{ "letter_id": "11003", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11003", "dominant_topic": 7, "topic_dist": [ 0.052238, 0.054766, 0.048152, 0.05094, 0.049138, 0.043673, 0.04769, 0.057395, 0.051905, 0.046906, 0.049474, 0.047109, 0.04991, 0.053242, 0.046367, 0.053316, 0.042967, 0.054297, 0.049802, 0.050712 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf026", "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum", "max_score": 0.700385, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.700385, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.681962, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.673469, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_88", "psc_text": "Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et ex his velut compressus, et coangustatus 50 aer ordinatione Dei cogatur, et exprimatur in ventos, quorum inspiramine et fructus germen concipiat, aestivusque ardor temperiem sumat, cum Pleiades ignitae solis ardoribus incanduerint. 3. Venti autem, interdum angelorum intelliguntur spiritus, qui a secretis Dei ad salutem humani generis per universum mundum mittuntur. Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit", "candidate_score": 0.671674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.66965, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_88", "psc_text": "Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et ex his velut compressus, et coangustatus 50 aer ordinatione Dei cogatur, et exprimatur in ventos, quorum inspiramine et fructus germen concipiat, aestivusque ardor temperiem sumat, cum Pleiades ignitae solis ardoribus incanduerint. 3. Venti autem, interdum angelorum intelliguntur spiritus, qui a secretis Dei ad salutem humani generis per universum mundum mittuntur. Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit", "candidate_score": 0.659021, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_83", "psc_text": "quod a sole resplendet in nubibus, Christi gloriam indicat in prophetis, ac doctoribus refulgentem. Alii ex duobus 47 coloribus ejus, id est aquoso et igneo, duo judicia significari dixerunt. Unum per quod dudum impii perierunt in diluvio; alterum, per quod postmodum peccatores cremandi sunt in inferno. CAPUT XXXII. De nubibus. 1. Notandum est ex libro Job, quod cogitur aer iste visibilis, ut conglobetur; conglobatus autem in nubes vertitur. Sic ipse dicit: Subito aer cogitur in nubibus, et ventus transiens fugabit eas (Job. XXXVII, 21.) Et Virgilius: Consurgunt venti, atque in nubem cogitur aer. Nubes autem sancti praedicatores intelliguntur, qui verbi divini pluviam credentibus fundunt. 2. Aer autem iste inanis et tenuis vacuas hominum mentes vagasque significat, qui tamen densatus in nubes vertitur, quia collectae ab inanitate fidelium mentes fide solidantur. Et sicut ex aere inani fiunt nubes pluviales, sic ad fidem de mundi vanitate colliguntur sancti praedicatores. Nubes autem dictae", "candidate_score": 0.644545, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_88", "psc_text": "Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et ex his velut compressus, et coangustatus 50 aer ordinatione Dei cogatur, et exprimatur in ventos, quorum inspiramine et fructus germen concipiat, aestivusque ardor temperiem sumat, cum Pleiades ignitae solis ardoribus incanduerint. 3. Venti autem, interdum angelorum intelliguntur spiritus, qui a secretis Dei ad salutem humani generis per universum mundum mittuntur. Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit", "candidate_score": 0.640571, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_88", "psc_text": "Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et ex his velut compressus, et coangustatus 50 aer ordinatione Dei cogatur, et exprimatur in ventos, quorum inspiramine et fructus germen concipiat, aestivusque ardor temperiem sumat, cum Pleiades ignitae solis ardoribus incanduerint. 3. Venti autem, interdum angelorum intelliguntur spiritus, qui a secretis Dei ad salutem humani generis per universum mundum mittuntur. Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit", "candidate_score": 0.636504, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.633617, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_87", "psc_text": "efficit, et mora refrenantis aeris, dum per longum spatium a nubibus usque ad terras decurrit. 2. Figuraliter namque grando perfidiae duritia est, torpore malitiae frigida; nix autem homines increduli sunt, frigidissimi atque pigri, et in infima torpore mentis depressi. Item alio intellectu nives sunt homines dilectione frigentes, qui etsi existant candidi puritate baptismatis, non fervent spiritu charitatis. CAPUT XXXVI. De ventis. 1. Ventus est aer commotus et agitatus, approbante Lucretio: Ventus enim fit ubi est agitando percitus aer. Quod etiam in loco tranquillisimo et ab omnibus ventis quieto brevi flabello approbari potest, quo etiam muscas abigentes aerem commovemus, flatumque sentimus. Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et", "candidate_score": 0.633068, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_91", "psc_text": "flans. Iste hiemis rigorem gratissima vice relaxat, flores producit. Africus, qui dicitur Lips ex Zephyri dextro latere intonans: hic generat tempestates, et pluvias, et facit nubium collisiones, et sonitus tonitruorum, et crebrescentium fulgorum visus, et fulminum impulsus. Corus, qui et Argestes, ex sinistra parte Favonii spirans, eo flante, in Oriente nubila sunt, in India serena. 5. Quosdam autem Tranquillus proprios locorum flatus propriis appellat vocabulis, quo ex numero sunt: in Syria Syrus, Carbasus in Cilicia, in Propontide Thracidas, in Attica Sciron, in Gallecia Circius, in Hispania Sucronensis. Sunt praeterea quidam innumerabiles ex fluminibus, aut stagnis, aut finibus nominati. Duo sunt tamen extra hos ubique spiritus magis quam venti, aura et altanus. 52 CAPUT XXXVIII. De signis tempestatis vel serenitatis. 1. Tempestas turbo est divini judicii, sicut propheta ait: Deus in tempestate, et turbine viae ejus (Nahum. I, 3) . Serenitas autem gaudium est lucis aeternae. Signa autem tempestatum navigantibus Tranquillus", "candidate_score": 0.632739, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_90", "psc_text": "qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae cardinalis, qui et Notus, ex humili flans, humidus, calidus atque fulmineus, generans largas nubes, et pluvias laetissimas, solvens etiam flores. Euroauster, calidus ventus, a dextris intonat Austri. Libonotus, vel Austroafricus ventus est temperatus, calidus a sinistris Austri spirans. 51 4. Quartus est cardinalis Zephyrus, qui et Favonius ab Occidente interiori flans. Iste hiemis rigorem gratissima vice relaxat, flores producit. Africus, qui dicitur Lips ex Zephyri dextro latere intonans: hic generat tempestates, et pluvias, et facit nubium collisiones, et sonitus tonitruorum, et crebrescentium fulgorum visus, et fulminum impulsus. Corus, qui et Argestes, ex sinistra parte Favonii spirans, eo flante, in Oriente", "candidate_score": 0.629931, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_108", "psc_text": "universa ventus inclusus concutit. 2. Unde et Sallustius: Venti, inquit, per cava terrae praecipitati, rupti aliquot montes, tumulique sedere. Ergo, ut diximus, tremor terrae, vel spiritu venti per cava terrae, vel ruina inferiorum, motuque undae existit. Sic enim et Lucanus ait: Terraque dehiscente Insolitis . . . . . tremuerunt motibus Alpes. 3. Terraemotum autem illic assidue fieri, ubi cava terrarum sunt, in quibus venti ingrediuntur, et faciunt terraemotum. Nam ubi arenosum est, aut solida est terra, non ibi fit terraemotus. Terrae autem motio pertinet ad judicium, quando peccatores et terreni homines spiritu oris Dei concussi commovebuntur. Item terrae commotio hominum terrenorum est, ad fidem conversio. Unde scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra, utique ad credendum. CAPUT XLVII. De monte Aetna. 1. De monte autem Etna Justinus in libro Historiarum ita scribit, dicens: Siciliae tellus tenuis, ac fragilis, et cavernis quibusdam, 61 fistulisque ita penetrabilis, ut ventorum", "candidate_score": 0.629249, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_87", "psc_text": "efficit, et mora refrenantis aeris, dum per longum spatium a nubibus usque ad terras decurrit. 2. Figuraliter namque grando perfidiae duritia est, torpore malitiae frigida; nix autem homines increduli sunt, frigidissimi atque pigri, et in infima torpore mentis depressi. Item alio intellectu nives sunt homines dilectione frigentes, qui etsi existant candidi puritate baptismatis, non fervent spiritu charitatis. CAPUT XXXVI. De ventis. 1. Ventus est aer commotus et agitatus, approbante Lucretio: Ventus enim fit ubi est agitando percitus aer. Quod etiam in loco tranquillisimo et ab omnibus ventis quieto brevi flabello approbari potest, quo etiam muscas abigentes aerem commovemus, flatumque sentimus. Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et", "candidate_score": 0.623345, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.622661, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_88", "psc_text": "Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et ex his velut compressus, et coangustatus 50 aer ordinatione Dei cogatur, et exprimatur in ventos, quorum inspiramine et fructus germen concipiat, aestivusque ardor temperiem sumat, cum Pleiades ignitae solis ardoribus incanduerint. 3. Venti autem, interdum angelorum intelliguntur spiritus, qui a secretis Dei ad salutem humani generis per universum mundum mittuntur. Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit", "candidate_score": 0.621166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_89", "psc_text": "Item nonnunquam venti incentores spiritus poni solent, pro eo quod malae suggestionis flatu ad terrena desideria iniquorum corda succendunt, secundum quod scriptum est: Tollet eum ventus urens (Job. XXVII, 21) . CAPUT XXXVII. De nominibus ventorum. 1. Primus ventorum cardinalis, Septentrio, frigidus et nivalis, flat rectus ab axe, et facit arida frigora et siccas nubes. Hic et Aparctias. Circius, qui et Thrascias, hic a dextris Septentrionis intonans facit nives, et grandinum coagulationes. Aquilo ventus qui et Boreas vocatur, ex alto flans, gelidus atque siccus, et sine pluvia, qui non discutit nubes, sed stringit; unde et non immerito diaboli formam induit, qui iniquitatis frigore gentilium corda constringit. 2. Secundus ventorum cardinalis Subsolanus, qui et Apeliotes. Hic ab ortu solis intonat, et est temperatus. Vulturnus ipse, qui et Caecias vocatur, dexterior Subsolani. Hic dissolvit cuncta atque desiccat. Eurus, ex sinistro latere veniens Subsolani Orientem nubibus irrigat. 3. Tertius ventorum Auster, plagae meridianae", "candidate_score": 0.62072, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_87", "psc_text": "efficit, et mora refrenantis aeris, dum per longum spatium a nubibus usque ad terras decurrit. 2. Figuraliter namque grando perfidiae duritia est, torpore malitiae frigida; nix autem homines increduli sunt, frigidissimi atque pigri, et in infima torpore mentis depressi. Item alio intellectu nives sunt homines dilectione frigentes, qui etsi existant candidi puritate baptismatis, non fervent spiritu charitatis. CAPUT XXXVI. De ventis. 1. Ventus est aer commotus et agitatus, approbante Lucretio: Ventus enim fit ubi est agitando percitus aer. Quod etiam in loco tranquillisimo et ab omnibus ventis quieto brevi flabello approbari potest, quo etiam muscas abigentes aerem commovemus, flatumque sentimus. Quod cum evenerit occultiori quodam motu coelestium vel terrenorum corporum per magnum spatium mundi ventus vocatur ex diversis partibus coeli nomina etiam diversa sortitus. 2. Quidam autem aiunt, eo quod ex aquis aer, ex aere venti nascuntur. Clemens autem dicit: Eo quod montes excelsi certis quibusdam habentur in locis, et", "candidate_score": 0.616373, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_108", "psc_text": "universa ventus inclusus concutit. 2. Unde et Sallustius: Venti, inquit, per cava terrae praecipitati, rupti aliquot montes, tumulique sedere. Ergo, ut diximus, tremor terrae, vel spiritu venti per cava terrae, vel ruina inferiorum, motuque undae existit. Sic enim et Lucanus ait: Terraque dehiscente Insolitis . . . . . tremuerunt motibus Alpes. 3. Terraemotum autem illic assidue fieri, ubi cava terrarum sunt, in quibus venti ingrediuntur, et faciunt terraemotum. Nam ubi arenosum est, aut solida est terra, non ibi fit terraemotus. Terrae autem motio pertinet ad judicium, quando peccatores et terreni homines spiritu oris Dei concussi commovebuntur. Item terrae commotio hominum terrenorum est, ad fidem conversio. Unde scriptum est: Pedes ejus steterunt, et mota est terra, utique ad credendum. CAPUT XLVII. De monte Aetna. 1. De monte autem Etna Justinus in libro Historiarum ita scribit, dicens: Siciliae tellus tenuis, ac fragilis, et cavernis quibusdam, 61 fistulisque ita penetrabilis, ut ventorum", "candidate_score": 0.615325, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf021", "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum", "max_score": 0.692365, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum_window_85", "psc_text": "Piscis autem intelligitur fides invisibilium, vel propter aquam Baptismi, vel quia de invisibilibus locis capitur; quod etiam fides hujus mundi fluctibus circumlatrata non frangitur, recte pisci comparatur: cui contrarium posuit serpentem, propter venena fallaciae, quae etiam primo homini male suadendo praeseminavit. In ovo intelligitur spes; ovum enim nondum est fetus perfectus, sed fovendo speratur: cui contrarium posuit scorpionem, cujus aculeus venenatus retro timendus est; sicut spei contrarium est retro respicere, cum spes futurorum in ea quae ante sunt, se extendat. XXIII. [Ib. XI, 52.] De eo quod dicit Dominus Scribis vel doctoribus Judaeorum, Tulistis clavem scientiae; ipsi non introistis, et eos qui intrabant, prohibuistis: quod in Scriptura Dei humilitatem Christi nec ipsi intelligere, nec ab aliis intelligi volebant. XXIV. [Ib. XII, 23.] Quod Dominus dicit discipulis: Anima plus est quam esca, et corpus quam vestimentum, et utique, si hoc tibi dedit quod plus est, quanto magis dabit quod minus est?", "candidate_score": 0.692365, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum_window_130", "psc_text": "Adauge nobis fidem, potest quidem intelligi hanc fidem sibi eos augeri postulasse, qua creduntur ea quae non videntur: sed tamen dicitur etiam fides rerum, quando non verbis, sed rebus ipsis praesentibus creditur; quod futurum est, cum jam per speciem manifestam se contemplandam praebebit sanctis ipsa Dei Sapientia per quam facta sunt omnia (Psal. CIII, 24). De qua fide rerum lucisque illius praesentatae forsitan Paulus apostolus dicit: « Justitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem » (Rom. I, 17). Dicit enim et alio loco: « Nos autem revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur de gloria in gloriam, tanquam a Domini Spiritu » (II Cor. III, 18). Sicut enim hic ait, de gloria in gloriam; ita et ibi, ex fide in fidem: de gloria scilicet Evangelii, quo nunc credentes illuminantur, in gloriam ipsius incommutabilis et manifestae veritatis, qua tunc commutati perfruentur; ita ex fide verborum quibus", "candidate_score": 0.6723, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum_window_130", "psc_text": "Adauge nobis fidem, potest quidem intelligi hanc fidem sibi eos augeri postulasse, qua creduntur ea quae non videntur: sed tamen dicitur etiam fides rerum, quando non verbis, sed rebus ipsis praesentibus creditur; quod futurum est, cum jam per speciem manifestam se contemplandam praebebit sanctis ipsa Dei Sapientia per quam facta sunt omnia (Psal. CIII, 24). De qua fide rerum lucisque illius praesentatae forsitan Paulus apostolus dicit: « Justitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem » (Rom. I, 17). Dicit enim et alio loco: « Nos autem revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur de gloria in gloriam, tanquam a Domini Spiritu » (II Cor. III, 18). Sicut enim hic ait, de gloria in gloriam; ita et ibi, ex fide in fidem: de gloria scilicet Evangelii, quo nunc credentes illuminantur, in gloriam ipsius incommutabilis et manifestae veritatis, qua tunc commutati perfruentur; ita ex fide verborum quibus", "candidate_score": 0.662135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum_window_85", "psc_text": "Piscis autem intelligitur fides invisibilium, vel propter aquam Baptismi, vel quia de invisibilibus locis capitur; quod etiam fides hujus mundi fluctibus circumlatrata non frangitur, recte pisci comparatur: cui contrarium posuit serpentem, propter venena fallaciae, quae etiam primo homini male suadendo praeseminavit. In ovo intelligitur spes; ovum enim nondum est fetus perfectus, sed fovendo speratur: cui contrarium posuit scorpionem, cujus aculeus venenatus retro timendus est; sicut spei contrarium est retro respicere, cum spes futurorum in ea quae ante sunt, se extendat. XXIII. [Ib. XI, 52.] De eo quod dicit Dominus Scribis vel doctoribus Judaeorum, Tulistis clavem scientiae; ipsi non introistis, et eos qui intrabant, prohibuistis: quod in Scriptura Dei humilitatem Christi nec ipsi intelligere, nec ab aliis intelligi volebant. XXIV. [Ib. XII, 23.] Quod Dominus dicit discipulis: Anima plus est quam esca, et corpus quam vestimentum, et utique, si hoc tibi dedit quod plus est, quanto magis dabit quod minus est?", "candidate_score": 0.640568, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum_window_79", "psc_text": "Custos interpretatur: et ideo ipse Dominus significatur hoc nomine. Alligatio vulnerum, est cohibitio peccatorum. Oleum, consolatio spei bonae, propter indulgentiam datam ad reconciliationem pacis. Vinum, exhortatio ad operandum ferventissimo spiritu. Jumentum ejus, est caro in qua ad nos venire dignatus est. Imponi jumento, est in ipsam incarnationem Christi credere. Stabulum, est Ecclesia, ubi reficiuntur viatores de peregrinatione redeuntes in aeternam patriam. Altera dies, est post resurrectionem Domini. Duo denarii, sunt vel duo praecepta charitatis, quam per Spiritum sanctum acceperunt Apostoli ad evangelizandum caeteris: vel promissio vitae praesentis et futurae. Secundum enim duas promissiones dictum est, Accipiet in hoc saeculo septies tantum, et in saeculo futuro vitam aeternam consequetur (Matth. XIX, 29) . Stabularius ergo est Apostolus. Quod supererogat, aut illud est consilium quod ait, De virginibus autem praeceptum Domini non habeo, consilium autem do (I Cor. VII, 25) : aut quod etiam manibus suis operatus est, ne infirmorum aliquem in", "candidate_score": 0.635803, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Quaestiones-Evangeliorum_window_84", "psc_text": "clausum esse, pueros quoque ejus cum eo in cubili esse, significat tempus famis verbi, cum intelligentia clauditur, et illi qui evangelicam sapientiam tanquam panem erogantes, per orbem terrae praedicaverunt, pueri patrisfamilias jam sunt in secreta quiete cum Domino: et tamen orando efficitur ut accipiat desiderans intellectum ab ipso Deo, etiamsi homo desit per quem sapientia praedicetur. XXII. [Ib. XI, 12.] De pane, pisce, et ovo, quibus contraria posuit, lapidem, serpentem et scorpionem. Intelligitur panis charitas, propter majorem appetitum, et tam necessarium ut sine illa caetera nihil sint, sicut sine pane mensa inops: cui contraria est cordis duritia, quam lapidi comparavit. Piscis autem intelligitur fides invisibilium, vel propter aquam Baptismi, vel quia de invisibilibus locis capitur; quod etiam fides hujus mundi fluctibus circumlatrata non frangitur, recte pisci comparatur: cui contrarium posuit serpentem, propter venena fallaciae, quae etiam primo homini male suadendo praeseminavit. In ovo intelligitur spes; ovum enim nondum est fetus", "candidate_score": 0.628194, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.689302, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1765", "psc_text": "bona petentibus se (Id. XI, 5-13)? Cum ergo secundum tria illa quae commendat Apostolus, fides significetur in pisce, vel propter aquam Baptismi, vel quod in hujus saeculi fluctibus integra est; cui contrarius est ille serpens, qui ut non crederetur Deo, venenosa fraude persuasit: spes in ovo, quia vita pulli nondum est, sed futura est, nec jam videtur, sed adhuc speratur; spes enim quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24); cui contrarius est scorpius, quoniam qui sperat aeternam vitam, quae retro sunt obliviscitur, et in anteriora se extendit; cui noxium est retro respicere; scorpius autem ex ea parte cavendus est, quam venenatam et aculeatam retrorsum habet: charitas in pane; major enim horum charitas (I Cor. XIII. 13), et in cibis utique vincit caetera panis utilitas; cui contrarius est lapis, quoniam dura corda respuunt charitatem: sive aliud aliquid congruentius ista significent, tamen qui novit bona data dare filiis suis, petere nos", "candidate_score": 0.689302, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3820", "psc_text": "pro eis qui eidem doctrinae contradicentes nolunt ei credere, ipsum Deum fide recta rogamus ut velint? 24. Quomodo Deus exspectat voluntates hominum, ut praeveniant eum quibus det gratiam; cum gratias ei non immerito agamus de iis quibus non ei credentibus, et ejus doctrinam voluntate impia persequentibus, misericordiam praerogavit, eosque ad seipsum omnipotentissima facilitate convertit, ac volentes ex nolentibus fecit? Utquid ei inde gratias agimus, si hoc ipse non fecit? Utquid tanto magis eum magnificamus, quanto magis nolebant credere, quos credidisse gaudemus, si gratia divina voluntas in melius non mutatur humana? Apostolus Paulus, Eram, inquit, ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae sunt in Christo; tantum autem audiebant quia qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat; et in me magnificabant Deum (Galat. I, 22-24). Utquid magnificabant Deum, si non Deus ad seipsum cor illius viri suae gratiae bonitate converterat, quando, ut ipse confitetur, misericordiam consecutus est, ut fidelis esset (I", "candidate_score": 0.687137, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4_6", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3058", "psc_text": "Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in pacem salutis aeternae suo sanguine congregarent. Potens est Dominus et misericors, quem quotidie rogamus ut etiam caeteris det poenitentiam, et resipiscant de diaboli laqueis, a quo captivi tenentur secundum ipsius voluntatem (II Tim. II, 26): qui non quaerunt nisi unde nobis calumnientur, et retribuant mala pro bonis; quia nec intelligere noverunt, quem circa eos animum dilectionemque servemus, et quomodo eos velimus secundum Domini praeceptum, quod per Ezechielem prophetam pastoribus dedit, revocare errantes, et perditos invenire (Ezech. XXXIV, 4). CAPUT VIII. 32. Illi autem, quod et alibi aliquando diximus, et quod nobis faciunt, sibi non imputant; et quod sibi faciunt, nobis", "candidate_score": 0.670799, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_40_42", "bdc_text": "Dominum ora , ut rem publicam nostram conservet et augeat in regni sui honestamentum . Et poetari me in re tanta boni et equi consulito . Vale in servatore nostro cum vestris omnibus , ornatissime Bullingere .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1426", "psc_text": "et respondere facis canenti tibi Domino, ut quidquid de ejus plenitudine ad nos usque redundat, jucundius efficiatur et gratius per tuum elegantem famulatum, et succinctam munditiam, et fidele ac castum simplexque ministerium: quod ita resplendere facis per argutias tuas et vigilantiam tuam, ut perstringat oculos, et in se rapiat; nisi tu idem innuas Dominum, ut quidquid in te delectabile lucet, referentes nos ad illum, ipsius esse agnoscamus de cujus bonitate tam bonus es, et de cujus puritate et simplicitate ac pulchritudine purus, simplex et pulcher es; et illi agentes gratias de bono tuo, dono suo dignetur nos tibi adjungere, vel quoquo modo subjungere, ut plenius subjiciamur illi, cujus te ductu ac moderatione talem gaudemus, ut et tibi contingat gaudere de nobis: quod non diffido ore, si tuis me orationibus adjuves, cujus imitatione nonnihil jam profeci, ut talis esse desiderem. Vides quid facias, quod sic bonus es, quam nos rapias in", "candidate_score": 0.665017, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2039", "psc_text": "ibi sumus fundati: radicati, propter agriculturam; fundati, propter aedificationem: quae quoniam non est ab homine, dicit alio loco idem apostolus, Dei agricultura estis, Dei aedificatio estis (Ibid. III, 9). Hoc totum agitur cum in hac nostra peregrinatione fides per dilectionem operatur. In futuro autem saeculo perfecta et plena charitas sine ulla malorum tolerantia, non fide credit quod non videt, nec spe desiderat quod non tenet; sed in aeternum veritatis incommutabilem speciem contemptabitur, cujus sine fine quietum opus erit, laudare quod amat, et amare quod laudat. De hac consequenter dicit: Scire etiam supereminentem scientiam charitatis Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei. 64. In hoc mysterio figura crucis ostenditur. Qui enim quia voluit mortuus est, quomodo voluit mortuus est. Non frustra igitur tale genus mortis elegit, nisi ut in eo quoque latitudinis hujus, et longitudinis, et altitudinis, et profunditatis magister existeret. Nam latitudo est in eo ligno quod transversum desuper figitur:", "candidate_score": 0.660791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_39_41", "bdc_text": "ne nunc quidem scribere potui , scribam tamen per ocium . Dominum ora , ut rem publicam nostram conservet et augeat in regni sui honestamentum . Et poetari me in re tanta boni et equi consulito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", "candidate_score": 0.659189, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1883", "psc_text": "Brevi multitudo dispersa atque vaga, concordia civitas facta erat. Quae porro praecepta concordiae in suis templis unquam illi legenda censuerunt? Quandoquidem miseri quaerere cogebantur, quonam modo sine offensione cujusquam eorum discordes inter se deos suos colere possent: quos si imitari discordando vellent, rupto concordiae vinculo civitas laberetur; quod postea paulatim decoloratis corruptisque moribus agi coepit per bella civilia. 11. Quanta vero praecepta concordiae non humanis disputationibus exquisita, sed divina auctoritate conscripta in Christi ecclesiis lectitentur, quis vel ab illa religione alienus, ita surdus est ut ignoret? Ad hoc enim et illa pertinent, quae malunt exagitare quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam, volenti auferre tunicam dandum etiam pallium, cum angariante duplicandam viam. Hoc quippe fit ut vincatur bono malus, imo in homine malo vincatur bono malum, et homo liberetur a malo, non exteriore et alieno, sed intimo ac suo, quo gravius et perniciosius quam cujusvis hostis extrinsecus immanitate vastatur. Qui", "candidate_score": 0.657858, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1765", "psc_text": "bona petentibus se (Id. XI, 5-13)? Cum ergo secundum tria illa quae commendat Apostolus, fides significetur in pisce, vel propter aquam Baptismi, vel quod in hujus saeculi fluctibus integra est; cui contrarius est ille serpens, qui ut non crederetur Deo, venenosa fraude persuasit: spes in ovo, quia vita pulli nondum est, sed futura est, nec jam videtur, sed adhuc speratur; spes enim quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 24); cui contrarius est scorpius, quoniam qui sperat aeternam vitam, quae retro sunt obliviscitur, et in anteriora se extendit; cui noxium est retro respicere; scorpius autem ex ea parte cavendus est, quam venenatam et aculeatam retrorsum habet: charitas in pane; major enim horum charitas (I Cor. XIII. 13), et in cibis utique vincit caetera panis utilitas; cui contrarius est lapis, quoniam dura corda respuunt charitatem: sive aliud aliquid congruentius ista significent, tamen qui novit bona data dare filiis suis, petere nos", "candidate_score": 0.657348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_39_41", "bdc_text": "ne nunc quidem scribere potui , scribam tamen per ocium . Dominum ora , ut rem publicam nostram conservet et augeat in regni sui honestamentum . Et poetari me in re tanta boni et equi consulito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", "candidate_score": 0.651431, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_39_41", "bdc_text": "ne nunc quidem scribere potui , scribam tamen per ocium . Dominum ora , ut rem publicam nostram conservet et augeat in regni sui honestamentum . Et poetari me in re tanta boni et equi consulito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4129", "psc_text": "ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri CHRISIMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Rumor ad me detulit (Deus faciat ut non sit) sic te animo perturbatum, ut multum mirer prudentiam tuam et christianum animum parum cogitare rerum terrenarum conditionem nullo modo aequari posse coelestibus, ubi cor nostrum et spes nostra collocanda est. Vir cordate, numquid aut totum bonum tuum in his rebus erat, quas nunc videris amittere; aut tam magnum bonum illic deputabas, ut eo subtracto sic tenebrescat mens nimia tristitia, quasi lumen ejus, non Deus, sed terra sit? Audivi enim (jam dixi, Deus faciat ut falsum audierim) quod tibi manus etiam velles inferre; quod melius non", "candidate_score": 0.639923, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_41_43", "bdc_text": "Et poetari me in re tanta boni et equi consulito . Vale in servatore nostro cum vestris omnibus , ornatissime Bullingere . Constantię , 7 . martii 1537 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4213", "psc_text": "auctoritatem tanquam tui capitis sequereris obedienter; ut omnes qui sanum sapiunt, ad quos posset hoc bonum vestrum fama perferre, de domus vestrae fructu ac pace gauderent, et adversarius revereretur nihil habens de vobis dicere pravi. 9. Porro si de faciendis eleemosynis et in pauperes impendendis rebus tuis, de quo bono opere et magno tam evidentia praecepta sunt Domini, cum viro tuo fideli et tecum sancta continentiae pacta servante consilium communicare deberes, ejusdemque non spernere voluntatem; quanto magis de habitu atque vestitu nihil tibi praeter ejus arbitrium mutandum vel usurpandum fuit, unde nihil divinitus legimus imperatum? Scriptum est quidem, mulieres esse debere in habitu ornato; aurique circumpositio, et intortio crinium, et caetera hujusmodi quae vel ad inanem pompam vel ad illecebram formae adhiberi solent, merito reprehensa sunt (I Tim. II, 9). Sed est quidam pro modulo personae habitus matronalis a viduali veste distinctus, qui potest fidelibus conjugatis salva religionis observantia convenire.", "candidate_score": 0.639075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_39_41", "bdc_text": "ne nunc quidem scribere potui , scribam tamen per ocium . Dominum ora , ut rem publicam nostram conservet et augeat in regni sui honestamentum . Et poetari me in re tanta boni et equi consulito .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.6387, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_45_47", "bdc_text": "[ Adresse vor S. 17 ( neu: 29v. ) : ] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", "candidate_score": 0.638121, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_31_33", "bdc_text": "se cum nostro commodo scindiVgl . oben Nr. 941 , 25f. , si pars recipiatur . Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", "candidate_score": 0.637892, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36_38", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist. aliosque bonos . Theodoro Theodor Bibliander .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_467", "psc_text": "necessitas nos inde jamjamque rapiebat, diutius cum illo esse nequivimus. Jam enim miseramus ad Majorem Coelicolarum quem audieramus novi apud eos baptismi institutorem extitisse, et multos illo sacrilegio seduxisse, ut cum illo, quantum ipsius temporis patiebantur angustiae, aliquid loqueremur. Quem posteaquam venturum comperit, videns nos aliud suscepisse negotium, cum et ipsum nescio quae necessitas profectionis urgeret, benigne a nobis placideque discessit. 14. Videtur autem mihi, ut turbulentas turbas et impedimentum potius quam adjumentum afferentes omnino devitemus, et vere ex animo amico atque tranquillo susceptum tam magnum negotium Domino opitulante peragamus, ad aliquam villam nos convenire debere non magnam, ubi nullius nostrum esset ecclesia: quam tamen villam communiter possident homines et nostrae communionis et ipsius, sicuti est villa Titiana. Sive ergo in Tubursicensi, sive in Thagastensi, talis locus, vel ille quem commemoravi, vel aliquis alius inventus fuerit, faciamus Codices canonicos praesto esse. Et si qua proferri potuerint ex utraque parte documenta:", "candidate_score": 0.63389, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_32_34", "bdc_text": "Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_623", "psc_text": "dicentes: Digitus Dei est hic. 30. Exodum lege, et vide ubi Pascha celebraverunt, post quot dies data sit Lex. Loquitur Deus ad Moysen in eremo Sina die primo mensis tertii. Nota ergo unum diem ex ingressu ipsius tertii mensis, et vide quid dicat inter caetera: Descende, inquit, testare populo, et purifica illos hodie et cras, et lavent vestimenta sua, et sint parati in diem tertium. Tertia enim die descendet Dominus in montem Sina coram omni populo (Id. XIX, 10, 11): tunc data est Lex tertio scilicet die tertii mensis. Numera itaque a quartodecimo primi mensis die, quo factum est Pascha, usque ad diem tertium tertii mensis, et invenies decem et septem dies primi mensis, triginta secundi, tres tertii, qui fiunt quinquaginta. Lex in arca est sanctificatio in corpore Domini, per cujus resurrectionem nobis requies futura promittitur, ad quam percipiendam Spiritu sancto charitas inspiratur. Spiritus autem nondum erat datus, quia Jesus", "candidate_score": 0.632066, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36_38", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist. aliosque bonos . Theodoro Theodor Bibliander .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.631891, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36_38", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist. aliosque bonos . Theodoro Theodor Bibliander .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_916", "psc_text": "ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea omnia haereditario veluti jure cedant, non monasterio Thagastensi, sed Thiavensi Ecclesiae. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo ac desiderantissimo fratri et coepiscopo ALYPIO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. 1. Tristitia Thiavensis Ecclesiae cor meum conquiescere non permittit, donec eos tecum audiam in pristinum animum restitutos; quod cito faciendum est. Si enim de homine uno tantum sategit Apostolus dicens, Ne majore tristitia absorbeatur, qui ejusmodi est; ubi etiam ait, Ut non possideamur a satana; non enim ignoramus mentes ejus (II Cor. II, 7, 11): quanto magis nos oportet vigilanter agere, ne hoc in", "candidate_score": 0.630198, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_47", "bdc_text": "] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", "candidate_score": 0.630034, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_2_4", "bdc_text": "Februar ( oben Nr. 941 ; vgl . auch oben Nr. 952 und unten Nr. 966 ). , quod ex me expectari debebat , ad senatum devolveretur , quo minus , qui bene volunt reipublicę nostrę , amici Tiguricenses dubitarent , quam alienum sit a salute civitatis huius denuo cum istis heroibus commisceri . Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", "candidate_score": 0.629698, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36_38", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist. aliosque bonos . Theodoro Theodor Bibliander .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.628819, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1826", "psc_text": "confici deprecor, Ecclesiae, hoc maxime tempore, incredibiliter profuturos. EPISTOLA CXXXVII. Respondet Augustinus ad singulas quaestiones superius propositas a Volusiano. Domino illustri et merito insigni, et praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Legi litteras tuas, in quibus vidi magni cujusdam dialogi specimen, laudabili brevitate comprehensum. Respondere igitur debui, nec pro dilatione aliquid excusationis opponere. Accidit enim opportune, ut ab alienis negotiis mihi aliquantulum vacaret. Quibus autem dictandis hoc otium statueram impendere, paululum distuli, nequaquam justum esse arbitratus ut quem ad quaerendum exhortatus ipse fueram, differrem quaerentem. Quis autem nostrum, qui Christi, ut possumus, gratiam ministramus, cum tua verba legerit, ita te velit doctrina instrui christiana, ut tibi tantum sufficiat ad salutem, non hujus vitae, quam vaporis esse simillimam, tantillum apparentis, et illico vanescentis atque pereuntis, sermo divinus admonere curavit (Jacobi IV, 15), sed illam salutem propter quam adipiscendam et in aeternum obtinendam christiani sumus? Parum est ergo", "candidate_score": 0.616978, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_3", "bdc_text": "vgl . auch oben Nr. 952 und unten Nr. 966 ). , quod ex me expectari debebat , ad senatum devolveretur , quo minus , qui bene volunt reipublicę nostrę , amici Tiguricenses dubitarent , quam alienum sit a salute civitatis huius denuo cum istis heroibus commisceri .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_387", "psc_text": "corde nostro jucundant animam nostram (Psal. XCIII, 19). Ita est, quia ita promissum est; ita erit quod restat, sicut promissum est. Obsecramus te per eum qui tibi ista donavit, et populum, cui servis, hac per te benedictione perfudit, ut jubeas singulos quos volueris sermones eorum conscriptos, et emendatos mitti nobis. Nam et ego quod jussisti non negligo, et de Tychonii septem regulis vel clavibus, sicut saepe jam scripsi, cognoscere quid tibi videatur exspecto. Fratrem Hilarinum Hipponensem archiatrum et principalem multum commendamus. Nam de fratre Romano quid satagas novimus, nihilque petendum est nisi ut te pro illo adjuvet Dominus. Amen. EPISTOLA XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit. Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino", "candidate_score": 0.609549, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", "candidate_score": 0.609437, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_36", "bdc_text": "Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist.", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.609428, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_3", "bdc_text": "vgl . auch oben Nr. 952 und unten Nr. 966 ). , quod ex me expectari debebat , ad senatum devolveretur , quo minus , qui bene volunt reipublicę nostrę , amici Tiguricenses dubitarent , quam alienum sit a salute civitatis huius denuo cum istis heroibus commisceri .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", "candidate_score": 0.606891, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf032", "work_id": "dlt000339", "max_score": 0.687253, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581", "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit", "candidate_score": 0.687253, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.677877, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_682", "psc_text": "ego —sed motos praestat componere fluctus tracta est a Demosthene: ἀλλ᾽ ἐμοὶ μὲν•—οὐ βούλομαι δυσχερὲς οὐδὲν εἰπεῖν ἀρχόμενος τοῦ λόγου, οὗτος δὲ ἐκ περιουσίας ἐμοῦ κατηγορεῖ. Haec vero quam poetica indignatio: \"pro Iuppiter! Ibit hic?,\" ait, haec miseratio: o patria, o rapti nequiquam ex hoste Penates! Et illa trepidatio: ferte citi ferrum, date tela et scandite muros: hostis adest!, et conquestio: mene igitur socium tantis adiungere rebus, Nise, fugis? Quid et illa excogitatio novorum intellectuum ut mentitaque tela, et ferrumque armare veneno, et cultusque feros mollire colendo, ‹et› exuerint silvestrem animum, et virgineumque alte bibit acta cruorem, ut apud Homerum de hasta λιλαιομένη χροὸς ἆσαι et pomaque degenerant sucos oblita priores, et glacie cursus frenaret aquarum, et mixtaque ridenti colocasia fundit acantho, et est mollis flamma medullas interea et tacitum vivit sub pectore vulnus, et udo sub robore vivit stuppa vomens tardum fumum, et saevitque canum latratus in auras, et", "candidate_score": 0.673971, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_458", "psc_text": "crurum. Sed haec quidem inter se separata sunt. Vis autem videre quem ad modum haec quattuor genera dicendi Vergilius ipse permisceat et faciat unum quoddam ex omni diversitate pulcherrimum temperamentum? Saepe etiam steriles incendere profuit agros atque levem stipulam crepitantibus urere flammis: sive inde occultas vires et pabula terrae pinguia concipiunt, sive illis omne per ignem excoquitur vitium atque exsudat inutilis umor, seu plures calor ille vias et caeca relaxat spiramenta, novas veniat qua sucus in herbas, seu durat magis et venas adstringit hiantes, ne tenues pluviae rapidive potentia solis acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat. Ecce dicendi genus quod nusquam alibi deprehendes, in quo nec praeceps brevitas nec infrunita copia nec ieiuna siccitas nec laetitia pinguis. Sunt praeterea stili dicendi duo dispari moralitate diversi. Vnus est maturus et gravis, qualis Crasso assignatur. Hoc Vergilius utitur cum Latinus praecipit Turno: o praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci virtute exsuperas, tanto", "candidate_score": 0.669895, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581", "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit", "candidate_score": 0.667896, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.666981, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.666976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.665394, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_487", "psc_text": "περὶ χειῇ• ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει. Non sic, aggeribus ruptis cum spumeus amnis exiit oppositasque erupit gurgite moles, fertur in arva furens cumulo, camposque per omnes cum stabulis armenta trahit. Ὡς δ᾽ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίονδε κάτεισι χειμάρρους κατ᾽ ὄρεσφιν, ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ, πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ᾽ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει. Ter conatus ibi collo dare bracchia circum, ter frustra comprensa manus effugit imago, par levibus ventis volucrique simillima fumo. Τρὶς μὲν ἐφωρμήθην, ἑλέειν τέ με θυμὸς ἀνώγει, τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶν σκιῇ εἴκελον ἢ καὶ ὀνείρῳ ἔπτατ᾽• ἐμοὶ δ᾽ ἄχος ὀξὺ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον. [cap. 6] Alia tempestas Aeneae hic et illic Vlixis, numerosis ambae versibus. Sed incipiunt haec ita: postquam altum tenuere rates nec iam amplius ulla ... Ille ait: ἀλλ᾽ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη ... Accipe et haec, manuum tibi quae", "candidate_score": 0.664339, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_541", "psc_text": "sata laeta boumque labores praecipitesque trahit silvas: stupet inscius alto accipiens sonitum saxi de vertice pastor. Ὡς δ᾽ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ᾽ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἵ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ. Θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς χειμάρρῳ, ὅς τ᾽ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας• τὸν δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔτ᾽ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης ὅτ᾽ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος• πολλὰ δ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ᾽ αἰζηῶν• ὣς ὑπὸ Τυδεΐδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες. Et duas parabolas temeravit ut unam faceret, trahens hinc ignem, inde torrentem, et dignitatem neutrius implevit. Adversi rupto ceu quondam turbine venti confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis: stridunt silvae saevitque tridenti spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo. Ὡς δ᾽ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον, ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης• ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται,", "candidate_score": 0.664144, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_477", "psc_text": "descripta est, in qua Aeoli locum Neptunus obtinuit. Versus, quoniam utrobique multi sunt, non inserui: qui volet legere ex hoc versu habebit exordium: haec ubi dicta, cavum conversa cuspide montem ... et apud Homerum de quinto Odysseae: ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον. Vt primum lux alma data est, exire locosque explorare novos, quas vento accesserit oras, qui teneant —nam inculta videt— hominesne feraene quaerere constituit sociisque exacta referre. Ἀλλ᾽ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐϋπλόκαμος τέλεσ᾽ Ἠώς καὶ τότ᾽ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγαγον ὀξὺ καρπαλίμως παρὰ νηὸς ἀνήϊον ἐς περιωπήν, εἴ πως ἔργα ἴδοιμι βροτῶν ἐνοπήν τε πυθοίμην. Nulla tuarum audita mihi neque visa sororum, o —quam te memorem, virgo? Namque haud tibi vultus mortalis nec vox hominem sonat, o dea certe (an Phoebi soror an nympharum sanguinis una?)... Γουνοῦμαί σε, ἄνασσα• θεός νύ τις ἦ βροτός ἐσσι; Εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,", "candidate_score": 0.663528, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_426", "psc_text": "coniunx deinde cum causas quoque contulisset, quanto impetu dea dixit, infelix quae memet in omnia verti! Nec dixit, \"non possum perdere Aeneam,\" sed vincor ab Aenea Deinde confirmat se ad nocendum et, quod proprium est irascentis, etsi desperat perfici posse, tamen impedire contenta est: flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. Non dabitur regnis, esto, prohibere Latinis ... at trahere atque moras tantis licet addere rebus, at licet amborum populos excindere regum. Post haec in novissimo, quod irati libenter faciunt, maledicit: sanguine Troiano et Rutulo dotabere, virgo, et protinus argumentum a simili conveniens ex praecedentibus: nec face tantum Cisseis praegnans ignes enixa iugales. Vides quam saepe orationem mutaverit ac frequentibus figuris variaverit, qui ira, quae brevis furor est, non potest unum continuare sensum in loquendo. Nec desunt apud eundem orationes misericordiam commoventes. Turnus ad Iuturnam: an miseri fratris letum ut crudele videres? Et idem cum auget invidiam occisorum pro se amicorum:", "candidate_score": 0.662792, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_542", "psc_text": "dignitatem neutrius implevit. Adversi rupto ceu quondam turbine venti confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis: stridunt silvae saevitque tridenti spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo. Ὡς δ᾽ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον, ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης• ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν. Et alibi: ὡς δ᾽ Εὖρός τε Νότος τ᾽ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν ἐν βήσσῃς, βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ᾽ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐδ᾽ ἕτεροι μνώοντ᾽ ὀλοοῖο φόβοιο. Idem et hic vitium quod superius incurrit, de duabus Graecis parabolis unam dilucidius construendo. Prosequitur surgens a puppi ventus euntis. Ἡμῖν δ᾽ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον. Quod noster dixit κατόπισθε νεός, vester ait \"surgens a puppi\" satis decore: sed excellunt", "candidate_score": 0.66227, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_584", "psc_text": "Phyllodoceque et Nisaee Spioque Thaliaque Cymodoceque et Alcandrumque Haliumque Noëmonaque Prytaninque et Amphion Dircaeus in Actaeo Aracintho, et senior Glauci chorus Inousque Palaemon. Versus est Parthenii quo grammatico in Graecis Vergilius usus est: Γλαύκῳ καὶ Νηρῆι καὶ Ἰνώῳ Μελικέρτῃ, hic ait: Glauco et Panopeae et Inoo Melicertae. Et Tritonesque citi, et immania cete. Adeo autem et declinationibus Graecis delectatur ut \"Mnesthea\" dixerit pro \"Mnestheum\", sicut ipse alibi: nec fratre Mnestheo, et pro \"Orpheo\" dicere maluerit \"Orphi\" Graece declinando, ut Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo, et vidimus o cives Diomede, ut talium nominum accusativus Graecus est in H desinens. Nam si quis eum putat Latine dixisse \"Diomeden\", sanitas metri in versu desiderabitur. Denique omnia carmina sua Graece maluit inscribere \"Bucolica\" \"Georgica\" \"Aeneis\", cuius nominis figuratio a regula Latinitatis aliena est. [cap. 18] Sed de his hactenus, quorum plura omnibus, aliqua nonnullis Romanorum nota sunt. Ad illa venio quae de Graecarum litterarum", "candidate_score": 0.662118, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581", "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit", "candidate_score": 0.661608, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_581", "psc_text": "portus ab accessu ventorum immotus et ingens ipse: sed horrificis iuxta tonat Aetna ruinis, interdumque atram prorumpit ad aethera nubem, turbine fumantem piceo et candente favilla, attollitque globos flammarum et sidera lambit. Interdum scopulos avulsaque viscera montis erigit eructans liquefactaque saxa sub auras cum gemitu glomerat fundoque exaestuat imo. In principio Pindarus veritati obsecutus dixit, quod res erat quodque illic oculis deprehenditur, interdiu fumare Aetnam, noctu flammigare. Vergilius autem dum in strepitu sonituque verborum conquirendo laborat, utrumque tempus nulla discretione facta confudit. Atque ille Graecos quidem fontes imitatus ignis eructare et fluere amnes fumi et flammarum fulva et tortuosa volumina in plagas maris ferre, quasi quosdam igneos angues, luculente dixit, at hic vester atram nubem turbine piceo et favilla fumante ῥόον καπνοῦ αἴθωνα interpretari volens crasse et immodice congessit, globos quoque flammarum, quod ille κρουνούς dixerat, duriter posuit et ἀκύρως. Hoc vero vel inenarrabile est, quod nubem atram fumare dixit", "candidate_score": 0.661415, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_21_23", "bdc_text": "Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_682", "psc_text": "ego —sed motos praestat componere fluctus tracta est a Demosthene: ἀλλ᾽ ἐμοὶ μὲν•—οὐ βούλομαι δυσχερὲς οὐδὲν εἰπεῖν ἀρχόμενος τοῦ λόγου, οὗτος δὲ ἐκ περιουσίας ἐμοῦ κατηγορεῖ. Haec vero quam poetica indignatio: \"pro Iuppiter! Ibit hic?,\" ait, haec miseratio: o patria, o rapti nequiquam ex hoste Penates! Et illa trepidatio: ferte citi ferrum, date tela et scandite muros: hostis adest!, et conquestio: mene igitur socium tantis adiungere rebus, Nise, fugis? Quid et illa excogitatio novorum intellectuum ut mentitaque tela, et ferrumque armare veneno, et cultusque feros mollire colendo, ‹et› exuerint silvestrem animum, et virgineumque alte bibit acta cruorem, ut apud Homerum de hasta λιλαιομένη χροὸς ἆσαι et pomaque degenerant sucos oblita priores, et glacie cursus frenaret aquarum, et mixtaque ridenti colocasia fundit acantho, et est mollis flamma medullas interea et tacitum vivit sub pectore vulnus, et udo sub robore vivit stuppa vomens tardum fumum, et saevitque canum latratus in auras, et", "candidate_score": 0.661231, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.660347, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_542", "psc_text": "dignitatem neutrius implevit. Adversi rupto ceu quondam turbine venti confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis: stridunt silvae saevitque tridenti spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo. Ὡς δ᾽ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον, ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης• ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν. Et alibi: ὡς δ᾽ Εὖρός τε Νότος τ᾽ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν ἐν βήσσῃς, βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν, αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων, ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ᾽ ἀλλήλοισι θορόντες δῄουν, οὐδ᾽ ἕτεροι μνώοντ᾽ ὀλοοῖο φόβοιο. Idem et hic vitium quod superius incurrit, de duabus Graecis parabolis unam dilucidius construendo. Prosequitur surgens a puppi ventus euntis. Ἡμῖν δ᾽ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον. Quod noster dixit κατόπισθε νεός, vester ait \"surgens a puppi\" satis decore: sed excellunt", "candidate_score": 0.659871, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_466", "psc_text": "describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona sua iter classis usque ad ipsam descripsit Italiam: interea medium Aeneas iam classe tenebat certus iter. Quid quod et omne opus Vergilianum velut de quodam Homerici operis speculo formatum est? Nam et tempestas mira imitatione descripta est —versus utriusque qui volet conferat— et Venus in locum Nausicaae Alcinoi filiae successit, ipsa autem Dido refert speciem regis Alcinoi convivium celebrantis. Scylla quoque et Charybdis et Circe decenter attingitur et pro Solis armentis Strophades insulae finguntur. At pro consultatione inferorum descensus ad eos cum comitatu sacerdotis inducitur: ibi Palinurus Elpenori, sed et infesto Aiaci infesta Dido et Tiresiae consiliis Anchisae monita respondent.", "candidate_score": 0.658901, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_541", "psc_text": "sata laeta boumque labores praecipitesque trahit silvas: stupet inscius alto accipiens sonitum saxi de vertice pastor. Ὡς δ᾽ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ᾽ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἵ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ. Θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς χειμάρρῳ, ὅς τ᾽ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας• τὸν δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔτ᾽ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης ὅτ᾽ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος• πολλὰ δ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ᾽ αἰζηῶν• ὣς ὑπὸ Τυδεΐδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες. Et duas parabolas temeravit ut unam faceret, trahens hinc ignem, inde torrentem, et dignitatem neutrius implevit. Adversi rupto ceu quondam turbine venti confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis: stridunt silvae saevitque tridenti spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo. Ὡς δ᾽ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον, ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης• ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται,", "candidate_score": 0.658299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_452", "psc_text": "nec vincere certo, quamquam o —sed superent quibus hoc, Neptune, dedisti, et Turnus, quamquam o si solitae quicquam virtutis adesset! Et in Bucolicis, novimus et qui te transversa tuentibus hircis, et quo —sed faciles Nymphae risere— sacello. Sed et miseratio ex hac figura mota est a Sinone: donec Calchante ministro— sed quid ego haec autem nequiquam ingrata revolvo? Nascitur pathos et de repetitione, quam Graeci ἐπαναφορὰν vocant, cum sententiae ab isdem nominibus incipiunt. Hinc Vergilius: Eurydicen vox ipsa et frigida lingua, a! Miseram Eurydicen anima fugiente vocabat. Eurydicen toto referebant flumine ripae, et illud: te dulcis coniunx, te solo in litore secum, te veniente die, te decedente canebat, et illud: te nemus Angitiae, vitrea te Fucinus unda, te liquidi flevere lacus. Ἐπιτίμησις, quae est obiurgatio, habet et ipsa pathos, id est cum obiecta isdem verbis refutamus: \"Aeneas ignarus abest\": ignarus et absit.» LIBER QVINTVS [cap. 1] POST haec cum paulisper", "candidate_score": 0.656771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_426", "psc_text": "coniunx deinde cum causas quoque contulisset, quanto impetu dea dixit, infelix quae memet in omnia verti! Nec dixit, \"non possum perdere Aeneam,\" sed vincor ab Aenea Deinde confirmat se ad nocendum et, quod proprium est irascentis, etsi desperat perfici posse, tamen impedire contenta est: flectere si nequeo superos, Acheronta movebo. Non dabitur regnis, esto, prohibere Latinis ... at trahere atque moras tantis licet addere rebus, at licet amborum populos excindere regum. Post haec in novissimo, quod irati libenter faciunt, maledicit: sanguine Troiano et Rutulo dotabere, virgo, et protinus argumentum a simili conveniens ex praecedentibus: nec face tantum Cisseis praegnans ignes enixa iugales. Vides quam saepe orationem mutaverit ac frequentibus figuris variaverit, qui ira, quae brevis furor est, non potest unum continuare sensum in loquendo. Nec desunt apud eundem orationes misericordiam commoventes. Turnus ad Iuturnam: an miseri fratris letum ut crudele videres? Et idem cum auget invidiam occisorum pro se amicorum:", "candidate_score": 0.654489, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_584", "psc_text": "Phyllodoceque et Nisaee Spioque Thaliaque Cymodoceque et Alcandrumque Haliumque Noëmonaque Prytaninque et Amphion Dircaeus in Actaeo Aracintho, et senior Glauci chorus Inousque Palaemon. Versus est Parthenii quo grammatico in Graecis Vergilius usus est: Γλαύκῳ καὶ Νηρῆι καὶ Ἰνώῳ Μελικέρτῃ, hic ait: Glauco et Panopeae et Inoo Melicertae. Et Tritonesque citi, et immania cete. Adeo autem et declinationibus Graecis delectatur ut \"Mnesthea\" dixerit pro \"Mnestheum\", sicut ipse alibi: nec fratre Mnestheo, et pro \"Orpheo\" dicere maluerit \"Orphi\" Graece declinando, ut Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo, et vidimus o cives Diomede, ut talium nominum accusativus Graecus est in H desinens. Nam si quis eum putat Latine dixisse \"Diomeden\", sanitas metri in versu desiderabitur. Denique omnia carmina sua Graece maluit inscribere \"Bucolica\" \"Georgica\" \"Aeneis\", cuius nominis figuratio a regula Latinitatis aliena est. [cap. 18] Sed de his hactenus, quorum plura omnibus, aliqua nonnullis Romanorum nota sunt. Ad illa venio quae de Graecarum litterarum", "candidate_score": 0.654299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.653745, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_466", "psc_text": "describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona sua iter classis usque ad ipsam descripsit Italiam: interea medium Aeneas iam classe tenebat certus iter. Quid quod et omne opus Vergilianum velut de quodam Homerici operis speculo formatum est? Nam et tempestas mira imitatione descripta est —versus utriusque qui volet conferat— et Venus in locum Nausicaae Alcinoi filiae successit, ipsa autem Dido refert speciem regis Alcinoi convivium celebrantis. Scylla quoque et Charybdis et Circe decenter attingitur et pro Solis armentis Strophades insulae finguntur. At pro consultatione inferorum descensus ad eos cum comitatu sacerdotis inducitur: ibi Palinurus Elpenori, sed et infesto Aiaci infesta Dido et Tiresiae consiliis Anchisae monita respondent.", "candidate_score": 0.652117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.650576, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.65029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_465", "psc_text": "e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis errorem non incipit a Troiano litore describere, sed facit eum primo navigantem de insula Calypsonis, et ex persona sua perducit ad Phaeacas. Illic in convivio Alcinoi regis narrat ipse quem ad modum de Troia ad Calypsonem usque pervenerit. Post Phaeacas rursus Vlixis navigationem usque ad Ithacam ex persona propria poeta describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona", "candidate_score": 0.650101, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_584", "psc_text": "Phyllodoceque et Nisaee Spioque Thaliaque Cymodoceque et Alcandrumque Haliumque Noëmonaque Prytaninque et Amphion Dircaeus in Actaeo Aracintho, et senior Glauci chorus Inousque Palaemon. Versus est Parthenii quo grammatico in Graecis Vergilius usus est: Γλαύκῳ καὶ Νηρῆι καὶ Ἰνώῳ Μελικέρτῃ, hic ait: Glauco et Panopeae et Inoo Melicertae. Et Tritonesque citi, et immania cete. Adeo autem et declinationibus Graecis delectatur ut \"Mnesthea\" dixerit pro \"Mnestheum\", sicut ipse alibi: nec fratre Mnestheo, et pro \"Orpheo\" dicere maluerit \"Orphi\" Graece declinando, ut Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo, et vidimus o cives Diomede, ut talium nominum accusativus Graecus est in H desinens. Nam si quis eum putat Latine dixisse \"Diomeden\", sanitas metri in versu desiderabitur. Denique omnia carmina sua Graece maluit inscribere \"Bucolica\" \"Georgica\" \"Aeneis\", cuius nominis figuratio a regula Latinitatis aliena est. [cap. 18] Sed de his hactenus, quorum plura omnibus, aliqua nonnullis Romanorum nota sunt. Ad illa venio quae de Graecarum litterarum", "candidate_score": 0.64941, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_458", "psc_text": "crurum. Sed haec quidem inter se separata sunt. Vis autem videre quem ad modum haec quattuor genera dicendi Vergilius ipse permisceat et faciat unum quoddam ex omni diversitate pulcherrimum temperamentum? Saepe etiam steriles incendere profuit agros atque levem stipulam crepitantibus urere flammis: sive inde occultas vires et pabula terrae pinguia concipiunt, sive illis omne per ignem excoquitur vitium atque exsudat inutilis umor, seu plures calor ille vias et caeca relaxat spiramenta, novas veniat qua sucus in herbas, seu durat magis et venas adstringit hiantes, ne tenues pluviae rapidive potentia solis acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat. Ecce dicendi genus quod nusquam alibi deprehendes, in quo nec praeceps brevitas nec infrunita copia nec ieiuna siccitas nec laetitia pinguis. Sunt praeterea stili dicendi duo dispari moralitate diversi. Vnus est maturus et gravis, qualis Crasso assignatur. Hoc Vergilius utitur cum Latinus praecipit Turno: o praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci virtute exsuperas, tanto", "candidate_score": 0.649113, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.648735, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_559", "psc_text": "talium vocabulorum, quibus velut sideribus micat divini carminis variata maiestas. Ad haec a vestro respondetur, malesuada fames, auricomi rami centumgeminus Briareus adde et \"fumiferam noctem\" et quicquid in singulis paene versibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narrandum velut ad aliquem dirigit orationem: ἔνθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον ‹et› φαίης κεν ζάκοτόν τινα ἔμμεναι ἄφρονά τ᾽ αὔτως. Nec hoc Vergilius omisit: migrantes cernas totaque ex urbe ruentes, et: totumque instructo Marte videres fervere Leucaten et pelago credas innare revulsas Cycladas et studio incassum videas gestire lavandi. Item divinus ille vates res vel paulo vel multo ante transactas opportune ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva", "candidate_score": 0.648715, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.648602, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_541", "psc_text": "sata laeta boumque labores praecipitesque trahit silvas: stupet inscius alto accipiens sonitum saxi de vertice pastor. Ὡς δ᾽ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ᾽ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἵ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ. Θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς χειμάρρῳ, ὅς τ᾽ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας• τὸν δ᾽ οὔτ᾽ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔτ᾽ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης ὅτ᾽ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος• πολλὰ δ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ᾽ αἰζηῶν• ὣς ὑπὸ Τυδεΐδῃ πυκιναὶ κλονέοντο φάλαγγες. Et duas parabolas temeravit ut unam faceret, trahens hinc ignem, inde torrentem, et dignitatem neutrius implevit. Adversi rupto ceu quondam turbine venti confligunt, Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis: stridunt silvae saevitque tridenti spumeus atque imo Nereus ciet aequora fundo. Ὡς δ᾽ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον, ἐλθόντ᾽ ἐξαπίνης• ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν κορθύεται,", "candidate_score": 0.648337, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_452", "psc_text": "nec vincere certo, quamquam o —sed superent quibus hoc, Neptune, dedisti, et Turnus, quamquam o si solitae quicquam virtutis adesset! Et in Bucolicis, novimus et qui te transversa tuentibus hircis, et quo —sed faciles Nymphae risere— sacello. Sed et miseratio ex hac figura mota est a Sinone: donec Calchante ministro— sed quid ego haec autem nequiquam ingrata revolvo? Nascitur pathos et de repetitione, quam Graeci ἐπαναφορὰν vocant, cum sententiae ab isdem nominibus incipiunt. Hinc Vergilius: Eurydicen vox ipsa et frigida lingua, a! Miseram Eurydicen anima fugiente vocabat. Eurydicen toto referebant flumine ripae, et illud: te dulcis coniunx, te solo in litore secum, te veniente die, te decedente canebat, et illud: te nemus Angitiae, vitrea te Fucinus unda, te liquidi flevere lacus. Ἐπιτίμησις, quae est obiurgatio, habet et ipsa pathos, id est cum obiecta isdem verbis refutamus: \"Aeneas ignarus abest\": ignarus et absit.» LIBER QVINTVS [cap. 1] POST haec cum paulisper", "candidate_score": 0.648192, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_566", "psc_text": "Deinde in his quos nominat fit saepe apud ipsum incauta confusio. In nono Corynaeum sternit Asilas, deinde in duodecimo Ebusum Corynaeus interficit: obvius ambustum torrem Corynaeus ab ara corripit et venienti Ebuso plagamque ferenti occupat os. Sic et Numam, quem Nisus occidit, postea Aeneas persequitur fortemque Numam. Camerten in decimo Aeneas sternit, at in duodecimo Iuturna formam adsimulata Camertae ... Chlorea in undecimo occidit Camilla, in duodecimo Turnus. Palinurus Iasides et Iapyx Iasides quaero an fratres sint. Hyrtacides est Hippocoön, et Nisus, Hyrtacides ‹comitem Aeneae quem miserat Ida›, Sed potuerunt duo unum nomen habuisse. Vbi est illa in his casibus Homeri cautio? Apud quem cum duo Aiaces sint, modo dicit Τελαμώνιος Αἴας, modo Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, item alibi ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, nec desinit quos iungit nomine insignibus separare, ne cogatur lector suspiciones de varietate appellationis agitare. Deinde in catalogo suo curavit Vergilius vitare fastidium, quod Homerus alia ratione non", "candidate_score": 0.647925, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10_12", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.647729, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_561", "psc_text": "ἡγήσατ᾽ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων, et ipse Calchas narrat omen quod Graecis navigantibus de serpente passerum populatore contigerit, ex quo denuntiatum est exercitum annos decem in hostico futurum. Alio loco senex, id est referendis fabulis amica et loquax aetas, res refert vetustas: ἤδη γάρ ποτ᾽ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν ἀνδράσιν ὡμίλησα et reliqua; et alibi: αἴθ᾽ ὣς ἡβώοιμι, βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη et sequentia. Vergilius omne hoc genus pulcherrime aemulatus est: nam memini Hesionae visentem regna sororis Laomedontiaden Priamum, et atque equidem memini Teucrum Sidona venire, et qualis eram cum primam aciem Praeneste sub ipsa stravi, et de furto vel poena Caci tota narratio. Nec vetustissima tacuit, quin et ipsa notitiae nostrae auctoris sui imitator ingereret: namque ferunt luctu Cycnum Phaëthontis amati ... et similia. [cap. 15] Vbi vero enumerantur auxilia, quem Graeci catalogum vocant, eundem auctorem suum conatus imitari", "candidate_score": 0.647439, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_559", "psc_text": "talium vocabulorum, quibus velut sideribus micat divini carminis variata maiestas. Ad haec a vestro respondetur, malesuada fames, auricomi rami centumgeminus Briareus adde et \"fumiferam noctem\" et quicquid in singulis paene versibus diligens lector agnoscit. Saepe Homerus inter narrandum velut ad aliquem dirigit orationem: ἔνθ᾽ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον ‹et› φαίης κεν ζάκοτόν τινα ἔμμεναι ἄφρονά τ᾽ αὔτως. Nec hoc Vergilius omisit: migrantes cernas totaque ex urbe ruentes, et: totumque instructo Marte videres fervere Leucaten et pelago credas innare revulsas Cycladas et studio incassum videas gestire lavandi. Item divinus ille vates res vel paulo vel multo ante transactas opportune ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva", "candidate_score": 0.647404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_566", "psc_text": "Deinde in his quos nominat fit saepe apud ipsum incauta confusio. In nono Corynaeum sternit Asilas, deinde in duodecimo Ebusum Corynaeus interficit: obvius ambustum torrem Corynaeus ab ara corripit et venienti Ebuso plagamque ferenti occupat os. Sic et Numam, quem Nisus occidit, postea Aeneas persequitur fortemque Numam. Camerten in decimo Aeneas sternit, at in duodecimo Iuturna formam adsimulata Camertae ... Chlorea in undecimo occidit Camilla, in duodecimo Turnus. Palinurus Iasides et Iapyx Iasides quaero an fratres sint. Hyrtacides est Hippocoön, et Nisus, Hyrtacides ‹comitem Aeneae quem miserat Ida›, Sed potuerunt duo unum nomen habuisse. Vbi est illa in his casibus Homeri cautio? Apud quem cum duo Aiaces sint, modo dicit Τελαμώνιος Αἴας, modo Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, item alibi ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, nec desinit quos iungit nomine insignibus separare, ne cogatur lector suspiciones de varietate appellationis agitare. Deinde in catalogo suo curavit Vergilius vitare fastidium, quod Homerus alia ratione non", "candidate_score": 0.647379, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_547", "psc_text": "torrentis atraque voragine ripas adnuit et totum nutu tremefecit Olympum. Ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ᾽ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων• ἀμβρόσιαι δ᾽ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ᾽ ἀθανάτοιο• μέγαν δ᾽ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον. Et alibi: καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσιν. Phidias cum Iovem Olympium fingeret, interrogatus de quo exemplo divinam mutuaretur effigiem, respondit archetypum Iovis in his se tribus Homeri versibus invenisse: ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ᾽ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων• ἀμβρόσιαι δ᾽ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ᾽ ἀθανάτοιο• μέγαν δ᾽ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον. Nam de superciliis et crinibus totum se Iovis vultum collegisse. Quod utrumque videtis a Vergilio praetermissum. Sane concussum Olympum nutus maiestate non tacuit, ius iurandum vero ex alio Homeri loco sumpsit, ut translationis sterilitas hac adiectione compensaretur. Ora puer prima signans intonsa iuventa. Πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη. Praetermissa gratia incipientis pubertatis —τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη— minus gratiam fecit Latinam descriptionem.", "candidate_score": 0.646889, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10_12", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_560", "psc_text": "ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva narratio: ᾠχόμεθ᾽ ἐς Θήβην, ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομεν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα, et alibi: δώδεκα μὲν σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ᾽ ἀνθρώπων, πεζὸς δ᾽ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον. Item ne ignoraremus quo duce classis Graecorum ignotum sibi Troiae litus invenerit, cum de Calchante quaereretur, ait: καὶ νήεσσ᾽ ἡγήσατ᾽ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων, et ipse Calchas narrat omen quod Graecis navigantibus de serpente passerum populatore contigerit, ex quo denuntiatum est exercitum annos decem in hostico futurum. Alio loco senex, id est referendis fabulis amica et loquax aetas, res refert vetustas: ἤδη", "candidate_score": 0.646757, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10_12", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_567", "psc_text": "Homeri cautio? Apud quem cum duo Aiaces sint, modo dicit Τελαμώνιος Αἴας, modo Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, item alibi ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, nec desinit quos iungit nomine insignibus separare, ne cogatur lector suspiciones de varietate appellationis agitare. Deinde in catalogo suo curavit Vergilius vitare fastidium, quod Homerus alia ratione non cavit eadem figura saepe repetita: οἳ δ᾽ Ἀσπληδόν᾽ ἔναιον οἳ δ᾽ Εὔβοιαν ἔχον οἳ δ᾽ Ἄργός τ᾽ εἶχον Τίρυνθά τε οἳ δ᾽ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν. Hic autem variat velut dedecus aut crimen vitans repetitionem: primus init bellum Tyrrhenis asper ab oris filius huic iuxta Lausus post hos insignem fama per gramina currum tum gemini fratres nec Praenestinae fundator at Messapus, equum domitor ecce Sabinorum prisco de sanguine hic Agamemnonius et te montosae quin et Marruvia venit de gente sacerdos ibat et Hippolyti proles. Has copias fortasse putat aliquis divinae illi simplicitati praeferendas, sed nescioquomodo Homerum repetitio illa unice decet,", "candidate_score": 0.646071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_458", "psc_text": "crurum. Sed haec quidem inter se separata sunt. Vis autem videre quem ad modum haec quattuor genera dicendi Vergilius ipse permisceat et faciat unum quoddam ex omni diversitate pulcherrimum temperamentum? Saepe etiam steriles incendere profuit agros atque levem stipulam crepitantibus urere flammis: sive inde occultas vires et pabula terrae pinguia concipiunt, sive illis omne per ignem excoquitur vitium atque exsudat inutilis umor, seu plures calor ille vias et caeca relaxat spiramenta, novas veniat qua sucus in herbas, seu durat magis et venas adstringit hiantes, ne tenues pluviae rapidive potentia solis acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat. Ecce dicendi genus quod nusquam alibi deprehendes, in quo nec praeceps brevitas nec infrunita copia nec ieiuna siccitas nec laetitia pinguis. Sunt praeterea stili dicendi duo dispari moralitate diversi. Vnus est maturus et gravis, qualis Crasso assignatur. Hoc Vergilius utitur cum Latinus praecipit Turno: o praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci virtute exsuperas, tanto", "candidate_score": 0.644784, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_560", "psc_text": "ad narrationis suae seriem revocat ut et historicum stilum vitet, non per ordinem digerendo quae gesta sunt, nec tamen praeteritorum nobis notitiam subtrahat. Theben Asiae civitatem aliasque plurimas Achilles antequam irasceretur everterat, sed Homeri opus ab Achillis ira sumpsit exordium. Ne igitur ignoraremus quae prius gesta sunt, fit eorum tempestiva narratio: ᾠχόμεθ᾽ ἐς Θήβην, ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος, τὴν δὲ διεπράθομεν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα, et alibi: δώδεκα μὲν σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ᾽ ἀνθρώπων, πεζὸς δ᾽ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον. Item ne ignoraremus quo duce classis Graecorum ignotum sibi Troiae litus invenerit, cum de Calchante quaereretur, ait: καὶ νήεσσ᾽ ἡγήσατ᾽ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων, et ipse Calchas narrat omen quod Graecis navigantibus de serpente passerum populatore contigerit, ex quo denuntiatum est exercitum annos decem in hostico futurum. Alio loco senex, id est referendis fabulis amica et loquax aetas, res refert vetustas: ἤδη", "candidate_score": 0.644666, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_465", "psc_text": "e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis errorem non incipit a Troiano litore describere, sed facit eum primo navigantem de insula Calypsonis, et ex persona sua perducit ad Phaeacas. Illic in convivio Alcinoi regis narrat ipse quem ad modum de Troia ad Calypsonem usque pervenerit. Post Phaeacas rursus Vlixis navigationem usque ad Ithacam ex persona propria poeta describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona", "candidate_score": 0.64331, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_256", "psc_text": "defendere quilibet potest ex plebeia grammaticorum cohorte, ne Servio nostro, qui priscos, ut mea fert opinio, praeceptores doctrina praestat, in excusandis talibus quaeratur iniuria. Sed quaero utrum cum poetica tibi in tanto poeta displicuerit, nervi tamen oratorii, qui in eodem validissimi sunt, placere videantur?» Haec verba primum Euangeli risus excepit. Deinde subiecit: «id hercle restat denique, ut et oratorem Vergilium renuntietis: nec mirum cum et ad philosophos ambitus vester paulo ante provexerit.» «Si in hac opinione es», inquit Symmachus, «ut Maro tibi nihil nisi poeticum sensisse aestimetur, licet hoc quoque eidem nomen invideris, audi quid de operis sui multiplici doctrina ipse pronuntiet. Ipsius enim Maronis epistula, qua compellat Augustum, ita incipit: \"ego vero frequentes a te litteras accipio\"; et infra: \"de Aenea quidem meo, si mehercle iam dignum auribus haberem tuis, libenter mitterem, sed tanta inchoata res est ut paene vitio mentis tantum opus ingressus mihi videar, cum praesertim, ut", "candidate_score": 0.642498, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.641659, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.640521, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_488", "psc_text": "ἐμοὶ δ᾽ ἄχος ὀξὺ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον. [cap. 6] Alia tempestas Aeneae hic et illic Vlixis, numerosis ambae versibus. Sed incipiunt haec ita: postquam altum tenuere rates nec iam amplius ulla ... Ille ait: ἀλλ᾽ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη ... Accipe et haec, manuum tibi quae monumenta mearum sint, puer ... Τῇ νῦν καί σοι τοῦτο, τέκος, κειμήλιον ἔστω, μνῆμ᾽ Ἑλένης χειρῶν ... Tendunt vela Noti: fugimus spumantibus undis, qua cursum ventusque gubernatorque vocabat. Ἡμεῖς δ᾽ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα ἥμεθα• τὴν δ᾽ ἄνεμός τε κυβερνήτης τ᾽ ἴθυνε. Dextrum Scylla latus, laevum implacata Charybdis obsidet atque imo barathri ter gurgite vastos sorbet in abruptum fluctus rursusque sub auras erigit alternos et sidera verberat unda. At Scyllam caecis cohibet spelunca latebris ora exertantem et naves in saxa trahentem. Prima hominis facies et pulchro pectore virgo pube tenus, postrema immani corpore pistris, delphinum caudas utero commissa luporum.", "candidate_score": 0.64043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_465", "psc_text": "e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis errorem non incipit a Troiano litore describere, sed facit eum primo navigantem de insula Calypsonis, et ex persona sua perducit ad Phaeacas. Illic in convivio Alcinoi regis narrat ipse quem ad modum de Troia ad Calypsonem usque pervenerit. Post Phaeacas rursus Vlixis navigationem usque ad Ithacam ex persona propria poeta describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona", "candidate_score": 0.636892, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_658", "psc_text": "Cicero in Bruto: \"duobus igitur summis Crasso et Antonio Philippus proximus accedebat, sed longo intervallo tamen proximus.\" [cap. 3] Sunt quaedam apud Vergilium quae ab Homero creditur transtulisse, sed ea docebo a nostris auctoribus sumpta qui priores haec ab Homero in carmina sua traxerant. Quod quidem summus Homericae laudis cumulus est quod cum ita a plurimis adversus eum vigilatum sit coactaeque omnium vires manum contra fecerint, \"ille velut pelagi rupes immota resistit.\" Homerus de Aiacis forti pugna ait: Αἴας δ᾽ οὐκέτ᾽ ἔμιμνε• βιάζετο γὰρ βελέεσσι• δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ βάλλοντες• δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δ᾽ αἰεὶ κὰπ φάλαρ᾽ εὐποίηθ᾽• ὃ δ᾽ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον• οὐδ᾽ ἐδύναντο ἀμφ᾽ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν. Αἰεὶ δ᾽ ἀργαλέῳ ἔχετ᾽ ἄσθματι, κὰδ δέ οἱ ἰδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων ῥέεν ἄσπετος, οὐδέ πῃ εἶχεν ἀμπνεῦσαι• πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο. Hunc", "candidate_score": 0.636224, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_466", "psc_text": "describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona sua iter classis usque ad ipsam descripsit Italiam: interea medium Aeneas iam classe tenebat certus iter. Quid quod et omne opus Vergilianum velut de quodam Homerici operis speculo formatum est? Nam et tempestas mira imitatione descripta est —versus utriusque qui volet conferat— et Venus in locum Nausicaae Alcinoi filiae successit, ipsa autem Dido refert speciem regis Alcinoi convivium celebrantis. Scylla quoque et Charybdis et Circe decenter attingitur et pro Solis armentis Strophades insulae finguntur. At pro consultatione inferorum descensus ad eos cum comitatu sacerdotis inducitur: ibi Palinurus Elpenori, sed et infesto Aiaci infesta Dido et Tiresiae consiliis Anchisae monita respondent.", "candidate_score": 0.635285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.634689, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_655", "psc_text": "ilex, fraxinus frangitur atque abies consternitur alta, pinus proceras pervortunt, omne sonabat arbustum fremitu silvai frondosai. Diversi magno ceu quondam turbine venti confligunt Zephyrusque Notusque et laetus Eois Eurus equis. Ennius in septimo decimo: concurrunt veluti venti, cum spiritus Austri imbricitor Aquiloque suo cum flamine contra indu mari magno fluctus extollere certant. Nec tamen, haec cum sint hominumque boumque labores versando terram experti, nihil improbus anser ‹Strymoniaeque grues et amaris intiba fibris› ‹officiunt aut umbra nocet›. Lucretius in quinto: Sed tamen interdum magno quaesita labore, cum iam per terras frondent atque omnia florent, aut nimiis torrens fervoribus aetherius sol aut subiti perimunt imbres gelidaeque pruinae, flabraque ventorum violento turbine vexant. Sunt alii loci plurimorum versuum quos Maro in opus suum cum paucorum immutatione verborum a veteribus transtulit. Et quia longum est numerosos versus ex utroque transcribere, libros veteres notabo, ut qui volet illic legendo aequalitatem locorum conferendo miretur. In primo", "candidate_score": 0.634437, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_446", "psc_text": "hos mihi praedixit luctus, non dira Celaeno. Quid hic intellegimus, nisi omnia quae passus erat minora illi visa quam patris mortem? A maiore negaverunt quidam augeri rem posse; sed eleganter hoc circa Didonem Vergilius induxit: non aliter quam si immissis ruat hostibus omnis Carthago aut antiqua Tyros. Dixit enim non minorem luctum fuisse ex unius morte quam si tota urbs, quod sine dubio esset maius, ruisset. Et Homerus idem fecit: ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμήχοιτο κατ᾽ ἄκρης. Est apud oratores et ille locus idoneus ad pathos movendum qui dicitur praeter spem. Hunc Vergilius frequenter exercuit: nos tua progenies, caeli quibus annuis arcem et cetera. Et Dido: hunc ego si potui tantum sperare dolorem, et perferre, soror, potero. Aeneas de Euandro, et nunc ille quidem spe multum captus inani fors et vota facit, et illud: advena nostri, quod numquam veriti sumus, ut possessor agelli diceret: haec mea sunt, veteres", "candidate_score": 0.630521, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_584", "psc_text": "Phyllodoceque et Nisaee Spioque Thaliaque Cymodoceque et Alcandrumque Haliumque Noëmonaque Prytaninque et Amphion Dircaeus in Actaeo Aracintho, et senior Glauci chorus Inousque Palaemon. Versus est Parthenii quo grammatico in Graecis Vergilius usus est: Γλαύκῳ καὶ Νηρῆι καὶ Ἰνώῳ Μελικέρτῃ, hic ait: Glauco et Panopeae et Inoo Melicertae. Et Tritonesque citi, et immania cete. Adeo autem et declinationibus Graecis delectatur ut \"Mnesthea\" dixerit pro \"Mnestheum\", sicut ipse alibi: nec fratre Mnestheo, et pro \"Orpheo\" dicere maluerit \"Orphi\" Graece declinando, ut Orphi Calliopea, Lino formosus Apollo, et vidimus o cives Diomede, ut talium nominum accusativus Graecus est in H desinens. Nam si quis eum putat Latine dixisse \"Diomeden\", sanitas metri in versu desiderabitur. Denique omnia carmina sua Graece maluit inscribere \"Bucolica\" \"Georgica\" \"Aeneis\", cuius nominis figuratio a regula Latinitatis aliena est. [cap. 18] Sed de his hactenus, quorum plura omnibus, aliqua nonnullis Romanorum nota sunt. Ad illa venio quae de Graecarum litterarum", "candidate_score": 0.630474, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_452", "psc_text": "nec vincere certo, quamquam o —sed superent quibus hoc, Neptune, dedisti, et Turnus, quamquam o si solitae quicquam virtutis adesset! Et in Bucolicis, novimus et qui te transversa tuentibus hircis, et quo —sed faciles Nymphae risere— sacello. Sed et miseratio ex hac figura mota est a Sinone: donec Calchante ministro— sed quid ego haec autem nequiquam ingrata revolvo? Nascitur pathos et de repetitione, quam Graeci ἐπαναφορὰν vocant, cum sententiae ab isdem nominibus incipiunt. Hinc Vergilius: Eurydicen vox ipsa et frigida lingua, a! Miseram Eurydicen anima fugiente vocabat. Eurydicen toto referebant flumine ripae, et illud: te dulcis coniunx, te solo in litore secum, te veniente die, te decedente canebat, et illud: te nemus Angitiae, vitrea te Fucinus unda, te liquidi flevere lacus. Ἐπιτίμησις, quae est obiurgatio, habet et ipsa pathos, id est cum obiecta isdem verbis refutamus: \"Aeneas ignarus abest\": ignarus et absit.» LIBER QVINTVS [cap. 1] POST haec cum paulisper", "candidate_score": 0.629034, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.627722, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_595", "psc_text": "Cum haec ita sint, videtis tamen Vergilium Euripide auctore quam Aristotele uti maluisse, nam ut haec ignoraverit vir tam anxie doctus minime crediderim. Iure autem praetulit Euripiden: est enim ingens ei cum Graecarum tragoediarum scriptoribus familiaritas, quod vel ex praecedentibus licet vel ex his quae mox dicentur opinari. [cap. 19] In libro quarto in describenda Elissae morte ait quod ei crinis abscisus esset his versibus: nondum illi flavum Proserpina vertice crinem abstulerat Stygioque caput damnaverat Orco. Deinde Iris a Iunone missa abscidit ei crinem et ad Orcum refert. Hanc Vergilius non de nihilo fabulam fingit, sicut vir alias doctissimus Cornutus existimat, qui adnotationem eiusmodi adposuit his versibus: \"unde haec historia ut crinis auferendus sit morientibus, ignoratur: sed adsuevit poetico more aliqua fingere ut de aureo ramo.\" Haec Cornutus. Sed me pudet quod tantus vir, Graecarum etiam doctissimus litterarum, ignoravit Euripidis nobilissimam fabulam Alcestim. In hac enim fabula in scaenam Orcus", "candidate_score": 0.626345, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_571", "psc_text": "Τληπόλεμος δ᾽ ἐπεὶ οὖν τράφ᾽ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα, et reliqua quibus protraxit iucunditatem. Vergilius in hoc secutus auctorem in priore catalogo modo de Aventino, modo de Hippolyto fabulatur, in secundo Cycnus ei fabula est. Et sic amoenitas intertexta fastidio narrationum medetur. In omnibus vero Georgicorum libris hoc idem summa cum elegantia fecit. Nam post praecepta, quae natura res dura est, ut legentis animum vel auditum novaret, singulos libros acciti extrinsecus argumenti interpositione conclusit, primum de signis tempestatum, de laudatione rusticae vitae secundum, et tertius desinit in pestilentiam pecorum, quarti finis est de Orpheo et Aristaeo non otiosa narratio. Ita in omni opere Maronis Homerica lucet imitatio. Homerus omnem poesin suam ita sententiis farsit ut singula eius ἀποφθέγματα vice proverbiorum in omnium ore fungantur: ἀλλ᾽ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν. Χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. Μέτρον δ᾽ ἐπὶ πᾶσιν ἄριστον. Οἱ", "candidate_score": 0.624915, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_22_24", "bdc_text": "Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro :", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_682", "psc_text": "ego —sed motos praestat componere fluctus tracta est a Demosthene: ἀλλ᾽ ἐμοὶ μὲν•—οὐ βούλομαι δυσχερὲς οὐδὲν εἰπεῖν ἀρχόμενος τοῦ λόγου, οὗτος δὲ ἐκ περιουσίας ἐμοῦ κατηγορεῖ. Haec vero quam poetica indignatio: \"pro Iuppiter! Ibit hic?,\" ait, haec miseratio: o patria, o rapti nequiquam ex hoste Penates! Et illa trepidatio: ferte citi ferrum, date tela et scandite muros: hostis adest!, et conquestio: mene igitur socium tantis adiungere rebus, Nise, fugis? Quid et illa excogitatio novorum intellectuum ut mentitaque tela, et ferrumque armare veneno, et cultusque feros mollire colendo, ‹et› exuerint silvestrem animum, et virgineumque alte bibit acta cruorem, ut apud Homerum de hasta λιλαιομένη χροὸς ἆσαι et pomaque degenerant sucos oblita priores, et glacie cursus frenaret aquarum, et mixtaque ridenti colocasia fundit acantho, et est mollis flamma medullas interea et tacitum vivit sub pectore vulnus, et udo sub robore vivit stuppa vomens tardum fumum, et saevitque canum latratus in auras, et", "candidate_score": 0.622276, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_26_28", "bdc_text": "tenet ille immania saxa , vestras , Eure , domos ; illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc . Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_682", "psc_text": "ego —sed motos praestat componere fluctus tracta est a Demosthene: ἀλλ᾽ ἐμοὶ μὲν•—οὐ βούλομαι δυσχερὲς οὐδὲν εἰπεῖν ἀρχόμενος τοῦ λόγου, οὗτος δὲ ἐκ περιουσίας ἐμοῦ κατηγορεῖ. Haec vero quam poetica indignatio: \"pro Iuppiter! Ibit hic?,\" ait, haec miseratio: o patria, o rapti nequiquam ex hoste Penates! Et illa trepidatio: ferte citi ferrum, date tela et scandite muros: hostis adest!, et conquestio: mene igitur socium tantis adiungere rebus, Nise, fugis? Quid et illa excogitatio novorum intellectuum ut mentitaque tela, et ferrumque armare veneno, et cultusque feros mollire colendo, ‹et› exuerint silvestrem animum, et virgineumque alte bibit acta cruorem, ut apud Homerum de hasta λιλαιομένη χροὸς ἆσαι et pomaque degenerant sucos oblita priores, et glacie cursus frenaret aquarum, et mixtaque ridenti colocasia fundit acantho, et est mollis flamma medullas interea et tacitum vivit sub pectore vulnus, et udo sub robore vivit stuppa vomens tardum fumum, et saevitque canum latratus in auras, et", "candidate_score": 0.620611, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_26_28", "bdc_text": "tenet ille immania saxa , vestras , Eure , domos ; illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc . Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_529", "psc_text": "Graius poeta equorum tantum meminit flagro animante currentium, licet dici non possit elegantius quam quod adiecit ὑψόσ᾽ ἀειρόμενοι, quo expressit quantum natura dare poterat impetum cursus. Verum Maro et currus de carcere ruentes et campos corripiendo praecipites mira celeritate descripsit, et accepto brevi semine de Homerico flagro pinxit aurigas concutientes lora undantia et pronos in verbera pendentes: nec ullam quadrigarum partem intactam reliquit, ut esset illi certaminis plena descriptio. Magno veluti cum flamma sonore virgea suggeritur costis undantis aëni, exsultantque aestu latices, furit intus aquai fumidus atque alte spumis exuberat amnis. Nec iam se capit unda, volat vapor ater ad auras. Ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσῃ μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ᾽ ὕδωρ. Graeci versus aëni continent mentionem multo igne ebullientis, et totum ipsum locum haec verba ornant, πάντοθεν ἀμβολάδην, nam scaturrigines ex omni", "candidate_score": 0.619914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_465", "psc_text": "e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis errorem non incipit a Troiano litore describere, sed facit eum primo navigantem de insula Calypsonis, et ex persona sua perducit ad Phaeacas. Illic in convivio Alcinoi regis narrat ipse quem ad modum de Troia ad Calypsonem usque pervenerit. Post Phaeacas rursus Vlixis navigationem usque ad Ithacam ex persona propria poeta describit. Quem secutus Maro Aenean de Sicilia producit, cuius navigationem describendo perducit ad Libyam. Illic in convivio Didonis ipse narrat Aeneas usque ad Siciliam de Troia navigationem et addit uno verso quod iam copiose poeta descripserat: hinc me digressum vestris deus appulit oris. Post Africam quoque rursus poeta ex persona", "candidate_score": 0.617516, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_464", "psc_text": "prius Iliacum bellum gestum sit, deinde revertenti de Troia error contigerit Vlixi, apud Maronem vero Aeneae navigatio bella quae postea in Italia sunt gesta praecesserit. Rursus Homerus in primo, cum vellet iniquum Graecis Apollinem facere, causam struxit de sacerdotis iniuria: hic ut Troianis Iunonem faceret infestam, causarum sibi congeriem comparavit. Nec illud cum magna cura relaturus sum, licet ut aestimo non omnibus observatum, quod cum primo versu promisisset producturum se de Troiae litoribus Aenean, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Lavinaque venit litora, ubi ad ianuam narrandi venit, Aeneae classem non de Troia, sed de Sicilia producit: vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, quod totum Homericis filis texuit. Ille enim vitans in poemate historicorum similitudinem, quibus lex est incipere ab initio rerum et continuam narrationem ad finem usque perducere, ipse poetica disciplina a rerum medio coepit et ad initium post reversus est. Ergo Vlixis", "candidate_score": 0.616126, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_592", "psc_text": "palam faciam. In qua quidem re mirari est poetae huius occultissimam diligentiam, qui cum legisset Hernicos, quorum est Anagnia, a Pelasgis oriundos appellatosque ita a quodam Pelasgo duce suo, qui Hernicus nominabatur, morem quem de Aetolia legerat Hernicis adsignavit, qui sunt vetus colonia Pelasgorum. Et Hernicum quidem hominem Pelasgum ducem Hernicis fuisse Iulius Hyginus in libro secundo urbium non paucis verbis probat. Morem vero Aetolis fuisse uno tantum modo pede calceato in bellum ire ostendit clarissimus scriptor Euripides tragicus, in cuius tragoedia quae Meleager inscribitur nuntius inducitur describens quo quisque habitu fuerit ex ducibus qui ad aprum capiendum convenerant. In eo hi versus sunt: Τελαμὼν δὲ χρυσοῦν αἰετὸν πέλτης ἔπι, πρόβλημα θηρὸς, βότρυσι δ᾽ ἔστεψεν κάρα, Σαλαμῖνα κοσμῶν πατρίδα τὴν εὐάμπελον. Κύπριδος δὲ μίσημ᾽, Ἀρκὰς Ἀταλάντη, κύνας καὶ τόξ᾽ ἔχουσα, πελέκεως δὲ δίστομον γένυν ἔπαλλ᾽ Ἀγκαῖος• οἱ δὲ Θεστίου παῖδες τὸ λαιὸν ἴχνος ἀνάρβυλοι ποδός, τὸ δ᾽ ἐν πεδίλοις, ὡς", "candidate_score": 0.615403, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_562", "psc_text": "primam aciem Praeneste sub ipsa stravi, et de furto vel poena Caci tota narratio. Nec vetustissima tacuit, quin et ipsa notitiae nostrae auctoris sui imitator ingereret: namque ferunt luctu Cycnum Phaëthontis amati ... et similia. [cap. 15] Vbi vero enumerantur auxilia, quem Graeci catalogum vocant, eundem auctorem suum conatus imitari in nonnullis paululum a gravitate Homerica deviavit. Primum quod Homerus praetermissis Athenis ac Lacedaemone vel ipsis Mycenis, unde erat rector exercitus, Boeotiam in catalogi sui capite locavit, non ob loci aliquam dignitatem, sed notissimum promuntorium ad exordium sibi enumerationis elegit, unde progrediens modo mediterranea, modo maritima iuncta describit, inde rursus ad utrumque situm cohaerentium locorum disciplina describentis velut iter agentis accedit, nec ullo saltu cohaerentiam regionum in libro suo hiare permittit, sed hoc viandi more procedens, redit unde digressus est; et ita finitur quicquid enumeratio eius amplectitur. Contra Vergilius nullum in commemorandis regionibus ordinem servat sed locorum seriem saltibus lacerat.", "candidate_score": 0.614993, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_473", "psc_text": "aere decoro inclusit patribusque dedit gestare Latinis.\" Sed iam, si videtur, a collatione versuum translatorum facesso, ut nec uniformis narratio pariat ex satietate fastidium, et sermo ad alia non minus praesenti causae apta vertatur.» «Perge quaeso», inquit Avienus, «omnia quae Homero subtraxit investigare. Quid enim suavius quam duos praecipuos vates audire idem loquentes? Quia cum tria haec ex aequo inpossibilia putentur, vel Iovi fulmen vel Herculi clavam vel versum Homero subtrahere, quod etsi fieri possent, alium tamen nullum deceret vel fulmen praeter Iovem iacere, vel certare praeter Herculem robore, vel canere quod cecinit Homerus: hic opportune in opus suum quae prior vates dixerat transferendo fecit ut sua esse credantur. Ergo pro voto omnium feceris si cum hoc coetu communicata velis quaecumque vestro noster poeta mutuatus est.» «Cedo igitur», Eustathius ait, «Vergilianum volumen, quia locos singulos eius inspiciens Homericorum versuum promptius admonebor.» Cumque Symmachi iussu famulus de bibliotheca petitum librum detulisset,", "candidate_score": 0.613572, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_26_28", "bdc_text": "tenet ille immania saxa , vestras , Eure , domos ; illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc . Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_530", "psc_text": "auras. Ὡς δὲ λέβης ζεῖ ἔνδον ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ κνίσῃ μελδόμενος ἁπαλοτρεφέος σιάλοιο πάντοθεν ἀμβολάδην, ὑπὸ δὲ ξύλα κάγκανα κεῖται, ὣς τοῦ καλὰ ῥέεθρα πυρὶ φλέγετο, ζέε δ᾽ ὕδωρ. Graeci versus aëni continent mentionem multo igne ebullientis, et totum ipsum locum haec verba ornant, πάντοθεν ἀμβολάδην, nam scaturrigines ex omni parte emergentes sic eleganter expressit. In Latinis versibus tota rei pompa descripta est, sonus flammae et pro hoc quod ille dixerat πάντοθεν ἀμβολάδην, exultantes aestu latices et amnem fumidum exuberantem spumis atque intus furentem: unius enim verbi non reperiens similem dignitatem compensavit quod deerat copiae varietate descriptionis. Adiecit post omnia, \"nec iam se capit unda,\" quo expressit quod semper usu evenit suppositi nimietate caloris. Bene ergo se habet poeticae tubae cultus, omnia quae in hac re eveniunt comprehendens. Portam, quae ducis imperio commissa, recludunt freti armis, ultroque invitant moenibus hostem. Ipsi intus dextra ac laeva pro turribus adstant, armati ferro", "candidate_score": 0.612974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_26_28", "bdc_text": "tenet ille immania saxa , vestras , Eure , domos ; illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc . Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_554", "psc_text": "vertice flamma funditur, et vastos umbo vomit aereus ignis; quod quam importune sit positum hinc apparet, quod necdum pugnabat Aeneas sed tantum in navi veniens apparebat. Alio loco: cui triplici crinita iuba galea alta Chimaeram sustinet Aetnaeos afflantem faucibus ignis. Quid quod Aeneas recens allatis armis a Vulcano et in terra positis miratur terribilem cristis galeam flammasque vomentem? Vultis aliam fruendi aviditatem videre? Loci cuius supra meminimus fulgore correptus— ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ᾽ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων, ἀμβρόσιαι δ᾽ ἄρα χαῖται ἐπέρρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ᾽ ἀθανάτοιο• μέγαν δ᾽ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον— sero voluit loquenti Iovi adsignare parem reverentiam. Nam cum et in primo volumine et in quarto et in nono loquatur quaedam Iuppiter sine tumultu,denique post Iunonis et Veneris iurgium, infit (eo dicente deum domus alta silescit et tremefacta solo tellus, silet arduus aether, tum Zephyri posuere, premit placida aequora pontus). Tamquam non idem sit qui locutus sit paulo ante sine ullo", "candidate_score": 0.61293, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_458", "psc_text": "crurum. Sed haec quidem inter se separata sunt. Vis autem videre quem ad modum haec quattuor genera dicendi Vergilius ipse permisceat et faciat unum quoddam ex omni diversitate pulcherrimum temperamentum? Saepe etiam steriles incendere profuit agros atque levem stipulam crepitantibus urere flammis: sive inde occultas vires et pabula terrae pinguia concipiunt, sive illis omne per ignem excoquitur vitium atque exsudat inutilis umor, seu plures calor ille vias et caeca relaxat spiramenta, novas veniat qua sucus in herbas, seu durat magis et venas adstringit hiantes, ne tenues pluviae rapidive potentia solis acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat. Ecce dicendi genus quod nusquam alibi deprehendes, in quo nec praeceps brevitas nec infrunita copia nec ieiuna siccitas nec laetitia pinguis. Sunt praeterea stili dicendi duo dispari moralitate diversi. Vnus est maturus et gravis, qualis Crasso assignatur. Hoc Vergilius utitur cum Latinus praecipit Turno: o praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci virtute exsuperas, tanto", "candidate_score": 0.612315, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_662", "psc_text": "Ennius hinc traxit: et tum, sicut equus qui de praesepibus fartus vincla suis magnis animis abrupit et inde fert sese campi per caerula laetaqua prata celso pectore: saepe iubam quassat simul altam, spiritus ex anima calida spumas agit albas. Vergilius: qualis ubi abruptis fugit praesepia vinclis et cetera. Nemo ex hoc viles putet veteres poetas, quod versus eorum scabri nobis videntur. Ille enim stilus Enniani saeculi auribus solus placebat, et diu laboravit aetas secuta ut magis huic molliori filo adquiesceretur. Sed ulterius non moror Caecinam quin et ipse prodat quae meminit Maronem ex antiquitate transtulisse.» [cap. 4] Tum Caecina: «In versibus vel in locis quantum sibi Maro ex antiquitate quaesiverit, Rufius ut memor et veteris et novae auctorum copiae disseruit. Ego conabor ostendere hunc studiosissimum vatem et de singulis verbis veterum aptissime iudicasse et inseruisse electa operi suo verba, quae nobis nova videri facit incuria vetustatis. Vt ecce \"addita\" pro", "candidate_score": 0.609814, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_470", "psc_text": "τις ἄλλη φαίνετο γαιάων, ἀλλ᾽ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα. nec iam amplius ulla apparet tellus, caelum undique et undique pontus. Πορφύρεον δ᾽ ἄρα κῦμα παρίστατο, οὔρει ἶσον, κυρτωθέν curvata in molis faciem circumstetit unda. Et de Tartaro ille ait: τόσσον ἔνερθ᾽ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστ᾽ ἀπὸ γαίης, bis patet in praeceps tantum tenditque sub umbras quantus ad aetherium caeli suspectus Olympum. Αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο. Postquam exempta fames et amor compressus edendi. Τῷ δ᾽ ἕτερον μὲν δῶκε θεός, ἕτερον δ᾽ ἀνένευσε. Audiit et votis Phoebus succedere partem mente dedit, partem volucres dispersit in auras. Νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάσσει καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται. Hic domus Aeneae cunctis dominabitur oris et nati natorum et qui nascentur ab illis. Καὶ τότ᾽ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ, et alibi: Αἴας δ᾽ ἐρρίγησε κασιγνήτοιο πεσόντος. Hic de duobus unum fabricatus est, extemplo Aeneae solvuntur frigore", "candidate_score": 0.609686, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_446", "psc_text": "hos mihi praedixit luctus, non dira Celaeno. Quid hic intellegimus, nisi omnia quae passus erat minora illi visa quam patris mortem? A maiore negaverunt quidam augeri rem posse; sed eleganter hoc circa Didonem Vergilius induxit: non aliter quam si immissis ruat hostibus omnis Carthago aut antiqua Tyros. Dixit enim non minorem luctum fuisse ex unius morte quam si tota urbs, quod sine dubio esset maius, ruisset. Et Homerus idem fecit: ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμήχοιτο κατ᾽ ἄκρης. Est apud oratores et ille locus idoneus ad pathos movendum qui dicitur praeter spem. Hunc Vergilius frequenter exercuit: nos tua progenies, caeli quibus annuis arcem et cetera. Et Dido: hunc ego si potui tantum sperare dolorem, et perferre, soror, potero. Aeneas de Euandro, et nunc ille quidem spe multum captus inani fors et vota facit, et illud: advena nostri, quod numquam veriti sumus, ut possessor agelli diceret: haec mea sunt, veteres", "candidate_score": 0.609216, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_662", "psc_text": "Ennius hinc traxit: et tum, sicut equus qui de praesepibus fartus vincla suis magnis animis abrupit et inde fert sese campi per caerula laetaqua prata celso pectore: saepe iubam quassat simul altam, spiritus ex anima calida spumas agit albas. Vergilius: qualis ubi abruptis fugit praesepia vinclis et cetera. Nemo ex hoc viles putet veteres poetas, quod versus eorum scabri nobis videntur. Ille enim stilus Enniani saeculi auribus solus placebat, et diu laboravit aetas secuta ut magis huic molliori filo adquiesceretur. Sed ulterius non moror Caecinam quin et ipse prodat quae meminit Maronem ex antiquitate transtulisse.» [cap. 4] Tum Caecina: «In versibus vel in locis quantum sibi Maro ex antiquitate quaesiverit, Rufius ut memor et veteris et novae auctorum copiae disseruit. Ego conabor ostendere hunc studiosissimum vatem et de singulis verbis veterum aptissime iudicasse et inseruisse electa operi suo verba, quae nobis nova videri facit incuria vetustatis. Vt ecce \"addita\" pro", "candidate_score": 0.607936, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_8_10", "bdc_text": "Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis . Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam .", "psc_chunk_id": "dlt000339_window_521", "psc_text": "cellas, aut onera accipiunt venientum aut agmine facto ignavum fucos pecus a praesepibus arcent: fervet opus redolentque thymo fraglantia mella. Ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἀδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων, βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ᾽ ἄνθεσιν εἰάρινοῖσιν• αἳ μέν τ᾽ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἳ δέ τε ἔνθα• ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν• μετὰ δέ σφισιν Ὄσσα δεδήει. Vides descriptas apes a Vergilio opifices, ab Homero vagas: alter discursum et solam volatus varietatem, alter exprimit nativae artis officium. In his quoque versibus Maro extitit locupletior interpres: o socii (neque enim ignari sumus ante malorum), o passi graviora, dabit deus his quoque finem. Vos et Scyllaeam rabiem penitusque sonantes accestis scopulos, vos et Cyclopea saxa experti: revocate animos maestumque timorem mittite; forsan et haec olim meminisse iuvabit. Per varios casus ... et reliqua. Ὦ φίλοι, οὐ γάρ πώ τι κακῶν ἀδαήμονές εἰμεν•", "candidate_score": 0.605594, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf036", "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", "max_score": 0.68462, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_720", "psc_text": "Cujus usque adeo caeca fuit voluntas, ut non solum non posset credere, sed nec ipsum suae credulitatis posset initium praevidere. Non enim ignorans fecisset, si suam in se ignorantiam praevidisset. Digne igitur in Paulo assignatur praevenientis misericordiae dono 307 non solum credulitatis initium, sed etiam ipsius incredulitatis agnitio; quam ei propterea Dei misericordia contulit, ut incredulitatem suam illuminatus atque adjutus, et agnosceret, et vitaret. Dominus enim est illuminatio nostra et salus nostra (Psal. XXVI, 1); qui nos illuminat, ut peccata nostra cognoscamus, et sanat ut a peccatis nostris separati cum justitia vivamus. Ob hoc ipse, qui ut fidelis esset, fatetur se misericordiam consecutum, salubriter nos instruit, dicens: Igitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . Quia revera et ut velimus, misericordiae praevenientis illuminamur dono, et ut curramus, misericordiae subsequentis fulcimur auxilio. Ut ergo sibi quisque tribuat bonam voluntatem, qua velle incipit credere, non viventis animae", "candidate_score": 0.68462, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_719", "psc_text": "dedisse credenda est: ergo, quod absit, mentitus est Paulus, qui ait, quia caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 5) . Sed quia Paulus Christo in se loquente mentiri non potuit, ipso Spiritu nobis tribui fidem firmissime fateamur, per quem caritatem Dei in nostris diffundi cordibus negare nequimus Cum ergo Paulus esset blasphemus, et persecutor, et contumeliosus, non ideo est adjutus Dei gratia, quia credere voluit, sed ut credere vellet donum gratiae praevenientis accepit; quae in ejus voluntate non aliquod credulitatis initium, sed blasphemiam, saevitiam, contumelias, et ignorantiam in incredulitate reperit. Cujus usque adeo caeca fuit voluntas, ut non solum non posset credere, sed nec ipsum suae credulitatis posset initium praevidere. Non enim ignorans fecisset, si suam in se ignorantiam praevidisset. Digne igitur in Paulo assignatur praevenientis misericordiae dono 307 non solum credulitatis initium, sed etiam ipsius incredulitatis agnitio; quam ei", "candidate_score": 0.673709, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_749", "psc_text": "gratia vivificat, non nisi ad bene volendum, nec nisi ad bene operandum nobis adjutorium subministrat. Agnoscat igitur homo in eo se naturaliter credere posse, in quo naturam habet credulitatis ac fidei capacem (quod animalibus irrationalibus datum divinitus non est); non tamen se putet ad habendam fidem usque adeo esse idoneum, ut ex voluntate sua constare fidei arbitretur exordium. Volens enim homo habet fidem; sed Deus qui fidem donat, ipse hominis mutat et dirigit voluntatem. Dominus enim dabit suavitatem, et terra nostra dabit fructum suum (Psal. LXXXIV, 13) . 313 CAP. XXV. Gentes quae naturaliter ea quae legis sunt faciunt, nonnisi Christiani fideles intelligendi sunt. --48. De his igitur in quibus natura divino sanatur munere, ut in Deum naturaliter credant, quique gratis per fidem justificati, etiam ad bene operandum auxilium gratiae subsequentis accipiunt, Apostolus dicit: Cum enim gentes quae legem non habent, naturaliter quae legis sunt faciunt, ejusmodi legem non habentes", "candidate_score": 0.672795, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_33_35", "bdc_text": "Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ; vgl . Moeller , Zwick 1421. , ne quis porro de ea re dubitare queat .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_615", "psc_text": "Quod si ista nequeunt comprehendi, redeant ad se, et invenientes se homines, desinant quaerere cur alios salvet gratuito dono, alios derelinquat justo et occulto judicio, qui potestatem habet ex eadem massa aliud vas facere in honorem, aliud in contumeliam; et clament una nobiscum, imo juxta Apostolum: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! Quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Ipsi gloria in saecula saeculorum. Amen (Rom. I, 33, 34 et seq.) . Manifeste ergo NON NOBIS, SED APOSTOLO omnino resistit qui dicit: Nisi ego prius voluero, gratia ad me non venit. Quod omnino nihil aliud est dicere, nisi prius dare Deo, ut retribuatur illi. CAP. VIII. Omnis motus bonae voluntatis ex Deo. --24. Sed nos sequentes eumdem apostolum", "candidate_score": 0.632815, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf021", "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", "max_score": 0.684484, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2199", "psc_text": "denique quia et ipsum velle Deus operatur in nobis (Philipp. II, 13) , praeparatur enim voluntas a Domino; sequitur et dicit, «Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.» Quid est inclinatum cor ad aliquid habere, nisi hoc velle? Et voluit ergo, et orat ut velit. Voluit, cum dicit, «Deduc me in semita mandatorum tuorum, quia ipsam volui:» orat autem ut velit, cum dicit, «Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.» Hoc itaque orat, ut in ipsa voluntate proficiat. Quae sunt autem Dei testimonia, nisi quibus sibi ipse attestatur? Testimoniis enim aliquid probatur; ac per hoc justificationes Dei et mandata Dei testimoniis Dei probantur; et quidquid nobis persuadere vult Deus, suis testimoniis persuadet: in quae iste petit inclinari cor suum, et non in avaritiam. Testimoniis quippe suis agit nobiscum Deus, ut eum gratis colamus; quod impedit avaritia radix omnium malorum. Tali verbo graeco hic appellat,", "candidate_score": 0.684484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4_6", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_446", "psc_text": "regnum Dei non possidebunt» (Galat. V, 21) . Non tamen propter hos remanebit Christus sine haereditate: non propter paleam etiam frumenta interibunt (Matth. III, 12) ; non propter pisces malos nihil ex illa sagena mittetur in vascula (Id. XIII, 47, 48) . Novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Securus enim promisit, qui nos antequam essemus praedestinavit: «Quos autem praedestinavit, illos et vocavit; quos autem vocavit, illos et justificavit; quos autem justificavit, illos et glorificavit.» Peccent quantum volent desperati: respondeant membra Christi, «Si Deus pro nobis, quis contra nos» (Rom. VIII, 29-31) ? Non ergo nocebit Deus in veritate sua, nec profanabit testamentum suum. Manet immobile testamentum ejus, quia ipse sibi praesciens praedestinavit haeredes: et quae procedunt de labiis ejus, non reprobabit. 5. [«vers.» 36-38.] Audi ad confirmationem tuam, audi ad securitatem tuam, si te in membris Christi esse cognoscis. «Semel juravi in sancto meo, si David", "candidate_score": 0.676673, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2574", "psc_text": "Ecce credidit, jam ambulat in fide: infirmus est, inter tentationes agitatur, inter molestias, inter carnales corruptiones, inter suggestiones cupiditatis, inter versutias et laqueos inimici. Quid valet ergo, quia habet potestatem, et credidit in Christum, ut sit inter filios Dei? Vae homini illi, nisi et ipsius fidem Dominus protegat: id est, ut non te permittat tentari supra quam potes ferre; sicut dicit Apostolus, «Fidelis Deus, qui non vos permittet tentari supra quam potestis ferre» (I Cor. X, 13) . Ille ergo qui non sinit tentari supra quam possumus ferre, quamvis jam fideles simus, quamvis jam manus dexterae nostrae sit in nobis, protegit nos Deus super manum dexterae nostrae. Non nobis sufficit habere manum dexterae, nisi ille et ipsam manum dexterae protegat. 12. [«vers.» 6.] Ecce hoc de tentationibus dixi: intendite quid sequatur. «Protegat» «te Dominus super manum dexterae tuae.» Dixi, et, quod arbitror, recognovistis. Si enim non recognovissetis, et de Scripturis", "candidate_score": 0.660683, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_33_35", "bdc_text": "Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ; vgl . Moeller , Zwick 1421. , ne quis porro de ea re dubitare queat .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2357", "psc_text": "nunc audito tali magistro, capite nostro, potest unusquisque nostrum dicere, «Super seniores intellexi.» Nam etiam corpori congruit quod secutus adjunxit, «Quia mandata tua exquisivi. Mandata tua,» non mandata hominum: «mandata tua,» non mandata seniorum, qui volentes esse legis doctores, non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. 1, 7) . Merito de mandatis Dei, quae sunt exquirenda, ut super seniores illos intelligantur, responsum est iis qui eorum auctoritatem veritati praeferebant, et dictum est, «Cur et vos transgredimini mandatum Dei, ut traditiones vestras statuatis?» 5. [«vers.» 101.] Jam vero quod adjungitur, non capiti videtur convenire, sed corpori: «Ab omni via maligna prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.» Neque enim caput illud nostrum, ipse Salvator corporis, in aliquam malignam viam carnali cupiditate ferretur, ut ei necesse esset pedes suos inde prohibere, quasi illuc euntes motibus suis: quod nos facimus, quando ea quae ille non habuit, ne vias malignas", "candidate_score": 0.649226, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_9_11", "bdc_text": "Levius est ab externis vexari quam a domesticis . Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3458", "psc_text": "«Ligate ei manus et pedes, et mittite eum in tenebras exteriores» (Matth. XXII, 13) . Ubi enim ostendit malum esse mitti exterius, ibi ostendit bonum esse intrare interius. Nam servo bono quid dixit? «Intra in gaudium Domini tui.» Malo autem servo, «Projicite illum in tenebras exteriores» (Id. XXV, 21, 23, 30) . Non ergo amemus magis exteriora, sed interiora: de interioribus gaudeamus; in exterioribus autem necessitatem habeamus, non voluntatem. «Vir linguosus non dirigetur super terram.» 16. «Virum injustum mala venabuntur in interitum.» Veniunt mala, et non subsistit; ideo dixit, «Venabuntur in interitum.» Multis enim bonis, multis justis evenerunt mala; et tanquam invenerunt eos mala. Nam ideo dixit, «Venabuntur,» quia unusquisque abscondere se vult a malo: sed cum invenitur a malo, quasi factus est in venationem. Numquid autem soli mali fugiunt a malis, quando quaeruntur a malis? Nonne et bonis dictum est: «Si vos persecuti fuerint in hac civitate, fugite in", "candidate_score": 0.647222, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_9_11", "bdc_text": "Levius est ab externis vexari quam a domesticis . Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3457", "psc_text": "foras exis ad eos qui foris sunt. Ab interiore enim audimus veritatem, et ad eos qui foris a nostro corde sunt, loquimur. Quod enim dicimur eos in corde habere de quibus cogitamus, secundum quamdam imaginem dicimur, quam de illis habemus impressam. Nam si omnino intus ipsi essent, scirent utique quid in corde nostro esset; atque ita ut eis loqueremur, opus non esset. Si autem hoc te delectat quod foris agis; vide ne tumescas foris, et non possis redire per angustam, et non possit tibi dicere Deus tuus, «Intra in gaudium Domini tui:» sed dicat tibi, quia forinsecus erat quod amasti, «Ligate ei manus et pedes, et mittite eum in tenebras exteriores» (Matth. XXII, 13) . Ubi enim ostendit malum esse mitti exterius, ibi ostendit bonum esse intrare interius. Nam servo bono quid dixit? «Intra in gaudium Domini tui.» Malo autem servo, «Projicite illum in tenebras exteriores» (Id. XXV, 21, 23,", "candidate_score": 0.645813, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1389", "psc_text": "pennas ventorum,» id est, velocitas ejus superat velocitatem ventorum: ut per pennas ventorum intelligas velocitatem ventorum, et verbum Dei intelligas velocius omnibus ventis. Et sic in prima facie considerationis: pulsemus ad aliquid interius, et figurate aliquid nobis indicent istae litterae. 13. Ventos quidem intelligimus in figura non absurde animas: non quia ventus est anima, sed quia invisibilis est ventus, quamvis res corporea, corpora impellens, tamen quia humani oculi aciem fugit; est autem anima invisibilis, propterea bene intelligimus animas ventos. Inde est quod et Deus insufflasse dicitur spiritum vitae formato homini; «et factus est homo in animam viventem» (Gen. II, 7) . Ergo venti, animae in allegoria non absurde accipiuntur. Videte autem ne putetis nominata allegoria, pantomimi aliquid me dixisse. Nam quaedam verba, quoniam verba sunt, et ex lingua procedunt, communia nobis sunt etiam cum rebus ludicris, et non honestis: tamen locum suum habent verba ista in Ecclesia, et locum suum", "candidate_score": 0.645736, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1429", "psc_text": "certe contegere. Quare non? Audi: «Terminum posuisti quem non transgredientur, neque revertentur tegere terram.» 10. Quid ergo, quia jam fluctus amarissimi modum acceperunt, ut liceat nobis talia etiam libere praedicare; quia terminum acceperunt debitum, quia transgredi non possunt impositum finem, neque revertentur tegere terram; quid fit in ipsa terra? quae operationes ibi fiunt, quam jam mare nudavit? Etsi ad ejus oram tenues fluctus perstrepunt, etsi adhuc murmurant Pagani; sonitum littorum audio, diluvium non perhorresco. Quid ergo, quid fit in terra? «Qui emittis fontes in convallibus. Emittis,» inquit, «fontes in convallibus.» Convalles nostis quid sint, depressa loca terrarum. Nam collibus et montibus contraria figura opponuntur valles vel convalles. Colles et montes, tumores terrarum sunt; valles autem vel convalles, humilitates terrarum. Noli contemnere humilitates; inde fluunt fontes: «Emittis fontes in convallibus.» Audi montem: dicit Apostolus, «Plus illis omnibus laboravi.» Magnitudo quaedam commendatur; statim tamen, ut profluant aquae, convallem se fecit: «Non ego", "candidate_score": 0.643572, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_0_2", "bdc_text": "S . Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 . Februar ( oben Nr. 941 ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_183", "psc_text": "visio tribuet nobis beatitudinem, et nihil interest inter visionem ipsius et visionem Patris. Ipse ait in Evangelio: «Qui diligit me, mandata mea custodit, et ego diligam illum, et ostendam meipsum illi» (Joan. XIV, 9, 21) . Loquebatur illis, et dicebat, «ostendam meipsum illi.» Quare? Non erat ipse qui loquebatur? Sed carnem caro videbat; divinitatem cor non videbat. Ad hoc autem caro carnem vidit, ut per fidem cor mundaretur, unde Deus videretur. Dictum est enim de Domino, «Fide mundans corda eorum» (Act. XV, 9) : et dixit Dominus, «Beati mundo corde, quia ipsi Deum videbunt» (Matth. V, 8) . Ergo nobis promisit ostendere se nobis. Qualis est pulchritudo ejus, fratres, cogitate. Omnia ista pulchra quae videtis, quae amatis, ipse fecit. Si haec pulchra sunt, quid est ipse? si haec magna sunt, quantus est ipse? Ergo ex istis quae hic amamus, illum magis desideremus; et contemnentes ista, illum diligamus: ut ipsa dilectione", "candidate_score": 0.64011, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3290", "psc_text": ". Sedes autem ejus templum ejus. Quo ergo ibimus? Super ventos adoraturi sumus? Si super ventos adoratur, aves nos vincunt. Si autem intelligamus ventos animas, id est, ventorum nomine significatas animas, sicut ait quodam loco Scriptura, «Volavit super pennas ventorum» (Psal. XVII, 11) ; hoc est, super virtutes animarum: unde et flatus Dei dicitur anima (Gen. II, 7) , tanquam ventus, non ut iste intelligatur ventus quo corpus propellente sentimus, sed ut ejus nomine significetur aliquid invisibile, quod neque oculis cerni potest, nec sentiri auribus, nec odoratu duci, nec palato gustari, nec manu contrectari; quod est utique vita quaedam, qua vivimus, quae anima dicitur: si hos ventos intellexerimus, non est quare quaeramus pennas visibiles, ut cum avibus volemus ad adorandum ad templum Dei; sed super nos ipsos inveniemus Deum sedere, si ejus fideles esse voluerimus. Videte si hoc non est: «Templum enim Dei sanctum est,» ait Apostolus, «quod estis vos»", "candidate_score": 0.640102, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_33", "bdc_text": "Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2357", "psc_text": "nunc audito tali magistro, capite nostro, potest unusquisque nostrum dicere, «Super seniores intellexi.» Nam etiam corpori congruit quod secutus adjunxit, «Quia mandata tua exquisivi. Mandata tua,» non mandata hominum: «mandata tua,» non mandata seniorum, qui volentes esse legis doctores, non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. 1, 7) . Merito de mandatis Dei, quae sunt exquirenda, ut super seniores illos intelligantur, responsum est iis qui eorum auctoritatem veritati praeferebant, et dictum est, «Cur et vos transgredimini mandatum Dei, ut traditiones vestras statuatis?» 5. [«vers.» 101.] Jam vero quod adjungitur, non capiti videtur convenire, sed corpori: «Ab omni via maligna prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.» Neque enim caput illud nostrum, ipse Salvator corporis, in aliquam malignam viam carnali cupiditate ferretur, ut ei necesse esset pedes suos inde prohibere, quasi illuc euntes motibus suis: quod nos facimus, quando ea quae ille non habuit, ne vias malignas", "candidate_score": 0.638831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_183", "psc_text": "visio tribuet nobis beatitudinem, et nihil interest inter visionem ipsius et visionem Patris. Ipse ait in Evangelio: «Qui diligit me, mandata mea custodit, et ego diligam illum, et ostendam meipsum illi» (Joan. XIV, 9, 21) . Loquebatur illis, et dicebat, «ostendam meipsum illi.» Quare? Non erat ipse qui loquebatur? Sed carnem caro videbat; divinitatem cor non videbat. Ad hoc autem caro carnem vidit, ut per fidem cor mundaretur, unde Deus videretur. Dictum est enim de Domino, «Fide mundans corda eorum» (Act. XV, 9) : et dixit Dominus, «Beati mundo corde, quia ipsi Deum videbunt» (Matth. V, 8) . Ergo nobis promisit ostendere se nobis. Qualis est pulchritudo ejus, fratres, cogitate. Omnia ista pulchra quae videtis, quae amatis, ipse fecit. Si haec pulchra sunt, quid est ipse? si haec magna sunt, quantus est ipse? Ergo ex istis quae hic amamus, illum magis desideremus; et contemnentes ista, illum diligamus: ut ipsa dilectione", "candidate_score": 0.638021, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_3_5", "bdc_text": "vgl . auch oben Nr. 952 und unten Nr. 966 ). , quod ex me expectari debebat , ad senatum devolveretur , quo minus , qui bene volunt reipublicę nostrę , amici Tiguricenses dubitarent , quam alienum sit a salute civitatis huius denuo cum istis heroibus commisceri . Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_446", "psc_text": "regnum Dei non possidebunt» (Galat. V, 21) . Non tamen propter hos remanebit Christus sine haereditate: non propter paleam etiam frumenta interibunt (Matth. III, 12) ; non propter pisces malos nihil ex illa sagena mittetur in vascula (Id. XIII, 47, 48) . Novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Securus enim promisit, qui nos antequam essemus praedestinavit: «Quos autem praedestinavit, illos et vocavit; quos autem vocavit, illos et justificavit; quos autem justificavit, illos et glorificavit.» Peccent quantum volent desperati: respondeant membra Christi, «Si Deus pro nobis, quis contra nos» (Rom. VIII, 29-31) ? Non ergo nocebit Deus in veritate sua, nec profanabit testamentum suum. Manet immobile testamentum ejus, quia ipse sibi praesciens praedestinavit haeredes: et quae procedunt de labiis ejus, non reprobabit. 5. [«vers.» 36-38.] Audi ad confirmationem tuam, audi ad securitatem tuam, si te in membris Christi esse cognoscis. «Semel juravi in sancto meo, si David", "candidate_score": 0.637918, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_0_2", "bdc_text": "S . Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 . Februar ( oben Nr. 941 ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_609", "psc_text": "habet ostendere? Sed non est visus tali visu, quali videbimus. Tali visu visus est, quali qui viderunt, crucifixerunt: ecce qui viderunt, crucifixerunt; nos non vidimus, et credidimus. Illi oculos habebant, nos non habemus? Imo et nos cordis habemus; sed per fidem adhuc videmus, non per speciem. Quando erit species? Quando videbimus «facie ad faciem,» quod dicit Apostolus (I Cor. XIII, 12) : quod nobis promittit Deus in magno praemio omnium laborum nostrorum. Quidquid laboras, ad hoc laboras, ut videas. Nescio quid magnum est quod visuri sumus, quando tota merces nostra visio est: et ipsum magnum visum hoc est, Dominus noster Jesus Christus. Ipse qui humilis visus est, ipse videbitur magnus, et laetificabit nos, quomodo videtur modo ab Angelis: «In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum» (Joan. I, 1) . Attendite qui hoc promisit, ipsum Dominum in Evangelio dicentem: «Qui diligit me, diligetur a Patre", "candidate_score": 0.631248, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_28_30", "bdc_text": "Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se . Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) . posseposse über der Zeile nachgetragen .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1389", "psc_text": "pennas ventorum,» id est, velocitas ejus superat velocitatem ventorum: ut per pennas ventorum intelligas velocitatem ventorum, et verbum Dei intelligas velocius omnibus ventis. Et sic in prima facie considerationis: pulsemus ad aliquid interius, et figurate aliquid nobis indicent istae litterae. 13. Ventos quidem intelligimus in figura non absurde animas: non quia ventus est anima, sed quia invisibilis est ventus, quamvis res corporea, corpora impellens, tamen quia humani oculi aciem fugit; est autem anima invisibilis, propterea bene intelligimus animas ventos. Inde est quod et Deus insufflasse dicitur spiritum vitae formato homini; «et factus est homo in animam viventem» (Gen. II, 7) . Ergo venti, animae in allegoria non absurde accipiuntur. Videte autem ne putetis nominata allegoria, pantomimi aliquid me dixisse. Nam quaedam verba, quoniam verba sunt, et ex lingua procedunt, communia nobis sunt etiam cum rebus ludicris, et non honestis: tamen locum suum habent verba ista in Ecclesia, et locum suum", "candidate_score": 0.629456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_28_30", "bdc_text": "Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se . Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) . posseposse über der Zeile nachgetragen .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3290", "psc_text": ". Sedes autem ejus templum ejus. Quo ergo ibimus? Super ventos adoraturi sumus? Si super ventos adoratur, aves nos vincunt. Si autem intelligamus ventos animas, id est, ventorum nomine significatas animas, sicut ait quodam loco Scriptura, «Volavit super pennas ventorum» (Psal. XVII, 11) ; hoc est, super virtutes animarum: unde et flatus Dei dicitur anima (Gen. II, 7) , tanquam ventus, non ut iste intelligatur ventus quo corpus propellente sentimus, sed ut ejus nomine significetur aliquid invisibile, quod neque oculis cerni potest, nec sentiri auribus, nec odoratu duci, nec palato gustari, nec manu contrectari; quod est utique vita quaedam, qua vivimus, quae anima dicitur: si hos ventos intellexerimus, non est quare quaeramus pennas visibiles, ut cum avibus volemus ad adorandum ad templum Dei; sed super nos ipsos inveniemus Deum sedere, si ejus fideles esse voluerimus. Videte si hoc non est: «Templum enim Dei sanctum est,» ait Apostolus, «quod estis vos»", "candidate_score": 0.627936, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_28_30", "bdc_text": "Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se . Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) . posseposse über der Zeile nachgetragen .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1387", "psc_text": "quod queramini: auctoritas Scripturarum extenta est super orbem terrarum, nubes non desunt, praedicatur verbum veritatis, exponuntur omnia quae obscura sunt, ut corda vestra per nubes ascendant. Videte quomodo credatis, videte quid suscipiatis: post praedicatorem veniet judex, post dispensatorem veniet exactor. «Qui ponit nubes ascensum ejus.» 12. «Qui ambulat super pennas ventorum.» Hoc jam periculosum est accipere ad litteram. Aut quae sunt pennae ventorum? aut vero quomodo in pictura, facturi nobis sumus ventos volantes, et alas habentes? Ventus non est, fratres, nisi quem sentimus, motus quidam et quasi fluctus aeris, impellens quod potest pro viribus. Quae pennae ventorum sunt? Sed et quae alae Dei? Et tamen dictum est: «Sub umbra alarum tuarum sperabunt» (Psal. XXXV, 8) . Conemur ergo et hoc accipere ad litteram, veluti proprie factum in creatura ista. Velocitatem verbi fortasse commendat Scriptura; de qua velocitate jampridem in alio psalmo locuti sumus, ubi scriptum est: «Usque in velocitatem currit", "candidate_score": 0.62781, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_33", "bdc_text": "Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2356", "psc_text": "qui de lavandis manibus sua velut magna mandata tradiderant. Ipsa quoque membra capitis hujus super seniores intelligentis, nondum quod ab eo dictum est intellexerant. Denique post pauca respondens Petrus dixit ei: «Edissere nobis parabolam istum.» Putabat adhuc esse parabolam, quod Dominus sine figuris fuerat elocutus. At ille dixit: «Adhuc et vos sine intellectu estis? Non intelligitis quia omne quod in os intrat, in ventrem vadit, et in secessum emittitur; quae autem procedunt de ore, de corde exeunt, et ea coinquinant hominem» (Matth. XV, 1-18) ? Adhuc et vos sine intellectu estis, et super illos seniores non intelligitis? Sed plane jam nunc audito tali magistro, capite nostro, potest unusquisque nostrum dicere, «Super seniores intellexi.» Nam etiam corpori congruit quod secutus adjunxit, «Quia mandata tua exquisivi. Mandata tua,» non mandata hominum: «mandata tua,» non mandata seniorum, qui volentes esse legis doctores, non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim.", "candidate_score": 0.627693, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4034", "psc_text": "dracones laudant Deum de vocibus vestris: «Dracones et omnes abyssi.» 10. [«vers. 8.] Ignis, grando, nix, glacies, spiritus tempestatis, quae faciunt verbum ejus.» Quare hic addidit, «quae faciunt verbum ejus?» Multi stulti non valentes contemplari et discernere creaturam locis suis et ordine suo, sub nutu et jussu Dei agentem motus suos, visum est illis quia superiora omnia Deus gubernat, inferiora vero despicit, abjicit, deserit, ut nec curet ista, nec gubernet, nec regat: sed casibus regantur, quomodo possunt, qua possunt: et movent illos quae dicunt aliquando sibi (sed non dicant tibi, id est, ne audiendo consentias quando ista dicunt; blasphema enim sunt et exsecrabilia Deo), Si Deus plueret, numquid plueret in mare? Qualis, inquiunt, providentia? Getulia sitit, et mare compluitur. Acute sibi videntur tractare: quibus dicendum est hoc, Getulia vel sitit; tu, nec sitis. Bonum enim erat ut diceres Deo: «Anima mea velut terra sine aqua tibi» (Psal. CXLII, 6) .", "candidate_score": 0.623225, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4039", "psc_text": "Getulum, pone inter istas arbores amoenas; fugere hinc vult, et redire ad nudam Getuliam. Omnibus ergo Deus locis, regionibus, temporibus, sua quaeque distribuit et ordinavit. Et longum est commemorare diligentiorem considerationem omnium rerum. Quis illam explicat? Tamen qui oculos habent, multa ibi vident: cum viderint, placent; cum placuerint, laudantur, non tanquam ipsa, sed ille qui fecit: ita omnia laudabunt Deum. 11. Haec considerans spiritus Prophetae, cum dixisset, «Ignis, grando, nix, glacies, spiritus tempestatis,» quae omnia turbata videntur quibusdam stultis, et quasi casibus agitari, addidit, «Quae faciunt verbum ejus.» Non tibi ergo videantur casibus moveri, quae verbo Dei in omni motu suo deserviunt. Quo vult Deus, illuc ignis, illuc fertur nubes, sive pluviam, sive nivem, sive grandinem portet. Et quare aliquando percutiunt montem fulmina, et non percutiunt latronem? Quodcumque possum dicere pro captu mentis meae, quantum Deus donare dignatur: majores majora noverint, et amplius intelligant; et det vobis Deus plus sapere", "candidate_score": 0.617714, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_4034", "psc_text": "dracones laudant Deum de vocibus vestris: «Dracones et omnes abyssi.» 10. [«vers. 8.] Ignis, grando, nix, glacies, spiritus tempestatis, quae faciunt verbum ejus.» Quare hic addidit, «quae faciunt verbum ejus?» Multi stulti non valentes contemplari et discernere creaturam locis suis et ordine suo, sub nutu et jussu Dei agentem motus suos, visum est illis quia superiora omnia Deus gubernat, inferiora vero despicit, abjicit, deserit, ut nec curet ista, nec gubernet, nec regat: sed casibus regantur, quomodo possunt, qua possunt: et movent illos quae dicunt aliquando sibi (sed non dicant tibi, id est, ne audiendo consentias quando ista dicunt; blasphema enim sunt et exsecrabilia Deo), Si Deus plueret, numquid plueret in mare? Qualis, inquiunt, providentia? Getulia sitit, et mare compluitur. Acute sibi videntur tractare: quibus dicendum est hoc, Getulia vel sitit; tu, nec sitis. Bonum enim erat ut diceres Deo: «Anima mea velut terra sine aqua tibi» (Psal. CXLII, 6) .", "candidate_score": 0.617341, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_23_25", "bdc_text": "post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro : Non illi imperium pelagi sęvumque tridentem , sed mihi sorte datum ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3402", "psc_text": "eradicetur et triticum (Id. XIII, 30) ; ut ante tempus ventilationis perdam sustinentiam tolerandi paleam (Id. III, 12) ; ut antequam omnia genera piscium ad finem saeculi tanquam ad littus separanda perveniant, retia pacis unitatisque disrumpam (Id. XIII, 47) ? Numquid malorum sunt Sacramenta quae accipio? numquid eorum vitae factisque consentiendo communico? «Nonne eos qui oderant te, Domine, odio habui; et super inimicis tuis tabescebam?» nonne cum zelus domus tuae comederet me (Psal. LXVIII, 10) , videbam insensatos, et tabescebam? nonne et taedium detinebat me a peccatoribus derelinquentibus legem tuam (Psal. CXVIII, 139, 158, 53) ? Qui enim sunt inimici tui, nisi qui vita sua indicant quam oderint legem tuam? Hos ergo cum odissem, cur mihi calumniantur qui accipiunt «in vanitate civitates suas,» quod mihi imputari possint eorum peccata, quos oderam, et super quibus zelo domus Dei tabescebam? Sed ubi est, «Diligite inimicos vestros?» An quia «vestros» dixit, non Dei?", "candidate_score": 0.610789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1429", "psc_text": "certe contegere. Quare non? Audi: «Terminum posuisti quem non transgredientur, neque revertentur tegere terram.» 10. Quid ergo, quia jam fluctus amarissimi modum acceperunt, ut liceat nobis talia etiam libere praedicare; quia terminum acceperunt debitum, quia transgredi non possunt impositum finem, neque revertentur tegere terram; quid fit in ipsa terra? quae operationes ibi fiunt, quam jam mare nudavit? Etsi ad ejus oram tenues fluctus perstrepunt, etsi adhuc murmurant Pagani; sonitum littorum audio, diluvium non perhorresco. Quid ergo, quid fit in terra? «Qui emittis fontes in convallibus. Emittis,» inquit, «fontes in convallibus.» Convalles nostis quid sint, depressa loca terrarum. Nam collibus et montibus contraria figura opponuntur valles vel convalles. Colles et montes, tumores terrarum sunt; valles autem vel convalles, humilitates terrarum. Noli contemnere humilitates; inde fluunt fontes: «Emittis fontes in convallibus.» Audi montem: dicit Apostolus, «Plus illis omnibus laboravi.» Magnitudo quaedam commendatur; statim tamen, ut profluant aquae, convallem se fecit: «Non ego", "candidate_score": 0.608557, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_25", "bdc_text": "Non illi imperium pelagi sęvumque tridentem , sed mihi sorte datum ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3402", "psc_text": "eradicetur et triticum (Id. XIII, 30) ; ut ante tempus ventilationis perdam sustinentiam tolerandi paleam (Id. III, 12) ; ut antequam omnia genera piscium ad finem saeculi tanquam ad littus separanda perveniant, retia pacis unitatisque disrumpam (Id. XIII, 47) ? Numquid malorum sunt Sacramenta quae accipio? numquid eorum vitae factisque consentiendo communico? «Nonne eos qui oderant te, Domine, odio habui; et super inimicis tuis tabescebam?» nonne cum zelus domus tuae comederet me (Psal. LXVIII, 10) , videbam insensatos, et tabescebam? nonne et taedium detinebat me a peccatoribus derelinquentibus legem tuam (Psal. CXVIII, 139, 158, 53) ? Qui enim sunt inimici tui, nisi qui vita sua indicant quam oderint legem tuam? Hos ergo cum odissem, cur mihi calumniantur qui accipiunt «in vanitate civitates suas,» quod mihi imputari possint eorum peccata, quos oderam, et super quibus zelo domus Dei tabescebam? Sed ubi est, «Diligite inimicos vestros?» An quia «vestros» dixit, non Dei?", "candidate_score": 0.60041, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_25", "bdc_text": "Non illi imperium pelagi sęvumque tridentem , sed mihi sorte datum ;", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_446", "psc_text": "regnum Dei non possidebunt» (Galat. V, 21) . Non tamen propter hos remanebit Christus sine haereditate: non propter paleam etiam frumenta interibunt (Matth. III, 12) ; non propter pisces malos nihil ex illa sagena mittetur in vascula (Id. XIII, 47, 48) . Novit Dominus qui sunt ejus (II Tim. II, 19) . Securus enim promisit, qui nos antequam essemus praedestinavit: «Quos autem praedestinavit, illos et vocavit; quos autem vocavit, illos et justificavit; quos autem justificavit, illos et glorificavit.» Peccent quantum volent desperati: respondeant membra Christi, «Si Deus pro nobis, quis contra nos» (Rom. VIII, 29-31) ? Non ergo nocebit Deus in veritate sua, nec profanabit testamentum suum. Manet immobile testamentum ejus, quia ipse sibi praesciens praedestinavit haeredes: et quae procedunt de labiis ejus, non reprobabit. 5. [«vers.» 36-38.] Audi ad confirmationem tuam, audi ad securitatem tuam, si te in membris Christi esse cognoscis. «Semel juravi in sancto meo, si David", "candidate_score": 0.597369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_27", "bdc_text": "illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc .", "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2793", "psc_text": "Et illigati frigore peccatorum gelavimus. Auster autem calidus ventus est: quando fiat auster, liquescit glacies, et implentur torrentes. Torrentes autem dicuntur flumina hiemalia; magno enim impetu repentinis aquis impleta currunt. Gelaveramus ergo in captivitate; constringebant nos peccata nostra: flavit auster Spiritus sanctus; dimissa sunt nobis peccata, soluti sumus a frigore iniquitatis; tanquam glacies in sereno, solvuntur peccata nostra. Curramus ad patriam, quasi torrentes in austro. Diu enim laboravimus, et laboramus etiam facientes bene. Nam ipsa vita humana quam ingressi sumus, misera est, laboribus plena, doloribus, periculis, aerumnis, tentationibus. Nolite seduci gaudio rerum humanarum; flenda in rebus humanis advertite. Poterat ridere prius puer qui nascitur: quare a fletu incipit vivere? Ridere nondum novit; quare plorare jam novit? Quia coepit ire in istam vitam. Sed si de illis captivis est, hic flet et gemit; sed veniet gaudium. 11. [«vers.» 5.] Sequitur enim: «Qui seminant in lacrymis, in gaudio metent.» In ista vita,", "candidate_score": 0.592212, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf021", "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia", "max_score": 0.68371, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_7", "psc_text": "catholica fides est, etiam in fratre nostro Floro invenisse me gaudeo: unde hi potius corrigendi sunt, quos quidem propitio Deo correctos esse jam existimo, qui eum non intelligebant. CAPUT II. 3. Intelligenda est enim gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, qua sola homines liberantur a malo, et sine qua nullum prorsus sive cogitando, sive volendo et amando, sive agendo faciunt bonum: non solum ut monstrante ipsa quid faciendum sit sciant, verum etiam ut praestante ipsa faciant cum dilectione quod sciunt. Hanc quippe inspirationem bonae voluntatis atque operis poscebat Apostolus eis, quibus dicebat, Oramus autem ad Deum, ne quid faciatis mali, non ut nos probati appareamus, sed ut vos quod bonum est faciatis (II Cor. XIII, 7) . Quis hoc audiat, et non evigilet, atque fateatur a Domino Deo nobis esse, ut declinemus a malo, et faciamus bonum? Quandoquidem non ait Apostolus, Monemus, docemus, hortamur, increpamus: sed ait, Oramus ad", "candidate_score": 0.68371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4_6", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_124", "psc_text": "ut justificati ex fide pacem habeant ad Deum (Rom. V, 1): quam praedicabat etiam Apostolus, cum dicebat, Pro Christo ergo legatione fungimur, tanquam Deo exhortante per nos: obsecramus pro Christo, reconciliari Deo (II Cor. V, 20) . Quid est enim ei reconciliari, nisi pacem ad illum habere? Propter quam pacem etiam ipse Dominus Jesus dixit discipulis suis: In quamcumque domum intraveritis, primum dicite, Pax huic domui: et si ibi fuerit filius pacis, requiescet super illum pax vestra; sin autem, ad vos revertetur (Luc. X, 5, 6) . Cum hanc evangelizant pacem, de quibus praedictum est, Quam speciosi pedes eorum qui annuntiant pacem, qui annuntiant bona (Isai. LII, 7) ! nobis quidem tunc incipit esse quisque filius pacis, cum obedierit et crediderit huic Evangelio, et ex fide justificatus pacem ad Deum habere coeperit: secundum autem praedestinationem Dei, jam filius pacis erat. Neque enim dictum est, Super quem requieverit pax vestra, fiet", "candidate_score": 0.664367, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf021", "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", "max_score": 0.683555, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.683555, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1049", "psc_text": "Non enim se aliter colendos esse persuaserunt, nisi mirabilium operum effectibus, quorum et historia gentium testis est, quarum dii se ostentare mirabiles potius quam utiles ostendere potuerunt. Unde hoc opere nostro, cujus hunc jam decimum librum habemus in manibus, non eos suscepimus refellendos, qui vel ullam esse vim divinam negant, vel humana non curare contendunt; sed eos qui nostro Deo conditori sanctae et gloriosissimae civitatis deos suos praeferunt, nescientes eum ipsum esse etiam mundi hujus visibilis et mutabilis invisibilem et incommutabilem conditorem, et vitae beatae non de his quae condidit, sed de se ipso verissimum largitorem. Ejus enim propheta veracissimus ait, Mihi autem adhaerere Deo, bonum est (Psal. LXXII, 28) . De fine namque boni inter philosophos quaeritur, ad quod adipiscendum omnia officia referenda sunt. Nec dixit iste, Mihi autem divitiis abundare, bonum est; aut insigniri purpura et sceptro, vel diademate excellere; aut, quod nonnulli etiam philosophorum dicere non erubuerunt,", "candidate_score": 0.667464, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4_6", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2472", "psc_text": "De pace servientium Deo, cujus perfecta tranquillitas in hac temporali vita non potest apprehendi. Pax autem nostra propria, et hic est cum Deo per fidem, et in aeternum erit cum illo per speciem. Sed hic sive illa communis, sive nostra propria, talis est pax, ut solatium miseriae sit potius quam beatitudinis gaudium. Ipsa quoque nostra justitia, quamvis vera sit propter veri boni finem, ad quem refertur, tamen tanta est in hac vita, ut potius peccatorum remissione constet, quam perfectione virtutum. Testis est oratio totius civitatis Dei, quae peregrinatur in terris. Per omnia quippe membra sua clamat ad Deum, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Nec pro eis est efficax haec oratio, quorum fides sine operibus mortua est (Jacobi II, 17, 26): sed pro eis quorum fides per dilectionem operatur (Galat. V, 6). Quia enim Deo quidem subdita, in hac tamen conditione mortali,", "candidate_score": 0.66704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1026", "psc_text": "et talia geruntur his artibus, ut universum modum humanae facultatis excedant: quid restat, nisi ut ea quae mirifice tanquam divinitus praedici vel fieri videntur, nec tamen ad unius Dei cultum referuntur, cui simpliciter inhaerere, fatentibus quoque Platonicis et permulta testantibus, solum beatificum bonum est, malignorum daemonum ludibria et seductoria impedimenta, quae vera pietate cavenda sunt, prudenter intelligantur? [XII.] Porro autem quaecumque miracula, sive per Angelos, sive quocumque modo ita divinitus fiunt, ut Dei unius, in quo solo beata vita est, cultum religionemque commendent, ea vere ab eis vel per eos, qui nos secundum veritatem pietatemque diligunt, fieri, ipso Deo in illis operante, credendum est. Neque enim audiendi sunt qui Deum invisibilem visibilia miracula operari negant; cum ipse etiam secundum ipsos fecerit mundum, quem certe visibilem negare non possunt. Quidquid igitur mirabile fit in hoc mundo, profecto minus est quam totus hic mundus, id est coelum et terra et omnia quae", "candidate_score": 0.665423, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.662951, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1351", "psc_text": "consuetudine cogitanda sunt, ut videre solemus opifices ex materia quacumque terrena corporalibus membris, quod artis industria potuerint, fabricantes. Manus Dei potentia Dei est, qui etiam visibilia invisibiliter operatur. Sed haec fabulosa potius quam vera esse arbitrantur, qui virtutem ac sapientiam Dei, qua novit et potest etiam sine seminibus ipsa certe facere semina, ex his usitatis et quotidianis metiuntur operibus; ea vero quae primitus instituta sunt, quoniam non noverunt, infideliter cogitant: quasi non haec ipsa quae noverunt de humanis conceptibus atque partubus, si inexpertis narrarentur, incredibiliora viderentur; quamvis et ea ipsa plerique magis naturae corporalibus causis, quam operibus divinae mentis assignent. CAPUT XXIV.-- An ullius vel minimae creaturae possint dici Angeli creatores. Sed cum his nullum nobis est in his libris negotium, qui divinam mentem facere vel curare ista non credunt. Illi autem qui Platoni suo credunt, non ab illo summo Deo qui fabricatus est mundum, sed ab aliis minoribus, quos", "candidate_score": 0.662927, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2739", "psc_text": "vivendum additi, hoc etiam prodigio promissioni Dei significarentur adjuncto (Isai. XXXVIII, 8). Sed ista quoque miracula, quae meritis sunt concessa sanctorum, quando credunt isti facta, magicis artibus tribuunt. Unde illud est quod superius commemoravi dixisse Virgilium, Sistere aquam fluviis, et vertere sidera retro. (Aeneid. lib. 4, v. 489.) Nam et fluvium stetisse superius, inferiusque fluxisse, cum populus Dei, ductore supra memorato Jesu Nave, viam carperet (Josue IV, 18), et Elia propheta transeunte, ac postea discipulo ejus Elisaeo id esse factum in sacris Litteris legimus (IV Reg. II, 8, 14); et retro versum fuisse maximum sidus regnante Ezechia, modo commemoravimus. Quod vero de Lucifero Varro scripsit, non est illic dictum alicui homini petenti id fuisse concessum. 3. Non ergo de notitia naturarum caliginem sibi faciant infideles, quasi non possit in aliqua re divinitus fieri aliud, quam in ejus natura per humanam suam experientiam cognoverunt: quamvis et ipsa quae in rerum natura", "candidate_score": 0.662276, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1040", "psc_text": "facies, sive tantum terrens, sive etiam nocens, quae procurari atque mitigari daemoniacis ritibus fallacissima eorum astutia perhibentur: sed ea dico, quae vi ac potestate eorum fieri satis evidenter apparet, ut est quod effigies deorum Penatium quas de Troja Aeneas fugiens advexit, de loco in locum migrasse referuntur; quod cotem Tarquinius novacula secuit; quod Epidaurius serpens Aesculapio naviganti Romam comes adhaesit; quod navim qua simulacrum matris Phrygiae vehebatur, tantis hominum boumque conatibus immobilem redditam, una muliercula zona alligatam, ad suae pudicitiae testimonium movit et traxit; quod virgo Vestalis, de cujus corruptione quaestio vertebatur, aqua impleto cribro de Tiberi, neque perfluente, abstulit controversiam. Haec ergo atque alia hujusmodi nequaquam illis quae in populo Dei facta legimus, virtute ac magnitudine conferenda sunt: quanto minus ea quae illorum quoque populorum, qui tales deos coluerunt, legibus judicata sunt prohibenda atque plectenda, magica scilicet vel theurgica? quorum pleraque specie tenus mortalium sensus imaginaria ludificatione decipiunt, quale", "candidate_score": 0.66166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1039", "psc_text": "vero Deus id egerit ad commendanda eloquia veritatis suae, ut per istos immortales nuntios, non sui fastum, sed majestatem illius praedicantes, faceret majora, certiora, clariora miracula, ne infirmis piis illi qui sacrificia sibi expetunt, falsam religionem facilius persuaderent, eo quod sensibus eorum quaedam stupenda monstrarent; quem tandem ita desipere libeat, ut non vera eligat quae sectetur, ubi et ampliora invenit quae miretur? 2. Illa quippe miracula deorum gentilium, quae commendat historia, non ea dico quae intervallis temporum occultis ipsius mundi causis, verumtamen sub divina providentia constitutis et ordinatis monstrosa contingunt; quales sunt inusitati partus animalium, et coelo terraque rerum insolita facies, sive tantum terrens, sive etiam nocens, quae procurari atque mitigari daemoniacis ritibus fallacissima eorum astutia perhibentur: sed ea dico, quae vi ac potestate eorum fieri satis evidenter apparet, ut est quod effigies deorum Penatium quas de Troja Aeneas fugiens advexit, de loco in locum migrasse referuntur; quod cotem Tarquinius", "candidate_score": 0.661572, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.658807, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10_12", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2139", "psc_text": "regnante apud Assyrios octavo decimo Amynta, apud Sicyonios sexto decimo Corace, apud Argivos decimo Danao, apud Athenienses quarto Erichthonio. CAPUT XII.-- De sacris falsorum deorum, quae reges Graeciae illis temporibus instituerunt, quae ab exitu Israel ex Aegypto usque ad obitum Jesu Nave dinumerantur. Per haec tempora, id est, ab exitu Israel ex Aegypto usque ad mortem Jesu Nave, per quem populus idem terram repromissionis accepit, sacra sunt instituta diis falsis a regibus Graeciae, quae memoriam diluvii, et ab eo liberationis hominum, vitaeque tunc aerumnosae modo ad alta, modo ad plana migrantium, solemni celebritate revocarunt. Nam et Lupercorum per sacram viam ascensum atque descensum sic interpretantur, ut ab eis significari dicant homines, qui propter aquae inundationem summa montium petiverunt, et rursus eadem residente ad ima redierunt. His temporibus Dionysium, qui etiam Liber pater dictus est, et post mortem deus habitus, vitem ferunt ostendisse in Attica terra hospiti suo. Tunc Apollini Delphico", "candidate_score": 0.658666, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.656466, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.656371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_227", "psc_text": "Primum ipsa Troja vel Ilium, unde origo est populi Romani (neque enim praetereundum aut dissimulandum est, quod et in primo libro attigi [Cap. 4], eosdem habens deos et colens, cur a Graecis victum, captum atque deletum est? Priamo, inquiunt, sunt reddita Laomedontea paterna perjuria. Ergo verum est, quod Apollo atque Neptunus eidem Laomedonti mercenariis operibus servierunt; illis quippe promisisse mercedem falsumque jurasse perhibetur. Miror, Apollinem, nominatum divinatorem, in tanto opificio laborasse, nescientem quod Laomedon fuerat promissa negaturus. Quanquam nec ipsum Neptunum patruum ejus, fratrem Jovis, regem maris, decuit ignarum esse futurorum. Nam hunc Homerus de stirpe Aeneae, a cujus posteris condita Roma est, cum ante illam urbem conditam idem poeta fuisse dicatur, inducit magnum aliquid divinantem (Iliad. Υ, vers. 302-305): quem etiam nube rapuit, ut dicit, ne ab Achille occideretur, cuperet cum vertere ab imo (Quod apud Virgilium confitetur.) Structa suis manibus perjurae moenia Trojae. (Aeneid. lib. 5, vers. 810,", "candidate_score": 0.655775, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.651573, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10_12", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_592", "psc_text": "ipso opere litterarum suarum dicat se timere ne pereant, non incursu hostili, sed civium negligentia, de qua illos velut ruina liberari a se dicit, et in memoria bonorum per hujusmodi libros recondi atque servari utiliore cura, quam Metellus de incendio sacra Vestalia, et Aeneas de Trojano excidio penates liberasse praedicantur; et tamen ea legenda saeculis prodit, quae a sapientibus et insipientibus merito abjicienda, et veritati religionis inimicissima judicentur: quid existimare debemus, nisi hominem acerrimum ac peritissimum, non tamen sancto Spiritu liberum, oppressum fuisse suae civitatis consuetudine ac legibus; et tamen ea, quibus movebatur, sub specie commendandae religionis tacere noluisse? CAPUT III.-- Quae sit partitio Varronis librorum suorum, quos de Antiquitatibus rerum humanarum divinarumque composuit. Quadraginta et unum libros scripsit Antiquitatum: hos in res humanas divinasque divisit, rebus humanis viginti quinque, divinis sedecim tribuit: istam secutus in ea partitione rationem, ut rerum humanarum libros senos quatuor partibus daret. Intendit enim qui", "candidate_score": 0.650894, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2139", "psc_text": "regnante apud Assyrios octavo decimo Amynta, apud Sicyonios sexto decimo Corace, apud Argivos decimo Danao, apud Athenienses quarto Erichthonio. CAPUT XII.-- De sacris falsorum deorum, quae reges Graeciae illis temporibus instituerunt, quae ab exitu Israel ex Aegypto usque ad obitum Jesu Nave dinumerantur. Per haec tempora, id est, ab exitu Israel ex Aegypto usque ad mortem Jesu Nave, per quem populus idem terram repromissionis accepit, sacra sunt instituta diis falsis a regibus Graeciae, quae memoriam diluvii, et ab eo liberationis hominum, vitaeque tunc aerumnosae modo ad alta, modo ad plana migrantium, solemni celebritate revocarunt. Nam et Lupercorum per sacram viam ascensum atque descensum sic interpretantur, ut ab eis significari dicant homines, qui propter aquae inundationem summa montium petiverunt, et rursus eadem residente ad ima redierunt. His temporibus Dionysium, qui etiam Liber pater dictus est, et post mortem deus habitus, vitem ferunt ostendisse in Attica terra hospiti suo. Tunc Apollini Delphico", "candidate_score": 0.650887, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1711", "psc_text": "Aeneae eosdem ipsos (Aeneid. lib. 1, vers. 284; lib. 3, vers. 97), quia eo duce Trojani cum Italiam venissent, ab eis condita est Roma. Imitatus namque est poeta ille sacras Litteras, in quibus dicitur domus Jacob tam ingens populus Hebraeorum. CAPUT XX.-- De eo quod Cain successio in octo ab Adam generationes clauditur, et in posteris ab eodem patre Adam Noe decimus invenitur. 1. Dicet aliquis: Si hoc intendebat scriptor hujus historiae in commemorandis generationibus ex Adam per filium ejus Seth, ut per illas perveniret ad Noe, sub quo factum est diluvium, a quo rursus contexeretur ordo nascentium, quo perveniret ad Abraham, a quo Matthaeus evangelista incipit generationes, quibus ad Christum pervenit aeternum Regem civitatis Dei; quid intendebat in generationibus ex Cain, et quo eas perducere volebat? Respondetur: Usque ad diluvium, quo totum illud genus terrenae civitatis absumptum est, sed reparatum ex filiis Noe. Neque enim deesse poterit haec terrena", "candidate_score": 0.650848, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2105", "psc_text": "LIBER DECIMUS OCTAVUS. Dicit de terrenae civitatis a tempore Abraham ad mundi finem procursu cum ipsa civitate coelesti: et attingit oracula de Christo, cum Sibyllarum, tum maxime sacrorum Vatum, qui ab regni Romanorum exordio scripserunt, Osee, Amos, Isaiae, Michaeae, et subsequentium. CAPUT PRIMUM.-- De his quae usque ad tempora Salvatoris decem et septem voluminibus disputata sunt. De civitatum duarum, quarum Dei una, saeculi hujus est altera, in qua nunc est, quantum ad hominum genus pertinet, etiam ista peregrina, exortu et procursu et debitis finibus me scripturum esse promisi: cum prius inimicos civitatis Dei, qui conditori ejus Christo deos suos praeferunt, et livore sibi perniciosissimo atrociter invident Christianis, quantum me adjuvaret ejus gratia, refellissem; quod voluminibus decem prioribus feci. De hac vero mea, quam modo commemoravi, tripartita promissione, decimum sequentibus quatuor libris ambarum est digestus exortus; deinde procursus ab homine primo usque ad diluvium libro uno, qui est hujus operis quintus", "candidate_score": 0.65016, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_227", "psc_text": "Primum ipsa Troja vel Ilium, unde origo est populi Romani (neque enim praetereundum aut dissimulandum est, quod et in primo libro attigi [Cap. 4], eosdem habens deos et colens, cur a Graecis victum, captum atque deletum est? Priamo, inquiunt, sunt reddita Laomedontea paterna perjuria. Ergo verum est, quod Apollo atque Neptunus eidem Laomedonti mercenariis operibus servierunt; illis quippe promisisse mercedem falsumque jurasse perhibetur. Miror, Apollinem, nominatum divinatorem, in tanto opificio laborasse, nescientem quod Laomedon fuerat promissa negaturus. Quanquam nec ipsum Neptunum patruum ejus, fratrem Jovis, regem maris, decuit ignarum esse futurorum. Nam hunc Homerus de stirpe Aeneae, a cujus posteris condita Roma est, cum ante illam urbem conditam idem poeta fuisse dicatur, inducit magnum aliquid divinantem (Iliad. Υ, vers. 302-305): quem etiam nube rapuit, ut dicit, ne ab Achille occideretur, cuperet cum vertere ab imo (Quod apud Virgilium confitetur.) Structa suis manibus perjurae moenia Trojae. (Aeneid. lib. 5, vers. 810,", "candidate_score": 0.648679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1040", "psc_text": "facies, sive tantum terrens, sive etiam nocens, quae procurari atque mitigari daemoniacis ritibus fallacissima eorum astutia perhibentur: sed ea dico, quae vi ac potestate eorum fieri satis evidenter apparet, ut est quod effigies deorum Penatium quas de Troja Aeneas fugiens advexit, de loco in locum migrasse referuntur; quod cotem Tarquinius novacula secuit; quod Epidaurius serpens Aesculapio naviganti Romam comes adhaesit; quod navim qua simulacrum matris Phrygiae vehebatur, tantis hominum boumque conatibus immobilem redditam, una muliercula zona alligatam, ad suae pudicitiae testimonium movit et traxit; quod virgo Vestalis, de cujus corruptione quaestio vertebatur, aqua impleto cribro de Tiberi, neque perfluente, abstulit controversiam. Haec ergo atque alia hujusmodi nequaquam illis quae in populo Dei facta legimus, virtute ac magnitudine conferenda sunt: quanto minus ea quae illorum quoque populorum, qui tales deos coluerunt, legibus judicata sunt prohibenda atque plectenda, magica scilicet vel theurgica? quorum pleraque specie tenus mortalium sensus imaginaria ludificatione decipiunt, quale", "candidate_score": 0.645883, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1711", "psc_text": "Aeneae eosdem ipsos (Aeneid. lib. 1, vers. 284; lib. 3, vers. 97), quia eo duce Trojani cum Italiam venissent, ab eis condita est Roma. Imitatus namque est poeta ille sacras Litteras, in quibus dicitur domus Jacob tam ingens populus Hebraeorum. CAPUT XX.-- De eo quod Cain successio in octo ab Adam generationes clauditur, et in posteris ab eodem patre Adam Noe decimus invenitur. 1. Dicet aliquis: Si hoc intendebat scriptor hujus historiae in commemorandis generationibus ex Adam per filium ejus Seth, ut per illas perveniret ad Noe, sub quo factum est diluvium, a quo rursus contexeretur ordo nascentium, quo perveniret ad Abraham, a quo Matthaeus evangelista incipit generationes, quibus ad Christum pervenit aeternum Regem civitatis Dei; quid intendebat in generationibus ex Cain, et quo eas perducere volebat? Respondetur: Usque ad diluvium, quo totum illud genus terrenae civitatis absumptum est, sed reparatum ex filiis Noe. Neque enim deesse poterit haec terrena", "candidate_score": 0.642936, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1101", "psc_text": "Platonicorum opinionem, et non in re parva emendavit, quod mundatam ab omnibus malis animam et cum Patre constitutam, nunquam jam mala mundi hujus passuram esse confessus est. Qua sententia profecto abstulit, quod esse Platonicum maxime perhibetur, ut mortuos ex vivis, ita vivos ex mortuis semper fieri ( Plato in Phaedone ): falsumque esse ostendit, quod Platonice videtur dixisse Virgilius, in campos Elysios purgatas animas missas (quo nomine tanquam per fabulam videntur significari gaudia beatorum), ad fluvium Letheum evocari, hoc est ad oblivionem praeteritorum: Scilicet immemores supera ut convexa revisant, Rursus et incipiant in corpora velle reverti. (Aeneid. lib. 6, vers. 750, 751.) Merito displicuit hoc Porphyrio: quoniam revera credere stultum est, ex illa vita, quae beatissima esse non poterit nisi de sua fuerit aeternitate certissima, desiderare animas corporum corruptibilium labem, et inde ad ista remeare, tanquam hoc agat summa purgatio, ut inquinatio requiratur. Si enim quod perfecte mundantur, hoc efficit,", "candidate_score": 0.642913, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.640771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_9_11", "bdc_text": "Levius est ab externis vexari quam a domesticis . Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1631", "psc_text": "venia invicem danda, multa praecipiuntur, et magna cura, propter tenendam pacem, sine qua nemo poterit videre Deum (Hebr. XII, 14): ubi ille terror est, quando jubetur servus decem millium talentorum reddere debita, quae illi fuerant relaxata, quoniam debitum denariorum centum conservo suo non relaxavit. Qua similitudine proposita, Dominus Jesus adjecit, atque ait, Sic et vobis faciet Pater vester coelestis, si non dimiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris (Matth. XVIII, 35) . Hoc modo curantur cives civitatis Dei in hac terra peregrinantes, et paci supernae patriae suspirantes. Spiritus autem sanctus operatur intrinsecus, ut valeat aliquid medicina, quae adhibetur extrinsecus. Alioquin etiamsi Deus ipse utens creatura sibi subdita in aliqua specie humana sensus alloquatur humanos, sive istos corporis, sive illos quos istis simillimos habemus in somnis, nec interiore gratia mentem regat atque agat, nihil prodest homini omnis praedicatio veritatis. Facit autem hoc Deus a vasis misericordiae irae vasa discernens, dispensatione qua", "candidate_score": 0.64036, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1040", "psc_text": "facies, sive tantum terrens, sive etiam nocens, quae procurari atque mitigari daemoniacis ritibus fallacissima eorum astutia perhibentur: sed ea dico, quae vi ac potestate eorum fieri satis evidenter apparet, ut est quod effigies deorum Penatium quas de Troja Aeneas fugiens advexit, de loco in locum migrasse referuntur; quod cotem Tarquinius novacula secuit; quod Epidaurius serpens Aesculapio naviganti Romam comes adhaesit; quod navim qua simulacrum matris Phrygiae vehebatur, tantis hominum boumque conatibus immobilem redditam, una muliercula zona alligatam, ad suae pudicitiae testimonium movit et traxit; quod virgo Vestalis, de cujus corruptione quaestio vertebatur, aqua impleto cribro de Tiberi, neque perfluente, abstulit controversiam. Haec ergo atque alia hujusmodi nequaquam illis quae in populo Dei facta legimus, virtute ac magnitudine conferenda sunt: quanto minus ea quae illorum quoque populorum, qui tales deos coluerunt, legibus judicata sunt prohibenda atque plectenda, magica scilicet vel theurgica? quorum pleraque specie tenus mortalium sensus imaginaria ludificatione decipiunt, quale", "candidate_score": 0.638375, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_227", "psc_text": "Primum ipsa Troja vel Ilium, unde origo est populi Romani (neque enim praetereundum aut dissimulandum est, quod et in primo libro attigi [Cap. 4], eosdem habens deos et colens, cur a Graecis victum, captum atque deletum est? Priamo, inquiunt, sunt reddita Laomedontea paterna perjuria. Ergo verum est, quod Apollo atque Neptunus eidem Laomedonti mercenariis operibus servierunt; illis quippe promisisse mercedem falsumque jurasse perhibetur. Miror, Apollinem, nominatum divinatorem, in tanto opificio laborasse, nescientem quod Laomedon fuerat promissa negaturus. Quanquam nec ipsum Neptunum patruum ejus, fratrem Jovis, regem maris, decuit ignarum esse futurorum. Nam hunc Homerus de stirpe Aeneae, a cujus posteris condita Roma est, cum ante illam urbem conditam idem poeta fuisse dicatur, inducit magnum aliquid divinantem (Iliad. Υ, vers. 302-305): quem etiam nube rapuit, ut dicit, ne ab Achille occideretur, cuperet cum vertere ab imo (Quod apud Virgilium confitetur.) Structa suis manibus perjurae moenia Trojae. (Aeneid. lib. 5, vers. 810,", "candidate_score": 0.638069, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_227", "psc_text": "Primum ipsa Troja vel Ilium, unde origo est populi Romani (neque enim praetereundum aut dissimulandum est, quod et in primo libro attigi [Cap. 4], eosdem habens deos et colens, cur a Graecis victum, captum atque deletum est? Priamo, inquiunt, sunt reddita Laomedontea paterna perjuria. Ergo verum est, quod Apollo atque Neptunus eidem Laomedonti mercenariis operibus servierunt; illis quippe promisisse mercedem falsumque jurasse perhibetur. Miror, Apollinem, nominatum divinatorem, in tanto opificio laborasse, nescientem quod Laomedon fuerat promissa negaturus. Quanquam nec ipsum Neptunum patruum ejus, fratrem Jovis, regem maris, decuit ignarum esse futurorum. Nam hunc Homerus de stirpe Aeneae, a cujus posteris condita Roma est, cum ante illam urbem conditam idem poeta fuisse dicatur, inducit magnum aliquid divinantem (Iliad. Υ, vers. 302-305): quem etiam nube rapuit, ut dicit, ne ab Achille occideretur, cuperet cum vertere ab imo (Quod apud Virgilium confitetur.) Structa suis manibus perjurae moenia Trojae. (Aeneid. lib. 5, vers. 810,", "candidate_score": 0.637134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_251", "psc_text": "aruspices responderunt, simulacri Apollinis fletum ideo prosperum esse Romanis, quoniam Cumana colonia Graeca esset, suisque terris, unde accitus esset, id est ipsi Graeciae, luctum et cladem Apollinem significasse plorantem. Deinde mox regem Aristonicum victum et captum esse, nuntiatum est; quem vinci utique Apollo nolebat et dolebat, et hoc sui lapidis etiam lacrymis indicabat. Unde non usquequaque incongrue, quamvis fabulosis, tamen veritati similibus, mores daemonum describuntur carminibus poetarum. Nam Camillam Diana doluit apud Virgilium, et Pallantem moriturum Hercules flevit. Hinc fortassis et Numa Pompilius pace abundans, sed quo donante nesciens, nec requirens; cum cogitaret otiosus, quibusnam diis tuendam Romanam salutem regnumque committeret, nec verum illum atque omnipotentem summum Deum curare opinaretur ista terrena, atque recoleret Trojanos deos, quos Aeneas advexerat, neque Trojanum, neque Laviniense ab ipso Aenea conditum regnum diu conservare potuisse, alios providendos existimavit, quos illis prioribus (sive qui cum Romulo jam Romam transierant, sive quandoque Alba eversa fuerant transituri)", "candidate_score": 0.63691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_506", "psc_text": "Quin aspera Juno, Quae mare nunc terrasque metu coelumque fatigat, Consilia in melius referet, mecumque fovebit Romanos rerum dominos gentemque togatam. Sic placitum. Veniet lustris labentibus aetas, Cum domus Assaraci Phthiam clarasque Mycenas Servitio premet, ac victis dominabitur Argis. (Aeneid. lib. 1, vers. 279-285.) Quae quidem Virgilius, Jovem inducens tanquam futura praedicentem, ipse jam facta recolebat, cernebatque praesentia: verum propterea commemorare illa volui, ut ostenderem dominationem post libertatem sic habuisse Romanos, ut in eorum magnis laudibus poneretur. Hinc est et illud ejusdem poetae, quod, cum aliarum gentium artibus eas ipsas proprias Romanorum artes regnandi atque imperandi et subigendi ac debellandi populos anteponeret, ait, Excudent alii spirantia mollius aera: Credo equidem, vivos ducent de marmore vultus: Orabunt causas melius; coelique meatus Describent radio, et surgentia sidera dicent. Tu regere imperio populos, Romane, memento. Hae tibi erunt artes, pacique imponere morem, Parcere subjectis, et debellare superbos. (Aeneid. lib. 6, vers. 847-853.) 3.", "candidate_score": 0.6369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.63564, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_7", "psc_text": "inventus. Nonne vidit Aeneas Priamum per aras Sanguine foedantem quos ipse sacraverat ignes? (Virgil. Aeneid. lib. 2, vers. 501, 502.) Nonne Diomedes et Ulysses, caesis summae custodibus arcis, Corripuere sacram effigiem, manibusque cruentis Virgineas ausi divae contingere vittas? Nec tamen quod sequitur verum est: Ex illo fluere, ac retro sublapsa referri Spes Danaûm. (Ibid. vers. 166-170). Postea quippe vicerunt, postea Trojam ferro ignibusque deleverunt, postea confugientem ad aras Priamum obtruncaverunt. Nec ideo Troja periit, quia Minervam perdidit. Quid enim prius ipsa Minerva perdiderat, ut periret? an forte custodes suos? Hoc sane verum est: illis quippe interemptis potuit auferri. Neque enim homines a simulacro, sed simulacrum ab hominibus servabatur. Quomodo ergo colebatur, ut patriam custodiret et cives, quae suos non valuit custodire custodes? CAPUT III.-- Quam imprudenter Romani deos penates, qui Trojam custodire non potuerant, sibi crediderunt profuturos. Ecce qualibus diis Urbem Romani servandam se commendasse gaudebant. O nimium miserabilem errorem!", "candidate_score": 0.634708, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.631817, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_7", "psc_text": "inventus. Nonne vidit Aeneas Priamum per aras Sanguine foedantem quos ipse sacraverat ignes? (Virgil. Aeneid. lib. 2, vers. 501, 502.) Nonne Diomedes et Ulysses, caesis summae custodibus arcis, Corripuere sacram effigiem, manibusque cruentis Virgineas ausi divae contingere vittas? Nec tamen quod sequitur verum est: Ex illo fluere, ac retro sublapsa referri Spes Danaûm. (Ibid. vers. 166-170). Postea quippe vicerunt, postea Trojam ferro ignibusque deleverunt, postea confugientem ad aras Priamum obtruncaverunt. Nec ideo Troja periit, quia Minervam perdidit. Quid enim prius ipsa Minerva perdiderat, ut periret? an forte custodes suos? Hoc sane verum est: illis quippe interemptis potuit auferri. Neque enim homines a simulacro, sed simulacrum ab hominibus servabatur. Quomodo ergo colebatur, ut patriam custodiret et cives, quae suos non valuit custodire custodes? CAPUT III.-- Quam imprudenter Romani deos penates, qui Trojam custodire non potuerant, sibi crediderunt profuturos. Ecce qualibus diis Urbem Romani servandam se commendasse gaudebant. O nimium miserabilem errorem!", "candidate_score": 0.63003, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_227", "psc_text": "Primum ipsa Troja vel Ilium, unde origo est populi Romani (neque enim praetereundum aut dissimulandum est, quod et in primo libro attigi [Cap. 4], eosdem habens deos et colens, cur a Graecis victum, captum atque deletum est? Priamo, inquiunt, sunt reddita Laomedontea paterna perjuria. Ergo verum est, quod Apollo atque Neptunus eidem Laomedonti mercenariis operibus servierunt; illis quippe promisisse mercedem falsumque jurasse perhibetur. Miror, Apollinem, nominatum divinatorem, in tanto opificio laborasse, nescientem quod Laomedon fuerat promissa negaturus. Quanquam nec ipsum Neptunum patruum ejus, fratrem Jovis, regem maris, decuit ignarum esse futurorum. Nam hunc Homerus de stirpe Aeneae, a cujus posteris condita Roma est, cum ante illam urbem conditam idem poeta fuisse dicatur, inducit magnum aliquid divinantem (Iliad. Υ, vers. 302-305): quem etiam nube rapuit, ut dicit, ne ab Achille occideretur, cuperet cum vertere ab imo (Quod apud Virgilium confitetur.) Structa suis manibus perjurae moenia Trojae. (Aeneid. lib. 5, vers. 810,", "candidate_score": 0.628655, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_318", "psc_text": "templum construere, quae si esset in civitate, non tantis dissensionibus dilacerata corrueret? nisi forte sceleris hujus rea Concordia, quia deseruerat animos civium, meruit in illa aede tanquam in carcere includi. Cur enim, si rebus gestis congruere voluerunt, non ibi potius aedem Discordiae fabricaverunt? an ulla ratio redditur, cur Concordia dea sit, et Discordia dea non sit; ut secundum Labeonis distinctionem, bona sit ista, illa vero mala? Nec ipse aliud secutus videtur, quam quod advertit Romae etiam Febri, sicut Saluti, templum constitutum. Eo igitur modo non tantum Concordiae, verum etiam Discordiae constitui debuit. Periculose itaque Romani tam mala dea irata vivere voluerunt, nec Trojanum excidium recoluerunt originem ab ejus offensione sumpsisse. Ipsa quippe quia inter deos non fuerat invitata, trium dearum litem aurei mali suppositione commenta est: unde rixa numinum, et Venus victrix, et rapta Helena, et Troja deleta. Quapropter, si forte indignata quod inter deos in Urbe nullum templum habere", "candidate_score": 0.62694, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_592", "psc_text": "ipso opere litterarum suarum dicat se timere ne pereant, non incursu hostili, sed civium negligentia, de qua illos velut ruina liberari a se dicit, et in memoria bonorum per hujusmodi libros recondi atque servari utiliore cura, quam Metellus de incendio sacra Vestalia, et Aeneas de Trojano excidio penates liberasse praedicantur; et tamen ea legenda saeculis prodit, quae a sapientibus et insipientibus merito abjicienda, et veritati religionis inimicissima judicentur: quid existimare debemus, nisi hominem acerrimum ac peritissimum, non tamen sancto Spiritu liberum, oppressum fuisse suae civitatis consuetudine ac legibus; et tamen ea, quibus movebatur, sub specie commendandae religionis tacere noluisse? CAPUT III.-- Quae sit partitio Varronis librorum suorum, quos de Antiquitatibus rerum humanarum divinarumque composuit. Quadraginta et unum libros scripsit Antiquitatum: hos in res humanas divinasque divisit, rebus humanis viginti quinque, divinis sedecim tribuit: istam secutus in ea partitione rationem, ut rerum humanarum libros senos quatuor partibus daret. Intendit enim qui", "candidate_score": 0.626504, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_9", "psc_text": "aboleri; secundum illud Horatii, Quo semel est imbuta recens servabit odorem Testa diu: (Epist. lib. 1, Ep. 2, vers. 69, 70.) apud hunc ergo Virgilium nempe Juno inducitur infesta Trojanis, Aeolo ventorum regi adversus eos irritando dicere: Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans, victosque penates. (Aeneid. lib. 1, vers. 71, 72.) Itane istis penatibus victis Romam, ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt? Sed haec Juno dicebat, velut irata mulier, quid loqueretur ignorans. Quid Aeneas ipse pius toties appellatus? nonne ita narrat: Panthus Othryades, arcis Phoebique sacerdos, Sacra manu, victosque deos, parvumque nepotem Ipse trahit, cursuque amens ad limina tendit? (Aeneid. lib. 2, vers. 319-321.) Nonne deos ipsos, quos victos non dubitat dicere, sibi potius quam se illis perhibet commendatos, cum ei dicitur, Sacra suosque tibi commendat Troja penates? (Ibid. vers. 293.) Si igitur Virgilius tales deos et victos dicit, et, ut vel victi quoquo modo evaderent, homini", "candidate_score": 0.617357, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_591", "psc_text": "Acad.) . Iste igitur vir tam insignis excellentisque peritiae, et quod de illo etiam Terentianus elegantissimo versiculo breviter ait, Vir doctissimus undecumque Varro; ( De metris, in sectione de versibus phalaeciis. ) qui tam multa legit, ut aliquid ei scribere vacasse miremur; tam multa scripsit, quam multa vix quemquam legere potuisse credamus: iste, inquam, vir tantus ingenio, tantusque doctrina, si rerum velut divinarum, de quibus scribit, oppugnator esset atque destructor, easque non ad religionem, sed ad superstitionem diceret pertinere, nescio utrum tam multa in eis ridenda, contemnenda, detestanda conscriberet. Cum vero Deos eosdem ita coluerit, colendosque censuerit, ut in eo ipso opere litterarum suarum dicat se timere ne pereant, non incursu hostili, sed civium negligentia, de qua illos velut ruina liberari a se dicit, et in memoria bonorum per hujusmodi libros recondi atque servari utiliore cura, quam Metellus de incendio sacra Vestalia, et Aeneas de Trojano excidio penates liberasse praedicantur;", "candidate_score": 0.615812, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_507", "psc_text": "populos anteponeret, ait, Excudent alii spirantia mollius aera: Credo equidem, vivos ducent de marmore vultus: Orabunt causas melius; coelique meatus Describent radio, et surgentia sidera dicent. Tu regere imperio populos, Romane, memento. Hae tibi erunt artes, pacique imponere morem, Parcere subjectis, et debellare superbos. (Aeneid. lib. 6, vers. 847-853.) 3. Has artes illi tanto peritius exercebant, quanto minus se voluptatibus dabant, et enervationi animi et corporis in concupiscendis et augendis divitiis, et per illas moribus corrumpendis, rapiendo miseris civibus, largiendo scenicis turpibus. Unde qui tales jam morum labes superabant atque abundabant, quando scribebat ista Sallustius, canebatque Virgilius, non illis artibus ad honores et gloriam, sed dolis atque fallaciis ambiebant. Unde idem dicit: Sed primo magis ambitio quam avaritia animos hominum exercebat, quod tamen vitium propius virtutem erat. Nam gloriam, honorem, imperium bonus et ignavus aeque sibi exoptant: sed ille, inquit, vera via nititur; huic quia bonae artes desunt, dolis atque", "candidate_score": 0.611626, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf036", "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum", "max_score": 0.683548, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_53", "psc_text": "dictum est: Praeparatur voluntas a Domino. Ab ipso ergo voluntas praeparatur, qui in nobis et velle et perficere misericorditer operatur. Dicit enim Apostolus: Deus est enim qui operatur in nobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Loquens etiam Deus per prophetam, se ipsum facere confirmat quod fidelibus donat ut faciant, secundum illud oraculum, quod est a nobis supra jam positum, quo dicit: Et faciam ut in justificationibus meis ambuletis, et judicia mea observetis et faciatis (Ezech. XXXVI, 27) . Quid est autem, faciam ut faciatis, nisi, mei erit operis omne bonum quod operati fueritis? Ipse ergo facit ut faciamus, quo in nobis operante, fit omne bonum quod facimus. De quo dicitur ad Hebraeos: Aptet vos in omni bono, faciens in vobis quod placeat coram se (Hebr. XIII, 21) . Demonstrata itaque Dei gratia in bona voluntate et operatione hominis, futurae quoque retributionis gloriam, quae donabitur", "candidate_score": 0.683548, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Monimum_window_10", "psc_text": "satiandos esurientes donare dignatur. Ab ipso etiam nobis est quod ad fontem sitientes currimus, qui se nobis tribuit, ut bibamus. Ipse igitur laudandus est in utriusque muneris gratia; sive cum nos ad se quaerendum dormientes exsuscitat, seu cum se inveniendum nobis quaerentibus donat. Qui profecto nullatenus invenitur, nisi ipse nos excitet, ut quaeratur. CAPUT II. De eodem argumento. Revolvens igitur scripta tua, tanquam chirographa mea, ut ex his instruerer quot vel quarum tibi essem debitor quaestionum, duas ad praesens epistolas potui reperire. Unam continentem sancti Augustini verba, quae in libro de Perfectione justitiae hominis, de his qui ad interitum praedestinati sunt, inter alia posuisse cognoscitur. Cui alteram statim subjunctam quaestionem videor invenisse, hoc est, de sacrificio, quod soli Patri quidam existimant immolari. In altera vero epistola positam inquisitionem inveni: Quid est quod Apostolus duobus denariis quos accepit, supererogare potuerit? Cum ergo has tantummodo duas epistolas invenirem, tertiae quoque sum protinus", "candidate_score": 0.640807, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf016", "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron", "max_score": 0.683081, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_346", "psc_text": "reliquit. Omnia videt, qui pascit omnia: omnia replet sapientia, qui omnia in sapientia fecit, ut scriptum est (Ps. CIII, 24). Et ideo si echinum visitationis suae exsortem non praetermisit; si eum considerat, et futurorum informat indiciis, tua non considerat? Imo vero considerat, sicut testatur ejus divina Sapientia dicens: Si respicit volatilia, si pascit illa, nonne vos pluris estis illis (Matth. VI, 26)? Si foenum agri quod hodie est, et eras in ignem mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicae fidei? CAPUT X. Cuique piscium generi praescripta esse sua domicilia, unde humana levitas, ac luxuria condemnantur: tamen quosdam pisces ad sobolem loca mutare; cujus rei ratio expenditur, et hominis reprehenditur incontinentia. Item de specialibus aliquorum piscium virtutibus. 26. An vero sine quadam dote naturae manere piscibus etiam illam putamus gratiam, quod unumquodque genus piscium praescripta sibi domicilia habet, quae sui generis nullus excedat, non incurset alienus? Quis geometra his divisit", "candidate_score": 0.683081, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_350", "psc_text": "Quibus oculis intuentur possessiones eorum! Quemadmodum dies noctesque excogitant, ut aliquid proximi auferant! Numquid soli habitabitis super terram (Isai. V, 9) ? clamat propheta. Cognoscit haec Dominus, et vindictae reservat. 28. Quantum aliena a piscibus aviditatis rapina! Illi naturalia captant secreta, et ultra terminos orbis terrarum mare norunt, quod nullae interpolant insulae, nec terra aliqua interjacet, vel ulterius ulla sit posita. Illic igitur ubi diffusum late mare omnem spectandi usum, utilitatis gratia navigandi intercludat audaciam, condere se feruntur cete, illa immensa genera piscium, aequalia montibus corpora, ut tradiderunt nobis, qui videre potuerunt: illic quietum aevum exigunt discreta ab insulis, et ab omnibus maritimarum urbium contagiis separata habent suas regiones et habitacula distributa. Manent in his inoffenso vicinorum limite, nec vago transitu mutationes quaerunt locorum: sed tamquam patrium solum diligunt, et in his immorari dulce arbitrantur. Quae ideo elegerunt, ut solitariam vitam remota possint arbitrorum interpellatione transigere. 29. Sunt tamen aliqua", "candidate_score": 0.66562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_373", "psc_text": "vocant, quibus nullos motus procellosae tempestatis horrescant. 41. Nonne vos passeribus pluris estis (Luc. XII, 7) ? Dominus ait. Si igitur avis minusculae contemplatione et insurgit mare, et repente comprimitur, atque aspera hyemis inter graves procellas tempestatesque ventorum detergit coeli nubila, fluctusque componit elementis omnibus subito infusa tranquillitas; quantum praesumere debeas, o homo, ad imaginem Dei factus, agnoscis; si tamen aviculae istius fidem studio devotionis imiteris. Illa tempestates videns insurgere, saevire ventos, inter hyberni saeva non revocatur, neque reflectitur, sed impellitur. Denique in littore sua ova constituit, ubi ea relabente fluctu madida adhuc arena suscipiat: nec insurgentes fluctus quos immurmurare atque allabi videt, reformidat. 42. Et ne putes quod ovorum videatur habere contemptum; continuo ubi deposuerit ova, nidificat, et suo partus corpore fovet, nec saluti propriae alluvione littoris pertimescit: sed secura de Dei gratia, ventis se committit et fluctibus. Parum est hoc. Adjungit totidem alios ad nutriendum dies: nec interpellari", "candidate_score": 0.659353, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_358", "psc_text": "tanta facilitate memoratur navem ingentem sistere; ut quasi radicatam mari haerere videas, nec moveri. Aliquamdiu enim immobilem servat. An et huic putas sine Creatoris munere tantum potuisse suppetere virtutis? Quid gladios loquar, aut serras, aut canes maritimos, aut balenas, aut zygaenas? Quid etiam turturis centrum, et hoc mortuae? Sicut enim viperae os si quis calcaverit recens dumtaxat, gravius quam venenum nocere perhibetur, et immedicabile vulnus serpere: ita etiam turtur aculeo suo mortua amplius quam viva periculi afferre memoratur. Lepusculus quoque timidum animal in terris, in mari formidabile, citam et quae non facile possit auferri, corruptelam invehit. Voluit enim te creator nec in mari satis ab insidiantibus esse securum; ut propter pauca quae noceant, quasi in excubiis positus, armis fidei semper et scuto devotionis accinctus, a Domino tuo debeas salutis sperare praesidium. CAPUT XI. De piscibus Atlantici maris: item de sale, corallio et aliis quibusdam. Ob ea, sed maxime ob navigationem,", "candidate_score": 0.649942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_373", "psc_text": "vocant, quibus nullos motus procellosae tempestatis horrescant. 41. Nonne vos passeribus pluris estis (Luc. XII, 7) ? Dominus ait. Si igitur avis minusculae contemplatione et insurgit mare, et repente comprimitur, atque aspera hyemis inter graves procellas tempestatesque ventorum detergit coeli nubila, fluctusque componit elementis omnibus subito infusa tranquillitas; quantum praesumere debeas, o homo, ad imaginem Dei factus, agnoscis; si tamen aviculae istius fidem studio devotionis imiteris. Illa tempestates videns insurgere, saevire ventos, inter hyberni saeva non revocatur, neque reflectitur, sed impellitur. Denique in littore sua ova constituit, ubi ea relabente fluctu madida adhuc arena suscipiat: nec insurgentes fluctus quos immurmurare atque allabi videt, reformidat. 42. Et ne putes quod ovorum videatur habere contemptum; continuo ubi deposuerit ova, nidificat, et suo partus corpore fovet, nec saluti propriae alluvione littoris pertimescit: sed secura de Dei gratia, ventis se committit et fluctibus. Parum est hoc. Adjungit totidem alios ad nutriendum dies: nec interpellari", "candidate_score": 0.643023, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_3_5", "bdc_text": "vgl . auch oben Nr. 952 und unten Nr. 966 ). , quod ex me expectari debebat , ad senatum devolveretur , quo minus , qui bene volunt reipublicę nostrę , amici Tiguricenses dubitarent , quam alienum sit a salute civitatis huius denuo cum istis heroibus commisceri . Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_358", "psc_text": "tanta facilitate memoratur navem ingentem sistere; ut quasi radicatam mari haerere videas, nec moveri. Aliquamdiu enim immobilem servat. An et huic putas sine Creatoris munere tantum potuisse suppetere virtutis? Quid gladios loquar, aut serras, aut canes maritimos, aut balenas, aut zygaenas? Quid etiam turturis centrum, et hoc mortuae? Sicut enim viperae os si quis calcaverit recens dumtaxat, gravius quam venenum nocere perhibetur, et immedicabile vulnus serpere: ita etiam turtur aculeo suo mortua amplius quam viva periculi afferre memoratur. Lepusculus quoque timidum animal in terris, in mari formidabile, citam et quae non facile possit auferri, corruptelam invehit. Voluit enim te creator nec in mari satis ab insidiantibus esse securum; ut propter pauca quae noceant, quasi in excubiis positus, armis fidei semper et scuto devotionis accinctus, a Domino tuo debeas salutis sperare praesidium. CAPUT XI. De piscibus Atlantici maris: item de sale, corallio et aliis quibusdam. Ob ea, sed maxime ob navigationem,", "candidate_score": 0.642018, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_9_11", "bdc_text": "Levius est ab externis vexari quam a domesticis . Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_342", "psc_text": "fratri dolum nectant, et alterius pascantur aerumna. Tu autem propriis esto contentus, et aliena te damna non pascant. Bonus cibus est simplicitas innocentiae. Sua bona habens insidiari nescit alienis, nec avaritiae facibus inardescit, cui lucrum omne ad virtutem dispendium est, ad cupiditatem incendium. Et ideo beata est, si bona sua noverit, cum veritate paupertas, et omnibus praeferenda thesauris; quia melius est exiguum datum cum Dei timore, quam thesauri magni sine timore. Quantum est enim quod hominem alat? Aut si quaeris quod etiam aliis abundet ad gratiam, id quoque non multum est. Melior enim est hospitalitas in oleribus cum gratia, quam vitulorum pinguium praeparatio cum discordia. Utamur ergo ingenio ad quaerendam gratiam, et salutem tuendam, non ad alienam circumscribendam innocentiam. Licet nobis uti exemplis maritimis ad profectum nostrae salutis, non ad alienae periculum. CAPUT IX. De praescientia echini futuram tempestatem nuntiantis. Eum accepisse hoc donum a Deo, cujus indulgentia in omnia", "candidate_score": 0.631765, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_101", "psc_text": "suspendi? 11. De aliis haec collige, de iis quae viderunt oculi hominum, quomodo ad Judaeorum transitum, si rationem quaeris, se unda diviserit. Non solet hoc esse naturae, ut aqua se discernat ab aqua, et in profundo interfusiones aquarum terrae medio separentur. Gelaverunt enim fluctus, et firmamenti specie cursum suum insolito fine frenarunt. Nonne potuit etiam aliter Hebraeum populum liberare. Sed tibi voluit ostendere, ut eo spectaculo etiam illa quae non vidisti, aestimares esse credenda. Jordanis quoque, reflexo amne, in suum fontem revertitur. Haerere aquam, cum labitur inusitatum; rursum redire in superiora sine ullo repagulo impossibile habetur. Sed quid impossibile ei qui dedit posse infirmis ut infirmus dicat: Omnia possum in eo qui me confortat (Phil., IV, 13) . Dicant certe quemadmodum aer cogatur in nubem, utrum pluvia nubibus generetur, an sinu nubium colligatur. Videmus plerumque exire nubes de montibus. Quaero utrum de terris ascendat aqua, an ea quae super coelos", "candidate_score": 0.63071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_265", "psc_text": "constituit, et alimenta nostra nobis, id est, aries, taurus, et piscis, morum imprimunt disciplinam. Quomodo igitur de coelo nobis causas rerum, et substantiam vitae hujus arcessunt, cum ipsis coelestibus signis causas motus sui ex qualitatibus escae vilis impertiant? Liberalem aiunt signo natum arietis, eo quod lanam suam aries non invitus deponat: et hujusmodi virtutem vilis animantis malunt naturae deputare, quam coelo, unde et serenitas nobis fulget, et pluvia saepe descendit. Laboriosos et patientes servitii, quos nascentes taurus aspexerit, quia animal laboriosum et assuetum jugo spontaneae servituti colla submittit. Percussorem quoque, cujus nativitatem scorpius in sua parte complexus sit, et malitiae venena revomentem, eo quod animal venenatum sit. Quid igitur auctoritatem vivendi daturum te signorum coelestium dignitate praetendis, et de nugis quibusdam argumentum assertionis assumis? Nam si de animalibus assumptae hujusmodi morum proprietates coeli motibus imprimuntur, et ipsum videtur bestialis naturae potestati esse subjectum, ex qua causas vitalis substantiae, quas hominibus", "candidate_score": 0.629813, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_55", "psc_text": "Spiritus sanctus qui ferebatur super aquas, aliaque declarant: sed vel maxime quod malitia non nisi a nobis oriatur. 28. Fecit ergo Deus primo coelum et terram, ea tamen non quasi perpetua, sed quasi corruptibilis creaturae consummationi voluit subjacere. Unde in Esaiae libro ait: Tollite in coelum oculos vestros, et aspicite terram deorsum; quia coelum ut fumus solidatum est, terra autem ut vestimentum veterascet (Esa. LI, 6) . Haec terra est, quae ante erat incomposita. Nondum enim erant 16 maria suo fine distincta, et ideo vago fluctu, et profundo gurgite terra inundabatur. Considera, quia etiam nunc palustri uligine terra inhorrere consuevit, nec patiens est vomeris, ubi infusus terris humor exundat. Erat ergo incomposita; ut pote solertis agricolae inarata culturis, quia adhuc deerat cultor. Erat incomposita; quia nuda gignentium, nec thoris herbosa riparum, nec opaca nemoribus, nec laeta segetibus, nec umbrosa superciliis montium, nec odora floribus, nec grata vinetis. Merito incomposita, quae", "candidate_score": 0.62122, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_22_24", "bdc_text": "Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro :", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_433", "psc_text": "ut lacrymis suis deleret errorem. CAPUT XXV. Pia Auctoris precatio. Lacrymarum commendatio. Dimissio auditorum ad refectionem. Denique ad mysteria Dominici corporis invitatio. 89. Respice nos quoque, Domine Jesu, ut et nos propria recognoscamus errata, solvamus piis fletibus culpam, mereamur indulgentiam peccatorum. Ideo consulto sermonem protraximus; ut nobis quoque gallus cantaret, et loquentibus subveniret, quo si quod delictum obrepsisset in verbo, culpam, Christe, donares. Da, quaeso, lacrymas Petri, nolo laetitiam peccatoris. Fleverunt Hebraei, et per mare sunt dehiscentibus undis liberati. Laetatus est Pharao quod Hebraeos tenebat inclusos, et mari mersus cum populo suo occidit. Exsultavit et Judas in mercede proditionis suae, sed ipsius se 113 mercedis laqueo strangulavit. Flevit errorem suum Petrus, et meruit ut aliorum aboleret errores. 90. Sed jam tempus est quo finire sermonem et claudere debeamus: tempus est quo melius aut tacetur, aut fletur: tempus est quo celebratur indulgentia peccatorum. Nobis quoque gallus iste mysticus in sacris cantet;", "candidate_score": 0.617917, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_21_23", "bdc_text": "Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis .", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_134", "psc_text": "respondebo, si mihi ipsi ante respondeant ante praeceptum Domini hanc aquarum fuisse naturam ut laberetur, ut flueret. Non enim ex usu hoc habet caeterorum elementorum, sed speciale et proprium: non ex quodam ordine, sed magis ex voluntate et operatione Dei summi. Quid jusserit Deus audiunt. 36 Vox autem Dei, efficiens naturae est. Eam vocem effectus operationis implevit. Coepit labi aqua, et in unam confluere congregationem, quae ante erat diffusa per terras, et plurimis receptaculis inhaerebat. Cursum ejus ante non legi, motum ejus ante non didici, nec oculus meus vidit, nec auris audivit. Stabat aqua diversis locis, ad vocem Dei mota est. Nonne videtur quia naturam ei hujusmodi vox Dei fecit? Secuta est creatura praeceptum, et usum fecit ex lege. Primae enim constitutionis lex formam in posterum dereliquit. Denique semel diem fecit et noctem: ex illo manet utriusque diuturna successio, et diuturna reparatio. Jussa est etiam aqua currere in congregationem: ex", "candidate_score": 0.611216, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_25", "bdc_text": "Non illi imperium pelagi sęvumque tridentem , sed mihi sorte datum ;", "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Hexaemeron_window_352", "psc_text": "quoddam esse, ita proruunt, fluctusque intersecant, per Propontidem in Euxinum pontum violento impetu profluentes. Quis piscibus haec annuntiat loca, praecepit tempora? Quis tribuit dispositionem viandi, comitandi ordinem, metas et tempora revertendi? Homines suum imperatorem habent, cujus exspectatur imperium, procedit tessera, proponuntur edicta provincialibus ut conveniant, tribunis militum litterae diriguntur, dies statuitur; et plerique ad dies statutos occurrere non queunt. Quis imperator piscibus praeceptum dedit? Quis doctor hanc tribuit disciplinam? Qui metatores itinera disponunt? Qui duces iter dirigunt, ut nullius desit occursus? Sed agnosco quis ille sit imperator, qui ordinatione divina sensibus universorum suum infundat imperium, qui tacitus mutis animantibus naturalis disciplinae ordinem tribuat; nec solum magna penetret, sed etiam per minima quaeque se fundat. Divinae legi piscis obsequitur, et homines contradicunt! Piscis solemniter obaudit mandata coelestia, et homines 92 irrita faciunt Dei praecepta! An contemptibilis tibi videtur, quia mutus est, rationisque expers? Sed vide ne tu tibi magis incipias esse", "candidate_score": 0.609536, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf021", "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", "max_score": 0.681642, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1818", "psc_text": "Dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) ; ne omnino existimemus in nostra potestate non esse quod credimus: verumtamen in utroque illius beneficia cognoscamus. Nam et agendae sunt gratiae, quia data est potestas; et orandum, ne succumbat infirmitas (Galat. V, 6). Ipsa est fides quae per dilectionem operatur, sicut ejus mensuram Dominus cuique partitus est (Rom. XII, 3); ut qui gloriatur, non in seipso, sed in Domino glorietur (I Cor. I, 31). 9. Non itaque mirum est quia non poterant credere, quorum voluntas sic superba erat, ut ignorantes Dei justitiam, suam vellent constituere: sicut dicit de illis Apostolus, Justitiae Dei non sunt subjecti (Rom. X, 3) . Quia enim non ex fide, sed tanquam ex operibus tumuerunt; ipso suo tumore caecati, offenderunt in lapidem offensionis. Sic autem dictum est non poterant, ubi intelligendum est quod nolebant; quemadmodum dictum est de Domino Deo nostro, Si non credimus, ille fidelis", "candidate_score": 0.681642, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2658", "psc_text": "(Joan. XX, 21-23) : subito fiunt sicut fuerant, non hominum, sed piscium piscatores. 3. His ergo quos hoc movet respondendum est, non eos fuisse prohibitos arte sua, licita scilicet atque concessa, victum necessarium quaerere, sui Apostolatus integritate servata, si quando unde viverent aliud non haberent. Nisi forte quispiam putare audebit aut dicere, apostolum Paulum non pertinuisse ad eorum perfectionem qui relictis omnibus Christum secuti sunt, quoniam ne quemquam eorum gravaret quibus Evangelium praedicabat, suum victum suis manibus transigebat (II Thess. III, 8): ubi magis impletum est quod ait, Plus omnibus illis laboravi; et adjunxit, Non autem ego, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV, 10) : ut hoc quoque appareat Dei gratiae deputandum, quod et animo et corpore poterat usque adeo plus illis omnibus laborare, ut neque cessaret ab Evangelio praedicando, neque tamen ex Evangelio, sicut illi, sustentaret hanc vitam; cum id per tot gentes in quibus Christi nomen non", "candidate_score": 0.681599, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1817", "psc_text": "Nam et quosdam nimia suae voluntatis fiducia extulit in superbiam; et quosdam nimia suae voluntatis diffidentia dejecit in negligentiam. Illi dicunt: Utquid rogamus Deum ne vincamur tentatione, quod in nostra est potestate? Isti dicunt: Utquid conamur bene vivere, quod in Dei est potestate? O Domine, o Pater qui es in coelis, ne nos inferas in quamlibet istarum tentationum, sed libera nos a malo (Matth. VI, 13) ! Audiamus Dominum dicentem, Rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) ; ne sic existimemus fidem nostram esse in libero arbitrio, ut divino non egeat adjutorio. Audiamus et Evangelistam dicentem, Dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) ; ne omnino existimemus in nostra potestate non esse quod credimus: verumtamen in utroque illius beneficia cognoscamus. Nam et agendae sunt gratiae, quia data est potestas; et orandum, ne succumbat infirmitas (Galat. V, 6). Ipsa est fides quae per dilectionem operatur,", "candidate_score": 0.677633, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_320", "psc_text": "non est mirum eis qui noverunt quia Deus fecit. Ipse enim fecit vinum illo die in nuptiis in sex illis hydriis, quas impleri aqua praecepit (Joan. II, 6-11), qui omni anno facit hoc in vitibus. Sicut enim quod miserunt ministri in hydrias, in vinum conversum est opere Domini; sic et quod nubes fundunt, in vinum convertitur ejusdem opere Domini. Illud autem non miramur, quia omni anno fit: assiduitate amisit admirationem. Nam et considerationem majorem invenit, quam id quod factum est in hydriis aquae. Quis est enim qui considerat opera Dei, quibus regitur et administratur totus hic mundus, et non obstupescit obruiturque miraculis? Si consideret vim unius grani, cujuslibet seminis, magna quaedam res est, horror est consideranti. Sed quia homines in aliud intenti perdiderunt considerationem operum Dei, in qua darent laudem quotidie Creatori; tanquam servavit sibi Deus inusitata quaedam quae faceret, ut tanquam dormientes homines, ad se colendum mirabilius excitaret. Mortuus", "candidate_score": 0.671021, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1716", "psc_text": "cordibus vestris (Ephes. III, 17) ? Ergo fides tua de Christo, Christus est in corde tuo. Hinc est illud quod dormiebat in navi: et cum periclitarentur discipuli, jam imminente naufragio accesserunt ad eum, et excitaverunt eum: surrexit Christus, imperavit ventis et fluctibus, et facta est tranquillitas magna (Matth. VIII, 24-26). Sic et tu: intrant venti cor tuum, utique ubi navigas, ubi hanc vitam tanquam procellosum et periculosum pelagus transis; intrant venti, movent fluctus, turbant navim. Qui sunt venti? Audisti convicium, irasceris; convicium ventus est, iracundia fluctus est: periclitaris, disponis respondere, disponis maledictum maledicto reddere, jam navis propinquat naufragio; excita Christum dormientem. Ideo enim fluctuas, et mala pro malis reddere praeparas, quia Christus dormit in navi. In corde enim tuo somnus Christi, oblivio fidei. Nam si excites Christum, id est recolas fidem, quid tibi dicit tanquam vigilans Christus in corde tuo? Ego audivi, Daemonium habes (Joan. VII, 20) , et pro", "candidate_score": 0.670369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6_8", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ?", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1817", "psc_text": "Nam et quosdam nimia suae voluntatis fiducia extulit in superbiam; et quosdam nimia suae voluntatis diffidentia dejecit in negligentiam. Illi dicunt: Utquid rogamus Deum ne vincamur tentatione, quod in nostra est potestate? Isti dicunt: Utquid conamur bene vivere, quod in Dei est potestate? O Domine, o Pater qui es in coelis, ne nos inferas in quamlibet istarum tentationum, sed libera nos a malo (Matth. VI, 13) ! Audiamus Dominum dicentem, Rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) ; ne sic existimemus fidem nostram esse in libero arbitrio, ut divino non egeat adjutorio. Audiamus et Evangelistam dicentem, Dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12) ; ne omnino existimemus in nostra potestate non esse quod credimus: verumtamen in utroque illius beneficia cognoscamus. Nam et agendae sunt gratiae, quia data est potestas; et orandum, ne succumbat infirmitas (Galat. V, 6). Ipsa est fides quae per dilectionem operatur,", "candidate_score": 0.661831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1716", "psc_text": "cordibus vestris (Ephes. III, 17) ? Ergo fides tua de Christo, Christus est in corde tuo. Hinc est illud quod dormiebat in navi: et cum periclitarentur discipuli, jam imminente naufragio accesserunt ad eum, et excitaverunt eum: surrexit Christus, imperavit ventis et fluctibus, et facta est tranquillitas magna (Matth. VIII, 24-26). Sic et tu: intrant venti cor tuum, utique ubi navigas, ubi hanc vitam tanquam procellosum et periculosum pelagus transis; intrant venti, movent fluctus, turbant navim. Qui sunt venti? Audisti convicium, irasceris; convicium ventus est, iracundia fluctus est: periclitaris, disponis respondere, disponis maledictum maledicto reddere, jam navis propinquat naufragio; excita Christum dormientem. Ideo enim fluctuas, et mala pro malis reddere praeparas, quia Christus dormit in navi. In corde enim tuo somnus Christi, oblivio fidei. Nam si excites Christum, id est recolas fidem, quid tibi dicit tanquam vigilans Christus in corde tuo? Ego audivi, Daemonium habes (Joan. VII, 20) , et pro", "candidate_score": 0.645019, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_31_33", "bdc_text": "se cum nostro commodo scindiVgl . oben Nr. 941 , 25f. , si pars recipiatur . Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1920", "psc_text": "20-24). Erat enim eorum haec consuetudo qui sacras Litteras nobis ministrarunt, ut quando ab aliquo eorum divina narrabatur historia, cum ad seipsum veniret, tanquam de alio loqueretur; et sic se insereret ordini narrationis suae, tanquam rerum gestarum scriptor, non tanquam sui ipsius praedicator. Nam et hoc sanctus Matthaeus fecit, qui cum in textu narrationis suae venisset ad seipsum, Vidit, inquit, in telonio sedentem quemdam publicanum, nomine Matthaeum, et ait illi, Sequere me (Matth. IX, 9) : non ait, Vidit me, et dixit mihi. Hoc fecit et beatus Moyses, ita de seipso tanquam de alio cuncta narravit, et ait: Dixit Dominus ad Moysen (Exod. VI, 1) . Inusitatius apostolus Paulus, non in historia, ubi rerum gestarum suscipitur explicanda narratio, sed in Epistola hoc fecit. Nam utique de seipso ait: Scio hominem in Christo ante annos quatuordecim (sive in corpore, sive extra corpus, nescio; Deus scit), raptum hujusmodi usque in tertium coelum", "candidate_score": 0.642466, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1594", "psc_text": "ostiarius in domibus hominum major est ostio. Ostiarius enim ostio, non ostium praeponitur ostiario; quia ostiarius ostium, non ostium custodit ostiarium. Non audeo dicere aliquem ostio majorem; audivi enim jam quid sit ostium: non me latet, non sum dimissus conjecturae meae, non mihi humana est relaxata suspicio; Deus dixit, veritas dixit, mutari non potest quod immutabilis dixit. 3. Dicam ergo in hujus profunditate quaestionis quid mihi videatur: eligat unusquisque quod placet; pie tamen sentiat, sicut scriptum est, Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum (Sap. I, 1) . Ostiarium forte ipsum Dominum debemus accipere. Multo sunt enim inter se diversa in rebus humanis pastor et ostium, quam ostiarius et ostium; et tamen Dominus et pastorem se dixit, et ostium. Cur ergo non intelligamus ipsum et ostiarium? Si enim consideremus proprietates, Dominus Christus nec pastor est, sicut consuevimus nosse et videre pastores; nec ostium est, non enim", "candidate_score": 0.64174, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_32_34", "bdc_text": "Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2207", "psc_text": "non communi cum eis aspectu, sed discreto ab eis discipulatu Apostoli pervenerunt. Jam vero illud quod die tertia in carne in qua occisus fuerat, de sepulcro se reddidit vivum, et nunquam deinde moriturus cum illa ascendit in coelum, superat etiam cuncta quae fecit: sed neque hoc factum est in Judaeis, neque coram eis; et nondum hoc fecerat, quando dicebat, Si opera non fecissem in eis, quae nemo alius fecit. 4. Nimirum ergo sunt illa quae in eorum valetudinibus tanta miracula salutis ostendit, quanta in illis antea nemo donavit: haec enim viderunt, et hoc eis exprobrans adjungit, et dicit, Nunc autem et viderunt, et oderunt et me et Patrem meum: sed ut adimpleatur sermo qui in Lege eorum scriptus est, Quia odio habuerunt me gratis. Eorum Legem dicit, non ab ipsis inventam, sed ipsis datam: sicut dicimus, Panem nostrum quotidianum; quem tamen a Deo petimus, addendo, da nobis (Matth. VI, 11)", "candidate_score": 0.640009, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_31_33", "bdc_text": "se cum nostro commodo scindiVgl . oben Nr. 941 , 25f. , si pars recipiatur . Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2207", "psc_text": "non communi cum eis aspectu, sed discreto ab eis discipulatu Apostoli pervenerunt. Jam vero illud quod die tertia in carne in qua occisus fuerat, de sepulcro se reddidit vivum, et nunquam deinde moriturus cum illa ascendit in coelum, superat etiam cuncta quae fecit: sed neque hoc factum est in Judaeis, neque coram eis; et nondum hoc fecerat, quando dicebat, Si opera non fecissem in eis, quae nemo alius fecit. 4. Nimirum ergo sunt illa quae in eorum valetudinibus tanta miracula salutis ostendit, quanta in illis antea nemo donavit: haec enim viderunt, et hoc eis exprobrans adjungit, et dicit, Nunc autem et viderunt, et oderunt et me et Patrem meum: sed ut adimpleatur sermo qui in Lege eorum scriptus est, Quia odio habuerunt me gratis. Eorum Legem dicit, non ab ipsis inventam, sed ipsis datam: sicut dicimus, Panem nostrum quotidianum; quem tamen a Deo petimus, addendo, da nobis (Matth. VI, 11)", "candidate_score": 0.639567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1716", "psc_text": "cordibus vestris (Ephes. III, 17) ? Ergo fides tua de Christo, Christus est in corde tuo. Hinc est illud quod dormiebat in navi: et cum periclitarentur discipuli, jam imminente naufragio accesserunt ad eum, et excitaverunt eum: surrexit Christus, imperavit ventis et fluctibus, et facta est tranquillitas magna (Matth. VIII, 24-26). Sic et tu: intrant venti cor tuum, utique ubi navigas, ubi hanc vitam tanquam procellosum et periculosum pelagus transis; intrant venti, movent fluctus, turbant navim. Qui sunt venti? Audisti convicium, irasceris; convicium ventus est, iracundia fluctus est: periclitaris, disponis respondere, disponis maledictum maledicto reddere, jam navis propinquat naufragio; excita Christum dormientem. Ideo enim fluctuas, et mala pro malis reddere praeparas, quia Christus dormit in navi. In corde enim tuo somnus Christi, oblivio fidei. Nam si excites Christum, id est recolas fidem, quid tibi dicit tanquam vigilans Christus in corde tuo? Ego audivi, Daemonium habes (Joan. VII, 20) , et pro", "candidate_score": 0.631965, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_27_29", "bdc_text": "illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc . Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se . Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_121", "psc_text": "Isaiam: Sicut ovis ad occisionem ductus est, et sicut agnus coram eo qui se tonderet, fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet autem manifestus, et non silebit. Quomodo manifestus? ignis ante eum praeibit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tempestas illa tollere habet totam paleam de area, quae modo trituratur; et ignis incendere quod tempestas abstulerit. Modo autem tacet: tacet judicio, sed non tacet praecepto. Si enim tacet Christus, quid sibi volunt haec Evangelia? quid sibi volunt voces apostolicae, quid cantica Psalmorum, quid eloquia Prophetarum? In his enim omnibus Christus non tacet. Sed tacet modo, ut non vindicet: non tacet, ut non moneat. Veniet autem praeclarus in vindictam, et apparebit omnibus, et qui in eum non credunt. Modo vero quia et praesens occultus erat, oportebat ut contemneretur. Nisi enim contemneretur, non crucifigeretur: si non crucifigeretur, non funderet sanguinem, quo pretio", "candidate_score": 0.628985, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20_22", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ;", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1716", "psc_text": "cordibus vestris (Ephes. III, 17) ? Ergo fides tua de Christo, Christus est in corde tuo. Hinc est illud quod dormiebat in navi: et cum periclitarentur discipuli, jam imminente naufragio accesserunt ad eum, et excitaverunt eum: surrexit Christus, imperavit ventis et fluctibus, et facta est tranquillitas magna (Matth. VIII, 24-26). Sic et tu: intrant venti cor tuum, utique ubi navigas, ubi hanc vitam tanquam procellosum et periculosum pelagus transis; intrant venti, movent fluctus, turbant navim. Qui sunt venti? Audisti convicium, irasceris; convicium ventus est, iracundia fluctus est: periclitaris, disponis respondere, disponis maledictum maledicto reddere, jam navis propinquat naufragio; excita Christum dormientem. Ideo enim fluctuas, et mala pro malis reddere praeparas, quia Christus dormit in navi. In corde enim tuo somnus Christi, oblivio fidei. Nam si excites Christum, id est recolas fidem, quid tibi dicit tanquam vigilans Christus in corde tuo? Ego audivi, Daemonium habes (Joan. VII, 20) , et pro", "candidate_score": 0.627352, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_47", "bdc_text": "] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_653", "psc_text": "patria sua honorem non haberet; quia post biduum reliquit Samariam, et properavit venire in Galilaeam? Imo vero quasi videor mihi congruentius intelligere, quia si honorem in patria sua Jesus non haberet, non ad eamdem relicta Samaria festinaret. Sed ni fallor, imo quia verum est, et non fallor, melius enim quam ego, vidit Evangelista quid diceret, melius me veritatem videbat, qui eam de pectore Domini bibebat. Ipse est enim Joannes evangelista, qui inter omnes discipulos super pectus Domini discumbebat; et quem Dominus charitatem debens omnibus, tamen prae caeteris diligebat (Joan. XIII, 25, et XXI, 20). Ergo ille falleretur, et ego recta sentirem? Imo si pie sapio, obedienter audiam quod dixit, ut merear sentire quod sensit. 3. Accipite itaque, charissimi, quid hic sentiam, sine praejudicio, si vos melius aliquid senseritis. Magistrum enim unum omnes habemus, et in una schola condiscipuli sumus. Hoc ergo sentio, et videte si non aut verum est, aut", "candidate_score": 0.626256, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_39", "bdc_text": "ne nunc quidem scribere potui , scribam tamen per ocium .", "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1554", "psc_text": "qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro; usque ad id, Ego veni ut vitam habeant, et abundantius habeant. Cap. X, V\\. 1-10. 1. De illuminato illo qui natus est caecus, sermo ad Judaeos Domini exortus est. Huic itaque lectioni hodiernam esse contextam, scire debuit et commoneri Charitas vestra. Cum enim Dominus dixisset, In judicium ego veni in hunc mundum, ut qui non vident, videant; et qui vident, caeci fiant; quod eo tempore, quando lectum est, ut potuimus exposuimus: quidam ex Pharisaeis dixerunt, Numquid et nos caeci sumus? Quibus respondit: Si caeci essetis, non haberetis peccatum; nunc autem dicitis, Quia videmus: peccatum vestrum manet (Joan. IX, 39-41) . His verbis subjunxit ea quae hodie cum recitarentur, audivimus. 2. Amen, amen dico vobis, qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro. Dixerunt enim se caecos", "candidate_score": 0.594896, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf022", "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti", "max_score": 0.681338, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_90", "psc_text": "de seipso. CAPUT XXII. Aliud. Ipsi enim scitis introitum nostrum apud vos, quoniam non inanis fuit; sed ante multa passi, et contumeliis affecti, sicut scitis, in Philippis, confisi fuimus in Deo colloqui ad vos Evangelium Dei (I Thess. II. 2) . Ecce loquens in Deo, Dei Evangelium memoravit; qui praedicat gentibus Christum. CAPUT XXIII. Aliud. Recordamini, fratres, laborem nostrum et aerumnam, nocte et die operantes, ne quem vestrum gravaremus; praedicavimus Evangelium Dei inter vos (I Thess. II, 4) . Et iterum: Propterea et nos gratias agimus Deo sine intermissione; quoniam cum percepissetis a nobis verbum, auditu Dei excepistis, non ut verbum hominum, sed ut verbum Dei, qui operatur in vobis, qui credidistis (Ibid. v. 13) . Nonne evidenter Evangelium Dei, et Dei verbum praedicationem de Christo commemorat, quippe id omnibus manifestissimum est: Apparuit enim gratia Dei salvatoris omnibus, erudiens nos, ut abnegantes impietatem et saecularia desideria, sobrie et juste et", "candidate_score": 0.681338, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_46_48", "bdc_text": "29v. ) : ] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum . Zurch.", "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_93", "psc_text": "9) . Quod vero [ Baluz. vere] secundum divinam revelationem faciebat praedicationem, perspicuum fit, ipso dicente: Deinde post annos quatuordecim iterum ascendi Jerosolymam cum Barnaba, assumpto etiam Tito. Ascendi autem secundum revelationem, et exposui eis Evangelium, quod praedico gentibus; seorsum autem iis, qui videbantur aliquid esse, ne forte in vacuum currerem, aut cucurrissem (Gal. II, 1) . Christum praedicans gentibus, ut Deum, divinum nominat ipsius ubique mysterium. Ascendit per revelationem Jerosolymam, et exposuit his, qui videbantur aliquid esse, id est, sanctis apostolis, sive discipulis, ne forte in vacuum currat. Cum vero ab Jerosolymis descendisset, et rursus gentium gregibus interfuisset, emendavitne aliquid ex prioribus? Nonne perseveravit Deum confitens Christum? Atque ideo scribit quibusdam: Miror quod sic cito transferimini ab eo, qui vos vocavit in aliud evangelium, quod non est aliud, nisi aliqui sunt conturbantes vos et volentes convertere Evangelium Christi (Gal. I, 6) . Ait autem iterum: Sed etsi nos aut", "candidate_score": 0.636689, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_33", "bdc_text": "Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Scholia-de-incarnatione-unigeniti_window_156", "psc_text": "divinum Samuel, dicentes: Ecce tu senuisti, et filii tui non ambulant in viis tuis, et nunc constitue superinos regem, qui judicet nos, sicut caeterae habent gentes (I Reg. VIII, 5) . Moleste id quidem nimis ferebat propheta. Ait autem Deus omnipotens: Audi vocem populi, sicut locutus est ad te; quia non te spreverunt, sed me spreverunt, ut non regnem super eos (Ibid. v. 7) . Dixit autem alicubi etiam Christus sanctis apostolis: Qui recipit vos, me recipit (Luc. IX, 48) . Necnon etiam misericordes pro tribunali suo allocuturum se pollicetur: Venite, benedicti Patris mei, percipite paratum vobis regnum a constitutione mundi (Matth. XXV, 34) . Probitatis vero ipsorum mores familiariter agnoscens de iis, quibus bene consultum fuerat ab ipsis: Quamdiu feceritis, inquit, uni horum minimorum, mihi fecistis (Ibid. v. 40) . Ecce, in his relationis modus qualis sit, cognoscitur evidenter. Murmurabat adversus Moysen et Aaron populus Israel, et res quidem", "candidate_score": 0.628658, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf021", "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", "max_score": 0.680643, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2558", "psc_text": "piscem, numquid serpentem porriget ei? Aut a quo petit ovum, numquid porriget ei scorpionem? Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris; quanto magis Pater vester qui in coelis est, dabit bona petentibus se? Tria ergo rursus ista consideremus, ne forte ibi sint illa tria, fides, spes, charitas: major autem horum charitas. Pone ergo tria, panem, piscem, ovum: major horum panis. Ideo bene panem intelligimus in his tribus charitatem. Propterea pani lapidem opposuit, quia duritia contraria est charitati. Piscem fidem intelligimus. Dixit quidam sanctus, et nos dicere delectat: Piscis bonus, pia est fides. Vivit inter fluctus, nec frangitur aut solvitur fluctibus. Vivit inter tentationes tempestatesque hujus saeculi, pia fides: saevit mundus, et integra est. Tantum contrarium fidei serpentem illum observa. In fide enim desponsata est illa, cui dicitur in Canticis canticorum: Veni de Libano, sponsa mea, veniens et pertransiens ab initio fidei (Cant. IV, 8) .", "candidate_score": 0.680643, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1934", "psc_text": "Ecclesia, fluctuat et quatitur tempestatibus tentationum: et non quiescit ventus contrarius, id est, adversans ei diabolus, et impedire nititur ne perveniat ad quietem. Sed major est qui interpellat pro nobis. Nam in ista nostra fluctuatione in qua laboramus, dat nobis fiduciam, veniens ad nos, et confortans nos: tantum ne turbati in navi excutiamus nos, et projiciamus in mare. Quia etsi turbatur navis, navis est tamen. Sola portat discipulos, et recipit Christum. Periclitatur quidem in mari: sed sine illa statim peritur. Tene te itaque in navi, et roga Deum. Deficientibus enim omnibus consiliis, cum neque gubernacula suffecerint, et ipsa velorum extensio majori periculo quam utilitati fuerit; dimissis humanis omnibus adjutoriis et viribus, sola restat nautis intentio deprecandi et voces ad Deum fundendi. Qui ergo praestat navigantibus, ut perveniant ad portum, numquid Ecclesiam suam dimissurus est, ut eam non perducat ad requiem? CAPUT IV. 5. Tempestas absente Domino. Tamen, fratres, maxima perturbatio", "candidate_score": 0.668748, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10_12", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam . Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_205", "psc_text": "CAPUT XI. 12. Eia, fratres, decursis decem praeceptis et decem plagis, comparantes contemptores praeceptorum contumaciae Aegyptiorum, cautos vos fecimus, ut habeatis securi res vestras in praeceptis Dei; res vestras, inquam, res vestras interioris arcae vestrae, interioris thesauri vestri; res vestras, quas vobis nec fur, nec latro, nec vicinus potens possit auferre; ubi nec tinea, nec rubigo metuenda est: cum quibus dives exit et naufragus. Sic enim eritis populus Dei inter iniquos Aegyptios, illis haec in corde patientibus, vobis autem incolumibus in ipsis interioribus hominibus vestris, donec educatur populus de Aegypto quodam exodo suo; quod et fit: nam illud semel factum est, hoc non cessat fieri. 13. Sanctificatio nulla divina et vera est, nisi ab Spiritu sancto. Non enim frustra dictus est proprie Spiritus sanctus; cum sit et Pater sanctus et Filius sanctus, nomen tamen proprium hoc Spiritus accepit, ut tertia in Trinitate persona Spiritus sanctus diceretur. Ipse requiescit super humilem", "candidate_score": 0.665279, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2227", "psc_text": "erat fideles suos in fine hujus saeculi, prius honoravit crucem in hoc saeculo; ut terrarum principes credentes in eum prohiberent aliquem nocentium crucifigi: et quod cum magna insultatione persecutores Judaei Domino procurarunt, magna fiducia servi ejus, etiam reges in fronte nunc portant. Non tantum apparet modo qualem mortem pro nobis Dominus subire dignatus est: sicut ait Apostolus, Factus pro nobis maledictum (Galat. III, 13) . Et cum ei pendenti Judaeorum caecitas insultaret, posset utique descendere de cruce, qui si nollet, non esset in cruce: sed amplius erat de sepulcro resurgere, quam de cruce descendere. Haec ergo Dominus faciens divina, patiens humana, admonet nos corporalibus miraculis et patientia corporali, ut credamus, et sanemur ad conspicienda illa invisibilia quae carnis oculus nescit. Hoc ergo agens curavit caecos istos, de quibus nunc Evangelium recitatum est. Et in curando videte quid admonuerit aegrotum interiorem. CAPUT X. 9. Duorum caecorum curatio quid significat. Jesum transire", "candidate_score": 0.650908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3177", "psc_text": "non videtis? ille laudet, qui videt: ille etiam corrigat, si quid ibi videt quod ejus oculos offendit. Quia et nos non dicimus perfecte nos sanos: sed tundimus pectus nostrum, et dicimus Deo, Propitius esto, ne peccem. Tamen puto, coram illo enim loquor, nihil aliud a vobis quaerens nisi salutem vestram; et gemimus plerumque in peccatis fratrum nostrorum, et vim patimur, et torquemur animo, et aliquando corripimus illos: imo nunquam non corripimus. Testes sunt omnes qui recordantur quod dico, quoties sunt a nobis correpti fratres peccantes, et vehementer correpti. CAPUT XII. 15. De ovibus quae ratio reddenda a pastore. Modo consilium nostrum tracto cum Sanctitate vestra. In nomine Christi plebs Dei estis, plebs catholica estis, membra Christi estis: Non estis divisi ab unitate. Communicatis membris Apostolorum, communicatis memoriis sanctorum martyrum, diffusorum per orbem terrarum, et pertinetis ad curam nostram, ut rationem de vobis bonam reddamus. Tota autem ratio nostra quae est,", "candidate_score": 0.648126, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2066", "psc_text": "incertis vagabantur » (Sallust. Bell. Catil. cap. 4.) Habebant ergo deos secum, condiderunt Romam in Latio, posuerunt ibi colendos deos, qui colebantur in Troja. Inducitur a poeta ipsorum Juno irascens Aeneae et Trojanis fugientibus, et dicit, Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans victosque Penates: (Virgil., Aeneid., lib. 1, vers. 67, 68.) id est, deos victos portans secum in Italiam. Jam quando dii in Italiam victi portabantur, numen erat, an omen? Diligite ergo legem Dei, et non sit vobis scandalum. Rogamus vos, obsecramus vos, exhortamur vos, estote mites, compatimini patientibus, suscipite infirmos: et in ista occasione multorum peregrinorum, egentium, laborantium, abundet hospitalitas vestra, abundent bona opera vestra. Quod jubet Christus, faciant Christiani, et tantum suo malo blasphemant Pagani. SERMO LXXXII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XVIII, 15-18, Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum, etc. Et de verbis Salomonis, Annuens", "candidate_score": 0.646823, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2065", "psc_text": "Paganorum arsit mater ejus Troja? Dii, in quibus spem suam Romani posuerunt, omnino Romani dii, in quibus spem Pagani Romani posuerunt, ad Romam condendam de Troja incensa migraverunt. Dii Romani ipsi fuerunt primo dii Trojani. Arsit Troja, tulit Aeneas deos fugitivos: imo tulit deos fugiens stolidos. Portari enim a fugiente potuerunt: fugere ipsi non potuerunt. Et cum ipsis diis veniens in Italiam, cum diis falsis condidit Romam. Longum est caetera persequi: breviter tamen quod ipsorum litterae habent commemorem. Auctor ipsorum omnibus notus sic loquitur: « Urbem Romam, sicut ego accepi, condidere atque habuere initio Trojani, qui, Aenea duce profugi, sedibus incertis vagabantur » (Sallust. Bell. Catil. cap. 4.) Habebant ergo deos secum, condiderunt Romam in Latio, posuerunt ibi colendos deos, qui colebantur in Troja. Inducitur a poeta ipsorum Juno irascens Aeneae et Trojanis fugientibus, et dicit, Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans victosque Penates: (Virgil., Aeneid.,", "candidate_score": 0.646338, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2066", "psc_text": "incertis vagabantur » (Sallust. Bell. Catil. cap. 4.) Habebant ergo deos secum, condiderunt Romam in Latio, posuerunt ibi colendos deos, qui colebantur in Troja. Inducitur a poeta ipsorum Juno irascens Aeneae et Trojanis fugientibus, et dicit, Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans victosque Penates: (Virgil., Aeneid., lib. 1, vers. 67, 68.) id est, deos victos portans secum in Italiam. Jam quando dii in Italiam victi portabantur, numen erat, an omen? Diligite ergo legem Dei, et non sit vobis scandalum. Rogamus vos, obsecramus vos, exhortamur vos, estote mites, compatimini patientibus, suscipite infirmos: et in ista occasione multorum peregrinorum, egentium, laborantium, abundet hospitalitas vestra, abundent bona opera vestra. Quod jubet Christus, faciant Christiani, et tantum suo malo blasphemant Pagani. SERMO LXXXII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XVIII, 15-18, Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum, etc. Et de verbis Salomonis, Annuens", "candidate_score": 0.643261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_11_13", "bdc_text": "Annos ab hinc non minus decem ut Ulisses ille fabulosus laborem de ventis et fluctibus exantlavimus , ita tamen , ut nostram Ithacam nobis iam apparere gaudeamus . Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen.", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2066", "psc_text": "incertis vagabantur » (Sallust. Bell. Catil. cap. 4.) Habebant ergo deos secum, condiderunt Romam in Latio, posuerunt ibi colendos deos, qui colebantur in Troja. Inducitur a poeta ipsorum Juno irascens Aeneae et Trojanis fugientibus, et dicit, Gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans victosque Penates: (Virgil., Aeneid., lib. 1, vers. 67, 68.) id est, deos victos portans secum in Italiam. Jam quando dii in Italiam victi portabantur, numen erat, an omen? Diligite ergo legem Dei, et non sit vobis scandalum. Rogamus vos, obsecramus vos, exhortamur vos, estote mites, compatimini patientibus, suscipite infirmos: et in ista occasione multorum peregrinorum, egentium, laborantium, abundet hospitalitas vestra, abundent bona opera vestra. Quod jubet Christus, faciant Christiani, et tantum suo malo blasphemant Pagani. SERMO LXXXII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XVIII, 15-18, Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum, etc. Et de verbis Salomonis, Annuens", "candidate_score": 0.642043, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_45_47", "bdc_text": "[ Adresse vor S. 17 ( neu: 29v. ) : ] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3367", "psc_text": "numero fuit, et lapidantium vestimenta servavit (Ibid., 57). Idem etiam ad Timotheum scribens ait: « Obsecro primum omnium fieri deprecationes, adhorationes, interpellationes, gratiarum actiones, pro omnibus hominibus, pro regibus et omnibus qui in sublimitate sunt, ut quietam et tranquillam vitam agamus » (I Tim. II, 1, 2). Jubebat ergo orari pro regibus: et tunc reges persequebantur Ecclesias. Sed quas tunc pro se orantes persequebantur, nunc pro se exauditas defendunt. CAPUT XVII. 18. Proximi nomine inimicus etiam diligendus praecipitur. Vis ergo et illud antiquorum custodire praeceptum? Dilige proximum tuum, hoc est omnem hominem. Ex duobus enim primis parentibus omnes nati, omnes utique proximi sumus. Certe enim ipse Dominus Jesus Christus qui diligi praecipit inimicos, in duobus illis praeceptis totam Legem et Prophetas pendere testatus est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Matth.", "candidate_score": 0.64001, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2565", "psc_text": "spem, ovum meum non est ab scorpione percussum. Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2) . Felix sit mundus, evertatur mundus: Benedicam Dominum, qui fecit mundum. Benedicam prorsus. Secundum carnem bene sit, secundum carnem male sit: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo. Nam si benedico quando bene est, et blasphemo quando male est; suscepi scorpionis aculeum, compunctus retro respexi; quod absit a nobis. Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est: sit nomen Domini benedictum (Job. I, 21) . CAPUT VII. 9. Civitas et regnum in coelis aeternum eos manent. Manet civitas quae nos carnaliter genuit. Deo gratias. Utinam et spiritualiter generetur, et nobiscum transeat ad aeternitatem. Si non manet civitas quae nos carnaliter genuit, manet quae nos spiritualiter genuit. Aedificans Jerusalem Dominus (Psal. CXLVI, 2) . Numquid dormitando aedificium suum perdidit, aut non custodiendo hostes", "candidate_score": 0.638278, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2558", "psc_text": "piscem, numquid serpentem porriget ei? Aut a quo petit ovum, numquid porriget ei scorpionem? Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris; quanto magis Pater vester qui in coelis est, dabit bona petentibus se? Tria ergo rursus ista consideremus, ne forte ibi sint illa tria, fides, spes, charitas: major autem horum charitas. Pone ergo tria, panem, piscem, ovum: major horum panis. Ideo bene panem intelligimus in his tribus charitatem. Propterea pani lapidem opposuit, quia duritia contraria est charitati. Piscem fidem intelligimus. Dixit quidam sanctus, et nos dicere delectat: Piscis bonus, pia est fides. Vivit inter fluctus, nec frangitur aut solvitur fluctibus. Vivit inter tentationes tempestatesque hujus saeculi, pia fides: saevit mundus, et integra est. Tantum contrarium fidei serpentem illum observa. In fide enim desponsata est illa, cui dicitur in Canticis canticorum: Veni de Libano, sponsa mea, veniens et pertransiens ab initio fidei (Cant. IV, 8) .", "candidate_score": 0.63812, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1331", "psc_text": "prudentioribus; intueantur quanti oratores; quanti periti, quanti philosophi hujus mundi ab illis piscatoribus irretiti sint, ut ad salutem de profundo attraherentur; cogitantes eum qui magnum malum animae humanae, id est, superbiam, suae humilitatis exemplo sanare descendens, infirma mundi elegit, ut confunderet fortia; et stulta hujus mundi elegit, ut confunderet sapientes; non qui essent, sed qui esse viderentur: et ignobilia hujus mundi elegit, et ea quae non sunt, ut ea quae sunt evacuaret (I Cor. I, 27). CAPUT IV. 5. Dissonantia Evangeliorum nulla esse secure creditur, donec intelligatur. Utilitas secreti. Vela appensa in domo. Quidquid velis dicas, inquiunt, nos deprehendimus ubi legitis natum Christum, dissonare inter se Evangelia, et non posse utrumque verum esse quod dissonat. Cum enim ostendero, inquit, dissonantiam, recte improbo fidem, aut tu qui accipis fidem, ostende concordiam. Quam quaeso dissonantiam demonstrabis? Apertam, inquit, cui nemo potest contradicere. Quam securi auditis, quia fideles estis. Attendite, dilectissimi, et videte", "candidate_score": 0.635593, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_41_43", "bdc_text": "Et poetari me in re tanta boni et equi consulito . Vale in servatore nostro cum vestris omnibus , ornatissime Bullingere . Constantię , 7 . martii 1537 .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_872", "psc_text": "ministrum: quia sunt ibi et desiderantes adventum Domini. Sunt ibi et ex illo numero, de quo dicitur, Beatus ille servus, quem, cum venerit dominus, invenerit ita facientem (Luc. XII, 45, 46, 43) . Ergo veniet, et dividet eum. CAPUT XI. 16. Nunc interim demoratur alicubi: sed non est sollicitus quid agatur in domo. Omnes enim apud eam vestiti sunt. Numquid de nuditate servorum suorum sollicitus erit, cum alicubi demoratur, habens conjugem talem? Vestiti sunt, et optime. Quam optime vultis nosse? Quotquot in Christo baptizati estis, Christum induistis (Galat. III, 27) . Omnes omnino apud eam vestiti sunt. Et boni servi et mali servi vestiti sunt: sed boni servi vestiti sunt, qui Christum induerunt, non tantum in forma Sacramenti, sed etiam in opere exempli, sequentes vestigia Domini sui; alii vero usque ad Sacramentum, reddituri de sua veste rationem. Non cessat tamen illa mulier, non cessat illa mulier omnes vestire: ut nemo", "candidate_score": 0.632059, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_32_34", "bdc_text": "Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ;", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4052", "psc_text": "tribunal, et constitue te ante te, et judica te: et si pravum inveneris, corrige te. Propono ergo. Deus dicit in lege sua, inventionem esse reddendam (Deut. XXII, 3): Deus in lege sua dicit, quam primo populo dedit, pro quibus Christus nondum erat mortuus, inventionem tanquam alienum esse reddendam; si quisquam, verbi gratia, in via inveniat alienum sacculum solidorum, debere reddere. Sed nescit cui? Non se excusat ignorantia, si non dominetur avaritia. CAPUT VII. 8. Exemplum eximium de restituenda re aliena. Dicam vestrae Charitati, quoniam dona Dei sunt; et sunt in populo Dei qui non frustra audiunt verbum Dei: dicam quod fecerit pauperrimus homo, nobis apud Mediolanum constitutis; tam pauper, ut proscholus esset grammatici: sed plane christianus, quamvis ille esset paganus grammaticus; melior ad velum, quam in cathedra. Invenit sacculum, nisi forte me numerus fallit, cum solidis ferme ducentis: memor legis proposuit pittacium publice. Reddendum enim sciebat; sed cui redderet, ignorabat.", "candidate_score": 0.630912, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_22_24", "bdc_text": "Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro :", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1930", "psc_text": "Et verum dicimus Sanctitati vestrae; quae de veteri proferuntur, per novum illustrantur. Ideo transitur ad Dominum, ut auferatur velamen. SERMO LXXV . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIV, 24-33, Navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus, etc. . CAPUT PRIMUM. 1. Altior significatio latet in re gesta. Evangelii lectio quam modo audivimus, admonet humilitatem omnium nostrum, videre et cognoscere ubi simus, et quo nobis tendendum et festinandum sit. Non enim nihil significat navis illa portans discipulos, quae contrario vento laborabat in fluctibus. Neque sine causa Dominus relictis turbis ascendit in montem, ut solus oraret; deinde veniens ad discipulos suos, periclitantes invenit, ambulans super mare, et confirmavit eos ascendens in navem, fluctusque placavit. Quid autem mirum, si omnia placare potest, qui condidit omnia? Tamen posteaquam ascendit in navem, venerunt qui portabantur, dicentes: Vere Filius Dei es tu. Sed ante istam evidentiam turbati sunt, videntes eum super mare. Dixerunt enim: Phantasma est.", "candidate_score": 0.624831, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_28", "bdc_text": "Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se .", "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2760", "psc_text": "Fulgor ab igne existit, an ignis a fulgore? Omnis anima mihi respondet: voluit enim Deus inseminare omni animae initia intellectus, initia sapientiae: omnis mihi anima respondet, et nemo dubitat, quod splendor ille de igne existit, non ignis de splendore. Ponamus ergo ignem patrem illius splendoris: quia jam praelocuti sumus coaeva nos quaerere, non coaeterna. Si lucernam accendere cupio, nondum est ibi ignis, nondum et ille splendor: mox autem ut accendero, simul cum igne et splendor existit. Da hic mihi ignem sine splendore, et credo tibi Patrem fuisse sine Filio. CAPUT IX. 12. Alia coaeva, imago et res unde nascitur. Attendite: dicta est ut potuit a nobis tanta res dici, Domino adjuvante intentionem orationis vestrae et praeparationem cordis vestri, excepistis quantum capere potuistis. Illa tamen ineffabilia sunt. Nihil dignum putetis dictum, vel eo ipso quo coaeva coaeternis comparantur, temporalia semper manentibus, exstinguibilia immortalibus. Sed quia dictus est Filius et imago Patris,", "candidate_score": 0.618113, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf016", "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", "max_score": 0.680218, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_533", "psc_text": "quare dubitastis (Matth. VIII, 26) ? Et bene arguuntur qui praesente Christo timebant, cum utique qui ei adhaeret, perire non possit. 43. Ergo confirmavit fidem, refudit tranquillitatem. Ventum cessare praecepit, non aquilonem, non africum: sed illum utique ventum, cui dictum est ab angelo Michaele in epistola Judae: Imperet tibi Dominus (Judae IX) . Unde etiam sanctus Matthaeus: Imperavit, inquit, vento et mari (Matth. VIII, 26) . Atque utinam in nobis flatus ejus asperos cohibere dignetur; ut fluctuanti vitae refusa tranquillitas naufragii metum demat! Et si jam non dormiat sui corporis somno, caveamus tamen ne nostri corporis somno nobis dormiat et quiescat. 44. Et quoniam quae loco superiori perstrinximus, delibasse satis est: nunc quia in libro secundum Matthaeum duos homines in regione Gerasenorum daemoniis afflatos Christo occurrisse cognovimus (Ibid., 28), hic autem sanctus Lucas unum inducit, eumdemque nudum (nudus enim est quicumque tegumentum naturae suae et virtutis amisit), qua ratione evangelistae", "candidate_score": 0.680218, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_45_47", "bdc_text": "[ Adresse vor S. 17 ( neu: 29v. ) : ] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_671", "psc_text": "coelis est (Matth. XVI, 17) . 1427 . 69. (Vers. 25.) Adhaeret his lectio, qua exponuntur hi qui sibi legisperiti videntur, qui verba Legis tenent, vim Legis ignorant: et ex ipso primo Legis capitulo docet esse Legis ignaros, probans quod in principio statim Lex et Patrem et Filium praedicaverit, incarnationis quoque Dominicae annuntiaverit sacramentum, dicens: Diliges Dominum Deum tuum . . . . Et diliges proximum tuum sicut te ipsum (Deut. VI, 5) . 70. (Vers. 28.) Unde Dominus ait ad legisperitum: Hoc fac, et vives. At ille qui nesciret proximum suum; quia non credebat in Christum, respondit: Quis est meus proximus? Itaque qui Christum nescit, nescit et Legem. Quomodo enim potest scire Legem, cum veritatem ignoret, cum Lex annuntiet veritatem? (Vers 30.) Homo quidam ex Hierusalem descendebat in Hiericho, et incidit in latrones. . 71. Ut eum locum qui propositus est nobis, planius possimus absolvere, veterem civitatis Hiericho repetamus", "candidate_score": 0.643911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_470", "psc_text": "1 et 2) . Quando apparuit? Quando vidimus. Non sic apparebat antequam videretur. Gratias ergo Domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. Mens mea in illo crucifixa est. 97. Itaque et nunc qui vetus Testamentum recensent, antequam cognoscant Evangelium, et quasi quaedam Dominici corporis legunt vestigia, venturum putant, et requirunt utrum ipse sit Christus Dei Filius, qui venturus est. Et cum legunt quando cum Abraham locutus est (Gen. XVIII, 20 et seq., et XXII, 1), vel quando se dux militiae coelestis ostendit (Josue V, 14), dicunt utique: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus? Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si", "candidate_score": 0.640451, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_45_47", "bdc_text": "[ Adresse vor S. 17 ( neu: 29v. ) : ] Domino Henricho Bullingero , pręconi evangelicae veritatis , amico suo venerando apud Tigurum .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147", "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,", "candidate_score": 0.639095, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_368", "psc_text": "secundum Matthaeum fluctuat (Matth. VIII, 24), secundum Lucam repletur piscibus; ut et principia Ecclesiae fluctuantis, et posteriora exuberantis agnoscas; pisces enim sunt, qui hanc enavigant 1353 vitam. Ibi adhuc discipulis Christus dormit, hic praecipit. Dormit enim trepidis, perfectis vigilat. Sed quemadmodum dormiat Christus, audisti dicentem in Propheta: Ego dormivi, et cor meum vigilat (Cant. V, 2) . 69. Et sanctus Matthaeus recte non praetermittendum putavit aeternae indicium potestatis, ubi imperat ventis (Matt. VIII, 26). Non est enim humana doctrina, sicut audistis Judaeos dicere, verbo imperat spiritibus (Luc. IV, 36): sed coelestis majestatis insigne. Quod turbatum sedatur mare, et divinae vocis imperio obsequuntur elementa, atque insensibilia sensum accipiunt obsequendi; divinae mysterium gratiae revelatur. Quod fluctus mitescunt saeculi, verbo immundus spiritus conquiescit; non alterum altero refellitur, sed utrumque celebratur. Habes miraculum in elementis, habes documentum in mysteriis. . 70. Ergo quia sanctus Matthaeus illa praelibaverat, sanctus Lucas eam sibi navim, in qua", "candidate_score": 0.637403, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_29", "psc_text": "Non enim voluntate tantum humana visum est: sed sicut placuit ei qui in me, inquit, loquitur Christus; qui ut id quod bonum est, nobis quoque bonum videri possit, operatur; quem enim miseratur, et vocat (II Cor. XIII, 3). Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatus cur esse voluerit Christianus, respondere: Visum est mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum; a Deo enim praeparatur voluntas hominum. Ut enim Deus honorificetur a sancto, Dei gratia est. Denique plurimi voluerunt scribere Evangelium: sed quatuor tantummodo, qui divinam meruerunt gratiam, sunt recepti. Visum est, inquit, et mihi assecuto a principio omnia diligenter ex ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18)", "candidate_score": 0.636522, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_28_30", "bdc_text": "Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se . Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) . posseposse über der Zeile nachgetragen .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_839", "psc_text": "Sapientia enim dictum est: Lavabit in vino stolam suam (Gen. XLIX, 11) . Ergo stola spirituale indumentum, et vestimentum est nuptiale. Annulus quid est aliud, nisi sincerae fidei signaculum, et expressio veritatis? Calceamentum autem Evangelii praedicatio est; et ideo accepit sapientiam primam. Est enim et aliud mysterium quod nescit, nisi qui accepit dictorum suorum, factorumque signaculum, et quoddam munimentum bonae intentionis et cursus; necubi offendat ad lapidem pedem suum, et supplantatus a diabolo Dominicae praedicationis officium derelinquat. Haec est praeparatio Evangelii, ad coelestium cursum dirigens praeparatos; ut non in carne ambulemus, sed in spiritu. 232. (Vers. 23.) Occiditur et vitulus saginatus, ut carnem Domini spirituali opimam virtute per gratiam sacramenti mysteriorum consortio restitutus epuletur. Nemo enim nisi qui timuerit Deum ( quod est initium sapientiae ), nisi signaculum spirituale 1467 vel custodierit vel receperit, nisi Dominum praedicaverit, sacramentis debet interesse coelestibus. Qui autem annulum habet, et Patrem habet, et Filium,", "candidate_score": 0.633768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_34_36", "bdc_text": "entschlossen gegen dessen Rückkehr ; vgl . Moeller , Zwick 1421. , ne quis porro de ea re dubitare queat . Quare quam potes modestissime nostros excusa et saluta meis verbis gravissimum virum Dithelmum Röstum Bürgermeister Diethelm Röist.", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_833", "psc_text": "Sed jam redeamus ad Patrem; licet non verear ne istius poenitentiam gerentis exemplo diu abfuisse videamur (numquam enim abfuimus, qui versabamur in vinea, in qua si et iste mansisset, non recessisset a Patre), cavendum tamen est, ne nos ei reconciliationis faciamus moram, quam non fecit Pater. Facile reconciliatur, quando impense rogatur. Et ideo discamus quali Pater obsecratione sit ambiendus. Pater, inquit. Quam misericors, quam pius, qui nec offensus patrium dedignatur nomen audire! (Vers. 18.) Pater, inquit, peccavi in coelum, et coram te. . 225. Haec est prima confessio apud auctorem naturae, praesulem misericordiae, arbitrum culpae. Sed etsi Deus novit omnia, vocem tamen tuae confessionis exspectat. Ore enim confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) ; quia allevat pondus erroris, quisquis ipse se onerat; et accusationis excludit invidiam, qui accusatorem praevenit confitendo: Justus enim in primordio sermonis accusator est sui (Prov. XVIII, 17) . Frustra autem velis occultare, quem nihil fallat;", "candidate_score": 0.631239, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_32_34", "bdc_text": "Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ;", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_518", "psc_text": "vae mihi si non dilexero! Audeo dicere: non reddidit Petrus, et ideo plus dilexit. Non reddidit Paulus? Reddidit quidem mortem pro morte, sed alia non reddidit; quia multa debebat. Audi ipsum dicentem quia non reddidit: Quis prior dedit illi, et retribuetur ei (Rom. XI, 34) ? Reddamus licet crucem pro cruce, funus pro funere, numquid reddimus quod ex ipso, et per ipsum, et in ipso habemus omnia? Reddamus ergo amorem pro debito, charitatem pro munere, gratiam pro sanguinis pretio; plus enim diligit cui donatur amplius. 27. Sed revertamur ad illam superiorem, cujus consilium adhuc nec apostoli intelligunt, quod erat absconditum a saeculis in Deo: Quis enim cognovit sensum Domini (Ibid.) ? Conquerebantur ergo discipuli quia mulier super caput effudit unguentum, et quaerebantur dicentes: Quare hoc sic periit? Potuit enim venumdari pretio, et dari pauperibus (Matth. XXVI, 8) . Quid utique displicuerit Christo in eorum sermonibus, non poteris deprehendere, nisi mysterium", "candidate_score": 0.630973, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_42_44", "bdc_text": "Vale in servatore nostro cum vestris omnibus , ornatissime Bullingere . Constantię , 7 . martii 1537 . Th. Blaurerus tuus .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_482", "psc_text": "24, 25.) Sed quid existis in desertum videre? Arundinem vento moveri? Quid existis videre? Hominem mollibus vestimentis indutum? . 107. Non hic Domini sermo de vestibus; quamquam plerosque mollioris cura vestis effeminet, qui quasi lanae onus ferre non possint, sericas vestes tectis per terram verrunt vestigiis, usuque faciunt ut amictus oneri sit. Sed tamen alia videtur hic indumenta signare, et nisi fallor, humana corpora quibus anima nostra vestitur. Denique et Joseph tunica ad speciem Dominici corporis cruentata est (Gen. XXXVII, 31). Et Apostolus ait: Exuens se carnem, principatus et potestates omnes traduxit (Coloss. II, 15) . Quid aliud ostendit, nisi vice indumenti corpus fuisse, quo se ista exspoliavit Dominus in passione, ut divinitas libera immunisque maneret injuriae? Totus igitur hic locus exemplo nos prophetico ad virtutem subeundae passionis hortatur. Denique addidit: (Vers. 25.) Ecce qui in veste pretiosa sunt in domibus regum sunt. . 108. Sunt etiam mollia indumenta deliciosi", "candidate_score": 0.620257, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_22_24", "bdc_text": "Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro :", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_431", "psc_text": "juxta quod scriptum est: Irascimini, et nolite peccare (Psal. IV, 5) . Praeclarum est enim motum temperare consilio: nec minoris virtutis ducitur, cohibere iracundiam, indignationemque compescere, quam omnino non irasci; cum plerumque illud lentius, hoc fortius aestimetur. 1369 . 55. Cum hoc feceris, memento quia peccator es; lugeto peccata tua, lugeto delicta. Et bene tertia benedictio est peccata deflentis; quia Trinitas est quae peccata condonat. Ablue igitur te lacrymis tuis, et fletibus lava. Si tu ipse te fleveris, alius te non flebit; nam si Saul deflevisset peccata sua, Samuel eum non deflevisset (I Reg. XV, 35). Habet unusquisque quos fleat mortuos suos. Mortui sumus, quando peccamus, quando implemur ossibus mortuorum. Mortuus est sermo malus, qui exit de ore; exit enim de sepulcro malo: Sepulcrum autem patens est gultur eorum (Psal. V, 11) . Ideo dicit Apostolus: Imitatores mei estote (I Cor. IV, 16) . Vult nos delictorum meminisse nostrorum. Paulus", "candidate_score": 0.619514, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_21_23", "bdc_text": "Quos ego. . . ! Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis .", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1071", "psc_text": "Et ideo Petrus non de industria sic respondisse inducitur; quia postea recordatus est, et tamen flevit. Maluit enim ipse suum accusare peccatum, ut justificaretur fatendo, quam gravaretur negando: Justus enim in principio accusator est sui (Prov. XVIII, 17) ; et ideo flevit. 88. Quare flevit? Quia culpa obrepsit ei: ego soleo flere, si culpa mihi desit, hoc est, si non me vindicem, si non obtineam quod improbe cupio. 1523 Petrus doluit et flevit; quia erravit ut homo. Non invenio quid dixerit, invenio quod fleverit: lacrymas ejus lego, satisfactionem non lego: sed quod defendi non potest, ablui potest. Lavent lacrymae delictum, quod voce pudor est confiteri. Et veniae (Cf. Aug. lib. I de Gratia Christi, cap. 45) fletus consulunt, et verecundiae. Lacrymae sine horrore culpam loquuntur: lacrymae crimen sine offensione verecundiae confitentur: lacrymae veniam non postulant, et merentur. Inveni cur tacuerit Petrus, ne tam cito veniae petitio plus offenderet. Ante flendum", "candidate_score": 0.612499, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_24_26", "bdc_text": "Maturate fugam regique haec dicite vestro : Non illi imperium pelagi sęvumque tridentem , sed mihi sorte datum ; tenet ille immania saxa , vestras , Eure , domos ;", "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_218", "psc_text": "Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium, et misericordiam meam non dispergam ab eo, sicut dispersi ab iis qui ante te fuerunt (I Par. XVII, 11-13) . Per Esaiam quoque idem Dominus Deus generationem Domini revelavit, dicens: Exiet virga de radice Jesse, et flos ex radice ejus ascendet, et requiescet super eum Spiritus Domini, Spiritus sapientiae et intellectus (Esai XI, 1 et 2). Et infra: Et erit radix Jesse, et qui exsurget imperare gentibus: in ipso gentes sperabunt (Ibid., 10) . Et alibi: Puer natus est nobis, filius datus est nobis, cujus principium super humeros ejus, et vocabitur nomen ejus, magni consilii angelus. Adducam enim pacem super principes et salutem: et magna potestas ejus, et pacis ejus non erit finis, in sede David, et in regno ejus (Esai. IX, 6) . In quo juxta Aquilae quoque interpretationem non quasi de homine, sed de eo qui ultra", "candidate_score": 0.610362, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf021", "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", "max_score": 0.679422, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4_6", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3654", "psc_text": "Domino autem Christo aptissime possunt. Unde intelligitur etiam ipsum vocabulum Salomonis ad figuratam significationem adhibitum, ut in eo Christus accipiatur. Salomon quippe interpretatur Pacificus; ac per hoc, tale vocabulum illi verissime atque optime congruit, per quem mediatorem ex inimicis, accepta remissione peccatorum, reconciliamur Deo. Etenim cum inimici essemus, reconciliati sumus Deo per mortem Filii ejus (Rom. V, 10) . Idem ipse est ille pacificus, qui fecit utraque unum, et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in carne sua; legem mandatorum decretis evacuans, ut duos conderet in se in unum novum hominem, faciens pacem: et veniens evangelizavit pacem iis qui longe, et pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo", "candidate_score": 0.679422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4_6", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus . Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3655", "psc_text": "pacem iis qui prope (Ephes. II, 14-17) . Ipse in Evangelio dicit: Pacem relinquo vobis, pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Et multis aliis testimoniis Dominus Christus pacificus esse monstratur: non secundum pacem quam novit et quaerit hic mundus; sed illam pacem de qua dicitur apud prophetam, Dabo eis solatium verum, pacem super pacem (Isai. LVII, 19, sec. LXX) ; cum scilicet paci reconciliationis additur pax immortalitatis. Nam post omnia reddita quae promisit Deus, novissimam pacem nos exspectare debere, qua cum Deo vivamus in aeternum, idem propheta ostendit, ubi ait: Domine, Deus noster, pacem da nobis; omnia enim dedisti nobis (Isai. XXVI, 12, sec. LXX) . Pax erit plane illa perfecta, quando novissima inimica destruetur mors. Et in quo erit hoc, nisi in pacifico illo reconciliatore nostro? Sicut enim in Adam omnes moriuntur; sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 26, 22) . Quoniam ergo invenimus", "candidate_score": 0.666915, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2942", "psc_text": "terra est; aerem, nubes omnes ex quibus locutus est Deus multa, et saepe, et multis: transiliverat etiam omnes Angelos acie fidei. Erat enim iste transiliens non contentus terrenis, sed velut aquila volans praetervectus omnem nebulam qua tegitur omnis terra. Dicit enim Sapientia: Et nebula texi omnem terram (Eccli. XXIV, 6) . Pervenit ad aliquid liquidum, universam transiliens creaturam, et quaerens Deum, et effundens super se animam suam; pervenit ad principium, et Verbum Deum apud Deum; et invenit unius Patris unum Verbum; et vidit quia semel locutus est Deus; vidit Verbum per quod facta sunt omnia (Joan. I, 3), et in quo simul sunt omnia, non diversa, non separata, non inaequalia. Non enim Deus quod per Verbum faciebat, ipse non noverat; si autem quod faciebat noverat, in illo erat antequam fieret quod fiebat. Si enim non in illo erat quod fiebat antequam fiebat, ubi noverat quod faciebat? Non enim potes Deum", "candidate_score": 0.657687, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2942", "psc_text": "terra est; aerem, nubes omnes ex quibus locutus est Deus multa, et saepe, et multis: transiliverat etiam omnes Angelos acie fidei. Erat enim iste transiliens non contentus terrenis, sed velut aquila volans praetervectus omnem nebulam qua tegitur omnis terra. Dicit enim Sapientia: Et nebula texi omnem terram (Eccli. XXIV, 6) . Pervenit ad aliquid liquidum, universam transiliens creaturam, et quaerens Deum, et effundens super se animam suam; pervenit ad principium, et Verbum Deum apud Deum; et invenit unius Patris unum Verbum; et vidit quia semel locutus est Deus; vidit Verbum per quod facta sunt omnia (Joan. I, 3), et in quo simul sunt omnia, non diversa, non separata, non inaequalia. Non enim Deus quod per Verbum faciebat, ipse non noverat; si autem quod faciebat noverat, in illo erat antequam fieret quod fiebat. Si enim non in illo erat quod fiebat antequam fiebat, ubi noverat quod faciebat? Non enim potes Deum", "candidate_score": 0.647634, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_40", "bdc_text": "Dominum ora , ut rem publicam nostram conservet et augeat in regni sui honestamentum .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_557", "psc_text": "morientium contemnam (Os enim quod mentitur occidit animam [Sap. I, 11] ), credo videre bona Domini in terra viventium, ubi nullus est falsitati locus. 14. [vers. 14.] Sustine Dominum, viriliter age: et confortetur cor tuum, et sustine Dominum. Sed quando istud erit? Arduum est mortali, tardum est amanti: sed audi non fallacem vocem dicentis: Sustine Dominum. Tolera ustionem renum viriliter, et ustionem cordis fortiter: non tibi negatum putes, quod nondum accipis. Ne desperatione deficias, vide quia dictum est: Sustine Dominum. ENARRATIO II. SERMO AD PLEBEM. 1. Dominus Deus noster alloquens et consolans nos, profecto quos respicit ex justo judicio suo in sudore vultus nostri panem manducare (Gen. III, 19), ex nobis nobis loqui dignatur, ut ostendat quia non solum est conditor noster, sed et habitator. Voces istae Psalmi, quas audivimus, et ex parte cantavimus, si dicamus quod nostrae sint, verendum est quemadmodum verum dicamus: sunt enim voces magis Spiritus Dei", "candidate_score": 0.646593, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18_20", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4007", "psc_text": "abyssi? Quando omnes conscientias suas confitendo fuderunt: Et turbatae sunt abyssi. 19. [vers. 18.] Multitudo sonitus aquarum. In laudibus Dei, in confessionibus peccatorum, in hymnis et canticis, in orationibus, multitudo sonitus aquarum. Vocem dederunt nubes. Inde iste sonitus aquarum, inde abyssorum perturbatio, quia vocem dederunt nubes. Quae nubes? Praedicatores verbi veritatis. Quae nubes? De quibus minatur cuidam vineae Deus, quae pro uva fecit spinas, et dicit: Mandabo nubibus meis ne pluant super eam imbrem (Isai. V, 6) . Denique Apostoli relinquentes Judaeos, ierunt ad Gentes: in omnibus gentibus vocem dederunt nubes; praedicando Christum, vocem dederunt nubes. 20. [vers. 19.] Etenim sagittae tuae pertransierunt. Easdem voces nubium rursus sagittas dixit. Verba enim Evangelistarum sagittae fuerunt. Similitudines enim sunt. Nam proprie nec sagitta est pluvia, nec pluvia sagitta; at vero verbum Dei, et sagitta est, quia percutit, et pluvia, quia rigat. Nemo ergo jam miretur abyssorum conturbationem, quando sagittae tuae pertransierunt. Quid", "candidate_score": 0.643496, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_1", "bdc_text": "Visum est , honorande Bullingere , optimatibus nostris , ut responsum Nämlich die Antwort auf Bullingers Anfrage vom 2 .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1297", "psc_text": "illi oculos sanaverit, ut videat hanc lucem? Cum sanus factus fuerit ille, nec invenit quid dignum rependat sanatori suo: quantumlibet enim illi det, quid dabit tale quale ille praestitit? Ut plurimum det, aurum dabit, et multum aurum dabit: ille lucem praestitit. Ut noverit ille quia nihil dat, videat in tenebris quod dat. Quid ergo dabimus nos medico illi, oculos interiores nostros sananti, ad videndam quamdam lucem aeternam, quod est ipse? quid illi dabimus? Quaeramus, inveniamus, si possumus; et in angustiis inquisitionis nostrae exclamemus: Quid retribuam Domino pro omnibus quae retribuit mihi? Et quid invenit? Calicem salutaris accipiam, et nomen Domini invocabo (Psal. CXV, 12, 13) . Potestis, inquit, bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Inde Petro: Amas me? Pasce oves meas (Joan. XXI, 17) : pro quibus biberet calicem Domini. Confirmat autem justos Dominus. Novit Dominus vias immaculatorum, et haereditas eorum in aeternum erit. 9. [vers.", "candidate_score": 0.637184, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_4", "bdc_text": "Esse enim in foribus Adagia , 2 , 2 , 85 ( LB II 478) . , ut iam inde misertus dominus afflictionum nostrarum suo consilio pacem nobis restituat , valde confidimus .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2885", "psc_text": "salvus erit. IN PSALMUM LXI ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [vers. 1.] Delectatio divinorum eloquiorum, et dulcedo intelligendi verbi Dei, adjuvante ipso qui dat suavitatem, ut terra nostra det fructum suum (Psal. LXXXIV, 13), et nos ad loquendum, et vos ad audiendum exhortatur. Video vos sine fastidio audire, et gaudeo palato cordis vestri, a quo id quod salubre est non respuitur, sed cum aviditate percipitur, et utiliter continetur. Loquamur ergo vobis et hodie, quantum Dominus donat, de isto psalmo quem modo cantavimus. Titulus ejus est, In finem, pro Idithun, Psalmus ipsi David. Jam vobis insinuatum esse quid sit Idithun, recolo. Ex interpretatione enim hebraeae linguae ut ad nos pervenit, latine dicitur Idithun Transiliens eos. Transilit ergo iste qui cantat quosdam, quos desuper despicit. Videamus quousque transilierit, et quos transilierit, et ubi quamvis quosdam transilierit positus sit: de quo spirituali quodam et securo loco intueatur ima; non ita respiciens ut cadat,", "candidate_score": 0.636286, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_10", "bdc_text": "Praestat civili concordia gaudere et pietatem colere potius quam periculo se exponere intestino ob alienorum astutiam falsis pollicitationibus exornatam .", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1279", "psc_text": "Tunc autem secum concordant, quando in perniciem justi conspirant, non quia se amant, sed quia cum qui amandus erat simul oderunt. Contra hoc genus hominum indicit nobis Dominus Deus noster tolerantiam et affectum illum charitatis, quem novimus in Evangelio, praecipiente nobis Domino et dicente: Diligite inimicos vestros, et benefacite his qui oderunt vos (Matth. V, 44) . Sicut et Apostolus: Noli vinci a malo, sed vince in bono malum (Rom. XII, 21) . Contende cum malo, sed de bonitate. Ipsa est enim vera contentio, vel potius certamen salubre, ut sit bonus contra malum, non ut sint duo mali. 2. [vers. 12, 13.] Ergo ad Psalmum respicite. Primae partes jam tractatae sunt, sequuntur haec. Observabit peccator justum, et stridet super eum dentibus suis: Dominus autem irridebit eum. Quem? Utique peccatorem stridentem super justum dentibus suis. Unde autem Dominus irridebit eum? Quoniam prospicit quod veniet dies ejus. Acerbus videtur, cum minatur justo", "candidate_score": 0.635904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_32_34", "bdc_text": "Hac enim simulatione res maximas saepe obtinuerunt , et inventus est tertius semper , cuius exitio illi redirent in gratiam . Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 ) entschlossen gegen dessen Rückkehr ;", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", "candidate_score": 0.631564, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2941", "psc_text": "sanctis, etiamsi non voce sonante per nubem, in corde tamen ubi ipse magister est. Unde ille dicit: Audiam quid loquatur in me Dominus Deus, quoniam loquetur pacem populo suo (Psal. LXXXIV, 9) . Quid est ergo, Semel locutus est Deus? Multum transiliverat iste, ut perveniret illuc, ubi semel locutus est Deus. Ecce breviter dixi Charitati Vestrae. Hic inter homines, hominibus saepe, multis modis, multis partibus, per multiformem creaturam locutus est Deus: apud se semel Deus locutus est, quia unum Verbum genuit Deus. Iste ergo Idithun transiliens eos, transiliverat acie mentis forti, et valida, et praefidenti, transiliverat terram, et quidquid in terra est; aerem, nubes omnes ex quibus locutus est Deus multa, et saepe, et multis: transiliverat etiam omnes Angelos acie fidei. Erat enim iste transiliens non contentus terrenis, sed velut aquila volans praetervectus omnem nebulam qua tegitur omnis terra. Dicit enim Sapientia: Et nebula texi omnem terram (Eccli. XXIV, 6)", "candidate_score": 0.631123, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_22_24", "bdc_text": "Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro :", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2690", "psc_text": "Falsa lex est? Non valeat in haereticum tuum. Vera lex est? Valeat et in te. Non est quod respondeant; Deus contrivit dentes eorum in ore ipsorum. Ideoque ubi non possunt lubrica fallacia serpere ut aspides, aperta violentia fremunt ut leones. Prosiliunt et saeviunt armatae turbae Circumcellionum; dant stragem quantam possunt, quantamcumque possunt. Sed et molas leonum confregit Dominus. 16. [vers. 8.] Spernentur tanquam aqua decurrens. Non vos terreant, fratres, quidam fluvii qui dicuntur torrentes; hiemalibus aquis implentur: nolite timere; post paululum transit, decurrit aqua, ad tempus perstrepit, mox cessabit; diu stare non possunt. Multae haereses jam emortuae sunt: cucurrerunt in rivis suis quantum potuerunt, decurrerunt, siccati sunt rivi, vix eorum memoria reperitur, vel quia fuerint. Spernentur tanquam aqua decurrens. Sed non solum ipsi: totum hoc saeculum ad tempus perstrepit, et quaerit quem trahat. Omnes impii, omnes superbi, sonantes ad saxa superbiae suae quasi aquis irruentibus et confluentibus, non vos terreant;", "candidate_score": 0.629767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1954", "psc_text": "terram nubes istae, de quibus dictum est, Dedit vocem suam Altissimus, et mota est terra. De his enim nubibus minatur cuidam vineae sterili, unde translati sunt montes in cor maris: Mandabo, inquit, nubibus meis ne pluant super eam imbrem (Isai. V, 6) . Hoc impletum est in eo quod commemoravimus, quando translati sunt montes in cor maris: quando dictum est, Ad vos missi eramus, sed quia respuistis verbum Dei, imus ad gentes (Act. XIII, 46) : impletum est, Mandabo nubibus meis, ne pluant super eam imbrem. Denique ipsa gens Judaea modo sic remansit, tanquam vellus siccum in area. Nam et hoc nostis contigisse in quodam miraculo. Area sicca erat, vellus solum madebat: sed pluvia in vellere non apparebat (Judic. VI, 37, 38). Sic et sacramentum Novi Testamenti non apparebat in gente Judaeorum. Quod illic vellus, hic velum: velatum enim erat sacramentum in vellere. In area vero, in omnibus Gentibus patet", "candidate_score": 0.624489, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_33", "bdc_text": "Superiorum annorum res gestas ad te dabimus Ein entsprechender Bericht ist nicht bekannt. , ex quibus intelliges , quo plebis scito interposito illorum reditus ad nos prohibeaturDer Rat kämpfte seit dem freiwilligen Auszug des Domkapitels ( 1527 )", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3805", "psc_text": "Gentibus in Judaeorum populum talia licerent. Sed egressum est desuper, quomodo dicit Daniel: A principio orationis tuae egressus est sermo (Dan. IX, 23) . Hoc et Dominus ipsi Pilato inflanti se, et ponenti signa sua, signa, et non cognoscenti, et dicenti ad Christum, Mihi non respondes? nescis quia potestatem habeo occidendi te, et potestatem habeo dimittendi te? Et Dominus ad inflatum, tanquam vesicam reflandam pungens: Non haberes, inquit, in me potestatem, nisi data tibi esset desuper (Joan. XIX, 10, 11) . Sic et hic, Posuerunt signa sua, signa: et non cognoverunt. Quomodo non cognoverunt? Sicut in egressum desuper. Quomodo egressus factus fuerat desuper, ut hoc impleretur, numquid sic illi cognoscere potuerunt? 9. [vers. 6.] Jam percurramus versus istos, eversa Jerusalem, propterea quia et manifesti sunt, et non libet immorari nec in poena inimicorum. Quasi in silva lignorum securibus conciderunt januas ejus in idipsum; in dolabro et fractorio dejecerunt eam: id", "candidate_score": 0.621835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_19_21", "bdc_text": "\"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ; iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ? Quos ego. . . !", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2942", "psc_text": "terra est; aerem, nubes omnes ex quibus locutus est Deus multa, et saepe, et multis: transiliverat etiam omnes Angelos acie fidei. Erat enim iste transiliens non contentus terrenis, sed velut aquila volans praetervectus omnem nebulam qua tegitur omnis terra. Dicit enim Sapientia: Et nebula texi omnem terram (Eccli. XXIV, 6) . Pervenit ad aliquid liquidum, universam transiliens creaturam, et quaerens Deum, et effundens super se animam suam; pervenit ad principium, et Verbum Deum apud Deum; et invenit unius Patris unum Verbum; et vidit quia semel locutus est Deus; vidit Verbum per quod facta sunt omnia (Joan. I, 3), et in quo simul sunt omnia, non diversa, non separata, non inaequalia. Non enim Deus quod per Verbum faciebat, ipse non noverat; si autem quod faciebat noverat, in illo erat antequam fieret quod fiebat. Si enim non in illo erat quod fiebat antequam fiebat, ubi noverat quod faciebat? Non enim potes Deum", "candidate_score": 0.62063, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1954", "psc_text": "terram nubes istae, de quibus dictum est, Dedit vocem suam Altissimus, et mota est terra. De his enim nubibus minatur cuidam vineae sterili, unde translati sunt montes in cor maris: Mandabo, inquit, nubibus meis ne pluant super eam imbrem (Isai. V, 6) . Hoc impletum est in eo quod commemoravimus, quando translati sunt montes in cor maris: quando dictum est, Ad vos missi eramus, sed quia respuistis verbum Dei, imus ad gentes (Act. XIII, 46) : impletum est, Mandabo nubibus meis, ne pluant super eam imbrem. Denique ipsa gens Judaea modo sic remansit, tanquam vellus siccum in area. Nam et hoc nostis contigisse in quodam miraculo. Area sicca erat, vellus solum madebat: sed pluvia in vellere non apparebat (Judic. VI, 37, 38). Sic et sacramentum Novi Testamenti non apparebat in gente Judaeorum. Quod illic vellus, hic velum: velatum enim erat sacramentum in vellere. In area vero, in omnibus Gentibus patet", "candidate_score": 0.617561, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_20", "bdc_text": "iam cęlum terramque meo sine numine , venti , miscere et tantas audetis tollere molesvor moles gestrichenes nubes. ?", "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2942", "psc_text": "terra est; aerem, nubes omnes ex quibus locutus est Deus multa, et saepe, et multis: transiliverat etiam omnes Angelos acie fidei. Erat enim iste transiliens non contentus terrenis, sed velut aquila volans praetervectus omnem nebulam qua tegitur omnis terra. Dicit enim Sapientia: Et nebula texi omnem terram (Eccli. XXIV, 6) . Pervenit ad aliquid liquidum, universam transiliens creaturam, et quaerens Deum, et effundens super se animam suam; pervenit ad principium, et Verbum Deum apud Deum; et invenit unius Patris unum Verbum; et vidit quia semel locutus est Deus; vidit Verbum per quod facta sunt omnia (Joan. I, 3), et in quo simul sunt omnia, non diversa, non separata, non inaequalia. Non enim Deus quod per Verbum faciebat, ipse non noverat; si autem quod faciebat noverat, in illo erat antequam fieret quod fiebat. Si enim non in illo erat quod fiebat antequam fiebat, ubi noverat quod faciebat? Non enim potes Deum", "candidate_score": 0.617239, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf021", "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio", "max_score": 0.678789, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_88", "psc_text": "a Deo peto, intelligite quomodo dixerim, Si volueris, conservabis mandata. Certum est enim nos mandata servare, si volumus: sed quia praeparatur voluntas a Domino, ab illo petendum est ut tantum velimus, quantum sufficit ut volendo faciamus. Certum est nos velle, cum volumus: sed ille facit ut velimus bonum, de quo dictum est, quod paulo ante posui, Praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, sec. LXX) ; de quo dictum est, A Domino gressus hominis dirigentur, et viam ejus volet (Psal. XXXVI, 23) ; de quo dictum est, Deus est qui operatur in vobis et velle (Philipp. II, 13) . Certum est nos facere, cum facimus: sed ille facit ut faciamus, praebendo vires efficacissimas voluntati, qui dixit, Faciam ut in justificationibus meis ambuletis, et judicia mea observetis et faciatis. Cum dicit, faciam ut faciatis: quid aliud dicit, nisi, auferam a vobis cor lapideum, unde non faciebatis; et dabo vobis cor carneum, unde", "candidate_score": 0.678789, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf021", "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus", "max_score": 0.67758, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_24", "psc_text": "Sed plane saepe adest misericordia Dei per ministerium catechizantis, ut sermone commotus jam fieri velit quod decreverat fingere: quod cum velle coeperit, tunc eum venisse deputemus. Et occultum quidem nobis est quando veniat animo, quem jam corpore praesentem videmus: sed tamen sic cum eo debemus agere, ut fiat in illo haec voluntas, etiamsi non est. Nihil enim deperit, quando si est, utique tali nostra actione firmatur, quamvis quo tempore, vel qua hora coeperit, ignoremus. Utile est sane ut praemoneamur antea, si fieri potest, ab iis qui eum norunt, in quo statu animi sit, vel quibus causis commotus ad suscipiendam religionem venerit. Quod si defuerit alius a quo id noverimus, etiam ipse interrogandus est, ut ex eo quod responderit ducamus sermonis exordium. Sed si ficto pectore accessit, humana commoda cupiens, vel incommoda fugiens, utique mentiturus est: tamen ex eo ipso quod mentitur, capiendum est principium; non ut refellatur ejus mendacium, quasi", "candidate_score": 0.67758, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf036", "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", "max_score": 0.676857, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_44", "psc_text": "22. Deo igitur in hominibus misericorditer operante, providentur etiam adjutoria personarum atque opportunitatum, et ipsa facultas operis tunc invenitur ad baptizandum parvulum, quando in eo Dominus 445 statuit opus sanctae ablutionis implendum. Deus enim, qui parvulum non volentem, neque currentem, fidei nescium, suaeque salutis atque utilitatis ignarum, in quo nulla regenerationis petitio, nulla fidei potest inesse confessio, gratuita sacramenti virtute mundat; ipse pro redemptione parvuli animos parentum, sive quorumlibet fidelium voluntates excitat, ut etiam illis cum timore et tremore salutem suam operantibus proficiat ad bonae retributionis mercedem, per quorum piam curam infans perducitur ad salutem. Si enim mercedem suam non perdet qui calicem aquae frigidae uni ex minimis Christi in nomine discipuli dederit (Matth. X, 42), quo sola in homine caro pascitur, quomodo mercedem non habebit, qui pia sollicitudine currit ac satagit ut caro infantis animaque salvetur? CAP. XI.--23. Quocirca etiam haec bona voluntas divinitus dari credenda est parentibus piis,", "candidate_score": 0.676857, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5_7", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit . Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 . eius vitii artifices urbe excederent .", "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_39", "psc_text": "Ecce quomodo Spiritus sanctus gratia sua spadonem praeveniens, personam veridici praedicatoris indulsit. Qui etiam opportunitatem praedicandi Philippo dedit, quando spadonis animum ad legendum Isaiam misericorditer excitavit. Ipse etiam locum tribuit, qui eos ad stagnum gratuita bonitate perduxit. Ipse in spadone opus gratiae salutaris perfecit, quo illuminante idem spado Christum esse Filium Dei credidit, et ad stagnum veniens sacrae tinctionis effectum poposcit, nec baptizatus tantum, sed et Spiritu sancto repletus abscessit. 20. Quis etiam Cornelium centurionem, misso angelo ut apostolum Petrum accersiret, admonuit (Act. X, 5), nisi qui eidem centurioni gratis donum sui timoris ac bonae operationis infudit? Ut enim Deus orationum 444 ejus et eleemosynarum memoriam haberet, ipsius Cornelii prius meminit; non in ejus quolibet opere bono, sed in beneplacito suo, ut ei donum sui timoris infunderet, quo ei et eleemosynarum studium, et sanctae orationis inspiraret affectum. Ipse igitur ei placendi gratiam contulit, qui in eo quod coram se placeret", "candidate_score": 0.675758, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf026", "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae", "max_score": 0.67683, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_106", "psc_text": "Nam aut veritatem splendide producit, aut foeditatem circuitu evitat. Veritatem splendide producit, sicutVirg. Aen. 4, 584; 9, 459: Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens Aurora cubile. Vult enim dicere: 'iam luciscebat', aut: 'dies ortus erat'. Foeditatem circuitu devitat, sicutVirg. Aen. 8, 405: Placitumque petivit coniugis infusus gremio. Hoc enim circuitu evitat obscenitatem et decenter ostendit concubitum. Hyperbaton transcensio, cum verbum aut sententia ordine commutatur. Huius species quinque: anastrophe, hysteron proteron, parenthesis, tmesis, synthesis. Anastrophe est verborum ordo praeposterus, ut: 'litora circum', pro 'circum litora'. Hysteron proteron sententia ordine mutata utVirg. Aen. 3, 662: Postquam altos tetigit fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.]", "candidate_score": 0.67683, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_107", "psc_text": "fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.] Nam illud in medio parenthesis est. Tmesis est sectio unius nominis per interpositionem verborum, utVirg. Aen. 1, 412: Multum nebulae circum dea fudit amictum, pro 'circumfudit'. Synthesis [est], ubi ex omni parte confusa sunt verba, ut illudVirg. Aen. 2, 348: Iuvenes, fortissima frustra pectora, si vobis audendi extrema cupido est certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis. Excessere omnes aditis arisque relictis dii, quibus inperium hoc steterat; succurritis urbi incensae; moriamur et in media arma ruamus. Ordo talis est: 'Iuvenes fortissima pectora, frustra succurritis urbi incensae, quia excesserunt dii. Unde si vobis cupido certa est me sequi audentem extrema, ruamus", "candidate_score": 0.674191, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_843", "psc_text": "Facundus dictus, quia facile fari possit. Facetus, qui iocos et lusus gestis et factis conmendat, a faciendo dictus. Frugalis a fruge nominatus, id est a fructu vel parsimonia, sive, ut alii volunt, a modestia et temperantia. Fenerator, qui pecuniam deponit apud debitorem, quasi fenoris actor: nam fenus pecunia est. Fenerator autem Latine dicitur et qui dat mutuum et qui accipit. Flamines, pontifices idolorum. Felix dicitur qui felicitatem dat, felix, qui accipit: et felix, per quem datur felicitas, ut felix tempus, felix locus. Fidelis, pro eo quod fit ab eo id quod dicit vel promittit bonum. Facilis, a faciendo, nec tardus. Firmus, unde et formosus. Fortis, quia fert adversa vel quaecumque acciderint: sive a ferro, quod sit durus nec molliatur. Formosus a forma dictus. Formum enim veteres calidum et fervens dixerunt. Fervor enim sanguinem movet, [et] sanguis pulchritudinem. Foedus nomen habet ab hirco et haedo, F littera addita. Hunc veteres in", "candidate_score": 0.671772, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_106", "psc_text": "Nam aut veritatem splendide producit, aut foeditatem circuitu evitat. Veritatem splendide producit, sicutVirg. Aen. 4, 584; 9, 459: Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens Aurora cubile. Vult enim dicere: 'iam luciscebat', aut: 'dies ortus erat'. Foeditatem circuitu devitat, sicutVirg. Aen. 8, 405: Placitumque petivit coniugis infusus gremio. Hoc enim circuitu evitat obscenitatem et decenter ostendit concubitum. Hyperbaton transcensio, cum verbum aut sententia ordine commutatur. Huius species quinque: anastrophe, hysteron proteron, parenthesis, tmesis, synthesis. Anastrophe est verborum ordo praeposterus, ut: 'litora circum', pro 'circum litora'. Hysteron proteron sententia ordine mutata utVirg. Aen. 3, 662: Postquam altos tetigit fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.]", "candidate_score": 0.670911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_105", "psc_text": "ubi frigidus annus pontum fugat. Non enim totus annus frigidus est, sed pars anni, id est hiems. At contra a parte totum, utVirg. Aen. 2, 256: Flammas cum regia puppis extulerat. Ubi non solum puppis, sed navis, et non navis, sed qui in ea, et non omnes, sed unus flammas extulit. Onomatopoeia est nomen adfictum ad imitandum sonum vocis confusae, ut 'stridor valvarum', 'hinnitus equorum', 'mugitus boum', 'balatus ovium'. Periphrasis est circumloquium, dum res una plurimis verbis significatur, utVirg. Aen. 1, 387: Auras vitales carpit. Significavit enim per copulationem verborum unam rem, hoc est vivit. Hic autem tropus geminus est. Nam aut veritatem splendide producit, aut foeditatem circuitu evitat. Veritatem splendide producit, sicutVirg. Aen. 4, 584; 9, 459: Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens Aurora cubile. Vult enim dicere: 'iam luciscebat', aut: 'dies ortus erat'. Foeditatem circuitu devitat, sicutVirg. Aen. 8, 405: Placitumque petivit coniugis infusus", "candidate_score": 0.66828, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_95", "psc_text": "verbi, utVirg. Aen. 4, 660: Sic sic iuvat ire per umbras. Epanalempsis est sermonis in principio versus positi eiusdem in fine replicatio, ut est illudJuven. 14, 139: Crescit amor nummi quantum ipsa pecunia crescit. Paronomasia est in significatione diversa dictio pene ipsa, ut illud: 'Abire an obire te convenit?' id est exulem fieri, an mori. Schesis onomaton multitudo nominum coniunctorum quodam ambitu copulata, ut: Nubila, nix, grando, procellae, fulmina, venti. Paromoeon est multitudo verborum ex una littera inchoantium, quale est apud EnniumAnn. 109: O Tite tute Tati tibi tanta tyranne tulisti. Sed bene hoc temperat Virgilius, dum non toto versu utitur hanc figuram, ut Ennius, sed nunc in principio versus tantum, ut est illudAen. 1, 295: Saeva sedens super arma; nunc autem in fine, utAen. 3, 183: Sola mihi tales casus Cassandra canebat. Homoeoptoton est, quum plurima nomina per unum casum denuntiantur, ut illudVirg. Aen. 12, 903: Sed neque currentem,", "candidate_score": 0.665615, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17_19", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. : \"Tantane vos generis tenuit fiducia vestri ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_107", "psc_text": "fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.] Nam illud in medio parenthesis est. Tmesis est sectio unius nominis per interpositionem verborum, utVirg. Aen. 1, 412: Multum nebulae circum dea fudit amictum, pro 'circumfudit'. Synthesis [est], ubi ex omni parte confusa sunt verba, ut illudVirg. Aen. 2, 348: Iuvenes, fortissima frustra pectora, si vobis audendi extrema cupido est certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis. Excessere omnes aditis arisque relictis dii, quibus inperium hoc steterat; succurritis urbi incensae; moriamur et in media arma ruamus. Ordo talis est: 'Iuvenes fortissima pectora, frustra succurritis urbi incensae, quia excesserunt dii. Unde si vobis cupido certa est me sequi audentem extrema, ruamus", "candidate_score": 0.664876, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_107", "psc_text": "fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.] Nam illud in medio parenthesis est. Tmesis est sectio unius nominis per interpositionem verborum, utVirg. Aen. 1, 412: Multum nebulae circum dea fudit amictum, pro 'circumfudit'. Synthesis [est], ubi ex omni parte confusa sunt verba, ut illudVirg. Aen. 2, 348: Iuvenes, fortissima frustra pectora, si vobis audendi extrema cupido est certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis. Excessere omnes aditis arisque relictis dii, quibus inperium hoc steterat; succurritis urbi incensae; moriamur et in media arma ruamus. Ordo talis est: 'Iuvenes fortissima pectora, frustra succurritis urbi incensae, quia excesserunt dii. Unde si vobis cupido certa est me sequi audentem extrema, ruamus", "candidate_score": 0.664806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16_18", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert . et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_105", "psc_text": "ubi frigidus annus pontum fugat. Non enim totus annus frigidus est, sed pars anni, id est hiems. At contra a parte totum, utVirg. Aen. 2, 256: Flammas cum regia puppis extulerat. Ubi non solum puppis, sed navis, et non navis, sed qui in ea, et non omnes, sed unus flammas extulit. Onomatopoeia est nomen adfictum ad imitandum sonum vocis confusae, ut 'stridor valvarum', 'hinnitus equorum', 'mugitus boum', 'balatus ovium'. Periphrasis est circumloquium, dum res una plurimis verbis significatur, utVirg. Aen. 1, 387: Auras vitales carpit. Significavit enim per copulationem verborum unam rem, hoc est vivit. Hic autem tropus geminus est. Nam aut veritatem splendide producit, aut foeditatem circuitu evitat. Veritatem splendide producit, sicutVirg. Aen. 4, 584; 9, 459: Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens Aurora cubile. Vult enim dicere: 'iam luciscebat', aut: 'dies ortus erat'. Foeditatem circuitu devitat, sicutVirg. Aen. 8, 405: Placitumque petivit coniugis infusus", "candidate_score": 0.660822, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1172", "psc_text": "Aquilonis parte Galatiae; a meridiana vicina est Lycaoniae; ab oriente Lydiae adhaeret; ab occidente Hellesponto mari terminatur. Huius regio Troia est, quam ex suo nomine appellavit Tros, Troianorum rex, Ganymedis pater. Duae sunt autem Phrygiae: maior et minor. Maior Phrygia Smyrnam habet, minor vero Ilium. Lycaonia . . . Cariam Hermus fluvius discernit a Phrygia. Lydia sedes antiqua regnorum, quam Pactoli unda extulit in divitias torrentibus aureis. Haec antea Maeonia dicebatur, quae dum pro brevitate duos fratres reges Lydum et Tyrrhenum ferre non posset, hinc ex sorte Tyrrhenus cum ingenti multitudine profectus loca Galliae occupavit, et Tyrrheniam nominavit. Lydia autem a Lydo regis fratre, qui in provincia remanserat, cognominata est. Coniungitur autem ab occidente minori Phrygiae, ab ortu Smyrnam urbem habet, quam Helles fluvius cingit; cuius campos Pactolus et Hermus circumfluunt, arenis aureis ditissimi. Pamphylia. Isauria ex situ loci perhibetur cognominata, quod undique aperta aurarum flatibus pateat. Metropolim urbem Seleuciam", "candidate_score": 0.652665, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1223", "psc_text": "ita ut sub illo nubes esse dicantur. De quo VergiliusLucan. 2, 271: Nubes excessit Olympus. Dictus autem Olympus quasi Ololampus, id est quasi caelum. Hic mons Macedoniam dividit a Thracia. Athos mons Macedoniae, et ipse altior nubibus, tantoque sublimis ut in Lemnum umbra eius pertendat, quae ab eo septuaginta sex milibus separatur. Parnasus mons Thessaliae iuxta Boeotiam, qui gemino vertice est erectus in caelum. Hic in duo finditur iuga: Cyrrham et Nissam; unde et nuncupatus; eo quod in singulis iugis colebantur Apollo et Liber. Haec iuga a duobus fratribus Cithaeron et Helicon appellantur. Nam Helicon dictus ab Helicone fratre Cythaeronis. Item Ceraunii sunt montes Epiri, a crebris dicti fulminibus. Graece enim fulmen κεραυνὸς dicitur. Appenninus mons appellatus quasi Alpes Poeninae, quia Hannibal veniens ad Italiam easdem Alpes aperuit. Unde et VergiliusAen. 10, 13: Alpes inmittit apertas; has enim Hannibal post bella Hispaniae aceto rupit; Iuvenalis10, 153: Et montem rupit aceto.", "candidate_score": 0.651448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_13_15", "bdc_text": "Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1172", "psc_text": "Aquilonis parte Galatiae; a meridiana vicina est Lycaoniae; ab oriente Lydiae adhaeret; ab occidente Hellesponto mari terminatur. Huius regio Troia est, quam ex suo nomine appellavit Tros, Troianorum rex, Ganymedis pater. Duae sunt autem Phrygiae: maior et minor. Maior Phrygia Smyrnam habet, minor vero Ilium. Lycaonia . . . Cariam Hermus fluvius discernit a Phrygia. Lydia sedes antiqua regnorum, quam Pactoli unda extulit in divitias torrentibus aureis. Haec antea Maeonia dicebatur, quae dum pro brevitate duos fratres reges Lydum et Tyrrhenum ferre non posset, hinc ex sorte Tyrrhenus cum ingenti multitudine profectus loca Galliae occupavit, et Tyrrheniam nominavit. Lydia autem a Lydo regis fratre, qui in provincia remanserat, cognominata est. Coniungitur autem ab occidente minori Phrygiae, ab ortu Smyrnam urbem habet, quam Helles fluvius cingit; cuius campos Pactolus et Hermus circumfluunt, arenis aureis ditissimi. Pamphylia. Isauria ex situ loci perhibetur cognominata, quod undique aperta aurarum flatibus pateat. Metropolim urbem Seleuciam", "candidate_score": 0.650762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12_14", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". . Sin quis contendat non patriam nos hactenus reperisse , sed fugisse potius ut ducem Vergilianum Gemeint ist Aeneas. , ecce tamen hichic über der Zeile nachgetragen. Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1172", "psc_text": "Aquilonis parte Galatiae; a meridiana vicina est Lycaoniae; ab oriente Lydiae adhaeret; ab occidente Hellesponto mari terminatur. Huius regio Troia est, quam ex suo nomine appellavit Tros, Troianorum rex, Ganymedis pater. Duae sunt autem Phrygiae: maior et minor. Maior Phrygia Smyrnam habet, minor vero Ilium. Lycaonia . . . Cariam Hermus fluvius discernit a Phrygia. Lydia sedes antiqua regnorum, quam Pactoli unda extulit in divitias torrentibus aureis. Haec antea Maeonia dicebatur, quae dum pro brevitate duos fratres reges Lydum et Tyrrhenum ferre non posset, hinc ex sorte Tyrrhenus cum ingenti multitudine profectus loca Galliae occupavit, et Tyrrheniam nominavit. Lydia autem a Lydo regis fratre, qui in provincia remanserat, cognominata est. Coniungitur autem ab occidente minori Phrygiae, ab ortu Smyrnam urbem habet, quam Helles fluvius cingit; cuius campos Pactolus et Hermus circumfluunt, arenis aureis ditissimi. Pamphylia. Isauria ex situ loci perhibetur cognominata, quod undique aperta aurarum flatibus pateat. Metropolim urbem Seleuciam", "candidate_score": 0.649128, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1099", "psc_text": "ab eo quod feratur. Hic autem partim ad terrenam, partim ad caelestem materiam pertinet; nam ille subtilis, ubi ventosi ac procellosi motus non possunt existere, ad caelestem pertinet partem; iste vero turbulentior, qui exhalationibus humidis corporescit, terrae deputatur; quique ex se multas species reddit. Nam commotus ventos facit; vehementius concitatus ignes et tonitrua; contractus nubila; conspissatus pluviam; congelantibus nubilis nivem; turbulentius congelantibus densioribus nubilis grandinem; distentus serenum efficit. Nam aerem densum nubem esse, nubem rarefactam et solutam aerem. Nubes dictae ab obnubendo, id est operiendo, caelum; unde et nuptae, quod vultus suos velent; unde et Neptunus, quod nubat, id est mare et terram tegat. Nubes autem aeris densitas facit. Venti enim aerem conglobant nubemque faciunt; unde est illudVirg. Aen. 5, 20: Atque in nubem cogitur aer. § 8 De tonitruo. Tonitruum dictum quod sonus eius terreat; nam tonus sonus. Qui ideo interdum tam graviter concutit omnia ita ut caelum discississe", "candidate_score": 0.64812, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_18", "bdc_text": "et ventos folle cohiberet aut increparet saltem ministros Aeoli collectasque fugans nubes solemque reducens his aut talibus verbis Vergil , Aeneis 1 , 132-141. :", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_107", "psc_text": "fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.] Nam illud in medio parenthesis est. Tmesis est sectio unius nominis per interpositionem verborum, utVirg. Aen. 1, 412: Multum nebulae circum dea fudit amictum, pro 'circumfudit'. Synthesis [est], ubi ex omni parte confusa sunt verba, ut illudVirg. Aen. 2, 348: Iuvenes, fortissima frustra pectora, si vobis audendi extrema cupido est certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis. Excessere omnes aditis arisque relictis dii, quibus inperium hoc steterat; succurritis urbi incensae; moriamur et in media arma ruamus. Ordo talis est: 'Iuvenes fortissima pectora, frustra succurritis urbi incensae, quia excesserunt dii. Unde si vobis cupido certa est me sequi audentem extrema, ruamus", "candidate_score": 0.647578, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1708", "psc_text": "ita a baculo bacillum per diminutionem. Fustes, quod praefixi in terram stent, quos palos rustici vocant; quibus iuvenes pro criminibus feriuntur. Vectes dicti quod manibus vectentur, unde ostia saxaque velluntur. Forfices: secundum etymologiam, si a filo dicuntur, F ponitur, ut forfices quae sunt sartorum; si a pilo, P, ut forpices quae sunt tonsorum; si ab accipiendo, C, ut forcipes, eo quod formum capiant, quae sunt fabrorum. Formum enim dixerunt antiqui calidum; unde et formosus. Novacula [eo quod innovet faciem]. Pectines dici eo quod pexos capillos faciant atque conpositos. Calamistrum acus est quae calefacta et adhibita calefacit et intorquet capillos. Unde et calamistrati appellantur qui comam torquent. Clavis dicta quod claudat et aperiat. Catenatum, quod capiendo teneat. Horologia, quod ibi horas legamus, id est colligamus; est enim in solariis positum, ubi a clavo per lineas currit umbra, ut quamcumque diei horam ostendat. § 14 De instrumentis rusticis. Vomer dictus quod vi", "candidate_score": 0.645972, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_15_17", "bdc_text": "vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum . Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_106", "psc_text": "Nam aut veritatem splendide producit, aut foeditatem circuitu evitat. Veritatem splendide producit, sicutVirg. Aen. 4, 584; 9, 459: Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens Aurora cubile. Vult enim dicere: 'iam luciscebat', aut: 'dies ortus erat'. Foeditatem circuitu devitat, sicutVirg. Aen. 8, 405: Placitumque petivit coniugis infusus gremio. Hoc enim circuitu evitat obscenitatem et decenter ostendit concubitum. Hyperbaton transcensio, cum verbum aut sententia ordine commutatur. Huius species quinque: anastrophe, hysteron proteron, parenthesis, tmesis, synthesis. Anastrophe est verborum ordo praeposterus, ut: 'litora circum', pro 'circum litora'. Hysteron proteron sententia ordine mutata utVirg. Aen. 3, 662: Postquam altos tetigit fluctus, et ad aequora venit. Antea enim ad aequora venit, et sic tetigit fluctus. Parenthesis, ubi interponimus sententiam nostram, qua ex medio remota integer sermo perdurat, utVirg. Aen. 1, 643: Aeneas (neque enim patrius consistere mentem passus amor) rapidum ad naves praemittit Achaten. [Est enim ordo: Aeneas rapidum praemittit Achaten.]", "candidate_score": 0.645886, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1172", "psc_text": "Aquilonis parte Galatiae; a meridiana vicina est Lycaoniae; ab oriente Lydiae adhaeret; ab occidente Hellesponto mari terminatur. Huius regio Troia est, quam ex suo nomine appellavit Tros, Troianorum rex, Ganymedis pater. Duae sunt autem Phrygiae: maior et minor. Maior Phrygia Smyrnam habet, minor vero Ilium. Lycaonia . . . Cariam Hermus fluvius discernit a Phrygia. Lydia sedes antiqua regnorum, quam Pactoli unda extulit in divitias torrentibus aureis. Haec antea Maeonia dicebatur, quae dum pro brevitate duos fratres reges Lydum et Tyrrhenum ferre non posset, hinc ex sorte Tyrrhenus cum ingenti multitudine profectus loca Galliae occupavit, et Tyrrheniam nominavit. Lydia autem a Lydo regis fratre, qui in provincia remanserat, cognominata est. Coniungitur autem ab occidente minori Phrygiae, ab ortu Smyrnam urbem habet, quam Helles fluvius cingit; cuius campos Pactolus et Hermus circumfluunt, arenis aureis ditissimi. Pamphylia. Isauria ex situ loci perhibetur cognominata, quod undique aperta aurarum flatibus pateat. Metropolim urbem Seleuciam", "candidate_score": 0.643714, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1112", "psc_text": "altanus. Aura ab aere dicta, quasi aeria, quod lenis sit motus aeris. Agitatus enim aer auram facit; unde et Lucretius5, 503: Aerias auras. Altanus, qui in pelago est, per derivationem ab alto, id est mari, vocatus. Nam alter est flatus in ripis quem diximus auram; nam aura terrae est. Turbo est volubilitas ventorum; et turbo dictus a terra, quotiens ventus consurgit et terram in circuitum mittit. Tempestas aut pro tempore dicitur, sicut ubique historiographi solent, dum dicunt, \"ea tempestate\"; aut ab statu caeli, quia magnitudine sui multis diebus oritur. Verno autem et autumnali tempore quam maximae fiunt tempestates, quando nec plena est aestas, nec plena hiems; unde et medium et confine utriusque temporis ex coniunctione aerum contrariorum efficiuntur tempestates. Fragor a fractarum rerum nominatus est sonitu, quia sicca quaeque et arida facile frangit. Procella ab eo quod percellat, id est percutiat et evellat; est enim vis venti cum pluvia. Procellae", "candidate_score": 0.642006, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1286", "psc_text": "ad opus lanificii exercendum conveniat. Mulier enim Graece γυνὴ nuncupatur. Pistrinum quasi pilistrinum, quia pilo antea tundebant granum. Unde et apud veteres non molitores sed pistores dicti, quasi pinsores, a pinsendis granis frumenti; molae enim usus nondum erat, sed granum pilo pinsebant. Unde et VergiliusGeorg. 1, 267: Nunc torrete igni fruges, nunc frangite saxo. Clibanus [a clivo dictus, ab eo quod in erectione sit collectus; clivum enim ascensum dicimus sive flexuosum]. Furnum per derivationem a farre dictum, quoniam panis ex eo factus ibi coquitur. Torcular dictum eo quod ibi uvae calcentur atque extortae exprimantur. Forus est locus ubi uva calcatur, dictus quod ibi feratur uva, vel propter quod ibi pedibus feriatur: unde et calcatorium dicitur. Sed hoc nomen multa significat: prima species fori locus in civitate ad exercendas nundinas relictus; secunda, ubi magistratus iudicare solet; tertia, quem supra diximus, quem calcatorium nominavimus. Quarta, spatia plana in navibus, de quibus VergiliusAen.", "candidate_score": 0.64153, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1435", "psc_text": "philosophi ac reges et magistri et nuntii et legati utuntur. Flagella dicuntur, ut praediximusv, 8, summae arborum partes, ab eo quod crebros ventorum sustinent flatus. Cymas vocatas quasi comas. Folia Graece φύλλα dicuntur: inde est ad nos hoc nomen per derivationem translatum. Flores nominati quod cito defluant de arboribus, quasi fluores, quod cito solvantur. In his duplex gratia: coloris et odoris. Austro enim flores solvuntur, Zephyro fiunt. Germen dicimus surculum praegnantem, a gerendo; unde et germinatio. Fructus nomen accepit a frumine, id est eminente gutturis parte qua vescimur. Inde et fruges. Fructus autem proprie dicuntur agrorum et arborum, quibus utique utimur; in animalibus vero abusive et translative vocari fructum. Poma dicta ab opimo, id est a copia ubertatis. Matura dicuntur, quia apta sunt ad mandendum; sic et inmatura, quia priusquam matura fiant, dura sunt ad mandendum. Ligna dicta quia incensa convertuntur in lumen. Unde et lychnium dicitur, quod lumen det.", "candidate_score": 0.639027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_17", "bdc_text": "Utinam tamen Helvetia , cui toties et tam amice ob oculos posuimus difficultatem navigationis nostrę , fluctibus istis aliquando , quod possunt , imperitaret Dieses und die beiden folgenden Verben von Plural in Singular korrigiert .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_105", "psc_text": "ubi frigidus annus pontum fugat. Non enim totus annus frigidus est, sed pars anni, id est hiems. At contra a parte totum, utVirg. Aen. 2, 256: Flammas cum regia puppis extulerat. Ubi non solum puppis, sed navis, et non navis, sed qui in ea, et non omnes, sed unus flammas extulit. Onomatopoeia est nomen adfictum ad imitandum sonum vocis confusae, ut 'stridor valvarum', 'hinnitus equorum', 'mugitus boum', 'balatus ovium'. Periphrasis est circumloquium, dum res una plurimis verbis significatur, utVirg. Aen. 1, 387: Auras vitales carpit. Significavit enim per copulationem verborum unam rem, hoc est vivit. Hic autem tropus geminus est. Nam aut veritatem splendide producit, aut foeditatem circuitu evitat. Veritatem splendide producit, sicutVirg. Aen. 4, 584; 9, 459: Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens Aurora cubile. Vult enim dicere: 'iam luciscebat', aut: 'dies ortus erat'. Foeditatem circuitu devitat, sicutVirg. Aen. 8, 405: Placitumque petivit coniugis infusus", "candidate_score": 0.637068, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1289", "psc_text": "et duplices conplicabilesque sunt. Sed generaliter usus vocabula ista corrupit. Claustra ab eo quod claudantur dicta. Fenestrae sunt quibus pars exterior angusta et interior diffusa [est], quales in horreis videmus, dictae eo quod lucem fenerent: lux enim Graece φῶς dicitur: vel quia per eas intus positus homo videt. Alii fenestram putant dictam eo quod domui lucem minestret, conpositum nomen ex Graeco Latinoque sermone; φῶς enim Graece lux est. Cardo est locus in quo ostium vertitur et semper movetur, dictus ἀπὸ τῆς καρδίας, quod quasi cor hominem totum, ita ille cuneus ianuam regat ac moveat. Unde et proverbiale est: 'In cardine rem esse.' Limina ostiorum dicta eo quod transversa sint ut limes, et per ea sicut in agro aut introeatur aut foris eatur. Postes et antae quasi post et ante: et antae quia ante stant, vel quia antea ad eas accedimus prius quam domum ingrediamur; postes eo quod post ostium stent.", "candidate_score": 0.637035, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1700", "psc_text": "quos ante usum papyri cera circumdatos habuere maiores; unde et funera dicuntur. Funalia autem Graeci scolaces dicunt, quod sint scoliae, hoc est intorti. Hos Romani funes et funalia nominabant. Funalia candelabra apud veteres extantes stimulos habuerunt obuncos, quibus funiculi cera vel huiuscemodi alimento luminis obliti figebantur. Idem itaque et stimuli praeacuti funalia dicebantur. Lampas flamma est in vertice lucens, dicta quod lambentis motum ostendere videatur. Fax dicta quod focos faciat: cuius diminutivum facula. Lanterna inde vocatur quod lucem interius habeat clausam. Fit enim ex vitro, recluso intus lumine ut venti flatus adire non possit, et ad praebendum lumen facile ubique circumferatur. Lucubrum vocatum quod luceat in umbra; est enim modicus ignis qui solet ex tenui stuppa ceraque formari. Pyra est quae in modum arae ex lignis construi solet ut ardeat; πῦρ enim ignis dicitur. Sed pyra est ipsa lignorum congeries quum nondum ardet; rogus est, quum ardere coeperit; bustum vero", "candidate_score": 0.636276, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_29", "bdc_text": "Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1101", "psc_text": "illud celerius videtur, quia clarum est; hoc autem ad aures tardius pervenire. Lux autem quae apparet ante tonitruum fulgetra vocatur. Quae, ut diximus, ideo ante videtur quia clarum est lumen; tonitruum autem ad aures tardius pervenit. § 9 De fulminibus. Fulgur et fulmen, ictus caelestis iaculi, a feriendo dicti; fulgere enim ferire est atque percutere. Fulmen autem conlisa nubila faciunt. Nam omnium rerum conlisio ignem creat, ut in lapidibus cernimus, vel attritu rotarum, vel in silvis arborum: simili modo in nubibus ignis, unde et prius nubila sunt, deinde ignes. Vento autem et igni fulmina in nubibus fieri et inpulsu ventorum emitti. Ideo autem fulminis ignem vim habere maiorem ad penetrandum, quia subtilioribus elementis factus est quam noster, id est qui nobis in usu est. Tria sunt autem eius nomina, fulgus, fulgor et fulmen: fulgus, quia tangit; fulgor, quia incendit et urit; fulmen, quia findit; ideo et cum ternis radiis finguntur.", "candidate_score": 0.634839, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1117", "psc_text": "proximantes. Fons est in Africa circa templum Ammonis, qui humoris nexibus humum stringit: favillas etiam in cespitem solidat. Fons Iob in Idumaea quater in anno colorem mutare dicitur: id est pulverulentum, sanguineum, viridem et limpidum; ternis mensibus in anno tenens ex his unum colorem. In Trogodytis lacus est; ter [in] die fit amarus et deinde totiens dulcis. Fons Siloa ad radicem montis Sion non iugibus aquis, sed in certis horis diebusque ebullit. In Iudaea quondam rivus sabbatis omnibus siccabatur. In Sardinia fontes calidi oculis medentur, fures arguunt; nam caecitate detegitur eorum facinus. In Epiro esse fontem in quo faces extinguntur accensae et accenduntur extinctae. Apud Garamantes fontem esse ita algentem die ut non bibatur, ita ardentem nocte ut non tangatur. Iam vero in multis locis aquae manant perpetim ferventes, tanta vi ut balnea calefaciant. Quaedam enim terrae sunt quae multum sulphuris et aluminis habent. Itaque cum per venas calentes aqua", "candidate_score": 0.634717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14_16", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ; vgl . Ludwig Bürchner , in : Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1248", "psc_text": "et Aegyptiae, uno tamen auctore conditae. Ptolomais et Berenice a regibus Aegyptiis nominatae, a quibus et aedificatae fuerunt. Caesarea Cappadociae . . . Tarsum Ciliciae Danaes proles Perseus aedificavit. De qua civitate fuit Paulus ApostolusAct. Apost. 22, 3: 'Natus' inquit, 'Tarso Ciliciae.' Quidam etiam locus Indiae Tarsus vocatur. Seleuciam Isauriae condidit Seleucus, qui et Antiochiam. Ilus autem Apollonis filius in Phrygia Ilium condidit. Amazones Ephesum in Asia construxerunt. Theseus vero Smyrnam construxit, quae Homero poetae patria extitit; et vocata Smyrna quod eius campos Ermus fluvius secat. Dioscoriam Colchorum urbem Amphitus et Cercius aurigae Castoris et Pollucis fabricaverunt, ex eorum nomine eam cognominantes; nam Castor et Pollux Graece Διόσκουροι appellantur. Nicomedia a Nicomedo rege Bithyniae aedificata est. Bithynia condita a Phoenice, quae primum Mariandyna vocabatur. Constantinopolim urbem Thraciae Constantinus ex nomine suo instituit, solam Romae meritis et potentia adaequatam. Hanc conditam primum a Pausania rege Spartanorum, et vocatam Byzantium, vel quod", "candidate_score": 0.629364, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_27_29", "bdc_text": "illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc . Est autem in primis cavendum , Bullingere , ne cui persuadeant hęc flaminavor flamina gestrichenes flamina se . Wortspiel mit flamina ( Winde ) und flamines ( Priester ) .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1288", "psc_text": "stando. Porticus, quod transitus sit magis quam ubi standum sit, quasi porta; et porticus, eo quod sit apertus. Ianua a Iano quodam appellatur, cui gentiles omne introitum vel exitum sacraverunt. Unde Lucanus1, 62: Ferrea belligeri conpescat limina Iani. Est autem primus domus ingressus; cetera intra ianuam ostia vocantur generaliter. Ostium est per quod ab aliquo arcemur ingressu, ab ostando dictum [sive ostium, quia ostendit aliquid intus]. Alii aiunt ostium appellari quia ostem moratur; ibi enim adversariis nos obicimus: hinc et Ostia Tiberina, quia ostibus sunt opposita. Fores et valvae claustra sunt; sed fores dicuntur quae foras, valvae, quae intus revolvuntur, et duplices conplicabilesque sunt. Sed generaliter usus vocabula ista corrupit. Claustra ab eo quod claudantur dicta. Fenestrae sunt quibus pars exterior angusta et interior diffusa [est], quales in horreis videmus, dictae eo quod lucem fenerent: lux enim Graece φῶς dicitur: vel quia per eas intus positus homo videt. Alii fenestram", "candidate_score": 0.629196, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1116", "psc_text": "patitur. In Sicilia fontes sunt duo, quorum unus sterilem fecundat, alter fecundam sterilem facit. In Thessalia duo sunt flumina: ex uno bibentes oves nigras fieri, ex altero albas, ex utroque varias. Clitumnus lacus in Umbria maximos boves gignit. Reatinis paludis aquis iumentorum ungulas indurari. In Asphaltite lacu Iudaeae nihil mergi potest, quidquid animam habet. In Indis Siden vocari stagnum, in quo nihil innatat, sed omnia merguntur. At contra in Africae lacu Apuscidamo omnia fluitant, nihil mergitur. Marsidae fons in Phrygia saxa egerit. In Achaia aqua profluit e saxis Styx appellata, quae ilico potata interficit. Gelonium stagnum Siciliae tetro odore abigit proximantes. Fons est in Africa circa templum Ammonis, qui humoris nexibus humum stringit: favillas etiam in cespitem solidat. Fons Iob in Idumaea quater in anno colorem mutare dicitur: id est pulverulentum, sanguineum, viridem et limpidum; ternis mensibus in anno tenens ex his unum colorem. In Trogodytis lacus est; ter [in]", "candidate_score": 0.629065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1171", "psc_text": "et maior Phrygia. Nicomedia urbs in ea est, ubi Hannibal fugiens veneni haustu animam exspiravit. Galatia dicta a priscis Gallorum gentibus, a quibus extitit occupata. Nam Galli in auxilium a rege Bithyniae evocati, regnum cum eo parta victoria diviserunt, sicque deinde Graecis admixti primum Gallograeci, nunc ex antiquo Gallorum nomine Galatae dicuntur; et eorum regio Galatia nuncupatur. Phrygia dicta a Phrygia Europis filia. Haec et Dardania a Dardano Iovis filio dicta. De quo Homerus aitcf. Il. 20, 215: Quem primum genuit caelesti Iuppiter arce. Hic enim profectus de Corytho civitate primus venit in Phrygiam. Est autem regio Troadi superiecta ab Aquilonis parte Galatiae; a meridiana vicina est Lycaoniae; ab oriente Lydiae adhaeret; ab occidente Hellesponto mari terminatur. Huius regio Troia est, quam ex suo nomine appellavit Tros, Troianorum rex, Ganymedis pater. Duae sunt autem Phrygiae: maior et minor. Maior Phrygia Smyrnam habet, minor vero Ilium. Lycaonia . . . Cariam", "candidate_score": 0.628601, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1138", "psc_text": "exundationis terram Aegypti inriget; γῆ enim Graece, Latine terram significat. Hic apud Aegyptios Nilus vocatur propter limum quem trahit, qui efficit fecunditatem; unde et Nilus dictus est, quasi νέαν ἰλύν: nam antea Nilus Latine Melo dicebatur. Apparet autem in Nilide lacu, de quo in meridiem versus excipitur Aegypto, ubi Aquilonis flatibus repercussus aquis retroluctantibus intumescit, et inundationem Aegypti facit. Ganges fluvius, quem Phison sancta Scriptura cognominat, exiens de Paradiso pergit ad Indiae regiones. Dictus autem Phison, id est caterva, quia decem fluminibus magnis sibi adiunctis inpletur et efficitur unus: Ganges autem vocatus a rege Gangaro Indiae. Fertur autem Nili modo exaltari, et super Orientis terras erumpere. Tigris fluvius Mesopotamiae de Paradiso exoriens et pergens contra Assyrios, et post multos circuitus in mare Mortuum influens. Vocatus autem hoc nomine propter velocitatem, instar bestiae tigris nimia pernicitate currentis. Euphrates fluvius Mesopotamiae de Paradiso exoriens, copiosissimus gemmis, qui per mediam Babyloniam influit. Hic", "candidate_score": 0.628501, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_14", "bdc_text": "Troiam novam et SimoentaFluß in der Gegend von Troia ;", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1137", "psc_text": "quo siccatur. Amnis fluvius est nemore ac frondibus redimitus, et ex ipsa amoenitate amnis vocatus. Decursus proprie finis cursus, sive aquarum sit seu quarumlibet rerum. Rivi dicti quod deriventur ad inrigandum, id est ad inducendum aquas in agris; nam inrigare inducere est. Gurges proprie locus altus in flumine. Puteus est locus defossus ex quo hauritur aqua, a potatione dictus. Fons caput est aquae nascentis, quasi aquas fundens. Quidam autem fluviorum propriis ex causis nomina acceperunt, ex quibus nonnulli notandi sunt qui in historiis celebres memorantur. Geon fluvius de Paradiso exiens atque universam Aethiopiam cingens, vocatus hoc nomine quod incremento suae exundationis terram Aegypti inriget; γῆ enim Graece, Latine terram significat. Hic apud Aegyptios Nilus vocatur propter limum quem trahit, qui efficit fecunditatem; unde et Nilus dictus est, quasi νέαν ἰλύν: nam antea Nilus Latine Melo dicebatur. Apparet autem in Nilide lacu, de quo in meridiem versus excipitur Aegypto, ubi Aquilonis", "candidate_score": 0.628106, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_5", "bdc_text": "Is autem scorpionem pro pisce non dabitVgl. Lk 11 , 11f. aut pacem , vere pax quae non sit .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1012", "psc_text": "Persius1, 113: Pinge duos angues: pueri, sacer est locus. Colubrum ab eo dictum, quod colat umbras, vel quod in lubricos tractus flexibus sinuosis labatur. Nam lubricum dicitur quidquid labitur dum tenetur, ut piscis, serpens. Serpens autem nomen accepit quia occultis accessibus serpit, non apertis passibus, sed squamarum minutissimis nisibus repit. Illa autem quae quattuor pedibus nituntur, sicut lacerti et stiliones, non serpentes, sed reptilia nominantur. Serpentes autem reptilia sunt, quia ventre et pectore reptant. Quorum tot venena quot genera, tot pernicies quot species, tot dolores quot colores habentur. Draco maior cunctorum serpentium, sive omnium animantium super terram. Hunc Graeci δράκοντα vocant; unde et derivatum est in Latinum ut draco diceretur. Qui saepe ab speluncis abstractus fertur in aerem, concitaturque propter eum aer. Est autem cristatus, ore parvo, et artis fistulis, per quas trahit spiritum et linguam exerat. Vim autem non in dentibus, sed in cauda habet, et verbere potius quam", "candidate_score": 0.627893, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_892", "psc_text": "EnniusAnn. 607: 'tetros elephantos.' Terribilis, quia terrorem habet et timetur. Tergiversator, quod animum quasi tergum vertat huc et illuc, nec [facile] qualis sit intellegitur. Temulentus a temeto, id est vino, dictus. Timidus, quod timeat diu, id est sanguine; nam timor sanguinem gelat, qui coactus gignit timorem. Turpis, quod sit informis et torpeat. V Vir, a virtute. Utilis, ab utendo bene sua, vel quod bene quid utere possit; sicut docilis, quod doceri possit. Verus, a veritate; hinc et verax. Maior est veritas quam verus, quia non veritas a vero, sed verus a veritate descendit. Veridicus, quia verum dicit et veritatis adsertor est. Verecundus, quia verum factum erubescit. Venustus, pulcher, a venis, id est sanguine. [Viridis, vi et suco plenus, quasi vi rudis. Vivens, vivus.] Varius, quasi non unius viae, sed incertae mixtaeque sententiae. Versutus, eo quod eius mens in quolibet actu ad quamlibet fraudem facile vertitur; unde et versutia dicitur contorta", "candidate_score": 0.624233, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_12", "bdc_text": "Quod si cum procis decertandum adhuc fuerit , optandum tamen , ne in his tectis et quam potest remota ab illis PenelopeDie Heimkehr des Odysseus nach Ithaka und sein Kampf mit den Freiern Penelopes ist Inhalt der zweiten Hälfte von Homers \"Odyssee\". .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1290", "psc_text": "rem esse.' Limina ostiorum dicta eo quod transversa sint ut limes, et per ea sicut in agro aut introeatur aut foris eatur. Postes et antae quasi post et ante: et antae quia ante stant, vel quia antea ad eas accedimus prius quam domum ingrediamur; postes eo quod post ostium stent. § 8 DE PARTIBUS AEDIFICIORUM. Fundamentum dictum quod fundus sit domui. Idem et caementum a caedendo dictum, quod caeso crasso lapide surgat. Paries nuncupatus quia semper duo sunt pares, vel a latere vel a fronte. Sive enim tetragonum sive hexagonum sit, qui se conspiciunt ex pari erunt. Aliter enim structura facta deformis est. Parietinas dicimus quasi parietum ruinas: sunt enim parietes stantes sine tecto, sine habitantibus. Angulus, quod duos parietes in unum coniungat. Culmina dicta sunt quia apud antiquos tecta culmo tegebantur, ut nunc rusticani. Hinc tecti summitas culmen dicitur. Camerae sunt volumina introrsum respicientia, appellatae a curvo; καμουρ enim", "candidate_score": 0.624061, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_16", "bdc_text": "Pauly/Wissowa III A 160f. novumVgl . Vergil , Aeneis 3 , 302. , ad quem appulimus , ut nec Troianis ad abolitam urbem nec Gręcis ad confectum negocium postliminio sit remigrandum .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1235", "psc_text": "corde terrae.' Philosophi autem dicunt quod inferi pro eo dicantur quod animae hinc ibi ferantur. Liber 15: DE AEDIFICIIS ET AGRIS § 1 De civitatibus. De auctoribus, conditarum urbium plerumque dissensio invenitur, adeo ut nec urbis quidem Romae origo possit diligenter agnosci. Nam Sallustius dicitCat. 6: 'Urbem Romam, sicuti ego accepi, condere atque habitare initio Troiani et cum his Aborigines.' Alii dicunt ab Evandro, secundum quod VergiliusAen. 8, 313: Tunc rex Evandrus Romanae conditor arcis. Alii a Romulo, utVirg. Aen. 6, 781: En huius, nate, auspiciis illa inclita Roma. Si igitur tantae civitatis certa ratio non apparet, non mirum si in aliarum opinione dubitatur. Unde nec historicos nec commentatores varia dicentes imperite condemnare debemus, quia antiquitas ipsa creavit errorem. Sane quasdam, de quibus aut sanctae Scripturae aut historiae gentium certam originem referunt, paucis admodum verbis retexere oportet. Primus ante diluvium Cain civitatem Enoch ex nomine filii sui in Naid condidit,", "candidate_score": 0.623901, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_893", "psc_text": "est. Verecundus, quia verum factum erubescit. Venustus, pulcher, a venis, id est sanguine. [Viridis, vi et suco plenus, quasi vi rudis. Vivens, vivus.] Varius, quasi non unius viae, sed incertae mixtaeque sententiae. Versutus, eo quod eius mens in quolibet actu ad quamlibet fraudem facile vertitur; unde et versutia dicitur contorta sententia. PlautusEpid. 371: Versutior [est] quam rota figularis. [Vilis, a villa; nullius enim urbanitatis est.] Versipellis, eo quod in diversa vultum et mentem vertat. Inde et versutus et callidus. Violentus, quia vim infert. Vecors, mali cordis et malae conscientiae. Vagus, quia sine via. Vanus a Venere etymologiam trahit. Item vanus inanis, falsus, eo quod memoria evanescat. Vesanus, non probe sanus. Vinolentus, qui et satis bibit et difficile inebriatur. Vexatus, id est portatus; ab eo quod est veho, vecto, vexo, ut vexasse sit portasse. Veneficus, eo quod venenum mortis causa paravit, aut praestitit, aut vendidit. Vector, quasi vehitor. Est autem vector", "candidate_score": 0.611623, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_108", "psc_text": "certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis. Excessere omnes aditis arisque relictis dii, quibus inperium hoc steterat; succurritis urbi incensae; moriamur et in media arma ruamus. Ordo talis est: 'Iuvenes fortissima pectora, frustra succurritis urbi incensae, quia excesserunt dii. Unde si vobis cupido certa est me sequi audentem extrema, ruamus in media arma et moriamur'. Hyperbole est excelsitas fidem excedens ultra quam credendum est, utVirg. Aen. 3, 423: Sidera verberat unda; etVirg. Aen. 1, 107: Terram inter fluctus aperit. Hoc enim modo ultra fidem aliquid augetur, nec tamen a tramite significandae veritatis erratur, quamvis verba quae indicantur excedant, ut voluntas loquentis, non fallentis appareat. Quo tropo non solum augetur aliquid, sed et minuitur: augetur, ut 'velocior Euro': minuitur, ut 'mollior pluma', 'durior saxo'. Allegoria est alieniloquium. Aliud enim sonat, et aliud intellegitur, utVirg. Aen. 1, 184: Tres litore cervos conspicit errantes. Ubi tres duces belli Punici, vel tria bella Punica", "candidate_score": 0.609267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_7_9", "bdc_text": "eius vitii artifices urbe excederent . Petulantiam illorum aegre perferimus , quid tamen ? Levius est ab externis vexari quam a domesticis .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_840", "psc_text": "difficultatem habet in qualibet re facienda. Hinc et efficiens a faciendo dictus. Exspes, quod sit sine spe. Expers, quia extra partem; caruit enim partem. Exsors, quia extra sortem est. Exul, quia extra solum suum est; quasi trans solum missus, aut extra solum vagus. Nam exulare dicuntur, qui extra solum eunt. Extorris, quia extra terram suam est; quasi exterris. Sed proprie extorris, cum vi expulsus et cum terrore solo patrio eiectus; et extorris, ex terra sua pulsus. Extorris, extra terram, aut extra terminos suos, quia exterretur. Exterminator, non ille qui vulgo dicitur ἀφανισθῆναι, sed qui deicit et expellit a terminis civitatis. Exterminatus, ab eo quod sit extra terminos suos eiectus. [Sic et] Externus, eo quod sit alienae terrae. Egens et egenus, sine gente et sine genere indigentes. [Egenus.] Exiguus, multum egens. 'Ex' enim pro valde ponitur. Exilis, tenuis, quod possit quamvis per angustum exire. Exesus, quia percomesus; est enim aridus, tenuis,", "candidate_score": 0.607881, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_27", "bdc_text": "illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1275", "psc_text": "Coenaculum dictum a communione vescendi; unde et coenobium congregatio. Antiqui enim publice et in commune vescebant, nec ullius convivium singulare erat, ne in occulto deliciae luxuriam gignerent. Triclinium est coenaculum, a tribus lectulis discumbentium dictum. Apud veteres enim in loco, ubi convivii apparatus exponebatur, tres lectuli strati erant, in quibus discumbentes epulabantur. Κλίνη enim Graece lectus vel adcubitus dicitur, ex quo confectum est ut triclinium diceretur. Cella dicta quod nos occultat et celat. Cubiculum vero, quod eo cubamus ibique dormientes requiescimus. Cubile autem cubandi locus est. Secessus, quod sit locus secretus, id est sine accessu. Diversorium dictum eo quod ex diversis viis ibi conveniatur. Hospitium sermo Graecus est, ubi quis ad tempus hospitali iure inhabitat, et iterum inde transiens migrat. Inde et metatum, quia mutatur. Unde et legitur: 'castra metati sunt,' pro mutaverunt; non enim illic permanet exercitus, sed [per]transit. Moenius collega Crassi in foro proiecit materias, ut essent loca", "candidate_score": 0.585704, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_27", "bdc_text": "illa se iactet in aula Aeolus et clauso ventorum carcere regnet\" etc .", "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1272", "psc_text": "vicis, axibus et tabulis clausae; unde et tabernariae, quod ibi solebant consedere. Dictae autem tabernae quod ex tabulis lignisque erant constructae, quae nunc et si non speciem, nomen tamen pristinum retinent. Macellum dictum quod ibi mactentur pecora quae mercantibus venundantur. Mercatum autem a conmercio nominatum. Ibi enim res vendere vel emere solitum est; sicut et teloneum dicitur ubi merces navium et nautarum emolumenta redduntur. Ibi enim vectigalis exactor sedet pretium rebus inpositurus, et voce a mercatoribus flagitans. Carcer est a quo prohibemur exire, et dictus carcer a coercendo. [Hinc Frontofrag. 12: 'Et pergraecari potius amoenis locis quam coerceri carcere viderentur.'] § 3 De habitaculis. Habitatio ab habendo vocata, ut 'habitare casas'Virg. Ecl. 2, 29. Domus ex Graeca appellatione vocata; nam δώματα Graeci tecta dicunt. Est autem domus unius familiae habitatio, sicut urbs unius populi, sicut orbis domicilium totius generis humani. Omne aedificium antiqui aedem appellaverunt. Alii aedem ab edendo quiddam", "candidate_score": 0.584445, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1", "max_score": 0.676536, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "11003_sent_6", "bdc_text": "Scis enim fidelem deum , cuius providentia id factum esse intelligimus , ut cum ipsa persuasę relligionis ἐθελοθρησκ είᾳVgl. Kol 2 , 23 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_355", "psc_text": "§ 23 Xeque negandum cstest hoc deum iubere ita nos in facienda iustitia esse debere perfectos, ut nullum habeamus omnino peccatum. nam neque peccatampeccatum erit, si quid erit, d non diuinitus iubetur ut non sit. cur ergo iubet, inquiunt, quod scit nullum hominum esse facturum? hoc modo etiam dici potest, cur primis illis hominibus iusserit, qui duo soli erant, quod sciebat eos uonnon esse facturos. neque enim dicendum est ideo iussisse, ut nostrum aliquis id faceret, si illi non facerent; hoc enim, ne de illa scilicet arbore cibum sumerent, non nisi illis solis deus iussit, quia, sicut sciebat quid iustitiae facturi non erant, ita etiam sciebat quid iustitiae de illis erat ipse facturus. eo 14 Phil. 3, 15. 16 19 Pelagiani 23 cf. Gen. 2, 17 2 pcrfectus in mtj. m2A 3 homines om. A qui oni. M iraicoru A dilectionc S 4 ista d quoque om. zbd 6 praescripsit", "candidate_score": 0.676536, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "11003_sent_22_24", "bdc_text": "Sed motos pręstat componere fluctus ; post mihi non simili poena commissa luetis . Maturate fugam regique haec dicite vestro :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_268", "psc_text": "uita emigraret manente illa sententia, quod quicumque totam legem seruauerit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, nisi post paululum sequeretur: sic loquimini et sic facite tamquam per legem libertatis incipientes iudicari. iudicium enim sine misericordia illi, qui non facit misericordiam; supercxultat autem misericordia iudicio? § 4 Concupiscentia igitur tamquam lex peccati manens in membris corporis mortis huius cum paruulis nascitur, in paruulis baptizatis a reatu soluitur, ad agonem relinquitur, ante agoncmagonem mortuos nulla damnatione persequitur; paruulos non baptizatos reos innectit et tamquam irae filios, etiamsi paruuli Illorianturmoriantur, ad condemnationem trahit. in grandibus autem baptizatis, in quibus iam ratione utentibus quicquid eidem concupiscentiae mens ad peccandum consensit, propriae uoluntatis est; deletis peccatis omnibus, soluto etiam reatu, quo uinetosuinctos originalitcr detinebat, ad 2 Ps. 142, 2 6 Luc. 6, 37. 38 9 Iac. 2, 10 11 Iac. 2, 12. 13 15 cf. Rom. 7, 23. 24 19 cf. Epli. 2,", "candidate_score": 0.620515, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }