{ "letter_id": "10042", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10042", "dominant_topic": 0, "topic_dist": [ 0.060054, 0.057388, 0.054053, 0.046855, 0.049244, 0.048521, 0.047888, 0.052014, 0.04399, 0.047963, 0.047311, 0.047618, 0.049985, 0.050991, 0.052299, 0.053044, 0.050326, 0.047451, 0.049325, 0.043679 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf021", "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", "max_score": 0.716154, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.716154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.714943, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12_14", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 : Matthäus- und Johannese vangelium ;", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.706161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_10_12", "bdc_text": "nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.685404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_104", "psc_text": "Salomonis tres, Proverbiorum, Cantica canticorum, et Ecclesiastes. Nam illi duo libri, unus qui Sapientia, et alius qui Ecclesiasticus inscribitur, de quadam similitudine Salomonis esse dicuntur: nam Jesus Sirach eos conscripsisse constantissime perhibetur, qui tamen quoniam in auctoritatem recipi meruerunt, inter propheticos numerandi sunt. Reliqui sunt eorum libri, qui proprie Prophetae appellantur, duodecim Prophetarum libri singuli, qui connexi sibimet, quoniam nunquam sejuncti sunt, pro uno habentur: quorum Prophetarum nomina sunt haec, Osee, Joel, Amos, Abdias, Jonas, Michaeas, Nahum, Habacuc, Sophonias, Aggaeus, Zacharias, Malachias: deinde quatuor Prophetae sunt majorum voluminum, Isaias, Jeremias, Daniel, Ezechiel. His quadraginta quatuor libris Testamenti Veteris terminatur auctoritas: Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una", "candidate_score": 0.675961, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.668381, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.658926, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_16_18", "bdc_text": "Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung; 1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.654247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_14_16", "bdc_text": "Matthäus- und Johannese vangelium ; 1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.653214, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_22_24", "bdc_text": "1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ;", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", "candidate_score": 0.646843, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_72_74", "bdc_text": "HBD 4 , 20 ; 7 , 8 ; Krafft 53. 55ff. vero plurimum valere iubeo , cum quo et tu valeas perpetuo .", "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_41", "psc_text": "XXII.-- Solo Deo fruendum. 20. In his igitur omnibus rebus illae tantum sunt quibus fruendum est, quas aeternas atque incommutabiles commemoravimus; caeteris autem utendum est, ut ad illarum perfructionem pervenire possimus. Nos itaque qui fruimur et utimur aliis rebus, res aliquae sumus. Magna enim quaedam res est homo, factus ad imaginem et similitudinem Dei, non in quantum mortali corpore includitur, sed in quantum bestias rationalis animae honore praecedit. Itaque magna quaestio est utrum frui se homines debeant, an uti, an utrumque. Praeceptum est enim nobis ut diligamus invicem; sed quaeritur utrum propter se homo ab homine diligendus sit, an propter aliud. Si enim propter se, fruimur eo; si propter aliud, utimur eo. Videtur autem mihi propter aliud diligendus. Quod enim propter se diligendum est, in eo constituitur vita beata; cujus etiamsi nondum res, tamen spes ejus nos hoc tempore consolatur. Maledictus autem qui spem suam ponit in homine (Jerem. XVII,", "candidate_score": 0.624045, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf026", "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti", "max_score": 0.712425, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.712425, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.71015, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12_14", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 : Matthäus- und Johannese vangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.706776, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.706478, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.703999, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.702884, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12_14", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 : Matthäus- und Johannese vangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.700001, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_10_12", "bdc_text": "nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.699501, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12_14", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 : Matthäus- und Johannese vangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.695338, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_10_12", "bdc_text": "nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.691593, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.685811, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_10_12", "bdc_text": "nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.685793, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_16_18", "bdc_text": "Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung; 1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.682558, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.682042, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.681418, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.681207, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.678975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.673762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_14_16", "bdc_text": "Matthäus- und Johannese vangelium ; 1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.673363, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.666337, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_17_19", "bdc_text": "1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.665197, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_14_16", "bdc_text": "Matthäus- und Johannese vangelium ; 1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.663681, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_14_16", "bdc_text": "Matthäus- und Johannese vangelium ; 1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.657447, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_16_18", "bdc_text": "Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung; 1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.657161, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_2", "psc_text": "193 Sapientiam dico, et alium qui vocatur Ecclesiasticus; qui dum dicantur a Jesu filio Sirach editi, tamen propter quamdam eloquii similitudinem Salomonis titulo sunt praenotati. Qui tamen in Ecclesia parem cum reliquis canonicis libris tenere noscuntur auctoritatem. 9. Supersunt libri sedecim prophetarum, ex quibus quatuor sunt, qui majora volumina condiderunt, id est, Isaias, Jeremias, Ezechiel et Daniel. 10. Reliqui vero duodecim breves sunt, et contigui, et ob hoc uno volumine coarctati, quorum nomina haec sunt: Osee, Joel, Amos, Abdias, Jonas, Michaeas, Nahum, Habacuc, Sophonias, Aggaeus, Zacharias et Malachias. Quidam autem Jeremiae Lamenta segregantes, de volumine ejus resecuerunt, sicque quadraginta quinque libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum", "candidate_score": 0.655209, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.652917, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_17_19", "bdc_text": "1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.650919, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_3", "psc_text": "libros Veteris Testamenti suscipiunt. 11. Hinc occurrit Testamentum Novum, cujus primum Evangeliorum libri sunt quatuor, scilicet, Matthaeus, Marcus, Lucas et Joannes. Sequuntur deinde Epistolae Pauli apostoli quatuordecim, id est, ad Romanos, ad Corinthios duae, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duae, ad Colossenses, ad Timotheum duae, ad Titum vero, et ad Philemonem, et ad Hebraeos singulae. 12. Epistolae quoque Joannis apostoli tres, Petri duae, Judae, et Jacobi singulae. 194 13. Actus etiam apostolorum, et Apocalypsis Joannis. Fiunt ergo in ordine utriusque Testamenti libri septuaginta et duo. 14. Haec sunt enim nova et vetera, quae de thesauro Domini proferuntur, e quibus cuncta sacramentorum mysteria revelantur. Hi sunt duo Seraphim, qui in confessione sanctae Trinitatis jugiter decantantes Τρὶς ἃγιος hymnum erumpunt. 15. Haec [ Forte hae] etiam duae olivae in Zacharia, quae a dextris, et sinistris lampadis astant, atque pinguedine et splendore Spiritus sancti totum orbem doctrinae claritate illuminant. 16.", "candidate_score": 0.65015, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_14_16", "bdc_text": "Matthäus- und Johannese vangelium ; 1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_43", "psc_text": "ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter septiformem sancti Spiritus efficaciam. Scripsit autem ad Romanos, ad Corinthios, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Colossenses, ad Thessalonicenses, ad Hebraeos, reliquas vero postmodum singularibus edidit personis, ut rursus ipsum illum septenarium numerum ad sacramentum unitatis converteret. 93. Argumenta autem earumdem Epistolarum haec sunt: imprimis Romanae plebis fidem collaudat; Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum", "candidate_score": 0.648992, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_21_23", "bdc_text": "1528 : 1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.648303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_46", "bdc_text": "diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th.", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.640819, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_15_17", "bdc_text": "1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung; 1526 :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_44", "psc_text": "Corinthios gemina doctrina 216 castigat, apud Galatas per gratiam fidei excludit opera legis, Ephesios magnificat in fide, quam acceperunt; laudat Colossenses pro eo quod in fide perstiterunt; Philippenses Evangelium custodisse gratulatur; Thessalonicenses, in prima Epistola, fide crevisse et operibus, in secunda, persecutiones tolerasse fortiter gloriatur. 94. Instruit quoque per Timotheum et Titum Ecclesias. Philemonem de emendato servo Onesimo rogat. Ad ultimum Hebraeos, qui in Christo crediderunt, et postmodum persecutionibus Judaicis territi a fide recesserunt, confortat, atque ad gratiam Evangelii revocat. De Epistolis beati Petri. 95. Petrus apostolus scripsit duas Epistolas, quae canonicae nominantur. Scripsit autem iis qui, ex circumcisione credentes, in dispersione gentium erant, quae quidem videntur quibusdam esse planiores; dum tam profundis repletae sint sensibus, ut per eas qui possunt perscrutari divinae scientiae sensum, quasi per breve quoddam receptaculum, magnas sententias et magna sibi mysteria revelari contueantur. 96. In prima autem Epistola scribit regenerationis potentiam, et prophetas, qui praenuntiaverunt", "candidate_score": 0.637704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_46_48", "bdc_text": "diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th. Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Prooemia-in-libros-Veteris-ac-Novi-Testamenti_window_42", "psc_text": "Petrus, veloci stylo retexuit, gradiens pariter 215 inter Lucam atque Matthaeum, plura tamen ex Matthaeo commemorat, non tantum rerum, sed et verborum ordinem servans. 90. Lucas vero historiae magis ordinem tenens, copiosius caeteris gestorum Christi virtutes enuntiat. Ad ultimum Joannes, naturalia explicans, transvolavit coelos, et angelos, Verbumque Dei reperit, et in principio fuisse annuntiavit. 91. Ex his primus et ultimus ea praedicaverunt quae ex ore Christi audierunt, vel quae ab illo facta vel gesta audierunt. Reliqui medii duo ea tantummodo quae ab apostolis cognoverunt: quorum quidem Matthaeus Evangelium in Judaea primus scripsit, deinde Marcus in Italia, tertius Lucas in Achaia, ultimus Joannes in Asia. Ex quibus solus tantum Matthaeus praedicationis suae historiam Hebraico perstrinxit stylo. Reliqui vero Graeci sermonis eloquio ediderunt. De Epistolis Pauli. 92. Paulus apostolus quatuordecim Epistolis praedicationis suae perstrinxit stylum. Ex quibus aliquas propter typum septiformis Ecclesiae septem scripsit Ecclesiis, conservans potius nec excedens numerum sacramenti propter", "candidate_score": 0.636528, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", "max_score": 0.703629, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_43_45", "bdc_text": "e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", "candidate_score": 0.703629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_44_46", "bdc_text": "Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ; diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_612", "psc_text": "cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse circumcisionis propter ueritatem dei ad confirmandas promissiones patrum, gentes autem super misericordia glorificare deum. hoc ergo praedictum est: (e t> miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero. quibus uerbis prohibuit hominem uelut de propriarum uirtutum meritis gloriari, ut qui gloriatur, in domino glorietur. non enim ait: miserebor talibus uel talibus, sed \"cui misericors fuero, ut neminem\" praecedentibus bonis operibus suis misericordiam tantae uocationis meruisse demonstret. etenim Christus pro inpiinpiis is mortuus est. Sed utrum hoc idem repetere uoluerit, cum addidit: misericordiam praestabo cui misericordiam 18 Rom. 15. 8. 9 24 II Cor. 10, 17 28 Rom. 5,", "candidate_score": 0.694701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_43_45", "bdc_text": "e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_612", "psc_text": "cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse circumcisionis propter ueritatem dei ad confirmandas promissiones patrum, gentes autem super misericordia glorificare deum. hoc ergo praedictum est: (e t> miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero. quibus uerbis prohibuit hominem uelut de propriarum uirtutum meritis gloriari, ut qui gloriatur, in domino glorietur. non enim ait: miserebor talibus uel talibus, sed \"cui misericors fuero, ut neminem\" praecedentibus bonis operibus suis misericordiam tantae uocationis meruisse demonstret. etenim Christus pro inpiinpiis is mortuus est. Sed utrum hoc idem repetere uoluerit, cum addidit: misericordiam praestabo cui misericordiam 18 Rom. 15. 8. 9 24 II Cor. 10, 17 28 Rom. 5,", "candidate_score": 0.691979, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_44_46", "bdc_text": "Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ; diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", "candidate_score": 0.683219, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_45", "bdc_text": "Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_612", "psc_text": "cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse circumcisionis propter ueritatem dei ad confirmandas promissiones patrum, gentes autem super misericordia glorificare deum. hoc ergo praedictum est: (e t> miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero. quibus uerbis prohibuit hominem uelut de propriarum uirtutum meritis gloriari, ut qui gloriatur, in domino glorietur. non enim ait: miserebor talibus uel talibus, sed \"cui misericors fuero, ut neminem\" praecedentibus bonis operibus suis misericordiam tantae uocationis meruisse demonstret. etenim Christus pro inpiinpiis is mortuus est. Sed utrum hoc idem repetere uoluerit, cum addidit: misericordiam praestabo cui misericordiam 18 Rom. 15. 8. 9 24 II Cor. 10, 17 28 Rom. 5,", "candidate_score": 0.670201, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_44", "bdc_text": "Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_611", "psc_text": "C Iesus om. Eug. 23 transit P'S' Vbd Gratiam uero suam in eo ipso ualde commendat cum dicit: et uocabo nomine domini in conspectu tuo, tamquam in conspectu populi Israhel, cuius Moyses cum haec audiret typum gerebat. in conspectu enim gentis ipsius ubique dispersae uocatur dominus Christus in omnibus gentibus. uocabo autem dixit, non\" uocabor,\" actiuum uerbum pro passiuo ponens genere locutionis inusitato: in quo nimirum magnus sensus latet. sic enim fortasse significare uoluitnoluit se ipsum hoc facere, id est gratia sua fieri, ut uocetur dominus in omnibus gentibus. Quod uero addidit: et miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse", "candidate_score": 0.664472, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_44", "bdc_text": "Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_612", "psc_text": "cui misericordiam praestitero, ibi plane expressius ostendit uocationem, qua nos uocauit in suum regnum et gloriam, non pro meritis nostris, sed pro misericordia sua. quoniam enim se gentes introducturum pollicebatur dicens: uocabo nomine domini in conspectu tuo, commendauit hoc Se misericorditer facere, sicut apostolus dicit: dico enim Christum ministrum fuisse circumcisionis propter ueritatem dei ad confirmandas promissiones patrum, gentes autem super misericordia glorificare deum. hoc ergo praedictum est: (e t> miserebor cui misertus ero et misericordiam praestabo cui misericordiam praestitero. quibus uerbis prohibuit hominem uelut de propriarum uirtutum meritis gloriari, ut qui gloriatur, in domino glorietur. non enim ait: miserebor talibus uel talibus, sed \"cui misericors fuero, ut neminem\" praecedentibus bonis operibus suis misericordiam tantae uocationis meruisse demonstret. etenim Christus pro inpiinpiis is mortuus est. Sed utrum hoc idem repetere uoluerit, cum addidit: misericordiam praestabo cui misericordiam 18 Rom. 15. 8. 9 24 II Cor. 10, 17 28 Rom. 5,", "candidate_score": 0.660551, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52_54", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 . noster ab infoelici descivit sacerdotio et textrinam lanariam subintroiit . IoannesJohannes ( oder Johann Reinhart ) Bullinger , 1496-1570 , älterer Bruder des Reformators , geboren in Arbon ( Kt.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_820", "psc_text": "inponebatur inde adeps, sicut commemorauit superius de sacrificio salutaris. cum ergo uideatur ab Aaron coepisse summum sacerdotium, quid putamus fuisse Moysen? si enim sacerdos non fuit, quomodo per illum omnia illa gerebantur? si autem fuit, quomodo summum sacerdotium ab eius fratre 1 cf. Leu. 8, 2 6 cf. Leu. 8, 14. 15 10 LcU. 8, 15 21 cf. Leu. 8, 29 25 cf. Leu. 4, 10 1 ergo (s. I. fII. 2 pro) V 2 sed] quod N 4 aspargendum PlSV 5 basim S Pbd 7 asparsione V 8 est om. N 16 uasem N 20 iussit iexp.) V 21 offeret C accepit P'S'NJ 22 propositionis SVPt prepositionis Px quod--inpositionis om. C 26 enimj ergo P'SVTlbd 27 generabantur N 28 fuit om. V coepisse definimus? quamquam etiam psalmus ille, ubi dictum est: Moyses et Aaron in sacerdotibus eius, auferat dubitationem, quod sacerdos fuerit et Moyses. uestem tamen illam sacerdotalem, quae", "candidate_score": 0.658863, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_17_19", "bdc_text": "1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1564", "psc_text": "PSV non] eum non Tbd 21 proficiendo V orbitare d 23 linscemodi P1 24 ut] ne T 27 eandem N ista sententia duo nos praecipue diuinarum scripturarum testimonia retardarent, ut hanc rem gestam et in libris tantae auctoritatis memoriae commendatam diligentius, quantum dominus adiuuat, et cautius perscrutemur, ne in ullam partem iudicium temerarium proferamus. unum, quod in epistula ad Hebraeos iste Iephte inter tales commemoratur, ut eum culpare uereamur, ubi sic scriptum est: et quid adhuc dicam? deficit enim me tempus enarrandi de Gedeon. Barac, Samson et Iephte et Dauid et Samuel et prophetis, qui per fidem uicerunt regna operantes iustitiam consecuti sunt promissones; alterum, quod ubi de illo ista narrantur, quod tale uouerit et inpleuerit notumuotum, praemisit scriptura dicens: et factus est super lephteIephte spiritus domini; et perrexit Galaad et Manasse ettransiit speculam Galaad et de specula Galaad ad trans filios Ammon. et uouit Iephte uotum domino et cetera", "candidate_score": 0.651845, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_40_42", "bdc_text": "HBD 9 , 9f; Blanke 71ff. , obtecte tamen , proscriptus , totus in cruce hereo neque latum culmumVgl . Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1591", "psc_text": "cruce in paradisum transtulit: tamen posteaquam resurrexit et esse coepit, secundum id quod supra exposuimus in terra Tob collecti sunt ad illum scelerati homines propter remissionem peccatorum, qui cum illo ambulabant, quia secundum eius praecepta uiuebant. neque hoc fieri desinit usque nunc et deinceps, quousque ad eum confugiunt mali, ut iustificet inpios, qui ad eum conuertuntur, et discant iniqui uias eius. 1 Ioh. 8. 41 2 Iud. 11, 3 5 I Cor. 2, 8 12 cf. I Cor. 15, 53. 54 15 cr. Iua. 11, 3 17 cf. Matth. 9, 11. 12 19 Es. 53, 12 21 cf. Luc. 23, 33. 43 27 cf. Ps. 50, 15 2 (et 4) fugit] fuit N 6 fugiit N 9 (et 12) opima bd; cf. Locut. de Deuter. III p. 601 et Enarr. Ps. t. 37 p. 1756 Migne aya.ao: excellentissime bonus agaton PSSVT 10 ojiimuin bd 15 sec. cod. Alex. 16 ambulabant", "candidate_score": 0.650682, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_9_11", "bdc_text": "Mecum alias quam optime agitur ; nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_522", "psc_text": "Ex. 25, 13 23 cf. Ex. 25, 16 27 cf. Ei. 25, 17—19 1 quomodo pi Y 2 hiesus S om. C 4 existant CN 8 strepta CPSNVT 10 autem om. S 11 anulus C angulos N 13 unumj secundum P'STT 15 lateribus om. C 16 ponitur-lateribus om. N 19 intellegimus PSXVTtd 21 quod PV uel gestatoria om. N 22 a om. pi V portetur PSNYTbd 23 propiatorium C 24 fieri iobeat PSNVTbdEug 25 tantaml tamquam C 27 praecepit PTVEug (ed Knoell p. 393) XXVIII Aug. aect. III I'ara 3 11 propitiatorio essent duo cherubin, hinc atque inde alterutrum adtendentes, ita ut uultus eorum in propitiatorium essent et pinnis suis obumbrarent propitiatorium: quod magnum est sacramentum. aurumauram quippe significat sapientiam, arca significat secretum dei. in areaarca iussa sunt poni lex et manna et uirga Aaron: in lege praecepta sunt, uirga potestas significatur, manna gratia, quia nisi cum gratia non est", "candidate_score": 0.650309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_61_63", "bdc_text": "Egli , Analecta II 161-172 ; Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1093", "psc_text": "electionem sacerdotii eius diuinitus indicaret, in hoc libro scriptura narrauit. et tamen de ipsa uirga in Exodo dicitur, ut in sanctis sanctorum cum manna in areaarca poneretur, quando praecipitur de tabernaculo fabricando: quod utique longe ante praeceptum est, quam ipsum tabernaculum fabricatum perfectumque consisteret. stetit autem primo mense secundi anni, ex quo de Aegypto egressi sunt, et liber iste incipit a secundo mense eiusdem anni secundi primo die mensis: unde clarum est ista, si librorum ordinem consideremus, per recapitulationem, id est praeteritorum recordationem commemorari, quae putant qui minus diligenter -intendunt eodem facta ordine quo narrantur. cap. 31 Et ait dominus ad Aaron dicens: tu et filii tui et domus patris tui tecum accipietis peccata sanctorum; et tu et filii tui accipietis peccata sacerdotii uestri. haec sunt peccata quae appellantur sacrificia 11 cf. Ex. 27, 2 13 cf. Nmn. 17, 8 1G cf. Ex. 26, 33. 34; 40, 18. 21 21", "candidate_score": 0.647992, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_61_63", "bdc_text": "Egli , Analecta II 161-172 ; Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_555", "psc_text": "27 quidem in] quid enim V quousque obseruaretur uel quod res significaret aeternas; nusquam est tamen dictum de sacerdotio Aaron, quia iurauit dominus et non paenitebit eum. et ideo dictum est in illo sacerdotio secundum ordinem Melchisedec: non paenitebit eum, ut significaretur, quia de sacerdotio Aaron paenituit eum, id est mutauit illud. cap. 125 Quid est: et consummabis manus Aaron et manus filiorum eius? an per manus potestatem significauit, ut aliquid etiam ipsi consecrare possent, potestas autem ipsa sanctificatione consummabatur, qua praecepti sunt sanctificari a Moyse? cap. 126 Et adduces uitulum ad ostium tabernaculi testimonii, et superinponent Aaron et filii eius manus suas super caput uituli in conspectu domini. ecce unde supra dictum est consummandas esse manus eorum, id est perficiendam potestatem, ut etiam ipsi sanctificarent, quod modo fit, cum ponunt manus suas super uitulum immolandum. cap. 127 Quod odor suauitatis domino saepe dicitur sacrificium de uictimis pecorum in scripturis", "candidate_score": 0.647097, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_61_63", "bdc_text": "Egli , Analecta II 161-172 ; Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_268", "psc_text": "enim patriarcharum peccata hominum figurata sunt. dicitur autem ab eo loco. quod Abrahamium uocatur. ubi sunt ista corpora. abesse locum ubi crucifixus est dominus fere triginta milibus, ut etiam ipse numerus eum significare intellegatur, qui in baptismo adparuit ferme triginta annorum; et si quid aliud de re tanta uel hoc modo uel sublimius intellegi potest, dum tamen non frustra arbitremur tales ac tantos homines dei tantam gessisse curam pro sepeliendis corporibus suis, cum sit atque esse debeat fidelium ista securitas. quod ubicumque corpora eorum w sepeliantur uel insepulta etiam per inimicorum rabiem relinquantur aut pro eorum libidine dilacerata absumantur, non ideo uel minus integram uel minus gloriosam eorum resurrectionem futuram. cap. 162 Quod habent latini codices: et adorauit super caput uirgae eius, nonnulli emendantes habent: adorauit super caput uirgae suae, uel in capite uirgae 3 Eccli. 31 (34), 30. 31 7 Ps. 31, 1 10 cf. Col. 1, 14 13", "candidate_score": 0.645125, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_61_63", "bdc_text": "Egli , Analecta II 161-172 ; Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_269", "psc_text": "ideo uel minus integram uel minus gloriosam eorum resurrectionem futuram. cap. 162 Quod habent latini codices: et adorauit super caput uirgae eius, nonnulli emendantes habent: adorauit super caput uirgae suae, uel in capite uirgae 3 Eccli. 31 (34), 30. 31 7 Ps. 31, 1 10 cf. Col. 1, 14 13 cf. Gen. 50, 13 25 Gen. 47, 31 1 contractationem PT contractionem Vb qualecumque P contractum b 4 proficit bd Eug 10 nisi-patriarcharum om. Pl 12 dicOt b autem ut C 13 qui S abramium N Eug abrahminiuin T abraemium b 16 fere Tbd 21 per Ollt. V iniquorum Eufj rabie Vb 22 assumantur P 23 integra b gloriosa b in eorum resurrectione futura b 26 nonnulli codices Sbd emendantis CIT emendatius bd suae siue in cacumen uel super cacumen. fallit eos enim graecum uerbum, quod eisdem litteris scribitur siue eius siue suae: sed aecentusaccentus dispares sunt et ah eis", "candidate_score": 0.644698, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_61_63", "bdc_text": "Egli , Analecta II 161-172 ; Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_817", "psc_text": "hic autem addit \"sui\", tamquam aliud sit salutaris, aliud salutaris sui? cap. 23 Cum sacrificia pro peccatis prius commemoraret, uitulum dixit offerendum pro peccato sacerdotis, qui fecisset populum peccare: postea etiam quando narrauit scriptura, 15 cf. Leu. 7, 19-21 (29—31) 18 cf. Leu. 4, 9 27 cf. Leu. 4,3-7 2 fiet V 3 inmunda SV .*munda P sint S 5 illum PSV-bd 6 prohibitQ SV2bd 7 fit sacrificium PSNVTbd nullum PSVTbd 9 quod PSVT 11 eum SVbd omnes C 13 jrpmundorum T noluit V 15 quod] quę Syt 16 dicet N 18 (et 19. 22) iecineris S iecinoris bd 20 adipem N columborum N 24 praecepit PYST addidit PSVT 27 fecisset et SN, (et eras.) P 28 narrabit N quemadmodum ea quae praecepit dominus gesta sunt erga Aaron et filios eius dicitur oblatus uitulus pro peccato. sed superius de sanguine uituli cornua tangi praecepit altaris incensi, aspergendum etiam ex ipso", "candidate_score": 0.644267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_54", "bdc_text": "IoannesJohannes ( oder Johann Reinhart ) Bullinger , 1496-1570 , älterer Bruder des Reformators , geboren in Arbon ( Kt.", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_886", "psc_text": "Iohannis, qui erat baptismus paenitentiae in remissionem peccatorum, quamuis nullum haberet ille peccatum. merito ergo quidam nostri ita interpretati sunt etiam istum in Leuitico locum, ut non dicerent: super filio aut super filia, sed: pro filio aut pro filia. hanc enim uim huius praepositionis esse intellexerunt hoc loco, ubi graecus ait: s7aip{. sane aduertendum est quam pauper dominus nasci uoluerit, ut non pro illo offerretur agnus et pullus eolumbinus aut turtur sed par turturum aut duo pulli columbini, sicut in euangelio legitur: quod scriptura Leuitici tunc iussit offerri, si non habuerit manus offerentis quod satis est in agnum. cap. 41 Homini si cui facta fuerit in cute corporis eius cicatrix signi lucida et fuerit in cute coloris eius tactus leprae. uelut exponendo dixit posterius, unde 8 Luc. 2, 27 13 cf. Matth. 3, 13. 11 22 cf. Luc 2, 24 23 cf. Leu. 12, 8 26", "candidate_score": 0.629858, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_67_69", "bdc_text": "Pestalozzi 18 ; Krafft 56f. 154 . uxorem duxit , tabernarius effectus .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1270", "psc_text": "fuerat, si uerum esset, iste plectendus. cap. 34 Si autem inuenerit aliquis puellam uirginem quae sponsata non est et uim faciens ei dormierit cum ea et inuentus fuerit, dabit homo qui dormiuit cum ea patri puellae quinquaginta didragma argenti et ipsius erit uxor, quia humiliauit eam; non poterit dimittere eam per omne tempus. merito quaeritur utrum ista poena sit, ut non eam possit dimittere per omne tempus, quam inordinate atque inlicite uiolauit. si enim ob hoc intel- . legere uoluerimus eam non posse, id est non debere dimitti per omne tempus, quia uxor effecta est, occurret illud quod permisit Moyses dare libellum repudii et dimittere. in his autem qui inlicite uitiant noluit licere, ne ad ludibrium fecisse uideatur et potius finxisse quod eam uxorem duxerit quam 17 Deut. 22. 28. 29 27 cf. Deut. 24, 3. 4 (1. 2); Mattb. 5, 31; 19, 7; Marc. 10, 4 1 sit] fuerit", "candidate_score": 0.622717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_75", "bdc_text": "Ex Cappell , coenobio nostro trans Albim Tigurinorum , secunda maii 1526 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_672", "psc_text": "T eo—ex hoc (208, 5) in mg. add. V uelis de longitudine uelorum tabernaculi erit contegens super latera tabernaculi, hinc atque hinc ut operiat. cum sextum uelum iusserit duplicari secundum faciem tabernaculi, quid dicat superare in uelis dimidium ueli et quid dicat: cubitum ex hoc et cubitum ex hoc, cum dimidium ueli quindecim cubita sint, quoniam triginta cubitorum iussit esse unum uelum, quis facile intellegat? aut si propterea superat de longitudine uelorum, quia prima aulaea de bysso et cocco et purpura et hyacintho uiginti octo cubitis longa esse praecepit, ista uero capillacia triginta cubitorum esse uoluit, duobus cubitis superantur singula aulaea singulis uelis capillaciis: quae in summam ducta excepto undecimo. quod duplicari iussit, uiginti cubita excrescunt, quibus superatur ambitus aulaeorum ambitu capillaciorum. decem quippe uelorum cubita bina, quibus longiora erant, uiginti faciunt: quorum ex utroque latere decem hinc et decem inde poterant superare, non cubitum ex hoc et cubitum ex", "candidate_score": 0.620254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_30", "bdc_text": "Aufl. , Basel 1511 ( LB I 3-110 ) ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_31", "psc_text": "Gen. 11, 32 1 ab Heber om. CPSXVd Hebraeos] heber PS braeos N hebraeos CI eberaeos X hebreos PVIS 2 ab Abraham om. CFSXVbd abraheos C abrahe SV abreos X 3 tarra C thara PVXT tara S thare b 4abrahae CPSVTd; formam \"Abram'\" (cf. Gen. 17, 5) quamquam \"Abraham\" pluribus codicibus pracbrtur praetuli 5 carra (nouies in hac quaestione) C. (decies) T carram (decies) pi, (quinquies) VS (bis) X, (quater) T charra (septies) C charram (sexies) P, (undecies) S, (ter) Y, (octies) X. (bis) T charran (nouies) Y, (uII/d) N.d carran P 7 ot— Abram in mg. iaf. m. 2 add. C et om. CF1 idem] id. ê P 8 quia] quod S 9 tara S thara YT locutus X 10 eiiisse bd 11 centissimo C centessimo pIV 12 et quinto PSVXTb 13 eius] sui PSVTbd 14 tarra CP tara S thare N thara T 17 tarrae C tare PT", "candidate_score": 0.616559, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_8", "bdc_text": "Est enim hoc unum e mortiferis multis pestilentissimum , quod incognita damnamus inque heręsum tartara praecipitamus quae nondum scripturae trutina expendimus .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_771", "psc_text": "peccatorum certa genera quibus expientur sacrificiorum adhibenda sint. hoc autem quod modo commemoraui non specialiter exprimit peccatum, sed in ea uidetur generalitate uersari, de qua ante cum diceret constituit sacrificium sacerdoti uitulum et uniuersae synagogae similiter uitulum, principi caprum et cuicumque animae, hoc est cuicumque homini capram uel si uoluerit ouem, tamen femininum pecus. deinde coepit excepta facere quaedam genera peccatorum et nominatim exprimere pro quibus quid ofterendumofferendum sit; uelut de audito et tacito cuiusquam periurio et de tacto morticino et inmundo et iuratione falsa per ignorantiam de ouibus agnam aut capram de capris aut par turturum aut duos pullos columbinos aut decimam partem oephi similaginis; pro eo autem peccante, qui per obliuionem aliquid sanctorum usurpauit, arietem et eiusdem 1 Leu 5. 17—19 17 cf. Leu. cap. 4 25 cf. Leu. 5, 11 3 et deliquerit-acceperit om. N acceperit scripsipro: non cognouerit, quod cod. offerunt, secutus quaest. XX ubi idem", "candidate_score": 0.606169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_75", "bdc_text": "Ex Cappell , coenobio nostro trans Albim Tigurinorum , secunda maii 1526 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_671", "psc_text": "hoc et cubitum ex hoc ex eo quod superat 7 Ex. 26, 10 13 Ex. 26, 11 23 Ex. 26, 12. 13 2 quia] qui PS1 quae Vbd quia undecim] quindecim (in sup. ras.) T 4 inparaliter P incurrebant PSVTbd R quod scripsi cum bd: que C qaae PSVT 9 quia-secundum otn. C 12 ora PF1 13 qua PSVTbd secundum C 16 ansis om. PSVT 17 hicj ibi PSVT 18 sed aereos om. C 19 capellaciis C 23 supponis C 24 quod superabit addidi accomodans locum posteriori p. 221, 20 27 cubitum alt. om. C' ex eo] eo PSV et T eo—ex hoc (208, 5) in mg. add. V uelis de longitudine uelorum tabernaculi erit contegens super latera tabernaculi, hinc atque hinc ut operiat. cum sextum uelum iusserit duplicari secundum faciem tabernaculi, quid dicat superare in uelis dimidium ueli et quid dicat: cubitum ex hoc et cubitum ex hoc, cum", "candidate_score": 0.598743, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf020", "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam", "max_score": 0.701932, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_43_45", "bdc_text": "e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ;", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_337", "psc_text": "nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14). Et: Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31) . Et in alio loco: Non glorietur sapiens in sapientia sua, neque fortis in fortitudine sua, neque dives in divitiis suis; sed in hoc glorietur qui gloriatur: intelligere et scire Dominum, et facere misericordiam et judicium in medio terrae (Jerem. IX, 23, 24) . Verum quia in Hebraico scriptum est: Et in nomine ejus ambulabunt, sic intelligendum est: quod in nomine Christi ambulent Christiani, et scribatur in calculis eorum nomen novum, et sub tanti nominis dignitate ambulent cum Domino, sicut ambulavit Enoch, et placuit Deo, et translatus est (Genes. V). LIBER TERTIUS. ( 881-882. ) Urget me frater Sisinius incompta et impolita transmittere ut non dicam emendandi, sed ne relegendi quidem habeam facultatem. Ille festinat in opus suum, nos in nostro", "candidate_score": 0.701932, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_43_45", "bdc_text": "e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ;", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_444", "psc_text": "vidit quisquam, praeter eum qui est de Patre (Ibidem, VI): sicut iram ejus et poenitentiam, et animam, et manus, et pedes, et ventrem, et oculos, et caetera corporis membra, pro varietate causarum et sensuum interpretationis accipimus: sic et hoc quod scriptum est, Egredietur Dominus, et praeliabitur, juxta illud accipiendum quod in Abacuc legimus: Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum Christo tuo (Abac. III, 13) . Et in Michaea: Quia ecce Dominus egredietur de loco suo, et descendit et calcabit super excelsa terrae, et consumentu 915 montes subtus eum, vallesque scindentur (Mich. I, 3, 4) . In Isaia quoque: Dominus virtutum egredietur, et conteret bellum, et suscitabit zelum, et clamabit super hostes suos cum fortitudine (Isai. XLII, 13) . Egredietur ergo Deus de loco suo, quando quietem et mansuetudinem et clementiam suam pro emendatione peccantium rumpere cogitur: qui cum per naturam dulcis sit, vitio nostro παραπικραίνεται, id est,", "candidate_score": 0.696014, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_43_45", "bdc_text": "e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ;", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_130", "psc_text": "Deus angelis peccantibus non pepercit, qui proprio vitio habitaculum perdidere coeleste, ideo ipse dicit per Isaiam: Inebriatus est gladius meus in coelo (Isai. XXXIV, 5) . Gladio enim interibunt 816 omnes peccatores populi, non utique gladio corporali (siquidem multae et diversae praeter gladium ad mortem viae sunt), sed gladio spirituali, quo percutiendi sunt qui non egerunt poenitentiam, et quibus comminatur Psalmista proclamans: Nisi convertamini, gladium suum vibrabit: arcum suum tetendit, et paravit illum: et in ipso paravit vasa mortis (Psal. VII, 13 et 14) . Et in Jeremia legimus: Usquequo secabis mucro, vel gladius Domini? Usquequo non quiesces? convertere in vaginam tuam (Jer. XLVII, 6) . Iste gladius non solum falx appellatur, quae fenum, stipulam, spinasque succidit; sed et securis arborum dicitur, quae succidet eos, qui non fecerint dignos fructus poenitentiae. Et de quibus Joannes Baptista proclamabat: Ecce securis ad radices arborum posita est: Omnis arbor quae non facit fructum", "candidate_score": 0.685429, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_44_46", "bdc_text": "Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ; diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th.", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_82", "psc_text": "4) . Et in Apostolo legimus: Christus redemit nos de maledicto Legis, factus pro nobis maledictum (Galat. III, 13) . Hic in vicesimo primo psalmo loquitur: Longe a salute mea verba delictorum meorum (Psal. XXI, 1) . Et in sexagesimo octavo psalmo: Deus, tu scis insipientiam meam, et delicta mea a te non sunt abscondita (Psal. LXVIII, 6) . Quae universa appellantur sordida vestimenta, et auferentur ab eo cum peccata nostra deleverit, ut quia ille sordidis indutus est vestibus, nos resurgentes in eo audiamus post baptisma: Candida sint semper vestimenta tua (Eccl. IX, 8) : credentiumque omnis Ecclesia audit per Isaiam: Lavamini, mundi estote (Isai. I, 16) . Et de ipsa prophetatur in Cantico canticorum: Quae est ista quae ascendit dealbata (Cant. III, 6) ? Ποδήρην autem, incarnationem ejus accipe, quae de terra est, et significatur in pedibus. Cidarim mundam super caput illius, splendorem divinae majestatis intellige, ut unus atque", "candidate_score": 0.682902, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42_44", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) . e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_445", "psc_text": "quoque: Dominus virtutum egredietur, et conteret bellum, et suscitabit zelum, et clamabit super hostes suos cum fortitudine (Isai. XLII, 13) . Egredietur ergo Deus de loco suo, quando quietem et mansuetudinem et clementiam suam pro emendatione peccantium rumpere cogitur: qui cum per naturam dulcis sit, vitio nostro παραπικραίνεται, id est, amarus efficitur: non sibi, sed patientibus, quibus amara tormenta sunt. Iste qui alibi loquitur per prophetam: Ego sum Deus, et non commutor (Malach. III, 6) . Et ad ipsum dicitur: Tu autem idem es, et permanes (Ps. CI, 28) . Et in epistola Jacobi: Apud quem non est commutatio (Jacob. I, 17) : nunc egreditur et praeliatur sicut in die certaminis, quando Pharaonem in mari submersit Rubro, et pro Israelitico populo dimicavit (Exod. XIV). Et stabunt pedes ejus his quorum misertus fuerit, et nequaquam movebuntur, ut rursum de eo dici possit: Et Dominus tuba canet; et ambulabit in comminatione irae", "candidate_score": 0.677336, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42_44", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) . e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_444", "psc_text": "vidit quisquam, praeter eum qui est de Patre (Ibidem, VI): sicut iram ejus et poenitentiam, et animam, et manus, et pedes, et ventrem, et oculos, et caetera corporis membra, pro varietate causarum et sensuum interpretationis accipimus: sic et hoc quod scriptum est, Egredietur Dominus, et praeliabitur, juxta illud accipiendum quod in Abacuc legimus: Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum Christo tuo (Abac. III, 13) . Et in Michaea: Quia ecce Dominus egredietur de loco suo, et descendit et calcabit super excelsa terrae, et consumentu 915 montes subtus eum, vallesque scindentur (Mich. I, 3, 4) . In Isaia quoque: Dominus virtutum egredietur, et conteret bellum, et suscitabit zelum, et clamabit super hostes suos cum fortitudine (Isai. XLII, 13) . Egredietur ergo Deus de loco suo, quando quietem et mansuetudinem et clementiam suam pro emendatione peccantium rumpere cogitur: qui cum per naturam dulcis sit, vitio nostro παραπικραίνεται, id est,", "candidate_score": 0.674441, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_5_7", "bdc_text": "nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert . plane contempturi essentessent aus erant korrigiert . ni , novo nomine novos et perversos attraxissem auditores ad lectionem fortassis , si non longius .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_184", "psc_text": "quinto sanctificatio, sicut fecerant jam per multos annos, sic conantur exponere: sanctificationem ingressam, vasa templi quae a Nabuchodonosor sublata fuerant, illo tempore restituta. De quinti autem et septimi jejunio, tentaverunt referre ad dies hebdomadis. Sed quia sequitur, decimi jejunium, compulsi sunt ad menses referre, et quod sit ipsum quinti, septimi decimique mensis jejunium, omnino siluerunt. Unde priore simus explanatione contenti, et non inclinemur [ Al. indignemur] ad falsos commentantium 834 conatus qui de interpretationis errore venerunt. (Vers. 8 seqq.) Et factum est verbum Domini ad Zachariam, dicens: Haec ait Dominus exercituum dicens: Judicium verum judicate, et misericordiam, et miserationes facite unusquisque cum fratre suo. Et viduam, et pupillum, et advenam, et pauperem nolite calumniari: et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo. Et noluerunt attendere, et verterunt scapulam recedentem: et aures suas aggravaverunt, ne audirent: et cor suum posuerunt adamantem [Vulg. ut adamantem] ne audirent legem, et verba", "candidate_score": 0.661426, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42_44", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) . e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare . Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_337", "psc_text": "nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14). Et: Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31) . Et in alio loco: Non glorietur sapiens in sapientia sua, neque fortis in fortitudine sua, neque dives in divitiis suis; sed in hoc glorietur qui gloriatur: intelligere et scire Dominum, et facere misericordiam et judicium in medio terrae (Jerem. IX, 23, 24) . Verum quia in Hebraico scriptum est: Et in nomine ejus ambulabunt, sic intelligendum est: quod in nomine Christi ambulent Christiani, et scribatur in calculis eorum nomen novum, et sub tanti nominis dignitate ambulent cum Domino, sicut ambulavit Enoch, et placuit Deo, et translatus est (Genes. V). LIBER TERTIUS. ( 881-882. ) Urget me frater Sisinius incompta et impolita transmittere ut non dicam emendandi, sed ne relegendi quidem habeam facultatem. Ille festinat in opus suum, nos in nostro", "candidate_score": 0.661164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_1_3", "bdc_text": "Epistola ad Petrum Homphoeum . quidem , at multa in sese complectentem dono mittimus , quem «Vergleichung der uralten und unserer Zeiten Ketzereien» , gedruckt 1526 bei Hans Hager in Zürich ; s. HBBibl 1 ;", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_2", "psc_text": "calcem, susceptum opus deserere nolui, sed quod et absque te dictaturus eram, tuo potissimum nomini consecravi; et gaudeo quod obscurissimus liber Zachariae prophetae, et inter duodecim longissimus, eo tempore disserendus est, quo ob festinationem ejus qui reversurus est, nullam moram patitur interpretatio: sed velim nolim, saltem lucrativis per noctem horis atque furtivis dictare compellor, quod tibi dirigam. Scripsit in hunc prophetam Origenes duo volumina, usque ad tertiam partem libri a principio. Hippolytus quoque edidit Commentarios, et Didymus quoque Explanationum libros, me rogante, dictavit, quos cum aliis tribus in Osee et mihi προσεφώνησεν: sed tota eorum ἐξήγησις allegorica fuit, et historiae vix pauca tetigerunt. Itaque imitari cupiens illum patremfamilias, qui profert de thesauro suo nova et vetera (Matt. III, 52) : et sponsam de Cantico canticorum, quae dicit: Nova cum veteribus fratruelis meus servavi tibi (Cant. VII) : historiae Hebraeorum tropologiam nostrorum miscui, ut aedificarem super petram et non super arenam", "candidate_score": 0.649646, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_58_60", "bdc_text": "Nach seiner Vertreibung durch fünförtische Truppen in der Folge des Zweiten Kappeler Krieges übernahm er im November 1532 die Pfarrstelle zu Ottenbach ( Kt . Zürich) . Krankheitshalber wechselte er 1557 in das Pfarramt zu Kappel , wo er starb. Pestalozzi 8. 142 ;", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_433", "psc_text": "12) . Postquam pastor bonus qui animam suam posuit pro ovibus suis (Joan. X, 15), qui locutus ad Patrem est: Quem tu percussisti, ipsi persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum adjiciebant (Ps. LXVIII, 27) , Patris voluntate percussus est, et vir cohaerens Deo qui ait: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIII, 10) , pependit in patibulo, et dixit: Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Luc. XXIII, 46) : statim dispersae sunt oves, omnis in Christo multitudo credentium. Convertitque Dominus manum suam, ut in LXX legimus, ad pastores, quos multi male Judaeorum principes interpretantur. Ut autem in Hebraeo scriptum est, ad parvulos, quibus Dominus dixerat in Evangelio: Ne timeas, grex parvule (Ibid., XII) . Et in Isaia: Ecce ego et pueri, sive parvuli, quos mihi dedit Deus (Isai. VIII, 18) . Et duae partes factae sunt in omni terra Judaeorum atque gentilium, qui pariter perierunt et", "candidate_score": 0.62826, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_33", "bdc_text": "Adagia , 4 , 1 , 1 ( LB II 951-970 ) ;", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_155", "psc_text": "est. Juxta allegoriam quaecumque in quatuor cornibus et quatuor fabris diximus, etiam in praesenti loco accipiamus. Legi in cujusdam volumine, quatuor quadrigas, in quibus sunt equi rufi et nigri, et albi, et varii, ac fortes, quatuor Evangelia intelligenda et equos Apostolos, per diversitatem colorum diversas gratias possidentes: quorum alii rufi sint in martyrio, alii obscuri, et nigri, et Christi mysteria cognoscentes, de quibus dicatur in Psalmis: Caligo sub pedibus ejus (Psal. XVII, 10) . Et: Posuit tenebras latibulum suum (Ibid., XII) Alii albi. gratia virginali; alii varii et fortes, habentes gratiam curationum diversarumque virtutum. Hae quadrigae quatuor, sive currus, missi sunt in quatuor ventos coeli, id est, ad cardines mundi, et universum orbem terrarum, ut explerent Domini voluntatem: quibus postea infertur ab Angelo: Ite, et perambulate terram, et in cunctis terrarum finibus Evangelium seminate. Hoc quoque quod sequitur: Ecce qui egrediuntur in terram Aquilonis requiescere fecerunt spiritum meum in terra", "candidate_score": 0.617008, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_43", "bdc_text": "e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare .", "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_349", "psc_text": "885 Quoniam apertus est Libanus, et cedri ejus atque abietes flamma urente combustae sunt, ululatusque pastorum auditus est, et rugitus leonum, quia omnis pulchritudo et superbia Jordanis vastata est atque consumpta: idcirco haec mihi dixit Dominus Deus meus: O propheta Zacharia, ad te iste sermo confertur: Pasce gregem occisionis, hoc est, nunc interim nutriatur, et crescat, qui postea ab hostibus occidendus est, quas oves et pecora, principes Romanorum, qui possidebant ea, et obtinebant jure victoriae, interficiebant, et non miserebantur, sive immolabant, et non sentiebant dolorem, id est, nihil mali pro tanta crudelitate patiebantur, et vendebant ea quae non propter clementiam, sed propter pretium reservabant. Legamus veteres historias, et traditiones plangentium Judaeorum, quod in tabernaculo Abrahae (ubi nunc per annos singulos mercatus celeberrimus exercetur) post ultimam eversionem, quam sustinuerunt ab Adriano, multa hominum millia venundata sint, et quae vendi non potuerint, translata in Aegyptum, et tam naufragio et fame, quam gentium", "candidate_score": 0.586404, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf018", "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", "max_score": 0.701312, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55_57", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) . Im Jahre 1527 zog er mit den Urnern in französischen Diensten nach Italien , wurde verwundet , schlo ß sich nach seiner Rückkehr der Reformation an und verließ das Pfarramt . Danach besuchte er Vorlesungen in der Prophezei , wurde 1529 Pfarrer in Birmensdorf ( Kt . Zürich) , 1531 in Rohrdorf ( Kt. Aargau) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1630", "psc_text": "διδασκαλεῖον. ἡ δὲ αἵρεσις ἔτι καὶ νῦν ἔν τε Ρώμῃ καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἐν Αἰγύπτῳ τε καὶ ἐν Παλαιστίνῃ, ἐν Ἀραβίᾳ τε καὶ ἐν τῇ Συρίᾳ, ἐν Κύπρῳ τε καὶ Θηβαΐδι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Περσίδι καὶ ἐν ἄλλοις τόποις εὑρίσκεται. μεγάλως γὰρ ὁ πονηρὸς ἐν αὐτῷ κατίσχυσε τὴν ἀπάτην. Οὗτος τὸ γένος Ποντικὸς ὑπῆρχεν, Ἑλενοπόντου δὲ φημι, Σινώπης δὲ πόλεως, ὡς πολὺς περὶ αὐτοῦ ᾄδεται λόγος. τὸν δὲ πρῶτον αὐτοῦ βίον παρθενίαν δῆθεν ἤσκει· μονάζων γὰρ ὑπῆρχεν καὶ ἐπισκόπου τῆς ἡμετέρας ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας. χρόνου δὲ προϊόντος προσφθείρεται παθένῳ τινὶ καὶ ἐξαπατήσας τὴν παρθένον ἀπὸ τῆς ἐλπίδος αὐτήν τε καὶ ἑαυτὸν κατέσπασε καὶ τὴν φθορὰν ἀπεργασάμενος ἐξεοῦται τῆς ἐκκλησίας ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρός. ἡν γὰρ αὐτοῦ ὁ πατὴρ δι᾿ ὑπερβολὴν εὐλαβείας τῶν διαφανῶν καὶ σφόδρα τὰ] τῆς ἐκκλησίας ἐπιμελομένων, διαπρέπων ἐν τῇ τῆς ἐπισκοπῆς λειτουργίᾳ. πολλὰ δὲ δῆθεν ὁ Μαρκίων καθικετεύσας καὶ αἰτήσας μετάνοιαν οὐκ εἴληφε", "candidate_score": 0.701312, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55_57", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) . Im Jahre 1527 zog er mit den Urnern in französischen Diensten nach Italien , wurde verwundet , schlo ß sich nach seiner Rückkehr der Reformation an und verließ das Pfarramt . Danach besuchte er Vorlesungen in der Prophezei , wurde 1529 Pfarrer in Birmensdorf ( Kt . Zürich) , 1531 in Rohrdorf ( Kt. Aargau) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_292", "psc_text": "ἀνελήφθη εἰς οὐρανὸν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ νῷ, συνενώσας εἰς μίαν ἑνότητα καὶ μίαν πνευματικὴν ὑπόστασιν καὶ ἔνθεον ἀποτελέσας, ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός, πέμψας κήρυκας εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην , Σίμωνα Πέτρον, Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τοὺς υἱοὺς Ζεβεδαίου οὓς πάλαι ἐξελεξατο, Φίλιππον καὶ Βαρθολομαίον, Ματθαῖον Θωμᾶν τε 1 vgl. Joh. 20, 19 — 2 f vgl. Job. 20, 20 — 4 vgl. Luk. 24, 39 — 8 Matth. 28, 19 — 10 jMattti. 28, 19 — 21— S. 232, 1 vgl. dazu das Apostelverzeichnis Panarion haer. 79, 3, 3. Die beiden Listen decken sich nicht vollständig; der in der unsrigen stehende Matthäus ist dort durch Jacobus Alphaei ersetzt G U (von Ζ. 8 <μαθητεύ>σατε an V) Μ anaceph. 1 vor θυρῶν + τῶν Μ 2 τὸ 1 < G 4 τἄλλα U Ι τὰ ὁρώμενα U 5 f τελείως U", "candidate_score": 0.688552, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55_57", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) . Im Jahre 1527 zog er mit den Urnern in französischen Diensten nach Italien , wurde verwundet , schlo ß sich nach seiner Rückkehr der Reformation an und verließ das Pfarramt . Danach besuchte er Vorlesungen in der Prophezei , wurde 1529 Pfarrer in Birmensdorf ( Kt . Zürich) , 1531 in Rohrdorf ( Kt. Aargau) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2421", "psc_text": "13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς τοῦ σωτῆρος ἔτεσιν, ἵνα δῆθεν δύνωνται τῶν παρ᾿ αὐτοῖς αἰώνων καὶ ἀρχῶν ἀναγράφειν τὴν μυθοποιίαν. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου παρουσίας πάσχων ὁ μονογενὴς ἀπαθὴς ὢν ἄνωθεν θεὸς Λόγος, σάρκα δὲ < προσλαβὼν καἲ > ἀναδεξάμενος ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν, ἵνα τὸ τοῦ θανάτου καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ", "candidate_score": 0.686514, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55_57", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) . Im Jahre 1527 zog er mit den Urnern in französischen Diensten nach Italien , wurde verwundet , schlo ß sich nach seiner Rückkehr der Reformation an und verließ das Pfarramt . Danach besuchte er Vorlesungen in der Prophezei , wurde 1529 Pfarrer in Birmensdorf ( Kt . Zürich) , 1531 in Rohrdorf ( Kt. Aargau) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_291", "psc_text": "οὐρανῶν κηρύσσειν ἐν ἀληθείᾳ, τὸ μέγα καὶ κορυφαιότατον * σημαίνων τοῖς μαθηταῖς καὶ λέγων »μαθητεύσατε τὰ ἔθνη«, τουτέστιν μεταβάλετε τὰ ἔθνη ἀπὸ κακίας εἰς ἀλήθειαν, ἀπὸ αἱρέσεων εἰς μίαν ἑνότητα, »βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς ὄνομα πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἀγίου πνεύματος«, εἰς τὴν κυριακὴν ὀνομασίαν τῆς τριάδος, τὴν ἁγίαν καὶ βασιλικὴν σφραγῖδα, ἵνα δείξῃ ἐκ τοῦ ὄνόματος μηδεμίαν ἀλλοίωσιν εἶναι τῆς μιᾶς ἑνότητος. ὅπου γὰρ οἱ βαπτιζόμενοι κελεύονται ὑπ᾿ αὐτοῦ <σφραγίζεσθαι> εἰς ὄνομα ἀσφαλὴς ἡ δοξολογία· »εἰς ὄνομα υἱοῦ« οὐκ ἀποδεόντως ἡ ἐπίκλησις· »εἰς ὄνομα ἁγίου πνεύματος‘ οὐ διῃρημένος ὁ σύνδεσμος οὐδὲ ἀπηλλοτριωμένος, τῆς μιᾶς θεότητος ἔχων τὴν σφραγῖδα. 4. Καὶ ἀνελήφθη εἰς οὐρανὸν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ νῷ, συνενώσας εἰς μίαν ἑνότητα καὶ μίαν πνευματικὴν ὑπόστασιν καὶ ἔνθεον ἀποτελέσας, ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός, πέμψας κήρυκας εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην , Σίμωνα Πέτρον, Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τοὺς υἱοὺς Ζεβεδαίου οὓς πάλαι", "candidate_score": 0.682374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_11_13", "bdc_text": "coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_839", "psc_text": "ἀλλὰ περὶ ὡν ἔλεγεν ὁ νόμος κοινῶν καὶ ἀκαθάρτων. πάλιν δὲ τούτου δειχθέντος ὅτι οὐ περὶ πάντων τῶν κρεῶν αὐτῷ ἤγετο ὡς κοινῶν πάντων ὄντων, ἀλλὰ περὶ τῶν ἐν τῷ νόμῳ κοινῶν τε καὶ ἀκαθάρτων, ὁ θεὸς τῆς ἁγίας Χριστοῦ ἐκκλησίας τὸν χαρακτῆρα παραδιδοὺς ἔλεγεν αὐτῷ μηδὲν κοινὸν ἡγεῖσθαι· πάντα γὰρ ἐστι καθαρὰ μετὰ εὐχαριστίας καὶ εὐλογίας θεοῦ λαμβανόμενα.« ἀλλ᾿ εἰ καὶ περὶ τῆς κλήσεως τῶν ἐθνῶν τὸ αἴνιγμα εἶχεν, ἴνα μὴ ἡγήσηται τοὺς ἐν ἀκροβυστίᾳ κοινοὺς ἢ ἀκαθάρτους, ὅμως ἡ ἔμφασις τοῦ Πέτρου οὐ περὶ ἀνθρώπων εἶχε τὴν ὑπόνοιαν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἐν τῷ νόμῳ ἀπηγορευμένων, ὡς καὶ παντί τῳ σαφὲς ἂν εἴη· καὶ ἐξέπεσεν αὐτῶν πανταχόθεν ὁ ληρώδης λόγος. 23. Τῶν δὲ ἀποστόλων τὰ ὀνόματα εἰς τὴν τῶν ἠπατημένων ὑπ᾿ αὐτῶν πεθὼ προσποιητῶς δέχονται βίβλους τε ἐξ ὀνόματος αὐτῶν πλασάμενοι ἀνεγράψαντο, δῆθεν ἀπὸ προσώπου Ἰακώβου καὶ Ματθαίου καὶ ἄλλων μαθητῶν. ἐν οἷς ὀνόμασι καὶ τὸ ὄνομα Ἰωάννου τοῦ", "candidate_score": 0.677779, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_3_5", "bdc_text": "s. HBBibl 1 ; HBD 10 , 23-26 . nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908", "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", "candidate_score": 0.675431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", "candidate_score": 0.675395, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_3_5", "bdc_text": "s. HBBibl 1 ; HBD 10 , 23-26 . nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2907", "psc_text": "ebenda s. 55, 10ff ita ut primo omnium Hebraea verba Ηebraeicis litteris poneret, secundo in loco per ordinem Graecis litteris e rejoin Hebraea verba describeret, tertiam Auilae editinem subiungeret, quartam Symmachi, quintam septuaginta interpretum . . . sextam Theodotionis conlocaret. et propter huiuscemodi compositionem exemplaria ipsa nominavit Ἑξαπλᾶ, i. e. sextiplici ordine scripta. in psalterio autem et aliis nonnulis interserit aliqua etiam de ceteris istis editionibus, quas quoniam sine nomine auctorum reppererat, sextam et septimam editionem nomnavit Hieronymus in Tit. 3, 9; Migne 26, 595B Hexapla . . . in quibus et ipsa Hebraea jropriis sunt characteribus verba descripta et Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in", "candidate_score": 0.67323, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3345", "psc_text": "hinter γινώσκων Μ 16 ἐφθόνεσε Μ 22 τῶν) * 25 * etwa <ἀκούουσα> * 26 vor + <τὸ> 27 ἐλαττώματι *] ἐλαττώμασι M τροχὸν μεταβάλλοι, ἀνασκευάσας καὶ ἀνακαινίσας τὸ σκεῦος ἄνευ ἐλαττώματος εἰς τὸ δύνασθαι διηνεκῶς ζῆν. ἔνθεν τὸ πρῶτον μὲν ἀπειλεῖ θάνατον, τὸ δὲ δεύτερον οὐκέτι θάνατον λέγει, ἀλλὰ »γῆ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ«, μὴ παραδεδωκὼς θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον. * * καὶ μεθ᾿ ἓτερα καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς χιτῶνας δερματίους καὶ ἐνέδυσε τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ παραδείσου«. ὁρᾷς ὃτι μάταιος ἡ σοῦ σοῦ καινοτομουμένη κενοφωνία, Ὠρίγενες. πρὸ πόσου γὰρ χρόνου ᾖσαν σώματα τοῖς περὶ τὸν Ἀδάμ. 66. Εἰ δὲ τοῦτό σε ἀνακρίνει καὶ οὐ δύνασαι, ψυχικῶς διανοούμενος, τοῦ πνεύματος δέξασθαι τὴν χάριν, χάριν, ἄπιστε καὶ ἐπέκεινα τῶν D676 ἀπίστων τυγχάνων, λεγε μοι ἑκάστην ὑπόθεσιν ἐκ θεοῦ γεγονυῖαν, πόσην τὴν τὴν θαυματουργίαν καὶ ἔκπληξιν; πόθεν ἐξ οὐκ ὄντων οὐρανὸς τέ ταται ἐν μετεώρῳ ἀναπεπετασμένος; πόθεν", "candidate_score": 0.673042, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2265", "psc_text": "ποιήσομεν U 27f ἐμβηθλεὲμ U 28 <τε>* 29* etwa <ὑποδεικνύντος>* | θεοφάνειαν] παρουσίαν U ὡς οὐχ εὑρίσκεται ὁ ἅγιος Μάρκος ταῦτα λέγων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ Ἰορδάνῃ πραγματείας ποιεῖται τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εὐαγγελίου καί φησιν »ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου, ὡς γέγραπται ἐν Ἰσαΐᾳ τῷ προφήτῃ, φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ«, *. οὕτω καὶ τὰ τῷ ἑγίῳ Ἰωάννῃ πεπραγματευμένα καὶ ἐν ἁγίῳ πνεύματι ἠσφαλισμένα τὴν φροντίδα ἔσχεν, οὐ περὶ τῶν ἤδη κεκηρυγμένων πολλάκις μόνον λέγειν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀναγκαίως ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰς αὐτὸν κηρυγμάτων καταλειφθέντων. Ἡ γὰρ πᾶσα τῶν εὐαγγελίων ὐπόθεσις τοιοῦτον εἶχε τὸν τρόπον. Ματθαίου μὲν γὰρ κεκηρυχότος τὸν Χριστὸν γεννηθέντα καὶ ἐκ πνεύματος ἁγίου συλληφθέντα, ἐκ σπέρματός <τε> Δαυὶδ καὶ Ἀβραὰμ κατὰ σάρκα οἰκονομηθέντα, πλάνη τις γεγένηται τοῖς μὴ νενοηκόσιν (οὐ τοῦ εὐαγγελίου αἰτίου ὄντος αὐτοῖς εἰς τὸ πλανηθῆναι, ἀλλὰ τῆς αὐτῶν διανοίας πεπλανημένης) τὰ εἰς παράστασιν τῆς περὶ τῶν αὐτῶν πληροφορίας ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου καλῇ ὑπονοίᾳ ἐπινενοημένα.", "candidate_score": 0.668658, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_4_6", "bdc_text": "HBD 10 , 23-26 . nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert . plane contempturi essentessent aus erant korrigiert .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2907", "psc_text": "ebenda s. 55, 10ff ita ut primo omnium Hebraea verba Ηebraeicis litteris poneret, secundo in loco per ordinem Graecis litteris e rejoin Hebraea verba describeret, tertiam Auilae editinem subiungeret, quartam Symmachi, quintam septuaginta interpretum . . . sextam Theodotionis conlocaret. et propter huiuscemodi compositionem exemplaria ipsa nominavit Ἑξαπλᾶ, i. e. sextiplici ordine scripta. in psalterio autem et aliis nonnulis interserit aliqua etiam de ceteris istis editionibus, quas quoniam sine nomine auctorum reppererat, sextam et septimam editionem nomnavit Hieronymus in Tit. 3, 9; Migne 26, 595B Hexapla . . . in quibus et ipsa Hebraea jropriis sunt characteribus verba descripta et Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in", "candidate_score": 0.667789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_4_6", "bdc_text": "HBD 10 , 23-26 . nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert . plane contempturi essentessent aus erant korrigiert .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908", "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", "candidate_score": 0.666939, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18_20", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 : Lukasevangelium ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1680", "psc_text": "27, 2; I 218 Harvey similitcr autem et apostoli Pauli epistolas abscldit, aufcrcns quaeeunque Dianifeste dicta dicta ab apostolo de eo deo qui mundum fecit, quoniam hic pater domini nostri Jesu Christi Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 (von Cerdo) apostoli Pauli neque omnes neque totas epistolas sumit. Acta apostolorum stolorumet Apocalypsini quasi falsa reicit u. (von Apelles) solo utitur et apostolo, sed Mareionis, id est non toto Filastrius haer. 45, 5; S. 24, 8 f Marx (accipit) nec epistolas beati Pauli apostoli, nisi ad Timotheum et Titum — 7 f gemeint sind wohl die Antithesen — 9ff vgl. damit die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort", "candidate_score": 0.664185, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_16_18", "bdc_text": "Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung; 1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", "candidate_score": 0.663665, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_12_14", "bdc_text": "Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen: 1523 : Matthäus- und Johannese vangelium ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_773", "psc_text": "τῷ γοῦν παρ᾿ αὐτοῖς εὐαγγελίῳ κατὰ Ματθαῖον ὀνομαζομένῳ, οὐχ ὅλῳ δὲ πληρεστάτῳ, ἀλλὰ νενοθευμένῳ καὶ ἠκρωτηριασμένῳ Ἑβραϊκὸν δὲ τοῦτο καλοῦσιν) ἐμφέρεται ὅτι »ἐγένετό τις ἀνὴρ ὀνόματι Ἰησοῦς, καὶ αὐτὸς ὡς ἐτῶν τριάκοντα, ὃς ἐξελέξατο ἡμᾶς. καὶ ἐλθὼν εἰς Καφαρναοὺμ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος τοῦ ἐπικληθένος Πέτρου καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ εἶπεν· παρερχόμενος παρὰ τὴν λίμηνη Τιβεριάδος ἐξελεξάμην Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον, υἱοὺς Ζεβεδαίου, καὶ Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν καὶ * Θαδδαῖον καὶ Σίμωνα τὸν ζηλωτὴν καὶ Ἰούδαν τὸν Ἰσκαριώτην, καὶ σὲ τὸν Ματθαῖον καθεζόμενον ἐπὶ τοῦ τελωνίου ἐκάλεσα καὶ 1—4 die Wortstellung verbietet es keineswegs, παρ’ αὐτοῖς zu ὀνομαζομένῳ zu ziehen u. zu übersetzen »in dem bei ihnen sogenannten äusevangelium«, vgl. die Beispiele im Index (gegen Zahn, Forsch. I 24 A. 1 Gesch. d. neutest. Kan. 11 2, 729). Der Titel äusevangelium taucht neben dem von Origenes (hom. I in Luc. bei Zahn, Gesch. d. neutest. Kan. II 2, 625.", "candidate_score": 0.662533, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1396", "psc_text": "lat.; über die verschiedenen Wiederherstellungsversuche vgl. H. ßmann ZNW 1915 10 vor ὑπὲρ + hoc quod est lat. | * alte ücke, änze wohl σὲ <σὲ τὸν> * 11 ἀγαθὸν < lat. 12 * alte ücke, > * 14 ζώναις *] ζωαῖς V M zonis lat. | τοῦ Χριστοῦ < lat. | Christus dominus lat.; lies wohl τοῦ *, vgl. S. 37, 1 16f niessia ufar magno in seenchaldia mosome daea achafare nepseha Jesu Naxarene lat. 16 μεσία S. 46, 3 1 μὰν V M | δαίαν] δία S. 46, 3 | νοσσομὴ S. 46, 3 (V) 17 νεψευ] ναιψευ (vai auf Rasur V) V M ἀνεψευ S. 46, 4 | ουσα M 1 7 δὲ < lat. | ἡ < 18 vor οὐ διαιρῶ + Christi lat. ψυχὴν αὐτοῦς εἰς, ἀπολύτρωσιν ἐν τῷ Χριστῷ τῷ ζῶντι. εἶτ᾿ ἐπιλέγουσιν οἱ παρόντες· εἰρήνη πᾶσιν, ἐφ᾿ οὓς τὸ ὄνομα τοῦτο ἐπαναπέπαυτι. ἔπειτα", "candidate_score": 0.662131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_446", "psc_text": "ὑποσποράν; καυλακαῦ γὰρ ἐν τῷ Ἠσαίᾳ γέγραπται, λέξις τις οὖσα ἐν τῇ δωδεκάτῃ ὁράσει, ἔνθα λέγει »θλίψιν ἐπὶ θλίψιν, ελπίδα ἐπ' ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου«· ὡς καὶ αὐτὰ τὰ Ἑβραϊκὰ ῥήματα τελειότατα ἐνταῦθα παραθήσομαι αὐταῖς λέξεσιν ὥς ἐστι γεγραμμένα· μένα· τὸ γὰρ σαυλασαῦ σαυλασαῦ ἑρμηνεύεται θλίψις ἐπὶ θλίψιν, καυλακαῦ καυλακαῦ ἐλπὶς ἐπ' ἐλπίδι, ζιηρσὰμ ζιηρσὰμ ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν προσδέχου. ποῦ οὖν ἡ τούτων μυθολογία; ποῦ ἡ κίσσησις τῆς φαντασιολογίας; πόθεν τῷ κόσμῳ τὰ ζιζάνια; τίς ὁ ἀναγκάσας εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπάσασθαι ὄλεθρον τοὺς ἀνθρώπους; εἰ μὲν γὰρ γινώ- 6ff vgl. unten haer. 37, 6, 1 ff — 20 Jes. 28, 10 — 26 vgl. Matth. 13, 27 V M ’ 4 f εὐθυέ////λεγ////κτα, hinter έ υ. γ Rasur Y 5 τὰ τῆς μυθώδους αὐτῶν ////// πλάνης διδάγματα, ους auf Rasur u. hinter αὐτῶν Rasur von 3 — 4 Buchstaben V corr | <ἀν> εχέγγυα * 6 Προύνεικον, ει", "candidate_score": 0.660746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1928", "psc_text": "nachgetragen V corr | θύ- σαντες auf Rasor V corr 13f nach δικαιότατα Rasor von 6 Buchstaben V 14 νῦν δὲ auf Rasor Vcorr | vῦν δὲ—γενομένου] ein Nachsatz fehlt | αὐτοῦ] τοῦ θεοῦ?* 15 Ἰηρεμίου, ηρεμι auf Rasor V core 17 θυσίαι σου οὐχ] θυσίαις οὐχ Μ | οὐχ, χ auf Rasur Vcorr 27 ποτε am Rande nachgetragen Vcorr | ποτε τελεσθείσας] ὑποτελεσθείσας Μ οὐκ αὐτοῦ ἐπιδεομένου τούτων οὐδὲ θέλοντος ταῦτα, ἀλλὰ συγκαταβαίνοντος αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ καὶ τῇ τῆς ἀνθρωρωπότητος προλήψει, ἵνα ἀπὸ τῆς πολυθείας εἰς τὴν περὶ τοῦ ἑνὸς θεοῦ γνῦσιν μετενέγκῃ τὴν τῶν ἀνθρώπων διάνοιαν. ἐπειδὴ γὰρ ἐσχυρῶς ἐτεθμελίωτο i ἡ διάνοια αὐτῶν ἐν τῇ θυσίᾳ ὡς ἐν εὐσεβείᾳ, τῇ ὑπὲρ ἱλασμῶν ἑαυτῶν καὶ σωτηρίας εἰδώλοις προσφερομένῃ, εἰς δὲ τὸ μὴ ἅπαξ χαλεπῶς φέρειν διὰ τὴν συνήθειαν, τοῦ ἀποστρέψαι * τοῦτο ποιεῖν ἕως καιροῦ εἰς αὐτοῦ ὄνομα ἀπὸ τῆς πολυθέου φαντασίας, ἠθέλησε τὰ κατ᾿ ἔθος αὐτοῖς γινόμενα", "candidate_score": 0.660573, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_5_7", "bdc_text": "nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert . plane contempturi essentessent aus erant korrigiert . ni , novo nomine novos et perversos attraxissem auditores ad lectionem fortassis , si non longius .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2907", "psc_text": "ebenda s. 55, 10ff ita ut primo omnium Hebraea verba Ηebraeicis litteris poneret, secundo in loco per ordinem Graecis litteris e rejoin Hebraea verba describeret, tertiam Auilae editinem subiungeret, quartam Symmachi, quintam septuaginta interpretum . . . sextam Theodotionis conlocaret. et propter huiuscemodi compositionem exemplaria ipsa nominavit Ἑξαπλᾶ, i. e. sextiplici ordine scripta. in psalterio autem et aliis nonnulis interserit aliqua etiam de ceteris istis editionibus, quas quoniam sine nomine auctorum reppererat, sextam et septimam editionem nomnavit Hieronymus in Tit. 3, 9; Migne 26, 595B Hexapla . . . in quibus et ipsa Hebraea jropriis sunt characteribus verba descripta et Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in", "candidate_score": 0.660282, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_5_7", "bdc_text": "nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert . plane contempturi essentessent aus erant korrigiert . ni , novo nomine novos et perversos attraxissem auditores ad lectionem fortassis , si non longius .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908", "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", "candidate_score": 0.659886, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_17_19", "bdc_text": "1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1680", "psc_text": "27, 2; I 218 Harvey similitcr autem et apostoli Pauli epistolas abscldit, aufcrcns quaeeunque Dianifeste dicta dicta ab apostolo de eo deo qui mundum fecit, quoniam hic pater domini nostri Jesu Christi Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 (von Cerdo) apostoli Pauli neque omnes neque totas epistolas sumit. Acta apostolorum stolorumet Apocalypsini quasi falsa reicit u. (von Apelles) solo utitur et apostolo, sed Mareionis, id est non toto Filastrius haer. 45, 5; S. 24, 8 f Marx (accipit) nec epistolas beati Pauli apostoli, nisi ad Timotheum et Titum — 7 f gemeint sind wohl die Antithesen — 9ff vgl. damit die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort", "candidate_score": 0.659059, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3374", "psc_text": "| ἃμα + καὶ νεματικῶς M 14 f γινομένω M 15 * etwa τῆς ἐλπίδος ἠμῶν χριόμεθα > * 20 ἐπαμμένον M 21 πῶς + <δὲ>? τὸ + τὸ M 22 ἐν οὐρανῷ] οὐρανῶν U 23 λάμψουσιν *] λάμψωσιν M U 25 θρόνους U 26 οὐχ ἴδεν M ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ό θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν«; ἡμῶν τοίνυν ἡ ἀνάστασις έν θεῷ καὶ παντὸς ἀνθρώπου, δικαίου τε καὶ ἀδίκου, ἀπίστου τε καὶ πιστοῦ, τῶν μὲν ἐγειρομένων ζωὴν ζωὴν αἰώνιον, τῶν δὲ εἰς κρίσιν κρίσιν 70. Καὶ σιώπα Βαβυλών, ἡ ἀρχαία πάλιν ἡμῖν άνακαινιζομένη σύγχυσις· πεφίμωσο Σόδομα καὶ ὴ τῆς πολλῆς σου δεινότητος πρὸς θεὸν κραυγὴ ἀνερχομένη· »ἣξει γὰρ ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ« καὶ σαλπίσει, καὶ οἱ νεκροὶ καὶ »ἡμεῖς ἁρπαγησόμεθα εἰς συνάντησιν αὐτῷ εἰς ἀέρα«· ὡς καὶ ὸ καλλίων ὴμῶν πρεσβύτης > μακάριος εἶπε Μεθόδιος, τοῖς δὲ αύτοῖς καὶ αὐτοὶ οικοδομοῦντες προσεθήκαμεν. ἀπὸ", "candidate_score": 0.658668, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_5", "bdc_text": "nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908", "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", "candidate_score": 0.658445, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_5", "bdc_text": "nostra lingua ac sub alieno nomine aedidimus [ ! ] in lucem , primo quod Quintum Septimium Florentem Tertullianum in eo scribundo Archaistische Form als Stilmittel , s. Friedrich Neue , Formenlehre der lateinischen Sprache , Bd. III , v. C. Wagener , Leipzig 1897 3 , S. 331ff. sumus imitati , unde et nos Octavium Florentem , nempe a Septimio Florente , inscripsimus , deinde quod eam mihi invidiam apud nostros concitarint inimici crucis Christi , ut multi nostro inspecto nominenomine von späterer Hand fälschlich in homine abgeändert .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2907", "psc_text": "ebenda s. 55, 10ff ita ut primo omnium Hebraea verba Ηebraeicis litteris poneret, secundo in loco per ordinem Graecis litteris e rejoin Hebraea verba describeret, tertiam Auilae editinem subiungeret, quartam Symmachi, quintam septuaginta interpretum . . . sextam Theodotionis conlocaret. et propter huiuscemodi compositionem exemplaria ipsa nominavit Ἑξαπλᾶ, i. e. sextiplici ordine scripta. in psalterio autem et aliis nonnulis interserit aliqua etiam de ceteris istis editionibus, quas quoniam sine nomine auctorum reppererat, sextam et septimam editionem nomnavit Hieronymus in Tit. 3, 9; Migne 26, 595B Hexapla . . . in quibus et ipsa Hebraea jropriis sunt characteribus verba descripta et Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in", "candidate_score": 0.656566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_18", "bdc_text": "Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1679", "psc_text": "πρὸς Θεσσαλονικεῖς δευτέρα, ἑβδόμη πρὸς Ἐφεσίους, ὀγδόη πρὸς Κολασσαεῖς, ἐνάτη πρὸς Φιλήμονα, δεκάτη πρὸς Φιλιππησίους· ἔχει δὲ καὶ τῆς πρὸς Λαοδικέας λεγομένης μέρη. ἐξ οὑπερ χαρακτῆρος τοῦ παρ᾿ αὐτῷ σῳζομένου, τοῦ τε εὐαγγελίου καὶ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ ἀποστόλου, δεῖξαι αὐτὸν σὺν θεῷ ἔχομεν ἀπατεῶνα καὶ πεπλανημένον καὶ ἀκρότατα διελέγξαι. ἐξ αὐτῶν γὰρ ἀναμφιβόλως τῶν παρ᾿ αὐτοῦ ὁμολογουμένων ἀνατραπήσεται. ἐκ γὰρ τῶν αὐτῶν ἔτι παρ᾿ αὐτῷ λειψάνων τοῦ τε εὐαγγελίου καὶ τῶν ἐπιστολῶν εὑρισκομένων δειχθήσεται ὁ Χριστὸς τοῖς συνετοῖς μὴ ἀλλότριος εἶναι παλαιᾶς διαθήκης καὶ οἱ προφῆται οὖν οὐκ ἀλλότριοι ὄντες τῆς τοῦ κυρίου ἐνδημίας 4ff vgl. Irenaeus adv. haer. 1 27, 2; I 218 Harvey similitcr autem et apostoli Pauli epistolas abscldit, aufcrcns quaeeunque Dianifeste dicta dicta ab apostolo de eo deo qui mundum fecit, quoniam hic pater domini nostri Jesu Christi Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 (von Cerdo) apostoli Pauli neque omnes neque totas epistolas sumit. Acta apostolorum", "candidate_score": 0.655954, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1968", "psc_text": "ὑπέφηνεν τοῦ τὴν περιτομήν ποιτε δεδωκότος καὶ νόμον εἰς βοήθειαν δεδωκότος, ἀφ’ οὗπερ Χριστὸς πιστευόμενος τὰ τέλεια τοῖς πιστεύουσι λαλεῖν τε καὶ ποιεῖν παρέχεται. γݲ καὶ λݲ σχόλιον. »Ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ«. γݲ καὶ λݲ ἔλεγχος. Εἰ ἡ γνῶσις μόρφωσιν ἔχει, ἄπὸ δὲ τῆς μορφώσεως a τὸ εἶδος φαίνεται, οἱ δὲ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν ἔχοντες ἀπόστολοι καὶ οἱ τούτων μαθηταὶ μαθηταὶ οἴδασιν ἀπὸ τὴς μορφώ- 12 Röm. 10, 4 – 16 Röm. 2, 25 – 23 Gen. 3, 4 – 28 Röm. 2, 20 b V M 16—18 S. 118, 8f 28f S. 118, 10f 8 χωρὶς οὗ sc. Xριστοῦ 9 <ὑπὸ> * 10 οὐδεὶς *] ὁ καὶ V M | ὡς] εἰς Μ 20 ὠφελήσειν, ήσει auf Rasur V corr 26 καὶ νόμον—δεδωκότος <Μ | ἀφ’ οὖπερ + <καὶ> ?* σεως τοῦ νόμου τὸ εἶδος κεκτῆσθαι, τουτέστιν τὴν γνῶσιν καὶ", "candidate_score": 0.655279, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", "candidate_score": 0.655213, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1777", "psc_text": "noch einzuschalten <εἰς ἑαυτὸν>* 11 γεγεννῆσθαι*] γεγενῆσθαι V M 14 ἑξαμηναίω M 15 vor οὐδὲν vielleicht etwas ausgefallen; etwa <ἀσφαλιζόμενος οὖν ἡμᾶς ταῦτα ἔλεγεν ὁ σωτήρ> * 25f ἄρα ὁ — προσώπου σου < M πρὸ προσώπου αὐτοῦ, πρὸ προσώπου υἱοῦ ἐκ πατρὸς τιμωένου. οὐ γὰρ ἀπέστελλε τὸν αὐτοῦ ἄγγελον ἀλλοτρίῳ ἐξυπηρετησόμενον, ᾧπερ καὶ ἀντίθετος ἦν [αὐτῷ] κατὰ τὸν σοῦ, ὦ Μαρκίων, λόγον. Σχόλιον ῑ. »Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαρισαίου κατεκλίθη. ἡ δὲ γυνὴ στᾶσα ὀπίσω ἡ ἁμαρτωλὸς παρὰ τοὺς πόδας ἔβρεξε τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας, καὶ ἤλειψεν καὶ κατεφίλει«. Ἔλεγχος ῑ. Τό »εἰσελθών« σῶμα δείκνυσιν· οἶκον γὰρ δείκνυσι καὶ μέρον σώματος. καὶ τὸ κατακλιθῆναι οὐδενός ἐστιν γὰρ δείκνυσι <ἔχοντος> ὀγκηρὸν τὸ κατακείμενον· καὶ τὸ τὴν γυναῖκα βρέξαι τοῖς δάκρυσι τοὺς πόδας οὐ φαντασίας πόδας, οὐδὲ δοκήσεως· ἤλειψε γὰρ καὶ ἔβρεξε καὶ κατεφίλει, τῆς ἁφῆς τοῦ σώματος αἰσθανομένη. Σχόλιον ιݲαݲ. Καὶ πάλιν· »αὕτη τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξε τοὺς πόδας", "candidate_score": 0.654898, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_17_19", "bdc_text": "1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2265", "psc_text": "ποιήσομεν U 27f ἐμβηθλεὲμ U 28 <τε>* 29* etwa <ὑποδεικνύντος>* | θεοφάνειαν] παρουσίαν U ὡς οὐχ εὑρίσκεται ὁ ἅγιος Μάρκος ταῦτα λέγων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ Ἰορδάνῃ πραγματείας ποιεῖται τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εὐαγγελίου καί φησιν »ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου, ὡς γέγραπται ἐν Ἰσαΐᾳ τῷ προφήτῃ, φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ«, *. οὕτω καὶ τὰ τῷ ἑγίῳ Ἰωάννῃ πεπραγματευμένα καὶ ἐν ἁγίῳ πνεύματι ἠσφαλισμένα τὴν φροντίδα ἔσχεν, οὐ περὶ τῶν ἤδη κεκηρυγμένων πολλάκις μόνον λέγειν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀναγκαίως ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰς αὐτὸν κηρυγμάτων καταλειφθέντων. Ἡ γὰρ πᾶσα τῶν εὐαγγελίων ὐπόθεσις τοιοῦτον εἶχε τὸν τρόπον. Ματθαίου μὲν γὰρ κεκηρυχότος τὸν Χριστὸν γεννηθέντα καὶ ἐκ πνεύματος ἁγίου συλληφθέντα, ἐκ σπέρματός <τε> Δαυὶδ καὶ Ἀβραὰμ κατὰ σάρκα οἰκονομηθέντα, πλάνη τις γεγένηται τοῖς μὴ νενοηκόσιν (οὐ τοῦ εὐαγγελίου αἰτίου ὄντος αὐτοῖς εἰς τὸ πλανηθῆναι, ἀλλὰ τῆς αὐτῶν διανοίας πεπλανημένης) τὰ εἰς παράστασιν τῆς περὶ τῶν αὐτῶν πληροφορίας ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου καλῇ ὑπονοίᾳ ἐπινενοημένα.", "candidate_score": 0.65479, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1397", "psc_text": "(vai auf Rasur V) V M ἀνεψευ S. 46, 4 | ουσα M 1 7 δὲ < lat. | ἡ < 18 vor οὐ διαιρῶ + Christi lat. ψυχὴν αὐτοῦς εἰς, ἀπολύτρωσιν ἐν τῷ Χριστῷ τῷ ζῶντι. εἶτ᾿ ἐπιλέγουσιν οἱ παρόντες· εἰρήνη πᾶσιν, ἐφ᾿ οὓς τὸ ὄνομα τοῦτο ἐπαναπέπαυτι. ἔπειτα μυρίζουσι τὸν τετελεσμένον τῷ ὀπῷ τῷ ἀπὸ βαλσάμου. τὸ γὰρ μύρον τοῦτο τόΠοι τῆς ὑπὲρ τὰ ὅλα εὐωδίας εἶναι λέγουσιν. Ἔνιοι δ᾿ αὐτῶν τὸ μὲν ἄγειν ἐπὶ τὸ ὕδωρ περισσὸν εἶναι φάσκουσι, μίξαντες δὲ ἔλαιον καὶ ὕδωρ ἐπὸ τὸ αὐτὸ μετ’ ἐπιρρήσεών <τινων> αἷς προειρήκαμεν ἐπιβάλλουσι τῇ κεφαλῇ τῶν τελουμένων, καὶ τοῦτ᾿ εἶναι τὴν ἀπολύτρωσιν θέλουσι. μυρίζουσι δὲ καὶ αὐτοὶ τῷ βαλσάμῳ. ἄλλοι δὲ ταῦτα πάντα παραιτησάμενοι φάσκουσι μὴ δεῖν τὸ τῆς ἀρρήτου καὶ ἀοράτου δυνάμεως μυστήριον δι᾿ ὁρατῶν καὶ φθρτῶν ἐπιτελεῖσθαι κτισμάτων, καὶ τῶν ἀνεννοήτων καὶ ἀσωμάτων δι᾿ αἰσθητῶν καὶ σωματικῶν. εἶναι δὲ τὴν τελείαν ἀπολύτρωσιν αὐτὴν τὴν ἐπίγνωσιν", "candidate_score": 0.654787, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_497", "psc_text": "τοῖς ὑμῶν πάθεσιν ἄνθρωπον, ὡς κατὰ τοὺς μαλακὰ φοροῦντας; οὐχ οὕτως· οὐ γάρ ἐστιν Ἰωάννης κάλαμος σαλευόμενος γνώμαις ἀνθρώπων, ὡς δονούμενος κάλαμος ὑπὸ ἑκάστης ἀνέμων ἐξουσίας « 5 Matth. 11, 7 — 10 Matth. 11, 11 G Μ 2 ἔχει am Rande nachgetragen V corr 3 ݲ, ν aus ρ hergestellt V corr πατρὸς M Ι τοῦ 2 < M 4 φασίν Μ 6 φασί M Ι ἐνεπνέ///ετο, 1 ausradiert V 11 <καὶ τὰ ἑξῆς> * 13 ἀποστομίζονται M 14 ἡ < 18 <λέγει> * Ι ἐξήλθετε, ε auf Rasur V corr 22 κατὰ] καὶ M Ι ἡ durchgestrichen Vcorr 24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα", "candidate_score": 0.654735, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2984", "psc_text": "γεγονός. καὶ τό »ἐρεῖ δέ τις, πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί, ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται;« γυμνῶς παρίστηυσιν ὅτι τὸ πρῶτον ὑποκείμενον οὐκ ἀναστήσεται. εἰ γὰρ καλῶς ἐλάβομεν τὸ παράδειγμα, τηρητέον ὄτι ὁ σπερματικὸς λόγος ἐν τῷ κόκκῳ τοῦ σίτου δραξάμενος τῆς παρακειμένης ὕλης καὶ δι᾿ ὅλης αὐτῆς χωρήσας, περιδραξάμενός <τε< αὐτῆς τοῦ αὐτοῦ εἴδους, ὧν ἔχει δυ- 1 psal. 57, 7 — 7f Matth. 10, 28 — 12 Röm. 8, 11 — 14 Kol. 3, 4 — 15 vgl. Röm 7, 24 — 17 I Kor. 15, 35 Μ U S 1 vor κύριος + ὁ M 3 μόνον < S | συντρίβει μόνον U | εἰ< S 4 ταῦτα U | ἐπ᾿ ἀλληγορίαν] zur jagd S 7 † ὀδόντων] der Ordnungen S; lies wohl φρονημάτων * | ὧν] ὡς U | τὸ δὲ] u. was er sagt S 8 τὴν < U | Γεέννῃ] Feuer S 9 καὶ δηλοῖ*, nach", "candidate_score": 0.654431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_16_18", "bdc_text": "Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung; 1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1680", "psc_text": "27, 2; I 218 Harvey similitcr autem et apostoli Pauli epistolas abscldit, aufcrcns quaeeunque Dianifeste dicta dicta ab apostolo de eo deo qui mundum fecit, quoniam hic pater domini nostri Jesu Christi Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 (von Cerdo) apostoli Pauli neque omnes neque totas epistolas sumit. Acta apostolorum stolorumet Apocalypsini quasi falsa reicit u. (von Apelles) solo utitur et apostolo, sed Mareionis, id est non toto Filastrius haer. 45, 5; S. 24, 8 f Marx (accipit) nec epistolas beati Pauli apostoli, nisi ad Timotheum et Titum — 7 f gemeint sind wohl die Antithesen — 9ff vgl. damit die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort", "candidate_score": 0.653717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1927", "psc_text": "ἔδειξε μὲν εὐπροσδέκτως αὐτὸν κομίζεσθαι τὰς ὑπὲρ σωτηρίας τοῦ λαοῦ ποτε τελεσθείσας θυσίας, 15 Jerem. 6,20a — 17 Jerem. 6, 20c — 17 — 21 Jerem. 7, 21ff — 23 vgl. Len. 22, 18f — 24 vgl. Lev. 5, 17f — 25f vgl. Lev. 4, 13f V M 3 δαίμοσι θυόντων Corn.] δημοσιευόντων V M 6 ὅμως *] ὁμοῦ VM | ἐκρίνετο Pet.] ἔκρινε VM 12 ὅ ἐποίουν ἤ ποιοῦσι ψεῦδος am Rande nach- getragen V corr ] ἤ] lies καὶ?* | * ergänze etwn <καλεῖται ἤ εἰδωλόθυτον, ὅμως> * 13 οὐχὶ] οὐ Μ | ἀλλ᾿ οὐχ οἱ am Rande nachgetragen V corr | θύ- σαντες auf Rasor V corr 13f nach δικαιότατα Rasor von 6 Buchstaben V 14 νῦν δὲ auf Rasor Vcorr | vῦν δὲ—γενομένου] ein Nachsatz fehlt | αὐτοῦ] τοῦ θεοῦ?* 15 Ἰηρεμίου, ηρεμι auf Rasor V core 17 θυσίαι σου οὐχ] θυσίαις οὐχ Μ | οὐχ,", "candidate_score": 0.653705, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_14_16", "bdc_text": "Matthäus- und Johannese vangelium ; 1525 : Römerbrief und Korintherbriefe , Beginn der Galaterbriefvorlesung;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_629", "psc_text": "Job. 5, 1 — 23 Act. 15, 24 V M 1 τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος M 1f εἴπο///μεν, ο aus α V corr 4 ἐκ] ἀπὸ M 5 ἑαυτὸν V 6 ἐν τῷ Ἰορδάνῃ nachgetragen Vcorr < M 7 μετ’ αὐτοῦ U] μετ’ αὐτὸν VM 8 ἦλθεν + (angeflickt) ἡ δύναμις Vcorr Ι δύναμις < V 14 δωκότα M 15 ἀγαθῷ] ἀγαθὸν M 18 γε] δὲ M Ι ὁμολογεῖταί V ὁμολόγηται Μ 21 vor τὴν ταραχὴν + ὁ V Ι ἐργασαμένων *] ἐργασάμενος V Μ λόγοις, οἷς οὐ διεστειλάμεθα«· καὶ οὑτος εἷς ἐστι τῶν ἀντιστάντων τῷ ἁγίῳ Πέτρῳ, ἐπειδὴ εἰσῆλθε πρὸς Κορνήλιον τὸν ἄγιον, ὅτε μετεστείλατο αὐτὸν καταξιωθεὶς ὀπτασίας ἀγγέλου καὶ ὁ Πέτρος ἐδίσταζε καὶ εἶδεν τὸ ὅραμα τῆς ὀθόνης καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ ἤκουσε παρὰ κυρίου μηδὲν κοινὸν λέγειν ἢ ἀκάθαρτον. οὑτος οὑν παρεκίνει περὶ τοῦ Πέτρου ἀνελθότος εἰς Ἱερουσαλὴμ τὰ πλήθη τῶν ἐκ περιτομῆς λέγων ὅτι »εἰσῆλθε", "candidate_score": 0.653196, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_47_49", "bdc_text": "Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck : Osnabrück 1969 ) , S. 156. : «Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1051", "psc_text": "δαιμόνια καὶ τοὺς ἀγ- 23 Jes. 45, 5; 46, 9 — 23f vgl. Eplies. 6, 12 V M lat. (Tert., Hipp.) 1 ἄγγελον V δυνάμει] viriutem lat. 3 μὲν ῳῆσθαι] μὴ νενοῆσθαι M 3f κατὰ Ε; *] in fottim lat. 4 τῆς Ἀχαμὼθ προβαλλούσης] Achamoth lat. 5 <γὰρ> Dind.] enim lat. 5f πεπλακέναι — ἄνθρωπον am Rande nachgetragen V corr 6 τὸν] *| δεδειχέναι] ostendisse lat. ; wohl alter Fehler ür Ε; δεδειχέναι *, τετευχέναι ül. | τὴν] * 7 ἰδέας aus εἰδέας Vcorr εἰδέας M 8f αὐτὸν δὲ — τὴν μητέρα < Μ 9 ποιήσεως *] οἰήσεως TM operationis lat. 10 προαγαγεῖν M 14 τοῦ2] τούτου M 19 λύπην M 20 ὡς ψυχὰς < > lat. | καὶ θηρίων < > lat. 21 Ε; *] | ἀτονώτερον] superiorem ἀνώτερον) lat. | πρὸς τὸ γινώσκεν] pracscire lat. | τα *] τινὰ VM 22 vor αὑτὸν + et lat. 22f αὑτὸν", "candidate_score": 0.65288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804", "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακόπτειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν", "candidate_score": 0.652483, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_21_23", "bdc_text": "1528 : 1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2346", "psc_text": "πάντη U ἐλθόντων αὐτῶν καὶ μεινάντων παρ᾿ αὐτῷ τὴν πρώτην ἡμέραν ὡς ἔφην, τῇ δευτέρᾳ ὁδευσάντων, τῇ τρίτῃ δὲ ἡμέρᾳ τοῦ θεοσημείου τοῦ πρώτου γενομένου, [καὶ] τινῶν συνόντων αὐτῷ (οὐ τοῦ Ἀνδρέου οὐδὲ τοῦ Πέτρου οὐδὲ τοῦ Ἰωάννου οὐδὲ τοῦ Ἰακώβου, ἀλλὰ τῶν περὶ Ναθαναὴλ καὶ Φίλιππον καὶ ἄλλων τινῶν, ὡς ἔστι συνιέναι), ἑξῆς λοιπὸν μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Καφαρναοὺμ καὶ ἀνελθεῖν λάλιν εἰς Ναζαρὲτ κἀκεῖθεν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ καὶ ποιῆσαι μέρος τι τῶν σημείων, ἀνῆλθεν πάλιν εἰς Ναζαρὲτ καὶ ἀνέγνω τὸ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, ὅπου λέγει »πνεῦμα κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχριςέν με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς« καὶ τὰ ἑξῆς. ἦν δὲ μετὰ τὴν ἡμέραν τῶν Ἐπιφανείων τοῦτο γινόμενον μετὰ ἡμέρας τινάς. καὶ μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην κατελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ λοιπὸν κατῴκησεν, ὅτε ἡ τελεία κλῆσις τῶν περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην γεγένηται, ἐλθόντος αὐτοῦ παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέθ. καὶ οὕτως ἡ πᾶσα ἀκολουθία ἀναλογῖται, οὐδενὸς ἀντιθέτου", "candidate_score": 0.652049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_40_42", "bdc_text": "HBD 9 , 9f; Blanke 71ff. , obtecte tamen , proscriptus , totus in cruce hereo neque latum culmumVgl . Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2934", "psc_text": "καὶ ἐν ἑκάστῃ ἐξηγήσει. διὰ δὲ τὸν ὄγκον τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἀπὸ τοῦ προειρημένου ψαλμοῦ συλλέξαντες ἐνταυθοῖ, ἀπὸ [τῆς] μιᾶς ἢ δύο ἢ τριῶν λέξεων τὸ πᾶν τῆς 3f vgl. S. 409, 3f – 11 vgl. S. 406, 3 ff – 12 f vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1278, 17 ἐν τούτοις ἐπεκτεινόμενος ἐπί τε ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀστίᾳ καὶ γυμνότητι ἑαυτὸν ὑπωπιάζων τοσοῦτον κατεδάμασε τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος ὡς ὁρᾶσθαι παντελῶς αὐτὸν ἀπεσκληκέναι· οἴνου γὰρ καὶ ἐλαίυ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπεχόμενος ἀντροπὴν τοῦ θώρακος μεγίστην ὑπέμεινεν M U 4–13 Georg. mon. Chron. 457, 7–14 de Boοr 3f πολλὴν γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν]", "candidate_score": 0.650287, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_17_19", "bdc_text": "1526 : Epheser- , Philipper- , Kolosserbrief , Thessalonicherbriefe , Pastoralbriefe , Philemonbrief , Beginn der Hebräerbriefvorlesung; 1527 :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_706", "psc_text": "Sprache u. Schriftform des von den äern gebrauchten Evangeliums vgl. Eusebius Theophanie IV 12; S. 183*, 28 ßmann u. das ück bei Mai, nova patr. bibl. IV 1, 155 Hieronymus c. Pelag. III 2; Migne 23, 570 B in evangelio iuxta Hebraeos quod chaldaico quidem syroque sermone, sed hebraicis literis scriptum est, quo utuntur usque hodie Nazareni, secundum apostolos sive ut plcrique autumant iuxta Matthaewn — 10 anders ückt sich Epiph. über das Ev. der Kerinthianer u. der Ebioniten aus vgl. haer. 28, 5, 1; S. 317, 10 ff u. haer. 30, 13, 2. — Das καὶ (vor τὰς γενεαλογίας) weist teils ück auf c. 7, 6; S. 329, 21 ff u. haer. 28, 5, 1; S. 317, 10 ff teils ärts auf haer. 30, 13, ff V M 1 καὶ1 < V 2 ἐσπέραν, ἑσπ auf Rasur V Ι τρὶς] τοῖς M 3 ἑαυτοῖς < V Ι ἐν ταῖς", "candidate_score": 0.649879, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_21_23", "bdc_text": "1528 : 1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", "candidate_score": 0.649685, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1699", "psc_text": "V M um eine Nummer zu hoch 3 τοὺς πόδας < S. 128, 6 4 τοὺς πόδας μου *, nach S. 128, 12f] μου τοὺς πόδας VM 10 δὲ < S. 130, 1 | αὐτούς *, vgl. S. 130, 5] αὐτὸν VM u. S. 130, 1 14 τοὺς οὐρανοὺς S. 130, 12 | ἐπ᾿ < 8, 130,12; vgl. aber 130,14 15 λέγω 8,130,17 V | δεῖ] δὴ hier u. S. 130,17 V 17 δύο < 8,130,27 | αὐτῶ///, ein Buchstabe wegradiert V corr ιݲη.ݲ »Ἐκ τῆς νεφέλης φωνή· οὖτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ θησαν ἐκβαλεῖν αὐτό« »καὶ πρὸς αὐτούς· ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;« κݲ. »Ὁ γὰρ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων«. κݲαݲ. »Οὐδὲ τοῦτο ἀνέγνωτε, τί ἐποίησε Δαυίδ· εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ«. κݲβݲ. »Ἐὐχαριστῶ σοι, κύριε τοῦ οὐρανοῦ«. οὐκ εἶχεν δέ »καὶ τῆς γῆς«, οὔτε »πάτερ« εἶχεν. ἐλέγχεται δέ· κάτω γὰρ", "candidate_score": 0.648702, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_22_24", "bdc_text": "1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2346", "psc_text": "πάντη U ἐλθόντων αὐτῶν καὶ μεινάντων παρ᾿ αὐτῷ τὴν πρώτην ἡμέραν ὡς ἔφην, τῇ δευτέρᾳ ὁδευσάντων, τῇ τρίτῃ δὲ ἡμέρᾳ τοῦ θεοσημείου τοῦ πρώτου γενομένου, [καὶ] τινῶν συνόντων αὐτῷ (οὐ τοῦ Ἀνδρέου οὐδὲ τοῦ Πέτρου οὐδὲ τοῦ Ἰωάννου οὐδὲ τοῦ Ἰακώβου, ἀλλὰ τῶν περὶ Ναθαναὴλ καὶ Φίλιππον καὶ ἄλλων τινῶν, ὡς ἔστι συνιέναι), ἑξῆς λοιπὸν μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Καφαρναοὺμ καὶ ἀνελθεῖν λάλιν εἰς Ναζαρὲτ κἀκεῖθεν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ καὶ ποιῆσαι μέρος τι τῶν σημείων, ἀνῆλθεν πάλιν εἰς Ναζαρὲτ καὶ ἀνέγνω τὸ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ προφήτου, ὅπου λέγει »πνεῦμα κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχριςέν με εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς« καὶ τὰ ἑξῆς. ἦν δὲ μετὰ τὴν ἡμέραν τῶν Ἐπιφανείων τοῦτο γινόμενον μετὰ ἡμέρας τινάς. καὶ μετὰ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην κατελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ λοιπὸν κατῴκησεν, ὅτε ἡ τελεία κλῆσις τῶν περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην γεγένηται, ἐλθόντος αὐτοῦ παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέθ. καὶ οὕτως ἡ πᾶσα ἀκολουθία ἀναλογῖται, οὐδενὸς ἀντιθέτου", "candidate_score": 0.647071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_22_24", "bdc_text": "1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", "candidate_score": 0.646774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1051", "psc_text": "δαιμόνια καὶ τοὺς ἀγ- 23 Jes. 45, 5; 46, 9 — 23f vgl. Eplies. 6, 12 V M lat. (Tert., Hipp.) 1 ἄγγελον V δυνάμει] viriutem lat. 3 μὲν ῳῆσθαι] μὴ νενοῆσθαι M 3f κατὰ Ε; *] in fottim lat. 4 τῆς Ἀχαμὼθ προβαλλούσης] Achamoth lat. 5 <γὰρ> Dind.] enim lat. 5f πεπλακέναι — ἄνθρωπον am Rande nachgetragen V corr 6 τὸν] *| δεδειχέναι] ostendisse lat. ; wohl alter Fehler ür Ε; δεδειχέναι *, τετευχέναι ül. | τὴν] * 7 ἰδέας aus εἰδέας Vcorr εἰδέας M 8f αὐτὸν δὲ — τὴν μητέρα < Μ 9 ποιήσεως *] οἰήσεως TM operationis lat. 10 προαγαγεῖν M 14 τοῦ2] τούτου M 19 λύπην M 20 ὡς ψυχὰς < > lat. | καὶ θηρίων < > lat. 21 Ε; *] | ἀτονώτερον] superiorem ἀνώτερον) lat. | πρὸς τὸ γινώσκεν] pracscire lat. | τα *] τινὰ VM 22 vor αὑτὸν + et lat. 22f αὑτὸν", "candidate_score": 0.646043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_497", "psc_text": "τοῖς ὑμῶν πάθεσιν ἄνθρωπον, ὡς κατὰ τοὺς μαλακὰ φοροῦντας; οὐχ οὕτως· οὐ γάρ ἐστιν Ἰωάννης κάλαμος σαλευόμενος γνώμαις ἀνθρώπων, ὡς δονούμενος κάλαμος ὑπὸ ἑκάστης ἀνέμων ἐξουσίας « 5 Matth. 11, 7 — 10 Matth. 11, 11 G Μ 2 ἔχει am Rande nachgetragen V corr 3 ݲ, ν aus ρ hergestellt V corr πατρὸς M Ι τοῦ 2 < M 4 φασίν Μ 6 φασί M Ι ἐνεπνέ///ετο, 1 ausradiert V 11 <καὶ τὰ ἑξῆς> * 13 ἀποστομίζονται M 14 ἡ < 18 <λέγει> * Ι ἐξήλθετε, ε auf Rasur V corr 22 κατὰ] καὶ M Ι ἡ durchgestrichen Vcorr 24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα", "candidate_score": 0.644624, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_22_24", "bdc_text": "1 . Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2343", "psc_text": "γέγονε τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ περὶ ὧν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ διὰ Ἰωάννου οὐ πεφρόντισται σημᾶναι· ἤδη γὰρ ἦν τοῦτο διὰ τῶν τριῶν εὐαγγελιστῶν λιστῶν σημανθέν. καὶ πάλιν τοῖς ἄλλοις εὐαγγελισταῖς περὶ τῶν ἄλλων οὐ πεφρόντισται, διὰ τὸ ἕκαστον ἀφ᾿ ἑκάστου βοηθείσθαι. καὶ γὰρ παρὰ πάντων συλλεγομένη ἡ ἀλήθεια δείκνυται μία τις οὖσα καὶ πρὸς ἑαυτὴν μὴ στασιάζουσα. ἐκεῖθεν γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ, ὡς ἔφην, εἰς τὴν Ναξαρὲτ ἔρχεται καὶ μένει ἐκεῖ, οὔπω τινὸς μαθητοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντος. κἀκεῖθεν κατέρχεται πρὸς τὸν Ἰωάννην, ὅτε εὐθὺς διὰ τοῦ Ἀνδρέου καλεῖται ὁ Πέτρος, εἶτα Φίλιππος καὶ διὰ Φιλίππου Ναθαναήλ. μηδεὶς δὲ καὶ τοῦτο ἀμφιβάλλων περιεργαζέσθω, ὁρῶν ὅτι Ἀνδρέας πρῶτος ὑπήντησε τῷ Ἰησοῦ, ἔπειτα Πέτρος καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἐκλήθη, ἵνα ἄρξηται καὶ περὶ τούτου ἀσχάλλειν. ἡ μὲν γὰρ συνάντησις τῷ Ἀνδρέᾳ πρώτῳ γεγένηται, μικροτέρῳ ὄντι τοῦ Πέτρου τῷ χρόνῳ τῆς ἡλικίας· ὕστερον δὲ πάλιν, ὅτε ἡ τελεία αὐτοῖς ἀπόταξις γεγένηται,", "candidate_score": 0.644073, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3403", "psc_text": "7 — 7 ff vgl. Panarion haer. 46, 5, 1 u. 6ff; II 208, 15ff u. 209, 10ff (dazu Holl, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1918 S. 540 ff) — 10 Ephes. 5, 14 — 22f vgl. Hebr. 2, 10 — 25 Psal. 67, 7 — 28 vgl. Act. 3, 15 Μ 1 ἐξάγων *] ἐξαγωγῶν M 9 * änze etwa ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τῷ Γολγοθᾷ ἐτάφησαν, ἐπιτεθέντων ἐπὶ τὸ τοῦ Ἀδὰμ σῶμα> * 9 * καὶ οὓτως ἅμα τῷ Ἀδὰμ> * 10 * etwa ἤγειρεν ὁ ἐκεῖ> * 11 καθεύων Μ *] ἐπιγινωσκομένων MU 14 γάρ *] δέ M 15 <συγγενὴς> Dind. συγγενῆ M | ἐτῶν *] τῶν M | τελευτήσαντι *] τελευτησάντων M 17 ἀντερω- τώμενοι *] ἀντερωτώμενος Μ 18 παρ’ ὑμῖν *] παρ’ ὑμῶν Μ 24 ἐκεῖ] ἐκεῖ] Μ σταυρῶσαι. τάχα δὲ καὶ τοῦτο εἰς ὠφέλειαν τῶν θεασαμένων τοὺς ἐγηγερμένους εἰργάσατο ὁ φιλάνθρωπος κύριος. νομίζομεν γὰρ ὅτι", "candidate_score": 0.643816, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", "candidate_score": 0.643774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2932", "psc_text": "Μ 12 λέγειν vor τῶν πρὸ αὐτοῦ U 13f ἐξέμεσε U 14 αὗν < Μ 16 παρὰ < U δείξω. καὶ ἔστι τάδε, ὅσαπερ ἐν τῷ πρώτῳ ψαλμῷ εἰσηγήσατο τῷ βίῳ — ἐν πάσῃ γὰρ ργαφῇ ἀεὶ ὀλισθαίνων κατὰ λέξιν ἐν τοῖς ἀναγκαίοις παρέπεσεν. ἐπιδὴ δὲ ὄγκος πολύς ἐστι (λέγεται γὰρ πολλὴν πεποιηκέναι σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, ὡς ἔφην), * οὐ παρῃτήσατο εἰπεῖ ἃ αὐτῷ ἔδοξε. καὶ ὅσα μὲν ἐν προσομιλίαις καὶ διὰ τῶν προοιμίων εἰς ἤθη τε καὶ εἰς φύσεις ζῴων τε καὶ τῶν ἄλλων παῤ αὐτοῦ εἴρηται, μέσος φερόμενος πολλάκις χαρίεντα διηγήσατο· ὅσα δὲ εἰς δόγματα ἐδογμάτισε καὶ περὶ πίστεως καὶ μείζονος θεωρίας, τῶν πάντων ἀτοπώτατος τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ μετ᾿ αὐτὸν εὑρίσκται, πλὴν τῶν ἐν ταῖς αἱρέσεσιν αἰσχρουργιῶν. ἔδοξε γὰρ αὐτὸς καὶ ἀσκητικὸν βίον ἐπανῃρῆσθαι, ὡς καὶ ἄνω μοι προδεδήλωται· διὸ καὶ τὸν θώρακα αὐτοῦ φαςί τινες ἀπὸ ὑπερβολῆς πολιτείας, ἀσιτίας τε καὶ ἀποχῆς ἐμψύχων πεπτωκέναι. φέρε", "candidate_score": 0.643773, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_707", "psc_text": "weist teils ück auf c. 7, 6; S. 329, 21 ff u. haer. 28, 5, 1; S. 317, 10 ff teils ärts auf haer. 30, 13, ff V M 1 καὶ1 < V 2 ἐσπέραν, ἑσπ auf Rasur V Ι τρὶς] τοῖς M 3 ἑαυτοῖς < V Ι ἐν ταῖς + αὐτῶν V 4 τρὶς τῆς ἡμέρας] τρεῖς ἡμέρας getilgt Vcorr 5 καὶ statt δῆθεν auf Rasur Vcorr 6 <τὸν> * 7 τὸν Ἰησοῦν] ὡς βληχρὸν καὶ ὀδύνης ἐμποιητικὸν διὰ τοῦ ἰοῦ σφηκίον, καταθλάσαντες τε τοῖς τῆς ἀληθείας λόγοις, ἐπὶ τὰς ἐξῆς ἴωμεν, ἐπιπόθητοι, παρὰ θεοῦ αἰτοῦντες τὴν βοήθειαν. Κατὰ Ἐβιωναίων ιݲ, τῆς δὲ ἀΚολουθίας λݲ. Ἐβίων, ἀφ’ οὗπερ Ἐβιωναῖοι, καθεξῆς ἀκολουθῶν καὶ τὰ ὅμοια τούτοις φρονήσας, πολύμορφον τεράστιον καὶ ὡς εἰπεῖν τῆς μυθευομένης πολυκεφάλου ὕδρας ὀφιώδη μορφὴν ἐν ἑαυτῷ ἀνατυπωσάμενος, πάλιν ἐπανέστη τῷ βίῳ, ἐκ τῆς τούτων μὲν σχολῆς ὑπάρχων, ἕτερα δὲ παρὰ τούτους κηρύττων καὶ ὑφηγούμενος. ὡς γὰρ", "candidate_score": 0.643214, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1928", "psc_text": "nachgetragen V corr | θύ- σαντες auf Rasor V corr 13f nach δικαιότατα Rasor von 6 Buchstaben V 14 νῦν δὲ auf Rasor Vcorr | vῦν δὲ—γενομένου] ein Nachsatz fehlt | αὐτοῦ] τοῦ θεοῦ?* 15 Ἰηρεμίου, ηρεμι auf Rasor V core 17 θυσίαι σου οὐχ] θυσίαις οὐχ Μ | οὐχ, χ auf Rasur Vcorr 27 ποτε am Rande nachgetragen Vcorr | ποτε τελεσθείσας] ὑποτελεσθείσας Μ οὐκ αὐτοῦ ἐπιδεομένου τούτων οὐδὲ θέλοντος ταῦτα, ἀλλὰ συγκαταβαίνοντος αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ καὶ τῇ τῆς ἀνθρωρωπότητος προλήψει, ἵνα ἀπὸ τῆς πολυθείας εἰς τὴν περὶ τοῦ ἑνὸς θεοῦ γνῦσιν μετενέγκῃ τὴν τῶν ἀνθρώπων διάνοιαν. ἐπειδὴ γὰρ ἐσχυρῶς ἐτεθμελίωτο i ἡ διάνοια αὐτῶν ἐν τῇ θυσίᾳ ὡς ἐν εὐσεβείᾳ, τῇ ὑπὲρ ἱλασμῶν ἑαυτῶν καὶ σωτηρίας εἰδώλοις προσφερομένῃ, εἰς δὲ τὸ μὴ ἅπαξ χαλεπῶς φέρειν διὰ τὴν συνήθειαν, τοῦ ἀποστρέψαι * τοῦτο ποιεῖν ἕως καιροῦ εἰς αὐτοῦ ὄνομα ἀπὸ τῆς πολυθέου φαντασίας, ἠθέλησε τὰ κατ᾿ ἔθος αὐτοῖς γινόμενα", "candidate_score": 0.642512, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2559", "psc_text": "33ff 1 überschrift: κατὰ Μελχισεδεκινανῶν λݲεݲ ἢ καὶ νݲεݲ Μ, in U fehlt eine Überschrilft, erst eine spätere hand setzt die Beschreibungder Anakephalaiosis II 212, 25ff (μελχισεδεκιανοὶ οἹ τὸν μελχισεδὲκ γεραίροντες—καὶ λέγειν τετολμηκότες) ind die Lücke 4 δύναμιν + <αὐτὸν>? * 5 ἀκατωνομάστοις Μ | <ἀληθ>ῶς *] ὡς ΜU 7 δὲ ἡγοῦνται] διηγοῦνται Μ | ἐληλυθῶτα Μ 9 εἶ <Μ 10 φησὶν αὐτὸν U 11 ἀγωγῆ U 12 ἀπάτορ, ἀμήτορ Μ 13 <ἐγένετο> * | ἁγίου ? 15 ἐπιπλάστως Μ Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν ῥητῶν ἡ αὐτῶν ἀνατροπὴ γίνεται. ὡς γὰρ λέγει περὶ τοῦ κυρίου ὁ Δαυὶδ προφητεύων, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἱερέα αὐτὸν καθίστασθαικ, ἐν ταὐτῷ ἔσεσθαι τὸν Χριστὸν ἱερέα διηγεῖται ἡ θεία γραφή. εὑρίσκεται δὲ εὑθὺς λέγων * »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές«. εἰ δὲ ἀφομοιοῦται τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἴσος τυγχάνει τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ. πῶς γὰρ", "candidate_score": 0.642068, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3407", "psc_text": "bei Hieronymus ep. 33, 4, 11; S. 255, 11 Hilberg Adamantium nostrum . . ., qui tanto in sanctarum scripturarum commentariis sudore laboravit, ut iuste adamantis nomen acceperit u. Photius cod. 118 τοῦτον τοίνυν τὸν Ὠριγένην, ὃν καὶ Ἀδαμάντιον ἐπονομάζεσθαί φασιν, ὅτι ἀδαμαντίνοις δεσμοῖς ἐῴκεσαν οὓς ἂν δήσειε λόγους — 14 Jes. 54, 17 M U (von Ζ. 6. ἀλλὰ ἀρκέσει an) 6 ἀλλὰ < M | ἑτεροφιλόσοφον M 7 Ἀδαμαντίου*] Ἀδαμάντιον MU 8 vor κατὰ + καὶ U 9 ἐπινενοημένον*] ἐπινενοημένην MU 11 ἀρρωγὸν U | ἰδιωτίας MU 14 φωνὴ + ἦ U 16 γυμνασίαν U 20 κυκῶντος] κωκυτῶ Μ τοῦ ἰοῦ τοῦ φρύνου καὶ ἑρπετώδους μοχθηροῦ τὴν ἀδικίαν. συμβέβηκε γὰρ αὐτῷ καὶ τοῦτο μετὰ πάντων τῶν πειθομένων αὐτῷ πάσχειν, δι᾿ ὃ καὶ στενάζω ὑπὲρ αὐτοῦ. ὃτι οἴμοι πῶς ἐβλάβης, πόσους δὲ ἄλλους ἔβλαψας, ὡς ὑπὸ δεινῆς ἐχίδνης δηχθείς, ὑπὸ τῆς κοσμικῆς προπαιδείας φημί, καὶ ἄλλοις δηλητήριον γέγονας. Φασὶ", "candidate_score": 0.641858, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1523", "psc_text": "II 85, 28ff — 16 Joh. 6, 70 — 18 Job. 17, 11 f — 21 Matth. 26, 24 — 24 II Petr. 2, 19 — 26 Joh. 8, 44 — 29 f vgl. Joh. 12, 6 V M 3 ἐκ τῶν auf Rasur Vcorr 7 τὸν aus τῶν V corr 12 φησιν] * 14 λέγων *] λέγει VM | αὐτῶν U] ἑαυτῶν VM 15 * <ἐσήμανε> * 17 διάβολον διάβολος V M 19 ἐφύλασσα V M 22 οὐαὶ δὲ] οὐδὲ M | γὰρ] δὲ, durchgestrichen u. γὰρ auf Rasur gesetzt Vcorr 23 εἰ auf Rasur V corr 27 ὑμῶν nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν", "candidate_score": 0.641285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_23_25", "bdc_text": "Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ; 10 , 8ff;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1319", "psc_text": "διὰ καὶ τὸν ἀλφάβητον τῶν Ἑλλήνων ἔχειν μονάδας ὀκτὼν καὶ δεκάδας ὀκτὼ καὶ εκατοντάδας ὀκτώ, τὴν τῶν ὀκτακοσίων ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ψῆφον ἐπιδεικνύοντα, τουτέστι τὸν Ἰησοῦν, ἐκ [τῶν] πάντων συνεστῶτα τῶν καὶ διὰ τοῦτο ἄλφα καὶ ω ὀνομίζεσθαι αὐτόν, τὴν ἐκ πάντων γένεσιν σημαίνοντα. καἰ πάλιν οὕτως· τῆς πρώτης τετράδος κατὰ πρόβασιν ἀριθμοῦ εἰς αὑτὴν συντιθεμένης ὁ τῶν δέκα ανεφάνη ἀριθμός. μία γὰρ καἰ δύο καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρες ἐπὸ τὸ αὐτὸς συντεθεῖσαι δέκα γίνονται, ὅ ἐστιν #x772;, καὶ τοῦτ᾿ εἶναι θέλουσι τὸν Ἰησοῦν. ἀλλὰ καὶ ὁ Χρειστός, φησί, γραμμάτων ὀκτὼ ὢν τὴν πρώτην ὀγδοάδα σημαίνει, ἥτις τῷ ι συμπλακεῖσα τὸν Ἰησοῦν ἀπεκύησε. λέγεται δέ, φησί, καὶ Υἱὸς Χρειστός, τουτέστιν Ἡ δωδεκάς· τὸ γὰρ Υἱὸς ὄνομα γραμμάτων ἐστὶ τεσάρων, τὸ V M lat. Hipp. (Z. 13—S. 20, 11 ausgelassen) 1vor δεκὰς+Ἡ Hipp. 2 δεκὰς καὶ ὀγδοὰς] XVIII lat. ἰῶτα εἶτα δεκαοκτὼ Hipp. | ἐπισυνελθοῦσα] ἔστη συνελθοῦσα Hipp. 3f προεβίβασεν — ὀγδοήκοντα", "candidate_score": 0.641188, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1924", "psc_text": "Μ 7 τὰ γεγονότα τότε am Rande nachgetragen V corr 8 τὸ] lies τοῦ?* 15 ἱερόθυτον, ἱερο auf Rasur statt εἰδωλο V corr 17 προσέθετο—ἱερόθυτον * θεῷ θυόντων Χριστῷ θυόντων, τῶν δὲ τότε θυσάντων ἐν τῷ ἱερῷ Ἱεροσολύμων καὶ τῶν τοῖς εἰδώλοις θυόντων ὁμοῦ συναπτομένων καὶ δαίμοσι θυόντων καὶ οὐχὶ θεῷ. μηδενὸς δὲ θύσαντος ζῷα Χριστῷ ἀπὸ τῆς Χριστοῦ ἀνδημίας καὶ καινῆς διαθήκης, φανερὰ ἡ παρὰ σοὶ προσθήκη. εἰ δὲ καὶ φύσει ἔκειτο ἡ λέξις ἐν τῷ ἀποστόλῳ περὶ ἰεροθύτου καὶ εἰδωλοθύτον, ὅμως ἕν καὶ τὸ αὐτὸ ἐκρίνετο παρὰ τοῖς τὸν εὔλογον λουγισμὸν κεκτημένοις, καταχρηστικῶς λεγμένης τῆς λέξεως ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων συνήθειαν τῶν ἀεὶ τὸ εἴδωλον ἱερὸν καλούτων. Καὶ πανταχόθεν διέπεσέ σου ἡ ψευδήγορος διάνοις, ἀποδειχθείσης f τῆς ἀληθείας, ὅτι οἱ θύοντες εἰδώλοις (ἤτοι κατὰ τὸν αὐτῶν λόγον ἱερόθυτον", "candidate_score": 0.640684, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2973", "psc_text": "σῶμα Μ 18 τοὺς τύπους] αὐτὸς τύπους Μ | τοὺς τὴν] εἰς τὴν u 20 <ὡς>* |φάσκοι Μ 21 εἴ τι<Μ 21f ὁ Παῦλος καὶ ὁ Πέτρος Μ 22 [ὅ] Μendelssohn | πάλιν Rufin φους μέχρτ τοῦ πρεσβυτέρου, κἂν οἱ χαρακτῆρες δοκῶσι πολλὴν ἔχειν παραλλαγήν, οὕτως νοητέον καὶ τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶδος ταὐτὸν εἶναι τῷ μέλλοντι, πλείστης ὅσης ἐσομένης τῆς ἐπὶ κάλλιον μεταβολῆς. ἀναγκαῖον γὰρ τὴν ψυχὴν ἐν τόποις σωματικοῖς ὑπάρχουσαν κεχρῆσθαι σώμασι καταλλήλοις τοῖς τόποις. καὶ ὥσπερ ἐν θαλάσσῃ ζῆν ἡμᾶς ἐνύδρους γενομένους εἰ ἐχρῆν, πάντως ἂν ἡμᾶς ἔδει βράγχια ἔχειν καὶ τὴν ἄλλην ἰχθύων κατάστασιν, οὕτως μέλλοντας κληρονομεῖν βασιλείαν οὐρανῶν καὶ ἐν τόποις διαφέρουσιν ἔσεσθαι ἀναγκαῖον χρῆσθαι σώμασι πνευματικοῖς· οὐχὶ τοῦ εἴδους τοῦ προτέρου ἀφανιζομένου, κἂν ἐπὶ τὸ ἐνδοξότερον", "candidate_score": 0.640497, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", "candidate_score": 0.640476, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_49", "bdc_text": "«Parati sumus ad bestias , ad ignem , ad gladios et crucem , tantum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen . ut Christum videamus , salvatorem nostrum et dominum Die letzte Zeile von tantum bis dominum fast gänzlich abgeschnitten , hernach fehlen ca. 7 Zeilen. . » --- [ Hel-]vetio , hoc est rudi et severo adolescenti .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2478", "psc_text": "7 Röm. 6,9 — 11f vgl. Luk. 6,1 — Joh. 4, 35 — 20 vgl. Apok. 8,2 — 24 vgl. Apok. 1,1 — 27 vgl. Ex. 25,5 M U 1 <ἐκ> * 2 τὰς < U 4 δράχμα U 5 ἀγκαλισθεῖσα Μ 9 ὁ < U 10 διὰ δὲ] δέδια δὲ Μ |δὲ < U 11 λόγον + διὸ U 12 καὶ ἀπὸ] ἀπό τε Μ 13 τὸν < U 19 οὕτως < U 21 τὰ < U 22 [ἐν] * 25f κηρύττων, *] wohl schon κηρύττων verderbt; lies etwa ἐκφέρων· <σωματικῶς γὰρ προσέταττεν ἐν νόμῳ,> * 27 κατασκευάζει] lies wohl <προστάττει> κατασκευάζεσθαι * | τῶν]lies nach Ex. 25,5 κριῶν? * | ἐρυθροδανομένων U σκηνὴν μὲν οὖσαν, ἀπεκδεχομένην δὲ τὴν τελειοτάτην σκηνὴν τοῦ Χριστοῦ. δέρμα γὰρ ἀπὸ σώματος γίνεται, νεκρὸν ὄν, ὡς σκίασμα σώματος ζῶντος, ἵνα δείξῃ σώματα εἶναι τὴν σκηνὴν τοῦ θεοῦ· ἐπειδὴ γὰρ ἐν σώμασιν ἁγίοις κατασκηνοῖ θεός,", "candidate_score": 0.640288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_57", "bdc_text": "Danach besuchte er Vorlesungen in der Prophezei , wurde 1529 Pfarrer in Birmensdorf ( Kt . Zürich) , 1531 in Rohrdorf ( Kt. Aargau) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2136", "psc_text": "* 9 τί οὖν συμφέρον < M 12 ἔσωθεν U 13 <τὰ> Dind., Öh. 15 <ὄντως>* | ποία δὲ] καὶ ποῖα U 19 * etwa <τὴν δόξαν κυρίου ἐν εἴδει καὶ οὐ δι᾿ αἰνιγμάτων· διὸ καὶ ὁ βλέπων> *, vgl. Num. 12, 8 u. I Sam. 9,9 20 <γάρ> * 21 <τὸν>* | φησί hinter εἶδον U | καθήμενον U 22 ἤκουσα + φωνῆς U 23 λεγούσης U 24 συνῆτε] μάθηται U 25 τοῦ < Μ κύριος«. οὐχ ὁρᾷς ὅτι παρακολουθοῦντος ὁ λόγος καὶ οὐκ ἐξισταμένου, οὔτε ὡς ἐξισταμένης διανοίας ἡ φθογγὴ ἀπεδίδοτο; ὡσαύτως δὲ καὶ Ἰεζεκιὴλ ὁ προφήτης ἀκούων παρὰ κυρίου ὅτι »ποίησον σεαυτῷ ἄρτον ἐπὶ κόπρου ἀνθρωπείας«, ἔλεγε »μηδαμῶς, κύριε· οὐδέποτε κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου«. γινώσκων γὰρ τὴν δι᾿ ἀπειλὴν λεγομένην πρὸς αὐτὸν ῥῆσιν ὑπὸ κυρίου, [καὶ] οὐχ ὡς ἐν ἐκστάσει διανοίας φερόμενος ἐπεβάλλετο τοῦτο πράττειν, ἀλλὰ ἠξίου, ἐρρωμένην ἔχων τὴν διάνοιαν καὶ παρακολουθοῦσαν,", "candidate_score": 0.639509, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_73_75", "bdc_text": "7 , 8 ; Krafft 53. 55ff. vero plurimum valere iubeo , cum quo et tu valeas perpetuo . Ex Cappell , coenobio nostro trans Albim Tigurinorum , secunda maii 1526 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_342", "psc_text": "ταύτην ἐκάλεσαν, ὥστε νοεῖν ἡμᾶς τὸ παλαιὸν μὲν εἶναι τοῦτο, νῦν δὲ μηκέτι τοῦτο εὑρισκόμενον, ἀλλὰ ἠφανίσθαι· ὡς καὶ αὕτη παντελῶς ἀπολομένη ἔχει μὲν παρ' ἡμῶν τὴν ἀντιλογίαν, αὐτὴ δὲ διὰ τῆς δυνάμεως Χριστοῦ ἠφάνισται. καὶ ταύτην δὲ ὺπερβάντες ἐπὶ τὰς ἑξῆς ἴωμεν, ἀγαπητοί. Κατὰ Σατορνίλου, γ< γݲ ἀπὸ τῆς τοῦ κυρίου ἀκολουθίας κݲγݲ. Μετὰ τοῦτον Σατορνῖλός τις ἀνέστη, καὶ αὐτὸς ἐκεῖθεν τὰς ἀφορμάς, ἀπὸ Μενάνδρου φημὶ καὶ τῶν πρώην λαβών. οὗτος πρὸς τῇ Συρίᾳ κατοικήσας, τουτέστιν Ἀντιοχείᾳ τῇ πρὸς Δάφνην, πολλήν τινα τέχνην καὶ ἐμπειρίαν πλάνης τῷ κόσμῳ παρεισήνεγκεν. δύο γὰρ οὑτοι ἐγένοντο συσχολασταί , Βασιλείδης τε καὶ Σατορνῖλος· καὶ ὁ μὲν Βασιλείδης πρὸς τῇ Αἰγύπτῳ χωρήσας ἐκεῖσε τὰ σκοτεινὰ αὐτοῦ τοῦ βάθους τῆς πλάνης κεκήρυχεν, ὁ δὲ Σατορνῖλος ἐν τῷ 13 ff vgl. mit Epiph. insbesondere (Hegesipp bei Eusebius h. e. IV 22, 5 S. 372, 2 Schwartz Justin dial. c. 35 Const. apost. VI 8, 1; S.", "candidate_score": 0.638814, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_38_40", "bdc_text": "cum «Dialecticis » PhilippiMelanchthon , Compendiaria dialectices ratio , Leipzig 1520 ( CR XIII 507ff ). profitemur . Unde et in Helvetiorum quorundam senatusconsultisZur Bedrohung des Klosters Kappel und Bullingers durch die V Orte s. HBRG I 92 ; HBD 9 , 9f;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2267", "psc_text": "Δαυὶδ γενεαλογίας τὴν αὐτῶν ἄνοιαν παριστᾶν ἐπειρῶντο, οὐ καλῶς μὲν οἰόμενοι, πλὴν ἐντεῦθεν τὴν πρόφασιν θηρώμενοι. ἀντελέγοντο γὰρ πολλάκις ὑπὸ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου καὶ τῶν ἀμφ᾿ αὐτόν, Λευκίου καὶ ἄλλων πολλῶν, παρατρίψασα δὲ 3 Mark. 1,1f — 9ff vgl. haer. 69, 23ff u. Origenes bei Eusebius h. e. VI 25,4; S. 576, 7ff Schwartz — 17 zu Μήρινθος vgl. haer. 28,8, 1; I 320, 12ff—Κλεόβιος vgl. Hegesipp bei Eusebius h. e. IV 22, 5; S. 370, 16 Schwartz Didaskalia VI 8; S. 318,2 Funk (S. 121 Flemming-Achelis) Const. apost. VI 8.1; S. 319,2 Funk 16, 2; S. 339, 16 apokr. Brier an die Korinther bei Harnack Sitz.-Ber. Berl. Akad. 1905 S.5.16 —Κλεόβουλος vgl. Ps. Ignatius ad Trall. 11 — 18 Κλαύδιος sonst nirgends genannt —Δημᾶς vgl. Kol. 4, 14 Philem. 24 II Tim. 4, 10—Ἑρμογένης II Tim. 1, 15 — CXXV Zahn u. C. Schmidt, Petrusakten S. 31 ff M", "candidate_score": 0.638613, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1969", "psc_text": "28f S. 118, 10f 8 χωρὶς οὗ sc. Xριστοῦ 9 <ὑπὸ> * 10 οὐδεὶς *] ὁ καὶ V M | ὡς] εἰς Μ 20 ὠφελήσειν, ήσει auf Rasur V corr 26 καὶ νόμον—δεδωκότος <Μ | ἀφ’ οὖπερ + <καὶ> ?* σεως τοῦ νόμου τὸ εἶδος κεκτῆσθαι, τουτέστιν τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν, οὐκ ἄρα ἀλλότριος ὁ νόμος τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας. διὰ γὰρ τῆς ἐν αὐτῷ μορφώσεως ἐπέγνωσαν οἱ κήρυκες τῆς ἀληθείας τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν. δݲ καὶ λݲαݲ σχόλιον. »Ἔτι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν ἔτι κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανεν«. δݲ καὶ λݲαݲ ἔλεγχος. Τό »ἔτι« καὶ <τό> »ἀπέθανεν« οὐ δοκήσεως a ἀλλὰ ἀληθείας ἐστὶ σημαντικόν. εἰ γὰρ δόκησις ἦν, τίς χρεία τοῦ »ἔτι« λέγεσθαι, δυναμένου τοῦ Χριστοῦ πάντοτε καὶ τότε καὶ νῦν δοκήσει φαίνεσθαι καὶ μὴ λέγεσθαι »ἔτι ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν«; ἀπὸ τοῦ γὰρ »ἔτι« τὸ τότε θανεῖν * ἀπέδωκε καὶ ἐδικαίωσε τῷ θανάτῳ, b", "candidate_score": 0.638545, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2934", "psc_text": "καὶ ἐν ἑκάστῃ ἐξηγήσει. διὰ δὲ τὸν ὄγκον τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἀπὸ τοῦ προειρημένου ψαλμοῦ συλλέξαντες ἐνταυθοῖ, ἀπὸ [τῆς] μιᾶς ἢ δύο ἢ τριῶν λέξεων τὸ πᾶν τῆς 3f vgl. S. 409, 3f – 11 vgl. S. 406, 3 ff – 12 f vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1278, 17 ἐν τούτοις ἐπεκτεινόμενος ἐπί τε ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀστίᾳ καὶ γυμνότητι ἑαυτὸν ὑπωπιάζων τοσοῦτον κατεδάμασε τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος ὡς ὁρᾶσθαι παντελῶς αὐτὸν ἀπεσκληκέναι· οἴνου γὰρ καὶ ἐλαίυ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπεχόμενος ἀντροπὴν τοῦ θώρακος μεγίστην ὑπέμεινεν M U 4–13 Georg. mon. Chron. 457, 7–14 de Boοr 3f πολλὴν γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν]", "candidate_score": 0.638004, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1667", "psc_text": "νόμενοι ἕκαστος κατὰ όίεσιν τὸν )Λ́ιον ἐκληρώθη τόπον καὶ ἕκαστος ἐν τῷ ἰόίῳ ὼ)ν τῷ ὲτἐρῳ οὐκ ἐντρίβεται οὐΤε ἐπέρχεται, οὐκέτι αἱ ἀρχαὶ ἀλλήλαις ἐναντίαι οὐδέ τις αὐτῶν φαύλη εὑρεθήσεται, όιà τὸ κατὰ τὸ δίκαιον καὶ ἥσυχον καὶ εὐσταθὲς τῶν ἰδίων ἐπιμέλεσθαι καὶ μὴ περαιτέρω βαίνειν ἐπιβάλλεσθαι. εἰ δὲ ὁ μὲν πονηρὸς ὑπὸ τοῦ ἄνω κατισχύεται καὶ βιάζεται καὶ καταπονεῖται, μεμερισμένος ὢν καὶ ἐν ἰδίῳ τόπῳ ὑπάρχων, οὗ τόπου τῷ ἄνω ἀγαθῷ οὐδὲν προσήκει, οὐδέ τι ὑπ᾿ αὐτοῦ κέκτισται τῶν ἐνταῦθα (λέγω ἐν τῷ τοῦ πονηροῦ τόπῳ), τυραννικώτερος μᾶλλον εὑρεθήσεται ὁ ἄνω καὶ οὐκέτι ἀγαθός, τὸν ἴδιον υἱὸν εἴτ᾿ οὖν Χριστὸν ἀποστείλας, ἵνα τὰ ἀλλότρια λάβῃ. καὶ ποῦ ὁ ὅρος ὁ διρίζων τὰς τρεῖς ἀρχὰς κατὰ τὸν τοῦ ἀγύρ- V M 8 νοήσομεν Μ 10 ἰδίους] ἰουδαίους M 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr | oὐκέτι πονηρὸς < Μ 19 ἑκάστου *] ἑκάστης, durchgestrichen Vcorr < Μ 20 περιεχομένου", "candidate_score": 0.637984, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3335", "psc_text": "11; 111125,9 Stählin — Die Vorgänger bei Bernays, Theophrast über Frömmigkeit S. 143f — 12 — 14 2, 14 — 18 f 20 Gen. 2, 21 — 22 Gen. 1, 26 — 23 Gen. 2, 7 — 25 f Gen. 2, 23 Μ U 1 καὶ] * | σῶμα U 1 f ἐτέρου τινός *] ἕτερόν τι M U 2 ἐγκαταλείψης M | δ(όσης M 4 σημαίνειν | τὸ δέ τὶν ὅσιιον«*] τὸν δὲ ὃσιον ΜU 5 τὸ] * 7 τῶν MU 12 καὶ διδαξάντων Bonwetsch nach S ἐκεῖνο U 18 διὰ τοῦ Ἰησοῦ] mit Jesus S 14 <σῶμα > * nach S | ἔχον < U | ἐπείσθη] sagte S 15 λέξομεν *] λέξωμεν MU so sagen wir S 16 ἡδονῆς + καὶ S | ἠδονῆς ὕπνῷ συνελθούσης] der Vetxinigung eines Mannes S I vor ἐν ἀνομίαις + oder", "candidate_score": 0.637387, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1177", "psc_text": "ἕκαστος, ἤτοι οὑτος ἐκείνῳ μεταδοὺς ἢ ἐκεῖνος τούτῳ. τὰ δεινὰ ἀπεμπολή- 2 μαχίμης γυναικὸς nach Prov. 21, 9. 19; von dorther ergibt sich der Sinn unseres Satzes V Μ Clemens AI. 3 προσεύχῃ Clemens AI. | φησίν hinter εὐχαριστία σου Clemens AI. 4 ὑποπέσοι V M | στῇς <εἰς> *; <εἰς> τὸ . . . σφαλῆναι gehört zusammen = dir im Begriff bist zu fallen] τῆς M αἰτῇς Hilgenfeld Stählin 4f οὐ κατορθῶσαι, ἀλλὰ μὴ σφαλῆναι Clemens AI. 4 [μὴ] *; viell. noch besser οὐ zu streichen u. μὴ κατορθώσας zu schreiben Jül. 5 εἶτα πάλιν φησίν < Clemens AI. | ἐστιν hinter νέος τις Clemens AI. 6 κατωφερὴς Clemens AI.] καταφερὴς VM | τουτέστιν ἀσθενὴς < Clemens AI. 7 f αἰσχρὰς δὲ — ὁ τάλας < Clemens AI. 8 <γάρ> * | φησίν σαντες καὶ εἴς τι πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι, ὅμως ἐν μιᾷ αἱρέσει ἑαυτοὺς κατέθεντο, »ὥστε καὶ ἔχειν", "candidate_score": 0.637356, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1907", "psc_text": "13f 9 κύριος < 10 τοῦ λόγου aus τῶ λόγω V corr 11f ἀλλότριος *] ἀλλοτρίου V M 18 οὖ — δοκήσει < M | οὖ Corn.] οὐ V | οὐ ausradiert V 19 <ὅτι> * 21 ὡς < M | μαρτυρίας ὁμολγίας VM * 22 * etwa <δῆλον ὅτι σάρκα ἠμφίεστο> * | οὐκοῦν am Rande nachgetragen V corr 25 [ἄλλοις] *; ob aus ἄλλο? Jül. 27 κολλόμενος M 28 φησίν S. 121, 14] < V M ἅγιος θεοῦ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ τὴν μαρτυρίαν ταύτην μετὰ καὶ πολλῶν ἄλλων λαβὼν εἰς ἐναργῆ παράστασιν ἀλθείας καὶ κηρύγματος τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ. ζݲ καὶ ιݲεݲσχόλιος. Μετηλλαγμένως· ἀντὶ γὰρ τοῦ »ἐν νόμῳ« λέγει »εν τῷ Μωυσέως νόμῳ«. λέγει δὲ πρὸ τούτου »ἢ καὶ ὁ νόμος ταῦτα οὐ λέγει«. ζݲ καὶ ιݲεݲ ἔλεγχον. Κἄν τε ἐν τῇ δευτέρᾳ ἀποφάσει ἀλλάζῃς τὸ εἶδος, ὦ Μαρκίων, καὶ νομίσῃς ἀπὸ τοῦ πεποιηκέναι σε »ἐν τῷ νόμῳ Μωυσέως«", "candidate_score": 0.637142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1177", "psc_text": "ἕκαστος, ἤτοι οὑτος ἐκείνῳ μεταδοὺς ἢ ἐκεῖνος τούτῳ. τὰ δεινὰ ἀπεμπολή- 2 μαχίμης γυναικὸς nach Prov. 21, 9. 19; von dorther ergibt sich der Sinn unseres Satzes V Μ Clemens AI. 3 προσεύχῃ Clemens AI. | φησίν hinter εὐχαριστία σου Clemens AI. 4 ὑποπέσοι V M | στῇς <εἰς> *; <εἰς> τὸ . . . σφαλῆναι gehört zusammen = dir im Begriff bist zu fallen] τῆς M αἰτῇς Hilgenfeld Stählin 4f οὐ κατορθῶσαι, ἀλλὰ μὴ σφαλῆναι Clemens AI. 4 [μὴ] *; viell. noch besser οὐ zu streichen u. μὴ κατορθώσας zu schreiben Jül. 5 εἶτα πάλιν φησίν < Clemens AI. | ἐστιν hinter νέος τις Clemens AI. 6 κατωφερὴς Clemens AI.] καταφερὴς VM | τουτέστιν ἀσθενὴς < Clemens AI. 7 f αἰσχρὰς δὲ — ὁ τάλας < Clemens AI. 8 <γάρ> * | φησίν σαντες καὶ εἴς τι πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι, ὅμως ἐν μιᾷ αἱρέσει ἑαυτοὺς κατέθεντο, »ὥστε καὶ ἔχειν", "candidate_score": 0.635983, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_23_25", "bdc_text": "Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ; 10 , 8ff;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1318", "psc_text": "τῆς + id est lat. | τόπῳ *] τρόπω V M Hipp, locum lat. | προσῆλθεν Hipp. ἡ δευτέρα τετρὰς καὶ ἐγένετο ὀγδοάς, ἐξ ἧς προῆλθεν δεκάς. οὕτως ἐγένετο δεκὰς καὶ ὀγδοάς. ἡ οὗν δεκὰς ἐπισυνελθοῦσα τῇ ὀγδοάδι καὶ δεκαπλασίονα αὐτὴν ποιήσασα τὸv τῶν ὀγδοήκοντα προεβίβασεν ἀριθμόν, καὶ τὰ ὀγδοήκοντα πάλιν δεκαπλασιάσασα τὸν τῶν ὀκτακοσίων ἀριθμὸν ἐγέννησεν, ὥστε τὸν ἅπαντα τῶν γραμμάτων ἀριθμὸν ἀπὸ ὀγδοάδος εἰς δεκάδα προελθόντα ݲ καὶ ݲ καὶ ݲ, ὅ ἐστιν Ἰησοῦς. τὸ γὰρ Ἰησοῦς ὄνομα κατὰ τὸν ἐν τοῖς γράμμασιν ἀριθμὸν ὀκτακόσιά ἐστιν ὀγδοήκοντα ὀκτώ. ἔχεις σαφῶς καὶ τὴν ὑπερουράνιον τοῦ· Ἰησοῦ κατ᾿ αὐτοὺς γένεσιν. διὰ καὶ τὸν ἀλφάβητον τῶν Ἑλλήνων ἔχειν μονάδας ὀκτὼν καὶ δεκάδας ὀκτὼ καὶ εκατοντάδας ὀκτώ, τὴν τῶν ὀκτακοσίων ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ψῆφον ἐπιδεικνύοντα, τουτέστι τὸν Ἰησοῦν, ἐκ [τῶν] πάντων συνεστῶτα τῶν καὶ διὰ τοῦτο ἄλφα καὶ ω ὀνομίζεσθαι αὐτόν, τὴν ἐκ πάντων γένεσιν σημαίνοντα. καἰ πάλιν οὕτως· τῆς πρώτης τετράδος κατὰ", "candidate_score": 0.635089, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_64_66", "bdc_text": "Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ; Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ; HBD 7 , 6 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2320", "psc_text": "ὅτι τῶν δύο τῶν ἀκολουθησάντων, μαθητευομένων μὲν τῷ Ἰωάννῃ, μόνον ἑνὸς τὸ ὄνομα εἴρηκεν ὅτι Ἀνδρέας ἦν, τοῦ δὲ ἄλλου οὐκ εἴρηκεν· ὡς διανοεῖσθαι ἡμᾶς τοῦτον [εἶναι] οὗ τὸ ὄνομα οὐκ εἴρηκε, διὰ τὸ ὁμόχωρον διὰ τὸ σύσκηνον διὰ τὸ ὁμότεχνον διὰ τὸ ὁμοεργὲς ἢ τὸν Ἰωάννην εἶναι ἢ τὸν Ἰάκωβον, ἕνα <δὲ> τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου. ἔδει γὰρ τούτους πρῶτον κληθῆναι, 1 Joh. 1, 23 — 7 vgl. Matth. 4, 12f u. Par. — 13 vgl. Joh. 1, 40 — 16 vgl. Joh. 1, 39ff — 20—23 vgl. Joh. 1, 43f M U 1 τεθέαμαι + φησὶ M 2 τὸ *] ὅτι MU 5 ἐκείνῳ τῷ . . . χρόνῳ *] ἐκεῖνον τὸν . . . χρόνον ΜU 7 τῆς < U 8 * etwa <δεύτερον ἀπάντημα> * 9 ἦν] vgl. zu S. 266, 27 | ἔτι *] ὅτι MU 15 <κατὰ> * 18 μεσίαν M 19 [καὶ] * 21", "candidate_score": 0.634739, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_23_25", "bdc_text": "Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ; 10 , 8ff;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_841", "psc_text": "ὁρμώμενος καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰρημένα καλῶς ἀκριβολογήσας περὶ ἑκάστης ὑποθέσεως τῆς εἰς Χριστὸν πληρωθείσης, ὡς εἶπον, τὰς μαρτυρίας ἐξέθετο, ἀφ’ ὡν προφητῶν οὑτοι ἑαυτοὺς ἀπηλλοτρίωσαν. καὶ εὐθὺς ἔδειξεν ὡς τοῖς πρὸς Ἰωάννην τὸν βαπτιστὴν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πεμφ- 9f vgl. Rom. 14, 20 u. I Tim. 4, 3 — 19f gemeint sind wohl Johannesakten; vielleicht dieselben wie bei den Enkratiten vgl. haer. 47, 1, 4 — 22 Joh. 1, 1 V M cat. (bis Ζ. 14 σαφὲς ἂν εἴη) 1 οὖν cat. 2 εἰ καὶ + <μόνον> ? * | ἕως] εὐθέως cat. | εἴποιμεν cat.] εἴποιμ’ ἂν V M 3 ἡγήσατο κοινὸν cat. 4 διεξήγαγε] ἀπεφήνατο cat. 6 αὐτῷ < cat. | ἤγετο getilgt, ür am Rande ἔλεγεν Vcorr ἔλεγεν cat. | ὄντων < cat. 8 παραδοὺς cat. 9 vor ἐστὶ + αὐτῷ cat. 11 εἶχεν < 12 ἡ ἔμφασις] ὁ λόγος cat. | ἀνθρώπων cat.] ἀνθρώπου", "candidate_score": 0.634396, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1613", "psc_text": "S. 83, 8 — 14 I Tim. 3, 15 — 16 II Tim. 4, 4 — 17 I Tim. 1, 7 — 18 II Tim. 1, 15 — 19 vgl. II Tim. 2, 17 — 21 vgl. I Tim. 1, 4 — 23 f vgl. II Tim. 2, 18 V M 4 ὁ ἐξ αὐτοῦ υἱὸς durchgestrichen Vcorr < M 8 ἐγείρεσθαί τε, εσθαι τε auf Rasur Veorr 10 <ὅτι> * 13 συνηταμένης M 16 2 Vcorr < M 18 Φύγελος, λ drüber Vcorr Φύγελλος M 23 ἀλλ᾿ 24 γεγεννῆσθαι, zweites ν durchgestrichen Vcorr 25 γενώντων M μασίας τῇ πολυπλόκῳ ἑρπετῶν κακοηθείᾳ. τρόπον γάρ τινα ἐκ πολλῶν ἑρπετῶν ἀναμίξ τῆς αὐτῶν πλάνης συνηγμένη ἐστὶν ἡ ἰοβολία, οἷον τὸ θρασὺ ἔχουσα τοῦ δράκοντος, τὸ δολερὸν τοῦ φυσάλου, τὴν ἀνθέλκυσιν τῆς πνοῆς τοῦ βαί[τ]ωνος, τὸ γαῦρον τοῦ ἀκοντίου, τὸ προπετὲς τοῦ ὀστρακίτου. τούτων δὲ πάντων τὴν κεφαλὴν καταπατήσαντες τῇ τῆς ἀληθείας ὑποθέσει", "candidate_score": 0.634132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2934", "psc_text": "καὶ ἐν ἑκάστῃ ἐξηγήσει. διὰ δὲ τὸν ὄγκον τῆς αὐτοῦ πραγματείας ἀπὸ τοῦ προειρημένου ψαλμοῦ συλλέξαντες ἐνταυθοῖ, ἀπὸ [τῆς] μιᾶς ἢ δύο ἢ τριῶν λέξεων τὸ πᾶν τῆς 3f vgl. S. 409, 3f – 11 vgl. S. 406, 3 ff – 12 f vgl. Suidas s. v. Ὠριγένης ΙΙ 1; 1278, 17 ἐν τούτοις ἐπεκτεινόμενος ἐπί τε ἀγρυπνίᾳ καὶ ἀστίᾳ καὶ γυμνότητι ἑαυτὸν ὑπωπιάζων τοσοῦτον κατεδάμασε τὴν ἀκμὴν τοῦ σώματος ὡς ὁρᾶσθαι παντελῶς αὐτὸν ἀπεσκληκέναι· οἴνου γὰρ καὶ ἐλαίυ καὶ τῶν λοιπῶν ἀπεχόμενος ἀντροπὴν τοῦ θώρακος μεγίστην ὑπέμεινεν M U 4–13 Georg. mon. Chron. 457, 7–14 de Boοr 3f πολλὴν γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν]", "candidate_score": 0.63406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_23_25", "bdc_text": "Johannesbrief , Jakobusbrief , Petrusbriefe ; HBD 8 , 15 ; 10 , 8ff;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_786", "psc_text": "nach haer. 28, 1, 5 <ἐκ τοῦ ἄνω θεοῦ, τὸν δὲ Ἰησοῦν> 25 τὴν χεῖρα hinter τοὺς μαθητὰς V 26 ἀδελφαὶ] ἀδελφοὶ V τεῦθεν, ὡς ἔφην, τῆς πάσης κυβείας μεμεστωμένος ὁ Ἐβίων διὰ πολλῶν μορφῶν ὑποφαίνει ἑαυτόν, ὡς εἶναι τεράστιον κατὰ τὰ ἄνω μοι προδεδηλωμένα. 15. Χρῶνται δὲ καὶ ἄλλαις τισὶ βίβλοις, δῆθεν ταῖς Περιόδοις καλουμέναις Πέτρου ταῖς διὰ Κλήμεντος γραφείσαις, νοθεύσαντες μὲν τὰ ἐν αὐταῖς, ὀλίγα δὲ ἀληθινὰ ἐάσαντες, ὡς αὐτὸς Κλήμης αὐτοὺς κατὰ πάντα ἐλέγχει ἀφ’ ὧν ἔγραψεν ἐπιστολῶν ἐγκυκλίων τῶν ἐν ταῖς ὰγίαις ἐκκλησίαις ἀναγινωσκομένων, ὅτι ἄλλον ἔχει χαρακτῆρα ἡ αὐτοῦ πίστις καὶ ὁ λόγος παρὰ τὰ ὑπὸ τούτων εἰς ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς περιόδοις νενοθευμένα. αὐτὸς γὰρ παρθενίαν διδάσκει καὶ αὐτοὶ οὐ δέχονται· αὐτὸς ἐγκωμιάζει Ἠλίαν καὶ Δαυιδ καὶ Σαμψὼν καὶ πάντας προφήτας, οὓς οὐτοι βδελύττονται. ἐν ταῖς οὐν Περιόδοις τὸ πᾶν εἰς ἑαυτοὺς μετήνεγκαν, καταψευσάμενοι Πέτρου κατὰ πολλοὺς τρόπους, ὡς αὐτοῦ καθ’ ἡμέραν βαπτιζομένου ἁγνισμοῦ", "candidate_score": 0.633267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3269", "psc_text": "μὴ περὶεργίας ήμᾶς καὶ φιλοπραγμοσύνης", "candidate_score": 0.633261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1110", "psc_text": "καρπόν + quoque lat. | φησιν] dlccns lat. 12f παντὸς τοῦ πληρώματος] intra pleronia lat. 14 καταλειφθὲν V | ὑπ’ αὐτῆς] ab eis lat. 15 ἁρμό///σας, ο aus ω Vcorr | αὐτῆς V 21 καὶ1 < lat. 22 τὸν] * 26 ὁρᾷς + igitur lat. | ᾐ] οἱ, oben drüber ᾗ, aber οἱ nicht gestrichen Vcorr | φρεναπατοῦσιν, aus ῶ Vcorr 27 ἐπερεάζοντες Μ | τὰς γραφὰς aus ταῖς γραφαῖς Vcorr αὐτῶν κατανοήσῃς τὴν πανουργίαν τῆς μεθοδείας καὶ τὴv πονηρίαν τῆς πλάνης. πρῶτον μὲν γὰρ εἰ προέκειτο Ἰωάννῃ τὴν ἄνω Ὀγδοάδα μηνῦσαι, τὴν τάξιν ἄν τετηρήκει τῆς προβλῆς καὶ τὴν πρώτην τετράδα σεβασμιωτάτην οὖσαν, καθὼς λέγουσιν, ἐν πρώτοις ἄν τεθείκει τοῖς ὀνόμασι καὶ οὕτως ἐπεζεύχει τὴν δευτέραν, ἵνα διὰ τῆς τάξεως τῶν ὀνομάτων ἠ δειχθῇ τῆς Ὀγδοάδος, καὶ οὐκ ἄν μετὰ τοσοῦτον διάστημα ὡς ἐκλελησμένος, ἔπειτα ἀναμνησθεὶς ἐπ’ ἐσχάτῳ τῆς πρώτης ἐμέμνητο τετράδος. ἔπειτα δὲ καὶ τὰς συζυγίας σημᾶναι θέλων", "candidate_score": 0.633117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", "candidate_score": 0.632647, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2537", "psc_text": "ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσατε. Μωυσῆς δὲ ἄνθρωπος ἦν· ὁ οὖν ἐκ θεοῦ ἐγειρόμενος Χριστὸς 7ff Matth. 12, 31f — 16ff Math. 12, 32 — 21 Luk. 12, 9 — 23 Math. 10, 33 — Math. 10, 32 — 25 Deut. 18, 15 — 27 zu Χριστὸς vgl. Hippolyt refut. VII 35, 2; S. 222, 8ff Wendland ὔστερον ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ἐπὶ τῷ Ἰορδάνῃ κεχωρηκέναι τὸν Χριστὸν ἄνωθεν κατεληθότα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ὄθεν οὐ πρότερον ὄ εἶναι τὸν Χριστὸν προσαγορεύει. θεὸν δὲ οὐδέποτε τοῦτον γεγονέναι αὐτὸν θέλουσιν ἐπὶ τῇ καθόδῳ τοῦ πνεύματος Χ 23, 2;S. 282, 6ff M U 1 τὸν < U 4 ἄνθρωπον—γενόμενον <Μ | ἐν σαρκὶ < U 5 εν * 18 ἢ ἑκατοντάχειρον am Rande nachgetragen V corr 19 ἐμιμήσαντο am Zeilenende angeflickt V corr 20 Γύην Dind.] Γύπην VM ἑκατὸν χεῖρας καὶ ποτὲ μὲν πεντήκοντα κεφαλὰς ποτὲ δὲ ἑκατόν. τὸν δὲ ἑκατὸν ὀφθαλμούς — καὶ τούτου ἕνεκα φασὶ τὸν Ἑρμῆν καλεῖσθαι Ἀργειφόντην, ὡς τὸν Ἄργον τὸν πολυόφθαλμον πεφονευκότα —, οὕτω καὶ τούτων ἕκαστος βουλόμενος ἑαυτῷ ἀρχὴν προστήσασθαι κεφαλὴν ἑαυτὸν ὠνόμασεν, ἕτερα ὑπεισφέρων παρὰ τὴν τῶν διδασκάλων αὐτοῦ ματαιοπονίαν καὶ μανιώδη διδασκαλίαν. ἵνα δὲ μὴ εἰς πολὺ μῆκος ἐλάσω τοῦ προοιμίου τὴν σύνταξιν, ἐλεύσομαι εἰς τὸ προκείμενον. 2. Ἡρακλέων τοίνυν οὑτος καὶ οἱ ἀπ᾿ αὐτοῦ Ἡρακλεωνῖται ὡς προεῖπον ὁμοίως Μάρκῳ καί τισι τῶν πρὸ αὐτοῦ περὶ τῶν Ὀγδοάδων φάσκει, τῆς ἄνω φημὶ καὶ τῆς κάτω· ἔπειτα δὲ καὶ τὰς συζυγίας τῶν", "candidate_score": 0.632315, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935", "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU", "candidate_score": 0.632285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1561", "psc_text": "<κατὰ> * 9 nach Ἄβελ ein kleines Wort V 13 δείκνυσι Com.] δεικνύουσι VM 13f γεγεννημένων Dind. Oh.] γεγενημένων VM 16 λεπτογενέσει V 22 ἐπεὶ — γένος ἦν am Rande nachgetragen V corr 29 δὲ oben über V corr δώδεκα, ἕνα μὲν ἀποκτανθέντα, ἕνδεκα δὲ περιλειφθέντας τῷ βίῳ. ἔχεις δὲ καὶ τούτων τὴν ἔμφασιν ἐν τῇ Γενέσει τοῦ κόσμου καὶ πρώτῃ βίβλῳ παρὰ Μωυσῇ, οὕτω φασκούσῃ »καὶ ἔζησεν᾿ Ἀδὰμ ἔτη ἐννακόσια τριάκοντα, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας, καὶ ἀπέθανεν«. 7. Πλατυνθέντων δὲ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῆς γενεᾶς τοῦ Ἀδὰμ ἐπεκτεινομένης ἡ ἀκρίβεια ἡ κατὰ τὸν γάμον τὸν σεμνὸν ἐπλατύνετο καθεξῆς προβαίνουσα. καὶ ἐπείπερ γεγόνασι παῖδες τῷ Ἀδὰμ καὶ παῖδες παίδων, θυγατέρες δὲ ἐκ τούτων κατὰ διαδοχὴν γένους ἐγεννήθησαν, λοιπὸν οὐκέτι τὰς ἑαυτῶν ἀδελφὰς πρὸς γάμον ἤγοντο, ἀλλὰ εἰς εὐνομίαν κατέστη καὶ πρὸ τοῦ διὰ Μωυσέως ἐγγράφου νόμου ὁ κατὰ τὸν σεμνὸν γάμον θεσμὸς καὶ ἐκ τῶν πατραδέλφων αὐτῶν τὰς γαμετὰς", "candidate_score": 0.632035, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", "candidate_score": 0.631803, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1340", "psc_text": "ᾗ ὀγδοὰς καὶ δεκὰς καὶ δωδεκάς. τὴν οὖν δωδεκάδα διὰ τὸ ἐπίσημον ἐσχηκέναι συνεπακολουθῆσαν αὐτῇ τὸ ἐπίσημον πάθος λέγουσι, καὶ διὰ τοῦτο περὶ τὸν δωδέκατον ἀριθμὸν τοῦ σφάλματος γενομένου τὸ πρόβατον ἀποσκιρτῆσαν πεπλανῆσθαι, ἐπειδὴ τὴν ἀπόστασιν ἀπὸ δωδεκάδος γεγενῆσθαι φάσκουσι. τῷ αὐτῷ τρόπῳ καὶ ἀπὸ τῆς † δωδεκάδος ἀποστᾶσαν μίαν δύναμιν ἀπολωλέναι μαντεύονται, καὶ ταύτην εἲναι τὴν γυναῖκα τὴν ἀπολέσασαν τὴν δραχμὴν καὶ ἅψασαν λύχνον καὶ εὑροῦσαν αὐτήν. οὕτως οὖν καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς καταλειφθέντας — ἐπὶ μὲν τῆς δραχμῆς τοὺς ἐννέα, ἐπὶ δὲ τοῦ προβάτου τοὺς ἕνδεκα — ἐπιπλεκομένους ἀλλήλοις τὸν τῶν ἐνενήκοντα ἐννέα τίκτειν ἀριθμόν, ἐπεὶ ἐννάκις τὰ ἕνδεκα ἐνενήκοντα ἐννέα γίνεται. διὸ καὶ τὸ ἀμὴν τοῦτον λέγουσιν ἔχειν τὸν ἀριθμόν. Οὐκ ὀκνήσω δὲ σοι καὶ ἄλλως ἐξηγουμένων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, ἵνα πανταχόθεν κατανοήσῃς τὸν καρπὸν αὐτῶν. τὸ γὰρ στοιχεῖον τὸ η σὺν μὲν τῷ ἐπισήμῳ ὀγδοάδα εἲναι θέλουσιν, ἀπὸ τοῦ ἄλφα ὀγδόῳ κείμενον τόπῳ· εἶτα πάλιν ἄνευ τοῦ", "candidate_score": 0.631672, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2590", "psc_text": "U 10f ἑκάστης — ἀριθμήσασα * 16 αὐτοῦ 1 * 17 <τὸ> * 18 <καὶ> * | <τε> * 21 *ergänze etwa nach S. 131,21f <οὕτως καὶ ὁ οὐρανός, οὗ πύριον αὐτὸν ὁμολογεῖς, τῆς καθ᾿ ἡμᾶς κατίσεως ὑπάρχει> * 31 [ποιήσαντι]* | ὑπάρχειν] lies wohl παρέχειν* θέντι φήσαντος ὀρθῶς λελαληκέναι καὶ »οὕτως ποίει καὶ ζήσῃ«, τίς b οὕτως ἐμβρόντητος ἂν εἴη ὡς πείθεσθαι μὲν τῷ Μαρκίωνι, βλασφημοῦντι εἰς τὸν θεὸν τὸν καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου τοῖς ἀνθρώποις κεχαρισμένον, αὐτῷ δὲ συναπάγεσθαι τῷ μήτε ἐκ νόμου μήτε ἀπὸ πνεύματος ἁγίου ἔχοντί τι τῆς διδασκαλίας. Σχόλιον κݲδݲ. Καὶ εἶπεν »τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτ]ν μεσονυκτίου, αἰτῶν τρεῖς ἔρτους;᾿« καὶ λοιπόν »αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται. τίνα γὰρ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα υἱὸς αἰτήσει ἰχθὺν καὶ ἀντὶ", "candidate_score": 0.631229, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2415", "psc_text": "Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus Caesar u. C. Fonteius Capito sind in Wirklichkeit die Konsuln von 12 n. Chr.; die Umstellung ist allen Zeugen gemeinsam M U 1 ποιῆσαι]γενέσθαι ? * | εἴκοσι ἐννέα] ἐννέα Μ 2 f μετά τε τὸ *] μετὰ δὲ τὸν Μ μετ᾿ αὐτὸν δὲ U 3 ἀπὸ Μ 3 f ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *]", "candidate_score": 0.631108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2414", "psc_text": "Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου. ς. ݲ Μάγνου Πομπηίου καὶ Οὐαλερίου. ς ݲ. Λεπίδου καὶ Ἀρουγκίου. η ݲ. Καίσαρος καὶ Καπίτωνος. θ ݲ. Κρητικοῦ καὶ Νερούα. ι ݲ. Καμίλλου καὶ Κυϊντιλλιανοῦ. ια ݲ. Καμήρου καὶ Σαβίνου. ιβ ݲ. Δολαβέλλα καὶ Σιλανοῦ. ιγ ݲ. Λεπίδου καὶ Ταύρου. 5—S. 291, 18 vgl. Zu S. 2S4, 7; Epiph. Benützt eine Konsulsliste, die sich mit Der in den sog. Consularia Const. und im Chronicon pasch. Überlieferten (MG. auct. Antiqu. IX 218FF, vgl. XI 197 ff) aufs engste berührt. Die gemeinsamen Fehler der drei Zeugen dürfen selbstverständlich nicht verbessert werden. Die Liste geht von 2 v. Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus", "candidate_score": 0.630957, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_34", "bdc_text": "Bullinger behandelte die Schrift 1525 , HBD 10 , 13. » eiusdem cum Sallustio Nach HBD 11 , 6f behandelte Bullinger 1527 Sallusts «De coniuratione Catilinae» , daher wird hier dessen Schrift «De bello Jugurthino » gemeint sein.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", "candidate_score": 0.630858, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_70", "bdc_text": "AntoniumAnton Hump , aus Bruttig an der Mosel ( Kreis Cochem ) , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im November 1517 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2319", "psc_text": "μὲν παρ᾿ Ἰωάννου, ἔτι δὲ ἐν τῇ Γαλλιλαίᾳ παραμενόντων καὶ <κατὰ> καιροὺς τῷ Ἰωάννῃ σχολαζόντων. καὶ εὐθὺς μείναντος Ἀνδρέου ἐκείνην τὴν ἡμέραν (ὥρα ἦν ὡς δεκάτη), συμβέβνκεν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἀπαντῆσαι αὐτὸν τῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ Σίμωνι καὶ εἰπεῖν τὰ προειρημένα, ὅτι εὑρήκαμεν Μεσσίαν, καὶ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς τὸν κύριον καὶ τὰ ἑξῆς, [καὶ] ὡς ἔχει ἡ ἀκολουθία, ὅτι εἶπεν αὐτῷ· σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς. »καὶ τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν, φησίν, ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰνσοῦς· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου«. καὶ ὁρᾷς ὅτι τοῦτο διανοηθῆναι ἡμῖν δίδωσιν ὅτι τῶν δύο τῶν ἀκολουθησάντων, μαθητευομένων μὲν τῷ Ἰωάννῃ, μόνον ἑνὸς τὸ ὄνομα εἴρηκεν ὅτι Ἀνδρέας ἦν, τοῦ δὲ ἄλλου οὐκ εἴρηκεν· ὡς διανοεῖσθαι ἡμᾶς τοῦτον [εἶναι] οὗ τὸ ὄνομα οὐκ εἴρηκε, διὰ τὸ ὁμόχωρον διὰ τὸ σύσκηνον διὰ τὸ ὁμότεχνον διὰ τὸ ὁμοεργὲς ἢ τὸν Ἰωάννην εἶναι ἢ τὸν", "candidate_score": 0.630088, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1370", "psc_text": "23 δὲ < lat. 24 ὀγδόῃ, η auf Rasur, dahinter 1 wegradiert V 25 μὲν < lat. | τῇ ἕκτῃ] sexfo die lat.; lies wohl <ἐν> τῇ ἕκτῃ <ἐν> τῇ ὀδδήῃ *] in cctavo lat. 26 τὸν1] τὸ M | ἐροῦσι] dicunt lat. κικὸν ἐν τῇ ὀγδόῃ· διέσταλται γὰρ ταῦτα παρ᾿ αὐτοῖς. ἔνιοι δὲ <καὶ> ἄλλον <εἶναι> θέλουσι τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονότα ἀρσενόθηλυν ἄνθρωπον καὶ τοῦτον εἲναι τὸν πνευματικόν, ἄλλον δὲ τὸν ἐκ τῆς Τῆς πλασθέντα. Καὶ τὴν τῆς κιβωτοῦ δὲ οἰκονομίαν ἐν τῷ κατακλυσμῷ, ἐν ᾗ ὀκτὼ ἄνθρωποι διεσώθησαν, φανερώτατά φασι τὴν σωτήριον ὀγδοάδα μηνύνειν. τὸ αὐτὸ δὲ καὶ τὸν Δαυίδ, ὄγδοον ὄντα τῇ γενέσει τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, σημαινειν. ετι μην καὶ την περιτομην, οκταημερον γινομενην, το περιτμημα τῆς ἄνω ὀγδοάδος δηλοῦν. καὶ ἁΠλῶς ὅσα εὑρίσκεται ἐν ταῖς γραφαῖς ὑπάγεσθαι δυνάμενα εἰς τὸ ἀριθμὸν τῶν ὀκτὼ τὸ μυστήριον τῆς ὀγδοάδος ἐκπληροῦν λέγουσιν. ἀλλὰ καὶ τὴν δεκάδα", "candidate_score": 0.629466, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_34", "bdc_text": "Bullinger behandelte die Schrift 1525 , HBD 10 , 13. » eiusdem cum Sallustio Nach HBD 11 , 6f behandelte Bullinger 1527 Sallusts «De coniuratione Catilinae» , daher wird hier dessen Schrift «De bello Jugurthino » gemeint sein.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", "candidate_score": 0.629399, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2017", "psc_text": "Μ 10 † σκοποῦ] lies wohl ἐκ τῆς ὀπῆς * 11 <τε>* 13 Unterschrift κατὰ Λουκιανιστῶν V M 14 κατὰ Ἀπελληϊανῶν, εἰκοστὴ τετάρτη ἡ καὶ μݲδݲ V M 16 συνιστάμενος Μ παρὰ τοῦς ἄλλους βούλεται δογματίζειν καὶ κατὰ μὲν τοῦ ἑαυτοῦ διδασκάλου ὁπλιςάμενος ἑαυτὸν καὶ κατὰ τῆς ἀληθεῖας, εἰς τὸ συναγείρειν ἑαυτῷ καὶ αὐτὸς σχολὴν πεπλανημένων ἀνθρώπων, τὰ τοιαῦτα βούλεται δογματίζειν, φάσκων μὲν ὅτι οὐχ οὕτως, φηςί, γεγένηται, ἀλλὰ πεπλάνηται Μαρκίων, ἵνα πανταχόθεν ἑαυτῆν ἐλέγχουςά τε ἡ ἄνοια καὶ ἡ ἀνομία ἐν ἑαυτῇ συντριβομένη φανήσεται καὶ καθ’ ἑαυτῆς τὴν ἀνατροπὴν ἐπεγείρουσα, τῆς ἀληθίας ἀεὶ ἑδραίας οὔσης καὶ μὴ χρείαν ἐχούσης βοηθείας, ἀλλὰ αὐτοσυστάτου οὔσης καὶ παρὰ θεῷ τῷ ὄντως <ὄντι> ἀεὶ συνιστωμένης. φάσκει γοῦν οὗτος ὁ προειρημένος Ἀπελλῆς καὶ οἱ ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι οὐκ εἰσὶ τρεὶς ἀρχαὶ οὔτε δύο, ὡς τοῖς περὶ Λουκιανὸν καὶ Μαρκίωνα ἔδοξεν, ἀλλά, φηςίν, εἷς ἐστιν ἀγαθὸς θεὸς καὶ μία ἀρχὴ καὶ μία δύναμις ἀκατονόμαστος· ᾧ", "candidate_score": 0.62904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3024", "psc_text": "11 γεννηθῆ U Ι ὥσπερ] ὡς U Ι τοῦ 2 < Μ 13 διὰ ταῦτα < Ι weder einen andern noch mir S 14 λέγοντος + dieses S Ι εἰ δὲ] ἢ, < δὲ 16 τί δέ — ἔχειν] Jenes stimmt S 18 τὸ 1 + δὲ M Ι τὸ λέγειν, ἦν δὲ ἐγώ] was ich sage S Ι καὶ πέδας < S Ι μεμηχανῆσθαι] haltet ihr S 19 καὶ wie S Ι ἔφη < Μ Ι διὰ τοῦτο < S 21 Ι ἔφη — διαλέγῃ < S 23 ᾐσθόμην . . ἐρυθριᾶν αὐτὀν] ich erkannte, denn ich bemerkte S 23 f ἐλεγχθῆναι τῷ λόγῳ] das Wort der Widerlegung S | τῷ λόγῳ *] τὸν λόγον M U λόγῳ — γάρ με κατὰ φθόνον ἐπιχειρεῖν σε ἐλέγξαι, ἔφην, καὶ μὴ τὸ προκείμενον καταφανὲς φιλονεικεῖν ποιῆσαι; ἀλλ’, ὦ ἀγαθέ, μὴ ἀποκάμῃς κάμῃς ἀνερωτώμενος. ὁρῇς γὰρ ὡς οὐ περὶ μικρῶν ἡμῖν εἰσιν", "candidate_score": 0.628234, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_31_33", "bdc_text": "Bullinger behandelte die Schrift 1523 und 1524 , HBD 8 , 11f. » libros Erasmi et artem illorum ob oculos subiiciens «BellumErasmus , Bellum , 1 . Aufl. , Basel 1517 ; Adagia , 4 , 1 , 1 ( LB II 951-970 ) ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_894", "psc_text": "σαββάτῳ φιλοτιμεῖται τὰ πλεῖστα θεραπεύειν Ἰησοῦς. καὶ οὐ μόνον ὅτι θεραπεύει, ἀλλὰ καὶ κατὰ δύο τρόπους ἰᾶται. παραγγέλλει γὰρ τοῖς ἰατρευθεῖσιν ἐν τῷ σαββάτῳ αἴρειν τὸν κράββατον καὶ βαδίζειν, ἀλλὰ καὶ ἐν σαββάτῳ πηλὸν φυράσας ἐπέθηκεν τοῖς τοῦ τυφλοῦ ὀφθαλμοῖς· ἔργον δὲ ἐστι πηλὸν φυρᾶσαι. ὅθεν γνόντες οἱ ἀπόστολοι ὅτι λέλυται τὸ σάββατον ἀπὸ τῆς αὐτοῦ ἅμα αὐτοῖς συνδιατριβῆς καὶ διδασκαλίας, τίλλουσι στάχυας σαββάτῳ καὶ ψώχουσι καὶ ἐσθίουσιν. ἦν δὲ σάββατον δευτερόπρωτον, ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον. σάββατα 1 τρίτῳ] Eusebius (ecl. propli. IV 4; Migne 22, 1204 C) u. Hieronymus (zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 C) setzen den ühest öglichen Fall: das 1. Jahr des Ahas — 2 Jes. 7, 14 — 3 vgl. II ón. 16, 2 ἑκκαίδεκα ἔτη); die 14 Jahre des Epiph. sind vom Zeitpunkt der Weissagung an gerechnet — 4f vgl. II ön. 18, 2 II Chron. 29, 1 — 12 vgl. Eusebius ecl.", "candidate_score": 0.628073, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1804", "psc_text": "— 13 f vgl. Mark. 5, 13 — 27 luk. 11, 11f — 28 Luk. 11, 13 VM 4 <ὡς>* 5 τοὺς μὲν τελευτήσαντας Pet.] τοῦ μὲν τελευτήσαντος VM 12f δαιμον///ῶντα, ι ausradiert V corr 13 λέγω δὴ τὸν nachgetragen V corr | ἐξερκόμενο///ν, ο aus ω V corr 16 σκολιεήη, η aus ει V corr σκολιεύη Μ 19 δαιμοv ///ῶντα, ι ausradiert V corr | τοῦ δεσμοῦ *] τοὺς δεσμοὺς VM 22 καὶ τῶν ἀπὸ σοῦ αμ Rande nachgetragen V corr ὑμῶν ὁ ἐπουράνιος;« εἰ τοίνυν δόματα ἀγαθὰ κέκληκεν ἰχθὺν καὶ Ι ᾠόν, οὐ πονηρὸν τὸ μετὰ εὐκαριστίας ἐκ θεοῦ καρισθὲν μεταλαμβανόμενον, καὶ ἐλήλεγκταί σου πανταχόμεν ἡ κακοτροπία. Σχόλιον κݲεݲ. Παρακέκοπται τὸ περὶ Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. εἶχεν γάρ »ἡ γενεὰ αὔτη, σημεῖο0ν οὐ δοθήσεται αὐτῇ«. οὐκ εἶχεν δὲ περὶ Νινευὴ καὶ βασιλίσσης νότου καὶ Σαλομῶνος. Ἔλεγκος κݲεݲ. Καὶ ἐν αὐτοῖς οἶς δοκεῖς παρακόπτειν οὐ δύνασαι, α ὦ Μαρκίων, λαθεῖν", "candidate_score": 0.627725, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1880", "psc_text": "117, 7 13 ἠνεώχθησαν S. 117, 8 14 αὐτῶν S. 117, 8 | αὐτὸν S. 117, 9 15 vor πάθεν (bez. πῶς) + εἰπὲ Μαρκίων, dafür Z. 15 f λέγε ὦ Μαρκίων Anast. Sin. | πόθεν] quomodo πῶς Conc. Anast. Sin. | perficitur γίνεται Conc. γέγονεν Αnast. Sin. | λέγε Conc. 16 per phantasiam κατὰ φανταςίαν Conc. ἐν φανταςίᾳ Anast. Sin. | ἀπὸ 2 Conc. Anast. Sin. 16 f secundum veritatem ἀληθείᾳ Conc. 20 πάντι Μ τοὺς αὐτὸν ζητοῦντας παταχθῆναι ἀοραςίᾳ, καὶ ἐπατάχθησαν καὶ οὐκ ἔβλεπον αὐτὸν τοιοῦτον ὄντα οἷος ἦν. ἀλλὰ καὶ ἐν Σοδόμοις f τὴν θύραν τοῦ Λὼτ ἀπέκρυψαν οἱ ἄγγελοι καὶ οὐκ ἔβλεπον αὐτὴν οἱ Σοδομῖται. μὴ καὶ ἡ θύρα τοῦ Λὼτ δόκησις ἦν, ὦ Μαρκίων; οὐχ ὑπολείπεται δέ σοι ἀντιλογία οὐδεμία. ἔκλασε γὰρ τὸν ἄρτον σαφῶς καὶ διέδωκε τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς. Σχόλιον οݲηݲ. »Τί τεταραγμένοι ἐστέ; ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι πνεῦμα", "candidate_score": 0.627185, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_32_34", "bdc_text": "Aufl. , Basel 1517 ; Adagia , 4 , 1 , 1 ( LB II 951-970 ) ; Bullinger behandelte die Schrift 1525 , HBD 10 , 13. » eiusdem cum Sallustio Nach HBD 11 , 6f behandelte Bullinger 1527 Sallusts «De coniuratione Catilinae» , daher wird hier dessen Schrift «De bello Jugurthino » gemeint sein.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", "candidate_score": 0.626977, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_71", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 792 , Nr. 516 , 93 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2799", "psc_text": "* |ἐπιμετρῆται Μ 21 τὸ μὴ φαρμακεύειν hinter ἀδηφαγεῖν U 23 πραΰνεσθαι U 23f ἐπιδύειν Μ 24 τὸ δὲ Dind., Öh.] τῷ δὲ MU 25 * etwa <ὅτι κατὰ θεὸν γίνεται>* | κεκτημένη Μ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα θατέρως ἔχει τῆς ἐπιτροῆς τὸ μέτρον. 2. Ἀλλ᾿ ὡς περὶ τούτων εἰπεῖν προειλήφαμεν, ἐν ὀλίγῳ χώρῳ οὗτοι ὑπάρχουσι, περὶ τὴν Φρυγίαν τε καὶ Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν. τί οὖν; ἆρα ἐκκόπτεται ἡ ἐκκλησία ἡ ἀπὸ γῆς περάτων ἄρχι γῆς περάτων; καὶ οὐκέτι <στήσεται ὅτι> »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν«; οὐδὲ οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον στήσεται τό »ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἄχρι ἐσχάτου τῆς γῆς;« εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἐν σεμνότητι ὁ γάμος καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος καὶ ζωὴν ἔχων ὀ γάμος, * γεννηθῶσιν ἄνευ γάμου· εἰ δὲ ἀπὸ γάμου γεννῶνται, ἄρα βέβηλοί εἰσι διὰ τὸν γάμον.", "candidate_score": 0.62652, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_41_43", "bdc_text": "Blanke 71ff. , obtecte tamen , proscriptus , totus in cruce hereo neque latum culmumVgl . Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) . e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3359", "psc_text": "τοῦ σίτου καὶ ἀνέστη. ὅλος οὖν ό κόκκος ἀνέστη ἢ λεῖμμα αὐτοῦ; ἀνέστη ἄλλος κόκκος παρὰ τὸν ὄντα ἢ αὐτὸς ὁ ὤν εἰς τὸ εἶναι; * τὸ διὰ τοῦ Ιωσὴφ κεκηδευμένον ἐν σινδόνι καὶ ἐν μνήματι καινῷ τεθὲν ἀνέστη, πάντως ὅτι οὐκ ἀρνήσῃ. τίνα τοίνυν εὐηγγελίζοντο ἐγηγέρθαι οἱ ἄγγελοι ταῖς γυναιξίν; ὥς φασι »τίνα ζητεῖτε; Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον; ἀνέστη, οὐκ ἔστιν ὡδε. δεῦτε, ἔδετε τὸν τόπον‘. ὡσεὶ ἔλεγε· δεῦτε, ἔδετε τὸν τόπον καὶ συνετίσατε τὸν Ὠριγένην, ὅτι οὐκ ἔνι λεῖμμα κείμενον ἐνταῦθα, ἀλλὰ ὃλον ἀνέστη. καὶ ὅπως γνῷς ὅτι ανέστη, ἀνέστη, > »ἀνέστη, οὐκ ἔστιν ὡδε«, ἴνα ἀποκρούσῃ σου τὴν φλυαρίαν, ὃτι λεῖμμα αὐτοῦ οὐκ ἐγκατελείφθη, ἀλλ᾿ αὐτὸ τὸ ἡλωθένν, αὐτὸ τὸ νυχθὲν τῇ λόγχῃ, αὐτὸ τὸ κρατηθὲν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων, αὐτὸ τὸ ἐμπτυσθὲν <ἀνέστη>. 68. Καὶ τί μοι τὰ πλήθη λέγειν πρὸς ἔλεγχον τούτου τοῦ ἐλεεινοῦ τῆς > ἐν αὐτῷ γενηθείσης φλυαρίας; ἄρα οὖν ὡς ἀνέστη καὶ ἑαυτοῦ τὸ", "candidate_score": 0.626262, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1733", "psc_text": "M 1—11 vgl. S. 153, 27ff 154, 9ff 155, 8 8ff 1 ζητεῖτε, τε oben drüber V corr 2 μεθ’ ὑμῶν S. 153, 281] < VM 3 παθεῖν + πολλὰ S. 153, 29, aber vgl. S. 154, 8 5 πᾶσιν < M 6 δὲ < S. 154, 12 7 ἐποίησεν S. 154, 12] < VM 8 ἡνοίχθησαν S. 154,13 | αὐτῶν S. 154, 14] < VM 9 αὐτόν S. 154, 14] < VM 10 μου S. 155, 7] < VM 11 μου S. 155, 8] < VM | ὀστᾶ S. 155,8 13 <παρ᾿> * | μετ’ αὐτοῦ Μ 18 etwa <λείψανα ἔτι τῆς ἀληθείας ἐν αὐταῖς σῳζόμενα> λείψανα μὲν τοῦ ἀληθινοῦ εὐαγγελίου *, εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν, ὅμως δὲ τὰ πάντα δεινῶς μηχανευσάμενος ἐνόθευσεν. Τῆς πρὸς Ῥωμαίους, παρ᾿ αὐτῷ δ, ἐν δὲ τῷ ἀποστολικῷ ᾱ. ᾱ (κݲηݲ). »Ὅσοι ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται, καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ", "candidate_score": 0.626238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_31", "bdc_text": "Bullinger behandelte die Schrift 1523 und 1524 , HBD 8 , 11f. » libros Erasmi et artem illorum ob oculos subiiciens «BellumErasmus , Bellum , 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_894", "psc_text": "σαββάτῳ φιλοτιμεῖται τὰ πλεῖστα θεραπεύειν Ἰησοῦς. καὶ οὐ μόνον ὅτι θεραπεύει, ἀλλὰ καὶ κατὰ δύο τρόπους ἰᾶται. παραγγέλλει γὰρ τοῖς ἰατρευθεῖσιν ἐν τῷ σαββάτῳ αἴρειν τὸν κράββατον καὶ βαδίζειν, ἀλλὰ καὶ ἐν σαββάτῳ πηλὸν φυράσας ἐπέθηκεν τοῖς τοῦ τυφλοῦ ὀφθαλμοῖς· ἔργον δὲ ἐστι πηλὸν φυρᾶσαι. ὅθεν γνόντες οἱ ἀπόστολοι ὅτι λέλυται τὸ σάββατον ἀπὸ τῆς αὐτοῦ ἅμα αὐτοῖς συνδιατριβῆς καὶ διδασκαλίας, τίλλουσι στάχυας σαββάτῳ καὶ ψώχουσι καὶ ἐσθίουσιν. ἦν δὲ σάββατον δευτερόπρωτον, ὡς ἔχει τὸ εὐαγγέλιον. σάββατα 1 τρίτῳ] Eusebius (ecl. propli. IV 4; Migne 22, 1204 C) u. Hieronymus (zu Jes. 7, 14; Migne 24, 109 C) setzen den ühest öglichen Fall: das 1. Jahr des Ahas — 2 Jes. 7, 14 — 3 vgl. II ón. 16, 2 ἑκκαίδεκα ἔτη); die 14 Jahre des Epiph. sind vom Zeitpunkt der Weissagung an gerechnet — 4f vgl. II ön. 18, 2 II Chron. 29, 1 — 12 vgl. Eusebius ecl.", "candidate_score": 0.625808, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_70", "bdc_text": "AntoniumAnton Hump , aus Bruttig an der Mosel ( Kreis Cochem ) , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im November 1517 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", "candidate_score": 0.625304, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_32_34", "bdc_text": "Aufl. , Basel 1517 ; Adagia , 4 , 1 , 1 ( LB II 951-970 ) ; Bullinger behandelte die Schrift 1525 , HBD 10 , 13. » eiusdem cum Sallustio Nach HBD 11 , 6f behandelte Bullinger 1527 Sallusts «De coniuratione Catilinae» , daher wird hier dessen Schrift «De bello Jugurthino » gemeint sein.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", "candidate_score": 0.625054, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1975", "psc_text": "Μαρκίων, εݲ δὲ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ κειμένης, τάδε· αݲ καὶ λݲϛݲ σχόλιον. »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθην, οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὕπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ 1 Röm. 10,4 – 11 Röm. 13, 8b – 6 I Joh. 4, 8 – 28 Eph. 2, 11 – 14 V M 1f vgl. S. 118, 17f 11f vgl. S. 118, 19 28 – S. 179, 6 vgl. S. 119, 4–10 4 τελειουμίνη Μ 8 ἀποβα|||λόμενος, λ ausradiert V corr 23 [δὲ] * 24 ἐ||νάτης, ν ausradiert V corr ἐννάτης Μ 28 μνημονεύοντες S. 119, 4] μνημονεύετε V M χειροποιήτου ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἱσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλτίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὐμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἕα«", "candidate_score": 0.625051, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2990", "psc_text": "*, nach S äßig seiend, so auch | ὁ λόγος οὗτος *] ὁ λόγος ἑαυτοῦ MU diese Verhandlung S 11 <συμμετρίαν> * | <συμμετρίαν> λαβὼν — κατε- σκευασμένος] ganz äßig werde S | ὅλως U | ἀλλὰ] * 12 εἰς σχῆμα] zur üte u. Gestalt S | γραφαὶ + <λέγουσι > 11. dann συνᾴδουσαι? * 13 πρὸς συμπλήρωσιν διαγωγῆς κρείττονος] zu besserem Wandel S 14 φραστέον] πλαστέον Μ | ταῦτας(!) U | παρακόπτων] lies παραπίπτων? * 15 τοῦ δέοντος] das ändnis S | ἀκριβῶς < S 16 ἅτε] ἀπ᾿ Μ 17 vor αὐτὸς + ὁ 18 ἕκαστος] ἔκδετος Μ 19 Ὠριγένη Μ 21 ἐὰν τὸ βραχὺ] auch nicht eine kleine Stunde S | τὸ] τῶ Μ 22 χαρακτηριάζον Μ τεῖται τὸ σχῆμα, ἀνάγκή, φησί, τὴν ἀναστασιν ἐπὶ μόνου τοῦ εἴδους φῴζεσθαι δεῖν προσδοκᾶν. καὶ ἵνα μὴ εἴπῃς ὅτι οὐ μανθάνω· σκοτεινῶς ἐκεῖνος γὰρ τοῦτο διέλαβεν, ἐγὼ δέ σοι σαφέστερον ὧδε", "candidate_score": 0.625041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850", "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν", "candidate_score": 0.625019, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1178", "psc_text": "| ἐστιν hinter νέος τις Clemens AI. 6 κατωφερὴς Clemens AI.] καταφερὴς VM | τουτέστιν ἀσθενὴς < Clemens AI. 7 f αἰσχρὰς δὲ — ὁ τάλας < Clemens AI. 8 <γάρ> * | φησίν σαντες καὶ εἴς τι πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι, ὅμως ἐν μιᾷ αἱρέσει ἑαυτοὺς κατέθεντο, »ὥστε καὶ ἔχειν ἐξουσίαν ἐδογμάτισαν καὶ τοῦ ἁμαρ- τάνειν διὰ τὴν τελειότητα, ἦ πάντως Τε σωθησομένων φύσει, κἄν τε νυνὶ ἁμάρτωσι, διὰ τὴν ἔμφυτον ἐκλογήν, ἐπεὶ μηδὲ τὰ αὐτὰ αὐτοῖς πράττειν συγχωροῦσιν οἱ προπάτορες τῶν δογμάτων τούτων«. »Φασὶ δὲ καὶ οὖτοι ὡς ἐπὶ τὸ ὑψηλότερον καὶ γνωστικώτερον ἐπεκ- τεινόμενοι τὴν πρώτην τετράδα οὕτως· ἔστι τις πρὸ πάντων προαρχὴ προανεννόνητος, ἄρρητός τε καὶ ἀνονόμαστος, ἥν ἐγὼ Μονότητα καλῶ. ταύτῃ τῇ Μονότητι συνυπάρχει δύναμις, ἥν καὶ αὐτὴν ὀνομάζω Ἐνό- τητα. αὕτη ἡ Ἐνότης ἥ τε Μονότης, τὸ Ἔν οὖσαι, προήκαντο, μὴ πρόέ- μεναι. ἀρχὴν ἐπῖ πάντων νητήν, ἀγέννητόν τε καὶ ἀόρατον, ἥν ἀρχὴν ὁ λόγος", "candidate_score": 0.624759, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", "candidate_score": 0.624225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1965", "psc_text": "Psal. 115, 1 – 26 Röm. 2, 12 f V M 1–3 vgl. S. 123, 16f 26–29 vgl. S. 118, 4–7 2 διὸ nachgetragen V corr, * 23 τὸ 2] τε Μ 28 τοῦ 1 V M 30 αݲ] ιݲαݲ V M , ι von späterer Hand durchges trichen V φυλάττοντας ἀπόλλυσθαι. καὶ εἰ οἱ διὰ νόμου ἁμαρτήσαντες διὰ νόμου κριθήσονται, ἄρα κριτὴς τῶν παραβάσεων ὁ νόμος, οὐκ ἀπωλείας ὤ ἀλλὰ δικαοκρισίας, ὁσίως κρίνων τοὺς παραβεβηκότας. »οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ νόμου δίκαιοι παρὰ θεῷ, ἀλλὰ οἱ b ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσονται«. εἰ δὲ ποιούμενος ὁ νόμος δικαιοῖ τὸν ποιήσαντα, οὐκ ἄδικος ὁ νόμος οὔτε φαῦλος, δι’ ὅν οἱ τελοῦντες τὸν νόμον δι;καιοι καθίστανται. ἐκ δὲ τοῦ νόμου ἐστὶ καὶ ἡ εἰς c Χριστὸν προφητευομένη πίστις, χωρὶς οὗ", "candidate_score": 0.623657, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2416", "psc_text": "ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *] Νομμίου U < Μ Nonniano Cons. Const. 12 Πομπηίου < Μ | Οὐαλερίνου Μ 15 Κρητίου Μ 16 Καμίρλου Μ 17 Καμίρλου Μ 18 Σιλουανοῦ Μ 19 Λεπίδου καὶ Ταύρου + ι ݲ δ ݲ Καίσαρος καὶ Σκιπίωνος Μ d. h. die unter η ݲ Schon gebrachten Kosuln des Jahres 12 n. Chr. Sind hier (ebenso im Chron. Pasch.) an der richtigen Stelle noch einmal eingetragen; In Folge davon sind die nächsten Zahlen (bis ι ݲ Σ ݲ) in M um 1 zu hoch ι ݲ δ ݲ. Φλάγκου καὶ Σιλανοῦ. ι ݲ ε ݲ. τῶν δύο Σέξτων. ι ݲ", "candidate_score": 0.623236, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_65", "bdc_text": "Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1536", "psc_text": "11, 12b. 13 V M 3 ἐξ nachgetragen V corr 6 <τό> * 8 τῶν ἐπαινούντων αὐτὸν an von etwas anderem Ycorr | <ἀφ᾿> * 14 σωτῆρι nachgetragen Vcorr 16 ὕστερον + δὲ, durchgestrichen V corr 19 ἀργυρ///ους, ι ausradiert V corr ὡς λέγει πάλιν ἄλλος προφήτης »γενέσθω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἔρημος καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λαβέτω ἕτερος« *, ὅς »πρηνὴν γενόμενος ἐλάκησε μέσος καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ« καὶ τὸ πέρας ἀγχόνῃ χρησάμενος † ἔδειξεν τὸ πᾶν τῆς αὐτοῦ σωτηρίας διολέσας τῷ διαπεσεῖν τῆς ἐλπίδος κατὰ τὴν αὐτοῦ ἄτακτον καὶ προπετῆ κατὰ τοῦ δεσπότου αὐτοῦ ἐπιβουλὴν καὶ ἕνεκεν φιλαργυρίας ἐπ᾿ ἀρνησιθεΐαν · ὡς καὶ οἱ ἀπόστολοι ἀντ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸν αὐτῶν ἀριθμὸν Ματθίαν κατέστησαν, λέγοντες »ἀφ᾿ οὗ παρέβη Ἰούδας ἀπελθεῖν εἰς τὸν τόπον τὸν ἔδιον«. ποῖον δὲ τοῦτον ἀλλ’ ἢ ὃν ἀπεφήνατο αὐτῷ ὁ σωτὴρ λέγων ὅτι ἐστὶν υἱὸς ἀπωλείας; οὑτος γὰρ ἀφωρίσθη αὐτῷ τόπος ὁ τῆς ἀπωλείας,", "candidate_score": 0.62261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_46", "bdc_text": "diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2421", "psc_text": "13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς τοῦ σωτῆρος ἔτεσιν, ἵνα δῆθεν δύνωνται τῶν παρ᾿ αὐτοῖς αἰώνων καὶ ἀρχῶν ἀναγράφειν τὴν μυθοποιίαν. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου παρουσίας πάσχων ὁ μονογενὴς ἀπαθὴς ὢν ἄνωθεν θεὸς Λόγος, σάρκα δὲ < προσλαβὼν καἲ > ἀναδεξάμενος ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν, ἵνα τὸ τοῦ θανάτου καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ", "candidate_score": 0.621938, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_41_43", "bdc_text": "Blanke 71ff. , obtecte tamen , proscriptus , totus in cruce hereo neque latum culmumVgl . Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) . e Tigurinis agris progredi audeo , ni vitam Vulcano aut gladio libeat dedicare .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1534", "psc_text": "ἀθῷον« καὶ ἀπέστρεψε τὰ ἀργύρις, καθὼς ἠν περὶ αὐτοῦ γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις καὶ ἀπέστρεψε τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς, τὴν τιμὴν τοῦ τετιμημένου παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ«, καὶ πάλιν ἐν ἄλλῳ προφήτῃ »εἰ δίκαιόν ἐστιν ὑμῖν, δότε τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε«, καὶ πάλιν ἐν ἄλλῳ προφήτῃ καὶ ἔδωκαν τὸ ἀργύριον τὴν τιμὴν τοῦ τετιμημένου, καὶ εἶπεν, κάθες αὐτὸ εἰς τὸ χωνευτήριον καὶ ἴδε εἰ δόκιμόν ἐστιν, ὡς ἐδοκιμάσθην ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ«. 8. Καὶ πόσα ἔστιν ἀπὸ τῆς θείας γραφῆς συλλέγειν περὶ τῶν τελειωθέντων ἐν τῷ κυρίῳ ἡμῶν, οὐ κατὰ τὴν Ἰούδα πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἐνέργειαν, ἀλλὰ κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν οὐ κατὰ ἀνάγκην ἀλλὰ ἐκ προαιρέσεως ἑαυτοῦ) παράδοσιν καὶ οἰκονομίαν τοῦ σταυροῦ ὑπὲρ τῆς ἡμῶν σωτηρίας. οἶδα δὲ εἰς πολὺν ὄγκον ἄγων τὰς μαρτυρίας, 2 vgl. Job. 17, 12 — Matth. 26, 24 — 3 Matth. 26, 50", "candidate_score": 0.621782, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_26_28", "bdc_text": "11 , 1f ; Blanke 63f ; Staedtke 285 f ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_697", "psc_text": "1ff ἔστιν δὲ καὶ Χωβὰ κώμη ἐν τοῖς αὐτοῖς μέρεσιν, ἐν ᾗ εἰσιν Ἑβραίων οἱ εἰς Χριστὸν πιστεύσαντες, Ἐβιωναῖοι καλούμενοι über die Lage Zahn, Forsch. I 330 ff), dazu noch haer. 30, 2, 7 u. 18, 1 haer. 40, 1, 5 — 7 ff vgl. haer. 30, 2, 7 de mens, ac pond. 15; S. 167, 65 ff Lagarde garde u. Eusebius h. e. III, 5, 3; S. 196, 13ff τοῦ λαοῦ τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις ἐκκλησίας κατά τινα χρησμὸν τοῖς αὐτόθι δοκίμοις δι' ἀποκαλύψεως ἐκδοθέντα πρὸ τοῦ πολέμου μεταναστῆναι τῆς πόλεως καί τινα τῆς Περαίας πόλιν οἰκεῖν κεκελευσμένου, Πέλλαν αὐτὴν ὀνομάζουσιν — 14 Gal. 3, 10 — 15 vgl. Exod. 23, 17 V M 2 καὶ Μήρινθον < M 5 Συρίας M 6 ἐν’ < V Ι κωκὰβ ἢ χωχὰβ ἡ Μ 7 γὰρ ἡ < M Ι ἀπὸ < M 8 μαθητῶν] ἀποστόλων M Ι μαθητῶν + τῶν V", "candidate_score": 0.621512, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1286", "psc_text": "τοῦ γράμματος ὀνομάζεται· καὶ αὖ πάλιν τὰ ἕτερα δι᾿ ἄλλων ὀνομάζεσθαι γραμμάτων καὶ τὰ ἄλλα δι᾿ ἄλλων, ὡς εἰς ἄπειρον ἐκπίπτειν τὸ πλῆθος τῶν γραμμάτων. οὕτω δ᾿ ἂν σαφέστερον μάθοις τὸ λεγόμενον· Τὸ δέλτα στοιχεῖον γράμματα ἐν ἑαυτῷ ἔχει πέντε, αὐτό τε τὸ δέλτα καὶ τὸ ε καὶ τὸ λάμβδα καὶ τὸ ταῦ καὶ τὸ ἄλφα, καὶ ταῦτα πάλιν τὰ γράμματα δι᾿ ἄλλων γράφεται γραμμάτων καὶ τὰ ἄλλα δι᾿ ἄλλων, εἰ οὖν ἡ πᾶσα ὑπόστασις τοῦ δέλτα εἰς ἄπειρον ἐκπίπτει, ἀεὶ ἄλλων ἄλλα γράμματα γεννώντων καὶ διαδεχομένων ἄλληλα, πόσῳ μᾶλλον ἐκείνου τοῦ στοιχείου μεῖζον εἶναι τὸ πέλαγος τῶν γραμμάτων; καὶ εἰ τὸ ἓν γράμμα οὕτως ἄπειρον, ὅρα ὅλου τοῦ ὀνόματος τὸν βυθὸν τῶν γραμμάτων, ἐξ ὧν τὸν Προπάτορα ἡ Μάρκου Σιγὴ συνεστάναι ἐδογμάτισε. διὸ καὶ τὸv Πατέρα ἐπιστάμενον τὸ ἀχώρητον αὐτοῦ δεδωκέναι τοῖς στοιχείοις, ἃ καὶ Αἰῶνας καλεῖ, ἑνὶ ἑκάστῳ αὐτῶν τὴν ἰδίαν ἐκφώνησιν ἐκβοᾶν, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἕνα", "candidate_score": 0.619432, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_70", "bdc_text": "AntoniumAnton Hump , aus Bruttig an der Mosel ( Kreis Cochem ) , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im November 1517 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", "candidate_score": 0.619406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_70", "bdc_text": "AntoniumAnton Hump , aus Bruttig an der Mosel ( Kreis Cochem ) , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im November 1517 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2320", "psc_text": "ὅτι τῶν δύο τῶν ἀκολουθησάντων, μαθητευομένων μὲν τῷ Ἰωάννῃ, μόνον ἑνὸς τὸ ὄνομα εἴρηκεν ὅτι Ἀνδρέας ἦν, τοῦ δὲ ἄλλου οὐκ εἴρηκεν· ὡς διανοεῖσθαι ἡμᾶς τοῦτον [εἶναι] οὗ τὸ ὄνομα οὐκ εἴρηκε, διὰ τὸ ὁμόχωρον διὰ τὸ σύσκηνον διὰ τὸ ὁμότεχνον διὰ τὸ ὁμοεργὲς ἢ τὸν Ἰωάννην εἶναι ἢ τὸν Ἰάκωβον, ἕνα <δὲ> τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου. ἔδει γὰρ τούτους πρῶτον κληθῆναι, 1 Joh. 1, 23 — 7 vgl. Matth. 4, 12f u. Par. — 13 vgl. Joh. 1, 40 — 16 vgl. Joh. 1, 39ff — 20—23 vgl. Joh. 1, 43f M U 1 τεθέαμαι + φησὶ M 2 τὸ *] ὅτι MU 5 ἐκείνῳ τῷ . . . χρόνῳ *] ἐκεῖνον τὸν . . . χρόνον ΜU 7 τῆς < U 8 * etwa <δεύτερον ἀπάντημα> * 9 ἦν] vgl. zu S. 266, 27 | ἔτι *] ὅτι MU 15 <κατὰ> * 18 μεσίαν M 19 [καὶ] * 21", "candidate_score": 0.619395, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_58_60", "bdc_text": "Nach seiner Vertreibung durch fünförtische Truppen in der Folge des Zweiten Kappeler Krieges übernahm er im November 1532 die Pfarrstelle zu Ottenbach ( Kt . Zürich) . Krankheitshalber wechselte er 1557 in das Pfarramt zu Kappel , wo er starb. Pestalozzi 8. 142 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_717", "psc_text": "τούτων μετὰ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων ἅλωσιν. ἐπειδὴ γὰρ πάντες οἱ εἰς Χριστὸν πεπιστευκότες τὴν Περαίαν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ κατᾠκησαν τὸ πλεῖστον, ἐν Πέλλῃ τινὶ πόλει καλουμένῃ τῆς Δεκαπόλεως τῆς ἐν τῷ εὐαγγελίῳ γεγραμμένης πλησίον τῆς Βαταναίας καὶ Βασανίτιδος χώρας, τὸ τηνικαῦτα ἐκεῖ μεταναστάντων καὶ ἐκεῖσε διατριβόντων αὐτῶν, γέγονεν ἐκ τούτου πρόφασις τῷ Ἐβίωνι. καὶ ἄρχεται μὲν τὴν κατοίκησιν ἔχειν έν Κωκάβῃ τινὶ κώμῃ ἐπὶ τὰ μέρη τῆς Καρναὶμ τῆς καὶ Ἀσταρὼθ ἐν τῇ Βασανίτιδι χώρᾳ, ὡς ἡ ἐλθοῦσα εἰς ἡμᾶς γνῶσις περιέχει. ἔνθεν ἄρχεται τῆς κακῆς αὐτοῦ διδασκαλίας, ὅθεν δῆθεν καὶ οἱ Ναζωραῖοι, οἳ ἄνω μοι προδεδήλωνται. συναφθεὶς γὰρ οὑτος ἐκείνοις καὶ ἐκεῖνοι τούτῳ, ἑκάτερος ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ μοχθηρίας τῷ ἑτέρῳ μετέδωκε. καὶ διαφέρονται μὲν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον κατά τι, ἐν δὲ τῇ κακονοίᾳ ἀλλήλους ἀπεμάξαντο. ἥδη δέ μοι καὶ ἐν ἄλλοις λόγοις καὶ κατὰ τὰς ἄλλας αἱρέσεις περὶ τῆς τοποθεσίας Κωκάβων καὶ τῆς Ἀραβίας διὰ πλάτους εἴρηται. 3.", "candidate_score": 0.618424, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_70", "bdc_text": "AntoniumAnton Hump , aus Bruttig an der Mosel ( Kreis Cochem ) , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im November 1517 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2318", "psc_text": "καιροῦ παρῳχημένου λέγων, ἵνα δείξῃ οὐ τὸν αὐτὸν εἶναι καιρὸν τοῦτον ἐκείνῳ τῷ τοῦ βαπτίσματος χρόνῳ, ἀλλὰ ἄλλον παρ᾿ ἐκεῖνον. οὔτε γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ πρὸς τὸν Ἰωάννην ἀφικνεῖται, ἀλλὰ πρῶτον μὲν εἰς τὸν Γαλιλαίαν, ἔπειτα δὲ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην, ὅπερ ἦν τοῦτο πρὸς τὸν Ἰωάννην *· διὸ λέγει ὅτι »οὗτος ἦν ὃν εἶπον ὑμῖν« καὶ ἔτι τὸ εὐαγγέλιόν φησι »καὶ ἐμαρτύρησεν Ἰωάννης ὅτι τεθέαμαι«, ὡς ἤδη τοῦ πράγματος πρὸς καιρου τινος γεγονότος. 14. Μετὰ ταῦτα ἀρχὴ κλήσεως τῶν περὶ Πέτρον ἀπὸ Ἀνδρέου σημαίνεται. ἀνῆλθε γὰρ παρ᾿ αὐτῷ Ἀνδρέας εἷς τῶν δύο τῶν ἀκολουθησάντων αὐτῷ, μαθητευομένων μὲν παρ᾿ Ἰωάννου, ἔτι δὲ ἐν τῇ Γαλλιλαίᾳ παραμενόντων καὶ <κατὰ> καιροὺς τῷ Ἰωάννῃ σχολαζόντων. καὶ εὐθὺς μείναντος Ἀνδρέου ἐκείνην τὴν ἡμέραν (ὥρα ἦν ὡς δεκάτη), συμβέβνκεν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἀπαντῆσαι αὐτὸν τῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ Σίμωνι καὶ εἰπεῖν τὰ προειρημένα, ὅτι εὑρήκαμεν Μεσσίαν, καὶ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς τὸν κύριον καὶ", "candidate_score": 0.617576, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_70", "bdc_text": "AntoniumAnton Hump , aus Bruttig an der Mosel ( Kreis Cochem ) , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im November 1517 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", "candidate_score": 0.617501, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1285", "psc_text": "*, vgl. S. 12,13] γεγενῆσθαι V M Hipp. generata lat. | αὐτὸ + τὸ ἦχος τῷ ἤχει V M (in den Text gedrungene Grammatikerbemerkung, ßt durch das ὁ ἦχος . . . τῷ ἤχῳ) 22 ἤχει V | κάτω Ausgg.] καὶ rcp V M ebenso Hipp, deoiswn lat. ἀνειλῆφθαι ἄνω λέγει, εἰς ἀναπλήρωσιν τοῦ ὕλου· μεμενηκέναι δὲ εἰς τὰ κάτω τὸν ἦχον, ὥσπερ ἔξω ῥιφέντα. τὸ δὲ στοιχεῖον αὐτό, ἀφ᾿ οὗ τὸ γράμμα σὺν τῇ ἐκφωνήσει τῇ ἑαυτοῦ συγκατῆλθε κάτω, [5] γραμμάτων εἶναί φησι τριάκοντα καὶ ἓν ἕκαστον τῶν τριάκοντα γγαμμάτων ἐν ἑαυτῷ ἔχειν ἕτερα γράμματα, δι᾿ ὧν τὸ ὄνομα τοῦ γράμματος ὀνομάζεται· καὶ αὖ πάλιν τὰ ἕτερα δι᾿ ἄλλων ὀνομάζεσθαι γραμμάτων καὶ τὰ ἄλλα δι᾿ ἄλλων, ὡς εἰς ἄπειρον ἐκπίπτειν τὸ πλῆθος τῶν γραμμάτων. οὕτω δ᾿ ἂν σαφέστερον μάθοις τὸ λεγόμενον· Τὸ δέλτα στοιχεῖον γράμματα ἐν ἑαυτῷ ἔχει πέντε, αὐτό τε τὸ δέλτα καὶ τὸ ε καὶ τὸ λάμβδα", "candidate_score": 0.617243, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2797", "psc_text": "τὸ μὴ ἐν ταὐτῷ δευτερογαμεῖν τὸ μὴ ἁρπάζειν τὸ μὴ ἀδικεῖν τὸ μὴ μεθύσειν τὸ μὴ ἀδηφαγεῖν τὸ μὴ εἰδωλολατρεῖν τὸ μὴ φονεύειν τὸ μὴ μεθμακεύειν τὸ μὴ καταρᾶσθαι τὸ μὴ λοιδορεῖν τὸ μὴ ὀμνύναι, ἀγανακετεὶν τε καὶ ταχὺ καταπραΰνεσθαι, ὀργίζεσθαι καὶ μὴ ἁμαρτάνειν, μὴ ἐπιδύνειν ἥλιον ἐπὶ τῷ παροργισμῷ· τὸ δὲ γάμῳ συναφθῆναι μετὰ εὐνομίας * ἡ φύσις δηλώσει ἐκ θεοῦ κεκτισμένη καὶ ἐπιτραπεῖσα 2 vgl. zu haer. 47, 1, 5; II 216, 5 ff — 5ff vgl. haer. 46, 3, 17; II 206, 15ff — 10 vgl. Cyrillus Hieros. cat. 4,25; Migne 33, 488 A καὶ σὺ ὁ τὴν ἁγνείαν ἔχων, ἆρα οὐκ ἐκ τῶν γεγαυμκότων ἐγεννήθεης; — 11 Matth. 19, 6 — 13 vgl. Matth. 10, 12 — 23 f vgl. Eph. 3. 26 M U 6 <οἱ> * | γεγενημένοι U | μόνη Μ 7 ἐκκλησία + καὶ ἐκκλησία Μ | τῷ < U 8 καὶ", "candidate_score": 0.616378, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_58", "bdc_text": "Nach seiner Vertreibung durch fünförtische Truppen in der Folge des Zweiten Kappeler Krieges übernahm er im November 1532 die Pfarrstelle zu Ottenbach ( Kt .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1630", "psc_text": "διδασκαλεῖον. ἡ δὲ αἵρεσις ἔτι καὶ νῦν ἔν τε Ρώμῃ καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἐν Αἰγύπτῳ τε καὶ ἐν Παλαιστίνῃ, ἐν Ἀραβίᾳ τε καὶ ἐν τῇ Συρίᾳ, ἐν Κύπρῳ τε καὶ Θηβαΐδι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Περσίδι καὶ ἐν ἄλλοις τόποις εὑρίσκεται. μεγάλως γὰρ ὁ πονηρὸς ἐν αὐτῷ κατίσχυσε τὴν ἀπάτην. Οὗτος τὸ γένος Ποντικὸς ὑπῆρχεν, Ἑλενοπόντου δὲ φημι, Σινώπης δὲ πόλεως, ὡς πολὺς περὶ αὐτοῦ ᾄδεται λόγος. τὸν δὲ πρῶτον αὐτοῦ βίον παρθενίαν δῆθεν ἤσκει· μονάζων γὰρ ὑπῆρχεν καὶ ἐπισκόπου τῆς ἡμετέρας ἁγίας καθολικῆς ἐκκλησίας. χρόνου δὲ προϊόντος προσφθείρεται παθένῳ τινὶ καὶ ἐξαπατήσας τὴν παρθένον ἀπὸ τῆς ἐλπίδος αὐτήν τε καὶ ἑαυτὸν κατέσπασε καὶ τὴν φθορὰν ἀπεργασάμενος ἐξεοῦται τῆς ἐκκλησίας ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρός. ἡν γὰρ αὐτοῦ ὁ πατὴρ δι᾿ ὑπερβολὴν εὐλαβείας τῶν διαφανῶν καὶ σφόδρα τὰ] τῆς ἐκκλησίας ἐπιμελομένων, διαπρέπων ἐν τῇ τῆς ἐπισκοπῆς λειτουργίᾳ. πολλὰ δὲ δῆθεν ὁ Μαρκίων καθικετεύσας καὶ αἰτήσας μετάνοιαν οὐκ εἴληφε", "candidate_score": 0.615028, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2667", "psc_text": "ἠγήσοιντο von erster Hand am Rand statt ἡγήσονται im text U 10 ἀποστολικῆς καὶ < U 11 οὐκ ἐρεῖ] οὐ χαίρει U 12 ἀληθείᾳ + <γεγέννηται>?* 18 τὸ πνεῦμα *] πνεῦμα τὸ Μ U 19 λαμβάνον + τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας U 21 καὶ υἱὸς — ἐνυπόστατος < U 22 ἅγιον πνεῦμα < U 21 καὶ υἱὸς — ἐνυπόστατος < U 22 ἅγιον πνεῦμα 26 ἀνόητε U 27 ἀντιθέτως] ἀντὶ δὲ τῶν Μ | προειρημένου + νοῦ Μ | ψωνὰς + <ταττομένων>?* 28 αὐτὰ U 5. Πρῶτον μὲν οὖν ἐπιδὴ παρήγαγε τὸ κεφάλαιον ὅτι »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς κύριος Ἰησοῦς χριστός, δι᾿ ὃς τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ«, οὐχ ὁρᾷς ὅτι λέγων »εἷς θεός, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν«, πῶς τὴν μίαν ἀρχὴν σημαίνει ἵνα μή εἰς πολλὰς ἀρχὰς τρέψὴ τὴν διάνοιαν καὶ εἰς πολυθεΐαν ἀγάγῃ τῆς πολυθεΐας;", "candidate_score": 0.614878, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", "candidate_score": 0.613895, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_42", "bdc_text": "Adagia , 1 , 5 , 6 ( LB II 184f ) .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1282", "psc_text": "ἓν γράμμα μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐκφώνησιν ἠχήσῆ· ἧς ἐκφωνήσεως εἰκόνα τὸ ἀμὴν ὁμοῦ λεγόντων ημῶν ὑπέθετο εἶναι. τοὺς δὲ φθόγγους ὑπάρχειν τοὺς μορφοῦντας τὸν ἀνούσιον καὶ ἀγέννητον Αἰῶνα· καὶ εἶναι τούτους μορφάς, ἃς ὁ κύριος ἀγγέλους εἴρηκε, τὰς διηνεκῶς βλεπούσας τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός. Τὰ δὲ ὀνόματα τῶν στοιχείων τὰ κοινὰ καὶ ῥητὰ Αἰῶνας καὶ λόγους καὶ ῥίζας καὶ σπέρματα καὶ πληρώματα καὶ καρποὺς ὠνόμασε, τὰ δὲ καθ’ ἕνα αὐτῶν καὶ ἑκάστου ἔδια ἐν τῷ ὀνόματι τῆς ἐκκλησίας ἐμπεριεχόμενα νοεῖσθαι ἔφη. ὧν στοιχείων τοῦ <ἐσχάτου> στοιχείου τὸ ὕστερον γράμμα φωνὴν προήκατο τὴν αὐτοῦ· οὗ <ὁ> ἦχος ἐξελθὼν κατ’ εἰκόνα τῶν στοιχείων στοιχεῖα ἴδια ἐγέννησεν· ἐξ ὧι τά τε ἐνταῦθα διακεκοσμῆσθαί φησι καὶ τὰ πρὸ τούτων γεγεννῆσθαι. τὸ μέντοι γράμμα αὐτό, οὗ ὁ ἦχος ἦν συνεπακολουθῶν τῷ ἤχῳ κάτω, ὑπὸ τῆς συλλαβῆς τῆς ἑαυτοῦ 13 vgl. Matth. 18, 10 V M lat. Hipp. 3 οὑπερ αὐτὸ] neque ipsum super lat.", "candidate_score": 0.612777, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf016", "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-poenitentia", "max_score": 0.698708, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_45_47", "bdc_text": "Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ; diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th. Graesse , Dresden/ Leipzig 1846 ( Nachdruck :", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-poenitentia_window_55", "psc_text": "Ergo quia de Joannis generali epistola sermo est, ipsius Joannis in Evangelio scripta interrogemus, utrum cum vestra interpretatione conveniant. Scribit enim dixisse Dominum: Quia sic dilexit Deus hunc mundum, ut Filium suum unigenitum daret; ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16). Si quem ergo lapsum revocare cupias; ut credat, an ut non credat, hortaris? Utique ut credat. Sed qui credit juxta Domini sententiam, habebit vitam aeternam. Quomodo ergo prohibebis orare pro eo, cui aeterna vita debetur? cum divinae sit gratiae fides, sicut Apostolus in divisionibus gratiarum docet, quia alii datur in eodem Spiritu fides (I Cor. XII, 9); et discipuli Domino dicant: Adauge nobis fidem (Luc. XVII, 5). Qui ergo fidem habet, habet vitam: qui vitam habet, non est utique exclusus a venia. Omnis, inquit, qui credit in eum, non pereat. Cum omnis dicitur, nullus excluditur, nullus excipitur; non enim", "candidate_score": 0.698708, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf021", "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas", "max_score": 0.69309, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_62_64", "bdc_text": "Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit . Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_16", "psc_text": "caeca separatur: acquiescit autem carni et sanguini, quisquis carnalibus propinquis et consanguineis suis carnaliter suadentibus assentitur. Neque veni in Jerosolymam aa praecessores meos Apostolos, sed abii in Arabiam, et iterum reversus sum Damascum. Deinde post annos tres, ascendi Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud illum diebus quindecim Si cum evangelizasset Paulus in Arabia, postea vidit Petrum, non ideo ut per ipsum Petrum disceret Evangelium; nam ante eum utique vidisset: sed ut fraternam charitatem etiam corporali notitia cumularet. Alium autem Apostolorum non vidi, nisi Jacobum fratrem Domini. Jacobus Domini frater, vel ex filiis Joseph de alia uxore, vel ex cognatione Mariae matris ejus debet intelligi. 9. [Ib. I, 20-24.] Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior. Qui dicit, Ecce coram Deo, quia non mentior, jurat utique. Et quid sanctius hac juratione? Sed non est contra praeceptum juratio quae a malo est, non jurantis, sed incredulitatis ejus cui jurare", "candidate_score": 0.69309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_63_65", "bdc_text": "frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit . Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ; Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_16", "psc_text": "caeca separatur: acquiescit autem carni et sanguini, quisquis carnalibus propinquis et consanguineis suis carnaliter suadentibus assentitur. Neque veni in Jerosolymam aa praecessores meos Apostolos, sed abii in Arabiam, et iterum reversus sum Damascum. Deinde post annos tres, ascendi Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud illum diebus quindecim Si cum evangelizasset Paulus in Arabia, postea vidit Petrum, non ideo ut per ipsum Petrum disceret Evangelium; nam ante eum utique vidisset: sed ut fraternam charitatem etiam corporali notitia cumularet. Alium autem Apostolorum non vidi, nisi Jacobum fratrem Domini. Jacobus Domini frater, vel ex filiis Joseph de alia uxore, vel ex cognatione Mariae matris ejus debet intelligi. 9. [Ib. I, 20-24.] Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior. Qui dicit, Ecce coram Deo, quia non mentior, jurat utique. Et quid sanctius hac juratione? Sed non est contra praeceptum juratio quae a malo est, non jurantis, sed incredulitatis ejus cui jurare", "candidate_score": 0.684959, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_64", "bdc_text": "Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_16", "psc_text": "caeca separatur: acquiescit autem carni et sanguini, quisquis carnalibus propinquis et consanguineis suis carnaliter suadentibus assentitur. Neque veni in Jerosolymam aa praecessores meos Apostolos, sed abii in Arabiam, et iterum reversus sum Damascum. Deinde post annos tres, ascendi Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud illum diebus quindecim Si cum evangelizasset Paulus in Arabia, postea vidit Petrum, non ideo ut per ipsum Petrum disceret Evangelium; nam ante eum utique vidisset: sed ut fraternam charitatem etiam corporali notitia cumularet. Alium autem Apostolorum non vidi, nisi Jacobum fratrem Domini. Jacobus Domini frater, vel ex filiis Joseph de alia uxore, vel ex cognatione Mariae matris ejus debet intelligi. 9. [Ib. I, 20-24.] Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior. Qui dicit, Ecce coram Deo, quia non mentior, jurat utique. Et quid sanctius hac juratione? Sed non est contra praeceptum juratio quae a malo est, non jurantis, sed incredulitatis ejus cui jurare", "candidate_score": 0.668554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_64_66", "bdc_text": "Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ; Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ; HBD 7 , 6 ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_16", "psc_text": "caeca separatur: acquiescit autem carni et sanguini, quisquis carnalibus propinquis et consanguineis suis carnaliter suadentibus assentitur. Neque veni in Jerosolymam aa praecessores meos Apostolos, sed abii in Arabiam, et iterum reversus sum Damascum. Deinde post annos tres, ascendi Jerosolymam videre Petrum, et mansi apud illum diebus quindecim Si cum evangelizasset Paulus in Arabia, postea vidit Petrum, non ideo ut per ipsum Petrum disceret Evangelium; nam ante eum utique vidisset: sed ut fraternam charitatem etiam corporali notitia cumularet. Alium autem Apostolorum non vidi, nisi Jacobum fratrem Domini. Jacobus Domini frater, vel ex filiis Joseph de alia uxore, vel ex cognatione Mariae matris ejus debet intelligi. 9. [Ib. I, 20-24.] Quae autem scribo vobis, ecce coram Deo, quia non mentior. Qui dicit, Ecce coram Deo, quia non mentior, jurat utique. Et quid sanctius hac juratione? Sed non est contra praeceptum juratio quae a malo est, non jurantis, sed incredulitatis ejus cui jurare", "candidate_score": 0.653102, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf026", "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus", "max_score": 0.691646, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55_57", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) . Im Jahre 1527 zog er mit den Urnern in französischen Diensten nach Italien , wurde verwundet , schlo ß sich nach seiner Rückkehr der Reformation an und verließ das Pfarramt . Danach besuchte er Vorlesungen in der Prophezei , wurde 1529 Pfarrer in Birmensdorf ( Kt . Zürich) , 1531 in Rohrdorf ( Kt. Aargau) .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus_window_15", "psc_text": "discipulum fuisse Manis et Priscilliani magistrum. Hic autem cum Ursacio episcopo ob necem ejusdem Priscilliani, cujus accusatores exstiterant, Ecclesiae communione privatus, exsilio condemnatur, ibique die ultimo fungitur, Theodosio Majore et Valentiniano regnantibus. CAPUT XVI. 20. Siricius, clarissimus pontifex, et Romanae sedis antistes, scripsit decretale opusculum directum ad Eumerium Tarraconensem episcopum. In quo, inter alias ecclesiasticas disciplinas, constituit haereticorum baptisma nequaquam ab Ecclesia rescindendum. Reperimus et aliam ejus epistolam ad diversos episcopos missam, in qua condemnat Jovinianum haereticum, atque Auxentium, caeterosque eorumdem sequaces. Praefuit Romae annos quatuordecim. Obiit Theodosio et Valentiniano regnantibus. CAPUT XVII. 21. Paulinus, presbyter, explicuit in Benedictionibus patriarcharum triplici intelligentiae genere librum satis succincta brevitate 149 compositum. Idem etiam, petente Augustino, conscripsit Ambrosii vitam signis florentem, atque doctrinis et meritis apostolorum non imparem. Siquidem et Constantius episcopus Germani vitam contexuit, obitumque Paulini Oranius edidit. CAPUT XVIII. 22. Proba, uxor Adelphii proconsulis, femina, idcirco inter viros ecclesiasticos posita sola,", "candidate_score": 0.691646, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_52_54", "bdc_text": "MichaelMichael Wüst , s. oben [Nr. 12 ] S. 83 , Anm. 1 . noster ab infoelici descivit sacerdotio et textrinam lanariam subintroiit . IoannesJohannes ( oder Johann Reinhart ) Bullinger , 1496-1570 , älterer Bruder des Reformators , geboren in Arbon ( Kt.", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus_window_38", "psc_text": "Vincentium Caesaraugustanae urbis episcopum, qui ex catholico ad Arianam pravitatem fuerat devolutus. Est, et alius ejusdem de Virginitate ad sororem libellus, qui dicitur annulus: cujus quidem fatemur cognovisse titulum, ignorare eloquium. Claruit temporibus praedicti imperatoris, quo etiam regnante vitam finivit. CAPUT XLIV. 62. Joannes, Gerundensis ecclesiae episcopus, nativitate Gothus, 163 provinciae Lusitaniae Scalabi natus. Hic, cum esset adolescens, Constantinopolin perrexit, ibique Graeca et Latina eruditione munitus, post decem et septem annos in Hispanias reversus est, eodem tempore quo incitante Leovigildo rege, Ariana fervebat insania. Hunc supradictus rex, cum ad nefandae haeresis crudelitatem compelleret, et hic omnino resisteret, exsilio trusus, et Barcinonem relegatus, per decem annos multas insidias, et persecutiones ab Arianis perpessus est. 63. Qui postea condidit monasterium quod nomine Biclaro dicitur, ubi congregata monachorum societate, scripsit regulam ipsi monasterio profuturam, sed et cunctis Deum timentibus satis necessariam. Addidit in libro Chronieorum ab anno primo Justini Junioris principatus, usque ad", "candidate_score": 0.658496, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus_window_36", "psc_text": "Exstat et aliud laudabile ejus opusculum adversus instituta Arianorum, in quo, propositis eorum dictis, suas responsiones opponit. Praeterea edidit unum ad Florentinam sororem de Institutione virginum et contemptu mundi libellum, titulorum distinctionibus praenotatum. Siquidem, et in Ecclesiasticis Officiis idem non parvo laboravit studio; in toto enim Psalterio duplici editione orationes conscripsit; in sacrificio quoque, laudibus atque psalmis, multa dulci sono composuit. 59. Scripsit et epistolas multas: ad papam Gregorium de baptismo unam, alteram ad fratrem, in qua praemonet cuique mortem non esse timendam. Ad caeteros quoque episcopos plurimas promulgavit familiares epistolas, et si non satis splendidas verbis, acutas tamen sententiis. 162 Floruit sub Recaredo viro religioso, ac principe glorioso, cujus etiam temporibus mirabili obitu vitae terminum clausit. CAPUT XLII. 60. Lucinianus, Carthaginis Spartariae episcopus, in Scripturis doctus: cujus quidem multas epistolas legimus, de sacramento denique baptismatis unam, et ad Eutropium abbatem, qui postea Valentiae episcopus fuit, plurimas. Reliqua vero industriae", "candidate_score": 0.656195, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_55", "bdc_text": "Thurgau) , besuchte die Lateinschulen in Rottweil , Bern , Heidelberg und Emmerich. Hier unterrichtete er seinen Bruder Heinrich ( HBD 3 , 23). 1519 an der Kölner Universität immatrikuliert , im folgenden Jahre Magister ( Köln , Matrikel II 808 , Nr. 522 , 47 ) , hierauf 1520 Kaplan in Bremgarten , dann Pfarrer in Altdorf ( Kt. Uri) .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus_window_15", "psc_text": "discipulum fuisse Manis et Priscilliani magistrum. Hic autem cum Ursacio episcopo ob necem ejusdem Priscilliani, cujus accusatores exstiterant, Ecclesiae communione privatus, exsilio condemnatur, ibique die ultimo fungitur, Theodosio Majore et Valentiniano regnantibus. CAPUT XVI. 20. Siricius, clarissimus pontifex, et Romanae sedis antistes, scripsit decretale opusculum directum ad Eumerium Tarraconensem episcopum. In quo, inter alias ecclesiasticas disciplinas, constituit haereticorum baptisma nequaquam ab Ecclesia rescindendum. Reperimus et aliam ejus epistolam ad diversos episcopos missam, in qua condemnat Jovinianum haereticum, atque Auxentium, caeterosque eorumdem sequaces. Praefuit Romae annos quatuordecim. Obiit Theodosio et Valentiniano regnantibus. CAPUT XVII. 21. Paulinus, presbyter, explicuit in Benedictionibus patriarcharum triplici intelligentiae genere librum satis succincta brevitate 149 compositum. Idem etiam, petente Augustino, conscripsit Ambrosii vitam signis florentem, atque doctrinis et meritis apostolorum non imparem. Siquidem et Constantius episcopus Germani vitam contexuit, obitumque Paulini Oranius edidit. CAPUT XVIII. 22. Proba, uxor Adelphii proconsulis, femina, idcirco inter viros ecclesiasticos posita sola,", "candidate_score": 0.656021, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_34_36", "bdc_text": "Bullinger behandelte die Schrift 1525 , HBD 10 , 13. » eiusdem cum Sallustio Nach HBD 11 , 6f behandelte Bullinger 1527 Sallusts «De coniuratione Catilinae» , daher wird hier dessen Schrift «De bello Jugurthino » gemeint sein. et aliquot Vergilii librisAusgew ählte Bücher aus Vergils Äneis behandelte Bullinger im Jahre 1523 , HBD 8 , 12 . adiunximus .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus_window_24", "psc_text": "Scripturis divinis copiosissime eruditus, in loquendo quoque dulcis, in docendo ac disserendo subtilis, scripsit multa. E quibus legimus, de gratia Dei et libero arbitrio libros Responsionum septem, in quibus Fausto, Galliae Regiensis urbis episcopo, Pelagianae pravitati consentienti, respondens, obnititur ejus profundam destruere calliditatem. 36. Legimus et ejusdem librum de sancta Trinitate ad Felicem directum notarium; librum quoque Regulae verae fidei, et alium de Sacramento Incarnationis Domini nostri Jesu Christi. Exstant, et duo ejusdem libri de Veritate praedestinationis, ad episcopos missi, in quibus demonstratur quod gratia Dei in bonis voluntatem humanam praevenit, et quod Deus quosdam praedestinationis suae munere justificans praeeligit, quosdam vero in suis reprobis moribus occulto quodam judicio derelinquit. 37. Est et liber altercationis ejus, quo de fide cum Thrasamundo rege idem beatus Fulgentius disputavit. Ad Ferrandum quoque, ecclesiae Carthaginiensis diaconum, unum de interrogatis Quaestionibus scripsit ibellum. Inter haec composuit multos tractatus 155, quibus sacerdotes in ecclesiis uterentur. Plurima", "candidate_score": 0.638234, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_34", "bdc_text": "Bullinger behandelte die Schrift 1525 , HBD 10 , 13. » eiusdem cum Sallustio Nach HBD 11 , 6f behandelte Bullinger 1527 Sallusts «De coniuratione Catilinae» , daher wird hier dessen Schrift «De bello Jugurthino » gemeint sein.", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-viris-illustribus_window_24", "psc_text": "Scripturis divinis copiosissime eruditus, in loquendo quoque dulcis, in docendo ac disserendo subtilis, scripsit multa. E quibus legimus, de gratia Dei et libero arbitrio libros Responsionum septem, in quibus Fausto, Galliae Regiensis urbis episcopo, Pelagianae pravitati consentienti, respondens, obnititur ejus profundam destruere calliditatem. 36. Legimus et ejusdem librum de sancta Trinitate ad Felicem directum notarium; librum quoque Regulae verae fidei, et alium de Sacramento Incarnationis Domini nostri Jesu Christi. Exstant, et duo ejusdem libri de Veritate praedestinationis, ad episcopos missi, in quibus demonstratur quod gratia Dei in bonis voluntatem humanam praevenit, et quod Deus quosdam praedestinationis suae munere justificans praeeligit, quosdam vero in suis reprobis moribus occulto quodam judicio derelinquit. 37. Est et liber altercationis ejus, quo de fide cum Thrasamundo rege idem beatus Fulgentius disputavit. Ad Ferrandum quoque, ecclesiae Carthaginiensis diaconum, unum de interrogatis Quaestionibus scripsit ibellum. Inter haec composuit multos tractatus 155, quibus sacerdotes in ecclesiis uterentur. Plurima", "candidate_score": 0.632138, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", "max_score": 0.691305, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10042_sent_10_12", "bdc_text": "nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras . Et hactenus quidem Mathei et Ioannis evangelion , dein et Paulinas aliquot epistolas , Romanorum videlicet , Corinthiorum utramque , Galatarum , Ephesiorum , Philippensium et Colossensium sumus interpraetatiDie Reihenfolge von Bullingers neutestamentlichen Vorlesungen in Kappel läßt sich einigerma ßen sicher feststellen:", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_735", "psc_text": "quia (i 8. u.) A 24 eo die ex cotidie P, eodem die X 25 est om. ET beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam. § 52 ueni, domine Iesu, doce nos ordinem beatitudinum tuarum; neque enim sine ordine dixisti primo beatos pauperes spiritu, secundo beatos mites et tertio beatos qui lugent. etiamsi cognosco aliquid, tamen ex parte cognosco. si enim Paulus ex parte cognouit, quantum ego possum cognoscere, qui Paulo quantum uita tantum etiam uerbo inferior sum? uita enim uerbum exigit et adquirit, sermo autem sine uita B non dei sermo. quanto me sapientior Paulus! ille gloriatur in periculis, ego glorior in successibus; ille gloriatur, quia reuelationibus non extollitur, ego, si quae reuelationes mihi contingerent, gloriarer. sed tamen potest deus de lapidibus homines suscitare et uerbum proferre de clausis, uocem elicere de mutis. quodsi asinae oculos aperuit, ut uideret angelum, potens est et nobis quoque aperire oculos, ut possimus dei", "candidate_score": 0.691305, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_44_46", "bdc_text": "Verum suave mihi est pro dulci nomine Jesu Christi , domini mei , peripsima [ !] hominum [1 Kor 4 , 13 ] fieri , qui iam olim longe crudeliora peccatis meis promerueram . Tu pro me praecare dominum , ut hoc in me et fidelibus omnibus confirmet , quod ex gratia incoepitVgl. Phil 1 , 6 . , utque in morte nostra cum Sancto cantemus IgnatioZitiert nach IgnRöm 5 , 3 ; diese Briefstelle wird auch angeführt bei Jacobus a Voragine , Legenda aurea , vulgo historia lombardica dicta , recensuit Th.", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_457", "psc_text": "quoniam alibi plenius diximus, hic transcurrendum uidetur. meritoque sanctus Dauid de hac c historia mysticum psalmum quinquagensimum scripsit propter Bersabee nuptias dicens: in plurimum laua me ab iniustitia mea et a delicto meo munda me. si iniquitatem suam dei amicus agnoscit et meritis suis obstare delictum, si denique deo peccasse 88 confitetur, cur tu de confessione criminis erubescas, cum criminis conmentum, non confessio sit pudori? § 39 ergo cum Dauid Bersabee historiam non D praetermiserit in suis psalmis, ut in ea uel mysterium uel actum perfectae paenitentiae nos doceret, iure uidemus etiam in generationibus dominicis non praetelmissampraetermissam, quia et ipse Dauid, qui eam accepit in uxorem sibi, generationis dominicae secundum carnem praecessor adseritur, cuius speciale, ut diximus, meritum, ut ecclesiae in hoc mysterio uideret exortum et acciperet oraculum quod ex suo Christus genere nasceretur. alterum enim ad ecclesiam pertinet, quod dixit: ecce audiuimus eam E in Ephratha, inuenimus eam in", "candidate_score": 0.685646, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_62_64", "bdc_text": "Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit . Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_809", "psc_text": "usurpet, quem licet nominis 1380 A non queas adpellatione secernere, factorum tamen consideratione discernas. § 103 Quid existis in desertum uidere? harundinem 7,24 uento moueri? ubi praemonuit discipulos Iohannis in crucem dominicam esse credendum, redeuntibus illis conuersus ad turbas coepit ad uirtutem pauperes prouocare, ne exaltati corde, mente instabiles, consilio infirmi speciosa utilibus, aeternis B caduca praeferrent, sed humili spiritu crucem potius tollerent quam faleras mundi huius extollerent et quasi beati pauperes, qui nihil haberent saeculi quod amitterent, libenter corporis uitam cum inmortali gloria conmutarent. non otiose igitur sancti Iohannis hic persona laudatur, qui uitae amore posthabito iustitiae formam nec mortis terrore mutauit. § 104 quid inquit existis in desertum uidereauidere deserto mundus hic C conparari uidetur adhuc incultus, adhuc sterilis, adhuc infecundus, in quem negat nobis ita dominus prodeundum, ut mente carnis inflatos uacuosque uirtutis internae uiros et fragili se gloriae saecularis sublimitate iactantes pro exemplari quodam et imagine", "candidate_score": 0.660685, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_9_11", "bdc_text": "Mecum alias quam optime agitur ; nam opulentissimo praefectus Siehe die Einleitung S. 23-25 . coenobio nec minus pratis virentibus silvisque garritu avium perstrepentibus amoeno pias pariter ac bonas profiteor litteras .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1304", "psc_text": "25 bonis P (s exp. m2) L celebremus. unde dominus spiritaliter uidetur respondere, cum 13,15 dicit: hypocritae, unusquisque uestrum sabbato non soluit bouem suum aut asinuraasinum et ducit adaquare? § 175 cur enim non aliud animal indicauit nisi ut ostenderet F aduersantibus licet synagogae principibus futurum tamen ut Iudaicus et geutilisgentilis populus sitim corporis aestusque mundi istius dominici fontis ubertate deponat? agnouit enim bos possessorem suum et asinus praesaepe domini sui. itaque ille populus, qui ante faeni uilis, quod priusquam euellatur arescit, alimonia pascebatur, panem illum qui e caelo descendit accepit. et ideo per euocationem duorum populorum ecclesiam dicit saluam futuram, quae tempore legis inpleto et dominicae resurrectionis aetate tempus suae absolutionis acceperat. quam clemens ergo dominus, quam pius 14 y A in utroque, cum aut miseretur aut uindicat! in synagogae typo arborem excidi iubet. in typo ecclesiae feminam saluat. quam dulcis parabola. facilis antemautem solutio. uinculum uinculo conparat, ut", "candidate_score": 0.658972, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_63_65", "bdc_text": "frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit . Jacobus Jakob Buchser aus Suhr bei Aarau , Studienfreund Bullingers in Köln , dort im April 1518 immatrikuliert ; Köln , Matrikel II 797 , Nr. 518 , 11 ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_809", "psc_text": "usurpet, quem licet nominis 1380 A non queas adpellatione secernere, factorum tamen consideratione discernas. § 103 Quid existis in desertum uidere? harundinem 7,24 uento moueri? ubi praemonuit discipulos Iohannis in crucem dominicam esse credendum, redeuntibus illis conuersus ad turbas coepit ad uirtutem pauperes prouocare, ne exaltati corde, mente instabiles, consilio infirmi speciosa utilibus, aeternis B caduca praeferrent, sed humili spiritu crucem potius tollerent quam faleras mundi huius extollerent et quasi beati pauperes, qui nihil haberent saeculi quod amitterent, libenter corporis uitam cum inmortali gloria conmutarent. non otiose igitur sancti Iohannis hic persona laudatur, qui uitae amore posthabito iustitiae formam nec mortis terrore mutauit. § 104 quid inquit existis in desertum uidereauidere deserto mundus hic C conparari uidetur adhuc incultus, adhuc sterilis, adhuc infecundus, in quem negat nobis ita dominus prodeundum, ut mente carnis inflatos uacuosque uirtutis internae uiros et fragili se gloriae saecularis sublimitate iactantes pro exemplari quodam et imagine", "candidate_score": 0.652989, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_61_63", "bdc_text": "Egli , Analecta II 161-172 ; Pfarrerbuch 230 . frater meus etiamdum sacrificulum , imo pastorem Uraniorum agit .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_20", "psc_text": "I Ioh. 2, 2 24 I Ioh. 2, 1 1 sacramentarum F sacrarum r 2 huius uitae PL exposito G ab erroris sollicitudine a errore (om. ad) ac sollicitudine G ad errorem (v 8. e alt. V) sollicitudinem FLnV 3 atleta PL 5 haut (h 8. u.) P 9 stilo] libro B 13 historiae C a] de χ, om. aX narrationis X 14 iudeae (e pr. s. u.) V iudei (i eras.) G sacerdos (0 ex u) P 15 digestio (i alt. s. u.) P 16 •IIII∙ PX animalium formas in ras. P animalia F et (v 8. a ult. M2) KV 17 •IIII∙ P 18 speciem αFπ et (-e corr.) V 20 hic (c in ras.) P quia ΕγΤ qui cet. a 8. u. G 22 est PL, et V (est corr.) cet. 23 et alt.l est a est et CG aput patrem — uitulus, quia suo sanguine nos", "candidate_score": 0.651275, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10042_sent_25_27", "bdc_text": "10 , 8ff; 11 , 1f ; Blanke 63f ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1179", "psc_text": "10, 1. Colosa. 2, 16 19 Hebr. 5. 6; 7, 17 20 Exod. 27, 20 sq. 23 Galat. 4, 25 24 Matth. 23, 37, Ps. 83, 7 1 indicium (iam ex alum) A D&)nqup] nam PL 2 iudaei debent CΧχ 3 uellint A 4 incendit X absconso / 5 super P (er in ras.) ΕγΤ 7 lucerna... scriptum est s. M. m3 A 9 deij dm P 12 autetn] enim Χχ aliundem P (m eras ) L 14 ut mna Migne