi sit ipse cum videt, et alibi quod videt. Quidquid enim videt, non extra se videt, quia ipse implet universa quae videt. Nam scriptum est: Quoniam in omni loco oculi Dei speculantur bonos et malos (Prov. XV, 3) . Et alio loco: Oculi Domini super justos, et aures ejus ad preces eorum, vultus autem Domini super facientes mala (Psal. XXXIII, 16) . CAPUT VIII. Quomodo intelligenda sit divinae naturae ubiquitas. Ubi non praetereundae locus nascitur quaestionis, in eo quod Salomon dicit: In omni loco oculi Dei speculantur bonos et malos. Et rursus propheta dicit ad Dominum: Mundus est oculus tuus, ne videat malum", + "candidate_score": 0.687372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_215", + "psc_text": "ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis tamen permansit, quia est immutabilis. Sed forsitan dicetur Christum ideo in carne passum praedicari, quia divinitas, quae ante carnem pati non potuit, passibilem suscipiens carnem, passionem quoque cum carne persensit, quia pro susceptione passibilis carnis, ipsa impassibilis in passione permanere non potuit. Quod si ita est, primum mutabilis asseritur divinitas Christi, et Apostolo contradicitur, qui Filium Dei Jesum Christum immutabilem praedicans, evidenter Corinthiis dicit: Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Sylvanum et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Quod ut ipsum", + "candidate_score": 0.685907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26_28", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem : \"Panis est corpus Christi \" et \"Corpus Christi est panis \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_214", + "psc_text": "incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem Filii Dei substantiam, et in carne passibili passionem suscepisse, et cum carne passionem sentire non potuisse. Quod utique beatus Petrus in veritate divinae inspirationis confirmat, et dicit: Christo igitur in carne passo, et vos eadem scientia armamini (I Petr. IV, 1) . Qui, si sciret Christi divinitatem fuisse passibilem, suffecisset ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis", + "candidate_score": 0.684929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_25_27", + "bdc_text": "Ubiquitatem corporis Christi , etsi non ex expresso , tamen , cum causae suae servire putat , cum ubiquariis strenue propugnat . Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \" et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.682285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_27", + "bdc_text": "et \"Homo est deus \" , ita hanc quoque propositionem de pane coenae esse conversibilem :", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_229", + "psc_text": "Deus et homo unus est Christus? Et ideo manente in unitate personae naturali hominis et Dei inconfusa et inseparabili veritate, sicut Deus Christus in homine nomen hominis sumpsit, sic idem homo Christus in Deo vocabulum deitatis accepit. CAPUT XV. Christus non coeleste, sed humanum corpus assumpsit. Unus idemque Christus et Filius hominis est et Filius Dei. Nam si non ex conjunctione naturali nomen Dei et hominis unitas personalis habet in Christo, consequenter secundus homo, quem de coelo coelestem praedicat Paulus, nihil habere naturaliter putetur ex Virgine, et secundum coelestem naturam, coelestis carnis dicatur habere substantiam, praesertim quoniam ipse quoque de se Dominus profitetur: Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13) . Quod si coeleste corpus, et non humanum suscepisse credendus est Christus, quomodo veritate Davidici psalmi vaticinatio fulcietur, ubi scriptum est: Ut inhabitet gloria in terra nostra, veritas de", + "candidate_score": 0.676938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6_8", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne . Sed vicit tandem singularis humanitas et benevolentia erga me tua mihi dudum multis argumentis abunde satis perspecta et comprobata dubitationem meam meque hortata est , ut pudore posito tardas potius quam nullas penitus literas ad te dandas esse satius iudicarem et amicitiam datis ultro citroque literis inter nos anno abhinc altero primum initam ( qua quidem mihi charius et antiquius nihil esse potest ) literis deinceps quoque conservandam censerem . Quodsi excusationem hanc meam tibi vel paululum satisfacere studiumque et voluntatem erga te meam tibi probari intellexero , polliceor bonaque fide tibi confirmo me intermissum hactenus scribendi officium literarum assiduitate posthac compensaturum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMUS. DE MYSTERIO MEDIATORIS CHRISTI DUAS NATURAS IN UNA PERSONA RETINENTIS. CAPUT PRIMUM. Liber a rege destinatus Fulgentio. Responsio Fulgentii ex jussu regis. Fidem nolle asserere, est fidem negare. Respondendi necessitas est ex praecepto divino. 69 Triumphalibus tuis sensibus, piissime rex, nequaquam crediderim oblivione ( al. oblivioni) subtractum, quod nuper mihi quoddam volumen, bajulo Felice, praeceperis destinari, jubens me illico respondere. Cujus, quia tanta fuit prolixitas, ut egeret aliquanto diutius recenseri, et diurni finis aderat, nocte propinquante, curriculi, vix ejusdem voluminis principia citatae delibans lectionis excursu, poposceram, ut ad cuncta plenae recensionis ( al. recensitionis) ordine perlegenda noctis unius nobis spatium fuisset indultum; quod vestrae mansuetudinis voluntas omnino statuit abnegandum, ita ut nec saltem ad residua perlegenda Scripturae nobis praecepisses attribui. Ego vero, cum spatio quorumdam dierum ordinationem tui culminis praestolarer, ac deinceps, interrogationis illius tenore subtracto, sola fuisset a nobis flagitata responsio, pauca, quibus, Domino adjuvante, nostri parvitas", + "candidate_score": 0.676387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_214", + "psc_text": "incomprehensibilis in cruce, inviolabilis in vulnere, impassibilis in passione, immortalis praedicatur in morte. CAPUT IX. Christo passo, non est Deus compassus. 118 Haec dum quidam minus attendunt, divinitatem Christi non dubitant subjicere passioni, et audientes Christum in carne passum, putant Deum carni fuisse compassum, minus attendentes divinam illam atque immutabilem Filii Dei substantiam, et in carne passibili passionem suscepisse, et cum carne passionem sentire non potuisse. Quod utique beatus Petrus in veritate divinae inspirationis confirmat, et dicit: Christo igitur in carne passo, et vos eadem scientia armamini (I Petr. IV, 1) . Qui, si sciret Christi divinitatem fuisse passibilem, suffecisset ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis", + "candidate_score": 0.672247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_26", + "bdc_text": "Palam quoque docet , sicut de Christo propositio ista conversibilis est , videlicet \"Deus est homo \"", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_215", + "psc_text": "ut diceret: Christo igitur passo, nec addidisset, in carne. Sed quoniam noverat, in uno eodemque Christo, et passibilem ante mortem fuisse humanam naturam, et impassibilem semper divinam manere substantiam, propterea Christum passum fatetur in carne, cujus divinitatem noverat prorsus impassibilem permanere. CAPUT X. Divinitas Christi, etsi passibilem carnem suscepit, impassibilis tamen permansit, quia est immutabilis. Sed forsitan dicetur Christum ideo in carne passum praedicari, quia divinitas, quae ante carnem pati non potuit, passibilem suscipiens carnem, passionem quoque cum carne persensit, quia pro susceptione passibilis carnis, ipsa impassibilis in passione permanere non potuit. Quod si ita est, primum mutabilis asseritur divinitas Christi, et Apostolo contradicitur, qui Filium Dei Jesum Christum immutabilem praedicans, evidenter Corinthiis dicit: Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos praedicatus est, per me, et Sylvanum et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit (II Cor. I, 19) . Quod ut ipsum", + "candidate_score": 0.671624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_50_52", + "bdc_text": "Christus Iesus ecclesiam suam clementer respiciat eique pacem , si non externam , internam saltem et nunquam desituram donet et ab omni malo liberet . Amen . Compendium religionis christianae X libris abs te comprehensum mihique transmissum accepi pro eoque ago gratias ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_325", + "psc_text": "Pater, habitat Filius, habitat Spiritus sanctus, quia scriptum est: Inhabitabo in illis, et inambulabo (II Cor. VI, 16) . De Filio quoque dicit Apostolus: In interiore homine habitare Christum, per fidem, in cordibus vestris (Ephes. III, 16, 17) . Spiritum quoque sanctum his verbis in nobis habitare confirmat: Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis (I Cor. III, 16) ? Et, ut ostenderet eumdem esse Spiritum Dei qui Spiritus sanctus est, Timotheum sic admonet dicens: Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum qui habitat in nobis (II Tim. I, 14) . Dat gratiam Pater, dat gratiam Filius, dat gratiam Spiritus sanctus, sicut praedicator veritatis, Christo in se loquente, testatur: Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . De Spiritu quoque sancto scriptum est in Actibus apostolorum, cum Petrus ad docendum Cornelium ab ipso Spiritu mitteretur: Loquente autem Petro verba", + "candidate_score": 0.658948, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.721244, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73_75", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1540", + "psc_text": "Animo ad id nitenti obstat cura carnis. --Sed plerumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem discutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur. Et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua praesentis vitae via nullo modo expletur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi, in amorem patriae coelestis erigitur; sed resurgente praesentis vitae studio, sub terrenae curae aggere sepelitur; atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. Quam videlicet 336 spinam per semetipsam Veritas manu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti esse in crastinum (Matth. VI, 34) . Contra hanc quoque per Paulum dicitur: Carnis curam ne feceritis in concupiscentiis (Rom. XIII, 14) . Sed in his nimirum ducis ac militis verbis agnoscimus quia tunc ab ea mortifero vulnere animus pungitur, cum in ea mensurae aequitas non", + "candidate_score": 0.721244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73_75", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1272", + "psc_text": "Cum vitiis quippe et concupiscentiis carnem crucifigimus, si sic gulam restringimus, ut jam de mundi gloria nihil quaeramus. Nam qui corpus macerat, sed honoribus anhelat, crucem carni intulit, sed mundo per concupiscentiam pejus vivit, quia et saepe per sanctitatis imaginem locum regiminis indignus assequitur, quem, nisi aliquid in se virtutis ostenderet, nullo percipere labore mereretur. Sed transit quod delectabiliter obtinet, et poenaliter quod sequitur manet. Sanctitatis nunc fiducia in ore hominum ponitur; sed cum internus judex secreta cordis examinat, testes vitae exterius non quaeruntur. Bene ergo dicitur: Sicut tela aranearum fiducia ejus, quia apparente cordis teste, praeterit omne quod exterius de humano favore confidit. Unde et adhuc apte subjungitur: CAPUT XLV [ Rec. XXVII ]. VERS. 15.-- Innititur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non surget. 74. Hypocritae domus super quam innititur, favor humanus. Stare non valet. --Sicut domus exterioris conversationis est aedificium quod inhabitat corpus, ita", + "candidate_score": 0.710048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73_75", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1594", + "psc_text": "infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis intimae jam lumen acceperat, et tamen adhuc tenebras de carne tolerabat? Super se viderat quod laetus appeteret, in se cernebat quod metuens doleret. Jam coelestis patriae lux irradiaverat, sed adhuc tentationis obscuritas animum confundebat. Cum coelo ergo infernum pertulit, quia et illuminatum securitas erexit, et tentatum gemitus stravit. 18. Terra et mare simul, fidei certitudo cum aliquantula dubietate. --Et saepe contingit ut fides in mente jam vigeat, sed tamen ex parte aliquantula", + "candidate_score": 0.707356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_73_75", + "bdc_text": "sed videntur isti corporalis carnis Christi in pane coenae praesentiae architecti iureiurando inter se devincti atque obstricti esse , ne quisquam illorum adversaria scripta legat , sed ab iis omnes non aliter atque a praesentissima peste sibi caveant , interim vero proterve et impudenter nostros errorum insimulent , qui ne per somnium quidem nostris in mentem unquam venerunt , deque his acerbe nostros insectentur et apud plebem ineruditum traducant atque infament , quo quid magis iniquum magisve ab homine christiano alienum cogitari potest ? Ea de re conquestus est illustrissimus princeps Palatinus elector per literas ad senatum huius urbis datas , qui quidem ministris iniunxit , ut a calumniis et maledicentia sibi temperent . At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_933", + "psc_text": "Vet. XXII. ] 52. Motus carnis tentando rugiunt, sed usque ad morsum non perveniunt. Imo nobis pacem cum Deo procurant. --Possunt etiam per terrae bestias motus carnis intelligi, qui dum mentem nostram irrationabilia suadendo lacessunt, contra nos bestialiter insurgunt. Sed cum cor sub divina lege deprimitur, etiam carnis incentiva detumescunt; ut etsi tentando submurmurant, nequaquam tamen usque ad effectum operum, quasi ad aperti morsus rabiem exsurgant. Quis enim in hac adhuc corruptibili carne subsistens, has terrae bestias plene edomat, cum ille ad tertium coelum raptus egregius praedicator dicat: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) ? Sed alius est has bestias in campo operis saevientes aspicere, aliud intra cordis caveam frementes tenere. Redactae namque intra claustra continentiae, etsi adhuc tentando rugiunt, usque ad morsum tamen, ut diximus, actionis illicitae non excedunt. Pacificae", + "candidate_score": 0.70627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_65", + "bdc_text": "conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1561", + "psc_text": "multiplex sit lex ejus. Quid hoc loco Dei lex accipi nisi charitas debet, per quam semper in mente legitur praecepta vitae qualiter in actione teneantur? De hac etenim lege Veritatis voce dicitur: Hoc est praeceptum meum ut diligatis invicem (Joan. XV, 12) . De hac Paulus ait: Plenitudo legis, dilectio (Rom. XIII, 10) . De hac iterum dicit: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat. VI, 2) . Lex etenim Christi quid congruentius intelligi quam charitas potest, quam tunc vere perficimus cum fraterna onera ex amore toleramus. 8. Charitas a duobus praeceptis incipit, et ad innumera se extendit. Proximi dilectio cavet nocere, curat benefacere. Haec duo quam multis modis praestantur. --Sed haec eadem lex multiplex dicitur, quia studiosa sollicitudine charitas ad cuncta virtutum facta dilatatur. Quae a duobus quidem praeceptis incipit, sed se ad innumera extendit. Hujus namque legis initium dilectio Dei est ac dilectio proximi. [", + "candidate_score": 0.698908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_42_44", + "bdc_text": "quantum vero de ritu tantum nuptiarum mihi et uxori negocii facesserint , magnis voluminibus ea de re conscriptis testari possem . Cumque criminationum , conviciorum , maledicentiae et execrationum in nostros nullus neque modus nec finis sit apud furiosum hoc genus hominum , non modo a sacris ipsorum ( scandali vitandi causa et ne impuris eorum dogmatibus subscribere viderer ) , sed et a congressibus tam publicis quam privatis hactenus abstinui . Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1431", + "psc_text": "rursum: Non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus (Ibid., 30) . Quid ergo vir sanctus sua opera verebatur, qui illa semper exhibuit, ex quibus placari Deus erga iniquitates solet? Quid ergo est quod, mira opera faciens, haec ipsa etiam veretur pavens, cum dicit: Verebar omnia opera mea, nisi quod in sancti viri actibus verbisque colligimus, ut si placere Deo veraciter cupimus, postquam perversa subigimus, ipsa in nobis etiam bene gesta timeamus? [ Vet. XXVI.] 53. In illis metuendae desidia et fraus. --Duo quippe sunt quae in bonis operibus necesse est ut studiose formidentur, desidia videlicet et fraus. Unde et per prophetam apud vetustam translationem dicitur: Maledictus omnis qui facit opus Dei fraudulenter et desidiose (Jerem. XLVIII, 10) . Sed sciendum magnopere est, quia desidia per torporem nascitur, fraus per privatam dilectionem. Illam namque minor Dei amor exaggerat, hanc autem male mentem possidens proprius amor creat.", + "candidate_score": 0.693418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_22_24", + "bdc_text": "Etsi autem vix quicquam mihi tristius accidere possit quam ita occupatos et fascinatos esse ab istis praestigiatoribus tam magistratus quam populi animos , ut nihil nisi quod isti novi Aristarchi probarint , audire nihilque , quam quod ipsi affirmarint quantumlibet a veritate alienum , absurdum , παραδοχόν , frivolum et ineptum , probare velint meque adeo et de republica publice et de quam plurimis istius civitatis hominibus privatim ( quod citra iactantiam dictum velim ) optime meritum istorum superciliosorum rabinorum instinctu in odium invidiamque trahi , tamen et causae firmitate et recte factorum conscientia , ea praeterea , de qua supra memini , immunitate fretus nihil istarum furiarum rabiei et intemperiei cessi nec cessurus sum deo volente , rumpantur ut ilia Galli , quem verisimile est , si consenuerit , tandem in basiliscum conversum iri ; nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_802", + "psc_text": "77. Ac si despiciens dicat: Sanctos quoque invenire in afflictione adjutores non vales, quos habere socios in hilaritate noluisti. Qui post irrisionem protinus sententiam subdit, dicens: CAPUT XLV. VERS. 2.-- Virum stultum interficit iracundia, et parvulum occidit invidia. 78. Vera dicit Eliphaz, sed non vere in Job. Irae quanta culpa, quot mala. --Quae nimirum sententia vera esset, si illata contra tanti viri patientiam non fuisset. Sed nos pensemus quod dicitur, quamvis ab auditoris sui virtute relidatur, ut ostendamus quam rectum est quod promitur, si non in beatum Job injuste promeretur, cum scriptum sit, Tu autem, Domine, cum tranquillitate judicas (Sap. XII, 18) ; sciendum nobis magnopere est quia quotiens turbulentos motus animi sub mansuetudinis virtute restringimus, redire ad similitudinem conditoris conamur. Nam cum tranquillitatem mentis ira diverberat, dilaniatam quodam modo scissamque perturbat, ut sibimetipsi non congruat, ac vim intimae similitudinis amittat. [ Vet. XXXI. ] Quanta ergo sit iracundiae culpa", + "candidate_score": 0.692309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_21", + "bdc_text": "Quod enim vanis et plusquam papisticis Galli nostri et symmystarum ipsius de carnali corporis Christi in pane sacrae coenae praesentia somniis subscribere ipsosque pro constantissimis , qui soli haberi volunt , purae et sane doctrinae contra omnes corruptelas assertoribus acerrimisque defensoribus venerari et adorare nec potui nec debui , dici non potest , quam aspides istae venenatae virus omne suum in me effuderint et non modo pro concione pro deploratissimo , perditissimo et pestilentissimo haeretico plenis me buccis ( non quidem expresso meo nomine , ita tamen ab omnibus circumstantiis descriptum , ut agnosci a quibusvis facile possim ) publice decantarint Orcoque devoverint , sed etiam magistratum erga me falsis criminationibus inflammare et , ut in me animadverteret exemplumque vel proscriptione vel alia aliqua graviore poena statueret , irritare , manibus pedibusque noctes atque dies strenue laborarint atque etiamnum laborent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_750", + "psc_text": "per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . Quia igitur nequaquam notitia interna conspicitur, nisi ab externa implicatione cessetur, recte nunc verbi absconditi et divini susurrii tempus exprimitur, cum dicitur: in horrore visionis nocturnae, quando solet sopor occupare homines, quia nimirum mens nostra nullo modo ad vim intimae contemplationis rapitur, nisi studiose prius a terrenorum desideriorum tumultu sopiatur. Sed humanus animus quadam suae contemplationis machina sublevatus, quo super se altiora conspicit, eo in semetipso terribilius contremiscit. Unde et apte subditur: CAPUT XXXII [ Rec. XXIII ]. VERS. 14.-- Pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 56. Quo altius Dei rectitudinem contemplamur, eo de", + "candidate_score": 0.689843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45_47", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet . Delicta enim quis intelligit ?", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_170", + "psc_text": "quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Satan vero, qui mundo corde esse non potest, quomodo ad videndum Dominum adfuisse potest. 5. Deo adest, quia ab eo videtur. --Sed intuendum est quia adfuisse coram Domino, non autem Dominum vidisse perhibetur. Venit quippe, ut videretur, non ut videret. Ipse in conspectu Domini, non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim", + "candidate_score": 0.689379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45_47", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim . Sed si quid imprudentius in eo a me factum aut peractum est , oro dominum , ut id clementer mihi condonet . Delicta enim quis intelligit ?", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_169", + "psc_text": "praesentia foras exeunt, et tamen ibi se, unde recesserant, per internam contemplationem servant. Dicatur ergo: Venerunt filii Dei, ut 40 assisterent coram Domino, quia illuc spiritus conversione redeunt, unde nulla mentis aversione discedunt. CAPUT IV. IBID.-- Affuit inter eos etiam Satan. 4. Satan inter angelos, quia naturam non amisit. --Valde quaerendum est quomodo inter electos angelos Satan adesse potuerit, qui ab eorum sorte, exigente superbia, dudum damnatus exivit. Sed recte inter eos adfuisse describitur, quia etsi beatitudinem perdidit, naturam tamen eis similem non amisit; et si meritis praegravatur, conditione naturae subtilis attollitur. Inter Dei ergo filios coram Domino adfuisse dicitur; quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam", + "candidate_score": 0.686769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_22_24", + "bdc_text": "Etsi autem vix quicquam mihi tristius accidere possit quam ita occupatos et fascinatos esse ab istis praestigiatoribus tam magistratus quam populi animos , ut nihil nisi quod isti novi Aristarchi probarint , audire nihilque , quam quod ipsi affirmarint quantumlibet a veritate alienum , absurdum , παραδοχόν , frivolum et ineptum , probare velint meque adeo et de republica publice et de quam plurimis istius civitatis hominibus privatim ( quod citra iactantiam dictum velim ) optime meritum istorum superciliosorum rabinorum instinctu in odium invidiamque trahi , tamen et causae firmitate et recte factorum conscientia , ea praeterea , de qua supra memini , immunitate fretus nihil istarum furiarum rabiei et intemperiei cessi nec cessurus sum deo volente , rumpantur ut ilia Galli , quem verisimile est , si consenuerit , tandem in basiliscum conversum iri ; nam et iam serpentinos edit sibilos et terrificam quandam metamorphosin portendit . Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1550", + "psc_text": "illud est forte quod ferit. [ Vet. et Rec. III. ]? Quia autem pravi audire bona patienter nequeunt, et cum vitae emendationem negligunt, ad verba se responsionis accingunt, aperte Sophar insinuat, qui subjungit: CAPUT III. VERS. 3.-- Tibi soli tacebunt homines, et cum caeteros irriseris, a nullo confutaberis? 3. Ad correptionem quam diverse affecti pravi et recti. --Imperita mens, ut diximus, veritatis sententias graviter tolerat, et silentium poenam putat atque omne quod rectum dicitur dedecus suae irrisionis arbitratur, quia cum vera vox pravorum se auribus admovet, memoriam culpa mordet, et in redargutione vitiorum quo intus cognitione mens tangitur, foras ad studium contradictionis excitatur. Ferre vocem non valet, quia tacta in vulnere sui reatus dolet, et per hoc quod generaliter contra perversos dicitur, se impeti specialiter suspicatur. Quod enim intus egisse se meminit, audire foris erubescit. Unde mox se ad defensionem praeparat, ut reatus sui verecundiam per verba pravae refutationis tegat.", + "candidate_score": 0.685332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_64_66", + "bdc_text": "D. Musculus in appendice Usuris , quam ad Psal. 15 . conscripsit , licet durior nonnihil videatur , tamen cum utroque re ipsa consentit , dum totam hanc causam ad normam charitatis exigi vult , quae quidem regula omnium optima et ab ipso Christo eo ipso loco , quem plerique contra usuras quaslibet et ex 6 . cap. Luc[ e ] adducunt , tradita est , dum inquit :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1561", + "psc_text": "multiplex sit lex ejus. Quid hoc loco Dei lex accipi nisi charitas debet, per quam semper in mente legitur praecepta vitae qualiter in actione teneantur? De hac etenim lege Veritatis voce dicitur: Hoc est praeceptum meum ut diligatis invicem (Joan. XV, 12) . De hac Paulus ait: Plenitudo legis, dilectio (Rom. XIII, 10) . De hac iterum dicit: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat. VI, 2) . Lex etenim Christi quid congruentius intelligi quam charitas potest, quam tunc vere perficimus cum fraterna onera ex amore toleramus. 8. Charitas a duobus praeceptis incipit, et ad innumera se extendit. Proximi dilectio cavet nocere, curat benefacere. Haec duo quam multis modis praestantur. --Sed haec eadem lex multiplex dicitur, quia studiosa sollicitudine charitas ad cuncta virtutum facta dilatatur. Quae a duobus quidem praeceptis incipit, sed se ad innumera extendit. Hujus namque legis initium dilectio Dei est ac dilectio proximi. [", + "candidate_score": 0.68358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_30_32", + "bdc_text": "Haec et plura alia monstra similia et non ferenda dogmata cum palam spargat , tamen a nostris hic ut numen aliquod e coelo delapsum colitur et omnia ipsius ut ex tripode pronunciata pro oraculis excipiuntur . Qui vero hiis contradicunt , protinus schwermeri , sectarii , spiritus fanatici , praestigiatores , impostores , corruptores veritatis , viciatores et adulteratores Testamenti Christi et Satanae mancipia sunt , et si quid dici potest atrocius et magis contumeliosum . Pro scriptura biblica in nostra hic ecclesia aliquandiu ad gravandos nostros et a publica pace excludendos Augustana confessio publice e suggestu recitata est .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1241", + "psc_text": "Vet. XXV. ] Spiritus multiplex sermonis oris tui. 271 Qui enim multiplicitatem sermonis ori tribuit, profecto cordis inopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia spiritus in sermone oris attolleris, sed sensus indigentia coangustaris. [ Vet. XXV. ] Pravi autem, cum recta reprehendunt, ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt. Unde et Baldad protinus adjungit: CAPUT XXXVI. VERS. 3.-- Nunquid Deus supplantat judicium et Omnipotens subvertit quod justum est? 59. Pravi doctrinae laudem aucupantur. Justitiam Dei laudant ubi eis bene est, ubi male damnant. Haec beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari.", + "candidate_score": 0.678592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_24", + "bdc_text": "Affirmare enim non dubitat in theologia ex veris fundamentis et rationibus etiam bona consequentia falsum tamen consequi et hoc suum παραδοχόν , licet de eo corrigendo amanter a me admonitus , non modo non corrigit , sed etiam scripto et ore tueri pergit , ut hoc suo axiomate nervos argumentorum nostrorum , quibus ita se nonnunquam premi et constrictum teneri animadvertit , nullatenus ut elabi possit , eludat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1506", + "psc_text": "Relinquendo me nequaquam afficis, quia insensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflictione sua se conspicit ad alta sublevari. [ Vet. XLIII. ] Saepe autem cum nos a sancti desiderii exercitatione torpescere superna pietas cernit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et recte subjungitur: CAPUT LIX [ Rec. XXXV ]. VERS. 17.-- Instauras testes tuos contra me, et multiplicas iram tuam, et poenae militant in me. 89. Exemplis bonorum Deus ad se nos revocat. --Testes enim Dei sunt, qui per exercitium sancti operis testantur quae electos secutura sint 329 praemia veritatis. Unde hos quoque quos pro veritate", + "candidate_score": 0.677917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_44", + "bdc_text": "Quam vero iucundum sit pio pectori inter eiusmodi , non dico homines , sed furias potius infernales vitam degere , calumnias , mendacia , convicia atrocissima ipsorum devorare , praeterea communibus sacris et omni eorum , quibus alias familiariter hic frui possem , consortio carere , tu pro tua prudentia iudicare facile potes , atque adeo molestias aulicas fugiens in alias longe maiores , ex carbonaria nimirum in calcariam , ex Charybdi in ScyllamAdagia , 1 , 5 , 4 ( LB II 183). , quod proverbio dicitur , incidi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_997", + "psc_text": "Quia enim, longe ab interna sapientia positi, aeternae haereditatis viriditatem non cernimus, velut bruta animalia, a desiderata herba jejunamus. De qua nimirum herba Redemptoris voce dicitur: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet (Joan. X, 9) . Sed plerumque, quod esse amantibus gravius solet, sanctis bonorum studiis malorum vita contradicit; et cum mens ad coeleste desiderium rapitur, bene coepta intentio, interrumpentibus stultorum verbis ac moribus, reverberatur; ita ut quae jam per contemplationis adnisum ad summa evolaverat, ad expugnandam pravorum stultitiam sese in infimis contra certamina accingat. Unde et subditur: CAPUT XIII. VERS. 6.-- Aut poterit comedi insulsum quod non est sale conditum? Aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem? 15. Electis quam gravia sint verba moresque carnalium. --Verba quippe moresque carnalium quasi cibum se nostris mentibus ingerunt, ut in delectationis ventre rapiantur. Sed electus quisque insulsum non comedit, quia pravorum dicta factaque dijudicans,", + "candidate_score": 0.677444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_169", + "psc_text": "praesentia foras exeunt, et tamen ibi se, unde recesserant, per internam contemplationem servant. Dicatur ergo: Venerunt filii Dei, ut 40 assisterent coram Domino, quia illuc spiritus conversione redeunt, unde nulla mentis aversione discedunt. CAPUT IV. IBID.-- Affuit inter eos etiam Satan. 4. Satan inter angelos, quia naturam non amisit. --Valde quaerendum est quomodo inter electos angelos Satan adesse potuerit, qui ab eorum sorte, exigente superbia, dudum damnatus exivit. Sed recte inter eos adfuisse describitur, quia etsi beatitudinem perdidit, naturam tamen eis similem non amisit; et si meritis praegravatur, conditione naturae subtilis attollitur. Inter Dei ergo filios coram Domino adfuisse dicitur; quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam", + "candidate_score": 0.677201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_45", + "bdc_text": "Caeteris istis difficultatibus me exerceri et ab angelo Satanae ad hunc modum colaphari deo optimo maximo visum est , ne secundis rebus nimium efferer et dominum obliviscerer , et ne quid apud te dissimulem , non semel in mentem mihi venit divinitus haec mihi immitti , quod imprudentius forte omni spe fructus consecuturi abiecta stationem , in qua collocatus eram , deseruerim et non potius vocationem secutus odium , invidiam aliasque difficultates et molestias aulicas perpessus eventus secundos a deo expectarim .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_170", + "psc_text": "quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Satan vero, qui mundo corde esse non potest, quomodo ad videndum Dominum adfuisse potest. 5. Deo adest, quia ab eo videtur. --Sed intuendum est quia adfuisse coram Domino, non autem Dominum vidisse perhibetur. Venit quippe, ut videretur, non ut videret. Ipse in conspectu Domini, non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim", + "candidate_score": 0.673637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13_15", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset . Inde igitur factum est , ut neque ipse convenire consulem et salutare illum vel hospitio convivioque , uti par erat egoque unice tua causa desiderabam , excipere aut pro testando meo erga te studio quicquam , quod illi gratum esset , praestare potuerim . Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.669498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_47_49", + "bdc_text": "Delicta enim quis intelligit ? Licet vocationem meam non prorsus deseruisse videri possim , cum Caesar adhuc consiliarii titulo , honore insuper et stipendio annuo me dignetur meaque opera utatur . In has vero difficultates coniectus iam iterum de mutando loco et domicilio in Palatinatum transferendo , ubi piae reformationis et sanae doctrinae fundamenta utcunque iacta sunt , cogito , tametsi illic quoque dissidiorum , contentionum , odiorum atque simultatum , imo et periculorum plena sunt omnia .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_525", + "psc_text": "Homo enim dum blandimenta delectationis caute non perspicit, etiam in noctem nequissimae perpetrationis ruit. Solerter ergo vigilandum est, ut cum blandiri culpa inchoat, ad quantum interitum mens trahatur, agnoscat. Unde et apte subditur: CAPUT XIV. VERS. 4.-- Dies illa vertatur in tenebras. 26. Delectationis initium poenitentiae lamentis castigandum. --Dies quippe in tenebras vertitur, cum culpa in ipso delectationis exordio, ad quem perditionis finem rapiat, videtur. In tenebras diem vertimus, cum nosmetipsos districte punientes, ipsa delectationis pravae blandimenta per districta poenitentiae lamenta cruciamus, cum flendo insequimur quidquid in corde taciti ex delectatione peccamus. Quia enim fidelis quisque cogitationes in judicio exquiri subtiliter non ignorat, Paulo attestante, qui ait: Inter se invicem cogitationum accusantium, aut etiam defendentium (Rom. II, 15) ; semetipsum introrsus discutiens, ante judicium vehementer examinat, ut districtus judex eo jam tranquillius veniat, quo reatum suum, quem discutere appetit, jam pro culpa punitum cernit. Unde et recte subjungitur: CAPUT XV", + "candidate_score": 0.656401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_15", + "bdc_text": "Id vero ne inhumanitati meae , sed temporis potius iniuriae atque assiduis muneris mei occupationibus , quibus tum totus immersus ac pene obrutus fui , ut tribuas , pro mea erga te observantia etiam atque etiam te oro .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2", + "psc_text": "quia habendo non fortiter tenui, quam stricte tenenda fuerit, perdendo cognovi. Nam cum mihi ad percipiendum sacri altaris ministerium, obedientiae virtus opponitur, hoc sub Ecclesiae colore susceptum est, quod 3 si inulte liceat, iterum fugiendo deflectatur. Postque hoc nolenti mihi atque renitenti, cum grave esset altaris ministerium, etiam pondus est curae pastoralis injunctum. Quod tanto nunc durius tolero, quanto me ei imparem sentiens, in nulla fiduciae consolatione respiro. Quia enim mundi jam tempora, malis crebrescentibus, termino propinquante turbata sunt; ipsi nos, qui internis mysteriis deservire credimur, curis exterioribus implicamur: sicut eo quoque tempore, quo ad ministerium altaris accessi, hoc de me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili", + "candidate_score": 0.656076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84_86", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2134", + "psc_text": "mala exsurgere, recte haec ipsa avaritia atque impietas in confusione perhibentur habitare. 66. Ecclesia sermones suos cordibus avaritia gravibus, et duris insculpi postulat. --Haec paucis per excessum diximus, ut peccati pondus exprimi per plumbi laminam monstraremus. Quae tamen beati Job verba sanctae quoque Ecclesiae congruunt, quae duo sacri eloquii Testamenta custodiens, quasi secundo sermones suos scribi expetit, dicens: Quis mihi tribuat, ut scribantur sermones mei? quis mihi det, ut exarentur in libro? Quae quia forti sententia modo per pondus avaritiae gravibus, modo autem duris cordibus loquitur, stylo ferreo in plumbi lamina vel certe in silice scribit. Sed jure beatum Job Redemptoris nostri ejusque Ecclesiae uti vocibus dicimus si quid de eodem Redemptore nostro quod aperte loquitur invenimus. [ Vet. XXIX. ] Quo etenim pacto credendum est quia ex eo aliquid per figuram insinuat, si eum nobis apertis vocibus non demonstrat? Sed jam quid de eo sentit aperiat, omnesque nobis ambages", + "candidate_score": 0.651274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84_86", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.64845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4_6", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces . Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_3", + "psc_text": "me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili impulsu fluctuarem. Ad illorum quippe consortium, velut ad tutissimi portus sinum, terreni actus volumina fluctusque fugiebam; et licet illud me ministerium ex monasterio abstractum, a pristinae quietis vita, mucrone suae occupationis exstinxerat; inter eos tamen per studiosae lectionis alloquium, quotidianae me aspiratio compunctionis animabat. Tunc eisdem fratribus, etiam cogente te, placuit, sicut ipse meministi, ut librum beati Job exponere importuna me petitione compellerent; et prout veritas vires infunderet, eis mysteria tantae profunditatis aperirem. Qui hoc quoque mihi in onere suae petitionis addiderunt, ut non solum verba historiae per allegoriarum sensus excuterem, sed allegoriarum sensus protinus in exercitium moralitatis inclinarem; adhuc", + "candidate_score": 0.645561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_83_85", + "bdc_text": "Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2134", + "psc_text": "mala exsurgere, recte haec ipsa avaritia atque impietas in confusione perhibentur habitare. 66. Ecclesia sermones suos cordibus avaritia gravibus, et duris insculpi postulat. --Haec paucis per excessum diximus, ut peccati pondus exprimi per plumbi laminam monstraremus. Quae tamen beati Job verba sanctae quoque Ecclesiae congruunt, quae duo sacri eloquii Testamenta custodiens, quasi secundo sermones suos scribi expetit, dicens: Quis mihi tribuat, ut scribantur sermones mei? quis mihi det, ut exarentur in libro? Quae quia forti sententia modo per pondus avaritiae gravibus, modo autem duris cordibus loquitur, stylo ferreo in plumbi lamina vel certe in silice scribit. Sed jure beatum Job Redemptoris nostri ejusque Ecclesiae uti vocibus dicimus si quid de eodem Redemptore nostro quod aperte loquitur invenimus. [ Vet. XXIX. ] Quo etenim pacto credendum est quia ex eo aliquid per figuram insinuat, si eum nobis apertis vocibus non demonstrat? Sed jam quid de eo sentit aperiat, omnesque nobis ambages", + "candidate_score": 0.645014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_896", + "psc_text": "Restat ergo ut in cunctis quae agimus vim supernae voluntatis inquiramus, cui videlicet cognitae debet nostra actio devote famulari, et quasi ducem sui itineris persequi, ne ei etiam nolens serviat, si hanc superbiens declinat. Vitari enim vis superni consilii nequaquam potest; sed magna sibi virtute hanc temperat, qui se sub ejus nutibus refrenat; ejusque sibi pondera levigat, qui hanc subjecto cordis humero volens portat. Sed quia persecutorum superius memoriam fecimus, qualiter etiam ea quae subjuncta sunt, eorum caecitati congruant, ostendamus. Sequitur: CAPUT XIX [ Rec. XIII ]. VERS. 14.-- Per diem incurrent tenebras, et quasi in nocte, sic palpabunt in meridie. 34. Christi persecutores in die tenebras passi sunt. Et quasi caeci palparunt in meridie. --Per diem tenebras incurrerunt, quia in ipsa veritatis praesentia perfidiae errore caecati sunt. Clare quippe per diem cernitur, per noctem vero nostra acies obscuratur. Persecutores igitur Redemptoris nostri dum divinae virtutis miracula cernerent, et tamen", + "candidate_score": 0.644059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_6", + "bdc_text": "Ad haec , dum opportunum indies ad te nuncium expecto diemque ex die traho , interea tantum temporis effluxit , ut subdubitare occeperim , aequone animo serum responsum meum accepturus esses necne .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1994", + "psc_text": "quanto earum intuitu ab intuendis coelestibus vel ad modicum avelluntur. Unde bene beatus Job sive sua, sive voce universalis Ecclesiae, postquam dies suos transisse testatur, illico subjunxit: Cogitationes meae dissipatae sunt, 433 torquentes cor meum. Quia dum bonis mentibus temporalis felicitas transit, etiam cura eis terrenae dispensationis subtrahitur, quae eas in cogitationibus torquere videbatur. Dum enim erectae semper esse ad percipienda coelestia appetunt, eo ipso quo aliquando ex dispensatione terrena ad ima cogitanda descendunt, torqueri se sentiunt. Unde fit ut ipsa quoque adversitas persecutionis vertatur in magnam exsultationem laetitiae, propter adeptam quietem cordis. Unde et apte subditur: CAPUT XLII. VERS. 12.-- Noctem verterunt in diem. 47. Sancti malunt perpeti mala, quam bonorum cura fatigari. --Dissipatae etenim cogitationes noctem in diem vertunt, quia nonnunquam justis amplius placet ex adversitate mala perpeti quam ex prosperitate terrenae dispensationis cura fatigari. Sed quia noverunt cautius, et adversa transire, et prospera rursus illucescere, apte subjungitur:", + "candidate_score": 0.643884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3_5", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_3", + "psc_text": "me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili impulsu fluctuarem. Ad illorum quippe consortium, velut ad tutissimi portus sinum, terreni actus volumina fluctusque fugiebam; et licet illud me ministerium ex monasterio abstractum, a pristinae quietis vita, mucrone suae occupationis exstinxerat; inter eos tamen per studiosae lectionis alloquium, quotidianae me aspiratio compunctionis animabat. Tunc eisdem fratribus, etiam cogente te, placuit, sicut ipse meministi, ut librum beati Job exponere importuna me petitione compellerent; et prout veritas vires infunderet, eis mysteria tantae profunditatis aperirem. Qui hoc quoque mihi in onere suae petitionis addiderunt, ut non solum verba historiae per allegoriarum sensus excuterem, sed allegoriarum sensus protinus in exercitium moralitatis inclinarem; adhuc", + "candidate_score": 0.643804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_13", + "bdc_text": "Tantae quoque tum fuerunt occupationes meae , ut subinde alia aliam exceperit et vix tantum temporis ab iis mihi relictum fuerit , quantum ad cibum somnumque capiendum satis esset .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_743", + "psc_text": "ejus magnitudinis inhorrescit, et magis metuit, quia ipsis contemplationis ejus vestigiis se imparem sentit, atque ad se relapsa, eum arctius diligit, cujus miram dulcedinem ferre non valens, vix hanc sub incerta visione gustavit. Sed quia ad hujus sublevationis culmen minime pertingitur, nisi prius desideriorum carnalium importune perstrepens turba reprimatur, recte subjungitur: CAPUT XXXI [ Rec. XXII ]. IBID.-- Quando solet sopor occupare homines. 54. Ad contemplationem non pervenitur nisi sopitis carnalibus desideriis. Somnus tribus modis accipitur. --Quisquis ea quae mundi sunt agere appetit, quasi vigilat; quisquis vero internam quietem quaerens, hujus mundi strepitum fugit, velut obdormiscit. Sed prius sciendum est quia in Scriptura sacra figurate positus tribus modis somnus accipitur. Aliquando enim somno mors carnis, aliquando torpor negligentiae, aliquando vero exprimitur, calcatis terrenis desideriis, quies vitae. Somni namque vel dormitionis nomine carnis mors intimatur, sicut Paulus ait: Nolo vos ignorare fratres de dormientibus. Et paulo post: Ita et Deus eos", + "candidate_score": 0.642367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_36", + "bdc_text": "Atque adeo diabolus mutata tantum persona rursus in his nostris papisare incipit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_176", + "psc_text": "quia subtiliter membratimque supra exposuimus, replicare quae diximus devitamus; ne dum discussa repetimus, tardius ad indiscussa veniamus. [ Vet. V. ] Hoc ergo nobis est solerter intuendum, quid sit, quod vel ad Satan loqui Dominus dicitur, vel quod Satan Domino respondere perhibetur. Discutienda quippe est quaenam sit ista locutio. Neque enim vel a Domino, qui summus atque incircumscriptus est spiritus, vel a Satan, qui nulla est carnea natura vestitus, humano modo aereus flatus folle ventris attrahitur, ut per organum gutturis, vocis expressione reddatur. Sed dum naturae invisibili natura incomprehensibilis loquitur, dignum est ut mens nostra qualitatem corporeae locutionis excedens, ad sublimes atque incognitos modos locutionis intimae suspendatur. Nos namque ut ea quae sentimus intrinsecus extrinsecus exprimamus, haec per organum gutturis, per sonum vocis ejicimus. Alienis quippe oculis intra secretum mentis, quasi post parietem corporis stamus; sed cum manifestare nosmetipsos cupimus, quasi per linguae januam egredimur, ut quales sumus intrinsecus ostendamus.", + "candidate_score": 0.642139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_3_5", + "bdc_text": "Quamobrem hac una saltem uti mihi liceat apud te excusatione , quod toto Augustani comitii ultimi tempore occupatior fui , quam ut ad quenquam amicorum meorum vel parvulas literas dare liceret . Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi . Quae porro me protinus reversum in patriam molestiae exceperint , paulo post uberius cognosces .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_959", + "psc_text": "35). Hinc est enim quod is quem legio daemonum Domino jubente dereliquit, ad Salvatoris sui pedes residet, verba doctrinae percipit, et de regione sua simul discedere cum salutis auctore concupiscit; sed tamen ei ipsa quae salutem contulit Veritas dicit: Revertere primum in domum 210 tuam, et narra quanta tibi fecerit Dominus. Cum enim quamlibet parum de divina cognitione percipimus, redire ad humana jam nolumus, et proximorum necessitatibus onerari recusamus; quietem contemplationis quaerimus, nihilque aliud, nisi hoc quod sine labore reficit, amamus. Sed sanatos nos Veritas ad domum mittit, narrare quae nobiscum acta sunt praecipit, ut videlicet prius mens exsudet in opere, et postmodum refici debeat per contemplationem. [ Rec. XVIII. ] 61. Contemplationis et actionis figurae Rachel et Lia, Maria et Martha. Vitae activae magna merita, contemplativae potiora. --Hinc est quod Jacob pro Rachel servit, et Liam accipit, eique dicitur Non est consuetudinis in terra nostra ut minores ante tradamus", + "candidate_score": 0.640219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84_86", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1751", + "psc_text": "silentium restringit, ut ea quae illi mens suggesserit dicat. Ac si aperte dicat: Non ego carnaliter, sed spiritaliter loquor, quia per sensum spiritus 382 audio quae per ministerium corporis profero. Unde mox ad alta conscendit, seque in mysteriis elevat, et increpationem quam protulerat ad mystica verba permutat, dicens: CAPUT XXXIII [ Vet. XVIII, Rec. XV ]. VERS. 14.-- Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? 45. Justi leviora delicta magnis cruciatibus in se puniunt. --In Scriptura sacra dentes aliquando sancti praedicatores, aliquando vero interni accipi sensus solent. De sanctis enim praedicatoribus, sponsae dictum est: Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro (Cant. IV, 2) . Unde et uni eorum ostensis in figura gentibus dicitur: Macta et manduca (Act. X, 13) ; id est, vetustatem earum contere, et in corpus Ecclesiae, videlicet in tua membra, converte. Rursum quia dentes interiores sensus accipi solent", + "candidate_score": 0.637877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_84_86", + "bdc_text": "Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ; omnia plerisque locis suppressa sunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1103", + "psc_text": "nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala respiciunt, et tamen in silentio 241 linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt. Eo enim mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant ejicere loquendo noluerunt. Unde et immoderatum silentium si in culpa non esset, propheta non diceret: Vae mihi quia tacui (Isai. VI, 5) . 61. Lingua per disciplinam retineatur, et ex necessitate laxetur. --Quid ergo inter haec, nisi studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat? Hinc namque per quemdam dicitur: Sapiens tacebit usque ad tempus (Eccli. XX, 7) , ut nimirum cum", + "candidate_score": 0.637876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_83_85", + "bdc_text": "Tui longe observantissimus Wolf. Haller subscripsit . Si quid ut prius taciturnitate ita nunc forte prolixitate aut garrulitate nimia a me peccatum est , utrunque ut mihi condones , oro . Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455", + "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa", + "candidate_score": 0.637565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2209", + "psc_text": "VERS. 20.-- Et cum habuerit quae concupierat, possidere non poterit. 24. Majoris irae signum est, cum hoc tribuitur quod male desideratur. --Majoris quippe iracundiae est cum hoc tribuitur quod male desideratur, atque inde repentina ultio sequitur, quia hoc quoque obtinuit quod Deo irascente concupivit. Unde et per Psalmistam dicitur, cum escam carnis male populus desiderasse perhibetur: Adhuc esca eorum erat in ore ipsorum, et ira Dei ascendit super eos, et occidit plurimos eorum (Psal. LXXVII, 31) . Solent namque tardius apparere divina judicia, cum praepediuntur, ne impleri 479 debeant mala vota. Nam quanto citius malum votum impleri permittitur, plerumque tanto celerius punitur. Unde ergo hypocrita festine multiplicatur ut potens sit, inde agitur cum celeritate ne sit, quia et arbusta quae tardius crescunt annosa perdurant; et quae in temporis brevitate proficiunt celerius arescunt, et quasi cum festinant esse tendunt ad non esse. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. XI ]. VERS. 21.--", + "candidate_score": 0.631026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2208", + "psc_text": "eam, quia non solum de suo nil tribuit, sed etiam quod erat alienum tulit. Bene autem subditur: Nec est satiatus venter ejus. Venter quippe iniqui avaritia est, quia in ipsa colligitur quidquid perverso desiderio glutitur. Liquet vero quia avaritia desideratis rebus non exstinguitur, sed augetur. Nam more ignis cum ligna quae consumat acceperit, accrescit; et unde videtur ad momentum flamma comprimi, inde paulo post cernitur dilatari. Et saepe omnipotens Deus cum avarae menti vehementer irascitur, prius ei permittit ad votum cuncta suppetere, et post hanc per ultionem subtrahit, ut pro eis debeat supplicia aeterna tolerare. Unde et subditur: CAPUT XX. VERS. 20.-- Et cum habuerit quae concupierat, possidere non poterit. 24. Majoris irae signum est, cum hoc tribuitur quod male desideratur. --Majoris quippe iracundiae est cum hoc tribuitur quod male desideratur, atque inde repentina ultio sequitur, quia hoc quoque obtinuit quod Deo irascente concupivit. Unde et per Psalmistam dicitur, cum", + "candidate_score": 0.62965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_41", + "bdc_text": "Dici non potest , quae certamina , quas pugnas cum ineptis istis rabinis , dum primum huc redirem , sustinuerim ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2011", + "psc_text": "callide insidians fraudem quam contra sanctum virum paraverat pertulit, quia sancto viro quot occasiones perditionis intulit, tot causas victoriae ministravit. Contra tormenta quippe patientiam, contra verba sapientiam tenuit, quia et dolores verberum aequanimiter sustinuit, et stultitiam male suadentium sapienter frenavit. Sed quia in ipsis passionibus doctisque 437 locutionibus sanctae Ecclesiae typum tenet, amicis ejus, ut saepe jam diximus, quaedam recta, et quaedam stulta loquentibus, non immerito haeretici figurantur, qui pro eo quod sancto viro amici sunt, multa de reprobis recta dicunt; sed pro eo quod speciem haereticorum tenent, plerumque in oris sui excessu dilabuntur, et verborum suorum jaculis sancti viri pectus feriunt, sed contra mentem inexpugnabilem ipsa sua percussione fatigantur. Nos igitur subtili debemus discretione distinguere, et quid sit in eorum verbis quod vere de reprobis sentiunt, et quid quod contra beatum Job fatuum sonant. CAPUT II. CAP. XVIII, VERS. 1, 2.-- Respondens autem Balda: Suhites, dixit: Usque ad quem", + "candidate_score": 0.629021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1103", + "psc_text": "nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala respiciunt, et tamen in silentio 241 linguam premunt, quasi conspectis vulneribus usum medicaminis subtrahunt. Eo enim mortis auctores fiunt, quo virus quod poterant ejicere loquendo noluerunt. Unde et immoderatum silentium si in culpa non esset, propheta non diceret: Vae mihi quia tacui (Isai. VI, 5) . 61. Lingua per disciplinam retineatur, et ex necessitate laxetur. --Quid ergo inter haec, nisi studiose lingua sub magni moderaminis libratione frenanda est, non insolubiliter obliganda, ne aut laxata in vitium defluat, aut restricta etiam ab utilitate torpescat? Hinc namque per quemdam dicitur: Sapiens tacebit usque ad tempus (Eccli. XX, 7) , ut nimirum cum", + "candidate_score": 0.628905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Deprecaturus magis quam excusaturus diuturnum meum silentium nunc demum exacto pene sesquianno literas ad te dare animum induxi , doctissime atque venerande mi Bullingere . Etenim quomodo de intermisso tam diu literarum officio me excusem , causam sane nullam invenio , nisi quod puduit atque etiamnum me pudet ex tanto temporis intervallo ad novissimas tuas respondere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2100", + "psc_text": "quia digna opera donis ejus reddere contempsit. Vocat enim nos Deus cum muneribus praevenit, respondemus vero vocationi ejus cum digne juxta percepta munera deservimus. Quia ergo tot muneribus Judaicum populum praevenit, dicat: Servum meum vocavi. Sed quia etiam post tot munera eum contempsit, subjungat: Et non respondit. Sequitur: CAPUT XLIII ( Vet. XXII, Rec. XX ). IBID.-- Ore proprio deprecabar illum. 51. Christus jussis reluctantem deprecatus est, nec exauditus. --Ac si apertius diceret: Ego ille qui ante incarnationem meam tot ei praecepta facienda per prophetarum ora mandaveram, incarnatus ad eum veniens, ore eum proprio deprecabar. Unde et Matthaeus, cum praecepta ab eo dari in monte describeret, ait: Aperiens os suum, dixit (Matth. V, 2) . Ac si patenter dicat: Tunc os suum aperuit, qui prius aperuerat ora prophetarum. Hinc est etiam quod de illo a sponsa praesentiam ejus desiderante dicitur: Osculetur me osculis oris sui (Cant. I, 1) . Sancta", + "candidate_score": 0.627281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_646", + "psc_text": "surgant. 6. Desideria pia saepe Deus explere differt, ut crescant. --Nonnunquam vero idcirco ad concepta desideria minime perveniunt, ut ipsa interveniente tarditate, ad eadem desideria laxato mentis sinu dilatentur; et quae extenuari fortasse impleta poterant, magna dispositione agitur, ut repulsa crescant. Sic quippe mortificari appetunt, ut jam perfecte, si liceat, conditoris sui faciem contemplentur. Sed eorum desiderium differtur, ut proficiat; et tarditatis suae sinu nutritur, ut crescat. Unde bene sponsa in sponsi sui desiderio anhelans clamat: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea; quaesivi illum, et non inveni (Cant. III, 1) . Abscondit se sponsus cum quaeritur, ut non inventus ardentius quaeratur; et differtur quaerens sponsa, ne inveniat, ut tarditate sua capacior reddita, multiplicius quandoque inveniat quod quaerebat. Unde beatus Job cum diceret: Exspectant mortem, et non venit, ut hoc ipsum quaerentium desiderium subtilius expleret, illico adjungit: CAPUT [ Rec. V ]. IBID.-- Quasi effodientes thesaurum. 7.", + "candidate_score": 0.623795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_4", + "bdc_text": "Solutis deinde comitiis , cum honesta ex aula missione impetrata domum me contulissem , amicis suadentibus , hortantibus , imo urgentibus obsecutus uxore ducta , qui annis prius 18 continuis , quibus in aula fui , amaxobiorum more totam meam substantiam atque suppelectilem mecum circumtuleram , in instituenda atque componenda utcunque re familiari haud equidem parum temporis consumpsi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_3", + "psc_text": "me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili impulsu fluctuarem. Ad illorum quippe consortium, velut ad tutissimi portus sinum, terreni actus volumina fluctusque fugiebam; et licet illud me ministerium ex monasterio abstractum, a pristinae quietis vita, mucrone suae occupationis exstinxerat; inter eos tamen per studiosae lectionis alloquium, quotidianae me aspiratio compunctionis animabat. Tunc eisdem fratribus, etiam cogente te, placuit, sicut ipse meministi, ut librum beati Job exponere importuna me petitione compellerent; et prout veritas vires infunderet, eis mysteria tantae profunditatis aperirem. Qui hoc quoque mihi in onere suae petitionis addiderunt, ut non solum verba historiae per allegoriarum sensus excuterem, sed allegoriarum sensus protinus in exercitium moralitatis inclinarem; adhuc", + "candidate_score": 0.623064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_58", + "bdc_text": "nihil vidi thesibus meis magis conveniens , ideoque voto et desiderio non modo cumulatissime satisfacit , sed id etiam longe superat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_608", + "psc_text": "ad illud, cui nihil venit, nihil praeterit, gaudium aeternitatis anhelare? Quod nimirum Veritas semper esse suum, ut nobis utcunque infunderet, Moyse mediante insinuat, dicens: Ego sum qui sum. Et dices filiis Israel: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed ecce, quia labentia conspicit, quia semper praesens gaudium quaerit, quia venturae lucis memorat, quia electorum ejus ordines enumerans pensat: ipsam jam nobis apertius quietem hujus lucis insinuet, et quid apud illam quotidie de pravorum conversatione agitur, verbis manifestioribus demonstret. Sequitur: CAPUT XXXIII [ Vet. XXXIX, Rec. XXX ]. VERS. 17.-- Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fessi robore. 66. Impii Incarnationis beneficio a gravi labore erepti. --Paulo ante jam diximus quia corda peccantium per hoc quod strepitus desideriorum possidet, gravis cogitationum instigantium tumultus premit. Sed in hac luce, quam concepti minime viderunt, a tumultu suo impii cessare perhibentur, quia nimirum Mediatoris adventum, quem patres in", + "candidate_score": 0.621749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1992", + "psc_text": "Veritas dicit: Confiteor tibi, Pater Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Quia ergo hi qui apud semetipsos sapientes sunt ad veram sapientiam pervenire non possunt, recte beatus Job, conversionem auditorum desiderans, exoptat ne in eis ullum sapientem inveniat. Ac si eis aperte dicat: Stulti esse apud vosmetipsos discite, ut in Deo vere sapientes esse valeatis. Sequitur: CAPUT XLI [ Vet. XX, Rec. XV ]. VERS. 11.-- Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt, torquentes cor meum. 46. Dies Ecclesiae prosperitas, noctes adversitas. Sancti ad terrena dispensanda coacti torqueri se sentiunt. --Sancta electorum Ecclesia per diurna et nocturna tempora conspicit vitae suae spatia transire, quia noctem in adversitatibus, diem vero in prosperitatibus habere consuevit. Quasi enim lux ei oritur ex tranquillitate pacis, et nox ex dolore persecutionis. Sed cum post quietis otia ad excrescentis contra se persecutionis laborem", + "candidate_score": 0.620358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_85", + "bdc_text": "Ex scriptis vestrorum oppositis d. Martini Lutheri vehementibus illis et acerbis invectivis nihil pene extat apud nos ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1508", + "psc_text": "nos ergo testes illius instaurantur, quia cuncta quae agunt studiis nostrae pravitatis adversa sunt. Unde et sermo veritatis adversarius vocatur, cum Mediatoris voce per Evangelium dicitur: Esto consentiens adversario tuo cito, dum es cum illo in via (Matth. V, 25) . Atque de hoc eodem Redemptore reprobi persequentes dicunt: Contrarius est operibus nostris (Sap. II, 12) ; et paulo post: Et dissimilis est aliis vita illius (Ibid., 15) . Testes itaque suos contra nos Dominus instaurat, quia bona quae facere ipsi negligimus, haec ad correptionem nostram fieri ab aliis demonstrat; ut qui praeceptis non accendimur, saltem exemplis excitemur, atque in appetitu rectitudinis nil sibi mens nostra difficile aestimet quod perfecte peragi ab aliis videt. Et fit plerumque ut cum alienae vitae bona conspicimus, nostrae sollicitius damna timeamus; et eo patescat quantae post pondere animadversionis impatimur, quo nunc a bonorum moribus longe discrepamus. 90. Eorum labor indicat quae reprobos poena maneat.", + "candidate_score": 0.609578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1356", + "psc_text": "Austri sunt occulti illi angelorum ordines, et secretissimi patriae coelestis sinus, quos implet calor Spiritus sancti. Illuc quippe sanctorum animae et nunc corporibus exutae et post corporibus restitutae perveniunt, et quasi astra in abditis occultantur. Ibi per diem, quasi in meridiano tempore, ardentius solis ignis accenditur, quia conditoris claritas, mortalitatis nostrae jam pressa caligine, manifestius videtur; et velut sphaerae radius ad spatia altiora se elevat, quia de semetipsa nos veritas subtilius illustrat. Ibi lumen intimae contemplationis sine interveniente cernitur umbra mutabilitatis; ibi calor summi luminis sine ulla obscuritate corporis; ibi invisibiles angelorum chori quasi astra in abditis emicant, quae eo nunc ab hominibus videri nequeunt, quo flamma veri luminis altius perfunduntur. Valde itaque mirum est quod, missis apostolis, Dominus coelos tetendit; quod, temperatis persecutionum tumoribus, maris fluctus gradiens repressit; quod solidata Ecclesia, Arcturum statuit; quod, roboratis contra adversa martyribus, Orionas misit; quod, repletis in tranquillitate doctoribus, Hyadas praebuit; sed post", + "candidate_score": 0.609225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7241_sent_75", + "bdc_text": "At illi nihil senatus iussa veriti eo magis in dies ferociunt atque insaniunt et ipsis tacentibus extinctam iri veritatis lucem clamitant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_608", + "psc_text": "ad illud, cui nihil venit, nihil praeterit, gaudium aeternitatis anhelare? Quod nimirum Veritas semper esse suum, ut nobis utcunque infunderet, Moyse mediante insinuat, dicens: Ego sum qui sum. Et dices filiis Israel: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed ecce, quia labentia conspicit, quia semper praesens gaudium quaerit, quia venturae lucis memorat, quia electorum ejus ordines enumerans pensat: ipsam jam nobis apertius quietem hujus lucis insinuet, et quid apud illam quotidie de pravorum conversatione agitur, verbis manifestioribus demonstret. Sequitur: CAPUT XXXIII [ Vet. XXXIX, Rec. XXX ]. VERS. 17.-- Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fessi robore. 66. Impii Incarnationis beneficio a gravi labore erepti. --Paulo ante jam diximus quia corda peccantium per hoc quod strepitus desideriorum possidet, gravis cogitationum instigantium tumultus premit. Sed in hac luce, quam concepti minime viderunt, a tumultu suo impii cessare perhibentur, quia nimirum Mediatoris adventum, quem patres in", + "candidate_score": 0.599471, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file