{ "letter_id": "1076", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1076", "dominant_topic": 4, "topic_dist": [ 0.052527, 0.047279, 0.05631, 0.052971, 0.061702, 0.041344, 0.056672, 0.042413, 0.048927, 0.044833, 0.051599, 0.056003, 0.041465, 0.049717, 0.04263, 0.039778, 0.060364, 0.052133, 0.052207, 0.049126 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf020", "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", "max_score": 0.695482, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.695482, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", "candidate_score": 0.677668, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.676325, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492", "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo", "candidate_score": 0.673432, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", "candidate_score": 0.671329, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738", "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut", "candidate_score": 0.671056, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", "candidate_score": 0.670403, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", "candidate_score": 0.669166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2921", "psc_text": "Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non quo quidquam in illis reprehendendum putem; 1043 sed quia juxta Apostolum, unusquisque in suo sensu abundet: alius quidem sic, alius autem sic (Rom. 14. 5) . Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed quaeso reverentiam tuam, parumper patiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos erudiditionis causa disserimus. Caeterum aemuli et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, te suspicere,", "candidate_score": 0.668149, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.667787, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_974", "psc_text": "praedicante, ex latere subsultabas, et plaudebas manu, et applodebas pedem, et orthodoxum conclamabas. Postquam navigare coepisti, et ad intimum cerebrum tuum sentinae putredo pervenit, tunc nos haereticos recordatus es. Quid tibi faciam? Credidi sancti Presbyteri Paulini epistolis, et illius super nomine tuo non putavi errare judicium. Et licet statim accepta epistola ἀσυμάρτητον sermonem tuum intelligerem: tamen rusticitatem et simplicitatem magis in te arbitrabar, quam vecordiam. Nec reprehendo sanctum virum; maluit enim apud me dissimulare quod noverat, quam portitorem clientulum suis litteris accusare. Sed memetipsum arguo, qui alterius potius acquievi, quam meo judicio: et oculis aliud cernentibus, aliud schedulae credidi quam videbam. 4. Carpit lepide imperitiam Vigilantii. --Quamobrem desine me lacessere, et voluminibus tuis obruere. Parce saltem nummis tuis, quibus notarios librariosque conducens, eisdem et scriptoribus uteris et fautoribus: qui te ideo forsitan laudant, ut lucrum in scribendo [al. scribendis ] faciant. Si libet exercere ingenium, trade te Grammaticis atque Rhetoribus,", "candidate_score": 0.666734, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", "candidate_score": 0.665592, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", "candidate_score": 0.66489, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", "candidate_score": 0.662741, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", "candidate_score": 0.662626, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", "candidate_score": 0.661889, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_33_35", "bdc_text": "Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus . Pietate et eruditione gravissimo praestantissimoque viro d. Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae apud Helvetios episcopo vigilantissimo , domino et patrono plurimum reverendo . Tiguri .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1539", "psc_text": "Omnes enim qui sapiunt, quae sursum sunt, te Patrem, et spem, et coronam fidei alacres profitentur, quod Arii Magistrum, et discipulum ejus Evangelico mucrone confoderis. Fratres cellulae meae oppido te salutant, et fratres qui tecum sunt. » EPISTOLA XCV 558 ANASTASII PAPAE AD SIMPLICIANUM. Studium Theophili, ac vigilantiam laudat, cujus litteris conventus, Simpliciano Mediolanensi Episcopo denuntiat, a se quoque Origenianae haeresi inflictum esse anathema. Domino Fratri SIMPLICIANO, ANASTASIUS. 1. « Grandem sollicitudinem atque excubias super gregem suum pastor habere approbatur. Similiter et ex alta turre causa civitatis diu noctuque cautus speculator observat. Magister providus navis 559 hora tempestatis, et periculi magnam patitur animi jactationem, ne procellis, atque asperrimis fluctibus navis elidatur in saxa. Pari animo vir sanctus et honorabilis Theophilus, frater et coepiscopus noster, circa salutis commoda non desinit vigilare, ne Dei populus per diversas Ecclesias, Origenem legendo, in magnas incurrat blasphemias. » 2. « Conventus litteris memorati, convenio Sanctitatem", "candidate_score": 0.660624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", "candidate_score": 0.660619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", "candidate_score": 0.660606, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", "candidate_score": 0.660132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2832", "psc_text": "per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis, novae singulae nunc usque fiunt [al. fiant], ubi peccati vinculum contrahant, quod per sacramentum gratiae Christi, etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro, ut exponas mihi quod multis existimo profuturum: aut si jam vel abs te, vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo", "candidate_score": 0.659321, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", "candidate_score": 0.657371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", "candidate_score": 0.657005, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", "candidate_score": 0.655814, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", "candidate_score": 0.65574, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", "candidate_score": 0.654919, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21_23", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", "candidate_score": 0.654056, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1468", "psc_text": "Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere: ut si non creditis neganti, credatis saltem accusanti. Sed libentius mihi erranti creditur, quam correcto. Nec mirum, putant enim me suum esse συμμύστην, et propter animales et luteos nolle palam dogmata confiteri. Ipsorum enim decretum est, non facile margaritas ante porcos esse mittendas, nec dandum sanctum canibus (Matth. 7), et cum David dicere: Abscondi in corde meo eloquia tua, ut non peccem tibi (Ps. 118. 11) . Et in alio loco super justo: Qui loquitur, inquit, veritatem cum proximo suo (Ps. 14. 3. et 23. 4) , id est, cum his qui domestici fidei sunt. Ex quo volunt intelligi, nos", "candidate_score": 0.653017, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", "candidate_score": 0.652458, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2613", "psc_text": "] habentes patrem, rete, naviculam, secuti Dominum, protinus omnia reliquerunt, portantes quotidie crucem suam, et ne virgam quidem in manu habentes. Haec dico, ut etiam si Clericatus te titillat desiderium, discas quod possis docere; et rationabilem hostiam offeras Christo: ne miles antequam tiro, ne prius magister sis, quam discipulus. Non est humilitatis meae, neque mensurae, judicare de Clericis, et de ministris Ecclesiarum sinistrum quippiam dicere. Habeant illi ordinem, et gradum suum, quem si tenueris, quomodo 938 tibi in eo vivendum sit, editus ad Nepotianum liber (Epist. LII), docere te poterit. Nunc monachi incunabula, moresque discutimus: et ejus monachi, qui liberalibus studiis eruditus in adolescentia, jugum Christi collo suo imposuit. 9. Laus vitae Coenobiticae. --Primumque tractandum est, utrum solus, an cum aliis in monasterio vivere debeas. Mihi quidem placet, ut habeas Sanctorum contubernium, nec ipse te doceas, et absque ductore ingrediaris viam, quam nunquam ingressus es, statimque tibi in partem alteram", "candidate_score": 0.652147, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", "candidate_score": 0.65164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2009", "psc_text": "non possum [al. possumus ] dicere, quid mihi emendandum videatur in scriptis tuis, nec tu in meis, nisi cum suspicione invidiae, aut laesione amicitiae; quiescamus ab his, et nostrae vitae salutique parcamus. MINUS CERTE assequatur illa quae inflat, dum non offendatur illa quae aedificat. Ego me longe esse sentio ab illa perfectione, de qua scriptum est: Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir (Jacob. 3. 2) . Sed plane in Dei misericordia puto me posse facile abs te petere veniam, si quid offendi quod mihi aperire debes; ut cum te audiero, lucreris fratrem tuum (Matth. 18). Neque enim quia hoc propter longinquitatem terrarum non potes facere inter me et te, propterea debes sinere errare me. Prorsus quod ad ipsas res, quas nosse volumus, attinet, si quid veri me tenere vel scio, vel credo, vel puto, in quo tu aliter sentis, quantum dat Dominus sine toa injuria, conabor", "candidate_score": 0.650968, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_34", "bdc_text": "Pietate et eruditione gravissimo praestantissimoque viro d. Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae apud Helvetios episcopo vigilantissimo , domino et patrono plurimum reverendo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", "candidate_score": 0.65064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.64813, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", "candidate_score": 0.647987, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21_23", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", "candidate_score": 0.646549, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.646401, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.64609, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", "candidate_score": 0.643299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.642342, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1130", "psc_text": "videbitur, ubi hoc dixerit, quod lector sapit? Cum vero contra sensum lectoris aliquid occurrerit, officioso mendacio deputabitur? Non enim deesse poterunt causae, cur existimetur non solum potuisse, verum etiam debuisse mentiri, si huic regulae conceditur locus. Non opus est hanc causam multis verbis agere, praesertim apud te, cui sapienter providenti dictum est satis. Nequaquam vero mihi arrogaverim, ut ingenium tuum divino dono aureum, meis obolis ditare contendam: nec est quisquam te magis idoneus, qui opus illud emendet. » 4. « Neque enim a me docendus es, quomodo intelligatur, quod idem dicit: Factus sum Judaeis tanquam Judaeus, ut Judaeos lucrifacerem (1. Cor. 9. 20) , et caetera quae ibi dicuntur COMPASSIONE misericordiae, non simulatione fallaciae. Fit enim tanquam aegrotus, qui ministrat aegroto: non cum se febres habere mentitur, sed cum animo condolentis cogitat, quemadmodum sibi serviri vellet, si ipse aegrotaret. Nam utique Judaeus erat; Christianus autem factus, non Judaeorum sacramenta 406", "candidate_score": 0.641632, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", "candidate_score": 0.641356, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", "candidate_score": 0.640513, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_660", "psc_text": "quod enim faciunt, nesciunt » (Luc. 13. 34). Et ego ignosco errori fratris: intelligo, quia diaboli arte deceptus est. Inter mulierculas sciolus sibi et eloquens videbatur. Postquam Romam mea opuscula pervenerunt, quasi aemulum exhorruit, et de me quoque captavit gloriam, ut nullus esset in terris, qui non ejus eloquentiae displiceret, exceptis his quorum potentiae non parcit, sed cedit; imo quos non honorat, sed metuit. Voluit scilicet homo peritissimus, ut veteranus miles uno rotatu gladii percutere utrumque, et ostendere populis quod quidquid ipse vellet, hoc Scriptura sentiret. Dignetur igitur nobis sermonem suum mittere, et non reprehendendo, sed docendo, garrulitatem nostram corrigere. Tunc intelliget aliam vim fori esse, aliam triclinii; non aeque inter fusos et calathos puellarum, et inter eruditos viros de divinae legis dogmatibus disputari. Nunc libere, et impudenter jactat in vulgus, 241 et perstrepit, damnat nuptias; et inter uteros tumentes, infantium vagitus, et lectulos maritorum, quid Apostolus dixerit, tacet, ut", "candidate_score": 0.640304, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2091", "psc_text": "non potuisse negligere, quam mendaciter aliquid in sua epistola posuisse. Et si hoc non in epistola qualibet, quanto magis in illa, in qua praelocutus ait: Quae autem scribo 765 vobis, ecce coram Deo quia non mentior? » 8. « Ego quidem illud Petrum sic egisse credo, ut gentes cogeret judaizare. Hoc enim lego scripsisse Paulum, quem mentitum esse non credo (Gal. 1. 20): et ideo non recte agebat hoc Petrus. Erat enim contra Evangelii veritatem, ut putarent qui credebant in Christum, sine illis veteribus sacramentis salvos se esse non posse. Hoc enim contendebant Antiochiae, qui ex Circumcisione crediderant. Contra quos Paulus perseveranter acriterque confligit. Ipsum vero Paulum non ad hoc id egisse, quod vel Timotheum circumcidit (Act. 16. 1), vel Cenchreis votum persolvit (Act. 18. 18), vel Jerosolymis a Jacobo admonitus, cum eis qui voverant, legitima illa celebranda suscepit; ut putari videretur per ea sacramenta etiam Christianam salutem dari (Act.", "candidate_score": 0.638449, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", "candidate_score": 0.635451, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2832", "psc_text": "per gratiam nominis Christi, quam in suis sacramentis commendavit, posse liberari. » EPISTOLA CXXXII. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. SEU LIBER DE SENTENTIA JACOBI. Consuluit de loco ex Jacobi epist. 2. 10. Qui offenderit in uno, factus est omnium reus, multaque admiscet de Stoicis, qui docebant omnia peccata esse paria: et quisquis haberet unam virtutem, habere omnes; qui careret una, nullam habere. 1. Quod ad te scripsi, honorande mihi in Christo frater Hieronyme, quaerens de anima humana, si nascentibus singulis, novae singulae nunc usque fiunt [al. fiant], ubi peccati vinculum contrahant, quod per sacramentum gratiae Christi, etiam in infantibus recenter natis solvendum esse non dubitamus, cum in non parvum volumen procederet, nolui ulla alia onerare quaestione: sed quod urget acrius, multo minus est negligendum. Proinde quaeso, et per Deum obsecro, ut exponas mihi quod multis existimo profuturum: aut si jam vel abs te, vel ab alio aliquo expositum habes, dirigas nobis, quomodo", "candidate_score": 0.635279, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.63525, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", "candidate_score": 0.633179, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2893", "psc_text": "ut agamus semper gratias largitori; sciamusque nos nihil esse, nisi quod donavit, in nobis ipse servaverit, dicente Apostolo: Non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei (Rom. 9. 16) . Velle et currere meum est: sed ipsum meum, sine Dei semper auxilio non erit meum. Dicit enim idem Apostolus: Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere (Philip. 2. 13) . Et Salvator in Evangelio: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) . Semper largitor, semperque donator est. Non mihi sufficit, quod semel donavit, nisi semper donaverit. Peto, ut accipiam: et cum accepero, rursus peto. Avarus sum ad accipienda beneficia Dei, nec ille deficit in dando, nec ego satior in accipiendo. 1034 Quanto plus bibero, tanto plus sitio. Legi enim a Psalmista cantari. Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Omne quod habemus bonum, gustus est Domini. Cum me putavero", "candidate_score": 0.630826, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", "candidate_score": 0.630443, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.630142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2921", "psc_text": "Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non quo quidquam in illis reprehendendum putem; 1043 sed quia juxta Apostolum, unusquisque in suo sensu abundet: alius quidem sic, alius autem sic (Rom. 14. 5) . Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed quaeso reverentiam tuam, parumper patiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos erudiditionis causa disserimus. Caeterum aemuli et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, te suspicere,", "candidate_score": 0.629901, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.627932, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", "candidate_score": 0.627303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2991", "psc_text": "negasse responsionem, sed excusasse de tempore, quod in alia magis urgentia curam cogeretur impendere. Vides etiam quam benevolum animum erga me gerat, quidve commoneat, ne scilicet quod inter nos, salva utique caritate ac sinceritate amicitiae, eruditionis causa facimus, calumnientur aemuli, et maxime haeretici de animi rancore descendere. Proinde si utrumque opus nostrum, et ubi ego inquisivi, et ubi ipse ad inquisita responderit, homines legerint, quia etiam oportet, ut si eadem quaestio secundum ejus sententiam sufficienter fuerit explicata, me instructum esse gratias agam, non parvus erit fructus, cum hoc exierit in notitiam plurimorum, ut minores nostri non solum sciant, quid de hac re sentire debeant, quae inter nos diligenti disceptatione discussa est, verum etiam discant exemplo nostro, Deo miserante, atque propitio, quemadmodum inter carissimos fratres, ita non desit alterna inquisitionis gratia disputatio, ut tamen maneat inviolata dilectio. » 3. « Si autem scriptum meum, ubi res obscurissima tantummodo legitur inquisita, sine", "candidate_score": 0.626207, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2986", "psc_text": "Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV. S. AUGUSTINI AD OPTATUM EPISCOPUM MILEVITANUM. De Natura et origine animae. Nondum se abs Hieronymo responsum epistolae suae heic 131. de Origine animae accepisse, nec eam interim consultationem in vulgus edi se probare. Domino beatissimo, sinceriterque carissimo, et desideratissimo fratri, et Coepiscopo OPTATO AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Per religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed", "candidate_score": 0.624077, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2142", "psc_text": "abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam, qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae Domini bonitate tibi concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud, quod de nescio cujus Poetae facto ineptius fortasse, quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim, non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres, quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν si scripserimus aliquid, quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attengendum illud existimavi: atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi hoc opus esse perspexeris. Quanquam enim secundum honorum vocabula, quae jam Ecclesiae usus obtinuit: Episcopatus Presbyterio major sit: tamen in multis rebus", "candidate_score": 0.622757, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", "candidate_score": 0.619531, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_22", "bdc_text": "Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_102", "psc_text": "haereticis copulati, nihil aliud ambiunt, quam ut auctoritate communionis vestrae fulti, tres hypostases cum antiquo sensu praedicent. 42 EPISTOLA XVI. AD DAMASUM PAPAM. Apud quem ex tribus, qui Antiochenam Ecclesiam scindunt, debeat communicare, ut sibi significet, iterum obtestatur. 1. Importuna in Evangelio mulier tandem meruit audiri (Matth. 15. 28): et clauso cum servis ostio, media licet nocte, ab amico panes amicus accepit (Luc. 11. 8). Deus ipse, qui nullis contra se viribus superari potest, publicani precibus vincitur. Ninive civitas, quae peccato periit, fletibus stetit (Jon. 3. 10). Quorsum ista tam longo repetita principio? Videlicet, ut parvum magnus aspicias; ut dives Pastor morbidam non contemnas ovem. Christus in paradisum de cruce latronem intulit (Luc. 11. 42): et ne quis aliquando seram conversionem putaret, fecit homicidii poena martyrium. Christus, inquam, prodigum filium revertentem laetus amplectitur (Luc. 15. 20), et nonaginta novem pecudibus derelictis, una ovicula, quae remanserat, humeris boni Pastoris advehitur (Luc.", "candidate_score": 0.618974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1992", "psc_text": "et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Quamvis existimem antequam ista sumeres, venisse in manus tuas litteras meas, quas per Dei servum, filium nostram Cyprianum Diaconum misi, quibus certissime agnosceres meam esse epistolam, cujus exemplaria illuc pervenisse [al. venisse ] commemorasti; unde jam me arbitror rescriptis tuis, velut Entellinis gravibus atque acribus caestibus (Aeneid. V), tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar", "candidate_score": 0.615085, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1739", "psc_text": "mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut expecto. Primas etiam, quas ad te adhuc Presbyter litteras praeparaveram mittendas, per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea nobis collega factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, Episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui, ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et quam vim patiar quod a me tam longe absunt sensus corporis tui: per quos adire possit ad animum tuum animus meus, mi frater dulcissime, et in Domini membris honorande. 636 3. In hac autem epistola hoc addo, quod postea didicimus, ex", "candidate_score": 0.614462, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", "candidate_score": 0.609365, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", "candidate_score": 0.577503, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", "candidate_score": 0.576171, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023", "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum", "candidate_score": 0.5734, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.687688, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.687688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.682789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.681514, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", "candidate_score": 0.680567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", "candidate_score": 0.680284, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.674546, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", "candidate_score": 0.6741, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", "candidate_score": 0.674013, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", "candidate_score": 0.67311, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", "candidate_score": 0.67284, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", "candidate_score": 0.672074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.67188, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.671525, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.671462, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.671287, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", "candidate_score": 0.67075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.670707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.670656, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.670455, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", "candidate_score": 0.669442, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", "candidate_score": 0.668679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4250", "psc_text": "perficiendus, domina eximia, meritoque honorabilis in Christo ac suscipienda filia. Equidem etiam in iis rebus quas utcumque scio, magis te cupio esse scientem, quam scientiae nostrae indigentem. Neque enim, ut quod scimus doceamus, aliorum ignorantiam optare debemus: multo quippe melius omnes sumus docibiles Deo; quod utique in illa superna patria, cum in nobis completum fuerit quod promissum est, perficietur, ut non dicat homo proximo suo, Cognosce Dominum: omnes enim cognoscent eum, sicut scriptum est, a minore usque ad majorem eorum (Jerem. XXXI, 34). Et sollicitissime cavendum est in docendo superbiae vitium, quod in discendo non ita est. Unde et sancta Scriptura nos admonet, dicens: Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum (Jacobi I, 19): et ille in Psalmo ait, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuoque subjecit, Et exsultabunt ossa humiliata (Psal. L, 10). Vidit enim in audiendo facillime servari humilitatem, quae difficilis est in docendo; quoniam", "candidate_score": 0.668266, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.6682, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", "candidate_score": 0.668104, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_900", "psc_text": "Gentilium, sed de cibis et praeputio verum sentiendo ac docendo, tamen tanquam gentilis factus est Gentibus, et non potuit fieri tanquam Judaeus Judaeis, nisi fallaciter suscipiendo sacramenta Judaeorum? Cur oleastro inserto servavit dispensationis veracem fidem; et naturalibus ramis non extra, sed in arbore constitutis, nescio quod dispensatoriae simulationis velamen obtendit? Cur factus tanquam gentilis Gentibus, quod sentit docet, quod ait sentit; factus autem tanquam Judaeus Judaeis, aliud in pectore claudit, aliud promit in verbis, in factis, in scriptis? Sed absit hoc sapere. Utrisque enim debebat charitatem de corde puro et conscientia bona, et fide non ficta (Id. I, 5). Ac per hoc omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret (I Cor. IX, 19-22), non mentientis astu, sed compatientis affectu; id est, non omnia mala hominum fallaciter agendo, sed aliorum omnium malis omnibus, tanquam si sua essent, misericordis medicinae diligentiam procurando. 28. Cum itaque illa Testamenti Veteris sacramenta etiam sibi agenda", "candidate_score": 0.667907, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.66773, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.667405, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189", "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet", "candidate_score": 0.667235, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_381", "psc_text": "magna culpa meus error veritati favet, si recte in quoquam veritas potest favere mendacio. CAPUT VI. 9. De Origene autem quod rescribere dignatus es, jam sciebam non tantum in ecclesiasticis litteris, sed in omnibus recta et vera quae invenerimus, approbare atque laudare; falsa vero et prava improbare atque reprehendere. Sed illud de prudentia doctrinaque tua desiderabam, et adhuc desidero, ut nota nobis facias ea ipsa ejus errata, quibus a fide veritatis ille vir tantus recessisse convincitur. In libro etiam quo cunctos, quorum meminisse potuisti, scriptores ecclesiasticos et eorum scripta commemorasti, commodius, ut arbitror, fieret, si nominatis eis quos haeresiotas esse nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo", "candidate_score": 0.666475, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", "candidate_score": 0.665937, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", "candidate_score": 0.665677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", "candidate_score": 0.665669, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_175", "psc_text": "mel, Praesentem ipsa mihi te reddent, si mihi morem Gesseris, et libros quibus in te lenta recumbit Musica tradideris, nam ferveo totus in illos. Annue, sic nobis verum ratione patescat, Sic plus Eridano fluat, et contagia mundi Nequicquam volitent nostri circum arva coloni. 4. Si versus tuus momentis inordinatis perversus esset, si suis legibus non staret, si mensuris imparibus aures auditoris offenderet, puderet te certe, nec differres, nec desisteres donec ordinares, corrigeres, statueres, aequares versum tuum, discendo et agendo artem metricam acerrimo studio, et labore quolibet: quid cum inordinatus ipse perverteris, cum legibus Dei tui ipse non stas, neque in agenda vita honestis tuorum votis, et huic ipsi eruditioni tuae concinis, abjiciendum post tergum putas et negligendum? Quasi prae sono linguae tuae sis tibi vilior, et incompositis moribus quod offendis aures Dei levius sit, quam si incompositis syllabis tuis grammatica succenseret auctoritas. Scribis: O mihi transactos revocet si pristina soles", "candidate_score": 0.665348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_906", "psc_text": "relinquendum in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si eo modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco, ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari volens, quod erga te ipse servavi, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore, nec ita reprehendant apud alios, ut taceant apud me; hinc potius existimans laedi amicitiam et necessitudinis jura violari. Nescio enim, utrum christianae amicitiae putandae sint, in quibus magis valet vulgare proverbium, Obsequium amicos, veritas odium parit (Terentius in Andr., act. 1, scena 1), quam ecclesiasticum, Fideliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6). 32. Proinde charissimos nostros, qui nostris laboribus sincerissime favent, hoc potius quanta possumus instantia doceamus, quo sciant fieri posse ut inter charissimos aliquid alterutro sermone contradicatur,", "candidate_score": 0.665088, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", "candidate_score": 0.664675, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.664197, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.663853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3965", "psc_text": "colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac praecordiis inhaesisti, ex quo non contenti tua fama tam gloriosa, tam maxima, scriptis te tuis intueri maluimus, cum una mihi, atque haec brevis epistola tua, ardoris tantas flammas, incendiaque commoverit. Unde deprecamur te, ac tota mente deposcimus, ut quoniam gentiles ritus te etiam legendo, ut nunquam alias, abunde affatimque contempsimus (quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt,", "candidate_score": 0.663725, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", "candidate_score": 0.662873, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.662775, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2927", "psc_text": "omnia vel plurima tantae impietatis argumenta colligere, praesertim quia cum ista conscriberem, perlatores navigaturi me immorari diutius non sinebant. Puto autem onerosum me non fuisse sanctis sensibus tuis, quod de tanto malo, omnique vigilantia, Domino adjuvante, vitando, tacere non potui. EPISTOLA CLXXIX. Augustinus Joanni episcopo Jerosolymitano, retegens Pelagii haeresim contentam in ejus libro, quem ipsi transmittit una cum libro de Natura et Gratia a se contra istum elaborato; petens vicissim ut mittat Gesta ecclesiastica Diospolitanae synodi, quibus Pelagius purgatus esse perhibetur. Domino beatissimo, ac merito venerabili fratri et coepiscopo JOANNI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quod tuae Sanctitatis scripta non merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium", "candidate_score": 0.661681, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.661543, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.660583, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.660525, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.660275, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", "candidate_score": 0.660247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.658502, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2927", "psc_text": "omnia vel plurima tantae impietatis argumenta colligere, praesertim quia cum ista conscriberem, perlatores navigaturi me immorari diutius non sinebant. Puto autem onerosum me non fuisse sanctis sensibus tuis, quod de tanto malo, omnique vigilantia, Domino adjuvante, vitando, tacere non potui. EPISTOLA CLXXIX. Augustinus Joanni episcopo Jerosolymitano, retegens Pelagii haeresim contentam in ejus libro, quem ipsi transmittit una cum libro de Natura et Gratia a se contra istum elaborato; petens vicissim ut mittat Gesta ecclesiastica Diospolitanae synodi, quibus Pelagius purgatus esse perhibetur. Domino beatissimo, ac merito venerabili fratri et coepiscopo JOANNI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quod tuae Sanctitatis scripta non merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium", "candidate_score": 0.658474, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2949", "psc_text": "ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare (Galat. II, 14)? Nulla est hic tropica obscuritas, verba sunt propria apertae locutionis. Hoc profecto Doctor Gentium, his quos parturiebat donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19), et quibus sub divina attestatione praedixerat, Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Id. I, 20), aut verum dixit, aut falsum: si falsum, quod absit, quae sequantur advertis; et ambo ista exhorrescas admonet veritatis indicium, et in apostolo Petro mirabilis humilitatis exemplum. 5. Sed quid hinc diutius? cum de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad", "candidate_score": 0.657796, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", "candidate_score": 0.65747, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", "candidate_score": 0.657339, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.657123, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.656443, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468", "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,", "candidate_score": 0.65641, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4099", "psc_text": "Abstineamus nos a conviciis, ne tempus inaniter impendamus; et ad id quod agitur inter nos potius advertamus. EPISTOLA CCXLII. Augustinus Elpidio ariano, probans Filium Dei esse Deo aequalem, genitumque ex ipso, non factum; spondens etiam se ariani cujusdam libello plenius responsurum, si otium et facultas detur. Domino eximio meritoque honorabili et desiderabili ELPIDIO, AUGUSTINUS. 1. Quis nostrum erret in fide vel in cognitione Trinitatis, alia quaestio est. Gratum sane habeo quod me, quamvis incognitum facie, tamen quia errare credidisti, revocare ab errore conatus es. Hujus tibi benevolentiae mercedem retribuat Deus, et nosse te faciat quod nosse te putas: res enim ardua est, ut existimo. Et quaeso te ne in ullam contumeliae partem acceperis, quod tibi tantae cognitionis munus optavi. Vereor enim ne opinatae scientiae praejudicium, si non praecepta vera, quae nequaquam ad te mihi arrogaverim, at certe bona vota nostra, quae mihi etiam indocto habere de te licet (non enim", "candidate_score": 0.655971, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", "candidate_score": 0.655922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_910", "psc_text": "ipsam epistolam, sed tibi miseram; et adversus te non esse arbitrabar, quod sinceritate amicitiae sive ad admonendum, sive ad te vel me abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae tibi bonitate Domini concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud quod de nescio cujus poetae facto ineptius fortasse quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν, si aliquid scripserimus quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attingendum illud existimavi; atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi", "candidate_score": 0.654393, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", "candidate_score": 0.65187, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3778", "psc_text": "propositi nostri epibatis quietis onusta intra stationem tutissimi portus secure consistat, dum navigat per hoc mare magnum et immensum, et in illo portu, intra quem jam non erit metuendum vitae navigium, mercium indiscrepans accipiat pretium placitarum. Hoc tuae Sanctitatis impetraturos nos confidimus adjutorio, per gratiam quae est in Christo Jesu Domino nostro. Omnes filios apostolatus tui dominos nostros clericos, ac sanctos in congregatione propositi servientes deprecamur ut digneris nostro officio salutare, ut cum tua Beatitudine omnes pro nobis orare dignentur. Indiscrepans Trinitas Domini Dei nostri apostolatum tuum, quem elegit per gratiam, conservet nobis in Ecclesia sua, et nostri memorem coronet in Ecclesia magna; quod optamus, domine. Si quid autem famulus tuae Sanctitatis frater suggesserit Florus, pro regula monasterii, digneris pater, petimus, libenter accipere, et per omnia nos infirmos instruere. EPISTOLA CCXVII. Augustinus Vitali Carthaginensi, delato quod doceret initium fidei non esse donum Dei, reclamat fortiter, ipsumque ex precibus Ecclesiae confutat;", "candidate_score": 0.651619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.651403, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.649724, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3965", "psc_text": "colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac praecordiis inhaesisti, ex quo non contenti tua fama tam gloriosa, tam maxima, scriptis te tuis intueri maluimus, cum una mihi, atque haec brevis epistola tua, ardoris tantas flammas, incendiaque commoverit. Unde deprecamur te, ac tota mente deposcimus, ut quoniam gentiles ritus te etiam legendo, ut nunquam alias, abunde affatimque contempsimus (quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt,", "candidate_score": 0.64872, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1816", "psc_text": "sententiae auctoritatem secutus, quae nullam ad perdiscendum abundare credit aetatem. Neque immerito sapiens, prudentiae studia nullis terminis, neque fine conclusit, quando primordiis suis remota virtus nunquam adeo reseratur adeuntibus, ut omnis protinus ad agnitionem patescat. Domine vere sancte, ac merito venerabilis pater, est operae pretium cognoscere habitam inter nos proxime confabulationem. Quibusdam amicorum conventibus aderamus, frequentes proferebantur illic pro ingeniis studisque sententiae. Erat tamen sermo rhetorica partitio: apud agnoscentem loquor; nam etiam ista paulo ante docuisti. Adstruebatur quid esset inventio, quae inventionis acrimonia, quantus disponendi labor, quae translationis gratia, quae iconismatum pulchritudo, et pro ingenio naturaque materiae apposita etiam dicendi facultas. Alii rursus poeticam elevabant faventes. Ne hanc quidem eloquentiae partem tacitam aut inhonoram relinquis, ut convenienter poeta dixerit: Inter victrices hederam tibi serpere lauros. (Virg. Bucol. ecl. 8.) Dicebatur ergo quantus oeconomiae esset ornatus, quae metaphorarum venustas, quanta in comparatione sublimitas; jam leves enodesque versus, atque, ut ita dixerim,", "candidate_score": 0.648672, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", "candidate_score": 0.648415, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_892", "psc_text": "verum scripsit, vidisse se Petrum non recte ingredientem ad veritatem Evangelii eique in faciem restitisse, quod Gentes cogeret judaizare. Ipse vero Petrus, quod a Paulo fiebat utiliter libertate charitatis, sanctae ac benignae pietate humilitatis accepit: atque ita rarius et sanctius exemplum posteris praebuit, quo non dedignarentur, sicubi forte recti tramitem reliquissent, etiam a posterioribus corrigi; quam Paulus, quo confidenter auderent etiam minores majoribus pro defendenda evangelica veritate, salva fraterna charitate resistere. Nam cum satius sit a tenendo itinere, in nullo quam in aliquo declinare, multo est tamen mirabilius et laudabilius, libenter accipere corrigentem, quam audacter corrigere deviantem. Est laus itaque justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me", "candidate_score": 0.648009, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.647999, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1477", "psc_text": "loqueris quod requiro. Possem te plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogari desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Nosti quam mihi molestissimum est oneri esse, non dico Sinceritati tuae, sed cuipiam. Solus autem Deus novit quomodo nimia necessitate impulsus hoc feci. Vobis enim salvis et favente Deo navigaturus sum: et mores hominum non ignoratis, qui proclives sunt ad vituperandum, et quam, si interrogatus quis non responderit, indoctus et hebes putabitur vides. Ergo, obsecro te, ad omnia sine cunctatione responde; ne me tristem dimittas. Sic videam parentes meos; quia propter hoc solum Cerdonem misi, et ipsum exspecto solum. Frater Zenobius, Magister memoriae factus est, et misit nobis evectionem cum annonis. Si ego dignus non sum ut respondeas interrogatiunculis meis, saltem timeantur annonae. Incolumem te summa Divinitas longa", "candidate_score": 0.646929, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_24_26", "bdc_text": "coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus . D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", "candidate_score": 0.646867, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.646628, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.646494, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", "candidate_score": 0.646271, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21_23", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_981", "psc_text": "Si neque hoc vultis, saltem scribite ad illos, ut jam ista non faciant, ut jam se a caedibus nostris, a rapinis, ab excaecatione compescant. Nolumus dicere: Damnate illos. Vos enim videritis quomodo vos non inquinent, quos modo ostendimus in vestra communione latrones, et nos inquinent quos nunquam potuistis ostendere traditores. Ex his omnibus eligite quod volueritis. Si autem querelas nostras contempseritis, nos minime poenitebit ordine pacifico agere voluisse. Aderit Dominus Ecclesiae suae, ut vos potius humilitatem nostram contempsisse poeniteat. EPISTOLA LXXXIX. Augustinus Festo, docens recte legibus reprimi Donatistas; et indicans in regione Hipponensi nondum eos Festi litteris correctos, sed adhuc intolerabiliter grassari. Domino dilectissimo et honorabili ac suscipiendo filio FESTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Si pro errore homines et damnabili dissensione et convicta modis omnibus falsitate tanta praesumunt, ut eorum salutem requirenti catholicae Ecclesiae tam audacter insidiari minarique non cessent; quanto magis aequum est, et oportet eos qui pacis", "candidate_score": 0.646216, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", "candidate_score": 0.646083, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", "candidate_score": 0.645668, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", "candidate_score": 0.645666, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_202", "psc_text": "Mihi enim videtur exitiosissime credi, aliquod in Libris sanctis haberi mendacium; id est eos homines, per quos nobis illa Scriptura ministrata est atque conscripta, aliquid in libris suis fuisse mentitos. Alia quippe quaestio est, sitne aliquando mentiri viri boni; et alia quaestio est, utrum scriptorem sanctarum Scripturarum mentiri oportuerit: imo vero non alia, sed nulla quaestio est. Admisso enim semel in tantum auctoritatis fastigium officioso aliquo mendacio, nulla illorum librorum particula remanebit, quae non ut cuique videbitur vel ad mores difficilis vel ad fidem incredibilis, eadem perniciosissima regula ad mentientis auctoris consilium officiumque referatur. 4. Si enim mentiebatur apostolus Paulus cum apostolum Petrum objurgans diceret, Si tu cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum gentes cogis judaizare? et recte illi videbatur Petrus fecisse, quem non recte fecisse et dixit et scripsit, ut quasi animos tumultuantium deliniret (Gal. II, 11-14); quid respondebimus, cum exsurrexerint perversi homines, prohibentes nuptias, quos", "candidate_score": 0.64361, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2927", "psc_text": "omnia vel plurima tantae impietatis argumenta colligere, praesertim quia cum ista conscriberem, perlatores navigaturi me immorari diutius non sinebant. Puto autem onerosum me non fuisse sanctis sensibus tuis, quod de tanto malo, omnique vigilantia, Domino adjuvante, vitando, tacere non potui. EPISTOLA CLXXIX. Augustinus Joanni episcopo Jerosolymitano, retegens Pelagii haeresim contentam in ejus libro, quem ipsi transmittit una cum libro de Natura et Gratia a se contra istum elaborato; petens vicissim ut mittat Gesta ecclesiastica Diospolitanae synodi, quibus Pelagius purgatus esse perhibetur. Domino beatissimo, ac merito venerabili fratri et coepiscopo JOANNI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quod tuae Sanctitatis scripta non merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium", "candidate_score": 0.643604, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4039", "psc_text": "3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea scripsisses, me his etiam posse subscribere; ad hoc nescio quomodo res perducta est, ut accepta charta, ea ipsa quae dixeras, velles etiam litteris tua manu exprimere. Quod cum mihi ad legendum dedisses, animadverti minus te scripsisse, Patrem, cum scripsisses, Deum omnipotentem, invisibilem, ingenitum, innatum. Quod ubi commemoravi, non post multam allegationem addidisti, Patrem: et incapabilem quidem, quod verbis dixeras, scripto praetermiseras; sed nulla hinc a me facta commemoratio est. 4. Deinde cum dixissem me paratum esse subscribere adhuc illa verba etiam mea esse posse, prius quaesivi, ne quod in mentem venerat, laberetur, utrum alicubi Scripturarum divinarum legeretur, Pater ingenitus. Hoc", "candidate_score": 0.642731, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2981", "psc_text": "hac re litteras, apud quos istius rei iste praestitit causas. Quod si de sua ille potuisset purgatione confidere, hoc magis eredimus quod egisset, quod multo verius esse potuerat, ut illos cogeret epistolis suis, qui dijudicaverunt, indicare. Verum cum sint aliqua in ipsis posita Gestis, quae objecta partim ille vitando suppressit, partim multa in se verba retorquendo tota obscuritate confudit; aliqua magis falsis argumentis quam vera ratione, ut ad tempus poterat videri, purgavit, negando alia, alia falsa interpretatione vertendo. 4. Sed utinam, quod optandum magis est, jam se ille ad veram catholicae fidei viam ab illo sui tramitis errore convertat, ut cupiat velitque purgari, considerans quotidianam Dei gratiam, adjutoriumque cognoscens, ut videatur verum, et approbetur ab omnibus manifesta ratione correctus, non Gestorum indicio, sed ad catholicam fidem corde converso! Unde non possumus illorum nec culpare nec approbare judicium, cum nesciamus utrum vera sint Gesta; aut si vera sunt, illum constet magis", "candidate_score": 0.642331, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.641698, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.641679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_856", "psc_text": "si fallebat Apostolus filios suos, quos iterum parturiebat, donec in eis Christus, id est veritas, formaretur (Id. IV, 19)? Quibus cum praemisisset dicens. Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Id. I, 20): non tamen veraciter scribebat, sed nescio qua dispensatoria simulatione fallebat, vidisse se Petrum et Barnabam non recte ad Evangelii veritatem ingredientes, ac Petro in faciem restitisse, non ob aliud nisi quod Gentes cogeret judaizare! 5. At enim satius est credere, apostolum Paulum aliquid non vere scripsisse, quam apostolum Petrum non recte aliquid egisse. Hoc si ita est, dicamus, quod absit, satius esse credere mentiri Evangelium, quam negatum esse a Petro Christum (Matth. XXVI, 75); et mentiri Regnorum librum, quam tantum prophetam, a Domino Deo tam excellenter electum, et in concupiscenda atque abducenda uxore aliena commisisse adulterium, et in marito ejus necando tam horrendum homicidium (II Reg. XI, 4, 17). Imo vero sanctam Scripturam, in", "candidate_score": 0.641057, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", "candidate_score": 0.640351, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_896", "psc_text": "et requiro in eo quod scripsit ad Galatas, vidisse se Petrum non recte ingredientem ad veritatem Evangelii, eique in faciem propterea restitisse, quod illa simulatione Gentes judaizare cogebat, utrum verum scripserit, an forte nescio qua dispensativa falsitate mentitus sit. Et audio eum paulo superius in ejusdem narrationis exordio religiosa voce mihi clamantem: Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior (Gal. I, 20). 25. Dent veniam quilibet aliud opinantes; ego magis credo tanto apostolo in suis, et pro suis Litteris juranti, quam cuiquam doctissimo de alienis litteris disputanti. Nec dici timeo, me sic Paulum defendere, quod non simularit errorem Judaeorum, sed vere fuerit in errore. Quoniam neque simulabat errorem, qui libertate apostolica, sicut illi tempori congruebat, vetera illa sacramenta, ubi opus erat, agendo commendabat ea, non satanae versutia decipiendis hominibus, sed Dei providentia praenuntiandis rebus futuris prophetice constituta: nec vere fuerat in errore Judaeorum, qui non solum noverat,", "candidate_score": 0.639955, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.639788, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4038", "psc_text": "ut mandata litteris vellet etiam legentium memoriae commendari, ne quisquam vel oblivione opinatus, vel dissensione irritatus, diceret ab aliquo nostrum aut non esse dictum quod dictum erat, aut dictum esse quod dictum non erat. In his enim solent latebras suae malae defensionis inquirere, qui contentionis sunt cupidiores quam veritatis. Hoc autem nec a te nec a me, nec de te nec de me dici posset, si in fide condicti permaneres, ut verba nostra exciperentur et scriberentur; praesertim quia tu ipse in iis verbis quibus fidem tuam pronuntiasti, quoties ea repetisti, toties variasti, quod nulla credo fraude, sed oblivione factum esse. 3. Nam primo dixisti credere te in Deum Patrem omnipotentem, invisibilem, ingenitum, incapabilem: et in Jesum Christum Filium ejus, Deum, natum ante saecula, per quem facta sunt omnia; et in Spiritum sanctum. Quibus ego auditis, cum respondissem nondum a te quidquam dictum quod meae fidei repugnaret, et ideo, si ea", "candidate_score": 0.639609, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.638101, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", "candidate_score": 0.637285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_892", "psc_text": "verum scripsit, vidisse se Petrum non recte ingredientem ad veritatem Evangelii eique in faciem restitisse, quod Gentes cogeret judaizare. Ipse vero Petrus, quod a Paulo fiebat utiliter libertate charitatis, sanctae ac benignae pietate humilitatis accepit: atque ita rarius et sanctius exemplum posteris praebuit, quo non dedignarentur, sicubi forte recti tramitem reliquissent, etiam a posterioribus corrigi; quam Paulus, quo confidenter auderent etiam minores majoribus pro defendenda evangelica veritate, salva fraterna charitate resistere. Nam cum satius sit a tenendo itinere, in nullo quam in aliquo declinare, multo est tamen mirabilius et laudabilius, libenter accipere corrigentem, quam audacter corrigere deviantem. Est laus itaque justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me", "candidate_score": 0.637068, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3752", "psc_text": "meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem et alium Felicem Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha, noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli qui nondum habent opera propria vel", "candidate_score": 0.637006, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.636994, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", "candidate_score": 0.636967, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.636707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1771", "psc_text": "XXII, 43): ubi quid aliud quam nobis praebebat exemplum, in tempore precator opportunus, cum Patre exauditor aeternus? 20. Dicuntur fratres in Aegypto crebras quidem habere orationes, sed eas tamen brevissimas, et raptim quodammodo jaculatas, ne illa vigilanter erecta, quae oranti plurimum necessaria est, per productiores moras evanescat atque hebetetur intentio. Ac per hoc etiam ipsi satis ostendunt, hanc intentionem, sicut non est obtundenda, si perdurare non potest, ita si perduraverit, non cito esse rumpendam. Absit enim ab oratione multa locutio, sed non desit multa precatio, si fervens perseverat intentio. Nam multum loqui, est in orando rem necessariam superfluis agere verbis. Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba", "candidate_score": 0.632161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", "candidate_score": 0.631922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.631909, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208", "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,", "candidate_score": 0.631889, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", "candidate_score": 0.631431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.631288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.630844, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.630555, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", "candidate_score": 0.630462, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", "candidate_score": 0.630321, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2488", "psc_text": "tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas et adducas, nihilque aliud in eo quod per te securius vivunt, velis, nisi ut hinc illum promereantur, apud quem beate vivent; et verae illae virtutes erunt, et illius opitulatione, cujus largitate donatae sunt, ita crescent et perficientur, ut te ad vitam vere beatam, quae non nisi aeterna est, sine ulla dubitatione perducant: ubi jam nec prudenter discernantur a bonis mala, quae non erunt; nec fortiter tolerentur adversa, quia non ibi erit nisi quod amemus, non etiam quod toleremus; nec temperanter libido trenetur, ubi nulla ejus incitamenta sentiemus; nec juste subveniatur ope indigentibus, ubi inopem atque indigum non habebimus. Una ibi", "candidate_score": 0.62943, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", "candidate_score": 0.627123, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", "candidate_score": 0.626738, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", "candidate_score": 0.626592, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", "candidate_score": 0.626554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2390", "psc_text": "ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui. Sed, obsecro te, ignosce credentibus: homines enim sunt, et in animis hominum tantae latebrae sunt, et tanti recessus, ut omnes suspiciosi cum merito culpentur, etiam laudari arbitrentur se debere, quod cauti sint. Causae stabant; ab uno eorum quos teneri ille repente praeceperat, gravissimam te passum fuisse injuriam noveramus. Frater quoque ejus, in quo Ecclesiam maxime persecutus est, nescio quid duriter quasi praeferens tibi respondisse dicebatur. Putabantur tibi ambo esse suspecti. Postulati cum abiissent, te illic remanente, et cum illo secretius, ut ferebatur, loquente, subito jussi sunt detineri. Amicitiam vestram non recentem, sed veterem, homines loquebantur. Famam confirmabat tanta conjunctio, et", "candidate_score": 0.62644, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", "candidate_score": 0.626091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.625844, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.625666, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.62543, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1477", "psc_text": "loqueris quod requiro. Possem te plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogari desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. Nosti quam mihi molestissimum est oneri esse, non dico Sinceritati tuae, sed cuipiam. Solus autem Deus novit quomodo nimia necessitate impulsus hoc feci. Vobis enim salvis et favente Deo navigaturus sum: et mores hominum non ignoratis, qui proclives sunt ad vituperandum, et quam, si interrogatus quis non responderit, indoctus et hebes putabitur vides. Ergo, obsecro te, ad omnia sine cunctatione responde; ne me tristem dimittas. Sic videam parentes meos; quia propter hoc solum Cerdonem misi, et ipsum exspecto solum. Frater Zenobius, Magister memoriae factus est, et misit nobis evectionem cum annonis. Si ego dignus non sum ut respondeas interrogatiunculis meis, saltem timeantur annonae. Incolumem te summa Divinitas longa", "candidate_score": 0.624341, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", "candidate_score": 0.624201, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2950", "psc_text": "de hac quaestione inter nos, ego et praedictus venerabilis frater Hieronymus satis litteris egerimus; et in hoc opere recentissimo, quod sub nomine Critobuli adversus Pelagium modo edidit (Lib. 1 adversus Pelag.), eamdem de ista re gesta dictisque apostolicis sententiam tenuit, quam beatissimi Cypriani etiam nos secuti sumus (Epist. 71 ad Quintum). Illud potius de origine animarum, non propter partus adulterinos, sed propter innocentium, quod absit, damnationem, quod, opinor, non stulte quaeritur; si quid a tali ac tanto didicisti viro, quod recte responderi ambigentibus possit, quaeso nobiscum communicare non abnuas. Ita quippe mihi in epistolis tuis eruditus et suavis apparuisti, ut operae pretium sit tecum litteris colloqui. Nescio sane quem librum ejusdem hominis Dei, quem presbyter Orosius attulit, tuaeque Dilectioni describendum dedit, ubi de resurrectione carnis praeclare disputasse laudatur, jam nobis peto non differas mittere. Ideo quippe non eum cito poposcimus, quia et describendum et emendandum utique cogitavimus; cui utrique operi", "candidate_score": 0.622802, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_147", "psc_text": "illam Eusebii venerabilis episcopi Constantinopolitani de cunctis temporibus historiam. Sed in hoc fuit obtemperandi mora, quod instructu tuo, quia ipse non haberem hunc codicem, Romae reperi apud parentem nostrum vere sanctissimum Domnionem, qui procul dubio promptius mihi paruit in hoc beneficio, quod tibi deferendum indicavi. Verumtamen quia et loca tua mihi significare dignatus es, ut ipse monuisti, ad venerabilem socium coronae tuae, patrem nostrum Aurelium ita scripsimus, ut si nunc Hippone-regio degeres, illo tibi litteras nostras, et transcriptam Carthagine membranam mittere dignaretur. Quod et sanctos viros, quos indices charitatis ipsorum, tuo sermone cognovimus. Comitem et Evodium rogavimus, ut haec scribere ipsi curarent, ne vel parenti Domnioni diutius codex suus deforet, et tibi transmissus sine necessitate redhibendi maneret. 4. Specialiter autem hoc a te peto, quoniam me immerentem et inopinantem magno tui amore complesti, ut pro hac historia temporum, referas mihi omnem tuae Sanctitatis historiam: ut quod genus, unde sis domo,", "candidate_score": 0.622625, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_1_3", "bdc_text": "Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", "candidate_score": 0.622165, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2088", "psc_text": "17], id agit, ne simus ingrati; atque in ipsa gratiarum actione nihil aliud agitur, nisi ut qui gloriatur, in Domino glorietur. Habes librum, etsi prolixum, tamen, quantum existimo, non superfluum. Sed ama etiam ecclesiasticas legere litteras, et non multa invenies, quae requiras ex me; sed legendo et ruminando, si etiam pure Dominum largitorem bonorum omnium depreceris, omnia quae cognitione dogna sunt, aut certe plurima, ipso magis inspirante, quam hominum aliquo commonente perdisces. Quanquam eo ipso quo forinsecus bene admonentem judicio non errante approbamus, quid aliud quam internum lumen, magistrum nos habere testamur? EPISTOLA CXLI. Ad populum factionis donatianae, quomodo illorum episcopi in Carthaginensi collatione convicti sint. Itaque nunc demum redeant ad Ecclesiae catholicae communionem. SILVANUS Senex, VALENTINUS, AURELIUS, INNOCENTIUS, MAXIMINUS, OPTATUS, AUGUSTINUS, DONATUS, et caeteri episcopi de concilio Zertensi, ad Donatistas. 1. Cum in auribus nostris fama crebresceret, hoc vobis vestros episcopos dicere, Cognitorem praemio fuisse corruptum, ut contra eos", "candidate_score": 0.622154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.621677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2289", "psc_text": "a quo didicit, discere. Quod si irridenter dicerem, etiam illud de Deo corporali membrisque per loca divisibili, dicerem paratum me esse discere: quod non dico, quia non irridenter loquor, et talem Deum non esse omnino non ambigo, et ne talis esse crederetur, illam epistolam scripsi. In qua dum essem in admonendo sollicitus, quam nominibus tacitis conscripsi, in corripiendo nimius atque improvidus fui, nec fraternam et episcopalem personam sicut frater et episcopus, quemadmodum fuerat dignum, cogitavi: hoc non defendo, sed reprehendo; hoc non excuso, sed accuso. Ignoscatur, peto; recordetur nostram dilectionem pristinam, et obliviscatur offensionem novam. Faciat certe quod me non fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque", "candidate_score": 0.621665, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", "candidate_score": 0.619718, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.619657, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2165", "psc_text": "dicitur: Non est opus sanis medicus, sed male habentibus; non veni vocare justos, sed peccatores (Id. IX, 12, 13). Orate ergo pro nobis, ut justi simus; quod quidem homo non potest nisi norit et velit, et erit continuo qui plene voluerit: sed hoc ipsum in eo non erit, nisi gratia Spiritus sanetur, et adjuvetur ut possit. EPISTOLA CXLVI. Pelagium resalutat, et pro litteris ipsius officiosis gratiam habet. Domino dilectissimo, et desideratissimo fratri PELAGIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Gratias ago plurimum quod me litteris tuis exhilarare dignatus es, et certum facere de salute vestra. Retribuat tibi Dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino", "candidate_score": 0.61859, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", "candidate_score": 0.617573, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_22", "bdc_text": "Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", "candidate_score": 0.617025, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.616521, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_30_32", "bdc_text": "Vale . Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_619", "psc_text": "primus dies, quinquaginta complentur; qui celebrantur post Domini resurrectionem, jam in figura non laboris, sed quietis et laetitiae. Propter hoc et jejunia relaxantur, et stantes oramus, quod est signum resurrectionis. Unde etiam omnibus diebus dominicis id ad altare observatur, et Alleluia canitur, quod significat actionem nostram futuram non esse nisi laudare Deum, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, Domine; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). CAPUT XVI. 29. Sed dies quinquagesimus et in Scripturis commendatur; et non tantum in Evangelio, quia tunc Spiritus sanctus advenit, sed etiam in veteribus Libris. Nam et ibi posteaquam Pascha occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI,", "candidate_score": 0.61623, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", "candidate_score": 0.615753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", "candidate_score": 0.61498, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_643", "psc_text": "me ad legendum dedisse benevolentiae tuae codicem, cum id te petisse charissimus mihi, tuus filius, meus Caecilius intimasset; qui codex non paucis diebus apud te fuit. Quem si rei hujus cognoscendae studio, vel inter occupationes tuas legere sive voluisti sive potuisti, non dubito comperisse prudentiam tuam nihil eos habere quod probabiliter contradicant. Et si quid te forte adhuc movet, quantum Deus donat ac sinit, forte poterimus respondere interroganti, aut ad legendum itidem aliquid dare, domine dilectissime meritoque honorabilis ac suscipiende fili. 2. Quapropter peto unitatem catholicam regioni Hipponensi diligentius commendes hominibus tuis, maxime Paterno et Maurusio. Vigilantiam cordis tui novi, nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam", "candidate_score": 0.61484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", "candidate_score": 0.612725, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", "candidate_score": 0.599037, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.592199, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.584629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", "candidate_score": 0.578584, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", "candidate_score": 0.578507, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", "candidate_score": 0.577147, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", "candidate_score": 0.573339, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", "max_score": 0.68486, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", "candidate_score": 0.68486, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138", "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,", "candidate_score": 0.674381, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.662939, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.656771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", "candidate_score": 0.653395, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.64974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_117", "psc_text": "anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper adiutorium oportunum, ne inferamur in temptationem. nec illud iam metuo, ne forte ubi dixit: 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', atque id ita exposuit, ut ad non peccandum in legis scientia poneret adiutorium, eandem legis scientiam dei gratiam uelit intellegi. ecce anathematizat qui hoc sentiunt, ecce nec naturam liberi arbitrii nec legem atque doctrinam uult intellegi gratiam, qua per actus singulos adiuuamur. quid ergo restat, nisi ut eam intellegat quam dicit apostolus subministratione spiritus sancti dari? de qua dicit dominus: nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim uobis in illa hora quid loquamini; non enim", "candidate_score": 0.645092, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.643197, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82", "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:", "candidate_score": 0.640329, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.640286, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_197", "psc_text": "quibusdam susurrantibus et dicentibus, quod sine dei gratia diceret Pelagius posse hoc perfici, culpans', inquit, 'super hoc et intuli, quia et apostolus Paulus multum laborans, sed non secundum suam uirtutem, sed secundum gratiam dei dixit: amplius omnibus illis laboraui. non ego autem, sed gratia dei mecum' et cetera quae iam commemoraui. § 55 Quid sibi ergo unIt, quod in hac epistola ita gloriari ausi sunt, ut non solum possibilitatem non peccandi, sed etiam facilitatem, sicut in libro capitulorum eiusdem Pelagii positum est, iudicantibus quattuordecim episcopis se persuasisse iactarent, cum totiens eadem adiecta gestis atque repetita nusquam hoc habere inueniantur? quomodo enim etiam ipsi defensioni et responsioni Pelagii non est hoc uerbum 15 I Cor. 15, 10 16 cf. pag. 94, 1 sqq. 1 hoc UF 2 uel ab eis] abiis (1 eI'.?) F ab] ubi LULxFl ab in ras. F 3 superius ex sumus m. 2 F 5 esto LLlFFlV", "candidate_score": 0.638761, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.637209, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_148", "psc_text": "24 id estj idem FS1 supra F peccato: culpans', inquit, 'super hoc et intuli, quia et apostolus Paulus multum laborans, sed non secundum suam uirtutem, sed secundum gratiam dei dixit: amplius omnibus illis laboraui. non ego autem, sed gratia dei mecum, et iterum: non est uolentis neque currentis sed miserentis dei, et illud: nisi dominus aedificauerit domum, in uanum laborauerunt qui aedificant eam et alia multa similia diximus', inquit, 'de scripturis sanctis'. illis autem non suscipientibus quae dicebantur a nobis de sanctis scripturis, sed adhuc susurrantibus dixit Pelagius: (et ego sic credo: anathema sit qui dicit absque adiutorio dei posse hominem ad profectum omnium uenire uirtutum'. § 38 Haec narrauit episcopus lohannesIohannes audiente Pelagio, qui utique posset honorifice dicere: fallitur sanctitas tua, non bene meministi, non dixi ad ista testimonia, quae de scripturis commemorasti 'ego sic credo', quoniam non ea sic intellego, quod gratia dei sic laboret cum homine, ut", "candidate_score": 0.634098, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", "candidate_score": 0.631484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_168", "psc_text": "abdrerS L ab errore F 19 aprobato F 20 artiusque FV2SX notum m. 1 P 23 heresym L 24 cecabant LLX secabant FlV2 7' Pelagius docere consueueiit, siue qui eius disputationibus restiterunt siue qui ex ipso errore se liberatos esse gratulantur, quomodo possunt eum non habere suspectum, quando eius non simplicem confessionem praeterita errata damnantem, sed talem defensionem legunt, quasi numquam aliter senserit, quam isto iudicio in eius est responsionibus approbatum? § 46 Nam, ut de me ipso potissimum dicam, prius absentis et Romae constituti Pelagii nomen cum magna eius laude cognoui; postea coepit ad nos fama perferre, quod aduersus dei gratiam disputaret. quod licet dolerem et ab eis mihi diceretur quibus crederem, ab ipso tamen tale aliquid uel in eius aliquo libro nosse cupiebam, ut, si inciperem redarguere, negare non posset. postea uero quam in Africam uenit, me absente nostro, id est Hipponensi litore exceptus est, ubi omnino, sicut", "candidate_score": 0.630789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.630755, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_186", "psc_text": "esse uel forte adhuc putat in solo arbitrio uoluntatis et propria potestate posita, simul optans et propter hoc uitam aeternam. deinde quia litteris suis, quibus respondebam, talia quaedam in me bona multum benigneque laudauerat, etiam ibi petiui ab eo, ut pro me oraret, quo potius a domino talis fierem, qualem me esse iam crederet, ut eum sic admonerem, contra quod ille sapiebat, ipsam quoque iustitiam, quam in Ille laudandam putauerat, non esse uolentis neque currentis, sed miserentis dei. hoc est totum, quod breuis illa epistola mea continet eaque intentione dictata est; nam ita se habet. § 52 'Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco", "candidate_score": 0.629679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_190", "psc_text": "nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de quorumlibet sanctorum amicitia se iactauerit, quorumlibet de suis laudibus litteras legerit, quaelibet purgationis suae gesta protulerit, nisi ea, quae contra dei gratiam, qua uocamur et iustificamur, posuisse in libris suis idoneorum testium fide probatur, confessus anathematizauerit ac deinde contra haec ipsa scripserit et disputauerit, nequaquam his, quibus plenius notus est, uidebitur esse correctus. § 54 Iam enim quae post hoc iudicium consecuta sint, quae hanc suspicionem magis augeant, non tacebo. peruenit 1 deo LU 2 desideratissime libri praeter FFl pater frater (corr. m. 2) IJ 3 Cap. XXX LlP Capitulum FFl, in mg. Cap. 29 S 5 in om. S", "candidate_score": 0.627965, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_207", "psc_text": "et gratiam dei non posuit, quam confitendo et addendo poenam ecclesiasticae damnationis euasit? § 57 Est et aliud quod silere non debeo. in chartula defensionis suae, quam mihi per quendam Charum nostrum Hipponensem ciuem, orientalem autem diaconum misit, fecit aliquid, quod aliter se habeat, quam gestis episcopalibus continetur. quod autem habent gesta, longe melius est ac firmius et omnino enodatius pro catholica ueritate contra illius haeresis pestem. nam cum eandem chartulam legerem, priusquam ad nos gesta uenissent, nesciebam ea ipsa uerba posuisse, quibus cum sibi adesset usus est in iudicio; pauca enim et non multum aliter se habent, de quibus non nimis curo. Moleste autem ferebam, quod aliquarum sententiarum Caelestii, quas eum gestis anathematizasse perspicuum est, seruasse sibi defensionem potest uideri. nam earum quasdam suas negauit esse tantummodo dicens pro eis non se debere satisfactionem, anathematizare autem in eadem chartula noluit. quae istae sunt: lAdam mortalem esse factum, qui", "candidate_score": 0.612976, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", "max_score": 0.681189, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_53", "psc_text": "martyria consummat. ipsa est quae fidei nostrae fundamenta firmiter munit. ipsa est quae incrementa spei sublimiter prouehit. ipsa actum dirigit, ut tenere possimus uiam Christi, dum per eius tolerantiam gradimur. ipsa efficit ut perseueremus filii Dei, dum patientiam patris imitamur. § 21 Et quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi, uel pondere iniuriarum angentium uel dolore de eis qui aduersum se grassantur et saeuiunt uindicari uelociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum est, ut in istis fluctuantis mundi turbinibus et Iudaeorum siue gentilium et haereticorum quoque persecutionibus constituti patienter expectemus ultionis diem nec ad uindictam doloris nostri querula festinatione properemus, cum scriptum sit: expecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium, quoniam iudicium meum ad congregationes gentium, ut excipiam reges et effundam super eos iram meam. expectare nos iubet Dominus et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. qui et in Apocalypsi loquitur dicens: ne signaueris uerba prophetiae libri huius,", "candidate_score": 0.681189, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_53", "psc_text": "martyria consummat. ipsa est quae fidei nostrae fundamenta firmiter munit. ipsa est quae incrementa spei sublimiter prouehit. ipsa actum dirigit, ut tenere possimus uiam Christi, dum per eius tolerantiam gradimur. ipsa efficit ut perseueremus filii Dei, dum patientiam patris imitamur. § 21 Et quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi, uel pondere iniuriarum angentium uel dolore de eis qui aduersum se grassantur et saeuiunt uindicari uelociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum est, ut in istis fluctuantis mundi turbinibus et Iudaeorum siue gentilium et haereticorum quoque persecutionibus constituti patienter expectemus ultionis diem nec ad uindictam doloris nostri querula festinatione properemus, cum scriptum sit: expecta me, dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium, quoniam iudicium meum ad congregationes gentium, ut excipiam reges et effundam super eos iram meam. expectare nos iubet Dominus et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. qui et in Apocalypsi loquitur dicens: ne signaueris uerba prophetiae libri huius,", "candidate_score": 0.674492, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf012", "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", "max_score": 0.681157, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_142", "psc_text": "--Affert plerisque obscuritatem sermo Domini, cum dicit: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 11) , et non immerito; natura enim intelligentiae humanae rationem dicti istius non capit. Videtur namque non posse effici, ut quod in altero sit, aeque id ipsum extra alterum sit; et cum necesse sit ea, de quibus agitur, non solitaria sibi esse, numerum ac statum tamen suum, in quo sint, conservantia, non posse se invicem continere, ut qui aliquid aliud intra se habeat, atque ita maneat manensque semper exterior, ei vicissim, quem intra se habeat, maneat aeque semper interior. Haec quidem sensus hominum non consequetur, nec exemplum aliquod rebus divinis comparatio humana praestabit: sed quod inintelligibile est homini, Deo esse possibile est. Hoc non a me ita dictum sit, ut ad rationem dicti ea tantum sufficiat auctoritas, quod a Deo dictum sit. Cognoscendum itaque atque intelligendum est quid 50 sit illud: Ego in Patre,", "candidate_score": 0.681157, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf021", "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia", "max_score": 0.680369, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_24", "psc_text": "haec, sensibusne percepisti, an intellectu? A. Imo sensus in hoc negotio quasi navim sum expertus. Nam cum ipsi me ad locum quo tendebam pervexerint, ubi eos dimisi, et jam velut in solo positus coepi cogitatione ista volvere, diu mihi vestigia titubarunt. Quare citius mihi videtur in terra posse navigari, quam geometricam sensibus percipi, quamvis primo discentes aliquantum adjuvare videantur. R. Ergo istarum rerum disciplinam, si qua tibi est, non dubitas vocari scientiam? A. Non, si Stoici sinant, qui scientiam tribuunt nulli, nisi sapienti. Perceptionem sane istorum me habere non nego, quam etiam stultitiae concedunt: sed nec istos quidquam pertimesco. Prorsus haec quae interrogasti scientia teneo: perge modo; videam quorsum ista quaeris. R. Ne propera, otiosi sumus. Intentus tantum accipe, ne quid temere concedas. Gaudentem te studeo reddere de rebus quibus nullum casum pertimescas, et quasi parvum negotium sit, praecipitare jubes? A. Ita Deus faxit, ut dicis. Itaque arbitrio tuo rogato,", "candidate_score": 0.680369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_63", "psc_text": "Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum non videam? aut valetudinem corporis considerare me jubes, cum ego ipse tabe confectus sim? Sed, quaeso te, si quid in me vales, ut me tentes per aliqua compendia ducere, ut vel vicinitate nonnulla lucis illius, quam, si quid profeci, tolerare jam possum, pigeat oculos referre ad illas tenebras, quas reliqui; si tamen relictae dicendae sunt, quae caecitati meae adhuc blandiri audent. CAPUT XV.-- Anima quomodo cognoscitur. Fiducia erga Deum. 27. R. Concludamus, si placet, hoc primum volumen, ut jam in secundo aliquam, quae commoda occurrerit, aggrediamur viam. Non enim huic affectioni", "candidate_score": 0.670029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_28", "psc_text": "quia nec linea et pila tantum inter se differunt, ut tamen eorum cognitionem una disciplina non contineat: nullus autem geometres Deum se docere professus est. Deinde, si Dei et istarum rerum scientia par esset, tantum gauderem quod ista novi, quantum me Deo cognito gavisurum esse praesumo. Nunc autem permultum haec in illius comparatione contemno, ut nonnunquam videatur mihi si illum intellexero, et modo illo quo videri potest videro, haec omnia de mea notitia esse peritura: siquidem nunc prae illius amore jam vix mihi veniunt in mentem. R. Esto plus te ac multo plus quam de istis Deo cognito gavisurum, rerum tamen non intellectus dissimilitudine; nisi forte alio visu terram, alio serenum coelum intueris, cum tamen multo plus illius quam hujus aspectus te permulceat. Oculi autem si non falluntur, credo te interrogatum utrum tibi tam certum sit terram te videre quam coelum, tam tibi certum esse respondere debere, quamvis non tam", "candidate_score": 0.668195, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_63", "psc_text": "Semel de illo credidi quod sic erga se affectos sublevare non cesset. Ego nihil de mea sanitate, nisi cum illam pulchritudinem videro, pronuntiabo. R. Prorsus nihil aliud facias. Sed jam cohibe te a lacrymis, et stringe animum. Multum omnino flevisti, et hoc omnino morbus iste pectoris tui graviter accipit. A. Modum vis habere lacrymas meas, cum miseriae meae modum non videam? aut valetudinem corporis considerare me jubes, cum ego ipse tabe confectus sim? Sed, quaeso te, si quid in me vales, ut me tentes per aliqua compendia ducere, ut vel vicinitate nonnulla lucis illius, quam, si quid profeci, tolerare jam possum, pigeat oculos referre ad illas tenebras, quas reliqui; si tamen relictae dicendae sunt, quae caecitati meae adhuc blandiri audent. CAPUT XV.-- Anima quomodo cognoscitur. Fiducia erga Deum. 27. R. Concludamus, si placet, hoc primum volumen, ut jam in secundo aliquam, quae commoda occurrerit, aggrediamur viam. Non enim huic affectioni", "candidate_score": 0.661457, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_44", "psc_text": "R. Non ego nunc quaero quid decreveris, sed utrum adhuc lucteris, an vero jam ipsam libidinem viceris. Agitur enim de sanitate oculorum tuorum. A. Prorsus nihil hujusmodi quaero, nihil desidero; etiam cum horrore atque aspernatione talia recordor. Quid vis amplius? Et hoc mihi bonum in dies crescit: nam quanto augetur spes videndae illius qua vehementer aestuo pulchritudinis, tanto ad illam totus amor voluptasque convertitur. R. Quid ciborum jucunditas? quantae tibi curae est? A. Ea quae statui non edere, nihil me commovent. Iis autem quae non amputavi, delectari me praesentibus fateor, ita tamen ut sine ulla permotione animi vel visa vel gustata subtrahantur. Cum autem non adsunt prorsus, non audet haec appetitio se inserere ad impedimentum cogitationibus meis. Sed omnino sive de cibo et potu, sive de balneis, caeteraque corporis voluptate nihil interroges: tantum habere appeto, quantum in valetudinis opem conferri potest. CAPUT XI.-- Externa commoda non propter se, sed propter", "candidate_score": 0.660839, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_149", "psc_text": "vis tractari diligenter: simul et illa quae, ut potuimus, investigata sunt, recensenda tibi esse video; quia si nihil eorum quae concessa sunt dubium est, multum nos egisse arbitror, nec cum parva securitate caetera quaerere. CAPUT XX.-- Quaedam vera credimus, quaedam recordamur; quaedam nec sensu, nec phantasia, sed tantum ratione deprehenduntur. 34. A. Ita est ut dicis, et obtempero praeceptis tuis libens. Sed illud saltem impetrem, antequam terminum volumini statuas, ut quid intersit inter veram figuram, quae intelligentia continetur, et cam quam sibi fingit cogitatio, quae graece sive phantasia sive phantasma dicitur, breviter exponas. R. Hoc quaeris quod videre nisi mundissimus non potest, et ad cujus rei visionem parum es exercitatus; neque nunc per istos circuitus aliud quam exercitationem tuam, ut illud videre sis idoneus, operamur: tamen interesse plurimum quomodo possit doceri, fortasse breviter planum facio. Fac enim te aliquid esse oblitum, aliosque te velle quasi in memoriam revocare. Dicunt ergo", "candidate_score": 0.648738, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_Soliloquia_window_24", "psc_text": "haec, sensibusne percepisti, an intellectu? A. Imo sensus in hoc negotio quasi navim sum expertus. Nam cum ipsi me ad locum quo tendebam pervexerint, ubi eos dimisi, et jam velut in solo positus coepi cogitatione ista volvere, diu mihi vestigia titubarunt. Quare citius mihi videtur in terra posse navigari, quam geometricam sensibus percipi, quamvis primo discentes aliquantum adjuvare videantur. R. Ergo istarum rerum disciplinam, si qua tibi est, non dubitas vocari scientiam? A. Non, si Stoici sinant, qui scientiam tribuunt nulli, nisi sapienti. Perceptionem sane istorum me habere non nego, quam etiam stultitiae concedunt: sed nec istos quidquam pertimesco. Prorsus haec quae interrogasti scientia teneo: perge modo; videam quorsum ista quaeris. R. Ne propera, otiosi sumus. Intentus tantum accipe, ne quid temere concedas. Gaudentem te studeo reddere de rebus quibus nullum casum pertimescas, et quasi parvum negotium sit, praecipitare jubes? A. Ita Deus faxit, ut dicis. Itaque arbitrio tuo rogato,", "candidate_score": 0.646561, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf021", "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", "max_score": 0.678906, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", "candidate_score": 0.678906, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", "candidate_score": 0.675022, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", "candidate_score": 0.673404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_9", "psc_text": "EPISTOLA 231, DARIO COMITI, N. 6. « Sume libros, quos desiderasti, Confessionum mearum. Ibi me inspice; ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede, sed mihi; ibi me attende, et vide quid fuerim in meipso, per meipsum: et si quid in me tibi placuerit, lauda ibi mecum, quem laudari volui de me; neque enim me. Quoniam ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem perdideramus nos; sed qui fecit, refecit. Cum autem ibi me inveneris, ora pro me, ne deficiam, sed perficiar. » EX LIBRO DE DONO PERSEVERANTIAE, CAP. XX. « Quid autem meorum opusculorum frequentius et delectabilius innotescere potuit, quam libri Confessionum mearum? Cum et ipsos ediderim antequam Pelagiana haeresis exstitisset, in eis certe dixi Deo nostro, et saepe dixi: Da quod jubes, et jube quod vis. Quae mea verba Pelagius Romae cum a quodam fratre coepiscopo meo fuissent eo praesente commemorata, ferre non", "candidate_score": 0.669876, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_187", "psc_text": "ad ea quae illuminantur, faciem: unde ipsa facies mea, qua illuminata cernebam, non illuminabatur. Quidquid de arte loquendi et disserendi, quidquid de dimensionibus figurarum, et de musicis et de numeris, sine magna difficultate, nullo hominum tradente intellexi, scis tu, Domine Deus meus; quia et celeritas intelligendi, et dispiciendi acumen, donum tuum est: sed non inde sacrificabam tibi. Itaque mihi non ad usum, sed ad perniciem magis valebat, quia tam bonam partem substantiae meae sategi habere in potestate: et fortitudinem meam non ad te custodiebam (Psal. LVIII, 10); sed profectus sum abs te in longinquam regionem, ut eam dissiparem in meretrices cupiditates (Luc. XV, 12, 13, 30). Nam quid mihi proderat bona res, non utenti bene? Non enim sentiebam illas artes etiam ab studiosis et ingeniosis difficillime intelligi, nisi cum eis easdem conabar exponere; et erat ille excellentissimus in eis, qui me exponentem non tardius sequeretur. 31. Sed quid mihi hoc", "candidate_score": 0.669274, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", "candidate_score": 0.664544, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", "candidate_score": 0.664362, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_35", "psc_text": "divitias famulantibus. Inde in scholam datus sum ut discerem litteras, in quibus quid utilitatis esset ignorabam miser, et tamen si segnis in discendo essem, vapulabam. Laudabatur enim hoc a majoribus, et multi ante nos vitam istam agentes, praestruxerant aerumnosas vias, per quas transire cogebamur, multiplicato labore et dolore filiis Adam. Invenimus autem, Domine, homines rogantes te; et didicimus ab eis, sentientes te, ut poteramus, esse magnum aliquem, qui posses, etiam non apparens sensibus nostris, exaudire nos et subvenire nobis. Nam puer coepi rogare te, auxilium et refugium meum; et in tuam invocationem rumpebam nodos linguae meae; et rogabam te parvus, non parvo affectu, ne in schola vapularem. Et cum me non exaudiebas, quod non erat ad insipientiam mihi (Psal. XXI, 3), ridebantur a majoribus hominibus, usque ab ipsis parentibus, qui mihi accidere mali nihil volebant, plagae meae, magnum tunc et grave malum meum. 15. Estne quisquam, Domine, tam magnus animus,", "candidate_score": 0.663499, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_522", "psc_text": "recordando proferuntur. Cur igitur in ore cogitationis non sentitur a disputante, hoc est a reminiscente, laetitiae dulcedo vel amaritudo moestitiae? An in hoc dissimile est, quod non undique simile est? Quis enim talia volens loqueretur, si quoties tristitiam metumve nominamus, toties moerere vel timere cogeremur? Et tamen non ea loqueremur, nisi in memoria nostra non tantum sonos nominum secundum imagines impressas sensibus corporis; sed etiam rerum ipsarum notiones inveniremus, quas nulla janua carnis accepimus, sed eas ipse animus per experientiam passionum suarum sentiens memoriae commendavit, aut ipsa sibi haec etiam non commendata retinuit. CAPUT XV. Etiam quae absunt meminimus. 23. Sed utrum per imagines, an non, quis facile dixerit? Nomino quippe lapidem, nomino solem, cum res ipsae non adsunt sensibus meis; in memoria sane mea praesto sunt imagines earum. Nomino dolorem corporis, nec mihi adest dum nihil dolet; nisi tamen adesset imago ejus in memoria mea nescirem quid dicerem, nec", "candidate_score": 0.659289, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_518", "psc_text": "didicerim memoria teneo. Multa etiam quae adversus haec falsissime disputantur audivi, et memoria teneo: quae tametsi falsa sunt, tamen ea meminisse me non est falsum; et discrevisse me inter illa vera et haec falsa quae contradicuntur, et hoc memini; aliterque nunc video discernere me ista, aliter autem memini saepe me discrevisse cum ea saepe cogitarem. Ergo et intellexisse me saepius ista memini; et quod nunc discerno et intelligo, recondo in memoria, ut postea me nunc intellexisse meminerim. Ergo et meminisse me memini; sicut postea quod haec reminisci nunc potui si recordabor, utique per vim memoriae recordabor. CAPUT XIV. Quomodo memoria continet affectus animi. Laeta non laeti quomodo recordamur. 21. Affectiones quoque animi mei eadem memoria continet: non illo modo quo eas habet ipse animus cum patitur eas; sed alio multum diverso, sicut sese habet vis memoriae. Nam et laetatum me fuisse reminiscor non laetus, et tristitiam meam praeteritam recordor non", "candidate_score": 0.657897, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_202", "psc_text": "gratias agit, quamvis nesciat vel quot cubitis alta sit, vel quanta latitudine diffusa; quam ille qui eam metitur, et omnes ramos ejus numerat, et neque possidet eam, neque creatorem ejus novit aut diligit: sic fidelis homo, cujus totus mundus divitiarum est, et quasi nihil habens, omnia possidet, inhaerendo tibi cui serviunt omnia, quamvis nec saltem septentrionum gyros noverit; dubitare stultum est quin utique melior sit quam mensor coeli, et numerator siderum, et pensor elementorum, et negligens tui, qui omnia in mensura et numero et pondere disposuisti (Sap. XI, 21). CAPUT V. Manichaei de astris imperitia indignum eum fide in caeteris faciebat. 8. Sed tamen quis quaerebat Manichaeum nescio quem etiam ista scribere, sine quorum peritia pietas disci poterat? Dixisti enim homini, Ecce pietas et sapientia (Job XXVIII, 28, sec. LXX) ; quam ille ignorare posset, etiam si ista perfecte nosset: ista vero quia non noverat, impudentissime audens docere, prorsus illam", "candidate_score": 0.654829, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_538", "psc_text": "cui adipiscendae Graeci Latinique inhiant, caeterarumque linguarum homines. Nota est igitur omnibus, qui una voce si interrogari possent, utrum beati esse vellent, sine ulla dubitatione, velle responderent. Quod non fieret, nisi res ipsa cujus hoc nomen est, eorum memoria teneretur. CAPUT XXI. Quomodo memoria beatam vitam continet. 30. Numquid ita ut meminit Carthaginem qui vidit? Non: vita enim beata non videtur oculis, quia non est corpus. Numquid sicut meminimus numeros? Non: hos enim qui habet in notitia, non adhuc quaerit adipisci; vitam vero beatam habemus in notitia, ideoque amamus eam, et tamen adhuc adipisci eam volumus ut beati simus. Numquid sicut meminimus eloquentiam? Non: quamvis enim hoc nomine audito recordentur ipsam rem qui etiam nondum sunt eloquentes, multique esse cupiant, unde apparet eam esse in eorum notitia; tamen per corporis sensus alios eloquentes animadverterunt et delectati sunt et hoc esse desiderant (quanquam nisi ex interiore notitia non delectarentur, neque hoc", "candidate_score": 0.653082, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", "candidate_score": 0.652887, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_72", "psc_text": "Thagastensis admodum tenuis. Cui narro haec? Neque enim tibi, Deus meus: sed apud te narro haec generi meo, generi humano, quantulacumque ex particula incidere potest in istas meas litteras. Et utquid hoc? Ut videlicet ego et quisquis haec legit, cogitemus de quam profundo clamandum sit ad te. Et quid propius auribus tuis, si cor confitens et vita ex fide est? Quis enim non extollebat laudibus tunc hominem patrem meum, quod ultra vires rei familiaris suae impenderet filio quidquid etiam longe peregrinanti studiorum causa opus esset? Multorum enim civium longe opulentiorum nullum tale negotium pro liberis erat: cum interea non satageret idem pater qualis crescerem tibi, aut quam castus essem; dummodo essem disertus, vel desertus potius a cultura tua, Deus, qui es unus verus et bonus Dominus agri tui cordis mei. 6. Sed ubi sexto illo et decimo anno, interposito otio ex necessitate domestica feriatus ab omni schola, cum parentibus esse", "candidate_score": 0.650003, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_525", "psc_text": "ille valeret sonus, agnoscere utique non valerem. Ergo cum memoriam memini, per seipsam sibi praesto est ipsa memoria: cum vero memini oblivionem, et memoria praesto est et oblivio; memoria qua meminerim, oblivio quam meminerim. Sed quid est oblivio, nisi privatio memoriae? Quomodo ergo adest ut eam meminerim, quando cum adest meminisse non possum? At si quod meminimus memoria retinemus; oblivionem autem nisi meminissemus, nequaquam possemus audito isto nomine, rem quae illo significatur agnoscere; memoria retinetur oblivio. Adest ergo ne obliviscamur, quae cum adest obliviscimur. An ex hoc intelligitur non per seipsam inesse memoriae cum eam meminimus, sed per imaginem suam? quia si per seipsam praesto esset oblivio, non ut meminissemus, sed ut oblivisceremur efficeret. Et hoc quis tandem indagabit? quis comprehendet quomodo sit? 25. Ego certe, Domine, laboro hic, et laboro in meipso: factus sum mihi terra difficultatis, et sudoris nimii. Neque enim nunc scrutamur plagas coeli, aut siderum intervalla", "candidate_score": 0.649918, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_534", "psc_text": "Tanquam si homo notus sive conspiciatur oculis, sive cogitetur, et nomen ejus obliti requiramus, quidquid aliud occurrerit non connectitur: quia non cum illo cogitari consuevit, ideoque respuitur donec illud adsit, ubi simul assuefacta notitia non inaequaliter acquiescat. Et unde adest, nisi ex ipsa memoria? Nam et cum ab alio commoniti recognoscimus, inde adest. Non enim quasi novum oredimus, sed recordantes approbamus hoc esse quod dictum est. Si autem penitus aboleatur ex animo, nec admoniti reminiscimur. Neque enim omnimodo adhuc obliti sumus, quod vel jam oblitos nos esse meminimus. Hoc ergo nec amissum quaerere poterimus, quod omnino obliti fuerimus. CAPUT XX. Ut beatitudinem omnes appetant, oportet eam noverint. 29. Quomodo ergo te quaero, Domine? Cum enim te Deum meum quaero, vitam beatam quaero. Quaeram te ut vivat anima mea. Vivit enim corpus meum de anima mea, et vivit anima mea de te. Quomodo ergo quaero vitam beatam? quia non est mihi", "candidate_score": 0.649484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", "candidate_score": 0.648126, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_24_26", "bdc_text": "coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus . D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", "candidate_score": 0.646625, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_24_26", "bdc_text": "coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus . D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", "candidate_score": 0.645685, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_409", "psc_text": "discerpitur gravi molestia, dum illud veritate praeponit, hoc familiaritate non ponit. CAPUT XI. Lucta spiritus et carnis in Augustino. 25. Sic aegrotabam et excruciabar accusans memetipsum solito acerbius nimis, ac volvens et versans me in vinculo meo, donec abrumperetur totum quo jam exiguo tenebar, sed tenebar tamen. Et instabas tu in occultis meis. Domine, severa misericordia, flagella ingeminans timoris et pudoris, ne rursus cessarem, et non abrumperetur idipsum exiguum et tenue quod remanserat; et revalesceret iterum, et me robustius alligaret. Dicebam enim apud me intus: Ecce modo fiat, modo fiat. Et cum verbo jam ibam in placitum. Jam pene faciebam, et non faciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo stabam, et respirabam. Et item conabar, et paulo minus ibi eram, et paulo minus jamjamque attingebam et tenebam; et non ibi eram, nec attingebam, nec tenebam, haesitans mori morti, et vitae vivere; plusque in me valebat deterius inolitum, quam", "candidate_score": 0.643151, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_23_25", "bdc_text": "In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ; coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus . D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ;", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_237", "psc_text": "meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici adversus oppugnantes Manichaeos putaveram, jam non impudenter asseri existimabam; maxime audito uno atque altero, et saepius aenigmate soluto de Scriptis veteribus: ubi, cum ad litteram acciperem, occidebar. Spiritualiter itaque plerisque illorum librorum expositis locis, jam reprehendebam desperationem meam, illam duntaxat qua credideram Legem et Prophetas detestantibus atque irridentibus resisti omnino non posse. Nec tamen jam ideo mihi catholicam viam tenendam esse sentiebam, quia et ipsa poterat habere doctos assertores suos qui copiose et non absurde objecta refellerent; nec ideo jam damnandum illud quod tenebam, quia defensionis partes aequabantur. Ita enim Catholica non mihi victa videbatur, ut nondum etiam victrix appareret.", "candidate_score": 0.641566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_288", "psc_text": "cupidinem, venturus in ipsam experientiam, atque inde fortasse lapsurus in eam quam stupebat servitutem; quoniam sponsionem volebat facere cum morte; et qui amat periculum, incidet in illud. Neutrum enim nostrum, si quod est conjugale decus in officio regendi matrimonii et suscipiendorum liberorum, ducebat, nisi tenuiter. Magna autem ex parte atque vehementer consuetudo satiandae insatiabilis concupiscentiae me captum excruciabat: illum autem admiratio capiendum trahebat. Sic eramus, donec tu, Altissime, non deserens humum nostram, miseratus miseros, subvenires miris et occultis modis. CAPUT XIII. Uxor quaeritur Augustino. 23. Et instabatur impigre ut ducerem uxorem. Jam petebam, jam promittebatur, maxime matre dante operam, quo me jam conjugatum Baptismus salutaris ablueret, quo me in dies gaudebat aptari, et vota sua ac promissa tua in mea fide compleri animadvertebat. Cum sane et rogatu meo et desiderio suo, forti clamore cordis abs te deprecaretur quotidie, ut ei per visum ostenderes aliquid de futuro matrimonio meo; nunquam voluisti.", "candidate_score": 0.634133, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_485", "psc_text": "2. Et tibi quidem, Domine, cujus oculis nuda est abyssus humanae conscientiae, quid occultum esset in me, etiamsi nollem confiteri tibi? Te enim mihi absconderem, non me tibi. Nunc autem quod gemitus meus testis est displicere me mihi, tu refulges et places, et amaris et desideraris; ut erubescam de me, et abjiciam me atque eligam te, et nec tibi nec mihi placeam nisi de te. Tibi ergo, Domine, manifestus sum quicumque sim; et quo fructu tibi confitear, dixi. Neque enim id ago verbis carnis et vocibus, sed verbis animae et clamore cogitationis, quem novit auris tua. Cum enim malus sum, nihil est aliud confiteri tibi, quam displicere mihi; cum vero pius, nihil est aliud confiteri tibi, quam hoc non tribuere mihi: quoniam tu, Domine, benedicis justum (Psal. V, 13), sed prius eum justificas impium (Rom. IV, 5). Confessio itaque mea, Deus meus, in conspectu tuo tibi tacite fit, et non", "candidate_score": 0.632497, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_561", "psc_text": "corporis cura subsidium petat, an voluptaria cupiditatis fallacia ministerium suppetat. Ad hoc incertum hilarescit infelix anima, et in eo praeparat excusationis patrocinium, gaudens non apparere quid satis sit moderationi valetudinis, ut obtentu salutis obumbret negotium voluptatis. His tentationibus quotidie conor resistere, et invoco dexteram tuam ad salutem meam, et ad te refero aestus meos, quia consilium mihi de hac re nondum stat. 45. Audio vocem jubentis Dei mei: Non graventur corda vestra in crapula et ebrietate (Luc. XXI, 34) . Ebrietas longe est a me; misereberis, ne appropinquet mihi. Crapula autem nonnunquam subrepit servo tuo; misereberis, ut longe fiat a me. Nemo enim potest esse continens, nisi tu des. Multa nobis orantibus tribuis; et quidquid boni antequam oraremus accepimus, a te accepimus; et ut hoc postea cognosceremus, a te accepimus. Ebriosus nunquam fui, sed ebriosos a te sobrios factos ego novi. Ergo a te factum est ut hoc non essent", "candidate_score": 0.630306, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_292", "psc_text": "vias saeculi, quoniam multae cogitationes erant in corde nostro; consilium autem tuum manet in aeternum (Psal. XXXII, 2). Ex quo consilio deridebas nostra, et tua praeparabas, nobis daturus escam in opportunitate, et aperturus manum tuam atque impleturus animas nostras benedictione (Psal. CXLIV, 15, 16). CAPUT XV. In locum discedentis concubinae alia succedit. 25. Interea peccata mea multiplicabantur, et avulsa a latere meo tanquam impedimento conjugii, cum qua cubare solitus eram, cor ubi adhaerebat, concisum et vulneratum mihi erat, et trahebat sanguinem. Et illa in Africam redierat, vovens tibi alium se virum nescituram, relicto apud me naturali ex illa filio meo. At ego infelix nec feminae imitator, dilationis impatiens, tanquam post biennium accepturus eam quam petebam, quia non amator conjugii sed libidinis servus eram; procuravi aliam, non utique conjugem; quo tanquam sustentaretur et perduceretur vel integer vel auctior morbus animae meae, satellitio perdurantis consuetudinis, in regnum uxorium. Nec sanabatur vulnus illud", "candidate_score": 0.627931, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_489", "psc_text": "gratiae tuae, qua potens est omnis infirmus, qui sibi per ipsam fit conscius infirmitatis suae. Et delectat bonos audire praeterita mala eorum qui jam carent eis; nec ideo delectat quia mala sunt, sed quia fuerunt et non sunt. Quo itaque fructu, Domine meus cui quotidie confitetur conscientia mea, spe misericordiae tuae securior quam innocentia sua; quo fructu, quaeso, etiam hominibus coram te confiteor per has litteras adhuc quis ego sim, non quis fuerim? Nam illum fructum vidi et commemoravi. Sed quis adhuc sim, ecce in ipso tempore confessionum mearum, et multi hoc nosse cupiunt qui me noverunt et non me noverunt, qui ex me vel de me aliquid audierunt; sed auris eorum non est ad cor meum, ubi ego sum quicumque sum. Volunt ergo audire confitentem me quid ipse intus sim, quo nec oculum nec aurem nec mentem possunt intendere; credituri tamen volunt, numquid cognituri? Dicit enim eis charitas qua", "candidate_score": 0.621616, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_594", "psc_text": "Minus mihi in hac re notus sum ipse quam tu. Obsecro te, Deus meus, et meipsum mihi indica, ut confitear oraturis pro me fratribus meis quod in me saucium comperero. Iterum me diligentius interrogem. Si utilitate proximi moveor in laudibus meis, cur minus moveor, si quisquam alius injuste vituperetur, quam si ego? cur ea contumelia magis mordeor quae in me, quam quae in alium eadem iniquitate coram me jacitur? An et hoc nescio? Etiamne id restat ut ipse me seducam, et verum non faciam coram te in corde et lingua mea? Insaniam istam, Domine, longe fac a me, ne oleum peccatoris mihi sit os meum ad impinguandum caput meum (Psal. CXL, 5). CAPUT XXXVIII. Et virtuti periculum a vana gloria. 63. Egenus et pauper ego sum, et melior in occulto gemitu displicens mihi, et quaerens misericordiam tuam, donec reficiatur defectus meus, et perficiatur usque in pacem quam nescit arrogantis oculus.", "candidate_score": 0.618612, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_488", "psc_text": "Sed quia charitas omnia credit (Ibid. XIII, 7), inter eos utique quos connexos sibim et unum facit, ego quoque, Domine, etiam sic tibi confiteor, ut audiant homines, quibus demonstrare non possum an vera confitear; sed credunt mihi quorum mihi aures charitas aperit. 4. Verumtamen tu, medice meus intime, quo fructu ista faciam, eliqua mihi. Nam confessiones praetoritorum malorum meorum, quae remisisti et texisti ut beares me in te (Psal. XXXI, 1), mutans animam meam fide et Sacramento tuo, cum leguntur et audiuntur, excitant cor ne dormiat in desperatione et dicat, Non possum; sed evigilet in amore misericordiae tuae et dulcedine gratiae tuae, qua potens est omnis infirmus, qui sibi per ipsam fit conscius infirmitatis suae. Et delectat bonos audire praeterita mala eorum qui jam carent eis; nec ideo delectat quia mala sunt, sed quia fuerunt et non sunt. Quo itaque fructu, Domine meus cui quotidie confitetur conscientia mea, spe misericordiae", "candidate_score": 0.605608, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_664", "psc_text": "non tempora), sed cum voces pronuntiando transeunt, et dicimus, Longum carmen est, nam tot versibus contexitur; longi versus, nam tot pedibus constant; longi pedes, nam tot syllabis tenduntur; longa syllaba, nam dupla est ad brevem. Sed neque ita comprehenditur certa mensura temporis, quandoquidem fieri potest ut ampliori spatio temporis, personet versus brevior si productius pronuntietur, quam longior si correptius. Ita carmen, ita pes, ita syllaba. Inde mihi visum est, nihil esse aliud tempus quam distentionem: sed cujus rei, nescio; et mirum si non ipsius animi. Quid enim metior, obsecro, Deus meus, et dico aut indefinite, Longius est hoc tempus quam illud; aut etiam definite, Duplum est hoc ad illud? Tempus metior, scio: sed non metior futurum, quia nondum est; non metior praesens, quia nullo spatio tenditur; non metior praeteritum, quia jam non est. Quid ergo metior? An praetereuntia tempora, non praeterita? sic enim dixeram. CAPUT XXVII. Quomodo metimur tempus permanens", "candidate_score": 0.573912, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf008", "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", "max_score": 0.677631, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_371", "psc_text": "post mortem non opuscula sed opera pensanda. quae quidem ad praesens non ita loquor, quasi tu non utraque laudanda conficias aut, si adhuc durat in sermone laetitia, non custodiatur in actione censura, sed ut qui Christo favente clam sanctus es, iam palam religiosa venerandus iugo salubri colla pariter et corda subdare invigiletque caelestibus lingua praeconiis, anima sententiis, dextra donariis: praecipue tamen dextra donariis, quia quicquid ecclesiis spargis, tibi colligis; ad cuius exercitia virtutis illud vel principale te poterit accendere, quod inter opes quaslibet positi quae bona stultis falso vocantur, si quid agimus, nostrum, si quid habemus, alienum est. vale. Sidonius Fortunali suo salutem. Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria. nam si qua nostris qualitercumque gratia", "candidate_score": 0.677631, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", "candidate_score": 0.674959, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_394", "psc_text": "otiabundus nostrumque sudorem ac pulverem spectans veluti iam coronatus auriga de podio. de reliquo non est quod suspiceris par me officii genus repetiturum, etiamsi delectere praesenti, nisi prius ipse destiterim vaticinari magis damna quam carmina. vale. Sidonius Ruricio suo salutem. Esse tibi usui pariter et cordi litteras granditer gaudeo. nam stilum vestrum quanta comitetur vel flamma sensuum vel unda sermonum, liberius assererem, nisi, dum me laudare non parum studes, laudari plurimum te vetares. et quamquam in epistula tua servet caritas dulcedinem, natura facundiam, peritia disciplinam, in sola materiae tamen electione peccasti, licet id ipsum praedicari possit in voto, quod videris errasse in iudicio. ingentes praeconiorum titulos moribus meis applicas; sed si pudoris nostri fecisses utcumque rationem, Symmachianum illud te cogitare par fuerat: ut vera laus ornat, ita falsa castigat. quo loci tamen si animum vestrum bene metior, super affectum, quem maximum ostendis, hoc tu et arte fecisti. nam moris est", "candidate_score": 0.673977, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_1", "psc_text": "iudicio meo cesserim quantumque servandam singulis pronuntiaverim temporum suorum meritorumque praerogativam. sed scilicet tibi parui tuaeque examinationi has non recensendas (hoc enim parum est) sed defaecandas, ut aiunt, limandasque commisi, sciens te inmodicum esse fautorem non studiorum modo verum etiam studiosorum. quam ob rem nos nunc perquam haesitabundos in hoc deinceps famae pelagus impellis. porro autem super huiusmodi opusculo tutius conticueramus, contenti versuum felicius quam peritius editorum opinione, de qua mihi iam pridem in portu iudicii publici post lividorum latratuum Scyllas enavigatas sufficientis gloriae ancora sedet, sed si et hisce deliramentis genuinum molarem invidia non fixerit, actutum tibi a nobis volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus", "candidate_score": 0.673522, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_1", "psc_text": "iudicio meo cesserim quantumque servandam singulis pronuntiaverim temporum suorum meritorumque praerogativam. sed scilicet tibi parui tuaeque examinationi has non recensendas (hoc enim parum est) sed defaecandas, ut aiunt, limandasque commisi, sciens te inmodicum esse fautorem non studiorum modo verum etiam studiosorum. quam ob rem nos nunc perquam haesitabundos in hoc deinceps famae pelagus impellis. porro autem super huiusmodi opusculo tutius conticueramus, contenti versuum felicius quam peritius editorum opinione, de qua mihi iam pridem in portu iudicii publici post lividorum latratuum Scyllas enavigatas sufficientis gloriae ancora sedet, sed si et hisce deliramentis genuinum molarem invidia non fixerit, actutum tibi a nobis volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus", "candidate_score": 0.670835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_364", "psc_text": "laudibus quod aboleri tu litteras distulisti, quarum quodammodo iam sepultarum suscitator fautor assertor concelebraris, teque per Gallias uno magistro sub hac tempestate bellorum Latina tenuerunt ora portum, cum pertulerint arma naufragium. debent igitur vel aequaevi vel posteri nostri universatim ferventibus votis alterum te ut Demosthenem, alterum ut Tullium nunc statuis, si liceat, consecrare, nunc imaginibus, qui te docente formati institutique iam sinu in medio sic gentis invictae, quod tamen alienae, natalium vetustorum signa retinebunt: nam iam remotis gradibus dignitatum, per quas solebat ultimo a quoque summus quisque discerni, solum erit posthac nobilitatis indicium litteras nosse. nos vero ceteros supra doctrinae tuae beneficia constringunt, quibus aliquid scribere assuetis quodque venturi legere possint elaborantibus saltim de tua schola seu magisterio competens lectorum turba proveniet. vale. Sidonius Leoni suo salutem. Apollonii Pythaghorici vitam, non ut Nicomachus senior e Philostrati sed ut Tascius Victorianus e Nicomachi schedio exscripsit, quia iusseras, misi; quam, dum parare", "candidate_score": 0.670778, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", "candidate_score": 0.670586, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", "candidate_score": 0.668998, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_272", "psc_text": "rigatis imbre doctrinae, non ego tamen tantum mei memineris non sum, ut a meis ac tuis 2 praesumam partibus aequali officiorum lance certandum, nam cum nostra mediocritas aetate vitae, tempore dignitatis, privilegio loci, laude scientiae, dono conscientiae vestrae facile vincatur, nullum meremur, si par expectamus alloquium. igitur non incusantes silentium vestrum sed loquacitatem nostram potius excusare nitentes commendamus apicum portitorem, cuius si peregrinationem prompto favore foveatis, grandis actionibus illius portus securitatis aperitur, negotium huic testamentarium est. latent eum propriarum merita chartarum: togatorum illic perorantum peritiam consulere perrexit, pro victoria computaturus, si se intellexerit iure superari, modo ne sibi suisque desidiae vitio perperam cavisse culpetur. hunc eatenus commendare praesumo, ut, si eum instruere dignanter advocatio consulta fastidit, auctoritas coronae tuae dissimulantibus studeat excudere responsi celeritatem, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Praeter officium, quod incomparabiliter eminenti apostolatui tuo sine fine debetur, etsi absque intermissione solvatur, commendo", "candidate_score": 0.668534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", "candidate_score": 0.668479, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", "candidate_score": 0.66695, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41", "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,", "candidate_score": 0.666506, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", "candidate_score": 0.666446, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_457", "psc_text": "operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta placuissent, ut nulla tibi displicitura confiderem; huc item, quisquis iudicii eventus foret, vidi partibus meis nequaquam pietatis ex solido constare rationem, si non saltim vobis esset anterius allatum volumen, etsi non videretur oblatum; sub hoc scilicet temperamento, ut, si forte placuissem, non vos arrogantia praeterisse, si secus, non vos improbitas expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam", "candidate_score": 0.664664, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_361", "psc_text": "hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno satis illius iacere personam, cuius necesse est latere sententiam. ad propositum redeo, interea tu, si quid a lectionis sacrae continuatione respiras, his licebit neniis avocere. nec faciet materia ut immensa fastidium, quia cum singulae causae singulis ferme epistulis finiantur, cito cognitis in quae oculum intendens ante legere cessabis quam lecturire desistas. vale. LIBER 8 Sidonius Petronio suo salutem. Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis,", "candidate_score": 0.664547, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", "candidate_score": 0.664463, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", "candidate_score": 0.664452, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", "candidate_score": 0.663431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", "candidate_score": 0.663049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_249", "psc_text": "pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium, vale. Sidonius Papianillae Suae salutem Ravenna veniens quaestor Licinianus, cum primum tetigit Alpe transmissa Galliae solum, litteras adventus sui praevias misit, quibus indicat esse se gerulum codicillorum, quorum in adventu fratri etiam tuo Ecdicio, cuius aeque titulis ac meis gaudes, honor patricius accedit, celerrime, si cogites eius aetatem, si merita, tardissime, namque ille iam pridem suffragium dignitatis ineundae non solvit in lance sed in acie, aerariumque publicum ipse privatus non pecuniis sed manubiis locupletavit. hoc tamen sancte Iulius Nepos, armis pariter summus Augustus ac moribus, quod decessoris Anthemii fidem fratris tui sudoribus obligatam, quo citior,1 hoc laudabilior absolvit; siquidem iste", "candidate_score": 0.662953, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_279", "psc_text": "Sidonius Domino Papae Graeco salutem Apicum oblator pauperem vitam sola mercandi actione sustentat; non illi est opificium quaestui, militia commodo, cultura compendio; ob 1 hoc ipsum, quod mercennariis prosecutionibus et locaticia fatigatione cognoscitur, fama quidem sua sed facultas crescit aliena, sed tamen quoniam illi fides magna est, etsi parva substantia, quotiens cum pecuniis quorumpiam catapli recentis nundinas adit, creditoribus bene credulis sola deponit morum experimenta pro pignore. inter dictandum mihi ista suggesta sunt, nec ob hoc dubito audita fidenter asserere, quia non parum mihi intumos agunt 2 quibus est ipse satis intumus. huius igitur teneram frontem, dura rudimenta commendo; et, quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam", "candidate_score": 0.662832, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_1", "psc_text": "iudicio meo cesserim quantumque servandam singulis pronuntiaverim temporum suorum meritorumque praerogativam. sed scilicet tibi parui tuaeque examinationi has non recensendas (hoc enim parum est) sed defaecandas, ut aiunt, limandasque commisi, sciens te inmodicum esse fautorem non studiorum modo verum etiam studiosorum. quam ob rem nos nunc perquam haesitabundos in hoc deinceps famae pelagus impellis. porro autem super huiusmodi opusculo tutius conticueramus, contenti versuum felicius quam peritius editorum opinione, de qua mihi iam pridem in portu iudicii publici post lividorum latratuum Scyllas enavigatas sufficientis gloriae ancora sedet, sed si et hisce deliramentis genuinum molarem invidia non fixerit, actutum tibi a nobis volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus", "candidate_score": 0.662567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", "candidate_score": 0.661863, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_282", "psc_text": "quod minime praetereundum fuit: agite gratias Innocentio, spectabili viro, qui, ut praeceperatis, naviter morem gessit iniunctis. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Censorio salutem Gerulum litterarum levitici ordinis honestat officium, hic cum familia sua depraedationis Gothicae turbinem vitans in territorium vestrum delatus est ipso, ut sic dixerim, pondere fugae; ubi in re ecclesiae, cui sanctitas tua praesidet, parvam sementem semiconfecto caespiti advena ieiunus iniecit, cuius ex solido colligendae fieri sibi copiam exorat. quem si domesticis fidei deputata humanitate foveatis, id est, ut debitum glaebae cano-nem non petatur, tantum lucelli praestitum sibi computat (peregrini hominis ut census, sic animus angustus), ac si in patrio solo rusticaretur. huic si legitimam, ut mos est, solutionem perexiguae segetis indulgeas, tamquam opipare viaticatus cum gratiarum actione remeabit. per quem si me stilo solitae dignationis impertias, mihi fraternitatique istic sitae pagina tua veluti polo lapsa reputabitur, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius", "candidate_score": 0.661625, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", "candidate_score": 0.661504, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", "candidate_score": 0.660774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_1", "psc_text": "iudicio meo cesserim quantumque servandam singulis pronuntiaverim temporum suorum meritorumque praerogativam. sed scilicet tibi parui tuaeque examinationi has non recensendas (hoc enim parum est) sed defaecandas, ut aiunt, limandasque commisi, sciens te inmodicum esse fautorem non studiorum modo verum etiam studiosorum. quam ob rem nos nunc perquam haesitabundos in hoc deinceps famae pelagus impellis. porro autem super huiusmodi opusculo tutius conticueramus, contenti versuum felicius quam peritius editorum opinione, de qua mihi iam pridem in portu iudicii publici post lividorum latratuum Scyllas enavigatas sufficientis gloriae ancora sedet, sed si et hisce deliramentis genuinum molarem invidia non fixerit, actutum tibi a nobis volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus", "candidate_score": 0.660718, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_364", "psc_text": "laudibus quod aboleri tu litteras distulisti, quarum quodammodo iam sepultarum suscitator fautor assertor concelebraris, teque per Gallias uno magistro sub hac tempestate bellorum Latina tenuerunt ora portum, cum pertulerint arma naufragium. debent igitur vel aequaevi vel posteri nostri universatim ferventibus votis alterum te ut Demosthenem, alterum ut Tullium nunc statuis, si liceat, consecrare, nunc imaginibus, qui te docente formati institutique iam sinu in medio sic gentis invictae, quod tamen alienae, natalium vetustorum signa retinebunt: nam iam remotis gradibus dignitatum, per quas solebat ultimo a quoque summus quisque discerni, solum erit posthac nobilitatis indicium litteras nosse. nos vero ceteros supra doctrinae tuae beneficia constringunt, quibus aliquid scribere assuetis quodque venturi legere possint elaborantibus saltim de tua schola seu magisterio competens lectorum turba proveniet. vale. Sidonius Leoni suo salutem. Apollonii Pythaghorici vitam, non ut Nicomachus senior e Philostrati sed ut Tascius Victorianus e Nicomachi schedio exscripsit, quia iusseras, misi; quam, dum parare", "candidate_score": 0.660535, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_343", "psc_text": "hactenus parum vultu, satis opinione, quae quidem in bonam partem porrigebatur, Lugdunum nuper a Tricassibus venit, quo loci mihi raptim ac breviter inspectus sanctum episcopum Lupum, facile principem pontificum Gallicanorum, suae tam professionis magistrum quam dignitatis auctorem, morum nobis imitatione restituit. deus bone, quae viro censura cum venustate, si quid vel 1 deliberet forte vel suadeat! abundat animi sale, cum consulitur, melle, cum consulit, summa homini cura de litteris, sed maxime religiosis, in quibus eum magis occupat medulla sensuum quam spuma verborum, tota illi actionum suarum intentio celeritas mora Christus est. quodque mirere vel laudes, nihil otiosum facit, cum nihil faciat non quietum. ieiuniis delectatur, edulibus 1 adquiescit; illis adhaeret propter consuetudinem crucis, istis flectitur propter gratiam caritatis: summo utrumque moderamine, quia comprimit, quotiens prandere statuit, gulam, quotiens abstinere, iactantiam, officia multiplicat propria, vitat aliena; cumque ipsi vicissim deceat occurri, gratius habet, si sibi mutuus honos debeatur mage quam rependatur.", "candidate_score": 0.660394, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", "candidate_score": 0.659907, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_88", "psc_text": "cruditatem nostram tergente resoluti aut fontano deinceps frigore putealique aut fluviali copia solidabamur: siquidem domibus medius it Vardo fluvius, nisi cum deflua nive pastus impalluit, flavis ruber glareis et per alveum perspicuus quietus calculosusque neque ob hoc minus piscium ferax delicatorum. dicerem et cenas et quidem unctissimas, nisi terminum nostrae loquacitati, quem verecundia non adhibet, charta posuisset; quarum quoque replicatio fieret amoena narratu, nisi epistulae tergum madidis sordidare calamis erubesceremus. sed quia et ipsi in procinctu sumus teque sub ope Christi actutum nobis invisere placet, expeditius tibi cenae amicorum in mea cena tuaque commemorabuntur, modo nos quam primum hebdomadis exactae spatia completa votivae restituant esuritioni, quia disruptum ganea stomachum nulla sarcire res melius quam parsimonia solet, vale. Sidonius Hesperio suo salutem Amo in te quod litteras amas et usquequaque praeconiis cumulatissimis excolere 1 contendo tantae diligentiae generositatem, per quam nobis non solum initia tua verum etiam studia nostra com- mendas.", "candidate_score": 0.659711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_122", "psc_text": "gratias uberes Christo, qui statum celsitudinis tuae ut hactenus parentum nobilitate decorabat, ita iam nunc titulorum parilitate fastigat; simul et animorum spebus erectis fas est de cetero sperare meliora, certe creber provincialium sermo est annum bonum de magnis non tam fructibus quam potestatibus existimandum. qua de re vestrum est, domine maior, exspectationem nostram competentibus dispositionibus munerari. nam memor originis tuae nobilium sibi persuasit universitas, quamdiu nos Sabini familia rexerit, Sabmiani familiam non timendam. vale. Sidonius Felici suo salutem Longum a litteris temperatis. igitur utrique nostrum mos suus agitur: ego garrio, vos tacetis. unde etiam, vir ad reliqua fidei officia insignis, genus reor esse virtutis tanto te otio non posse lassari. ecquid numquamne 1 respectu movebere familiaritatis antiquae, ut tandem a continuandi 2 silentii proposito pedem referas? aut 3 nescis quia garrulo non respondere convicium est? tu retices vel bybliothecarum medius vel togarum et a me officium paupertini sermonis exspectas, cui", "candidate_score": 0.659087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_280", "psc_text": "quia nomen eiusdem lectorum nuper albus accepit, agnoscitis profecturo civi me epistulam, clerico debuisse formatam; quem propediem non iniuria reor mercatorem splendidum fore, si hinc ad vestra obsequia festinans frigoribus fontium civicorum sapientiae fontem meracioris 1 anteferat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Vir iam honestus Gallus, quia iussus ad coniugem redire non distulit, litterarum mearum obsequium, vestrarum reportat effectum, cui cum pagina, quam miseratis, reseraretur, actutum compunctus ingemuit destinatamque non ad me epistulam sed in se sententiam iudicavit, itaque confestim iter in patriam spopondit adornavit arripuit, quem nos propter hanc ipsam paenitudinis celeritatem non increparive sed consolatorie potius compellare cura-vimus, quia vicinaretur innocentiae festinata correctio. neque enim quisquam etiam sibi bene conscius plus facere praesumpsit, si quis tamen vestrae correptionis orbitarn non reliquit, quippe cum ea ipsa, quae legimus, parcentis verba censurae maxuma 1 emendationis incitamenta sint.2 nam quid potest esse castigationis huiusce tenore", "candidate_score": 0.658979, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_20", "psc_text": "ordinum partiumque laetitia Transalpino tuo latere conducibilius visum, quippe cum hoc ipso tempore, quo haec mihi exarabantur, vix per omnia theatra macella, praetoria fora, templa gymnasia Thalassio Fescenninus explicaretur, atque etiam nunc e contrario studia sileant negotia quiescant iudicia conticescant, differantur legationes vacet ambitus et inter scurrilitates histrionicas totus actionum seriarum status peregrinetur. iam quidem virgo tradita est, iam coronam sponsus, iam palmatam consularis, iam cycladem pronuba, iam togam [senator]1 honoratus, iam paenulam deponit inglorius, et nondum tamen cuncta thalamorum pompa defremuit, quia necdum ad mariti domum nova nupta migravit, qua festivitate decursa cetera tibi laborum meorum molimina reserabuntur, si tamen vel consummata sollemnitas aliquando terminaverit istam totius civitatis occupatissimam vacationem, vale. Sidonius Eutropio suo salutem Olim quidem scribere tibi concupiscebam, sed nunc vel maxime impellor, id est cum mihi ducens in urbem Christo propitiante via carpitur, scribendi causa vel sola vel maxima, quo te scilicet a profundo domesticae quietis", "candidate_score": 0.658802, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_394", "psc_text": "otiabundus nostrumque sudorem ac pulverem spectans veluti iam coronatus auriga de podio. de reliquo non est quod suspiceris par me officii genus repetiturum, etiamsi delectere praesenti, nisi prius ipse destiterim vaticinari magis damna quam carmina. vale. Sidonius Ruricio suo salutem. Esse tibi usui pariter et cordi litteras granditer gaudeo. nam stilum vestrum quanta comitetur vel flamma sensuum vel unda sermonum, liberius assererem, nisi, dum me laudare non parum studes, laudari plurimum te vetares. et quamquam in epistula tua servet caritas dulcedinem, natura facundiam, peritia disciplinam, in sola materiae tamen electione peccasti, licet id ipsum praedicari possit in voto, quod videris errasse in iudicio. ingentes praeconiorum titulos moribus meis applicas; sed si pudoris nostri fecisses utcumque rationem, Symmachianum illud te cogitare par fuerat: ut vera laus ornat, ita falsa castigat. quo loci tamen si animum vestrum bene metior, super affectum, quem maximum ostendis, hoc tu et arte fecisti. nam moris est", "candidate_score": 0.658663, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_275", "psc_text": "si bene metior, partium pariter et morum est, aliqua indemni compositione istorum dolori, illorum periculo subvenire et quodam salubris sententiae temperamento hanc partem minus afflictam, illam minus ream et utramque plus facere securam; ne iurgii status, ut sese fert temporis locique qualitas, 1 talem descendat 2 ad terminum, quale coepit habere principium, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Theoplasto salutem Causam meam nesciens agit qui ad vos a me litteras portat; nam, dum votivi mihi fit genitus opportunus officii, beneficium praestat, quod se arbitratur accipere, sicuti nunc venerabilis Donidius dignus inter spectatissimos quosque numerari, cuius clientem puerosque commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius", "candidate_score": 0.658482, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", "candidate_score": 0.658392, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_95", "psc_text": "raritati licere in coeptae familiaritatis officia permitterem neque iam semel missa fundamenta certantis amicitiae diversis honorum generibus exstruere cessarem. sed animorum coniunctioni separata utrique porrecti-oribus terminis obsistit habitatio, equidem semel devinctis parum nocitura pectoribus. sed tamen ex ipsa communium municipiorum discretione procedit quod, cum amicissimi simus, raritatem collo-quii de prolixa terrarum interiectione venientem in reatum volumus transferre communem, cum de naturalium rerum difficultate nec culpa nos debeat manere nec venia, domine inlustris, gerulos litterarum de disciplinae tuae institutione formatos et morum erilium verecundiam praeferentes opportune admisi, patienter audivi, competenter explicui. vale. Sidonius Agricolae suo salutem Misisti tu quidem lembum mobilem solidum lecti capacem iamque cum piscibus; tum praeterea gubernatorem longe peritum, remiges etiam robustos expeditosque, qui scilicet ea rapiditate praetervolant amnis adversi terga qua deflui. sed dabis veniam quod invitanti tibi in piscationem comes venire dissimulo; namque me multo decumbentibus nostris validiora maeroris retia tenent, quae sunt amicis quaeque et", "candidate_score": 0.657706, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_272", "psc_text": "rigatis imbre doctrinae, non ego tamen tantum mei memineris non sum, ut a meis ac tuis 2 praesumam partibus aequali officiorum lance certandum, nam cum nostra mediocritas aetate vitae, tempore dignitatis, privilegio loci, laude scientiae, dono conscientiae vestrae facile vincatur, nullum meremur, si par expectamus alloquium. igitur non incusantes silentium vestrum sed loquacitatem nostram potius excusare nitentes commendamus apicum portitorem, cuius si peregrinationem prompto favore foveatis, grandis actionibus illius portus securitatis aperitur, negotium huic testamentarium est. latent eum propriarum merita chartarum: togatorum illic perorantum peritiam consulere perrexit, pro victoria computaturus, si se intellexerit iure superari, modo ne sibi suisque desidiae vitio perperam cavisse culpetur. hunc eatenus commendare praesumo, ut, si eum instruere dignanter advocatio consulta fastidit, auctoritas coronae tuae dissimulantibus studeat excudere responsi celeritatem, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Praeter officium, quod incomparabiliter eminenti apostolatui tuo sine fine debetur, etsi absque intermissione solvatur, commendo", "candidate_score": 0.657675, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_2", "psc_text": "volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus agnosci qui eum minus familiariter intuentur: ita personam suam deus arbiter et ratio naturae consummatae felicitatis dote sociata cumulaverunt; mores autem huiuscemodi, ut laudibus eorum nihil ne regni quidem defrudet invidia. si forma quaeratur: corpore exacto, longissimis brevior, procerior eminentiorque mediocribus, capitis apex rotundus, in quo paululum a planitie frontis in verticem caesaries refuga crispatur. cervix non sedet enervis sed stat nervis. 1 geminos orbes hispidus superciliorum coronat arcus; si vero cilia Sectantur, ad malas medias palpebrarum margo prope pervenit, aurium legulae, sicut mos gentis est, crinium superiacentium flagellis operiuntur. nasus venustissime incurvus. labra subtilia nec dilatatis oris angulis ampliata.", "candidate_score": 0.657007, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_325", "psc_text": "pudoris, quod mihi peculiariter paginae decretalis oblatu pontificis eligendi mandastis arbitrium coram sacrosancto et pontificatu maximo dignissimo papa; qui cum sit suae provinciae caput, sit etiam mihi usu institutione, facundia privilegio, tempore aetate praestantior, ego deque coramque metropolitano verba facturus, et provincialis et iunior, pariter fero inmeriti verecundiam, procacis invidiam. sed quoniam vestro sic libitum errori, ut ipse prudentia carens prudentem vobis, in cuiusque personam bona multa concurrant, sub ope Christi episcopum exquiram, noveritis huiusmodi assensu multum me honoris, plus oneris excipere, primore loco grandem publicae opinionis sarcinam penditote, quod iniunxistis incipienti consummata iudicia atque ab hoc rectum consilii tramitem postulatis,1 in quo recolitis adhuc nuper erratum, igitur quia vobis id fuit cordi, obsecro, ut quales nos fide creditis, tales intercessione faciatis atque dignemini humilitatem no- stram orationibus potius in caelum ferre quam plausibus. primum tamen nosse vos par est, in quas me obloquiorum Scyllas et in quos linguarum, sed", "candidate_score": 0.656667, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_294", "psc_text": "amplectitur, sedulo petens, ut conscientiae tuae beatitudo mittat orationum suarum suffragia quibus exempla transmisit. et quia tibi soli concessa est, post avorum memoriam vel confessorem Ambrosium duorum martyrum repertorem, in partibus orbis occidui martyris Ferreoli solida translatio adiecto nostri capite Iuliam, quod istinc turbulento quondam persecutori manus rettulit cruenta carnificis, non iniurium est, quod pro compensatione deposcimus, ut nobis inde veniat pars patrocinii, quia vobis hinc rediit pars patroni, memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Graeco salutem Oneras, consummatissime pontificum, verecundiam meam, multifaria laude cumulando si quid stilo rusticante peraravero. atque utinam reatu careat, quod apicum primore congressu quamquam circumscriptus veritati resultantia tamen et diversa conexui; ignorantiae siquidem meae callidus viator imposuit, nam dum solum mercatoris praetendit officium, litteras meas ad formatae vicem, scilicet ut lector, elicuit, sed quas aliquam gratiarum actionem continere decuisset. namque, ut post comperi, plus Massiliensium benignitate provectus est, 1 quam status sui", "candidate_score": 0.656626, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", "candidate_score": 0.65631, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_282", "psc_text": "quod minime praetereundum fuit: agite gratias Innocentio, spectabili viro, qui, ut praeceperatis, naviter morem gessit iniunctis. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Censorio salutem Gerulum litterarum levitici ordinis honestat officium, hic cum familia sua depraedationis Gothicae turbinem vitans in territorium vestrum delatus est ipso, ut sic dixerim, pondere fugae; ubi in re ecclesiae, cui sanctitas tua praesidet, parvam sementem semiconfecto caespiti advena ieiunus iniecit, cuius ex solido colligendae fieri sibi copiam exorat. quem si domesticis fidei deputata humanitate foveatis, id est, ut debitum glaebae cano-nem non petatur, tantum lucelli praestitum sibi computat (peregrini hominis ut census, sic animus angustus), ac si in patrio solo rusticaretur. huic si legitimam, ut mos est, solutionem perexiguae segetis indulgeas, tamquam opipare viaticatus cum gratiarum actione remeabit. per quem si me stilo solitae dignationis impertias, mihi fraternitatique istic sitae pagina tua veluti polo lapsa reputabitur, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius", "candidate_score": 0.655249, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_89", "psc_text": "spatia completa votivae restituant esuritioni, quia disruptum ganea stomachum nulla sarcire res melius quam parsimonia solet, vale. Sidonius Hesperio suo salutem Amo in te quod litteras amas et usquequaque praeconiis cumulatissimis excolere 1 contendo tantae diligentiae generositatem, per quam nobis non solum initia tua verum etiam studia nostra com- mendas. nam cum videmus in huiusmodi disciplinam iuniorum ingenia succrescere, propter quam nos quoque subduximus ferulae manum, copiosissimum fructum nostri laboris adipiscimur. illud appone, quod tantum increbruit multitudo desidiosorum ut, nisi vel paucissimi quique meram linguae Latiaris proprietatem de trivialium barbarismorum robigine vindicaveritis, eam brevi abolitam defleamus interemptamque: sic omnes nobilium sermonum purpurae per incuriam vulgi decolorabuntur. sed istinc alias: interea tu quod petis accipe, petis autem ut, si qui versiculi mihi fluxerint postquam ab alterutro discessimus, hos tibi pro quadam morarum mercede pernumerem. dicto pareo; nam praeditus es quamquam iuvenis hac animi maturitate, ut tibi etiam natu priores gerere morem", "candidate_score": 0.654751, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_142", "psc_text": "nulla praemittit repagula pudor, nam quibus citra honestatis nitorem iactitabundis loquacis faece petulantiae lingua polluitur infrenis, his conscientia quoque sordidatissima est. denique facilius obtingit ut quispiam seria loquens vivat obscene, quam valeat ostendi qui pariter exsistat improbus dictis et probus moribus, vale. Sidonius Placido suo Salutem. Quamquam te tua tenet Gratianopolis, comperi tamen hospitum veterum fido relatu quod meas nugas sive confectas opere prosario seu poetarum stilo cantilenosas plus voluminum lectione dignere repositorum. gaudeo hoc ipso, quod recognovi chartulis occupari nostris otium tuum; sed probe intellego quod moribus tuis hanc voluptatem non operis effectus excudit sed auctoris adfectus, ideoque plus debeo, quia gloriae punctum, quod dictioni negares, das amicitiae. de ceteris vero studii nostri derogatoribus quid ex asse pronuntiem, necdum deliberavi. nam qui maxume doctus sibi videtur, dictionem sanam et insanam ferme appetitu pari revolvit, non amplius concupiscens erecta quae laudet quam despecta quae rideat. atque in hunc modum scientia", "candidate_score": 0.65462, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_466", "psc_text": "Sidonius Tonantio suo salutem. Est quidem, fateor, versibus meis sententia tua tam plausibilis olim, tam favorabilis, ut poetarum me quibusque lectissimis comparandum putes, certe compluribus anteponendum. crederem tibi, si non, ut multum sapis, ita quoque multum me amares. hinc est, quod de laudibus meis caritas tua mentiri potest nec potest fallere. praeter hoc poscis, ut Horatiana incude formatos Asclepiadeos tibi quospiam, quibus inter bibendum pronuntiandis exerceare, transmittam. pareo iniunctis, licet, si umquam, modo maxime prosario loquendi genere districtus occupatusque. denique probabis circa nos plurima ex parte metrorum studia refrigescere; non enim promptum est unum eundemque probe facere aliquid et raro. Iam dudum teretes hendecasyllabos attrito calamis pollice lusimus, quos cantare magis pro choriambicis excusso poteras mobilius pede; sed tu per Calabri tramitis aggerem vis ut nostra dehinc cursitet orbita, qua Flaccus lyricos Pindaricum ad melos frenis flexit equos plectripotentibus, dum metro quatitur chorda Glyconio, nec non Alcaico vel Pherecratio, iuncto", "candidate_score": 0.6544, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_455", "psc_text": "Aprunculo salutem. Reddidit tibi epistulas meas quem mihi tuas offerre par fuerat; nam frater noster Caelestius nuper ad te reversus de Biterrensi quoddam mihi super statu Iniuriosi nostri vinculum cessionis elicuit. quod quidem scripsi non minus tua verecundia fractus quam voluntate: namque nos ultro vestro pudori quasi quibusdam pedibus obsequii decuit occurrere. quocirca me quoque volente posside indultum, sed liberaliter (nec enim, ut suspicor, plus aliquid hoc genere solacii vel ipse quaesisti), quem litteris istis non commendatoriis minus quam refusoriis iam placatus insinuo; sic tamen, ut tibi assistat, tibi pareat, te sequatur atque ut, si permanserit tecum, neutri nostrum iudicetur famulus, si forte discesserit, quaeratur utrique fugitivus. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Lupo salutem. Propter libellum, quem non ad vos magis quam per vos missum putastis, epistulam vestram non ad me magis quam in me scriptam recepi. ad exprobrata respondeo pro aequitate causae, non pro aequalitate", "candidate_score": 0.654056, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_20", "psc_text": "ordinum partiumque laetitia Transalpino tuo latere conducibilius visum, quippe cum hoc ipso tempore, quo haec mihi exarabantur, vix per omnia theatra macella, praetoria fora, templa gymnasia Thalassio Fescenninus explicaretur, atque etiam nunc e contrario studia sileant negotia quiescant iudicia conticescant, differantur legationes vacet ambitus et inter scurrilitates histrionicas totus actionum seriarum status peregrinetur. iam quidem virgo tradita est, iam coronam sponsus, iam palmatam consularis, iam cycladem pronuba, iam togam [senator]1 honoratus, iam paenulam deponit inglorius, et nondum tamen cuncta thalamorum pompa defremuit, quia necdum ad mariti domum nova nupta migravit, qua festivitate decursa cetera tibi laborum meorum molimina reserabuntur, si tamen vel consummata sollemnitas aliquando terminaverit istam totius civitatis occupatissimam vacationem, vale. Sidonius Eutropio suo salutem Olim quidem scribere tibi concupiscebam, sed nunc vel maxime impellor, id est cum mihi ducens in urbem Christo propitiante via carpitur, scribendi causa vel sola vel maxima, quo te scilicet a profundo domesticae quietis", "candidate_score": 0.65374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_282", "psc_text": "quod minime praetereundum fuit: agite gratias Innocentio, spectabili viro, qui, ut praeceperatis, naviter morem gessit iniunctis. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Censorio salutem Gerulum litterarum levitici ordinis honestat officium, hic cum familia sua depraedationis Gothicae turbinem vitans in territorium vestrum delatus est ipso, ut sic dixerim, pondere fugae; ubi in re ecclesiae, cui sanctitas tua praesidet, parvam sementem semiconfecto caespiti advena ieiunus iniecit, cuius ex solido colligendae fieri sibi copiam exorat. quem si domesticis fidei deputata humanitate foveatis, id est, ut debitum glaebae cano-nem non petatur, tantum lucelli praestitum sibi computat (peregrini hominis ut census, sic animus angustus), ac si in patrio solo rusticaretur. huic si legitimam, ut mos est, solutionem perexiguae segetis indulgeas, tamquam opipare viaticatus cum gratiarum actione remeabit. per quem si me stilo solitae dignationis impertias, mihi fraternitatique istic sitae pagina tua veluti polo lapsa reputabitur, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius", "candidate_score": 0.653027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_143", "psc_text": "debeo, quia gloriae punctum, quod dictioni negares, das amicitiae. de ceteris vero studii nostri derogatoribus quid ex asse pronuntiem, necdum deliberavi. nam qui maxume doctus sibi videtur, dictionem sanam et insanam ferme appetitu pari revolvit, non amplius concupiscens erecta quae laudet quam despecta quae rideat. atque in hunc modum scientia pompa proprietas linguae Latinae iudiciis otiosorum maximo spretui est, quorum scurrilitati neglegentia comes hoc volens tantum legere, quod carpat, sic non utitur litteris quod abutitur. vale. LIBER 4 Sidonius Probo suo salutem Soror mihi quae uxor tibi: hinc inter nos summa et principalis necessitudo, et ea quidem patruelis, non germana fraternitas, quae plerumque se purius fortius meracius amat. nam facultatum inter germanos prius lite sopita iam qui nascuntur ex fratribus nihil invicem controversantur, et hinc saepe caritas in patruelibus maior, quia desistit simultas a divisione nec cessat affectus a semine, secundus nobis animorum nexus accessit de studiorum parilitate, quia idem", "candidate_score": 0.650656, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_371", "psc_text": "post mortem non opuscula sed opera pensanda. quae quidem ad praesens non ita loquor, quasi tu non utraque laudanda conficias aut, si adhuc durat in sermone laetitia, non custodiatur in actione censura, sed ut qui Christo favente clam sanctus es, iam palam religiosa venerandus iugo salubri colla pariter et corda subdare invigiletque caelestibus lingua praeconiis, anima sententiis, dextra donariis: praecipue tamen dextra donariis, quia quicquid ecclesiis spargis, tibi colligis; ad cuius exercitia virtutis illud vel principale te poterit accendere, quod inter opes quaslibet positi quae bona stultis falso vocantur, si quid agimus, nostrum, si quid habemus, alienum est. vale. Sidonius Fortunali suo salutem. Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria. nam si qua nostris qualitercumque gratia", "candidate_score": 0.650529, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", "candidate_score": 0.650475, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_333", "psc_text": "saepius panem ille potius, qui non erat redditurus, agnovit, si necessitas arripiendae legationis incubuit, non ille semel pro hac civitate stetit vel ante pellitos reges vel ante principes purpuratos. si ambigitur quo magistro rudimentis fidei fuerit imbutus: ut proverbialiter loquar, domi habuit unde disceret. postremo iste est ille, carissimi, cui in tenebris ergastularibus constituta multipliciter obserata barbarici carceris divinitus claustra patuerunt. istum, ut audivimus, tam socero quam patre postpositis ad sacerdotium duci oportere vociferabamini; quo quidem tempore plurimum laudis domum rettulit, quando honorari parentum maluit dignitate quam propria. paene transieram, quod praeteriri non oportuerat. sub Moyse quondam, sicut psalmographus ait, in diebus antiquis, ut tabernaculi foederis forma consurgeret, totus Israel in eremo ante Beselehelis pedes oblaticii symbolam coacervavit impendii. Salomon deinceps, ut templum aedificaret in Solymis, solidas populi vires in opere concussit, quamvis Palestinorum captivas opes et circumiectorum regum tributarias functiones australis reginae Sabaitis gazae cumula-erit. hic vobis ecclesiam iuvenis", "candidate_score": 0.650383, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_1", "psc_text": "iudicio meo cesserim quantumque servandam singulis pronuntiaverim temporum suorum meritorumque praerogativam. sed scilicet tibi parui tuaeque examinationi has non recensendas (hoc enim parum est) sed defaecandas, ut aiunt, limandasque commisi, sciens te inmodicum esse fautorem non studiorum modo verum etiam studiosorum. quam ob rem nos nunc perquam haesitabundos in hoc deinceps famae pelagus impellis. porro autem super huiusmodi opusculo tutius conticueramus, contenti versuum felicius quam peritius editorum opinione, de qua mihi iam pridem in portu iudicii publici post lividorum latratuum Scyllas enavigatas sufficientis gloriae ancora sedet, sed si et hisce deliramentis genuinum molarem invidia non fixerit, actutum tibi a nobis volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus", "candidate_score": 0.649164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_480", "psc_text": "Catonianos advocaturum, qui modo invidiam, modo ignorantiam suam factae severitatis velamine tegant, quamquam imperitis venia debetur; ceterum quisquis ita malus est, ut intelligat bene scripta nec tamen laudet, hunc boni intellegunt nec tamen laudant. Proinde curas tuas hoc metu absolvo: faventes audient cuncti, cuncti foventes, gaudiisque, quae facies recreatus, una fruemur. nam plerique laudabunt facundiam tuam, plurimi ingenium, toti pudorem. non enim minus laudi feretur adulescentem vel, quod est pulchrius, paene adhuc puerum de palaestra publici examinis tam morum referre suffragia quam litterarum. vale. Sidonius Gelasio suo salutem. Probas (neque deprecor) me deliquisse; deliqui, quippe qui necdum nomine tuo ullas operi meo litteras iunxerim. sed tamen scribis tum quod erraverim veniabile fore, si quod et ipse decantes mittam ab exemplo, quia scilicet Tonantio meo ad parem causam futuras usui litteras bimetras miserim. praeter hoc quereris paginam meam, si resolvatur in lusum, solis hendecasyllabis frequentari. qua de re trochaica garrulitate suspensa", "candidate_score": 0.649061, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", "candidate_score": 0.64857, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_359", "psc_text": "rebelles, ipse castiga; si qui sequaces, ipse conlauda. praepositus illis quidem videtur sanctus Auxanius, qui vir, ut nosti, plusculum iusto et corpore infirmus et verecundus ingenio eoque parendi quam imperandi promptior exigit te rogari, ut tuo ipse sub magisterio monasterii magister accedat et, si quis illum de iunioribus spreverit tamquam imperitum vel pusillanimem, per te unum sentiat utrumque non impune contemni, quid multa? vis ut paucis quid velim agnoscas? quaeso, ut abbas sit frater Auxanius supra congregationem, tu vero et supra abbatem. vale. Sidonius Constantio suo salutem A te principium, tibi desinet, nam petitum misimus opus raptim electis 1 exemplaribus, quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter", "candidate_score": 0.647554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_204", "psc_text": "garrio; qui cum tanto honore te poscant, tanto amore desiderent, intellegi datur gaudii plus te, dum tribuis quod rogaris, assecuturum. vale. Sidonius Leoni suo salutem Vir magnificus Hesperius, gemma amicorum litterarumque, nuper urbe cum rediit e Tolosatium, praecipere te dixit, ut epistularum curam iam terminals libris earum converteremus ad stilum historiae, reverentia summa, summo et 3 affectu talem atque tantam sententiam amplector; idoneum quippe pronuntias ad opera maiora quem mediocria putas deserere debere, sed, quod fatendum est, facinus audeo huiusmodi suspicere iudicium quam suscipere consilium. res quidem digna quam tu iuberes sed non minus digna quam faceres, namque et antiquitus, cum Gaius Cornelius Gaio Secundo paria suasisset, ipse postmodum quod iniunxit arripuit, idque ab exemplo nunc melius 1 aggredieris, 2 quia et ego Plinio ut discipulus assurgo et tu vetusto genere narrandi iure Cornelium antevenis, qui saeculo nostro si revivisceret teque qualis in litteris et quantus habeare conspicaretur, modo verius", "candidate_score": 0.647091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_173", "psc_text": "post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum 1 fueritis, modo redux patronus indulgeat, advolaturi, ut rebus amicitia vegetetur, quae verbis infrequentata torpuerat. vale. Sidonius Petreio suo salutem Angit me nimis damnum saeculi mei nuper erepto avunculo tuo Claudiano oculis nostris, ambigo an quempiam deinceps parem conspicaturis. vir siquidem fuit providus prudens, doctus eloquens, acer et hominum aevi loci populi sui ingeniosissimus quique indesinenter salva religione philosopharetur; et licet crinem barbamque non pasceret, pallium et clavam nunc inrideret, nunc etiam execraretur, a collegio tamen conplatonicorum solo habitu ac fide dissociabatur. deus bone, quid erat illud, quotiens ad eum sola 2 consultationis gratia conveniebamus! quam ille omnibus statim 1", "candidate_score": 0.647065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_142", "psc_text": "nulla praemittit repagula pudor, nam quibus citra honestatis nitorem iactitabundis loquacis faece petulantiae lingua polluitur infrenis, his conscientia quoque sordidatissima est. denique facilius obtingit ut quispiam seria loquens vivat obscene, quam valeat ostendi qui pariter exsistat improbus dictis et probus moribus, vale. Sidonius Placido suo Salutem. Quamquam te tua tenet Gratianopolis, comperi tamen hospitum veterum fido relatu quod meas nugas sive confectas opere prosario seu poetarum stilo cantilenosas plus voluminum lectione dignere repositorum. gaudeo hoc ipso, quod recognovi chartulis occupari nostris otium tuum; sed probe intellego quod moribus tuis hanc voluptatem non operis effectus excudit sed auctoris adfectus, ideoque plus debeo, quia gloriae punctum, quod dictioni negares, das amicitiae. de ceteris vero studii nostri derogatoribus quid ex asse pronuntiem, necdum deliberavi. nam qui maxume doctus sibi videtur, dictionem sanam et insanam ferme appetitu pari revolvit, non amplius concupiscens erecta quae laudet quam despecta quae rideat. atque in hunc modum scientia", "candidate_score": 0.646775, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_466", "psc_text": "Sidonius Tonantio suo salutem. Est quidem, fateor, versibus meis sententia tua tam plausibilis olim, tam favorabilis, ut poetarum me quibusque lectissimis comparandum putes, certe compluribus anteponendum. crederem tibi, si non, ut multum sapis, ita quoque multum me amares. hinc est, quod de laudibus meis caritas tua mentiri potest nec potest fallere. praeter hoc poscis, ut Horatiana incude formatos Asclepiadeos tibi quospiam, quibus inter bibendum pronuntiandis exerceare, transmittam. pareo iniunctis, licet, si umquam, modo maxime prosario loquendi genere districtus occupatusque. denique probabis circa nos plurima ex parte metrorum studia refrigescere; non enim promptum est unum eundemque probe facere aliquid et raro. Iam dudum teretes hendecasyllabos attrito calamis pollice lusimus, quos cantare magis pro choriambicis excusso poteras mobilius pede; sed tu per Calabri tramitis aggerem vis ut nostra dehinc cursitet orbita, qua Flaccus lyricos Pindaricum ad melos frenis flexit equos plectripotentibus, dum metro quatitur chorda Glyconio, nec non Alcaico vel Pherecratio, iuncto", "candidate_score": 0.646124, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_480", "psc_text": "Catonianos advocaturum, qui modo invidiam, modo ignorantiam suam factae severitatis velamine tegant, quamquam imperitis venia debetur; ceterum quisquis ita malus est, ut intelligat bene scripta nec tamen laudet, hunc boni intellegunt nec tamen laudant. Proinde curas tuas hoc metu absolvo: faventes audient cuncti, cuncti foventes, gaudiisque, quae facies recreatus, una fruemur. nam plerique laudabunt facundiam tuam, plurimi ingenium, toti pudorem. non enim minus laudi feretur adulescentem vel, quod est pulchrius, paene adhuc puerum de palaestra publici examinis tam morum referre suffragia quam litterarum. vale. Sidonius Gelasio suo salutem. Probas (neque deprecor) me deliquisse; deliqui, quippe qui necdum nomine tuo ullas operi meo litteras iunxerim. sed tamen scribis tum quod erraverim veniabile fore, si quod et ipse decantes mittam ab exemplo, quia scilicet Tonantio meo ad parem causam futuras usui litteras bimetras miserim. praeter hoc quereris paginam meam, si resolvatur in lusum, solis hendecasyllabis frequentari. qua de re trochaica garrulitate suspensa", "candidate_score": 0.645943, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_1", "psc_text": "iudicio meo cesserim quantumque servandam singulis pronuntiaverim temporum suorum meritorumque praerogativam. sed scilicet tibi parui tuaeque examinationi has non recensendas (hoc enim parum est) sed defaecandas, ut aiunt, limandasque commisi, sciens te inmodicum esse fautorem non studiorum modo verum etiam studiosorum. quam ob rem nos nunc perquam haesitabundos in hoc deinceps famae pelagus impellis. porro autem super huiusmodi opusculo tutius conticueramus, contenti versuum felicius quam peritius editorum opinione, de qua mihi iam pridem in portu iudicii publici post lividorum latratuum Scyllas enavigatas sufficientis gloriae ancora sedet, sed si et hisce deliramentis genuinum molarem invidia non fixerit, actutum tibi a nobis volumina numerosiora percopiosis scaturientia sermocinationibus multiplicabuntur, vale. Sidonius Agricolae suo salutem Saepenumero postulavisti ut, quia Theudorici regis Gothorum commendat populis fama civilitatem, litteris tibi formae suae quantitas, vitae qualitas significaretur. pareo libens, in quantum epistularis pagina sinit, laudans in te tam delicatae sollicitudinis ingenuitatem. igitur vir est et illis dignus", "candidate_score": 0.645737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_215", "psc_text": "contentus. egi ad haec gratias deo maximas, hospiti magnas, qui sic amaret tam suam famam quam conscientiam, confirmans amicum praemittere sibi quod dimitteret vobis, atque hinc superna regna mercari, quod beneficia terrena non venderet. ergo quod restat enitere, ut auctore te protinus saltim commodata summa solvatur, sic ut ingentes nihilominus gratias agas etiam nomine illorum, qui tibi germanitate coniuncti fors per aetatem sapere non possunt, quid muneris consequantur. non est cur dicere incipias: habeo consortes necdum celebrata divisio est; avarius me constat esse tractatum quam coheredes; frater ac soror sub annis adhuc tute-laribus agunt; sorori necdum maritus, fratri necdum curator, curatori necdum satisdator inventus est. quod quidem totum creditoribus bene, sed malis dicitur; at cum habet talis persona contractum, quae velit medium relaxare, cum totum possit exigere, si moram patitur, quicquid propter misericordiam concesserat pie, iuste reposcit propter iniuriam, vale. Sidonius Domnulo suo salutem Nequeo differre, quin grandis communione te", "candidate_score": 0.645522, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_41", "psc_text": "ad astra portare, si placeo, eloquentiam, si displiceo, felicitatem. videre mihi videor ut rideas, quia perspicis nostram cum milite comico ferocisse iactantiam, vale. Sidonius Campaniano suo salutem Accepi per praefectum annonae litteras tuas, quibus eum tibi sodalem veterem mihi insinuas iudici novo. gratias ago magnas illi, maximas tibi, quod statuistis de amicitia mea vel praesumere tuta vel inlaesa credere, ego vero notitiam viri familiaritatemque non solum volens sed et avidus amplector, quippe qui noverim nostram quoque gratiam hoc obsequio meo fore copulatiorem. sed et tu vigilantiae suae me, id est famae meae statum causamque commenda, vereor autem ne famem populi Romani theatralis caveae fragor insonet et infortunio meo publica deputetur esuries. sane hunc ipsum e vestigio ad portum mittere paro, quia comperi naves quinque Brundisio profectas cum speciebus tritici ac mellis ostia Tiberina tetigisse; quarum onera exspectationi plebis, si quid strenue gerit, raptim faciet offerri, commendaturus se mihi, me populo,", "candidate_score": 0.645373, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", "candidate_score": 0.644963, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_456", "psc_text": "famulus, si forte discesserit, quaeratur utrique fugitivus. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Lupo salutem. Propter libellum, quem non ad vos magis quam per vos missum putastis, epistulam vestram non ad me magis quam in me scriptam recepi. ad exprobrata respondeo pro aequitate causae, non pro aequalitate facundiae. quamquam quis nunc ego aut quantus qui agere praesumam vobis imputantibus innocentem? quocirca delicto huic, quantulumcumque est, inter principia confestim supplico ignosci, diffidentiae tantum, non et superbiae fassus errorem. nam cum mihi rigor censurae tuae in litteris aeque ut in moribus sit ambifariam contremescendus, fateor tamen in voluminis ipsius operisque reseratu illam mihi fuisse plus oneri quam praetenditis caritatem. nec citra iustum ista conicio, quandoquidem mortalium mentibus vis haec naturalitus inest, ut, si quid perperam fiat, minus indulgeant plus amici. scripseram librum, sicut pronuntiatis, plenum onustumque vario causarum temporum personarumque congestu: facturus rem videbar impudentissimam, si tantum mihi cuncta", "candidate_score": 0.644904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_172", "psc_text": "admiror sacerdotalem virum quam sacerdotem, vale. Sidonius Industrio suo Salutem. Erumpo in salutationem licet seram, domine meus, annis ipse iam multis insalutatus, frequentiam veteris officii servare non audens, postquam me soli patrii finibus eliminatum peregrinationis adversa fregerunt, quapropter vos quoque ignoscere decet erubescentibus, siquidem convenit humiliatos humilia sectari neque cum illis parem familiaritatis tenere constantiam, quibus forte sit improbum plus amoris quam reverentiae impendere, propter hoc denique iam diu taceo vosque tacuisse, cum filius meus Heliodorus huc venit, magis toleranter quam libenter accepi. sed dicere solebas, quamquam fatigans, quod meam quasi facundiam vererere. excusatio istaec, etiamsi fuisset vera, transierat, quia post terminatum libellum, qui 1 parum cultior est, reliquas denuo litteras usuali, licet accuratus mihi melior non sit, sermone contexo; non enim tanti est poliri formulas editione carituras. ceterum si caritatis tuae morem pristino colloquiorum cursui reddis, et nos vetustae loquacitatis orbitas recurremus, praeter haec avide praevio Christo, sicubi locorum", "candidate_score": 0.644871, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_142", "psc_text": "nulla praemittit repagula pudor, nam quibus citra honestatis nitorem iactitabundis loquacis faece petulantiae lingua polluitur infrenis, his conscientia quoque sordidatissima est. denique facilius obtingit ut quispiam seria loquens vivat obscene, quam valeat ostendi qui pariter exsistat improbus dictis et probus moribus, vale. Sidonius Placido suo Salutem. Quamquam te tua tenet Gratianopolis, comperi tamen hospitum veterum fido relatu quod meas nugas sive confectas opere prosario seu poetarum stilo cantilenosas plus voluminum lectione dignere repositorum. gaudeo hoc ipso, quod recognovi chartulis occupari nostris otium tuum; sed probe intellego quod moribus tuis hanc voluptatem non operis effectus excudit sed auctoris adfectus, ideoque plus debeo, quia gloriae punctum, quod dictioni negares, das amicitiae. de ceteris vero studii nostri derogatoribus quid ex asse pronuntiem, necdum deliberavi. nam qui maxume doctus sibi videtur, dictionem sanam et insanam ferme appetitu pari revolvit, non amplius concupiscens erecta quae laudet quam despecta quae rideat. atque in hunc modum scientia", "candidate_score": 0.643952, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", "candidate_score": 0.643885, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", "candidate_score": 0.643264, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_149", "psc_text": "tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta formam euangelici largitoris quod non das amico esurienti dabis improbo pulsatori. porro si etiamnum solito 1 obdurueris, faxim egomet quod tete paenitebit, quoniam, si peccabis 2 ultra reticendo, ego protinus ulciscar scribendo, porro enim ambiguo caret tam te puniendum scripto meo, quam punior egomet silentio tuo. vale. Sidonius Claudiano suo salutem Committi, domine maior, in necessitudinis iura pronuntias, cur quod ad salve tibi debitum spectat a stilo et pugillaribus diu temperem quodque deinceps nullas viantum volas mea papyrus oneraverit, quae vos cultu sedulae sospitatis 3 impertiat. praeter aequum ista coniectas, si reare mortalium quempiam, cui tamen sermocinari Latialiter cordi est,", "candidate_score": 0.643256, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", "candidate_score": 0.643253, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", "candidate_score": 0.643159, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_371", "psc_text": "post mortem non opuscula sed opera pensanda. quae quidem ad praesens non ita loquor, quasi tu non utraque laudanda conficias aut, si adhuc durat in sermone laetitia, non custodiatur in actione censura, sed ut qui Christo favente clam sanctus es, iam palam religiosa venerandus iugo salubri colla pariter et corda subdare invigiletque caelestibus lingua praeconiis, anima sententiis, dextra donariis: praecipue tamen dextra donariis, quia quicquid ecclesiis spargis, tibi colligis; ad cuius exercitia virtutis illud vel principale te poterit accendere, quod inter opes quaslibet positi quae bona stultis falso vocantur, si quid agimus, nostrum, si quid habemus, alienum est. vale. Sidonius Fortunali suo salutem. Ibis et tu in paginas nostras, amicitiae columen, Fortunalis, Hibericarum decus inlustre regionum; neque enim tibi familiaritas tam parva cum litteris, ut per has ipsas de te aliquid post te superesse non deceat. vivet ilicet, vivet in posterum nominis tui gloria. nam si qua nostris qualitercumque gratia", "candidate_score": 0.642089, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_394", "psc_text": "otiabundus nostrumque sudorem ac pulverem spectans veluti iam coronatus auriga de podio. de reliquo non est quod suspiceris par me officii genus repetiturum, etiamsi delectere praesenti, nisi prius ipse destiterim vaticinari magis damna quam carmina. vale. Sidonius Ruricio suo salutem. Esse tibi usui pariter et cordi litteras granditer gaudeo. nam stilum vestrum quanta comitetur vel flamma sensuum vel unda sermonum, liberius assererem, nisi, dum me laudare non parum studes, laudari plurimum te vetares. et quamquam in epistula tua servet caritas dulcedinem, natura facundiam, peritia disciplinam, in sola materiae tamen electione peccasti, licet id ipsum praedicari possit in voto, quod videris errasse in iudicio. ingentes praeconiorum titulos moribus meis applicas; sed si pudoris nostri fecisses utcumque rationem, Symmachianum illud te cogitare par fuerat: ut vera laus ornat, ita falsa castigat. quo loci tamen si animum vestrum bene metior, super affectum, quem maximum ostendis, hoc tu et arte fecisti. nam moris est", "candidate_score": 0.641777, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_444", "psc_text": "congregandos, si nos reos venia soletur, dum vos beatos gloria manet, etsi per actionum differentiam, non tamen per locorum distantiam dividemur. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Fausto salutem. Longum tacere, vir sacratissime, nos in commune dequestus es; cognosco vestrae partis hinc studium, nostrae reatum non recognosco. namque iampridem iussus garrire non silui litteris istas antecurrentibus, quibus tamen recensendis, cum Reios advenerant, qui tunc Aptae fuistis, aptissime defuistis. idque votivum mihi granditer fuit ac peroptatum, ut epistula iniuncta nec negaretur scripta amicitiae nec subderetur lecta censurae. ista omittamus. mitti paginam copiosam denuo iubes. parere properanti adsunt vota, causae absunt. nam salutatio, nisi negotium aliquod activa deportet materia, succincta est; quam qui porrigit verbis non necessariis, a regula Sallustiani tramitis detortus exorbitat, qui Catilinam culpat habuisse satis eloquentiae sapientiae parum. unde ave dicto mox vale dicimus. orate pro nobis. sed bene est, bene est, quia chartulam iam iamque", "candidate_score": 0.64136, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_302", "psc_text": "5 malleo Polyclitum muneraremur. 6 dabis ergo veniam praesurnptioni, papa sancte facunde venerabilis, quae doctissimo examini tuo naturali garrulitate deblaterat. habet consuetudo nostra pro ritu, ut etsi pauca edit, multa conscribat, veluti est canibus innatum, ut, etsi non latrant, tamen hirriant. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Insinuare quoscumque iam paveo, quia commendatis nos damus verba, vos munera; tamquam non principalitas sit censenda beneficii, quod a me peccatore digressis sanctae communionis portio patet, testis horum est Vindicius noster, qui segnius domum pro munificentiae vestrae fasce remeavit, quoquo loco est, constanter affirmans, cum sitis opinione magni, gradu maximi, non tamen esse vos amplius dignitate quam dignatione laudandos. praedicat melleas sanctas et floridas, quae procedunt de temperata communione, blanditias; nec tamen ex hoc quicquam pontificali deperire personae, quod sacerdotii fastigium non frangitis comitate, sed flectitis. quibus agnitis sic inardesco, ut tum me sim felicissimum iudicaturus, cum mihi", "candidate_score": 0.641217, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_89", "psc_text": "spatia completa votivae restituant esuritioni, quia disruptum ganea stomachum nulla sarcire res melius quam parsimonia solet, vale. Sidonius Hesperio suo salutem Amo in te quod litteras amas et usquequaque praeconiis cumulatissimis excolere 1 contendo tantae diligentiae generositatem, per quam nobis non solum initia tua verum etiam studia nostra com- mendas. nam cum videmus in huiusmodi disciplinam iuniorum ingenia succrescere, propter quam nos quoque subduximus ferulae manum, copiosissimum fructum nostri laboris adipiscimur. illud appone, quod tantum increbruit multitudo desidiosorum ut, nisi vel paucissimi quique meram linguae Latiaris proprietatem de trivialium barbarismorum robigine vindicaveritis, eam brevi abolitam defleamus interemptamque: sic omnes nobilium sermonum purpurae per incuriam vulgi decolorabuntur. sed istinc alias: interea tu quod petis accipe, petis autem ut, si qui versiculi mihi fluxerint postquam ab alterutro discessimus, hos tibi pro quadam morarum mercede pernumerem. dicto pareo; nam praeditus es quamquam iuvenis hac animi maturitate, ut tibi etiam natu priores gerere morem", "candidate_score": 0.641067, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_361", "psc_text": "hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno satis illius iacere personam, cuius necesse est latere sententiam. ad propositum redeo, interea tu, si quid a lectionis sacrae continuatione respiras, his licebit neniis avocere. nec faciet materia ut immensa fastidium, quia cum singulae causae singulis ferme epistulis finiantur, cito cognitis in quae oculum intendens ante legere cessabis quam lecturire desistas. vale. LIBER 8 Sidonius Petronio suo salutem. Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis,", "candidate_score": 0.640219, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_275", "psc_text": "si bene metior, partium pariter et morum est, aliqua indemni compositione istorum dolori, illorum periculo subvenire et quodam salubris sententiae temperamento hanc partem minus afflictam, illam minus ream et utramque plus facere securam; ne iurgii status, ut sese fert temporis locique qualitas, 1 talem descendat 2 ad terminum, quale coepit habere principium, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Theoplasto salutem Causam meam nesciens agit qui ad vos a me litteras portat; nam, dum votivi mihi fit genitus opportunus officii, beneficium praestat, quod se arbitratur accipere, sicuti nunc venerabilis Donidius dignus inter spectatissimos quosque numerari, cuius clientem puerosque commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius", "candidate_score": 0.640152, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_143", "psc_text": "debeo, quia gloriae punctum, quod dictioni negares, das amicitiae. de ceteris vero studii nostri derogatoribus quid ex asse pronuntiem, necdum deliberavi. nam qui maxume doctus sibi videtur, dictionem sanam et insanam ferme appetitu pari revolvit, non amplius concupiscens erecta quae laudet quam despecta quae rideat. atque in hunc modum scientia pompa proprietas linguae Latinae iudiciis otiosorum maximo spretui est, quorum scurrilitati neglegentia comes hoc volens tantum legere, quod carpat, sic non utitur litteris quod abutitur. vale. LIBER 4 Sidonius Probo suo salutem Soror mihi quae uxor tibi: hinc inter nos summa et principalis necessitudo, et ea quidem patruelis, non germana fraternitas, quae plerumque se purius fortius meracius amat. nam facultatum inter germanos prius lite sopita iam qui nascuntur ex fratribus nihil invicem controversantur, et hinc saepe caritas in patruelibus maior, quia desistit simultas a divisione nec cessat affectus a semine, secundus nobis animorum nexus accessit de studiorum parilitate, quia idem", "candidate_score": 0.639889, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_12_14", "bdc_text": "Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_480", "psc_text": "Catonianos advocaturum, qui modo invidiam, modo ignorantiam suam factae severitatis velamine tegant, quamquam imperitis venia debetur; ceterum quisquis ita malus est, ut intelligat bene scripta nec tamen laudet, hunc boni intellegunt nec tamen laudant. Proinde curas tuas hoc metu absolvo: faventes audient cuncti, cuncti foventes, gaudiisque, quae facies recreatus, una fruemur. nam plerique laudabunt facundiam tuam, plurimi ingenium, toti pudorem. non enim minus laudi feretur adulescentem vel, quod est pulchrius, paene adhuc puerum de palaestra publici examinis tam morum referre suffragia quam litterarum. vale. Sidonius Gelasio suo salutem. Probas (neque deprecor) me deliquisse; deliqui, quippe qui necdum nomine tuo ullas operi meo litteras iunxerim. sed tamen scribis tum quod erraverim veniabile fore, si quod et ipse decantes mittam ab exemplo, quia scilicet Tonantio meo ad parem causam futuras usui litteras bimetras miserim. praeter hoc quereris paginam meam, si resolvatur in lusum, solis hendecasyllabis frequentari. qua de re trochaica garrulitate suspensa", "candidate_score": 0.639774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_481", "psc_text": "operi meo litteras iunxerim. sed tamen scribis tum quod erraverim veniabile fore, si quod et ipse decantes mittam ab exemplo, quia scilicet Tonantio meo ad parem causam futuras usui litteras bimetras miserim. praeter hoc quereris paginam meam, si resolvatur in lusum, solis hendecasyllabis frequentari. qua de re trochaica garrulitate suspensa senariolos aliquos plus requiris. servio iniunctis; tu modo placidus accipias, sive oden hanc ipsam mavis vocare sive eglogam. nam metrum diu infrequentatum durius texitur. Iubes, amice, nostra per volumina modis resultet incitatioribus ferox iambus, ut trochaeus hactenus, pigrasque bigas et quaterna tempora spondeus addat, ut moram volucripes habeat parumper insitam trimetria, resonetque mixtus ille pes celerrimus, bene nuncupatus quondam ab arte pyrricha, loco locandus undecumque in ultimo; spondam daturus et subinde versui, modo in priore parte, nunc in extima anapaestus, ipse quamquam et absolutius pronuntietur, cum secuta tertia geminae brevique longa adhaeret syllaba. Quae temperare vix callet gregarius poeta, ut", "candidate_score": 0.639723, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", "candidate_score": 0.637965, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_13_15", "bdc_text": "Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ; multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", "candidate_score": 0.636827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_272", "psc_text": "rigatis imbre doctrinae, non ego tamen tantum mei memineris non sum, ut a meis ac tuis 2 praesumam partibus aequali officiorum lance certandum, nam cum nostra mediocritas aetate vitae, tempore dignitatis, privilegio loci, laude scientiae, dono conscientiae vestrae facile vincatur, nullum meremur, si par expectamus alloquium. igitur non incusantes silentium vestrum sed loquacitatem nostram potius excusare nitentes commendamus apicum portitorem, cuius si peregrinationem prompto favore foveatis, grandis actionibus illius portus securitatis aperitur, negotium huic testamentarium est. latent eum propriarum merita chartarum: togatorum illic perorantum peritiam consulere perrexit, pro victoria computaturus, si se intellexerit iure superari, modo ne sibi suisque desidiae vitio perperam cavisse culpetur. hunc eatenus commendare praesumo, ut, si eum instruere dignanter advocatio consulta fastidit, auctoritas coronae tuae dissimulantibus studeat excudere responsi celeritatem, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Lupo salutem Praeter officium, quod incomparabiliter eminenti apostolatui tuo sine fine debetur, etsi absque intermissione solvatur, commendo", "candidate_score": 0.635234, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_459", "psc_text": "tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix semel tantum et sibi adscripta pagina sonat; tuo praeter tibi deputatas frequenter illustrantur alienae. illud his iunge, quod, si quid ibi vel causaliter placet, tu per consilium meum lectitas, ille quandoque per beneficium tuum, qui munusculi mei incassum pressus invidia necdum ad facultatem legendi, ut suspicor, venit, cum iamdiu ipse perveneris ad copiam transferendi. aio, tamquam non sit autholographas membranas arbitraturus, si tamen, quod ante percurras, vel exemplar acceperit; neque enim in his, quae tractaveris, ulla culpabitur aut distinctionum raritas aut frequentia barbarismorum. nempe ad extremum palam videtur etiam tibi transmissa proprietas, cui usus absque temporis fixi praescriptione transmissus est", "candidate_score": 0.634335, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_278", "psc_text": "domesticae familiaritatis accedo, nam sic te familiae meae validissimum in Christo semper patronum fuisse reminiscor, ut amicitias tuas non tam expetendas mihi quam repetendas putem, his adicitur, quod indignissimo mihi impositum sacerdotalis nomen officii confligere me ad precum vestrarum praesidia compellit, ut adhuc ulcerosae conscientiae nimis hiulca vulnera vestro saltim cicatricentur oratu. quapropter me meosque commendans et excusans litteras seriores granditer obsecro, ut intercessione consueta, cuius viribus immane polletis, clericalis tirocinii in nobis reptantia rudimenta tueamini, ut, si quid dignabitur de morum pravitate nostrorum immutabilis dei mutare clementia, totum id suffragiorum vestrorum patrocinio debeamus, memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Graeco salutem Apicum oblator pauperem vitam sola mercandi actione sustentat; non illi est opificium quaestui, militia commodo, cultura compendio; ob 1 hoc ipsum, quod mercennariis prosecutionibus et locaticia fatigatione cognoscitur, fama quidem sua sed facultas crescit aliena, sed tamen quoniam illi fides magna est, etsi parva substantia,", "candidate_score": 0.62764, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_148", "psc_text": "merentur amplius, non arbitror amicitiae legibus inpune committi. illud etiamnum dolenter faxo tacitum, quod libellos illos, quos tuo nomine nobilitari non abnuis, nullo umquam inpertfvisti rescripto. sed vacuum forte non suppetit, quod tute modicum magnae admodum impendas amicitiae. ecquo tumet occupatu umquam uspiamve implicabere, quin illud in aliorum commoda revergat? cum precatu deum placas, eundem non modo amicis sed ignotis quoque concilias. cum scripturarum caelestium mysteria rimaris, quo te studiosius imbuis, eo doctrinam ceteris copiosius infundis. cum tuas opes in usus inopum prodigis, tibi quidem maxume, sed aliis quoque consultum facis, proinde nihil videlicet, profecto nihil est tam infecundum actionum tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta", "candidate_score": 0.626754, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_339", "psc_text": "amicitias semel initas excolere curarem, sed quoniam fraternae quietis voto satis obstrepit conflictantium procella regnorum, saltim inter discretos separatosque litteram consuetudo sermonis iure retinebitur, quae iam pridem caritatis obtentu merito inducta veteribus annuit 1 exemplis, superest, ut sollicito veneratori culpam rarae occursionis indulgeas, qui 2 quo minus assidue conspectus tui sacrosancta contemplatione potiatur, nunc periculum de vicinis timet, nunc invidiam de patronis, sed de his ista: haec etiam 1 multa sunt. interim Petrum, tribunicium virum, portitorem nostri sermonis, insinuo, qui id ipsum sedulo exposcit, quique quid negotii ferat praesentaneo conpendiosius potest intimare memoratu, cui, precor, quod in vobis opis est, intuitu paginae praesentis accedat, manente respectu nihilominus aequitatis, contra quam nec magis fami Uarium causas commendare consuevi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Ferreolo suo salutem Si amicitiae nostrae potius affinitatisque quam personae tuae tempus ordinem statum cogitaremus, iure vobis in hoc opere, quantulumcumque. est, primae titulorum rubricae, prima", "candidate_score": 0.620561, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf025", "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", "max_score": 0.677308, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", "candidate_score": 0.677308, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_3", "psc_text": "a venerabilibus patribus seriatim non est exposita, sed eo altior et profundior, quo, velut immensi vastitas fluminis, ex parte quavis exigua hauriri exponendo potuit, et repletis eorum vasculis, suae plenitudinis impetu quotidie implendis aliis decurrit. Dum ergo quaedam hujus sacrae historiae ad robur suorum operum tollerent, plenitudinem vero illius in suae sublimitatis secreto indiscussam praeterirent, quid aliud agere visi sunt, quam de immenso amne aliquid capere, quod sitientibus fidelium 3 mentibus propinarent? 2. Quorum profecto morem nos quoque in praesenti opere sequimur, qui ad ingentem hanc historiam gratia aperiendae intelligentiae ejus accedimus, cujus tamen universitatem exponendam suscipere non audemus, hoc videlicet a praefatis venerabilibus Patribus distantes, quia non sparsim et de diversis locis eligimus quod exposituri sumus, cum illi non ex ordine aliquam sacrae hujus historiae partem, sed sparsim testimonia quaedam susciperent, quae ad eruditionem fidelium exponere habuissent. Dei ergo omnipotentis adjutorio confisi, a principio voluminis usque ad David regis", "candidate_score": 0.672507, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1698", "psc_text": "Nam qui integros visus rationis habet, perfecte illuminatus est. In oculis ergo suis est humilis, qui se perfecte respicit, et humilem perfecta visione cognoscit. His ergo verbis lapsi regis non solum praeterita humilitas, sed etiam rationis acuitas commendatur: quia videlicet tantus erat ratione, ut se perfecte cognosceret; et tantus virtute, ut se subtiliter intuens, vere humilem videret. Quia igitur cum arguitur, ejus praeterita memorantur, quid aliud, quam his, quae habebat, carere describitur? Nam superbire nequeunt, nisi qui prius oculos cordis perdunt. De libidinosis vero valde clarius constat: quia in fornicationis baratro se nunquam obruerent, si a luce intimae gloriae non ante caligarent. Qui quia alta 358 pudicitiae praecepta contemnunt, etiam tumoris arguuntur. Qui ergo deponere praepositum regem venerat, dicit: Cum esses parvulus in oculis tuis, caput in tribubus Israel factus es; nunc fecisti malum in oculis Domini. Quasi dicat: Superbus modo, et caecus juste deponeris, qui prius videns et humilis", "candidate_score": 0.666374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_985", "psc_text": "In excelsum etiam verborum se saepe ascendere fatetur, quia dicit: Sapientiam loquimur inter perfectos (Ibid., 6) . 35. Quid est ergo, quod dicunt puellae: Festina nunc, hodie venit in civitatem, nisi quia raro videbatur in civitate, videlicet tarde veniens, cito recedens? Quo nimirum magisterio sanctae Ecclesiae doctor instruitur, ut videlicet raro sit in publico, frequens in secreto: ut quo tardius aspicitur, devotius veneretur. Tunc quidem quasi coelestis excipitur: quia quo amplius in secreto contemplationis latuit, verbi Dei thesauros ad eos, qui se exspectant, ditiores trahit. Ille enim potest multa bona in infimis dicere, cui per secretum mentis intuitum conceditur summa videre. Et quia dulcius videntur illa quae dicuntur, puellae dicunt: Festina. Quasi dicant: si id, pro quo in civitate venit, expleverit, videre in secreto suo repositum non potestis. 36. Quod profecto verbum jam litteram non ad verbum, sed exemplum religiosorum est. Nam sanctus vir tantae erat districtionis, ut statutas dies", "candidate_score": 0.649629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_425", "psc_text": "proximorum utilitatibus per studium charitatis impendit. Sed vigilanter est adhuc intuendum quod dicitur: (Vers. 35.) Juxta cor et animam meam. 22. Nam quaedam in Scriptura sacra inveniuntur praecepta quae dispensatione quidem Dei praecepta sunt, et non amore Dei. Quae profecto si sacerdos qui excitandus promittitur adimpleret, juxta cor quidem Dei, et non juxta animam, faceret, dum consilium divinae dispensationis, et non amoris praeceptum operibus reddidisset. An non de dispensatione Dei illa mandata ejus fuerant, de quibus loquitur, dicens: Dei eis mandata non bona (Ezech. XX, 25) ? Et cum Pharisaei de dando repudii libello cum ipsa veritate disputarent, audierunt: Ad duritiam vestram dedit vobis legem Moyses (Matth. XIX, 8) . Quia itaque de dispensatione consilii ejus illa fuere, quisquis eisdem praeceptis usus est, juxta cor quidem Domini, et non juxta animam fecit. Nam cordis et animae praeceptum illud est de quo dicitur: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, sicut", "candidate_score": 0.649254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_22_24", "bdc_text": "Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ; coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1439", "psc_text": "Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem: aut, sicut abortivum absconditum non subsisterem: vel qui concepti non viderunt lucem (Job., III, 13) . Qui sunt isti, nisi qui peccare fortiter caverunt? Unus ergo scopulus Bores, alter Sene dicitur, quia si concupiscentia in mente sibi locum vindicat, ejusdem mentis oculos ad placidum peccati blandimentum, quasi ad solis lucem videndam levat. Bene item petrae nominantur, quia iniquorum mentibus ista duo conveniunt, ut jam redire praedicatores ad se facile non admittant. Sed et dicuntur scopuli: quia hinc inde, videlicet tam mente quam corpore praeruptum retinent usum pravitatis. Dum enim nulla morum, nulla operum integritate solidantur, in modum scopuli, hinc et inde praerupti sunt. Et quia dicitur in modum dentium, quid dat intelligi, nisi quod saepe videmus, quia qui praedicatorum hortamenta despiciunt, eorum vitam 304 mordere detractionibus conantur? Sed de eisdem scopulis subditur: (Vers. 5.) Unus prominens ad Aquilonem, ex adverso Magmas, et", "candidate_score": 0.644984, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", "candidate_score": 0.641135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_984", "psc_text": "in civitate est; quando sublimia, et quae vix intelliguntur, in excelso. In civitate est, quando simplicibus proponit exempla: in excelso autem, quando perfectis verborum spiritualium alta pronuntiat. Quasi enim in civitate erat, qui dicebat: Nihil judicavi me scire inter vos, nisi Christum, et hunc crucifixum (I Cor. II, 2) . Item in civitate erat, quando infirmis remedia demonstrabat, dicens: Propter fornicationem vir suam uxorem habeat, et uxor suum virum habeat (Ibid., 7) . Sed in excelsum ascendit, quia non multo post subdit: De virginibus autem praeceptum non habeo, consilium autem do. Vellem omnes homines esse sicut meipsum (Ibid., 8) . In excelsum etiam verborum se saepe ascendere fatetur, quia dicit: Sapientiam loquimur inter perfectos (Ibid., 6) . 35. Quid est ergo, quod dicunt puellae: Festina nunc, hodie venit in civitatem, nisi quia raro videbatur in civitate, videlicet tarde veniens, cito recedens? Quo nimirum magisterio sanctae Ecclesiae doctor instruitur, ut videlicet", "candidate_score": 0.639112, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_23_25", "bdc_text": "In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ; coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus . D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ;", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1439", "psc_text": "Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem: aut, sicut abortivum absconditum non subsisterem: vel qui concepti non viderunt lucem (Job., III, 13) . Qui sunt isti, nisi qui peccare fortiter caverunt? Unus ergo scopulus Bores, alter Sene dicitur, quia si concupiscentia in mente sibi locum vindicat, ejusdem mentis oculos ad placidum peccati blandimentum, quasi ad solis lucem videndam levat. Bene item petrae nominantur, quia iniquorum mentibus ista duo conveniunt, ut jam redire praedicatores ad se facile non admittant. Sed et dicuntur scopuli: quia hinc inde, videlicet tam mente quam corpore praeruptum retinent usum pravitatis. Dum enim nulla morum, nulla operum integritate solidantur, in modum scopuli, hinc et inde praerupti sunt. Et quia dicitur in modum dentium, quid dat intelligi, nisi quod saepe videmus, quia qui praedicatorum hortamenta despiciunt, eorum vitam 304 mordere detractionibus conantur? Sed de eisdem scopulis subditur: (Vers. 5.) Unus prominens ad Aquilonem, ex adverso Magmas, et", "candidate_score": 0.635699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ;", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1188", "psc_text": "non revelat. Habet quidem quod indicet, sed quod per seipsum ostenditur indicare non vult. Nam qui magna dignitate magnaque sanctitate radiat, multa vivendo ostendit quae loquendo non dicit. Hoc profecto regni verbum habere Dominus praedicatorem voluit, quando in veste pontificis tintinnabula poni mandavit (Exod. XXVIII, 34). Vestis quidem pontificis est ostensio bonae conversationis. Quae quasi tintinnabulis multis inseritur, quando opera bona multiplicat quae ad minorum exemplum clamant. Sed indicare rex regni verbum non audet: quia praeceptum est sacerdotibus ut coram Domino vestis decorem portent. Coram Domino quidem vestis decorem portat et qui bona ostendit, et de ostensione bonorum operum non hominibus per vanitatem foris, sed Deo intus per amorem placere appetit. Tunc certe sacerdos tacet, sed dum incedit quod portat clamat; quia electus praedicator se jactando non indicat, sed bene vivendo loqui nequaquam cessat. Dicatur ergo de Saul, quia patruo suo sermonem regni non indicavit: quia electi viri, cum splendorem", "candidate_score": 0.63157, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf012", "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", "max_score": 0.675859, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", "candidate_score": 0.675859, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1524", "psc_text": "m. 2 V 20 exquisibi V1 21 niam (om. in) Rb 28 passionS R passionum P passiones VI Op E. quod ipsum apostolus docet dicens : i nom nib u s tribulati, sed non coanguataticoangustati. nouit hanc ipsam amplitudinem cordis de se idem apostolus gloriari. curacum ad Corinthios ait: non angustamini in nofois, sed angustamini in uobis. patet etiam hic quoque propheta dicenti deo: et habitabo in his et ambulabo in ipsis. angusta igitur sunt peccantium corda, et hospitio deum mens polluta non recipit. patulum enim domicilium inconceptibili deo opus est, et idcirco in amplitudine propheta ambulat, quia in eo dei in se loquentis habitatio est. causam uero amplitudinis suae docet dicens: quia mandata tua perquisiui. naturae nostrae consuetudinem recordemur, quotiensque lectioni uacantes mandata dei et praecepta scrutamur, in quantam amplitudinem intellegentiseintellegentiae mentium nostrarum dilatantur angustiae, et quam patulus nostrae humilitatis in desideria diuina fit sensus. per peccatorum autem nostrorum", "candidate_score": 0.67247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", "candidate_score": 0.665609, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1525", "psc_text": "dei in se loquentis habitatio est. causam uero amplitudinis suae docet dicens: quia mandata tua perquisiui. naturae nostrae consuetudinem recordemur, quotiensque lectioni uacantes mandata dei et praecepta scrutamur, in quantam amplitudinem intellegentiseintellegentiae mentium nostrarum dilatantur angustiae, et quam patulus nostrae humilitatis in desideria diuina fit sensus. per peccatorum autem nostrorum conscientiam coartatur nobis omnis animi amplitudo, ac difficilia omnia et angusta sunt, cum diuini uerbi habitatione sumus indigni. § 10 Sed ambulans in latitudine propheta uersari in officio digno adeptae amplitudinis debet: et uersatur plane. sequitur enim: et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum et non confundebar. hoc officium dilatati cordis est, ut ex eo in abundantia diuinsediuinae doctrinae uerba procedant loquitur enim propheta constanter aduersus principes terrae deum praedicans. et quidem duplex significatio sensus huius est, quia secundum dominica praecepta oporteat a nobis OhristumChristum 1 II Cor. 4, 8. 4 II Cor. 6, 12. o Ibid 16; cf.", "candidate_score": 0.665328, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", "candidate_score": 0.663654, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3198", "psc_text": "perturbatione, qui infirmitatem et tristitiam fatebatur. nam si alibi Dauid ait: m eto s mortis cecidit super me, timor et tremor occupauerunt me et operuit me tenebtenebra ra, recte hsechaec tenebra ex timore mortis ueniens, quam minimam fuisse in filio dei conuenit, non nox, sed quasi nox appellatur. itaque significanter dicitur: adhuc autem quasi in nocte erudierunt me renes mei. quid autem erudierunt? scilicet quod sequitur infra, ut prouideret deum in conspectu suo semper, quia a dextris eius est, ut non commoueatur. 11. Pro hoc, ait, iucundatum est cor meum, et exsultauit lingua mea, adhuc autem et caro mea habitabit in spe: quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. notas fecisti mihi uias uitae: implebis me laetitia cum uultu tuo: delectationes in dextera tua. ergo et iucunditates in dextera dei, quibus cunctis repletus est filius. in dextris enim habebat deum. prouidebam dominum, inquit, in", "candidate_score": 0.659998, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1575", "psc_text": "m. 3 R angustiae pE famis R 28 sicut add. m. 2 V sicut — nos dilexit om. P(A) quia propter — nos dilexit om. C 80 tamquam oues RE. nos dilexit. et quia aduersum horum tolerantiam, ne per haec a caritate separari posset, sese praeparasset, adiecit: confido enim, quia neque mors neque uita neque angeli neque potestates neque praesentia neque futura neque uirtus neque altitudo neque profundum neque creatura alia poterit nos separare a caritate dei, quae est in Christo Iesu domino nostro. nulla apostolum rerum earum, quse accidere possunt, genera tali spe praeparatum firmatumque perturbant. § 13 Sit ergo in nobis fidueiafiducia haec et uox, ut, cum subrepant cupiditates, cum passiones ingruant, cum pericula fatigent, cum supplicia crucient, dicere audeamus: paratus sum et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. dominus noster unigenitus dei filius inter cetera praecepta discipulis suis mandat dicens: non turbetur cor uestrum neque trepidet.", "candidate_score": 0.659316, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_33_35", "bdc_text": "Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus . Pietate et eruditione gravissimo praestantissimoque viro d. Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae apud Helvetios episcopo vigilantissimo , domino et patrono plurimum reverendo . Tiguri .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", "candidate_score": 0.658903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_508", "psc_text": "Daturaenaturae nostrae affectu querella est. nec mirum, si ita nos intellegimus dicta psalmorum, cum ipse dominus secundum euangelicam fidem passionis suae sacramenta scripta esse fuerit testatus in psalmis. § 8 Alieni igitur super eum insurrexerunt. non enim iam filii AbraheeAbrahae sunt, neque filii dei: sed natio uiperarum, sed serui peccati, sed semen Chanaan patre Amorraeo, matre Ohethaea et de diabolo patre filii diabolicsediabolicae uoluntatis. quaerunt 6 Ioh. V, 19. 8 et non RPT proposuerunt (er in ras. am. 2; unt add. m. 2) V 4 ante conspeotum suum RPT cf. p. 146,8 6 ea add. m. 3 R om. PT poasit V UM 7 et increto V ut indiscreto PTb ut in indiscreto e 10 q m. 1 R hominfl ex hominis T 11 depraeoatus VR 12 nostram—infirmitatis om. V infirmitati arae P inee intellegeremur P inesse intelligeremus T 18 esuriuit ex esuribit m. 2 V sitiuit om. V dormiuit", "candidate_score": 0.657283, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3198", "psc_text": "perturbatione, qui infirmitatem et tristitiam fatebatur. nam si alibi Dauid ait: m eto s mortis cecidit super me, timor et tremor occupauerunt me et operuit me tenebtenebra ra, recte hsechaec tenebra ex timore mortis ueniens, quam minimam fuisse in filio dei conuenit, non nox, sed quasi nox appellatur. itaque significanter dicitur: adhuc autem quasi in nocte erudierunt me renes mei. quid autem erudierunt? scilicet quod sequitur infra, ut prouideret deum in conspectu suo semper, quia a dextris eius est, ut non commoueatur. 11. Pro hoc, ait, iucundatum est cor meum, et exsultauit lingua mea, adhuc autem et caro mea habitabit in spe: quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. notas fecisti mihi uias uitae: implebis me laetitia cum uultu tuo: delectationes in dextera tua. ergo et iucunditates in dextera dei, quibus cunctis repletus est filius. in dextris enim habebat deum. prouidebam dominum, inquit, in", "candidate_score": 0.656527, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_34", "bdc_text": "Pietate et eruditione gravissimo praestantissimoque viro d. Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae apud Helvetios episcopo vigilantissimo , domino et patrono plurimum reverendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", "candidate_score": 0.652541, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_34", "bdc_text": "Pietate et eruditione gravissimo praestantissimoque viro d. Heinrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae apud Helvetios episcopo vigilantissimo , domino et patrono plurimum reverendo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1867", "psc_text": "uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei misericordia; sed promerenda est haec a nobis studio innocentiseinnocentiae, ut respiciat in nos, qualiter respexit in Abraham, qualiter in Isaac, qualiter in Iacob, qualiter in Ioseph, qualiter in Iob, qualiter in Moysen. scit enim ad haec misericordisemisericordiae suae opera deum solere respicere, cum dicitur: dominus de caelo respexit in terram, ut audiret gemitum uinculatorum et soluat filios interemptorum, et rursum: et respexit super filios pauperum et non spreuit deprecationem eorum. 9 Exod. XIV, 24. 11 Gen. XVIII, 16. 18 Ps. Cm, 82. 28 Ps. CI, 20. 25 Ibid. 18. 1 per hos R cibos VCpE 2 ita per Cpe animam", "candidate_score": 0.649082, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_24_26", "bdc_text": "coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus . D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1535", "psc_text": "d3 uerbi sui C in quo deus uerbi sui pb in quo uerbi sui t ipsis doceri, ut, si quando incidant infirmitates, persecutiones, damna, orbitates, contumeliae, has praesentis sseculisaeculi minas ac potestates spe aeternorum promissorum consolemur. § 2 Et ad hsechaec quidem omnia nos docemur; sed iam ipsis omoibusomnibus propheta perfunctus est dicens: hsecmeconsolata est in humilitate mea: quoniam eloquium tuum uiuificauit me. h ae c ad spem refertur, quam sperare eum deus fecit. consolata est eum uero in humilitate, id est. cum contemnitur, cum inridetarinridetur, cum iniuriis uexatur, cum contumeliis inhonestatur sciens hanc sibi temptationum prae!sentium esse militiam. sed se inter haec iniirmitatisinfirmitatis suae bella spes a domino prsestitapraestita consolatur: uiuificatur autem per eloquia dei. scit in his excellentem esse in cseliscaelis humilitatis susesuae gloriam ; scit animam eloquiis dei refectam tamquam pabulum aliquod uitseuitae in se aeternae continere. non mouetur in eloquiis dei uiuens inani superbientium gloria. nouit", "candidate_score": 0.647307, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3176", "psc_text": "fuerit Dauid tituli inscriptio, in historia non inuenimus. uerumtamen tituli inscriptionem in passione domini factam recognoscimus; et negari non potest secundum interpretationem, quia iste psalmus de passione et resurrectione Christi prophetasse uideatur, quod in illo loco manifestum est, ubi ait: quoniam non derelinques animam meam in inferno nec dabis sanctum tuum uidere corruptionem. Dauid enim mortuus est et sepultus: OhristiChristi autem caro sola non uidit corruptionem, nec detineri potuit anima eius in inferno. quam ob rem psalmus, qui et de passione eius et resurrectione et hereditate dicturus esset, merito notatus est tituli inscriptione. quid enim in se habuit scriptura tituli, quam cruci eius Pilatus affixit? Iesus, inquit, rex IudseorumIudaeorum. quod in se nomen et ipse confessus est interogante eum Pilato: tu es rex IudseorumIudaeorum? in hoc, inquit, ueni et in hoc natus sum. 2. Sed numquid carnalium IudseorumIudaeorum rex Christus, quoniam et alibi scriptum est : ego autem constitutus sum", "candidate_score": 0.645152, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3198", "psc_text": "perturbatione, qui infirmitatem et tristitiam fatebatur. nam si alibi Dauid ait: m eto s mortis cecidit super me, timor et tremor occupauerunt me et operuit me tenebtenebra ra, recte hsechaec tenebra ex timore mortis ueniens, quam minimam fuisse in filio dei conuenit, non nox, sed quasi nox appellatur. itaque significanter dicitur: adhuc autem quasi in nocte erudierunt me renes mei. quid autem erudierunt? scilicet quod sequitur infra, ut prouideret deum in conspectu suo semper, quia a dextris eius est, ut non commoueatur. 11. Pro hoc, ait, iucundatum est cor meum, et exsultauit lingua mea, adhuc autem et caro mea habitabit in spe: quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. notas fecisti mihi uias uitae: implebis me laetitia cum uultu tuo: delectationes in dextera tua. ergo et iucunditates in dextera dei, quibus cunctis repletus est filius. in dextris enim habebat deum. prouidebam dominum, inquit, in", "candidate_score": 0.641842, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2497", "psc_text": "cf. Sabatier, IJ., 260, infr. lin. 21 20 o*r**m G cornu ex cornu R cornu VPT cf. p. 676, 21; 683, 1 d Acad. p. 41 insigniuxn VRPT et G ut uidetur (ubi, qvamquam A. L multa euanuerunt, litterae insigni... etiam nunc leqi possvnt) insigne h. ia sxculum sseculi. in hac igitur requie cornum Dauid, id est regnum illius, de quo prophetatur, Dauid deus producit: non iiludillud humanum neque corruptibile nec caducymcaducum, sed illud, quod secundum requiem dei in saeculum saeculi est. et quorum erit regnum cselorumcaelorum? nempe de quibus dictum est: beati pauperes spiritu; quoniam ipsorum est regnum cselorumcaelorum, id est, ih quo aeternus rdx et cuius secundum Danielem regni finis nullus est, regnabit. § 28 Non occultus igitur hic rex est: hunc lex praedicat, hunc propheteeprophetae pollicentur, hunc Iohannis psenitentisepaenitentiae prsedicatorpraedicator ostendit.. ille est enim secundum domini in euangelio dictum lucerna ardens, Christum tenebris mundi huius ostendens. omnis", "candidate_score": 0.637642, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", "candidate_score": 0.635176, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2637", "psc_text": "R) 21 tantum RPe tupo tantum Tb 22 legit RPT elegit E 26 abeorpait RE absorbsit T in marg. absorbuit P assfipsit T m text. 88 cohercentur RPT nos RTE om. P. dedit, redemit nos per sanguinem suum, per passionem suam, per mortem suam, per resurrectionem suam. hsec magna uitae nostrae pretia sunt. magno enim, ait apostolus, redempti estis, et redempti ab inimicis, a diabolo, ab angelis eius, a filio perdilionisperditionis, a principibus rorisseris, a mundi potentibus, ab inimica morte. et redemit dando escam omni carni: qui dat escam omni carni. omni carni, id est quse redemptnredempta est, dat escam incorruptam, aeternam, panis uiui, panis cselestis. et in his singulis, quod humilitatis nostrae memor est, quod redempti sumus, quod omnis redemptorum caro escam accipit, ea causa est: quoniam in saeculum est misericordia eius; obquodeiconfitendum: confitemini deo cselicaeli, quoniam in sseculum misericordia eius. quod caelum, quod terra, quod cetera sunt, et", "candidate_score": 0.634688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2891", "psc_text": "gloriae retineamus, doctrina atque opus praestat. cum caput nostrum, sedis scilicet uitseuitae et prudentiseprudentiae et omnium sensuum oleo operationis doctrinaeque pinguescat. sed oleum non a peccatore sumendum est; et orandus est deus, ne hoc peccator infundat. ut enim a sancto et fideli uiro argui se uelle prudentis est, quia segrisaegris animis et peccatorum morbo languentibus utilis est seuerae obiurgationis sub honesto auctore medicina: ita miserum est per peccati miserationem usque ad ipsam peccantium misericordiam decidisse. hoc ergo utrumque a se detestatur propbeta. § 10 Sequitur deinde: quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum, absorti sunt continuati petrae iudices eorum. causam, cur absorbeantur continuati petrae, dicit eam, quia adhuc sit oratio sua in beneplacitis 9 Matth. VI, 17. 1 et increpauit R 4 adhuc in ras. R 6 capud R 9 ungite E 10 capud R nram in ras. R 11 ne quid in nobis E 12 adhereret R ungendo", "candidate_score": 0.634106, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1960", "psc_text": "meo, qui est in cseliscaelis: qui autem negauerit me coram hominibus, et ego negabo eum coram patre meo, qui in cseliscaelis est. sine igitarigitur dedicatus ex lege, siue etiam in euangelii gloriam praeparataspraeparatus, qui neque Saul populoque eius causam insectandi se reliquisset et per multa principum et gentium odia sciret caelorum regnum saeculo nuntiandum, confidenter haec deoloquitur: principes persecuti sunt me gratis: et a uerbis tuis formidauit cor meum. metuit enim negari se, si negaret. § 2 Sed cum beatae huius insectationis praemia non ignoret domino dicente: beati estis, cum uos persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiam; gaudete et exultate, quoniam mercis uestra copiosa est in caelo, post principum odia formidinem uerborum dei ita consequentibus temperauit: 1 setaborlaetabor ego super eloquia tua, sicut qui inuenit spolia multa. fuit ergo formidinis, ne persecutionibus principum aut indigne subderetur aut cederet, quia et causam odiorum praebuisse non sancti est, et", "candidate_score": 0.633283, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2405", "psc_text": "et quomodo tamquam. bonum opus de se propheta prsefertpraefert, quod in magnis et mirabilibus non ambulet? sed cum addidit: super me, in his non ambulat, quse in hominibus mirabilia et magna creduntur. Dauid enim, et propheta et rex, erat humilis antea et abiectus neque conuiuio patris sui dignus; sed deo conplacuit, unctus in regem est, adspiratus est in prophetam. non insolescit in regno, non odiis commouetur: persequentes se amat. inimicorum mortes honorat, incestuosis et parricidalibus filiis parcit. imperator contemnitur, pater lsediturlaeditur, propheta ueiatar: ultionem non ut propheta orat, uindictam non ut pater sumit. contumeliam non ut imperator exsequitur. in his ergo, quff super se magna et mirabilia sunt, non ambulat. § 4 Sed uideamus, quse secuntur. sinon humilitersentiebam, sed exaltaui animam meam. quae prophetae ista diuersitas est? non exaltat cor: exaltat animam. non in magnis et mirabilibus super se ambulat: sed non humiliter sentit. excelsus animo est: et corde summissus", "candidate_score": 0.632748, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3019", "psc_text": "Rb exequatur e 23 & magnificentiam in Ra magnificentiam e 28 - = ptia corr. m. 1 R. admiratione praestabit, si sibi sola sit. at uero hoc proprium est et admirabile sanctitatis, cum hoc, quod in se est, in usum aliorum, quibus est sancta, concedat, ipsa aliquo non egens, nisi forte per beniuolentiam eo tantum, ut se alius utatur. ad id ergoquod dictum est: et sanctitatem tuam loquentur, merito subiecit: et mirabilia tua narrabunt. § 11 Et mirabile quidem est sanctitatem nihil sibi proficientem in usum alienae beatitudinis exuberare; sed mirabilius est sanctitatem plenam esse terroris; ne, si non indiscretam se utentibus aut abundantibus praestet, dum bonis ac malis promiscua est, tamquam ex naturae necessitate se praebens, admirationem non habeat sanctitatis. et idcirco mox subdidit: et uirtutem terribilium tuorum dicent: utsanctitatem loquentes et mirabilia narrantes dicant quoque terribilium nirtutemuirtutem, media admiratione inter sanctitatem atque terrorem, dum et terror suauis et", "candidate_score": 0.630679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2808", "psc_text": "quo repleti sunt: non pecuniae aestus, non uoluptatum stimulus, non ambitionis ardor, non odiorum malignitas, non inuidisBinuidiae aculeus, non conuiciorum furor, non superbisesuperbiae amentia, non cetera qusequae diaboli sunt arma atque uirtutes, sed lux uera, sed dies sola, qua repleti sunt; ceterarum quoque iam rerum effecti sunt incapaces. et dignum plane hi, qui sola die pleni sunt, testimonium sumunt. § 38 Sequitur enim: mihi 'autem nimis honorificati sunt amici tui, deus, nimis confortati sunt principatus eorum. dinnmerabodinumerabo eos, et super harenam multiplicabuntur. quid cum his dictis homini commune, ut eos, qui super harenam multiplicabuntur, dinumeret? ei tantum istud conpetit, cui sine recensione et calculo innumerabilis numeri cognitio est. amici autem eius nimis honorificati sunt; nimis quod dicitur, non secundum latinitatis consuetudinem intellegendum est. nimis enim nobiscum id significari solet, quod necessarium modum inutiliter excedat, sed Graeci id, quod nostri nimis transtulerunt, arpótf(Ja interpretati sunt: in quo magis ualde quam nimis", "candidate_score": 0.630274, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ;", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2703", "psc_text": "GT uerba RPe 2 *antem G 8 magna est GR magna PT 4 agnoscit G cognoscit RPET cf. p. 742, 8 5 profeta- G profetia R 7 rege.. G regem R reges PT 8 enim GR om. P ex regno R et regno G & regno P 11 regnatis G P regnastis R 14 cantent (t in ras. 3) R 16 et apostoli GT apostoli RP 17 sunt dirigentea G in unam uiam G in unam RPTE 22 ymni* G 23 gloria di est P magnificentia ei' enim P 24 nam om. R 25 ad horum cognitionem RT in horum cognitione P horum cognitione c. § 14 Neque solum magna est dei gloria, sed etiam excelsasexcelsus estethumilia respicit. hinc eminentis celsitudinis suae admiratio maxima est, quod humilia respicit, qui excelsus est. sed quae humilia respicit ? nempe ista: cor contribnlatumcontribulatum et humiliatum deus non spernit; et rursum: et super quem", "candidate_score": 0.62822, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2043", "psc_text": "PTE supr. scr. m. 1 R 21 pace RTE pacem P. amare inimicos. et apostolus monet: si possibile est in nobisuobis, cum omnibus hominibus pacem habentes. et dominus hanc ueluti praceptorum summam consignat: pacem meam do uobis, pacem meam relinquo uobis. haec igitur conseruabit corda nostra in Christo, haec nos patriarchis adaequabit, haec etiam eos, qui pacem oderunt, per pacem obsequentes in pace retinebit. § 24 Sed prophetae restat et aliud officium. doctrinam scilicet dei uniuersis constanter ingerere et uerbum uitae aternaeaeternae iugiter praedicare. non inmemor quoque huius fuit ministerii; nam ait: cum loquebar illis, inpugnabant me gratis. erat quidem pacificus cum pacis inimicis, sed praedicationem pacis ipsius oderant pacis inimici et ad doctrinam dei commouebantur, quos per modestiam prophetae silentium eius in pace cohibebat; atque ita cum inimicis pacis propheta pacificus est et praedicare pacem propheta non desinit, sed pacis praedicatorem inimici pacis inpugnant. PSALMUS CXX. Canticum graduum. Leuaui", "candidate_score": 0.627274, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_22", "bdc_text": "Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", "candidate_score": 0.623087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2233", "psc_text": "adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi peccati confessio est, ibi et iustificatio a deo est, quod in publicano et ' pharisaeo dominus testatus est, cum pharisseuspharisaeus iustum se gloriatus 18 Prov. XVIII, 17. 19 Esai. XLIII, 26. 20 Matth. Y, 5. 3 in his oris V exultatione linguae G VRPT linguae exultatione E 5 laetabimur G ao ex hac R 6 ablutoa GR absolutos V nunc ablutos PTE 9 scribturae G V 10 praecem G V 12 consulatus T 13 oaptiuitas G om. VRPT 15 id praeterito G nuntiantis RP*T(G ?) nuntiantes Pl nuntians V de auertendie VRT neo auertendia (?) G = — auertendis P", "candidate_score": 0.600036, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf026", "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", "max_score": 0.67514, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", "candidate_score": 0.67514, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", "candidate_score": 0.66704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17_19", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", "candidate_score": 0.662344, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", "candidate_score": 0.654575, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", "candidate_score": 0.633577, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf040", "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", "max_score": 0.675017, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.675017, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", "candidate_score": 0.664652, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_59", "psc_text": "capitibus expugnaverit? Sed et rei ipsius consequentia prudentem quemque satis edocet. Quod si hoc in meis literis invenisset, et vere scrupulum aliquem ex ipsa lectione cepisset, cum me, sicut ipse nosti, Romae positum haberet praesentem, continuo utique perquisisset, et ipsa ad me scripta detulisset: quippe qui usque ad ipsum [Al. illud] tempus etiam videre me, et salutare, et in oratione communicare solitus erat, contulisset sine dubio mecum de his, quibus videbatur offendi: inquisisset quomodo a me fuisset prolatum, quomodo haberetur in Graeco. 21. Certe etiam hoc gloriae sufficere sibi putasset, si visus fuisset in dictis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non", "candidate_score": 0.664504, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_258", "psc_text": "arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis, si quid forte in eo erratum, non ratio, sed livor suggesserat, emendare? maxime cum adhuc esset in schedulis, quas nondum ad plenum relegeram vel explicueram, quas non editas invenerunt? Nonne perfacile emendari poterant ea, quae adhuc emendata non fuerant? Verum non hinc, ubi quod culparet nihil habebat; sed totum inde mordetur, dum per hoc prodi timuit, unde est omne quod ipse dicit, unde doctus, unde Scripturarum videtur Interpres. 40. Sed idcirco caussam, qua ad interpretandum adductus sum, exposui, ut sciat, me haec non contentione (ut ipse agere solet) vel aemulatione aliqua protulisse, sed necessitate, qua superius edocui, ad boni et", "candidate_score": 0.660933, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_253", "psc_text": "sordemus, dum illi pessimis suis artibus tibi nimium placent. Nam quomodo si tu Pauli literis acquiesceres, dicenti: Si quis frater praeventus fuerit in aliquo delicto, vos qui spirituales estis, instruite hujusmodi in spiritu mansuetudinis (Galat. 6. 1.) , ita efferbuisses, ut in nullo prorsus spiritalis institutionis ordinem custodires? Pone enim aliquid me scripsisse contumeliosum: pone quod tibi viro summae eloquentiae et fratri et collegae mihi, quem imitandum in disciplina interpretandi dixi, injuriam fecerim; tamen post pacem illam summo vix sudore reparatam, haec prima adhuc de meis injuriis querela ad te pervenerat. Sed et illam tuam ponamus injuriam, quod in interpretando Origenem te imitatus [Al. imitans], aliqua praeterierim, quae mihi minus aedificationis in fide habere videbantur. Culpandus pro hoc eram fortassis, et emendandus? Scripta, ut ais, ad te fratrum missa sunt, deposcentium culpas interpretis argui. Quid tu 394 vir spiritalis agis? quid formae et exempli in rebus talibus caeteris praebes? Fratris", "candidate_score": 0.652608, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.65247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_254", "psc_text": "Origenem te imitatus [Al. imitans], aliqua praeterierim, quae mihi minus aedificationis in fide habere videbantur. Culpandus pro hoc eram fortassis, et emendandus? Scripta, ut ais, ad te fratrum missa sunt, deposcentium culpas interpretis argui. Quid tu 394 vir spiritalis agis? quid formae et exempli in rebus talibus caeteris praebes? Fratris turpitudinem non solum nudatam his qui foris sunt nuntias, sed et obtecta denudas. Pone quia non te imitatus, hoc feci, sed ebrietas aliqua subrepens, sicut Patriarchae fecit, nudaverit turpitudinem nostram: nunquid maledictionem consecutus fores, si obversus incedens, levi palliolo rescripti tui contexisses opprobrium nostrum, et si velasset Epistola vigilantis, quem stilus nudaverat dormitantis? 38. Sed aliud rescribere non poteram his, qui ad me talem Epistolam miserant, ut nisi ita rescripsissem, aut reinterpretatus [Al. interpretatus] essem ea ad verbum, quae tu es interpretatus ad sensum, etiam ego Origenem sequi viderer. Nondum dico quae sit illa aut qualis Epistola: tamen quoniam viri", "candidate_score": 0.651967, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", "candidate_score": 0.645424, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_24", "psc_text": "providentiae disserere dispensationibus haesitaret, per soporem sibi a Domino tale aliquid dicebat ostensum, quod navis ei quaedam demonstraretur eminus adventare per pelagus, quae cum portum fuisset [Al. esset] ingressa, nodos suae haesitationis absolveret. Exsurgens vero cum de visu sollicitus cogitaret, nos supervenisse aiebat in tempore; quibus continuo et opuscula sua et ambiguitatem indicavit et visum. Quid porro Origenes, quem opinatissimum apud Graecos audierat, sentiret de talibus percunctatur [Al. percontabatur], breviterque sibi ejus de singulis quibusque sententias orat exponi. Ego rem primum dicebam factu esse difficilem: sanctum tamen Pamphilum Martyrem dixi quadam ex parte tale aliquid operis conscripsisse in Apologetico suo. Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa", "candidate_score": 0.641798, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_164", "psc_text": "Et ille, qui praesidebat, Mentiris ait, Ciceronianus es, non Christianus; ubi thesaurus tuus est, ibi et cor tuum. Illico obmutui, et inter verbera (jam enim caedi [Al. num caedi] me jusserat, conscientiae magis igne torquebar. Clamare tamen cepi, et ejulans dicere, Miserere mei, Domine, miserere mei. Haec vox inter flagella resonabat. Tandem ad praesidentis genua provoluti, qui adstabant [Al. astiterant], precabantur, ut veniam tribueret adolescentiae, et errori locum poenitentiae commodaret, exacturus deinde cruciatum, si Gentilium literarum libros aliquando legissem. Ego qui tanto constrictus articulo, vellem etiam majora promittere, dejerare cepi, et nomen ejus obtestans dicere, Domine, si unquam habuero codices saeculares, aut si legero, te negavi. In haec verba dimissus, revertor, inquit, ad Superos. » 7. Audisti quam novum, quam horrificum juramenti sui exposuerit genus? Residente in tribunalibus judice Domino Jesu Christo, assistentibus Angelis, et intercedentibus pro se, inter verbera et cruciatus jurat se saeculares libros nec habiturum unquam, nec", "candidate_score": 0.639358, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.637271, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_150", "psc_text": "cum Judaeis erubescimus, nec cum latrone mitescimus. LIBER SECUNDUS. 1. Superiore quidem libello dogmaticas illius objectiones quas aliis impingit immerito, in se, ipso teste retorsimus: nunc vero jam explicitis et post tergum rejectis his, quae fidei vicinae sunt caussationibus, confidentius ei de caeteris criminationibus respondebimus. Est enim etiam illud accusationis ejus gravissimum caput, quod similiter, ut caetera mendacia, veritatis falce resecandum est. Ait enim confoederatos esse quosdam Origeni ad perjurium, et istud mysticae ejus traditionis arcanum absconditum esse in sexto Stromatum libro: nec ab ullo alio in tot saeculis 355 nisi a se solo deprehensum. Verum ne risum ei moveam, si jurisjurandi sacramento alienum me esse confirmem, a confoederatione perjurii planiore via ad manifestationem veritatis incedam, ex eo [Al. et ei] quod facillime probare possum, nec habuisse me umquam libros istos, nec [Al. aut] legisse a quoquam praestitos. Et sicut me non possum excusare de eo, quod quale sit nescio,", "candidate_score": 0.62194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_255", "psc_text": "stilus nudaverat dormitantis? 38. Sed aliud rescribere non poteram his, qui ad me talem Epistolam miserant, ut nisi ita rescripsissem, aut reinterpretatus [Al. interpretatus] essem ea ad verbum, quae tu es interpretatus ad sensum, etiam ego Origenem sequi viderer. Nondum dico quae sit illa aut qualis Epistola: tamen quoniam viri nobilis Pammachii continet nomen, quid fuisset absurdum, si ei tale aliquid respondisses? Frater, non est temere de alterius opere judicandum. Nam et tu ipse nosti quid feceris, quando adversum Jovinianum Romam misi libellos: cum eos quidam [Al. quidem] aliter intelligerent, quam ego me dictasse memineram. Nonne cum jam a plurimis legerentur, et offenderentur pene omnes, cum quibus etiam tu ipse esse putabaris, exemplaria jam de foro, jam de publico subtraxisti, et haec non ad aliquem alium, sed ad me remisisti, caussam pariter, quia multi scandalum pati videbantur, insinuans: quomodo ego Apologeticum denuo descripsi, et quae aliter intelligebantur, ad intelligentiam rectiorem", "candidate_score": 0.615744, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_23", "bdc_text": "In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_101", "psc_text": "ratione dictorum quam flagello linguae, quos libitum fuerit verberet. Et si quis ei minus adulabitur, continuo haereticus et scriptis et missis per diversa centum codicibus designetur. Tamen nos non ipsum, sed Patriarcham imitemur David, qui comprehensum in spelunca inimicum suum Saul, cum posset jugulare, noluit; sed ei pepercit, quod et iste sibi a nobis aliquoties factum, non solum verbo sed et re atque opere, etiam si fateri non vult, corde tamen 339 et conscientia retinet. Demus ergo veniam ei, qui dare veniam nescit, qui sine ullo humanitatis respectu de dictis alterius judicat, et interim educamus eum de hac spelunca, usquequo in illam incidat, de qua etiam si omnes conemur et cupiamus, exire non possit. Dicat ergo, qui potest fieri, ut in superioribus illis, ubi istud dogma confirmabatur ab eo qui justum Deum conabatur ostendere: ubi alium quem dixit, vere ne alterius persona fuerit talis quatem nunc condemnari [Al. damnari] vult:", "candidate_score": 0.609767, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", "max_score": 0.674749, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.674749, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.671896, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", "candidate_score": 0.669404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.669003, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", "candidate_score": 0.664145, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", "candidate_score": 0.664019, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.661087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.653231, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.649976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.648046, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.646568, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", "candidate_score": 0.644564, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.643406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.634186, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.630143, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.626868, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.622081, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_147", "psc_text": "audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus (laborio.-us s. I) F 10 aut] ac E 12 iungerem B 13 nouit familiarius P 15 Subscr. codd. uide in pag. sequ. LIBER SECVNDVS. § 1 Inter militiae tuae curas et inlustris personae quam pro meritis gestas actusque reipublicae necessarios, fili dilectissime et honorande Valeri, tanto studio te aduersus haereticos in eloquia diuina flagrare satis dici non potest quanta mentis iucunditate delecter. itaque posteaquam legi litteras sublimitatis tuae, quibus de libro quem ad te scripsi gratias agis sed admones, ut per fratrem et coepiscopum meum Alypium audiam quid de quibusdam locis eiusdem libri haeretici disputationis adsumant, ad hoc scribendum excitatus", "candidate_score": 0.613054, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_248", "psc_text": "'si ergo deus', inquit, 'humano semini, quod nemo negat uel prudentium uel piorum, proprium sicut omnibus rebus corpus adtribuit', quasi apostolus de humano semine in illo testimonio sit locutus. § 29 De qua fraude quid adiuuaretur eius intentio, cum aliquanto adtentius cogitarem, nihil potui reperire, nisi quia testem uoluit adhibere apostolum, quo probaret deum, quod et nos dicimus, de humanis seminibus hominem operari. et cum ei testimonium nullum occurreret, isto abusus est fraudulenter. timens utique, ne forte, si adpareret apostolum non de humanis seminibus, sed de frumentis illa dixisse, hinc admoneremur, unde refutaretur non religiosae uoluntatis, sed libidinosae uoluptatis pudens nominator et inpudens praedicator. 12 I Cor. 15, 36. 38 26 Op. imp. V 15 (refutaretur-283, 7 libidine) 1 cuncumbcnte K 3 filio C 4 uiuificari] uiuificare KVP uiuificante fieri N 5 plocutus fuerat P fuerat om. R erat W operationes K 6 therisauris T offer W dignetur hominem T", "candidate_score": 0.608694, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1", "max_score": 0.674268, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135", "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.", "candidate_score": 0.674268, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135", "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.", "candidate_score": 0.667379, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_7_9", "bdc_text": "nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135", "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.", "candidate_score": 0.657263, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135", "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.", "candidate_score": 0.650544, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135", "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.", "candidate_score": 0.642036, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1", "max_score": 0.673533, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19_21", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_2", "psc_text": "obteperandum A kme MB 6 peticione A 7 scribturas A et sic fere semper instruere ALMBV, instituere Oxon. 8 abducti et] adducti ad B lucem B illuminati ex luminati Mm. 2 10 cumpositus Z 11 utque M scribebantur ex scribantur M 3* diffunderem, sed quantum mediocris memoria suggerebat, excerptis capitulis et adnexis necessaria quaeque colligerem, quibus non tam tractasse quam tractantibus materiam praebuisse uideamur. sed et legentibus breuitas eiusmodi plurimum prodest, dum non intellec.tum legentis et sensum liber longior spargit, sed subtiliore conpendio id quod legitur tenax memoria custodit. conplexus sum uero libellos duos pari qualitate moderatos : unum quo ostendere enisi sumus, Iudaeos secundum quae fuerant ante praedicta a Deo recessisse et indulgentiam Domini, quae sibi et pridem data et in posterum promissa fuerat, perdidisse, successisse uero in eorum locum Christianos fide Dominum promerentes et de omnibus gentibus ac de toto orbe uenientes. item libellus alius continet Christi sacramentum,", "candidate_score": 0.673533, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_251", "psc_text": "aut multis librorum uoluminibus fatigetur, sed eruditus breuiario praeceptorum caelestium habeat ad fouendam memoriam suam salubre et grande conpendium. et quia tibi plenum dilectionis obsequium debeo, feci quod petisti, ut laborarem semel, ne tu semper laborares. quantum potuit itaque mediocritas nostra conplecti, collecta sunt a me quaedam praecepta dominica et magisteria diuina quae esse et facilia et utilia legentibus possint, dum in breuiarium pauca digesta et uelociter perleguntur et frequenter iterantur. opto fili carissime, semper bene ualere. 1 his] istis A 2 abibnnt LMBv isti] hi B ignem aeternum A, ambostioiiem aeternam WLMBv ad Quirinum de sacramento christi eiplicit liber II incipit liber III A, ad Quirinum liber II explicit W, ad Qoizmum liber II de sacramento exp. incip. ad eundem liber III. breuiarii de capitolis mandatorum dei ad christianae religionis disciplinam pcrtinentibus incip. cpla XlIII B, Caecili Cipriani ad Quirinum liber II erp incip ad eundem excerpta capitulorum numero", "candidate_score": 0.629936, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf020", "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", "max_score": 0.673488, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_248", "psc_text": "discrepet, Latinus lector inveniat; nunc eosdem libros, haereticos criminaris: et verso stylo, quem praedicaveras, quia consortem putabas, accusas, quoniam [ Al. additur modo] perfidiae tuae cernis inimicum. Quis e duobus calumniator est martyris? Ego qui illum dico haereticum non fuisse, nec scripsisse librum, qui ab omnibus reprehenditur: an tu, qui volumen hominis Ariani, titulo commutato, sub nomine Martyris edidisti? Non tibi sufficit scandalum Graeciae, nisi illud et Latinorum auribus ingeras, et inclytum Martyrem tua quantum in te est translatione deformes. Tu quidem alia mente fecisti, non ut me accusares, sed ut Origenis per nos scripta defenderes. Attamen scito Romanam fidem, Apostolica voce laudatam, istiusmodi praestigias non recipere: etiam si Angelus aliter annuntiet, quam semel praedicatum est, Pauli auctoritate munitam non posse mutari. Ergo, frater, sive a te falsatus est 543 liber, ut multi putant: sive ab altero, ut forsitan persuadere conaberis, et temere credidisti, haeretici hominis σύνταγμα ( opus )", "candidate_score": 0.673488, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_215", "psc_text": "(Matth. XVIII, 7) . Poteram et ego in te falsa congerere, et dicere me, vel audisse, vel vidisse, quae nullus notat, ut apud ignorantes impudentia veritas, et furor constantia putaretur. Sed absit ut imitator tui sim; et quod in te reprehendo, ipse faciam. Ille loquatur spurcitias, qui potest spurca committere: Malus homo de malo cordis thesauro profert ea quae mala sunt. Ex abundantia cordis os loquitur (Matth. XII, 35, et Luc. VI, 45) . Habeto interim lucrum, quod amicus quondam tuus nunc 532 accusatus, turpia tibi non vult objicere. Et hoc dico, non quod accusationis tuae gladios pertimescam; sed quod magis accusari velim, quam accusare, et pati injuriam, quam facere, sciens praeceptum ab Apostolo: Non vosmetipsos ulciscentes, charissimi, sed date locum irae; scriptum est enim (Deut. XXXII, 35) : Mihi vindicta, et ego retribuam, dicit Dominus. Sed si esurierit inimicus tuus, ciba illum: si sitierit, potum da illi. Hoc enim", "candidate_score": 0.667039, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_168", "psc_text": "puto apertas ineptias confutare, cum mihi mea ingeratur fabella, a synodo videlicet, et sub nomine cujusdam amici Damasi Romanae urbis episcopi ego petar, cui ille ecclesiasticas epistolas dictandas tradidit, et Apollinariorum versutiae describantur, quod Athanasii librum ubi Dominicus homo scriptus est, ad 514 legendum acceptum, ita corruperint, ut in litura id quod raserint, rursus scriberent, ut scilicet non ab illis falsatum, sed a me additum putaretur. Quaeso te, amice charissime, ut in Ecclesiasticis tractatibus, ubi de veritate dogmatum quaeritur, et de salute animarum nostrarum, majorum flagitatur auctoritas, hujuscemodi deliramenta dimittas, et prandiorum coenarumque fabulas pro argumento non teneas veritatis. Fieri enim potest, ut etiam si a me verum audisti, alius qui hujus rei ignarus est, dicat a te esse compositum: et quasi mimum Philistionis, vel Lentuli, ac Marulli stropham eleganti sermone confictam. 21. De S. Epiphanio querela. --Quo non perveniat semel effrenata temeritas? Post excommunicationem Hilarii, post Cypriani ψευδεπίγραφον haereseos", "candidate_score": 0.666632, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_11", "psc_text": "viro eruditissimo, et qui tantam habeat scientiam Scriptorum veterum, maxime Graecorum, ut dum peregrina sectatur, pene sua amiserit: quod recentissimae memoriae viros et Latinos nesciat? Ex quo apparet non tam me ab eo laudatum, quam illos non accusatos: ut sive laus illa est (ut stultis persuadere conatur) sive accusatio, ut ego ex vulneris mei dolore sentio, nec in laude haberem aequalium gloriam, nec in vituperatione solatium. 3. Teneo epistolas vestras, quibus accusatum me scribitis esse: et hortamini 460 ut respondeam criminanti; ne si tacuerim, videar crimen agnoscere. Ad quas respondi, fateor: et quamvis laesus, sic amiciti e jura servavi, ut me sine accusantis accusatione defenderem: et quod unus Romae amicus objecerat, a multis in toto orbe inimicis dicerem jactitatum, ut non viderer homini, sed criminibus respondere. Aliud est, si pro jure amicitiae accusatus tacere debui, et dum lutatam habeo faciem, atque (ut ita dicam) haeretico fetore conspersam, ne simplici quidem", "candidate_score": 0.666565, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_29", "psc_text": "Theophili episcopi? quid papae Anastasii in toto orbe haereticum persequentes, cum 466 liber tuus sub nomine Pamphili editus pugnet contra Epistolas eorum, et Episcopali nomini testimonium Martyris opponatur? Quod fecisti in libris περὶ Ἀρχῶν, hoc facito et in isto volumine ψευδεπιγράφῳ. Audi consilium amici, non te poeniteat artis tuae: vel dicito, tuum non esse, vel ab Eusebio presbytero depravatum. Unde probari tibi poterit, quod a te translatum est? Non manus tua tenetur: non tantae es eloquentiae, ut nullus te possit imitari. Aut certe si res ad probationem venerit, et impudentiam frontis oppresserint testimonia plurimorum, palinodiam Stesichori more cantato. Melius est te poenitere facti tui, quam et martyrem in calumnia, et deceptos in errore persistere. Nec erubescas de commutatione sententiae: non es tantae auctoritatis et famae, ut errasse te pudeat. Imitare me, quem plurimum amas, sine quo nec vivere, nec mori potes: et mecum clama, quae ego laudatus a te in", "candidate_score": 0.666324, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_14_16", "bdc_text": "multo enim meam ( si qua modo cognitio dicenda sit ) minorem agnosco , quam ut tantum in me munus recipiam , neque Oxonienses in exteros tam aequi sunt , ut etiamsi quid huiusmodi ex omni parte perfectum omnibusque , ut aiunt , numeris suis absolutum praestare possem , mihi locum darent . Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_233", "psc_text": "praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur in omnibus. » Nec reprehendam, quod comparatum codicem, pro empto posueris: cum comparatio aequalium sit; emptio pretii annumeratio: et refestinante eo, qui ad te remeabat, sordidissimae elocutionis περισσολογίᾳ. Tantum sensibus respondebo; et te nequaquam soloecistam, ac barbarum, sed 538 mendacem, subdolum, impudentem esse convincam. 7. In Praefatione libri περὶ Ἀρχῶν.--Si ad me tantum epistolam scribis, ut me commoneas, et emendatum velis, ne caeteris scandalum facias, et aliis furentibus, jugulentur alii: cur libros contra me scribis ad alios, et legendos per satellites tuos toto orbe dispergis? Ubi est syllogismus tuus, quo me irretire conaris, et loqueris? « Quem in hoc, magister", "candidate_score": 0.665466, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_15_17", "bdc_text": "Sunt enim , ut uno verbo rem absolvam , γραφαὶ Φαρισαϊκαί . Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_7", "psc_text": "quidquam, quod occultari velis (Cicero lib. I Academ. Quaest.). Rogo quis est iste dolor? Quid aestuant? quid insaniunt? Quod praeconem repuli figuratum? quod nolui me subdolo ore laudari? quod sub amici 458 nomine, inimici insidias deprehendi? Frater et collega in praefatiuncula vocor, et satis aperte exponuntur crimina mea, quid scripserim, quibus in coelum Origenem laudibus levaverim. Bono animo fecisse se dicit. Et quomodo nunc eadem inimicus objicit, quae tunc amicus laudaverat? Voluerat me in interpretatione quasi praevium sequi; et auctoritatem operi suo ex nostris opusculis mutuari. Suffecerat semel dixisse, quod scripseram. Quid necesse fuit eadem rursus iterare, et frequenter ingerere: et quasi nemo sibi laudanti crederet, ipsa dicta replicare? Non est tam sollicita de audientium fide, simplex et pura laudatio. Quid metuit, ne illi sine testimoniis dictorum meorum in meis laudibus non credatur? Videtis nos intelligere prudentiam ejus et praedicationis diasyrticae strophis in scholis saepe lusisse? Simplicitatem obtendere non potest,", "candidate_score": 0.649324, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21_23", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_37", "psc_text": "serenitate discutere. 12. Epistolae Theophili et Epiphanii, et Imperatorum scripta adversus Origenem. --Alioqui, si quidquid contra Origenem et sectatores ejus dicitur, in te dictum putas; ergo et epistolae papae Theophili et Epiphanii, et aliorum episcoporum, quas nuper ipsis jubentibus transtulit, te petunt, te lacerant. Imperatorum quoque scripta, quae de Alexandria et Aegypto Origenistas pelli jubent, me suggerente, dictata sunt. Ut Romanae urbis Pontifex miro eos odio detestetur, meum consilium fuit. Ut totus orbis post translationem tuam in Origenis odia exarserit, quem antea simpliciter lectitabat, meus operatus est stylus. Si tantum possum, miror cur me non metuas. Ego ille moderatus in epistola publica (Epist. 81 ad Rufin.), qui diligenter cavi, ne quid in te dictum putares, scripsi ad te statim brevem Epistolam, expostulans super laudibus tuis. Quam, quia Romae non eras, amici mei tibi mittere noluerunt, eo quod te dicerent cum sodalibus tuis indigna nomine Christiano de mea conversatione jactitare. Cujus", "candidate_score": 0.648375, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_248", "psc_text": "discrepet, Latinus lector inveniat; nunc eosdem libros, haereticos criminaris: et verso stylo, quem praedicaveras, quia consortem putabas, accusas, quoniam [ Al. additur modo] perfidiae tuae cernis inimicum. Quis e duobus calumniator est martyris? Ego qui illum dico haereticum non fuisse, nec scripsisse librum, qui ab omnibus reprehenditur: an tu, qui volumen hominis Ariani, titulo commutato, sub nomine Martyris edidisti? Non tibi sufficit scandalum Graeciae, nisi illud et Latinorum auribus ingeras, et inclytum Martyrem tua quantum in te est translatione deformes. Tu quidem alia mente fecisti, non ut me accusares, sed ut Origenis per nos scripta defenderes. Attamen scito Romanam fidem, Apostolica voce laudatam, istiusmodi praestigias non recipere: etiam si Angelus aliter annuntiet, quam semel praedicatum est, Pauli auctoritate munitam non posse mutari. Ergo, frater, sive a te falsatus est 543 liber, ut multi putant: sive ab altero, ut forsitan persuadere conaberis, et temere credidisti, haeretici hominis σύνταγμα ( opus )", "candidate_score": 0.644855, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_269", "psc_text": "et solidissimo constringas reti. Si autem Romani episcopi est, stulte facis ab eo exemplar epistolae petere, cui missa non est, et non ab illo qui miserit, de oriente exspectare testimonium; cujus auctorem et testem habeas in vicino. Vade potius Romam, et praesens apud eum expostula, cur tibi et absenti et innocenti fecerit contumeliam. Primum, ut non reciperet expositionem fidei tuae, quam omnis, ut scribis, Italia comprobavit, et baculo tuarum uti noluerit litterarum contra canes tuos. Deinde, ut epistolas contra te ad Orientem mitteret et cauterium tibi haereseos, dum nescis inureret, diceretque libros Origenis περὶ Ἀρχῶν a te translatos, et simplici Romanae Ecclesiae traditos, ut fidei veritatem quam ab Apostolo didicerant, per te perderent, et quo tibi majorem faceret invidiam, ausus sit criminari hos ipsos, Praefationis tuae testimonio roboratos. Non est leve quod 550 tibi impingit tantae urbis pontifex, vel ab alio objectum temere suscepit. Vociferare et clamita per compita, per", "candidate_score": 0.642202, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_329", "psc_text": "Celsum atque Porphyrium, quanti scripsere nostrorum? Quis omissa causa, in superflua criminum objectione versatus est? Quae non chartae Ecclesiasticae, sed libelli debent judicum continere. Aut quid refert, si causa cadas, et crimine superes? Non necesse est, ut cum periculo tui capitis accuses. Uno percussore conducto, satis potes facere desiderio tuo. Et scandalum timere te simulas, qui dudum fratrem, nunc accusatum, semper inimicum, es paratus occidere. Et tamen 570 miror, quomodo homo prudens, furore praeventus, velis mihi beneficium tribuere, ut educas de carcere animam meam, et non patiaris tecum in tenebris hujus saeculi commorari. 43. Haereticis non poterat parcere. --Vis ergo me tacere? Ne accuses. Depone gladium, et ego scutum abjiciam. In uno tibi consentire non potero, ut parcam haereticis, ut me catholicum non probem. Si ista est causa discordiae, mori possum, tacere non possum. Debueram quidem de omni Scriptura tuae insaniae respondere, et divinis vocibus in modum David citharizantis (I", "candidate_score": 0.641354, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_268", "psc_text": "epistola sancti papae Anastasii lubricus exstitisti; et turbatus, in quo figas gradum non reperis. Modo enim dicis a me esse compositam, nunc ab eo ad te debuisse transmitti, cui missa est. Rursum injustitiam scribentis arguis; etiam si scripta sit ab illo, sive non scripta, ad te nihil pertinere testaris, qui praecessoris ejus habeas testimonium, et rogantem Romam, ut eam illustrares praesentia tua, oppiduli tui amore contempseris. Si a me fictam epistolam suspicaris, cur eam in Romanae Ecclesiae chartario non requiri? ut quum deprehenderis ab episcopo non datam, manifestissime criminis reum teneas: et nequaquam aranearum mihi opponas cassiculos, sed fortissimo me et solidissimo constringas reti. Si autem Romani episcopi est, stulte facis ab eo exemplar epistolae petere, cui missa non est, et non ab illo qui miserit, de oriente exspectare testimonium; cujus auctorem et testem habeas in vicino. Vade potius Romam, et praesens apud eum expostula, cur tibi et absenti et", "candidate_score": 0.641254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_33", "psc_text": "accusatio tua est? Et tu si non es Origenistes, vel non fuisti, credo juranti; si fuisti, suscipio poenitentem. Quid doles, si id sum, quod esse te dicis? An quia περὶ Ἀρχῶν Origenis libros post te transferre ausus sum, et interpretatio mea suggillatio putatur operis tui? Quid poteram facere? Missa mihi est laudatio tua, id est, accusatio mea. Tam fortiter me prolixeque laudaveras, ut si tuis laudibus acquievissem, omnes haereticum me putarent. Vide quid Romanae ad me Epistolae clausula teneat: « Purga suspiciones hominum, et convince criminantem; ne si dissimulaveris, consentire videaris » ( Epistola Pammachii et Oceani ). Tali constrictus articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm.", "candidate_score": 0.63094, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", "candidate_score": 0.627154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", "candidate_score": 0.626674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_11_13", "bdc_text": "pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico . Quod item scribis d. Sydalium me adiuturum fortassis , ut consequar locum profitendi aut laboribus et institutione mea literaria aliquid consequendi , quo diutius in Oxoniensi studio haerere queam , hoc inquam nihil est ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_180", "psc_text": "est facere, quid aliud non audeat? Bene, quod malitia non babet tantas vires, quantos conatus. Perierat innocentia, si semper nequitiae juncta esset potentia, et totum quidquid cupit calumnia, 518 praevaleret. Stylum meum, qualiscumque est, et formam eloquii vir disertissimus exprimere non potuit: sed inter ipsas praestigias, et alterius personam, qua se fraudulenter induerat, quis esset ostendit. Ergo ille qui epistolam sub nomine meo poenitentiae finxerat, quod male Hebraea volumina transtulissem, objicere dicitur, me in Septuaginta condemnationem Scripturas sanctas interpretatum, ut sive falsa sunt, sive vera quae transtuli, in crimine maneam; dum aut in novo opere fateor me errasse, aut recens editio veteris condemnatio sit [ Al fit]. Miror quomodo in eadem epistola homicidam, et adulterum, et sacrilegum, et parricidam me esse non dixerit, et quidquid potest tacita mentis cogitatio intra se turpitudinis volvere. Gratias ei debeo agere, quod cum tanta silva sit criminum, unum mihi erroris vel falsitatis crimen objecerit.", "candidate_score": 0.623265, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_276", "psc_text": "quantum te timeam: Si vel parvam schedulam contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina confitebor. Numquid et ego non possem profectionem tuam discutere? Cujus aetatis fueris, unde, quo tempore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo, faciam: et in ecclesiastica disputatione, anilium jurgiorum deliramenta compingam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse sufficiat, ut caveas in alterum dicere, quidquid in te statim retorqueri potest. 23. Maledicta Rufini in Epiphanium. Epiphanii epist. ad Joannem. --In sancti Epiphanii nomine mira tua tergiversatio, ut post osculum, post orationem, neges eum contra te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19). Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique", "candidate_score": 0.573905, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", "candidate_score": 0.5731, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf051", "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", "max_score": 0.673134, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", "candidate_score": 0.673134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_9_11", "bdc_text": "cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", "candidate_score": 0.670966, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_30_32", "bdc_text": "Vale . Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", "candidate_score": 0.662914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1188", "psc_text": "multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter dignabuntur annuere. CAP. III. Et quia secretius mihi clementissimus imperator per filium nostrum Paulum mandare dignatus est, de admonenda filia nostra clementissima Augusta Eudocia; feci quod voluit, ut litteris meis quam fructuosum ipsi foret, si catholicae fidei faveret, agnosceret, et ut clementissimi principis filii sui litteris super hoc admoneretur, obtinui; non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse", "candidate_score": 0.657885, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1162", "psc_text": "te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris nuntiis perferatur; ad cujus episcopum vel ordinatores 1193 ipsius, seu clericos, qualia scripta direxerim, missis exemplaribus scire te volui. Ad clementissimum quoque principem, et ad religiosissimam Augustam quis nunc meus sermo sit missus, directa exemplaria perdocebunt. CAP. IV. Utrum autem epistola mea, quam de incarnationis Dominicae fide incolumi adhuc sanctae memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo", "candidate_score": 0.655121, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_30_32", "bdc_text": "Vale . Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_760", "psc_text": "festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale Petri de Cathedra. Hoc itaque anno Valentinianus cum Augustis Romam pervenit IX kal. Martii; ipso autem festo Leo cum episcopis ab eisdem petiit ut ad Theodosium scriberent. Porro ex Placidiae epist. 58 ad Pulcheriam colligitur eos scripsisse antequam eamdem Pulcheriam bonae causae favere ex ipsius litteris exploratum fieret; alias hujus rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac", "candidate_score": 0.652248, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", "candidate_score": 0.649948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", "candidate_score": 0.649052, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_25_27", "bdc_text": "D. Hopperus magna et pulchra molitur , praesertim contra potentiam ac luxum et ceremonias pontificum et episcoporum , neque conatus tam pii hucusque successu caruerunt ; quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685", "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,", "candidate_score": 0.646231, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_20_22", "bdc_text": "Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito . Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", "candidate_score": 0.646118, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_760", "psc_text": "festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale Petri de Cathedra. Hoc itaque anno Valentinianus cum Augustis Romam pervenit IX kal. Martii; ipso autem festo Leo cum episcopis ab eisdem petiit ut ad Theodosium scriberent. Porro ex Placidiae epist. 58 ad Pulcheriam colligitur eos scripsisse antequam eamdem Pulcheriam bonae causae favere ex ipsius litteris exploratum fieret; alias hujus rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac", "candidate_score": 0.644552, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_22_24", "bdc_text": "Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ; coepit enim remissius agere , puto eos mora fracturus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", "candidate_score": 0.644008, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29_31", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale . Datum Oxonii 1550 .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_954", "psc_text": "Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae sibi legationis eosdem reportasse vestra pagina designavit. Nec mirum quod Dominus noster Jesus Christus catholicae fidei, quam tenemus, majestatis sua gratiam custodiamque praestiterit: quando vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit, qui et recta sentire de incarnationis Dominicae sacramento, et eadem potestis rectius custodire. CAP. II. Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam", "candidate_score": 0.643327, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1327", "psc_text": "violetur auctoritas. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1282 EPISTOLA CXXXVII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYN0PSIS. I. Gratias agit pro perfecta inquisitione de die paschali, de qua Proterii litteras se accepisse significat. --II. Oeconomorum Ecclesiae rationes, non judicum, sed sacerdotum examine discutiendas esse. LEO MARCIANO Augusto. CAP. I. Sollicitudinem meam, quam de paschali observantia habui, sancto clementiae vestrae studio pro mea petitione gratulor absolutam, qui diligentius in Alexandrina Ecclesia jussistis inquiri utrum recte possit octavo kalendarum Maiarum secundum definitionem Theophili episcopi contra veterem observantiam futura paschalis festivitas celebrari; cum a passione Domini in omnibus nostris annalibus, decimus quintus kalendarum Maiarum dies legatur ascriptus. Sed cum Aegyptiis alia ratio placeat, consensum meum, ne qua discrepantia per provincias de observantia tam venerabilis festi fieret, commodavi: ut resurrectionis Dominicae maximum sacramentum nusquam die alia celebretur, et inter Domini sacerdotes nihil in tanta solemnitate sit varium, sed per universas Ecclesias Deo", "candidate_score": 0.640946, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1330", "psc_text": "episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat celebrari, non desinit apostolicae sedis sollicitudo prospicere ne devotio ecclesiastica aliquo turbetur incerto. Cum autem in quibusdam ascriptionibus Patrum futurum proxime Pascha Domini ab aliis in diem XV kalendarum Maiarum, ab aliis in diem VIII kalendarum earumdem inveniretur ascriptum, tantum me diversitas ista permovit, ut clementissimo principi Marciano curam de hac re animi mei panderem, ut praecipiente ipso ab his qui habent hujus supputationis peritiam, diligentius illic discussa ratione quaereretur quo die posset veneranda solemnitas rectius celebrari. Quo rescribente, octavo kalendas Maias definitus est dies. Quia ergo studio unitatis et pacis malui Orientalium definitioni acquiescere, quam in tantae festivitatis observantia", "candidate_score": 0.639022, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1227", "psc_text": "absolvant, ut in eum diem generalis observantia dirigatur, qui nec paternarum constitutionum normam relinquat, nec ultra praefixos terminos evagetur. Quidquid autem pietas vestra de hac consultatione cognoverit, ad meam jubeat mox notitiam pervenire: ut in divinis mysteriis nulla dissonantiae culpa nascatur. Data decimo septimo kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1232 EPISTOLA CXXII. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Rogat eum ut de controversia Paschatis anni sequentis diligentius inquirat, rescribatque. LEO JULIANO episcopo. De paschali observantia sanctae memoriae Theophilus ad Augustum Theodosium seniorem scribens, per centum annos, a primo praedicti principis consulatu, digessit ordinem festi, cujus instructionis septuagesimus quartus nunc annus evolvitur; quo, Opilione consule, pridie idus Aprilis celebrata est sacra solemnitas; unde sequenti anno, pridie nonas Aprilis, eadem festivitas rationabiliter consequetur. Sed annus qui erit septuagesimus sextus memorati episcopi annotationem habere cognoscitur, quae a totius antiquitatis exemplo et ab omni Patrum auctoritate discordat. Siquidem in octavum kalendarum Maiarum Dominicum Pascha transtulerit,", "candidate_score": 0.638929, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_30_32", "bdc_text": "Vale . Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", "candidate_score": 0.636492, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583", "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis", "candidate_score": 0.636228, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_31_33", "bdc_text": "Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini . Ioannes Rodolphus Stumphius , tuae dignitatis observantissimus .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", "candidate_score": 0.634549, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1258", "psc_text": "curam et diligentiam meis sum litteris cohortatus, ut de his quae circa fidem aguntur sollicitudinem meam indesinenter instrueres. Et cum omnibus occasionibus scribere non quiescam, quibusdam tamen scriptis meis, id est, per filium nostrum subadjuvam Rodanum, domesticum filii nostri, viri illustrissimi Asparacii datis, nullum responsum tuae fraternitatis accepi; tamquam ratio temporis non habuerit, ut quid post mea scripta sit gestum, potueris indicare. Et ideo per filium meum comitem Rodanum his litteris te saluto; et ut nullam opportunitatem scribendi negligas, quo aestus sollicitudinis meae relevetur, admoneo. Cum enim in te quamdam mei Constantinopolitani habeant portionem, dignum est et pro communi amicitia, et pro totius Ecclesiae dilectione, incessabili te vigore prospicere ne quid possit de statu fidei me latere. Quae ergo per praedictos, vel ad gloriosissimum principem, vel ad tuam dilectionem scripsi, ut celerrime tradantur effectui, opportunis suggestionibus elabora. Et quidquid fuerit, Deo auxiliante, dispositum, scire me facito: ut perductis in effectum", "candidate_score": 0.634315, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1188", "psc_text": "multum me gaudere significo; non ignorans hunc ipsis fervorem fidei divina inspiratione conferri, ut omnibus excellentiam ipsorum non solum regii culminis, sed etiam sacerdotalis esse appareat sanctitatis, apud quos ut fraternitati tuae familiarior esset fiducia, et nunc et antea postulavi, confidens de eorum benevolentia, quod necessariis suggestionibus 1209 non difficulter dignabuntur annuere. CAP. III. Et quia secretius mihi clementissimus imperator per filium nostrum Paulum mandare dignatus est, de admonenda filia nostra clementissima Augusta Eudocia; feci quod voluit, ut litteris meis quam fructuosum ipsi foret, si catholicae fidei faveret, agnosceret, et ut clementissimi principis filii sui litteris super hoc admoneretur, obtinui; non ambigens ipsam quoque pio studio elaboraturam ut auctores seditionum propositum suae professionis agnoscant, et si non intelligunt docentium praedicationem, saltem vindicantium timeant potestatem. Quem itaque profectum haec nostra cura obtineat, protinus litteris dilectionis tuae opto cognoscere, et utrum tandem rebellis imperitia conquiescat; quae si de nostra putat ambigendum esse", "candidate_score": 0.624348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_30_32", "bdc_text": "Vale . Datum Oxonii 1550 . postridie festum Martini .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_86", "psc_text": "aliis ejusdem opusculis paschalibus continentur; illud non omnino omittendum, sed huic monito subjiciendum, et aliquot etiam notationibus illustrandum credidimus. 601 FRAGMENTUM Epistolae S. CYRILLI Alexandrini ad S. LEONEM. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Simul Pascha celebremus kal. IX. Maii propter rationem embolismi anni. Quod 602 si faciatis VII kal. Aprilis, luna XXII, ut jam praeparatis, communem annum facitis de embolismo, dum observatis lunam incensam in III nonas Martias juxta regulam Latinorum kal. Januarii, Dominica luna XXVII; et non observandum est in hoc anno pro causis 603 quas supra diximus. Sicut enim vitandum est Pascha, quod diximus, in hoc anno; ita cavendum est ne", "candidate_score": 0.615493, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1265", "psc_text": "ipse clementissimus princeps se inquisitione sollicitissima curam hanc Aegyptiis delegasse, suis epistolis dignatus sit indicare. CAP. III. Epistolam sane meam ad Chalcedonensem synodum datam praesentibus episcopis et clericis lectam fuisse tuis epistolis retulisti; sed usque ad illud capitulum, quo ea quae de fide acta sunt meus videtur firmasse consensus. Unde miratus sum quod reliqua quae secuta fuerunt non pariter in notitiam eorum quibus sunt lecta prolata sint; cum maxime omnibus 1249 innotescere debuisset, improbum a nobis ambitum notatum fuisse, et novis usurpationibus obviatum: ut vetustas, quae est canonibus constituta, inviolata, ut semper scripsimus, servaretur. Aetium vero presbyterum, quem asseris fuisse discussum, gratulamur, cognitione habita, in omnibus fuisse purgatum. Epistolam quoque ad Christianissimum principem noveris me misisse, in qua illi gratias egi, quia curam mihi suam, tam pro fidei causa quam pro securitate reipublicae dignatus est indicare. Aliam quoque ad nos epistolam dedit, interveniens pro Anatolio episcopo, ut nostri illi animi", "candidate_score": 0.61519, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1229", "psc_text": "operam suam, quemadmodum consuevit, religionis cultui dignanter impendat: ut eos qui hujus supputationis perfectam videntur habere notitiam, in unum jubeat convenire et diligenter inquirere: ne forte haec definitio teneatur, et hic excessus, qui prioribus videtur repugnare temporibus, nostrae conniventiae vel negligentiae deputetur, et fiat in nostris diebus quod numquam ante praesumptum est. Quia vero oportet fraternitatem tuam curae istius mecum esse participem, et ne quid tale accidat praecavere, crebrius religiosissimo et fidelissimo principi dignare suggerere, ut indissimulanter Aegyptios jubeat admoneri ne in summae festivitatis die, aut dissensione aliqua, aut transgressione peccetur. Quidquid autem de hac re diligentior sollicitudo repererit, cito ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem", "candidate_score": 0.615178, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_0_2", "bdc_text": "S. D. P . Gratissimas mihi tuas literas 18 . augusti datas 11 .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802", "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam", "candidate_score": 0.602672, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf021", "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", "max_score": 0.672979, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.672979, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.672737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_3_5", "bdc_text": "octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.671078, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.669125, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_16_18", "bdc_text": "Nisi forte in eam partem , quam ego intelligo , tua verba accipi velis , tanquam de privata aliqua famulandi conditione , qualem Londini citius aut etiam in regia mihi compararem quam in alterutro gymnasio . De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ; cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. :", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.665226, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_2_4", "bdc_text": "augusti datas 11 . octobris post Christophorus , Eustachii Froschoueri , filius reddidit ( cum quo ex eo tempore et hospitium et ex parte studia mea coniunxi ) . Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.664804, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_8_10", "bdc_text": "Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. : cupurem , quare etiam atque etiam operam dabo , ut ne frustra patrocinio tuo , consiliis et commendationibus usus unquam videri possim . Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ;", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.66411, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.663998, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4_6", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam . In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ;", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.658392, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5_7", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo . Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.653452, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_10_12", "bdc_text": "Literas a d. d. Petro Martyre , quibus non opus fuisse dicis , tum petebam , cum id , quod de me falso relatum erat , apud vos intendi sentiebam , veritus ne tandem eiusmodi suspitionibus vestra mihi extingueretur gratia ; pater enim meus et hortari et iam quasi liberius accusare me , ut magnam hanc infamiam effugerem , suis ad me literis non destitit . Sed utut ea sint , modo hae suspitiones fractę sint , deo gratias quam possum maximas dico .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.643386, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.642445, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.640254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_5", "bdc_text": "In me enim quod laudes , praeter officiosam voluntatem nihil est , quae etsi maxime tanta esset , quantam esse facis , tamen abunde satis a te mihi gratiam relatam putarem , qui tuo patrocinio usque huc fruor tam commodo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.637674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26_28", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies . Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.634531, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.633755, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_4", "bdc_text": "Quibus sane literis et animum meum e summis curis in tranquillum reduxisti et multos ex amicis amicissimos mihi fecisti , ideoque tantum abest , ut hanc gratiam quam tuis ad me literis praedicas , apud te unquam sim meritus , ut summae tuae humanitati ac benevolentiae ex aequo respondere ne fieri quidem posse agnoscam .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.632827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_17", "bdc_text": "De qua re diligenter quoque parenti meo nuper admodum scripsi ;", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.629217, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.616051, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf025", "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", "max_score": 0.672202, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_28_30", "bdc_text": "Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit. Vale .", "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_27", "psc_text": "nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, beati apostoli tui et evangelistae Joannis veneranda natalitia recensentes: qui Domini nostri Jesu Christi Filii tui vocatione suscepta terrenum respuit patrem, ut posset invenire coelestem, adeptus in regno coelorum sedem apostolici culminis, qui tantum retia (124) carnalia contempserat genitoris; quique ab Unigenito tuo sic familiariter est dilectus, et immensae gratiae muneribus approbatus, ut eum 11 idem Dominus in cruce jam positus, (125) vicarium suae matri Virgini filium subrogaret, quatenus beatae Genitricis integritati probati dilectique discipuli virginitas deserviret. Nam et in coenae mysticae sacrosancto convivio super ipsum vitae fontem aeternum, scilicet pectus recubuerat Salvatoris. De quo perenniter manantia coelestis hauriens fluenta doctrinae, tam profundis ac mysticis revelationibus est imbutus, ut omnem transgrediens creaturam, excelsa mente conspiceret, et evangelica voce proferret quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Et ideo cum angelis.", "candidate_score": 0.672202, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_27_29", "bdc_text": "Plura , quae scriberem , cum longius a Londino absim , scire non potui . Reliquum igitur est , ut , quod facis , me semper tua dignitate tueare , quod licet et quantum non onerosus fuero , patremque meum in meis studiis promovendis confirmes , ut coeptum propositum teneat nec navem in alto deserat . Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_27", "psc_text": "nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, beati apostoli tui et evangelistae Joannis veneranda natalitia recensentes: qui Domini nostri Jesu Christi Filii tui vocatione suscepta terrenum respuit patrem, ut posset invenire coelestem, adeptus in regno coelorum sedem apostolici culminis, qui tantum retia (124) carnalia contempserat genitoris; quique ab Unigenito tuo sic familiariter est dilectus, et immensae gratiae muneribus approbatus, ut eum 11 idem Dominus in cruce jam positus, (125) vicarium suae matri Virgini filium subrogaret, quatenus beatae Genitricis integritati probati dilectique discipuli virginitas deserviret. Nam et in coenae mysticae sacrosancto convivio super ipsum vitae fontem aeternum, scilicet pectus recubuerat Salvatoris. De quo perenniter manantia coelestis hauriens fluenta doctrinae, tam profundis ac mysticis revelationibus est imbutus, ut omnem transgrediens creaturam, excelsa mente conspiceret, et evangelica voce proferret quod in principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Et ideo cum angelis.", "candidate_score": 0.659454, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf021", "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", "max_score": 0.67219, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "1076_sent_18_20", "bdc_text": "cum enim annonae charitas apud nos in dies ingravescat ideoque etiam sumptus in immensum prope crescant , certe , nisi quid aliud mihi succurrat , summa me necessitatisa. R. : -tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo . Quae Londini et in aula nunc agantur quaeque hactenus acta sint , ea te facilius ac certius quam me ipsum et literis multorum et nunciis cognoscere non dubito .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1571", "psc_text": "super lapidem non stabit (Matth. XXIV, 2)? Tantum autem valet junctura charitatis, ut quamvis multi lapides vivi in structura templi Dei conveniant, unus lapis ex omnibus fiat. Tu autem discidisti te; ab aedificatione revocas, ad ruinam vocas; et abundant hae insidiae, et non quiescunt: et videmus, et toleramus, et quantum possumus reprimere conamur, disputando, convincendo, conveniendo, terrendo, tamen in omnibus diligendo. Et cum haec nobis agentibus perseverant in malo, et cor nostrum de fraternis mortibus contabescit, cum eos qui foris sunt dolet, his qui intus sunt timet, per angustias multiformes et incessabiles tentationes, quibus abundat haec vita, quid facturi sumus? Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum.", "candidate_score": 0.67219, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_29", "bdc_text": "Gratissimae tuae literae d. Sydalio fuerunt , ad quas quoniam prae collegii regii procuratione , cui in absentia d. d. Coxi praeest , nunc respondere non potuit , se tibi per Ioannem nostrum et me purgatum voluit tibique plurimam nostris literis suo nomine inscribi voluit.", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2592", "psc_text": "Inscriptus itaque titulus ille est, Rex Judaeorum. Saül, ut diximus, populus Judaeorum erat; David Christus erat: titulus ibi, Rex Judaeorum. Indignati sunt Judaei, quia inscriptus erat titulus, Rex Judaeorum: puduit illos habere regem quem crucifigere potuerunt. Non enim viderunt quia ipsa crux, in qua eum fixerunt, futura erat in frontibus regum. Cum ergo indignarentur ex illo titulo, adierunt Pilatum judicem, cui obtulerant occidendum Christum, et dixerunt ad eum: Noli scribere sic, Rex Judaeorum; sed scribe quia ipse dixit se regem esse Judaeorum. Et quia jam cantatum erat per Spiritum sanctum, In finem; ne corrumpas in tituli inscriptionem, respondit eis Pilatus, Quod scripsi scripsi (Joan. XIX, 19-22) : quid mihi suggeritis falsitatem? Ego non corrumpo veritatem. 4. Audivimus ergo quid sibi velit, Ne corrumpas in tituli inscriptionem. Quid ergo est, Cum fugeret a facie Saül in speluncam? Quod quidem et David ille fecit: sed quia in illo non invenimus tituli inscriptionem,", "candidate_score": 0.654244, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2409", "psc_text": "Unde hoc? Quia vir imprudens non cognoscet, et stultus non intelliget haec, non intrans sanctuarium Dei, ut intelligat in novissima. Et quia difficilis est aliquantulum intellectus hic inde coepit psalmus iste, ut David lateret inter Ziphaeos, nec delectaretur flore Ziphaeorum; sed eligeret potius inter illos humilitatem, ut haberet apud Deum absconditam claritatem. Quid ergo ei tribuitur in hoc titulo? In finem, in hymnis: hoc est in laudibus. Quibus laudibus? Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum (Job I, 21). Quasi aruisse videbatur, perdita omni substantia? Absit. Folia ceciderant, radix vivebat. Ergo, In finem, in hymnis. Quid, Intellectus ipsi David? Intellectus contra illud: Vir imprudens non cognoscet, et stultus non intelliget haec. Intellectus ipsi David, cum venerunt Ziphaei, et dixerunt ad Saül: Nonne ecce David absconditus est apud nos? Et sit absconditus apud vos, dummodo non floreat sicut vos. Audi ergo vocem ejus. 4.", "candidate_score": 0.649269, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_21_23", "bdc_text": "Quae autem Oxonii agantur , ea licet epistola non magnopere digna sint , tamen a me tibi oportere scribi puto . Oxonienses itaque , qui hactenus solebant , adhuc in luto papistico pertinaciter haerent . In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364", "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri", "candidate_score": 0.647331, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_6_8", "bdc_text": "Ut enim caetera dissimulem ac de diligentissima tua commendatione domino Sydalio facta dicam , tantum ea effecisti , ut ingrati animi notam , quam hactenus vix effugi , a me propuleris ; nam ipse d. Sydalius , qui iam suae in me humanitatis fructu se falsum putabat ideoque nonnihil abalienatus erat , nunc non solum sibi me gratum , sed et tibi charum esse sentit . Cuius benefacti memoriam tibi re melius quam verbis prestare ex animo cuperema . R. :", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2423", "psc_text": "Stulte, hoc est non intelligens, vir imprudens, hac nocte auferetur anima tua; haec omnia quae praeparasti cujus erunt (Luc. XII, 20) ? Non proposuerunt Deum ante conspectum suum. 8. [vers. 6.] Ecce enim Deus adjuvat me. Et ipsi nesciunt inter quos lateo. Si autem et ipsi ponerent Deum ante conspectum suum, invenirent quemadmodum me adjuvat Deus. Omnes enim sancti adjuvantur a Deo, sed intus ubi nemo videt. Quomodo enim magna est poena impiorum conscientia, sic magnum gaudium piorum ipsa conscientia. Nam gloria nostra haec est, ait Apostolus, testimonium conscientiae nostrae (II Cor. I, 12) . In hac gloriatur iste intus, non in flore Ziphaeorum foris, qui modo ait: Ecce enim Deus adjuvat me. Prorsus quamvis longe futura sint quae promittit, hodie mihi dulce et praesens est adjutorium, hodie in cordis mei gaudio invenio quia sine causa dicunt quidam: Quis ostendit nobis bona? Signatum est enim super nos lumen vultus tui,", "candidate_score": 0.644258, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3456", "psc_text": "Opprobrium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit. Quid ergo profuit quia exspectavi? hoc est, quid profuit quia praedixi? quid profuit quia dixi ideo me venisse? Ventum est ut impleretur quod dixi: sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et consolantes, et non inveni; hoc est, non fuit. Quod enim superiore versu dixit, Sustinui qui simul contristaretur; hoc sequenti versu, et consolantes. Quod autem superiore versu, et non fuit; hoc sequenti versu, et non inveni. Ergo non altera subjecta, sed superior repetita sententia est. Quam sententiam si retractemus, quaestio nonnulla poterit oboriri. Numquid enim discipuli ejus non sunt contristati, quando ductus est ad passionem, quando ligno suspensus, quando mortuus? Usque adeo contristati, ut illa Maria Magdalene, quae primo eum vidit, gaudens lugentibus nuntiaret quid viderit (Joan. XX, 18, et Marc. XVI, 9). Evangelium ista loquitur; non nostra praesumptio, non nostra suspicio est: constat doluisse,", "candidate_score": 0.635654, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_19", "bdc_text": "-tutis angustia inclusum , cum mea studia , si gravioribus sumptibus obsistere perrexero , Oxonii teneri amplius non potuerunt , eo me detrudendum timeo .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2451", "psc_text": "cum videret ventum validum, timuit; et mergi jam coeperat, conturbatus in exercitatione sua. A quo vento valido? A voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Ergo quomodo ille clamavit in fluctibus, Domine, pereo, salva me (Matth. XIV, 30) ; talis et hujus vox praecessit, Exaudi, Deus, deprecationem meam, et ne despexeris precem meam: intende mihi, et exaudi me. Quare? quid enim pateris? quid gemis? Contristatus sum in exercitatione mea. Exerceri me quidem inter malos posuisti, sed nimis exsurrexerunt supra vires meas: tranquilla perturbatum, manum extende mergenti. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum a voce inimici, et a tribulatione peccatoris: quoniam declinaverunt in me iniquitatem, et in ira adumbrabant me. Audistis fluctus et ventos: tanquam humiliato insultabant, et ille orabat; undique illi strepitu insultationis saeviebant, at ille intus invocabat quem non videbant. 6. Cum aliquid tale patitur christianus, non debet facile velut odio ire in eum a quo patitur, et", "candidate_score": 0.634204, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_26", "bdc_text": "quantum enim promoverit , ex ipso fortasse brevi audies .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2281", "psc_text": "tremor est noster in his vocibus nostris. Credite cordi nostro quod videre non potestis: scit ipse qui mitescat nobis, qui propitius sit nobis, cum quanto sub illo tremore ad vos loquimur. Cum autem ipsum aliquid suggerentem et docentem intus audimus, securi sumus, securi gaudemus: sub magistro enim sumus, illius gloriam quaerimus, illum docentem laudamus: delectat nos veritas ejus intus, ubi nemo facit vel audit strepitum: ibi dixit iste esse laetitiam suam et exsultationem suam. Auditui meo, inquit, dabis exsultationem et laetitiam. Et ideo quia humilis, audit. Qui audit, qui vere audit et bene audit, humilis audit: gloria enim in illo est a quo audit quod audit. Posteaquam dixit, Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam; continuo demonstravit quid faciat auditio, Exsultabunt ossa humiliata. Humiliata sunt ossa, ossa audientis non habent fastum, non habent tumorem, quem in se vix vincit qui loquitur. Inde et ille humilis magnus, quo in natis mulierem nemo", "candidate_score": 0.62724, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "1076_sent_23", "bdc_text": "In quibus oppugnandis d. d. Coxus Fabiano stratagemati nimium favere videtur ;", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2253", "psc_text": "adversas timent, res prosperas non timent. Periculosior est res prospera animo, quam adversa corpori. Prius corrumpit prospera, ut inveniat quod frangat adversa. Fratres mei, adversus felicitatem acrius vigilandum est. Propterea videte quemadmodum eloquium Dei in nostra felicitate tollat nobis securitatem: Servite, inquit, Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In exsultatione, ut gratias agamus; in tremore, ne cadamus. Hoc peccatum non fecit David, cum persecutorem Saülem pateretur. Quando David sanctus Saülem inimicum patiebatur, quando illius persecutionibus agitabatur, quando per diversa fugiebat ne in manus ejus incideret (I Reg. XXIV, 5, et XXVI, 9), non concupivit alienam, non adulterata uxore occidit virum. Erat in infirmitate tribulationis suae tanto in Deum intentior, quanto miserior videbatur. Utile quiddam est tribulatio; utile medici ferramentum, quam diaboli tentamentum. Factus est securus devictis hostibus, pressura caruit, tumor excrevit. Valet ergo hoc exemplum ad id, ut timeamus felicitatem. Tribulationem, inquit, et dolorem", "candidate_score": 0.611876, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }