{ "letter_id": "4090", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/4090", "dominant_topic": 2, "topic_dist": [ 0.052474, 0.050291, 0.062416, 0.057072, 0.059295, 0.039321, 0.049808, 0.04167, 0.046906, 0.051202, 0.050624, 0.050267, 0.039654, 0.046626, 0.042642, 0.041927, 0.058642, 0.053008, 0.055429, 0.050726 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf040", "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", "max_score": 0.702034, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.702034, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_23", "psc_text": "fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum ipsis, sed et aliis respondebimus quibus vel proprius livor mentem, vel criminatio aliena, conturbat [Al. conturbet]. 11. Vir fide, eruditione, nobilitate, vita clarus Macarius cum opuscula adversus Fatum, vel Mathesim haberet in manibus, eaque utili et pernecessario sudore [Al. labore] componeret, in aliquantis vero, quia erat perdifficilis materia, de Divinae providentiae disserere dispensationibus haesitaret, per soporem sibi a Domino tale aliquid dicebat ostensum, quod navis ei quaedam demonstraretur eminus adventare per pelagus, quae cum portum fuisset [Al. esset] ingressa, nodos suae haesitationis absolveret. Exsurgens vero cum de visu sollicitus cogitaret, nos supervenisse aiebat in tempore; quibus continuo et opuscula sua", "candidate_score": 0.679893, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_13_15", "bdc_text": "Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.678398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_24", "psc_text": "providentiae disserere dispensationibus haesitaret, per soporem sibi a Domino tale aliquid dicebat ostensum, quod navis ei quaedam demonstraretur eminus adventare per pelagus, quae cum portum fuisset [Al. esset] ingressa, nodos suae haesitationis absolveret. Exsurgens vero cum de visu sollicitus cogitaret, nos supervenisse aiebat in tempore; quibus continuo et opuscula sua et ambiguitatem indicavit et visum. Quid porro Origenes, quem opinatissimum apud Graecos audierat, sentiret de talibus percunctatur [Al. percontabatur], breviterque sibi ejus de singulis quibusque sententias orat exponi. Ego rem primum dicebam factu esse difficilem: sanctum tamen Pamphilum Martyrem dixi quadam ex parte tale aliquid operis conscripsisse in Apologetico suo. Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa", "candidate_score": 0.676882, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.676541, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.673957, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_24", "psc_text": "providentiae disserere dispensationibus haesitaret, per soporem sibi a Domino tale aliquid dicebat ostensum, quod navis ei quaedam demonstraretur eminus adventare per pelagus, quae cum portum fuisset [Al. esset] ingressa, nodos suae haesitationis absolveret. Exsurgens vero cum de visu sollicitus cogitaret, nos supervenisse aiebat in tempore; quibus continuo et opuscula sua et ambiguitatem indicavit et visum. Quid porro Origenes, quem opinatissimum apud Graecos audierat, sentiret de talibus percunctatur [Al. percontabatur], breviterque sibi ejus de singulis quibusque sententias orat exponi. Ego rem primum dicebam factu esse difficilem: sanctum tamen Pamphilum Martyrem dixi quadam ex parte tale aliquid operis conscripsisse in Apologetico suo. Continuo id sibi poscit in Latinum verti. Nullum dicebam me usum hujuscemodi operis habuisse, et ad Latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse. Perstitit tamen deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, quae cupiebat ostendi. Cumque id quo [Al. quod] potui sermone fecissem, majori desiderio accensus est ad illa ipsa", "candidate_score": 0.672882, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_257", "psc_text": "exercuimus ingenium, 395 et multa jam nobis opuscula desudata sunt. Ille hoc primum prope opus adiit, et fortasse compulsus: et nihil mirum si fluctuavit in primis. Nec occasio derogandi Christianis captanda est, sed emendationis utilitas requirenda. 39. Haec si ad eum rescripsisses, nonne majorem gratiam et aedificationem vel ipsi initia in timore Dei habenti, vel caeteris legentibus praebuisses, quam nunc istae tuae Invectivae moeroris et confusionis omnibus timentibus Deum praestant, qui et in te foedissimam obtrectandi libidinem, et in me respondendi necessitatem miserabilem [Al. mirabilem] vident? Si enim, ut dixi, de tuis libris contra Jovinianum scriptis, nunc eadem, quibus illum arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis,", "candidate_score": 0.672057, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.671062, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_129", "psc_text": "Tum deinde arguis alios, quod interrogati de talibus non prompte, nec statim respondeant, sed cunctabundi et nutu magis quam verbis agant. Et hoc ipse de Apostolo dicis, quod nescio quid tale in Epistola sua prudentibus quibusque lectoribus subindicat. Si Paulus non indicat, sed subindicat, et non quibuscunque, sed prudentibus, nos miseros quid irrides, o noster poenitens, si quod Apostolus non manifeste protulit, aut nescire, aut dubitare nos dicimus, et non tam intelligere, quam subintelligere, et ideo non tam indicamus, sed subindicamus? Jam si tibi revelata sunt illa quae oculus non vidit, nec auris audivit, et in cor hominis non ascenderunt: si tibi venit quod perfectum est, et destructa tibi sunt ea quae ex parte sunt: clama de his et praedica, et quae Apostolum subindicasse dicis, tu indica, qui non solum ea quae subindicata, verum et quae confirmata ab eo scribis esse, nunc damnas. Haec enim omnia quae nunc anathematizari jubes,", "candidate_score": 0.66762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_13_15", "bdc_text": "Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_257", "psc_text": "exercuimus ingenium, 395 et multa jam nobis opuscula desudata sunt. Ille hoc primum prope opus adiit, et fortasse compulsus: et nihil mirum si fluctuavit in primis. Nec occasio derogandi Christianis captanda est, sed emendationis utilitas requirenda. 39. Haec si ad eum rescripsisses, nonne majorem gratiam et aedificationem vel ipsi initia in timore Dei habenti, vel caeteris legentibus praebuisses, quam nunc istae tuae Invectivae moeroris et confusionis omnibus timentibus Deum praestant, qui et in te foedissimam obtrectandi libidinem, et in me respondendi necessitatem miserabilem [Al. mirabilem] vident? Si enim, ut dixi, de tuis libris contra Jovinianum scriptis, nunc eadem, quibus illum arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis,", "candidate_score": 0.656131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_258", "psc_text": "arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis, si quid forte in eo erratum, non ratio, sed livor suggesserat, emendare? maxime cum adhuc esset in schedulis, quas nondum ad plenum relegeram vel explicueram, quas non editas invenerunt? Nonne perfacile emendari poterant ea, quae adhuc emendata non fuerant? Verum non hinc, ubi quod culparet nihil habebat; sed totum inde mordetur, dum per hoc prodi timuit, unde est omne quod ipse dicit, unde doctus, unde Scripturarum videtur Interpres. 40. Sed idcirco caussam, qua ad interpretandum adductus sum, exposui, ut sciat, me haec non contentione (ut ipse agere solet) vel aemulatione aliqua protulisse, sed necessitate, qua superius edocui, ad boni et", "candidate_score": 0.653566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_60", "psc_text": "per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non detulit, sed per domos, per matronas, per monasteria, per singulos quosque fratrum circumfert, quo solo possit [Al. possis] conturbare auditu. Et hoc fecit [Al. facit] sub ipso tempore quo confestim ex Urbe discederet [Al. decederes], ne vel comprehensus facti sui redderet caussas. Etiam inde, ut intelligi datur, secundum praeceptum magistri per totam me Italiam criminari, instigare turbas, conturbare Ecclesias, aures quoque polluere sacerdotum, et in his omnibus modestia nostra tanquam conscientia abuti. Haec discipuli. Ipse vero orientalis magister, qui ad Vigilantium scribens dixerat (Epist. 61. n. 22.), « Per me Latini cognoscunt omnes Origenis bona, et ignorant mala; » istos", "candidate_score": 0.649938, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_145", "psc_text": "Ipse enim nobis prodidit, unde est totum quicquid nos loquimur, quicquid scribimus, quicquid dicti putatur eruditi: et quod de Graecis bonis Latina facimus non bona. Nemo ergo quemquam horum audiat, sed haec sola suscipite, quae in meis Commentariis invenitis, et maxime in Epistola ad Ephesios, in quibus Origenis dicta vehementissime confutavi. Ego autem scrutatus sum, ut credere et tenere debeatis resurrectionem carnis ita futuram, ut corpora convertantur in animas, et uxores dirigantur in viros: et quod ante mundi constitutionem animae in caelestibus fuerint, et inde ob quasdam caussas soli Deo cognitas, in vallem hanc deductae sint lacrymarum: et quod corpori mortis insertae sint: et quod in fine saeculorum omnis natura rationabilis in unum corpus restituatur sicut ab initio fuit, ita ut et homo ad paradisum revocetur, et angelus refuga supra Petrum et Paulum exaltetur, cui ipsi ad paradisum, ut pote homines, postponendi sunt, ille autem in id quod ex initio", "candidate_score": 0.649164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_60", "psc_text": "per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non detulit, sed per domos, per matronas, per monasteria, per singulos quosque fratrum circumfert, quo solo possit [Al. possis] conturbare auditu. Et hoc fecit [Al. facit] sub ipso tempore quo confestim ex Urbe discederet [Al. decederes], ne vel comprehensus facti sui redderet caussas. Etiam inde, ut intelligi datur, secundum praeceptum magistri per totam me Italiam criminari, instigare turbas, conturbare Ecclesias, aures quoque polluere sacerdotum, et in his omnibus modestia nostra tanquam conscientia abuti. Haec discipuli. Ipse vero orientalis magister, qui ad Vigilantium scribens dixerat (Epist. 61. n. 22.), « Per me Latini cognoscunt omnes Origenis bona, et ignorant mala; » istos", "candidate_score": 0.64878, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_208", "psc_text": "illa etiam secretiora quaedam continet, quae interim modo publicari nolo ante tempus, ex aliis adhuc his similibus approbabimus. Interim Origenis libros, ut supra diximus, in omnem admirationem extollit, et dicit, quod « si eos interpretetur, Romana lingua cognoscet quantum boni et ante nescierit et scire nunc ceperit, id est, in Matthaeum, inquit, viginti sex libros, et in Lucam quinque, et in Joannem triginta duos. » Isti sunt quos magnificat, in quibus eadem prorsus omnia, sed latius et copiosius, quae et in istis περὶ Ἀρχῶν libris, pro quibus me arguit, continentur. Quod si iste promittit se istos interpretaturum, me quare pro similibus incusat? Sed quoniam polliciti sumus probaturos nos quomodo laceret virum omnium [Al. omni] admiratione dignum, Ambrosium Episcopum, qui non solum Mediolanensis Ecclesiae, verum omnium Ecclesiarum columna quaedam et turris inexpugnabilis fuit, unam adhuc ipsius Praefationem ponemus, ex qua 377 videatis, vel tantum virum quam faede et indigne laceret, vel", "candidate_score": 0.648151, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_60", "psc_text": "per se emendari. Aut si furor animi non tam emendare errorem quam proferre [Al. proferri] in publicum compulisset, sine dubio nunquam elegisset absentem lacerare, quem potuisset [Al. potuit] gravius confutare praesentem. Sed istum quia falsi conscientia deterrebat, ad me quidem [Al. tac. quidem] cujus erant scripta, quae volebat criminari, non detulit, sed per domos, per matronas, per monasteria, per singulos quosque fratrum circumfert, quo solo possit [Al. possis] conturbare auditu. Et hoc fecit [Al. facit] sub ipso tempore quo confestim ex Urbe discederet [Al. decederes], ne vel comprehensus facti sui redderet caussas. Etiam inde, ut intelligi datur, secundum praeceptum magistri per totam me Italiam criminari, instigare turbas, conturbare Ecclesias, aures quoque polluere sacerdotum, et in his omnibus modestia nostra tanquam conscientia abuti. Haec discipuli. Ipse vero orientalis magister, qui ad Vigilantium scribens dixerat (Epist. 61. n. 22.), « Per me Latini cognoscunt omnes Origenis bona, et ignorant mala; » istos", "candidate_score": 0.647637, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.647348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6_8", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur . Faciam te eius , quod intellexero , certiorem .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_22", "psc_text": "illum arguit rhetor noster, non jam oblique, sed palam mucrone districto me petit, et totus fertur in me. Et quid dico, me petit? Imo vero, ut in me desaeviat, nec institutori suo parcit: dum putat se ex his quos interpretatus sum libellis ejus, posse in me aliquid calumniae retorquere. Quia inter caetera, quae culpat in nobis, etiam hoc invidiosus addidit, dicens, me hoc opus ad interpretandum delegisse, quod neque ipse, neque alius quis veterum interpretum delegisset. Hujus ergo rei caussam primo, cur opus potissimum adorsus sim, quia hinc maxime mordeor, quam potero paucissimis et verissimis absolvam. Licet id apud te, fili mi carissime (Aproniane), qui rem ut gesta est 316 bene nosti, superfluum videatur, tamen et ignorantes convenit noscere; simul etiam quia et hoc non solum ipse, sed et omnis schola ejus jactat de nobis, quod cum aliter promiserimus nos in Praefationibus translaturos, aliter fecerimus in opere: ideo non solum", "candidate_score": 0.641729, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_257", "psc_text": "exercuimus ingenium, 395 et multa jam nobis opuscula desudata sunt. Ille hoc primum prope opus adiit, et fortasse compulsus: et nihil mirum si fluctuavit in primis. Nec occasio derogandi Christianis captanda est, sed emendationis utilitas requirenda. 39. Haec si ad eum rescripsisses, nonne majorem gratiam et aedificationem vel ipsi initia in timore Dei habenti, vel caeteris legentibus praebuisses, quam nunc istae tuae Invectivae moeroris et confusionis omnibus timentibus Deum praestant, qui et in te foedissimam obtrectandi libidinem, et in me respondendi necessitatem miserabilem [Al. mirabilem] vident? Si enim, ut dixi, de tuis libris contra Jovinianum scriptis, nunc eadem, quibus illum arguebas, ipse inveneris asserere, nunc vero intantum prolaberis, ut sordes nuptiarum, nec martyrii cruore dilui posse confirmes, et illud quod est Manichaeorum dogmatis emendationem tibi habere facile visum est in his libris, quos jam edideras, et describendos plurimis praebueras: quid erat difficultatis, me non meum opus, sed interpretationem alieni operis,", "candidate_score": 0.640198, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_34", "psc_text": "a fide nostra, proferam. Hoc etiam si facere potui, tamen promittere non auderem. 320 Et si quidem factum hoc in opere meo invenies, amplecti poteris. Si vero in aliquo tibi minus impletum videtur [ Al. videbitur], culpare non poteris, quia professionis meae tale vinculum non tenes. 15. Sed conjungamus etiam caetera. « Cujus diversitatis, inquam, caussas plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus pro libris ipsius Origenis scripsit, edidimus, brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus, ostendimus, et praecipue istos quos nunc exigis, ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν, quod vel de Principiis, vel de Principatibus dici potest, qui sunt revera et obscurissimi et difficillimi. De rebus enim talibus ibi disputat, in quibus Philosophi omni sua aetate consumta, nihil invenire potuerunt. Hic vero noster quantum potuit id egit, ut Creatoris fidem, et creaturarum rationem [Al. creatarum rerum], quam illi", "candidate_score": 0.637857, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_146", "psc_text": "mortis insertae sint: et quod in fine saeculorum omnis natura rationabilis in unum corpus restituatur sicut ab initio fuit, ita ut et homo ad paradisum revocetur, et angelus refuga supra Petrum et Paulum exaltetur, cui ipsi ad paradisum, ut pote homines, postponendi sunt, ille autem in id quod ex initio creatus est, reparetur, ut [Al. et] fiant omnes simul Ecclesia primitivorum in caelestibus, et sint, dum in officiis quidem singulis quibusque sunt, membra Christi. Universitas vero cunctorum perfectum 353 Christi sit corpus. Haec tenentes, o fideles prudentesque discipuli, et istas meas indubitatas definitiones custodientes, Origenem tamen pro his ipsis dictis condemnantes, bene agetis. Valete. 44. Vides quia totum cum irrisione agis, et poenitere te ideo dicis, ut fallas eos quibus scribis? Nam et si vere te poeniteat, ut debet [Al. deberet], quid facies propter [Al. ad] omnes illas animas, quas per tot annos haec tua tam venenata, ut ipse ais,", "candidate_score": 0.624291, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.699621, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.699621, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", "candidate_score": 0.680599, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", "candidate_score": 0.680225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", "candidate_score": 0.663296, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.662917, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_18_20", "bdc_text": "quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1496", "psc_text": "quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es quam negligenter habeantur, et ob hoc neque doceantur neque discantur; et in Africa usque adeo de his interrogatorem pateris neminem, ut nec teipsum qui patiatur invenias, eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris: quasi vero episcopi isti, etiamsi adolescentes, eodem quo tu raperis animi ardore, vel potius errore, quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent", "candidate_score": 0.659449, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_28_30", "bdc_text": "septembris 1559 . Andreas Hyperius , tuus quantus est . Clarissimo pietate atque doctrina viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti dignissimo , domino summa observantia colendo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", "candidate_score": 0.657827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", "candidate_score": 0.656727, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_22_24", "bdc_text": "Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię . Porro sumptuum hic factorum ac debitorum eius , de quibus explorare aliquid potui , rationem ex charta , quam appositam vides , licebit cognoscere . Quid item de adolescentibus studiosis sentiam , paucis expono nihil dubitans , quin cęteri quoque professores ac , nisi fallor , in eandem prorsus sententiam paria faciant .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1496", "psc_text": "quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es quam negligenter habeantur, et ob hoc neque doceantur neque discantur; et in Africa usque adeo de his interrogatorem pateris neminem, ut nec teipsum qui patiatur invenias, eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris: quasi vero episcopi isti, etiamsi adolescentes, eodem quo tu raperis animi ardore, vel potius errore, quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales, et usque ad cathedras ecclesiasticas, ea sibi in memoria durare paterentur; aut si ipsi vellent, non illa, etiam de invitorum cordibus, curae majores gravioresque secluderent; aut si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa oblivione sepeliri mallent", "candidate_score": 0.656592, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_29_31", "bdc_text": "Andreas Hyperius , tuus quantus est . Clarissimo pietate atque doctrina viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti dignissimo , domino summa observantia colendo . Tiguri .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", "candidate_score": 0.651806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.648744, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_24_26", "bdc_text": "Quid item de adolescentibus studiosis sentiam , paucis expono nihil dubitans , quin cęteri quoque professores ac , nisi fallor , in eandem prorsus sententiam paria faciant . Uxor mea te totanque familiam saluta ac lęta precatur . Salutem peto meo nomine dici clarissimis viris d. Petro Martyri , Bibliandro , Rodolpho Gvalthero , Lavatero , Simlero et cęteris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2948", "psc_text": "locutionis aperuit, ut intelligeremus in eo se nimirum dixisse nescientem, in quo alios facit occultando nescientes, non excusavit mendacium, sed mendacium non esse monstravit; non solum in his usitatioribus tropis, verum in illa etiam, quae appellatur metaphora, quae loquendi consuetudine omnibus nota est (Hilar. de Trinitate, lib. 9). Nam gemmare vites, fluctuare segetes, florere juvenes, contendet quispiam esse mendacium, quod in his rebus nec undas, nec lapides, nec herbas, nec arbores videt, ubi proprie ista verba dicuntur? 4. Porro autem pro tuo ingenio atque eruditione facillime perspicis quantum ab his differat quod ait Apostolus: Cum viderem quia non recte ingrediuntur ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare (Galat. II, 14)? Nulla est hic tropica obscuritas, verba sunt propria apertae locutionis. Hoc profecto Doctor Gentium, his quos parturiebat donec Christus formaretur in eis (Id. IV, 19), et", "candidate_score": 0.64843, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", "candidate_score": 0.646313, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2847", "psc_text": "nostra studia cessarent, et, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui: non quo quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundet; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe, quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed, quaeso Reverentiam tuam, parumper patiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos eruditionis causa disserimus. Caeterum aemuli, et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, te suspicere, colere, mirari, tuaque dicta quasi mea defendere. Certe et in dialogo, quem nuper edidi (Lib. 3 adversus Pelagianos), tuae Beatitudinis, ut dignum fuerat, recordatus sum: magisque demus operam, ut perniciosissima haeresis de ecclesiis auferatur, quae", "candidate_score": 0.641684, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.638763, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", "candidate_score": 0.632929, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", "candidate_score": 0.632314, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", "candidate_score": 0.631841, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409", "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione", "candidate_score": 0.630376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_21", "bdc_text": "Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.629187, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", "candidate_score": 0.629075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", "candidate_score": 0.628093, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_412", "psc_text": "voluerunt? Si autem criminis non est provocare ad imperatorem, non est criminis audiri ab imperatore: ergo nec ab illo, cui causam delegaverit imperator. Quemdam etiam suspensum equuleo in causa Felicis episcopi amicus ille voluit criminari, ut quis etiam ungulis vexaretur. Numquid poterat Felix contradicere, ne tanta diligentia vel severitate quaereretur, cum ejus causam inveniendam cognitor agitaret? Quid enim erat aliud nolle sic quaeri, quam de crimine confiteri? Et tamen ille ipse proconsul inter praeconum terribiles voces et cruentas carnificum manus nunquam collegam damnaret absentem, qui judicio ejus se praesentare noluisset, cum haberet aliud quo posset audiri. Aut si damnaret, certe etiam ipsis securalibus legibus poenas justas et debitas lueret. CAPUT V. 14. Quod si Gesta proconsularia displicent, ecclesiasticis cedite. Omnia vobis ordine recitata sunt. An forte non debuit Romanae Ecclesiae Melchiades episcopus cum collegis transmarinis episcopis illud sibi usurpare judicium, quod ab Afris septuaginta, ubi primas Tigisitanus praesedit, fuerat terminatum?", "candidate_score": 0.627948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2128", "psc_text": "post peccatum ordinata regit corpus suum, non omni modo pro arbitrio, sed sicut leges universitatis sinunt: diligenter advertant qui putant me aliquid de anima humana velut certum statuisse atque fixisse, quod vel ex parentibus per propaginem veniat, vel in actibus vitae superioris atque coelestis peccaverit, ut corruptibili carne mereretur includi; et videant sic a me verba fuisse perpensa, ut retento eo quod certum habeo; post peccatum primi hominis natos esse atque nasci caeteros homines in carne peccati, cui sanandae venit in Domino similitudo carnis peccati, ita omnia sonarent, ut nulli praejudicarent opinioni quatuor illarum, quas postea digessi atque distinxi, non confirmans aliquam, sed interim quod agebam sequestrata illarum discussione determinans, ut quaecumque illarum vera esset, Deus sine dubio laudaretur. 6. Sive enim ex illa una omnes animae propagentur, sive singillatim in singulis fiant, sive extra creatae mittantur, sive in corpora sponte mergantur; procul dubio creatura ista rationalis, id est humanae", "candidate_score": 0.627319, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_21", "bdc_text": "Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", "candidate_score": 0.627008, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.626165, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", "candidate_score": 0.625939, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", "candidate_score": 0.625844, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1475", "psc_text": "filio GENEROSO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Laus et praedicatio administrationis tuae et fama praeclara cum me pro dilectione quam tuis meritis benevolentiaeque debemus, plurimum delectaret, nunquam adhuc in aliquo beneficio postulando Eximietati tuae mea intercessio extitit onerosa, domine dilectissime et venerabilis fili. Sed nunc quid in civitate in qua Ecclesiae Dei servio, factum sit, cum ex litteris quas ad venerabilem fratrem et coepiscopum meum Fortunatum dedi, cognoverit Praestantia tua qua fuerim necessitate compulsus ut petitionem meam ingererem occupationibus tuis, tua benignitas pervidebit. Et profecto facies quod non solum integrum, verum etiam christianum judicem decet, eo circa nos animo, de quo in nomine Christi utique fuerat praesumendum. EPISTOLA CXVII. Dioscorus ad Augustinum mittit multas quaestiones ex libris Ciceronis, rogans ut mature ad eas respondeat. Prooemiari apud te non solum superfluum est, sed etiam molestum, qui rem, non verba desideras. Ideoque simpliciter audi. Senex Alypius rogatus a me, saepius pollicitus erat, tecum", "candidate_score": 0.621561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3388", "psc_text": "est omnis peccator, vel reatu originis, vel additamento etiam propriae voluntatis; sive qui novit, sive qui ignorat, sive qui judicat, sive qui non judicat: quia et ipsa ignorantia in eis qui intelligere noluerunt, sine dubitatione peccatum est; in eis autem qui non potuerunt, poena peccati. Ergo in utrisque non est justa excusatio, sed justa damnatio. 28. Ideo autem divina eloquia eos inexcusabiles dicunt, qui non ignorantes, sed scientes peccant, ut secundum judicium superbiae suae, quo multum confidunt de viribus propriae voluntatis, se inexcusabiles videant; quia de ignorantia jam non habent excusationem suam, et nondum est justitia, cui praesumebant sufficere voluntatem. At vero ille cui Dominus et sciendi et obediendi largitus est gratiam, Per Legem, inquit, cognitio peccati (Id. III, 20); et, Peccatum non cognovi, nisi per Legem: nam concupiscentiam nesciebam, nisi Lex diceret, Non concupisces. Nec vult intelligi hominem praeceptricis legis ignarum, sed liberatricis indigum gratiae, ubi dicit, Condelector legi", "candidate_score": 0.619835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_17_19", "bdc_text": "Venit ad me annos 20 annos circiter , ut ipse mihi narrat , natus ; quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", "candidate_score": 0.615905, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1", "max_score": 0.694539, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_86", "psc_text": "se ipso inuentus est; erat aeger quam cum sanus esset del. ed. Bom. 8 infirmitate B et om. B lOdolebat-B eius anima DP' 18 deuius] deus DP' offundit P (n s. u.) effundit BC offendit DP' 20 errent a errant libri ne B sermo meus BDP* 21 non om. DP' circumuallatus undique laboribus et periculis: et insultatis adhuc uolentes opprimere quem deberetis iuuareinnare. ecce rideo F in opprobriis et non loquar nec respondebo conuicusconuiciis uestris. non enim uos estis qui iudicatisindicatis, sed qui iudicat me dominus est, et ipsius tamen iudiciiindicii nondum tempus aduenit. quid opus est clamare ante iudicium ? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret,", "candidate_score": 0.694539, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_86", "psc_text": "se ipso inuentus est; erat aeger quam cum sanus esset del. ed. Bom. 8 infirmitate B et om. B lOdolebat-B eius anima DP' 18 deuius] deus DP' offundit P (n s. u.) effundit BC offendit DP' 20 errent a errant libri ne B sermo meus BDP* 21 non om. DP' circumuallatus undique laboribus et periculis: et insultatis adhuc uolentes opprimere quem deberetis iuuareinnare. ecce rideo F in opprobriis et non loquar nec respondebo conuicusconuiciis uestris. non enim uos estis qui iudicatisindicatis, sed qui iudicat me dominus est, et ipsius tamen iudiciiindicii nondum tempus aduenit. quid opus est clamare ante iudicium ? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret,", "candidate_score": 0.66057, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_21_23", "bdc_text": "Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię . Porro sumptuum hic factorum ac debitorum eius , de quibus explorare aliquid potui , rationem ex charta , quam appositam vides , licebit cognoscere .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_160", "psc_text": "sciuit P (s. u ras.) scit B 19 et om. B 20 acto B 21 plenius B farisaeus P 24 qualis esset B qualis est FC 25 peccatrix P (i s. «.) hoc ipso amplius probatur quod in peccato positus successu affluit saecularium prosperorum. quod fortior uidens ridet. incautus transducitur et mouetur. c § 15 Denique psalmista dicit dixisse se: ergo sine causa iustificaui cor meum et laui inter innocentes manus meas, hoc est: uideo illos abuudareabundare, uideo illis commoda D omnia secundare, me autem conteri atque exagitari temptationibus plurimis. frustra ergo dedi me innocentiae atque ad studium sobriae conuersationis intendi. et pulchre ait: laui inter innocentes manus meas, ut non adrogare sibi summam innocentiae, sed sedulum deferre studium uideretur. interea non inpune huiusmodi a se sermonem exisse testatur. § 16 nam tota die flagellatum esse se memorat, quia frustra E iustificasse se domino cor suum dixerat; post flagella autem", "candidate_score": 0.660226, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_80", "psc_text": "cum portio impii huiusmodi sit, ut superueniens in eum a domino indignatio ningat ei dolores et interitus domum eius inuoluat. § 3 Audiebat haec sanctus Iob et quasi athleta fortis, in stercore 654 AB sedens, in tantis uibicibus et saeui doloribus uulneris, totum corpus diris perfusus ulceribus mysteria loquebatur nec anquirendis propriae remediis aegritudinis, sed sacris uacabat sermonibus. fortiores itaque sermones aegri hominis quam illorum qui non aegrotabant. illi enim loquebantur iniustitias, sed non secundum scientiam: praedicabant diuina iudicia, poenas reorum, praemia sanctorum, sed reum a iusto discernere nesciebant. denique quem dominus deus iustum 4 Iob 15, 20 5 Iob 20, 15 7 lob 20, 7-9 9 lob 20, 5 13 Iob 20, 28 sq. 14 Iob 20, 23 16 Iob 2, 7 sq. 2 iusticiae B 3 affixi B 6 patitur DP' grauia P (a pr. 8. u.) 8 ei scfa posse B 9 euanescere P (e ult. ex", "candidate_score": 0.657405, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_21", "bdc_text": "Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_86", "psc_text": "se ipso inuentus est; erat aeger quam cum sanus esset del. ed. Bom. 8 infirmitate B et om. B lOdolebat-B eius anima DP' 18 deuius] deus DP' offundit P (n s. u.) effundit BC offendit DP' 20 errent a errant libri ne B sermo meus BDP* 21 non om. DP' circumuallatus undique laboribus et periculis: et insultatis adhuc uolentes opprimere quem deberetis iuuareinnare. ecce rideo F in opprobriis et non loquar nec respondebo conuicusconuiciis uestris. non enim uos estis qui iudicatisindicatis, sed qui iudicat me dominus est, et ipsius tamen iudiciiindicii nondum tempus aduenit. quid opus est clamare ante iudicium ? bonum est tacere dum 655 A expectatur qui iudicat, bonum est conuicium conuicio non referre, ne et nos inter detrahentes adnumeremur.' § 5 Imitemur ergo hunc uirum, qui silentio suo redarguebat conuiciantes. ostendebat enim uirtutem animi sui, quem contumeliae non monerent, et conscientiae innocentiam manifestabat, qui obiecta non recognosceret,", "candidate_score": 0.634889, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_26_28", "bdc_text": "Salutem peto meo nomine dici clarissimis viris d. Petro Martyri , Bibliandro , Rodolpho Gvalthero , Lavatero , Simlero et cęteris . Vale. 25 . septembris 1559 .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_30", "psc_text": "secundo cet. sequetur B sequitur cet. 23 resurgit PDP* 24 tamquam] sicut DP* dies inluminabitur. hic est ille dies magnus. quem Abraham uidit et gauisus est, de quo et Dauid dixit: hic est dies, quem fecit dominus; exultemus et laetemur in eo, cui non ministerio laboris, sed fructu exultationis interero. § 15 I Ipse ergo dominus diem ducet, et ante mundi consummationem mundi uidebitur lumen, quod inluminat omnem hominem B uenientem in hunc mundum. ipse est dominus qui signat et numerat multitudinem stellarum: ipse est qui caelum solus extendit, qui ambulauit tamquam in pauimento super mare, quando Petrus eum uidit ambulantem et dixit: domine. iube me ad te uenire super aquas. et iussit dominus, sed ille titubauit et nisi porrexisset ei dexteram dominus, demersus fluctibus occidisset. titubauit caro, saluauit dextera. et ait illi: modicae fidei, quare dubitasti? fides ergo C ambulauit in apostolo, non caro. denique fides titubauit, et caro", "candidate_score": 0.630792, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_21", "bdc_text": "Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_35", "psc_text": "qui bona fecerunt m resurrectionem uitae, qui male egerunt in resurrectionem iudicii. quod etiam Dauid propheta significat dicens: ibi dolores parturientis. sicut audiuimus, ita et uidimus in ciuitate domini uirtutum, in ciuitate dei nostri. namque et dolorem futurum et laetitiam conprehendit, dolorem de iudicio, de absolutione laetitiam. 1 Reg. III 10, 22 2 II Cor. 4, 7 4 Luc. 21, 23 7 Ezech. 37, 9 9 Iob 19, 25 sq. 13 Psalm. L 19 14 Psalm. LVIIII 4 15 Paralip. II 20, 37 17 Ioh. 5, 28 sq. 21 Psalm. XXXXVII 7 et 9 1 salomoni P (a ex o m4) cet. 2 thensaurum P (n del.) thesaurum cet. 10 resuscitare ... portauit om. DP1 spatio relicto 11 portauit (ταυ̃τα LXX) ed. Bom. quia] qui D 12 resuscitantur in indicium P' in iudicium s. resuscitantur D 14 contritionis P iosafat P iosaphath B lacunam indicaui. sunt ire PC sunt", "candidate_score": 0.626673, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_23", "bdc_text": "Porro sumptuum hic factorum ac debitorum eius , de quibus explorare aliquid potui , rationem ex charta , quam appositam vides , licebit cognoscere .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa032.opp-lat1_window_164", "psc_text": "corde meo et dicebam mihi: si narrabo sic quia sine 668 A causa iustificaui cor meum; occurrebat mihi dei uox dicens: ecce generationi filiorum tuorum, cui disposui, id est: ecce in scripturis inuenis quia disposui, o tu Adam, generationi filiorum tuorum quia fortuito diuitiae ad impios, non aliquo merito deferantur. nec praemia uirtutis sunt emolumenta thensauri, ut e contrario ‹non) inopia poena peccati est, sed indiscrete ueniunt ista, quae modo fluminis quodam saeculi profluuio uolutantur. § 18 et existimabam et B uidebar mihi cognoscere hoc esse uerum, hoc congruere diuinae prouidentiae et conuenire, me autem frustra in his turbatum esse in quibus inhaerere non debui. § 19 Itaque quia uidebar mihi ueram sententiam conprehendisse C et cognitionem esse rei ipsius adsecutus, dicebam mihi: hoc labor est ante me, donec introeam in sanctuarium dei et intellegam in nouissimo, id est: solus mihi labor superest, ut ingrediar in sanctuarium dei, ubi est", "candidate_score": 0.615382, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf024", "work_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis", "max_score": 0.69358, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_11", "psc_text": "ut in eo quoque Trebatii veluti tunc repulsi subiratus forsitan animus, nunc non sit alienus. Intererat vero Trebatio ut vel per se ipse illa legens exercitatior fieret, vel ei perfectius si qua dubitaret rhetor doctior expediret. Utrumque vero a Trebatio se narrat audisse. Nam et expertum eum, ut per se ipse legeret, sed obscuritate rejectum, et illum rhetorem a quo Topicorum explanationem petiisset, illa sese Aristotelica ignorare confessum. Quae res, propter operis difficultatem, necesse est auditorem reddat attentum. Ea quippe non negligentes inspicimus, quae non facilis esse intelligentiae suspicamur, in quo etiam Cicero minime se miratum esse commemorat, quod is philosophus a rhetore nesciretur, qui multis etiam philosophis videretur incognitus. Quorum etiam jure culpat ignaviam, quod ad Aristotelicae philosophiae disciplinam non inventorum utilitas, non orationis nitor illexerit. In quo etiam majoris perspicaciae crescit attentio, quia facile ad studium mentes, aliorum segnities culpata converterit, quocunque vero attentio fuerit, non poterit abesse", "candidate_score": 0.69358, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_11", "psc_text": "ut in eo quoque Trebatii veluti tunc repulsi subiratus forsitan animus, nunc non sit alienus. Intererat vero Trebatio ut vel per se ipse illa legens exercitatior fieret, vel ei perfectius si qua dubitaret rhetor doctior expediret. Utrumque vero a Trebatio se narrat audisse. Nam et expertum eum, ut per se ipse legeret, sed obscuritate rejectum, et illum rhetorem a quo Topicorum explanationem petiisset, illa sese Aristotelica ignorare confessum. Quae res, propter operis difficultatem, necesse est auditorem reddat attentum. Ea quippe non negligentes inspicimus, quae non facilis esse intelligentiae suspicamur, in quo etiam Cicero minime se miratum esse commemorat, quod is philosophus a rhetore nesciretur, qui multis etiam philosophis videretur incognitus. Quorum etiam jure culpat ignaviam, quod ad Aristotelicae philosophiae disciplinam non inventorum utilitas, non orationis nitor illexerit. In quo etiam majoris perspicaciae crescit attentio, quia facile ad studium mentes, aliorum segnities culpata converterit, quocunque vero attentio fuerit, non poterit abesse", "candidate_score": 0.684137, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_6", "psc_text": "expertus, sed a libris te obscuritas rejecit. Rhetor autem ille magnus haec, ut opinor, Aristotelica se ignorare respondit. Quod quidem minime sum admiratus eum philosophum rhetori non esse cognitum, qui ab ipsis philosophis praeter admodum paucos ignoretur. Quibus eo minus ignoscendum est, quod non modo rebus his, quae ab illo dictae et inventae sunt, allici debuerunt, sed dicendi quoque incredibili quadam cum copia, tum etiam suavitate. Non potui igitur tibi saepius hoc roganti, et tamen verenti ne mihi gravis esses (facile enim id cernebam), debere diutius, ne ipsi juris interpreti fieri videretur injuria. Etenim cum tu mihi meisque multa saepe cavisses, veritus sum, ne si ego gravarer, aut ingratum id aut superbum videretur. Sed dum fuimus una, tu optimus es testis quam fuerim occupatus. Ut autem a te discessi in Graeciam proficiscens, cum opera mea nec respublica, nec amici uterentur, nec honeste inter arma versari possem, ne si tuto id", "candidate_score": 0.667459, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_11", "psc_text": "ut in eo quoque Trebatii veluti tunc repulsi subiratus forsitan animus, nunc non sit alienus. Intererat vero Trebatio ut vel per se ipse illa legens exercitatior fieret, vel ei perfectius si qua dubitaret rhetor doctior expediret. Utrumque vero a Trebatio se narrat audisse. Nam et expertum eum, ut per se ipse legeret, sed obscuritate rejectum, et illum rhetorem a quo Topicorum explanationem petiisset, illa sese Aristotelica ignorare confessum. Quae res, propter operis difficultatem, necesse est auditorem reddat attentum. Ea quippe non negligentes inspicimus, quae non facilis esse intelligentiae suspicamur, in quo etiam Cicero minime se miratum esse commemorat, quod is philosophus a rhetore nesciretur, qui multis etiam philosophis videretur incognitus. Quorum etiam jure culpat ignaviam, quod ad Aristotelicae philosophiae disciplinam non inventorum utilitas, non orationis nitor illexerit. In quo etiam majoris perspicaciae crescit attentio, quia facile ad studium mentes, aliorum segnities culpata converterit, quocunque vero attentio fuerit, non poterit abesse", "candidate_score": 0.667267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "064_Boetius_Commentaria-in-Topica-Ciceronis_window_6", "psc_text": "expertus, sed a libris te obscuritas rejecit. Rhetor autem ille magnus haec, ut opinor, Aristotelica se ignorare respondit. Quod quidem minime sum admiratus eum philosophum rhetori non esse cognitum, qui ab ipsis philosophis praeter admodum paucos ignoretur. Quibus eo minus ignoscendum est, quod non modo rebus his, quae ab illo dictae et inventae sunt, allici debuerunt, sed dicendi quoque incredibili quadam cum copia, tum etiam suavitate. Non potui igitur tibi saepius hoc roganti, et tamen verenti ne mihi gravis esses (facile enim id cernebam), debere diutius, ne ipsi juris interpreti fieri videretur injuria. Etenim cum tu mihi meisque multa saepe cavisses, veritus sum, ne si ego gravarer, aut ingratum id aut superbum videretur. Sed dum fuimus una, tu optimus es testis quam fuerim occupatus. Ut autem a te discessi in Graeciam proficiscens, cum opera mea nec respublica, nec amici uterentur, nec honeste inter arma versari possem, ne si tuto id", "candidate_score": 0.643132, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf008", "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", "max_score": 0.692295, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", "candidate_score": 0.692295, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", "candidate_score": 0.681198, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", "candidate_score": 0.664117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_13_15", "bdc_text": "Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_461", "psc_text": "queo, dein quod libellari opere confecto animus tandem feriaturus iam quae propalare dissimulat excolere detrectat. at tamen, cum satis tibi et quidem merito (quidnam enim simile?) in omnibus cedam, quippe qui in alio genere virtutum iam per quinquennia decem non aequaevis sacerdotibus tantum verum et antiquis, quotiens collatus, antelatus quoque sis, noveris volo, quamvis astra questibus quatias atque maiorum cineres favillasque in testimonium laesae caritatis implores, pedem me conflictui tuo, si mutuo super amore certandum est, non retracturum, quia cum in ceteris rebus tum foedissimum perquam est in dilectione superari. quae velis nolis certa professio conviciis tuis illis cuncta sane blandimentorum mella vincentibus non praeter aequum reponderatur. ecce habes litteras tam garrulas ferme quam requirebas; quamquam sunt omnes, si quae uspiam tamen sunt, loquacissimae. namque in audentiam sermocinandi quem non ipse compellas? qui omnium (de me enim taceo) litteratorum, licet oculi affectent, sic ingenia producis, ut solet aquam terrae visceribus", "candidate_score": 0.656825, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_13_15", "bdc_text": "Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_458", "psc_text": "expetisse iudicaretur. nec sane multo labore me credidi deprecaturum vitatas causas erubescendi. pariter illud nosse vos noveram, quod auctores in operibus edendis pudor potius quam constantia decet quodque tetricis puncta censoribus tardius procacitas recitatoris quam trepidatio excudit. alioquin, si quis est ille qui cum fiduciae praerogativa thematis ante inauditi operam pervulgat, incipit expectationi publicae, quamvis solverit multa, plura redhibere. praeterea quidquid super huiusce rescripti tenore censueris, malui factum confiteri simpliciter quam trebaciter diffiteri. dixisset alius: neminem tibi praetuli, nullas ad ullum peculiares litteras dedi: quem praelatum suspicabare, unius epistulae forma contentus abscessit, atque ea quidem nihil super praesenti negotio deferente: tu, qui te quereris omissum, tribus loquacissimis paginis fatigatus potius in nausiam concitaris, dum frequenter insulsae lectionis verbis inanibus immoraris. adde, quia etiam in hoc, quod forsitan non notasti, reverentiae tuae meritorumque ratio servata est, quod sicut tu antistitum ceterorum cathedris, prior est tuus in libro titulus. illius nomen vix", "candidate_score": 0.649983, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_433", "psc_text": "a culpis peregrinari. tertia est causa vel maxuma, exinde scribere tibi cur supersederim, quod immane suspicio dictandi istud in vobis tropologicum genus ac figuratum limatisque plurifariam verbis eminentissimum, quod vestra quam sumpsimus epistula ostendit: licet olim praedicationes tuas, nunc repentinas, nunc, ratio cum poposcisset, elucubratas, raucus plosor audierim, tunc praecipue, cum in Lugdunensis ecclesiae dedicatae festis hebdomadalibus collegarum sacrosanctorum rogatu exorareris, ut perorares. ubi te inter spiritales regulas vel forenses medioximum quiddam contionantem, quippe utrarumque doctissimum disciplinarum, pariter erectis sensibus auribusque curvatis ambiebamus, hinc parum factitantem desiderio nostro, quia iudicio satisfeceras. hisce de causis temperavi stilo temperaboque, breviter locutus, ut paream, longum taciturus, ut discam. sunt de cetero tuae partes, domine papa, doctrinae salutaris singularisque: victuris operibus incumbere incumbere satis. neque enim, quisquis auscultat docentem te disputantemque, plus loqui discit quam facere laudanda. nunc vero, quod restat, donate venia paginam rusticanter vobis obsecundantem, cui me quoque auctore, si vestris litteris", "candidate_score": 0.647326, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf006", "work_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos", "max_score": 0.691702, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_0", "psc_text": "PROOEMIUM. Etsi Tertulliani de Praescriptionibus librum, inter omnia ejus opuscula longe praestantissimum esse, eoque uno telo cunctas omnium temporum haereses prostratas pessumdari, nemo ierit inficias, cuique tamen nota est ardua, quae ab ipso operis occursu suboritur, controversia, quonam nempe potissimum tempore, an ante, postve Auctoris ad Montanistas discessum, libellus iste vel fuerit editus, vel exaratus. Porro communis est Catholicorum sententia hoc opus eximium crescere intra haereseos septa nequivisse: viros doctissimos, amplissimosque recenseas velim huic opinioni suffragantes, videlicet Baronium ( ad annum 197, nº 11), Tillemontium ( Mémoires pour servir à l' Histoire ecclésiastique, t. III, note 6 sur Tertullien, p. 300 et suiv. ), D. Remig. Cellerium (Histoire des auteurs ecclésiastiques, t. II, ch. 28, art. VI, p. 395), Fleury (Histoire ecclésiastique, t. II, liv. V, nº 28), J. A. Moehler (Patrologie oder christliche litterar geschichte) cujus utpote recentioris, ac proinde caeterorum plenius sensus referentis verba hic laudare non pigebit:", "candidate_score": 0.691702, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_58", "psc_text": "est, ut Apostolos committam. Sed quoniam perversissimi isti illam reprehensionem ad hoc obtendunt, ut suspectam faciant doctrinam superiorem, respondebo quasi pro Petro: ipsum Paulum dixisse, factum se esse omnibus omnia, Judaeis judaeum, non judaeis non judaeum, ut omnes lucrificaret. Adeo pro temporibus et personis et caussis quaedam reprehendebant, in quae et ipsi aeque pro temporibus et personis et caussis committebant: quemadmodum si et Petrus reprehenderet Paulum, quod prohibens circumcisionem, circumciderit ipse Timotheum. Viderint qui de Apostolis judicant. Bene quod Petrus Paulo et in martyrio adaequatur. Sed etsi in tertium usque coelum ereptus Paulus, et in paradisum delatus audiit quaedam illic, non possunt videri fuisse quae illum in aliam doctrinam instructiorem praestarent, cum ita fuerit conditio eorum, ut nulli hominum proderentur. Quod si ad alicujus conscientiam manavit nescio quid illud, et hoc se aliqua haeresis sequi affirmat, aut Paulus secreti proditi reus est, aut et alius postea in paradisum ereptus debet", "candidate_score": 0.648617, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_De-praescriptionibus-adversus-haereticos_window_59", "psc_text": "non possunt videri fuisse quae illum in aliam doctrinam instructiorem praestarent, cum ita fuerit conditio eorum, ut nulli hominum proderentur. Quod si ad alicujus conscientiam manavit nescio quid illud, et hoc se aliqua haeresis sequi affirmat, aut Paulus secreti proditi reus est, aut et alius postea in paradisum ereptus debet ostendi, cui permissum sit eloqui, quae Paulo mutire non liquit. CAPUT XXV. Neque vero occultum aliquod evangelium praedicasse Apostolos. Sed ut diximus, eadem dementia est, cum confitentur quidem, nihil Apostolos ignorasse, nec diversa inter se praedicasse; non tamen omnia volunt illos omnibus revelasse: quaedam enim palam, et universis; quaedam secreto, et paucis demandasse: quia et hoc verbo usus est Paulus ad Timotheum: O Timothee, depositum custodi. Et rursum: Bonum depositum serva. Quod hoc depositum est tacitum, ut alteri doctrinae deputetur? An illius denuntiationis, de qua ait: Hanc denuntiationem commendo apud te, fili Timothee. Item illius praecepti, de quo ait: Denuntio", "candidate_score": 0.643331, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf021", "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", "max_score": 0.690303, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", "candidate_score": 0.690303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", "candidate_score": 0.686561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", "candidate_score": 0.6857, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", "candidate_score": 0.682926, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", "candidate_score": 0.682771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", "candidate_score": 0.674428, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_18_20", "bdc_text": "quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", "candidate_score": 0.671135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", "candidate_score": 0.670581, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", "candidate_score": 0.665599, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_18_20", "bdc_text": "quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", "candidate_score": 0.665325, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_18_20", "bdc_text": "quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", "candidate_score": 0.663211, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_18_20", "bdc_text": "quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_259", "psc_text": "Cogitabam haec, et aderas mihi; suspirabam, et audiebas me: fluctuabam, et gubernabas me; ibam per viam saeculi latam, nec deserebas. CAPUT VI. De miseria ambitiosorum, adducto exemplo mendici laetantis. 9. Inhiabam honoribus, lucris, conjugio; et tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates, te propitio tanto magis, quanto minus sinebas mihi dulcescere quod non eras tu. Vide cor meum, Domine, qui voluisti ut hoc recordarer et confiterer tibi. Nunc tibi inhaereat anima mea, quam de visco tam tenaci mortis exuisti. Quam misera erat! et sensum vulneris tu pungebas, ut relictis omnibus converteretur ad te qui es super omnia, et sine quo nulla essent omnia; converteretur, et sanaretur. Quam ergo miser eram, et quomodo egisti ut sentirem miseriam meam, die illo quo cum pararem recitare Imperatori laudes, quibus plura mentirer, et mentienti faveretur ab scientibus, easque curas anhelaret cor meum, et cogitationum tabificarum febribus aestuaret; transiens per quemdam vicum Mediolanensem, animadverti", "candidate_score": 0.662461, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_236", "psc_text": "praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est a peccatoribus salus, qualis ego tunc aderam: et tamen propinquabam sensim et nesciens. CAPUT XIV. Audito Ambrosio paulatim ab erroribus resipiscit. 24. Cum enim non satagerem discere quae dicebat, sed tantum quemadmodum dicebat audire (ea mihi quippe jam desperanti ad te viam patere homini, inanis cura remanserat), veniebant in animum meum simul cum verbis quae diligebam, res etiam quas negligebam. Neque enim ea dirimere poteram. Et dum cor aperirem ad excipiendum quam diserte diceret, pariter intrabat et quam vere diceret, gradatim quidem. Nam primo etiam ipsa defendi posse mihi jam coeperant videri, et fidem catholicam, pro qua nihil posse dici", "candidate_score": 0.662313, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_259", "psc_text": "Cogitabam haec, et aderas mihi; suspirabam, et audiebas me: fluctuabam, et gubernabas me; ibam per viam saeculi latam, nec deserebas. CAPUT VI. De miseria ambitiosorum, adducto exemplo mendici laetantis. 9. Inhiabam honoribus, lucris, conjugio; et tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates, te propitio tanto magis, quanto minus sinebas mihi dulcescere quod non eras tu. Vide cor meum, Domine, qui voluisti ut hoc recordarer et confiterer tibi. Nunc tibi inhaereat anima mea, quam de visco tam tenaci mortis exuisti. Quam misera erat! et sensum vulneris tu pungebas, ut relictis omnibus converteretur ad te qui es super omnia, et sine quo nulla essent omnia; converteretur, et sanaretur. Quam ergo miser eram, et quomodo egisti ut sentirem miseriam meam, die illo quo cum pararem recitare Imperatori laudes, quibus plura mentirer, et mentienti faveretur ab scientibus, easque curas anhelaret cor meum, et cogitationum tabificarum febribus aestuaret; transiens per quemdam vicum Mediolanensem, animadverti", "candidate_score": 0.661337, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_246", "psc_text": "hac re cor meum, non facile fortasse de hac amputanda consuetudine matrem meam fuisse cessuram, si ab alio prohiberetur, quem non sicut Ambrosium diligebat, quem propter salutem meam maxime diligebat; eam vero ille propter ejus religiosissimam conversationem, qua in bonis operibus tam fervens spiritu frequentabat ecclesiam: ita ut saepe erumperet, cum me videret, in ejus praedicationem, gratulans mihi quod talem matrem haberem; nesciens qualem illa me filium, qui dubitabam de illis omnibus, et inveniri posse viam vitae minime putabam. CAPUT III. Occupationes et studia Ambrosii. 3. Nec jam ingemiscebam orando ut subvenires mihi; sed ad quaerendum intentus, et ad disserendum inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam", "candidate_score": 0.656053, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", "candidate_score": 0.65275, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_215", "psc_text": "pergere, et potius ibi docere quod docebam Carthagine. Et hoc unde mihi persuasum est, non praeteribo confiteri tibi; quoniam et in his altissimi tui recessus, et praesentissima in nos misericordia tua cogitanda et praedicanda est. Non ideo Romam pergere volui, quod majores quaestus, majorque mihi dignitas ab amicis, qui hoc suadebant, promittebatur; quanquam et ista ducebant animum tunc meum: sed illa erat causa maxima et pene sola, quod audiebam quietius ibi studere adolescentes, et ordinatiore disciplinae coercitione sedari, ne in ejus scholam quo magistro non utuntur, passim et proterve irruant; nec eos admitti omnino, nisi ille permiserit. Contra, apud Carthaginem foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune", "candidate_score": 0.65209, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_22", "bdc_text": "Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", "candidate_score": 0.642931, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_216", "psc_text": "foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune se facere arbitrantur, cum ipsa faciendi caecitate puniantur, et incomparabiliter patiantur pejora, quam faciunt. Ergo quos mores, cum studerem meos esse nolui; eos, cum docerem, cogebar perpeti alienos: et ideo placebat ire ubi talia non fieri, omnes qui noverant, indicabant. Verum autem tu, spes mea et portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6), ad mutandum terrarum locum pro salute animae meae, et Carthagini stimulos quibus inde avellerer, admovebas, et Romae illecebras quibus attraherer, proponebas mihi per homines qui diligunt vitam mortuam, hinc insana facientes, inde vana pollicentes; et ad corrigendos gressus meos utebaris occulte et illorum et mea perversitate.", "candidate_score": 0.642223, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_284", "psc_text": "Cum haec dicebam, et alternabant hi venti et impellebant huc atque illuc cor meum, transibant tempora, et tardabam converti ad Dominum, et differebam de die in diem vivere in te, et non differebam quotidie in memetipso mori. Amans beatam vitam, timebam illam in sede sua; et ab ea fugiens, quaerebam eam. Putabam enim me miserum fore nimis, si feminae privarer amplexibus, et medicinam misericordiae tuae ad eamdem infirmitatem sanandam non cogitabam, quia expertus non eram; et propriarum virium credebam esse continentiam, quarum mihi non eram conscius, cum tam stultus essem ut nescirem, sicut scriptum est, neminem posse esse continentem, nisi tu dederis (Sap. VIII, 21). Utique dares, si gemitu interno pulsarem aures tuas, et fide solida in te jactarem curam meam. CAPUT XII. Contentio inter Alypium et Augustinum de matrimonio et caelibatu. 21. Prohibebat me sane Alypius ab uxore ducenda, causans nullo modo nos posse securo otio simul in amore", "candidate_score": 0.641105, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_215", "psc_text": "pergere, et potius ibi docere quod docebam Carthagine. Et hoc unde mihi persuasum est, non praeteribo confiteri tibi; quoniam et in his altissimi tui recessus, et praesentissima in nos misericordia tua cogitanda et praedicanda est. Non ideo Romam pergere volui, quod majores quaestus, majorque mihi dignitas ab amicis, qui hoc suadebant, promittebatur; quanquam et ista ducebant animum tunc meum: sed illa erat causa maxima et pene sola, quod audiebam quietius ibi studere adolescentes, et ordinatiore disciplinae coercitione sedari, ne in ejus scholam quo magistro non utuntur, passim et proterve irruant; nec eos admitti omnino, nisi ille permiserit. Contra, apud Carthaginem foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune", "candidate_score": 0.637299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", "candidate_score": 0.629574, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_216", "psc_text": "foeda est et intemperans licentia scholasticorum. Irrumpunt impudenter, et prope furiosa fronte perturbant ordinem, quem quisque discipulis ad proficiendum instituerit. Multa injuriosa faciunt mira hebetudine, et punienda legibus, nisi consuetudo patrona sit; hoc miseriores eos ostendens, quo jam quasi liceat, faciunt quod per tuam aeternam legem nunquam licebit; et impune se facere arbitrantur, cum ipsa faciendi caecitate puniantur, et incomparabiliter patiantur pejora, quam faciunt. Ergo quos mores, cum studerem meos esse nolui; eos, cum docerem, cogebar perpeti alienos: et ideo placebat ire ubi talia non fieri, omnes qui noverant, indicabant. Verum autem tu, spes mea et portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6), ad mutandum terrarum locum pro salute animae meae, et Carthagini stimulos quibus inde avellerer, admovebas, et Romae illecebras quibus attraherer, proponebas mihi per homines qui diligunt vitam mortuam, hinc insana facientes, inde vana pollicentes; et ad corrigendos gressus meos utebaris occulte et illorum et mea perversitate.", "candidate_score": 0.627873, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", "candidate_score": 0.626197, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_17_19", "bdc_text": "Venit ad me annos 20 annos circiter , ut ipse mihi narrat , natus ; quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit .", "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", "candidate_score": 0.617636, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf042", "work_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta", "max_score": 0.690108, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_12", "psc_text": "Cui jugis adversum malos pugna, perpetuumque certamen concivit odia perditorum. Vere fateor, pinxisse mihi videtur in aliquibus opusculis vitia multorum (Hier., epist. 22 ad Eustochium, de custod. Virgin.) ; imo quod nihil penitus omisit, quod non carperet, laceraret, exponeret; praecipue avaritiam, nec minus vanitatem insectatus est. Multa de superbia, non pauca de superstitione disseruit. Caeterum de familiaritatibus virginum et monachorum, atque etiam clericorum, quam vera, quam fortia disputavit? unde a quibusdam dicitur non amari. Oderunt eum haeretici, quia eos impugnare non desinit. Oderunt eum clerici, quia vitia eorum insectatur et crimina. Sed plane eum boni homines admirantur et diligunt. Nam qui eum haereticum esse arbitrantur, insaniunt. Vere dixerim, catholica hominis scientia, sana doctrina est: totus semper in lectione, totus in libris est. Non die, non nocte quiescit; aut legit aliquid semper, aut scribit. Quod nisi mihi fuisset fixum animo, et promissum, Deo teste, ante propositum, eremum adire, vel exiguum temporis", "candidate_score": 0.690108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_12", "psc_text": "Cui jugis adversum malos pugna, perpetuumque certamen concivit odia perditorum. Vere fateor, pinxisse mihi videtur in aliquibus opusculis vitia multorum (Hier., epist. 22 ad Eustochium, de custod. Virgin.) ; imo quod nihil penitus omisit, quod non carperet, laceraret, exponeret; praecipue avaritiam, nec minus vanitatem insectatus est. Multa de superbia, non pauca de superstitione disseruit. Caeterum de familiaritatibus virginum et monachorum, atque etiam clericorum, quam vera, quam fortia disputavit? unde a quibusdam dicitur non amari. Oderunt eum haeretici, quia eos impugnare non desinit. Oderunt eum clerici, quia vitia eorum insectatur et crimina. Sed plane eum boni homines admirantur et diligunt. Nam qui eum haereticum esse arbitrantur, insaniunt. Vere dixerim, catholica hominis scientia, sana doctrina est: totus semper in lectione, totus in libris est. Non die, non nocte quiescit; aut legit aliquid semper, aut scribit. Quod nisi mihi fuisset fixum animo, et promissum, Deo teste, ante propositum, eremum adire, vel exiguum temporis", "candidate_score": 0.689151, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_13_15", "bdc_text": "Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura .", "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_12", "psc_text": "Cui jugis adversum malos pugna, perpetuumque certamen concivit odia perditorum. Vere fateor, pinxisse mihi videtur in aliquibus opusculis vitia multorum (Hier., epist. 22 ad Eustochium, de custod. Virgin.) ; imo quod nihil penitus omisit, quod non carperet, laceraret, exponeret; praecipue avaritiam, nec minus vanitatem insectatus est. Multa de superbia, non pauca de superstitione disseruit. Caeterum de familiaritatibus virginum et monachorum, atque etiam clericorum, quam vera, quam fortia disputavit? unde a quibusdam dicitur non amari. Oderunt eum haeretici, quia eos impugnare non desinit. Oderunt eum clerici, quia vitia eorum insectatur et crimina. Sed plane eum boni homines admirantur et diligunt. Nam qui eum haereticum esse arbitrantur, insaniunt. Vere dixerim, catholica hominis scientia, sana doctrina est: totus semper in lectione, totus in libris est. Non die, non nocte quiescit; aut legit aliquid semper, aut scribit. Quod nisi mihi fuisset fixum animo, et promissum, Deo teste, ante propositum, eremum adire, vel exiguum temporis", "candidate_score": 0.667903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "073_Sulpicius-Severus_-Joannes-Cassianus_Excerpta_window_12", "psc_text": "Cui jugis adversum malos pugna, perpetuumque certamen concivit odia perditorum. Vere fateor, pinxisse mihi videtur in aliquibus opusculis vitia multorum (Hier., epist. 22 ad Eustochium, de custod. Virgin.) ; imo quod nihil penitus omisit, quod non carperet, laceraret, exponeret; praecipue avaritiam, nec minus vanitatem insectatus est. Multa de superbia, non pauca de superstitione disseruit. Caeterum de familiaritatibus virginum et monachorum, atque etiam clericorum, quam vera, quam fortia disputavit? unde a quibusdam dicitur non amari. Oderunt eum haeretici, quia eos impugnare non desinit. Oderunt eum clerici, quia vitia eorum insectatur et crimina. Sed plane eum boni homines admirantur et diligunt. Nam qui eum haereticum esse arbitrantur, insaniunt. Vere dixerim, catholica hominis scientia, sana doctrina est: totus semper in lectione, totus in libris est. Non die, non nocte quiescit; aut legit aliquid semper, aut scribit. Quod nisi mihi fuisset fixum animo, et promissum, Deo teste, ante propositum, eremum adire, vel exiguum temporis", "candidate_score": 0.649107, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf020", "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", "max_score": 0.688582, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.688582, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", "candidate_score": 0.68347, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", "candidate_score": 0.682186, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", "candidate_score": 0.679792, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", "candidate_score": 0.678272, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1483", "psc_text": "operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus virtutes non possumus sequi. Erraverunt in fide alii tam Graeci, quam Latini, quorum non necesse est proferre nomina, ne videamur eum non sui merito, sed aliorum errore defendere. Hoc non est, inquies, excusare Origenem, sed accusare caeteros. Pulchre, si eum errasse non dicerem, si in fidei pravitate saltem Apostolum Paulum, vel Angelum de coelo audiendum crederem (Galat. 1). Nunc vero, cum simpliciter errorem ejus fatear, sic legam ut caeteros, quia sic erravit ut caeteri. Sed dicas: si multorum communis est error, cur solum persequimini? Quia vos solum laudatis ut Apostolum. Tolle amoris ὑπερβολὴν, et nos tollimus odii magnitudinem. Caeterorum vitia", "candidate_score": 0.675114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", "candidate_score": 0.674125, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_18_20", "bdc_text": "quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ? Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", "candidate_score": 0.673, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1492", "psc_text": "quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius ad te loquens, plura reprehendenda transmittam: et ut sanctae menti tuae simpliciter fatear, uno ad Occidentem navigandi tempore, tantae a me simul epistolae flagitantur, ut si cuncta ad singulos velim rescribere, occurrere nequeam. Unde accidit, ut omisca compositione verborum et scribentium sollicitudine, dictem quidquid 534 in buccam venerit; et amicum te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo", "candidate_score": 0.672391, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.671062, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2764", "psc_text": "parentes ejus (Joan. 9. 2) ? et caetera his similia. Haec impia et scelerata doctrina olim in Aegypto et Orientis partibus versabatur, et nunc abscondite, quasi in foveis viperarum apud plerosque versatur, illarumque partium polluit puritatem, et quasi haereditario malo, serpit in paucis, ut perveniat ad plurimos: quam certus sum, quod si audieris non recipias. Habes enim apud Deum magistras, quarum fides norma doctrinae est. Intelligis quid loquar. Dabit enim tibi Deus in omnibus intellectum. Nec statim adversum saevissimam haeresim, et multo his nequiora, quae dixi, responsionem hominis flagitabis, ne non tam prohibuisse videar, quam commonuisse: cum praesentis operis sit instituere [al. instruere ] virginem, non haereticis respondere. Caeterum omnes fraudulentias eorum, et cuniculos quibus nituntur subvertere veritatem, in alio opere Deo adjuvante, subvertimus: quod si volueris, prompte libenterque mittemus. Ultroneas enim, aiunt, putere merces; et pretia facilitate decrescunt [al. decrescere ] quae semper in raritate majora sunt. 17. Solet", "candidate_score": 0.666498, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3_5", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", "candidate_score": 0.665831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", "candidate_score": 0.665711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_2_4", "bdc_text": "Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", "candidate_score": 0.665459, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14_16", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque . Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1944", "psc_text": "omnia venerunt super nos, nec sumus obliti tui, nec inique egimus in testamento tuo, nec aversum est retrorsum cor nostrum (Psal. 43. 18 et 19) . Et, Propter te mortificati sumus tota die, reputati sumus ut oves occisionis (Rom. 8. 36) . Sed Dominus auxiliator meus, non timebo quid faciat mihi homo (Psal. 117. 6) . Legit enim: Fili honora Dominum, et confortaberis, et extra Dominum nullum timueris (Prov. 7. 1. juxt. LXX) . His et talibus testimoniis, quasi armatura Dei, et adversus omnia quidem vitia, sed praecipue instruebat se contra invidiam saevientem; et patiendo injurias, furorem rabidi pectoris mitigabat. Denique usque ad diem mortis, et 712 hujus patientia, et aliorum zelus omnibus patuit: qui suum rodit auctorem, et dum aemulum laedere nititur, in semetipsum proprio furore bacchatur. 19. Dicam et de ordine monasterii, quomodo Sanctorum continentiam in suum verterit lucrum. Seminabat carnalia, ut meteret spiritualia (1. Cor. 9): dabat", "candidate_score": 0.665143, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_14", "bdc_text": "Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1483", "psc_text": "operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus virtutes non possumus sequi. Erraverunt in fide alii tam Graeci, quam Latini, quorum non necesse est proferre nomina, ne videamur eum non sui merito, sed aliorum errore defendere. Hoc non est, inquies, excusare Origenem, sed accusare caeteros. Pulchre, si eum errasse non dicerem, si in fidei pravitate saltem Apostolum Paulum, vel Angelum de coelo audiendum crederem (Galat. 1). Nunc vero, cum simpliciter errorem ejus fatear, sic legam ut caeteros, quia sic erravit ut caeteri. Sed dicas: si multorum communis est error, cur solum persequimini? Quia vos solum laudatis ut Apostolum. Tolle amoris ὑπερβολὴν, et nos tollimus odii magnitudinem. Caeterorum vitia", "candidate_score": 0.663566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3_5", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_773", "psc_text": "instruit ac Titum, Philemonem pro fugitivo famulo (Onesimo) deprecatur. Super quo tacere melius puto, quam pauca scribere. Actus Apostolorum nudam quidem sonare videntur historiam, et nascentis Ecclesiae infantiam texere: sed si noverimus scriptorem eorum Lucam esse medicum, cujus « Laus est in Evangelio, » animadvertemus pariter omnia verba illius, animae languentis esse medicinam. Jacobus, Petrus, Joannes, Judas Apostoli, septem Epistolas ediderunt tam mysticas quam succinctas, et breves pariter et longas: breves in verbis, longas in sententiis, ut rarus sit qui non in earum lectione caecutiat [al. concutiatur ]. Apocalypsis Joannis tot habet sacramenta, quot verba. Parum dixi pro merito voluminis. Laus omnis inferior est: in verbis singulis multiplices latent intelligentiae. 9. Oro te, frater carissime, inter haec vivere, ista meditari, nihil aliud nosse, nihil quaerere, nonne tibi videtur jam hic in terris regni coelestis habitaculum? Nolo offendaris in Scripturis sanctis simplicitate, et quasi vilitate verborum, quae vel vitio interpretum, vel", "candidate_score": 0.660889, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1491", "psc_text": "ad epistolam vestram celeri sermone dictavi, vincens propositum, ut contra eum scriberem, cujus ingenium ante laudaveram: malens existimatione periclitari, quam fide. Hoc mihi praestiterunt amici mei, ut si tacuero, reus: si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio; sed a duobus eligam quod levius est: simultas redintegrari potest, blasphemia veniam non meretur. Quid autem laboris in libris transferendis περὶ Ἀρχῶν sustinuerim, vestro judicio derelinquo; dum et mutare quippiam de Graeco, non est vertentis sed evertentis: et eadem ad verbum exprimere, nequaquam ejus, qui servare velit eloquii venustatem. EPISTOLA LXXXV. AD PAULINUM. Alteri e duabus Paulini quaestionibus sibi propositis breviter respondet: priorem, quod in libris περὶ Ἀρχῶν a se nuper Latine versis enucleetur, omittit. Tum quo animo Origenem legerit, docet. 1. Voce me provocas ad scribendum, terres eloquentia; et in epistolari stylo prope Tullium repraesentas. Quod quereris, me parvas et incomptas litterulas mittere, non venit de incuria, sed timore tui, ne verbosius", "candidate_score": 0.660702, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_29_31", "bdc_text": "Andreas Hyperius , tuus quantus est . Clarissimo pietate atque doctrina viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti dignissimo , domino summa observantia colendo . Tiguri .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", "candidate_score": 0.659607, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_28_30", "bdc_text": "septembris 1559 . Andreas Hyperius , tuus quantus est . Clarissimo pietate atque doctrina viro d. Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti dignissimo , domino summa observantia colendo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", "candidate_score": 0.658923, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_23_25", "bdc_text": "Porro sumptuum hic factorum ac debitorum eius , de quibus explorare aliquid potui , rationem ex charta , quam appositam vides , licebit cognoscere . Quid item de adolescentibus studiosis sentiam , paucis expono nihil dubitans , quin cęteri quoque professores ac , nisi fallor , in eandem prorsus sententiam paria faciant . Uxor mea te totanque familiam saluta ac lęta precatur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", "candidate_score": 0.651628, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", "candidate_score": 0.650341, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_648", "psc_text": "Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem, dissimulare eam debet et fugere, ut non otiosis Philosophorum scholis paucisque discipulis, sed universo loquatur hominum generi. EPISTOLA L. AD DOMNIONEM. Admonitus a Sancto Domnione de conviicis quibus Romae lacerabant multi libros adversus Jovinianum, in primis autem Monachus quidam juvenis, rumigerulus, hunc mire exagitat, ejusque imperitiam objurgans, provocat ad scribendum. 1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio", "candidate_score": 0.648379, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", "candidate_score": 0.647727, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", "candidate_score": 0.64641, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_886", "psc_text": "Nam qui falsarius vocor; et inter muliercularum radios et textrina dilanior, contentus sum crimen abnuere, non referre. Unde arbitrio tuo cuncta permitto; ut legas ipsam epistolam, tam Graecam quam Latinam: et illico intelliges accusatorum meorum naenias, et probrosas querelas. Porro mihi sufficit amicum instruxisse carissimum: et in cellula latitantem diem tantum exspectare judicii. Optoque, si fieri potest, et si adversarii siverint, Commentarios potius Scripturarum, quam Demosthenis et Tullii Philippicas tibi scribere. EPISTOLA LVIII. AD PAULINUM. Recusans ob humilitatem Christianam laudes Paulini, vicissimque laudes laudibus repensans, ob eloquentiam ejus et morum honestatem, hortatur ipsum ad studia divinarum Litterarum; normamque illi vitae sancte ac caste peragendae proponit. 1. Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert ea quae bona sunt (Matth. 12), et ex fructibus arbor cognoscitur (Luc. 6. 44). Metiris nos virtutibus tuis, et parvos magnus extollis: ultimamque partem convivii occupas, ut patrisfamilias judicio proveharis. Quid enim in nobis, aut quantulum", "candidate_score": 0.644917, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1467", "psc_text": "haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem sectam lacerant. Quod autem opponunt, congregasse me libros illius, super cunctos homines: utinam omnium Tractatorum haberem volumina, ut tarditatem ingenii, 525 lectionis diligentia compensarem. Congregavi libros ejus, fateor; et ideo errores non sequor, quia scio universa quae scripsit. Credite experto, quasi Christianus Christianis loquor: Venenata sunt illius dogmata, aliena a Scripturis sanctis, vim Scripturis facientia. Legi, inquam, legi Origenem; et si in legendo crimen est fateor; et nostrum marsupium Alexandrinae chartae evacuarunt. Si mihi creditis, Origenistes nunquam fui; si non creditis, nunc esse cessavi. Quod si nec sic adducimini ad fidem, compellitis me ad defensionem mei, contra amasium vestrum scribere:", "candidate_score": 0.643901, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_845", "psc_text": "sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed ea malo audire a melioribus: ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar: et meticulosam mihi videar in me potius, quam justam tulisse sententiam. » 305 EPISTOLA LVII. AD PAMMACHIUM. De optimo genere interpretandi. Cum, quod Epiphanii superiorem epistolam 51 ad Joannem Episcopum Jerosolymitanum non recte transtulisset Hieronymus, cavillaretur Ruffinus, post querelas, quod, se inscio, e scriniis suffuratus epistolam nondum plene emendatam, aliquis sit, tam veterum omnium eruditorum, quam sacrarum Scripturarum testimoniis docet, quodnam sit optimum genus interpretandi, illud scilicet esse ostendens, quo ipse in vertenda illa epistola usus est, hoc est, quo sensus e sensu, non verbum e verbo transfertur. 1. Paulus Apostolus, praesente Agrippa rege, de criminibus responsurus, quod posset intelligere qui auditurus erat, securus de causae victoria statim in principio sibi gratulatur, dicens: « De omnibus quibus accusor a Judaeis, o rex Agrippa, existimo", "candidate_score": 0.64385, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", "candidate_score": 0.643693, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in", "candidate_score": 0.640013, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1424", "psc_text": "Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem potest; propter quod ne te ultra tam gravem paterer exactorem, etiam contra [al. citra ] propositum meum cessi: ea tamen lege atque ordine, ut quantum fieri potest, interpretando sequar regulam praecessorum. Et ejus praecipue viri (Hieronymi), cujus superius fecimus mentionem; qui cum ultra septuaginta libellos Origenis, quos Homiliticos appellavit, aliquantos etiam de Tomis in Apostolum scriptis transtulisset in Latinum, in quibus cum aliquanta offendicula inveniantur in Graeco, ita elimavit omnia, interpretando, atque purgavit, ut nihil in illis quod a fide nostra discrepet, Latinus lector inveniat. Hunc ergo etiam nos, licet non eloquentiae viribus, disciplinae tamen regulis in quantum possumus sequimur,", "candidate_score": 0.639389, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_16_18", "bdc_text": "Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho . Venit ad me annos 20 annos circiter , ut ipse mihi narrat , natus ; quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ?", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1217", "psc_text": "Roboam cum quadragesimum et primum annum ageret aetatis, patri successit in regnum, perspicuum est undecim annorum fuisse Salomonem, sive decem, quia decem menses a conceptu usque ad partum sibi mater vindicat. Rursum Achaz filius Joathan cum viginti esset annorum, rex constitutus est super duas tribus, idest, Judam et Benjamin (4. Reg. 16), regnavitque annis sedecim (2. Par. 28): quo mortuo, Ezechias cum vicesimum et quintum annum ageret aetatis, patri successit in regnum (4. Reg. 18). Ex quo intelligitur, Achaz quoque undecimo sive decimo anno, Ezechiam filium procreasse. 2. Et si quidem in historiis aliter haberent Septuaginta interpretes, aliter Hebraica Veritas, confugere poteramus ad solita praesidia: et arcem linguae tenere vernaculae: nunc vero et ipsum authenticum, et caeteri interpretes pari auctoritate consentiant, non in Scriptura, sed in sensu est difficultas. Quis enim crederet mortalium, ut undecim annorum puer generaret filium? Multa et alia dicuntur in Scripturis, quae videntur 437 incredibilia, et", "candidate_score": 0.637007, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430", "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,", "candidate_score": 0.634365, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_16_18", "bdc_text": "Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho . Venit ad me annos 20 annos circiter , ut ipse mihi narrat , natus ; quid igitur potui ad eam progresso ętatem pręstare ?", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_357", "psc_text": "Praetermitto, quod in matris utero benedicitur ei, antequam nascatur: quod in phiala nitentis vitri, et omni speculo purioris, patri virgo traditur per quietem. Quod adhuc infantiae involuta pannis, et vix annum decimum aetatis excedens, honore futurae beatitudinis consecratur. Sit gratiae omne, quod ante laborem fuit: licet Deus praescius futurorum, et Jeremiam sanctificet in utero; et Joannem in alvo matris faciat 129 exultare; et Paulum ante constitutionem mundi, separet in Evangelium Filii sui. 3. Ad ea venio, quae post duodecimum annum sudore proprio elegit, arripuit, tenuit, coepit, implevit. Unius cellulae clausa angustiis, latitudine Paradisi fruebatur. Idem terrae solum, et orationis locus exstitit et quietis. Jejunium pro ludo habuit, inediam pro refectione. Et cum eam non vescendi desiderium, sed humana confectio ad cibum traheret, pane, et sale, et aqua frigida concitabat magis esuriem, quam restinguebat. Et quia pene oblitus sum, quod in principio debui dicere: Cum primum hoc propositum arripuit, aurum colli", "candidate_score": 0.634287, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_26_28", "bdc_text": "Salutem peto meo nomine dici clarissimis viris d. Petro Martyri , Bibliandro , Rodolpho Gvalthero , Lavatero , Simlero et cęteris . Vale. 25 . septembris 1559 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1280", "psc_text": "urbe spectante Romana, ante diem Paschae in Basilica quondam Leterani, qui Caesariano truncatus est gladio, 460 staret in ordine poenitentium, Episcopo, Presbyteris, et omni populo collacrymantibus, sparsum crinem, ora lurida, squalidas manus, sordida colla submitteret? Quae peccata fletus iste non purget? quas inveteratas maculas haec lamenta non abluant? Petrus trinam negationem trina confessione delevit (Joan 21). Aaron sacrilegium, et conflatum ex auro vituli caput, fraternae correxere preces (Exod. 32). David sancti et mansuetissimi viri homicidium pariter et adulterium, septem dierum emendavit fames (2. Reg. 11. 12). Jacebat in terra, volutabatur in cinere, et oblitus regiae potestatis, lumen quaerebat in tenebris. Illumque tantum respiciens quem offenderat, lacrymabili [al. lacrymali ] voce dicebat: Tibi soli peccavi, et malum coram te feci (Ps. 50. 6) . Et: Redde mihi laetitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me (Ibid. 14) . Atque factum est, ut qui me prius docuerat virtutibus, suis, quomodo stans non", "candidate_score": 0.62637, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_15_17", "bdc_text": "Sed forte alias de hac re plura . Iam de filio tuo Ioanne Rodolpho . Venit ad me annos 20 annos circiter , ut ipse mihi narrat , natus ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1216", "psc_text": "esse transmissas, unam tantum et brevem 436 Epistolam beati Papae Amabilis reddidit, solita munuscula continentem. Satisque miror quid causae fuerit, ut cum in benedictionibus et tuis et illius perferendis fidelis extiterit, in reddenda epistola negligens comprobetur. Neque enim te falli arbitror discipulum veritatis; nisi forte Graeco homini Latinus sermo inter chartulas oberravit. Itaque ad secundam rescribo Epistolam, quam mihi sanctus filius meus Heraclius Diaconus reddidit, in qua inter caetera deprecaris, ut exponam tibi causas, Quare Salomon, et Achaz undecim annorum, filios genuisse dicantur. Si enim duodecimo anno Salomon super Israel accepit imperium, et quadraginta annis regnavit in Jerusalem; filiusque ejus Roboam cum quadragesimum et primum annum ageret aetatis, patri successit in regnum, perspicuum est undecim annorum fuisse Salomonem, sive decem, quia decem menses a conceptu usque ad partum sibi mater vindicat. Rursum Achaz filius Joathan cum viginti esset annorum, rex constitutus est super duas tribus, idest, Judam et Benjamin (4.", "candidate_score": 0.622191, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", "candidate_score": 0.618406, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf016", "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus", "max_score": 0.688578, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-excessu-fratris-sui-Satyrus_window_47", "psc_text": "Sed hoc ipso beatus, quod dum licuit vigore uti corporis, inoffenso ad exsequenda quae vellet, functus 1128 juventutis officio, vitam vixit, debilitatem ignoravit. 51. Qua vero prosecutione simplicitatem ejus edisseram? Ea est enim quaedam morum temperantia, mentisque sobrietas. Date, quaeso, veniam, et permittite dolori meo; ut de eo mihi paulo uberius liceat loqui, cum quo jam non conceditur colloqui. Certe et vobis proficit, ut advertatis non fragilitate quadam vos hoc officium, sed judicio detulisse: nec misericordia mortis impulsos, sed virtutum honorificentia provocatos; anima enim benedicta omnis simplex (Prov., XI). Tanta autem simplicitas erat, ut conversus in puerum, simplicitate illius aetatis innoxiae, perfectae virtutis effigie, et quodam innocentium morum speculo eluceret. Intravit igitur in regnum coelorum, quoniam credidit Dei verbo; quoniam sicut puer artem repulit adulandi, injuriae dolorem clementer absorbuit, quam inclementius vindicavit: querelae quam dolo promptior, satisfactioni facilis, difficilis ambitioni, sanctus pudori; ut frequenter in eo superfluam magis verecundiam praedicares,", "candidate_score": 0.688578, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1", "max_score": 0.686807, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_674", "psc_text": "DI responsionis E1M 16 respondi BD2FGNQS dilectissimae D 17 fili om. E, fili∗∗ (is ras.) C, filii Dl orosii R CAPVT LXXI. AD HIERONVMVM PRESBVTERVM LIBRI DVO, VNVS DE ORIGINE ANIMAE ET ALIVS DE SENTENTIA IACOBI. § 1 Scripsi etiam duos libros ad presbyterum Hieronymum sedentem in Bethlem, unum de origine animae hominis, alterum de sententia apostoli Iacobi, ubi ait: quicumque totam legem seruauerit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, de utroque consulens eum. sed in illo priore quaestionem, qúamquam exposui, ipse non solui; in posteriore autem, quid mihi de illa soluenda uideretur, ipse non tacui, sed utrum hoc annueret etiam ille consului. rescripsit autem laudans eandem consultationem meam, sibi tamen ad id respondendum non esse respondit. ego uero, quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando et cum ipsa responsione eius potius ederentur, illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut, qui legit,", "candidate_score": 0.686807, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_171", "psc_text": "esse D1, esset dens v odem D1 tertio libro v dispotatio V 19 manicbeus D1 20 originale peccatam Pmx originale narratur, et quidquid inde in litteris apostolicis legitur, detestabili inpudentia inmissum fuisse contendunt a corruptoribus scripturarum, tamquam non fuerit ab apostolis dictum. contra Pelagianos autem hoc defendendum est, quod utraque scriptura commendat, quam se accipere profitentur. § 7 Hoc opus sic incipit: Dic mihi, quaeso te, utrum deus non sit auctor mali. CAPVT VIIII. DE GENESI ADVERSVS MANICHEOS LIBRI DVO. § 1 Iam uero in Africa constitutus scripsi duos libros de Genesi contra Manicheos. quamuis enim superioribus libris quidquid disputaui, unde ostenderem deum summe bonum et inmutabilem creatorem esse omnium mutabilium naturarum nec ullam esgeesse naturam malum siue substantiam, in quantum natura est atque substantia, aduersus Manicheos nostra uigilaret intentio, isti tamen duo libri apertissime aduersus eos editi sunt in defensionem ueteris legis, quam uehementi studio uaesani erroris oppugnant, in", "candidate_score": 0.676328, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_2_4", "bdc_text": "Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_508", "psc_text": "fermentaretur. addidi etiam nouissimUmnouissimum librum et quattuor libris opus illud inpleui, quorum primi tres adiuuant, ut scripturae intellegantur, quartus autem, quomodo quae intellegimus proferenda sint. § 2 In secundo sane libro de auctore libri, quem plures uocant (2) Sapientiam Salomonis, quod etiam ipsum sicut Ecclesiasticum Iesus Sirach scripserit, non ita constare, ut a me dictum est, postea didici et omnino probabilius conperi non esse hunc eius auctorem. § 3 ubi autem dixi: his quadraginta quattuor libris testamenti ueteris terminatur auctoritas, ex consuetudine, qua iam loquitur ecclesia, uetus testamentum appellaui; apostolus autem non uidetur appellare testamentum uetus, nisi quod datum est in monte Sina. § 4 et in eo, quod dixi: de temporum historia sanctum Ambrosium soluisse quaestionem, tamquam coaetanei fuerint Plato et Hieremias, me fefellit memoria. 1 Luc. 13, 21 6 De doctr. Chr. II, 8, 13 10 Ibid. 14 Gal. 4, 24 De doctr. Chr. II, 28, 43 1", "candidate_score": 0.675356, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_511", "psc_text": "iam HlQl, qua E 12 loquitur om. R aicclesia D apellaui E apostolos D1, a -plurimis D2 s. 1. 13 appellari D2 uetns testamentum v 14 sina** M, sina* (y ras.) D, syna FOR de de B 15 hystoria FORV, istoria E sanctum] secundum Fa quaestionum Dl 16 coatanei CxDl, coethanei Q hyeremias V, iheremias NO fefelit 01 nam quid ille de hac re episcopus dixerit, in libro eius legitur, quem de sacramentis siue de philosophia scripsit. § 5 Hoc opus sic incipit: Sunt praecepta quaedam. CAPVT XXXI. CONTRA PARTEM DONATI LIBRI DVO. § 1 Sunt duo libri mei, quorum titulus est: contra partem Donati. § 2 Quorum in libro primo dixi non mihi placere ullius. saecularis potestatis inpetu scismaticos ad communionem uehementer artari. et uere mihi tunc non placebat, quoniam nondum expertus eram, uel quantum mali eorum auderet inpunitas uel quantum eis in melius mutandis conferre posset diligentia disciplinae.", "candidate_score": 0.671831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3_5", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_508", "psc_text": "fermentaretur. addidi etiam nouissimUmnouissimum librum et quattuor libris opus illud inpleui, quorum primi tres adiuuant, ut scripturae intellegantur, quartus autem, quomodo quae intellegimus proferenda sint. § 2 In secundo sane libro de auctore libri, quem plures uocant (2) Sapientiam Salomonis, quod etiam ipsum sicut Ecclesiasticum Iesus Sirach scripserit, non ita constare, ut a me dictum est, postea didici et omnino probabilius conperi non esse hunc eius auctorem. § 3 ubi autem dixi: his quadraginta quattuor libris testamenti ueteris terminatur auctoritas, ex consuetudine, qua iam loquitur ecclesia, uetus testamentum appellaui; apostolus autem non uidetur appellare testamentum uetus, nisi quod datum est in monte Sina. § 4 et in eo, quod dixi: de temporum historia sanctum Ambrosium soluisse quaestionem, tamquam coaetanei fuerint Plato et Hieremias, me fefellit memoria. 1 Luc. 13, 21 6 De doctr. Chr. II, 8, 13 10 Ibid. 14 Gal. 4, 24 De doctr. Chr. II, 28, 43 1", "candidate_score": 0.666506, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_508", "psc_text": "fermentaretur. addidi etiam nouissimUmnouissimum librum et quattuor libris opus illud inpleui, quorum primi tres adiuuant, ut scripturae intellegantur, quartus autem, quomodo quae intellegimus proferenda sint. § 2 In secundo sane libro de auctore libri, quem plures uocant (2) Sapientiam Salomonis, quod etiam ipsum sicut Ecclesiasticum Iesus Sirach scripserit, non ita constare, ut a me dictum est, postea didici et omnino probabilius conperi non esse hunc eius auctorem. § 3 ubi autem dixi: his quadraginta quattuor libris testamenti ueteris terminatur auctoritas, ex consuetudine, qua iam loquitur ecclesia, uetus testamentum appellaui; apostolus autem non uidetur appellare testamentum uetus, nisi quod datum est in monte Sina. § 4 et in eo, quod dixi: de temporum historia sanctum Ambrosium soluisse quaestionem, tamquam coaetanei fuerint Plato et Hieremias, me fefellit memoria. 1 Luc. 13, 21 6 De doctr. Chr. II, 8, 13 10 Ibid. 14 Gal. 4, 24 De doctr. Chr. II, 28, 43 1", "candidate_score": 0.656087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_674", "psc_text": "DI responsionis E1M 16 respondi BD2FGNQS dilectissimae D 17 fili om. E, fili∗∗ (is ras.) C, filii Dl orosii R CAPVT LXXI. AD HIERONVMVM PRESBVTERVM LIBRI DVO, VNVS DE ORIGINE ANIMAE ET ALIVS DE SENTENTIA IACOBI. § 1 Scripsi etiam duos libros ad presbyterum Hieronymum sedentem in Bethlem, unum de origine animae hominis, alterum de sententia apostoli Iacobi, ubi ait: quicumque totam legem seruauerit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, de utroque consulens eum. sed in illo priore quaestionem, qúamquam exposui, ipse non solui; in posteriore autem, quid mihi de illa soluenda uideretur, ipse non tacui, sed utrum hoc annueret etiam ille consului. rescripsit autem laudans eandem consultationem meam, sibi tamen ad id respondendum non esse respondit. ego uero, quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando et cum ipsa responsione eius potius ederentur, illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut, qui legit,", "candidate_score": 0.645043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_171", "psc_text": "esse D1, esset dens v odem D1 tertio libro v dispotatio V 19 manicbeus D1 20 originale peccatam Pmx originale narratur, et quidquid inde in litteris apostolicis legitur, detestabili inpudentia inmissum fuisse contendunt a corruptoribus scripturarum, tamquam non fuerit ab apostolis dictum. contra Pelagianos autem hoc defendendum est, quod utraque scriptura commendat, quam se accipere profitentur. § 7 Hoc opus sic incipit: Dic mihi, quaeso te, utrum deus non sit auctor mali. CAPVT VIIII. DE GENESI ADVERSVS MANICHEOS LIBRI DVO. § 1 Iam uero in Africa constitutus scripsi duos libros de Genesi contra Manicheos. quamuis enim superioribus libris quidquid disputaui, unde ostenderem deum summe bonum et inmutabilem creatorem esse omnium mutabilium naturarum nec ullam esgeesse naturam malum siue substantiam, in quantum natura est atque substantia, aduersus Manicheos nostra uigilaret intentio, isti tamen duo libri apertissime aduersus eos editi sunt in defensionem ueteris legis, quam uehementi studio uaesani erroris oppugnant, in", "candidate_score": 0.643633, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_637", "psc_text": "est. librum cet. v autem om. B etiam- om. FOa meum (eum in ras.) M in quo] inquam Ql eundem] eum Gl, ufi a 17 abere P § 2 In quo libro illud, quod dixi: Constantinum imperatorem .Donatistis criminantibus ordinatorem Caeciliani Felicem Aptugnensem non negasse accusationis locum, quamuis eos in Caecilianum fictis criminibus calumniosos fuisset expertus, in ordine temporum postea consideratum aliter inuentum est. nam prius memoratus imperator causam Felicis fecit audiri a proconsule, ubi legitur absolutus, et postea ipse Caecilianum cum accusatoribus eius auditum comperit innocentem, ubi eos expertus est in eius criminibus calumniosos. qui ordo temporum per consules declaratus multo uehementius in ea causa calumnias Donatistarum conuincit penitusque subuertit, quod alibi ostendimus. Hic liber sic incipit: Respondere aduersa sentientibus. a CAPVT LXI. DE MAXIMIANISTIS CONTRA DONATISTAS LIBER VNVS. § 1 Scripsi etiam librum inter cetera contra Donatistas non breuissimum, sicut antea, sed grandem multo diligentius; in 1 De", "candidate_score": 0.642117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_637", "psc_text": "est. librum cet. v autem om. B etiam- om. FOa meum (eum in ras.) M in quo] inquam Ql eundem] eum Gl, ufi a 17 abere P § 2 In quo libro illud, quod dixi: Constantinum imperatorem .Donatistis criminantibus ordinatorem Caeciliani Felicem Aptugnensem non negasse accusationis locum, quamuis eos in Caecilianum fictis criminibus calumniosos fuisset expertus, in ordine temporum postea consideratum aliter inuentum est. nam prius memoratus imperator causam Felicis fecit audiri a proconsule, ubi legitur absolutus, et postea ipse Caecilianum cum accusatoribus eius auditum comperit innocentem, ubi eos expertus est in eius criminibus calumniosos. qui ordo temporum per consules declaratus multo uehementius in ea causa calumnias Donatistarum conuincit penitusque subuertit, quod alibi ostendimus. Hic liber sic incipit: Respondere aduersa sentientibus. a CAPVT LXI. DE MAXIMIANISTIS CONTRA DONATISTAS LIBER VNVS. § 1 Scripsi etiam librum inter cetera contra Donatistas non breuissimum, sicut antea, sed grandem multo diligentius; in 1 De", "candidate_score": 0.640646, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_691", "psc_text": "singula numeris, quibus inspectis quid cui loco respondelimusresponderimus facile possit aduerti. § 2 Hic liber post eorum sermonem, qui a capite adiunctus est, sic incipit: Eorum praecedenti disputationi hac disputatione respondeo. CAPVT LXXVIIII. DE NVPTIIS ET CONCVPISCENTIA AD VALERIVM LIBRI DVO. § 1 Scripsi duos libros ad inlustrem uirum, comitem Valerium, cum audissem Pelagianos ei nescio quid scripsisse de nobis, quod scilicet nuptias damnaremus asserendo originale peccatum. quorum librorum titulus est: de nuptiis et concupiscentia. bonitatem quippe defendimus nuptiarum, ne putaretur earum esse uitium concupiscentia carnis et lex in membris repugnans legi mentis, quo malo libidinis bene utitur ad filios procreandos pudicitia coniugalis. ut autem duo libri essent, primus uenit in Iuliani Pelagiani manus, et scripsit 12 Aug. op. inperf. c. Iulian. praef. 16 I 10. 2, 16 Rom. 7, 23 18 Aug. c. Iulian. IIII, 1, 1. op. inperf. c. Iulian. II, 31 1 et om. OSa, ac m", "candidate_score": 0.638961, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_637", "psc_text": "est. librum cet. v autem om. B etiam- om. FOa meum (eum in ras.) M in quo] inquam Ql eundem] eum Gl, ufi a 17 abere P § 2 In quo libro illud, quod dixi: Constantinum imperatorem .Donatistis criminantibus ordinatorem Caeciliani Felicem Aptugnensem non negasse accusationis locum, quamuis eos in Caecilianum fictis criminibus calumniosos fuisset expertus, in ordine temporum postea consideratum aliter inuentum est. nam prius memoratus imperator causam Felicis fecit audiri a proconsule, ubi legitur absolutus, et postea ipse Caecilianum cum accusatoribus eius auditum comperit innocentem, ubi eos expertus est in eius criminibus calumniosos. qui ordo temporum per consules declaratus multo uehementius in ea causa calumnias Donatistarum conuincit penitusque subuertit, quod alibi ostendimus. Hic liber sic incipit: Respondere aduersa sentientibus. a CAPVT LXI. DE MAXIMIANISTIS CONTRA DONATISTAS LIBER VNVS. § 1 Scripsi etiam librum inter cetera contra Donatistas non breuissimum, sicut antea, sed grandem multo diligentius; in 1 De", "candidate_score": 0.631309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_674", "psc_text": "DI responsionis E1M 16 respondi BD2FGNQS dilectissimae D 17 fili om. E, fili∗∗ (is ras.) C, filii Dl orosii R CAPVT LXXI. AD HIERONVMVM PRESBVTERVM LIBRI DVO, VNVS DE ORIGINE ANIMAE ET ALIVS DE SENTENTIA IACOBI. § 1 Scripsi etiam duos libros ad presbyterum Hieronymum sedentem in Bethlem, unum de origine animae hominis, alterum de sententia apostoli Iacobi, ubi ait: quicumque totam legem seruauerit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, de utroque consulens eum. sed in illo priore quaestionem, qúamquam exposui, ipse non solui; in posteriore autem, quid mihi de illa soluenda uideretur, ipse non tacui, sed utrum hoc annueret etiam ille consului. rescripsit autem laudans eandem consultationem meam, sibi tamen ad id respondendum non esse respondit. ego uero, quousque esset in corpore, hos libros edere nolui, ne forte responderet aliquando et cum ipsa responsione eius potius ederentur, illo autem defuncto ad hoc edidi priorem, ut, qui legit,", "candidate_score": 0.630815, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_89", "psc_text": "cet. v cogitas H nihil aliud cogitans B animus Cl quadam argumentatione eiusdem libri dixi: nec esse in eo, qui nihil discit, disciplina potest; itemque alio loco dixi: nec ullam rem scientia conplectitur, nisi quae ad aliquam pertinet disciplinam, nec uenit in mentem deum non discere disciplinas et habere omnium rerum scientiam, in qua etiam praescientia est futurorum. tale est et illud, quod ibi dictum est, non esse uitam cum ratione ulli nisi animae; neque enim deo sine ratione uita est, cum apud eum et summa uita et summa sit ratio. et illud aliquanto superius dixi, id, quod intellegitur, eius modi esse semper, cum intellegatur et animus, qui utique non eius modi est semper. quod uero dixi: animum propterea non posse ab aeterna ratione separari, quia non ei localiter iungitur, profecto non dixissem, si iam tunc essem litteris sacris ita eruditus, ut recolerem, quod scriptum est: peccata uestra separant inter", "candidate_score": 0.625567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa077.opp-lat1_window_242", "psc_text": "pernitiosius BM, pernitiosus C1D1 accepi OD1 accipi ad] accipiat ElO 16 nihil] mihi F 17 inde] id D2 s. l. inde est om. 0 uiuificat (uiui in ras. m. 2) D XXXVI Aug. sectlo I pars 2 5 sed aliter exposui uerba ista apostoli Pauli et, quantum mihi . uidetur uel potius ipsis rebus apparet, multo conuenientius in eo libro, qui scribitur de spiritu et littera, quamuis non sit et iste sensus respuendus. § 3 Item dixi: duae sunt enim personae in religione laudabiles, (2) una eorum, qui tamiam inuenerunt, quos etiam beattssvmosbeatissimos iudicariindicari necesse est, alia eorum, qui studiosissime et rectissime inquirunt. primi ergo sunt iam in ipsa possessione, alteri in uia, qua tamen certissime peruenitur. in his uerbis meis, si illi, qui iam inuenerunt, quos in ipsa possessione iam esse diximus, sic accipiantur beatissimi, ut non in hac uita, sed in ea, quam speramus et ad quam per", "candidate_score": 0.595555, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf020", "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", "max_score": 0.685956, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", "candidate_score": 0.685956, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", "candidate_score": 0.685145, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", "candidate_score": 0.677303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", "candidate_score": 0.676248, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", "candidate_score": 0.666091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_2_4", "bdc_text": "Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", "candidate_score": 0.665028, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", "candidate_score": 0.662917, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3_5", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", "candidate_score": 0.661918, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", "candidate_score": 0.65414, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_134", "psc_text": "ut tua conderes. Non fecisse te quod rogatus es, recidendo plurima, confiteris. Atque utinam praecidisses mala, et non in assertionem malorum, tua multa posuisses! E quibus unum proferam, ut ex hoc cognoscantur et caetera. In primo libro περὶ Ἀρχῶν, ubi Origenes lingua sacrilega blasphemavit, quod Filius Patrem non videat, tu etiam causas reddis, quasi ex persona ejus, qui scripsit, et Didymi interpretaris σχόλιον, in quo ille casso labore conatur alienum errorem defendere, quod Origenes quidem bene dixerit: sed nos simplices homines, et cicures Enniani, nec illius sapientiam, nec tuam, qui interpretatus es, intelligere possumus. Praefatio tua, quam nominas, et in qua me miris ornas laudibus, te reum pessimae translationis facit. Dicis enim quod de Graeco multa decideris, licet taceas quod addideris. Quae decidisti, mala erant, an bona? Utique mala. Quae reservasti bona, an mala? utique bona. Neque enim mala transferre poteras. Ergo mala amputasti, et reliquisti bona? nulli dubium est.", "candidate_score": 0.646755, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_316", "psc_text": "recognosco, et vera in nos debaccharis insania. Nisi enim ego quod non est, audacter exigerem, tu videbaris habere quod non habes. Pythagorae a me libros flagitas. Quis enim tibi dixit illius exstare volumina? Nonne in epistola mea, quam criminaris, haec verba sunt? « Sed fac me errasse in adolescentia, et philosophorum, id est, Gentilium studiis eruditum, in principio fidei ignorasse dogmata Christiana, et hoc putasse in Apostolis, quod in Pythagora et Platone et Empedocle legeram. » De dogmatibus eorum, non de libris locutus sum, quae potui in Cicerone, Bruto, ac Seneca discere. Lege pro Vatinio oratiunculam, et alias ubi sodalitiorum mentio fit. Revolve dialogos Tullii. Respice omnem oram Italiae, quae quondam magna Graecia dicebatur: et Pythagoricorum dogmatum incisa publicis litteris aera cognosces. Cujus enim sunt illa χρυσᾶ παραγγέλματα? nonne Pythagorae? in quibus omnia ejus breviter dogmata continentur, et in quae latissimo opere philosophus commentatus est Jamblichus, imitatus ex parte Moderatum", "candidate_score": 0.645344, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", "candidate_score": 0.644758, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_151", "psc_text": "Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in quamplurimis exponatur: in aliquibus ita Eunomii dogma inseritur, ut nihil aliud quam ipse Eunomius disputare credatur, Filium Dei creatum 508 de nullis exstantibus asseverans. » Et post alia, quae prolixum est, scribere: « Quid, quaeso, ait, de his sentiendum est, quod Apostolicus vir haeretica scripserit? An id potius credendum, quod perversi homines ad assertionem dogmatum suorum sub virorum sanctorum nomine, tamquam facilius credenda, interseruerint ea, quae illi nec sensisse, nec scripsisse credendi sunt? » Clementem quoque Alexandrinae Ecclesiae presbyterum, virum catholicum, scribit in libris suis interdum Dei Filium dicere creatum: et Dionysium Alexandrinae urbis episcopum, virum eruditissimum, contra Sabellium quatuor", "candidate_score": 0.642734, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_12_14", "bdc_text": "Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum . Versor hic omnium prope gravatus odiis et invidia , nec dici potest , quibus artibus nonnulli mihi perpetuo facessant negotium , cunque omnia videam tendere inprimis ad impediendum sacrorum studiorum cursum , supra , quam quisquam credat , doleo angorque .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_96", "psc_text": "tibi prodest, apud notos pariter et ignotos in nos maledicta congerere? An quia Origenistae non sumus, et in coelo nos peccasse nescimus, in terris arguimur peccatores? Et ideo in concordiam redivimus, ut mihi loqui contra haereticos non liceret, ne, si illos descripsero, tu te appetitum putes? Quamdiu non renuebam laudationem tuam, sequebaris me ut magistrum, fratrem et collegam vocabas, et catholicum in omnibus fatebaris. Postquam non agnovi laudes tuas, et me indignum tanti viri praeconio judicavi, illico vertis stylum, et omnia laudata prius vituperas, de eodem ore et dulce proferens et amarum. Sentisne quid taceam, quod aestuanti pectori verba non commodem? et cum Psalmista loquar: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium munitum labiis meis. Non declines cor meum in verba malitiae (Ps. CXL, 3) . Et alibi: Cum consisteret adversum me peccator, obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis (Ps. XXXVIII, 1, 2) . Et rursus: Factus sum", "candidate_score": 0.642367, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_141", "psc_text": "fecerunt [ Al. fecerant]: feci et ego postremus rogatus a fratribus. Si jubetur, ne fiat, jussio observari solet in posterum. Si culpantur, qui ante jussionem fecerunt, culpa a primis incipiat. » Tandem evomuit, quod volebat, et omnis animi tumor in nostrae accusationis erupit invidiam. Ubi interpretatur libros περὶ Ἀρχῶν, me sequi se dicit: ubi accusatur cur hoc fecerit, meum ponit exemplum; et securus, et periclitans sine me vivere non potest. Audiat igitur quod nescire se simulat. Nemo tibi objicit, quare Origenem interpretatus es, alioqui Hilarius et Ambrosius hoc crimine tenebuntur; sed quia interpretatus haeretica, Praefationis tuae laude firmasti. Ego ipse, quem in crimen vocas, sic [ Al. ideo] septuaginta Homilias ejus transtuli, et nonnulla de Tomis, ut et mala in bonorum interpretatione 505 subtraherem, et aperte in libris περὶ Ἀρχῶν ad coarguendam translationem tuam, quid lector vitaret, ostenderem. Vis Origenem in Latinum vertere? Habes multas homilias ejus et tomos, in", "candidate_score": 0.641642, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", "candidate_score": 0.641517, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_143", "psc_text": "de Graeco mutes, et hoc ipsum praefatione testare, quod prudentissime Papa Anastasius in epistola, quam contra te scribit ad episcopum Joannem, suo sermone complexus est, me liberans, qui id feci, et te arguens, qui facere noluisti. Ac ne forsitan hoc quoque neges, subjeci exemplum ejus: ut si non vis audire fratrem monentem, audias episcopum condemnantem [ Al. calumniantem]. 15. Rufinus Origenis defensor probatur. Eusebius Arianorum princeps. Rufini praefatio in Apologiam Pamphili pro Origene. --Dicis te non esse defensorem, neque assertorem Origenis: jam nunc tibi proferam librum tuum de quo in famosa illa praefatiuncula praeclari operis tui his verbis loqueris: « Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat", "candidate_score": 0.640674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", "candidate_score": 0.640185, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_5_7", "bdc_text": "haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo . Nam aula tota huc commigrat , dum arcis Cassellanę pars quędam diruitur atque ab ipsis fundamentis instauratur .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", "candidate_score": 0.640158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_322", "psc_text": "Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae legi apud Platonem et alios Socraticos illum habuisse. Et rursum, imitati volui gesta, quae in Alexandro et Scipione legeram. Non quod ipsa sua gesta descripserint; sed quod apud alios legerim, quae illos gessisse mirabar. Igitur etiam si docere non possem, ipsius Pythagorae exstare monumenta, nec a filio ejus ac filia, aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua,", "candidate_score": 0.639312, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_151", "psc_text": "Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in quamplurimis exponatur: in aliquibus ita Eunomii dogma inseritur, ut nihil aliud quam ipse Eunomius disputare credatur, Filium Dei creatum 508 de nullis exstantibus asseverans. » Et post alia, quae prolixum est, scribere: « Quid, quaeso, ait, de his sentiendum est, quod Apostolicus vir haeretica scripserit? An id potius credendum, quod perversi homines ad assertionem dogmatum suorum sub virorum sanctorum nomine, tamquam facilius credenda, interseruerint ea, quae illi nec sensisse, nec scripsisse credendi sunt? » Clementem quoque Alexandrinae Ecclesiae presbyterum, virum catholicum, scribit in libris suis interdum Dei Filium dicere creatum: et Dionysium Alexandrinae urbis episcopum, virum eruditissimum, contra Sabellium quatuor", "candidate_score": 0.638534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_10_12", "bdc_text": "Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_233", "psc_text": "praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur in omnibus. » Nec reprehendam, quod comparatum codicem, pro empto posueris: cum comparatio aequalium sit; emptio pretii annumeratio: et refestinante eo, qui ad te remeabat, sordidissimae elocutionis περισσολογίᾳ. Tantum sensibus respondebo; et te nequaquam soloecistam, ac barbarum, sed 538 mendacem, subdolum, impudentem esse convincam. 7. In Praefatione libri περὶ Ἀρχῶν.--Si ad me tantum epistolam scribis, ut me commoneas, et emendatum velis, ne caeteris scandalum facias, et aliis furentibus, jugulentur alii: cur libros contra me scribis ad alios, et legendos per satellites tuos toto orbe dispergis? Ubi est syllogismus tuus, quo me irretire conaris, et loqueris? « Quem in hoc, magister", "candidate_score": 0.637988, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_244", "psc_text": "malum dixeris, jam non ei imputetur, quem transfers, sed tibi qui interpretatus es; nisi forte haereticorum errores emendare debueras, et Origenis mala proferre in medium. Sed de hoc, quia nos remittis ad codicem, ante tibi respondimus, quam tua scripta legeremus. 12. Ridiculosa res et ridicula. Fides Romana praestigias non recepit. --De Pamphili libro, non ridiculosa, ut tu scribis, sed ridicula mihi forte res accidit, ut postquam Eusebii asseruerim esse, non Pamphili, ad extremum dixerim, etiam me annos plurimos hoc putasse, quod Pamphili fuerit, et a te exemplar hujus voluminis mutuatum. Vide quantum timeam cachinnos tuos, ut etiam nunc eadem ingeram. De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem,", "candidate_score": 0.637717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_316", "psc_text": "recognosco, et vera in nos debaccharis insania. Nisi enim ego quod non est, audacter exigerem, tu videbaris habere quod non habes. Pythagorae a me libros flagitas. Quis enim tibi dixit illius exstare volumina? Nonne in epistola mea, quam criminaris, haec verba sunt? « Sed fac me errasse in adolescentia, et philosophorum, id est, Gentilium studiis eruditum, in principio fidei ignorasse dogmata Christiana, et hoc putasse in Apostolis, quod in Pythagora et Platone et Empedocle legeram. » De dogmatibus eorum, non de libris locutus sum, quae potui in Cicerone, Bruto, ac Seneca discere. Lege pro Vatinio oratiunculam, et alias ubi sodalitiorum mentio fit. Revolve dialogos Tullii. Respice omnem oram Italiae, quae quondam magna Graecia dicebatur: et Pythagoricorum dogmatum incisa publicis litteris aera cognosces. Cujus enim sunt illa χρυσᾶ παραγγέλματα? nonne Pythagorae? in quibus omnia ejus breviter dogmata continentur, et in quae latissimo opere philosophus commentatus est Jamblichus, imitatus ex parte Moderatum", "candidate_score": 0.636902, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_233", "psc_text": "praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur in omnibus. » Nec reprehendam, quod comparatum codicem, pro empto posueris: cum comparatio aequalium sit; emptio pretii annumeratio: et refestinante eo, qui ad te remeabat, sordidissimae elocutionis περισσολογίᾳ. Tantum sensibus respondebo; et te nequaquam soloecistam, ac barbarum, sed 538 mendacem, subdolum, impudentem esse convincam. 7. In Praefatione libri περὶ Ἀρχῶν.--Si ad me tantum epistolam scribis, ut me commoneas, et emendatum velis, ne caeteris scandalum facias, et aliis furentibus, jugulentur alii: cur libros contra me scribis ad alios, et legendos per satellites tuos toto orbe dispergis? Ubi est syllogismus tuus, quo me irretire conaris, et loqueris? « Quem in hoc, magister", "candidate_score": 0.636041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_134", "psc_text": "ut tua conderes. Non fecisse te quod rogatus es, recidendo plurima, confiteris. Atque utinam praecidisses mala, et non in assertionem malorum, tua multa posuisses! E quibus unum proferam, ut ex hoc cognoscantur et caetera. In primo libro περὶ Ἀρχῶν, ubi Origenes lingua sacrilega blasphemavit, quod Filius Patrem non videat, tu etiam causas reddis, quasi ex persona ejus, qui scripsit, et Didymi interpretaris σχόλιον, in quo ille casso labore conatur alienum errorem defendere, quod Origenes quidem bene dixerit: sed nos simplices homines, et cicures Enniani, nec illius sapientiam, nec tuam, qui interpretatus es, intelligere possumus. Praefatio tua, quam nominas, et in qua me miris ornas laudibus, te reum pessimae translationis facit. Dicis enim quod de Graeco multa decideris, licet taceas quod addideris. Quae decidisti, mala erant, an bona? Utique mala. Quae reservasti bona, an mala? utique bona. Neque enim mala transferre poteras. Ergo mala amputasti, et reliquisti bona? nulli dubium est.", "candidate_score": 0.634034, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_322", "psc_text": "Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae legi apud Platonem et alios Socraticos illum habuisse. Et rursum, imitati volui gesta, quae in Alexandro et Scipione legeram. Non quod ipsa sua gesta descripserint; sed quod apud alios legerim, quae illos gessisse mirabar. Igitur etiam si docere non possem, ipsius Pythagorae exstare monumenta, nec a filio ejus ac filia, aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua,", "candidate_score": 0.632222, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_72", "psc_text": "quorum in Latinam linguam sententias transferebam. « Sed, dixi, qui diligens lector est, statim requiret, et dicet. Et rursus in fine, Alius vero hoc quod ait, ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, ad illam intelligentiam transfert. » Ecce, inquies, sub diligentis lectoris persona, Origenis sententias explicasti. Fateor errorem, non debui diligentem dicere, sed blasphemum: quod si fecissem, et aliquo scissem vaticinio te istiusmodi naenias sectaturum, etiam calumniae verba vitassem. Grande crimen si Origenem diligentem dixi esse lectorem, cujus septuaginta libros interpretatus sum, quem in coelum laudibus tuli; pro quo compulsus sum ante biennium brevi libello tuis contra me praeconiis respondere ( Epistola ad Pammach. ante biennium scripta ). Ecclesiarum magistrum a me dictum esse Origenem, in tuis laudibus objicis: et putas quod pertimescere debeam, si diligentem lectorem me illum dixisse inimicus accuses. Solemus et negotiatores parcissimos, et frugi servos, et molestos paedagogos, et argutissimos fures, diligentes vocare.", "candidate_score": 0.626013, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_6", "bdc_text": "Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_175", "psc_text": "Viris illustr. ad Dextrum. Transtulit homilias Origenis in adolescentia. --Post haec et tanta audes in Apologia tua dicere, te non esse defensorem Origenis, neque assertorem illius, pro cujus defensione Pamphilus et Eusebius tibi parum dixisse sunt visi. Adversum quae volumina (si Dominus vitae hujus dederit spatium) alias respondere conabor. Nunc tantum tuis assertionibus obviasse sufficiat, et hoc breviter prudentem instruxisse lectorem, me istum librum qui sub nomine Pamphili ferebatur, vidisse primum scriptum in codice tuo; et quia non erat mihi curae quid pro haeretico diceretur, sic semper habuisse, quasi diversum esset opus Pamphili et Eusebii: postea vero quaestione mota, scriptis eorum respondere voluisse, et ob hanc causam legisse, quid pro Origene unusquisque sentiret, perspicueque deprehendisse, quod primus liber sex voluminum Eusebii ipse esset, qui unus sub nomine Pamphili a te editus est, tam Graece quam Latine, immutatis dumtaxat sensibus de Filio et Spiritu sancto, qui apertam blasphemiam praeferebant. Unde etiam", "candidate_score": 0.620269, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1", "max_score": 0.685785, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_415", "psc_text": "iterum: in aures inprudentiainprudentis caue quicquam dixeris, ne cum audierit inrideat sensatos sermones tuos. postremo hanehanc responsionem meam patriarchaM sei-mone definio: recedant a me impii, uias eorum nosse nolo.' hanc eius responsionem cum docti indoctique riderent — quippe hominis dicentis uerba uiri peccatoris se non timere, cui respondere minime auderet, et in aitresaures inprudentis nolle se aliquid dicere, quasi aliquod secretum fuerat inprudentis auribus temere commissurus, cum ea quae diceret multi possent prudentes audire, qualium causa et dominosdominus Christus tanta Pharisaeis quamuis inprudentibus loquebatur, et nolle se nosse uias impiorum, quasi uias suas eum docere nelientuellent, quos impios putabat, ac non potius ipse, si teneret aiaeuias dei, etiam impios docere deberet, sicut scriptum est: doceam iniquos uias tuas et impii ad te conuerten tur —: cum ergo ista responsio a multis intellegeretur, multis etiam demonstraretur quam inanis esset, quantum attinebat ad' causam, quam uero amara et maledica, quod non pertinebat", "candidate_score": 0.685785, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_22_24", "bdc_text": "Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię . Porro sumptuum hic factorum ac debitorum eius , de quibus explorare aliquid potui , rationem ex charta , quam appositam vides , licebit cognoscere . Quid item de adolescentibus studiosis sentiam , paucis expono nihil dubitans , quin cęteri quoque professores ac , nisi fallor , in eandem prorsus sententiam paria faciant .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_314", "psc_text": "sed nunc interim secundum hoc mihi placet agere quod tibi dixerunt; nondum discutio quam (non) uerum dixerint. nondum ostendo quam mira inpudentiae caecitate mentiti sint. certe cum de his, quos Maximianistas appellaui, et damnatis uestrorum concilio et receptis in epistula mea perlegeres, sicut scribis, ualde permotus es, quippe cum adhuc — uerbis enim tuis utar — quid haberet ueritas ignorares. denique statim. sicut narras, ex uestris episcopis diligentius inquisisti atque ipsis docentibus et decretum concilii et sententiam in eos qui damnati sunt dictam et rei totius ordinem cognouisti, et quiaqu et me quid gestum sit ignorare credebuscredebas, quid ueritas haberet hortatus ut discerem, ita deinceps cuncta narrasti. uide quiaqu in hac causa uerba ipsa tua pono ex epistula tua; sunt enim mihi pernecessaria. § 18 cum quam plurimos, inquis, episcopos error sibisi JlflrimÜmi sociare rontenderetcontenderet, contractoconfracto a nostris coneilio 7 libro IIII 15 cf. epist. Cresc. 24 XV 18] epist.", "candidate_score": 0.659728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_23_25", "bdc_text": "Porro sumptuum hic factorum ac debitorum eius , de quibus explorare aliquid potui , rationem ex charta , quam appositam vides , licebit cognoscere . Quid item de adolescentibus studiosis sentiam , paucis expono nihil dubitans , quin cęteri quoque professores ac , nisi fallor , in eandem prorsus sententiam paria faciant . Uxor mea te totanque familiam saluta ac lęta precatur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_395", "psc_text": "licere mihi etiam hodie iudicare, quia iudicium nOli tantum de uiuis, sed etiam de mortuis fieri potest. ecce uolo iudicare, sed uos causam ipsam non uultis agere, immo uero tunc actam, tunc etiam sine dubio terminatam nobis demonstrantibus non uultis agnoscere. sed faciamus uos potius habere quos docere possitis. quos nondum docuistis quare iam rebaptizandos esse contenditis, quandoquidem traditoribus quos ignorauerant baptizatos nec cum 9 Petil. I 17. 19 10 epist. Cresc. 1 leg. adprob.] cf. index s. u. aayndeton 2 prouideres R 7 deserentur WXYmlRZ 9 defunctus Wml 10 iudicabit R 12 sit] si WY 13 ammisit Yml quidJ qui Xml 14 placuit W 15 ammisit XY ordinatoris YmlR 16 a addidi, cf. index 8. u. corrigo 18 pr. eaj et a WYml et Ym2R 19 omninoJ omnia X fecerunt R 23 dubio] debito WXmlYR 25 quos (ante docere) scripsi quod codd. v 27 a traditoribus Xm2Zv, cf. index", "candidate_score": 0.647731, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_22", "bdc_text": "Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_173", "psc_text": "hoc idem adhuc uersabo, ut diligentius cogaris adtendere? Petilianus dixit: conscientia sancte dantis adtenditur quae abluat accipientis. ego dixi: quid si lateat dantis conscientia et fortasse maculosa sit, quomodo poterit accipientis abluere conscientiamVconscientiam tu uel potius uestri diieruntdixerunt — nam tu uir talis quando ista dixisses? —: quamuis habeat conscientiam maculosam, mihi tamen, qui ab eo baptizor, quia latet et nescio, sufficit quod ab eo accipio, cuius innocenkminnocentem, quia in ecclesia est, conscientiam puto. nam ideo, inquis, conscientiam dantis attendo, non ut, quod fieri non potest, de latentibus iudicentindicem, sed ut. si quid de eo in publica conscientia est, non iguoremignorem. propter hoc enim ab omnipotente deo dictum est: quae nota sunt, uobis, quae occulta, mihi. semper igitur attendo eonscientiamconscientiam dantis, et quia ipsam notinon uideo, quid d.e ea in publico notum est quaero, nec ad rem pertinet, si aliud sit in secretosecreta conscientia, aliud in publica fama. sufficit enim", "candidate_score": 0.646154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_8_10", "bdc_text": "Faciam te eius , quod intellexero , certiorem . Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_31", "psc_text": "nobis — non enim ob aliud in ecclesia recitantur —; adtende etiam illud, quod apostolus ait: an uultis experimentum eius accipere qui in me loquitur Christus? et recole iam non quid Paulus, sed quid per eum Christus locutus sit quod paulo ante commemoraui: praedicauerbum, instaoportuneinoportune etcetera; adtende etiam quemadmodum ad Titum, cum explicaret qualis esse episcopus debeat, etiam perseuerantem dixit esse oportere iuxta doctrinam fidelis uerbi: ut potens sit, inquit, et exhortari in doctrina sana et contradicentes redarguere. sunt enim multi non subditi, uaniloqui et mentis seductores, maxime qui ex circumcisione sunt, quos oportet refelli. non ergo solos qui ex circumcisione sunt, sed eos maxime tales esse ait; oportere tamen in doctrina sana redargui refellique ab episcopo uaniloquos et mentis seductores indubitata praeceptione firmauit. unde hoc etiam mihi iussum esse cognosco, hoc pro uiribus ago, huic operi, quantum ipse qui iussit adiuuat, perseueranter insisto. quid obstas, quid obstrepis, cur prohibes,", "candidate_score": 0.645651, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_22", "bdc_text": "Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_174", "psc_text": "iguoremignorem. propter hoc enim ab omnipotente deo dictum est: quae nota sunt, uobis, quae occulta, mihi. semper igitur attendo eonscientiamconscientiam dantis, et quia ipsam notinon uideo, quid d.e ea in publico notum est quaero, nec ad rem pertinet, si aliud sit in secretosecreta conscientia, aliud in publica fama. sufficit enim scisse, quitiquia necdum eittseius a quo accipio damnata conscientia est. § 22 Ecce ipsa uerba tua posui, quibus te dicere ostenderem quod meis uerbis breuiter aperteque conplexus sum, quod ad hoc adtendatur abluentis conscientia, ut quae de illa fama sit cognoscatur. non ergo ipsa adtenditur, homo 9. 10 Petil. I 1, 2 14 epist. Cresc. 20 Deut. 29, 29 1 existimationis v 2 uideo WmlXmlYmlR in quodj inquit rmJ 7 praeteream Wm2 8 hunc ex bun.. Xm2 an] at Xm2Z idem] quidem Z 15 habeo W 16 habeo Wml 18 quod] quid Wm2YmlIt potes Wm2 19 eo] illo v 24", "candidate_score": 0.640562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_4_6", "bdc_text": "Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem . Qualenam sit iudicium principis Saxonię de tuo libro , rescire nondum potui , spero tamen me propediem auditurum aut ex illustrissimo principe Philippo aut ex filio eius natu maximo Gulielmo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_653", "psc_text": "cum de Maximianensibus damnatis et receptis legisses totum quod inserui litteris meis, ualde te fuisse permotum. credo: prorsus uideo causam quae ualde debuerit permouere. uideamus ergo, tua ista permotio quanam reddita ratione sedata est. statim te dicis a uestris episcopis diligentius inquisisse atque ipsis docentibus et decretum concilii et sententiam in eos qui damnati sunt 22 cf. epist. Cresc. et III 14, 17 8 est tibi Z 4 cusus II* 7 nesci IV H peccata W 10 obicis Z 11 scis] sis v suadere W 13 omnis WXmlYml conuicit R 15 obfatara v disrnptam JVXml dirapta Z unitatem JVXmIYml 20 nolaeris Y uolueris R quidquam Wv 24 te om. WXYmlZ credo) credere Wml crede Wm2XmlYmlR causa WXml 25 debuerat R 26 quandam WXmJYmlR qua Xm2Z dictam et rei totius ordinem cognouisse. deinde etiam me credens adhuc ignorare quid gestum sit atque admonens, ut quid habeat ueritas discerem, narrasti plane non", "candidate_score": 0.639538, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf006", "work_id": "001_Tertullianus_De-poenitentia", "max_score": 0.684834, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "001_Tertullianus_De-poenitentia_window_8", "psc_text": "ampliorem ejus tractationem postea suscepisse dicatur, et quidem partim in catechumenorum gratiam, ut hi eo majorem de baptismi pretio aestimationem conciperent, quem intelligerent tam laboriosis poenitentiae operibus comparandum esse? Quidni ergo in his se eo ardentiori deinceps studio exercerent, ut tam largiter propositum Baptismi praemium, ejusque gratiam, eo certius consequerentur, eoque tutius deinceps conservarent? Denique vero praeclarum de hoc libro judicium audiendum est, quod ipse Beatus Rhenanus, vir magni judicii, in praemisso ad eumdem argumento tulit, nempe commentarium hunc esse ejusmodi, ut theologi eum debeant ad unguem ediscere; nam egregium, pergit, monumentum est antiquitatis; tam sancte docet, tam pie suadet, tam instanter urget rem ecclesiasticae disciplinae summopore necessariam, EXOMOLOGESIN, hoc est, actum et ministerium poenitentiae. Certe autem ut passim ex Tertulliano veteris Ecclesiae traditiones et disciplinam addiscimus, ita etiam hic, insigni contra novatores nostros utilitate, modum agendae poenitentiae, prout ea primis mox saeculis et utique ex Apostolica institutione, agi consueverat,", "candidate_score": 0.684834, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_1_3", "bdc_text": "D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "001_Tertullianus_De-poenitentia_window_0", "psc_text": "PROOEMIUM. De Poenitentia librum eo tempore scripsisse Tertullianum, quo nondum Montani dogmata sectaretur, libri ipsius argumentum edocet; in eo enim post Baptismum lapsi ad poenitentiam excitantur, quam Montanistae dandam esse negabant: Omnibus ergo, aiebat, delictis, seu carne, seu spiritu, seu facto, seu voluntate commissis, qui poenam per judicium destinavit, idem et veniam per poenitentiam spopondit dicens: Vivo ego, dicit Dominus, poenitentiam malo magis quam mortem (Infra cap. IV) . Et capite VII diserte unum ex praecipuis Montanistarum erroribus impugnat, demonstrando eos, qui post Baptismum peccata commiserunt, ab Ecclesia absolutionem eorum impetrare posse, dum eos illorum poenituerit. An is liber sit Tertulliani, nemo neque olim dubitavit, neque nunc dubitat. Unus erat Erasmus Rotterodamus, eumdem Tertulliano detrahere conatus, quem non nisi Beatus Rhenanus secutus est, uterque uni huic argumento, satis imbecilli, innixus, styli diversitas. Atque hunc quidem non nego in hoc libro paulo floridiorem esse, sed non magna a reliquorum, etiam quos", "candidate_score": 0.67233, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf021", "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine", "max_score": 0.684762, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_201", "psc_text": "ut nolis citius ad tramitem rationis inflecti. Si enim haec liberaliter elocutus es, si non in labiis ista sonuisti, sed intus et germanitus in corde sensisti; in tuae correctionis tanto bono etiam moras odisti. Parum quippe tibi fuit dicere, « improbi obstinatique esse judicii, nolle ad tramitem rationis inflecti, » nisi adderes « citius: » ut hinc ostenderes quam sit exsecrandus, qui bonum hoc nunquam facit; quandoquidem qui tardius facit, tanta tibi videatur severitate culpandus, ut merito improbi judicii obstinatique dicatur. Audi ergo te ipsum, tuque potissimum et maxime eloquii tui fructibus utere, ut citius te ad rationis tramitem gravitate mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium", "candidate_score": 0.684762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_19_21", "bdc_text": "Frequenter fassus est se Argentorati fuisse neglectum et sibi dolere impense , quod non citius ad me venerit . Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2", "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me", "candidate_score": 0.670366, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_0_2", "bdc_text": "S. D . Gratum tibi fuisse , reverende et mihi summa observantia colende domine , quod ad te miserim et librum principum Saxoni ę et de eo illustrissimi principis nostri atque d. Philippi Melanchthonis iudicium , equidem vehementer gaudeo . Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_150", "psc_text": "ille melior, qui emendari est paratior, si non defuerit emendator, quam tu, si vel sciens irridenter contemnis errantem, vel nesciens pariter sectaris errorem. Omnia itaque in eisdem libris ad te scriptis et tibi traditis sobrie vigilanterque considera, et plura quam ego invenies fortasse culpanda. Et quaecumque ibi sunt approbanda atque laudanda, si quid in eis revera forsitan ignorabas, atque isto disserente didicisti, evidenter profitere quid illud sit; ut de hoc te gratias egisse, non de his quae illic improbanda tam multa sunt, omnes noverint, qui vel recitante illo tecum simul audierunt, vel eosdem postea libros legerunt: ne in ejus ornato eloquio tanquam in pretioso poculo te invitante, etsi non bibente, venenum bibant, si tu quid inde biberis, et quid non biberis nesciunt, et propter laudem tuam omnia illic bibenda salubriter arbitrantur. Quamvis et audire, et legere, et quae dicta sunt haurire memoria, quid est nisi bibere? Sed praedixit Dominus de", "candidate_score": 0.637662, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9_11", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione . Quodsi conatus meos omnes impediri animad vertero et nihil aut parum in schola corrigetur , tum rursus cogitabo alio . Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2", "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me", "candidate_score": 0.634367, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_26_28", "bdc_text": "Salutem peto meo nomine dici clarissimis viris d. Petro Martyri , Bibliandro , Rodolpho Gvalthero , Lavatero , Simlero et cęteris . Vale. 25 . septembris 1559 .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_182", "psc_text": "ejus apparuit. Nam si eos, de quibus non scriptum est utrum fuerint baptizati, sine Baptismo de hac vita recessisse contendimus; ipsis calumniamur Apostolis, qui, praeter apostolum Paulum (Act. IX, 18), quando baptizati fuerint ignoramus. Sed si ipsos baptizatos esse per hoc nobis innotescere potuit, quod beato Petro Dominus ait; Qui lotus est, non indiget nisi ut pedes lavet (Joan. XIII, 10) : quid de aliis, de quibus vel tale nihil legimus dictum, de Barnaba, de Timotheo, de Tito, de Sila, de Philemone, de ipsis evangelistis Marco et Luca, de innumerabilibus caeteris; quos absit ut baptizatos esse dubitemus, quamvis non legamus? Dinocrates autem septennis puer, in quibus annis pueri cum baptizantur, jam Symbolum reddunt, et pro se ipsi ad interrogata respondent, cur non tibi visus fuerit baptizatus potuisse ab impio patre ad Gentilium sacrilegia revocari, et ob hoc fuisse in poenis, de quibus sorore orante liberatus est, nescio. Neque enim et", "candidate_score": 0.626691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_11_13", "bdc_text": "Maxime habebam in votis migrare Lausannam , tum ut vobis essem vicinior , tum alias ob causas plures . Sed princeps illustrissimus me est remoratus . Illud autem didici , si occasio similis iterum obtigerit , rem neque esse ad illustrissimum principem deferendum .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2", "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me", "candidate_score": 0.60675, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_9", "bdc_text": "Spero insuper paulo postquam illustrissimi principes huc advenerint , audire aliquid de scholę nostrę emendatione .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_150", "psc_text": "ille melior, qui emendari est paratior, si non defuerit emendator, quam tu, si vel sciens irridenter contemnis errantem, vel nesciens pariter sectaris errorem. Omnia itaque in eisdem libris ad te scriptis et tibi traditis sobrie vigilanterque considera, et plura quam ego invenies fortasse culpanda. Et quaecumque ibi sunt approbanda atque laudanda, si quid in eis revera forsitan ignorabas, atque isto disserente didicisti, evidenter profitere quid illud sit; ut de hoc te gratias egisse, non de his quae illic improbanda tam multa sunt, omnes noverint, qui vel recitante illo tecum simul audierunt, vel eosdem postea libros legerunt: ne in ejus ornato eloquio tanquam in pretioso poculo te invitante, etsi non bibente, venenum bibant, si tu quid inde biberis, et quid non biberis nesciunt, et propter laudem tuam omnia illic bibenda salubriter arbitrantur. Quamvis et audire, et legere, et quae dicta sunt haurire memoria, quid est nisi bibere? Sed praedixit Dominus de", "candidate_score": 0.588919, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf020", "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum", "max_score": 0.68409, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_2_4", "bdc_text": "Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ;", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_7", "psc_text": "Cum Apostolus non ex virgine, sed ex muliere editum Filium Dei pronuntiavit, agnovit adapertae vulvae nuptialem passionem, multis Scripturarum oraculis comprobaverat: idque fortasse in causa est, quod satis habuit lectorem ad eum librum amandare, ne eamdem hic telam retexeret. 4. Haec igitur Romanis auribus novus Ecclesiarum magister venena propinabat, quae ut latius serperent, ausus est etiam editis Commentariolis posteris commendare. Ex fragmentis autem illis sane exiguis, quae Hieronymus servat sub initium prioris libri, facile colligere est, quam abnorme esset opus illud, ineruditum, insulsum, in quo et insani hominis sententiae obscurissimis verbis involvebantur, et ipsa stomachum movebat turpissima styli barbaries. Nihilominus, ut usuvenire solet cum vitiis frena laxantur, ut Augustini verbis utar, tantum valuit in urbe Roma, ut nonnullas etiam sanctimoniales, de quorum pudicitia suspicio nulla praecesserat, dejecisse in nuptias diceretur. Et virorum etiam sanctorum sanctum coelibatum commemoratione Patrum et comparatione frangeret. Demirare autem hominis malitiam malam. Ipse, qui virginum meritum", "candidate_score": 0.68409, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_24_26", "bdc_text": "Quid item de adolescentibus studiosis sentiam , paucis expono nihil dubitans , quin cęteri quoque professores ac , nisi fallor , in eandem prorsus sententiam paria faciant . Uxor mea te totanque familiam saluta ac lęta precatur . Salutem peto meo nomine dici clarissimis viris d. Petro Martyri , Bibliandro , Rodolpho Gvalthero , Lavatero , Simlero et cęteris .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Adversus-Jovinianum_window_444", "psc_text": "exemplis respondimus Scripturarum, veteremque Zenonis sententiam, tam communi sensu, quam divina lectione contrivimus. 36 Multos discipulos habuit Jovinianus. Doctrina voluptatis quid proficit. --Nunc restat ut Epicurum nostrum, [ Al. sudantem] subantem in hortulis suis inter adolescentulos et mulierculas, alloquamur. Favent tibi crassi, nitidi, dealbati. Adde, si vis, juxta Socraticam irrisionem, omnes sues, et canes, et quia carnem amas, vultures quoque, [ Al. aquilas] aquilae, accipitres, et bubones. Numquam nos (Vide in Cap. IX. Eccles. Comm.) Aristippi multitudo terrebit. Quoscumque formosos, quoscumque calamistratos, quos crine composito, quos rubentibus buccis videro, de tuo armento sunt, immo inter tuos sues grunniunt. De nostro grege tristes, pallidi, sordidati, et quasi peregrini hujus saeculi, licet sermone taceant, habitu 380 loquuntur et gestu: Hei mihi quia peregrinatio mea prolongata est! habitavi cum habitationibus Cedar (Ps. CXIX, 5) , videlicet in tenebris hujus mundi, quia lux lucet in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt. Ne glorieris, quod", "candidate_score": 0.636255, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf017", "work_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto", "max_score": 0.682414, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_195", "psc_text": "se ab omni opere malo, et cogitationibus pessimis: quo possit illuminato corde ea intelligere quae dicuntur, et plenus sanctitate atque sapientia, ignoscere nobis, sicubi voluntatem nostram non implevit effectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxta nostram conscientiam vindicamus, ita quantum de eo loqui pertinet, venustatem rhetoricam facundiamque, juxta consequentiam textumque sermonis, procul abesse simpliciter confitemur. Studii quippe nostri fuit, de Scripturis sanctis disserentibus, pie intelligere quae scripta sunt, et imperitiam mensuramque nostri non ignorare sermonis.", "candidate_score": 0.682414, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf020", "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten", "max_score": 0.681108, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_185", "psc_text": "loquentur, ne dederis cor tuum: quia non audies servum tuum maledicentem tibi. Etenim frequenter scit cor tuum, quia et tu maledixisti aliis. Fac quae praecepta sunt, et sapientiae auxilio confortatus, vel ad bona, vel ad mala praepara cor tuum, et non cures, quid de te loquantur inimici, qualis foris opinio sit. Quomodo enim prudentis viri est, murmurantem famulum non audire, nec curiosam aurem apponere, quid de se loquatur absente: si enim hoc fecerit, semper in tribulatione erit, et ad mussitationem servi iracundia commovebitur; sic et sapientis hominis est, sapientiam praeviam sequi, et vanos non considerare rumores. Sed et alio exemplo docet penitus non curandum justo homini, quid homines loquantur, dicens: Quomodo novit conscientia tua, quod tu de multis locutus es, et saepe aliis detraxisti: sic et aliis debes ignoscere detrahentibus. Et simul docet, non facile judicandum, et habenti trabem in oculo, de festuca alterius non loquendum. Omnia haec tentavi in", "candidate_score": 0.681108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_185", "psc_text": "loquentur, ne dederis cor tuum: quia non audies servum tuum maledicentem tibi. Etenim frequenter scit cor tuum, quia et tu maledixisti aliis. Fac quae praecepta sunt, et sapientiae auxilio confortatus, vel ad bona, vel ad mala praepara cor tuum, et non cures, quid de te loquantur inimici, qualis foris opinio sit. Quomodo enim prudentis viri est, murmurantem famulum non audire, nec curiosam aurem apponere, quid de se loquatur absente: si enim hoc fecerit, semper in tribulatione erit, et ad mussitationem servi iracundia commovebitur; sic et sapientis hominis est, sapientiam praeviam sequi, et vanos non considerare rumores. Sed et alio exemplo docet penitus non curandum justo homini, quid homines loquantur, dicens: Quomodo novit conscientia tua, quod tu de multis locutus es, et saepe aliis detraxisti: sic et aliis debes ignoscere detrahentibus. Et simul docet, non facile judicandum, et habenti trabem in oculo, de festuca alterius non loquendum. Omnia haec tentavi in", "candidate_score": 0.665286, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Commentarius-in-Ecclesiasten_window_331", "psc_text": "ejus juxta est in ore nostro, et in corde nostro (Rom. X, 8; Deut. XXX, 14). Aliter: Frequens lectio, et quotidiana meditatio, animae solet magis labor esse quam carnis. Quomodo enim quidquid manu et corpore fit, manus et corporis labore completur: ita quod ad lectionem pertinet, magis mentis est labor. Ex quo mihi videtur, superiora de multitudine librorum aliter sentienda, quam plerique aestimant. Moris est Scripturarum, quamvis plures libros, si inter se non discrepent, et de eadem re scribantur, unum volumen dicere. Siquidem et Evangelium, et Lex Domini immaculata, convertens animas (Psal. XVIII, 8) , singulariter appellantur, cum plura Evangelia, et multa sint mandata legis. Sic et volumen in Isaiae sermone signatum, omnis Scriptura divina est (Isai. XXIX), et uno capitulo libri, Ezechiel Joannesque vescuntur (Ezech. VIII; Apoc. X). Salvator quoque omnium retro sanctorum vocibus prophetatus, ait: In capitulo libri scriptum est de me (Psal. XXXIX, 9) . Juxta hunc", "candidate_score": 0.646421, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf037", "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis", "max_score": 0.680475, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_2_4", "bdc_text": "Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ;", "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", "candidate_score": 0.680475, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_2_4", "bdc_text": "Licet sane ex libro illo cognoscere fontem omnis mali et offendiculorum , quę ex colloquio Vormatiensi emanarunt . Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ;", "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_1", "psc_text": "Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum catholicis exhibet lectoribus, ut nec perfidis quandoque pepercisse, nec invidis cessisse videatur. Nonagenarius ferme, ut perhibent, postea in Domino requievit. Quem Stridon oppidum genuit, Roma inclyta erudivit, Bethleem alma tenet, spiritum aula coelestis suscepit. Claruit maxime sub Theodosio principe et filiis ejus Arcadio et Honorio. CAPUT PRIMUM. JACOBUS, cognomento Sapiens, Nisibenae nobilis Persarum modo civitatis episcopus, unus ex numero sub Maximino persecutore confessorum, et eorum qui in Nicaena synodo Arianam perversitatem, homousii oppositione damnarunt. Hunc virum beatus Hieronymus in libro Chronicon velut magnarum virtutum hominem nominans in Catalogo cur non posuerit, facile excusabitur, si consideremus quod ipsos tres vel quatuor", "candidate_score": 0.662005, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3_5", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", "candidate_score": 0.658315, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_0", "psc_text": "De scriptoribus ecclesiasticis HIERONYMUS noster litteris Graecis ac Latinis Romae apprime eruditus, presbyter quoque ibidem ordinatus est. Porro ad Bethleem oppidum juvenis advenit: ubi prudens animal ad praesepe Domini sese obtulit permansurum. Inter caetera operum suorum opuscula, usque ad Theodosii XIV imperii annum a beato Petro sumens exordium, usque in semetipsum de Viris illustribus scripsit. Innumeris praeterea libris apostolorum prophetarumque constructionibus editis, immobilem catholicae turrim Ecclesiae contra perfidorum jacula consummavit. Litteris quoque Hebraicis atque Chaldaicis ita edoctus, ut omnes Testamenti Veteris libros, ex Hebraeorum scilicet codicibus, verteret in Latinum. Danielem quoque prophetam Chaldaico stylo locutum, et Job justum Arabico, in Romanam linguam utrumque auctorem perfecta interpretatione mutaverit. Matthaei nihilominus Evangelium ex Hebraeo fecit esse Romanum. Namque mentis corporisque virginitatem et delictorum poenitentiam praedicans atque custodiens, solus omnium Romanorum omnes 16 prophetarum commentatus est libros. In sanctis praeterea librorum suorum prologis, ita se luculentissimum interpretem, et immensis epistolarum suarum voluminibus nervosum", "candidate_score": 0.653705, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint .", "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-scriptoribus-ecclesiasticis_window_2", "psc_text": "Nisibenae nobilis Persarum modo civitatis episcopus, unus ex numero sub Maximino persecutore confessorum, et eorum qui in Nicaena synodo Arianam perversitatem, homousii oppositione damnarunt. Hunc virum beatus Hieronymus in libro Chronicon velut magnarum virtutum hominem nominans in Catalogo cur non posuerit, facile excusabitur, si consideremus quod ipsos tres vel quatuor Syros, quos posuit, et interpretatos in Graecum se legisse testetur. Unde constat eum illo tempore ignorasse. Syram linguam vel litteras, et ideo hunc, qui necdum versus est in aliam linguam, nescisse scriptorem. Comprehendit autem omne opus suum in viginti sex libris, id est, de fide; contra omnes haereses; de charitate generali; de jejunio; de oratione; de dilectione erga proximum speciali; de resurrectione; de vita post mortem; de humilitate; de patientia; de poenitentia; de satisfactione; de virginitate; de sensu animae; de circumcisione; de acino benedicto, pro quo in Isaia (LXV, 8) legitur, Non est exterminandus botrus; de Christo, quod Filius Dei", "candidate_score": 0.649372, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf021", "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica", "max_score": 0.67998, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "4090_sent_20_22", "bdc_text": "Ego neque privatim quędam enarrando neque hortando , incitando aliisque id genus officiis ei defui , atque ipse me etiam asperius obiurgantem benigne audivit , moribus alioqui non insuavibus atque ingenio tractabili . Quantos autem in literis progressus fecerit , ipse , qui falli hac in parte minime potes , iudicium facias . Mihi profecto bene conscius sum adhibitę a me diligentię .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_340", "psc_text": "ad moras temporum pertinentium morati sumus: quam nostram nugacitatem apud benevolos homines facile fortassis excuset officiosus labor; quem non ob aliud suscipiendum putavimus, nisi ut adolescentes, vel cujuslibet aetatis homines, quos bono ingenio donavit Deus, non praepropere, sed quibusdam gradibus a sensibus carnis atque a carnalibus litteris, quibus eos non haerere difficile est, duce ratione avellerentur, atque um Deo et Domino rerum omnium, qui humanis mentibus nulla natura interposita praesidet, incommutabilis veritatis amore adhaerescerent. Illos igitur libros qui leget, inveniet nos cum grammaticis et poeticis animis, non habitandi electione, sed itinerandi necessitate versatos. Ad hunc autem librum cum venerit, si, ut spero et supplex deprecor, Deus et Dominus noster propositum meum voluntatemque gubernaverit, et eo quo est intenta perduxerit, intelliget non vilis possessionis esse vilem viam, per quam nunc cum imbecillioribus, nec nos ipsi admodum fortes ambulare maluimus, quam minus pennatos per liberiores auras praecipitare. Ita nos, quantum arbitror, aut", "candidate_score": 0.67998, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "4090_sent_3_5", "bdc_text": "Pro libris autem vicissim ad me missis , Catechesi nempe et 44 concionibus in Ieremiam prophetam gratias habeo atque eo maiores , quod ex tua officina admodum fęcunda excultissimaque prodierint . Apud nos eiusmodi fruges minime nascuntur ; haud scio , an solum et cęlum culpare debeam , magis certe crediderim accusandam nostram tum ignorantiam tum segnitiem .", "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-musica_window_3", "psc_text": "per ista quae a nobis desiderasti scripta proludere, quando conscripsi de solo rhythmo sex libros, et de melo scribere alios forsitan sex, fateor, disponebam, cum mihi otium futurum sperabam. Sed posteaquam mihi curarum ecclesiasticarum sarcina imposita est, omnes illae deliciae fugere de manibus, ita ut vix nunc ipsum codicem inveniam, quoniam tuam voluntatem, nec petitionem, sed jussionem, contemnere nequeo. Quod sane opusculum si potuero mittere, non quidem me tibi obtemperasse, verumtamen te hoc a me tantopere flagitasse poenitebit. Difficillime quippe intelliguntur in eo quinque libri, si non adsit qui non solum disputantium possit separare personas, verum etiam pronuntiando ita sonare morulas syllabarum, ut eis exprimantur sensumque aurium feriant genera numerorum: maxime quia in quibusdam etiam silentiorum dimensa intervalla miscentur, quae omnino sentiri nequeunt, nisi auditorem pronuntiator informet. Sextum sane librum quem emendatum reperi, ubi est omnis fructus caeterorum, non distuli mittere Charitati tuae: fortassis ipse tuam non multum refugiet gravitatem.", "candidate_score": 0.658227, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }