{
  "letter_id": "1085",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1085",
  "dominant_topic": 16,
  "topic_dist": [
    0.050347,
    0.04544,
    0.054368,
    0.051977,
    0.058055,
    0.043651,
    0.055563,
    0.042879,
    0.050029,
    0.048182,
    0.052788,
    0.055818,
    0.041506,
    0.046877,
    0.040813,
    0.043005,
    0.061547,
    0.052077,
    0.053361,
    0.051716
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.725664,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.725664,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.706203,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.699304,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.697639,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.697075,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.693143,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_142",
          "psc_text": "legere populo voluero, prolata epistola mea demonstrabit me fidei violatorem. Quod misericordia Domini avertat a moribus atque instituto meo, quod mihi per jugum suum inspirare dignatus est. 8. Episcopus meus Benevolentiae tuae fortasse potius litteras misisset, si esset praesens, aut ego illo vel jubente vel permittente scripsissem. Sed illo absente cum diaconi rebaptizatio recens esse dicitur, frigescere actionem ipsam dilatione non passus sum, de fraterna et vera morte acerbissimi doloris aculeis excitatus. Quem dolorem meum adjuvante misericordia et providentia Domini, pacis fortasse compensatio lenitura est. Deus et Dominus noster tibi mentem pacatam inspirare dignetur, domine dilectissime frater. EPISTOLA XXIV. Paulinus Alypio episcopo de libris Augustini quos recepit, excusans quod serius miserit ad illum Eusebii Chronica. Cupit edoceri de genere et vita Alypii: ipse vicissim de se nonnulla aperiens. Panem unum dono mittit. Domino merito honorabili, et beatissimo patri ALYPIO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Haec est vera charitas, haec perfecta",
          "candidate_score": 0.692972,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736",
          "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.",
          "candidate_score": 0.692707,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183",
          "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae",
          "candidate_score": 0.688566,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384",
          "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in",
          "candidate_score": 0.688248,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151",
          "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.68625,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966",
          "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,",
          "candidate_score": 0.684944,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.683269,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620",
          "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad",
          "candidate_score": 0.683263,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.682519,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.680082,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.680033,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2168",
          "psc_text": "Memor debiti quod ex tua petitione et mea promissione factum est, religiosa famula Dei Paulina, persolutionis quoque ejus negligens esse non debui. Cum enim petivisses ut de invisibili Deo, utrum per oculos corporeos possit videri, prolixe aliquid copioseque ad te scriberem, negare non potui, ne sanctum tuum studium offenderem; sed promissum distuli, sive propter alias occupationes meas, sive quod a me id flagitaretur, unde aliquanto diutius cogitari oportebat. Sed cum tanta res esset quae, cogitando non tam quid de ea sentiendum dicendumve esset, quam quonam modo persuadendum iis qui diversa sentirent, fieret difficilior; finem aliquando dilationi adhibendum putavi, sperans divinum adjutorium magis mihi scribenti quam differenti adfuturum. Quamobrem primum mihi videtur plus valere in hac inquisitione vivendi quam loquendi modum. Nam qui didicerunt a Domino Jesu Christo mites esse et humiles corde (Matth. XXI, 29), plus cogitando et orando proficiunt, quam legendo et audiendo. Nec ideo tamen agere partes suas",
          "candidate_score": 0.679817,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.679334,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.678405,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34_36",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620",
          "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad",
          "candidate_score": 0.678249,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183",
          "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae",
          "candidate_score": 0.675865,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724",
          "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et",
          "candidate_score": 0.675546,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4207",
          "psc_text": "enim mihi retulit perlator epistolae tuae, cum cognovisset quod omnia vel pene omnia quae habebas, nescio quibus duobus transeuntibus monachis tanquam pauperibus eroganda donaveris; tunc ille detestans eos tecum, et non Dei servos, sed domus alienae penetratores, et tuos captivatores et depraedatores putans, tam sanctam sarcinam quam tecum subierat, indignatus abjecit. Infirmus enim erat, et ideo tibi, quae in communi proposito fortior videbaris, non erat praesumptione turbandus, sed dilectione portandus: quia etiamsi ad ipsas eleemosynas largius faciendas forte pigrius movebatur, posset et ista condiscere, si tuis inopinatis non feriretur expensis, sed exspectatis invitaretur obsequiis, ut etiam hoc quod temere sola fecisti, multo consultius dilectione concordi, multoque ordinatius et honestius ambo faceretis; nec blasphemarentur servi Dei, si tamen hoc fuerunt, qui marito absente atque nesciente, ab ignota muliere et ab aliena uxore tanta sumpserunt; et laudaretur Deus in operibus vestris, quorum esset tam fida societas, ut a vobis communiter teneretur, non",
          "candidate_score": 0.675237,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et",
          "candidate_score": 0.674782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.673059,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
          "candidate_score": 0.673006,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197",
          "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,",
          "candidate_score": 0.671997,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850",
          "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem",
          "candidate_score": 0.671854,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736",
          "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.",
          "candidate_score": 0.671691,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876",
          "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia",
          "candidate_score": 0.671158,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
          "candidate_score": 0.670893,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
          "candidate_score": 0.67069,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.670408,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360",
          "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo",
          "candidate_score": 0.669519,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.668437,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1502",
          "psc_text": "quae a nobis quaeris, interrogatum respondere potuisse. Ecce jam doctissimus atque acutissimus diceris, ecce jam te laudibus in coelum graeculus flatus attollit; tu tantum memento gravitatis tuae, et illam mereri laudem quo fine volueris, ut scilicet eos leviter levia ista miratos, et benevolentissime atque avidissime jam in tua ora suspensos, gravissimum aliquid et saluberrimum doceas: idipsum quidquid est gravissimum et saluberrimum, utrum teneas, et recte tradere noveris, vellem cognoscere. Ridiculum est enim cum propterea superflua multa didiceris, ut tibi aures hominum ad necessaria praeparentur, ipsa necessaria non tenere, quibus excipiendis eas per superflua praeparaveris; et dum occuparis ut discas unde facias intentos, nolle discere quod infundatur intentis. Sed si hoc te scire jam dicis, idque ipsum christianam doctrinam esse respondes, quam te omnibus praeponere novimus, et in ea sola esse praesumere spem salutis aeternae, non opus est ei cognitione dialogorum Ciceronis, et collectione emendicatarum discordantium sententiarum alienarum procurari auditores. Moribus",
          "candidate_score": 0.668315,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.668081,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208",
          "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,",
          "candidate_score": 0.667818,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904",
          "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,",
          "candidate_score": 0.667612,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.666376,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849",
          "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis",
          "candidate_score": 0.666048,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966",
          "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,",
          "candidate_score": 0.665897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_10_12",
          "bdc_text": "immatr. Marburg 1550 als Philippus Vallenburgerus Helvetius ( Caesar , Catalogus Teil III , S. 11 ) ; schreibt am 25 . 3. 1551 aus Marburg an Gwalther ( Zürich ZB , Ms F 40 , 161f ) . ad me descendere viderem , qui non parum utilitatis ex tua commendatione accepit .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326",
          "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica",
          "candidate_score": 0.665281,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
          "candidate_score": 0.665145,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
          "candidate_score": 0.664805,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34_36",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126",
          "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et",
          "candidate_score": 0.664354,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854",
          "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse",
          "candidate_score": 0.662843,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_142",
          "psc_text": "legere populo voluero, prolata epistola mea demonstrabit me fidei violatorem. Quod misericordia Domini avertat a moribus atque instituto meo, quod mihi per jugum suum inspirare dignatus est. 8. Episcopus meus Benevolentiae tuae fortasse potius litteras misisset, si esset praesens, aut ego illo vel jubente vel permittente scripsissem. Sed illo absente cum diaconi rebaptizatio recens esse dicitur, frigescere actionem ipsam dilatione non passus sum, de fraterna et vera morte acerbissimi doloris aculeis excitatus. Quem dolorem meum adjuvante misericordia et providentia Domini, pacis fortasse compensatio lenitura est. Deus et Dominus noster tibi mentem pacatam inspirare dignetur, domine dilectissime frater. EPISTOLA XXIV. Paulinus Alypio episcopo de libris Augustini quos recepit, excusans quod serius miserit ad illum Eusebii Chronica. Cupit edoceri de genere et vita Alypii: ipse vicissim de se nonnulla aperiens. Panem unum dono mittit. Domino merito honorabili, et beatissimo patri ALYPIO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Haec est vera charitas, haec perfecta",
          "candidate_score": 0.660622,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28_30",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.660542,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1140",
          "psc_text": "gulam facile suspendi, donec Urbe proficiscerer, et interponendum ad itineris stativa diem, quem in oppido Formiano habuimus, totum huic operi manciparem, ut in deliciis epistolae tuae spiritualibus ab omni faece curarem et suffocatione turbarum liber epularer. 2. Quid ergo humilis et terrenus respondeam ad hanc sapientiam quae data est tibi desuper, quam hic mundus non capit, et quam nemo sapit, nisi sapientia Dei sapiens, et Dei verbo eloquens? Itaque quia experimentum habeo Christi in te loquentis, in Deo laudabo sermones tuos, et non timebo a timore nocturno. Quia docuisti me in spiritu veritatis salubre moderandi in occiduis mortalibus animi temperamentum, quo et illam beatam matrem et aviam Melaniam flevisse carnalem obitum unici filii, taciturno quidem luctu, non tamen sicco a maternis lacrymis dolore vidisti. Cujus quidem modestas et graves lacrymas, sicut propior vel aequalior animae ejus spiritus altius intellexisti, et perfectae in Christo feminae, salva virilis animi fortitudine, cor maternum",
          "candidate_score": 0.660056,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1216",
          "psc_text": "ne vel sic nobis parcere aliquatenus possint. Plurimum autem labores et pericula nostra, quo fructuosa sint, adjuvabis, si eorum vanissimam et impiae superbiae plenissimam sectam non ita cures imperialibus legibus comprimi, ut sibi vel suis videantur qualescumque molestias pro veritate atque justitia sustinere: sed eos, cum hoc abs te petitur, rerum certarum manifestissimis documentis apud Acta vel Praestantiae tuae vel minorum judicum convinci atque instrui patiaris, ut et ipsi qui te jubente attinentur, duram, si fieri potest, flectant in melius voluntatem, et ea caeteris salubriter legant. Onerosior est quippe quam utilior diligentia, quamvis ut magnum deseratur malum, et magnum teneatur bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et",
          "candidate_score": 0.658953,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_22_24",
          "bdc_text": "Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982",
          "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam",
          "candidate_score": 0.657183,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
          "candidate_score": 0.656972,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.656942,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21_23",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.656099,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.655003,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724",
          "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et",
          "candidate_score": 0.654237,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
          "candidate_score": 0.654025,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3877",
          "psc_text": "Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia solet habere praecipuum, coelesti etiam manna conditum, sero pulsanti, et famem patienti non deneges. Profecto enim nec ego pulsare cessabo, donec ipse concedas; ut quod non impetrat privilegium, ubi nullum est meritum, saltem indefessa importunitas mereatur. EPISTOLA CCXXIV. Augustinus Quodvultdeo, spondens se de haeresibus scripturum, dum per alias occupationes licebit. Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini",
          "candidate_score": 0.653673,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
          "candidate_score": 0.653574,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28_30",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque",
          "candidate_score": 0.653426,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688",
          "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum",
          "candidate_score": 0.652074,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904",
          "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi",
          "candidate_score": 0.651573,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.651034,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21_23",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_242",
          "psc_text": "mihi omnis excusatio claudebatur, vehementer timui excusare. Sed quanquam jugum Christi per seipsum lene sit, et sarcina levis (Matth. XI, 30); tamen propter nostram asperitatem atque infirmitatem, si quid me mordet hoc vinculum, atque urget hoc onus, ineffabiliter mihi aliquanto vestrae praesentiae solatio, tolerabilius et portabilius redderetur, quos audio curis ejusmodi expeditiores liberioresque vivere. Quare non impudenter ego rogo vos, et postulo, et flagito, ut in Africam majore talium hominum siti, quam siccitatis nobilitate laborantem, venire dignemini. 5. Scit Deus quia non solum propter desiderium, meum, neque solum propter eos qui vel per nos vestrum propositum, vel undecumque fama praedicante didicerunt, sed etiam propter caeteros qui partim non audiunt, partim audita non credunt, tamen possunt comperta diligere, vos istis terris etiam corporaliter adesse cupimus. Quamvis enim sedulo atque misericorditer id agitis, tamen etiam coram hominibus regionum nostrarum luceant opera vestra, ut videant bona facta vestra, et glorificent Patrem vestrum, qui",
          "candidate_score": 0.650779,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21_23",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.650343,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799",
          "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas",
          "candidate_score": 0.649443,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2928",
          "psc_text": "merui, nihil audeo succensere: melius enim perlatorem credo defuisse, quam me suspicor a tua Veneratione contemptum, domine beatissime, et merito venerabilis frater. Nunc vero quoniam servum Dei Lucam, per quem ista direxi, cito comperi esse rediturum, agam Domino, et tuae benignitati uberes gratias, si me litteris fueris visitare dignatus. Pelagium vero fratrem nostrum, filium tuum, quem audio quod multum diligis, hanc illi suggero exhibeas dilectionem, ut homines qui eum noverunt et diligenter audierunt, non ab eo tuam Sanctitatem existiment falli. 2. Nam quidam ex discipulis ejus adolescentes honestissime nati, et institutis liberalibus eruditi, spem quam habebant in saeculo, ejus exhortatione dimiserunt, et se ad Dei servitium contulerunt. In quibus tamen cum apparuissent quaedam sanae doctrinae adversantia, quae Salvatoris Evangelio continetur, et apostolicis sermonibus declaratur, id est cum invenirentur contra Dei gratiam disputare, propter quam christiani sumus, et in qua spiritu ex fide spem justitiae exspectamus, et admonitionibus nostris inciperent emendari;",
          "candidate_score": 0.648857,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.648581,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
          "candidate_score": 0.64785,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_37_39",
          "bdc_text": "Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.647819,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620",
          "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad",
          "candidate_score": 0.646836,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.646371,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21_23",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982",
          "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam",
          "candidate_score": 0.646359,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850",
          "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem",
          "candidate_score": 0.645607,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21_23",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248",
          "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam",
          "candidate_score": 0.645547,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4130",
          "psc_text": "bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non credo aut ascendisse in cor tuum, aut exisse de ore tuo. Sed tamen quia ita perturbatus es, ut hoc de te dici potuerit, graviter de te contristatus, hoc litterarum alloquio putavi consolandam Charitatem tuam; quanquam non dubitem Dominum Deum nostrum in corde tuo loqui meliora: novi enim quam pio studio semper audieris verbum ejus. 2. Erige itaque animum, frater in Christo charissime; Deus noster nec perit a suis, nec perdet suos: vult autem monere nos quam sint haec fragilia et incerta, quae nimis diligunt homines, ut solvamus ab eis vinculum cupiditatis, per quod implicatos nos trahunt, et totum amorem nostrum",
          "candidate_score": 0.645477,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724",
          "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et",
          "candidate_score": 0.644111,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689",
          "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc",
          "candidate_score": 0.643641,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793",
          "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere",
          "candidate_score": 0.642611,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_142",
          "psc_text": "legere populo voluero, prolata epistola mea demonstrabit me fidei violatorem. Quod misericordia Domini avertat a moribus atque instituto meo, quod mihi per jugum suum inspirare dignatus est. 8. Episcopus meus Benevolentiae tuae fortasse potius litteras misisset, si esset praesens, aut ego illo vel jubente vel permittente scripsissem. Sed illo absente cum diaconi rebaptizatio recens esse dicitur, frigescere actionem ipsam dilatione non passus sum, de fraterna et vera morte acerbissimi doloris aculeis excitatus. Quem dolorem meum adjuvante misericordia et providentia Domini, pacis fortasse compensatio lenitura est. Deus et Dominus noster tibi mentem pacatam inspirare dignetur, domine dilectissime frater. EPISTOLA XXIV. Paulinus Alypio episcopo de libris Augustini quos recepit, excusans quod serius miserit ad illum Eusebii Chronica. Cupit edoceri de genere et vita Alypii: ipse vicissim de se nonnulla aperiens. Panem unum dono mittit. Domino merito honorabili, et beatissimo patri ALYPIO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Haec est vera charitas, haec perfecta",
          "candidate_score": 0.64231,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904",
          "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,",
          "candidate_score": 0.642171,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.642163,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.641921,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128",
          "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri",
          "candidate_score": 0.641751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_38",
          "bdc_text": "Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.641007,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_22_24",
          "bdc_text": "Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983",
          "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.",
          "candidate_score": 0.640957,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1494",
          "psc_text": "salubrius, quaeso te, ipsas veritatis regulas, multo certius et brevius per seipsas accipis, quibus falsa omnia possis ipse refellere, ne quod falsum et pudendum est, si multorum annosas et decrepitas falsitates studio jactantiori quam prudentiori didiceris, doctum atque intelligentem te esse arbitreris; quod jam non existimo tibi videri. Non enim frustra tam diu tam vera Dioscoro diximus: ex quo in hac epistola gradimur. CAPUT II. 8. Quapropter jam illud videamus, cum te istarum rerum ignorantia nequaquam indoctum atque hebetem judices, sed ipsius potius veritatis, ut quisquis de his rebus scripsit vel scripserit, aut ea sint quae jam certus tenes, aut si falsa sunt, securus ignores, neque de diversitate cognoscenda sententiarum alienarum, ne quasi indoctus et hebes remaneas, inani sollicitudine macereris. Cum ergo haec ita sint, etiam illud, si placet, videamus, utrum aliorum falsa existimatio, qui sunt, ut scribis, ad vituperandum proclives, ita ut si te ista ignorare persenserint, indoctum atque",
          "candidate_score": 0.640831,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21_23",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4207",
          "psc_text": "enim mihi retulit perlator epistolae tuae, cum cognovisset quod omnia vel pene omnia quae habebas, nescio quibus duobus transeuntibus monachis tanquam pauperibus eroganda donaveris; tunc ille detestans eos tecum, et non Dei servos, sed domus alienae penetratores, et tuos captivatores et depraedatores putans, tam sanctam sarcinam quam tecum subierat, indignatus abjecit. Infirmus enim erat, et ideo tibi, quae in communi proposito fortior videbaris, non erat praesumptione turbandus, sed dilectione portandus: quia etiamsi ad ipsas eleemosynas largius faciendas forte pigrius movebatur, posset et ista condiscere, si tuis inopinatis non feriretur expensis, sed exspectatis invitaretur obsequiis, ut etiam hoc quod temere sola fecisti, multo consultius dilectione concordi, multoque ordinatius et honestius ambo faceretis; nec blasphemarentur servi Dei, si tamen hoc fuerunt, qui marito absente atque nesciente, ab ignota muliere et ab aliena uxore tanta sumpserunt; et laudaretur Deus in operibus vestris, quorum esset tam fida societas, ut a vobis communiter teneretur, non",
          "candidate_score": 0.640774,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3965",
          "psc_text": "colloquar fabulerque, non satior. Proinde hinc etiam nostra in te desideria metire. Cum jamdiu finem mereretur epistolaris paginae forsitan ingrata verbositas, subtrahimus verecundiam; dum cupiditati consulimus, et sermonem relinquere, esse a te recedere suspicamur. Nolo ergo non desinere, sed non possum: si enim credis, mi pater, adeo nostris sensibus ac praecordiis inhaesisti, ex quo non contenti tua fama tam gloriosa, tam maxima, scriptis te tuis intueri maluimus, cum una mihi, atque haec brevis epistola tua, ardoris tantas flammas, incendiaque commoverit. Unde deprecamur te, ac tota mente deposcimus, ut quoniam gentiles ritus te etiam legendo, ut nunquam alias, abunde affatimque contempsimus (quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt,",
          "candidate_score": 0.640484,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_22_24",
          "bdc_text": "Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481",
          "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus",
          "candidate_score": 0.63891,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462",
          "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.",
          "candidate_score": 0.638898,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190",
          "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est",
          "candidate_score": 0.637813,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1494",
          "psc_text": "salubrius, quaeso te, ipsas veritatis regulas, multo certius et brevius per seipsas accipis, quibus falsa omnia possis ipse refellere, ne quod falsum et pudendum est, si multorum annosas et decrepitas falsitates studio jactantiori quam prudentiori didiceris, doctum atque intelligentem te esse arbitreris; quod jam non existimo tibi videri. Non enim frustra tam diu tam vera Dioscoro diximus: ex quo in hac epistola gradimur. CAPUT II. 8. Quapropter jam illud videamus, cum te istarum rerum ignorantia nequaquam indoctum atque hebetem judices, sed ipsius potius veritatis, ut quisquis de his rebus scripsit vel scripserit, aut ea sint quae jam certus tenes, aut si falsa sunt, securus ignores, neque de diversitate cognoscenda sententiarum alienarum, ne quasi indoctus et hebes remaneas, inani sollicitudine macereris. Cum ergo haec ita sint, etiam illud, si placet, videamus, utrum aliorum falsa existimatio, qui sunt, ut scribis, ad vituperandum proclives, ita ut si te ista ignorare persenserint, indoctum atque",
          "candidate_score": 0.636853,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_192",
          "psc_text": "de azymo sinceritatis et veritatis dono Dei dixi, exsulto cum tremore. Quid enim habemus, quod non accepimus? At enim melior est qui majoribus et pluribus, quam qui minoribus et paucioribus donis Dei dives est. Quis negat? sed rursus melius est, vel de parvo Dei dono gratias ipsi agere, quam sibi agi velle de magno. Haec ut ex animo semper confitear, meumque cor a lingua mea non dissonet, ora pro me, frater. Ora, obsecro, ut non laudari volens, sed laudans invocem Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. 5. Est etiam aliud quo istum fratrem amplius diligas: nam est cognatus venerabilis, et vere beati episcopi Alypii, quem toto pectore amplecteris, et merito; nam quisquis de illo viro benigne cogitat, de magna Dei misericordia, et de mirabilibus Dei muneribus cogitat. Itaque cum legisset petitionem tuam, qua desiderare te indicasti ut historiam suam tibi scribat, et volebat facere propter benevolentiam tuam, et nolebat",
          "candidate_score": 0.633983,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.633728,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821",
          "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,",
          "candidate_score": 0.633668,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_37_39",
          "bdc_text": "Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.632724,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808",
          "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et",
          "candidate_score": 0.632679,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208",
          "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,",
          "candidate_score": 0.632583,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4130",
          "psc_text": "bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non credo aut ascendisse in cor tuum, aut exisse de ore tuo. Sed tamen quia ita perturbatus es, ut hoc de te dici potuerit, graviter de te contristatus, hoc litterarum alloquio putavi consolandam Charitatem tuam; quanquam non dubitem Dominum Deum nostrum in corde tuo loqui meliora: novi enim quam pio studio semper audieris verbum ejus. 2. Erige itaque animum, frater in Christo charissime; Deus noster nec perit a suis, nec perdet suos: vult autem monere nos quam sint haec fragilia et incerta, quae nimis diligunt homines, ut solvamus ab eis vinculum cupiditatis, per quod implicatos nos trahunt, et totum amorem nostrum",
          "candidate_score": 0.632072,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.631896,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_22_24",
          "bdc_text": "Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1201",
          "psc_text": "fur? nescio utrum audet dicere aliquis, Aliquid horum erit, aut non erit, sicut mihi sine dubitatione respondet quod credat in Deum, et quod se convertat ad Deum. Deinde scripta tua concludens, adjungis et dicis: Ad istas ergo quaestiones peto breviter respondere digneris, ita ut non mihi de consuetudine praescribas, sed rationem reddas. 8. His litteris tuis lectis et relectis, et quantum temporis angustiae sinebant consideratis, recordatus sum Nebridium amicum meum, qui cum esset rerum obscurarum ad doctrinam pietatis maxime pertinentium diligentissimus et acerrimus inquisitor, valde oderat de quaestione magna responsionem brevem. Et quisquis hoc poposcisset, aegerrime ferebat, eumque, si ejus persona pateretur, vultu indignabundus et voce cohibebat, indignum deputans qui talia quaereret, cum de re tanta quam multa dici possent deberentque nesciret. Sed ego tibi non similiter, ut solebat ille, succenseo: es enim episcopus multis curis occupatus, ut ego; unde nec tibi facile vacat prolixum aliquid legere, nec mihi scribere.",
          "candidate_score": 0.631295,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4130",
          "psc_text": "bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non credo aut ascendisse in cor tuum, aut exisse de ore tuo. Sed tamen quia ita perturbatus es, ut hoc de te dici potuerit, graviter de te contristatus, hoc litterarum alloquio putavi consolandam Charitatem tuam; quanquam non dubitem Dominum Deum nostrum in corde tuo loqui meliora: novi enim quam pio studio semper audieris verbum ejus. 2. Erige itaque animum, frater in Christo charissime; Deus noster nec perit a suis, nec perdet suos: vult autem monere nos quam sint haec fragilia et incerta, quae nimis diligunt homines, ut solvamus ab eis vinculum cupiditatis, per quod implicatos nos trahunt, et totum amorem nostrum",
          "candidate_score": 0.630943,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689",
          "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc",
          "candidate_score": 0.630453,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_14_16",
          "bdc_text": "hęreo ergo nunc in Oxoniensium academia cum nostris , scilicet Iohanne ab Ul[mis ] et Iohanne Rodolpho Stumphio , cui hospitium et studia aliqua ex parte coniunxi . Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868",
          "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus",
          "candidate_score": 0.630102,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
          "candidate_score": 0.629667,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969",
          "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod",
          "candidate_score": 0.629202,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3877",
          "psc_text": "Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia solet habere praecipuum, coelesti etiam manna conditum, sero pulsanti, et famem patienti non deneges. Profecto enim nec ego pulsare cessabo, donec ipse concedas; ut quod non impetrat privilegium, ubi nullum est meritum, saltem indefessa importunitas mereatur. EPISTOLA CCXXIV. Augustinus Quodvultdeo, spondens se de haeresibus scripturum, dum per alias occupationes licebit. Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini",
          "candidate_score": 0.628997,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_37_39",
          "bdc_text": "Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.626599,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
          "candidate_score": 0.626558,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_38",
          "bdc_text": "Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.623347,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736",
          "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.",
          "candidate_score": 0.621023,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.620609,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731",
          "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum",
          "candidate_score": 0.620456,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_720",
          "psc_text": "materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante coepi amare quam nosse, qui me prior ad amicitiam provocavit, quem post me orientem in Scripturarum eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea quae non scripsisti; aut si tuus est, ingenue confitere, ut si in defensionem mei aliqua scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum",
          "candidate_score": 0.619559,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_719",
          "psc_text": "te scriptum quod tibi rectum videbatur: quaeso ut me patienter audias. Non scripsisti librum; et quomodo mihi reprehensionis a te meae per alios scripta delata sunt? cur habet Italia quod tu non scripsisti? qua ratione poscis ut rescribam ad ea quae scripsisse te denegas? Nec tam hebes sum ut, si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim emendare compellas, et ad παλινῳδίαν provoces, et oculos mihi reddas; in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante",
          "candidate_score": 0.618934,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080",
          "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut",
          "candidate_score": 0.618627,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_38",
          "bdc_text": "Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663",
          "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;",
          "candidate_score": 0.618519,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586",
          "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,",
          "candidate_score": 0.61809,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718",
          "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et",
          "candidate_score": 0.615837,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689",
          "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc",
          "candidate_score": 0.614782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.614463,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_22",
          "bdc_text": "Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_932",
          "psc_text": "Dominus omnibus curis et sarcinis saecularibus expeditum, ad veram episcopalem vitam victumque revocaverit, tale vulnus sanari non possit. 2. Cum autem tu magis magisque implicare te non cesses, ut etiam rebus quibus renuntiasti, te post renuntiationem inserueris, quod nec apud humanas ipsas leges ullo modo defendi potest; et in ea professione vivere dicaris, cui frugalitas Ecclesiae tuae sufficere non possit: utquid quaeris communionem meam, cum audire nunquam volueris admonitionem meam? An ut quidquid facis mihi imputent homines, quorum querelas sustinere non possum? Frustra autem suspicaris eos esse obtrectatores tuos, qui tibi semper et in vita priore adversati sunt. Non est ita; nec mirum quod multa te latent. Sed etiamsi hoc verum esset, nihil in tuis moribus invenire debuerunt, quod recte reprehenderent, et unde Ecclesiam blasphemarent. Adhuc me putas fortasse ideo ista dicere, quia non accepi satisfactionem tuam. Imo propterea dico, ne ipse non possim satis Deo facere de peccatis meis,",
          "candidate_score": 0.613716,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2703",
          "psc_text": "infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idonens, et fide agendi, et alacritate obediendi, et exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. CAPUT II. 3. Accipe igitur quae mihi, peto,",
          "candidate_score": 0.612541,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754",
          "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,",
          "candidate_score": 0.61251,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_735",
          "psc_text": "et quomodo fuerit diabolus beatus aliquando, cum adhuc angelus bonus esset, sciens futuram iniquitatem suam, et sempiternum supplicium, omnino non video. De qua re, si tamen eam nosse opus est, vellem abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea quam legis, ego essem, jam mihi diceres quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? Et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse, quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus! Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utinam mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! si tamen esse ullo modo posset quod ego te docerem. 8. In his autem verbis non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum",
          "candidate_score": 0.612289,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_68",
          "psc_text": "ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud commodius dicitur, si ullus eis inest animus, sidera quam homines consideranda sunt. Caeterum in corporum motibus, si, ut soles diligenter attendas, nihil omnino a duobus idem fieri potest. An tu cum deambulamus simul, statim idem nos agere existimas? Absit a prudentia tua. Septentrioni namque vicinior nostrum qui deambulat, aut alterum pari motu antecedat, aut tardius ingrediatur necesse est; neutrum tamen sentiri potest. Sed tu, ni fallor, quid intelligamus, non quid sentiamus exspectas. Quod si ab axe in meridiem tendamus, conjuncti nobis atque inhaerentes quantum valemus, innitamurque marmori laevi et aequali, vel etiam ebori, tam non potest esse amborum idem motus,",
          "candidate_score": 0.611027,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_31_33",
          "bdc_text": "Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983",
          "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.",
          "candidate_score": 0.610412,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3615",
          "psc_text": "patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego: si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud quod vis ut respondeam, nihil ibi jam intuens respondebo. Peto ergo ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare, quid quaeras; quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. 19. Et hoc quidem Sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id, quod se nosse arbitrantur, ignorent; et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. 20. Sane in rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus",
          "candidate_score": 0.609944,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_31",
          "bdc_text": "Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_302",
          "psc_text": "quando sanctificavit Deus diem septimum, quia in illo requievit ab omnibus operibus suis, aliquid de jejunio vel prandio sabbati expressit; nec cum postea populo Hebraeo de ipsius diei observatione mandavit, aliquid de alimentis vel sumendis vel non sumendis locutus est. Vacatio tantum homini a suis, vel a servilibus operibus imperatur: quam prior populus in umbra accipiens futurorum, sic vacavit ab operibus, quemadmodum nunc Judaeos vacare conspicimus; non, ut putatur, Judaeis carnalibus non recte intelligentibus quod recte intelligunt Christiani. Neque enim melius hoc intelligimus quam Prophetae, qui tamen eo tempore, quo ita fieri oportuit, servaverunt hanc sabbati vacationem, quam Judaei putant adhuc esse servandam. Unde illud est, quod lapidare Deus hominem jussit, qui sabbato ligna collegerat (Num. XV, 35); nusquam autem legimus lapidatum, vel aliquo dignum supplicio judicatum, sive jejunantem sabbato, sive prandentem. Quid tamen horum duorum quieti conveniat, quid labori, iste ipse viderit, qui gaudium manducantibus, luctum jejunantibus deputavit, vel",
          "candidate_score": 0.606458,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_31",
          "bdc_text": "Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2723",
          "psc_text": "singulis singulae? CAPUT V. 11. Ea vero quae dicuntur alia contra hanc opinionem, facile puto me posse refellere; sicuti est illud, quo eam sibi quidam videntur urgere, quomodo consummaverit Deus omnia opera sua sexto die, et septimo requieverit (Gen. II, 2), si novas adhuc animas creat? Quibus si dixerimus quod ex Evangelio in supradicta epistola posuisti, Pater meus usque nunc operatur; respondent, operatur dictum est, institutas administrando, non novas instituendo naturas, ne Scripturae Geneseos contradicatur, ubi apertissime legitur consummasse Deum omnia opera sua. Nam et quod eum scriptum est requievisse, utique a creandis novis creaturis intelligendum est, non a gubernandis; quia tunc ea quae non erant fecit, a quibus faciendis requievit: quia consummaverat omnia quae antequam essent, vidit esse facienda, ut deinceps non ea quae non erant, sed ex his quae jam erant, crearet et faceret quidquid faceret. Ita utrumque verum esse monstratur, et quod dictum est, requievit ab operibus",
          "candidate_score": 0.605927,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724",
          "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et",
          "candidate_score": 0.605177,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_726",
          "psc_text": "laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus, etiam cum stilum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae; quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod",
          "candidate_score": 0.604884,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969",
          "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod",
          "candidate_score": 0.599042,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718",
          "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et",
          "candidate_score": 0.597753,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1",
      "max_score": 0.706256,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183",
          "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9",
          "candidate_score": 0.706256,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_175",
          "psc_text": "V suspicatnr F1 24 simulacre Lx hoc F 25 hoc FV. quibus eum ipsum recordabuntur magistrum? ecce, ut alios taceam, Timasium et Iacobum quibus oculis, qua fronte conspiciet suos, aut dilectores et aliquando discipulos, ad quos librum scripsi, ubi libro eius respondi? qui certe quemadmodum mihi rescripserint, tacendum et praetereundum non putaui, sed exemplum litterarum subter adnexui. § 48 'Domino uere beatissimo et merito uenerabili patri episcopo Augustino Timasius et Iacobus in domino salutem. Ita nos refecit et recreauit gratia dei ministrata per uerbum tuum, ut prorsus germane dicamus: misit uerbum suum et sanauit eos, domine beatissime et merito ueuerabilisuenerabilis pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum",
          "candidate_score": 0.690361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138",
          "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,",
          "candidate_score": 0.686488,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138",
          "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,",
          "candidate_score": 0.685929,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_175",
          "psc_text": "V suspicatnr F1 24 simulacre Lx hoc F 25 hoc FV. quibus eum ipsum recordabuntur magistrum? ecce, ut alios taceam, Timasium et Iacobum quibus oculis, qua fronte conspiciet suos, aut dilectores et aliquando discipulos, ad quos librum scripsi, ubi libro eius respondi? qui certe quemadmodum mihi rescripserint, tacendum et praetereundum non putaui, sed exemplum litterarum subter adnexui. § 48 'Domino uere beatissimo et merito uenerabili patri episcopo Augustino Timasius et Iacobus in domino salutem. Ita nos refecit et recreauit gratia dei ministrata per uerbum tuum, ut prorsus germane dicamus: misit uerbum suum et sanauit eos, domine beatissime et merito ueuerabilisuenerabilis pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum",
          "candidate_score": 0.678481,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_137",
          "psc_text": "huic L1 quid] quod m. 1 Fl 16 hic UFV id. VI alt. et om. FlVSd 19 consumaui LU1Fi 20 quem L1 21 si] an S 23 reddere (in mg. i) L, UFlVS reddij-e (i e.e e) JJ data FlVSd 25 ipse om. F dominum nostrum Iesum Christum. ait: cursum consummaui; sed ipse idem ait: non uolentis neque currentis, sed miserentis est dei. ait: fidem seruaui; sed idem ipse ait: scio enim cui credidi et certus sum quia potens est depositum meum seruare in illum diem, id est commendatum meum; nam codices nonnulli non habent 'depositum', sed quod est planius ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate",
          "candidate_score": 0.668543,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138",
          "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,",
          "candidate_score": 0.661762,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_137",
          "psc_text": "huic L1 quid] quod m. 1 Fl 16 hic UFV id. VI alt. et om. FlVSd 19 consumaui LU1Fi 20 quem L1 21 si] an S 23 reddere (in mg. i) L, UFlVS reddij-e (i e.e e) JJ data FlVSd 25 ipse om. F dominum nostrum Iesum Christum. ait: cursum consummaui; sed ipse idem ait: non uolentis neque currentis, sed miserentis est dei. ait: fidem seruaui; sed idem ipse ait: scio enim cui credidi et certus sum quia potens est depositum meum seruare in illum diem, id est commendatum meum; nam codices nonnulli non habent 'depositum', sed quod est planius ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate",
          "candidate_score": 0.63082,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138",
          "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,",
          "candidate_score": 0.625941,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae",
      "max_score": 0.704746,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1611",
          "psc_text": "vestra magis mercede poscimus gratias referamus, et excellentiae vestrae beatus Petrus apostolorum princeps, quem in nobis, concedendo quae petimus, Christiana devotione veneramini, recompenset. EPISTOLA CXVIII. AD VANTILONUM ET ARIGIUM. Hilarium commendat, ut illi suum patrocinium impendant. Gregorius Vantilono et Arigio. Ad magnam gloriae vestrae laudem accedit, quod Hilarius, praesentium lator, valido se fidit praesidio relevari, si assequi favorem tuitionis vestrae meruerit. Quod adeo, sicut est, magnum existimat, 1025 ut ad hoc obtinendum etiam nostram sui commendationem adhibere studuerit adjutricem. Hunc igitur quoniam ad vestrum videmus patrocinium desideranter velle confugere, scribere pro eo non judicavimus differendum: confidentes tanto vos defensionem petentibus libenter impertiri, quanto et eam in tristitia et in stricto positos cognoscitis suppliciter exspectare. Ea de re gloriam vestram paterna dulcedine salutantes, petimus ut quia praedictus portitor aliquorum inimicitiis se contra rationem asserit subjacere, patrocinium vestrum, quod magnopere cupit, inveniat, et nullam illum contra aequitatem molestiam, nullam vexationem patiamini sustinere;",
          "candidate_score": 0.704746,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184",
          "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de",
          "candidate_score": 0.684105,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998",
          "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.",
          "candidate_score": 0.6817,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_997",
          "psc_text": "LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes affirmat. Et quoniam praepositorum bonitas subjectorum salubris est regula, omnipotentem Dominum deprecamur ut in bonis te semper operibus gratia suae pietatis accendat, et commissos tibi ab omni diabolicae fraudis tentatione custodiat, et tecum in charitate et placita sibi vivere conversatione concedat. Quia vero humani generis inimicus insidiari nostris actibus non quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia",
          "candidate_score": 0.680856,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2312",
          "psc_text": "suggerere. Cui rogo ut serenitas vestra pias aures inclinare dignetur, ut tanto nobis valeat celerius misereri quanto afflictionem nostram verius ex ejus relatione cognoverit. Qualiter enim quotidianis gladiis et quantis Langobardorum incursionibus ecce jam per triginta quinque annorum longitudinem premimur, nullis explere 1245 suggestionis vocibus valemus. Sed in omnipotente Domino confidimus quia ea quae coepit consolationis suae nobis bona perficiet; et qui suscitavit in republica pios dominos, etiam exstinguet crudeles inimicos. Sancta itaque Trinitas vitam vestram per tempora longa custodiat, ut de bono vestrae pietatis, quod tarde suscepimus, diutius gaudeamus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 21.) EPISTOLA XXXIX. AD LEONTIAM IMPERATRICEM. Gratulatur de adepto imperio. Divinam illi precatur gratiam. Romanam Ecclesiam commendat. Gregorius Leontiae Augustae. Quae lingua loqui, quis animus cogitare sufficiat quantas de serenitate vestri imperii omnipotenti Deo gratias debemus, quod tam dura longi temporis pondera cervicibus nostris amota sunt, et imperialis culminis lene jugum rediit quod libeat portare",
          "candidate_score": 0.673994,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_996",
          "psc_text": "forte aliquo se modo, quod non credimus, excusare voluerit, vos qui veritatem ipsam subtilius nostis, revera qui in Ecclesia ipsa tunc temporis curam vicedomini gerebatis, qualiter se habeat causa disserite, et ne res sancti Petri et 833 pauperum ejus apud se retinere debeat imminere. Sed etsi fortasse hominibus nostris necessarium fuerit, vestrum in causa testimonium non negate; ut tam pro veritate quam pro voluntatis vestrae devotione beatus Petrus apostolus, cujus amore haec facitis, sua vobis et hic et in futura vita intercessione respondeat. Candidum presbyterum communem filium, cui patrimoniolum ipsum commisimus, sanctitati vestrae magnopere commendamus. (Vide sup. ep. 33.) EPISTOLA LVI. AD STEPHANUM ABBATEM. Laudat de ordine congregationis, quem ut servet sollicite, hortatur. Gratias agit de cochlearibus ac circulis. Gregorius Stephano abbati. Laetos nos relatio Augustini servi Dei praesentium portitoris effecit, quod dilectionem tuam ut oportet vigilantem esse narravit; denique et presbyteros et diaconos, cunctamque congregationem unanimes vivere ac concordes",
          "candidate_score": 0.670554,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1613",
          "psc_text": "PATRICIUM. Hilarium commendat, ut ejus patrocinium suscipiat. Gregorius Asclepiadoto patricio in Galliis. Qui terrenis regibus adhaerent, quantum eis praestandi locus conceditur, tanto debent in causis mercedis proniores existere, ut fructu boni operis et hic eorum quibus serviunt gratia perfruantur, et coelestis regni aulam introire postea mereantur. Unde licet hoc diligere, et in hoc vos esse confidamus intentos; verumtamen quia paternum alloquium aliquid bonis mentibus semper addit, hortamur ut quoties congruum juvandi tempus astiterit, nequaquam quod operandum vobis est differatis. Nam qui fratrem luctu relevat, oppressum erigit, moerentem consolatur, ab illo sibi retribui, cui totum impendit, non dubitet, qui ait: Quod uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes",
          "candidate_score": 0.669762,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140",
          "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium",
          "candidate_score": 0.667942,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998",
          "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.",
          "candidate_score": 0.665299,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1755",
          "psc_text": "autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et ad cor iterum saecularibus curis dispersos recolligat. Sed si delicioso cupitis pabulo saginari, beati Augustini patriotae vestri opuscula legite, et ad comparationem siliginis illius nostrum furfurem non quaeratis. Quale praeterea patrocinium, qualemque affectum in utilitatibus pauperum beati Petri apostolorum principis 1068 amatoris sui gloria vestra praebuerit, Hilaro chartulario nostro testificante didicimus. Ex qua re uberes gratias exsolventes omnipotentis Dei misericordiam exoramus, ut gratiae suae protectione vos muniat, et nec malos contra vos homines exterius, nec malignos spiritus interius praevalere permittat; sed ita actiones vestras in suo propitius timore disponat, ut sicut fecit inter homines, ita quoque post longaevae aetatis discursus",
          "candidate_score": 0.664185,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88",
          "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius",
          "candidate_score": 0.659273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1808",
          "psc_text": "glorioso filio nostro, si causa se dederit, liquido satisfacere valeas, earum tibi jussionum exemplaria praevidimus transmittenda. Sed si necessarium fuerit, ipsas facimus authenticas destinari. Tantum est ut, sicut diximus, studeas esse sollicitus, ut subripiendi cuiquam illic locus non pateat. EPISTOLA LIV. AD DONUM MESSANENSEM EPISCOPUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Licet gloriosus filius noster Gregorius expraefecto magnam de fraternitate vestra certitudinem habeat, ut sacerdotalem sibi a vobis impendi affectum non dubitet, quia tamen charitatis vestrae modum nostra rogante commendatione fidit augeri, his vos epistolis praevidimus adhortandos, ut utilitati ipsius concurrere atque in ejus juvamine impendere vos quaecunque suaserit ratio debeatis. Et quia aliqua apud fraternitatem vestram pro sua, ut ait, cautela agere desiderat, locum apud vos, sicut revera decet sacerdotes, inveniat, et paterna sibi compati dilectione vos cognoscat; quatenus dum sollicitudinis cura ipsius vestrae charitatis studio fuerit relevata, et ipse confidentiam quam de vobis gerit operibus valeat experiri,",
          "candidate_score": 0.65792,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654",
          "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis",
          "candidate_score": 0.656809,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_115",
          "psc_text": "adducito, et ad paschalem diem, Domino auxiliante, occurrito. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA XL. AD FELICEM EPISCOPUM MESSANENSEM. Ut Paulinus peregrinus episcopus sancti Theodori monasterium regat. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Et tibi gratum confidimus, si fratris tui viri venerabilis episcopi Paulini peregrinationis onera releventur, ut ejus regimine communi mercede beati Theodori monasterium in civitate tua fundatum studiosius omnipotenti Deo deserviat. Quod etiam te voluisse facere, jam ejus relatione didicimus. Ideoque rectori patrimonii nostri praecepimus, ut monachos monasterii memorati 529 episcopi perquisitos ad unum congreget, et in eodem monasterio cum iis qui nunc ibi sunt collocare non differat, quatenus eo rectore dignius animarum suarum curam exerceant. Quam rem venerationi tuae innotescendam praevidimus, ne te omisso aliquid in tua contristeris dioecesi ordinari. EPISTOLA XLI. AD PETRUM SUBDIACONUM. Dispersos per Siciliam monachos in Messanensi sancti Theodori monasterio congreget. Gregorius Petro subdiacono. Venerabilis Paulinus episcopus Tauri civitatis, provinciae Brutiorum, nobis asseruit",
          "candidate_score": 0.651886,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_10_12",
          "bdc_text": "immatr. Marburg 1550 als Philippus Vallenburgerus Helvetius ( Caesar , Catalogus Teil III , S. 11 ) ; schreibt am 25 . 3. 1551 aus Marburg an Gwalther ( Zürich ZB , Ms F 40 , 161f ) . ad me descendere viderem , qui non parum utilitatis ex tua commendatione accepit .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1240",
          "psc_text": "quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri nobis fuisse nuntiatum est praegravatum, oportet ut hoc sanctitas vestra decenter debeat temperare, ut visitandi (Grat. c. 18, q. 2, c. 28) exhortandique gratia ad monasterium, quoties placuerit, ab ejusdem civitatis antistite accedatur. Sed sic charitatis officium illic episcopus impleat, ut gravamen aliquod monasterium non incurrat. Vestram vero fraternitatem praedictus abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem",
          "candidate_score": 0.650065,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_10_12",
          "bdc_text": "immatr. Marburg 1550 als Philippus Vallenburgerus Helvetius ( Caesar , Catalogus Teil III , S. 11 ) ; schreibt am 25 . 3. 1551 aus Marburg an Gwalther ( Zürich ZB , Ms F 40 , 161f ) . ad me descendere viderem , qui non parum utilitatis ex tua commendatione accepit .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1241",
          "psc_text": "abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem praesentium longa apud nos hactenus mora retinuit, res illa fecit quod magnum nobis, sicut nostis, erat in verbo Dei solatium; quem etiam hic adhuc volueramus diutius retinere, si et ipse non festinasset ad suum monasterium, et nos congregationi fratrum ejus praesentiam esse omnino necessariam sciremus. Et ideo quia illum sicut petiit et exigebat utilitas relaxandum esse prospeximus, commendantes eum, hortamur ut sanctitas vestra sacerdotali eum affectione suscipiat, paternam illi monasteriisque ipsius charitatem, sicut decet, impendat benignitatis suae eum consolatione refoveat, in ejus se tuitionem instanter accommodet, et praesidii sui beneficio liberum ab omni inquietudine redditum quieti et utilitatibus fratrum vacare",
          "candidate_score": 0.650029,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_116",
          "psc_text": "quatenus eo rectore dignius animarum suarum curam exerceant. Quam rem venerationi tuae innotescendam praevidimus, ne te omisso aliquid in tua contristeris dioecesi ordinari. EPISTOLA XLI. AD PETRUM SUBDIACONUM. Dispersos per Siciliam monachos in Messanensi sancti Theodori monasterio congreget. Gregorius Petro subdiacono. Venerabilis Paulinus episcopus Tauri civitatis, provinciae Brutiorum, nobis asseruit monachos suos occasione dispersos barbarica, eosque nunc per totam vagari Siciliam, et eos quippe sine rectore, nec animarum curam gerere, nec disciplinae sui habitus indulgere. Qua de re praecipimus eosdem monachos te omni cura et sollicitudine perquisitos ad unum reducere, et cum memorato episcopo rectoreque suo in monasterio sancti Theodori in Messanensi civitate posito collocare, ut et hi qui nunc ibi sunt, quos egere rectore comperimus, et illi quos de congregatione ejus inventos reduxeris, in unum possint eo duce omnipotenti Domino deservire. Quam rem venerabili Felici ejusdem civitatis episcopo nos significasse cognosce, ne praeter suam notitiam in dioecesi sibi commissa",
          "candidate_score": 0.649881,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_322",
          "psc_text": "cum excellentissimo viro Romano Patricio agitis ut pacem facere cum Ariulpho debeamus, ego ad vos personam aliam transmittere paratus sum, cum qua mercedis causae melius fiant. De fratre autem et coepiscopo nostro Natali valde contristabar, quod de illo quaedam superba cognoveram; sed quia mores suos ipse correxit, meam tristitiam simul meipsum vincendo consolatus est. Pro qua te fratrem et coepiscopum nostrum Malchum admone, ut priusquam ad nos veniat, rationes suas ponat, et tunc demum alibi, si necesse est, proficiscatur. Et si ejus actus bonos cognoscimus, ei fortasse necesse est ut hoc ipsum patrimonium quod tenuit restituamus. EPISTOLA XLVII. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon",
          "candidate_score": 0.649703,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_214",
          "psc_text": "quatenus praefatum episcopum idoneae satisfactioni committere non omittas, tuaque instanlia in locis illis fiat ex more concilium, et omnia secundum oblatae petitionis textum canonice coram positis partibus subtili indagatione perquirantur. Et quaecunque eorum judicio fuerint terminata, te exsequente modis omnibus compleantur. Ita ergo cum omni te vivacitate huic causae volumus praebere instantiam, ut ad examinanda quae jussimus nulla possit subnecti dilatio, sciturus non in levem te offensam incurrere, si nostra quacunque excusatione lentata fuerit praeceptio. 568 EPISTOLA LXXXV. AD GENNADIUM PATRICIUM AFRICAE. Droculfum de hostibus reversum commendat. Gregorius Gennadio patricio Africae. Droculfus praesentium portitor de hostibus ad rempublicam veniens, opinionis vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam",
          "candidate_score": 0.649393,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198",
          "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.",
          "candidate_score": 0.646865,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_265",
          "psc_text": "actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat, quibus ad effectum minime desideria sua mens occupationibus debilitata perducat. Unde necesse est excellentiam vestram omnibus impedimentis piis causis obviantibus anteire, et ad fructum boni operis totis cordis nisibus inhiare; ut et in praesenti saeculo tranquille vivere, et in futuro coeleste regnum valeat possidere. Illud autem quod scripsistis, Passivum contra vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque",
          "candidate_score": 0.646785,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1618",
          "psc_text": "calamo scriptam, ex humilitate sermonis altitudinem cordis ostendere. Se nulla dignum laude, cujus mores deprimit honor onerosus, qui victus pondere culpas culpis jungit, qui e monasterii tranquillitate raptus, mentis naufragium passus est. De podagrae doloribus pie consolatur. Pallium mittit. Gregorius Leandro episcopo Hispaniae. Sanctitatis tuae suscepi epistolam, solius charitatis calamo scriptam. Ex corde enim lingua tinxerat 1027 quod in chartae pagina refundebat. Boni autem sapientesque viri, cum legeretur adfuerunt, quorum statim viscera in compunctionem commota sunt. Coepit quisque amoris manu in suo corde te rapere, quia in illa epistola tuae mentis dulcedinem non erat audire, sed cernere. Accendebantur et mirabantur singuli, atque ipse ignis audientium demonstrabat qui fuerat ardor dicentis. Nisi enim prius in se faces ardeant, alium non succendunt. Ibi ergo vidimus quanta charitate tua mens arserit, quae sic et alios accendit. Vitam vero vestram, cujus ego semper cum magna veneratione reminiscor, minime noverant, sed eis altitudo vestri cordis",
          "candidate_score": 0.644472,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350",
          "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.",
          "candidate_score": 0.642648,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_11_13",
          "bdc_text": "schreibt am 25 . 3. 1551 aus Marburg an Gwalther ( Zürich ZB , Ms F 40 , 161f ) . ad me descendere viderem , qui non parum utilitatis ex tua commendatione accepit . Deinceps vero , cum Burckerus ille , qui Argentinę negotiatur , iter in Angliam instituisset , cum eo sum missus :",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1892",
          "psc_text": "propensior, voluntas pronior, studium vigilantius, devotio clarior, exhibitio efficacior, quatenus dum divino jutus auxilio hoc opus solerter impleveris, et illi pro quibus sollicitudinem geris, studii tui solatio utiliter consolentur, et tu mercedis tuae bonum in aeterna vita Redemptoris nostri gratia compensante recipias. Datum mense Decembri, indictione 4. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 51.) EPISTOLA XXVIII. AD AUGUSTINUM ANGLORUM EPISCOPUM. De Anglis conversis laetari Romanos omnes. Laetandum et Augustino de dono Dei; sed cavendam ex operatione virtutum cordis elationem. Miracula, tum a Moyse nondum culpa soluto, tum a reprobis ipsis edita. In his non suam, sed Dei gloriam quaerat et animarum salutem. De uno in nobis signo gaudendum, scilicet dilectione. Gregorius Augustino episcopo Anglorum. Gloria excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14; Joan. XII) , quia granum frumenti 1110 mortuum est cadens in terram, ne solum regnaret in coelo, cujus morte vivimus, cujus infirmitate roboramur,",
          "candidate_score": 0.641964,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782",
          "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora",
          "candidate_score": 0.641626,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_265",
          "psc_text": "actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat, quibus ad effectum minime desideria sua mens occupationibus debilitata perducat. Unde necesse est excellentiam vestram omnibus impedimentis piis causis obviantibus anteire, et ad fructum boni operis totis cordis nisibus inhiare; ut et in praesenti saeculo tranquille vivere, et in futuro coeleste regnum valeat possidere. Illud autem quod scripsistis, Passivum contra vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque",
          "candidate_score": 0.641322,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410",
          "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et",
          "candidate_score": 0.638366,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502",
          "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum",
          "candidate_score": 0.638024,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_264",
          "psc_text": "visitationem Ecclesiae Nepesinae non desistat assumere, quatenus, exigente Paschali festivitate, quidquid sacrorum solemnitas poscit, te operante, modis omnibus impleatur. Donec igitur quid de persona praedicti fratris et coepiscopi nostri agendum sit, 589 deliberare possimus, ita in cunctis te fraternitas tua solertem vigilantemque studeat exhibere, ut praedictus vir absens nullo modo sentiatur. Mense aprili, indictione decima. EPISTOLA XXVII. AD RUSTICIANAM PATRICIAM. Bonum quod dono Conditoris in corde concipitur, celeri ac firma devotione complendum. Si quis contra nos calumnias molitur, ad Deum tota spes mentis inflectenda. Gregorius Rusticianae patriciae. Epistolam excellentiae vestrae suscipiens, votivo sum incolumitatis ejus nuntio relevatus, optans ut vitam actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat,",
          "candidate_score": 0.637821,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90",
          "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.",
          "candidate_score": 0.637151,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_215",
          "psc_text": "vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam positus adhuc inter hostes audivit, in se valeat experiri, et excellentiae vestrae ejus quoque ante omnipotentis Dei oculos inter caeteras merces accrescat. LIBER SECUNDUS. Mense Septembri, indictione X. 569 EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM NOTARIUM. Tropaeanis monachis, si religiose vivant, modis omnibus subveniendum. Gregorius Petro notario. Monasterium sancti Archangeli, quod Tropaeis est constitutum, indicante praesentium portitore, victus habere necessitatem didicimus. Ideoque experientia tua diligenter invigilet; et si ejusdem loci monachos bene se tractare noveris, in quibus eos necessitatem habere manifesta veritate patuerit, eis subvenire hac auctoritate suffultus, modis omnibus festinabis, sciturus tuis esse rationibus quidquid nostra praeceptione praebueris imputandum. Sed et",
          "candidate_score": 0.636016,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843",
          "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,",
          "candidate_score": 0.633751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_264",
          "psc_text": "visitationem Ecclesiae Nepesinae non desistat assumere, quatenus, exigente Paschali festivitate, quidquid sacrorum solemnitas poscit, te operante, modis omnibus impleatur. Donec igitur quid de persona praedicti fratris et coepiscopi nostri agendum sit, 589 deliberare possimus, ita in cunctis te fraternitas tua solertem vigilantemque studeat exhibere, ut praedictus vir absens nullo modo sentiatur. Mense aprili, indictione decima. EPISTOLA XXVII. AD RUSTICIANAM PATRICIAM. Bonum quod dono Conditoris in corde concipitur, celeri ac firma devotione complendum. Si quis contra nos calumnias molitur, ad Deum tota spes mentis inflectenda. Gregorius Rusticianae patriciae. Epistolam excellentiae vestrae suscipiens, votivo sum incolumitatis ejus nuntio relevatus, optans ut vitam actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat,",
          "candidate_score": 0.631301,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828",
          "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est",
          "candidate_score": 0.630562,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_215",
          "psc_text": "vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam positus adhuc inter hostes audivit, in se valeat experiri, et excellentiae vestrae ejus quoque ante omnipotentis Dei oculos inter caeteras merces accrescat. LIBER SECUNDUS. Mense Septembri, indictione X. 569 EPISTOLA PRIMA. AD PETRUM NOTARIUM. Tropaeanis monachis, si religiose vivant, modis omnibus subveniendum. Gregorius Petro notario. Monasterium sancti Archangeli, quod Tropaeis est constitutum, indicante praesentium portitore, victus habere necessitatem didicimus. Ideoque experientia tua diligenter invigilet; et si ejusdem loci monachos bene se tractare noveris, in quibus eos necessitatem habere manifesta veritate patuerit, eis subvenire hac auctoritate suffultus, modis omnibus festinabis, sciturus tuis esse rationibus quidquid nostra praeceptione praebueris imputandum. Sed et",
          "candidate_score": 0.630198,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1670",
          "psc_text": "quis nesciat? Sed et tu magna habens [ Forte, habes, qui], quia de parvo minus, et de multo plus bene scis esse fenerandum. Rescribere te persuadeat charitas, exponere non impediat chartae asperitas, quia aera in errorem fuit, et honor debitus cordi est a me tibi dari; meum fuit provocare, interrogare, rogare; tuum, si [ Forte, sibi] gratis accepta non negare, talentum fenerari, petenti te panem doctrinae, Christo praecipiente, dare. Pax tibi, tuisque; meae indulge quod sic audacter scripsi, rogo, procacitati, beate papa; et oro ut pro me vilissimo peccatore vel semel in tuis sanctis orationibus ad communem Dominum ores. Persuperfluum puto commendari tibi meos, quos Salvator, quasi in suo nomine ambulantes, recipiendos esse decernit; et si, ut audivi a sancto Candido tuo, hoc respondere volueris, temporis antiquitate roborata mutari non posse, manifeste antiquus error est; sed semper antiquior est veritas quae illum reprehendit. LIBER DECIMUS. Indictione tertia. 1041 EPISTOLA PRIMA.",
          "candidate_score": 0.630189,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_149",
          "psc_text": "III, c. 16.) 541 EPISTOLA XLVI. AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut Godiscalchi filio inopi et caeco ad victum necessaria suppeditet, praecipit. Gregorius Petro subdiacono. Divina praecepta nos admonent diligere proximos sicut nosmetipsos; et cum hac eos praecipiamur charitate diligere, quanto magis debemus his in subsidiis necessitatum carnalium subvenire, ut eorum angustias, si non ex omnibus, saltem aliquibus sustentaculis sublevemus. Quoniam ergo Godiscalchi viri dignissimi filium non solum amissione visus, sed etiam inopia victus egestatem pati conspeximus, necessarium duximus, in quantum possibilitas suppetit, ei praebere consultum. Propterea experientiae tuae praesenti jussione praecipimus ut annis singulis viginti quatuor modios tritici, fabae quoque modios duodecim, et vini decimatas viginti pro sustentatione vitae debeat ministrare, quod tuis postmodum possit rationibus imputari. Ita ergo fac ut praesentium lator nullas de percipiendis Domini donis moras sustineat, et tu bene dispensatae mercedis possis particeps inveniri. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA XLVII. AD VIRGILIUM ARELATENSEM, ET",
          "candidate_score": 0.629502,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_782",
          "psc_text": "graviter sudasse novimus et arietes? Quantas vero in hac terra tribulationes de Langobardorum gladiis, de iniquitatibus judicum, de insolentia atque importunitate causarum, de cura subjectorum, de molestia etiam corporis patior, explere nec calamo nec lingua sufficio. De quibus et si qua breviter possum loqui, dubito, ne vestrae sanctissimae charitati, dum de suis tribulationibus affligitur, etiam meas augeam. Sed omnipotens Deus, et suae largitate pietatis sanctissimae vestrae beatitudinis mentem omni consolatione repleat, et indignum me aliquando ab his quae patior malis quiescere pro vestra intercessione concedat. Amen. Gratia. Quae videlicet verba de scriptis vestris accepta idcirco in meis epistolis pono, ut de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora",
          "candidate_score": 0.62915,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1611",
          "psc_text": "vestra magis mercede poscimus gratias referamus, et excellentiae vestrae beatus Petrus apostolorum princeps, quem in nobis, concedendo quae petimus, Christiana devotione veneramini, recompenset. EPISTOLA CXVIII. AD VANTILONUM ET ARIGIUM. Hilarium commendat, ut illi suum patrocinium impendant. Gregorius Vantilono et Arigio. Ad magnam gloriae vestrae laudem accedit, quod Hilarius, praesentium lator, valido se fidit praesidio relevari, si assequi favorem tuitionis vestrae meruerit. Quod adeo, sicut est, magnum existimat, 1025 ut ad hoc obtinendum etiam nostram sui commendationem adhibere studuerit adjutricem. Hunc igitur quoniam ad vestrum videmus patrocinium desideranter velle confugere, scribere pro eo non judicavimus differendum: confidentes tanto vos defensionem petentibus libenter impertiri, quanto et eam in tristitia et in stricto positos cognoscitis suppliciter exspectare. Ea de re gloriam vestram paterna dulcedine salutantes, petimus ut quia praedictus portitor aliquorum inimicitiis se contra rationem asserit subjacere, patrocinium vestrum, quod magnopere cupit, inveniat, et nullam illum contra aequitatem molestiam, nullam vexationem patiamini sustinere;",
          "candidate_score": 0.628188,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1484",
          "psc_text": "causis Theodorus, vir memorandus, praesentium portitor, cogeretur, maxime dum in illa re se contra antiquum morem a fratre et coepiscopo nostro Fortunato queratur praejudicium pertulisse, quam ad curam dispositionemque patroni civitatis ejusdem, gloria vestra teste, asserat sine dubio pertinere. Quod si ita se res habet, omnino contristamur cur in ejus vos defensione veritas non permovit, ut et libere quae esset ratio diceretis, et reservari quod longa sibi consuetudo jure vendicat faceretis. Quia ergo grave nimis est contra veterem usum sacerdotes sibi quidquam arripere, unde in laicorum videntur actus incidere, praedicto fratri coepiscopoque nostro scribere quae nobis sunt visa curavimus, ipsorumque ad vos scriptorum exemplar transmisimus, ut ex eis quid debeat reservari quamcitius gloria vestra cognoscat. Praeterea indicavit nobis supradictus portitor, Vectano qui comes fuit in Missinati castello, propterea quod eum nobilem fuisse noverat, et paupertate nimia laborabat, viginti urnas vini per duos annos de insula Prochyta, quae ei vicina erat,",
          "candidate_score": 0.627456,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2140",
          "psc_text": "Aprutium pastorali sollicitudine destitutum. Ubi diu quaesivimus qui ordinati debuisset, et nequaquam potuimus invenire. Sed quia Opportunus mihi in moribus suis, in psalmodiae studio, in amore orationis valde laudatus, religiosam vitam omnimodo agere dicitur, hunc volumus ut fraternitas vestra ad se faciat venire, et de anima sua admoneat, quatenus in bonis studiis crescat. Et si nulla ei crimina quae per legis sacrae regulam morte mulctanda sunt, obviant, tunc hortandus est ut vel monachus, vel a vobis subdiaconus fiat. Et post aliquantulum temporis, si Deo placuerit, ipse ad pastoralem curam debeat promoveri. Si quae vero gravia obviant, multo magis admonendus est, ut saeculum relinquat, et haec perfectius defleat. Peto autem ut pro me orare debeas, quia cum tribulationibus cordis fatigor nimiis doloribus corporis. EPISTOLA XIII. AD FANTINUM DEFENSOREM. Defuncti Primogeniti notarii res absque mora in tuto collocet, ne Romanae Ecclesiae aliisve haeredibus pereant. Gregorius Fantino defensori. Cognoscat experientia tua Primogenitum notatarium",
          "candidate_score": 0.627092,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2002",
          "psc_text": "ea quae inter eum et actores Ecclesiae vestrae Dei judicio definita sunt fraternitatem vestram nolle complere. Quod si ita est miramur, ut dum quieti vestrae vos deceat studere, contentionis vobis scrupulum reservetis. Proinde scriptis vos praesentibus adhortamur ut subtiliter requirere debeatis. Et si quid minus impletum est, si tamen nihil est quod juste possit obsistere, sine discordia compleatur; quatenus nec supradictus magnificus vir se queratur irrationabiliter fatigari, nec vos contra ordinis vestri propositum videamini despexisse quod justum est. Datum mense Junii, indict. 4. EPISTOLA LIII. AD ADRIANUM NOTARIUM. Incantatores et sortilegos insequi pergat. Gregorius Adriano notario. Pervenit ad nos (Grat. 26, q. 5, c. 8) quod quosdam incantatores atque sortilegos fueris insecutus. Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis",
          "candidate_score": 0.626824,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1613",
          "psc_text": "PATRICIUM. Hilarium commendat, ut ejus patrocinium suscipiat. Gregorius Asclepiadoto patricio in Galliis. Qui terrenis regibus adhaerent, quantum eis praestandi locus conceditur, tanto debent in causis mercedis proniores existere, ut fructu boni operis et hic eorum quibus serviunt gratia perfruantur, et coelestis regni aulam introire postea mereantur. Unde licet hoc diligere, et in hoc vos esse confidamus intentos; verumtamen quia paternum alloquium aliquid bonis mentibus semper addit, hortamur ut quoties congruum juvandi tempus astiterit, nequaquam quod operandum vobis est differatis. Nam qui fratrem luctu relevat, oppressum erigit, moerentem consolatur, ab illo sibi retribui, cui totum impendit, non dubitet, qui ait: Quod uni ex minimis istis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . Quia igitur Hilarius praesentium portitor, pro eo quod frustra contra se quorumdam perhibet inimicitias exarsisse, vestrae se tuitioni nostra petiit epistola commendari, certus quod, patrocinantibus vobis, cujusquam contra rationem adversitas ei nocere non valeat, idcirco paterno gloriam vestram salutantes",
          "candidate_score": 0.625208,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_231",
          "psc_text": "nostri servitio digno obsecundationis ministerio, te quoque hortante, consistant. Mense Januario, indictione decima. (V. infra, ep. 15.) 576 EPISTOLA XI. AD NEPESINOS. De Leontio illuc transmisso, ut ei obediant. Gregorius clero, ordini, et plebi consistenti Nepae. Leontio viro clarissimo praesentium portitori curam sollicitudinemque civitatis injunximus, ut in cunctis invigilans, quae ad utilitatem vestram, vel Reipublicae pertinere dignoscet, ipse disponat. Ideoque dilectionem vestram scriptis praesentibus admonemus, quatenus ei exhibere obedientiam in omnibus debeatis, nec quisquam vestrum eum pro vestra utilitate tractantem existimet contemnendum: quia quisquis incongrue ordinationi ejus restiterit, nostrae resultare dispositioni cognoscetur. Quicunque vero eum in iis, quae supra retulimus, audierit, nos audiet. Si quis autem, quod non credimus, eum post hanc admonitionem nostram contemnendum putaverit, ad suum procul dubio sciat pertinere periculum. EPISTOLA XII. AD CASTORIUM EPISCOPUM ARIMINENSEM. De oratorio sanctae crucis consecrando. Gregorius Castorio episcopo de Arimino. Timothea illustris femina petitoria nobis insinuatione suggessit, quod habetur in subditis,",
          "candidate_score": 0.625053,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998",
          "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.",
          "candidate_score": 0.624616,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_323",
          "psc_text": "EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon et Victorem diaconum, 610 vel Agisegium notarium, vestrae fraternitatis epistolas summa cum gratulatione suscepimus. In quarum etsi nos sustinuisse dispendium tarditate putavimus, tamen de uberiori reperimus charitate compendium, ut hac dilatione temporis non interrupta videatur, sed nutrita dilectio, quam miserante Domino, contemplatione sacerdotii, lectionis usu, aetatisque in vobis cognoscimus jam maturitate fundatam. Non enim tam large de te flueret, si in tuis plurimas atque uberrimas venas mentibus non haberet. Hanc ergo matrem custodemque virtutum, sanctissime frater, inconcussa stabilitate teneamus. Nullae in nobis eam subdolorum linguae imminuant, nullae antiqui hostis insidiae corrumpant. Haec namque divisa jungit, et conjuncta custodit. Haec humilia",
          "candidate_score": 0.623347,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2144",
          "psc_text": "quam in vobis saepe collatam inspicitis, ita semper in omni actu prae oculis habeatis, ut ejus in vobis gratia cumuletur; et sicut ab exterioribus periculis, ita quoque ab interioribus eripiat. Paterna igitur dulcedine salutantes, petimus ut de vestra nos incolumitate, quoties se occasio dederit, relevetis. EPISTOLA XV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Laurentium juvet in finiendis Bonifacii numerarii rationibus. Gregorius Romano defensori. Experientiam tuam non latet in rationibus Bonifacii numerarii nostrum secundum aliquid 1190 interesse, propter quod partem aliquam substantiae suae xenodochio quod ad beatum Petrum apostolorum principem constitutum est dereliquit, et suam nobis conjugem commendavit. Et ideo quia Laurentius, vir clarissimus, praesentium portitor, pro rationibus ipsis, id est nonae ac decimae indictionis faciendis transmissus est, hujus tibi praeceptionis serie injungimus ut ei hac in causa, quocunque necesse fuerit praebere solatia, atque eum aequitate servata juvare festines, quatenus dum te sollicito rationes ipsae salubriter fuerint terminatae, et pauperum fiat utilitas, et mulieris",
          "candidate_score": 0.623279,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502",
          "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum",
          "candidate_score": 0.622987,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1940",
          "psc_text": "beato Petro apostolorum principi munera transmisistis, praesente omni clero suscepta atque illic suspensa sunt. Filius autem meus, vir magnificus domnus Symmachus, quia aegrotum me ex podagrae dolore et pene desperatum reperit, scripta vestra mihi dare distulit, et post multum temporis quam vela suscepta sunt dedit. Postmodum vero in scriptis excellentiae vestrae invenimus ut cum litania ad beati Petri ecclesiam portari debuissent. Quod ideo minime factum est, quia, sicut praedixi, ante vela quam scripta suscepimus. Tamen praedictus vir cum omni familia domus vestrae hoc fecit, quod nos cum clero facere voluistis. Sed et si voces defuerunt hominum, habet ipsa vestra oblatio apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et",
          "candidate_score": 0.621983,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_971",
          "psc_text": "imputandos. EPISTOLA XL. AD DONUM EPISCOPUM. Georgii, si rectius ille vixerit, sustentationi subveniat. Gregorius Dono episcopo Messanensi. Georgius praesentium portitor degere, ut ait, in civitate vestra desiderans, apud fraternitatem vestram nostra se petiit epistola commendari. Cui quoniam a prava se promisit actione compescere, quod petebat praevidimus non negandum. Et ideo sanctitas vestra de anima ejus studeat propter Deum esse sollicita, atque eum adhortationibus suis ad viam Deo placitam revocare; et si, adjuvante Domino, ut promisit, ab omni se pravitate suspendens, vivere honeste voluerit, fraternitas vestra pro mercede sua, ut prospexerit, ejus sustentationi subveniat, ne forsitan ad male agendum excusationem sibi ex necessitate videatur assumere. Quid autem fraternitas vestra ex ejus importunitate sit passura consideret, qui ad vos cum nostris epistolis venit, quem nos sine auctoritate aliqua importunum valde in prece pertulimus. EPISTOLA XLI. AD RUFINUM EPISCOPUM. In Ecclesia Massae Nicoteranae presbyterum ordinandum, qui episcopi in poenitentiam deputati vice baptizet ac",
          "candidate_score": 0.621722,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_252",
          "psc_text": "Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXI. AD JOBINUM ILLYRICI PRAEFECTUM. Vastatam a barbaris provinciam ejus regimine recreari gaudet. Patrimonii rectorem commendat. Natali episcopo ne opem contra justitiam ferat hortatur. Gregorius Jobino praefecto Illyrici Licet ad reddenda paternae charitatis officia, hostilitate itineribus occupatis, raritas portitorum impediat, quoties tamen occasio inciderit, excellentiam vestram non desistimus scriptis discurrentibus visitare, quatenus quorum aspectum praesentium videre non possumus, eos aliquatenus scriptis valeamus alternantibus intueri. Gaudemus itaque quod eminentiae vestrae regimine afflictae Dominus voluit provinciae consulere, ut quam ex una parte flagello barbaricae vastationis ulcerat, hanc ex alia per eminentiam vestram, quasi per superductam salutem curet. Largitam ergo vobis dignitatem ex solo munere donantis attendite, et ex ipsa concessi regiminis administratione Conditorem vestrum erga vos placabiliorem facite; 585 quatenus cum ipse quod largitus est meritis bonorum operum, ad suam viderit gloriam revocari, et in hac vos vita clariores efficiat, et praemia vobis regni coelestis concedat.",
          "candidate_score": 0.621364,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1035",
          "psc_text": "quae contra eum dici rationabiliter poterant, mox eo huc veniente vestra debuit, quod nunc fecit, fraternitas cuncta subtiliter indicare. Quod enim multorum vos inimicitias ob hoc quod nostris vos frequentius visitamus epistolis pati signastis, dubium non est, reverendissime frater, bonos pravorum odia sustinere, divinisque intentos operibus perversorum adversitatibus lacerari. Sed quanto haec quae sunt prava circumstant, tanto in commissi vobis cura regiminis debetis instantius occupari, et circa gregis Christi vigilare custodiam, quantoque iniquorum vos contrarietas premit, tanto alacriores ac de promissa remuneratione certissimos pastoralis sollicitudinis cura debet accendere, quatenus Pastori summo lucrum de injuncto vobis opere valeatis offerre. EPISTOLA III. AD GENNADIUM PATRICIUM. Rogat ne occupato animo de Ruferio comite ac concivibus ad se vocatis ferat sententiam. Anastasium tribunum loco suo restitui petit. Gregorius Gennadio patricio Africae. His qui se apud excellentiam vestram nostris desiderant epistolis commendari, securi 847 de vestra benignitate, facimus quod petimur. Ruferius siquidem comes cum aliis",
          "candidate_score": 0.62102,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1881",
          "psc_text": "usum et fructus ad liberaliorem hospitalitatem concedat. Gregorius Romano defensori. Quia praesentium portitorem Argentium colonum Ecclesiae nostrae curam hospitalitatis habere cognovimus, necesse est ut in parte aliqua ejus studium adjuvemus. Idcirco hujus tibi praeceptionis auctoritate mandamus ut terrulam 1106 modiorum plus minus, sicut asserit, decem, possessionis Disterianae, quam tenuit, reddere ei sine mora aliqua vel excusatione festines, ut eam diebus vitae suae habeat, atque ex ipsa rationibus ecclesiasticis nihil impendat, sed in ea ille quam exhibet hospitalitate proficiat. Quia dignum est ut bono laudandoque operi concurrere ac ferre consultum modis omnibus debeamus. EPISTOLA XXII. AD SPESINDEO SARDINIAE PRAESIDEM. Victori episcopo in Sardis convertendis ac baptizandis concurrat. Gregorius Spesindeo praesidi Sardiniae. Particeps procul dubio mercedis existit, qui bonorum se operum exhibet adjutorem. Quia ergo multi de barbaris et provincialibus Sardiniae ad Christianam fidem dicuntur Deo propitio devotissime festinare, magnitudo vestra studium suum hac in causa decenter accommodet, et fratri coepiscopoque nostro",
          "candidate_score": 0.619265,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_21",
          "bdc_text": "Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2213",
          "psc_text": "duximus adhortandam, quatenus virum quem vobis de congregatione sua ad ordinationem presbyterii obtulerit consecrandum, de eo, sicut est consuetudinis, quaeque sunt discutienda subtiliter perquiratis; et si nihil in eo repertum fuerit quod ei possit obviare, canonice, sicut moris est, consecretis. Nihil ei aliud privilegii concedentes, nisi ut in congregatione sua 1212 quoties opportunum fuerit, sacra missarum debeat tantummodo celebrare mysteria. Mense Augusto, indictione 5. EPISTOLA XLIX. AD ROMANUM DEFENSOREM. Palatii urbis Romae ministris annonam ab imperatore concessam postulantibus apud Leontium faveat. Gregorius Romano defensori. Qualem necessitatem diversa officia palatii urbis Romae de annonis suis sustineant, experientiam tuam credimus non latere. Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus",
          "candidate_score": 0.617565,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408",
          "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam",
          "candidate_score": 0.616243,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf039",
      "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae",
      "max_score": 0.702204,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis",
          "candidate_score": 0.702204,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_12",
          "psc_text": "textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia solet habere praecipuum, coelesti etiam manna conditum, sero pulsanti et famem patienti non deneges. Profecto enim nec ego pulsare cessabo, donec ipse concedas: ut quod non impetrat privilegium, ubi nullum est meritum, saltem indefessa importunitas mereatur. EPISTOLA CCXXIV. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo Charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis, ut de haeresibus, quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me at ab eo, quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est ubi respondeo libris Juliani, quos",
          "candidate_score": 0.687199,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis",
          "candidate_score": 0.682542,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_10",
          "psc_text": "confido, quoniam qui per Unici sui gratiam humani generis dignatus est delere facinora, nec mea in perniciem cunctorum praevalere permittet, potiusque ubi abundavit peccatum, gratiam faciet redundare (Rom. V, 20), domine merito venerabilis, ac beatissime pater. Difficultatem operis, quod instruendis imperitissimis nobis per tuam beneficentiam praestari suppliciter exoravi, nec ipse ignorans ante praedixi; sed de divini fontis ubertate, quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit non habet fortassis eam, quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini, qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate",
          "candidate_score": 0.672782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis",
          "candidate_score": 0.66898,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3_5",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_11",
          "psc_text": "etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit non habet fortassis eam, quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini, qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerate textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia solet habere praecipuum, coelesti etiam manna conditum, sero pulsanti et famem patienti non deneges. Profecto enim nec ego pulsare cessabo, donec ipse concedas: ut quod non impetrat privilegium, ubi nullum est meritum, saltem indefessa importunitas mereatur. EPISTOLA CCXXIV. Domino sinceriter dilectissimo, fratri",
          "candidate_score": 0.643124,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2",
      "max_score": 0.700567,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465",
          "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto",
          "candidate_score": 0.700567,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ;",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465",
          "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto",
          "candidate_score": 0.683661,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331",
          "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi",
          "candidate_score": 0.683371,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465",
          "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto",
          "candidate_score": 0.681035,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_210",
          "psc_text": "prolati gemitus, dolorem probantes commissi criminis et pudorem. VII. Immo, si dedecoris admissi magnitudinem perhorrescunt, si pectoris et conscientiae suae lethalem plagam et sinuosi vulneris altos recessus vere medica manu tractant, erubescant et petere; nisi quia majoris est rursum et periculi et pudoris auxilium pacis non petisse: sed hoc totum in sacramento, sed in ipsius postulationis lege, temporis facto temperamento, sed postulatione demissa, sed prece subdita, quoniam et qui petitur flecti debet, non incitari; et sicut respici debet divina clementia, sic respici debet et divina censura; et sicut scriptum est, Donavi tibi omne debitum, quia me rogasti (Matth. XVIII, 32) , sic scriptum est: Qui me negaverit coram hominibus, negabo et ego eum coram patre meo et coram angelis ejus (Matth. X, 33) . Deus enim ut est indulgens, ita est praeceptorum suorum exactor, et quidem diligens; et sicut ad convivium vocat, sic habitum nuptiarum non habentem ligatis manibus et",
          "candidate_score": 0.63027,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_63",
          "psc_text": "non dispergam ab eis (Ibid.) . Petamus, et accipiemus; et si accipiendi mora et tarditas fuerit, quoniam graviter offendimus, pulsemus, quia et pulsanti aperietur (Matth. VII, 7, 8, XVIII, 19; Luc. XI, 9, 10), si modo pulsent ostium preces, gemitus et lacrymae nostrae, 14 quibus insistere et immorari oportet, etsi sit unanimis oratio. III. Nam quod magis suasit et compulit ut has ad vos litteras scriberem, scire debetis, sicut Dominus ostendere et revelare dignatus est; dictum esse in visione: Petite, et impetratis; tunc deinde praeceptum plebi assistenti ut pro quibusdam personis designatis sibi peterent, in petendo autem fuisse dissonas voces et dispares voluntates, et vehementer hoc displicuisse illi qui dixerat, Petite, et impetratis, quod plebis inaequalitas discreparet, nec esset fratrum consensio una et simplex et juncta concordia, cum scriptum sit, Deus qui inhabitare facit unanimes in domo (Psal. LXVII, 7) , et in Actis Apostolorum legamus, Turba autem eorum qui",
          "candidate_score": 0.627137,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134",
          "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc",
          "candidate_score": 0.602475,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis",
      "max_score": 0.697745,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841",
          "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me",
          "candidate_score": 0.697745,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34_36",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214",
          "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.",
          "candidate_score": 0.693662,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841",
          "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me",
          "candidate_score": 0.687754,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16_18",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1450",
          "psc_text": "ut quatuor istas syllabas operareris, unde operatus es? Hoc nomen quod pertinet ad solam memoriam, operata est in te et memoria, ut teneres quod dicebas; et intellectus, ut scires quod tenebas; et voluntas, ut proferres quod sciebas. Gratias Domino Deo nostro. Adjuvit nos, et in vobis et in nobis. Vere dico Charitati vestrae, hoc discutiendum et insinuandum trepidissime aggressus eram. Metuebam enim ne forte laetificarem capacium ingenium, et facerem grave tardioribus taedium. Nunc autem video vos et attentione audiendi, et celeritate intelligendi, non solum percepisse dictum, sed praevolasse dicturum: Gratias Domino. CAPUT IX. 21. Ex his tribus illustratur Trinitatis mysterium. Videte ergo, jam securus commendo quod intellexistis; non inculco incognitum, sed repetens commendo perceptum. Ecce de tribus illis una res nominata est, unius rei nomen dictum est: Memoria nomen est unius ex illis tribus, et tamen nomen unius ex illis tribus tria ipsa operata sunt. Non potuit dici sola memoria,",
          "candidate_score": 0.685666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16_18",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1449",
          "psc_text": "cogitabas, et non dicebas. Erat in te, et nondum venerat ad me. Ut autem quod erat in te proferretur ad me, dixisti ipsum nomen, id est, Memoria. Audivi: quatuor has syllabas in nomine memoriae audivi. Quatuor syllabarum nomen est, vox est, sonuit, ad aurem meam processit, menti aliquid insinuavit. Quod sonuit transiit, unde insinuatum et quod insinuatum est manet. Sed hoc quaero, quando dixisti hoc nomen Memoria, vides certe quia hoc nomen non pertinet nisi ad memoriam. Caetera enim duo habent nomina sua. Namque aliud vocatur intellectus, aliud voluntas, non memoria: illud autem unum vocatur memoria. Sed ut hoc diceres, ut quatuor istas syllabas operareris, unde operatus es? Hoc nomen quod pertinet ad solam memoriam, operata est in te et memoria, ut teneres quod dicebas; et intellectus, ut scires quod tenebas; et voluntas, ut proferres quod sciebas. Gratias Domino Deo nostro. Adjuvit nos, et in vobis et in nobis. Vere",
          "candidate_score": 0.675631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3528",
          "psc_text": "voluntati nostrae conanti adjutorium subministravit; ut ipsa voluntas nostra non in se ipsa, sed in Deo laudaretur. In Deo enim laudabimur tota die (Psal. XLIII, 9) : et, In Domino laudabitur anima mea; audiant mites, et jucundentur (Psal. XXXIII, 3) . Audiant mites: nam superbi et litigiosi non audiunt. Ergo quare non ipsa est Lex digito Dei scripta, quae dat adjutorium hoc gratiae, de qua loquimur? Quare? Quia in tabulis lapideis scripta est, non in tabulis cordis carnalibus (II Cor. III, 3). CAPUT V. 5. Veteris ac novae Legis concordia. Denique, fratres mei, in magno mysterio videte concordiam, videte distantiam; concordiam Legis, distantiam plebis. Celebratur Pascha in veteri populo, sicut nostis occisione agni cum azymis: ubi occisio ovis Christum significat, azyma autem novam vitam, hoc est, sine vetustate fermenti. Unde nobis Apostolus dicit: Expurgate vetus fermentum, ut sitis nova conspersio, sicut estis azymi: Pascha enim nostrum immolatus est Christus (I",
          "candidate_score": 0.675298,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_32_34",
          "bdc_text": "Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2719",
          "psc_text": "Pax vobis. Haec est pax, et salutatio salutis: nam et ipsa salutatio a salute nomen accepit. Sed quid melius, quam ut ipsa salutet hominem? Salus enim nostra Christus est. Ipse est enim salus nostra, qui vulneratus est pro nobis, et confixus est clavis in ligno; et depositus de ligno, positus in sepulcro. De sepulcro autem surrexit, sanatis vulneribus, servatis cicatricibus. Hoc enim discipulis suis expedire judicavit, ut cicatrices ejus servarentur, unde cordis vulnera sanarentur. Quae vulnera? Vulnera infidelitatis. Apparuit enim oculis eorum veram exhibens carnem: et putaverunt se spiritum videre. Non leve vulnus hoc cordis est. Denique haeresim malignam fecerunt, qui in isto vulnere remanserunt. Sed non putamus vulneratos fuisse discipulos, quia cito sanati sunt? Cogitet Charitas vestra, si in isto vulnere remansissent, ut putarent corpus sepultum non resurrexisse, sed spiritum imagine corporis humanos oculos illusisse: si in ista fide, imo in ista perfidia remansissent, non eorum vulnera, sed mors",
          "candidate_score": 0.672168,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214",
          "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.",
          "candidate_score": 0.670156,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20_22",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris . Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841",
          "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me",
          "candidate_score": 0.667209,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_841",
          "psc_text": "PRIMUM. 1. Praestabit nobis, qui diem istum commendavit in sanctis suis, ut infirmitas vocis nostrae sufficiat intentioni vestrae. Hoc ideo commendavi, ut me silentio vestro adjuvare dignemini: animus enim promptus est ad vos, sed caro infirma. Et ipse animus, quaecumque forte gaudia de Scriptura Dei concepit, parturit et parere quaerit in auribus et mentibus vestris: praestate in vobis nidum sermoni. Commendatur enim et in Scriptura turtur, quaerere nidum sibi, ubi ponat pullos suos (Psal. LXXXIII, 4). Et hoc quod gestamus in manibus, Scriptura scilicet quam videtis, commendat nobis inquirendam et laudandam mulierem quamdam, de qua paulo ante, cum legeretur, audistis, magnam, habentem magnum virum, eum virum qui invenit perditam, ornavit inventam. De hac secundum lectionis tenorem, quam me portare conspicitis, pauca pro tempore, quae Dominus suggesserit, dicam. Dies enim est martyrum: et ideo magis laudanda est mater martyrum. Jam quae sit ista mulier, me proloquente accepistis: videte etiam ut me",
          "candidate_score": 0.661484,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_35_37",
          "bdc_text": "Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214",
          "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.",
          "candidate_score": 0.661484,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2514",
          "psc_text": "Securum te fecit, qui dixit, Quae dicunt, facite. Mala faciunt: Quae faciunt, facere nolite (Matth. XXIII, 3) . Bona faciunt, non in via salutant, non per occasionem Evangelium annuntiant: imitatores eorum estote, sicut et ipsi Christi (I Cor. IV, 16). Bonus tibi praedicat; carpe uvam de vite. Malus tibi praedicat; carpe uvam pendentem in sepe. Botrus implicite in palmite inter spinas crevit, et de spinis non germinavit. Plane quando tale aliquid vides et esuris, sollicite carpe, ne cum ad uvam manum mittis, lacereris a spinis. Hoc est quod dico: Sic audi quod bonum est, ne malos mores imiteris. Praedicet ex occasione, salutet in via: illi nocebit quod non audivit praeceptum Christi, Neminem in via salutaveritis; tibi non nocebit, qui sive a transeunte, sive a veniente salutem audis, salutem tenes. Apostolum audi, sicut praemiseram, admonentem ista. Quid enim? Dum omni modo, sive occasione, sive veritate Christus annuntietur, et in hoc gaudeo,",
          "candidate_score": 0.660882,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_805",
          "psc_text": ". 9. Precatio post sermonem. Conversi ad Dominum Deum Patrem omnipotentem puro corde, ei, quantum potest parvitas nostra, maximas atque uberes gratias agamus: precantes toto animo singularem mansuetudinem ejus, ut preces nostras in beneplacito suo exaudire dignetur; inimicum quoque a nostris actibus et cogitationibus sua virtute expellat, nobis multiplicet fidem, mentem gubernet, spirituales cogitationes concedat, et ad beatitudinem suam perducat: per Jesum Christum Filium suum, Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen. SERMO XXXV . De eo quod scriptum est in Proverbiis Salomonis, Si sapiens fueris, tibi et proximis tuis eris; si autem malus evaseris, solus hauries mala. Cap. IX, V\\ 12, sec. LXX. 1. Divina eloquia si non negligenter audiantur, non immerito forsitan moveat illud quod scriptum est, Fili, si sapiens fueris, tibi sapiens eris, et proximis tuis; si autem malus evaseris, solus hauries mala. Quomodo hoc enim",
          "candidate_score": 0.655725,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2881",
          "psc_text": "Et alio loco: In cogitationibus impii interrogatio erit (Sap. I, 9) . Non ubi ego te interrogo, ibi interrogat Deus. Ego interrogo linguam tuam, Deus interrogat cogitationem tuam. Novit autem quomodo audias, et novit quomodo exigat, qui jubet ut dem. Erogatorem me esse voluit, exactionem sibi servavit. Monere, docere, corripere nostrum est: salvare vero et coronare, aut damnare et in gehennas mittere, non est nostrum. Judex autem tradet ministro, minister in carcerem. Amen dico tibi, non exies inde, donec solvas novissimum quadrantem (Matth. V, 25, 26) . 9. Quadragenarius numerus in jejunio Moysi, Eliae et Christi. Quadragesima ante Pascha. Quinquaginta dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et",
          "candidate_score": 0.643183,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3672",
          "psc_text": "Haec est doctrina christiana, humilitatis praeceptum, humilitatis commendatio, ut non gloriemur, nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi. Nam non est magnum in Christi sapientia gloriari: magnum est in cruce Christi gloriari: unde tibi insultat impius, inde glorietur pius; unde insultat superbus, inde glorietur christianus. Noli erusbescere de cruce Christi: ideo in fronte tanquam in sede pudoris signum ipsum accepisti. Recole frontem tuam, ne linguam expavescas alienam. 6. Circumcisio veteris Testamenti, crux novi signum. Signum veteris Testamenti circumcisio in latenti carne: signum novi Testamenti crux in libera fronte. Ibi enim occultatio est, hic revelatio: illud est sub velamine, hoc in facie. Quamdiu enim legitur Moyses, velamen super cor eorum positum est. Quare? Quia non transierunt ad Christum. Cum enim transieris ad Christum, auferetur velamen: ut qui habebas in occulto circumcisionem, in fronte portes crucem. Nos autem revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem, inquit, transformamur, de gloria in gloriam,",
          "candidate_score": 0.640393,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214",
          "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.",
          "candidate_score": 0.637483,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3320",
          "psc_text": "in verbis intelligimus quid petere debeamus. Petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum. Petite, et accipietis, in nomine meo. Sed quid? Non nihil: quid autem? Ut gaudium vestrum sit plenum: id est, hoc petite quod vobis sufficiat. Nam quando petis nihil: qui bibet de hac aqua, sitiet iterum (Joan. IV, 13). Mittit in puteum hydriam cupiditatis, levat unde bibat, ut iterum sitiat. Petite ut gaudium vestrum sit plenum: id est, ut satiemini, non ut ad tempus delectemini. Petite quod vobis sufficiat: dicite vocem Philippi, Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit vobis Dominus, Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me videt, videt et Patrem (Joan, XIV, 8, 9). Ergo gratias agite Christo pro vobis infirmantibus, et fauces satiandas parate Christi divinitati. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CXLVI . De verbis Evangelii Joannis, Simon Joannis diligis me? etc. Cap. XXI, V\\. 15-17. CAPUT PRIMUM. 1.",
          "candidate_score": 0.62633,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2882",
          "psc_text": "dies post Pascha. Redeamus ergo ad rem. Perfectio justitiae quadragenario numero demonstratur. Quid est quadragenarium numerum implere? Continere se ab amore hujus saeculi. Continentia a rebus temporalibus, ne perniciose amentur, quasi jejunare est ab isto saeculo. Ideo Dominus quadraginta diebus jejunavit (Id. IV, 2), et Moyses (Exod. XXXIV, 28), et Elias (III Reg. XIX, 8). Qui ergo dedit servis jejunare posse quadraginta diebus, non potuit octoginta vel centum jejunare? Quare noluit amplius quam dederat servis, nisi quia in ipso quadragenario numero est mysterium jejunii, continere ab isto saeculo? Quid est hoc dicere? Quod ait Apostolus: Mundus mihi crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI, 14) . Ipse ergo implet numerum quadragenarium. Et quid ostendit Dominus? Quia hoc Moyses fecit, hoc Elias, hoc Christus, hoc et Lex, hoc et Prophetae, hoc et Evangelium docet: ne aliud putes esse in Lege, aliud in Prophetis, aliud in Evangelio. Omnes Scripturae nihil te aliud",
          "candidate_score": 0.616557,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1519",
          "psc_text": "Quando ergo rogas, pietate opus est, non verbositate. Scit enim Pater vester quid vobis necessarium sit, priusquam petatis ab eo. Nolite ergo multum loqui: quia novit quid vobis necessarium sit. Sed ne forte hic aliquis dicat: Si novit quid nobis sit necessarium, utquid vel pauca verba dicimus? utquid oramus? Ipse scit: det quod scit nobis necessarium. Sed ideo voluit ut ores, ut desideranti det, ne vilescat quod dederit: quia et ipsum desiderium ipse insinuavit. Verba ergo quae Dominus noster Jesus Christus in Oratione docuit, forma est desideriorum. Non tibi licet petere aliud, quam quod ibi scriptum est. CAPUT IV. 5. Prima petitio.--Vos ergo, inquit, dicite: Pater noster, qui es in coelis. Ubi vos (videtis) Deum Patrem habere coepistis. Sed habebitis, cum nati fueritis. Quanquam et modo antequam nascamini, illius semine concepti estis, tanquam utero Ecclesiae in fonte pariendi. Pater noster, qui es in coelis. Mementote, vos Patrem habere in coelis.",
          "candidate_score": 0.612696,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1558",
          "psc_text": "haereditatis aeternae Patrem in coelis habere coepimus: audiamus quid ab illo petamus. A tali Patre quid petituri sumus? Numquid non ab illo et hodie et heri et nudiustertius pluviam petimus? Nihil magnum est quod a tali Patre quaesivimus: et tamen videtis cum quanto gemitu, cum quanto desiderio pluviam petamus, cum mors timetur, et hoc timetur quod evadere nullus potest. Omnis enim homo citius serius moriturus est: et gemimus, rogamus, parturimus, clamamus ad Deum, ut paulo serius moriamur. Quanto magis ad illum debemus clamare, ut veniamus ubi nunquam moriamur? CAPUT IV. 4. Prima petitio. Ideo, Sanctificetur nomen tuum, dictum est. Hoc etiam ab illo petimus, ut sanctificetur nomen ejus in nobis: nam semper est sanctum. Quomodo autem sanctificatur nomen ejus in nobis, nisi dum nos efficit sanctos? Nos enim fuimus non sancti, et per nomen ejus efficimur sancti: ipse autem semper sanctus, et nomen ipsius semper sanctum. Pro nobis rogamus, non",
          "candidate_score": 0.611755,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2015",
          "psc_text": "priusquam petatis ab eo (Matth. VI, 7 et 8) . Aliud jam dicit Dominus. Quid est? Nolens ut multum loquamur in oratione, dixit nobis, Nolite multum loqui quando oratis; scit enim Pater vester quid vobis necessarium sit, priusquam petatis ab eo. Si scit Pater noster quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, quare loquimur vel parum? Quae causa est ipsius orationis, si jam novit Pater noster quid nobis necessarium sit? Dicit alicui: Noli me diu petere; novi enim quid tibi necessarium sit. Si nosti, Domine, quare vel petam? Tu non vis me habere diuturnam petitionem, imo jubes ut habeam pene nullam. Et ubi est illud alio loco? Qui dicit, Nolite multum loqui in oratione: alio loco dicit, Petite, et dabitur vobis? Et ne transeunter tibi putares esse praedictum ut peteres, addidit, Quaerite, et invenietis. Et ne hoc transitorium existimares, vide quid adjunxerit, vide ubi conclusit, Pulsate, et aperietur vobis",
          "candidate_score": 0.611645,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1662",
          "psc_text": "Sed petitur et a nobis. Mendici enim Dei sumus: ut agnoscat ille mendicos suos, agnoscamus et nos nostros. Sed et ibi etiam cogitemus, quando petitur a nobis, qui petunt, a quibus petunt, quid petunt. Qui petunt? Homines. A quibus petunt? Ab hominibus. Qui petunt? Mortales. A quibus petunt? A mortalibus. Qui petunt? Fragiles. A quibus petunt? A fragilibus. Qui petunt? Miseri. A quibus petunt? A miseris. Excepta substantia facultatum, tales sunt qui petunt, quales sunt a quibus petunt. Quam frontem habes petendo ad Dominum tuum, qui non agnoscis parem tuum? Non sum, inquit, talis: absit a me, ut talis sim. Inflatus obsericatus ista loquitur de pannoso. Sed ego nudos interrogo. Non interrogo in vestibus, quales sitis, sed quales nati fueritis. Ambo nudi, ambo infirmi, miseram vitam inchoantes, ideo ambo plorantes. CAPUT VIII. 9. Dives et pauper in nativitate et morte aequales. Ecce recole, dives, primordia tua: vide utrum huc aliquid",
          "candidate_score": 0.608965,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3319",
          "psc_text": "vere Paulus apostolus non erat aliquid; et tamen in comparatione Dei, Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat (I Cor. III, 7) . Et vobis dicimus, et nobis dicimus, et nobis et vobis dicimus, quando petimus in nomine Christi temporalia ista. Certe enim petiistis. Nam quis non petat? Alius sanitatem petit, si aegrotat; alius liberationem petit, si in carcere constitutus est; alius portum rogat, si in navi turbatur; alius victoriam rogat, si cum hoste confligit; et in nomine Christi totum rogat, et nihil est quod rogat. Quid ergo rogandum est? Petite in nomine meo. Et non dixit quid, sed in verbis intelligimus quid petere debeamus. Petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum. Petite, et accipietis, in nomine meo. Sed quid? Non nihil: quid autem? Ut gaudium vestrum sit plenum: id est, hoc petite quod vobis sufficiat. Nam quando petis nihil: qui bibet de hac aqua, sitiet iterum (Joan.",
          "candidate_score": 0.607493,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1650",
          "psc_text": "ergo vultis exaudiri, cum deprecamini pro peccatis vestris, Dimittite, et dimittetur vobis, date, et dabitur vobis (Luc. VI, 37 et 38) . SERMO LXI . De verbis Evangelii Matthaei VII, 7-11, Petite, et dabitur vobis, etc. Exhortatorius ad faciendas eleemosynas. CAPUT PRIMUM. 1. Pater noster Deus est. In lectione sancti Evangelii hortatus est nos Dominus ad orandum. Petite, inquit, et dabitur vobis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis. Omnis enim qui petit, accipit; et quaerens invenit, et pulsanti aperietur. Aut quis est ex vobis homo, a quo petit filius ejus panem, numquid lapidem porriget ei? Aut si piscem petierit, numquid serpentem porriget ei? Aut cum petit ovum, numquid scorpionem porriget ei? Si ergo vos, inquit, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris; quanto magis Pater vester, qui in coelis est, dabit bona petentibus se? Cum sitis, inquit, mali, nostis bona data dare filiis vestris. Miranda res, fratres:",
          "candidate_score": 0.606418,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2016",
          "psc_text": "pene nullam. Et ubi est illud alio loco? Qui dicit, Nolite multum loqui in oratione: alio loco dicit, Petite, et dabitur vobis? Et ne transeunter tibi putares esse praedictum ut peteres, addidit, Quaerite, et invenietis. Et ne hoc transitorium existimares, vide quid adjunxerit, vide ubi conclusit, Pulsate, et aperietur vobis (Id. VII, 7) : vide quid adjunxerit. Voluit te, ut accipias, petere; ut invenias, quaerere; ut intres, pulsare. Quomodo ergo, quia jam Pater noster scit quid nobis necessarium sit, quare petimus? quare quaerimus? quare pulsamus? quare in petendo et quaerendo et pulsando nos fatigamus, ut scientem instruamus? Alio loco Domini verba sunt, Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Si oportet semper orare, quomodo dicit, Nolite multiloqui esse? Quomodo oro semper, qui cito finio? Hac me jubes cito finire, hac jubes semper orare, et non deficere: quid est hoc? Et ut hoc intelligas pete, quaere, pulsa. Ideo",
          "candidate_score": 0.605703,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_13",
          "bdc_text": "Deinceps vero , cum Burckerus ille , qui Argentinę negotiatur , iter in Angliam instituisset , cum eo sum missus :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1355",
          "psc_text": "Transitum fecit Israel ad Gentes, id est praedicatores Evangelii transierunt ad populos Gentium. Quid ergo miraris quod bis numeratur Jechonias? Etenim si Christi figuram gerebat a Judaeis transeuntis ad Gentes; attende quid est Christus inter Judaeos et Gentes. Nonne ipse est ille lapis angularis? Attende in angulo terminum parietis unius, et initium parietis alterius. Usque ad ipsum lapidem metiris unum parietem, et ab ipso alterum. Bis ergo numeratur lapis angularis, qui connectit utrumque parietem. Jechonias ergo gestans figuram Domini, tanquam lapis angularis typum praeferebat. Et sicut Jechonias regnare non est permissus Judaeis, sed itum est in Babyloniam; sic Christus lapis quem reprobaverunt aedificantes, factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) , ut Evangelium perveniret ad Gentes. Noli ergo dubitare bis numerare caput anguli, et occurrit tibi numerus scriptus; atque ita quatuordecim sunt, et quatuordecim, et quatuordecim: et non sunt tamen quadraginta duae generationes, sed quadraginta et una. Quia sicut",
          "candidate_score": 0.592796,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium",
      "max_score": 0.697734,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.697734,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.680606,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam",
          "candidate_score": 0.676932,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.66692,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam",
          "candidate_score": 0.665413,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28_30",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.662021,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28_30",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1",
          "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam",
          "candidate_score": 0.659574,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.658296,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_37_39",
          "bdc_text": "Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.647335,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_38",
          "bdc_text": "Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.641009,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3",
          "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.",
          "candidate_score": 0.636509,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_20",
          "bdc_text": "atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.633292,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1",
      "max_score": 0.697699,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.697699,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146",
          "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus",
          "candidate_score": 0.678196,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.674385,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.670251,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3",
          "candidate_score": 0.663245,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28_30",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.658012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_36_38",
          "bdc_text": "novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus . Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.655568,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4",
          "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1",
          "candidate_score": 0.643486,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_37_39",
          "bdc_text": "Excellentissimo viro d. ma . Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo . Tiguri .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.634937,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_38",
          "bdc_text": "Heynrico Bullingero , Tigurinę ecclesię summo episcopo , domino ac patri suo venerandissimo .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et",
          "candidate_score": 0.629141,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1",
      "max_score": 0.693886,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622",
          "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:",
          "candidate_score": 0.693886,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622",
          "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:",
          "candidate_score": 0.676283,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622",
          "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:",
          "candidate_score": 0.66812,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_535",
          "psc_text": "illis, quia nesciunt quid faciunt, meque de Petiliano et talibus inimicis meis dicere doceret: 'domine, ignosce illis, quia nesciunt quid loquuntur). § 15 Proinde si impetraro a uobis, sicut intendi, ut remoto ab animis uestris omni studio partium inter me et Petilianum aequi iudices sitis, ostendam uobis non eum respondisse scriptis meis, ut intellegatis, quia ueritatis inopia coactus sit causam relinquere et in hominem, qui eam sic egit, ut respondere ille non posset, quae potuit maledicta iactare. quamquam tanta manifestatione clarent quae dicturus sum, ut, etiamsi studio partium et odio mei uestrae mentes a me alienentur, tantummodo si utraque legatis, certe apud nosmetuosmet ipsos in cordibus uestris uerum me dixisse fateamini. § 16 Ego enim respondens primae parti scriptorum eius, quae tone in manus meas uenerat, praetermisso conuicioso et sacrilego multiloquio, ubi ait: bis baptisma nobis obiciunt hi qui sub nomine baptismi animas suas reo lauacro polluerunt, quibmquibus equidem obscmisobscenis",
          "candidate_score": 0.642387,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_546",
          "psc_text": "dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus communicas, ne ulterius alicuius momenti esse te existiment uel ipsi uel hi, quos ad uestram communionem traducere niteris. ceterum ex quo proposuit uerba epistulae tuae, ex illo considerandum est utrum nihil ad illa responderit.' ita ergo faciamus: ex ipso prorsus loco scripta eius consideremus. excepto ergo prooemio, quo uolui animum praeparare lectoris et pauca eius uerba prima 3 possint v 4 putans Oml 6 tertii v libri mei Pml 7 ipse Oml antea Pml 12 uel] et Om1 15 ego] ergo Pml eius grandem vel post strepitum P 16 ut putat et putat Oml bene] lene Morehus 17 ut vel]",
          "candidate_score": 0.637303,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_622",
          "psc_text": "quando maculosam conscientiam non sancte dantis ignorat, et litigioBOlitigioso strepitu cuncta perturbans occultare maluit, quid ab eo quaereretur, quam hoc respondere quaerenti, unde statim snffocaretursuffocaretur, numquam tamen putans ab hominibus bene cordatis legi posse litteras nostras aut ab eis legi suas, qui legissent et meas quibus respondere se finxit. § 51 Nam hoc, quod modo dixi, in illa ipsa epistula mea, contra quam scribendo nihil dixit, euidentissime positum est, et quid ibi egerit, quaeso, parumper aduertite et, quamuis 16 cf. pag. 171, 8 2 si om. uml conscientia polluta v 4 angustias PQ 7 respoudere 0 22 nesciret fugeret PQ nesciret om. Oml, add. mg. m2 27 putant 0 30 dixi modo Qml illi faueafisfaueatis nosque oderitis, si potestis, aequo animo tolerate. quia enim priore epistula sua, cuius primis partibus, quae solae in manus nostras tunc uenerant, primo responderam, ita spem baptizandi hominis in homine baptizante posuerat, ut . diceret:",
          "candidate_score": 0.630644,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_535",
          "psc_text": "illis, quia nesciunt quid faciunt, meque de Petiliano et talibus inimicis meis dicere doceret: 'domine, ignosce illis, quia nesciunt quid loquuntur). § 15 Proinde si impetraro a uobis, sicut intendi, ut remoto ab animis uestris omni studio partium inter me et Petilianum aequi iudices sitis, ostendam uobis non eum respondisse scriptis meis, ut intellegatis, quia ueritatis inopia coactus sit causam relinquere et in hominem, qui eam sic egit, ut respondere ille non posset, quae potuit maledicta iactare. quamquam tanta manifestatione clarent quae dicturus sum, ut, etiamsi studio partium et odio mei uestrae mentes a me alienentur, tantummodo si utraque legatis, certe apud nosmetuosmet ipsos in cordibus uestris uerum me dixisse fateamini. § 16 Ego enim respondens primae parti scriptorum eius, quae tone in manus meas uenerat, praetermisso conuicioso et sacrilego multiloquio, ubi ait: bis baptisma nobis obiciunt hi qui sub nomine baptismi animas suas reo lauacro polluerunt, quibmquibus equidem obscmisobscenis",
          "candidate_score": 0.608899,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf016",
      "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII",
      "max_score": 0.693109,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_358",
          "psc_text": "Non magnum ergo si tunc Domino gratias agas, quando in prosperis et secundis es: sed si tunc adhaereas Christo, quando te persecutor exagitat, quando aliqua procella perturbat. Amisisti filium? In illo dolore, in illa nocte, in illa destitutione memento Domini Dei tui; ne quasi non exauditus, ingratus sis, et in tua praevariceris aerumna. Pulsus es in exsilium? Memento Domini Dei tui; ne patriae interdictae tibi, charitatem Deo praeferas. Alicujus divitis oppressus potentia amisisti proprias facultates, indiges sumptu? Memento Domini Dei tui, ne nox te egestatis abducat a devotionis affectu. Hoc est enim mandatum Legis, ut in nocte magis quaeras, quando magis 1055 exaudiaris a Domino, et possis dicere: In tribulatione invocavi Dominum, et exaudivit me in latitudine (Psal. CXVII, 5) . 35. Sed nec quaerere perfunctorie abundat ad gratiam, sed ut insistas et intendas muneri. Denique ista vel Ecclesia vel anima, quae requisivit in cubili, quaesivit in noctibus, primo non",
          "candidate_score": 0.693109,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16_18",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1217",
          "psc_text": "Sequitur versus quartus: Loquetur lingua mea verbum tuum; quoniam omnia mandata tua justitia est. Qui didicerit justitias Dei, loquitur verbum Dei; et qui verbum Dei loquitur, otiosum verbum non loquitur. Otiosum verbum est, loqui opera hominum. Ideo Sanctus dicit (Psal. XVI, 4) dari sibi a Domino gratiam, ut non loquatur os suum opera hominum; quia otiosum verbum est: nec solum otiosum, sed etiam periculosum, pro quo rationem sumus reddituri. Omne enim verbum otiosum quodcumque locuti fuerimus, reddemus pro eo rationem (Matth. XII, 36). Non enim mediocre periculum est, cum habeas tanta eloquia Dei, et Dei opera quae fecit in Genesi, fecit in Exodo, fecit 1252 in Levitico, Numeris, Deuteronomio, Jesu Nave, Judicum libro, Regnorum, atque Esdrae libris, fecit in Evangelio, vel in Actibus apostolorum, illis praetermissis, loquaris quae saeculi sunt, audias quae saeculi sunt. Sepi aures tuas spinis (Eccli. XXVIII, 28) : utinam et linguam tuam obsepias. Sed quod pejus",
          "candidate_score": 0.685659,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16_18",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1218",
          "psc_text": "fecit in Exodo, fecit 1252 in Levitico, Numeris, Deuteronomio, Jesu Nave, Judicum libro, Regnorum, atque Esdrae libris, fecit in Evangelio, vel in Actibus apostolorum, illis praetermissis, loquaris quae saeculi sunt, audias quae saeculi sunt. Sepi aures tuas spinis (Eccli. XXVIII, 28) : utinam et linguam tuam obsepias. Sed quod pejus est, circumdata est lingua tua spinis, quae cumpungunt, et vulnerant loquentem quae mundi sunt. Ideo adversarius etiam orantibus frequenter saeculares offundit cogitationes. Si non ergo debemus audire aliena, vel superflua; quanto magis non debemus obloqui! cum dicat unicuique nostrum Scriptura venerabilis: Argentum et aurum tuum alliga: et ori tuo fac jugum et pondus (Ibid., 29) . Alliga sensum tuum fida taciturnitate: alliga sermones tuos, impone jugum ori tuo; ne indomita cervice verborum se jactet. Impone pondus, ut cauto omnia quae loquimur trutinemus examine. Quibus tamen spinis ut sepias aures tuas Scriptura tibi dicit; nisi contrito corde, et timore judicii? Salubriter",
          "candidate_score": 0.676764,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_676",
          "psc_text": "Meus est: ante horam in mea possessione fuit, in meo jure: erigere animum prae moerore non poterat, nec oculos levare: et si triste aliquid acciderit, ad me illico revertetur. Quis ergo est Dei, nisi qui potest dicere: Nihil mihi conscius sum (I Cor. IV, 4) ? Ideo dicebat Paulus apostolus Jesu Christi, quia nulli alii obnoxius tenebatur. Ego autem nunc Dei mei sum, nunc tristitiae, nunc iracundiae, nunc verbi otiosi; et ideo qui plures dominos habet, non potest uni dicere: Domine Jesu, tuus sum. Unde arbitror etiam de hujusmodi dominis dixisse Paulum: Nam etsi sunt qui dicantur dii sive in coelo, sive in terra . . . . nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in illo: et unus Dominus Jesus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5 et 6) . Verbi igitur totus erat apostolus Paulus; ideo dicebat: Quoniam experimentum quaeritis ejus",
          "candidate_score": 0.67146,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1217",
          "psc_text": "Sequitur versus quartus: Loquetur lingua mea verbum tuum; quoniam omnia mandata tua justitia est. Qui didicerit justitias Dei, loquitur verbum Dei; et qui verbum Dei loquitur, otiosum verbum non loquitur. Otiosum verbum est, loqui opera hominum. Ideo Sanctus dicit (Psal. XVI, 4) dari sibi a Domino gratiam, ut non loquatur os suum opera hominum; quia otiosum verbum est: nec solum otiosum, sed etiam periculosum, pro quo rationem sumus reddituri. Omne enim verbum otiosum quodcumque locuti fuerimus, reddemus pro eo rationem (Matth. XII, 36). Non enim mediocre periculum est, cum habeas tanta eloquia Dei, et Dei opera quae fecit in Genesi, fecit in Exodo, fecit 1252 in Levitico, Numeris, Deuteronomio, Jesu Nave, Judicum libro, Regnorum, atque Esdrae libris, fecit in Evangelio, vel in Actibus apostolorum, illis praetermissis, loquaris quae saeculi sunt, audias quae saeculi sunt. Sepi aures tuas spinis (Eccli. XXVIII, 28) : utinam et linguam tuam obsepias. Sed quod pejus",
          "candidate_score": 0.670652,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_266",
          "psc_text": "3. Et ideo subdidit: Deus, tu convertens vivificabis nos, et plebs tua laetabitur in te. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis. Audiam quid loquatur in me Dominus Deus; quoniam loquetur pacem in plebem suam, et super sanctos suos, et in eos qui convertunt ad ipsum cor suum. Veruntamen prope timentes eum salutare ipsius; ut inhabitet gloria in terra nostra (Psal. LXXXIV, 7 et seq.) . Totus hic locus Jesum Dominum sonat, qui vivificavit mortuos: Lazarum ante passionem, plurimos tempore propriae passionis. Ipse est misericordia, utpote remissio peccatorum. Ideo dicit: Ostende, quem videre possit in corpore. Nam Deum in majestate sua videre non poterat; quia Deum vidit umquam (Joan. I, 18) . Avidus Propheta desiderat videre, quem sperat tenere: quem si viderit, desiderat propriis manibus comprehendere. Ideoque ait: Et salutare tuum da nobis. Salutare Dei virtus est, salutare Dei Christus est; et ideo prope timentes hoc salutare.",
          "candidate_score": 0.665943,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34_36",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_10",
          "psc_text": "non immurmurantem tamen, nec transgredientem, sed levantem in omni loco puras manus sine ira et disceptatione in habitu ornato, cum verecundia et sobrietate ornantem se, non in tortis crinibus, aut auro, aut margaritis aut veste pretiosa; sed iis quae castitatis et bonae conversationis decerent gratiam, orare dicentem: Osculetur me ab osculo oris sui; quoniam optima ubera tua super vinum. Jam volebat adhaerere Christo caro, jam festinabat innubere; ut esset unus spiritus, et fieret caro Christi, quae erat ante meretricis. Osculetur, inquit, me (osculatur nos Dei Verbum, quando sensum nostrum spiritus cognitionis illuminat); et tamquam despiciens omnes jucunditates et delectationes suas, coelestibus cupiens inhaerere mandatis ait: Quoniam optima praecepta testamentorum tuorum super omnem appetentiam carnis, et saeculi voluptatem. Meminerat enim se in Eva ante sic lapsam, dum voluptatem corporis praefert mandatis coelestibus. Ait: Unguentum exinanitum nomen tuum (Ibid., 2) ; hoc est, totus immundis impuritatibus diversorum facinorum fetebat hic mundus: nunc",
          "candidate_score": 0.661299,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1218",
          "psc_text": "fecit in Exodo, fecit 1252 in Levitico, Numeris, Deuteronomio, Jesu Nave, Judicum libro, Regnorum, atque Esdrae libris, fecit in Evangelio, vel in Actibus apostolorum, illis praetermissis, loquaris quae saeculi sunt, audias quae saeculi sunt. Sepi aures tuas spinis (Eccli. XXVIII, 28) : utinam et linguam tuam obsepias. Sed quod pejus est, circumdata est lingua tua spinis, quae cumpungunt, et vulnerant loquentem quae mundi sunt. Ideo adversarius etiam orantibus frequenter saeculares offundit cogitationes. Si non ergo debemus audire aliena, vel superflua; quanto magis non debemus obloqui! cum dicat unicuique nostrum Scriptura venerabilis: Argentum et aurum tuum alliga: et ori tuo fac jugum et pondus (Ibid., 29) . Alliga sensum tuum fida taciturnitate: alliga sermones tuos, impone jugum ori tuo; ne indomita cervice verborum se jactet. Impone pondus, ut cauto omnia quae loquimur trutinemus examine. Quibus tamen spinis ut sepias aures tuas Scriptura tibi dicit; nisi contrito corde, et timore judicii? Salubriter",
          "candidate_score": 0.660547,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1218",
          "psc_text": "fecit in Exodo, fecit 1252 in Levitico, Numeris, Deuteronomio, Jesu Nave, Judicum libro, Regnorum, atque Esdrae libris, fecit in Evangelio, vel in Actibus apostolorum, illis praetermissis, loquaris quae saeculi sunt, audias quae saeculi sunt. Sepi aures tuas spinis (Eccli. XXVIII, 28) : utinam et linguam tuam obsepias. Sed quod pejus est, circumdata est lingua tua spinis, quae cumpungunt, et vulnerant loquentem quae mundi sunt. Ideo adversarius etiam orantibus frequenter saeculares offundit cogitationes. Si non ergo debemus audire aliena, vel superflua; quanto magis non debemus obloqui! cum dicat unicuique nostrum Scriptura venerabilis: Argentum et aurum tuum alliga: et ori tuo fac jugum et pondus (Ibid., 29) . Alliga sensum tuum fida taciturnitate: alliga sermones tuos, impone jugum ori tuo; ne indomita cervice verborum se jactet. Impone pondus, ut cauto omnia quae loquimur trutinemus examine. Quibus tamen spinis ut sepias aures tuas Scriptura tibi dicit; nisi contrito corde, et timore judicii? Salubriter",
          "candidate_score": 0.660434,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1127",
          "psc_text": "Jesus multorum affectus, et officia susceperit; ut doceret quomodo nos in his conversari oporteret officiis. Suscepit personam pastoris, et ait: Pastor bonus animam suam ponit pro ovibus suis (Joan. X, 11) . Ideoque pro rationabili grege se ipsum passioni corporis non negavit; ut ovem lassam crucis suae 1231 humeris superponens, pii oneris functione recrearet. 34. Suscepit advocati personam: Ipsum enim advocatum habemus apud Patrem (I Joan. II, 1) . Pernoctabat in oratione pro nobis (Luc. VI, 12): ut nos suo informaret exemplo quemadmodum veniam nostris debeamus exorare peccatis. Non enim ideo pernoctaret, quasi qui aliter Patrem nobis reconciliare non posset: sed ut qualis advocatus esse debeat, demonstraret: qualis Sacerdos, ut non solum diebus, sed etiam noctibus pro grege Christi debeat precator assistere. An impetrandi egebat auxilio, qui facere ipse poterat quod rogabat, quemadmodum ipse dicebat: Ego ad Patrem vado: et quodcumque ab eo petieritis in nomine meo, hoc faciam (Joan.",
          "candidate_score": 0.640335,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_29_31",
          "bdc_text": "mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_784",
          "psc_text": "In eo utique quia benedictione praelatus est, dicentibus posteris: Faciat vobis Deus sicut Ephraem et Manassen (Ibid., 20) : vel quia semen ejus multitudo gentium sit, quae in hoc saeculo laborem elegit, credens 1152 in Dominum Jesum; ut consolationem habeat futurorum. Manasses autem semen est populus oblivionis, qui proprium oblitus auctorem, exaltatus ad tempus in hoc saeculo est, daturus in reliquum poenas graves; quia Deum suum et Dominum denegavit. 33. Hoc ideo diximus, ut probaremus ea esse potiora, quae futura sunt. Denique laeva sapientiae sub capite Sponsae est: dextera autem superior, qua totam complectitur Sponsam. Itaque illa quasi fulcrum est quietis praesentis, quo anima innixa requiescit. Habet ubi reclinet caput suum; quia laeva sapientiae sunt divitiae et gloria. Ad tempus haec demulcent, et ex parte solatio sunt. Et ideo Filius hominis non habebat ubi caput suum reclinaret; quia cum dives esset, pauper factus est (Matth. VIII, 20) : nec gloriam",
          "candidate_score": 0.639336,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_29_31",
          "bdc_text": "mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_528",
          "psc_text": "Dei intelligat: et scit nisi a Domino acceperit gratiam, intelligere ejus se mandata non posse. In Evangelio quoque lego, quia proponebat parabolas Dominus Jesus, et apostoli non intelligebant (Matth. XIII, 36). Denique explanationem propositae parabolae postulabant. 21. Ipse Dominus Jesus cum diceret, ut legisti in libro Evangelii secundum Matthaeum scriptum: Beati pauperes spiritu (Matth. V, 3) ; subjecit in posterioribus: Omnis qui audierit mea verba haec, et fecerit ea, similis erit viro sapienti (Matth. VII, 24) . Non ergo qui audit tantummodo, similis erit: sed qui facit quae audierit. 1094 Ergo neque factum sine auditione, neque auditio sine facto potest esse sapientis: sed qui audit et facit. Audiamus igitur, ut intelligamus: faciamus ut intellexisse nos quod audivimus, comprobemus. 22. (Vers. 74.) Sequitur versus secundus: Qui timent te, videbunt me, et laetabuntur; quia in verba tua supersperavi. Fortasse aliquibus videatur hoc esse contrarium, quia justus dicit: Qui timent te, videbunt me,",
          "candidate_score": 0.637527,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_31_33",
          "bdc_text": "Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ;",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_1056",
          "psc_text": "spem (Esai. XXVIII, 10) . Ad perlactatos et abductos ab uberibus loquebatur, hoc est, ad eos qui prima infantiae alimenta transissent, cibo jam habiles fortiori. Exemplo sit, quod ablactatus Isaac patriarcha tantus evaserit; ut adhuc inter rudimenta primaevae positus aetatis, nequaquam tamen gladium ferituri parentis horruerit (Gen. XXII, 10). Plures filios habuit Abraham, nullum ablactavit alium, sed in hoc folo secisse legitur epulum magnum (Gen. XXI, 8). Et bene magnum epulum Scriptura dixit, quia typus erat ejus, quem semper epulantur corda sanctorum. (22. Vers. 148.) Sequitur versus quartus: Praevenerunt oculi mei mane meditari verba tua. Supra (vers. 147) ait: Praeveni ἐν ἀωρίᾳ, hoc est, ante horas, ante tempus; hic ait, mane: aliud significans tempus orandi atque psallendi Domino; ut sit illud prius, secundum quod ait: Media nocte surgebam (Serm. 8, v. 63) ; hoc autem juxta illud: Praeveni orientem solem; grave est enim, si te otiosum in stratis radius solis",
          "candidate_score": 0.618811,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_528",
          "psc_text": "Dei intelligat: et scit nisi a Domino acceperit gratiam, intelligere ejus se mandata non posse. In Evangelio quoque lego, quia proponebat parabolas Dominus Jesus, et apostoli non intelligebant (Matth. XIII, 36). Denique explanationem propositae parabolae postulabant. 21. Ipse Dominus Jesus cum diceret, ut legisti in libro Evangelii secundum Matthaeum scriptum: Beati pauperes spiritu (Matth. V, 3) ; subjecit in posterioribus: Omnis qui audierit mea verba haec, et fecerit ea, similis erit viro sapienti (Matth. VII, 24) . Non ergo qui audit tantummodo, similis erit: sed qui facit quae audierit. 1094 Ergo neque factum sine auditione, neque auditio sine facto potest esse sapientis: sed qui audit et facit. Audiamus igitur, ut intelligamus: faciamus ut intellexisse nos quod audivimus, comprobemus. 22. (Vers. 74.) Sequitur versus secundus: Qui timent te, videbunt me, et laetabuntur; quia in verba tua supersperavi. Fortasse aliquibus videatur hoc esse contrarium, quia justus dicit: Qui timent te, videbunt me,",
          "candidate_score": 0.612472,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_174",
          "psc_text": "adversum me iniquitatem meam Domino (Psal. XXXI, 5) . Si enim se accusaverit justus, vocem parati accusatoris exclusit, qui solet acerbare peccata, et uniuscujusque exaggerare flagitia. Obstruit ergo os ejus, qui ipse de se fuerit ante confessus, et praestruit veniam confitentis. Verecundia excusat reum, pudor suus accusat auctorem. Qui enim sua delicta non tacuit, videtur in se doluisse quod fecit, in diabolo prodidisse quod suasit. Ideoque ait Scriptura: Justus in exordio sermonis accusator est sui (Prov., XVIII, 17) . Qui se accusat, etsi peccator est, justus esse incipit; quia nec sibi parcit, et Dei justitias confitetur, quem putat latere nihil posse. Utinam Adam se prius accusare, quam celare voluisset! Sed non satis est ut confiteamur errorem: verum etiamsi corrigi volumus, a Domino postulemus, ut doceat nos justificationes suas; ne postea errare possimus. A Domino igitur doceri petit, quia unus est magister noster, ut ait Christus (Matth., XXIII, 18). Nec otiose",
          "candidate_score": 0.606546,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1",
      "max_score": 0.689555,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_27",
          "psc_text": "om. Ml, post pauli add. M*. 19 fratres om. A itera in cpistulaBu 20 obtunBi BV, obtusi ALM 21 testamenti legentes. Mane te B usque in hodiemumhodiernum, si quando legitur Moyses, uelamen est super cor eorum. mox autem conuersus est ad Dominum, auferetur uelamen.Item in euangelioDominus post resurrectionem: Isti sunt sermones, quos locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quia oportet adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. tunc adaperuit illis sensum, ut intellegerent scripturas, et dixit illis: quia scriptum est Christum pati et resurgere a mortuis tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissa peccatorum usque in omnes gentes. NIHIL POSSE IVDAEOS INTELLEGERE DE SCRIPTVRIS, NISI PRIVS CREDIDERINT IN CHRISTVM. Apud Esaiam prophetam: Et si non credideritis , neque intellegetis. Item Dominus in euangelio: Si enim non credideritis, quia ego sum, moriemini in peccatis uestris. Fide autem stare iustitiam et illic",
          "candidate_score": 0.689555,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_93",
          "psc_text": "19 esset M possit W 20 nasci ex asci Am. 2 haberet et M, sed et add. m. 2 21 bethlemA, bethlehem M nasceretur] nasci haberet W 22 in om. W perueniret M 23 est A iustus B, christus A WLM occisuri* A (r m. 2 et d eras.) 24 sit dictus ouis A, sit ouis dictus M, sit ouis Oxon. 25 passionis eius B 27 lapis A (is in ras. m. 2) XVIIL Quod in nonissimisnouissimis temporibus idem mons manifestaretur, super quem gentes uenirent et in quem iusti quique ascenderent. XVIllI. Quod ipse sit sponsus ecclesiam habens sponsam, de qua filii spiritaliter nascerentur. » XX. Quod cruci illum fixuri essent Iudaei. XXI. Quod in passione crucis et signo uirtus omnis sit et potestas. XXII. Quod in hoc signo crucis salus sit omnibus, qui in frontibus notentur. XXIII. Quod medio die in passione eius tenebrae futurae essent. XXIllI. Quod a",
          "candidate_score": 0.670498,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "CVPRIANVS QVIRINO FILIO SALVTEM. Obtemperandum fuit, fili carissime, desiderio tuo spiritali inpensissima petitione diuina magisteria poscenti, quibus nos Dominus per scripturas sanctas erudire et instruere dignatus est, ut a tenebris erroris abducti et luce eius pura et candida luminati uiam uitae per salutaria sacramenta teneamus. et quidem sicut petisti, ita a nobis sermo conpositus et libellus conpendio breniantebreuiante digestus est, ut quae scribebantur non copia latiore EXPLICIT TESTIMONIORVM (add. m. 2: Liber beati augusti contra donatistas et ydola. Item liber cypriani epi ac martyris de sacramentis XPI) ENCIPIT AD QTTRINTM A, INCIPIT AD QVTEINTM LIBER (LIBER cm. M) PRijrvs LM, Incipit epistula ad Qnirinum B; Augustin. contra duas epist. Pelag. 1. IV, c. 21. p. 480 d: Cyprianum etiam ipse haeresiarches istorum Pelagius cum debito honore commemorat, ubi testimoniorum libram scribens, eum se asserit imitari, 'hoc se' dicens' facere ad Romanos, quod ille fecerit ad Quirinum', et eiusdem libri c.27:",
          "candidate_score": 0.66974,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34_36",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_27",
          "psc_text": "om. Ml, post pauli add. M*. 19 fratres om. A itera in cpistulaBu 20 obtunBi BV, obtusi ALM 21 testamenti legentes. Mane te B usque in hodiemumhodiernum, si quando legitur Moyses, uelamen est super cor eorum. mox autem conuersus est ad Dominum, auferetur uelamen.Item in euangelioDominus post resurrectionem: Isti sunt sermones, quos locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quia oportet adimpleri omnia scripta in lege Moysi et prophetis et psalmis de me. tunc adaperuit illis sensum, ut intellegerent scripturas, et dixit illis: quia scriptum est Christum pati et resurgere a mortuis tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissa peccatorum usque in omnes gentes. NIHIL POSSE IVDAEOS INTELLEGERE DE SCRIPTVRIS, NISI PRIVS CREDIDERINT IN CHRISTVM. Apud Esaiam prophetam: Et si non credideritis , neque intellegetis. Item Dominus in euangelio: Si enim non credideritis, quia ego sum, moriemini in peccatis uestris. Fide autem stare iustitiam et illic",
          "candidate_score": 0.667449,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_32_34",
          "bdc_text": "Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_427",
          "psc_text": "exinaniuit formam serui accipiens, in similitudine hominis factus et habitu inuentus ut homo. humiliauit se iactusfactus oboediens usque ad mortem, mortem autem crucis. propter quod Deus exaltauit illum et donauit illi nomen, ut sit super omne nomen, ut in nomine Iesu omnes genu curuent caelestium et terrestrium et infernorum et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Iesus in gloria est Dei patris. Item in euangelio secundum Iohannem: Si ego laui pedes uestros magister et dominus, et uos debetis aliorum pedes lauare, exemplum enim dedi nobis, ut sicut ego feci et uos aliis faciatis. 3 Rom. 13, 3. 6 I Petro 2, 21 sq. 11 Phil. 2, 6 sq. 20 Io. 13,14 sq. 1 incedat Al 3 in epistnla pauli ad WLMBv 4 quod bonum est A, bonum WLMBv habebit A ex] ab WLM ea] illa v ex ea 011. B 5 nobis esse Mv, est nobis W, nobis AWLB exempla B",
          "candidate_score": 0.660781,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_13",
          "bdc_text": "Deinceps vero , cum Burckerus ille , qui Argentinę negotiatur , iter in Angliam instituisset , cum eo sum missus :",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_116",
          "psc_text": "ponam in inaquosam terram cedrum et buxum et myrtum et cyparissum et ulmum et populum, ut uideant et cognoscant et sciant et credant simul, quia manus Domini fecit ista et sanetus Israel ostendit. QVOD IDEM ANGELVS ET DEVS. In Genesi ad Abraham: Et uocauit eum angelus Domini de caelo et dixit illi: Abraham, Abraham. ille autem dixit: ecce ego. et dixit: noli inponere manum tuam super puerum neque feceris illi quicquam. nunc enim cognoui, quoniam times Deum tuum et non pepercisti filio tuo dilectissimo propter me. Itemillic ad Iaeob: Et dixit mihi angelus Domini in somnis: ego sum Deus, quem uidisti in loco Dei, ubi unxisti mihi titulum lapideum et uouisti mihi uotum. Item in Exodo: Deus autem praeibat eos, die quidem per columnam nubis ostendere illis iter, noctu autem in columna ignis. Item illic: Promouit autem angelus Dei, qui praecedebat exercitum filiorum Israel.Item illic: Ecce ego praemitto angelum meum",
          "candidate_score": 0.592636,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro",
      "max_score": 0.688691,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_16_18",
          "bdc_text": "non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo .",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_113",
          "psc_text": "pietatem dixisse, sed fidem, cum et conjunctissimus mihi assideres, et nullo modo haec duo nomina similitudine soni aurem decipiant. Diu te tamen arbitratus sum nescire quid tibi dictum sit, cum ego nescirem quid dixeris: nam si te bene audissem, nequaquam mihi videretur absurdum pietatem et misericordiam uno vocabulo punice vocari. Haec plerumque accidunt; sed ea, ut dixi, omittamus, ne calumniam verbis de audientis negligentia, vel etiam de surditate hominum videar commovere: illa magis angunt quae superius enumeravi, ubi verbis liquidissime aure perceptis et latinis non valemus, cum ejusdem linguae simus, loquentium cogitata cognoscere. 45. Sed ecce jam remitto et concedo, cum verba ejus auditu cui nota sunt, accepta fuerint, posse illi esse notum de iis rebus quas significant, loquentem cogitavisse: num ideo etiam quod nunc quaeritur, utrum vera dixerit, discit? CAPUT XIV.-- Christus intus docet, homo verbis foris admonet. Num hoc magistri profitentur, ut cogitata eorum, ac non ipsae disciplinae",
          "candidate_score": 0.688691,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_117",
          "psc_text": "ea te scire dixisses: vides ergo a quo ista didiceris; neque enim a me, cui roganti omnia responderes. Si autem vera esse non nosti, nec ego nec ille te docuit: sed ego, quia nunquam possum docere; ille, quia tu adhuc non potes discere. Ad. Ego vero didici admonitione verborum tuorum, nihil aliud verbis quam admoneri hominem ut discat, et perparum esse quod per locutionem aliquanta cogitatio loquentis apparet: utrum autem vera dicantur, eum docere solum, qui se intus habitare, cum foris loqueretur, admonuit; quem jam, favente ipso, tanto ardentius diligam, quanto ero in discendo provectior. Verumtamen huic orationi tuae, qua perpetua usus es, ob hoc habeo maxime gratiam, quod omnia quae contradicere paratus eram, praeoccupavit atque dissolvit; nihilque omnino abs te derelictum est, quod me dubium faciebat, de quo non ita mihi responderet secretum illud oraculum, ut tuis verbis asserebatur.",
          "candidate_score": 0.676552,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_113",
          "psc_text": "pietatem dixisse, sed fidem, cum et conjunctissimus mihi assideres, et nullo modo haec duo nomina similitudine soni aurem decipiant. Diu te tamen arbitratus sum nescire quid tibi dictum sit, cum ego nescirem quid dixeris: nam si te bene audissem, nequaquam mihi videretur absurdum pietatem et misericordiam uno vocabulo punice vocari. Haec plerumque accidunt; sed ea, ut dixi, omittamus, ne calumniam verbis de audientis negligentia, vel etiam de surditate hominum videar commovere: illa magis angunt quae superius enumeravi, ubi verbis liquidissime aure perceptis et latinis non valemus, cum ejusdem linguae simus, loquentium cogitata cognoscere. 45. Sed ecce jam remitto et concedo, cum verba ejus auditu cui nota sunt, accepta fuerint, posse illi esse notum de iis rebus quas significant, loquentem cogitavisse: num ideo etiam quod nunc quaeritur, utrum vera dixerit, discit? CAPUT XIV.-- Christus intus docet, homo verbis foris admonet. Num hoc magistri profitentur, ut cogitata eorum, ac non ipsae disciplinae",
          "candidate_score": 0.656474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_15_17",
          "bdc_text": "Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris . Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ;",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_86",
          "psc_text": "sine signis possit doceri; et utrum sint quaedam signa rebus quas significant praeferenda; et utrum melior quam signa sit rerum ipsa cognitio. Sed quartum est, quod breviter abs te vellem cognoscere, utrumnam ista inventa sic putes, ut jam de his dubitare non possis. Ad. Vellem quidem tantis ambagibus atque anfractibus esset ad certa perventum; sed et ista rogatio tua nescio quomodo me sollicitat, et ab assensione deterret. Videris enim mihi non haec de me fuisse quaesiturus, nisi haberes quod contradiceres: et ipsa rerum implicatio totum me inspicere, ac securum respondere non sinit, verentem ne quid in tantis involucris lateat, quod acies mentis meae lustrare non possit. Aug. Dubitationem tuam non invitus accipio; significat enim animum minime temerarium: quae custodia tranquillitatis est maxima. Nam difficillimum omnino est non perturbari, cum ea quae prona et procliva approbatione tenebamus contrariis disputationibus labefactantur, et quasi extorquentur e manibus. Quare, ut aequum est bene consideratis",
          "candidate_score": 0.65385,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_19",
          "psc_text": "celerius, ut post interrogationem tuam aliqua novitate admonereris; et tamen nihil aliud fieret, quam id quod deberet ostendi. Aug. Scisne aliud esse ambulare, aliud festinare? Nam et qui ambulat, non statim festinat; et qui festinat, non continuo ambulat: dicimus enim et in scribendo et in legendo, aliisque innumerabilibus rebus festinationem. Quare cum illud quod agebas, celerius ageres post interrogationem meam, putarem ambulare nihil esse aliud quam festinare: id enim novi addideras; et ob hoc fallerer. Ad. Fateor rem non posse nos monstrare sine signo, si cum id agimus interrogemur: si enim nihil addamus, putabit qui rogat, nolle nos ostendere, contemptoque se, in eo quod agebamus perseverare. Sed si de his roget quae agere possumus, nec eo tamen tempore quo agimus roget, possumus post ejus interrogationem id agendo, re ipsa potius quam signo demonstrare quod rogat: nisi forte loquentem me interroget quid sit loqui; quidquid enim dixero, ut eum doceam, loquar",
          "candidate_score": 0.616495,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_18",
          "psc_text": "Nihil itaque video quod sine signis ostendi queat. Aug. Quid, si ex te quaererem quid sit ambulare, surgeresque et id ageres? nonne re ipsa potius quam verbis ad me docendum, aut ullis aliis signis utereris? Ad. Fateor ita esse, et pudet me rem tam in promptu positam non vidisse: ex qua etiam mihi millia rerum jam occurrunt, quae ipsae per se valeant, non per signa monstrari, ut edere, bibere, sedere, stare, clamare, et innumerabilia caetera. Aug. Age, nunc dic mihi, si omnino nesciens hujus verbi vim, abs te ambulante quaererem quid sit ambulare, quomodo me doceres? Ad. Idipsum agerem aliquanto celerius, ut post interrogationem tuam aliqua novitate admonereris; et tamen nihil aliud fieret, quam id quod deberet ostendi. Aug. Scisne aliud esse ambulare, aliud festinare? Nam et qui ambulat, non statim festinat; et qui festinat, non continuo ambulat: dicimus enim et in scribendo et in legendo, aliisque innumerabilibus rebus festinationem.",
          "candidate_score": 0.61631,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_18",
          "psc_text": "Nihil itaque video quod sine signis ostendi queat. Aug. Quid, si ex te quaererem quid sit ambulare, surgeresque et id ageres? nonne re ipsa potius quam verbis ad me docendum, aut ullis aliis signis utereris? Ad. Fateor ita esse, et pudet me rem tam in promptu positam non vidisse: ex qua etiam mihi millia rerum jam occurrunt, quae ipsae per se valeant, non per signa monstrari, ut edere, bibere, sedere, stare, clamare, et innumerabilia caetera. Aug. Age, nunc dic mihi, si omnino nesciens hujus verbi vim, abs te ambulante quaererem quid sit ambulare, quomodo me doceres? Ad. Idipsum agerem aliquanto celerius, ut post interrogationem tuam aliqua novitate admonereris; et tamen nihil aliud fieret, quam id quod deberet ostendi. Aug. Scisne aliud esse ambulare, aliud festinare? Nam et qui ambulat, non statim festinat; et qui festinat, non continuo ambulat: dicimus enim et in scribendo et in legendo, aliisque innumerabilibus rebus festinationem.",
          "candidate_score": 0.614206,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_95",
          "psc_text": "usque non novi; quas mihi si gestu quispiam significarit aut pinxerit, aut aliquid cui similes sunt, ostenderit, non dicam non me docuerit, quod facile obtinerem, si paulo amplius loqui vellem; sed dico id quod proximum est, non verbis docuerit. Quod si eis forte conspectis cum simul adero me admonuerit, dicens, Ecce saraballas; discam rem quam nesciebam, non per verba quae dicta sunt, sed per ejus aspectum, per quem factum est ut etiam nomen illud quid valeret, nossem ac tenerem. Non enim cum rem ipsam didici, verbis alienis credidi, sed oculis meis: illis tamen fortasse ut attenderem credidi, id est ut aspectu quaererem quid viderem. CAPUT XI.-- Discimus non verbis foris sonantibus, sed docente intus veritate. 36. Hactenus verba valuerunt, quibus ut plurimum tribuam, admonent tantum ut quaeramus res, non exhibent ut noverimus. Is me autem aliquid docet, qui vel oculis, vel ulli corporis sensui, vel ipsi etiam menti praebet ea",
          "candidate_score": 0.613091,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_89",
          "psc_text": "et hic totum illud aucupium esse monstratum. Aug. Facile est hac cura te exuere; addo enim, si ille ita intelligens esset, ut ex hoc quod vidit, totum illud genus artis agnosceret: satis est namque ad rem, et de quibusdam rebus tametsi non omnibus, et quosdam homines doceri posse sine signo. Ad. Hoc etiam ego possum illi addere; si enim sit bene intelligens, paucis passibus ambulatione monstrata, totum quid sit ambulare cognoscet. Aug. Facias per me licet, nec tantum nihil resisto, verum etiam faveo: vides enim ab utroque nostrum id effici, ut quaedam quidam doceri sine signis queant, falsumque illud sit quod nobis paulo ante videbatur, nihil esse omnino quod sine signis possit ostendi. Jam enim ex his non unum aliquid aut alterum, sed millia rerum animo occurrunt, quae nullo signo dato per seipsa monstrentur. Quid enim dubitemus, oro te? Nam ut hominum omittam innumerabilia spectacula in omnibus theatris sine signo",
          "candidate_score": 0.612663,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_101",
          "psc_text": "Quod si et de coloribus lucem, et de caeteris quae per corpus sentimus, elementa hujus mundi eademque corpora quae sentimus, sensusque ipsos quibus tanquam interpretibus ad talia noscenda mens utitur; de his autem quae intelliguntur, interiorem veritatem ratione consulimus: quid dici potest unde clareat, verbis nos aliquid discere praeter ipsum qui aures percutit sonum? Namque omnia quae percipimus, aut sensu corporis, aut mente percipimus. Illa sensibilia, haec intelligibilia; sive, ut more auctorum nostrorum loquar, illa carnalia, haec spiritualia nominamus. De illis dum interrogamur, respondemus, si praesto sunt ea quae sentimus; velut cum a nobis quaeritur intuentibus lunam novam, qualis aut ubi sit. Hic ille qui interrogat, si non videt, credit verbis, et saepe non credit: discit autem nullo modo, nisi et ipse quod dicitur videat; ubi jam non verbis quae sonuerunt, sed rebus ipsis et sensibus discit. Nam verba eadem sonant videnti, quae non videnti etiam sonuerunt. Cum vero non",
          "candidate_score": 0.612069,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-magistro_window_94",
          "psc_text": "digiti non nimis curo; quia ipsius demonstrationis signum mihi videtur potius, quam rerum aliquarum quae demonstrantur, sicut adverbium quod, Ecce, dicimus; nam et cum hoc adverbio digitum solemus intendere, ne unum demonstrandi signum non sit satis. Et id maxime tibi nitor persuadere, si potero, per ea signa quae verba appellantur, nos nihil discere; potius enim, ut dixi, vim verbi, id est significationem quae latet in sono, re ipsa quae significatur cognita, discimus, quam illam tali significatione percipimus. 35. Et quod dixi de capite, hoc etiam de tegminibus, deque aliis rebus innumerabilibus dixerim: quas tamen cum jam noverim, saraballas illas adhuc usque non novi; quas mihi si gestu quispiam significarit aut pinxerit, aut aliquid cui similes sunt, ostenderit, non dicam non me docuerit, quod facile obtinerem, si paulo amplius loqui vellem; sed dico id quod proximum est, non verbis docuerit. Quod si eis forte conspectis cum simul adero me admonuerit, dicens,",
          "candidate_score": 0.608419,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1",
      "max_score": 0.687115,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_266",
          "psc_text": "Ecce quantum nos abs te commemoratus beatus Cyprianus adiuuit, cui de baptismo repetendo si quid aliter sapuit, pro tantis meritis flagrantissimae caritatis corrigendum procul dubio dominus reuelauit, quia in ea uite permansit tamquam sarmentum tanto fructu pacis et dilectionis opulentum, ut etiam, si quid in eo purgandum repperiretur, si nulla re alia, certe falce martyrii purgaretur. quamquam itaque ad errorem uestrum conuincendum et si uolueritis corrigendum satis superque potuerint ista sufficere, tamen, ne quisquam arbitretur aliquid te in epistula posuisse, quod refellere non ualerem aut in quo te nostris contra Petilianum litteris nihil idoneum 9 cf. Ps. 25, 8 3 quid ampline Xml 4 insollerter Z 6 ecclesias WmlXYmlR 7 uellent] uel Jr 11 demonstratus Yml 12 possemuB Ym2Rv illa WXmlYmlli 17 zizania in WXml zizaniam YmlR 21 adinbit Wml 23 uita WYml 25 reperiretur WYm2v 26 martirii W respondisse demonstrare non possem, sequenti uolumine cetera uideamupuideamus. LIBER TERTIUS. §",
          "candidate_score": 0.687115,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius conscius facultatis, suscipere atque exserere contradictionem, quia eius communionis es quamuis nulla functione clericatui adstrictus, quanto minus mihi licuit pro munere sarcinae meae uel contra Petilianum uel contra te ipsum tacere, cum ille oppugnaret ecclesiam pro qua milito, tu autem in simili opere etiam nominatim ad me institueres promeres conscriberesque sermonem! § 2 In cuius primis partibus laborasti, ut suspecta hominibus eloquentia uideretur. nam uelut laudans genus dicendi meum 26 cf. epist. Cresc. 1 De codicum praescriptionibus cf. Praefatio initium libri I usque def, X ad cap. 13, 16 sub fin. in X desidcratur 8 arguenti R 16 qui Wml",
          "candidate_score": 0.662884,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_14_16",
          "bdc_text": "hęreo ergo nunc in Oxoniensium academia cum nostris , scilicet Iohanne ab Ul[mis ] et Iohanne Rodolpho Stumphio , cui hospitium et studia aliqua ex parte coniunxi . Hac de re satis dictum puto ; non enim dubito , quin a patruo iamdudum intellexeris .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_760",
          "psc_text": "illa mea quadripertita distributione ultimum tibi — neque enim aliud poteras — elegisti, quam facile superemini. dixi enim, quod, si documenta criminum traditionis fuerint ex utraque parte prolata, aut utraque sunt uera aut utraque falsa aut nostra uera et uestra falsa aut nostra falsa et uestra uera. et cum in tribus superioribus facillimam nostram uictoriam demonstrassem, in quarta quoque uos uinci aut minus intellexisti aut, quod magis credo, ne ab aliis intellegeretur, nescio quibus umbraculis id conatus obtegere de argumentationis genere disputandum putasti; unde tecum alias, si opus fuerit, fortasse tractabimus, ne tempus nunc rebus non necessariis insumamus. § 69 Proinde attende, utrum ualeam in illo perspicuo speculo uestro, hoc est in causa Maximianensium, etiam hoc demonstrare. namque mQltuismortuis omnibus, (a quibus) et apud quos haec gesta sunt, fieri aliquando poterit, ut inter uestros et illorum posteros quaestio communionis agitetur. dicturi sunt illi a maioribus suis ferme centum uel amplius",
          "candidate_score": 0.638862,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_812",
          "psc_text": "tribus peragerem, quod uniuersa responsio flagitabat. sed cum uiderem de sola Maximianensium causa, quos suos scismaticos damnauerunt et eorum aliquos rursus in suis honoribus receperunt baptismumque ab eis extra suam communionem datum non repetiuerunt, responderi posse ad cuncta, quae scripsit, etiam quartum librum addidi, in quo id ipsum, quantum potui, diligenter atque euidenter ostendi. hos autem quattuor libros quando scripsi, iam contra Donatistas dederatimperator leges Honorius imperator. § 2 Hoc opus sic incipit: Quando ad te, Cresconi, mea scripta peruenirc possent, ignorans.",
          "candidate_score": 0.630678,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa019.opp-lat1_window_1",
          "psc_text": "tuis quas ad me dedisti si non rescriberem, fortasse contumeliosum putares, quod autem rescribo, rursum uereor ne contentiosum putes. sed si tu inuentis litteris meis non ad te datis, tantum quia episcopum partis Donati uel ipsam partem Donati redarguere uidebantur, ad officium tuum pertinere arbitratus es, cum tibi esses alicuius conscius facultatis, suscipere atque exserere contradictionem, quia eius communionis es quamuis nulla functione clericatui adstrictus, quanto minus mihi licuit pro munere sarcinae meae uel contra Petilianum uel contra te ipsum tacere, cum ille oppugnaret ecclesiam pro qua milito, tu autem in simili opere etiam nominatim ad me institueres promeres conscriberesque sermonem! § 2 In cuius primis partibus laborasti, ut suspecta hominibus eloquentia uideretur. nam uelut laudans genus dicendi meum 26 cf. epist. Cresc. 1 De codicum praescriptionibus cf. Praefatio initium libri I usque def, X ad cap. 13, 16 sub fin. in X desidcratur 8 arguenti R 16 qui Wml",
          "candidate_score": 0.621217,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis",
      "max_score": 0.686914,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167",
          "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de",
          "candidate_score": 0.686914,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_3",
          "bdc_text": "et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167",
          "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de",
          "candidate_score": 0.629947,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf006",
      "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem",
      "max_score": 0.685507,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_10_12",
          "bdc_text": "immatr. Marburg 1550 als Philippus Vallenburgerus Helvetius ( Caesar , Catalogus Teil III , S. 11 ) ; schreibt am 25 . 3. 1551 aus Marburg an Gwalther ( Zürich ZB , Ms F 40 , 161f ) . ad me descendere viderem , qui non parum utilitatis ex tua commendatione accepit .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_393",
          "psc_text": "si adjuverit leges ejus, si repraesentaverit promissiones ejus, si restauraverit virtutes ejus, si sententias reformaverit, si mores, si proprietates expresserit. Hujus pacti et hujus praescripti quaeso te, lector, meminoris ubique, et incipe recognoscere aut Marcionis Christum, aut Creatoris. CAPUT VII. Anno quintodecimo principatus Tiberiani (Luc. III, 1) , proponit eum descendisse in civitatem Galilaeae, Capharnaum (Luc. IV, 31) ; utique de coelo Creatoris, in quod de suo ante descenderat. Ecquid ergo ordinis fuerat, ut prius de suo coelo in Creatoris descendens describeretur? Cur enim non et ista reprehendam, quae non implent fidem ordinariae narrationis, deficientis in mendacio semper? Plane semel dicta sint, per quae jam alibi retractavimus, an descendens per Creatorem, et quidem adversus ipsum potuerit ab eo admitti, et inde tramitti in terram aeque ipsius. Nunc autem et reliquum ordinem descensionis expostulo tenens descendisse illum. Viderit enim sicubi apparuisse positum est. Apparere, subitum ex inopinato sapit conspectum, qui semel",
          "candidate_score": 0.685507,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6_8",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ; Basel , Matrikel II 67 , Nr. 7 ;",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_393",
          "psc_text": "si adjuverit leges ejus, si repraesentaverit promissiones ejus, si restauraverit virtutes ejus, si sententias reformaverit, si mores, si proprietates expresserit. Hujus pacti et hujus praescripti quaeso te, lector, meminoris ubique, et incipe recognoscere aut Marcionis Christum, aut Creatoris. CAPUT VII. Anno quintodecimo principatus Tiberiani (Luc. III, 1) , proponit eum descendisse in civitatem Galilaeae, Capharnaum (Luc. IV, 31) ; utique de coelo Creatoris, in quod de suo ante descenderat. Ecquid ergo ordinis fuerat, ut prius de suo coelo in Creatoris descendens describeretur? Cur enim non et ista reprehendam, quae non implent fidem ordinariae narrationis, deficientis in mendacio semper? Plane semel dicta sint, per quae jam alibi retractavimus, an descendens per Creatorem, et quidem adversus ipsum potuerit ab eo admitti, et inde tramitti in terram aeque ipsius. Nunc autem et reliquum ordinem descensionis expostulo tenens descendisse illum. Viderit enim sicubi apparuisse positum est. Apparere, subitum ex inopinato sapit conspectum, qui semel",
          "candidate_score": 0.633374,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_7_9",
          "bdc_text": "Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ; Basel , Matrikel II 67 , Nr. 7 ; Bullingers Stipendiatenliste ;",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_393",
          "psc_text": "si adjuverit leges ejus, si repraesentaverit promissiones ejus, si restauraverit virtutes ejus, si sententias reformaverit, si mores, si proprietates expresserit. Hujus pacti et hujus praescripti quaeso te, lector, meminoris ubique, et incipe recognoscere aut Marcionis Christum, aut Creatoris. CAPUT VII. Anno quintodecimo principatus Tiberiani (Luc. III, 1) , proponit eum descendisse in civitatem Galilaeae, Capharnaum (Luc. IV, 31) ; utique de coelo Creatoris, in quod de suo ante descenderat. Ecquid ergo ordinis fuerat, ut prius de suo coelo in Creatoris descendens describeretur? Cur enim non et ista reprehendam, quae non implent fidem ordinariae narrationis, deficientis in mendacio semper? Plane semel dicta sint, per quae jam alibi retractavimus, an descendens per Creatorem, et quidem adversus ipsum potuerit ab eo admitti, et inde tramitti in terram aeque ipsius. Nunc autem et reliquum ordinem descensionis expostulo tenens descendisse illum. Viderit enim sicubi apparuisse positum est. Apparere, subitum ex inopinato sapit conspectum, qui semel",
          "candidate_score": 0.631617,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_31_33",
          "bdc_text": "Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ;",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_550",
          "psc_text": "despici a filiis imperabat. Cum vero et tertium illum, prius suis valedicere parantem, prohibet retro respectare, sectam Creatoris exequitur. Hoc et ille noluerat fecisse quos ex Sodomis liberarat. CAPUT XXIV. Allegit et alios septuaginta apostolos super duodecim (Luc. X) . Quo enim duodecim secundum totidem fontes in Elim, si non et septuaginta, secundum totidem arbusta palmarum? Antitheses plurimum caussarum diversitas fecit, non potestatum. Sed qui diversitatem caussarum non respexit, facile eam potestatem existimavit. Profectionem filiorum Israelis, Creator, etiam illis spoliis aureorum et argenteorum vasculorum, et vestium, praeter oneribus consparsionum offarcinatam eduxit de Aegypto: Christus autem nec virgam discipulis in viam ferre praescripsit. Illi enim in solitudinem promovebantur; hi autem in civitates mittebantur. Considera caussarum offerentiam, et intelliges unam et eamdem potestatem, quae secundum penuriam et copiam expeditionem suorum disposuit; proinde per civitates abundaturam circumcidens, sicut et egituram per solitudinem struxerat. Etiam calciamenta portare vetuit illos. Ipse enim erat, sub quo",
          "candidate_score": 0.622787,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto .",
          "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_575",
          "psc_text": "qui peto? Quid autem perdidi apud Deum illum, ut apud eum quaeram et inveniam? Si sapientiam atque prudentiam, has Creator abscondit; apud eum ergo quaeram. Si salutem et vitam, et has apud Creatorem. Nihil alibi quaeretur ut inveniatur, quam ubi latuit ut appareat. Sic nec aliorsum pulsabo, quam unde sum functus. Denique, si accipere et invenire et admitti, laboris et instantiae fructus est illi qui petiit, et quaesivit, et pulsavit; intellige haec a Creatore mandari et repromitti. Ille enim Deus optimus, ultro veniens ad praestandum non suo homini, nullum illi laborem, nec instantiam indixisset. Jam enim non optimus, si non ultro daret non petenti, et invenire praestaret non quaerenti, et aperiret non pulsanti. Creator autem potuit indicere ista per Christum, ut quia delinquendo homo offenderat Deum suum, laboraret, et instantia petendi acciperet, et quaerendi inveniret, et pulsandi introiret. Sic et praemissa similitudo, nocturnum panis petitorem amicum facit, non alienum; et",
          "candidate_score": 0.609456,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1",
      "max_score": 0.684922,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135",
          "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.",
          "candidate_score": 0.684922,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135",
          "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.",
          "candidate_score": 0.678778,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum",
      "max_score": 0.684512,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_239",
          "psc_text": "Ad Complendum. --Beati Georgii martyris tui, Domine, suffragiis exoratus, percepta sacramenti tui nos virtute defende. Per. VII (357) KAL. MAII.--NATALIS SANCTI MARCI EVANGELISTAE. Deus, qui beatum Marcum evangelistam tuum evangelicae praedicationis gratia sublimasti, tribue, quaesumus, ejus nos semper et eruditione proficere et oratione defendi. Per. Super oblata. --Beati Marci evangelistae tui solemnitate tibi munera deferentes, quaesumus, Domine, ut sicut illum praedicatio evangelica fecit gloriosum, ita nos ejus intercessio et verbo et opere tibi reddat acceptos. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, per Christum Dominum nostrum: cujus gratia beatum Marcum in sacerdotium elegit, doctrina ad praedicandum erudiit, potentia ad perseverandum confirmavit, ut per sacerdotalem infulam (358) perveniret ad martyrii palmam; docensque subditos, instruens vivendi exemplo, confirmans pattendo, ad te coronandus perveniret, qui persecutorum minas intrepidus superasset. Cujus interventus, nos, quaesumus, a nostris mundet delictis,",
          "candidate_score": 0.684512,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_239",
          "psc_text": "Ad Complendum. --Beati Georgii martyris tui, Domine, suffragiis exoratus, percepta sacramenti tui nos virtute defende. Per. VII (357) KAL. MAII.--NATALIS SANCTI MARCI EVANGELISTAE. Deus, qui beatum Marcum evangelistam tuum evangelicae praedicationis gratia sublimasti, tribue, quaesumus, ejus nos semper et eruditione proficere et oratione defendi. Per. Super oblata. --Beati Marci evangelistae tui solemnitate tibi munera deferentes, quaesumus, Domine, ut sicut illum praedicatio evangelica fecit gloriosum, ita nos ejus intercessio et verbo et opere tibi reddat acceptos. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, per Christum Dominum nostrum: cujus gratia beatum Marcum in sacerdotium elegit, doctrina ad praedicandum erudiit, potentia ad perseverandum confirmavit, ut per sacerdotalem infulam (358) perveniret ad martyrii palmam; docensque subditos, instruens vivendi exemplo, confirmans pattendo, ad te coronandus perveniret, qui persecutorum minas intrepidus superasset. Cujus interventus, nos, quaesumus, a nostris mundet delictis,",
          "candidate_score": 0.67353,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_250",
          "psc_text": "Ad Complendum. --Beati Urbani martyris tui atque pontificis, Domine, intercessione placatus, praesta, quaesumus, ut quae temporali celebramus actione, perpetua salvatione capiamus. Per Dominum nostrum. DOMINICA I POST OCTAVAS PASCHAE. Deus, qui in Filii tui humilitate jacentem mundum erexisti, fidelibus tuis perpetuam laetitiam 89 concede, ut quos perpetuae mortis eripuisti casibus, gaudiis facias sempiternis perfrui. Per. Super oblata. --Digne nos tuo nomini, quaesumus, Domine, famulari salutaris cibus et sacer potus efficiat, ut renovatio conditionis humanae, quam mysteria continent, in nostris jugiter sensibus offeratur. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et immensam bonitatis tuae pietatem humiliter exorare, ut ignorantiam nostrae mortalitatis attendens, ex tua inspiratione nos facias postulare quod rectum est, et tua clementia tribuas impetrare quod poscimus. Per Christum. Benedictio. -- Benedicat vos omnipotens Deus, qui vos gratuita miseratione creavit, et in resurrectione Unigeniti",
          "candidate_score": 0.670384,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_258",
          "psc_text": "consolatione gaudere. Per Dominum nostrum. Alia. --Adesto, Domine, supplicationibus nostris, et sperantes in tua misericordia, intercedente beato Petro apostolo tuo, coelesti protege benignus auxilio. Per. Alia. --Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut ad te toto corde clamantes, intercedente beato Petro apostolo tuo, tuae pietatis indulgentiam consequamur. Per. Ad Missam. --Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut qui in afflictione nostra de tua pietate confidimus, contra adversa omnia tua semper protectione muniamur. Per Dominum nostrum. 92 Super oblata. --Sacrificium nostrae poenitudinis jejunantes, Domine, tibi persolvimus, obsecrantes ut, ejus virtute muniti, semper ad coeleste convivium festinemus. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et te auctorem et sanctificatorem jejunii collaudare, per quod nos liberas a nostrorum debitis peccatorum. Ergo suscipe jejunantium preces; atque ut nos a malis omnibus propitiatus eripias, iniquitates nostras, quibus merito affligimur, placatus absolve. Per Christum.",
          "candidate_score": 0.668821,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_388",
          "psc_text": "capiamus, pro quo tibi Hostias laudis offerimus. Per. Ad Complendum. --Benedictio tua, Deus, impleat corda fidelium, talesque perficiat, qui et martyrum honorificent passiones, et remedia salutis aeternae, eisdem patrocinantibus, assequantur. Per. EODEM DIE.--NATALIS SANCTI MARTINI CONFESSORIS. Deus, qui conspicis quia ex nulla nostra virtute subsistimus, concede propitius ut intercessione beati Martini confessoris tui atque pontificis contra omnia adversa muniamur. Per Dominum nostrum. Super oblata. --Beati Martini pontificis, quaesumus, Domine, nobis pia non desit oratio, quae et munera nostra conciliet, et tuam nobis indulgentiam semper obtineat. Per Dominum nostrum. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: cujus (502) munere beatus Martinus confessor pariter et sacerdos, et bonorum operum incrementis excrevit, et variis virtutum donis exuberavit, et miraculis coruscavit: qui, quod verbis docuit, operum exhibitione complevit, et documento simul et exemplo subditis ad coelestia regna pergendi ducatum",
          "candidate_score": 0.666383,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_521",
          "psc_text": "POST PENTECOSTEN. Da, quaesumus, Domine, populo tuo diabolica vitare contagia, et te solum Dominum puro corde sectari. Per. Super oblata. --Majestatem tuam, Domine, suppliciter deprecamur, ut haec sancta, quae (635) gerimus, et praeteritis nos delictis exuant et futuris. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et suppliciter te exorare, ut sic nos bonis tuis instruas sempiternis, ut temporalibus quoque consolari digneris; sic praesentibus refovere, ut ad gaudia nos mansura perducas. Per Christum. Benedictio. --Omnipotens Deus universa a vobis adversa excludat, et suae super vos benedictionis dona propitiatus infundat. Amen. Corda vestra efficiat sacris intenta doctrinis, quo possint repleri beneficiis sempiternis. Amen. Quatenus et exsequenda intelligentes et intellecta exsequentes, et inter adversa mundi inveniamini (636) indemnes, et beatorum spirituum efficiamini cohaeredes. Amen. Quod ipse praestare dignetur. Ad Complendum. --Sacrificium, quod tuae, Domine Deus, obtulimus pietati,",
          "candidate_score": 0.657637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_111",
          "psc_text": "Super populum. --Conserva, quaesumus, Domine, populum tuum, et ab omnibus quas meretur adversitatibus redde securum, ut, tranquillitate percepta, devota tibi mente deserviat. Per. (218) SABBATO IN XII LECTIONIBUS MENSIS PRIMI. Populum tuum, Domine, quaesumus, propitius 42 respice, atque ab eo flagella tuae iracundiae clementer averte. Per Dominum nostrum. Alia. --Deus qui delinquentes perire non pateris, sed exspectas, ut convertantur et vivant, debitam, quaesumus, peccatis nostris suspende vindictam, et praesta propitius ne dissimulatio cumulet ultionem, sed potius per jejunium emendatio prosit ad veniam. Per. Alia. --Protector noster aspice, Deus, ut qui majorum nostrorum pondere premimur, percepta misericordia, libera tibi mente famulemur. Per. Alia. --Adesto, quaesumus, Domine, supplicationibus nostris, ut esse, te largiente, mereamur et inter prospera humiles et inter adversa securi. Per. Alia. --Actiones nostras, quaesumus, Domine, et aspirando praeveni, et adjuvando prosequere, ut cuncta nostra operatio et a te semper incipiat, et per te coepta finiatur. Per. Ad Missam. --Deus,",
          "candidate_score": 0.656554,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_303",
          "psc_text": "Per Dominum nostrum. Alia. --Deus, qui non despicis corde contritos et afflictos miseriis, populum tuum jejunii ad te devotione clamantem propitius exaudi, ut quos humiliavit adversitas, attollat reparationis tuae prosperitas. Per. (411) POST BENEDICTIONES. Ad Missam. --Deus, qui tres pueros de camino ignis, non solum illaesos, sed etiam tuis laudibus conclamantes liberasti, quaesumus ut nos peccatorum nexibus obvolutos velut de voragine ignis eripias, ut criminum flammas, operumque carnalium incendia superantes, hymnum tibi debitum jure meritoque reddamus. Per. Super oblata. --Domine Deus noster, qui in his potius creaturis quas ad fragilitatis nostrae praesidium condidisti tuo quoque nomini munera jussisti dicanda constitui, tribue, quaesumus, ut et vitae nobis praesentis auxilium, et aeternitatis efficiant sacramentum. Per. Ad Complendum: --Sumptum, quaesumus, Domine, venerabile sacramentum, et praesentis vitae subsidiis nos foveat, et aeternae. Per. 108 Super populum. --Proficiat, Domine, quaesumus, plebs tibi dicata piae devotionis affectu, ut, sacris actibus erudita, quanto Majestati tuae fit gratior,",
          "candidate_score": 0.656248,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_504",
          "psc_text": "Deus: cujus primum tuae pietatis indicium est, si tibi nos facias toto corde subjectos, et spiritum nobis tantae devotionis infundas, ut propitius largiaris consequenter auxillium. Per Christum. Benedictio. --Devotionem vestram Dominus dignanter intendat, et suae vobis benedictionis dona concedat. Amen. Talique vos in praesenti saeculo subsidio muniat, ut paradisi vos in futuro habitatores efficiat. Amen. Sicque corda vestra sanctificando benedicat, et benedicendo sanctificet, ut vobiscum, imo in vobis eum habitare delectet. Amen. Quod ipse praestare. Ad Complendum. --Quaesumus, Domine Deus noster, ut quos divinis reparare non desinis sacramentis, tuis non destituas benignus auxiliis. Per. Super populum. --Fideles tuos, Domine, quaesumus, corpore pariter et mente purifica, ut, tua inspiratione compuncti, noxias delectationes vitare praevaleant, atque, ut earum non capiantur illecebris, tua semper suavitate pascantur. Per. HEBDOMADA XIII POST PENTECOSTEN. Omnipotens sempiterne Deus, qui abundantia pietatis tuae et merita supplicum excedis et vota, effunde super nos misericordiam tuam, ut dimittas quae conscientia",
          "candidate_score": 0.650492,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_239",
          "psc_text": "Ad Complendum. --Beati Georgii martyris tui, Domine, suffragiis exoratus, percepta sacramenti tui nos virtute defende. Per. VII (357) KAL. MAII.--NATALIS SANCTI MARCI EVANGELISTAE. Deus, qui beatum Marcum evangelistam tuum evangelicae praedicationis gratia sublimasti, tribue, quaesumus, ejus nos semper et eruditione proficere et oratione defendi. Per. Super oblata. --Beati Marci evangelistae tui solemnitate tibi munera deferentes, quaesumus, Domine, ut sicut illum praedicatio evangelica fecit gloriosum, ita nos ejus intercessio et verbo et opere tibi reddat acceptos. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus, per Christum Dominum nostrum: cujus gratia beatum Marcum in sacerdotium elegit, doctrina ad praedicandum erudiit, potentia ad perseverandum confirmavit, ut per sacerdotalem infulam (358) perveniret ad martyrii palmam; docensque subditos, instruens vivendi exemplo, confirmans pattendo, ad te coronandus perveniret, qui persecutorum minas intrepidus superasset. Cujus interventus, nos, quaesumus, a nostris mundet delictis,",
          "candidate_score": 0.649968,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_112",
          "psc_text": "Per. Alia. --Adesto, quaesumus, Domine, supplicationibus nostris, ut esse, te largiente, mereamur et inter prospera humiles et inter adversa securi. Per. Alia. --Actiones nostras, quaesumus, Domine, et aspirando praeveni, et adjuvando prosequere, ut cuncta nostra operatio et a te semper incipiat, et per te coepta finiatur. Per. Ad Missam. --Deus, qui tribus pueris mitigasti flammas ignium, concede propitius ut nos famulos tuos non exurat flamma vitiorum. Per Christum Dominum. Super oblata. --Praesentibus sacrificiis, Domine, jejunia nostra sanctifica, ut quod observantia nostra profitetur extrinsecus, interius operetur. Per Dominum nostrum. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: illuminator et Redemptor animarum nostrarum, qui nos per primum Adam, abstinentiae lege violata, paradiso ejectos, fortiores jejunii remedio ad antiquae patriae beatitudinem per gratiam revocasti. Nosque pia institutione docuisti quibus observationibus a peccatis omnibus liberemur. Per Christum Dominum nostrum. Ad",
          "candidate_score": 0.649792,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_614",
          "psc_text": "misericordia tua primus indigeo, clementer exaudi; et quem non electione meriti, sed dono gratiae tuae constituisti operis hujus ministrum, da fiduciam tui muneris exsequendi, et ipse in nostro ministerio quod tuae pietatis est operare. Per Dominum. Alia. --(679) Praesta, quaesumus, Domine, huic famulo tuo dignum poenitentiae fructum, ut Ecclesiae tuae sanctae a cujus integritate deviarat peccando, admissorum reddatur innoxius veniam consequendo. Per Dominum nostrum. Item alia. --Deus, humani generis benignissime conditor, et misericordissime reformator, qui hominem invidia diaboli ab aeternitate dejectum unici Filii tui sanguine redemisti, vivifica hunc famulum, quem tibi nullatenus mori desideras, et qui non derelinquis devium, assume correctum. Moveant pietatem tuam, quaesumus, Domine, hujus famuli tui lacrymosa suspiria. Tu ejus medere vulneribus, 215 tu jacenti manum porrige salutarem, ne Ecclesia tua aliqua sui corporis portione vastetur, ne grex tuus detrimentum sustineat, ne de familiae tuae damno inimicus exsultet, ne renatum lavacro salutari mors secunda possideat. Tibi ergo,",
          "candidate_score": 0.649325,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_303",
          "psc_text": "Per Dominum nostrum. Alia. --Deus, qui non despicis corde contritos et afflictos miseriis, populum tuum jejunii ad te devotione clamantem propitius exaudi, ut quos humiliavit adversitas, attollat reparationis tuae prosperitas. Per. (411) POST BENEDICTIONES. Ad Missam. --Deus, qui tres pueros de camino ignis, non solum illaesos, sed etiam tuis laudibus conclamantes liberasti, quaesumus ut nos peccatorum nexibus obvolutos velut de voragine ignis eripias, ut criminum flammas, operumque carnalium incendia superantes, hymnum tibi debitum jure meritoque reddamus. Per. Super oblata. --Domine Deus noster, qui in his potius creaturis quas ad fragilitatis nostrae praesidium condidisti tuo quoque nomini munera jussisti dicanda constitui, tribue, quaesumus, ut et vitae nobis praesentis auxilium, et aeternitatis efficiant sacramentum. Per. Ad Complendum: --Sumptum, quaesumus, Domine, venerabile sacramentum, et praesentis vitae subsidiis nos foveat, et aeternae. Per. 108 Super populum. --Proficiat, Domine, quaesumus, plebs tibi dicata piae devotionis affectu, ut, sacris actibus erudita, quanto Majestati tuae fit gratior,",
          "candidate_score": 0.649237,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_252",
          "psc_text": "Per. Super populum. --Familiam tuam, quaesumus, Domine, dextera tua perpetuo circumdet auxilio, ut, paschali interveniente solemnitate, ab omni pravitate defensa donis coelestibus prosequatur. Per. DOMINICA II POST OCTAVAS PASCHAE. Deus qui errantibus, ut in viam possint redire justitiae, veritatis tuae lumen ostendis, da cunctis qui Christiana perfessione censentur, et illa respuere quae huic inimica sunt nomini, et ea quae sunt apta sectari. Per. Super oblata. --Deus, qui solemnitate paschali coelestia mundo remedia benignus operaris, annua festivitatis hujus dona prosequere; ut observantia temporalis ad vitam nobis proficiat sempiternam. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: qui, de Virgine nasci dignatus, per passionem et mortem a perpetua nos morte liberavit, et resurrectione sua aeternam nobis vitam contulit. Per quem. Benedictio. --Deus, qui per resurrectionem Unigeniti sui vobis contulit et bonum Redemptionis et decus adoptionis, 90 suae",
          "candidate_score": 0.647795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_614",
          "psc_text": "misericordia tua primus indigeo, clementer exaudi; et quem non electione meriti, sed dono gratiae tuae constituisti operis hujus ministrum, da fiduciam tui muneris exsequendi, et ipse in nostro ministerio quod tuae pietatis est operare. Per Dominum. Alia. --(679) Praesta, quaesumus, Domine, huic famulo tuo dignum poenitentiae fructum, ut Ecclesiae tuae sanctae a cujus integritate deviarat peccando, admissorum reddatur innoxius veniam consequendo. Per Dominum nostrum. Item alia. --Deus, humani generis benignissime conditor, et misericordissime reformator, qui hominem invidia diaboli ab aeternitate dejectum unici Filii tui sanguine redemisti, vivifica hunc famulum, quem tibi nullatenus mori desideras, et qui non derelinquis devium, assume correctum. Moveant pietatem tuam, quaesumus, Domine, hujus famuli tui lacrymosa suspiria. Tu ejus medere vulneribus, 215 tu jacenti manum porrige salutarem, ne Ecclesia tua aliqua sui corporis portione vastetur, ne grex tuus detrimentum sustineat, ne de familiae tuae damno inimicus exsultet, ne renatum lavacro salutari mors secunda possideat. Tibi ergo,",
          "candidate_score": 0.64777,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_258",
          "psc_text": "consolatione gaudere. Per Dominum nostrum. Alia. --Adesto, Domine, supplicationibus nostris, et sperantes in tua misericordia, intercedente beato Petro apostolo tuo, coelesti protege benignus auxilio. Per. Alia. --Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut ad te toto corde clamantes, intercedente beato Petro apostolo tuo, tuae pietatis indulgentiam consequamur. Per. Ad Missam. --Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut qui in afflictione nostra de tua pietate confidimus, contra adversa omnia tua semper protectione muniamur. Per Dominum nostrum. 92 Super oblata. --Sacrificium nostrae poenitudinis jejunantes, Domine, tibi persolvimus, obsecrantes ut, ejus virtute muniti, semper ad coeleste convivium festinemus. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: et te auctorem et sanctificatorem jejunii collaudare, per quod nos liberas a nostrorum debitis peccatorum. Ergo suscipe jejunantium preces; atque ut nos a malis omnibus propitiatus eripias, iniquitates nostras, quibus merito affligimur, placatus absolve. Per Christum.",
          "candidate_score": 0.645621,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_568",
          "psc_text": "--Praeveniat nos, quaesumus, Domine, misericordia tua, et voces nostras clementia tuae propitiationis anticipet. Per. Alia. --Celeri nobis, quaesumus, Domine, pietate succurre, ut devotio supplicantium ad gratiarum transeat actionem. Per. Alia. --Delicta nostra, Domine, quibus adversa dominantur, 199 absterge et tua nos ubique miseratione custodi. Per. Alia. --Absolve, Domine, quaesumus, nostrorum vincula peccatorum, et quidquid pro eis meremur averte. Per. Alia. --Ascendant ad te, Domine, preces nostrae, et ab Ecclesia tua cunctam repelle nequitiam. Per. Alia. --Clamantes ad te, Deus, dignanter exaudi: ut nos de profundo iniquitatis eripias, et ad gaudia aeterna perducas. Per. Alia. --Concede nobis, quaesumus, Domine, veniam delictorum, et eos qui te impugnare moliuntur expugna. Per. Alia. --Tua nos, Domine, quaesumus, gratia semper et praeveniat, et sequatur, ac bonis operibus jugiter praestet esse intentos. Per. Alia. --Respice nos, misericors Deus, et nomini tuo perfice veraciter obsequentes. Per. Alia. --Tuere nos, superne moderator, et fragilitatem nostram tuis defende praesidiis.",
          "candidate_score": 0.644166,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_605",
          "psc_text": "misericordiam tuam semper impendis, et a servientibus tibi nulla es regione longinquus, dirige viam famuli tui Ill. in voluntate tua, ut te protectore, et te praeduce, 212 per justitiae semitas sine offensione gradiatur. Per Dominum. Alia. --Exaudi, Domine, preces nostras, et iter famuli tui Ill. propitius comitare, eique misericordiam tuam, sicut ubique es, ita ubique largire, quatenus, ab omnibus adversitatibus tua opitulatione defensus, justorum desideriorum potiatur effectibus, et tibi gratiarum referat actionem. Per. Alia. --Deus, qui ad vitam ducis, et confidentes in te paterna protectione custodis, quaesumus ut praesenti famulo tuo a nobis egredienti angelicum tribuas comitatum, ut, ejus auxilio protectus, nullius mali concutiatur formidine, nullo comprimatur adversitatis angore, nullis irruentis inimici molestetur insidiis; sed, spatiis necessarii itineris prospero gressu peractis, propriisque locis feliciter restitutus, universos reperiat sospites, ac debitas exsolvat tuo nomini gratias. Per Dominum. Missa pro iter agentibus. Adesto, Domine, supplicationibus nostris, et viam famuli tui Ill. in",
          "candidate_score": 0.644005,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_376",
          "psc_text": "a reatibus nostris expediat, et perpetua salvatione confirmet. Per. Ad Complendum. --Quaesumus, omnipotens Deus, ut reatum nostrum munera sacrata purificent, et recte vivendi nobis operentur effectum. Per Dominum nostrum. XV KALENDAS NOVEMBRIS.-- NATALIS SANCTI LUCAE EVANGELISTAE. Interveniat pro nobis, Domine, quaesumus, 136 sanctus tuus Lucas evangelista, qui crucis mortificationem jugiter in suo corpore pro tui nominis honore portavit. Per Dominum nostrum. Super oblata. --Donis nos coelestibus, da, quaesumus, Domine, libera mente servire, ut munera quae deferimus, interveniente beato evangelista tuo Luca, et medelam nobis operentur et gloriam. Per. Praefatio. --Vere dignum et justum est, aequum et salutare, nos tibi semper et ubique gratias agere, Domine sancte, Pater omnipotens, aeterne Deus; et te in tuorum sanctorum meritis gloriosis collaudare, benedicere et praedicare, qui eos dimicantes contra antiqui serpentis machinamenta, et proprii corporis blandimenta, inexpugnabili virtute, Rex gloriae, roborasti. Ex quibus beatus Lucas evangelista tuus, (491) assumpto scuto fidei, et galea salutis,",
          "candidate_score": 0.640006,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_666",
          "psc_text": "offendo? tu enim mihi medicinam (828) ingeris, ego (829) sanitati meae contraria ago. Legem tuam sacris inditam paginis lego, sanam vero disciplinam infelix negligo. Ad tuum quidem altare quasi devotus accedo, sed a praeceptis tuis contumaci corde (830) recedo. Da ergo mihi, Domine, cor compunctum, quo veraciter odio habeam peccatum. Meum est, si donaveris, delicta deflere; tuum est etiam (831) nubem eam cito delere, ut (832) qui hanc palmam amiserim inimico fraudante, (833) ad veniam saltem pertineam, te Domino miserante. (834) Tibi enim Deo est honor regum Regi cunctorum per cuncta regnanti saecula saeculorum. Item alia. --(835) Projectis nobis, Domine, in condemnationem operum nostrorum, da capiti nostro aquam, et oculis nostris fontem infunde lacrymarum, ut peccati maculas abluendo ultrices poenarum flammas fletuum ubertate vincamus, (836) quia tibi non sunt occulta quae (837) gerimus. Sit (838) in nobis, Domine, non oris tantum confessio, sed et doloris; non excusatio criminum, sed lamentatio",
          "candidate_score": 0.62748,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1",
      "max_score": 0.683882,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_32_34",
          "bdc_text": "Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.",
          "candidate_score": 0.683882,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_32_34",
          "bdc_text": "Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas . Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_34",
          "psc_text": "est me dignus, et qui diligit filium aut filiam super me non est me dignus, et qui non accipit crucem suam et sequitur me non est meus discipulus. sicut in Deuteronomio scriptum est: qui dicunt patri et matri cnon noui te' et filios suos non agnouerunt, hi custodierunt praer cepta tua et testamentum tuum seruauerunt. item apostolus Paulus, quis nos, inquit, separabit a caritate Christi, pressura an angustia an persecutio an fames an nuditas an periculum an gladius? sicut scriptum est: quia propter te occidimur tota die, aestimati sumus ut oues uictimae. sed in his omnibus superamus pro eo qui dilexit nos. et iterum: non estis uestri: empti enim estis [pretio] magno. clarificate et portate Deum in corpore uestro. et iterum: pro omnibus mortuus est, ut et qui uiuunt iam non sibi uiuant sed illi qui pro eis mortuus est et resurrexit. 2 Io. 12, 25. 8 Matth. 10, 37.",
          "candidate_score": 0.674788,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.",
          "candidate_score": 0.674096,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34_36",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 . novemb. 1550. \" Tuę dignitatis observantissimus atque deditissimus , Christophorus Froschouerus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.",
          "candidate_score": 0.670738,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_34",
          "bdc_text": "tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem .",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_45",
          "psc_text": "fratres, per misericordiam Dei ut constituatis corpora uestra hostiam uiuam, sanctam, placentem Deo: nec configuremini saeculo huic, sed transformemini in renouatione sensus ad probandum quae sit uoluntas Dei bona et placens et perfecta. etiterum: sumus filii Dei: si autem filii, et heredes, coheredes autem Christi, siquidem conpatimur, ut et conmagnificemur. et in Apocalypsi eadem loquitur diuinae praedicationis hortatio dicens: tene quod habes, ne alius accipiat coronam tuam. quod exemplum perseuerandi et permanendi designatur in Exodo, ubi Moyses ad superandum Amalech qui figuram portabat diaboli in signo et sacramento crucis adleuabat supinas manus, nec uincere aduersarium potuit, nisi postquam stabilis et in signo adleuatis iugiter manibus perseuerauit. et factum est, inquit, cum leuabat* manus Moyses, praeualebat Israel: ubi autem submiserat manus, inualescebat Amalech. et accepto lapide subposuerunt sub eo, et sedebat 3 II Tim. 2, 4 sq. 7 Rora. 12, 1 sq. 12 Rom. 8, 16 sq. 15 Apoc. 3, 11.",
          "candidate_score": 0.649364,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.683261,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.683261,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1_3",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.68316,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993",
          "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc",
          "candidate_score": 0.682356,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_0_2",
          "bdc_text": "S. D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ; tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.675353,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_17_19",
          "bdc_text": "Ne etiam te diutius , quam oporteat , a tuis negotiis retineam , et tu dicenti aures praebere graveris ; Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570",
          "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.",
          "candidate_score": 0.673146,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1752",
          "psc_text": "quae scripsisse te denegas? Non tam hebes sum, ut si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim, emendare compellas, et ad παλινωδίαν provoces, et oculos mihi reddas, in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et Christianae diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere. quod distet a labiis. Non enim convenit, ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem in monasteriolo cum sanctis Fratribus labore desudans, aliquid contra Episcopum communionis meae scribere audeam: et eum Episcopum, quem ante cepi amare quam nosse; qui me prior ad amicitias provocavit; quem post me orientem in Scripturarum divinarum [al. abest divinarum ] eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea",
          "candidate_score": 0.671867,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.670429,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2084",
          "psc_text": "disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare; nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum reluctari. » 3. « Tum vero sine ullo timore offensionis tanquam in campo luditur; sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor caritati tuae solis eis Scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum auctorem scribendo aliquid errasse firmissime credam. At si aliquid in eis offendero 763 litteris, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al.",
          "candidate_score": 0.667458,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1752",
          "psc_text": "quae scripsisse te denegas? Non tam hebes sum, ut si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim, emendare compellas, et ad παλινωδίαν provoces, et oculos mihi reddas, in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et Christianae diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere. quod distet a labiis. Non enim convenit, ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem in monasteriolo cum sanctis Fratribus labore desudans, aliquid contra Episcopum communionis meae scribere audeam: et eum Episcopum, quem ante cepi amare quam nosse; qui me prior ad amicitias provocavit; quem post me orientem in Scripturarum divinarum [al. abest divinarum ] eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea",
          "candidate_score": 0.666532,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080",
          "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta",
          "candidate_score": 0.666438,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
          "candidate_score": 0.665729,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1066",
          "psc_text": "Christus, qui ante per paucas virtutes erat in singulis, per omnes in omnibus commoretur. Sceptrum autem et virgam insigne esse regnantis, ipse Propheta significat, dicens: Sceptrum aequitatis, sceptrum regni tui (Isai. 11. 1) . Quidam de Isaia testimonium proferentes: Exiet virga de radice Jesse, et flos de radice ejus ascendet, hominem qui est assumptus, intelligunt, cui et deferatur imperium, et qui propter dilectam justitiam et exosam iniquitatem regnare dicatur, et unctus esse oleo exsultationis prae participibus suis: quasi praemium caritatis, et odii [al. odium ] iniquitatis in unctione sumpturus. Docemur autem in utraque parte et amoris et odii esse in nobis semina, cum ipse qui primitias massae nostrorum corporum levavit ad coelos, et justitiam dilexerit, et oderit iniquitatem. Unde David: Nonne odientes te, Domine, oderam, et super inimicos tuos tabescebam? perfecto odio oderam illos (Ps. 138. 21) . Quod sequitur; Unxit te Deus, Deus tuus. Primum nomen Dei vocativo casu",
          "candidate_score": 0.664569,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920",
          "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos",
          "candidate_score": 0.662992,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_26_28",
          "bdc_text": "quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732",
          "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo",
          "candidate_score": 0.662513,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2081",
          "psc_text": "inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam, quam poposceram, dederis. Quod apertius mihi intimari cupio, quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. » 2. « Petis, vel potius fiducia caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa",
          "candidate_score": 0.662467,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.662242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28_30",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones . Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870",
          "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam",
          "candidate_score": 0.660443,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2_4",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim : et nisi profecto hoc in causa fuisset , et summa tua humanitas me animasset et beneficentia invitasset , manum calamo abstinuissem . Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428",
          "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:",
          "candidate_score": 0.660361,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255",
          "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;",
          "candidate_score": 0.657876,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870",
          "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam",
          "candidate_score": 0.656636,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732",
          "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo",
          "candidate_score": 0.652749,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_27_29",
          "bdc_text": "Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices . Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ; mihique pro tua facilitate et sapientia condones .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993",
          "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc",
          "candidate_score": 0.65272,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993",
          "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc",
          "candidate_score": 0.649097,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847",
          "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora",
          "candidate_score": 0.64887,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1752",
          "psc_text": "quae scripsisse te denegas? Non tam hebes sum, ut si diversa senseris, me a te laesum putem. Sed si mea cominus dicta reprehendas, et rationem scriptorum expetas, et quae scripserim, emendare compellas, et ad παλινωδίαν provoces, et oculos mihi reddas, in hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur. Ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et Christianae diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere. quod distet a labiis. Non enim convenit, ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem in monasteriolo cum sanctis Fratribus labore desudans, aliquid contra Episcopum communionis meae scribere audeam: et eum Episcopum, quem ante cepi amare quam nosse; qui me prior ad amicitias provocavit; quem post me orientem in Scripturarum divinarum [al. abest divinarum ] eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea",
          "candidate_score": 0.647213,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.646516,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2005",
          "psc_text": "abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria, quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea, quam legis, ego essem, jam mihi diceres, quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus. Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utique mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus: si tamen esse ullo modo posset, quod ego te docerem. 8. « In his autem verbis, non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et",
          "candidate_score": 0.642438,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_25_27",
          "bdc_text": "nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui . Hęc itaque sive tibi probabuntur , sive non probabuntur , ab optimo tamen animo et tibi deditissimo scripta esse iudices .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024",
          "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut",
          "candidate_score": 0.641869,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
          "candidate_score": 0.638564,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_22_24",
          "bdc_text": "Hoc si fuero a te consecutus , arctius tibi astrictus et devinctus ero , et ad omnia promptissimus . Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.637174,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.63634,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016",
          "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti",
          "candidate_score": 0.635596,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_2",
          "bdc_text": "tandem cum nostros Ioannem ab Ulma et Johannem Rodolphum Stumphium ad te frequenter scribere viderem , et eorum scripta humaniter a te recepi intellexissem , huc sum ductus , ut breve illud epistolium ad te miserim :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991",
          "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.634408,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573",
          "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.",
          "candidate_score": 0.632814,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2074",
          "psc_text": "sententias laudat, ac veniam precatur, si quando Graecos sensus Latine non satis bene reddiderit. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Quod tardius Beatitudini tuae latino sermone translatum Librum tuum remitterem, multa in medio impedimenta fecerunt: Isaurorum repentina 759 eruptio: Phoenicis Galilaeaeque vastitas: terror Palaestinae, praecipue Jerosolymae: et nequaquam librorum, sed murorum exstructio. Ad hoc asperitas hyemis, fames intolerabilis, nobis praesertim, quibus multorum fratrum cura imposita est. Inter quas difficultates lucrativis, et ut ita dicam, furtivis, per noctem operis, crescebat interpretatio, et jam in schedulis tenebatur, cum diebus sanctae Quadragesimae scripta ad purum, collatione tantum indigerem, gravissimo languore correptus, et mortis limen ingrediens, Domini misericordia et tuis precibus reservatus sum. Ad hoc forsitan ut implerem praeceptum tuum, et volumen disertissimum, quod Scripturarum floribus texuisti, eadem qua a te scriptum est gratia verterem; licet imbecillitas corporis et animi moeror, ingenii quoque acumen obtuderit, et verba prono cursu labentia velut quibusdam obicibus retardarit. 2.",
          "candidate_score": 0.631505,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_14",
          "bdc_text": "hęreo ergo nunc in Oxoniensium academia cum nostris , scilicet Iohanne ab Ul[mis ] et Iohanne Rodolpho Stumphio , cui hospitium et studia aliqua ex parte coniunxi .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2883",
          "psc_text": "Monachos, scribit ad eam cujus nomen nigredinis testatur perfidiae tenebras, edidit librum et sententias περὶ ἀπαθεὶας quam nos impassibilitatem vel imperturbationem possumus dicere; quando nunquam animus nullo perturbationis vitio commovetur: et ut simpliciter dicam, vel saxum, vel Deus est. Hujus libros per Orientem Graecos, et interpretante discipulo 1030 ejus Ruffino, Latinos plerique in Occidente lectitant. Qui librum quoque scripsit, quasi de Monachis: multosque in eo enumerat, qui nunquam fuerunt, et quos fuisse describit Origenistas: et ab Episcopis damnatos esse non dubium est, Ammonium videlicet, et Eusebium, et Euthymium, et ipsum Evagrium, Or quoque et Isidorum, et multos alios, quos enumerare taedium est: et juxta illud Lucretii: Ac veluti pueris absinthia tetra medentes Cum dare conantur, prius oras pocula circum Contingunt dulci mellis flavoque liquore (LUCRET. l. 4. de Nat. rerum). Ita ille unum Joannem in ipsius libri posuit principio, quem et catholicum et sanctum fuisse non dubium est, ut per",
          "candidate_score": 0.629747,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151",
          "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur",
          "candidate_score": 0.628777,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4_6",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse . Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_843",
          "psc_text": "non dicam nulla, certe non magna culpa, meus error veritati favet: si recte in te veritas potest favere mendacio. 5. Multa alia cum sincerissimo corde tuo loqui cuperem, et de Christiano studio conferre: sed huic desiderio meo nulla epistola satis est. Uberius idipsum possum per fratrem Profuturum, quem miscendum et alendum dulcibus atque utilibus sermocinationibus tuis misisse me gaudeo. Et tamen quantum vellem, nec ipse (quod ejus pace dixerim) forsitan capit, quanquam in nihilo me illi praetulerim. Ego enim me fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit, et postea quam redierit, quod Domino adjuvante prosperato fiat cursu, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero: non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit, atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet, ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum, quibus legendis, si dignationem adhibueris, etiam sinceram",
          "candidate_score": 0.628649,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5_7",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_108",
          "psc_text": "Occidente, haereticum cum Aegypto, hoc est, cum Damaso, Petroque condemnent. Quid unum hominem exceptis sociis, criminantur? si rivus tenuiter fluit, non est alvei culpa, sed fontis. Pudet dicere: de cavernis cellularum damnamus orbem. In sacco et cinere volutati, de Episcopis sententiam ferimus. Quid facit sub tunica poenitentis regius animus? Catenae, sordes, et comae non sunt diadematis signa, sed fletus. Permittant me, quaeso, nihil loqui. Cur eum lacerant, qui non meretur invidiam? Haereticus sum, quid ad te? quiesce, jam dictum est. Plane times, ne eloquentissimus homo in Syro sermone, vel Graeco Ecclesias circumeam, populos seducam, schisma conficiam. Nihil alicui praeripui, nihil otiosus accipio. Manu quotidie et proprio sudore quaerimus cibum, scientes ab Apostolo scriptum esse: Qui autem non operatur, nec manducet (2. Thess. 3) . 3. Haec, venerabilis et sancte Pater, cum quali gemitu, cum quali dolore conscripserim, testis est Jesus. Tacui, nunquid 45 semper tacebo, dicit Dominus (Psal. 49; et",
          "candidate_score": 0.628581,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2006",
          "psc_text": "non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam: cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra videbatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem, inquit, meam do vobis, 734 pacem meam relinquo vobis (Joan. 14. 27) , viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana super terram (Job 7. 1) . Heu mihi, qui vos simul alicubi invenire non possum: forte ut moveor, ut doleo, ut timeo, prociderem ad pedes vestros, flerem quantum",
          "candidate_score": 0.623906,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_976",
          "psc_text": "impositum. Nam tota mente dormitas, et profundissimo non tam somno stertis, quam lethargo. Inter caeteras quippe blasphemias, quas ore sacrilego protulisti, ausus es dicere, Montem de quo abscissus est in Daniele lapis sine manibus (Daniel. 2), esse diabolum; et lapidem Christum, qui quia assumpsit corpus ex Adam, qui diabolo ante per vitia cohaeserat, natum esse de Virgine: ut a monte, hoc est, a diabolo hominem separaret. O praecidendam linguam, ac per partes et frusta lacerandam. Quisquam ne Christianus Deum Patrem omnipotentem in persona diaboli interpretatur, et tanto piaculo totius orbis aures maculat? Si interpretationem tuam [al. istam ], quisquam non dicam Catholicorum, sed haereticorum, sive Gentilium unquam recepit, pium sit quod locutus es. Sin autem tantum nefas nunquam audivit Christi Ecclesia: et per tuum primum os, ipse se montem interpretatus est, qui dixerat: « Ero similis Altissimo; » age poenitentiam, in sacco versare et cinere: et tantum scelus jugibus absterge",
          "candidate_score": 0.623717,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_4",
          "bdc_text": "Sum itaque bona spe fretus , te pari et aequali animo scripta mea suscepturum esse .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_977",
          "psc_text": "dicam Catholicorum, sed haereticorum, sive Gentilium unquam recepit, pium sit quod locutus es. Sin autem tantum nefas nunquam audivit Christi Ecclesia: et per tuum primum os, ipse se montem interpretatus est, qui dixerat: « Ero similis Altissimo; » age poenitentiam, in sacco versare et cinere: et tantum scelus jugibus absterge lacrymis: si tamen [al. tandem ] tibi dimittatur haec impietas; et juxta errorem Origenis tunc veniam consequaris, quando consecuturus est et diabolus, qui nunquam plus quam per os tuum deprehenditur blasphemasse. Meam injuriam patienter tuli. Impietatem contra Deum ferre non potui. Unde et visus sum mordacius in extremo quam postepistolae scribere, quam promiseram: quam priorem poenitentiam, qua a me veniam deprecatus es, iterum commisisse unde agas poenitentiam, stolidissimum sit. Tribuat tibi Christus, ut audias, et taceas: ut intelligas, et sic loquaris. EPISTOLA LXII AD TRANQUILLINUM. Tranquillinum amicum docet, quatenus amplectendus, ac legendus Origenes sit. 1. Majora spiritus vincula esse quam",
          "candidate_score": 0.621343,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_28",
          "bdc_text": "Si quid denique in his meis literis aliquid reperies , quod tuam dignitatem offendat , pueritię meę tribuas et adscirbas ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732",
          "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo",
          "candidate_score": 0.62127,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5_7",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1481",
          "psc_text": "περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse vos dicitis, et, ad caeteros talpae, caprearum in me oculos possidetis, si malo animo fuissem erga Origenem, interpretatus essem hos ipsos, quos supra dixi, libros, ut mala ejus etiam Latinis nota facerem; sed 530 nunquam feci, et multis rogantibus acquiescere nolui. Non enim consuevi eorum insultare erroribus, quorum miror ingenia. Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in",
          "candidate_score": 0.620493,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5_7",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1480",
          "psc_text": "haereticus est. Denique et vos satis simpliciter, et ingenue, et non malitiose, parvi scilicet pendentes praecepta rhetorica, et praestigias oratorum, dum libros ejus περὶ Ἀρχῶν haereticos confitemini, et in alios crimen transferre vultis, injecistis legentibus scrupulum, ut totam auctoris vitam discuterent, et ex caeteris libris ejus conjecturam praesentis facerent quaestionis. Ego callidus, qui emendavi, silens quod volui, et dissimulans crimina, non feci invidiam criminoso. Aiunt et medici, grandes morbos non esse curandos, sed dimittendos naturae, ne medela langorem exasperet. Centum quinquaginta anni prope sunt, ex quo Origenes mortuus est Tyri. Quis Latinorum ausus est unquam transferre libros ejus de resurrectione, περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse",
          "candidate_score": 0.620131,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5_7",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2665",
          "psc_text": "Et si holocausta et victimas obtulerint, non suscipiam eas. In gladio enim et fame, et pestilentia ego consumam eos (Jerem. 14. 11. 12) . Dicas, quid haec ad laudem Marcellae? Damnationis haereticorum haec fuit principium: dum adducit testes, qui prius ab eis eruditi, et postea ab haeretico fuerant errore correpti: dum ostendit multitudinem deceptorum, dum impia περὶ ἀρχῶν ingerit volumina, quae emendata manu scorpii (2) monstrabantur: dum acciti frequentibus litteris haeretici, ut se defenderent, venire non sunt ausi: tantaque vis conscientiae fuit, ut magis absentes damnari, quam praesentes coargui maluerint. Hujus tam gloriosae victoriae origo Marcella est: tuque caput horum et causa bonorum, scis me vera narrare: quae nosti, vix de multis pauca me dicere, ne legenti fastidium faciat odiosa replicatio; et videar apud malevolos sub occasione laudis alterius, stomachum meum digerere. Pergam ad reliqua. 11. De Occidentis partibus ad Orientem turbo transgressus, minitabatur plurimis magna naufragia. Tunc impletum est:",
          "candidate_score": 0.619747,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5_7",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.618848,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5_7",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim . Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam . Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2199",
          "psc_text": "loquor. Multas sanctorum fratrum, ac sororum de vestra provincia ad me detulit quaestiones, ad quas usque ad diem Epiphaniorum, largissimo spatio me responsurum putabam. Cumque furtivis noctium lucubratiunculis ad plerasque dictarem; et expletis aliis, me ad vestram quasi ad difficillimam reservarem, subito supervenit, asserens se illico profecturum. Cumque eum rogarem ut differret iter, Libyae mihi coepit famem obtendere, monasteriorum Aegypti necessitates, Nili non plenas aquas, multorum inediam, 800 ut prope offensa esset in Dominum, illum ultra velle retinere. Itaque sub tegmen et stamina, liciaque, et telas, quae mihi ad vestram tunicam paraveram, vobis inconfecta transmisi, ut quidquid mihi deest, vestro texatur eloquio. Prudentes estis, et eruditi, et de canina, ut ait Appius, facundia, ad Christi disertitudinem trasmigrastis. Nec magno mihi apud vos labore opus est; quod Philosophum quemdam in suadendo rustico esse perpessum narrant fabulae. Vix dum dimidium, inquit, dixeram, jam intellexerat. Itaque et ego tempore coarctatus, singulorum vobis, qui",
          "candidate_score": 0.618595,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2005",
          "psc_text": "abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria, quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea, quam legis, ego essem, jam mihi diceres, quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus. Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utique mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus: si tamen esse ullo modo posset, quod ego te docerem. 8. « In his autem verbis, non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et",
          "candidate_score": 0.617789,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024",
          "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut",
          "candidate_score": 0.615501,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2793",
          "psc_text": "meus usque nunc operatur (Joan. 5. 17) : Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam. Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; tantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferre posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses. Credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire, quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. » 9. « Misisti ad me discipulos, ut ea doceam, quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam. Nam ut doceam, multi a me flagitant, eisque me sicut alia",
          "candidate_score": 0.61345,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_7",
          "bdc_text": "Quamprimum ergo Tigurum reliquissem , Marpurgum ad Hassos me recepi , ubi dimidium hęsi annum , et eo lętius , cum Philippum Fallenbergerum Philipp Fallenberger ( Vallenberger ) , von Stein ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_878",
          "psc_text": "filiis suis, posuisse tabernaculum ante Salem urbem Sychimorum, quae est in terra Chanaan, et habitasse ibi, et emisse partem agri, in quo habebat tentoria, ab Emor patre Sychem centum agnis: et statuisse ibi altare, et invocasse ibi Deum Israel (Ibid. 33). Abraham non emit specum ab Emor patre Sychem: sed ab Ephron filio Seor: nec sepultus est in Sychem, sed in Hebron, quae corrupte dicitur Arboch. Duodecim autem Patriarchae non sunt sepulti in Arboch; sed in Sychem, qui ager non est emptus ab Abraham, sed a Jacob (Jos. 24. 32). Differo solutionem et istius quaestiunculae, ut obtrectatores mei quaerant, et intelligant, non verba in Scripturis consideranda, sed sensus. Vicesimi primi Psalmi juxta Hebraeos idipsum exordium est, quod Dominus locutus est in cruce: ELI ELI LAMA AZABTHANI: quod interpretatur, « Deus meus, Deus meus, quare me dereliquisti? » Reddant 316 rationem, cur Septuaginta translatores interposuerint, « respice me » [al. in",
          "candidate_score": 0.612839,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993",
          "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc",
          "candidate_score": 0.611317,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2005",
          "psc_text": "abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria, quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea, quam legis, ego essem, jam mihi diceres, quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus. Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utique mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus: si tamen esse ullo modo posset, quod ego te docerem. 8. « In his autem verbis, non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et",
          "candidate_score": 0.611083,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.610661,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_24_26",
          "bdc_text": "Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ; quare multa experire non licuit , nec potui .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002",
          "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod",
          "candidate_score": 0.610518,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_23_25",
          "bdc_text": "Interim tamen , cum hoc impudentius a te petierim , veniam peto . Quę apud nos gerantur , queque acta sint , ex aliis facile intelligere poteris : nam vix mensem in Anglis fui cum hęc scriberem ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211",
          "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.",
          "candidate_score": 0.608692,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728",
          "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,",
          "candidate_score": 0.604316,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991",
          "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.603673,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255",
          "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;",
          "candidate_score": 0.6036,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847",
          "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora",
          "candidate_score": 0.603327,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.602997,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_5",
          "bdc_text": "Nihilominus tamen impudentię culpam deprecor , quod tantulus ego ad tantum heroa scripserim .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_59",
          "psc_text": "sermonem brevi spatio coarctavi; quia et vobiscum volebam prolixius loqui, et angustia schedulae cogebat tacere. Nunc igitur ingenio est victa pauperies. Minutae quidem litterae, sed confabulatio longa est. Et tamen in hoc necessitatis articulo animadvertite caritatem, cum me nec penuria scriptionis valuerit prohibere, ne scriberem. Vos autem, ignoscite, obsecro, dolenti; dico enim laesus, dico lacrymans et irascens: ne unum quidem apicem, toties vobis tribuenti officium, praestitistis. Scio quia nulla communio luci et tenebris est: nulla cum ancillis Dei, peccatori societas. Attamen et meretrix Domino pedes lacrymis lavit (Luc. 7), et de dominorum micis canes edunt (Matth. 15). Et ipse Salvator non venit justos vocare, sed peccatores. Non enim egent sani medico (Ibid. 5. 31) . Et magis vult poenitentiam peccatoris, quam mortem. Et errantem oviculam suis humeris refert. 26 Et prodigum filium revertentem, excipit laetus pater (Luc. 15). Quin potius Apostolus ait: Nolite judicare ante tempus (1. Cor. 4. 5)",
          "candidate_score": 0.600112,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1996",
          "psc_text": "talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente, quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. 3. « Restat igitur, ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosses. Atque ita, quia non credo quod injuste me laedendum putares, superest ut agnoscam peccatum meum, quod prior te illis litteris laeserim, quas meas esse negare non possum. Cur itaque conor contra fluminis tractum, ac non potius veniam peto? Obsecro ergo te per mansuetudinem Christi, ut si te laesi, dimittas mihi, nec me 731 vicissim laedendo, malum pro malo reddas. Laedes autem me, si mihi tacueris",
          "candidate_score": 0.599188,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_6",
          "bdc_text": "Cum vero tam commodum nihil haberem , quod scriberem , paucis statum meum tibi exprimam .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1995",
          "psc_text": "Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, SI FUERO TE docente instructus, aut emendante correctus. 2. « Verumtamen tu, mihi frater carissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod te non arbitraris laesum si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sensisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita",
          "candidate_score": 0.598587,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Sermones",
      "max_score": 0.681233,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_18_20",
          "bdc_text": "Laconica utar breviloquentia , et quę velim uno refferam verbo . Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34",
          "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum",
          "candidate_score": 0.681233,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_16",
          "psc_text": "misericordia Dei diffidendum. --II. Conventus episcoporum in anniversario die consecrationis Romani pontificis, quem Petri haeredem Ecclesia tamquam Petrum suscipit. CAP. I. Honorabilem mihi, dilectissimi, hodiernum diem fecit divina dignatio: quae dum humilitatem meam in summum gradum provexit, quod neminem suorum sperneret, demonstravit. Unde etsi necessarium est trepidare de merito, religiosum est tamen gaudere de dono: quoniam 9 qui mihi oneris est auctor, ipse est administrationis adjutor; et ne sub magnitudine gratiae succumbat infirmus, dabit virtutem, qui contulit dignitatem. Recurrente igitur per suum ordinem die quo me Dominus episcopalis officii voluit habere principium, vera mihi in gloriam Dei causa est laetandi: qui mihi, ut multum a me diligeretur, multa dimisit; et ut mirabilem faceret gratiam suam, in eum munera sua contulit, in quo meritorum suffragia non invenit. Quo opere suo Dominus, quid cordibus nostris insinuat, quidve commendat, nisi ut de justitia sua nemo praesumat, et de ipsius misericordia nemo diffidat, quae",
          "candidate_score": 0.679618,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_41",
          "psc_text": "auxilium, ut firmitas, quae per Christum Petro tribuitur, per Petrum apostolis conferatur. CAP. IV. Cum itaque, dilectissimi, tantum nobis 19 videamus praesidium divinitus institutum, rationabiliter et juste in ducis nostri meritis et dignitate laetamur, gratias agentes sempiterno Regi Redemptori nostro Domino Jesu Christo, quod tantam potentiam dedit ei quem totius Ecclesiae principem fecit, ut si quid etiam nostris temporibus recte per nos agitur, recteque disponitur, illius operibus, illius sit gubernaculis deputandum, cui dictum est: Et tu conversus confirma fratres tuos; et cui post resurrectionem suam Dominus ad trinam aeterni amoris professionem, mystica insinuatione ter dixit: Pasce oves meas (Joan. XXI, 17) . Quod nunc quoque proculdubio facit, et mandatum Domini pius pastor exsequitur, confirmans nos cohortationibus suis, et pro nobis orare non cessans, ut nulla tentatione superemur. Si autem hanc pietatis suae curam omni populo Dei, sicut credendum est, ubique praetendit, quanto magis nobis alumnis suis opem suam dignabitur impendere,",
          "candidate_score": 0.679528,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_1",
          "bdc_text": "D . Gratiam ac pacem a domino nostro Iesu Christo ! Cum diu suspenso animo hęrerem , domine et pater reverendissime , et iam pene animus mihi in varias cogitationes esset distractus , deliberando videlicet , num mihi tanta provincia suscipienda foret , tuam ut dignitatem literis meis incomptis a [ g]grederer ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_630",
          "psc_text": "Ecclesiae principe remedium poenitentiae conderetur; et nemo auderet de sua virtute confidere, quando mutabilitatis periculum nec beatus Petrus potuisset evadere. Dominus autem Jesus, qui intra pontificale concilium solo corpore tenebatur, trepidationem discipuli foris positi divino vidit intuitu; et paventis animum, mox ut respexit, erexit, et in fletus poenitudinis incitavit. Felices, sancte apostole, lacrymae tuae, quae ad diluendam culpam negationis, virtutem sacri habuere baptismatis. Affuit enim dextera Domini Jesu Christi, quae labentem te, priusquam dejicereris, exciperet, et firmitatem standi in ipso cadendi periculo recepisti. Vidit in te Dominus non fidem victam, non dilectionem aversam, sed constantiam fuisse turbatam. Abundavit fletus, ubi non defecit affectus, et fons charitatis lavit verba formidinis: nec tardatum est remedium abolitionis, ubi non fuit judicium voluntatis. Cito itaque in soliditatem suam rediit petra, tantam recipiens fortitudinem, ut quod tunc in Christi expaverat passione, in suo post supplicio non timeret. Per Jesum Christum Dominum nostrum, cui est honor",
          "candidate_score": 0.670203,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_33_35",
          "bdc_text": "Valeas et tu ; tuamque dignitatem Christus optimus instaurandę novę pietati , bonisque literis evehendis , diu tueatur incolumem . Datum Oxonię , 19 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_620",
          "psc_text": "Oseam prophetam: O mors, ero mors tua, et ero morsus tuus, inferne (Oseae XIII, 14). Leges enim inferni moriendo subiit, sed resurgendo dissolvit: et ita perpetuitatem mortis incidit, ut eam de aeterna faceret temporalem. Sicut enim omnes in Adam moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22) . Fiat itaque, dilectissimi, quod apostolus Paulus ait: Ut qui vivunt, jam non sibi vivant, sed ei qui pro omnibus mortuus est et resurrexit (II Cor. V, 15) ; et quia vetera transierunt, et facta sunt omnia nova, nemo in carnalis vitae vetustate remaneat, sed omnes de die in diem proficiendo, per pietatis augmenta renovemur. Quantumlibet enim quisque justificatus sit, habet tamen, dum in hac vita est, quo probatior esse possit et melior. Qui autem non proficit, deficit; et qui nihil acquirit, nonnihil perdit. Currendum ergo nobis est fidei gressibus, misericordiae operibus, amore justitiae, ut diem redemptionis nostrae spiritaliter celebrantes,",
          "candidate_score": 0.666323,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19_21",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ; atque commendationem adiicias , quo illius firmior de me sit opinio . Rogo itaque te iterum atque iterum , ut hoc offitium mihi praestare digneris , et patrocinium minime deesse patiaris .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34",
          "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum",
          "candidate_score": 0.664429,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34",
          "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum",
          "candidate_score": 0.657931,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_30_32",
          "bdc_text": "Posthac , deo favente , si sensero has gratas tibi fuisse , meliores et correctiores habebis . Has , si a seriis fueris occupationibus feriatus , perlegas . Filios tuos nominatim meo nomine salvere iubeas .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_325",
          "psc_text": "signum et pascha Domini fuerat praeformatum. CAP. V. His igitur, dilectissimi, divinae gratiae mysteriis eruditi, diem primitiarum nostrarum et inchoationem vocationis gentium, rationabili gaudio celebremus: gratias agentes misericordi Deo, qui dignos nos fecit, sicut ait Apostolus, in partem sortis sanctorum in lumine; qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis suae (Coloss. I, 12, 13) ; quoniam, sicut prophetavit Isaias, Gentium populus, qui sedebat in tenebris, vidit lucem magnam, et qui habitabant in regione umbrae mortis, lux orta est eis (Isai. IX, 2) . De quibus idem dicit ad Dominum: Gentes quae te non noverunt, invocabunt te; et populi qui te nescierunt, ad te confugient (Isai. LV, 5) . Hunc diem Abraham vidit, et gavisus est (Joan. VIII, 56), cum benedicendos fidei suae filios in semine suo, quod est Christus, agnovit, et omnium se futurum gentium patrem credendo prospexit (Rom. IV, 18), dans gloriam Deo, et",
          "candidate_score": 0.644657,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "1085_sent_19",
          "bdc_text": "Oro ergo obtestorque te , ut d. d. Petro Martiri meo nomine inter cętera , si ad illum scripseris , gratias agas , quod me tam humanissime susceperit , et omnem suam operam et auxilium mihi pollicitus sit ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_630",
          "psc_text": "Ecclesiae principe remedium poenitentiae conderetur; et nemo auderet de sua virtute confidere, quando mutabilitatis periculum nec beatus Petrus potuisset evadere. Dominus autem Jesus, qui intra pontificale concilium solo corpore tenebatur, trepidationem discipuli foris positi divino vidit intuitu; et paventis animum, mox ut respexit, erexit, et in fletus poenitudinis incitavit. Felices, sancte apostole, lacrymae tuae, quae ad diluendam culpam negationis, virtutem sacri habuere baptismatis. Affuit enim dextera Domini Jesu Christi, quae labentem te, priusquam dejicereris, exciperet, et firmitatem standi in ipso cadendi periculo recepisti. Vidit in te Dominus non fidem victam, non dilectionem aversam, sed constantiam fuisse turbatam. Abundavit fletus, ubi non defecit affectus, et fons charitatis lavit verba formidinis: nec tardatum est remedium abolitionis, ubi non fuit judicium voluntatis. Cito itaque in soliditatem suam rediit petra, tantam recipiens fortitudinem, ut quod tunc in Christi expaverat passione, in suo post supplicio non timeret. Per Jesum Christum Dominum nostrum, cui est honor",
          "candidate_score": 0.644057,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}