{ "letter_id": "8037", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8037", "dominant_topic": 16, "topic_dist": [ 0.050767, 0.049448, 0.054663, 0.050107, 0.062167, 0.046737, 0.05289, 0.043538, 0.044607, 0.053285, 0.050656, 0.052011, 0.039282, 0.049073, 0.042768, 0.044525, 0.065467, 0.046138, 0.056385, 0.045486 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf016", "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum", "max_score": 0.71565, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_24_26", "bdc_text": "Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt . Verum hoc Davidis in eodem Psalm. 14 .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_45", "psc_text": "CAPUT XIV. Dei cognitionem nihil fugere et Scripturarum testimoniis, et solis comprobatur exemplo, qui licet creatura sit, tamen vel lumine, vel calore cuncta penetrat. 51. Sequitur illa responsio, utrum Deum, si operis sui cura non praeterierit, praetereat scientia. Ergo qui plantavit aurem, non audit: qui finxit oculum, non videt, non considerat? 52. Non praeteriit haec vana opinio sanctos prophetas. Denique David inducit eos loquentes, quos superbia inflatos asserit. Quid enim tam superbum, quam cum ipsi sub peccato sint, alios indigne ferant peccatores vivere, dicentes: Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur (Psal. XCIII, 3) ? Et infra: Et dixerunt. Non videbit Dominus, neque intelliget Deus Jacob. Quibus respondet propheta dicens: Intelligite nunc insipientes in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audit: et qui finxit oculum, non considerat? Qui corripit gentes, non arguit, qui docet hominem scientiam? Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Ibid. 7 et seq.) .", "candidate_score": 0.71565, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0", "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:", "candidate_score": 0.699866, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0", "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:", "candidate_score": 0.681709, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_215", "psc_text": "Dominus pars haereditatis meae, et calicis mei (Psal. XV, 5) . Denique sic appellatur levita ipse meus, vel ipse pro me. Magnum ergo munus ejus, ut de eo Dominus dicat: Ipse meus; vel quemadmodum Petro dixit de statere in ore piscis reperto: Dabis eis pro me et pro te (Matth. XVII, 26) . Unde et Apostolus cum episcopum dixisset debere esse sobrium, pudicum, ornatum, hospitalem, docibilem, non avarum, non litigiosum, domui suae bene praepositum, addidit: Diaconos similiter oportet esse graves, non bilingues, non multo vino deditos, non turpe lucrum sectantes, habentes mysterium fidei in conscientia pura (I Tim. III, 8) . Et hi autem probentur primum, et sic ministrent, nullum crimen habentes. 66 246. Advertimus quanta in nobis requirantur: ut abstinens sit a vino minister Domini, ut testimonio bono fulciatur non solum fidelium, sed etiam ab his qui foris sunt. Decet enim actuum operumque nostrorum testem esse publicam existimationem, ne", "candidate_score": 0.674624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_24", "bdc_text": "Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_45", "psc_text": "CAPUT XIV. Dei cognitionem nihil fugere et Scripturarum testimoniis, et solis comprobatur exemplo, qui licet creatura sit, tamen vel lumine, vel calore cuncta penetrat. 51. Sequitur illa responsio, utrum Deum, si operis sui cura non praeterierit, praetereat scientia. Ergo qui plantavit aurem, non audit: qui finxit oculum, non videt, non considerat? 52. Non praeteriit haec vana opinio sanctos prophetas. Denique David inducit eos loquentes, quos superbia inflatos asserit. Quid enim tam superbum, quam cum ipsi sub peccato sint, alios indigne ferant peccatores vivere, dicentes: Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur (Psal. XCIII, 3) ? Et infra: Et dixerunt. Non videbit Dominus, neque intelliget Deus Jacob. Quibus respondet propheta dicens: Intelligite nunc insipientes in populo, et stulti aliquando sapite. Qui plantavit aurem, non audit: et qui finxit oculum, non considerat? Qui corripit gentes, non arguit, qui docet hominem scientiam? Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt (Ibid. 7 et seq.) .", "candidate_score": 0.663931, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_36_38", "bdc_text": "Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino . Bullingero , p , ecclesiae Tigurinae ministro , Bullingero , d. ecclesiae Tigurinam Tiguri .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_0", "psc_text": "LIBER PRIMUS. 1 CAPUT PRIMUM. Episcopi proprium munus, docere: sibi autem discendum esse, ut doceat; immo etiam docendum quod non didicerit, aut saltem et discendum simul, et docendum. 1. Non arrogans videri arbitror, si inter filios suscipiam affectum docendi; cum ipse humilitatis magister dixerit: Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos (Psal. XXXIII, 12) . In quo licet et humilitatem verecundiae ejus spectare et gratiam. Dicendo enim, timorem Domini, qui 2 communis videtur esse omnibus, expressit insigne verecundiae. Et tamen cum ipse timor initium sapientiae sit, et effector beatitudinis (quoniam timentes Deum beati sunt), praeceptorem se sapientiae edocendae, et demonstratorem beatitudinis adipiscendae, evidenter significavit. 2. Et nos ergo ad imitandam verecundiam seduli, ad conferendam gratiam non usurpatores, quae illi Spiritus infudit sapientiae, ea per illum nobis manifestata, et visu comperta atque exemplo, vobis quasi liberis tradimus; cum jam effugere non possimus officium docendi, quod nobis refugientibus imposuit sacerdotii necessitudo:", "candidate_score": 0.656603, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ;", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-officiis-ministrorum_window_481", "psc_text": "Haec apud vos deposui, filii, quae custodiatis in animis vestris: quae utrum aliquid profectus habeant, vos probabitis; interim copiam multam exemplorum offerunt: nam prope omnia Majorum exempla, plurima quoque dicta his tribus inclusa libris tenentur; ut et si sermo nihil deferat gratiae, series tamen vetustatis quodam compendio expressa plurimum instructionis conferat.", "candidate_score": 0.646991, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf025", "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", "max_score": 0.714703, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", "candidate_score": 0.714703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_22_24", "bdc_text": "utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_240", "psc_text": "ne videat gloriam Domini (Isai. XXVI, 10) . His quippe tenebris damnatos eos intuens, Joannes ait: Lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Hinc David non optans, sed prophetans, dicit: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et deorsum eorum semper incurva (Ps. LXVIII, 24) . In tenebris ergo tacent impii, quia etsi Judaei divinae Scripturae verba in Dei laudibus proferunt, dum Filium negant, Deo Patri nulla vocum obsequia consecrant. Deo enim silet, qui, Patrem laudans, Unigeniti laudem tacet. Sed quem crucifixum despiciunt, quando judex venerit expavescent. Unde etiam subditur: (Vers. 9, 10.) Quia non in fortitudine sua roborabitur vir, Dominum formidabunt adversarii ejus. 24. Nunc autem durus in infidelitate, fortis in errore est, et quem credere Deum contemnit, audacter blasphemare non metuit. Velut vir siquidem nunc vinci non potest, sed tunc sicut vir nequaquam roborabitur, cum is qui eorum insidiis 53 crucifixus est, in sua", "candidate_score": 0.692993, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", "candidate_score": 0.677054, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_13", "psc_text": "Hinc nimirum nostri sudoris fructum suum faciunt, quia dum ex benignitate diligunt, ad aeternae remunerationis sibi cumulum vertunt, et quod tantis temporibus tam clausa et inexposita Scriptura ad communem intelligentiam ducitur, et quod parvuli sanctae Ecclesiae dum in veteris Scripturae tegminibus novae religionis splendorem suscipiunt, in profectu suae devotionis adjuvantur. 5. Sed quia in diversis sanctorum Patrum operibus diversa hujus historiae testimonia inveniuntur exposita, notare lector debet quia aliquando eorum sensus tractando subsequor, aliquando autem enodare historiam aliter insudo, ut et opus quod spe divinae inspirationis aggredior, et antiquorum patrum auctoritate sit validum, et lectori nequaquam fastidiosum, dum inter ea quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando,", "candidate_score": 0.67629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_28_30", "bdc_text": "Tu noster olim rector et custor deus , Priscis abusque seculis Te vidit orbis vindicantem ab omnibus semper tuos periculis . Dominus Ramus est in hac urbe , qui honestissime humanissimeque a principe nostro exceptus est , ac spero illum in hac academia commoraturum et in locam domini victorim consilium Christus Fabrici . instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_147", "psc_text": "In hac certe civitate nos consistere sapiens ille praecepit, qui ait: Omni custodia serva cor tuum, quoniam ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Hinc etiam Dominus discipulis praecipit, dicens: Vos autem sedete in civitate, donec induamini virtute ex alto (Luc. XXIV, 49) . In civitate quippe sedemus cum per quotidianam sollicitudinem in internae custodiae defensione requiescimus. In qua sedentes virtute induimur ex alto, quia praeparati jam in habitaculum sancti Spiritus per ejus gratiam in supernae gloriae contemplationem sublevamur. In hoc igitur quod vir Ephrathaeus de civitate sua ascendere dicitur, quid aliud quam negligentiae nostrae culpa indicatur? Nam per contemplationem rimari caelestia volumus, qui non solum cordis, sed etiam corporis custodiam non habemus. Et quidem saepe indecenter aspicimus, otiosa audimus, superflua loquimur, somnum, cibum non ad refectionem corporis habemus, sed ad usum delectationis. Itaque cum discutere ambigua volumus, superna conspicere, tenebras nostras deserere, internae dulcedinis saporem gustare, ab illius", "candidate_score": 0.674766, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_240", "psc_text": "ne videat gloriam Domini (Isai. XXVI, 10) . His quippe tenebris damnatos eos intuens, Joannes ait: Lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Hinc David non optans, sed prophetans, dicit: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et deorsum eorum semper incurva (Ps. LXVIII, 24) . In tenebris ergo tacent impii, quia etsi Judaei divinae Scripturae verba in Dei laudibus proferunt, dum Filium negant, Deo Patri nulla vocum obsequia consecrant. Deo enim silet, qui, Patrem laudans, Unigeniti laudem tacet. Sed quem crucifixum despiciunt, quando judex venerit expavescent. Unde etiam subditur: (Vers. 9, 10.) Quia non in fortitudine sua roborabitur vir, Dominum formidabunt adversarii ejus. 24. Nunc autem durus in infidelitate, fortis in errore est, et quem credere Deum contemnit, audacter blasphemare non metuit. Velut vir siquidem nunc vinci non potest, sed tunc sicut vir nequaquam roborabitur, cum is qui eorum insidiis 53 crucifixus est, in sua", "candidate_score": 0.674065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1815", "psc_text": "in pascuis; quia, etsi hominibus intra carnis vilia et infirma se tegunt, magna est supernae contemplationis latitudo, in qua morantur. Sed qualis jam praelatus appareat, videamus. Sequitur enim, et dicit: (Vers. 12.) Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie. 17. Quid est, quod tanta pulchritudo regis asseritur, nisi quia magnis virtutum fulgoribus ornari debet persona doctoris? Nam de Redemptore dictum est: Spiritus ejus ornavit coelos (Job. XXVI, 13) . Coeli namque sunt sublimes praedicatores. Qui profecto coeli a spiritu ornati sunt, quia virtutes quibus emicant a Spiritu sancto percipiunt. Quid est ergo, quod rufus asseritur, nisi quia in rubra saepe materia charitatis fervor designatur? Unde et in veste pontificis coccus ponitur bis tinctus, ut duplici vestiatur charitate. Rufus ergo dicitur per ardorem charitatis, quia dum ardentia praecepta charitatis exhibet, quasi per calorem rubet. Quid item est pulcher aspectu, nisi interna contemplatione conspicuus? Quasi enim pulchrum aspectum habet, qui decore", "candidate_score": 0.672752, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_24", "bdc_text": "Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_240", "psc_text": "ne videat gloriam Domini (Isai. XXVI, 10) . His quippe tenebris damnatos eos intuens, Joannes ait: Lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non comprehenderunt (Joan. I, 5) . Hinc David non optans, sed prophetans, dicit: Obscurentur oculi eorum, ne videant, et deorsum eorum semper incurva (Ps. LXVIII, 24) . In tenebris ergo tacent impii, quia etsi Judaei divinae Scripturae verba in Dei laudibus proferunt, dum Filium negant, Deo Patri nulla vocum obsequia consecrant. Deo enim silet, qui, Patrem laudans, Unigeniti laudem tacet. Sed quem crucifixum despiciunt, quando judex venerit expavescent. Unde etiam subditur: (Vers. 9, 10.) Quia non in fortitudine sua roborabitur vir, Dominum formidabunt adversarii ejus. 24. Nunc autem durus in infidelitate, fortis in errore est, et quem credere Deum contemnit, audacter blasphemare non metuit. Velut vir siquidem nunc vinci non potest, sed tunc sicut vir nequaquam roborabitur, cum is qui eorum insidiis 53 crucifixus est, in sua", "candidate_score": 0.670226, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_478", "psc_text": "ad contemplationis altitudinem ducitur, dudum ignorasse Dominum perhibetur, quia is quasi ex praesentiae veritate invenitur, qui fama velut incognitus, et non praesentia velut cognitus, ante videbatur. 14. Sed quia separatim dicitur: Nondum sciebat Dominum, neque revelatus ei fuerat sermo Domini, potest subtilius intelligi. Nam in una eademque interna Dei contemplatione et mira charitas contemplanti infunditur de fructu tantae gloriae, et stupor magnus in secreti verbi revelatione. Quidam ergo Dominum sciunt, et sermonis ejus revelationem percipiunt, quia et mira dulcedine replentur, ex ea quam ex consuetudine hauriunt infusione tantae charitatis, et magna crudiuntur sapientia revelatione verbi. A nonnullis vero scitur Dominus, quibus sermo Domini nequaquam revelatur; quia simplices quique, sed magna conversatione perfecti viri, de contemplationis divinae gloria ineffabilem quidem amoris dulcedinem contemplando percipiunt, sed tamen ad revelati verbi ejus altitudinem non pertingunt, quia ad amantium ordinem assumpti sunt, non ad celsitudinem praedicationis. Revelatur quidem ei verbum, ut ametur; et ne", "candidate_score": 0.669416, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_24", "bdc_text": "Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_876", "psc_text": "21.) Et locutus est ea in auribus Domini. In eorum auribus loquimur, apud quos magnae familiaritatis gratiam habemus. Sancti autem viri, quia omnipotenti Deo in magni amoris vinculo conjuncti sunt, ei in auribus loquuntur: quia divinae propitiationis ejus auditum tanto fiducialius exposcunt, quanto apud ejus misericordiam, impetrandi locum sublimius acceperunt. Peccata vero populi loquuntur pro humilitate confessionis, sed in auribus loquuntur Domini: quia cum magno affectu precis januam pulsant Dominicae propitiationis. Sed fortasse in auribus Domini loqui dicitur: quia dum sancti viri pro peccatoribus obsecrant, preces quas pro eis Deo offerunt, hominibus non revelant. Unde et in Evangelio Dominus prohibet discipulos, dicens: Cum oratis, nolite fieri sicut hypocritae tristes, qui amant in synagogis, et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus (Matth. VI, 5) . Verba ergo, sive opera populi loquuntur, cum delicta locutionis et operis orationibus delenda Domino exponunt. Ea vero in auribus Domini loquuntur, ut dum", "candidate_score": 0.667182, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1822", "psc_text": "Nam saepe indiscreti pastores negligentem et reprobam accedentium vitam sciunt, et eos promovere non metuunt. Hi profecto ungunt, et non surgunt; quia quibus sacramenta unctionis tribuunt, in alto sitos meritorum loco non cernunt. Quando igitur doctor sublimis ostenditur, ejus ordinator surgere monetur; quia per ministerium tunc digne tribuuntur sacramenta unctionis, cum ungendus in alta conspicitur sublimitate virtutis. De quo nimirum, Quia ipse est, dicitur: Si ergo ipse est, alius non est; quia, nisi his virtutibus fulgeat, necesse est ut ordinem tantae celsitudinis non attingat. Quem ergo monstraturum se Dominus promisit, rufum et pulchrum aspectu, et decora facie ostendit, dicens: Ipse est enim. Quia nullus debet subire culmen regiminis, qui robur non habet magni operis, scilicet contemplationis scientiam, et fervorem charitatis. Bene ergo subjungitur: (Vers. 13.) Tulit igitur Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum suorum. 19. Cornu olei tollitur, ut tota vita pontificis spiritualis esse doceatur. Cornu olei", "candidate_score": 0.662142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1819", "psc_text": "in perfecta charitate. Haec namque tria eo quo ponuntur ordine, in electi conversatione proficiunt. Nam pulchros contemplationis aspectus habere non praevalet, nisi qui prius se in labore pii operis vehementer exercet. Aeternae quidem lucis gaudia illius summi luminis immensitas, aeternus ille vigor splendoris ineffabilis, quo laboriosius quaeritur, se quaerentibus laxius aperitur. Qui ergo jam talis est, idoneus quidem ad docendum cernitur; sed nisi decora facie fulgeat, nisi mentem charitatis perfectae radiis illustratam gerat, dignus tanta celsitudine non probatur. Sit ergo rufus pastor, et non sit remissus in opere; sit pulcher aspectu, videlicet sublimis in eo contemplatio; sit decora facie, ut totum robur operis, et altitudo contemplationis, supernae majestatis oculis notum, sit per ineffabilem pulchritudinem charitatis. Haec quippe tria immensi decoris insignia, quia sanctae Ecclesiae doctor habere debet, pro omnibus Petrus assumitur, et an amet Redemptorem tertio interrogatur. Primo namque ei dicitur: Petre, amas me (Joan. XXI, 16) ? ut per", "candidate_score": 0.658826, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1863", "psc_text": "Sion (Isai. XL, 9) . Mons excelsus, perfectio doctrinae, et operis est. Surgat ergo, qui ungere regem praecipitur, in sublimia se extendat. Surgat in alto opere, surgat in alta contemplatione, surgat in sapientia verbi, surgat in virtute charitatis. Ille quidem, qui praedicando ungitur, tantus est, ut vix ad eum a sublimibus perveniatur. Et fortasse Paulus hunc ideo ungere poterat, quia dicit: Nostra conversatio in coelis est (Philip. III, 20) . Ideo hunc ungere poterat, quia ad tertii coeli secreta se erexerat, et in paradiso arcana verba audiebat. Quia ergo Dominus Jesus sublimiter a sublimibus praedicari debet, surgere propheta praecipitur: quia eum, per quem ipse signatur, ungere jubetur. Alta quidem, imo altissima haec perfectae conversationis virtus est, sed a multis perfecte perficitur. Magna quidem sublimitas haec est, sed tamen sublimes Ecclesia sancta multos habet. Nam ex quo Synagogam repulit, in innumerabilem celsitudinem virtutis sanctam Ecclesiam sublimavit. Bene ergo dicitur: Et directus", "candidate_score": 0.657136, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_37", "bdc_text": "Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_546", "psc_text": "Nunc vero cum multi sacram Scripturam legant, et tractantes praedicatores audiant, et post studium lectionis, et praedicationis adhortationem, alii in pristino frigore vitiorum suorum remaneant, alii per gratiam in amorem sanctarum virtutum ferveant; aperte liquet quia 117 ordo Patrum venerabilium dona nobis virtutum per editas Scripturas ostendit, sed amorem virtutum, quas insinuat, solus nobis conditor tribuit. Quare et Jacobus pie admonet, dicens: Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum (Jac. I, 17) . Hinc Paulus ait: Neque qui plantat est aliquid, sed qui incrementum dat, Deus (I Cor. III, 7) . Quid est ergo aliud dicere: Non te vocavi, nisi aperta eruditione ostendere quia hoc quod fidelis anima ad superna desideria erigitur, ex sola divinae gratiae infusione generatur? Quia ergo ter vocatur a Domino, ter ad dormiendum a magistro reverti praecipitur, tres ille gradus dilectionis insinuat qualiter acquirantur. Nam quia cordi consilium aptavimus, consilium", "candidate_score": 0.632128, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf051", "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", "max_score": 0.713629, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", "candidate_score": 0.713629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1174", "psc_text": "meum Lucianum episcopum talia et ad gloriam vestram, et ad Constantinopolitanum episcopum scripta direxerim, quae evidenter ostenderent me ea quae de fide catholica in praedicta synodo definita fuerant approbare. Sed quia in eisdem litteris ea 1203 quae per occasionem synodi male sunt attentata, reprehenderam, maluit praedictus antistes meam gratulationem tacere, quam suum ambitum publicare. Mihi autem multum fiduciae, Deo per vos operante, collatum est, quod probasse vos observantiam meam de custodia canonum paternorum, pietatis vestrae affatibus indicastis. Et merito geminatur gaudium meum, cum vobis religiosissime placere cognosco, ut et fides Nicaena suam teneat firmitatem, et privilegia Ecclesiarum illibata permaneant. CAP. II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et", "candidate_score": 0.699885, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1289", "psc_text": "in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde merito leviorem fore credideram; nunc vero cunctis 1262 aliis acrior me pressit anxietas, quam diutina peperit vestrae non solita sanctitatis intermissio litterarum, maxime cum mihi, quae scriptae essent a vobis aliis, ostenderentur epistolae, quae majus facerent doloris augmentum, qui frequentius cuperem potiri vestris affatibus: ut illa vobis obediendo complerem, quae vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic", "candidate_score": 0.697145, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1182", "psc_text": "πίστεως ἀνήκειν δοκιμάσει, ἐμῷ ὀνόματι τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ θαῤῥῶν ὑποβάλλει· ἐπειδὴ ὁμολογουμένως ἐπίσταμαι εἰς πάντων τούτων διόρθωσιν καὶ ἐκδίκησιν, τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ὑμᾶς ἐπαρκεῖν. EPISTOLA CXVI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pro vigore fidei et sanctionibus contra rebelles monachos editis gratias agit. --II. Se ad Chalcedonenses episcopos litteras dedisse consensus sui testes. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quamvis nullas nunc litteras tuae pietatis acceperim, scribente tamen gloriosissimo principe, non aliter dignatione ipsius sum gavisus, quam si mihi etiam tuae serenitatis redderentur alloquia. Unde consuetudinem debiti a me officii oportuit custodiri, qua me significarem clementiae vestrae salute gaudere, et incessabilibus a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante", "candidate_score": 0.695653, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1289", "psc_text": "in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde merito leviorem fore credideram; nunc vero cunctis 1262 aliis acrior me pressit anxietas, quam diutina peperit vestrae non solita sanctitatis intermissio litterarum, maxime cum mihi, quae scriptae essent a vobis aliis, ostenderentur epistolae, quae majus facerent doloris augmentum, qui frequentius cuperem potiri vestris affatibus: ut illa vobis obediendo complerem, quae vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic", "candidate_score": 0.6797, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1269", "psc_text": "improbari, non otiosum est quod de his quae maxime fuerant curanda reticetur. Praeceptioni itaque pietatis vestrae parere volueram, et litteras dare ad episcopum supradictum, si priores, quas ad illum direxi, vel effectu rerum, vel scriptis ipsius proficere aliquid probavissem. At cum nihil de ambitionis poenitudine voluerit profiteri, nihilque ad haec respondere quae a me sunt scripta curaverit, colloquia quidem mea ab illo suspendi, sed animum, quo illum corrigi et meliorem esse desidero, non mutavi. Proinde, si placet vestrae clementiae, immo, quia id vobis placere cognosco, satisfaciat canonibus, et omnium gratiam sacerdotum pacifica humilitate servaturum se esse rescribat, ambitumque culpabilem se abjecisse significet; ego me illum in eam gratiam spondeo recepturum, ut in omnibus quae sunt Domino placitura consortium ejus amplectar: quoniam illa pax vera, illa charitas erit firma, in qua simul studebimus et catholicam fidem et Nicaenorum canonum decreta servare. Data septimo idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus.", "candidate_score": 0.671593, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", "candidate_score": 0.669238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1182", "psc_text": "πίστεως ἀνήκειν δοκιμάσει, ἐμῷ ὀνόματι τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ θαῤῥῶν ὑποβάλλει· ἐπειδὴ ὁμολογουμένως ἐπίσταμαι εἰς πάντων τούτων διόρθωσιν καὶ ἐκδίκησιν, τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ὑμᾶς ἐπαρκεῖν. EPISTOLA CXVI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pro vigore fidei et sanctionibus contra rebelles monachos editis gratias agit. --II. Se ad Chalcedonenses episcopos litteras dedisse consensus sui testes. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quamvis nullas nunc litteras tuae pietatis acceperim, scribente tamen gloriosissimo principe, non aliter dignatione ipsius sum gavisus, quam si mihi etiam tuae serenitatis redderentur alloquia. Unde consuetudinem debiti a me officii oportuit custodiri, qua me significarem clementiae vestrae salute gaudere, et incessabilibus a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante", "candidate_score": 0.666862, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1182", "psc_text": "πίστεως ἀνήκειν δοκιμάσει, ἐμῷ ὀνόματι τῇ ὑμετέρᾳ εὐσεβείᾳ θαῤῥῶν ὑποβάλλει· ἐπειδὴ ὁμολογουμένως ἐπίσταμαι εἰς πάντων τούτων διόρθωσιν καὶ ἐκδίκησιν, τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος, ὑμᾶς ἐπαρκεῖν. EPISTOLA CXVI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pro vigore fidei et sanctionibus contra rebelles monachos editis gratias agit. --II. Se ad Chalcedonenses episcopos litteras dedisse consensus sui testes. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quamvis nullas nunc litteras tuae pietatis acceperim, scribente tamen gloriosissimo principe, non aliter dignatione ipsius sum gavisus, quam si mihi etiam tuae serenitatis redderentur alloquia. Unde consuetudinem debiti a me officii oportuit custodiri, qua me significarem clementiae vestrae salute gaudere, et incessabilibus a Deo precibus postulare ut vos, et Romanae reipublicae, et catholicae Ecclesiae in omni prosperitate conservet. De vigore autem fidei vestrae, qua indesinenter Domino sacrificium laudis offertis, quantas Deo gratias agam, enarrare non valeo: quoniam principibus temporis nostri non 1207 solum potentiam regiam, sed etiam sacerdotalem cognoscimus inesse doctrinam. Indicante", "candidate_score": 0.661736, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_15_17", "bdc_text": "Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur . timet mensis .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", "candidate_score": 0.661348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1642", "psc_text": "colloquia sentiamus quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Datum XV kalend. Septemb., Magno et Apollonio consulibus. EPISTOLA CLXXII. AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ECCLESIAE ALEXANDRINAE. SYNOPSIS. Ad concordiam in Ecclesia Alexandrina servandam augendamque invitat; et ut qui ab haereticis seducti sunt, ad poenitentiae remedium provocentur. LEO episcopus presbyteris et diaconibus Ecclesiae Alexandrinae, dilectissimis filiis in Domino salutem. Gaudeo exsultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu; dum sicut scripta vestra manifestant, et pastor gregem, et grex ostenditur amare pastorem. Solliciti ergo in invicem, sicut Apostolus ait, servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) , properate ad fructum verae pervenire patientiae. Quid enim dignius aut velle potestis aut agere, quam ut, auxiliante Dei gratia, gloriosissimi principis fide ad profectum solidissimae pacis utamini, remota procul ea bestia quae vineam plantationis Dominicae, sicut psalmus propheticus canit (Ps.", "candidate_score": 0.657927, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_890", "psc_text": "dilectio tua litteris, quas per nostros accipiet, plenius instruetur. Data idibus Aprilis, Adelfio viro clarissimo consule. 1042 EPISTOLA LXXXI. AD JULIANUM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Julianum diu per Dioscori improbitatem vexatum monet lapsos in communionem recipi non debere, nisi perfidia cum auctoribus damnata. LEO episcopus JULIANO episcopo. Litteras fraternitatis tuae per filios nostros Constantinopolitanos clericos, nuntias tuae salutis accepi; quibus te magnis tribulationibus gravatum fuisse significas: cum utique non defuerit materia sollicitudinis et laboris, quae inter procaces catholicae fidei adversarios inhaerentem veritati animum fatigarent; isque, ut scribis, fuerit animus ut per occasionem necessitatis et nobis te et patriae praesentares. Quod vere futurum speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant,", "candidate_score": 0.65307, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", "candidate_score": 0.652005, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_661", "psc_text": "στεωάνους συν αύτῷ πάντων τῶν ἀποστόλων, καὶ τὰς τῶν μαρτύρων χαράς, οἶς οὐ γέγονεν ἑτέρα τις αἰτία τοῦ παθεῖν, εἰ μὴ ἡ ὁμολογία τῆς ἀληθοῦς 905 θεότητος, καὶ ἡ ἐν Χριστῷ τελεία διαμονή. Ἧς τινος ὁμολογίας ἀσεβῶς ὑπό τινων νῦν ὀλίγων καταβλαπτομένης, πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἡμετέρων μερῶν, καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς, τὴν ὑμετέραν ἡμερότητα μετὰ δακρύων ἱκετεύουσι κατὰ τὴν αἴτησιν τοῦ λιβελλου Φλαυιανοῦ τοῦ ἐπισκόπου· ὥστε κελεῦσαι ἰδικὴν σύνοδον ἐν τοῖς τῆς Ἰταλίας ἐπιτελεσθῆναι· ὅπως πᾶσα ἐναντιότης ἐκβληθείη ἢ καταπραϋνθεὶη, καὶ μηδὲν ἒ παρέλκον, ἢ ἀμφίβολον ἠπὶ τῇ πίστει· συνερχομένων ἔτι καὶ τῶν ἐπισκόπων ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν ὧν εἴ τινες ὕβρεις κατὰ την ὁδὸν τῆς ἀληθείας ὤφλησαν, σωτηριώδεσι θεραπείαις εἰς τὸ ὁλόκληρον ἀνακληθῶσι, καὶ οὗτοι, ὧν ἔστιν αἰτία βαρυτέρα, ἢ διὰ τῆς συμβουλίας ἡσυχάσωσιν, ἢ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἐκκλησίας ἐκκοπῶσιν. Ὥστε καὶ ταῦτα ἀναγκαῖον παραφυλάξαι, ὅσα ὁ ἐν Νικαίοι κανὼν παρακελεύεται, ὅσα τε ὁ ὅρος ὁ ἀπὸ", "candidate_score": 0.644166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", "candidate_score": 0.643405, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_732", "psc_text": "qui apud nos sunt exarchum, sanctitati vestrae suggessi: quandoquidem ne ad vos 952 contenderem, regiarum litterarum vincula retinuerunt, quemadmodum et alios. Et sanctitatem vestram oro ut et paterno affectu illos videat, et sinceras aures vestras illis benignas praebeat, et calumniis vexatam ac sine causa impugnatam senectutem meam studio et providentia vestra dignetur, tum ante omnia fidei insidiis appetitae quam maximam potest curam gerat, paternamque haereditatem Ecclesiis integram custodiat: ut pro his etiam paratas remunerationes a munifico et liberali Domino sanctitas vestra recipiat. 941 Λέοντι ἐπισκόπῳ Ῥώμης. Εἰ Παῦλος τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ, ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος σάλπιγξ, πρὸς τὸν μέγαν ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ἀποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος", "candidate_score": 0.642576, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_38", "bdc_text": "Bullingero , p , ecclesiae Tigurinae ministro , Bullingero , d. ecclesiae Tigurinam Tiguri .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", "candidate_score": 0.606588, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_38", "bdc_text": "Bullingero , p , ecclesiae Tigurinae ministro , Bullingero , d. ecclesiae Tigurinam Tiguri .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_868", "psc_text": "ἡδεῖ ὑπεδεξάμεθα. Λοιπόν ἐστιν, ἵνα εἰ ἀρέσκῃ τῇ σῇ ὁσιότητι ἐφὶ ταῦτα τὰ μέρη παραγενέσθαι, καὶ τὴν σύνοδον ἐπιτελέσαι, τοῦτο ποιεῖν τῷ περὶ τὴν θρησκείαν ἔρωτι καταξιώσῃ. Καὶ γὰρ ταῖς ἡμετέραις ἐπιθυμίαις ποιήσει τὸ ἱκανὸν ἡ σὴ ὁσιότης, καὶ τῇ ἱερᾷ θρησκείᾳ τὰ χρήσιμα διατυπώσει. Εἰ δὲ ἐπαχθὲς τοῦτό ἐστι, τὸ, σὲ πρὸς ταῦτα παραγενέσθαι τὰ μέρη, τοῦτο αὐτὸ ἡμῖν ἰδίοις καταμηνύσει γράμμασιν ἡ σὴ ἀγιωσύνη· ὥστε πρὸς ἅπασαν τὴν ἀνατολὴν, καὶ τὴν Θρᾴκην, καὶ τὸ Ἰλλυρικὸν, θεῖαι ἡμέτεραι ἀποσταλήσωνται προσφωνήσεις· ὅπως πρός τινα ὡρισμὲνον τόπον, ἔνθα ἂν ἡμῖν δόξῃ, πάντες οἱ ἁγιώτατοι ἐπίσκοποι παραγένωνται· καὶ ἅπερ τῇ τῆς τῶν χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito,", "candidate_score": 0.597751, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_38", "bdc_text": "Bullingero , p , ecclesiae Tigurinae ministro , Bullingero , d. ecclesiae Tigurinam Tiguri .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1092", "psc_text": "firmandae paci sufficiunt. --III. Anatolio Flavianum exemplo esse debere; et per se ruere quod Nicaenae synodo contrarium est. --IV. Ut ipsa Anatolium a proposito revocet hortatur. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Sanctis et Deo placitis clementiae vestrae studiis defensam contra haereticos catholicam fidem, et universae Ecclesiae redditam pacem, ineffabiliter cum vestra pietate gaudemus: gratias agentes misericordi et omnipotenti Deo, quod exceptis his qui magis dilexerunt tenebras quam lucem (Joan. III, 19), neminem passus est evangelica veritate fraudari: ut abstersa erroris caligine, in omnium cordibus purissimum lumen oriretur, nec de infirmis quorumdam animis tenebrosus ille exsultaret inimicus, quem non solum hi qui illaesi steterunt, sed etiam hi quos fecerat mutare, superaverunt: ut, errore abolito, per totum 1155 mundum fides vera regnaret, et omnis lingua confiteretur, quoniam Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 11) . Confirmato autem in unitate Evangelii universo orbe terrarum, et in eumdem sensum", "candidate_score": 0.595614, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_38", "bdc_text": "Bullingero , p , ecclesiae Tigurinae ministro , Bullingero , d. ecclesiae Tigurinam Tiguri .", "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_869", "psc_text": "χριστιανῶν θρησκείας εἰρήνῃ, καὶ τῇ καθολικῇ πίστει συμφὲρουσι, καθὼς ἡ σή ἁγιωσύνη κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας διετύπωσε, κατατεθήσονται. EPISTOLA LXXVII PULCHERIAE AUGUSTAE AD SANCTISSIMUM ARCHIEPISCOPUM ROMAE LEONEM. 1028 Missae sunt etiam divinae syllabae a divae memoriae Pulcheria ad eumdem virum sanctissimum, nuntiantes Deo amicissimum archiepiscopum Constantinopolitanum Anatolium, omni errore seposito, epistolae nuper missae ad sanctae memoriae Flavianum absque ulla mora subscripsisse, et sustineri jam ut quaedam synodus fieret in partibus Orientis; corpus vero ejusdem sanctae memoriae Flaviani Constantinopolim fuisse perductum, ut in basilica apostolorum sepeliretur. Episcopi etiam, qui unanimes erant sanctae memoriae Flaviano, et ad exsilium fuerant destinati, et hos revocandos fore, ut ad recipiendas Ecclesias suas synodi sententiam sustinerent. 1030 LEONI reverendissimo episcopo Ecclesiae gloriosae civitatis Romae, PULCHERIA venerabilissima Augusta. Litteras tuae beatitudinis cum decenti omni episcopo veneratione suscepimus; per quas tuam fidem puram et talem cognovimus, qualis debet cum sanctitate sacro praeberi templo. Ego vero similiter ac meus", "candidate_score": 0.594849, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf021", "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", "max_score": 0.712736, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.712736, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.702456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.687959, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.684365, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.68203, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_7_9", "bdc_text": "quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.6733, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", "candidate_score": 0.671827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.664701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.661743, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", "candidate_score": 0.650924, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.64459, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.71099, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.71099, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_879", "psc_text": "perniciosa his qui ea vellent, sicut a parentibus per Legem acceperant, custodire, minus me posuisse, Illo duntaxat tempore, quo primum fidei gratia revelata est: tunc enim hoc non erat perniciosum. Progressu vero temporis illae observationes ab omnibus Christianis desererentur; ne, si tunc fieret, non discerneretur quod Deus populo suo per Moysen praecepit, ab eo quod in templis daemoniorum spiritus immundus instituit. Proinde potius culpanda est negligentia mea, quia hoc non addidi, quam objurgatio tua. Verumtamen longe antequam litteras tuas accepissem, scribens contra Faustum manichaeum quomodo eumdem locum, quamvis breviter explicaverim, et hoc illic non praetermiserim, et legere poterit, si non dedignetur, Benignitas tua, et a charissimis nostris, per quos nunc haec scripta misi, quomodo volueris tibi fides fiet, illud me ante dictasse: mihique de animo meo crede, quod coram Deo loquens, jure charitatis exposco, nunquam mihi visum fuisse, etiam nunc Christianos ex Judaeis factos, sacramenta illa vetera quolibet affectu, quolibet", "candidate_score": 0.700677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.700538, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.699833, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.698895, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", "candidate_score": 0.698564, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", "candidate_score": 0.698416, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", "candidate_score": 0.696157, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1904", "psc_text": "ingenio divina non valent assequi, vel eis quos, licet acute moveantur, contentiosum tamen studium et praeoccupatio diuturni erroris ab intelligendo impedit, sufficere utcumque possint. Verumtamen cognosce quid eos contra moveat, atque rescribe, ut vel epistolis vel libris, si adjuverit Deus, ad omnia respondere curemus. Sis in Domino felix, gratia et misericordia ejus, domine eximie et merito insignis, charissime ac desiderantissime fili. EPISTOLA CXXXIX. Ut Gesta quae adversus Donatistas confecta sunt publicentur, utque rei castigentur mitius et citra mortis poenam. Domino merito insigni, multumque charissimo ac desiderantissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Gesta quae promisit Praestantia tua, vehementer exspecto, et in ecclesia Hipponensi jamjamque cupio recitari, ac, si fieri potuerit, etiam per omnes ecclesias in dioecesi constitutas; ut audiant homines, pleneque agnoscant confessores iniquitatis, non Dei timore extorquente poenitentiam, sed judiciaria diligentia crudelissimorum pectorum aperiente duritiam; sive illorum qui de homicidio et de excaecato ac debilitato presbyteri corpore confessi;", "candidate_score": 0.695985, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.694488, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.692869, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", "candidate_score": 0.692318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_32_34", "bdc_text": "Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.692308, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928", "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;", "candidate_score": 0.692205, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", "candidate_score": 0.692191, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", "candidate_score": 0.69184, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", "candidate_score": 0.691655, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", "candidate_score": 0.690182, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", "candidate_score": 0.689127, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.688445, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.688242, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", "candidate_score": 0.687658, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.687397, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", "candidate_score": 0.686304, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_7_9", "bdc_text": "quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", "candidate_score": 0.685602, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33_35", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.684738, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", "candidate_score": 0.683829, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_719", "psc_text": "te scriptum quod tibi rectum videbatur: quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum; et quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? cur habet Italia quod tu non scripsisti? qua ratione poscis ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Nec tam hebes sum ut, si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim emendare compellas, et ad παλινῳδίαν provoces, et oculos mihi reddas; in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante", "candidate_score": 0.68247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928", "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;", "candidate_score": 0.682467, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_95", "psc_text": "consilii tui. Totum enim se mihi brevi tempore, prope discussis corporis tegumentis, quod in te vivit, aperuit. Neque ullo modo siverit Domini nostri misericordissima providentia, ut a catholico Christi grege tu vir tam bonus et egregie cordatus alienus sis. EPISTOLA XX. Antonino pro existimatione bona ac dilectione sibi impensa gratias refert Augustinus, optatque ut familia ipsius tota catholicam religionem profiteatur. AUGUSTINUS ANTONINO. 1. Cum a duobus tibi scripta deberentur, cumulatissime magis pars reddita est, quod unum nostrum praesentem vides, cujus ex ore cum me quoque accipis, poteram non rescribere, nisi ipso jubente fecissem, quo proficiscente supervacaneum videbatur esse quod feci. Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt.", "candidate_score": 0.682328, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.682294, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", "candidate_score": 0.682055, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.681861, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33_35", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.68175, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_196", "psc_text": "quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed prope omnes qui nos in Christo libenter noverunt, salutant, venerantur, desiderant Germanitatem, Beatitudinem, Humanitatem tuam. Non audeo petere; sed si tibi ab ecclesiasticis muneribus vacat, vides quid mecum sitiat Africa. EPISTOLA XXVIII. Augustinus Hieronymo, de nova post LXX Veteris Testamenti versione; deque Petro reprehenso a Paulo ad Galat. II, expostulans de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum", "candidate_score": 0.681619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928", "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;", "candidate_score": 0.681257, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.679983, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_32_34", "bdc_text": "Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", "candidate_score": 0.679781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.679128, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.679013, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_7_9", "bdc_text": "quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2488", "psc_text": "tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas et adducas, nihilque aliud in eo quod per te securius vivunt, velis, nisi ut hinc illum promereantur, apud quem beate vivent; et verae illae virtutes erunt, et illius opitulatione, cujus largitate donatae sunt, ita crescent et perficientur, ut te ad vitam vere beatam, quae non nisi aeterna est, sine ulla dubitatione perducant: ubi jam nec prudenter discernantur a bonis mala, quae non erunt; nec fortiter tolerentur adversa, quia non ibi erit nisi quod amemus, non etiam quod toleremus; nec temperanter libido trenetur, ubi nulla ejus incitamenta sentiemus; nec juste subveniatur ope indigentibus, ubi inopem atque indigum non habebimus. Una ibi", "candidate_score": 0.67827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.677987, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.677341, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3477", "psc_text": "abominationem desolationis, quod dictum est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat » (Matth. XXIV, 15)? Ego autem ne petitionis Beatitudinis tuae contemptor essem, haec quemadmodum sensi, scripsi ad tuam Charitatem. Plenius autem dignare nos verbo gratiae tuae rescribendo instruere et laetificare. EPISTOLA CXCIX. DE FINE SAECULI. Augustinus Hesychio, commonstrans quomodo sint intelligentia Scripturae loca quae varie loquuntur de fine saeculi; quodque praestat non inquirere tempus adventus Christi, sed hoc agere ut unusquisque ad excipiendum illum sit paratus. Domino beatissimo, et venerabiliter suspiciendo fratri et coepiscopo HESYCHIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Accepi litteras Venerationis tuae, quibus valde salubriter exhortaris ut Salvatoris nostri diligatur et desideretur adventus. Facis hoc ut servus bonus ejusdem patrisfamilias, avidus lucrorum Domini tui, et volens habere plurimos socios dilectionis qua ipse praecipue et perseveranter accenderis. Intuentes igitur quod commemorasti de Apostolo, quia Dominum dixit redditurum coronam justitiae, non tantum sibi,", "candidate_score": 0.677199, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_32_34", "bdc_text": "Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.676055, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", "candidate_score": 0.67599, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.675979, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.675726, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3968", "psc_text": "peccatis intercedere ne cuncteris, ac pro me indefessus ores, ac petas quidquid ipse volueris. 6. Si tibi taedium affert longa epistola mea, hoc tuae magnanimitatis patientia moderare, et tibi imputa, quoniam ipse jussisti. Oramus tamen, atque identidem deprecamur, ut iterum scribas; sic enim fiet ut libenter suscepisse te scripta mea suspicari possimus. Deus donet nobis Beatitudinem tuam per multos annos pro nobis orantem, domine vere sancte pater. Filius noster Verimodus salutat Beatitudinem tuam, qui admodum gratulatus est quod in epistola ad nos tua ejus mentionem fecisse dignatus es. Nescio quae medicamenta ab archiatro, qui nobiscum est, accepta dedimus Lazapo sacro presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus", "candidate_score": 0.67519, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", "candidate_score": 0.674483, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_7_9", "bdc_text": "quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1426", "psc_text": "et respondere facis canenti tibi Domino, ut quidquid de ejus plenitudine ad nos usque redundat, jucundius efficiatur et gratius per tuum elegantem famulatum, et succinctam munditiam, et fidele ac castum simplexque ministerium: quod ita resplendere facis per argutias tuas et vigilantiam tuam, ut perstringat oculos, et in se rapiat; nisi tu idem innuas Dominum, ut quidquid in te delectabile lucet, referentes nos ad illum, ipsius esse agnoscamus de cujus bonitate tam bonus es, et de cujus puritate et simplicitate ac pulchritudine purus, simplex et pulcher es; et illi agentes gratias de bono tuo, dono suo dignetur nos tibi adjungere, vel quoquo modo subjungere, ut plenius subjiciamur illi, cujus te ductu ac moderatione talem gaudemus, ut et tibi contingat gaudere de nobis: quod non diffido ore, si tuis me orationibus adjuves, cujus imitatione nonnihil jam profeci, ut talis esse desiderem. Vides quid facias, quod sic bonus es, quam nos rapias in", "candidate_score": 0.674479, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", "candidate_score": 0.674232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", "candidate_score": 0.673297, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_720", "psc_text": "materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante coepi amare quam nosse, qui me prior ad amicitiam provocavit, quem post me orientem in Scripturarum eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea quae non scripsisti; aut si tuus est, ingenue confitere, ut si in defensionem mei aliqua scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum", "candidate_score": 0.673005, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", "candidate_score": 0.671169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.670921, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.67002, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", "candidate_score": 0.669011, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.667634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_18", "bdc_text": "qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2732", "psc_text": "Sed cum ad poenas ventum est parvulorum, magnis, mihi crede, coarctor angustiis, nec quid respondeam prorsus invenio: non solum eas poenas dico, quas habet post hanc vitam illa damnatio, quo necesse est trahantur, si de corpore exierint sine christianae gratiae Sacramento; sed eas ipsas quae in hac vita dolentibus nobis versantur ante oculos, quas enumerare si velim, prius tempus quam exempla deficient. Languescunt aegritudinibus, torquentur doloribus, fame et siti cruciantur, debilitantur membris, privantur sensibus, vexantur ab immundis spiritibus. Demonstrandum est utique, quomodo ista sine ulla sua mala causa juste patiantur. Non enim dici fas est, aut ista ignorante Deo fieri, aut eum non posse resistere facientibus, aut injuste ista vel facere vel permittere. Numquidnam sicut animalia irrationabilia recte dicimus in usus dari naturis excellentioribus, etsi vitiosis, sicut apertissime in Evangelio videmus porcos ad usum desideratum concessos esse daemonibus (Matth. VIII, 32); hoc et de homine recte possumus dicere? Animal est", "candidate_score": 0.666467, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33_35", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", "candidate_score": 0.665892, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_18_20", "bdc_text": "qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ; fertur enim Aureliae 1 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2673", "psc_text": "sint, ut per aliquam carnis poenam transeant in regnum Dei? Quod si ita est, cur hoc tantum de illis qui quondam non crediderunt in diebus Noe, ac non etiam de caeteris quos illic Christi visitatio comperit, per Evangelii praedicationem spiritu revixerunt, postea transitoria poena in carne judicandi? Quod si de omnibus acceperimus, manet quaestio, quare Petrus eos tantum commemoravit, qui tunc increduli fuerunt cum fabricaretur arca. 12 Movet etiam illud, quod ii qui de hac re conantur reddere rationem, ideo dicunt Christo ad inferos descendente, iis qui ibi inventi sunt, illa loca poenalia tanquam carceres exinanitos, qui non audierant Evangelium, quod illis viventibus nondum toto orbe praedicabatur, et justas habebant causas cur non credidissent, quod eis non fuerat annuntiatum: deinceps autem non habituros excusationem, qui praedicationem Evangelii per omnes gentes celebratam diffusamque contemnunt; et ideo illis tunc evacuatis carceribus jam justum restare judicium, quo contumaces et infideles etiam aeterno igne", "candidate_score": 0.664866, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", "candidate_score": 0.664787, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.664033, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", "candidate_score": 0.664025, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.664024, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_32_34", "bdc_text": "Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", "candidate_score": 0.662718, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16_18", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur . timet mensis . qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", "candidate_score": 0.662607, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", "candidate_score": 0.661877, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16_18", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur . timet mensis . qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3057", "psc_text": "ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et dura perpessi sunt, quae commemorare longum est; quando quorumdam et oculi exstincti sunt, et cujusdam episcopi manus et lingua praecisa est; nonnulli etiam trucidati sunt. Taceo crudelissimas caedes, et domorum depraedationes, per nocturnas aggressiones et incendia, non solum privatorum habitaculorum, verum etiam ecclesiarum; in quas flammas non defuerunt qui et Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in", "candidate_score": 0.661502, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_719", "psc_text": "te scriptum quod tibi rectum videbatur: quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum; et quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? cur habet Italia quod tu non scripsisti? qua ratione poscis ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Nec tam hebes sum ut, si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim emendare compellas, et ad παλινῳδίαν provoces, et oculos mihi reddas; in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante", "candidate_score": 0.661492, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_720", "psc_text": "materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante coepi amare quam nosse, qui me prior ad amicitiam provocavit, quem post me orientem in Scripturarum eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea quae non scripsisti; aut si tuus est, ingenue confitere, ut si in defensionem mei aliqua scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum", "candidate_score": 0.661137, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_32_34", "bdc_text": "Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", "candidate_score": 0.660701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928", "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;", "candidate_score": 0.660485, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", "candidate_score": 0.660339, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_31_33", "bdc_text": "H. Fuvissurus . Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168", "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas", "candidate_score": 0.660257, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16_18", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur . timet mensis . qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3058", "psc_text": "Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in pacem salutis aeternae suo sanguine congregarent. Potens est Dominus et misericors, quem quotidie rogamus ut etiam caeteris det poenitentiam, et resipiscant de diaboli laqueis, a quo captivi tenentur secundum ipsius voluntatem (II Tim. II, 26): qui non quaerunt nisi unde nobis calumnientur, et retribuant mala pro bonis; quia nec intelligere noverunt, quem circa eos animum dilectionemque servemus, et quomodo eos velimus secundum Domini praeceptum, quod per Ezechielem prophetam pastoribus dedit, revocare errantes, et perditos invenire (Ezech. XXXIV, 4). CAPUT VIII. 32. Illi autem, quod et alibi aliquando diximus, et quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis", "candidate_score": 0.659483, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.659376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.659186, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3855", "psc_text": "possum: tuam causam potius aspice et inspice, quam non cum hominibus quibuslibet, sed cum Deo habere te cognoscis; quia in Christo fideliter vivis, ipsum debes timere ne offendas. Nam causas ego superiores potius attendo, quia ut Africa tanta mala patiatur, suis debent homines imputare peccatis. Verumtamen nolim te ad eorum numerum pertinere, per quos malos et iniquos Deus flagellat poenis temporalibus quos voluerit. Ipsis namque iniquis, si correcti non fuerint, servat aeterna supplicia, qui eorum malitia juste utitur, ut aliis mala ingerat temporalia. Tu Deum attende, tu Christum considera, qui tanta bona praestitit, et tanta mala pertulit. Quicumque ad ejus regnum cupiunt pertinere, et cum illo ac sub illo semper beate vivere, diligunt etiam inimicos suos, benefaciunt illis qui eos oderunt, et orant pro eis a quibus persecutionem patiuntur (Matth. V, 44): et si quando adhibent pro disciplina molestam severitatem, non tamen amittunt sincerissimam charitatem. Si ergo tibi bona sunt", "candidate_score": 0.659186, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.659155, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2443", "psc_text": "Testamenti indulgentia commonemur, aut remedium sit salutis, quo peccatis parcatur et nostris; aut commendatio mansuetudinis, ut per eos qui parcunt, veritas praedicata non tantum timeatur, verum etiam diligatur. 17. Plurimum autem interest quo animo quisque parcat. Sicut enim est aliquando misericordia puniens, ita et crudelitas parcens. Nam, ut exempli gratia manifestum aliquid ponam, quis non crudelem verius dixerit eum qui puero pepercerit volenti obstinatissime de serpentibus ludere? quis autem non misericordem qui talia prohibens, contemptorem verborum etiam verberibus emendaverit? et ideo non usque ad mortem protendenda est disciplina, ut sit cui prodesse possit. Quanquam etiam cum homo ab homine occiditur, multum distet utrum fiat nocendi cupiditate, vel injuste aliquid auferendi, sicut fit ab inimico, sicut a latrone; an ulciscendi vel obediendi ordine, sicut a judice, sicut a carnifice; an evadendi vel subveniendi necessitate, sicut interimitur latro a viatore, hostis a milite. Et aliquando qui causa mortis fuit, potius in culpa", "candidate_score": 0.659095, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", "candidate_score": 0.658461, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1908", "psc_text": "vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni commendavi multumque commendo, utcumque eorum frangebatur audacia: nunc vero posteaquam Carthaginem profectus est, etiam in fundis ipsius basilicas aperuit, populos congregat. Cum ipso etiam est ille Donatus diaconus rebaptizatus, cum fuerit colonus ecclesiae, qui versatus est in illa caede praecipuus. Qui tales non cum eo sunt, quando et ille cum ipso est? Si Proconsul vel simul ambo in illos estis sententiam prolaturi, et forte ille persistit velle gladio vindicare, quanquam sit christianus, et quantum advertere potuimus, non sit ad haec cruciamenta proclivis; tamen si necesse fuerit, etiam Gestis jubete allegari epistolas meas, quas de hac re singulas vobis mittendas putavi.", "candidate_score": 0.655911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_59", "psc_text": "omnia summa communione et inseparabilitate, tamen distincte demonstranda erant propter imbecillitatem nostram, qui ab unitate in varietatem lapsi sumus. Nemo enim quemquam erigit ad id in quo ipse est, nisi aliquantum ad id, in quo est ille, descendat. Habes epistolam, non quae tuam curam de hac re finierit, sed quae cogitationes tuas certo fortasse aliquo fundamento inchoaverit; ut caetera ingenio quod mihi notissimum est, persequaris, et pietate cui maxime standum est, consequaris. EPISTOLA XII. Quaestionem in superiore epistola perstrictam iterum tractandam suscipit. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Plures epistolas te scribis misisse quam accepimus; sed neque tibi possum non credere, neque mihi tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una", "candidate_score": 0.655254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", "candidate_score": 0.653907, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2634", "psc_text": "minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo, intermittendum est et differendum, ut ad ea potius respondeatur quae supervenientia requiruntur; quid fiet si etiam ipsis dum respondetur, alia supervenerint? Num placet ut etiam his omissis illa suscipiantur, et semper priora fiant quae posteriora oboriuntur, eaque sola terminare contingat, quibus cum scribuntur non supervenerit aliquid quod quaeratur? Quod ut mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc", "candidate_score": 0.653811, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121", "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.", "candidate_score": 0.653575, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", "candidate_score": 0.653393, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", "candidate_score": 0.653324, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", "candidate_score": 0.653272, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_20_22", "bdc_text": "fertur enim Aureliae 1 . Quidem in Christo anno 100 . utrae fideles una in domo omnibus es fuisse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3229", "psc_text": "utique praeter Hebraeam gentem, in caeteris etiam omnibus gentibus constitutos, nondum fideles, nondum baptizatos. Quomodo ergo Dei filios, nisi secundum praedestinationem, secundum quam et Apostolus dicit quod nos elegerit Deus in Christo, ante constitutionem mundi (Eph. I, 4)? Illa vero in unum congregatio factura eos erat filios Dei. Neque enim in unum dictum est aliquem corporalem locum, cum de tali vocatione gentium propheta praedixerit, Et adorabunt eum, unusquisque de loco suo, omnes insulae gentium (Soph. II, 11); sed congregaret in unum dictum est, in unum spiritum, et in unum corpus, cujus unum caput est Christus. Talis congregatio aedificatio est templi Dei. Talem congregationem non generatio carnalis, sed regeneratio spiritualis facit. CAPUT XIII. 38. Habitat itaque in singulis Deus tanquam in templis suis, et in omnibus simul in unum congregatis, tanquam in templo suo. Quod templum quamdiu sicut arca Noe in hoc saeculo fluctuat, fit quod in Psalmo scriptum est, Dominus", "candidate_score": 0.653048, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_31_33", "bdc_text": "H. Fuvissurus . Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", "candidate_score": 0.652999, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_31_33", "bdc_text": "H. Fuvissurus . Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", "candidate_score": 0.652795, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6_8", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.652634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.652624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4_6", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_28", "psc_text": "Quae si absurda sunt, sicuti sunt, nihil est aliud illa imaginatio, mi Nebridi, quam plaga inflicta per sensus, quibus non, ut tu scribis, commemoratio quaedam fit ut talia formentur in anima, sed ipsa hujus falsitatis illatio, sive, ut expressius dicatur, impressio. Quod sane te movet, qui fiat ut eas facies formasque cogitemus quas nunquam vidimus, acute movet. Itaque faciam quod ultra solitum modum hanc epistolam porrigat; sed non apud te, cui nulla est pagina gratior, quam quae me loquaciorem apportat tibi. 4. Omnes has imagines, quas phantasias cum multis vocas, in tria genera commodissime ac verissime distribui video: quorum est unum sensis rebus impressum, alterum putatis, tertium ratis. Primi generis exempla sunt, cum mihi tuam faciem, vel Carthaginem, vel familiarem quondam nostrum Verecundum, et si quid aliud manentium vel mortuarum rerum, quas tamen vidi atque sensi, in se animus format. Alteri generi subjiciuntur illa quae putamus ita se habuisse vel", "candidate_score": 0.650723, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6_8", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2478", "psc_text": "dono sum, si quid laudabiliter sum. Nam quaedam acutissima et excellentissima ingenia tanto in majores errores ierunt, quanto praefidentius tanquam suis viribus cucurrerunt, nec suppliciter ac veraciter Deum, ut sibi viam ostenderet, petiverunt. Merita vero quorumlibet hominum quae sunt; quandoquidem ille, qui non cum mercede debita, sed cum gratuita gratia venit, omnes peccatores solus a peccatis liber atque liberator invenit? 6. Si ergo nos virtus vera delectat, ei dicamus, quod in ejus sacris Litteris legimus, Diligam te, Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2): et si vere beati esse volumus (quod nolle non pessumus), id quod in eisdem Litteris didicimus, fido corde teneamus, Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias mendaces (Psal. XXXIX, 5). Quanta est autem vanitas, quanta insania, quantumque mendacium, hominem mortalem, aerumnosam vitam mutabili et spiritu et carne ducentem, tot peccatis oneratum, tot tentationibus subditum, tot corruptionibus obnoxium, poenisque justissimis", "candidate_score": 0.649477, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.649448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.649173, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5_7", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.648018, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3260", "psc_text": "faciendum esset scire cupiebat, cum jam se scire fateretur cujus esset hoc donum: sed utique tantas voluntatis vires, tantum dilectionis ardorem volebat accipere Spiritu sapientiae, qui sufficeret ad implendam magnitudinem continentiae. Si ergo tale aliquid illic invenire potueritis, uberrimas gratias agemus, si rescribendo insinuare dignemini. 13. Satis enim dici non potest quantum cupiamus in eorum hominum scriptis, qui propter acrimoniam atque facundiam leguntur a plurimis, apertam confessionem illius gratiae reperiri, quam vehementer commendat Apostolus, qui etiam ipsius mensuram fidei (sine qua impossibile est Deo placere [Hebr. XI, 6], ex qua justus vivit [Rom. I, 17], quae per dilectionem operatur [Galat. V, 6], ante quam et sine qua omnino nulla cujusquam bona opera existimanda sunt, quoniam omne quod non est ex fide peccatum est [Rom. XIV, 23] ). Deum dicit unicuique partitum (Id. XII, 3): nec sola revelatione scientiae nos divinitus adjuvari, ut pie justeque vivamus, quae sine charitate inflat (I", "candidate_score": 0.647391, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", "candidate_score": 0.646483, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1495", "psc_text": "si falsa sunt, securus ignores, neque de diversitate cognoscenda sententiarum alienarum, ne quasi indoctus et hebes remaneas, inani sollicitudine macereris. Cum ergo haec ita sint, etiam illud, si placet, videamus, utrum aliorum falsa existimatio, qui sunt, ut scribis, ad vituperandum proclives, ita ut si te ista ignorare persenserint, indoctum atque hebetem, falso quidem, sed tamen putent, sic te movere debeat ut etiam ab episcopis tibi haec exponi non incongruenter petas; quandoquidem eo fine jam te ista cupere credimus, quo illis consulas ad persuadendam veritatem, vitamque eorum corrigendam, qui te, si in illis Ciceronis libris indoctum hebetemque putaverint, indignum habebunt a quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est, mihi crede. 9. Primum quia esse aliquos in illis terris, ubi imperitus minimeque acutus videri times, qui te de istis quaestionibus quidquam interrogent, omnino non video: quandoquidem hic, quo ad ea discenda venisti, et Romae expertus es", "candidate_score": 0.646378, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6_8", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", "candidate_score": 0.645212, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", "candidate_score": 0.645169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6_8", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3971", "psc_text": "2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te natum ingenio, et talibus disciplinis satis eruditum praeclarissime luceat, et prorsus plena est meis laudibus. Ergone, ait quispiam, non te ista delectant? Imo vero. Neque enim mihi, ut ait quidam, cornea fibra est (Pers. Satyra 1), ut haec non sentiam, vel sine delectatione sentiam. Delectant et ista; sed ad illud quo me valde dixi esse delectatum, quid sunt ista? Nam eloquium tuum me delectat, quoniam graviter suave est, vel suaviter grave: meis autem laudibus, cum profecto nec omnibus delecter, nec ab omnibus, sed eis qualibus me dignum esse arbitratus es, et ab eis qualis es, id est qui propter Christum", "candidate_score": 0.644561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", "candidate_score": 0.644428, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1494", "psc_text": "salubrius, quaeso te, ipsas veritatis regulas, multo certius et brevius per seipsas accipis, quibus falsa omnia possis ipse refellere, ne quod falsum et pudendum est, si multorum annosas et decrepitas falsitates studio jactantiori quam prudentiori didiceris, doctum atque intelligentem te esse arbitreris; quod jam non existimo tibi videri. Non enim frustra tam diu tam vera Dioscoro diximus: ex quo in hac epistola gradimur. CAPUT II. 8. Quapropter jam illud videamus, cum te istarum rerum ignorantia nequaquam indoctum atque hebetem judices, sed ipsius potius veritatis, ut quisquis de his rebus scripsit vel scripserit, aut ea sint quae jam certus tenes, aut si falsa sunt, securus ignores, neque de diversitate cognoscenda sententiarum alienarum, ne quasi indoctus et hebes remaneas, inani sollicitudine macereris. Cum ergo haec ita sint, etiam illud, si placet, videamus, utrum aliorum falsa existimatio, qui sunt, ut scribis, ad vituperandum proclives, ita ut si te ista ignorare persenserint, indoctum atque", "candidate_score": 0.644426, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6_8", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_28", "psc_text": "Quae si absurda sunt, sicuti sunt, nihil est aliud illa imaginatio, mi Nebridi, quam plaga inflicta per sensus, quibus non, ut tu scribis, commemoratio quaedam fit ut talia formentur in anima, sed ipsa hujus falsitatis illatio, sive, ut expressius dicatur, impressio. Quod sane te movet, qui fiat ut eas facies formasque cogitemus quas nunquam vidimus, acute movet. Itaque faciam quod ultra solitum modum hanc epistolam porrigat; sed non apud te, cui nulla est pagina gratior, quam quae me loquaciorem apportat tibi. 4. Omnes has imagines, quas phantasias cum multis vocas, in tria genera commodissime ac verissime distribui video: quorum est unum sensis rebus impressum, alterum putatis, tertium ratis. Primi generis exempla sunt, cum mihi tuam faciem, vel Carthaginem, vel familiarem quondam nostrum Verecundum, et si quid aliud manentium vel mortuarum rerum, quas tamen vidi atque sensi, in se animus format. Alteri generi subjiciuntur illa quae putamus ita se habuisse vel", "candidate_score": 0.644154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_893", "psc_text": "justae libertatis in Paulo, et sanctae humilitatis in Petro: quae, quantum mihi pro modulo meo videtur, magis fuerat adversus calumniantem Porphyrium defendenda, quam ut ei daretur obtrectandi major occasio; qua multo mordacius criminaretur Christianos fallaciter vel suas litteras scribere, vel Dei sui sacramenta portare. CAPUT III. 23. Flagitas a me ut aliquem saltem unum ostendam, cujus in hac re sententiam sim secutus, cum tu tam plures nominatim commemoraveris, qui te in eo quod adstruis praecesserunt; petens ut in eo, si te reprehendo errantem, patiar te errare cum talibus, quorum ego, fateor, neminem legi: sed cum sint ferme sex, vel septem, horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia", "candidate_score": 0.643993, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", "candidate_score": 0.643422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5_7", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", "candidate_score": 0.642567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5_7", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.642367, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", "candidate_score": 0.641961, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1908", "psc_text": "vobis in commune pro Ecclesiae utilitate placuerit, hoc adjuvante Domino fiat, qui potens est misericorditer opitulari in tantis malis. Modo Macrobius episcopus eorum, stipatus cuneis perditorum utriusque sexus, hac atque illac circumit, aperuitque sibi basilicas, quas possessorum quantuluscumque timor clauserat. Praesente autem procuratore viri clarissimi Celeris Spondeo, quem tuae dilectioni commendavi multumque commendo, utcumque eorum frangebatur audacia: nunc vero posteaquam Carthaginem profectus est, etiam in fundis ipsius basilicas aperuit, populos congregat. Cum ipso etiam est ille Donatus diaconus rebaptizatus, cum fuerit colonus ecclesiae, qui versatus est in illa caede praecipuus. Qui tales non cum eo sunt, quando et ille cum ipso est? Si Proconsul vel simul ambo in illos estis sententiam prolaturi, et forte ille persistit velle gladio vindicare, quanquam sit christianus, et quantum advertere potuimus, non sit ad haec cruciamenta proclivis; tamen si necesse fuerit, etiam Gestis jubete allegari epistolas meas, quas de hac re singulas vobis mittendas putavi.", "candidate_score": 0.641645, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_382", "psc_text": "nosti, quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praeterieris; quod scire cuperem quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes in quibus eos catholica damnarit auctoritas; peto ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam, in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna charitas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus vel impudentia vel imperitia vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae,", "candidate_score": 0.641076, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1114", "psc_text": "pax dabatur, illi qui in totum locum poenitentiae contra adulteros claudebant, impie utique agebant, qui membris Christi sanitatem negabant, et claves Ecclesiae pulsantibus subtrahebant, et misericordissimae patientiae Dei, quae illos propterea sinebat vivere, ut poenitendo sanarentur sacrificio contriti spiritus et contribulati cordis oblato, dura crudelitate contradicebant. Nec tamen istos misericordes et pacificos, cum eis christiana Sacramenta communicantes, et eos intra unitatis retia tolerantes, donec ad littus perducti separarentur, tam immanis eorum error et impietas inquinabat; aut si inquinabat, jam tunc Ecclesia malorum communione deleta est, nec erat quae pareret ipsum Cyprianum. Si autem, quod certum est, permansit Ecclesia, certum est etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis,", "candidate_score": 0.64083, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", "candidate_score": 0.640774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1426", "psc_text": "et respondere facis canenti tibi Domino, ut quidquid de ejus plenitudine ad nos usque redundat, jucundius efficiatur et gratius per tuum elegantem famulatum, et succinctam munditiam, et fidele ac castum simplexque ministerium: quod ita resplendere facis per argutias tuas et vigilantiam tuam, ut perstringat oculos, et in se rapiat; nisi tu idem innuas Dominum, ut quidquid in te delectabile lucet, referentes nos ad illum, ipsius esse agnoscamus de cujus bonitate tam bonus es, et de cujus puritate et simplicitate ac pulchritudine purus, simplex et pulcher es; et illi agentes gratias de bono tuo, dono suo dignetur nos tibi adjungere, vel quoquo modo subjungere, ut plenius subjiciamur illi, cujus te ductu ac moderatione talem gaudemus, ut et tibi contingat gaudere de nobis: quod non diffido ore, si tuis me orationibus adjuves, cujus imitatione nonnihil jam profeci, ut talis esse desiderem. Vides quid facias, quod sic bonus es, quam nos rapias in", "candidate_score": 0.640634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.640321, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5_7", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ; tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim . quod singulari tua humanitate conveniat .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", "candidate_score": 0.639254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.636718, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", "candidate_score": 0.636607, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_903", "psc_text": "tanquam ille, ut illum lucrifacias. Non utique ut ipsum dilectum fallaciter ageret, aut se id habere simularet; sed ut in alterius delicto, quid etiam sibi accidere posset, attenderet, atque ita alteri, tanquam sibi ab altero vellet, misericorditer subveniret: hoc est non mentientis astu, sed compatientis affectu. Sic Judaeo, sic gentili, sic cuilibet homini Paulus in errore vel peccato aliquo constituto, non simulando quod non erat, sed compatiendo, quia esse potuisset, tanquam qui se hominem cogitaret, omnibus omnia factus est, ut omnes lucrifaceret. CAPUT IV. 30. Teipsum, si placet, obsecro te, paulisper intuere; teipsum, inquam, erga memetipsum, et recole, vel, si habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et", "candidate_score": 0.636492, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_29_31", "bdc_text": "Dominus Ramus est in hac urbe , qui honestissime humanissimeque a principe nostro exceptus est , ac spero illum in hac academia commoraturum et in locam domini victorim consilium Christus Fabrici . instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet . H. Fuvissurus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3485", "psc_text": "viverent, Dominum esse venturum: et tamen quis dubitet eos praecipue vigilasse et servasse quod omnibus dixit, ne imparatos repente veniens inveniret? CAPUT II. 4. Nondum sane intelligo quonam modo accipi debeat quod scripsit Sanctitas tua, propterea dixisse Dominum Apostolis, Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate; quoniam secutus adjunxit, Sed eritis mihi testes in Jerusalem, et in Judaea, et in Samaria, et usque ad ultimum terrae (Act. I, 7, 8). Quem Scripturae sensum sic exponis, ut dicas: Non ergo Apostolos testes consummationis mundi, sed nominis et resurrectionis suae voluit intelligi. Non quidem ille ait, Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos", "candidate_score": 0.632787, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_30_32", "bdc_text": "instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet . H. Fuvissurus . Non itaque pluribus agam :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4254", "psc_text": "tantum a me quidquam discere, sed ab ullo prorsus hominum. Verumtamen, quia cum illic essem, te quidem per aetatem verecundante, boni parentes et amantissimi bonorum studiorum tuorum, quanto pietatis veraeque sapientiae ardore flagrares, mihi intimare dignati sunt, et benevolentissime petierunt ne tibi instruendae, in quo opus esset, meam operulam denegarem; admonendam te his litteris credidi, secundum supra dictas optiones, ut quaeras quod vis, ne sim superfluus, si conatus fuero docere quod scis: dum tamen firmissime teneas, quod etsi aliquid salubriter per me scire potueris, ille te docebit qui est interioris hominis magister interior, qui in corde tuo tibi ostendit verum esse quod dicitur; quia neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. EPISTOLA CCLXVII. Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum. Dominae religiosissimae et praestantissimae, et in Christi charitate laudabili filiae FABIOLAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quanquam", "candidate_score": 0.630647, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_30_32", "bdc_text": "instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet . H. Fuvissurus . Non itaque pluribus agam :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", "candidate_score": 0.628737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.627935, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_30", "bdc_text": "instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1591", "psc_text": "inchoatio cognitionis Dei, si antequam possimus nosse quid sit, incipiamus jam nosse quid non sit. Intellectum vero valde ama; quia et ipsae Scripturae sanctae, quae magnarum rerum ante intelligentiam suadent fidem, nisi eas recte intelligas, utiles tibi esse non possunt. Omnes enim haeretici, qui eas in auctoritate recipiunt, ipsas sibi videntur sectari, cum suos potius sectentur errores; ac per hoc non quod eas contemnant, sed quod eas non intelligant, haeretici sunt. 14. Tu autem, charissime, ora fortiter et fideliter ut det tibi Dominus intellectum, ac sic ea quae forinsecus adhibet diligentia praeceptoris sive doctoris, possint esse fructuosa; quoniam neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus (I Cor. III, 7): cui dicimus, Pater noster qui es in coelis (Matth. VI, 9); non quia ibi est, et hic non est, qui praesentia incorporea ubique est totus, sed quia in eis habitare dicitur, quorum pietati adest, et", "candidate_score": 0.626935, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", "candidate_score": 0.622637, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_752", "psc_text": "illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse tenebatur reus; et asseris, reprehensionem apostolicam non fuisse dispensatoriam, sed veram, et me non debere docere mendacium, sed universa quae scripta sunt, ita sonare ut scripta sunt. Ad quae primum respondeo, debuisse prudentiam tuam praefatiunculae commentariorum meorum meminisse, dicentis ex persona mea: « Quid igitur? ego stultus ac temerarius, qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit;", "candidate_score": 0.597478, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_59", "psc_text": "omnia summa communione et inseparabilitate, tamen distincte demonstranda erant propter imbecillitatem nostram, qui ab unitate in varietatem lapsi sumus. Nemo enim quemquam erigit ad id in quo ipse est, nisi aliquantum ad id, in quo est ille, descendat. Habes epistolam, non quae tuam curam de hac re finierit, sed quae cogitationes tuas certo fortasse aliquo fundamento inchoaverit; ut caetera ingenio quod mihi notissimum est, persequaris, et pietate cui maxime standum est, consequaris. EPISTOLA XII. Quaestionem in superiore epistola perstrictam iterum tractandam suscipit. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Plures epistolas te scribis misisse quam accepimus; sed neque tibi possum non credere, neque mihi tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una", "candidate_score": 0.597448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", "candidate_score": 0.596623, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_726", "psc_text": "laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus, etiam cum stilum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae; quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod", "candidate_score": 0.591832, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf025", "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", "max_score": 0.710296, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_22_24", "bdc_text": "utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2071", "psc_text": "reproborum de justorum flagellis judicia. --Quia hi qui eum justum ante flagella noverant, injustum esse ex ipsa jam sua percussione judicabant. Unde et saepe haeretici, quia affligi quosdam intra sanctam Ecclesiam vident, scriptum quippe de Deo est: Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) , tribulationes fidelium non nisi ex peccato esse suspicantur, seque ideo justos credunt, quia, in pravitatis suae sensu dimissi, sine flagello duruerunt. Sequitur: CAPUT XXXI [ Rec. XIV ]. VERS. 6.-- Saltem nunc intelligite quia Deus non aequo judicio afflixerit me. 36. Quaedam Scripturae sacrae verba prava censentur, quia ad interiorem sui intelligentiam non exiguntur. --O quam durum sonat vox justi verberibus afflicti; quam tamen non elatio, sed dolor expressit! Sed justus non est qui justitiam in dolore deserit. Beatus autem Job, quia mite cor habuit, nec in dura voce peccavit. Nam si hunc peccasse in hac voce dicimus, implesse diabolum astruimus quod proposuit, dicens:", "candidate_score": 0.710296, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", "candidate_score": 0.707899, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_7_9", "bdc_text": "quod singulari tua humanitate conveniat . Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", "candidate_score": 0.707276, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_22_24", "bdc_text": "utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", "candidate_score": 0.698194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_22_24", "bdc_text": "utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2239", "psc_text": "in ipso non appetiit, sub ipso crucietur. Haec Sophar ita intulit, ut per ea quae contra hypocritam dixerat beati Job vitam feriret, existimans quod is qui a Domino percussus esset cuncta bona quae egerat mente simplici non egisset. Quem enim percussum vidit, Deo displicuisse credidit. Sed amici beati Job etiam in hac re haereticorum speciem tenent, qui in sancta Ecclesia dum quosdam bene agentes aspiciunt sub flagellis gemere, eos existimant bona merita in bonis actibus non habere, et malos credunt quos affligi verbere divino conspiciunt, videlicet nescientes quia multae tribulationes justorum (Psal. XXXIII, 20) ; et flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Sed beatus Job more sanctae et universalis Ecclesiae, quae a perversis verborum jacula aequanimiter tolerat, et cum superborum dicta audit, humilitatis suae tramitem non relinquit, cum magna cordis humilitate subjunxit, dicens: CAPUT XXXIV [ Vet. XXII, Rec. XXI ]. CAP. XXI, VERS. 2.-- Audite quaeso", "candidate_score": 0.696119, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_18_20", "bdc_text": "qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ; fertur enim Aureliae 1 .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1527", "psc_text": "(Matth. XIII, 30) . Si enim nullus in suppliciis ordo servabitur, cur comburenda zizania in fasciculis ligantur? Sed nimirum fasciculos ad comburendum ligare est hos qui aeterno igni tradendi sunt pares paribus sociare, ut quos similis culpa inquinat, par etiam poena constringat, et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt nequaquam dispari tormento crucientur, quatenus simul damnatio conterat quos simul elatio sublevabat; quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis angustet afflictio, et par cruciet flamma supplicii quos in igne luxuriae par succendit flamma peccati. Sicut enim in domo Patris mansiones multae sunt pro diversitate virtutis (Joan. XIV, 2), sic damnatos diverso supplicio gehennae ignibus subjicit disparilitas criminis. Quae scilicet gehenna quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatis et una est gehenna quae afficit,", "candidate_score": 0.69509, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_17_19", "bdc_text": "timet mensis . qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1527", "psc_text": "(Matth. XIII, 30) . Si enim nullus in suppliciis ordo servabitur, cur comburenda zizania in fasciculis ligantur? Sed nimirum fasciculos ad comburendum ligare est hos qui aeterno igni tradendi sunt pares paribus sociare, ut quos similis culpa inquinat, par etiam poena constringat, et qui nequaquam dispari iniquitate polluti sunt nequaquam dispari tormento crucientur, quatenus simul damnatio conterat quos simul elatio sublevabat; quosque non dissimiliter dilatavit ambitio, non dissimilis angustet afflictio, et par cruciet flamma supplicii quos in igne luxuriae par succendit flamma peccati. Sicut enim in domo Patris mansiones multae sunt pro diversitate virtutis (Joan. XIV, 2), sic damnatos diverso supplicio gehennae ignibus subjicit disparilitas criminis. Quae scilicet gehenna quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatis et una est gehenna quae afficit,", "candidate_score": 0.694674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_217", "psc_text": "inter illatas miserias subsistendi constantiam perdunt. [ Vet XVII.] 29. Job utrumque cavit. Mos nutriendi vel abscidendi capillos tempore afflictionis. --Beatus itaque Job, quia verae philosophiae regulam tenuit, contra utraque mira se aequitatis arte servavit; ut nec dolorem non sentiens, flagella sperneret; nec rursum ultra modum dolorem sentiens, contra judicium flagellantis insaniret. Cunctis enim rebus perditis, cunctis liberis amissis, surrexit, scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram, adoravit. Quod vestimenta scidit, quod tonso capite in terram corruit, monstrat nimirum quia flagelli dolorem sensit. Quod vero adjicitur, adoravit, aperte ostenditur, quia et in dolore positus contra flagellantis judicium non excessit. Nec omnino ergo non motus est, ne Deum ipsa insensibilitate contemneret; nec rursum omnino motus est, ne nimis dolendo peccaret. Sed quia duo sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor, et proximi; ut dilectionem proximi exsolveret, impendit filiis luctum; ne dilectionem Dei desereret, explevit inter gemitus orationem. Solent nonnulli in", "candidate_score": 0.688188, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_21_23", "bdc_text": "Quidem in Christo anno 100 . utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2071", "psc_text": "reproborum de justorum flagellis judicia. --Quia hi qui eum justum ante flagella noverant, injustum esse ex ipsa jam sua percussione judicabant. Unde et saepe haeretici, quia affligi quosdam intra sanctam Ecclesiam vident, scriptum quippe de Deo est: Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) , tribulationes fidelium non nisi ex peccato esse suspicantur, seque ideo justos credunt, quia, in pravitatis suae sensu dimissi, sine flagello duruerunt. Sequitur: CAPUT XXXI [ Rec. XIV ]. VERS. 6.-- Saltem nunc intelligite quia Deus non aequo judicio afflixerit me. 36. Quaedam Scripturae sacrae verba prava censentur, quia ad interiorem sui intelligentiam non exiguntur. --O quam durum sonat vox justi verberibus afflicti; quam tamen non elatio, sed dolor expressit! Sed justus non est qui justitiam in dolore deserit. Beatus autem Job, quia mite cor habuit, nec in dura voce peccavit. Nam si hunc peccasse in hac voce dicimus, implesse diabolum astruimus quod proposuit, dicens:", "candidate_score": 0.687238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_910", "psc_text": "XVII ]. VERS. 17.-- Beatus homo qui corripitur a Domino. 40. Assiduis flagellis hic atteri electus debet. --Prima virtus est, ne perpetrari debeant, vitare peccata; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatorum mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerumque divini muneris largitate, ut culpam poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur; quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et per Paulum dicitur: Omne quod arguitur, a lumine manifestatur (Ephes. V, 13) , argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata maxima (Eccle. X, 4) . Hinc iterum dicit: Quem enim diligit Dominus, castigat; flagellat autem omnem filium quem", "candidate_score": 0.685743, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_18_20", "bdc_text": "qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ; fertur enim Aureliae 1 .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1528", "psc_text": "supplicio gehennae ignibus subjicit disparilitas criminis. Quae scilicet gehenna quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatis et una est gehenna quae afficit, et tamen non una omnes qualitate comburit, quia quod hic agit dispar valetudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa meritorum. Quomodo ergo nullus inesse ordo suppliciis dicitur, in quibus profecto quisque juxta modum culpae cruciatur? [ Vet. XLVIII.] 99. Ordinatae autem non sunt in corde damnatorum. --Sed sanctus vir postquam umbram mortis intulit, quanta sit confusio in damnatorum mente subjungit, quia ipsa quoque supplicia, quae ordinata per justitiam veniunt ordinata procul dubio in corde morientium non sunt. Ut enim paulo superius diximus, dum damnatus quisque foris flamma succenditur, intus caecitatis igne devoratur, atque in dolore positus, exterius interiusque confunditur, ut", "candidate_score": 0.680586, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2071", "psc_text": "reproborum de justorum flagellis judicia. --Quia hi qui eum justum ante flagella noverant, injustum esse ex ipsa jam sua percussione judicabant. Unde et saepe haeretici, quia affligi quosdam intra sanctam Ecclesiam vident, scriptum quippe de Deo est: Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) , tribulationes fidelium non nisi ex peccato esse suspicantur, seque ideo justos credunt, quia, in pravitatis suae sensu dimissi, sine flagello duruerunt. Sequitur: CAPUT XXXI [ Rec. XIV ]. VERS. 6.-- Saltem nunc intelligite quia Deus non aequo judicio afflixerit me. 36. Quaedam Scripturae sacrae verba prava censentur, quia ad interiorem sui intelligentiam non exiguntur. --O quam durum sonat vox justi verberibus afflicti; quam tamen non elatio, sed dolor expressit! Sed justus non est qui justitiam in dolore deserit. Beatus autem Job, quia mite cor habuit, nec in dura voce peccavit. Nam si hunc peccasse in hac voce dicimus, implesse diabolum astruimus quod proposuit, dicens:", "candidate_score": 0.680166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", "candidate_score": 0.679982, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ?", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_942", "psc_text": "namque uberes fructus praedicationis colligit, qui semina bonae operationis praemittit. Unde post pacem tabernaculi, et speciei nostrae visitationem, recte subjungitur: CAPUT XXXVI. VERS. 25.-- Et scies quoniam multiplex erit semen tuum, et progenies tua sicut herba terrae. 55. Semen justi multiplex. --Post pacem quippe tabernaculi, post speciei nostrae visitationem, semen justi multiplex surgit, quia nimirum post membrorum macerationem, ac morum magnitudinem, tanto ei fecundius praedicationis verbum tribuitur, quanto hoc in ejus pectore perfecti operis exaratione praevenitur. Ille namque bene loquendi facundiam accipit, qui sinum cordis per recte vivendi studia extendit. Nec loquentem conscientia praepedit, cum vita linguam antecedit. Hinc est quod Aegypti, servitio publico, Joseph dispensante, subjecti (Genes. XLVII, 20 seq.); cum juri regis semetipsos tradentes humiliant, frumenta etiam ad semen reportant. Frugem quippe ad esum etiam liberi accipimus, cum et sacro eloquio pascimur, et tamen ad quaedam, quae in hoc mundo appetimus in nostris voluptatibus vagamur. Sed servi facti,", "candidate_score": 0.678887, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2239", "psc_text": "in ipso non appetiit, sub ipso crucietur. Haec Sophar ita intulit, ut per ea quae contra hypocritam dixerat beati Job vitam feriret, existimans quod is qui a Domino percussus esset cuncta bona quae egerat mente simplici non egisset. Quem enim percussum vidit, Deo displicuisse credidit. Sed amici beati Job etiam in hac re haereticorum speciem tenent, qui in sancta Ecclesia dum quosdam bene agentes aspiciunt sub flagellis gemere, eos existimant bona merita in bonis actibus non habere, et malos credunt quos affligi verbere divino conspiciunt, videlicet nescientes quia multae tribulationes justorum (Psal. XXXIII, 20) ; et flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Sed beatus Job more sanctae et universalis Ecclesiae, quae a perversis verborum jacula aequanimiter tolerat, et cum superborum dicta audit, humilitatis suae tramitem non relinquit, cum magna cordis humilitate subjunxit, dicens: CAPUT XXXIV [ Vet. XXII, Rec. XXI ]. CAP. XXI, VERS. 2.-- Audite quaeso", "candidate_score": 0.678826, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_17_19", "bdc_text": "timet mensis . qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1528", "psc_text": "supplicio gehennae ignibus subjicit disparilitas criminis. Quae scilicet gehenna quamvis cunctis una sit, non tamen cunctos una eademque qualitate succendit. Nam sicut uno sole omnes tangimur, nec tamen sub eo uno ordine omnes aestuamus, quia juxta qualitatem corporis sentitur etiam pondus caloris, sic damnatis et una est gehenna quae afficit, et tamen non una omnes qualitate comburit, quia quod hic agit dispar valetudo corporum, hoc illic exhibet dispar causa meritorum. Quomodo ergo nullus inesse ordo suppliciis dicitur, in quibus profecto quisque juxta modum culpae cruciatur? [ Vet. XLVIII.] 99. Ordinatae autem non sunt in corde damnatorum. --Sed sanctus vir postquam umbram mortis intulit, quanta sit confusio in damnatorum mente subjungit, quia ipsa quoque supplicia, quae ordinata per justitiam veniunt ordinata procul dubio in corde morientium non sunt. Ut enim paulo superius diximus, dum damnatus quisque foris flamma succenditur, intus caecitatis igne devoratur, atque in dolore positus, exterius interiusque confunditur, ut", "candidate_score": 0.678084, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23_25", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa . Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2280", "psc_text": "frangit; et nec illata percussio mentem humiliat, quam in deliberatione contra Dominum obstinatio obdurat. Et notandum quam gravis culpae reatus sit, et poenam pro culpa menti proponere, et tamen nec tormenti metu sub jugo conditoris cervicem cordis inclinare. [ Vet. XXIV, Rec. XXXII. ] Sed ecce cum haec audimus, cordi nostro quaestio oritur, cur omnipotens et misericors Deus in tantam caecitatem cadere rationem mentis humanae permiserit? Ne vero quisquam ultra quam debet occulta Dei judicia discutere praesumat, recte subjungitur: CAPUT LIV. VERS. 22.-- Nunquid Deum quispiam docebit scientiam, qui excelsos judicat? 61. Occulta Dei judicia curiosius non scrutanda. -- Cum in his quae de nobis aguntur ambigimus, debemus alia quae nobis sunt certa conspicere, et eam quae de nostra nobis incertitudine surrexerat cogitationis querelam placare. Ecce enim quod electos ad vitam flagella revocant, et a malis actibus reprobos nec flagella compescunt, omnipotentis Dei judicia super nos valde occulta sunt, et", "candidate_score": 0.677811, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_21_23", "bdc_text": "Quidem in Christo anno 100 . utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", "candidate_score": 0.673068, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_0", "psc_text": "Epistola In qua operis sui tempus, occasionem, divisionem, institutum ac dicendi et interpretandi modum explicat. CAPUT PRIMUM. Opus subsequens quando inchoatum, qua occasione, quibus hortatoribus, quidve rogitantibus. 1 Reverendissimo et sanctissimo fratri Leandro coepiscopo, Gregorius servus servorum Dei. Dudum te, frater beatissime, in Constantinopolitana urbe cognoscens, cum me illic sedis apostolicae responsa constringerent, et te illuc injuncta pro causis fidei Visigothorum legatio perduxisset, omne in tuis auribus, quod mihi de me displicebat, exposui: quoniam diu longeque conversionis gratiam distuli, et postquam coelesti sum desiderio afflatus saeculari habitu contegi melius putavi (Joan. Diac., l. I, c. 27). Aperiebatur enim mihi jam de aeternitatis amore quid quaererem, sed inolita me consuetudo devinxerat, ne 2 exteriorem cultum mutarem. Cumque adhuc me cogeret animus praesenti mundo quasi specie tenus deservire, coeperunt multa contra me ex ejusdem mundi cura succrescere, ut in eo jam non specie, sed, quod est gravius, mente retinerer. Quae tandem cuncta", "candidate_score": 0.67124, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2353", "psc_text": "Sequitur: CAPUT XIX [ Vet. X, Rec. IX ]. VERS. 26.-- Tunc super Omnipotentem deliciis afflues. 24. Deliciis affluunt qui multiplices in sacris Scripturis sensus discernere sciunt. --Super Omnipotentem deliciis affluere est in amore illius Scripturae sacrae epulis satiari. In cujus nimirum verbis tot delicias invenimus, quot ad profectum nostrum intelligentiae diversitates accipimus, ut modo nuda nos pascat historia, modo sub textu litterae velata medullitus nos reficiat moralis allegoria, modo ad altiora suspendat contemplatio, in praesentis vitae tenebris jam de lumine aeternitatis 510 intermicans. Et sciendum quod quisquis deliciis affluit in quadam sui remissione solvitur, atque a laboris studio quasi ex lassitudine relaxatur, quia nimirum anima cum internis deliciis abundare coeperit, terrenis jam operibus incubare minime consentit; sed amore conditoris capta, et sua captivitate jam libera, ad contemplandam ejus speciem deficiendo suspirat, et quasi lassescendo convalescit, quia dum sordida onera portare jam non valet, ad illum per quietem properat, quem", "candidate_score": 0.66937, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_17_19", "bdc_text": "timet mensis . qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ;", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2235", "psc_text": "multa celantur, sed in damnationis die quidquid in eo intrinsecus latebat ostenditur. Unde apte subjungitur: CAPUT XXXII [ Vet. XVI ]. VERS. 28.-- Apertum erit germen domus illius, detrahetur in die furoris Dei. 38. In judicio mala intus latentia revelabuntur. --Tunc germen domus illius aperitur, cum omne malum quod in conscientia illius nascebatur ostenditur. Modo quippe germen domus hypocritae manet occultum, quia etsi bona in imagine apparet ejus operatio, sed latet intentio. Aliud est namque quod agit, aliud quod intendit. Sed cum, adveniente judice, uniuscujusque conscientia ad testimonium fuerit deducta, unde scriptum est: Cogitationibus accusantibus, aut etiam defendentibus (Rom. II, 15) , in hoc hypocritae germen domus aperitur, quia in ejus mente cogitatio perversa detegitur. Et in die furoris Dei detrahitur, quia, ostensa ira judicis, flammis ultricibus traditus, ab ejus conspectu separatur. Qui enim summa cogitare dum viveret noluit, peccatorum suorum pondere depressus, a facie judicis in ima suppliciorum cadet.", "candidate_score": 0.666881, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", "candidate_score": 0.666866, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_217", "psc_text": "inter illatas miserias subsistendi constantiam perdunt. [ Vet XVII.] 29. Job utrumque cavit. Mos nutriendi vel abscidendi capillos tempore afflictionis. --Beatus itaque Job, quia verae philosophiae regulam tenuit, contra utraque mira se aequitatis arte servavit; ut nec dolorem non sentiens, flagella sperneret; nec rursum ultra modum dolorem sentiens, contra judicium flagellantis insaniret. Cunctis enim rebus perditis, cunctis liberis amissis, surrexit, scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram, adoravit. Quod vestimenta scidit, quod tonso capite in terram corruit, monstrat nimirum quia flagelli dolorem sensit. Quod vero adjicitur, adoravit, aperte ostenditur, quia et in dolore positus contra flagellantis judicium non excessit. Nec omnino ergo non motus est, ne Deum ipsa insensibilitate contemneret; nec rursum omnino motus est, ne nimis dolendo peccaret. Sed quia duo sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor, et proximi; ut dilectionem proximi exsolveret, impendit filiis luctum; ne dilectionem Dei desereret, explevit inter gemitus orationem. Solent nonnulli in", "candidate_score": 0.665693, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2071", "psc_text": "reproborum de justorum flagellis judicia. --Quia hi qui eum justum ante flagella noverant, injustum esse ex ipsa jam sua percussione judicabant. Unde et saepe haeretici, quia affligi quosdam intra sanctam Ecclesiam vident, scriptum quippe de Deo est: Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) , tribulationes fidelium non nisi ex peccato esse suspicantur, seque ideo justos credunt, quia, in pravitatis suae sensu dimissi, sine flagello duruerunt. Sequitur: CAPUT XXXI [ Rec. XIV ]. VERS. 6.-- Saltem nunc intelligite quia Deus non aequo judicio afflixerit me. 36. Quaedam Scripturae sacrae verba prava censentur, quia ad interiorem sui intelligentiam non exiguntur. --O quam durum sonat vox justi verberibus afflicti; quam tamen non elatio, sed dolor expressit! Sed justus non est qui justitiam in dolore deserit. Beatus autem Job, quia mite cor habuit, nec in dura voce peccavit. Nam si hunc peccasse in hac voce dicimus, implesse diabolum astruimus quod proposuit, dicens:", "candidate_score": 0.663423, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_28_30", "bdc_text": "Tu noster olim rector et custor deus , Priscis abusque seculis Te vidit orbis vindicantem ab omnibus semper tuos periculis . Dominus Ramus est in hac urbe , qui honestissime humanissimeque a principe nostro exceptus est , ac spero illum in hac academia commoraturum et in locam domini victorim consilium Christus Fabrici . instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1580", "psc_text": "urbes fugiat, ut in una earum defensus vivat, quia si, ad poenitentiae lamenta conversus, in unitate sacramenti sub spe, fide et charitate absconditur, reus perpetrati homicidii non tenetur; eumque exstincti proximus et cum invenerit non occidit, quia cum districtus judex venerit, qui sese nobis per naturae nostrae consortium junxit, ab eo procul dubio vindictam de culpae reatu non expetit quem sub ejus venia spes, fides et charitas abscondit. Citius ergo culpa dimittitur quae nequaquam malitiae studio perpetratur. Unde et Sophar iniquum vocat quem superna sententia laudaverat; nec tamen a venia reprobatus excluditur, quia ad verba contumeliae divini amoris zelo promovetur. Qui pro eo quod beati Job merita non agnoscit, ex imperita adhuc irrisione subjungit, dicens: CAPUT VIII [ Rec. VI ]. VERS. 7.-- Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum, Omnipotentem reperies. 13. Dei vestigia sunt ejus dona quibus ad superna provocamur. Deus hic non videtur manifeste. Contemplationis vis.", "candidate_score": 0.663018, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_910", "psc_text": "XVII ]. VERS. 17.-- Beatus homo qui corripitur a Domino. 40. Assiduis flagellis hic atteri electus debet. --Prima virtus est, ne perpetrari debeant, vitare peccata; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatorum mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerumque divini muneris largitate, ut culpam poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur; quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et per Paulum dicitur: Omne quod arguitur, a lumine manifestatur (Ephes. V, 13) , argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata maxima (Eccle. X, 4) . Hinc iterum dicit: Quem enim diligit Dominus, castigat; flagellat autem omnem filium quem", "candidate_score": 0.661044, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_18_20", "bdc_text": "qui omnibus , quos excogitare possunt , modis christianos excruciant , misere enim in carcerem coniiciuntur , et ibi plurimi fame et inopia necessatur ac trucidanter , imo deo multis sehementer in Gallia , quid ditas . in una domo convocatis , crudeliter , una cum domo comburuntur ; fertur enim Aureliae 1 .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2235", "psc_text": "multa celantur, sed in damnationis die quidquid in eo intrinsecus latebat ostenditur. Unde apte subjungitur: CAPUT XXXII [ Vet. XVI ]. VERS. 28.-- Apertum erit germen domus illius, detrahetur in die furoris Dei. 38. In judicio mala intus latentia revelabuntur. --Tunc germen domus illius aperitur, cum omne malum quod in conscientia illius nascebatur ostenditur. Modo quippe germen domus hypocritae manet occultum, quia etsi bona in imagine apparet ejus operatio, sed latet intentio. Aliud est namque quod agit, aliud quod intendit. Sed cum, adveniente judice, uniuscujusque conscientia ad testimonium fuerit deducta, unde scriptum est: Cogitationibus accusantibus, aut etiam defendentibus (Rom. II, 15) , in hoc hypocritae germen domus aperitur, quia in ejus mente cogitatio perversa detegitur. Et in die furoris Dei detrahitur, quia, ostensa ira judicis, flammis ultricibus traditus, ab ejus conspectu separatur. Qui enim summa cogitare dum viveret noluit, peccatorum suorum pondere depressus, a facie judicis in ima suppliciorum cadet.", "candidate_score": 0.659913, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_27_29", "bdc_text": "imprecatio me consolatur , cum inquit . Tu noster olim rector et custor deus , Priscis abusque seculis Te vidit orbis vindicantem ab omnibus semper tuos periculis . Dominus Ramus est in hac urbe , qui honestissime humanissimeque a principe nostro exceptus est , ac spero illum in hac academia commoraturum et in locam domini victorim consilium Christus Fabrici .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1580", "psc_text": "urbes fugiat, ut in una earum defensus vivat, quia si, ad poenitentiae lamenta conversus, in unitate sacramenti sub spe, fide et charitate absconditur, reus perpetrati homicidii non tenetur; eumque exstincti proximus et cum invenerit non occidit, quia cum districtus judex venerit, qui sese nobis per naturae nostrae consortium junxit, ab eo procul dubio vindictam de culpae reatu non expetit quem sub ejus venia spes, fides et charitas abscondit. Citius ergo culpa dimittitur quae nequaquam malitiae studio perpetratur. Unde et Sophar iniquum vocat quem superna sententia laudaverat; nec tamen a venia reprobatus excluditur, quia ad verba contumeliae divini amoris zelo promovetur. Qui pro eo quod beati Job merita non agnoscit, ex imperita adhuc irrisione subjungit, dicens: CAPUT VIII [ Rec. VI ]. VERS. 7.-- Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum, Omnipotentem reperies. 13. Dei vestigia sunt ejus dona quibus ad superna provocamur. Deus hic non videtur manifeste. Contemplationis vis.", "candidate_score": 0.659634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_17", "psc_text": "curricula devolvuntur, quod crebris viscerum doloribus crucior, horis momentisque omnibus fracta stomachi virtute lassesco, lentis quidem, sed tamen continuis febribus anhelo. Interque haec dum sollicitus penso quia, Scriptura teste, Omnis filius qui a Deo recipitur, flagellatur (Hebr. XII, 6) , quo malis praesentibus durius deprimor, eo de aeterna certius praesumptione respiro. Et fortasse hoc divinae providentiae consilium fuit, ut percussum Job percussus exponerem, et flagellati mentem melius per flagella sentirem. [ Vet. et Rec. V. ] Sed tamen recte considerantibus liquet, quia adversitate non modica laboris mei studiis in hoc molestia corporalis obsistit, quod carnis virtus cum locutionis ministerium exhibere vix sufficit, mens digne non potest intimare quod sentit. Quid namque est officium corporis, nisi organum cordis? Et quamlibet peritus sit cantandi artifex, explere artem non valet, nisi ad hanc sibi et ministeria exteriora concordent: quia nimirum canticum, quod docta manus imperat, quassata organa proprie non resultant; nec artem flatus", "candidate_score": 0.653647, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1573", "psc_text": "audivit. Haec in Paulo et manus persequentium humiliter pertulit, et tamen in circumcisionis negotio longe se imparis prioris sensum audenter increpavit (Act. XV). Multiplex ergo ista lex Dei est, quae singulis rerum articulis non permutata congruit, et causis se variantibus non variata conjungit. [ Vet. VIII. ] 10. Charitatis officia ex Paulo. --Cujus nimirum legis multiplicitatem bene 343 Paulus enumerat, dicens: Charitas patiens est, benigna est; non aemulatur, non inflatur, non agit perperam, non est ambitiosa, non quaerit quae sua sunt, non irritatur, non cogitat malum, non gaudet super iniquitate, congaudet autem veritati (I Cor. XIII, 4) . Patiens quippe est charitas, quia illata mala aequanimiter tolerat. Benigna vero est, quia pro malis bona largiter ministrat. Non aemulatur, quia per hoc quod in praesenti mundo nil appetit, invidere terrenis successibus nescit. Non inflatur, quia cum praemium internae retributionis anxia desiderat, de bonis se exterioribus non exaltat. Non agit perperam, quia", "candidate_score": 0.637459, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_11", "bdc_text": "Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1918", "psc_text": "Sciendum vero quod in sacro eloquio ventris vel uteri nomine mens solet intelligi. Hinc est enim quod per Salomonem dicitur: Lucerna Domini 417 spiraculum hominis, quae investigat omnia secreta ventris (Prov. XX, 27) . Lux enim gratiae, quae desuper venit, spiraculum homini praestat ad vitam. Quae videlicet lux omnia secreta ventris investigare dicitur, quia occulta mentis penetrat, ut ea quae de seipsa latebant animam, ante ejus oculos flendo reducat. Hinc Jeremias ait: Ventrem meum, ventrem meum doleo (Jerem. IV, 19) . Qui ut ventrem suum quid dixisset ostenderet, adjunxit: Sensus cordis mei turbati sunt. Uteri itaque nomine recte mens accipitur, quia sicut proles in utero concipitur, sic cogitatio 418 in mente generatur; et sicut in ventre cibi, ita continentur in mente cogitationes. Uterus itaque hypocritae praeparat dolos, quia tanto semper majorem malitiam contra proximos in mente concipit, quanto solus prae omnibus videri innocentior quaerit. Haec idcirco Eliphaz protulit, quia beatum", "candidate_score": 0.618523, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_11", "bdc_text": "Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1228", "psc_text": "carnis, et post pondera mentis exprimamus. 53. Quot modis homo sibi gravis sit, propter corpus. Et propter mentem. Mens nostra ampla et angusta. --Ut enim taceamus hoc, quod dolores tolerat, quod febribus anhelat, sua quadam aegritudine constringitur ipsa haec nostri corporis quae salus vocatur. Nam otio tabescit, opere deficit; inedia deficiens, cibo reficitur ut subsistat; refectione lassescens, abstinentia relevatur ut vigeat; aqua perfunditur, ne arescat; linteis tergitur, ne ipsa nimis perfusione liquefiat; labore vegetatur, ne quiete torpeat; quiete refovetur, ne laboris exercitatione succumbat; fatigata vigiliis, somno reparatur; oppressa somno, vigiliis excutitur, ne sua pejus quiete lassetur; vestibus tegitur, ne frigoris adversitate penetretur; quaesito calore deficiens, aurarum flatu refovetur. Cumque inde molestias invenit, unde vitare molestias quaesivit, male sauciata, ut ita dixerim, de ipso suo medicamine languescit. Remotis ergo febribus, cessantibusque doloribus, ipsa nostra salus aegritudo est, cui curandi necessitas nunquam deest. Quot enim solatia ad vivendi usum quaerimus, quasi tot", "candidate_score": 0.615017, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf012", "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", "max_score": 0.70795, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", "candidate_score": 0.70795, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_22", "psc_text": "et verus homo. --Hic jam mens trepida et anxia plus spei invenit, quam exspectabat. Ac primum ad cognitionem Dei patris imbuitur. Et quod antea de Creatoris sui aeternitate, et infinitate, et specie, naturali sensu opinabatur, hic nunc proprium esse etiam unigenito Deo accipit: non in deos fidem laxans, quia ex Deo Deum audit; non ad naturae diversitatem in Deum ex Deo decedens, 9 quia plenum gratia et veritate Deum ex Deo discit; neque praeposterum ex Deo Deum sentiens, quia in principio apud Deum esse Deum comperit. Rarissimam deinde hujus salutaris cognitionis fidem esse, sed maximum praemium noscit: quia et sui non receperunt, et recipientes in filios Dei aucti sunt, non ortu carnis, sed fidei. Esse autem filios Dei, non necessitatem esse, sed potestatem: quia proposito universis Dei munere, non natura gignentium afferatur, sed voluntas praemium consequatur. Ac ne id ipsum, quod unicuique esse Dei filio fit potestas, in aliquo infirmitatem", "candidate_score": 0.705294, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_564", "psc_text": "Filio confitetur, absolutissimum sacramentum, 189 ut eadem faciendo Filius similiter faciat, et similiter faciendo eadem sint ipsa quae faciat: quia sub una hac significatione testentur et similiter facta nativitatem, et eadem facta naturam. 19. Demonstratio operum nativitatem ingerit, non ignorationem. Nostrae fidei instructio est. Velle quid. --Tenet itaque responsionis dominicae ordo ecclesiasticae fidei integrum ordinem, ut nec discernat naturam, et significet nativitatem. Hoc namque sequitur: Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit; et majora horum opera demonstrabit ei, ut vos admiremini. Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius quos vult vivificat (Ibidem 20 et 21). Anne demonstratio operum aliud hic nobis praeter quam nativitatis fidem ingerit, ut subsistentem Filium ex subsistente Deo patre credamus? Nisi forte per ignorationem credendus est unigenitus Deus doctrina demonstrationis eguisse; sed temeritas impiae hujus existimationis non admittitur. Non enim doceri eget qui quidquid docendus sit sciat. Nam postea", "candidate_score": 0.702223, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_702", "psc_text": "nunc ejus paternae promissionis eloquium est. Per has igitur virtutum efficientias manifestatio Spiritus est. Neque enim in occulto est Spiritus donum, ubi sermo sapientiae est, et verba vitae audiuntur: vel ubi divinae cognitionis scientia est, ne pecudum modo per ignorationem Dei, vitae nostrae ignoremus auctorem: vel per fidem Dei, ne non credentes Evangelium Dei, extra Evangelium Dei simus: vel per donum curationum, ut gratiam ejus, qui haec tribuit, infirmitatum curatione testemur: vel per operationem virtutum, ut quod agimus, Dei esse virtus intelligatur: vel per prophetiam, ut per doctrinae intelligentiam intelligamur ex Deo eruditi: vel per discretionem spirituum, ne ignari simus, sancto an perverso spiritu quis loquatur: vel per genera linguarum, ut in signum dati Spiritus sancti linguarum sermo donetur (I Cor. XIV, 6): vel in interpretatione linguarum, ne ignoratione fides audientium periclitetur, cum linguam ignorantibus linguae interpretator absolvit. In his igitur omnibus ad utilitatem unicuique divisis manifestatio Spiritus est, per", "candidate_score": 0.701207, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_893", "psc_text": "Pater in me: sin autem, vel propter opera credite (Joan. XIV, 11 et 12) : ut cum virtus naturae res esset, et operatio ipsa virtutis sit potestas; per virtutis potestatem, naturae in se paternae unitas nosceretur: cum in quantum se quisquam Deum cognovisset in virtute naturae, in tantum Deum Patrem cognosceret in potestate naturae: et cum tantus, quantus est Pater, Filius videndum in se Patrem praestaret in gestis, indifferens per id Pater a Filio nosceretur, per intelligentiam indifferentis pro potestate naturae. 53. Cur, et quod salva naturae aequalitate dixit Christus, Pater major me est.--Impleturus itaque unigenitus Deus carnis dispensationem, et acceptae formae servilis sacramentum consummaturus, usus est demonstrandae fidei nostrae professione, dicens: Audistis quoniam dixi vobis, Vado, et venio ad vos. Si diligeretis me, gauderetis quoniam vado ad Patrem; quia Pater major me est (Joan. XIV, 28) . His itaque, quae ad naturam divinitatis spectant, explicitis hoc eodem superiore sermone,", "candidate_score": 0.700717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", "candidate_score": 0.69905, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_564", "psc_text": "Filio confitetur, absolutissimum sacramentum, 189 ut eadem faciendo Filius similiter faciat, et similiter faciendo eadem sint ipsa quae faciat: quia sub una hac significatione testentur et similiter facta nativitatem, et eadem facta naturam. 19. Demonstratio operum nativitatem ingerit, non ignorationem. Nostrae fidei instructio est. Velle quid. --Tenet itaque responsionis dominicae ordo ecclesiasticae fidei integrum ordinem, ut nec discernat naturam, et significet nativitatem. Hoc namque sequitur: Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit; et majora horum opera demonstrabit ei, ut vos admiremini. Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius quos vult vivificat (Ibidem 20 et 21). Anne demonstratio operum aliud hic nobis praeter quam nativitatis fidem ingerit, ut subsistentem Filium ex subsistente Deo patre credamus? Nisi forte per ignorationem credendus est unigenitus Deus doctrina demonstrationis eguisse; sed temeritas impiae hujus existimationis non admittitur. Non enim doceri eget qui quidquid docendus sit sciat. Nam postea", "candidate_score": 0.691182, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_20_22", "bdc_text": "fertur enim Aureliae 1 . Quidem in Christo anno 100 . utrae fideles una in domo omnibus es fuisse .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_716", "psc_text": "unum sumus (Joan, X, 30), dum utrumque unum profitetur, unum utrumque sic significat, non ad solitudinem singularis, sed ad spiritus unitatem: quia unus Deus Pater et unus Christus Dominus, cum uterque et Dominus et Deus sit, 240 duos tamen in fide nostra nec deos patiuntur esse nec dominos. Unus igitur uterque est: et unus cum sit uterque non solus est. Nec loqui sacramentum fidei nisi apostolica voce poterimus. Unus est enim Deus, et unus est Dominus: et per id, quod unus est Deus et unus est Dominus, in Deo demonstratur et Dominus, sicut et Deus demonstratur in Domino. Non tenes unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos", "candidate_score": 0.65597, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_723", "psc_text": "O dignus ille magnorum et coelestium arcanorum conscientia, et assumptus secretorum divinorum electusque particeps, ea ipsa illiciti eloquii silentio necessario tacens, et vere Apostolus Christi, quali humanae perversitatis ingenia absoluti sermonis sui praedicatione conclusit, unum Patrem Deum, et unum Dominum Jesum Christum confitendo; ut inter haec nec duos quisquam possit praedicare, neque unicum: cum tamen qui non unicus est, non in duos proficeret; nec qui duo non sunt, solitarius posset intelligi; et inter haec perfectam Christi nativitatem pater demonstratus ostenderet! 40. Haereticis nec fides, nec spes, nec baptisma. --Extendite nunc vibratas sibilis linguas, haeretici serpentes, sive Sabelli, sive Photine, sive qui nunc creaturam esse unigenitum Deum praedicatis. Audiet unum Deum patrem, quisquis negat filium: quia cum Pater non nisi per filium pater sit, Filius 243 per id significatur in Patre. Qui vero unitatem naturae indifferentis Filio adimit, cognoscat unum Dominum Jesum Christum. Nisi enim per unitatem Spiritus unus est Dominus,", "candidate_score": 0.65225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_37", "bdc_text": "Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_857", "psc_text": "Domini est: et hoc ipsum glorificandi Filii apud semetipsum Dei patris sacramentum pulcherrima illa spei suae gratulatione testatus est tum, cum Juda ad proditionem exeunte, gaudio consummandae suae dispensationis clatus haec dixit: Nunc honorificatus est filius hominis, et Deus honorificatus est in eo. Si Deus honorificatus est in eo, et Deus honorificavit eum in se, et Deus protinus honorificavit eum (Joan. XIII, 31, 32) . Quid limosi corporis graves animae, et sordente peccatis conscientia foetidae coenosaeque mentes usque ad judicium divinae de se professionis inflamur? et arbitros nos naturae coelestis ( id est, divinae) deputantes, impiis ad Deum calumniae nostrae disputationibus rebellamus? Quanta potuit enim Dominus verborum simplicitate evangelicam fidem locutus est: et in tantum ad intelligentiam nostram sermones aptavit, in quantum naturae nostrae ferret infirmitas; non tamen ut aliquid minus dignum naturae suae majestate loqueretur. Et primam quidem dicti sui significationem non ambiguam existimo, cum ait: Nunc honorificatus est", "candidate_score": 0.63207, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf021", "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X", "max_score": 0.707594, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_22_24", "bdc_text": "utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet . Is , qui ista non videbit , et quem deus huic amoverit , ea enim auditu , ne dicam visu sunt horribilia ac flagitiosa .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_283", "psc_text": "Domino, qui dixit in Scriptura, Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Putatis enim, fratres, quia ferrum transverberaret viscera Domini, nisi ipse permitteret; aut haereret in ligno, nisi ipse voluisset? Non eum agnovit creatura sua? An exemplum patientiae proposuit fidelibus suis? Ideo Deus quosdam liberavit visibiliter, quosdam non liberavit visibiliter: omnes tamen spiritualiter liberavit, spiritualiter neminem deseruit. Visibiliter quosdam visus est deseruisse, quosdam visus est eripuisse. Ideo quosdam eripuit, ne putes illum non potuisse eripere. Testimonium dedit quia potest, ut ubi non facit, secretiorem intelligas voluntatem, non suspiceris difficultatem. Sed quid, fratres? Cum evaserimus omnes istos mortalitatis laqueos, cum transierint tempora tentationis, cum saeculi hujus fluvius decucurrerit et receperimus illam stolam primam, immortalitatem illam quam peccando perdidimus, cum corruptibile hoc induerit incorruptionem, id est, caro ista induerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem (I Cor. XV, 53, 54); jam perfectos filios Dei, ubi non opus est tentari, nec", "candidate_score": 0.707594, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_21_23", "bdc_text": "Quidem in Christo anno 100 . utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_283", "psc_text": "Domino, qui dixit in Scriptura, Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Putatis enim, fratres, quia ferrum transverberaret viscera Domini, nisi ipse permitteret; aut haereret in ligno, nisi ipse voluisset? Non eum agnovit creatura sua? An exemplum patientiae proposuit fidelibus suis? Ideo Deus quosdam liberavit visibiliter, quosdam non liberavit visibiliter: omnes tamen spiritualiter liberavit, spiritualiter neminem deseruit. Visibiliter quosdam visus est deseruisse, quosdam visus est eripuisse. Ideo quosdam eripuit, ne putes illum non potuisse eripere. Testimonium dedit quia potest, ut ubi non facit, secretiorem intelligas voluntatem, non suspiceris difficultatem. Sed quid, fratres? Cum evaserimus omnes istos mortalitatis laqueos, cum transierint tempora tentationis, cum saeculi hujus fluvius decucurrerit et receperimus illam stolam primam, immortalitatem illam quam peccando perdidimus, cum corruptibile hoc induerit incorruptionem, id est, caro ista induerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem (I Cor. XV, 53, 54); jam perfectos filios Dei, ubi non opus est tentari, nec", "candidate_score": 0.692848, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_283", "psc_text": "Domino, qui dixit in Scriptura, Flagellat omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Putatis enim, fratres, quia ferrum transverberaret viscera Domini, nisi ipse permitteret; aut haereret in ligno, nisi ipse voluisset? Non eum agnovit creatura sua? An exemplum patientiae proposuit fidelibus suis? Ideo Deus quosdam liberavit visibiliter, quosdam non liberavit visibiliter: omnes tamen spiritualiter liberavit, spiritualiter neminem deseruit. Visibiliter quosdam visus est deseruisse, quosdam visus est eripuisse. Ideo quosdam eripuit, ne putes illum non potuisse eripere. Testimonium dedit quia potest, ut ubi non facit, secretiorem intelligas voluntatem, non suspiceris difficultatem. Sed quid, fratres? Cum evaserimus omnes istos mortalitatis laqueos, cum transierint tempora tentationis, cum saeculi hujus fluvius decucurrerit et receperimus illam stolam primam, immortalitatem illam quam peccando perdidimus, cum corruptibile hoc induerit incorruptionem, id est, caro ista induerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem (I Cor. XV, 53, 54); jam perfectos filios Dei, ubi non opus est tentari, nec", "candidate_score": 0.654374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_29_31", "bdc_text": "Dominus Ramus est in hac urbe , qui honestissime humanissimeque a principe nostro exceptus est , ac spero illum in hac academia commoraturum et in locam domini victorim consilium Christus Fabrici . instituturus iri , quod procul dubio non sine magno commodo et utilitate studiorum fiet . H. Fuvissurus .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Epistolam-Joannis-ad-Parthos-tractatus-X_window_120", "psc_text": "quos Spiritus sanctus intus non docet, indocti redeunt. Magisteria forinsecus, adjutoria quaedam sunt, et admonitiones. Cathedram in coelo habet qui corda docet. Propterea ait et ipse in Evangelio: Nolite vobis dicere magistrum in terra: unus est magister vester Christus (Matth. XXIII, 8, 9) . Ipse vobis ergo intus loquatur, quando nemo hominum illic est; quia etsi aliquis est a latere tuo, nullus est in corde tuo. Et non sit nullus in corde tuo: Christus sit in corde tuo; unctio ipsius sit in corde, ne sit in solitudine cor sitiens, et non habens fontes quibus irrigetur. Interior ergo magister est qui docet, Christus docet, inspiratio ipsius docet. Ubi illius inspiratio et unctio illius non est, forinsecus inaniter perstrepunt verba. Sic sunt ista verba, fratres, quae forinsecus dicimus, quomodo est agricola ad arborem: forinsecus operatur, adhibet aquam et diligentiam culturae: quaelibet forinsecus adhibeat, numquid poma format? numquid nuditatem lignorum vestit umbra foliorum?", "candidate_score": 0.641721, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf021", "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi", "max_score": 0.707404, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi_window_39", "psc_text": "Scripturis illis, altum et divinum est: inest omnino veritas, et reficiendis instaurandisque animis accommodatissima disciplina; et plane ita modificata, ut nemo inde haurire non possit quod sibi satis est, si modo ad hauriendum devote ac pie, ut vera religio poscit, accedat. Quod ut tibi probem, multis rationibus et longiore oratione opus est. Agendum enim tecum prius est, ut auctores ipsos non oderis, deinde ut ames: et hoc agendum quovis alio modo potius, quam exponendis eorum sententiis et litteris. Propterea quia si Virgilium odissemus, imo si non eum, priusquam intellectus esset, majorum nostrorum commendatione diligeremus, nunquam nobis satis fieret de illis ejus quaestionibus innumerabilibus, quibus grammatici agitari et perturbari solent: nec audiremus libenter, qui cum ejus laude illas expediret; sed ei faveremus, qui per eas illum errasse ac delirasse conaretur ostendere. Nunc vero cum eas multi ac varie pro suo quisque captu aperire conentur, his potissimum plauditur, per quorum expositionem melior", "candidate_score": 0.707404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi_window_39", "psc_text": "Scripturis illis, altum et divinum est: inest omnino veritas, et reficiendis instaurandisque animis accommodatissima disciplina; et plane ita modificata, ut nemo inde haurire non possit quod sibi satis est, si modo ad hauriendum devote ac pie, ut vera religio poscit, accedat. Quod ut tibi probem, multis rationibus et longiore oratione opus est. Agendum enim tecum prius est, ut auctores ipsos non oderis, deinde ut ames: et hoc agendum quovis alio modo potius, quam exponendis eorum sententiis et litteris. Propterea quia si Virgilium odissemus, imo si non eum, priusquam intellectus esset, majorum nostrorum commendatione diligeremus, nunquam nobis satis fieret de illis ejus quaestionibus innumerabilibus, quibus grammatici agitari et perturbari solent: nec audiremus libenter, qui cum ejus laude illas expediret; sed ei faveremus, qui per eas illum errasse ac delirasse conaretur ostendere. Nunc vero cum eas multi ac varie pro suo quisque captu aperire conentur, his potissimum plauditur, per quorum expositionem melior", "candidate_score": 0.697594, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi_window_39", "psc_text": "Scripturis illis, altum et divinum est: inest omnino veritas, et reficiendis instaurandisque animis accommodatissima disciplina; et plane ita modificata, ut nemo inde haurire non possit quod sibi satis est, si modo ad hauriendum devote ac pie, ut vera religio poscit, accedat. Quod ut tibi probem, multis rationibus et longiore oratione opus est. Agendum enim tecum prius est, ut auctores ipsos non oderis, deinde ut ames: et hoc agendum quovis alio modo potius, quam exponendis eorum sententiis et litteris. Propterea quia si Virgilium odissemus, imo si non eum, priusquam intellectus esset, majorum nostrorum commendatione diligeremus, nunquam nobis satis fieret de illis ejus quaestionibus innumerabilibus, quibus grammatici agitari et perturbari solent: nec audiremus libenter, qui cum ejus laude illas expediret; sed ei faveremus, qui per eas illum errasse ac delirasse conaretur ostendere. Nunc vero cum eas multi ac varie pro suo quisque captu aperire conentur, his potissimum plauditur, per quorum expositionem melior", "candidate_score": 0.682896, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_4", "bdc_text": "Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi_window_31", "psc_text": "ille in puerorum aetatibus libertatem quamdam in ludendo et cibando atque ignavum otium stultus adamasset? Fac enim eum esse defunctum postquam hoc mihi nuntiatum est, nec interrogari a me potuisse quidquam, ut aperiret sententiam suam; essetne quisquam tam improbus qui mihi succenseret, cum hominis laudarem propositum et voluntatem per illa ipsa verba quae acceperam? Quid, quod etiam justus rerum existimator non dubitaret fortasse laudare opinionem ac voluntatem meam, cum et innocentia mihi placeret, et homo de homine in re dubia bene potius existimarem, cum etiam male liceret? CAPUT V. 11. Tres scripturarum quarumque differentiae. Ecclesia catholica erroris secundum ullum modum ex praedictis redargui non potest in Veteris Testamenti lectione. Quae cum ita sint, audi etiam earumdem scripturarum totidem conditiones et differentias. Nam necesse est totidem occurrant. Aut enim utiliter scripsit quispiam, et non utiliter ab aliquo intelligitur: aut utrumque inutiliter fit: aut utiliter intelligit lector, cum ille contra, qui legitur,", "candidate_score": 0.639244, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", "max_score": 0.70712, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.70712, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.697533, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.69585, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.693117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.69004, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.678768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_189", "psc_text": "ex sciam m. 2 F arbitraris. et alia manu: memor nostri incolumis domino placeas, domine dilectissime et desiderantissime frater'. § 53 In ipsa quoque subscriptione quod posui, ut domino placeat, magis hoc esse significaui in eius gratia quam in sola hominis uoluntate, quando id nec hortatus sum nec praecepi nec docui, sed optaui. quemadmodum uero si hortarer aut praeciperem uel docerem, pertinere hoc et ad liberum arbitrium demonstrarem nec tamen dei gratiae derogarem, ita, quia optaui, dei quidem commendaui gratiam, non tamen arbitrium uoluntatis extinxi. ut quid ergo in hoc iudicio protulit hanc epistolam, secundum quam, si ab initio sapuisset, nullo modo fortassis licet a bonis fratribus, sed tamen peruersitate disputationum eius offensis ad episcopale iudicium uocaretur? porro autem sicut ego rationem de hac mea epistola reddidi, ita de suis, si esset necesse, redderent quorum allegauit dicentes uel quid putauerint uel quid ignorauerint uel qua ratione scripserint. proinde Pelagius, de", "candidate_score": 0.677043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_124", "psc_text": "intendentes spiritibus seductoribus, doctrinis daemoniorum etcetera?eratet doctor gentium in fide et ueritate et operabatur uirtutes et sanitates; nam mordentem uiperam manu excussit illaesa et paralyticus ad uerbum eius restituta continuo salute surrexit. adiutoria quae dicat obscurum est, quoniam uis huius uerbi late patet. quis tamen huic et istam gratiam defuisse dicat, per cuius laborem salutem hominum sic constat adiutam? quid uero eius gubernatione praeclarius, quando et per eum dominus tunc tot ecclesias gubernauit et per eius epistolas nunc gubernat? iam genera linguarum quae illi deesse potuerunt, cum ipse dicat: gratias deo quod omnium uestrum lingua loquor? quia ergo istorum omnium nihil apostolo Paulo defuisse credendum est, propterea responsionem Pelagii omnes gratias ei donatas esse dicentis iudices approbauerunt. sed sunt et aliae gratiae, quae hic commemoratae non sunt. neque enim, quamuis esset apostolus Paulus multum excellens membrum Christi corporis, nullas plures et ampliores 7 I Tim. 4, 1 10 I Tim.", "candidate_score": 0.672707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", "candidate_score": 0.672691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_186", "psc_text": "esse uel forte adhuc putat in solo arbitrio uoluntatis et propria potestate posita, simul optans et propter hoc uitam aeternam. deinde quia litteris suis, quibus respondebam, talia quaedam in me bona multum benigneque laudauerat, etiam ibi petiui ab eo, ut pro me oraret, quo potius a domino talis fierem, qualem me esse iam crederet, ut eum sic admonerem, contra quod ille sapiebat, ipsam quoque iustitiam, quam in Ille laudandam putauerat, non esse uolentis neque currentis, sed miserentis dei. hoc est totum, quod breuis illa epistola mea continet eaque intentione dictata est; nam ita se habet. § 52 'Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco", "candidate_score": 0.672478, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", "candidate_score": 0.67242, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_176", "psc_text": "pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae dei munus effulsit, siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad quos etsi tardius non diffidimus propitio deo eandem gratiam peruenire, qui uult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem ueritatis uenire. nos uero, etsi olim spiritu caritatis, qui in te est, docti subiectionem eius abiecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus nunc aliis aperire 4 cf. libr. De nat. et gratia 7 Ep. 168 (cf. XXXIII 741 M.j 10 Ps. 106, 20 22 I", "candidate_score": 0.67034, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf017", "work_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto", "max_score": 0.706102, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_195", "psc_text": "se ab omni opere malo, et cogitationibus pessimis: quo possit illuminato corde ea intelligere quae dicuntur, et plenus sanctitate atque sapientia, ignoscere nobis, sicubi voluntatem nostram non implevit effectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxta nostram conscientiam vindicamus, ita quantum de eo loqui pertinet, venustatem rhetoricam facundiamque, juxta consequentiam textumque sermonis, procul abesse simpliciter confitemur. Studii quippe nostri fuit, de Scripturis sanctis disserentibus, pie intelligere quae scripta sunt, et imperitiam mensuramque nostri non ignorare sermonis.", "candidate_score": 0.706102, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "023_Didymus-Alexandrinus_-Hieronymus-Stridonensis_De-Spiritu-Sancto_window_195", "psc_text": "se ab omni opere malo, et cogitationibus pessimis: quo possit illuminato corde ea intelligere quae dicuntur, et plenus sanctitate atque sapientia, ignoscere nobis, sicubi voluntatem nostram non implevit effectus, et tantummodo consideret qua mente quid dictum sit, non quibus expressum sermonibus. Sicut enim pietatis sensum nobis audaciter juxta nostram conscientiam vindicamus, ita quantum de eo loqui pertinet, venustatem rhetoricam facundiamque, juxta consequentiam textumque sermonis, procul abesse simpliciter confitemur. Studii quippe nostri fuit, de Scripturis sanctis disserentibus, pie intelligere quae scripta sunt, et imperitiam mensuramque nostri non ignorare sermonis.", "candidate_score": 0.684213, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf012", "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", "max_score": 0.706058, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_393", "psc_text": "Cura et negotium apostolicis uiris [constanti] semper fuitconstanti et publica perfectae fidei pracdicationepraedicatione conatus omnes oblatrantis heresis comprimere et exposita euangeliorum ueritate peruersitatem doctrinae errantis extinguere, (ne) audientium mentes quadam labe contaminans contagione uitii adhaerentis inficeret. itaque diligenter epistulis uariis, quae de deo patre opinio, quae dc dei filio cognitio, quae in spiritu sancto sanctificatio oporteret esse, frequenter copioseque conplexi sunt, ut cognitus fieret de deo patre filius deus et in dco filio deus pater et in deo patre filius deus. ac sic secundum ipsius definitionem dicentis: ego et pater unum sumus et rursum: sicut pater, tu in me et ego in te continetur fides nostra in patris et filii nominibus personisque deus unus. neque enim uel inuidia Iudeorum uel odium gentilium uel furor hereticorum aliis potius aduersus nos causis est excitatus, quam quod aeternitatem, uirtutem, nomen filii confitemur in patre. hereticorum autem peruersitas de fide impia semper 5—8 cf.", "candidate_score": 0.706058, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", "candidate_score": 0.640979, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", "candidate_score": 0.632762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_38", "bdc_text": "Bullingero , p , ecclesiae Tigurinae ministro , Bullingero , d. ecclesiae Tigurinam Tiguri .", "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_228", "psc_text": "Theogene. Ursacio, Ualente, Minophanto et Stephano Iulio consacerdoti, Romanae ecclesiae episcopo, aduersus praedictos conministros nostros, hoc est Athanasium episcopum Alexandriae et Marcellum episcopum Ancyrae Galatiae nec non etiam Asclepam episcopum Gazae, scripserunt et. de aliis partibus episcopi adhibentes quidem testimonium sinceritati conministri nostri Athanasii, facta autem Eusebii ct 8 propter eas Bal propterea W ; cf. Theod 9 olim Bal ol W Mari—Thcugene (cf. p. 111, 15)] maritheo dorotheo W 10 minophanto ex Μηνοϕάτψ comsacerdoti W romana W 11 ho Wm1 13 adibentes W τούτων xai πάντων ήμω̃ν ϑάνατον ύπομείνας xai δι'έαυου̃ τὴν εις ovoavov α̃νοδον πᾱσιν ήμιν δεδωϰώς. 2. Πάλαι μὲν ούν γϱαψάντων τω̄ν πεϱι Ευ̉σέιον 'Ιουλίω̩ τω̨̄ συλλειτουϱγω̨̄ ήμω̄ν, τω̜̃ τη̃ς 'Ρωμαίων ὲϰϰλησίας ὲπισϰόπω̨, xaza τω̄ν πϱοειϱημένων συλλει- τουϱγω̄ν ήμω̃ν — λέγομεν δὴ 'Αϑανασίου xai Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ — ε̆γϱαψαν xai oi ὰπὸ τω̄ν α̃λλων μεϱω̃ν ὲπίσϰοποι, μαϱτυϱοῡντες μὲν τη̄ xaDa- ϱότητι του̃ συλλειτουϱγοῡ ήμω̄ν 'Αϑανασίου, τὰ de", "candidate_score": 0.610063, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf030", "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-VI", "max_score": 0.705594, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-VI_window_62", "psc_text": "Nec aliter virtus, cum per se dura sit, haberi pro bono potest quam si acerbitatem suam maximo bono penset. Aeque non aliter his bonis praesentibus abstinendum est, quam si sunt alia majora, propter quae tanti sit, et voluptates omittere, et mala omnia sustinere. Ea vero nulla sunt alia (ut in tertio docui) nisi perpetuae vitae. Hanc autem praestare quis potest, nisi Deus, qui virtutem ipsam proposuit? Ergo in Dei agnitione et cultu rerum summa versatur: in hoc est spes omnis ac salus hominis; hic est sapientiae gradus primus, ut sciamus quis sit nobis verus pater, eumque solum pietate debita prosequamur, huic pareamus, huic devotissime serviamus; in eo promerendo actus omnis, et cura, et opera collocetur. CAPUT X. De Religione erga Deum, et Misericordia erga homines; atque de Mundi principio. Dixi, quid debeatur Deo: dicam nunc, quid homini tribuendum sit; quanquam id ipsum quod homini tribueris, Deo tribuitur, quia homo Dei", "candidate_score": 0.705594, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf009", "work_id": "Origenes_De-principiis", "max_score": 0.705272, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_370", "psc_text": "certamina pietatis: ibique hoc quod jam hic prædictum est, verius manifestiusque cognoscet, «quod non in pane solo vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei.» Sed et principes et rectores intelligendi sunt hi qui inferiores et regunt et erudiunt et edocent atque instituunt ad divina. IV. Verum si minus videntur hæc sperantibus ea dignum mentibus incutere desiderium, paululum repetentes, quanquam naturalis sit insita animæ rei ipsius cupiditas, inquiramus, ut ita demum velut species ipsas panis vitæ et qualitatem vini ejus ac proprietatem principatuum, per theoriæ consequentiam describamus. Igitur sicut in artibus his quæ manu adimpleri solent, ratio quidem quid, vel qualiter, vel ad quos usus fiat, versatur in sensu, efficacia vero operis manuum ministerio explicatur: ita in operibus Dei quæ ab ipso facta sunt, sentiendum est, quod eorum quæ videmus ab eo facta, ratio et intelligentia manet in occulto, Et sicut ea quæ ab artifice facta sunt,", "candidate_score": 0.705272, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_426", "psc_text": "Tyriorum meminit, et opportunius audiant et firmius resipiscant. Sed vide an non magis etiam, præter disquirendi studium, pietatem erga Deum et Christum ejus in omnibus servare conemur, cum pro virili parte, ut in tantis et talibus quæstionibus probare contendimus Deum immortali animæ variis modis providere. Si quis igitur de iis qui vituperantur quærat cur videntes prodigia et divinum sermonem audientes, nihilo meliores fiant, cum Tyrii pœnitentiam acturi fuissent si talia apud ipsos dicta et facia fuissent; si quis, inquam, quærat his verbis: Cur eis in perniciem ipsorum prædicavit Salvator ut gravius ipsis peccatum imputetur? Respondebimus Deum, qui novit quomodo affecti sint ii omnes qui providentiam suam criminantur, quasi per eam steterit quominus crederent, quippe quæ non dederit ipsis videre quæ aliis spectanda præbuit, neque sic eos disposuerit ut audirent quæ aliis audiisse profuit, justa eos non uti excusatione ostendere volentem, ea dare quæ providentiæ suæ accusatores petierant, ut iis acceptis", "candidate_score": 0.673856, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_11", "bdc_text": "Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_49", "psc_text": "Via factus est Verbum Dei et Sapientia. Quæ Via idcirco dicitur, quod ad Patrem ducat eos qui per eam incedunt. Quæcumque ergo diximus de Sapientia Dei, hæc convenienter aptabuntur et intelligentur etiam pro eo quod Filius Dei vita est, et pro eo quod verbum est, et pro eo quod veritas est, et pro eo quod resurrectio est: quia hæ omnes appellationes ex operibus ejus ac virtutibus nominatæ sunt, et in nulla harum vel levi opinione intelligi corporale aliquid potest, quod vel magnitudinem designare videatur, vel habitum, vel colorem: quoniam hi qui videntur apud nos hominum filii, vel cæterorum animalium, semini eorum a quibus seminati sunt respondent, vel earum quarum in utero formantur ac nutriuntur, habent ex his quidquid illud est quod in lucem hanc assumunt, ac deferunt processuri. Infandum autem est et illicitum, Deum patrem in generatione unigeniti Filii sui atque in subsistentia ejus exæquare alicui vel hominum vel aliorum", "candidate_score": 0.613002, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", "max_score": 0.70471, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.70471, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_1_3", "bdc_text": "Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.702218, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.701688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", "candidate_score": 0.693799, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2_4", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P . Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", "candidate_score": 0.68956, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.679144, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3_5", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur . Si enim de studis ad te scripsero , mihi ipsi in scribendo non satisfaciam , si quidem ea variis epistolis , tibi satis sine agnita ac perspecta , quod si de novis rebus tractem suspicionem quandam et repraehensionem reformido , quae plerumque falsa esse solent ac ibi praesertim , ubi , quo plures extranei sunt , ac quotidie adveniunt , eo plura etiam falsa et incerta afferuntur sibi unusquisque gratificari . suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", "candidate_score": 0.678088, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33_35", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.668761, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_32_34", "bdc_text": "Non itaque pluribus agam : \"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo . Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.664299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.658636, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_3", "bdc_text": "Quamvis exiguo abhinc tempore te ( pater observandissime ) meis epistolis salutaverim , studiosum tamen adolescentem absque meis ad te literis praetermittere nolui , cum is spem aliquam literas a te accipiendi mihi praeberet , ac ne earum raritate in sinistra quandam opinionem incurram vel ab officio meo desistere videar , nonnullum mihi argumentum occurreret , hoc saltem adhuc supersuit , me scribendi materia omnino destitatum et privatum esse , nisi aliqua epistola mihi per te succurratur .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", "candidate_score": 0.658166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.651488, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", "candidate_score": 0.646145, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_31", "psc_text": "in membris et inoboedientiae suae malum sensit, quando sibi dignissime retributam inoboedientiam suae carnis inuenit. talem quippe etiam serpens oculorum apertionem seducendo promiserat, ad aliquid uidelicet sciendum, quod melius nesciretur. tunc in se quippe sensit homo quod fecit, tunc a bono malum non carendo, sed perpetiendo discreuit. iniustum enim erat, ut obtemperaretur a seruo suo, id est a corpore suo ei qui non obtemperarat domino suo. nam quid est, quod oculi, labia, lingua, manus, pedes, inflexiones dorsi, ceruicis et laterum ut ad opera sibi congrua moueantur positum in potestate est, quando ab inpedimentis corpus liberum habemus et sanum, ubi autem 1 Gen. 2, 23 5 cf. Gen. 3, 6 7 Gen. 3, 1 13 cf. Rom. 7, 23 15 c. Iul. Pel. V 8 16 cf. Gen. 3, 5 20 c. Iul. Pel. V 8. 16 (iniustum -domino suo) 22 Op. imp. III 187 (nam-219, 4 nolente) 23 cf. c.", "candidate_score": 0.639034, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf050", "work_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat", "max_score": 0.703929, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "073_Joannes-Damascenus_-Billius-Jacobus_Vita-SS.-Barlaam-et-Josaphat_window_327", "psc_text": "Verbum autem Domini manet in aeternum (Isa. XL). Haec semper meditare (I Tim. IV); et pax Dei tecum sit (Philip. IV), quae te illuminet, et sapientia instruat, et ad salutis viam ducat, improbamque voluntatem procul a tua mente depellat, atque animam tuam crucis signo imprimat, ne ullum perversi spiritus scandalum ad te propius accedat, verum divino beneficio in omni virtutum perfectione futurum illud ac finis et successionis expers regnum adipiscaris, ac beatae et vitae initium afferentis Trinitatis, quae in Patre et Filio et Spiritu sancto glorificatur, lumine collustreris. CAP. XXI.-- Cum hujusmodi doctrinis, ad mores informandos accommodatis, praestantissimus senex regis filium instruxisset, ad suum hospitium se contulit. At adolescentis ministri et praeceptores frequentem ipsius in palatium ingressum perspicientes, admiratione afficiebantur. Unus autem ex iis qui priorem inter eos locum obtinebat et quem rex velut fidelissimum ac sui studiosissimum filii sui palatio praefecerat, Zardan nomine, regis filium his verbis allocutus est:", "candidate_score": 0.703929, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf025", "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", "max_score": 0.703583, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_51", "psc_text": "In quo etiam rationali vigilanter adjungitur, ut duodecim patriarcharum nomina describantur. Ascriptos enim Patres in pectore ferre, est antiquorum vitam sine intermissione cogitare. Nam tunc sacerdos irreprehensibiliter graditur, cum exempla Patrum praecedentium indesinenter intuetur, cum sanctorum vestigia sine cessatione considerat, et cogitationes illicitas deprimit, ne extra ordinis sui limitem pedem operis tendat. Rursum cum me ad consideranda debita pastoris opera confero, perpendo quanta intentione curandum est ut sit operatione praecipuus, quatenus vitae viam subditis vivendo denuntiet, et grex, qui pastoris vocem moresque sequitur, per exempla melius quam per verba gradiatur. Qui enim loci sui necessitate cogitur summa dicere, hac eadem necessitate compellitur summa monstrare. Illa namque vox libentius auditorum 509 cor penetrat, quam dicentis vita commendat; quia quod loquendo praecipit, ostendendo adjuvat ut fiat. Hinc enim per prophetam dicitur: Super montem excelsum ascende tu qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Ut videlicet qui coelesti praedicatione utitur, ima jam terrenorum", "candidate_score": 0.703583, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2326", "psc_text": "omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 52.) EPISTOLA XLIII. AD JOANNEM PANORMITANUM. Quem videre peroptabat, manere in Sicilia concedit, ob navigii periculum. Gregorius Joanni Panormitano. Amorem circa nos vestrum, quem corporali nobis visione voluimus exhibere, scriptis et 1249 operibus assidue demonstratis. Sed quid aliud haec exhibendo agitis, nisi ut plus quaeramus videre, quem docemur amplius amare? Et paulo minus jam etiam murmur accepimus, quia non possumus videre quem amamus. Sed adfuit qui mihi impossibilitatem navigii de vestra gloria narraret, atque ideo quod amavi retinui, et quod iratus fueram peperci. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, et a malis omnibus gratia continua defendat. EPISTOLA XLIV.", "candidate_score": 0.702488, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1139", "psc_text": "experimentum tenemus. Sed quia mala sunt tempora, omnia cum gemitu portamus. Omnipotens autem Deus sua vos protectione custodiat, detque vobis et hic bene agere, et apud se in perpetuum in aeterna gloria gaudere. EPISTOLA XXX. AD NARSAM RELIGIOSUM. Afflictum consolatur. A Christiano adversa non recusanda ostendit. Cur monasteriorum incolis, aliisve Constantinopoli degentibus non scribat. Gaudet de Esychiae transitu. Domnae Dominicae quid agendum. Mittit munuscula. Anatolium commendat. Gregorius Narsae religioso. Cum Romanum defensorem ad urbem regiam mitterem, diu scripta vestra requisivit, sed inveniri minime potuerunt: postmodum vero inter multas aliorum epistolas sunt inventa, in quibus mihi dulcedo vestra suas afflictiones et tribulationes spiritus indicat, et adversitates malorum hominum manifestat. Sed, rogo, in his omnibus revoca ad mentem hoc quod et credo, quia nunquam oblivisceris: Quia omnes qui pie volunt vivere in Christo persecutionem patiuntur (II Tim. III, 12) . Qua in re ego fidenter dico quia minus pie vivis, si minus", "candidate_score": 0.695071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1132", "psc_text": "Dilectissimus filius meus Sabinianus diaconus ad me reversus nulla mihi gloriae vestrae scripta detulit, sed ea quae transmissa sunt captivis et pauperibus deportavit, unde et intellexi causam. Ideo enim homini loqui per epistolas noluistis, quia omnipotenti Deo verbum in bona operatione feceratis. Habet enim haec eadem vestra operatio vocem propriam, quae ad aures Dei secretas clamat, sicut scriptum est: Absconde eleemosynam iu sinu pauperis, et haec pro te exorabit (Eccli. XXIX, 15) . Et quidem mihi, fateor, triste est aliena expendere, et super eas quas de substantia ecclesiastica habeo adhuc etiam de rebus suavissimi filii mei domni Theodori rationes ponere. Vestrae tamen benignitati congaudeo, quia sollicite attenditis, atque custoditis hoc quod Veritas dicit: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41) . Et hoc quod scriptum est: Sicut aqua exstinguit ignem, sic eleemosyna exstinguit peccatum (Eccli. III, 33) . Paulus quoque apostolus ait: Vestra abundantia illorum inopiam", "candidate_score": 0.694656, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", "candidate_score": 0.683991, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13_15", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", "candidate_score": 0.678085, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", "candidate_score": 0.677558, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_21_23", "bdc_text": "Quidem in Christo anno 100 . utrae fideles una in domo omnibus es fuisse . U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1910", "psc_text": "facturus est, nec tamen facit, ut dolores nos praecurrentes terreant, et conversos ad timorem districti judicis ab ejus nos animadversione in vitae termino abscondant. Quis enim dicat, quis enumeret quanti in sua luxuria dimissi, in blasphemiis quoque et superbia proruentes, in rapinis et iniquitatibus permanentes usque ad diem obitus sui, ita in hoc saeculo vixerunt, ut nunquam dolorem vel capitis paterentur, sed et subito percussi ignibus inferni sunt traditi? Nos ergo habemus indicium, quia derelicti non sumus, qui assidue flagellamur, teste Scriptura, quae dicit: Quem diligit Dominus castigat, flagellat autem omnem filium quem recipit (Heb. XII, 6) . In ipsis itaque verberibus Dei revocemus ad memoriam et ejus munera, et nostri reatus damna. Pensemus quanta bona super nostram malitiam fecerit Dominus, et quanta mala sub ejus bonitate commisimus. Impleamus quod per prophetam Dominus dicit: Reduc me in memoriam, ut judicentur simul (Isai. XLIII, 26) . Judicemur modo in nostra cogitatione", "candidate_score": 0.674724, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_14_16", "bdc_text": "tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris . Optime nunc dei optimus beneficio valeo , modo eidem quoque valetudine te frui percipiam . A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_104", "psc_text": "divina gratia non offendatur. Nam sic culpam tuam insequor, ut personam diligam; sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. Si igitur a me amari te credis, apostolorum liminibus praesentare, meque consiliario utere. Si autem esse fortasse in causa Dei nimius credor, et pro zeli mei ardore suspectus sum, cunctam simul Ecclesiam in consilio hujus disceptationis adhibeo, et quidquid omnibus fieri salubriter placet, ego in nullo contradico, sed quod in commune decernitur, laetus impleo, et subscribo. Implentem quae monui gratia te divina custodiat. (Cf. Joan. Diac. lib. III, c. 44 et 48.) EPISTOLA XXXV. AD PETRUM EPISCOPUM TERRACINENSEM. Concessum prius Judaeis locum restituat. A Christiana religione discordes benigne alliciendi. Gregorius Petro episcopo Terracinensi. Joseph (Ivo part. I, cap. 285), praesentium lator, Judaeus nobis insinuavit quod de loco quodam, in quo ad celebrandas festivitates suas Judaei in Terracinensi 525 castro consistentes convenire consueverant, tua eos fraternitas expulerit, et in alium locum", "candidate_score": 0.67033, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34_36", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris . Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1747", "psc_text": "sanctorum intrat, in sancta Ecclesia velut in tabernaculo ex verbis praedicationis spiritalia tintinnabula resonant. Recta itaque et valde laudabilis est vestra praedicatio. Sed omnipotentem Dominum deprecamur ut diu vos etiam in hac vita custodiat, ut de Dei organo, quod estis, in hoc mundo latius vox veritatis sonet. Pro me autem, peto, intercedite, ut hujus peregrinationis via, quae mihi asperior facta est, cum celeritate finiatur, quatenus qui ex meis non valeo, ex vestris meritis possim ad aeternae patriae promissa pertingere, et cum coeli civibus gaudere. (Vide inf. ep. 39. Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 67.) EPISTOLA XXXVI. AD MAXIMUM SALONITANUM EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem.", "candidate_score": 0.667831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_916", "psc_text": "officium. Sic enim alterno eris invicem decore conspicuus, si ad hujus corporis habitum mentis quoque tuae bona concordent. Omnia enim privilegia quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae, nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. (Vide sup. l. V, ep. 17.) EPISTOLA XIX. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Ut mutua ipsorum dilectio coeleste gaudium acquirat, mutuis sese orationibus adjuvent. Gregorius Dominico episcopo Africano. Epistolarum vestrarum plena sacerdotali charitate elocutio ita sanctitatem vestram memoriter nostris facit mentibus inhaerere, ut non credatur abesse corpore, quippe quae per affectum semper manet in corde. Ut ergo haec quam ad alterutrum habemus dilectio coelestium nobis commodum acquirat gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad", "candidate_score": 0.660486, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1649", "psc_text": "Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, detque nobis ita agere, ut post hujus temporalis fluctus, ad aeterna valeamus simul cum gaudio pervenire. EPISTOLA CXXVI. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENSEM EPISCOPUM. Ne Philagrium, aut ab Ecclesiae suae hominibus, aut a collectae exactoribus, aut a Dertonensi episcopo, injuste gravari patiatur. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Licet multum fraternitatem vestram ad servandam sibi justiliam Philagrii portitoris praesentium flagellum caecitatis invitet, verumtamen 1035 quia ad restituenda quae sibi praejudicialiter asserit detineri, per nos vos voluit fieri promptiores, praesentia ad vos scripta praevidimus dirigenda. Questus autem est campum cum viena sua ab Ecclesiae vestrae hominibus irrationabiliter occupatum. Quod si ita est, quanquam ante judicum possessio ei debuerat violenter ablata restitui, taen quia comunis filius Eventius diaconus vester, consentiente praefato latore, constituit per quinque testes partem Ecclesiae vestrae satisfacere posse, ejusdem Ecclesiae juris illum esse, idoque fraterintas vestra praedictum Philagrium contra justitiam laborare non faciat, sed modis quibus potuerit,", "candidate_score": 0.660172, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12_14", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit . Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ; tantum enim humanitate ac singulari in me amore confido , ut existime , ne tam a te literas accepta cum variis negotiis et occupationibus paulo laxatus fueris .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843", "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,", "candidate_score": 0.658006, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_0_2", "bdc_text": "13 . Ornatissimo praestantissimoque viro domino H. Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", "candidate_score": 0.656732, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.654501, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", "candidate_score": 0.653308, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_12", "bdc_text": "Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1132", "psc_text": "Dilectissimus filius meus Sabinianus diaconus ad me reversus nulla mihi gloriae vestrae scripta detulit, sed ea quae transmissa sunt captivis et pauperibus deportavit, unde et intellexi causam. Ideo enim homini loqui per epistolas noluistis, quia omnipotenti Deo verbum in bona operatione feceratis. Habet enim haec eadem vestra operatio vocem propriam, quae ad aures Dei secretas clamat, sicut scriptum est: Absconde eleemosynam iu sinu pauperis, et haec pro te exorabit (Eccli. XXIX, 15) . Et quidem mihi, fateor, triste est aliena expendere, et super eas quas de substantia ecclesiastica habeo adhuc etiam de rebus suavissimi filii mei domni Theodori rationes ponere. Vestrae tamen benignitati congaudeo, quia sollicite attenditis, atque custoditis hoc quod Veritas dicit: Date eleemosynam, et ecce omnia munda sunt vobis (Luc. XI, 41) . Et hoc quod scriptum est: Sicut aqua exstinguit ignem, sic eleemosyna exstinguit peccatum (Eccli. III, 33) . Paulus quoque apostolus ait: Vestra abundantia illorum inopiam", "candidate_score": 0.652732, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", "candidate_score": 0.64643, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", "candidate_score": 0.64512, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_33", "bdc_text": "\"Privam tantum exigui temporis in scribendo usuram , iterum atque iterum postulo incedibili enim tuarum ( pater observandissime ) literarum senior desiderio , quas si accepero , magis magisque tibi moles devinciar atque astringar , tibi , inquam , qui mihi a deo optimo maximo veluti alterparens constitutus , qui auctor meoque studiorum datas , qui mei animi deus posse sex collocatus fuisti , tibi itaque obedientiam tibi obsequium , tibi studium tibi denique meipsum polliceor atque spondeo .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", "candidate_score": 0.644608, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_104", "psc_text": "divina gratia non offendatur. Nam sic culpam tuam insequor, ut personam diligam; sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. Si igitur a me amari te credis, apostolorum liminibus praesentare, meque consiliario utere. Si autem esse fortasse in causa Dei nimius credor, et pro zeli mei ardore suspectus sum, cunctam simul Ecclesiam in consilio hujus disceptationis adhibeo, et quidquid omnibus fieri salubriter placet, ego in nullo contradico, sed quod in commune decernitur, laetus impleo, et subscribo. Implentem quae monui gratia te divina custodiat. (Cf. Joan. Diac. lib. III, c. 44 et 48.) EPISTOLA XXXV. AD PETRUM EPISCOPUM TERRACINENSEM. Concessum prius Judaeis locum restituat. A Christiana religione discordes benigne alliciendi. Gregorius Petro episcopo Terracinensi. Joseph (Ivo part. I, cap. 285), praesentium lator, Judaeus nobis insinuavit quod de loco quodam, in quo ad celebrandas festivitates suas Judaei in Terracinensi 525 castro consistentes convenire consueverant, tua eos fraternitas expulerit, et in alium locum", "candidate_score": 0.644542, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2132", "psc_text": "paterno salutantes affectu, indicamus per latorem praesentium Hilarum, chartularium nostrum, clavim nos a sacratissimo corpore beati Petri apostolorum principis transmisisse, in qua de catenis quoque ipsius benedictio continetur. Quae collo vestro suspensa, hoc vobis, eo intercedente, gratia absolutionis fiat, 1186 quod illi fuit causa martyrii. Omnipotens Deus in suo vos timore custodiat, atque sic cor vestrum ad bonam semper operationem accendat, ut et hic vobis suam gratiam tribuat, et ad gaudia vos postmodum aeterna perducat. EPISTOLA VIII. AD COLUMBUM NUMIDIAE EPISCOPUM. De gravi Donadei adversus Victorem episcopum suum querela inquirat sollicite, ut congruam det poenam reus. Gregorius Columbo episcopo Numidiae. Quam gravis et auditu ipso intolerabilis Donadei latoris praesentium, qui se asserit fuisse diaconum, sit querela, ab eo data petitio quae tenetur in subditis fraternitati vestrae faciet manifestum. Sed quia pervenit ad nos quod pro corporali peccato fuisset depositus, dilectio vestra subtili hoc inquisitione perquirat, et si ita est, in", "candidate_score": 0.642716, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_698", "psc_text": "patior, epistolari brevitate prohibeor. Sed communis filius Sabinianus diaconus vestrae dulcissimae sanctitati curanda vulnera nostra aperiet; sed ex opere supernae gratiae subsequente salute cognoscat quia medicus est qui vulnus videt. Pueros vero episcopo similes non transmitto, nisi prius cum omnipotentis Dei et Beatitudinis vestrae solatio a terrenis implicationibus exutus ipse episcopus fuero. Quando enim me apud meipsum invenero, tunc foris mei similes videlicet deformes quaero. Data X Kal. Januarii. EPISTOLA XVII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Dolet de Maximiani episcopi obitu. Joannem Catanensem archidiaconum in successorem indicat. Gregorius Cypriano diacono. Amarissimas tuae dilectionis epistolas de domni Maximiani obitu mense Novembris suscepi. 741 Et quidem ille ad praemia desiderata pervenit, sed infelix populus Syracusanae civitatis lugendus est, qui pastorem talem diu habere non meruit. Proinde dilectio tua sollicitudinem gerat, ut in eadem Ecclesia talis debeat ad ordinandum eligi, qui post domnum Maximianum ejusdem regiminis locum non videatur immerito sortiri. Et quidem credo quod", "candidate_score": 0.64128, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_505", "psc_text": "mox procedatur, tunc primus diaconus episcopo Ravennatis Ecclesiae pallium consuevit induere, quo et in litaniis solemnibus uti pariter consuevit. Nullus ergo contra me domino meo conetur subrepere, quia si vult, Deo custode, non potest probare quod a me aliqua novitas fuisset introducta. Qualiter enim jussionibus vel utilitatibus vestris, ubi causa exegerit, paruerim, omnipotens Deus cordi vestro purissimo faciat manifestum; et hoc peccatis meis imputo, quod post tot labores atque angustias, quas intus forisque sustineo, talem vicissitudinem merear invenire. Sed iterum me illa res inter alia consolatur, quod interdum sanctissimi patres ob hoc tantummodo castigant filios suos ut eos faciant potiores; et post hanc devotionem ac satisfactionem sanctae Ravennati Ecclesiae, quae peculiariter vestra est, non solum vetera privilegia conservetis, sed et majora vestris temporibus conferatis. Nam quod de mappulis a presbyteris et diaconibus meis praesumptum apostolatus vester scribit, vere fateor, taedet me aliquid exinde commemorare, cum per se veritas, quae apud", "candidate_score": 0.640554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_814", "psc_text": "ab unitate atque humilitate Ecclesiae malum superbiae et confusionis amoveat. Et favente Domino omnibus viribus concurrendum atque providendum, ne in unius veneno sermonis viventia in Christi corpore membra moriantur. Si enim hoc dici licenter permittitur, honor patriarcharum omnium negatur. Et cum fortasse is in errore perit, qui universalis dicitur, nullus jam episcopus remansisse in statu veritatis invenitur. Oportet ergo ut constanter ac sine praejudicio servetis, sicut accepistis, Ecclesias, et nihil sibi in vobis haec tentatio diabolicae usurpationis ascribat. State fortes, state securi: scripta cum universalis nominis falsitate nec dare unquam, nec suscipere praesumatis. Omnes episcopos curae vestrae subjectos ab hujus elationis inquinatione prohibete, ut universa vos Ecclesia patriarchas, non solum in bonis operibus, sed etiam in veritatis auctoritate cognoscat. Si qua autem forsan adversa subsequuntur, unanimiter persistentes, etiam moriendo debemus ostendere, 774 quia in damno generalitatis nostrum specialiter aliquid non amamus. Dicamus cum Paulo: Mihi vivere Christus est, et mori", "candidate_score": 0.640149, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1251", "psc_text": "me scripsisse, et saepius imminuisse reminiscor, ut beati Petri apostolorum principis limina revidere festinet. Et quae tanta sit Constantinopolitanae civitatis delectatio, quaeve Romanae urbis oblivio, ignoro; obtinere apud vos hac ex re nunc usque nihil merui. Quantum enim ad colligendas aeternae vitae mercedes vestrae animae expedire possit; quantum etiam gloriosae filiae vestrae domnae Eusebiae in omnibus congruat, et nos subtiliter attendimus, et vos considerare subtilius potestis. Filium vero meum Petrum, hominem vestrum, quem ultra aetatem suam sapere, et maturitati studere cognovi, si requiritis, invenietis quantus hic omnium habitantium circa excellentiam vestram amor sit, quantumque desiderium ut vos revidere mereantur. Et si, praecipiente Domino, sacris eloquiis admonemur ut etiam inimicos diligere debeamus, pensandum nobis est quantae culpae sit etiam amantes minime amare. At si forte dicitur quod amamur, nos certissime scimus quia nemo potest diligere quos non vult videre. Sin vero gladios Italiae ac bella formidatis, sollicite debetis aspicere quanta beati", "candidate_score": 0.640091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_5", "bdc_text": "suasque partes fovere cupiens , ne itaque ( pater observandissime ) mireris , si racas vel perbreves ad te scribam epistolas ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", "candidate_score": 0.63911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2128", "psc_text": "salutantes affectu, quaesumus ut praesentium portitoribus, quos gloriosissimus Maurentius magister militum ad precarium suum accipiendum transmisit, vestram tuitionem impertire dignemini; quatenus, vobis patrocinantibus, nec moram illic contra rationem nec laborem debeant sustinere, sed quidquid praedicto 1185 gloriosissimo viro competit, gloriae vestrae opitulatione sine difficultate percipiat, ut et ipse nostris amplius sit devotus obsequiis, et nos pro eo referre gratias, sicut dignum est, valeamus. EPISTOLA VII. AD SAVINELLAM, COLUMBAM ET AGNELLAM. Idem ad singulas scribens, hortatur ut largioribus eleemosynis coelestes comparent thesauros. Gregorius Savinellae, Columbae et Agnellae a paribus. Satis me, gloriosa filia, operationis tuae audita bona laetificant, quod illa agere perhiberis per quae, dum egentibus misericorditer subvenis, ipsa misericordiam consequaris, et alios, temporaliter nutriendo, bonis in aeternum coelestibus satieris. Et ideo quia fidelis est cui credis, secura commenda ea quae tribuis, ut in die tribulationis recipias quod impendis. Ait namque egregius praedicator: Scio cui credidi, et certus sum quia potens", "candidate_score": 0.632699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", "candidate_score": 0.632023, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", "candidate_score": 0.631232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_29", "bdc_text": "Dominus Ramus est in hac urbe , qui honestissime humanissimeque a principe nostro exceptus est , ac spero illum in hac academia commoraturum et in locam domini victorim consilium Christus Fabrici .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1630", "psc_text": "in re mihi David regis factum ad memoriam venit: cui dum concupita aqua de cisterna Bethlehemitica, quae inter hostiles cuneos habebatur, ab obsequentibus militibus fuisset allata, protinus dixit: Absit a me ut sanguinem justorum hominum bibam (I Paral. XI, 19) . Quam quia fudit et bibere noluit, scriptum est: Libavit eam Domino. Si igitur ab armato rege in sacrificium Dei versa est aqua contempta, pensemus quale sacrificium omnipotenti Deo rex obtulit qui pro amore illius non aquam, sed aurum accipere contempsit. Itaque, fili excellentissime, fidenter dicam quia libasti aurum Domino, quod contra eum habere noluisti. Magna sunt haec et omnipotentis Dei laudi tribuenda. 1030 Sed inter haec vigilanti sunt studio antiqui hostis insidiae cavendae, qui quanto majora in hominibus dona conspicit, tanto haec auferre subtilioribus insidiis exquirit. Neque enim latrunculi in via capere viatores vacuos expetunt, sed eos qui auri vascula vel argenti ferunt. Via quippe est vita praesens. Et", "candidate_score": 0.626841, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2010", "psc_text": "idem discat cum lacrymis peccata diluere, non iniquitatem in immunditiis cumulare. Monachos vero quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus fraternitas vestra habeat in omnibus commendatos; et ita eis ad proficiscendum solatiari studeat, atque concurrere, ut vobis sibi opitulantibus celeriter, Deo protegente, quo directi sunt valeant perexire. EPISTOLA LVI. AD AETHERIUM EPISCOPUM LUGDUNENSEM. Ut insistat ad synodum cogendam. De privilegiis Ecclesiae suae mittat exemplaria. Irenaei scripta non inveniri. Commendat monachos ad Augustinum in Angliam missos. Gregorius Aetherio episcopo Galliae. Epistolarum vestrarum plena venerabili gravitate locutio ita sibi cordis nostri fixit affectum, ut mutuum semper libeat miscere sermonem, quatenus et si corporali vestra praesentia frui non valemus, nil sibi contra nos absentia hoc intercurrente valeat commercio vindicare. Quantus namque in vobis ecclesiastici ordinis amor eniteat, quanta sit dilectio disciplinae, quantum observantiae studium salubrium decretorum, ex illo quod nostram submisse et omnino libenter adhortationem accipitis, et servandam inviolabiliter 1142 praedicatis,", "candidate_score": 0.626839, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_2", "bdc_text": "Bulingero , ecclesiae Tigurinae fidelissimo ministro , Tigurinae Coenetius S. P .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_916", "psc_text": "officium. Sic enim alterno eris invicem decore conspicuus, si ad hujus corporis habitum mentis quoque tuae bona concordent. Omnia enim privilegia quae tuae pridem concessa esse constat Ecclesiae, nostra auctoritate firmamus, et illibata decernimus permanere. (Vide sup. l. V, ep. 17.) EPISTOLA XIX. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Ut mutua ipsorum dilectio coeleste gaudium acquirat, mutuis sese orationibus adjuvent. Gregorius Dominico episcopo Africano. Epistolarum vestrarum plena sacerdotali charitate elocutio ita sanctitatem vestram memoriter nostris facit mentibus inhaerere, ut non credatur abesse corpore, quippe quae per affectum semper manet in corde. Ut ergo haec quam ad alterutrum habemus dilectio coelestium nobis commodum acquirat gaudiorum, nostri simus invicem adjutores, et auxilium nobis orationis mutuae porrigamus; quatenus divina misericordia clementiae suae nobis dono concedat, et praedicare quod diligit, et sequi hoc quod per nos praedicari concessit. Sicque officii nostri ministerium pietatis suae protectione disponat, ut fructum de creditis 807 eidem venienti Domino reportemus, et ad", "candidate_score": 0.625131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_13", "bdc_text": "Non itaque pluribus opus est precibus , ut epistolium aliquod a te mihi mittatur ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1837", "psc_text": "4. EPISTOLA II. AD PALLADIUM PRESBYTERUM. Obloquentium verbis contristatum solatur. Docet quid erga detrahentes agendum sit. Orationes petit, mittit vestes. Gregorius Palladio presbytero de monte Sina. Epistolis dilectionis tuae susceptis, filium meum Simplicium requirere curavi, et qua tentatione 1093 tua charitas urgeretur inveni; de qua tamen verbi mei consolatione non indiget, cum ipsa dicat: Si patrem familias Beelzebub vocaverunt, quanto magis domesticos ejus (Matth. X, 25) ? Quae iterum dicit: Si de hoc mundo essetis, mundus quod suum erat diligeret. Sed quia de hoc mundo non estis, sed ego elegi vos de mundo, propterea odit vos mundus (Joan. XV, 19) . Mundum videlicet corda carnalia designans, quae diligunt mundum. Haec igitur cum perfecte te scire audiam, miror dilectionem tuam verbis hominum contristatam. Inter verba enim laudantium sive vituperantium ad mentem semper recurrendum est (Grat. 11, q. 3, c. 55), et si in ea non invenitur bonum quod de nobis dicitur,", "candidate_score": 0.621093, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf020", "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", "max_score": 0.703539, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_196", "psc_text": "quo animadvertendum, quia grandem et immensam Christus scientiae habeat charitatem, id est, eorum qui se scire desiderant, qui in lege ejus meditantur die ac nocte, qui verba vertunt in opera, et quod ore meditantur, consummant manu. Qui autem talis est, ut dignus sit per scientiam suam habere Christi supereminentem charitatem, ille nihil debet aliud praeter scientiam cogitare. Atque ita implebitur in omni plenitudine Dei: non solum in praesenti saeculo, sed etiam in futuro: ut qui nunc plenus esse coepit in studio per lectionem, postea perfectius impleatur Deo, qui est plenitudo omnium, se complente. (Vers. 20, 21.) Ei autem qui potest super omnia facere abundantius quam petimus aut intelligimus, secundum virtutem quae operatur in nobis, ipse gloria in Ecclesia, et in Christo Jesu, in omnibus generationibus [Al. omnes generationes] saeculi saeculorum, Amen. Ad id quod supra dixerat: Propterea curvo genua mea ad 605 Patrem: ex quo omnis paternitas in coelis et", "candidate_score": 0.703539, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_25_27", "bdc_text": "Bacchatar audax ira frenis liberarum nam sceleratorum Edis ruentis et fragor quales sub altis murmurant , quaercus iugis caesae bipenni cum ruunt . Verum hoc Davidis in eodem Psalm. 14 . imprecatio me consolatur , cum inquit .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_175", "psc_text": "contra scelerati, impii, parricidae floreant, vigeant, sint divites et potentes. Quorum verba sub sua persona David exprimens ait: Quam bonus Deus Israel rectis corde. Mei vero pene moti sunt pedes: pene effusi sunt gressus mei. Quoniam aemulatus sum super iniquis, pacem peccatorum videns (Ps. LXXII, 1 seqq.) , et reliqua. Super quae infert: Ego autem dixi: ergo sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas, et factus sum flagellatus tota die. Non itaque mirum est, si pluribus Paulo angustiis in Epheso, et in Asia coarctato, Ephesi tentabantur, et habebant necessarium orationum ejus auxilium, ne deficerent in pressuris ejus. Quod autem in Epheso et in Asia fuerit Apostolus plura perpessus, scriptum est quidem et in Actibus apostolorum: 598 sed magis de ipsius Pauli Epistolis discimus, in quibus ait: Si juxta hominem ad bestias pugnavi in Epheso, quid mihi prodest, si mortui non resurgunt (I Cor. XV, 32) ?", "candidate_score": 0.661714, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", "max_score": 0.703301, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1315", "psc_text": "id, quod uirtus et iustitia dei patris et sapientia legitur, nihil in eo diuinae maiestatis intellegas esse diuisum, sed omnia accepisse a patre filium et omnis gloriae paternae filium splendorem esse cognoscas et eius characterem substantiae, qui ita expressit patrem, ut in eo totus sit pater, sicut in patre totus est filius. cap. 19 § 1 Et quia uidit in spiritu propheta laudes Christi terris in omnibus praedicandas, uelut epilogo quodam faciens suscepti seimonis excessum ad laetitiam ncs et cultum cultura nominis eius hortatur dicens: laetetur mons S ion, id est qui confidunt in domino, sicut ipse postea interpretatus est dicens: § 2 qui confidunt in domino sicut mons Sion et cetera. ipse dominus Iesus, qui est mons et altitudo ecclesiae suae, quae Christum suum toto speculatur affectu, laetetur fide eius et deuotione quae complacuit deo, quoniam repudiata est infidelis. potest igitur et hoc pie intellegi, quoniam etiam superior omnibus", "candidate_score": 0.703301, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1315", "psc_text": "id, quod uirtus et iustitia dei patris et sapientia legitur, nihil in eo diuinae maiestatis intellegas esse diuisum, sed omnia accepisse a patre filium et omnis gloriae paternae filium splendorem esse cognoscas et eius characterem substantiae, qui ita expressit patrem, ut in eo totus sit pater, sicut in patre totus est filius. cap. 19 § 1 Et quia uidit in spiritu propheta laudes Christi terris in omnibus praedicandas, uelut epilogo quodam faciens suscepti seimonis excessum ad laetitiam ncs et cultum cultura nominis eius hortatur dicens: laetetur mons S ion, id est qui confidunt in domino, sicut ipse postea interpretatus est dicens: § 2 qui confidunt in domino sicut mons Sion et cetera. ipse dominus Iesus, qui est mons et altitudo ecclesiae suae, quae Christum suum toto speculatur affectu, laetetur fide eius et deuotione quae complacuit deo, quoniam repudiata est infidelis. potest igitur et hoc pie intellegi, quoniam etiam superior omnibus", "candidate_score": 0.67966, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_755", "psc_text": "haec regno suo integro resumptus sit, quia et obprobrium a domino sit et prosit magis sustinere obprobrium quam repellere. denique uictoria post secuta est. § 3 ergo obprobnum prodest. sed quid est quod add?dit: quoniam tu fecisti me? nonne ideo ommutuisse se dicit et non aperuisse os suum, quia agnouit domini uoluntatem, et propterea patienter se pertulisse, ut satisfieret domino per obprobrium pro peccato? cap. 32 § 1 Unde et adiunxit: amou e a me plagas meas. quomodo hoc sibi congruit? in superiore psalmo flagellis se optulit, hic flagella a se postulat amoueri, nisi quia soluit iam de manu domini duplicia peccata sua erubescendo, obprobria sustinendo. conpunctiones cordis sui sunt et cogitationum, sunt et increpationum flagella. uideamus tamen ne ideo dixerit ante deum esse substantiam animae suae, quia non inpugnaret aduersarius eam, nisi potestatem accepisset a domino; quod enim fecit dominus, et tuetur. § 2 denique angelus in circuitu est", "candidate_score": 0.656389, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_23", "bdc_text": "U. flagitium , oscelus , quae enim tyrannis , quę crudelitatis quis dei contemptus , minimum in revera dolorem accipiet .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_641", "psc_text": "26 atenuare AB tenuare Cml flagella sustineat. elegisse quidem lego sanctum Dauid flagelli genus quod aequanimiter sustineret, sed elegit, quia de tribus ei condicionibus eligendae unius necessitas mandabatur. § 2 ubi autem non mandatur, ad omnia paratus est dei seruulus, seu corporalem aegritudinem subeat seu fugam a facie inimici siue obitum filiorum, quos non timet praemittere, quia recipere potest inperterritus. nam est sciens, quod, si hic fuerit punitus supplicio temporali, leuare in futurum perpetuae possit poenam aerumnae. rogat ergo, ut recipiatur petitio sua et castigetur ipse, ut recipiatur; castigat criim dominus omnem filium quem recipit. cap. 51 § 1 Si seruulum tuum uideas peccata propria confitentem ultro offerre se poenae, inflecteris, ignoscis: et de domini miseratione diffidis ? iudex ipse, cui non licet in plurimis causis a gladio temperare, quia legibus seruit, potest tamen lucrum donare poenarum, et tu adhuc trepidas, quid a legum domino et misericordiae auctore deposcas, cui", "candidate_score": 0.654285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_16", "bdc_text": "A patre nuper literas accepi , qui gravissimo quidem morbo laboravit , sed nunc salvus et incolumis dei , optimus beneficio in castro Dampunhartinensi vitam agit , cum aliis quibusdam familiis et utinam in his regionibus esset , terereum , ne aliquod ei damnum inseratur propter , Christo colendissimo obitum ( ut aiunt ) domini de Momorani , quod si verum sit , graviter tyrannidem istius Tonię , cardinales perhimesco , ac devor , ne per eum vel per eius socios aliqua molestia afficiatur .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", "candidate_score": 0.650923, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ?", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_698", "psc_text": "et in nomine tuo leuabo manus meas. tam- § 3 quam adipe et pinguedine repleatur anima m e a. ipse est sinus animae secretum orationis eius, penetralia uoluntatis et quaedam recurrentium uotorum intima receptacula. unde et iusti in Abrahae sinu requiescere leguntur, quod in eius gratia, in eius requie, in eius placiditate requiescant, qui conformem ei induerint fidem et eandem in bonis operibus fecerint uoluntatem. cap. 12 § 1 Sed forte miretur aliquis, cum dominus dixerit per os Dauid, quod humiliabat in ieiunio animam suam, quomodo ipse Dauid ait in posterioribus: si non humiliter sentiebam, sed exaltaui animam meam. uerum is consideret aliud esse quod ad sapientiam mentis refertur, aliud quod ad humilitatem cordis. § 2 sapientia mentis sublimis est, sapientia autem carnis non debet inflari. humiliabat ergo in leiumo ieiunio animam suam, ut castigandum nostrae carnis tumorem doceret, exaltabat animam propheta per sublimem dei gratiam, quoniam et qui se", "candidate_score": 0.649381, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_6", "bdc_text": "tanta est enim ingenii mei imbecillitas orationisque igninitas , ut quoties ad te scribam , vix timorem reprehensionis eactare possim , quum nihil reperire possim .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_577", "psc_text": "se DEm2F 20 cumque fJav 22 obstructas] add. enim B (in ras.) Cfiav ceno AC (s. l.) coeno av, om. Bft cap. 31 § 1 Inuenit ergo perpetuae salutis remedium etiam sanctus propheta Dauid, qui faetere sibi animae suae uulnera fatebatur et a facie insipientiae. suae conputruisse sibi cicatrices proprias loquebatur. sed est et insipientia, quae per stultitiam praedicationis ciadentibus dedentibus salutem afferat. refugit ergo propheta euangelieo iam spiritu § 2 sapientiam istius mundi qua non cognoscitur deus, quae tegit sua uulnera, non reuelat ad dominum melior igitur insipientia quae oculos habet, ut uideat ulcera sua, quam sapientia quae non habet. et ideo insipientiae suae obtutu ammonitus spiritali tantus rex afflictum se miseriis protestatur, ut remedium possit paenitentiae repperire, quod Indas ludas , aui agrum de iniquitatis mercede possedit, repperire non potuit. cap. 32 § 1 Miseriis, inquit, rt t t lie t use t curuatus sum usque ad finem,", "candidate_score": 0.597596, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1", "max_score": 0.702954, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8037_sent_9_11", "bdc_text": "Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_99", "psc_text": "philosophiae loquacitate seducamur neque falsae religionis superstitione terreamur. et cum diuinos libros legimus in tanta multitudine uerorum intellectuum, qui de paucis uerbis eruuntur et sanitate catholicae fidei muniuntur, id potissimum deligamus, quod certum adparuerit eum sensisse, quem legimus; si autem hoc latet, id certe, quod circumstantia scripturae non inpedit et cum sana fide concordat; si autem et scripturae circumstantia pertractari ac discuti non potest, saltem id solum, quod fides sana praescribit. aliud est enim, quid potissimum scriptor senserit, non dinoscere, aliud autem a regula pietatis errare. si utrumque uitetur, perfecte se habet fructus legentis; si uero utrumque uitari non potest, etiam si uoluntas scriptoris incerta sit, sanae fidei congruam non inutile est eruisse sententiam. 10 Col. 2, 3 lcibum snaxiiterPRSbd ciuumEl quod] quoPRbd diciP1 dedici-Ri haerere] herere E habere PRb 2 homini d 3 calumniare 8 adfectant El 4 quid Quid (quid in mg. m. 2) S quidquid Ev 6", "candidate_score": 0.702954, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", "candidate_score": 0.702703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_10_12", "bdc_text": "Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent . Hac igitur ratione morbo succurretur ingenii mei vires corroborabuntur , ad ampli denique via ac spatiosam mihi aditus fiet . Summum itaque beneficium esse ducam , si quod epistolis ad me mittere velis , quibus his turbulentissimis Galliae temporibus , quae in tam misero statu versantur , ut fortissimus quisque tantam calamitatem sufferre possit ac veluti Dionisius tyrannus est , quid ex Platonis philosophia didicisset interrogatus , respondet , se eum ex eius scientia fructam percipisse , ut , nunc vires fortanae ferat , sic ego quoque tuis epistolis , tantam utilitatem hauriam , ut constanti semper sim animo , ac nihil aliud sperem , quam quod dei optimi maximi consilio decretum ac statutum fuerit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_99", "psc_text": "philosophiae loquacitate seducamur neque falsae religionis superstitione terreamur. et cum diuinos libros legimus in tanta multitudine uerorum intellectuum, qui de paucis uerbis eruuntur et sanitate catholicae fidei muniuntur, id potissimum deligamus, quod certum adparuerit eum sensisse, quem legimus; si autem hoc latet, id certe, quod circumstantia scripturae non inpedit et cum sana fide concordat; si autem et scripturae circumstantia pertractari ac discuti non potest, saltem id solum, quod fides sana praescribit. aliud est enim, quid potissimum scriptor senserit, non dinoscere, aliud autem a regula pietatis errare. si utrumque uitetur, perfecte se habet fructus legentis; si uero utrumque uitari non potest, etiam si uoluntas scriptoris incerta sit, sanae fidei congruam non inutile est eruisse sententiam. 10 Col. 2, 3 lcibum snaxiiterPRSbd ciuumEl quod] quoPRbd diciP1 dedici-Ri haerere] herere E habere PRb 2 homini d 3 calumniare 8 adfectant El 4 quid Quid (quid in mg. m. 2) S quidquid Ev 6", "candidate_score": 0.696126, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_99", "psc_text": "philosophiae loquacitate seducamur neque falsae religionis superstitione terreamur. et cum diuinos libros legimus in tanta multitudine uerorum intellectuum, qui de paucis uerbis eruuntur et sanitate catholicae fidei muniuntur, id potissimum deligamus, quod certum adparuerit eum sensisse, quem legimus; si autem hoc latet, id certe, quod circumstantia scripturae non inpedit et cum sana fide concordat; si autem et scripturae circumstantia pertractari ac discuti non potest, saltem id solum, quod fides sana praescribit. aliud est enim, quid potissimum scriptor senserit, non dinoscere, aliud autem a regula pietatis errare. si utrumque uitetur, perfecte se habet fructus legentis; si uero utrumque uitari non potest, etiam si uoluntas scriptoris incerta sit, sanae fidei congruam non inutile est eruisse sententiam. 10 Col. 2, 3 lcibum snaxiiterPRSbd ciuumEl quod] quoPRbd diciP1 dedici-Ri haerere] herere E habere PRb 2 homini d 3 calumniare 8 adfectant El 4 quid Quid (quid in mg. m. 2) S quidquid Ev 6", "candidate_score": 0.687336, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_8_10", "bdc_text": "Ac si tanto me honore afficere tantoque munere me donare digneris , ut tuis aliquando literis ex limpidissimis eloquentiae fontibus omnisque magna cum facio Bullingero , literar. pietatis et jam tibiores ornamentis animis fruar , quo animi ardore , quoniam voluptate , quanta denique placritate iucunditateque eas legam ? Quantum fructum ac utilitatem ex iis percipiam , Quantopere in verbi divini cultu iis erudiar ac edocebar ? Tantum revera abest , ut scriptis praetendam , ut ne cogitatione quidem percipere queam , ea enim paternum quendam ac sinceram patris in filium amore prae se ferre , eae fidelissimi alicuius praeceptoris officium imaginari , ac quod omnium praestantissimum est , verum dei cultum verumque pietatem ob oculis legentis proponere solent .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_808", "psc_text": "san*e (a eraa.) P uoluerit omnia, quae dicta sunt, secundum litteram accipere, id est non aliter intellegere, quam littera sonat, et potest euitare blasphemias et omnia congruentia fidei catholicae praedicare, non solum ei non est inuidendum, sed praecipuus multumque laudabilis intellector habendus est. si autem nullus exitus datur, ut pie et digne deo quae scripta sunt intellegantur, nisi figurate atque in aenigmatis proposita ista credamus habentes auctoritatem apostolicam, a quibus tam multa de libris ueteris testamenti soluuntur aenigmata, modum, quem intendimus, teneamus adiuuante illo, qui nos petere, quaerere et pulsare adhortatur, ut omnes istas figuras rerum secundum catholicam fidem, siue quae ad historiam siue quae ad prophetiam pertinent, explicemus non praeiudicantes meliori diligentiorique tractatui siue per nos siue per alios, quibus dominus reuelare dignatur. haec tunc dixi. nunc autem quia uoluit dominus, ut ea diligentius intuens atque considerans non frustra, quantum opinor, extimarem etiam per me posse secundum propriam, non", "candidate_score": 0.68149, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_35_37", "bdc_text": "Finem itaque meae epistolae imponem deumque optimum maximo orabo , ut te salvum et incolumem servare velit . Vale datam , sed octobris 1569 . Heidelbergae Pietate , virtute ac eruditione privatissimo praestantissimoque viro domino .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_861", "psc_text": "quantum ei expediat habere dominum deum, hoc est sub eius dominatione oboedienter uiuere quam licentiose abuti propria potestate, nusquam hoc prius ponere uoluit, nisi ubi peruentum est ad eum in paradiso conlocandum, operandum et custodiendum: ut non diceret sicut et cetera omnia superius: et sumsit deus hominem, quem fecit, sed diceret: et sumsit dominus deus hominem, quem fecit, et posuit eum in paradiso operari eum, ut iustus esset, et custodire, ut tutus esset, ipsa utique dominatione sua, quae non est illi, sed nobis utilis. ille quippe nostra seruitute non indiget, nos uero dominatione illius indigemus, ut operetur et custodiat nos. et ideo uerus solus est dominus. quia non illi ad suam, sed ad nostram utilitatem salutemque 5 Gen. 1, 1 10 Gen. 2, 15 2 contempnens BS 4 ammonere EPB 5 exj in b ceptus 8 9 eumque (que s. I. m. 1) S eum quae R scribtura ElP 10", "candidate_score": 0.673393, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8037_sent_34", "bdc_text": "Isque cum iam aliqua ex parte , ut opinor perspexeris , tum magis etiam perspicies , si aliquid mihi imperare volueris idque quod tibi gratum ac iucundum est significaveris .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa042a.opp-lat1_window_1077", "psc_text": "audiat et per oculum uideat? ita loquimur et cum dicimus; manus tua subuenit homini, cum aliquid porrecta manu datur, quo cuiquam subueniatur. quodaiquodsi de ipso etiam fidei oculo, ad quem pertinet credere, quae per camem non uidentur, dictum est: uidebit omniaomnis caro salutare dei, non utique nisi de anima, qua uiuit caro, cum etiam per ipsam carnem nostram Christum pie uidere, id est formam, qua indutus est propter nos, non pertineat ad con-r cupiscentiam, sed ad ministerium carnis, ne forte aliquis ita uelit accipere, quod dictum est: uidebit omniaomnis caro salutare dei: quanto congruentius dicitur caro concupiscere, quando anima non solum carni animalem uitam praebet, uerum etiam secundum ipsam carnem aliquid concupiscit, quod in potestate non est, ne concupiscat, quamdiu inest peccatum in membris, id est uiolenta quaedam carnis inlecebra in corpore mortis huius, ueniens de uindicta illius peccati, unde propaginem ducimus, secundum quam omnes ante gratiam filii sunt irae.", "candidate_score": 0.641011, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }