{ "letter_id": "10", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10", "dominant_topic": 7, "topic_dist": [ 0.05235, 0.060269, 0.043593, 0.044439, 0.044591, 0.051029, 0.04748, 0.067041, 0.046961, 0.045557, 0.046505, 0.04567, 0.056641, 0.061651, 0.053523, 0.054068, 0.041397, 0.047791, 0.04223, 0.047213 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf021", "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", "max_score": 0.68258, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.68258, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.657319, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.652763, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.643388, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.681299, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.681299, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.668692, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", "candidate_score": 0.667261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1352", "psc_text": "non quidem jam Constantinum christianum, quia veritati favit, contra nos interpellaretis, sed apostatam Julianum ab inferis excitaretis; quasi vero si aliquid tale contingeret, esset magnum malum nisi vobis. Quae est enim pejor mors animae, quam libertas erroris? CAPUT III. 11. Sed jam tollamus ista omnia de medio; amemus pacem, quam omnis doctus et indoctus intelligit praeponendam esse discordiae, diligamus et teneamus unitatem. Hoc jubent imperatores, quod jubet et Christus; quia cum bonum jubent, per illos non jubet nisi Christus. Et nos etiam per Apostolum obsecrat, ut idipsum dicamus omnes, et non sint in nobis schismata, neque dicamus, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego autem Christi; sed simul omnes non simus nisi Christi, quia nec divisus est Christus, nec Paulus crucifixus est pro nobis; quanto minus Donatus? nec in nomine Pauli baptizati sumus (I Cor. I, 10 13); quanto minus in Donati? Hoc dicunt et Imperatores,", "candidate_score": 0.667078, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", "candidate_score": 0.66092, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3929", "psc_text": "quod symbolum non reddiderit. Post illam confessionem redduntur officia omnium membrorum, nisi linguae solius; se tamen didicisse symbolum, ideoque memoria jam tenere nihilominus in eadem tentatione litteris fassus est: sicque omnis est ab eo deleta nugacitas, quae, ut scis, multum decolorabat naturalem quamdam ejus benignitatem, eumque insultantem Christianis faciebat valde sacrilegum. Quid dicam, nisi, Domino hymnum canamus, et superexaltemus eum in saecula, Amen? EPISTOLA CCXXVIII. Augustinus Honorato, docens quandonam episcopo sive clericis fugere liceat, imminente obsidionis aut excidii periculo. Sancto fratri et coepiscopo HONORATO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charitati tuae misso exemplo epistolae quam fratri Quodvultdeo nostro coepiscopo scripsi, putabam me hoc onere caruisse quod mihi imposuisti, quaerendo consilium quid in his periculis quae tempora nostra invenerunt, facere debeatis. Quamvis enim epistolam illam breviter scripserim, nihil me tamen praetermisisse arbitror, quod et respondenti dicere, et quaerenti audire sufficeret: quandoquidem dixi nec eos esse prohibendos qui ad loca, si possunt,", "candidate_score": 0.660684, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", "candidate_score": 0.656904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_383", "psc_text": "sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus praesumentis de charitate. Hunc interea fratrem nostrum Paulum in Christo multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. EPISTOLA XLI. Alypius et Augustinus Aurelio gratulantes de sermonibus quos presbyteri praesente ipso ad populum habere coeperant, ipsumque rogantes ut aliqui eorum sermones sibi mittantur. Domino beatissimo et venerabiliter suscipiendo, sincerissimeque charissimo fratri, et consacerdoti papae AURELIO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat", "candidate_score": 0.656642, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.656507, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3727", "psc_text": "inspicere, ne per oblivionem aliquid negligatis, semel in septimana vobis legatur: et ubi vos inveneritis ea quae scripta sunt facientes, agite gratias Domino bonorum omnium largitori; ubi autem sibi quaecumque vestrum videt deesse aliquid, doleat de praeterito, caveat de futuro, orans ut et debitum dimittatur, et in tentationem non inducatur. EPISTOLA CCXII. Augustinus Quintiliano, commendat matrem viduam cum filia virgine, quae deferebant reliquias Stephani martyris. Domino beatissimo, et merito venerabili fratri et coepiscopo QUINTILIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Honorabiles Dei famulas, et pretiosa Christi membra, Gallam viduam sancti propositi, et ejus filiam Simpliciolam virginem sacram, matri aetate subditam, sanctitate praelatam, quas verbo Domini aluimus ut potuimus, Venerationi tuae in Christi dilectione commendo, et tanquam mea manu per hanc epistolam trado consolandas, et in omnibus adjuvandas, quae utilitas earum vel necessitas postulat: quod et sine mea commendatione procul dubio faceret Sanctitas tua. Si enim nos propter supernam Jerusalem, cujus nos omnes", "candidate_score": 0.656328, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", "candidate_score": 0.656091, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", "candidate_score": 0.655908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", "candidate_score": 0.655717, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", "candidate_score": 0.655366, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", "candidate_score": 0.655263, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4128", "psc_text": "Quibus ordinandis rebus, si, ut collum exueres induendum sapientiae vinculis, profectus a nobis es; quid tibi nocent, aut quo pacto te pervellunt matris lacrymae fluentes carne, aut servi fuga, aut mors ancillarum, aut fratrum morbosa valetudo? Si est in te charitas ordinata, scias praeponere majora minoribus, et misericordia moveri, ut pauperes evangelizentur, ne messis Domini copiosa, operariorum inopia, in praedam volucribus jaceat, et paratum habere cor ad sequendum Domini voluntatem, in eo quod vel flagellando vel parcendo agere statuerit cum servis suis: haec meditare, in his esto, ut provectus tuus manifestus sit in omnibus (I Tim. IV, 15). Obsecro te ut caveas ne majorem tristitiam des bonis fratribus torpore tuo, quam laetitiam alacritate jam dederas. Commendare te autem litteris quibus voluisti, tam superfluum putavi, quam si quisquam te mihi eodem modo commendare voluisset. EPISTOLA CCXLIV. Augustinus Chrisimo, consolans ne deficiat in adversis. Domino vere ac merito charissimo, et praedicando fratri", "candidate_score": 0.654238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", "candidate_score": 0.652949, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", "candidate_score": 0.652662, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.651792, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", "candidate_score": 0.651126, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", "candidate_score": 0.651117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", "candidate_score": 0.651015, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3540", "psc_text": "venturum, quid est quod ait Apostolus, Cum dixerint, Pax et securitas (I Thess. V, 3)? Cum enim dixisset Evangelium, arescentibus hominibus prae timore et exspectatione; continuo subjunxit, Nam virtutes coelorum movebuntur: et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et majestate. 37. Videamus itaque ne forte melius intelligatur non ea modo impleri quae praedicta sunt illis verbis, sed tunc potius esse ventura, quando sic erit tribulatio universo orbi; ut ad Ecclesiam pertineat quae universo orbe tribulabitur, non ad eos qui tribulabunt eam. Ipsi enim dicturi sunt, Pax et securitas; ut repentinus illis superveniat interitus, et eos adventus Domini sicut fur in nocte comprehendat; quando e contrario gaudebunt, et exsultabunt qui diligunt manifestationem Domini. Nunc autem ista mala, quae tanquam summa et extrema creduntur, utrique genti et utrique regno, et Christi scilicet, et diaboli, videmus esse communia: pariter quippe his et boni affliguntur et mali; nec est qui", "candidate_score": 0.650825, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_67_69", "bdc_text": "Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale . In eyl zů S. Gallen , 12 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620", "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad", "candidate_score": 0.650809, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", "candidate_score": 0.650308, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", "candidate_score": 0.649655, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1910", "psc_text": "Scio enim in causa clericorum Anaunensium, qui occisi a Gentilibus, nunc martyres honorantur, Imperatorem rogatum facile concessisse ne illi qui eos occiderant et capti jam tenebantur, poena simili punirentur. 3. Libros de Baptismo parvulorum, cum jam codicem ipsum Praestantiae tuae misissem, cur abs te rursus acceperim, oblitus sum: nisi forte cum inspicerem, mendosos eos reperi, et emendare volui, quod mirabiliter impeditus, adhuc usque non feci. Epistolam quoque ad te scribendam et his adjungendam, quam cum ibi essem jam dictare coeperam, paulo addito sic esse imperfectam scias. Si autem rationem omnium dierum et lucubrationum aliis necessitatibus impensarum tibi possem reddere, graviter contristatus mirareris quanta me distendant, quae differri omnino non possunt, nec agere illa permittant in quae me, petendo et admonendo, urges volentem, et ineffabiliter (quia non possum) dolentem. Cum enim ab eorum hominum necessitatibus aliquantulum vaco, qui me sic angariant, ut eos nullo modo liceat evitare, nec contemnere oporteat; non", "candidate_score": 0.649106, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_426", "psc_text": "re illos quemadmodum detestetur, audistis. Atque utinam saltem ipsius judicio insanissimis animositatibus suis finem posuissent, atque ut eis ipse cessit, ut de illa causa post episcopos judicaret, a sanctis antistitibus postea veniam petiturus, dum tamen illi quod ulterius dicerent non haberent, si ejus sententiae non obtemperarent, ad quem ipsi provocaverunt, sic et illi aliquando cederent veritati. Jussit enim ille ut ei partes ad agendam causam Romam occurrerent. Quo cum Caecilianus nescio qua causa non occurrisset, interpellatus ab eis, praecepit ut Mediolanum sequerentur. Tunc se aliqui eorum subtrahere coeperunt, fortasse indignati quia non est eos imitatus Constantinus, ut jam statim atque velociter Caecilianum damnaret absentem. Quod ubi cognovit providus Imperator, reliquos ab officialibus custoditos fecit Mediolanum pervenire. Quo cum etiam Caecilianus venisset, ipsum quoque, sicut scripsit, exhibuit, cognitaque causa, qua diligentia, qua cautela, qua provisione, sicut ejus indicant litterae, Caecilianum innocentissimum, illos improbissimos judicavit. CAPUT VIII. 21. Et adhuc baptizant extra", "candidate_score": 0.648762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", "candidate_score": 0.645976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", "candidate_score": 0.643387, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_54_56", "bdc_text": "Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3140", "psc_text": "qui de ipso pane manducant: et paulo post, Amen, amen dico vobis, Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis (Joan. VI, 49, 50, 54); utique illam quae post hanc mortem futura est: et contra apostolicae Sedis auctoritatem, ubi de hac ipsa re cum ageretur, hoc testimonium adhibitum est evangelicum, ne parvuli non baptizati vitam posse habere credantur (Innocent. in Epist. 182, n. 5): et contra ipsius Pelagii verba apud episcopos a quibus audiebatur, expressa, ubi anathematizavit eos qui dicerent infantes non baptizatos habere vitam aeternam. 29. Quod propterea commemoravimus, quoniam quidem apud vos, vel in vestra potius civitate, si tamen verum est quod audivimus, tanta pro isto errore quidam obstinatione nituntur, ut dicant facilius esse ut etiam Pelagium deserant atque contemnant, qui haec sentientes anathematizavit, quam ab hujus sententiae, sicut eis videtur, veritate discedant. Si autem cedunt Sedi apostolicae, vel potius ipsi magistro", "candidate_score": 0.643332, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3490", "psc_text": "vigilantes, quandocumque futurus esset. Qui enim adventum Domini non cognoverit primum, praeparare se non poterit ad secundum, credendo in eum fideliterque vigilando, ne illum tanquam fur in tenebris comprehendat, sive tardius venerit, sive citius quam speratur. CAPUT III. 7. Dicit etiam, sicut admones, apostolus Paulus, In novissimis temporibus instabunt tempora periculosa, et reliqua (II Tim. III, 1). Sed numquid ideo docet tempora, quae Pater posuit in sua potestate? aut ideo quisquam novit quam longa vel brevia sint eadem ipsa, quae fatendum est esse novissima? Cogitare quippe debemus quam olim dictum sit, Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18). 8. Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3).", "candidate_score": 0.642407, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", "candidate_score": 0.642181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3540", "psc_text": "venturum, quid est quod ait Apostolus, Cum dixerint, Pax et securitas (I Thess. V, 3)? Cum enim dixisset Evangelium, arescentibus hominibus prae timore et exspectatione; continuo subjunxit, Nam virtutes coelorum movebuntur: et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et majestate. 37. Videamus itaque ne forte melius intelligatur non ea modo impleri quae praedicta sunt illis verbis, sed tunc potius esse ventura, quando sic erit tribulatio universo orbi; ut ad Ecclesiam pertineat quae universo orbe tribulabitur, non ad eos qui tribulabunt eam. Ipsi enim dicturi sunt, Pax et securitas; ut repentinus illis superveniat interitus, et eos adventus Domini sicut fur in nocte comprehendat; quando e contrario gaudebunt, et exsultabunt qui diligunt manifestationem Domini. Nunc autem ista mala, quae tanquam summa et extrema creduntur, utrique genti et utrique regno, et Christi scilicet, et diaboli, videmus esse communia: pariter quippe his et boni affliguntur et mali; nec est qui", "candidate_score": 0.641217, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2_4", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_642", "psc_text": "tueatur, domine eximie meritoque honorabilis et dilectissime fili. EPISTOLA LVII. Augustinus, libro quodam suo in eam rem conscripto, Celerem instruxerat, mera levitate Donatistas se ab Ecclesia catholica segregasse: cui, si eo codice satisfactum non sit, promittit adhuc scripta. In fine, cum amico quodam donatista, Celeri subdito, conferre cupit. Domino dilectissimo meritoque honorabili ac suscipiendo filio CELERI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullam fuisse justam causam, cur ab orbe terrarum, quo Ecclesia catholica secundum prophetica et evangelica promissa diffunditur, se pars Donati dirimeret, credo quod magis quoque considerans prudentia tua facillime intelligit. De qua re, si diligentior disputatio necessaria est, memini me ad legendum dedisse benevolentiae tuae codicem, cum id te petisse charissimus mihi, tuus filius, meus Caecilius intimasset; qui codex non paucis diebus apud te fuit. Quem si rei hujus cognoscendae studio, vel inter occupationes tuas legere sive voluisti sive potuisti, non dubito comperisse prudentiam tuam nihil eos habere quod", "candidate_score": 0.640974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_54_56", "bdc_text": "Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_352", "psc_text": "majus malum incurratur in scandalo, quam bonum percipiatur ex verbo. Quidquid tamen causae vel necessitatis exstiterit, cur homo christianus die dominico jejunare cogatur, sicut etiam illud in Actibus Apostolorum invenimus, in naufragii periculo, ubi et ipse Apostolus navigabat, quatuordecim diebus, ac per hoc duobus dominicis jejunatum (Act. XXVII, 33); nullo modo dubitare debemus, dominicum diem, quando non plures dies sine ulla refectione continuandi voventur, inter jejuniorum dies non esse ponendum. CAPUT XIII. 30. Cur autem quarta et sexta maxime jejunet Ecclesia, illa ratio reddi videtur, quod considerato Evangelio, ipsa quarta sabbati, quam vulgo quartam feriam vocant, consilium reperiuntur ad occidendum Dominum fecisse Judaei. Intermisso autem uno die, cujus vespera Dominus Pascha cum discipulis manducavit, qui finis fuit ejus diei quem vocamus quintam sabbati, deinde traditus est ea nocte quae jam ad sextam sabbati, qui dies passionis ejus manifestus est, pertinebat. Hic dies primus azymorum fuit a vespera incipiens. Sed Matthaeus", "candidate_score": 0.640677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_965", "psc_text": "imperatorum jussionibus, quae contra vos constituuntur, invidiam concitatis, cum hoc totum vos potius antea feceritis? Si nihil debent in his causis imperatores jubere, si ad imperatores christianos haec cura pertinere non debet, quis urgebat majores vestros causam Caeciliani ad Imperatorem per proconsulem mittere, et episcopum contra quem absentem jam sententias quoquo modo dixeratis, iterum apud Imperatorem accusare, quo innocente pronuntiato, ordinatori ejus Felici alias apud eumdem imperatorem calumnias machinari? Et nunc quid aliud quam ipsius majoris Constantini judicium contra vestram partem vivit, quod majores vestri elegerunt, quod assiduis interpellationibus extorserunt, quod episcopali judicio praetulerunt? Si displicent imperialia judicia; qui primitus imperatores ad ea vobis excitanda coegerunt? Sic enim modo contra Catholicam clamatis, in his quae contra vos ab imperatoribus decernuntur, quemadmodum si vellent adversus Danielem clamare, qui liberato illo eisdem leonibus consumendi missi sunt, a quibus eum ipsi primitus consumi voluerunt: scriptum est enim, Nihil interest inter minas regis et", "candidate_score": 0.640671, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", "candidate_score": 0.639396, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_426", "psc_text": "re illos quemadmodum detestetur, audistis. Atque utinam saltem ipsius judicio insanissimis animositatibus suis finem posuissent, atque ut eis ipse cessit, ut de illa causa post episcopos judicaret, a sanctis antistitibus postea veniam petiturus, dum tamen illi quod ulterius dicerent non haberent, si ejus sententiae non obtemperarent, ad quem ipsi provocaverunt, sic et illi aliquando cederent veritati. Jussit enim ille ut ei partes ad agendam causam Romam occurrerent. Quo cum Caecilianus nescio qua causa non occurrisset, interpellatus ab eis, praecepit ut Mediolanum sequerentur. Tunc se aliqui eorum subtrahere coeperunt, fortasse indignati quia non est eos imitatus Constantinus, ut jam statim atque velociter Caecilianum damnaret absentem. Quod ubi cognovit providus Imperator, reliquos ab officialibus custoditos fecit Mediolanum pervenire. Quo cum etiam Caecilianus venisset, ipsum quoque, sicut scripsit, exhibuit, cognitaque causa, qua diligentia, qua cautela, qua provisione, sicut ejus indicant litterae, Caecilianum innocentissimum, illos improbissimos judicavit. CAPUT VIII. 21. Et adhuc baptizant extra", "candidate_score": 0.639237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1392", "psc_text": "18): et factis enim malorum, non Sacramentorum communione, sed eorumdem factorum consensione concurritur. Apostolus Paulus quantum de falsis fratribus conqueritur (II Cor. XI, 26)! quorum tamen corporali permixtione non maculabatur, cordis puri diversitate sejunctus. Nam a quibusdam quos invidos noverat, gaudet Christum pariter praedicari (Philipp. I, 15-18); et utique invidia diabolicum vitium est. 9. Postremo episcopus Cyprianus, jam Ecclesia copiosius dilatata, vicinior temporibus nostris, cujus auctoritate aliquando repetitionem Baptismi confirmare conamini, cum illud concilium, vel illa scripta, si vere ipsius sunt, et non, sicut aliqui putant, sub ejus nomine conscripta atque conficta, contineant quantum dilexerit unitatem, quomodo in ea tolerandos, etiam contra quos ipse sentiebat, apertissima exhortatione consuluerit, ne pacis vinculum rumperetur: id potissimum attendens, quia si quis alterutris, quibus aliud videtur quam veritas habet, humanus error irrepserit, fraterna concordia custodita charitas etiam cooperit multitudinem peccatorum. Hanc ille sic tenuit, sic amavit, ut si quid aliter quam res est, de", "candidate_score": 0.638238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056", "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.", "candidate_score": 0.637568, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", "candidate_score": 0.635203, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42_44", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1076", "psc_text": "nosse dissimulas, in quam multas jam barbaras nationes tam parvo tempore venerit Evangelium, ut nec inimici Christi dubitare jam possint brevi tempore futurum, quod Discipulis respondit de saeculi fine quaerentibus, Et praedicabitur hoc Evangelium in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus; et tunc veniet finis (Matth. XXIV, 14). In hoc et clama et contende, quantum potes, etiamsi apud Persas et Indos Evangelium praedicetur, ubi quidem jam diu praedicatur, nisi quisquis hoc audierit, Cartennas venerit, vel in viciniam Cartennensium, mundari omnino a delictis suis non poterit. Itane si carueris ista voce, rideri te metuis; et cum ea non careas, fleri te non vis? 23. Acutum autem aliquid tibi videris dicere, cum Catholicae nomen non ex totius orbis communione interpretaris, sed ex observatione praeceptorum omnium divinorum, atque omnium Sacramentorum: quasi nos, etiamsi forte hinc sit appellata Catholica, quod totum veraciter teneat, cujus veritatis nonnullae particulae etiam in diversis inveniuntur haeresibus, hujus nominis", "candidate_score": 0.634408, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42_44", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", "candidate_score": 0.634176, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1352", "psc_text": "non quidem jam Constantinum christianum, quia veritati favit, contra nos interpellaretis, sed apostatam Julianum ab inferis excitaretis; quasi vero si aliquid tale contingeret, esset magnum malum nisi vobis. Quae est enim pejor mors animae, quam libertas erroris? CAPUT III. 11. Sed jam tollamus ista omnia de medio; amemus pacem, quam omnis doctus et indoctus intelligit praeponendam esse discordiae, diligamus et teneamus unitatem. Hoc jubent imperatores, quod jubet et Christus; quia cum bonum jubent, per illos non jubet nisi Christus. Et nos etiam per Apostolum obsecrat, ut idipsum dicamus omnes, et non sint in nobis schismata, neque dicamus, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego autem Christi; sed simul omnes non simus nisi Christi, quia nec divisus est Christus, nec Paulus crucifixus est pro nobis; quanto minus Donatus? nec in nomine Pauli baptizati sumus (I Cor. I, 10 13); quanto minus in Donati? Hoc dicunt et Imperatores,", "candidate_score": 0.634158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", "candidate_score": 0.634072, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3563", "psc_text": "in tota Judaea, et Samaria, et usque in extremum terrae (Act. I, 8), tanquam ipsi soli, quibus tunc loquebatur, tantum munus fuerint impleturi: sed sicut eis solis videtur dixisse quod dixit, Ecce vobiscum sum usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20); quod tamen eum universae Ecclesiae promisisse, quae aliis morientibus, aliis nascentibus hic usque in saeculi consummationem futura est, quis non intelligat? sicut eis et illud ait, quod ad eos omnino non pertinet, et tamen sic dictum est tanquam ad solos etiam pertineret, Cum videritis haec omnia, scitote quia prope est in januis (Id. XXIV, 33): ad quos enim hoc pertinet, nisi ad eos qui in carne tunc erunt, cum omnia complebuntur? quanto magis illud quod ex magna parte per eos agendum fuit, quamvis et posteris eorum eadem actio servaretur? 50. Quod autem dixit Apostolus, Numquid non audierunt? In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba", "candidate_score": 0.633281, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", "candidate_score": 0.633238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", "candidate_score": 0.632819, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2867", "psc_text": "jussisti, et adhuc est locus; Exi, inquit, in vias et sepes, et compelle intrare. Quapropter si ambularetis quieti extra hoc convivium salutis aeternae et sanctae unitatis Ecclesiae, tanquam in viis vos inveniremus; nunc vero quia per multa mala et saeva quae in nostros committitis, tanquam spinis et asperitate pleni estis, vos tanquam in sepibus invenimus, et intrare compellimus. Qui compellitur, quo non vult cogitur; sed cum intraverit, jam volens pascitur. Cohibe itaque tam iniquum et impacatum animum, ut in vera Ecclesia Christi invenias salutare convivium. EPISTOLA CLXXIV. Augustinus Aurelio Carthaginensi episcopo, transmittens libros de Trinitate, absolutos demum secundum ipsius Aurelii aliorumque desiderium, et emendatos. Domino beatissimo, et sincerissima charitate venerando, sancto fratri et consacerdoti papae AURELIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. De Trinitate, quae Deus summus et verus est, libros juvenis inchoavi, senex edidi. Omiseram quippe hoc opus, posteaquam comperi praereptos mihi esse sive subreptos antequam eos absolverem, et retractatos, ut", "candidate_score": 0.632409, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42_44", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1715", "psc_text": "isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium non solum Africanarum, verum etiam transmarinarum provinciarum, multarumque gentium spatia feracissima populorum copia jam tenentem, et, sicut scriptum est, toto mundo fructificantem atque crescentem, nullorum hominum sibi commixtorum peccatis perire potuisse: si denique ipsorum, quos tunc accusare voluerunt, potius quam convincere valuerunt, quaestionem demonstraverimus esse finitam, quamvis non in eis Ecclesiae causa consistat; et Caecilianum innocentem, illos autem violentos et calumniosos esse judicatos ab eo imperatore, ad cujus examen criminationes suas ultro accusando miserunt: postremo si quidquid de peccatis quorumlibet hominum dixerint, vel humanis documentis, vel divinis probaverimus, aut eorum innocentiam falsis criminibus appetitam, aut Christi Ecclesiam, cujus communioni cohaeremus,", "candidate_score": 0.631147, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1352", "psc_text": "non quidem jam Constantinum christianum, quia veritati favit, contra nos interpellaretis, sed apostatam Julianum ab inferis excitaretis; quasi vero si aliquid tale contingeret, esset magnum malum nisi vobis. Quae est enim pejor mors animae, quam libertas erroris? CAPUT III. 11. Sed jam tollamus ista omnia de medio; amemus pacem, quam omnis doctus et indoctus intelligit praeponendam esse discordiae, diligamus et teneamus unitatem. Hoc jubent imperatores, quod jubet et Christus; quia cum bonum jubent, per illos non jubet nisi Christus. Et nos etiam per Apostolum obsecrat, ut idipsum dicamus omnes, et non sint in nobis schismata, neque dicamus, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego autem Christi; sed simul omnes non simus nisi Christi, quia nec divisus est Christus, nec Paulus crucifixus est pro nobis; quanto minus Donatus? nec in nomine Pauli baptizati sumus (I Cor. I, 10 13); quanto minus in Donati? Hoc dicunt et Imperatores,", "candidate_score": 0.630202, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_41_43", "bdc_text": "Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", "candidate_score": 0.628829, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_962", "psc_text": "partem legem constituit, ut loca congregationum vestrarum fisco vindicarentur: quarum omnium rerum documenta si vellemus inserere, nimium longas litteras faceremus. Illud tamen nullo modo praetermittendum est, quomodo Felicis Aptungensis, quem fontem omnium malorum in concilio Carthaginensi, ab Secundo Tigisitano primate, patres vestri fuisse dixerunt, urgentibus apud Imperatorem vestris, publico judicio causa discussa atque finita sit. Nam memoratus Imperator in hac ipsa causa vestros apud se accusatores et assiduos interpellatores litteris suis fuisse testatur, quarum exemplum infra scripsimus. Imperatores Caesares, FLAVIUS CONSTANTINUS MAXIMUS, et VALERIUS LICINIUS, ad PROBIANUM, proconsulem Africae. 4. Aelianus praedecessor tuus, merito, dum vir perfectissimus, Verus, vicarius praefectorum, tunc per Africam nostram incommoda valetudine teneretur, ejusdem partibus functus, inter caetera etiam id negotium vel invidiam, quae de Caeciliano episcopo Ecclesiae catholicae videtur esse commota, ad examen suum atque jussionem credidit esse revocandam. Etenim cum jam Superium centurionem, et Caecilianum magistratum Aptungitanorum, et Saturninum excuratorem, et Calibium juniorem, ejusdem", "candidate_score": 0.627079, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_41_43", "bdc_text": "Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", "candidate_score": 0.626935, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1054", "psc_text": "locum cernerent habere idololatriam. Sed fuerit error in verbo, de facto ipso quid dicis? Si nihil justum ab imperatore petendum est, cur a Juliano petitum est quod justum putatum est? 13. An hoc petendum est, ut sua quisque recuperet, non ut aliquem, quo ab imperatore coerceatur, accuset? Interim et in suarum rerum recipiendarum repetitione ab apostolicis exemplis receditur, quia hoc fecisse nemo invenitur illorum. Sed tamen cum majores vestri ipsum Caecilianum tunc Ecclesiae Carthaginensis episcopum, cui tanquam criminoso communicare noluerunt, apud principem Constantinum per Anulinum proconsulem accusaverunt; non res suas amissas repetiverunt, sed innocentem, sicut existimamus et sicut ipse judiciorum exitus docuit, calumniose appetiverunt: quo quid sceleratius ab eis fieri potuit? Si autem, sicut falso arbitramini, vere criminosum judicandum terrenis potestatibus tradiderunt, quid nobis objicitis quod vestrorum praesumptio primitus fecit? quod eos non argueremus quia fecerunt, si non animo invido et noxio, sed emendandi et corrigendi voluntate fecissent. Vos autem", "candidate_score": 0.625398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_966", "psc_text": "imperatores ad ea vobis excitanda coegerunt? Sic enim modo contra Catholicam clamatis, in his quae contra vos ab imperatoribus decernuntur, quemadmodum si vellent adversus Danielem clamare, qui liberato illo eisdem leonibus consumendi missi sunt, a quibus eum ipsi primitus consumi voluerunt: scriptum est enim, Nihil interest inter minas regis et iram leonis (Prov. XIX, 12). Danielem calumniosi inimici in lacum leonum mitti coegerunt: vicit innocentia ejus illorum malitiam; illaesus inde levatus est; ipsi illuc missi perierunt. Similiter majores vestri Caecilianum et ejus societatem regiae irae consumendam objecerunt, cujus innocentia liberata, ab eisdem regibus eadem vos patimini, quae illos vestri pati voluerunt; quoniam scriptum est: Qui parat proximo foveam, ipse incidet in eam (Eccli. XXVII, 29). 6. De nobis ergo quod queramini non habetis; et tamen Ecclesiae catholicae mansuetudo, etiam ab his imperatorum jussionibus omnino conquieverat, nisi vestri clerici et Circumcelliones, per suas immanissimas improbitates furiosasque violentias quietem nostram perturbantes atque", "candidate_score": 0.62366, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_20_22", "bdc_text": "Dieser kehrte schießlich am 5 . Januar 1548 nach AugsburgAugsburg zurück . Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615", "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio", "candidate_score": 0.623087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1062", "psc_text": "ut amaretis vanissimam hominum gloriam, quam vos putatis perdere, si cognitae veritati consenseritis. CAPUT V. 16. Vides itaque jam, ut opinor, non esse considerandum quod quisque cogitur, sed quale sit illud quo cogitur, utrum bonum an malum: non quo quisque bonus possit esse invitus; sed timendo quod non vult pati, vel relinquit impedientem animositatem, vel ignoratam compellitur cognoscere veritatem, ut timens vel respuat falsum de quo contendebat, vel quaerat verum quod nesciebat, et volens teneat jam quod nolebat. Superfluo hoc fortasse diceretur quibuslibet verbis, si non tam multis ostenderetur exemplis. Non illos aut illos homines, sed multas civitates videmus fuisse donatistas, nunc esse catholicas, detestari vehementer diabolicam separationem, diligere ardenter unitatem: quae tamen timoris hujus qui tibi displicet occasionibus, catholicae factae sunt per leges imperatorum, a Constantino apud quem primum vestri ultro Caecilianum accusaverunt, usque ad praesentes imperatores, qui judicium illius quem vestri elegerunt, quem judicibus episcopis praetulerunt, justissime contra", "candidate_score": 0.622632, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_21_23", "bdc_text": "Januar 1548 nach AugsburgAugsburg zurück . Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_615", "psc_text": "Dicit enim, Corpus quidem mortuum est propter peccatum; spiritus autem vita est propter justitiam. Si autem Spiritus ejus qui suscitavit Jesum Christum a mortuis habitat in vobis; qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum ejus in vobis (Id. VIII, 10, 11). 27. Haec et ex autoritate divinarum Scripturarum et universae Ecclesiae, quae toto orbe diffunditur, consensione, per anniversarium Pascha celebrantur. CAPUT XV. In magno utique sicut jam intelligis, sacramento. Et in Scripturis quidem veteribus ad agendum Pascha non est praeceptum tempus, nisi ex mense novorum, a luna quarta decima usque ad vicesimam primam: ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio", "candidate_score": 0.622264, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", "candidate_score": 0.621887, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_20_22", "bdc_text": "Dieser kehrte schießlich am 5 . Januar 1548 nach AugsburgAugsburg zurück . Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_563", "psc_text": "diem Natalem Domini non in sacramento celebrari, sed tantum in memoriam revocari quod natus sit, ac per hoc nihil opus erat, nisi revolutum anni diem, quo ipsa res acta est, festa devotione signari. Sacramentum est autem in aliqua celebratione, cum rei gestae commemoratio ita fit, ut aliquid etiam significari intelligatur, quod sancte accipiendum est. Eo itaque modo agimus Pascha, ut non solum in memoriam quod gestum est revocemus, id est quod mortuus est Christus et resurrexit, sed etiam caetera quae circa ea attestantur, ad sacramenti significationem non omittamus. Quia enim, sicut dicit Apostolus, Mortuus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25); transitus quidam de morte ad vitam in illa passione Domini et resurrectione sacratus est. Nam etiam vocabulum ipsum quod Pascha dicitur, non graecum, sicut vulgo videri solet, sed hebraeum esse dicunt qui linguam utramque noverunt. Neque enim a passione, quoniam graece πάσχειν dicitur pati,", "candidate_score": 0.620217, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_713", "psc_text": "non solum res ipsa indicat, sed etiam te attestatum esse memini. Ac per hoc plurimum profueris, si eam graecam Scripturam, quam Septuaginta operati sunt, latinae veritati reddideris: quae in diversis codicibus ita varia est, ut tolerari vix possit; et ita suspecta, ne in graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam; sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. EPISTOLA LXXII. Hieronymus Augustino expostulans de illius epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum", "candidate_score": 0.618632, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4172", "psc_text": "nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem, sed jam etiam factum esse gauderem? EPISTOLA CCLVI. Officiose Augustinus ad Christinum scribit. Domino merito praedicando, sinceriterque charissimo ac desiderantissimo fratri CHRISTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Epistolam meam desiderare te, mihi tua epistola nuntiavit. Frater autem Jacobus ejus desiderii erga nos tui locupletior testis accessit, quia plura mihi de te suavia atque in seipso experta locutus est, quam illa parva chartula potuit. Unde tuae benignitati congratulor, et de tuo pectore christiano Domino Deo nostro, cujus haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande, sinceriterque charissime ac desiderantissime frater. Quod autem petis, ut litteris te quaeram; ego te affectu quaero, qui", "candidate_score": 0.618369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_21_23", "bdc_text": "Januar 1548 nach AugsburgAugsburg zurück . Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ;", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_563", "psc_text": "diem Natalem Domini non in sacramento celebrari, sed tantum in memoriam revocari quod natus sit, ac per hoc nihil opus erat, nisi revolutum anni diem, quo ipsa res acta est, festa devotione signari. Sacramentum est autem in aliqua celebratione, cum rei gestae commemoratio ita fit, ut aliquid etiam significari intelligatur, quod sancte accipiendum est. Eo itaque modo agimus Pascha, ut non solum in memoriam quod gestum est revocemus, id est quod mortuus est Christus et resurrexit, sed etiam caetera quae circa ea attestantur, ad sacramenti significationem non omittamus. Quia enim, sicut dicit Apostolus, Mortuus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25); transitus quidam de morte ad vitam in illa passione Domini et resurrectione sacratus est. Nam etiam vocabulum ipsum quod Pascha dicitur, non graecum, sicut vulgo videri solet, sed hebraeum esse dicunt qui linguam utramque noverunt. Neque enim a passione, quoniam graece πάσχειν dicitur pati,", "candidate_score": 0.618094, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_535", "psc_text": "capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans loquatur aliena. Recita illi etiam, si voluerit, Gesta ecclesiastica ejusdem Secundi Tigisitani in domo Urbani Donati habita, ubi confessos traditores judici Deo dimisit, Donatum Masculitanum, Marinum ab Aquis Tibilitanis, Donatum Calamensem, cum quibus confessis traditoribus memoratum traditorem Silvanum eis ordinavit episcopum. Recita illi Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus iratus Silvano, quod ab eo fuerit excommunicatus, haec omnia judiciis prodidit, quae certis documentis et responsionibus testium, et recitatione Gestorum et multarum epistolarum, luce clarius constiterunt. 5. Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam", "candidate_score": 0.616499, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1347", "psc_text": "pertinent ad praedicandam religionem et sacrilegia prohibenda, quare ad edietum regis talia jubentis etiam ipsi vos signatis? An ignoratis verba regis esse: Signa et ostenta quae fecit mihi Dominus Deus excelsus, placuit mihi in conspectu meo annuntiare, quam magnum et potens sit regnum ejus, regnum sempiternum et potestas ejus in saecula saeculorum (Dan. III, 99, 100)? An cum hoc audieritis, non respondetis, Amen; et hoc dicto clara voce ad edictum regis, vos in sancta solemnitate signatis? Sed modo quia nihil apud Imperatores potestis, nobis inde vultis facere invidiam. Si autem aliquid possetis, quanta faceretis; quando nihil potestis, et non cessatis! 8. Scitote quod primi majores vestri causam Caeciliani ad imperatorem Constantinum detulerunt. Exigite hoc a nobis, probemus vobis; et si non probaverimus, facite de nobis quidquid potueritis. Sed quia Constantinus non est ausus de causa episcopi judicare, eam discutiendam atque finiendam episcopis delegavit. Quod et factum est in urbe Roma", "candidate_score": 0.616367, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_19_21", "bdc_text": "Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich . Dieser kehrte schießlich am 5 . Januar 1548 nach AugsburgAugsburg zurück .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3084", "psc_text": "hostiliter. Non invidemus, imo amplectimur, optamus, hortamur, et quos in viis et sepibus invenimus, intrare cogimus; etsi nondum quibusdam persuademus quia non res eorum, sed ipsos quaerimus. Apostolus Petrus quando Salvatorem negavit, et flevit, et apostolus mansit, nondum acceperat promissum Spiritum sanctum: sed multo magis isti eum non acceperunt, ubi a corporis compage divisi, quod solum corpus vivificat Spiritus sanctus, extra Ecclesiam et contra Ecclesiam Ecclesiae Sacramenta tenuerunt, et tanquam civili bello, nostris contra nos erectis signis armisque pugnaverunt. Veniant; fiat pax in virtute Jerusalem, quae virtus charitas est: cui sanctae civitati dictum est, Fiat pax in virtute tua, et abundantia in turribus tuis (Psal. CXXI, 7). Non se extollant adversus maternam sollicitudinem, quam pro ipsis, et pro tantis populis quos decipiunt vel decipiebant, colligendis et habuit et habet: non superbiant, quia sic eos suscipit; non referant ad elationis suae malum quod facit ipsa propter pacis bonum. 47. Sic multitudinibus", "candidate_score": 0.611746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_18_20", "bdc_text": "Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich . Dieser kehrte schießlich am 5 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_702", "psc_text": "dilectissimo et honorabili fratri NAUCELIONI, ALYPIUS et AUGUSTINUS. 1. Cum retulisses nobis quid a patre nostro Clarentio responsum fuerit, id est, de Feliciano Mustitano non eum negasse, et damnatum ab ipsis, et postea in honore suo receptum, sed innocentem fuisse damnatum, quia absens fuerit, et absentem se fuisse probaverit: hoc dicimus, ut ad hoc respondeat, quia non licuit damnari inauditum, quem innocentem fuisse ipsi modo dicunt, qui eum damnaverunt. Aut ergo innocens damnari non debuit, aut nocens recipi damnatus non debuit. Si innocens receptus est, innocens damnatus est; si nocens damnatus est, nocens receptus est. Si nesciebant, qui illum damnaverunt, utrum innocens fuerit, arguendi sunt temeritatis, quia inauditum, innocentem, de quo nesciebant, damnare ausi sunt; et de praesenti facto intelligimus eadem temeritate illos damnasse etiam superiores quos traditionis crimine infamaverunt. Si enim potuit ab ipsis innocens damnari, potuerunt ab ipsis traditores etiam dici qui non erant traditores. 2. Deinde idem", "candidate_score": 0.611033, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", "candidate_score": 0.599053, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf020", "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", "max_score": 0.678048, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.678048, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_664", "psc_text": "curem, si scribas quod placuerit. Scribebantur enim, et epistolae biblinae juxta Isaiam: et mittebantur super aquas, quae cito cum saeculo transeunt. Nihil tibi nocuimus, nihil injuriae fecimus, nec quicquam violenter extorsimus. In monasterio fratrum, et fratrum Peregrinorum, qui provinciae nihil tuae deberent: et propter nostram parvitatem, et litteras, quas ad eos crebro direximus, communionis quoque tuae coeperunt habere discordiam, ne viderentur quadam duritia, et conscientia nostra, antiquae fidei ab Ecclesia separari, ordinavimus Diaconum: et postquam ministravit, rursum Presbyterum, super quo debueras gratulari, intelligens quod ob Dei timorem hoc sumus facere compulsi: maxime cum nulla sit diversitas in sacerdotio Dei, et ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare", "candidate_score": 0.674608, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.671061, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_664", "psc_text": "curem, si scribas quod placuerit. Scribebantur enim, et epistolae biblinae juxta Isaiam: et mittebantur super aquas, quae cito cum saeculo transeunt. Nihil tibi nocuimus, nihil injuriae fecimus, nec quicquam violenter extorsimus. In monasterio fratrum, et fratrum Peregrinorum, qui provinciae nihil tuae deberent: et propter nostram parvitatem, et litteras, quas ad eos crebro direximus, communionis quoque tuae coeperunt habere discordiam, ne viderentur quadam duritia, et conscientia nostra, antiquae fidei ab Ecclesia separari, ordinavimus Diaconum: et postquam ministravit, rursum Presbyterum, super quo debueras gratulari, intelligens quod ob Dei timorem hoc sumus facere compulsi: maxime cum nulla sit diversitas in sacerdotio Dei, et ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare", "candidate_score": 0.662617, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", "candidate_score": 0.660494, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_664", "psc_text": "curem, si scribas quod placuerit. Scribebantur enim, et epistolae biblinae juxta Isaiam: et mittebantur super aquas, quae cito cum saeculo transeunt. Nihil tibi nocuimus, nihil injuriae fecimus, nec quicquam violenter extorsimus. In monasterio fratrum, et fratrum Peregrinorum, qui provinciae nihil tuae deberent: et propter nostram parvitatem, et litteras, quas ad eos crebro direximus, communionis quoque tuae coeperunt habere discordiam, ne viderentur quadam duritia, et conscientia nostra, antiquae fidei ab Ecclesia separari, ordinavimus Diaconum: et postquam ministravit, rursum Presbyterum, super quo debueras gratulari, intelligens quod ob Dei timorem hoc sumus facere compulsi: maxime cum nulla sit diversitas in sacerdotio Dei, et ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare", "candidate_score": 0.658475, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", "candidate_score": 0.658347, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", "candidate_score": 0.656158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", "candidate_score": 0.653824, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", "candidate_score": 0.653188, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", "candidate_score": 0.652377, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_664", "psc_text": "curem, si scribas quod placuerit. Scribebantur enim, et epistolae biblinae juxta Isaiam: et mittebantur super aquas, quae cito cum saeculo transeunt. Nihil tibi nocuimus, nihil injuriae fecimus, nec quicquam violenter extorsimus. In monasterio fratrum, et fratrum Peregrinorum, qui provinciae nihil tuae deberent: et propter nostram parvitatem, et litteras, quas ad eos crebro direximus, communionis quoque tuae coeperunt habere discordiam, ne viderentur quadam duritia, et conscientia nostra, antiquae fidei ab Ecclesia separari, ordinavimus Diaconum: et postquam ministravit, rursum Presbyterum, super quo debueras gratulari, intelligens quod ob Dei timorem hoc sumus facere compulsi: maxime cum nulla sit diversitas in sacerdotio Dei, et ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare", "candidate_score": 0.649005, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", "candidate_score": 0.648788, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.648551, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.64847, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", "candidate_score": 0.648085, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1731", "psc_text": "nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram, sed epistolae cujusdam quasi ad me scriptae per fratrem nostrum Sysinnium Diaconum huc exemplaria pervenerunt: in qua hortaris me, ut παλινῳδιαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum inter vituperationem et laudes Helenae fluctuantem, ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor dignationi tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ],", "candidate_score": 0.647956, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3027", "psc_text": "Epistola: Presbyter, Gaio carissimo, quem ego diligo in veritate (3. Joan. 1) . Quod autem postea unus electus est, qui caeteris praeponeretur, in schismatis remedium factum est: ne unusquisque ad se trahens Christi Ecclesiam rumperet. Nam et Alexandriae a Marco Evangelista usque ad Heraclam et Dionysium Episcopos, Presbyteri semper unum ex se electum, in excelsiori gradu collocatum, Episcopum nominabant: quomodo si exercitus Imperatorem faciat: aut Diaconi eligant de se, quem industrium noverint, et Archidiaconum vocent. Quid enim facit excepta ordinatione Episcopus, quod Presbyter non faciat? Nec altera Romanae urbis Ecclesia, altera totius orbis existimanda est. Et Galliae, et Britanniae, et Africa, et Persis, et Oriens et India, et omnes barbarae nationes, unum Christum adorant, unam observant regulam veritatis. Si auctoritas quaeritur, orbis major est Urbe. Ubicumque fuerit Episcopus, sive Romae, sive Eugubii, sive Constantinopoli, sive Rhegii, sive Alexandriae, sive Tanis, ejusdem meriti, ejusdem 1083 est et Sacerdotii. Potentia divitiarum, et", "candidate_score": 0.647003, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2_4", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", "candidate_score": 0.646022, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1729", "psc_text": "miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. « O si licuisset, et si non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres", "candidate_score": 0.644627, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1737", "psc_text": "fratrem nostrum Papam Alypium, ut meo obsequio salutes, obsecro. Sancti fratres, qui nobiscum in monasterio Domino servire festinant, oppido te salutant. Incolumem te et memorem mei Christus Dominus noster tueatur omnipotens, Domine vere sancte et suscipiende Papa. 635 EPISTOLA CIV AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum dehortatur a libris Testamenti veteris ex Hebraeo vertendis, quin potius auctor est, ut Septuaginta versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. Ex quo coepi ad te scribere, ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia", "candidate_score": 0.644318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1502", "psc_text": "Christo ora reserare. Vincentius Presbyter ante biduum, quam hanc Epistolam darem, de Urbe venit, et suppliciter te salutat, crebroque sermone concelebrat, Romam et totam pene Italiam tuis post Christum Epistolis liberatam. Adnitere ergo, Papa amantissime atque beatissime, et per omnem occasionem ad Occidentales Episcopos scribe, ut mala germina, acuta, ut ipse significas, succidere falce non cessent. EPISTOLA LXXXIX THEOPHILI AD HIERONYMUM. Monet, explosos Origenistas, ut occultos, si qui sunt Palaestinae, insectetur. Domino dilectissimo et amantissimo fratri HIERONYMO, presbytero THEOPHILUS Episcopus. « Didici, quod et sanctitas tua noverit, Theodorum Monachum, ejusque studium 538 comprobavi: quia cum a nobis Romam navigaturus exiret, noluit ante proficisci, nisi te sanctos fratres qui tecum sunt in Monasterio, quasi sua viscera amplexaretur et inviseret. Quem cum susceperis, pro Ecclesiae tranquillitate laetare. Vidit enim cuncta Nitriae Monasteria, et referre potest continentiam et mansuetudinem Monachorum: quomodo extinctis et fugatis Origenis secta toribus, pax Ecclesiae reddita sit, et disciplina", "candidate_score": 0.643288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.643206, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1140", "psc_text": "hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc interea fratrem nostrum in Christo Paulum multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. » EPISTOLA LXVIII. AD CASTRUTIUM. Castrutio e Pannonia, qui ut Hieronymum inviseret, navigare constituerat, gratias agit, eumque consolatur de caecitate oculorum, docens eam aliquoties a Deo propitio immitti. 1. Sanctus filius meus Heraclius diaconus mihi retulit, quod cupiditate 409 nostri Cissam usque venisses: et homo Pannonius, id est, terrenum animal, non timueris Adriatici maris aestus [al. Syrtes ], et Aegei atque lonii subire discrimina. Et nisi te pius fratrum retinuisset affectus, voluntatem opere complesses. Habeo itaque gratias, et in acceptum", "candidate_score": 0.641146, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", "candidate_score": 0.64049, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1506", "psc_text": "ac synodicas litteras, tam ad nos, quam ad Constantinopolitanae urbis Episcopum, et si quos alios putaveris, mittere: ut consensu omnium, et ipse Origenes nominatim, et haeresis nefaria condemnetur. Didici [al. Dicis ] enim quod calumniatores verae fidei, Ammonius, Eusebius, et Euthymius, novo pro haeresi furore bacchantes, Constantinopolim navigarint, ut et novos, si quos valuerint, decipiant: et veteribus suae impietatis sociis conjugantur. Curae igitur tuae sit, ut cunctis Episcopis per Isauriam atque Pamphiliam, et caeterarum provinciarum, quae in vicino sunt, rei ordinem pandas: et nostram, si dignum putas, Epistolam subjicias, ut omnes uno spiritu congregati, cum virtute Domini nostri Jesu Christi tradamus eos Satanae in interitum impietatis, quae possidet eos. Et ut celerius nostra Constantinopolim scripta perveniant, mitte industrium virum, et aliquem de Clericis, sicut et nos de ipsis Nitriae monasteriis patres monachorum cum aliis sanctis et continentissimis viris misimus, qui possint cunctos in praesenti docere quae gesta sunt; et super", "candidate_score": 0.64032, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2466", "psc_text": "Christum in sua majestate venturum. Quod Apostolus audiens, rogat eos, et adjurat per adventum Domini nostri Jesu Christi, ut non cito moveantur; neque per spiritum, neque per sermonem, neque per Epistolam, tanquam ab eo scriptam, quasi instet dies Domini. Duos autem esse adventus Domini Salvatoris, et omnia Prophetarum docent volumina, et Evangeliorum fides: quod primum in humilitate venerit, et postea sit venturus in gloria, ipso Domino protestante, quae ante consummationem mundi ventura sint, et quomodo venturus Antichristus, quando loquitur ad Apostolos, Cum videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele Propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat, tunc qui in Judaea sunt, fugiant ad montes, et qui in tecto, non descendant tollere aliquid de domo sua (Matth. 24. 15. et seqq. an. D 9) . Et iterum: Tunc si quis vobis 887 dixerit, ecce hic Christus aut illic, nolite credere. Surgent enim Pseudochristi, et Pseudoprophetae, et dubunt signa magna,", "candidate_score": 0.638182, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", "candidate_score": 0.636496, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1954", "psc_text": "O beata rerum commutatio: flevit, ut semper rideret. Despexit lacus contritos, ut fontem Dominum reperiret. Vestita cilicio est, ut nunc albis vestimentis uteretur, et diceret: Scidisti saccum meum, et induisti me laetitia (Psal. 29. 12) . Cinerem sicut panem manducabat, et potionem suam cum fletu miscebat (Psal. 101. 10), dicens: Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte (Psal. 41. 4) , ut in aeternum pane Angelorum vesceretur et caneret: Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Et, Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea Regi (Psal. 44. 1) . Et Isaiae, imo Domini per Isaiam in se cerneret verba compleri. Ecce qui serviunt mihi, manducabunt, vos autem esurietis. Ecce qui serviunt mihi, bibent, vos, autem sitietis. Ecce qui serviunt mihi, laetabuntur, vos autem confundemini. Ecce qui serviunt mihi, exultabunt in gaudio, vos autem clamabitis ob dolorem cordis, et propter contritionem spiritus ululabitis (Isai.", "candidate_score": 0.627853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746", "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.", "candidate_score": 0.620538, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", "candidate_score": 0.6169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37_39", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V . ain scharpf angebondenscharpf angebonden :", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1009", "psc_text": "cum subtegmine trium colorum, hiacynthi, cocci, purpurae, et cum stamine byssino: et efficitur palliolum mirae pulchritudinis, praestringens fulgore oculos in modum Caracallarum, sed absque cucullis. Contra pectus nihil contextum est, et locus futuro Rationali derelictus. In utroque humero habet singulos lapides clausos et astrictos auro, qui Hebraice dicuntur SOOM: ab Aquila et Symmacho et Theodotione onychini: a Septuaginta smaragdi transferuntur: Josephus sardonychas vocat, cum Hebraeo Aquilaque consentiens: ut vel colorem lapidum, vel patriam demonstraret. Et in singulis lapidibus sena Patriacharum nomina sunt, quibus Israeliticus populus dividitur. In dextro humero majores filii Jacob, in laevo minores scripti sunt: ut Pontifex ingrediens Sancta Sanctorum, nomina populi pro quo rogaturus est Dominum, portet in humeris. 16. Septimum vestimentum est mensura parvulum, sed cunctis supra dictis sacratius. Intende, quaeso, animum, ut quae dicuntur, intelligas. Hebraice vocatur HOSEN, Graece autem λόγιον, nos Rationale possumus appellare, ut ex ipso statim nomine scias mysticum esse quod dicitur.", "candidate_score": 0.615285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1140", "psc_text": "hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc interea fratrem nostrum in Christo Paulum multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. » EPISTOLA LXVIII. AD CASTRUTIUM. Castrutio e Pannonia, qui ut Hieronymum inviseret, navigare constituerat, gratias agit, eumque consolatur de caecitate oculorum, docens eam aliquoties a Deo propitio immitti. 1. Sanctus filius meus Heraclius diaconus mihi retulit, quod cupiditate 409 nostri Cissam usque venisses: et homo Pannonius, id est, terrenum animal, non timueris Adriatici maris aestus [al. Syrtes ], et Aegei atque lonii subire discrimina. Et nisi te pius fratrum retinuisset affectus, voluntatem opere complesses. Habeo itaque gratias, et in acceptum", "candidate_score": 0.611065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1202", "psc_text": "quiescam (Ps. 54. 7) , ut inveniat quem diligit amima mea. Vere nunc in te sermo Dominicus completus est: Multi de Oriente et Occidente venient, et recumbent in sinu Abrahae. Cornelius centurio cohortis Italicae, jam tunc Lucinii mei praefigurabat fidem. Apostolus Paulus scribens ad Romanos: Cum in Hispaniam proficisci coepero, spero quod praeteriens videam vos, et a vobis deducar illuc (Rom. 15. 24) , tantis fructibus (al. fluctibus ) approbavit, quid de illa provincia quaereret. In brevi tempore ab Jerosolymis usque ad Illyricum Evangelii jaciens fundamenta, Romam vinctus ingreditur, ut vinctos superstitionis erroribus liberos faciat. Manet in hospitio conducto per biennium; ut nobis utriusque Instrumenti aeternam reddat domum. Piscator hominum, misso rete Apostolico, te quoque quasi pulcherrimum Auratam inter innumera piscium genera traxit ad littus. Reliquisti amaros fluctus, salsos gurgites, scissuras monitum, et Leviathan regnantem in aquis, cum Jesu deserta expetens, contempsisti, ut possis Propheticum illud canere: In terra deserta,", "candidate_score": 0.610449, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32_34", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III . Julius III , Papst ( 1550-1555 )", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1526", "psc_text": "et in destructione peccati semel passus est, Dominum nostrum Jesum Christum pro Daemonibus quoque, et spiritualibus nequitiis crucem aliquando passurum. Nec meminit Pauli scribentis, Impossibile est, eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt et donum caeleste, et participes sunt facti Spiritus Sancti, gustaverunt nihilominus bonum Dei Verbum virtutesque saeculi venturi, et prolapsi sunt, renovari iterum ad poenitentiam, rursum crucifigentes sibimet ipsis Filium Dei, et ostentui habentes (Hebr. 6. 6) . Si hoc scire voluisset [Ms. voluisti ], imo si non ea quae scit, contemneret [Ms. contemnet ], nunquam Apostolo contradicens, pro Daemonibus quoque diceret [Ms. dicet ], Christum passurum, et eum praeberet [Ms. praebet ] ostentui: clausa, quod legimus, aure pertransiens, Christus resurgens a mortuis, ultra non moritur: mors ei nequaquam dominabitur. Quod enim mortuus est peccato, mortuus est semel, quod autem vivit, vivit in Domino (Rom. 6. 9. 10) . Hoc enim quod dicitur semel non secundum recipit, nec tertium:", "candidate_score": 0.607079, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1336", "psc_text": "Ex quibus omnibus nos omnes docemur, qui sapientiam dimisimus saecularem, et Aegyptias ollas contempsimus, non debere murmurare contra coelestem Scripturarum panem, nec virulentias Aegyptiorum, qui sunt magnarum carnium, sed simplicem mannae cibum quaerere; alioquin si rursus eas voluerimus appetere, vorabimus usque ad nauscam; et statim Domini igne torquebimur, desideriumque nostrum vertetur in tumulos, ut simus sepulcra dealbata, quae foris parent hominibus speciosa, intus autem plena sunt ossibus mortuorum, et omni spurcitia. XIV. MANSIO. Et profecti de sepulcris concupiscentiae, castra metati sunt in Aseroth (Num. 33. 17) . Quarta decima Mansio est in solitudine Pharan, quae in atria vertitur. In hac Aaron et Maria, propter Aethyopissam contra Moysen murmurant, et in typum zeli, adversus Ecclesiam de gentibus congregatam, populus Judaeorum leprae sorde perfunditur: nec redit ad tabernaculum, et pristinam recipit sanitatem, donec statutum plenitudinis gentium tempus impleat [al. impleatur ]. Et hoc prudens lector attende, quod post consummatam in duodecimo numero", "candidate_score": 0.600494, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_47", "bdc_text": "gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2970", "psc_text": "rationemque cognoscere: unde et Propheta lacrymabiliter deprecatur: Domine ne in ira tua arguas me; neque in furore tuo corripias me (Psal. 6. 1) . Non enim corripit, ut interficiat atque disperdat; sed ut corrigat et emendet. Quamobrem et in Osee (Cap. 4. 14), populo Judaeorum, cui multum iratus est, dicit se nequaquam irasci, nec visitare nurus eorum, cum adulteraverint. Et 1062 per Ezechielem loquitur ad Jerusalem: Jam non irascar tibi, et zelus meus recessit a te (Ezech. 16. 42) . Et in verbis Dierum sonat, quando pergit Israel adversum hostes in praelium corde pacifico. 16. Ut numerentur dies nostri, sic ostende, et veniemus corde sapienti. Septuaginta: Dexteram tuam ita notam fac, et eruditos corde in sapientia. Quod Aquila, Symmachus et Quinta Editio sic verterunt: Dies nostros sic ostende, ut veniamus corde sapienti. Errorque perspicuus est, cur pro diebus, Septuaginta dexteram dixerint: JAMENU quippe verbum compositum est, significans dies nostros. Quod", "candidate_score": 0.586483, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf033", "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", "max_score": 0.674515, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1594", "psc_text": "Bernardus Cass. quosdam codices non curare, sed currere scribere; et revera ita legunt codex Anglicanus, Smaragdus Floriacensis, Hildemarus et Boherius, et quidem recte: nam proprium pastoris est post ovem errantem currere; debet autem « non corpore, sed mentis et intelligentiae gressibus currere, ne aliquam de ovibus suis perdat per suam negligentiam, tarditatem, vel segnitiem, » ut loquitur Smaragdus. Noverit enim se infirmarum curam suscepisse anirum, non super sanas tyrannidem. ] Ita etiam de praelatis Ecclesiae S. Augustinus (De Mor. Eccl. cathol., c. 32): « Non enim sanatis magis quam sanandis hominibus praesunt. » Additque: « Perpetienda sunt vitia multitudinis ut curentur, et prius toleranda quam sedanda pestilentia. » Et S. Bernardus bonos describens praelatos (Serm. 25 in Cant): « Medicos se, non dominos agnoscentes, parant confestim adversus phrenesim animae non vindictam, sed medelam. » Et metuat prophetae comminationem, etc.] Haec non indigent expositione. CAPUT XXVIII. De vis qui saepius correpti", "candidate_score": 0.674515, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1944", "psc_text": "transfugiunt: quibus aliud nihil opponam quam istud regulae tertiae SS. Patrum decretum (Cap. 12): « Id etiam pro custodienda fama specialiter statuimus ut nullus monachus in infirmitate positus, relicto monasterio, parentum suorum studio commendetur; quia magis eum saecularium spectaculorum visu aut auditu pollui censemus, quam ab aegritudine posse purgari. » Sed de his satis. Ad textum redeo. Qui tamen patienter portandi sunt. ] Si forte paulo molestiores sese exhibuerint: « convenit enim sanis infirmos portare, magis quam ab infirmis portari; necesse est enim ut patienter portemus infirmos, ut iterum infirmi patienter portemur a sanis, » inquit Smaragdus. Addit S. Augustinus (Regul. c. 12): « Si latens est dolor in corpore famulae Dei, dicenti quod sibi doleat, sine dubitatione credatur. » Quia de talibus. ] Scilicet morosis, superfluis aliisque omnibus infirmis. Copiosior merces acquiritur. ] « Pro patientia, pro labore, pro bona intentione, pro sancta devotione, » inquit Bernardus Cassinensis: unde", "candidate_score": 0.665861, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_54_56", "bdc_text": "Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2341", "psc_text": "eos qui sana et firma sunt valetudine. Quod autem spectat ad eos qui infirmi sunt, et fame ob penuriam cruciantur; si etiam in ista magna Quadragesima, per totam Quadragesimam pisces quotidie comederint; Dominus ipsis condonabit in praesenti et in futuro saeculo. Amen. » Sed de aliorum jejuniis satis. Nunc de nostris. A sancto Pascha usque ad Pentecosten. Id est usque ad octavam Pentecosten, uti explicat Hildemarus. Ad sextam reficiant fratres. ] An inchoantem aut absolutam expendendum erit ad cap. 48. Interim hic notare sufficiat Cluniacenses ita prandii tempus disposuisse, ut eo peracto, tunc primum esset media dies, ex Udalrico, lib. I, cap. 18. Dunstanus vero praescribit ut mediante hora quinta cantetur sexta, dehinc manibus lotis adeant mensam. 559 Ante praedictam vero sextam horam non videmus sanctum Benedictum, aut quemquam alium monachorum magistrum aliquid cibi fratribus suis, saltem omnibus, praegustandum concessisse; nonnulli quidem ad nonam aut vesperam refectionem distulerunt; at qui", "candidate_score": 0.662381, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1922", "psc_text": "infirmorum adhibeatur cura; et super omnia, id est cum majori dilectione, frequentatione, et assiduitate, et attentione quam caetera. » Idem habet Boherius. Ut autem hanc infirmorum curam amplius commendaret, addit: Ut sicut revera Christo ita eis serviatur. ] Revera, inquit, quia res vera est, aiunt Bernardus Cassinensis et Boherius, Christo serviri in fratre infirmo; unde et pie exclamat S. Bonaventura (Stimulus Amoris part. II, cap. 7): « Cur, anima, tota die anxiaris post Christum? Indicabo tibi, sponsa, quem diligit anima tua: certe in infirmaria jacet, ibi angustiatur, ibi dolore torquetur: curre, et sibi ministra, sibique compatere infirmanti. Non interrogemus eum de caetero, nec dicamus ei: ubi jaces, ubi cubas in meridie? quia jam novimus locum; scimus enim eum in infirmaria jacere, non autem restat nisi praestare obsequium. » Quia ipse dixit: Infirmus fui et visitastis me, et quod fecistis uni de his minimis meis, mihi fecistis. ] Ad quam Salvatoris", "candidate_score": 0.660347, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2668", "psc_text": "superna gratia se praeveniente, tanto studio divinas epotavit Scripturas, ut de thesauro suo nova proferre posset et vetera; grammaticae etiam regulas, metrorumque subtilitates capaci consequeretur ingenio, » ut scribit Walfridus. Quam vero in Hiberniae monasteriis S. Columbanus deprehenderat disciplinam, eamdem secum in Gallias transtulit, maxime autem in Luxoviense coenobium (Saec. II Ben.), ubi sub finem saeculi VI « ingrediens laudabilis Agilus aevum pueritiae, committitur Eustasio probatae religionis viro, sacris litteris erudiendus, cum aliis nobilium virorum filiis, qui postea ecclesiarum praesules exstiterunt, » quemadmodum habet anonymus in Vita sancti Agili num. 1. Ex his recensent Agnohaldum Laudunensem, Acharium Noviomensem, Audomarum Tarvanensem, et Ragnacharium Augustanum episcopos, de quibus etiam Jonas in Vita sancti Eustasii, num. 5, quo quidem praeceptore adeo profecit Agilus, ut « liberalibus disciplinis enucleatius imbutus, multos sua facundia erudierit, plurimos catholicae fidei puritate illustrarit, nonnullos etiam luculentissimis documentis, postposita altitudinis pompa, sub professione sacrae religionis idoneos reddidit. » Neque", "candidate_score": 0.659272, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", "candidate_score": 0.65866, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1916", "psc_text": "ibi non habeat potestatem. CAPUT XXXVI De infirmis fratribus Infirmorum cura ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur; quia ipse dixit: Infirmus fui, et visitastis me. Et, Quod fecistis 459 uni de his minimis meis, mihi fecistis. Sed et ipsi infirmi considerent, in honorem Dei sibi serviri: et non superfluitate sua contristent fratres suos servientes sibi; qui tamen patienter portandi sunt, quia de talibus copiosior merces acquiritur. Ergo cura maxima sit abbati ne aliquam negligentiam patiantur. Quibus fratribus infirmis sit cella super se deputata, et servitor timens Deum, et diligens ac sollicitus. Balnearum usus infirmis quotiens expedit offeratur: sanis autem, et maxime juvenibus, tardius concedatur. Sed et carnium esus infirmis omninoque debilibus pro reparatione concedatur. At ubi meliorati fuerint, a carnibus more solito omnes abstineant. Curam autem maximam habeat abbas ne a cellerariis aut servitoribus negligantur infirmi: quia ad ipsum respicit quidquid a", "candidate_score": 0.658301, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1980", "psc_text": "Ita in Pictaviensi sanctae Radegundis (saec. I), quae tamen ipsa « extra suam hebdomadam infirmantibus serviens » erat. Ita in Troclarensi, in quo S. Segolena (Saec. III) « infirmantibus suis vicibus serviebat. » Sed S. Eugendus (Saec. I) jubebat ut infirmis « in necessitate servirent quos aegroti potissimum praeelegissent, » quemadmodum habent ejus acta, num. 21. Infirmarii munia offendes apud Udalric. lib. III, cap. 25; in lib. Usuum Cisterc. cap. 116, et in Caeremoniali Bursfeld. dist. 2, cap. 10. Balneorum usus infirmis quoties expedit offeratur. ] Offeratur, inquit; quia non debet ut petat infirmus exspectari, sed sibi offerri, inquit Bernardus Cassinensis: nam praeveniendi sunt infirmi, quos non decet remedia sibi postulare, sed significata abbati sua infirmitate, in ejus charitatis brachiis omni cum fiducia requiescere. Quod autem de balneorum usu infirmis concedendo hic statuit S. P. Benedictus, de balneis privatis et domesticis intelligendum, non de publicis; neque enim ita expedit monachis", "candidate_score": 0.657679, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1583", "psc_text": "increpando agis opus tuum, portas onus 378 tuum, et portando sanas quos sanando portas. Si quis vero ita sanus est, ut magis juvet te quam juvetur a te, hujus te non patrem, sed parem; comitem, non abbatem cognoscas. Quid igitur causaris te aliquorum qui tecum sunt magis gravari consortio quam frui solatio, cum solus omnium datus sis solatium tanquam omnibus sanior, omnibus fortior, qui omnibus sufficias per Dei gratiam solatiari, et a nemine omnium indigeas confortari. Denique in quantum gravaris, in tantum lucraris; in quantum juvaris, in tantum tua tibi praemia minuis, etc. » Et ideo uti debet omni modo ut sapiens medicus. ] Eamdem comparationem instituit S. Basilius in Regulis brev., interrog. 23. Sapiens vero medicus, inquit Boherius, ille reputatur, « si morbos noverit praevidere, et qui propter multiplicata recidiva in desperationem patientem hujusmodi non inducit; et qui secundum diversitatem personarum et temporum diversam medicinam novit propinare, quia novis", "candidate_score": 0.656569, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1581", "psc_text": "gregem. COMMENTARIUS. Omni sollicitudine curam gerat abbas circa delinquentes fratres. ] Propter delictum excommunicatos, ut apposite supplet Richardus de S. Angelo. Attendant hic abbates quanta sollicitudine S. P. Benedictus velit eos fratris excommunicati salutem curare, circa quam non simpliciter curam aut sollicitudinem habere praecipit, sed, uti post Hildemarum et Bernardum Cassinensem observat Boherius, omnem omnino sollicitudinem exhibere, idque « per se, per alios, verbis, exemplis, monitionibus, terroribus, blandimentis, afflictionibus, consolationibus, remissionibus spiritualibus et temporalibus, ne nimis remisse tractatus similia vel pejora iterum committendi materiam habeat, aut nimis crudeliter afflictus de misericordia desperare contingat, » inquit Bernardus Cassinensis. Quia non est opus sanis medicus, sed male habentibus. ] Hic ostendit S. P. Benedictus abbates aliosque praelatos non tam propter bonos quam propter perversos imperfectosque monachos, imo fere unice propter tales esse superiores; et in hoc praecipuum eorum onus esse, quod talibus praefecti sint, uti egregie docet S. Bernardus ad Rainaldum abbatem", "candidate_score": 0.653084, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", "candidate_score": 0.652566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1594", "psc_text": "Bernardus Cass. quosdam codices non curare, sed currere scribere; et revera ita legunt codex Anglicanus, Smaragdus Floriacensis, Hildemarus et Boherius, et quidem recte: nam proprium pastoris est post ovem errantem currere; debet autem « non corpore, sed mentis et intelligentiae gressibus currere, ne aliquam de ovibus suis perdat per suam negligentiam, tarditatem, vel segnitiem, » ut loquitur Smaragdus. Noverit enim se infirmarum curam suscepisse anirum, non super sanas tyrannidem. ] Ita etiam de praelatis Ecclesiae S. Augustinus (De Mor. Eccl. cathol., c. 32): « Non enim sanatis magis quam sanandis hominibus praesunt. » Additque: « Perpetienda sunt vitia multitudinis ut curentur, et prius toleranda quam sedanda pestilentia. » Et S. Bernardus bonos describens praelatos (Serm. 25 in Cant): « Medicos se, non dominos agnoscentes, parant confestim adversus phrenesim animae non vindictam, sed medelam. » Et metuat prophetae comminationem, etc.] Haec non indigent expositione. CAPUT XXVIII. De vis qui saepius correpti", "candidate_score": 0.651388, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1923", "psc_text": "de caetero, nec dicamus ei: ubi jaces, ubi cubas in meridie? quia jam novimus locum; scimus enim eum in infirmaria jacere, non autem restat nisi praestare obsequium. » Quia ipse dixit: Infirmus fui et visitastis me, et quod fecistis uni de his minimis meis, mihi fecistis. ] Ad quam Salvatoris sententiam attendens S. Basilius (Apud Ruff. cap. 30), interrogatusque « quali affectu debemus infirmis fratribus ministrare, » respondet: « Sicut ipsi Domino offerentes obsequium, qui dixit quia quaecunque feceritis uni ex his minimis fratribus meis, mihi fecistis. » Eo 461 haud dubium respiciebant Aegyptii monachi, de quibus S. Hieronymus (Epist. 22): « Si quis coeperit aegrotare, transfertur ad exedram latiorem; et tanto senum ministerio confovetur, ut nec delicias urbium, nec matris quaerat affectum. » Et Tabennenses, de quibus idem Hieronymus ( Praefat. in Regulam S. Pachom. ): « Aegrotantes miris sustentantur obsequiis, et ad omnem copiam praeparatis cibis. » Sed", "candidate_score": 0.65115, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1920", "psc_text": "relevandi sunt ministerio. » In altera autem Regula (Cap. 7) infirmi « tanto ministerio foveantur, ut nec propinquorum affectus, nec urbium delicias requirant; sed quod necesse habuerint cellerarius et praepositus praevideant. » Denique Regula Magistri (Cap. 70): « Fratres qui se voluerint ostendere quam pleni sunt charitate, cum certamine aegrotos fratres visitent, consolentur et serviant. » At plus his omnibus S. P. Benedictus. Neque enim simpliciter curandos jubet infirmos, sed eorum cura, inquit, ante omnia et super omnia adhibenda est, ut sicut revera Christo, ita eis serviatur. Multa quidem in sua Regula ante omnia facienda, aut fugienda praescribit; at solam infirmorum curam, ut notat Hildemarus, ante omnia et super omnia adhibendam esse voluit; « eo quod, inquit, nulla res ita agenda est cum tanto studio quomodo obsequium infirmorum; nec ipsa ecclesia agenda est cum tanto studio quanto domus infirmorum. » Porro quod dicit ante omnia et super omnia, « sciendum", "candidate_score": 0.650081, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", "candidate_score": 0.648422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", "candidate_score": 0.6463, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", "candidate_score": 0.646178, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", "candidate_score": 0.644975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3468", "psc_text": "Ordine conversationis monasticae didicimus: « Ubicunque exinde sibi obviant fratres, junior priori inclinato capite dicat benedicite. » Cui concinunt ea quae supra scribebant Petrus Venerabilis et Bernardus Cassinensis. Addere possumus Boherium in secundo commentario ita scribentem: « In monasteriis quidem Specus Sublacensis et montis Cavensis hoc optime practicatur: nam in obviatione, ut ipse vidi, semper junior ait priori benedic, pater. Sed quod prior quidquam respondeat non audivi, nec etiam ex regula capio quidquam de prioris responsione, nisi Deo gratias respondeat. » Sed quod Boherium praeteriit, Regula Magistri declarat, praescribens (Cap. 13) ut excommunicato « petenti benedictionem nullus respondeat Deus. » Bernardus Cassinensis ad caput 25 de excommunicato loquens: « Si forte ille benedicite diceret, nullus Deus vel Dominus respondere deberet. » Et Vallisoletanorum Constitutiones: « Hanc benedictionem petimus dicendo benedicite, et inclinando versus illum qui praeterit; qui si sit decanus, vel multi temporis professus, dicat Dominus. Vel si malit, ob", "candidate_score": 0.6448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_515", "psc_text": "Quidquid de administratis (cibis) supererit, eleemosynae applicetur per illum qui ad hoc fuerit deputatus; nec aliquis alius per se, vel per alium de refectorio seu infirmitorio, vel alio loco in quo monachi comedent, aliquid extrahere, vel alibi deferre, seu alteri usui applicare praesumat: quod si fecerit, pro qualibet vice per duos dies panis et aquae solummodo poenitentiae subdatur. » At quid de amplissimis nostrorum Cluniacensium eleemosynis referam, qui vel uno die septemdecim egenorum millibus stipem erogasse memorantur? Quid de aliis Germaniae monasteriis? Sed satius est alienam hac in causa linguam audire, quam domesticam: « Sunt in sola Germania, inquit Dominicus Gravina ordinis S. Dominici, coenobia monachorum, quae octo et decem millia aureorum in pauperes 123 erogant; xenodochia passim occurrunt, quorum infirmi eorum expensis passim recreantur. Ter generales eleemosynae sexcentis et amplius distribuuntur; uberiores vero anniversariorum tempore juxta fundatorum intentionem profunduntur; certis quoque anni temporibus quinque vel sex millia hominum, saepe", "candidate_score": 0.64422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_54_56", "bdc_text": "Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2111", "psc_text": "ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat. » Atque ita S. Isidorus in Regula decernit (Cap. 10): « In observatione autem Quadragesimae sicut fieri solet post expletum jejunium pane solo et aqua omnes contenti erunt, vino autem et oleo abstinebunt. » Et sane « jejunare eos dicimus, inquiebat olim Petrus Damiani (Opusc. 14 et 15, cap 6), qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt", "candidate_score": 0.643314, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2819", "psc_text": "mente debet praeferri pauper diviti. » Maxime domesticis fidei et peregrinis. ] Quem locum ita explicat Smaragdus: « Domesticus dicitur amicus, familiaris, vel sodalis, quos duobus modis intelligere debemus: sive omnes generaliter Christianos, unam nobiscum fidem, unum habentes baptisma; sive specialiter monachos, qui nobiscum Deo peculiariter fidei cultum et religionis servant famulatum. Peregrinus dicitur in longae patriae agro positus. » Eodem fere modo loquitur Bernardus Cassinensis. Similiter etiam Regula S. Pachomii (Art. 28): « Quando ad ostium monasterii aliqui venerint, si clerici fuerint vel monachi, majori honore suscipiantur. » Idem habet Regula Orientalis cap. 40. Et Regula S. Isidori (Cap. 21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel", "candidate_score": 0.642131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2341", "psc_text": "eos qui sana et firma sunt valetudine. Quod autem spectat ad eos qui infirmi sunt, et fame ob penuriam cruciantur; si etiam in ista magna Quadragesima, per totam Quadragesimam pisces quotidie comederint; Dominus ipsis condonabit in praesenti et in futuro saeculo. Amen. » Sed de aliorum jejuniis satis. Nunc de nostris. A sancto Pascha usque ad Pentecosten. Id est usque ad octavam Pentecosten, uti explicat Hildemarus. Ad sextam reficiant fratres. ] An inchoantem aut absolutam expendendum erit ad cap. 48. Interim hic notare sufficiat Cluniacenses ita prandii tempus disposuisse, ut eo peracto, tunc primum esset media dies, ex Udalrico, lib. I, cap. 18. Dunstanus vero praescribit ut mediante hora quinta cantetur sexta, dehinc manibus lotis adeant mensam. 559 Ante praedictam vero sextam horam non videmus sanctum Benedictum, aut quemquam alium monachorum magistrum aliquid cibi fratribus suis, saltem omnibus, praegustandum concessisse; nonnulli quidem ad nonam aut vesperam refectionem distulerunt; at qui", "candidate_score": 0.641406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", "candidate_score": 0.641386, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3607", "psc_text": "Anianensis, et omnibus nostris mss. Sed quidquid sit, certe utrumque a nostris usitatum fuit; nam et granum molebant sive tundebant, et farinam ipsi miscebant; ut patet ex supradictis ad caput 48, et insuper ex mss. Germaniae Consuetudinibus, in quibus lego: « Fratres interdum generaliter intrant pistrinum, pastamque propriis manibus praeparant, et temperant ad faciendos panes. » Quinimo pistoris officium hebdomadatim exercebant, ut vidimus supra, cap. 46, patetque ex Vita S. Stephani abbatis Obazinensis, lib. II, num. 54; communiter tamen id munus uni alicui committebatur, quod in Gellonensi monasterio summa cum humilitate exercuit S. Guillelmus, ejusdem loci fundator et monachus. Vel artes diversae intra monasterium exerceantur. ] Tale erat Fuldense coenobium sub Sturmio abbate, teste Eigile abbate in ejus Vita, num. 20; tale Flaviacense sub S. Geremaro, ex ejus Vita, num. 25; tale Solemniacense ex Vita S. Audoeno in Vita sancti Eligii; tale Lesciense ex Vita S. Hiltrudis, num. 3; tale", "candidate_score": 0.641074, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_54_56", "bdc_text": "Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2316", "psc_text": "praxis, ex eorum regulis aliisque scriptis, priusquam ejus textum attingamus, ante referre duximus alicujus operae pretium. 553 Imprimis Regula sancti Antonii haec habet (Num. 2): « Jejuna usque ad nonam singulis diebus, excepto sabbato et dominico die. Adveniente vero nona, ne adeas cellam cujusquam fratrum, et cum sederis ad comedendum, ora prius, tum comede. » Regula sanctorum Patrum Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 9): « Debet ergo iste ordo teneri, fratres, ut nullo die nisi hora nona reficiant fratres in monasterio, excepta dominica die et quinquagesima die Pentecostes. » Paulo severior erat monachorum sub sancto Eusebio abbate montis Coryphes in Syria saeculo IV, viventium continentia: hic enim, ut legimus in ejus Vita, num. 7 (Bolland., 23 Januar.), « cibum capiebat tertio et quarto quoque die. Iis autem qui secum habitabant, jubebat vesci alternis diebus. » Austerior adhuc monachorum in monte Sina de quibus S. Nilus (Histor. caedis SS.", "candidate_score": 0.640691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_301", "psc_text": "avisari. » Et projecisti sermones meos post te. ] « Post se sermones Domini projicit praelatus quando quae de divinis Scripturis subditis praedicat, implere ipse dissimulat, » infit Smaragdus. Vel etiam: Projecisti sermones meos post te, idem est ac odisti disciplinam, ut modo exponebat Trithemius: « quod enim diligimus, inquit Bernardus Cassinensis, ante oculos mentis frequenter habemus, juxta illud: Ubi amor, ibi oculus; quod vero odimus, libenter a nobis projicimus. » Et qui in fratris tui oculo festucam videbas, in 73 tuo trabem non vidisti. ] Id est, qui minima in fratre videbas, et increpabas peccata, in te crimina non solum non puniebas, sed nec ab aliis videri patiebaris, cum potius in alios benignus, in te rigidus esse debuisses. Audi salutare S. Joannis Chrysostomi monitum Homil. 43 in Matth.: « Circa vitam tuam esto austerus, circa alios benignus; audiant te homines parva mandantem, et magna facientem. » Non ab eo", "candidate_score": 0.640266, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", "candidate_score": 0.639286, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2734", "psc_text": "ut pote qui in homilia 16 in Evangelium, quam ad id probandum adducit Amalarius l. I de Offic., c. 7, triginta sex solum dies in Quadragesima numeret. An vero sub vitae finem constituerit, ut quadragesimale jejunium feria quarta post Quinquagesimam aperiretur, suspicabitur non nemo, cum in ejus libro Sacramentorum ea inscribatur Feria IV, Caput jejunii: nisi velimus cum Menardo, laciniam libro Sacramentorum fuisse assutam. Vide ejusdem notas ad praedictum librum p. 52. Venio ad Regulae textum. Licet omni tempore vita monachi Quadragesimae debeat observationem habere. ] Hic alludere videtur S. Benedictus ad praeclaram illam S. Augustini sententiam: « In cruce per totam istam vitam, quae in mediis tentationibus ducitur, perpetuo debet pendere Christianus; non enim est in hac vita tempus evellendi clavos . . . . Crux, inquam, ista non quadraginta dierum est, sed totius hujus vitae, quae mystico numero quadraginta istorum significatur dierum . . . . Sic semper", "candidate_score": 0.637914, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1169", "psc_text": "nonagesimo quarto psalmo. COMMENTARIUS. 275 A Pascha autem usque ad calendas Novembris, etc.] A Pascha, inquit, scilicet Resurrectionis, ad differentiam aliarum solemnitatum Domini nostri Jesu Christi, inquit Boherius, quas etiam quaedam provinciae Paschata vocant. Ita in antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., feria V in Coena Domini Pascha appellatur. Pro ipsis tribus lectionibus una de Veteri Testamento memoriter dicatur. ] Huc spectare videtur illud Guigonis Carthusiae prioris statutum (Cap. 5): « A Pentecoste usque ad Novembris calendas, una, nisi festum intersit, lectione sicut caeteri monachi contenti sumus. » Quod dicit a Pentecoste, ostendit toto tempore Paschali plures recitatas fuisse lectiones, et revera tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne", "candidate_score": 0.637017, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2733", "psc_text": "his diebus monachorum fervor, e re nostra credimus breviter disserere quot ante S. Benedictum diebus Quadragesima duraret. Etsi Quadragesimae vocabulum quadraginta dierum numerum indigitare videatur, communis tamen tam Orientalis quam Occidentalis usus Ecclesiae fuit, ut non nisi dies triginta sex jejunarent fideles, cum hoc nihilominus discrimine quod Orientales septem hebdomadis, Occidentales sex tantum Quadragesimam celebrarent: illi enim dominica et sabbato, uno duntaxat Sancto excepto; isti dominica tantum jejunium solvebant. Res constat ex Cassiani collat. 21, cap. 24 et 27. Postea vero ad perficiendum quadragesimum numerum, quatuor additi fuerunt dies. Quonam tempore, exploratum non habetur; certe non ante Gregorii Magni pontificatum, ut pote qui in homilia 16 in Evangelium, quam ad id probandum adducit Amalarius l. I de Offic., c. 7, triginta sex solum dies in Quadragesima numeret. An vero sub vitae finem constituerit, ut quadragesimale jejunium feria quarta post Quinquagesimam aperiretur, suspicabitur non nemo, cum in ejus libro Sacramentorum ea", "candidate_score": 0.635739, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1169", "psc_text": "nonagesimo quarto psalmo. COMMENTARIUS. 275 A Pascha autem usque ad calendas Novembris, etc.] A Pascha, inquit, scilicet Resurrectionis, ad differentiam aliarum solemnitatum Domini nostri Jesu Christi, inquit Boherius, quas etiam quaedam provinciae Paschata vocant. Ita in antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., feria V in Coena Domini Pascha appellatur. Pro ipsis tribus lectionibus una de Veteri Testamento memoriter dicatur. ] Huc spectare videtur illud Guigonis Carthusiae prioris statutum (Cap. 5): « A Pentecoste usque ad Novembris calendas, una, nisi festum intersit, lectione sicut caeteri monachi contenti sumus. » Quod dicit a Pentecoste, ostendit toto tempore Paschali plures recitatas fuisse lectiones, et revera tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne", "candidate_score": 0.633958, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1042", "psc_text": "mensis praecedentis incipiant numerari, merito hic quaeri posset qua ratione iste locus a calendis Novembris intelligendus sit; an scilicet a die 16 Octobris, quo incipiunt numerari Novembres calendae, eo nimirum modo quo cap. 48 calendas Octobris pro die 14 Septembris usurpat; an vero a prima die Novembris, in quem incidunt ipsae calendae. Hildemarus ad usum forte sui temporis respiciens, existimat per calendas Novembris intelligendam esse dominicam primo mensis Novembris diei proximiorem, sive primo Novembris die, sive ante, sive postea contingat; ita ut si feria 2, 3 aut 4, calendae eveniant, institutus a S. Benedicto ordo dominica praecedente incipiat; si vero feria 5, 6 aut sabbato, a dominica sequente Optima sane explicatio, dummodo tempore S. P. Benedicti is fuerit in Ecclesia officii divini recitandi usus, qui ab aevo Hildemari ad nostrum usque perseverat. At cum nobis id non constet, nec aliunde appareat S. Benedictum diem Octobris 16 hic intellexisse; calendas Novembris", "candidate_score": 0.633308, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2172", "psc_text": "aliae communiter monachorum congregationes tantum unicuique panis apponunt, quantum singulis satis sit. Cistercienses etiam sesquilibram singulis in refectorio ministrasse colligitur ex lib. II de Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, num. 27 (Tom. IV Miscell. Baluz.): « Post tertiam iterum pistrinum ingressi, tantam panum copiam invenerunt, ut totus conventus, qui tunc centum viginti et amplius erant, libram panis et dimidiam, more solito, singuli habuissent. » Et haec de quantitate panis; nunc de qualitate. 519 Veteres monachi paximatiis communiter vescebantur. Paximatii etiam panis meminit Regula sancti Columbani, cap. 3. Paximatium autem nonnullis est panis subcinericius; aliis panis bis coctus: hinc frequens in Vitis Patrum panis sicci mentio. Qualem vero panem monachorum esse voluerit sanctus Benedictus? Haud dubium quin cibarium et grossiorem, qualem pauperes decet; et quem propriis fratres conficerent manibus. Exstat Cisterciensium statutum prohibens primarium panem, quem vulgo candidum vocant, fieri, etiam in praecipuis festivitatibus (Instit. Cist. cap. 14): « Ne fratres", "candidate_score": 0.632006, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2172", "psc_text": "aliae communiter monachorum congregationes tantum unicuique panis apponunt, quantum singulis satis sit. Cistercienses etiam sesquilibram singulis in refectorio ministrasse colligitur ex lib. II de Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, num. 27 (Tom. IV Miscell. Baluz.): « Post tertiam iterum pistrinum ingressi, tantam panum copiam invenerunt, ut totus conventus, qui tunc centum viginti et amplius erant, libram panis et dimidiam, more solito, singuli habuissent. » Et haec de quantitate panis; nunc de qualitate. 519 Veteres monachi paximatiis communiter vescebantur. Paximatii etiam panis meminit Regula sancti Columbani, cap. 3. Paximatium autem nonnullis est panis subcinericius; aliis panis bis coctus: hinc frequens in Vitis Patrum panis sicci mentio. Qualem vero panem monachorum esse voluerit sanctus Benedictus? Haud dubium quin cibarium et grossiorem, qualem pauperes decet; et quem propriis fratres conficerent manibus. Exstat Cisterciensium statutum prohibens primarium panem, quem vulgo candidum vocant, fieri, etiam in praecipuis festivitatibus (Instit. Cist. cap. 14): « Ne fratres", "candidate_score": 0.628817, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2165", "psc_text": "unius pondus habere certissimum est. » Hanc libram fuisse unciarum duodecim colligitur ex paximatiorum pondere, quod sex unciis constitisse patet ex Palladio, qui agens de Paulo Simplice sic habet: « Fert Antonius et imponit mensae quatuor paxamidia sex unciarum, et sibi quidem unum madefecit. » Secundo, S. Benedictus, ubi major est labor, constitutae a se mensurae aliquid superaddi permittit. At vero si tantam panis quantitatem, ut volunt praecitati auctores, quae duobus tribusve hominibus abunde sufficeret, S. Pater dedisset, nihil certe vel edacissimo homini, quantavis fame laboranti, aestu aut operibus attrito, superaddere necesse foret. Tertio, S. Benedictus non plus ad duas refectiones quam ad unicam, cum jejunium est, panis indulget. At qui sexdecim, vel quindecim panis uncias ad unicam refectionem cum duobus tribusve pulmentis homini poenitenti sufficere negat, hic non tam sedare famem quam ventrem non dicam replere, sed exenterare cupit. Quarto: « Apud Gallias, inquit Petrus Damiani (Opusc. 10, cap.", "candidate_score": 0.628273, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2111", "psc_text": "ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat. » Atque ita S. Isidorus in Regula decernit (Cap. 10): « In observatione autem Quadragesimae sicut fieri solet post expletum jejunium pane solo et aqua omnes contenti erunt, vino autem et oleo abstinebunt. » Et sane « jejunare eos dicimus, inquiebat olim Petrus Damiani (Opusc. 14 et 15, cap 6), qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt", "candidate_score": 0.627976, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_512", "psc_text": "omni argento quidquid ad portam venerit quintam partem per manus portarii senioris. » Ampliora etiam misericordiae viscera erga pauperes ostendit S. Isidorus, cum tertiam bonorum monasterii partem ad usus egenorum assignat Reg. c. 18: « Omne, inquit, quod in monasterium in nummo ingredietur, sub testimonio seniorum accipiendum. Eadem pecunia in tribus partibus dividenda est; quarum una erit pro infirmis et senibus, et pro aliquo coemendo in diebus sanctis cultius ad victum fraternum; alia pro egenis, tertia pro vestimentis fratrum et puerorum, vel quibusque ad necessitatem monasterii coemendis. » Insuper capite sequenti et decimo, quidquid residuum mensae fuerit, pauperum usibus reservandum praescribit Obtinuit et haec in omnibus fere ordinis nostri monasteriis consuetudo. Certe nostri Divionenses S. Benigni ex mss. Consuetudine, c. 45, et Cluniacenses ex Udalrico lib. II, c. 23, quidquid panis et vini mensae redundabat, et de aliis cibis medietatem pauperibus dispensabant. Pietatem suam in omnibus omnino alimentis extendit postea", "candidate_score": 0.627016, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2164", "psc_text": "post panis coctionem quatuordecim circiter uncias reddit, si panis primarius est; sexdecim, si secundarius. Et hanc esse libram Benedictinam, quam, eo quod unciis aliquot Romanam superet, sanctus Pater propensam vocat, mihi multa persuadent. 517 Primo, quod S. P. Benedictus veteres monachos in multis secutus duces, tum hac in parte satis probabiliter aemulatus est. Porro de illis ita discurrit apud Cassianum abbas Moyses (Collat. 2, cap. 19): « Discutientes continentias diversorum, qui vel solis leguminibus, vel oleribus tantum, vel pomis vitam jugiter exigebant, praeposuere cunctis illis refectionem solius panis, cujus aequissimum modum in duobus paximatiis statuerunt, quos parvulos panes vix librae unius pondus habere certissimum est. » Hanc libram fuisse unciarum duodecim colligitur ex paximatiorum pondere, quod sex unciis constitisse patet ex Palladio, qui agens de Paulo Simplice sic habet: « Fert Antonius et imponit mensae quatuor paxamidia sex unciarum, et sibi quidem unum madefecit. » Secundo, S. Benedictus, ubi major", "candidate_score": 0.626992, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_55_57", "bdc_text": "Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2504", "psc_text": "« Id est in domo cujuslibet artis, » inquit Boherius. Quamvis Paulus Augustinus a Janua, Theobaldus Artaldus, et quaedam versiones Gallicae hunc textum intelligant de mensae ministerio. In pistrino. ] Pistrinum Boherio « est locus ubi farina deponitur, et fit panis. Et haec quidem parare, inquit, monachorum est. » Nimirum per vices olim in quibusdam saltem monasteriis fratres id praestabant, ut patet ex Vita S. Samsonis (Num. 16, saec. I Ben.): « Frater autem ejusdem presbyteri vicissentibus se per ordinem caeteris monachis hujus monasterii pistor effectus est. » Et in Vita S. Austrebertae (Saec. III Ben.): « Erat consuetudo ut vicissim a sororibus coquerentur panes. » 599 Aut fregerit quidpiam. ] Quanta severitate veteres monachi eos plecterent qui aliquid fregissent docet Cassianus his verbis (Lib. IV, cap. 16): « Si quis gillonem fictilem, quem baucalem nuncupant, casu aliquo fregerit, non aliter negligentiam suam quam publica diluet poenitentia; cunctisque in synaxi", "candidate_score": 0.626088, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2504", "psc_text": "« Id est in domo cujuslibet artis, » inquit Boherius. Quamvis Paulus Augustinus a Janua, Theobaldus Artaldus, et quaedam versiones Gallicae hunc textum intelligant de mensae ministerio. In pistrino. ] Pistrinum Boherio « est locus ubi farina deponitur, et fit panis. Et haec quidem parare, inquit, monachorum est. » Nimirum per vices olim in quibusdam saltem monasteriis fratres id praestabant, ut patet ex Vita S. Samsonis (Num. 16, saec. I Ben.): « Frater autem ejusdem presbyteri vicissentibus se per ordinem caeteris monachis hujus monasterii pistor effectus est. » Et in Vita S. Austrebertae (Saec. III Ben.): « Erat consuetudo ut vicissim a sororibus coquerentur panes. » 599 Aut fregerit quidpiam. ] Quanta severitate veteres monachi eos plecterent qui aliquid fregissent docet Cassianus his verbis (Lib. IV, cap. 16): « Si quis gillonem fictilem, quem baucalem nuncupant, casu aliquo fregerit, non aliter negligentiam suam quam publica diluet poenitentia; cunctisque in synaxi", "candidate_score": 0.624053, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3606", "psc_text": "Augustinus a Janua, qui etiam scribit in nullo Cassinensi codice ms. reperiri pistrinum. Praeterea S. Isidorus artem pistoriam a confectione massae et panis distinguit in Regula (Cap. 19), ubi illam laicis, istam fratribus committit: « Ars pistoria ad laicos pertinebit; ipsi enim triticum purgent, ipsi ex more 865 molant. Massam tantumdem monachi conficiant, et panem sibi propriis manibus ipsi faciant. Porro pro hospitibus et infirmis laici faciant panes. » Ex his forte suspicabitur nonnemo additum esse in Regula pistrinum, maxime cum desit in codicibus Cassinensibus: exstat tamen in vetustissimo codice Oxoniensi, in textu Hildemari, et Smaragdi Floriacensis, in Concordia Benedicti Anianensis, et omnibus nostris mss. Sed quidquid sit, certe utrumque a nostris usitatum fuit; nam et granum molebant sive tundebant, et farinam ipsi miscebant; ut patet ex supradictis ad caput 48, et insuper ex mss. Germaniae Consuetudinibus, in quibus lego: « Fratres interdum generaliter intrant pistrinum, pastamque propriis manibus praeparant,", "candidate_score": 0.623711, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2171", "psc_text": "in quaternas quadras singularum librarum juxta sacrae textum Regulae possit dividi. Quod pondus sicut ab ipso Patre institutum est, in hoc est loco repertum. » In quaternas ergo quadras singularum librarum dividebatur, idque juxta sacrae textum Regulae. Hac ratione variae possunt solvi difficultates, quas occasione diversorum ponderum aliquis movere posset, absque eo quod necesse sit recurrere ad ridiculas prorsus ponderum genealogias, quibus odiosos saecularibus monachos reddere quis conetur. Certe haec omnia pondera aliquam prae se ferunt antiquitatem; quibus proinde usi sunt majores nostri, quos adeo modica libra contentos fuisse videmus, ut aliquibus vix sufficeret. Nunc vero Cassinenses, Camaldulenses, Fulienses, et aliae communiter monachorum congregationes tantum unicuique panis apponunt, quantum singulis satis sit. Cistercienses etiam sesquilibram singulis in refectorio ministrasse colligitur ex lib. II de Vita S. Stephani, abbatis Obazinensis, num. 27 (Tom. IV Miscell. Baluz.): « Post tertiam iterum pistrinum ingressi, tantam panum copiam invenerunt, ut totus conventus, qui tunc", "candidate_score": 0.622878, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32_34", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III . Julius III , Papst ( 1550-1555 )", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3460", "psc_text": "« Littera ultramontana non habet dominus, sicut littera Cassinensis, sed habet domnus; et sine dubio domnus videtur plus habere reverendae maturitatis, et dominus plus metuendae potestatis. » Bernardum sequitur Nicolaus de Fractura: dominus etiam legit Richardus de S. Angelo. Item Concordia Regularum, codices Victorini, editio Guidonis Juvenalis, Lovaniensis, et Joannes Bertelius; eamque lectionem, quam in omnibus Cassinensis bibliothecae mss. reperiri asserit, pluribus tueri conatur Paulus Augustinus a Janua. Verum antiquis non videtur fuisse nisi unus Dominus Deus: unde etiam Augustus imperator domini nomen recusasse legitur apud Orosium, lib. VI, cap. 22. Quanquam postea a scriptoribus, ut humiliori vocabulo uterentur, ex verbo dominus factum sit per syncopen domnus. Qua voce sanctos viros, episcopos, reges, aliasque honorabiles nobilesque personas appellarunt: unde in antiquis litaniis summus pontifex domnus apostolicus appellatur. Ita apud Severum Sulpicium, epist. 2, Domnum Martinum obiisse nuntiant; Vita B. Alcuini, num. 22, saec. IV Bened., Vade ad sepulcrum domni Martini;", "candidate_score": 0.618627, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2019", "psc_text": "Bernardus Cassinensis. Et ante haec omnia inter selecta Theodori Cantuariensis archiepiscopi capitula, Spicil. tom. IX, ita habetur: « Infantes monasterii quatuordecim annis carnem manducent. » Verum aliud suadet concilium Aquisgranense statuens (Can. 37), ut infantes oblati carnem nonnisi causa infirmitatis manducent; » deinde Vita S. Angilberti (Num. 10, saec. IV Bened.), ubi refert Hariulfus centum in Centulensi monasterio pueros scholis erudiendos sub eodem habitu et victu cum aliis monachis vixisse: ex quo loco aliisque noster Mabillonius ( In not. ad hunc locum ) constare asserit pueros oblatos in monasteriis eodem habitu, eisdemque cibis usos fuisse. Certe in monasterio S. Galli Salomon abbas tribus in anno diebus in scholarum aedibus carnibus vesci pueris concessit saeculo X, teste Ekkehardo juniore lib. VI de Casibus S. Galli, cap. 1, quod signo est antea abstinuisse omnino. Praeterea Udalricus docet (Lib. III, c. 8) pueros in eodem refectorio cum aliis manducare; id quod habent etiam", "candidate_score": 0.61842, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2855", "psc_text": "lib. VI de Rebus Hispaniae, cap. 14. Conradus rex Romanorum in die Innocentium cum duobus episcopis comedit in refectorio monasterii S. Galli una cum monachis, vilibus eorum cibis contentus; sicut et postridie fecit solo pane et fabis crudis satiatus, ut habetur in Vita S. Notkeri, cap. 16. Certe vix dici potest quanta Cistercienses religione hanc custodierint observantiam, quot decretis, quot statutis vetuerint ne carnes ullo modo ministrarentur hospitibus: « Episcopis et aliis personis, inquiunt in libro Institutionum (Dist. 13, cap. 3), quae non sunt de ordine nostro infra septa abbatiae, et in domibus contiguis carnes nullatenus ministrentur, nec comedere permittantur, nisi graviter infirmentur. » Et in capitulo generali anni 1192: « Abbates qui hospitibus in sexta feria caseum et ova apposuerint, tribus diebus sint in levi culpa, uno eorum in pane et aqua. » In libro Definit. antiq., renovato praedicto decreto libri Institutionum, addunt (Dist. 13, cap. 2): « Saeculares", "candidate_score": 0.617562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1951", "psc_text": "quo sacrum percepit viaticum, « nisi melioretur infirmus, carnem non comedat; » quia tunc quotidie communicabat, ut vidimus in lib. V de Antiquis monachorum Ritibus. Nimirum carnes comedentes aegroti tanquam excommunicati tractabantur, a communi fratrum habitaculo separati, sacrosanctis Ecclesiae sacramentis privati, ab omni, ut aiunt, exercitio conventuali alieni: quibus nec fratrum se coetui jungere licebat, nisi prius in capitulo solemniter fuissent reconciliati. Secundo ex Bernardo Cassinensi curam gerere debet abbas ut infirmi officium regulare audiant: nam, ut dicit Hildemarus, ante infirmos semper omnia officia canenda sunt. Atque ita olim communis ordinis nostri usus obtinebat ut infinitis prope testimoniis et statutis comprobari posset. Insigne nobis suppeditat Victor papa III, in lib. II Dialogorum, ubi haec scribit: « Quidam frater Joannes dicebatur, qui aetate et aegritudine pressus, extremum vitae spiritum trahebat. Cum igitur quadam die aliqui ex fratribus more solito decantaturi matutinas laudes ad eum venissent, ille eos voce qua potuit compescuit", "candidate_score": 0.617538, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3607", "psc_text": "Anianensis, et omnibus nostris mss. Sed quidquid sit, certe utrumque a nostris usitatum fuit; nam et granum molebant sive tundebant, et farinam ipsi miscebant; ut patet ex supradictis ad caput 48, et insuper ex mss. Germaniae Consuetudinibus, in quibus lego: « Fratres interdum generaliter intrant pistrinum, pastamque propriis manibus praeparant, et temperant ad faciendos panes. » Quinimo pistoris officium hebdomadatim exercebant, ut vidimus supra, cap. 46, patetque ex Vita S. Stephani abbatis Obazinensis, lib. II, num. 54; communiter tamen id munus uni alicui committebatur, quod in Gellonensi monasterio summa cum humilitate exercuit S. Guillelmus, ejusdem loci fundator et monachus. Vel artes diversae intra monasterium exerceantur. ] Tale erat Fuldense coenobium sub Sturmio abbate, teste Eigile abbate in ejus Vita, num. 20; tale Flaviacense sub S. Geremaro, ex ejus Vita, num. 25; tale Solemniacense ex Vita S. Audoeno in Vita sancti Eligii; tale Lesciense ex Vita S. Hiltrudis, num. 3; tale", "candidate_score": 0.617519, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_515", "psc_text": "Quidquid de administratis (cibis) supererit, eleemosynae applicetur per illum qui ad hoc fuerit deputatus; nec aliquis alius per se, vel per alium de refectorio seu infirmitorio, vel alio loco in quo monachi comedent, aliquid extrahere, vel alibi deferre, seu alteri usui applicare praesumat: quod si fecerit, pro qualibet vice per duos dies panis et aquae solummodo poenitentiae subdatur. » At quid de amplissimis nostrorum Cluniacensium eleemosynis referam, qui vel uno die septemdecim egenorum millibus stipem erogasse memorantur? Quid de aliis Germaniae monasteriis? Sed satius est alienam hac in causa linguam audire, quam domesticam: « Sunt in sola Germania, inquit Dominicus Gravina ordinis S. Dominici, coenobia monachorum, quae octo et decem millia aureorum in pauperes 123 erogant; xenodochia passim occurrunt, quorum infirmi eorum expensis passim recreantur. Ter generales eleemosynae sexcentis et amplius distribuuntur; uberiores vero anniversariorum tempore juxta fundatorum intentionem profunduntur; certis quoque anni temporibus quinque vel sex millia hominum, saepe", "candidate_score": 0.616355, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2670", "psc_text": "gratia monachi destinarentur, sicuti discimus ex Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis n. 6. Hoc saeculo vigebant in praecipuis, si non in omnibus Galliae monasteriis scientiae: in Longoretico Francardus, ejusdem loci postea abbas, « erat nutritor et doctor filiorum nobilium, » ex visione Baronti n. 11. In Pictaviensi S. Hilarii Aicadrus, postea abbas Gemmeticensis (Ibid.), Ansfrido monacho, sapientia famosissimo, puer ad erudiendum traditus, ex ejus Vita cap. 1 (Ibid.). In Solemniacensi, « susceptum B. Tillonem Elegius sancto Remaclo Solemniacensis monasterii sui abbati tradidit nutriendum atque litteris imbuendum . . . . qui sic tam saecularibus quam divinis institutionibus instruendum . . . . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres", "candidate_score": 0.615694, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56_58", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten . ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V.", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2068", "psc_text": "habeantur, et cum homines communicaverint, detur statim unicuique panis buxea priusquam recedant, et paululum vini, ne forte quidpiam de sacramento in ore remanserit, quod exspuendo facile emitti queat. Quae sane laudata consuetudo omnibus probatur, sumpsitque originem ex institutione B. Benedicti. Instituit namque vir ille sanctissimus ob eamdem causam, ut illi qui aliis fratribus debent in prandio post communionem minis rare, aliquid prius comederent. Atque hoc quidem prandium mixtum appellari solet. » Similis institutio vigebat olim in Suessionensi S. Gervasii cathedrali ecclesia, in cujus antiquo rituali tempore Nivelonis episcopi manu exarato, ad diem sacrum Paschae praescriptum legitur, ut « paretur mensa quaedam a custodibus ad cornu altaris quod respicit ad aquilonem, et cooperiatur mappa mundissima, quae vestiatur vasis de auro et argento, in nonnullis autem vasorum vinum infundatur super mappam, praeterea plures oblatae ponantur, ad quam mensam, inquit paulo post, debent omnes qui communicaverint venire ut de oblatis et vino respurgat", "candidate_score": 0.615179, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_51_53", "bdc_text": "- Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3146", "psc_text": "regulam, » etc. Praeter hanc regulae lectionem, concilium Aquisgranense decernit, « ut monachi omnes, qui possunt, Regulam memoriter discant. » Idem praescribunt Constitutiones Othoboni legati in Anglia anno 1248, apud Spelmannum tom. II Conc. Angliae, pag. 285. Et dicatur ei. ] Scilicet in capitulo, coram omnibus ex lib. Usuum Cisterciensium. Ecce lex. ] Legem nuncupat suam Regulam, de qua appellatione videsis Haeftenum l. II, tract. 2, disq. 1. Sub qua militare vis. ] Apposite hunc in locum Smaragdus: « Non ait, ecce lex sub qua quiescas, vel vacans otio quietus vivas; sed sub qua militare vis, inquit, ut intelligas quia militia est vita hominis super terram, et sicut mercenarii dies ejus. » Tunc ducatur in supradictam cellam novitiorum. ] Fratrum orationibus commendatus, ex Udalrico l. II, c. 26: « et aliquando, inquit, si videtur unum psalmum post singulas horas in illo die cantari, » abbas jubeat. Et iterum probetur in", "candidate_score": 0.604117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_47", "bdc_text": "gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", "candidate_score": 0.58567, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf018", "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", "max_score": 0.674047, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", "candidate_score": 0.674047, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.666015, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", "candidate_score": 0.664253, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66_68", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_672", "psc_text": "εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν, ἵνα μεταγάγῃ τὴν ἱερωσύνην ἅμα τῇ νομοθεσίᾳ. τοῦ δὲ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ τὴν Μαρίαν καθεζομένου ἐν θρόνῳ, * εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. ἔδει γὰρ αὐτὸν νῦν μεταγαγεῖν τὴν τάξιν τοῦ τότε βασιλείου. καὶ γὰρ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀπὸ τῆς γῆς, ὡς ἔλεγεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ Ποντίῳ Πιλάτῳ ἡ βασιλεία μου οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου«. τοῦ γὰρ Χριστοῦ τὰ πάντα πληροῦντος δι' αἰνιγμάτων, ἕως τινὸς μέτρου αἱ ὑποθέσεις ἔφθανόν. οὐ γὰρ ἦλθεν, ἵνα προκοπὴν λάβῃ βασιλείας, ὁ βασιλεύων ἀεί· ἐχαρίσατο δὲ τοῖς ὑπ' αὐτοῦ καθισταμένοις τὸ βασίλειον, ἵνα μὴ νομισθῇ ἀπὸ", "candidate_score": 0.664045, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", "candidate_score": 0.655995, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", "candidate_score": 0.655259, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1641", "psc_text": "καλῷ συλλειτουργῷ πατρὶ δὲ σῷ, ζηλώσας λοιπὸν καὶ εἰς μέγαν ἀρθεὶς θυμὸν καὶ ὑπερηφανίαν τὸ σχίσμα ἐργάζεται ὁ τοιοῦτος, ἑαυτῷ τὴν αἵρεσιν προστησάμενος καὶ εἰπὼν ὅτι »ἐγὼ σχίσω τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν καὶ βαλῶ σχίσμα ἐν αὐτῇ εἰς τὸν αἰῶνα«, ὡς τὰ ἀληθῆ μὲν σχίσμα ἔβαλεν οὐ μικρόν, οὐ τὴν ἐκκλησίαν σχίσας ἀλλ᾿ ἑαυτὸν καὶ τοὺς αὐτῷ πεισθέντας. 3. Ἔλαβε Τε τὴν πρόφασιν παρὰ τοῦ προειρημένου Κέρδωνος, γόητος καὶ ἀπατηλοῦ. καὶ αὐτὸς μὲν γὰρ δύο κηρύττει ἀρχάς, προσ- 19 vgl. conc. Nic. can. 5 κρατείτω ἡ γνώμη κατὰ τὸν κανόνα τὸν διαγορεύοντα τοὺς ὑφ᾿ ἑτέρων ἀποβληθέντας ὑφ’ ἑτέρων μὴ προσίεσθαι V M 1 ῥάκκους, erstes κ durchgestrichen V corr 11 χώρημα hinter κήρυγμα durchgestrichen V corr 12 περισσότερον + <δὲ>?* 13 αὐτῷ am Rande V corr 18 <δὲ> * | <διὰ> * 22 συλλετουργῷ aus συνλειτουργῷ 25 ὅτι < Μ 26 ὡς] ὃς? * 29 nach γὰρ noch einmal καὶ αὐτὸς,", "candidate_score": 0.652318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", "candidate_score": 0.65029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", "candidate_score": 0.649949, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1178", "psc_text": "| ἐστιν hinter νέος τις Clemens AI. 6 κατωφερὴς Clemens AI.] καταφερὴς VM | τουτέστιν ἀσθενὴς < Clemens AI. 7 f αἰσχρὰς δὲ — ὁ τάλας < Clemens AI. 8 <γάρ> * | φησίν σαντες καὶ εἴς τι πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι, ὅμως ἐν μιᾷ αἱρέσει ἑαυτοὺς κατέθεντο, »ὥστε καὶ ἔχειν ἐξουσίαν ἐδογμάτισαν καὶ τοῦ ἁμαρ- τάνειν διὰ τὴν τελειότητα, ἦ πάντως Τε σωθησομένων φύσει, κἄν τε νυνὶ ἁμάρτωσι, διὰ τὴν ἔμφυτον ἐκλογήν, ἐπεὶ μηδὲ τὰ αὐτὰ αὐτοῖς πράττειν συγχωροῦσιν οἱ προπάτορες τῶν δογμάτων τούτων«. »Φασὶ δὲ καὶ οὖτοι ὡς ἐπὶ τὸ ὑψηλότερον καὶ γνωστικώτερον ἐπεκ- τεινόμενοι τὴν πρώτην τετράδα οὕτως· ἔστι τις πρὸ πάντων προαρχὴ προανεννόνητος, ἄρρητός τε καὶ ἀνονόμαστος, ἥν ἐγὼ Μονότητα καλῶ. ταύτῃ τῇ Μονότητι συνυπάρχει δύναμις, ἥν καὶ αὐτὴν ὀνομάζω Ἐνό- τητα. αὕτη ἡ Ἐνότης ἥ τε Μονότης, τὸ Ἔν οὖσαι, προήκαντο, μὴ πρόέ- μεναι. ἀρχὴν ἐπῖ πάντων νητήν, ἀγέννητόν τε καὶ ἀόρατον, ἥν ἀρχὴν ὁ λόγος", "candidate_score": 0.649712, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.649301, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2415", "psc_text": "Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus Caesar u. C. Fonteius Capito sind in Wirklichkeit die Konsuln von 12 n. Chr.; die Umstellung ist allen Zeugen gemeinsam M U 1 ποιῆσαι]γενέσθαι ? * | εἴκοσι ἐννέα] ἐννέα Μ 2 f μετά τε τὸ *] μετὰ δὲ τὸν Μ μετ᾿ αὐτὸν δὲ U 3 ἀπὸ Μ 3 f ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *]", "candidate_score": 0.64897, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_672", "psc_text": "εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν, ἵνα μεταγάγῃ τὴν ἱερωσύνην ἅμα τῇ νομοθεσίᾳ. τοῦ δὲ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ τὴν Μαρίαν καθεζομένου ἐν θρόνῳ, * εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. ἔδει γὰρ αὐτὸν νῦν μεταγαγεῖν τὴν τάξιν τοῦ τότε βασιλείου. καὶ γὰρ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀπὸ τῆς γῆς, ὡς ἔλεγεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ Ποντίῳ Πιλάτῳ ἡ βασιλεία μου οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου«. τοῦ γὰρ Χριστοῦ τὰ πάντα πληροῦντος δι' αἰνιγμάτων, ἕως τινὸς μέτρου αἱ ὑποθέσεις ἔφθανόν. οὐ γὰρ ἦλθεν, ἵνα προκοπὴν λάβῃ βασιλείας, ὁ βασιλεύων ἀεί· ἐχαρίσατο δὲ τοῖς ὑπ' αὐτοῦ καθισταμένοις τὸ βασίλειον, ἵνα μὴ νομισθῇ ἀπὸ", "candidate_score": 0.648061, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", "candidate_score": 0.647429, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2399", "psc_text": "Ges. 1875 S. 99 ff Wellhausen, Skizzen und Vorarb. 3, 45 ff Dalman, Petra I 49 ff Cumont, Comptes rend. De l᾿acad. Des inscr. Et b. l. 1911. S. 292 ff R. Eisler, Philologus 1909 S. 18 ff u. Arch. f. Rel. W. 1912 S. 628 (doch ist zu betonen, daß Epiphanius — ob mit Recht oder Unrecht — hier nicht den 25. Dez., sondern den 6. Januar meint). — 7 ff vgl. Auch Panarion haer. 55, 1, 9 (Verhrung des Moses in Petra) — 10 f Χααμοῦ ist richtig Und nicht in Χααβοῦ zu ändern; B. Moritz (der Sinaikult in heidnischer Zeit Abh. Gött. Ges. 1916 s. 18) hat (??) als (allerdings männlichen!) Personennamen auf zahlreichen Inschriften nachgewiesen; zur Sache vgl. Joh. Damasc. De haeres. c. 101; Migne 94, 764 A/B oὗτοι μὲν οὗν (sc. οἱ Σαρακηνοὶ) εἰδωλολατρήσαντες καὶπροσκυνήσαντες τῷ ἑωσφόρῳ ἄστρῳ καὶ τῇ Ἀφροδίτῃ δὴ καὶ Χαβὰρ τῇ", "candidate_score": 0.647389, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", "candidate_score": 0.647342, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66_68", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", "candidate_score": 0.646611, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1346", "psc_text": "τάξει ἐπὶ τὴν τοῦ ὁμοίου αὐτῷ κατῆλθεν ζήτησιν, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸν δωδέκατον ἀριθμόν, καὶ εὑρὸν † αὐτὸν ἐπληρώθη, φανερὸν εἶναι ἐξ αὐτοῦ τοῦ σχήματος τοῦ στοι- V Μ lat. Hipp. 1 ὑπεξαιρούμενος Hipp. | δὲ < Hipp. | τὸν ἐπίσημον Hipp. 1f καὶ — γραμμάτων < Hipp. 2 τὸν, ὸν auf Rasur Vcorr τὸν τῶν < —6 μέχρι γὰρ — αἰώνων < Hipp. 3 ε Ausg.] Θ V M Ε lat. 4 V M cum . . . appositum est lat. 5 ὀκτώ auf Rasur Vcorr 7 τριῶν] τριάκοντα V M tribus lat. τῶν τριῶν Hipp. | τρὶς < Hipp. 8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα", "candidate_score": 0.645158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", "candidate_score": 0.644526, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.644306, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1524", "psc_text": "nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν ὁ τούτου πατήρ, ὁ πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων, ἀλλ’ ἢ ὁ Κάϊν, οὗ μιμητὴς ὁ Ἰούδας; ἐκεῖνος γάρ, ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ ὡς ἐν φιλαδελφίᾳ, ἠπάτησε καὶ παρέπεισεν διὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἐξαγαγὼν αὐτὸν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. οὕτω καὶ ὁ Ἰούδας »τί θέλετέ μοι« φησί δοῦναι, καὶ ἐγὼ αὐτὸν παραδώσω ὑμῖν;« καί »ὃν ἂν φιλήσω. αὐτός ἐστι, κρατήσατε αὐτόν«. καὶ ἐλθὼν ὁ προδότης »χαῖρε Ῥαββί« ἔλεγε, τοῖς χείλεσι τιμῶν, καρδίαν δὲ πόρρω ἀπέχουσαν θεοῦ κεκτημένος. 5. Ἄρα γοῦν οὗτος ὁ Ἰούδας, πατὴρ αὐτῶν γενόμενος κατὰ τὴν ἀρνησιθεΐαν καὶ προδοσίαν, Σατανᾶς ὑπάρξας καὶ διάβολος οὐ τῇ φύσει. ἀλλὰ", "candidate_score": 0.644048, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2330", "psc_text": "περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην λοιπὸν συναγθέτων καὶ ἀκολουθούντων, ἐγένετο διδάσκων ἐν πάσῃ τῇ Γαλιλαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ λοιπὸν πλατυνομένου τοῦ κηρύγματος τὰ ἑξῆς τῶν θεοσημείων ἐπετέλει. ὥστε εἶναι ἐξ ἅπαντος τὴν ἀκολουθίαν ὧδε· 16. πρῶτον μὲν βαπτισθέντος αὐτοῦ κατ᾿ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, † ὡς ἔφημεν, πρὸ ἕξ εἰδῶν Νοεμβρίων — τουτέστιν πρὸ ἐξήκοντα ἡμερῶν πλήρης τῆς ἡμέρας τῶν Ἐπιφανείων, ἥ ἐστιν ἡμέρα τῆς αὐτοῦ κατὰ σάρκα γεννήσεως, ὡς ἔχει ἡ μαρτυρία τοῦ κατὰ Λουκᾶν εὐαγγελίου, ὅτι »ἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριά- 4 vgl. Luk. 5,11 — 14f der 8. November als Tauftag Christi ist nur hier bezeugt. Es entspricht diesem Ansatz, daß Epiph. (vgl. Z. 16) den 6. Januar nur noch als Geburtstag Christi kennt. (Daß er nicht selbst erst die Verlegung bewirkt hat, vgl. zu S. 271, 6). Die Zurückschiebung der Taufe auf den 8. Nov. galt wohl in erster Linie der Entlastung des 6.", "candidate_score": 0.643823, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2424", "psc_text": "ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor λεγομένη + ὑπατεία U 12 ἐνεστώοης]μεσαζούσης U 13 < Πούφου καὶ > * | Οὐιννικάου Μ 13 f καλεῖσθαι *] καλουμένη Μ U 14 Κασσίου < Μ 14 f < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > * 15 ὀκτωκαιδέκατον—Καίσαρος < U |[ἐν] * 18 περίοδοι Dind.] περιόδοις Μ περίοδος U |ἑορτῆς < U 19 ἐμφέρεται U 20 περὶ τὸν Ἰαννουάριον μῆνα U | Ἰαννουαρίω Μ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων — ἥτις ἐστὶ κατὰ Ῥωμαίου Πέμπτη Ἰανουαρίου ἑσπέρα εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσα, κατ᾿ Αἰγυπτίους Τυβὶ ἑνδεκάτη, κατὰ Σύρους εἴτ᾿ οὖν Ἕλληνας Αὐδυναίου ἕκτη, κατὰ Κυπρίους εἴτ᾿ οὖν Σαλαμινίους πέμπτου", "candidate_score": 0.643617, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", "candidate_score": 0.643566, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1110", "psc_text": "καρπόν + quoque lat. | φησιν] dlccns lat. 12f παντὸς τοῦ πληρώματος] intra pleronia lat. 14 καταλειφθὲν V | ὑπ’ αὐτῆς] ab eis lat. 15 ἁρμό///σας, ο aus ω Vcorr | αὐτῆς V 21 καὶ1 < lat. 22 τὸν] * 26 ὁρᾷς + igitur lat. | ᾐ] οἱ, oben drüber ᾗ, aber οἱ nicht gestrichen Vcorr | φρεναπατοῦσιν, aus ῶ Vcorr 27 ἐπερεάζοντες Μ | τὰς γραφὰς aus ταῖς γραφαῖς Vcorr αὐτῶν κατανοήσῃς τὴν πανουργίαν τῆς μεθοδείας καὶ τὴv πονηρίαν τῆς πλάνης. πρῶτον μὲν γὰρ εἰ προέκειτο Ἰωάννῃ τὴν ἄνω Ὀγδοάδα μηνῦσαι, τὴν τάξιν ἄν τετηρήκει τῆς προβλῆς καὶ τὴν πρώτην τετράδα σεβασμιωτάτην οὖσαν, καθὼς λέγουσιν, ἐν πρώτοις ἄν τεθείκει τοῖς ὀνόμασι καὶ οὕτως ἐπεζεύχει τὴν δευτέραν, ἵνα διὰ τῆς τάξεως τῶν ὀνομάτων ἠ δειχθῇ τῆς Ὀγδοάδος, καὶ οὐκ ἄν μετὰ τοσοῦτον διάστημα ὡς ἐκλελησμένος, ἔπειτα ἀναμνησθεὶς ἐπ’ ἐσχάτῳ τῆς πρώτης ἐμέμνητο τετράδος. ἔπειτα δὲ καὶ τὰς συζυγίας σημᾶναι θέλων", "candidate_score": 0.643251, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", "candidate_score": 0.643216, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", "candidate_score": 0.642858, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", "candidate_score": 0.64249, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_30_32", "bdc_text": "RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", "candidate_score": 0.642366, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.641803, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66_68", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_357", "psc_text": "δὲ τῶν ἀγαθῶν — 18 — S. 251, 2 vgl. Irenaeus adv. haer. I 24, 2; I 198 Harvey = Hippolyt refut. VE 28, 7; S. 209, 14 τὸ δὲ γαμεῖν καὶ γεννᾶν ἀπὸ τοῦ σατανᾶ φησιν εἶναι· οἱ πλείους τε τῶν ἀπ' ἐκείνου καὶ ἐμψύχων ἀπέχονται, διὰ τῆς προσποιήτου ταύτης ἐγκρατείας <πλανῶντες πολλούς> V M 1 γεγεββπγσυαθ + δοκεῖν ἀλλὰ τὸ μὴ γεγεννῆσθαι M 8 ἡ ψευδωύμως *] ψευδωνύμως ἡ V M 4 προστίθεσθαι, σ von προς zugesetzt Ycorr 5 f περισσοτέρα ἄλλη V 9 ἄνω] αὐτοῦ V Ι παρὰ *] κατὰ VM 10 τῶν 1 + <κάτω> ? * 11 <αὐτῷ> *, vgl. Iren. Hipp. Ι τοὺς > M 13 vor ἀγαθὸν u. φαῦλον + τὸν M 14 f ἀγαθόν τε καὶ πονηρόν V 16 ἐσχάτου, ου auf Rasur Ycorr Ι ὡς προεῖπον] Μιν auf Rasur Vcorr 18 δὲ aus τε V corr ἀπέχονται, ὅπως διὰ τῆς προσποιητῆς", "candidate_score": 0.641393, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2424", "psc_text": "ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor λεγομένη + ὑπατεία U 12 ἐνεστώοης]μεσαζούσης U 13 < Πούφου καὶ > * | Οὐιννικάου Μ 13 f καλεῖσθαι *] καλουμένη Μ U 14 Κασσίου < Μ 14 f < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > * 15 ὀκτωκαιδέκατον—Καίσαρος < U |[ἐν] * 18 περίοδοι Dind.] περιόδοις Μ περίοδος U |ἑορτῆς < U 19 ἐμφέρεται U 20 περὶ τὸν Ἰαννουάριον μῆνα U | Ἰαννουαρίω Μ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων — ἥτις ἐστὶ κατὰ Ῥωμαίου Πέμπτη Ἰανουαρίου ἑσπέρα εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσα, κατ᾿ Αἰγυπτίους Τυβὶ ἑνδεκάτη, κατὰ Σύρους εἴτ᾿ οὖν Ἕλληνας Αὐδυναίου ἕκτη, κατὰ Κυπρίους εἴτ᾿ οὖν Σαλαμινίους πέμπτου", "candidate_score": 0.641348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2424", "psc_text": "ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor λεγομένη + ὑπατεία U 12 ἐνεστώοης]μεσαζούσης U 13 < Πούφου καὶ > * | Οὐιννικάου Μ 13 f καλεῖσθαι *] καλουμένη Μ U 14 Κασσίου < Μ 14 f < ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ αὐτοῦ ἔτει ὅπερ ἦν > * 15 ὀκτωκαιδέκατον—Καίσαρος < U |[ἐν] * 18 περίοδοι Dind.] περιόδοις Μ περίοδος U |ἑορτῆς < U 19 ἐμφέρεται U 20 περὶ τὸν Ἰαννουάριον μῆνα U | Ἰαννουαρίω Μ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων — ἥτις ἐστὶ κατὰ Ῥωμαίου Πέμπτη Ἰανουαρίου ἑσπέρα εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσα, κατ᾿ Αἰγυπτίους Τυβὶ ἑνδεκάτη, κατὰ Σύρους εἴτ᾿ οὖν Ἕλληνας Αὐδυναίου ἕκτη, κατὰ Κυπρίους εἴτ᾿ οὖν Σαλαμινίους πέμπτου", "candidate_score": 0.641063, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1326", "psc_text": "11) lat. | hinter τὸν 1—2 Buchstaben ausradiert —14 περὶ δὲ τῆς τούτου δημιουργίας οὕτως λέγει· ἀπὸ τῆς τετράδος τῆς δευτέρας δυνάμεις ἀπορρυείσας Hipp. 12 * alte ücke, änze nach Hipp, τῆς > * | ἦν auf Rasur Vcorr 13 [ἡ] Hipp. 14 ἐγενεσιούργησαν] Hipp. | τὸν nachgetragen Vcorr; vor Ἰησοῦν kleine Rasur, τὸν getilgt? 15 μὲν < Hipp. | τὸν τόπον] τοῦτον u. vor ἀναπεΠληρωκέναι 16 τοῦ ὑψίστου Hipp.] τοῦ υἱοῦ V M altissimi lat. 16f τὸν δὲ — ἐπέδειξεν] τῆς δὲ Ἐκκλησίας τὴν παρθένον Hipp. 17 τε < Hipp. 18 παρ’ αὐτῶν 18f ὃν ὁ πατὴρ — αὐτοῦ < Hipp. 20 ἀναβαίνοντα Hipp. 21 ὑπάρχει] lat. τούτων τῶν συσπαρέντων αὐτῷ καὶ συγκαταβάντων καὶ συναναβάντων. αὐτὴν δὲ τὴν δύναμιν τὴν κατελθοῦσαν σπέρμα φησὶν εἶναι τοῦ Πατρός, ἔχον ἐν ἑαυτῷ καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Υἱόν, τήν τε διὰ τούτων γινωσκομένην ἀνονόμαστον δύναμιν τῆς Σιγῆς καὶ τοὺς ἅπαντας Αἰῶνας. καὶ", "candidate_score": 0.640994, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1193", "psc_text": "| ἑαυτοῦ *] ἑαυτῶν V M | ἀπεμπολἠσαντα *] ἀπεμπολήσαντας V M 4 αὐτῆς Dind.] αὐτῶν V M 5 Οὐαλεντίνων V M | <εἷς ὢν> * | τρισὶν M 8 — 10 οὗτος — ἐζειρών] hi vero qui sunt circa Ptolemaeum scientiores lat. 9 τῶν ἑαυτοῦ διδασκάλων *] τοῦ ἑαυτῶν διδασκάλου V M 10 συ////ζύγους, ν ausradiert Vcorr 10f τῷ θεῷ — ἐχαρίσατο] habere eun Βython dicunt lat. αὐτὸν ἔχειν λέγουσίν Hipp. 11 ταύτας δὲ] quas lat. ἃς Hipp. 11f διαθέσεις Ausgg.] διάθεσιν V M dispositiones lat. 12 ἐκάλεσεν] vocant lat. καλοῦσιν Hipp. | τε < lat. Hipp. | Θέλημα] Thelesin lat. Θέλησιν Hipp.; aber vgl. Ζ. 14 u. 19 12 — 14 καὶ τὴν μὲν — ἐπιγινόμενον< lat. Hipp. 13 vor αὐτῶ + ἐν M 14 <τι> Dind.] quid lat. τι Hipp. 15 εἶτα, φησίν] sicut dicunt, post deinde lat. ὥς φασιν, ἔπειτα Hipp. | καὶ1 < lat. |", "candidate_score": 0.640963, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1333", "psc_text": "τοῦ ἀοράτου γεγονότα, στοιχείων μὲν εἶναι τριάκοντα, συλλαβῶν δὲ τεσσάρων· ἔσται οὖν κατὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ Λόγου ὁ Πατὴρ τῶν πάντων, ὡς σὺ φᾐς, στοιχείων μὲν τριάκοντα, συλλαβῶν δὲ τεσσάρων. ἢ πάλιν τίς ἀνέξεταί σου εἰς σχήματα καὶ ἀριθμούς, ποτὲ μὲν πριάκοντα, ποτὲ δὲ εἰκοστιτέσσαρα, ποτὲ δὲ ἓξ μόνον, συγκλείοντος τὸ τῶν πάντων κτιστὴν καὶ δημιουργὸν καὶ ποιητὴν Λόγον τοῦ θεοῦ, κατακερματίζοντός <τε> αὐτὸν εἰς συλλαβὰς τέσσαρας, στοιχεῖα δὲ τριάκοντα, καὶ τὸν μὲν πάντων κύριον, τὸν ἐστερεωκότα τοὺς οὐρανούς, εἰς ω#x772 ω#x772; κατάγοντος ἀριθμόν, ὁμοίως καὶ αὐτὸν δὲ τὸν τὰ πάντα χωροῦντα Πατέρα, ἀχώρητον δὲ ὑπάρχοντα, εἰς τετράδα καὶ ὀγδοάδα καὶ δεκάδα καὶ δωδεκάδα ὑπομερίζοντος καὶ διὰ τῶν τοιούτων πολυπλασιασμῶν τὸ ἄρρητον καὶ ἀνεννόητον, ὡς σὺ σῄς, τοῦ Πατρὸς ἐκδιηγουμένου; καὶ ὃν ἀσώματον καὶ ἀνούσιον ὀνομάζεις, τὴν τούτου οὐσίαν καὶ τὴν ὑπόστασιν ἐκ πολλῶν γραμμάτων, ἑτέρων ἐξ ἑτέρων γεννωμένων, κατασκευάζεις, αὐτὸς Δαίδαλος δευδὴς καὶ τέκτων κακὸς γενόμενος τῆς V M", "candidate_score": 0.640913, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_671", "psc_text": "ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἀρχιερατικοῦ VM 9 καὶ < Ι μείζονα βασιλέα M 11 εὐθὺς hineingefiickt Vcorr < M Ι τοῦ2 < V 13 συνανατροψὴν *, vgl. S. 70, 20] συναναστροφὴν 14 <πρώτης> * 16 ἡμῖν1] ἡμῶν M 17f ναζιραῖον aus ναζιρέων Vcorr 18 <τε> Ι τοῦ Ἰωσὴφ M 19 εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν,", "candidate_score": 0.640429, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1693", "psc_text": "das Wort verkehrt gedeutet habe: er hatte es (= er nahm es) als gegen Johannes gerichtet. In der refut. S. 127, 5 hat Epiph, seine eigene Bemerkung nicht mehr verstanden. — Wie Marcion die Beziehung auf Johannes deutlich machte, ob durch Streichung von v. 22 b oder durch Voranstellung von v. 23 vor 22b, bleibt dunkel. — 19 Luk. 7, 27; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 18 ingerens etiam scriptum super illo: ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam Ada- V M 5—20 vgl. S. 125,2ff. 19f. 25f 126, 1f. 12f. 19f. 25f 127, 3f. 20f 3f ἐρραδιουργημένος aus ῥεραδιουργημένως V corr 4 τὰ < V 5 προσένεγκε aus προσενέγκαι V corr 7 ἀνθ᾿ οὗ—αὐτοῖς < S. 125, 4 11 Ἰσκαριώτην S. 126,1.3] Ἰσκαριώθ VM | ἀντὶ δὲ τοῦ S. 126, 1f] ἀντὶ τοῦ δὲ VM 12 ἔχει < S. 126,2 13 mit καὶ αὐτὸς ἐπάρας beginnen VM schon", "candidate_score": 0.640348, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44_46", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V . gegen dem papstPaul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_671", "psc_text": "ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἀρχιερατικοῦ VM 9 καὶ < Ι μείζονα βασιλέα M 11 εὐθὺς hineingefiickt Vcorr < M Ι τοῦ2 < V 13 συνανατροψὴν *, vgl. S. 70, 20] συναναστροφὴν 14 <πρώτης> * 16 ἡμῖν1] ἡμῶν M 17f ναζιραῖον aus ναζιρέων Vcorr 18 <τε> Ι τοῦ Ἰωσὴφ M 19 εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν,", "candidate_score": 0.639972, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912", "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.", "candidate_score": 0.639967, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66_68", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1923", "psc_text": "θύοντες καὶ ματαιοφροσύνῃ *. σὺ δέ, ὦ Μαρκίων, c προσέθκας τὸ ἱερόθυτον, νομέας ἀπὸ τοῦ μεμίχθαι τὰ δύο ὀνόματα, ἱεροῦ τε καὶ εἰδώλου, συνάπτεσθαι τῶν δύο τρόπων τὴν σχέσιν. καὶ οὐκ ἔστιν τοῦτο. εἰ μὲν γὰρ μετὰ τὸ ἐλθεῖν τὴν καινὴν διαθήκην d ἐθύετο τῷ Χριστῷ κατ᾿ ἰδίαν καὶ εἰς ὄνομα αλὐτοῦ ζῷα ἀνφέρετο, πιθανὸν ἄν σοι ηὑρίσκετο τὸ τῆς συκοφαντίας ψεῦδος, ὡς τῶν νῦν 15 I Kor. 10, 19f V M 15—17 vgl. S. 122, 13—15 1 κύριος δὲ καὶ Χριστὸς] Χριστὸν δὲ καὶ κύριον V | ὑπάρχειν V 7 δὲ hinter ἐγράφη getilgt V 7f ὁ γράψας—νουθεσίαν1 < Μ 7 τὰ γεγονότα τότε am Rande nachgetragen V corr 8 τὸ] lies τοῦ?* 15 ἱερόθυτον, ἱερο auf Rasur statt εἰδωλο V corr 17 προσέθετο—ἱερόθυτον * θεῷ θυόντων Χριστῷ θυόντων, τῶν δὲ τότε", "candidate_score": 0.639908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", "candidate_score": 0.639742, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", "candidate_score": 0.639529, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", "candidate_score": 0.639321, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2073", "psc_text": "vgl. Justin dial. c. 120 — 8f Rusticus, bestätigt durch die Märtyrerakten, vgl. dazu Zahn Forsch. VI 14A. — ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und τριάκοντα ἐτῶν ὑπάρχων ist beides unmöglich: Harnachk, altchr. Lit.-Gesch. II 1,283 möchte die 30 Jahre als Mibverständnis einer Quellenangabe über das christliche Lebensalter Justins, d. h. über die Zeit von der Bekehrung Jusins ab, verstehen; eher könnte man, da das ἐπὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως und ἐτῶν τριάκοντα ὑπάρχων ἐν καθεστώςῃ ἡλικίᾳ unter sich zusammenpabt, vermuten, dab die Angabe sich ursprünglich auf das Lebensalter bezog, in dem Justin zum Christentum übertrat — 10 ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἐφόσον μὲν συνῆν ἐκείνῳ οὐδὲν ἐξέφηνε τοιοῦτον· μετὰ δὲ τὴν ἀκείνου μαρτυρίαν ἀποστὰς τῆς ἐκκλησίας Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 post hune diversa sentire coepit Theodoret haeret. fab. I 20 μετὰ δὲ τὴν τοῦ διδασκάλου τελείωσιν ἐπόθησε γενέσθαι προστάτης αἱρέσεως V M 2 ὑπάρχων]", "candidate_score": 0.639203, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_916", "psc_text": "(die Zahlen eigentlich zur folgenden überschrift) 11 κατὰ Οὐαλεντίνων τῶν καὶ Γνωστικῶν V κατὰ Οὐαλεντίνων τῶν καὶ Γνωστικῶν Γα ἢ καὶ λαݲ M 12 <αὐτ>ῶν 13 τάς τε ἄλλας getilgt, ür hinter ἐπαγγειλάμενοι ein τε angeflickt Vcorr * 〈ἐλέγχειν〉 * 15 ὅσαπερ zu ὡς ändert Vcorr; lies wohl ὥσπερ * 16 ἔνεστι] ἔστι M 17 † κ·εκυημένας] lies wohl τρόπους) κεκτημένας * ἔλεγχον] λόγον getilgt u. ἔλεγχον am Rande gesetzt Vcorr 18 ἑαυτοὺς V πολίας συζυγιῶν τε καὶ ὀγδοάδων καὶ ἀρρενοθηλείων αἰώνων <κατ᾿> ἄλλην ἄλλης ἰσορρόπως πεπληγμένων, οὐκέτι μὲν κατὰ χρόνους τάττων διαδοχῆς τὴν σύνταξιν, ἀλλὰ κατὰ πρόβασιν ἀφ᾿ ἑτέρας εἰς ἑτέραν διερχόμενος. ἐν ἑνὶ γὰρ χρόνῳ οὑτοι πάντες ὡς μύκητες ἐκ γῆς ἐβλάστησαν καὶ ὥσπερ κακόρ<ρ>εκτα καὶ δυσώδη βοτανῶν καὶ χόρτος ἀκανθώδης καὶ ὡς φωλεὸς πολλῶν σκορπίων ἐξ ἑνὸς πάντες καιροῦ τῷ βίῳ ἐβλάστησαν καί, ὡς προεῖπον, δίκην μυκήτων ἀμορφίας ὑπὸ μίαν θῆξιν πεφήνασιν, ὡς καὶ ἤδη τῷ ἁγιωτάτῳ", "candidate_score": 0.639051, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", "candidate_score": 0.638897, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", "candidate_score": 0.638437, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66_68", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_361", "psc_text": "ὡς ἡ αὐτοῦ μυθώδης τεχνουργία περιέχει. 2—6 vgl. Irenaeus adv. haer. 1 24, 2; 1 198 Harvey = Hippolyt refut. VII. 28, 7 S. 209, IG Wendland τὰς de προφητείας ἃς μὲν ἀπὸ τῶν κοσμοποιῶν ἀγγέλων λελαλῆσθαι, ἃς δὲ ἀπὸ τοῦ σατανᾶ, ὅν καὶ αὐτὸν ἄγγελον ἀντιπράττοντα τοῖς κοσμοποιοῖς ὑπέθετο, μάλιστα δὲ τῷ τῶν Ἰουδαίων θεῷ — 15 Jes. 10, 15 V Μ 1 ἀπέχοABBREVνται, ο aus ω Ycorr Ι ὅπως] ἵνα Μ 1 f ἐπαγάγωσιν, ωσιν auf Rasur V corr 2 ἑαυτῶν Μ 3 f προπεφητεῦσθαι V 4 ἀπὸ M Ι γὰρ] δὲ M 5 ἀντιπράττοντα + τε M 9 <τὸν ἄνθρωπον> * 14 ἐδργασίου Μ 18 u. 19 κηροπλάστιον V 19 οὔτε V 20 ff εἰ καὶ <μὴ> ἦν . . . τοῦ μὴ] ποιῆσαι *, vgl. Ζ. 23 τῇ] τῆς Μ Ι * <λέγει> q * 24 τὴν κατασκευὴν *] τῆς κατασκευῆς 26 μὴ] * Ι πλάστιον", "candidate_score": 0.638303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", "candidate_score": 0.638241, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_30_32", "bdc_text": "RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1746", "psc_text": "21 18 εἰδωλολατρεῖαι S. 157, 18 | φαρμακεῖαι S. 157, 18 19 φθόνοι S. 157, 19] φόνοι VM 19f ἃ προλέγω ὑμῖν < S. 157, 20 ζ. »Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασις«. ηݲ. »Οὐδὲ γὰρ οἱ περιτεμνόμενοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν«. <Τῆς> πρὸς Κορινθίους ᾱ ᾱ, παρ᾿ αὐτῷ δὲ Μαρκίωνι βݲ καὶ παρ᾿ ἡμῖν βݲ. ݲᾱ (θݲ). »Γέγραπται γάρ· ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω«. βݲ (ιݲ). »Ἴνα, καθὼς γέγραπται, ὁ καυχώμενος ἐν κυρίῳ καυχάσθω«. γݲ (ιݲαݲ). »Τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων«. δݲ (ιݲβݲ). Γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουγίᾳ αὐτῶν. καὶ πάλιν· κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων, ὅτι εἰσὶ μάταιοι«. εݲ (ιݲγݲ).Καὶ (ιγݲ). »Καὶ γὰρ τὸ Πάσχα ἡμῶν ἐτύθη Χριστός«. ςݲ (ιݲδݲ). »Οὐκ οἴδατε ὅτι ὀ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσοντα γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν«. ζݲ (ιݲεݲ). Μετηλλαγμένως· ἀντὶ", "candidate_score": 0.638237, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", "candidate_score": 0.638227, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1979", "psc_text": "Rand nachgetragen V corr 4 ἐν S. 119, 9] < VM, aber vgl. Z. 18 u. 23 7 μνημονεύετε VM 8 <τό> Klosterm. | ἀπὸ VM 9 καὶ ἐν σαρκὶ hinter ka]i t]o én sark]i durchestrichen V corr 17 τοῖς . . . πεπολιτευμένοις *] τῶν . . . πεπολιτευμένων (πεπολιτευμένον Μ) VM 18 <ἐνενήθητε> * 23 lies vielleicht ἐνεργῶς * 25 f καὶ ἀνάστα ἐκ νεκρῶν < S. 119, 11 26 καὶ < S. 119, 11 27 hinter διὸ + καὶ Μ ausradiert V corr ἀπὸ τῆς παλαιᾶς δῆλον διαρήκης; τοῦτο δὲ ἐμφέρεται παρὰ τῷ Ἠλίᾳ. πόθεν δὲ ὡρμᾶτο ὁ Ἠλίας; ἀλλὰ εἷς ἦν τῶν προφητῶν τῶν κατὰ νόμον πεπολιτευμένων, ἀπὸ νόμου καὶ προφητῶν ὁρμώμενος. εἰ δὲ ἐν Χριστῷ ἐπροφήτευσε τό »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ b τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ἄρα γε τὸ πρωτότυπον διὰ Λαζάρου καὶ τῶν ἄλλων ἐπεπλήρωντο, περὶ οὗ οἱ αὐτοὶ", "candidate_score": 0.636674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_383", "psc_text": "247, 20 V Μ 1 εἴτε] ἤτοι V 3 vor τοιούτων + τούτων τῶν M 5 τὰς] τὰ Μ 6 Unterschrift κατὰ Σατορνίλου V κατὰ Σατορνίλου αݲ Μ 7 κατὰ Βασιλείδου ἡ καὶ εἰκοστὴ τετάρτη V κατὰ βασιλείδου δ εἰ καὶ κδ M 8 ἐν < M 10 λ auf Rasur V corr 11 καὶ Ἀλεξάνδρειαν] * 11 f ἀλεξανδρειοπολίχωρον M 13 φιλόσοφε Μ 13 f καὶ τοῦτο hinter ἂν (Z. 13) Μ 14 εἰς αὐτοῦ V 16 ἀπορίας Y 17 πόλεως V 20 ἦν γοῦν] ἤγουν M 21 f ἢ καὶ u. vor αἵρεσις (Z. 22) + ἡ Μ 23 σχολαστὴν V 24 καταληφθέντα V διηγούμενος δόξῃ φαντασιάζειν πλέον τοὺς ἀκούοντας, ἀρέσκεσθαί τε καὶ συναγείρειν πλῆθος ὑπὲρ τὸν ἑταῖρον αὐτοῦ Σατορνῖλον. καί τινας λοιπὸν φαντασιώδεις μυθοποιίας ὑποβαλλόμενος ἄρχεται μὲν οὕτως τὰ ἀληθῆ δὲ <εἰπεῖν> οὐκ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ ἐννοίας ἐναρξάμενος ἡμῖν τὰ δεινά τε καὶ ὀλετήρια, ἀλλὰ προφάσεις λαβὼν", "candidate_score": 0.636273, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", "candidate_score": 0.63602, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_473", "psc_text": "14 f τοῦτο φάσκοντες durchgestrichen V corr 15 πένθος ABBREV τελείωσις, zwischen beiden Worten Rasur von 3 Buchstaben, ις auf Rasur V corr 16 θανάτου, θ u. τ auf Rasur V Εῦας. εἰς ὄνομα γὰρ αὐτῆς, δῆθεν ὡς εὑρούσης τὸ βρῶμα τῆς γνώσεως ἐξ ἀποκαλύψεως τοῦ λαλήσαντος αὐτῇ ὄφεως, * σπορὰν ὑποτίθενται. καὶ ὥσπερ ἐν άστάτῳ γμώμῃ μεθύοντος καὶ παραλαλοῦντος οὐκ ἵσα εἴη τὰ ῥήματα. ἀλλὰ τὰ μὲν γέλωτι πεποιημένα ἕτερα δὲ κλαυθμοῦ 5 ἔμπλεα, οὕτως ἡ τῶν ἀπατεώνων γέγονε κατὰ πάντα τρόπον τῆς κακίας ὺποσπορά. 3. Ὁρμῶνται δὲ άπὸ μωρῶν ὀπτασιῶν καὶ μαρτυριῶν ἐν ᾡ εὐαγγελίῳ ἐπαγγέλλονται. φάσκουσι γὰρ οὕτως ὅτι »ἔστην ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ εἶδον ἄνθρωπον μακρὸν καὶ ἄλλον κολοβόν, καὶ ἤκουσα ὡσεὶ φωνὴν βροντῆς καὶ ἤγγισα τοῦ ἀκοῦσαι καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπεν· ἐγὼ σὺ καὶ σὺ ἐγώ, καὶ ὅπου ἐὰν ᾖς, ἐγὼ ἐκεῖ εἰμι, καὶ ἐν ἅπασίν εἰμι ἐσπρμένος. καὶ ὅθεν ἐὰν θέλῃς, συλλέγεις", "candidate_score": 0.63552, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423", "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor", "candidate_score": 0.635341, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", "candidate_score": 0.635327, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2698", "psc_text": "ἐσμεν κατὰ τὴν οὐσίαν, ἤ τῇ δυνάμει καὶ τῇ διαθέσει τῆς ὁμοφρονίας ἕν γινόμεθα; τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ὁ παῖς ὁ πεμφθεὶς καὶ ὑπ᾿ αὐτῶν μὴ γινωσκόμενος ὄντων ἐν κόσμῳ, ὡμολόγησεν εἶναι ἐν τῷ πατρὶ δυνάμει <καὶ> διαθἐσει. εἷς γὰρ νοῦς πατρός, ὁ παῖς — 9 Joh. 10, 30 — 11 vgl. Joh. 17, 21 f M U 1 ἴδιον] ἀΐδιον Μ | * <φαίνεται καὶ> * 2 ἀπήει U 4 ἤ < U | πάλιν γὰρ U | λέγειν Μ 6 συνάγει] συλλέγει Μ 8 τὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς U | ὁ < U 10 τὸν 1 < U; dafür εἶναι + τὸν U 12 κἀγὼ] ἐγὼ U 14f συναλοιφὴν *] συναλειφὴν Μ συναλιφὴν U τῆς ἀληθείας ἐπανισταμένην *· * Φίλιππος [δὲ] ὁ ἅγιος ἀπόστολος φάσκων ὅτι »δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα σου«. ὁ δὲ εἶπεν »ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα«, καὶ οὐκ εἶπεν »ἐγώ εἰμι ὁ πατήρ«, ἀλλὰ", "candidate_score": 0.635232, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_57_59", "bdc_text": "ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V. alles übergeben , etc.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1540", "psc_text": "διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ ἐκ θεοῦ ὂν οὐ σταθήσεται, ἀλλὰ καιρῷ μὲν ἀκμάζει, εἰς τὸ παντελὲς δὲ διαρκῶς οὐκ ἐμπαραμένει. τάχα δὲ οἶμαι ἐν τῇ τῶν Αἰγυπτίων χώρᾳ συντετυχηκέναι καὶ ταύτῃ τῇ αἱρέσει οὐ γὰρ ἀκριβῶς τὴν χώραν μένηνμαι, ἐν ᾐ αὐτοῖς συνέτυχον)· καὶ τὰ μὲν κατὰ ἱστορίαν φύσει αὐτοψίᾳ περὶ ταύτης ἔγνωμεν, τὰ δὲ ἐκ συγγραμμάτων περὶ αὐτῆς ἐμάθομεν. Οὑτοι γὰρ οἱ Σηθιανοὶ ἀπὸ Σὴθ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀδὰμ σεμνύνονται τὸ γένος κατάγειν αὐτόν τε δοξάζουσι καὶ εἰς αὐτὸν πάντα ὅσαπερ ἀρετῆς εἰναι * ἀναφέρουσι, τά τε τῆς ἀρετῆς τεκμήρια καὶ δικαιοσύνης καὶ ὅσα τοιαῦτα ὑπάρχει. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ Χριστὸν αὐτὸν", "candidate_score": 0.635137, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", "candidate_score": 0.635071, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1629", "psc_text": "Harvey Hippolyt refut. X 19 Tertullian adv. Marc. I 2. 22 IV 17 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 45, 1; S. 23, 18 Marx V M 3 τετυπομένα V 6f † προανεφώνει] lies wohl ἐξεφώνει * 10 συγκυρήματι] συγκρίματι M 12 βέμβικος aus etwas anderem hergestellt Vcorr | ὀ///δυνοποιῶν, 2 Buchstaben hinter ὁ ausradiert Veorr 13 πετηνῶν, η statt ει Vcorr | θίξιν M 14 ἐναργεστάτης *] ἐνεργεστάτης VM 17 <τοῦ> * 19 άσφαλισαμένου, ου aus ων Vcorr | <τε> * 20 Unterschrift κατὰ Κερδωνιανῶν 21 Überschrift κατὰ Μαρκιωνιστῶν εἰκοστὴ δευτέρα, ἡ καὶ μݲβݲ VM τρόποις προεστήσατο διδασκαλεῖον. ἡ δὲ αἵρεσις ἔτι καὶ νῦν ἔν τε Ρώμῃ καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἐν Αἰγύπτῳ τε καὶ ἐν Παλαιστίνῃ, ἐν Ἀραβίᾳ τε καὶ ἐν τῇ Συρίᾳ, ἐν Κύπρῳ τε καὶ Θηβαΐδι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Περσίδι καὶ ἐν ἄλλοις τόποις εὑρίσκεται. μεγάλως γὰρ ὁ πονηρὸς ἐν αὐτῷ", "candidate_score": 0.635058, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.635014, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", "candidate_score": 0.634791, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", "candidate_score": 0.634705, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1289", "psc_text": "12 ἀεὶ, ἀ auf Rasur Vcorr < lat. 14 τὸ τὸν τόπον (1. πόντον) Hipp. | εἰ] εἰς M 15 ἄπειρον <οὕτ> Hipp. ὀρᾶται Hipp. 16 Ἡ Μάρκου — ἐδογμάτισε] ἡ Μάρκου φιλοπονία, μᾶλλον δὲ ματαιοπονία βούλεται συνιστᾶν Hipp. 20 εἰπεῖν] dedisse lat. | θέλω δή σοι Ausgg.] θεανδήσοι V M volo autem tibi lat. θέλω Γε σοι Hipp. 22 ἵνα ἴδῆς Hipp. | αὐτῆς τὸ κάλλος Hipp. 23 τὸ φρόνιμον] sapientiam lat. τὸ φρόνιμα Hipp. 23f ὅρα οὐν κεφαλὴν] vide quid igitur in capiit eins lat. οὖν κεφαλὴν ἄνω, τὸ α καὶ τὸ ω, τράχηλον δὲ β καὶ ψ, ὤμους ἅμα χερσὶν γ καὶ χ, στήθη ὁ καὶ φ, διάφραγμα ε καὶ υ, κοιλίαν ζ καὶ τ, αἰδοῖα η καὶ σ, μηροὺς θ καὶ ρ, γόνατα ι καὶ π, κνήμασ κ καὶ ο, σφυρὰ λ καὶ ξ, πόδας μ καὶ ν. τοῦτό ἐστι τὸ σῶμα τῆς κατὰ τὸν μάγον", "candidate_score": 0.634699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_30_32", "bdc_text": "RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2173", "psc_text": "16, 9; S. 464, 3ff τοὺς μὲν χαίροντας καὶ χανυωμένους ἐπ᾿ αὐτῷ (sc. über Montanus), μακαρίζοντος τοῦ πνεύματος καὶ διὰ τοῦ μεγέθους τῶν ἐπαγγελμάτων ἐκφυσιοῦντος und Tertullians Schrift de spe fidelium adv. Marc. ΙΙΙ 24 Μ U 2 ἀλλὰ < U | οὐδὲ *] οὐκ M U 3 πάντῃ] παντὶ U 4 εὐθὺς] καὶ αὐτὸς U 5 * etwa <τοὺς ἐκβάλλοντας τοὺς> * 7 τὸ < U 8 ἔχουσαι Μ 9 ἀπαγγειλάμενοι U | οὐκ ἔχουσιν U 10 εἰ δὲ + καὶ U 12 πᾶς] πῶς U 14 ἑαυτοῦ Μ 15 καὶ] lies ὁμοίως τῷ? * 16 δὲ < U | ἰδοὺ] εἰ U 17 * ergänze etwa <τὰ αὐτὰ λέγει τοῖς τῆς παλαιᾶς διαθήκης προφήταις τοῖς λέγουσιν> *, vgl. S. 223, 16ff | nach ἣν εἷδεν noch einmal geschriebcn καὶ τὸ τάδε λέγει κύριος Μ 19 κατὰ τὰς θείας γραφὰς U 21 φησὶν hinter ὁ δίκαιος u 22 ὑμῖν]", "candidate_score": 0.634345, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2343", "psc_text": "γέγονε τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ περὶ ὧν τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ διὰ Ἰωάννου οὐ πεφρόντισται σημᾶναι· ἤδη γὰρ ἦν τοῦτο διὰ τῶν τριῶν εὐαγγελιστῶν λιστῶν σημανθέν. καὶ πάλιν τοῖς ἄλλοις εὐαγγελισταῖς περὶ τῶν ἄλλων οὐ πεφρόντισται, διὰ τὸ ἕκαστον ἀφ᾿ ἑκάστου βοηθείσθαι. καὶ γὰρ παρὰ πάντων συλλεγομένη ἡ ἀλήθεια δείκνυται μία τις οὖσα καὶ πρὸς ἑαυτὴν μὴ στασιάζουσα. ἐκεῖθεν γὰρ εὐθὺς ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ, ὡς ἔφην, εἰς τὴν Ναξαρὲτ ἔρχεται καὶ μένει ἐκεῖ, οὔπω τινὸς μαθητοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντος. κἀκεῖθεν κατέρχεται πρὸς τὸν Ἰωάννην, ὅτε εὐθὺς διὰ τοῦ Ἀνδρέου καλεῖται ὁ Πέτρος, εἶτα Φίλιππος καὶ διὰ Φιλίππου Ναθαναήλ. μηδεὶς δὲ καὶ τοῦτο ἀμφιβάλλων περιεργαζέσθω, ὁρῶν ὅτι Ἀνδρέας πρῶτος ὑπήντησε τῷ Ἰησοῦ, ἔπειτα Πέτρος καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἐκλήθη, ἵνα ἄρξηται καὶ περὶ τούτου ἀσχάλλειν. ἡ μὲν γὰρ συνάντησις τῷ Ἀνδρέᾳ πρώτῳ γεγένηται, μικροτέρῳ ὄντι τοῦ Πέτρου τῷ χρόνῳ τῆς ἡλικίας· ὕστερον δὲ πάλιν, ὅτε ἡ τελεία αὐτοῖς ἀπόταξις γεγένηται,", "candidate_score": 0.634239, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", "candidate_score": 0.633904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", "candidate_score": 0.633817, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", "candidate_score": 0.633803, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_671", "psc_text": "ist Verwechslung mit Hegesipp — 23 f Verwechslung mit dem Apostel Johannes, vgl. Polykrates bei Eus. h. e. III 31, 3; S. 264, 18 Schwartz u. V 24, 3; S. 490, 20 — 25 f vgl. Hebr. 5, 6 V M 6 τό τε βασιλικὸν καὶ τὸ ἀρχιερατικόν *] τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἀρχιερατικοῦ VM 9 καὶ < Ι μείζονα βασιλέα M 11 εὐθὺς hineingefiickt Vcorr < M Ι τοῦ2 < V 13 συνανατροψὴν *, vgl. S. 70, 20] συναναστροφὴν 14 <πρώτης> * 16 ἡμῖν1] ἡμῶν M 17f ναζιραῖον aus ναζιρέων Vcorr 18 <τε> Ι τοῦ Ἰωσὴφ M 19 εὕρομεν, ε auf Rasur statt η Vcorr 20 διὸ oben hiningeflickt Vcorr 22 οὕτω V 23 ἐπὶ < M 24 φέρειν V 25 αὐτοῖς] ὑπ’ αὐτῶν V; lies αὐτῶν? * ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός »εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέχ«, βασιλεύς τε ὁμοῦ κατὰ τὴν τάξιν τὴν ἄνωθεν,", "candidate_score": 0.633727, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", "candidate_score": 0.633572, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_850", "psc_text": "ἄχρι] ἕως M 5 τω aus τὸ V τὸ M 7 ὡς — λέγουσιν am Rande nachgetragen Vcorr < M 8 angeflickt Vcorr 10 αὐτῶν Μ 11 Βενιαμεὶν M 12 παραδό//σεων, ο aus ω Vcorr παραδώσεων M 14f Γαμαλιήλου M 16 δεινὰ < M | κωκύματα κυήματα Vcorr κυήματα M 17 λή///ψομαι, μ ausradiert V 18 τοῦ2 < 21 καὶ angeflickt Vcorr 23 αὐτὸν M 24 λεξιθηροῦσι aus λέξεσι θηροῦσι Vcorr 25 * etwa αὐτοῖς ὑπ᾿ αὐτῶν πεπλασμένα) * 26 καὶ2 < τῷ γένει. καὶ οὐ πάντως ἐπειδὴ Κύπριος ἠν, οὐκ ἠν ἀπὸ τοῦ Λευί, ὡς καὶ ὁ ἅγιος Παῦλος, εἰ καὶ ἀπὸ Ταρσοῦ ὡρμᾶτο, οὐκ ἠν ἀλλότριος τοῦ Ἰσραήλ. διασπαρέντων γὰρ πολλῶν ἐν τοῖς χρόνοις Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς καὶ ἐν χρόνοις ἄλλοις, καθότι συνέβαινε πόλεμος, καὶ αἰχμαλωτισθέντων καὶ † δοθέντων εἰς πολιορκίαν, οἱ μὲν αἰχμάλωτοι ἀρθέντες ἐπέμειναν ἔν τισι τόποις, οἱ δὲ ἀπὸ τῆς τοιαύτης αἰτίας ἀναχωρήσαντες κατῴκουν ἕκαστος", "candidate_score": 0.633278, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441", "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte", "candidate_score": 0.633134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.633057, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2414", "psc_text": "Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου. ς. ݲ Μάγνου Πομπηίου καὶ Οὐαλερίου. ς ݲ. Λεπίδου καὶ Ἀρουγκίου. η ݲ. Καίσαρος καὶ Καπίτωνος. θ ݲ. Κρητικοῦ καὶ Νερούα. ι ݲ. Καμίλλου καὶ Κυϊντιλλιανοῦ. ια ݲ. Καμήρου καὶ Σαβίνου. ιβ ݲ. Δολαβέλλα καὶ Σιλανοῦ. ιγ ݲ. Λεπίδου καὶ Ταύρου. 5—S. 291, 18 vgl. Zu S. 2S4, 7; Epiph. Benützt eine Konsulsliste, die sich mit Der in den sog. Consularia Const. und im Chronicon pasch. Überlieferten (MG. auct. Antiqu. IX 218FF, vgl. XI 197 ff) aufs engste berührt. Die gemeinsamen Fehler der drei Zeugen dürfen selbstverständlich nicht verbessert werden. Die Liste geht von 2 v. Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus", "candidate_score": 0.632899, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43_45", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 . Und sol der kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1139", "psc_text": "παντοκράτορα λέγει τῶν ὑποκειμένων. συμπροβεβλῆσθαι δὲ V M lat. 1 <ἐν τῷ> Ausgg.] in eo lat. | τὸ||| V corr τὸν M 2 τριάκοντα Ausgg.] ἔνα VM triginta lat. | † ἀνήριθμον (ἀνήρυθμον M) φῦλον] innumerabiles lat.; alter Fehler für ἀνηρίθμων φύλων* 4 πάσης hineingeflickt V corr καὶ ἀριστερὸν ἄρχοντα ἐδογμάτισεν ὁμοίως τοῖς ῥηθησομένοις ὑφ᾿ ψευωνύμοις Γνωστικοῖς. καὶ τὸν Ἰησοῦν > ποτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ συσταλέντος ἀπὸ τῆς Μητρὸς αὐτῶν συναναχυθέντος <τε> τοῖς ὅλοις φησι, τουτέστιν <ἀπὸ> τοῦ Θελητοῦ, ποτὲ δὲ ἀπὸ τοῦ ἀναδραμόντος εἰς τὸ Πλήρωμα, τουτέστιν τοῦ Χριστοῦ, ποτὲ δὲ ἀπὸ τοῦ Ἀνθρώπου καἰ τῆς Ἐκκληοίας. καἰ τὸ Πνεῦμα δὲ τὸ ἅγιον ὑπὸ τῆς Ἀληθείας φησὶ προβεβλῆσθαι εἰς ἀνάκριστιν καὶ καρποφορίαν τῶν Αἰώνων, ἀοράτως εἰς αὐτοὺς εἰσιόν· δι᾿ οὗ τοὺς Αἰῶνας καρποφορεῖν τὰ φυτὰ τῆς. Πεπλήρωται τὰ Εἰρηναίου κατὰ τῶν Οὐαλεντίνων. 33. Καὶ ταῦτα μὲν καὶ τὰ τοιαῦτα * ὁ προειρημένος ἀνὴρ πρεσβύτης Εἰρηναῖος, ὁ κατὰ πάντα ἐκ", "candidate_score": 0.632652, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1524", "psc_text": "nachgetragen V corr 29 nach ὅτι ein Wort von 2 — 3 Buchstaben ausradiert V corr | vor ψεύστης + ὁ M; lies wohl οὐ ψεύστης ἦν μόνον * 30 τὸ1 aus τῶ V corr γλωσσόκομον, ἵνα ἀναπολόγητος ᾖ διὰ φιλαργυρίαν τὸν ἴδιον δεσπότην παραδοὺς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. τίς οὖν ὁ τούτου πατήρ, ὁ πρὸ αὐτοῦ ψεύστης ὑπάρχων, ἀλλ’ ἢ ὁ Κάϊν, οὗ μιμητὴς ὁ Ἰούδας; ἐκεῖνος γάρ, ψευσάμενος τῷ ἀδελφῷ ὡς ἐν φιλαδελφίᾳ, ἠπάτησε καὶ παρέπεισεν διὰ τοῦ ψεύδους καὶ ἐξαγαγὼν αὐτὸν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάρας τὴν χεῖρα ἀπέκτεινεν. οὕτω καὶ ὁ Ἰούδας »τί θέλετέ μοι« φησί δοῦναι, καὶ ἐγὼ αὐτὸν παραδώσω ὑμῖν;« καί »ὃν ἂν φιλήσω. αὐτός ἐστι, κρατήσατε αὐτόν«. καὶ ἐλθὼν ὁ προδότης »χαῖρε Ῥαββί« ἔλεγε, τοῖς χείλεσι τιμῶν, καρδίαν δὲ πόρρω ἀπέχουσαν θεοῦ κεκτημένος. 5. Ἄρα γοῦν οὗτος ὁ Ἰούδας, πατὴρ αὐτῶν γενόμενος κατὰ τὴν ἀρνησιθεΐαν καὶ προδοσίαν, Σατανᾶς ὑπάρξας καὶ διάβολος οὐ τῇ φύσει. ἀλλὰ", "candidate_score": 0.632611, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1641", "psc_text": "καλῷ συλλειτουργῷ πατρὶ δὲ σῷ, ζηλώσας λοιπὸν καὶ εἰς μέγαν ἀρθεὶς θυμὸν καὶ ὑπερηφανίαν τὸ σχίσμα ἐργάζεται ὁ τοιοῦτος, ἑαυτῷ τὴν αἵρεσιν προστησάμενος καὶ εἰπὼν ὅτι »ἐγὼ σχίσω τὴν ἐκκλησίαν ὑμῶν καὶ βαλῶ σχίσμα ἐν αὐτῇ εἰς τὸν αἰῶνα«, ὡς τὰ ἀληθῆ μὲν σχίσμα ἔβαλεν οὐ μικρόν, οὐ τὴν ἐκκλησίαν σχίσας ἀλλ᾿ ἑαυτὸν καὶ τοὺς αὐτῷ πεισθέντας. 3. Ἔλαβε Τε τὴν πρόφασιν παρὰ τοῦ προειρημένου Κέρδωνος, γόητος καὶ ἀπατηλοῦ. καὶ αὐτὸς μὲν γὰρ δύο κηρύττει ἀρχάς, προσ- 19 vgl. conc. Nic. can. 5 κρατείτω ἡ γνώμη κατὰ τὸν κανόνα τὸν διαγορεύοντα τοὺς ὑφ᾿ ἑτέρων ἀποβληθέντας ὑφ’ ἑτέρων μὴ προσίεσθαι V M 1 ῥάκκους, erstes κ durchgestrichen V corr 11 χώρημα hinter κήρυγμα durchgestrichen V corr 12 περισσότερον + <δὲ>?* 13 αὐτῷ am Rande V corr 18 <δὲ> * | <διὰ> * 22 συλλετουργῷ aus συνλειτουργῷ 25 ὅτι < Μ 26 ὡς] ὃς? * 29 nach γὰρ noch einmal καὶ αὐτὸς,", "candidate_score": 0.632486, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", "candidate_score": 0.632394, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2415", "psc_text": "Chr. Bis 28 n. Chr. — 11 hinter Λαμίου καὶ Σερουιλίου Νοννίου sind in allen 3 Zeugen die Konsuln des Jahres 4 n. Chr. Ausgefallen; der Mangel wird wieder eingebracht durch die Spaltung bei ι ݲ ε ݲ ι ݲ ς ݲ — 14 η ݲ Καίσαρος καἲ Καπίτωνος] Germanicus Caesar u. C. Fonteius Capito sind in Wirklichkeit die Konsuln von 12 n. Chr.; die Umstellung ist allen Zeugen gemeinsam M U 1 ποιῆσαι]γενέσθαι ? * | εἴκοσι ἐννέα] ἐννέα Μ 2 f μετά τε τὸ *] μετὰ δὲ τὸν Μ μετ᾿ αὐτὸν δὲ U 3 ἀπὸ Μ 3 f ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *]", "candidate_score": 0.632016, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2227", "psc_text": ". . φασὶ . . . χρῆναι μόνοις τοῖς ἡλιακοῖς ἕπεσθαι κύκλοις τοὺς ὀρθῶς ταῦτα κανονίζοντας . . . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων ὡς ἀρχῆς οὔσης κτίσεως ἡλίου καὶ πρώτου μηνὸς ἀναλογίζονται τὴν εἰρημένην ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν. καὶ ταύτην εἶναι λέγουσι τὴν ὀκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων, καθ᾿ ἣν ἀεὶ τὸ πάσχα ἄγουσιν (andere Angabe = 6. April bei Ps. Chrysostomus hom. in pascha Migne 59, 747) Μ U 1. εὐαγγέλια Μ 2 περιέπεσον U 3 οὗτοι] αὐτοὶ, u. vor οὐ τῷ τυχόντι gestellt U 5 die Einfügung von πρώτου vor μηνὸς ist nicht unbedingt erforderlich, vgl. die oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς", "candidate_score": 0.631737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1212", "psc_text": "15 <σιαιρεῖται> Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξεῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", "candidate_score": 0.631567, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808", "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ", "candidate_score": 0.631535, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2387", "psc_text": "— 15 Matth. 4, 12f — 21 die zwei Passah: Joh 2, 13ff u. 11, 55ff — 23ff Es ist beachtenswert, daß Epiph. in der Berechnung der Lehrtätigkeit Jesu (3 Passah = 2 ¼ Jahre) mit Africanus (vgl. Ed. Schwartz Abh. Gött. Ges. 1895 S. 28ff) gegen Eusebius (3 ½ Jahre dem. ev. VIII 2, 108; S. 387, 17ff Heikel) zusammengeht, während er mit Eusebius gegen Aficanus den Tod Christi ins 18. Jahr des Tiberius setzt, vgl. unten S. 292, 15 u. Eusebius-Hieronymus Christi S. 174, 14ff Helm M U (von κατηγοροῦσι Z. 20 an) 1 προβατικῆς am Rand nachgetragen M 9 [φασίν] * 13 <ἐγγὺς> * 21 αὐτοῦ τοῦ] τοῦ αὐτοῦ U | περὶ δύο πάσχων U 22 πεποιηκότα U | ἐν περιόδῳ — δύο < U 23 πάσχα ἑνὸς U | διηγοῦνται < U | οἴδασιν U 24f ὡς πανταχόθεν ἐδείξαμεν < U σωτὴρ ἄλλο Πάσχα, ὡς εἶναι", "candidate_score": 0.631374, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2009", "psc_text": "etwa <περιέχει,μόνον τῇ καινῇ διαθήκῃ. οὐκ οἶδα δέ, εἰ καὶ τὸ εὐαγγέλιον ὁμοίως τῷ Μαρκίωνι ῥᾳδιουργεῖ>*, Vgl. S. 188,3f 9 δυσχερὴς *]δυσχερὲς V M 10 εἰπεῖν*] ἰδεὶν V M 11 ἔγνωμεν τῶν αὐτοῦ am zeilenende nachgetragen V corr 14 κατὰ2]εἰς?* 15f τῷ . . . τῷ εἰρημένῳ*]τὸ . . . τὸ εἰρημένον V M 190-21 διδάσκων μὴ-γίνεται am Rande nachgetragen V corr 20 μάμος*] γάμου V M σεται δὲ ὁ τοιοῦτος καὶ διελεγχθήσεται ἀπὸ μὲν τῆς ἤδη πρὸς τὸν αὐτοῦ ἐπιστάτην ἀντιθέσεως, διὰ πολλῶν ποιησαμένων ἡμῶν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀντιλογίαν τε καὶ ἀνατροπήν, ἐν ὁποίαις τε καὶ ὁπόσαις συνάδει τὸ εὐαγγέλιον τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ, καὶ ὡς αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν ὁμολογεῖ τὸ ποίημα τοῦ κόσμου εῖναι ἴδιον καὶ αὐτοῦ, καὶ τοῦ πατρὸς εἶναι τὴν κτίσιν, ὥς γε μάλιστα συνελόντι φράσαι κορυφαιότατόν τι ῥῆμα παρὰ τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ εἰρημένον, τό »ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν", "candidate_score": 0.63123, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2201", "psc_text": "sachlich nicht zu beanstanden. Beachte vorbeugende Bemerkung S. 211, 15 ἔστιν δὲ καὶ ἄλλη Πέπουζα — 2 f über eine montanistische Sonderfeier vgl. Tertullian de ieiunio 13 si et ista sollemnia quibus tunc praesens patrocinatus est sermo, nos quoque in deversis provinciis fungimur in spiritu invicem repraesentati, lex est sacramenti, auch Filastrius haer. 49, 5; S. 26, 17 dicunt ... eos de infantis sanguine in pascha miscere in suum sacrificium suisque ita ubique emittere perniciosis et falsis satellitibus. — Pepuza ist wohl auch der Ort, wo die Gebeine des Montanus und seiner Genossinnen bis 550 verehrt wurden, vgl. Johannes von Ephesus (Revue de l᾿orient chrétien II 489); jedenfalls war Pepuza der Mittelpunkt der montanistischen Hierarchie, vgl. Hieronymus ep. 41, 3, 2; S. 313, 18 Hilberg habent enim primos de Pepusa Phrygiae patriarchas — 11 ff bei Filastrius Ascodrugitae (ebenso cod. Theod. XVI 5, 65; dagegen 5, 10 Tascodrogitae), dazu die", "candidate_score": 0.630467, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_841", "psc_text": "ὁρμώμενος καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ σωτῆρος εἰρημένα καλῶς ἀκριβολογήσας περὶ ἑκάστης ὑποθέσεως τῆς εἰς Χριστὸν πληρωθείσης, ὡς εἶπον, τὰς μαρτυρίας ἐξέθετο, ἀφ’ ὡν προφητῶν οὑτοι ἑαυτοὺς ἀπηλλοτρίωσαν. καὶ εὐθὺς ἔδειξεν ὡς τοῖς πρὸς Ἰωάννην τὸν βαπτιστὴν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων πεμφ- 9f vgl. Rom. 14, 20 u. I Tim. 4, 3 — 19f gemeint sind wohl Johannesakten; vielleicht dieselben wie bei den Enkratiten vgl. haer. 47, 1, 4 — 22 Joh. 1, 1 V M cat. (bis Ζ. 14 σαφὲς ἂν εἴη) 1 οὖν cat. 2 εἰ καὶ + <μόνον> ? * | ἕως] εὐθέως cat. | εἴποιμεν cat.] εἴποιμ’ ἂν V M 3 ἡγήσατο κοινὸν cat. 4 διεξήγαγε] ἀπεφήνατο cat. 6 αὐτῷ < cat. | ἤγετο getilgt, ür am Rande ἔλεγεν Vcorr ἔλεγεν cat. | ὄντων < cat. 8 παραδοὺς cat. 9 vor ἐστὶ + αὐτῷ cat. 11 εἶχεν < 12 ἡ ἔμφασις] ὁ λόγος cat. | ἀνθρώπων cat.] ἀνθρώπου", "candidate_score": 0.630132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [τῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", "candidate_score": 0.630092, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", "candidate_score": 0.630038, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_30_32", "bdc_text": "RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", "candidate_score": 0.629942, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1251", "psc_text": "σώματος παρεδίδου τὴν σιαγόνα τύπτεσθαι καὶ οὐκ ἔτυπτε. καὶ ἀπὸ τότε ἐφυλάττετο τὰ νῦν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τηλαυγῶς εἐρη- 18 Job. 13, 7 — 10 vgl. Job. 2, 22 — 20 I Kor. 3, 2f — 24 Lev. 24, 20 V Μ 1 τῆ|||| . . . εἰρημένη||| ἐντολῆ|||||, überall ein Buchstabe wegradiert Vcorr | ὅτι *] τὸ V M 2 <γὰρ καὶ> * 9 τῷ μειρακίῳ am Rande nachgetragen Vcorr | τῷ νεανίσκῳ am Rande nachgetragen Vcorr 10 τῷ τελείῳ ἀνδρὶ auf Rasur Vcorr 13 μαχάρᾳ *] μάχαιρα VM 19 γένησθε aus γενήσεσθαι Vcorr 21 τελειό||| τεραι, ο aus ω Vcorr | vor ἐντολαὶ Rasur von 5 Buchstaben Vcorr 21 f οὖσαι μὲν auf Rasur Vcorr 22 αἰ αὐταὶ nachgetragen Vcorr ἑαυταὶ Μ | ἀλλὰ]? * 25 ἐκβάλλετε Μ μένα, τότε μὲν ἀνάγκῃ ὡς νέων σωφρονιζομένων, νῦν δὲ προαιρέσει ἄτε δὴ τελείων τειθομένων. εἰ δὲ φάσκεις περιπλοκὴν εἶναι ταύτην,", "candidate_score": 0.629728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2425", "psc_text": "Μ περίοδος U |ἑορτῆς < U 19 ἐμφέρεται U 20 περὶ τὸν Ἰαννουάριον μῆνα U | Ἰαννουαρίω Μ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων — ἥτις ἐστὶ κατὰ Ῥωμαίου Πέμπτη Ἰανουαρίου ἑσπέρα εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσα, κατ᾿ Αἰγυπτίους Τυβὶ ἑνδεκάτη, κατὰ Σύρους εἴτ᾿ οὖν Ἕλληνας Αὐδυναίου ἕκτη, κατὰ Κυπρίους εἴτ᾿ οὖν Σαλαμινίους πέμπτου Πέμπτη, κατὰ Παφίους Ἰουλίου τεσσαρεσκαιδεκάτη, κατὰ Ἄραβας Ἀλεὼμ μία καὶ εἰκάς, κατὰ Καππάδοκας Ἀταρτᾶ τρισκαιδεκάτη, κατὰ Ἀθηναίους Μαιμακτηριῶνος Πέμπτη, κατὰ Ἑβραίου Τηβὴθ πέμπτη· ἔδει γὰρ καὶ ἐνταῦθα πληρωθῆναι τὸ ὑπὸ τοῦ προφήτου εἰρημένον »εἰσῆλθεν πρὸς ἡμᾶς ἡ κιβωτὸς τοῦ θεοῦ« (λέγει δὲ τὴν Χριστοῦ τελείαν ἐνανθρώπησιν) »τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα", "candidate_score": 0.629065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", "candidate_score": 0.628722, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", "candidate_score": 0.628289, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2227", "psc_text": ". . φασὶ . . . χρῆναι μόνοις τοῖς ἡλιακοῖς ἕπεσθαι κύκλοις τοὺς ὀρθῶς ταῦτα κανονίζοντας . . . ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων ὡς ἀρχῆς οὔσης κτίσεως ἡλίου καὶ πρώτου μηνὸς ἀναλογίζονται τὴν εἰρημένην ταῖς ἱεραῖς γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν. καὶ ταύτην εἶναι λέγουσι τὴν ὀκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων, καθ᾿ ἣν ἀεὶ τὸ πάσχα ἄγουσιν (andere Angabe = 6. April bei Ps. Chrysostomus hom. in pascha Migne 59, 747) Μ U 1. εὐαγγέλια Μ 2 περιέπεσον U 3 οὗτοι] αὐτοὶ, u. vor οὐ τῷ τυχόντι gestellt U 5 die Einfügung von πρώτου vor μηνὸς ist nicht unbedingt erforderlich, vgl. die oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς", "candidate_score": 0.628206, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_30_32", "bdc_text": "RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3179", "psc_text": "16 πάλιν αὐτὰς] πάντας M #x003C; S 16f ἐν τῇ — προφητείᾳ] im 65. Psalm S 16 πέμπτον] καὶ πέμπτον hinter προ- φητείᾳ U 17 καὶ ἀνοικείως < S Ι <εἰς> * nach S 18 ὑφέξουσαν ἡμαρτημένων + ihre S Ι ἐνβιβάζει M Ι ἀτοπίας < U 19 ἐστιν] voll ist S γὰρ < S 19f καθάπερ — ἐξεθέμεθα < S 20 σώματα U Ι nach S 21 μετὰ τὴν παράβασιν < S Ι σῶμα] Fleisch ὁτὲ ὁτὲ μὲν ὡς διὰ τὸ σῶμα λέγειν τὰς ψυχὰς ἡμαρτηκέναι, ἑτὲ δέ, ἐπειδήπερ ἑμάρτοσαν, διὰ τοῦτο καὶ δεσμὸν αὐτὸ καὶ παγίδα πρὸς κατάκρισιν γεγονέναι. εἰ γὰρ διὰ τὸ σῶμα ἥματρον, συνῆν ἄρα ἐξ ἀπχῆς αὐταῑς ταῖς καὶ πρὸ τῆς ἀμαρτίας τὸ σῶμα. πῶς γὰρ διὰ τοῦτο ἡμάρτανον, μὴ ἦν μηδέπω; εἰ δὲ παγὶς πάλι αὐτὸ τὸ σῶμα καὶ πέδαι νομίζεται καὶ δεσμός, οὐκέτι τὸ συναμφότερον αἴτοιν, ἀλλὰ ψυχὴ μόνη. ἁμαρτήσαντι γὰρ μετὰ τὸ", "candidate_score": 0.627928, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304", "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |", "candidate_score": 0.627798, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2408", "psc_text": "Rand τῆ κݲεݲ τοῦ δεκεμβρίου Μ 18 πληρούντων *] πληροῦντα Μ 19 οὖν] μὲν γὰρ U | τῷ < Μ 20 f ὑπατείᾳ — συναφείας] ὅπερ ἦν ῥωμαίων πρὸς ἰουδαίους συναφείας εἰκοστὸν ἔνατον ἔτος U 21 δὲ] μὲν γὰρ U 22 τρισκαιδεκα U | συναφθῆναι τελείως U 23 f ἐπὶ τέσσαρσιν ἔτεσιν] μετὰ ἔτη τέσσαρα U 24 nor τῆς + ἀπὸ Μ | vor ἐλάσσω + ἢ Μ καὶ μέρη φόρων Ῥωμαίοις τελούμενα * ἐπὶ πέντε ἔτεσι πλείω ἐλάσσω, ἕως ὅτου τέλεον παρεδόθη ἡ Ἰουδαία καὶ ὑπόφορος αὐτοῖς γεγένηται, ληξάντων τῶν ἀπὸ Ἰούδα ἀρχόντων καὶ Ἡρῴδου ἐξ ἐθνῶν κατασταθέντος, προσηλύτου μέντοι γε, εἶτα Χριστοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας ἐλθόντος τε ἐπὶ τὸ κήρυγμα, ληξάντων τῶν ἀπὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν χριστῶν ἡγουμένων, διαρκεσάντων ἕως Ἀλεξάνδρου Κριστοῦ ἡγουμένου καῚ Σριστῶν τῆς καῚ Ἀλεξάνδρας· ἐφ’ οἷς ἐπληρώθη ἡ προφητεία τοῦ Ἰακώβ, τό » οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν", "candidate_score": 0.627632, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_57_59", "bdc_text": "ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V. alles übergeben , etc.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2030", "psc_text": "4 hinter τούτω Rasur von 2 Buchstaben V corr | <δὲ>* 7 ἀνομίαν] lies wohl ἄνοιαν* 10 ἀκείνους aus ἐκείνοις V corr 12 <λαβὼν>* 14 τὴν <τῶν> ἄνω?* 15 ἐν auf Rasur V corr 15f τὰ φύσει—ποῖά ἐστι am Rande nachgetragen V corr εἶτα, φηςίν, ἔδωκεν ὁ Χριστὸς ἑαυτὸν παθεῖν ἐν αὐτῷ τῷ σώματι καὶ ἐσταυρώθη ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐτάφη ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀνέστη ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἔδειξεν αὐτὴν τὴν σάρκα τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς. καὶ ἀναλύσας, φηςίν, αὐτὴν τὴν ἐνανθρώπησιν ἑαυτοῦ ἀπεμέρισε πάλιν ἑκάστῳ τῶν στοιχείων τὸ ἴδιον ἀποδούς, τὸ θερμὸν τῷ θερμῷ, τὸ ψυχρὸν τῷ ψυχρῷ, τὸ ξηρὸν τῷ ξηρῷ, τὸ ὑγρὸν τῷ ὑγρῷ· καὶ οὕτως διαλύσας ἀπ’ αὐτοῦ πάλιν τὸ ἔνσαρκον σῶμα ἀνέπτη εἰς τὸν οὐρανόν ὅθεν καὶ ἧκε. 3. Καὶ ὧ πολλῆς δραματουργίας τῶν τὰ τοιαῦτα λεγόντων, ὡς παντί τῳ σαφὲς εἴη μίμων μᾶλλον ἐργαστήριον ἤπερ ἐπαγγελίας ζωῆς ἢ συνέσεως χαρακτῆρα κεκτημένων. εἰ γὰρ ὄλως ἔλυεν αὐτὸ", "candidate_score": 0.62762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2455", "psc_text": "παρθένον, εἶπαν <τοῦτο διὰ> τὴν ὑπόνοιαν [τῶν] τινῶν † λεγόντων ἐν παραδόσει ὡς ὅτι διὰ ἑπτὰ μηνῶν ἐγεννήθη. εὑρήκαμεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ † προπόσωνν ἕως ἑνδεκάτης Τθβὶ καὶ πρὸ ὀκτὼ εἰδῶν Ἰανουαρίων, ὅτε ἀληθὼς τὰ θεοφάνεια ἐγένετο καὶ ἐγεννήθη, ἑπτὰ μηνῶν χρόνον κατὰ τὸν σεληνιακὸν δρόμον παρὰ ἡμέρας τέσσαρας. ὥστε οὖν εἰ εὕροις ἐνν παρασημειώσεσί που <ταῦτα> γεγραμμένα, μὴ σφάλλου περὶ τὴν εἴδησιν. τῷ μὲν γὰρ ὄντι ἡ βεβαία γέννησις τοῦ Χριστοῦ Τυβὶ ἑνδεκάτη ἐστί. τινὲς δὲ φασιν ὡς δέκα μῆνας ἐνεκυμονήθη παρὰ ἡμέρας ιݲδݲ καὶ ὥρας ὀκτώ, ὡς εἶναι ἐννέα μῆνας καὶ ἡμέρας δεκαπέντε καὶ ὥρας τέσσαρας, 9 Zu dem Tag 20. Juni bez. 21. Mai vergleicht Usener (Weihnachtsfest S. 5 A. 3a) Clemens Al. strom. I 145, 6; II 90, 18ff Stählin εἰσὶ δὲ οἱ περιεργότερον τῇ γενέσει τοῦ σωτῆρος ἡμῶν οὐ μόνον τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν προστιθέντες, ἥν φασιν ἔτους κݲηݲ Αὑούστου ἐν πέμπτῃ", "candidate_score": 0.627532, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_52_54", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423", "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor", "candidate_score": 0.627401, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", "candidate_score": 0.627341, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1074", "psc_text": "über V corr 28 f ἀποσῴζοντα Ausgg.] αὐτὸ σώζοντα YM servantem lat. σᾠζοντα τὸν τύπον τῆς ἀρχεγόνου καὶ πρώτης τετρακτύος, ἔκ τε τοῦ πνευματικοῦ ὅ ἦν ἀπὸ τῆς Ἀχαμὼθ καὶ ἐκ τοῦ ψυχικοῦ ὅ ἦν ἀπὸ τοῦ Δημιουργοῦ κα ἐκ τῆς οἰκονομίας ὅ ἦν κατεσκευασμένον ἀρρήτῳ τέχνῃ καὶ ἐκ τοῦ Σωτῆρος ὅ ἦν > κατελθοῦσα εἰς αὐτὸν περιστερά. καὶ τοῦτον μὲν ἀπαθῆ διαμεμνηκέναι οὐ γὰρ ἐνεδέχετο παθεῖν αὐτόν, ἀκράτητον τητον καὶ ἀόρατον ὑπάρχοντα) καὶ διὰ τοῦτο ἦρθαι, προσαγομένου αὐτοῦ τῷ Πιλάτῳ, τὸ εἰς αὐτὸν κατατεθὲν πνεῦμα χριστοῦ. ἀλλ' οὐδὲ τὸ ἀπὸ τῆς Μητρὸς σπέρμα πεπονθένα λέγουσιν. ἀπαθές γὰρ καὶ αὐτό, † τὸ πνευματικὸν καὶ ἀόρατον καὶ αὐτῷ τῷ Δημιουργῷ. ἔπαθεν δὲ λοιπὸν ὁ κατ' αὐτοὺς ψυχικὸς Χριστὸς καὶ ὁ ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένος μυστηριωδῶς, ἵν' ἐπιδείξῃ > αὐτοῦ ἡ Μήτηρ τὸν τύπον τοῦ ἄνω χριστοῦ, ἐκένου τοῦ ἐπεκταθέντος τῷ σταυρῷ καὶ μορφώσαντος τὴν Ἀχαμώθ μόρφωσιν τὴν κατ’ οὐσίαν. πάντα γὰρ", "candidate_score": 0.62688, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2423", "psc_text": "αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ τουτέστιν 1 f vgl. Panarion haer. 31. 14, 3; I 406. 17 — 8 f vgl. Kol. 2, 14 — 11 wie S. 291, 2f das der Sexti, so ist hier wieder das Konsulat der beiden Gemini, Rufus (= Fufius) und Rubellio, in zwei zerlegt; auch darin stimmt Epiph. Mit Den beiden Nebenzeugen Cons. Const. Und Chron. Pasch. Zusammen, vgl. MG Auct. Antiqu. IX 220 Μ U 2 περὶ Οὐαλεντῖνον—ἄλλους < U | αἱ 2 < Μ 3 μυθώδους Μ | ἀναγραψαμένους Μ | τριάκοντα] τέσσαρας Μμ 3 f οὓς—ἔτεσιν] καὶ τὰ ἀπὸ τῶν τριάκοντα ἐτῶν τοῦ σωτῆρος παρ᾿ αὐτῶν ἀλληγορηθέντα U 4 δυνηθῶσι U 5 ἀναγράφειν] lies wohl παραστῆσαι * 6 ἐνσαρκώσεως (neben παρουσίας) U 8 < προσλαβὼν καὶ > * | παθεῖν + κατεδέξατο U 8 f τοῦ θανάτου τὸ U 9 γὰρ] δὲ U 10 αὐτοῦ, sc. Christi] Αὐγούστου Μ 11 vor", "candidate_score": 0.626309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1212", "psc_text": "15 <σιαιρεῖται> Öh. | αὑτὸ V 17 > Cornarius | αὐτοὶ *] πρῶτοι V M 20 συ|||ζητοῦντας, ν wegradiert V 23 συ|||ζυγίαν, ν ausradiert V 25 <τὸν> Klosterm. 26 V M 28 * > ül. > τῷ μὴ διαζευγνύναι Hilgenfeld μέντοι καὶ τὴν τοῦ Μωσέως γνώμην, καθ’ ἤν τοῦτο ἐνομοθέτησεν, ἐξετάσωμεν, εὑρεθήσεται τοῦτο οὐ κατὰ προαίρεσιν ποιησας τὴν ἑαυτοῦ, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην διὰ τὴν τῶν νενομοθετημένων ἀσθένωεταν. ἐπεὶ γὰρ τὴν τοῦ δεοῦ γνώμην φυλάττειν οὐκ ἠδύναντο οὖτοι, ἐν τῷ μὴ ἐξεῖνια αὐτοῖς ἀκβάλλειν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, αἶς τινὲς αὐτῶν ἀηδῶς συνῴκουν καὶ ἐκινδύνευον ἐκ τούτου ἐκτρέπεσθαι πλέον εἰς ἀδικίαν καὶ ταύτης εἰς ἀπώλεταν, τὸ ἀηδὲς τοῦτο βουλόμενος ἐκκόψαι αὐτῶν ὁ Μωσῆς, δι᾿ οὖ καῖ ἀπόλλεσθαι ἐκινδύνευον, δεύτερόν τινα, ὡς κατὰ περίστασιν ἦττον κακὸν ἀντὶ μείζονος ἀντικάταλλασσόμενος, τὸν τοῦ ἀποσταστίου νόμο ἀφ᾿ ἐαυτοῦ ἐνομοθέτησεν αὐτοῖς, ἵνα, ἐὰν ἐκεῖνον μὴ δύνωνται φυλάσσειν, κἄν τοῦτόν Τε φυλάξωσι καὶ μὴ εἰς ἀδικίας καὶ κακίας", "candidate_score": 0.626287, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_68_70", "bdc_text": "s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale . In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2265", "psc_text": "ποιήσομεν U 27f ἐμβηθλεὲμ U 28 <τε>* 29* etwa <ὑποδεικνύντος>* | θεοφάνειαν] παρουσίαν U ὡς οὐχ εὑρίσκεται ὁ ἅγιος Μάρκος ταῦτα λέγων, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ Ἰορδάνῃ πραγματείας ποιεῖται τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εὐαγγελίου καί φησιν »ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου, ὡς γέγραπται ἐν Ἰσαΐᾳ τῷ προφήτῃ, φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ«, *. οὕτω καὶ τὰ τῷ ἑγίῳ Ἰωάννῃ πεπραγματευμένα καὶ ἐν ἁγίῳ πνεύματι ἠσφαλισμένα τὴν φροντίδα ἔσχεν, οὐ περὶ τῶν ἤδη κεκηρυγμένων πολλάκις μόνον λέγειν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀναγκαίως ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰς αὐτὸν κηρυγμάτων καταλειφθέντων. Ἡ γὰρ πᾶσα τῶν εὐαγγελίων ὐπόθεσις τοιοῦτον εἶχε τὸν τρόπον. Ματθαίου μὲν γὰρ κεκηρυχότος τὸν Χριστὸν γεννηθέντα καὶ ἐκ πνεύματος ἁγίου συλληφθέντα, ἐκ σπέρματός <τε> Δαυὶδ καὶ Ἀβραὰμ κατὰ σάρκα οἰκονομηθέντα, πλάνη τις γεγένηται τοῖς μὴ νενοηκόσιν (οὐ τοῦ εὐαγγελίου αἰτίου ὄντος αὐτοῖς εἰς τὸ πλανηθῆναι, ἀλλὰ τῆς αὐτῶν διανοίας πεπλανημένης) τὰ εἰς παράστασιν τῆς περὶ τῶν αὐτῶν πληροφορίας ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου καλῇ ὑπονοίᾳ ἐπινενοημένα.", "candidate_score": 0.626011, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_901", "psc_text": "καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου γὰρ παιδὸς πολλάκις ἐν σαββάτῳ P160 ἀναίρεσις σαββάτου καὶ περιτομῆς ἐγίνετο· οὕτω ταῖς ἀμφοτέραις ἡ λύσις προεθεσπίζετο. δείκνυται γὰρ ὅτι οἱ Περιτέμνοντες αὐτὸ τὸ γεννηθὲν ἐν σαββάτῳ, ἐὰν θελήσωσιν ἀκριβολογήσασθαι τὴν ὀγδόην ἡμέραν, εὑρίσκοντες ἐμπίπτουσαν έν σαββάτῳ καὶ περιτέμνοντες ἔργον εἰργάσαντο καὶ τὸ σάββατον ἔλυσαν· ἐὰν δὲ ὑΠερθῶνται διὰ τὸ μὴ λῦσαι τὸ σάββατον, ἐνάτῃ λοιπὸν περιτέμνουσι τὴν περιτομὴν καὶ ἔλυσαν αὐτὴν τὴν περιτομὴν καὶ τὸν περὶ αὐτῆς τῶν ὀκτὼ ἡμερῶν ὅρον τοῦ προστάγματος. 33. Ἀλλὰ οὔτε ἦν τελεία ἡ πρώτη περιτομή, ἀλλὰ σημείου χάριν ἐδόθη, εἴς τε ὑπόμνησιν τῶν μετὰ ταῦτα καὶ διὰ τὸν δισταγμὸν τοῦ ἁγίου Ἀβραὰμ ὡς", "candidate_score": 0.624948, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2305", "psc_text": "irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", "candidate_score": 0.623845, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1504", "psc_text": "φ ausradiert V corr κατὰ Ὀφιτῶν M 15 Überschrift κατὰ Καϊανῶν ὀκτωκαιδεκάτη ἡ καὶ λݲηݲ VM 22 εἰσιν, σιν auf Rasur, nachher Rasur 2 Buchstaben Vcorr | ὅμως] ὁμοίως M τῆς ἄνωθεν αὐθεντίας, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἠσαῦ καὶ τοὺς περὶ Κορὲ καὶ τοὺς Σοδομίτας, τὸν δὲ Ἄβελ ἐκ τῆς ἀσθενεστέρας δυνάμεως εἶναι· * δὲ τούτους πάντας παρ᾿ αὐτοῖς ἐπαινετοὺς καὶ τῆς αὑτῶν συγγενείας. σεμνύνονται γὰρ συγγενεῖς εἶναι τοῦ Κάϊν καὶ τῶν Σοδομιτῶν καὶ Ἠσαῦ καὶ Κορέ. καὶ οὗτοι, φασίν, εἰσὶ τῆς τελείας καὶ ἄνωθεν γνώσεως. διὸ καὶ τὸν ποιητὴν τοῦ κόσμου τούτου φασὶ περὶ τὴν τούτων ἀνάλωσιν ἐσχολακότα μηδὲν δεδυνῆσθαι αὐτοὺς βλάψαι. ἐκρύβησαν γὰρ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ μετεβλήθησαν εἰς τὸν ἄνω αἰῶνα, ὅθεν ἡ ἰσχυρὰ δύναμίς ἐστι. πρὸς ἑαυτὴν γὰρ ἡ Σοφία αὐτοὺς προσήκατο, ἰδίους αὐτῆς ὄντας. καὶ τούτου ἕνεκεν τὸν Ἰούδαν ἀκριβῶς τὰ περὶ τούτων ἐπεγνωκέναι λέγουσι. καὶ τοῦτον γὰρ θέλουσιν εἶναι συγγενῆ ἑαυτῶν καὶ ἐν γνώσεως ὑπερβολῇ τὸν", "candidate_score": 0.623448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_203", "psc_text": "dazu Schürer, Gesch. d. jüd. 122A. 24 Strack, Einl. in den Talmud4 S. 19f V M 2 μὲν V corr < V Μ 7 μολυσμοὺς *] καθαρισμοὺς VM 11 πορφύρας + ἃς M νομίσῃ * (Conj. potent., vgl. Index)] νομίσει V Μ 12 περὶ < M κατασκευασμένας M 17 εἰώθασιν aus εἴωθαν hergestellt Vcorr 18 ἕνεκα M 19 > * 20 γὰρ *] δὲ VM <φησιν> * 23 δὲ *] γὰρ V M 27 αὐτοῖς V 28 δῆθεν < M | τῶν] Μωυσέως τοῦ προφήτου <φερομένη> δευτέρα δὲ εἰς τὸν αὐτῶν Ἀκίβαν οὕτω καλούμενον ἢ Βαρακίβαν· ἄλλη δὲ εἰς τὸν Ἀδδᾶν ἢ Ἀνναν τὸν καὶ Ἰούδαν· ἑτέρα δὲ εἰς τοὺς υἱοὺς Ἀσαμωναίου. ἐκ τούτων τῶν τεσσάρων δευτερώσεων ὅσα παρ’ αὐτοῖς νενόμισται οἰήσει σοφίας (ἀσοφίας δὲ τὰ πλεῖστα), αὐχεῖται καὶ ᾄδεται καὶ ἐν τάξει προκριτέας διδασκαλίας βοᾶταί τε καὶ φημίζεται. Κατὰ Φαρισαίων, ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ <αἱρέσεως> γݲ Ταύταις ταῖς δυσὶν αἱρέσεσιν κατ᾿", "candidate_score": 0.622931, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_57_59", "bdc_text": "ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V. alles übergeben , etc.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1074", "psc_text": "über V corr 28 f ἀποσῴζοντα Ausgg.] αὐτὸ σώζοντα YM servantem lat. σᾠζοντα τὸν τύπον τῆς ἀρχεγόνου καὶ πρώτης τετρακτύος, ἔκ τε τοῦ πνευματικοῦ ὅ ἦν ἀπὸ τῆς Ἀχαμὼθ καὶ ἐκ τοῦ ψυχικοῦ ὅ ἦν ἀπὸ τοῦ Δημιουργοῦ κα ἐκ τῆς οἰκονομίας ὅ ἦν κατεσκευασμένον ἀρρήτῳ τέχνῃ καὶ ἐκ τοῦ Σωτῆρος ὅ ἦν > κατελθοῦσα εἰς αὐτὸν περιστερά. καὶ τοῦτον μὲν ἀπαθῆ διαμεμνηκέναι οὐ γὰρ ἐνεδέχετο παθεῖν αὐτόν, ἀκράτητον τητον καὶ ἀόρατον ὑπάρχοντα) καὶ διὰ τοῦτο ἦρθαι, προσαγομένου αὐτοῦ τῷ Πιλάτῳ, τὸ εἰς αὐτὸν κατατεθὲν πνεῦμα χριστοῦ. ἀλλ' οὐδὲ τὸ ἀπὸ τῆς Μητρὸς σπέρμα πεπονθένα λέγουσιν. ἀπαθές γὰρ καὶ αὐτό, † τὸ πνευματικὸν καὶ ἀόρατον καὶ αὐτῷ τῷ Δημιουργῷ. ἔπαθεν δὲ λοιπὸν ὁ κατ' αὐτοὺς ψυχικὸς Χριστὸς καὶ ὁ ἐκ τῆς οἰκονομίας κατεσκευασμένος μυστηριωδῶς, ἵν' ἐπιδείξῃ > αὐτοῦ ἡ Μήτηρ τὸν τύπον τοῦ ἄνω χριστοῦ, ἐκένου τοῦ ἐπεκταθέντος τῷ σταυρῷ καὶ μορφώσαντος τὴν Ἀχαμώθ μόρφωσιν τὴν κατ’ οὐσίαν. πάντα γὰρ", "candidate_score": 0.622803, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", "candidate_score": 0.622722, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2898", "psc_text": "τὴν μὲν πολιτείαν ἐνησκεῖτο, τὰς δὲ γραφὰς ἡρμήνευσεν; darnach Suidas s. v. Ὠριγένηε ΙΙ 1; 1279, 14 Bernhardy πᾶσαν δὲ θείαν γραφῆν ἡρμήνευσεν ἐπὶ ἔτη ιݲηݲ (liew wohl κݲηݲ). — Die 28 Jahre als Zeit, über die sich die Auslegungstätigkeit des Origenes erstrechte, enthalten wohl gute geschichtliche Erinnerung. Denn nach dem Ausbruch der decianischen Verfolgung hat Origenes keine Schriften mehr verfaßt; andrerseits untrliegt es keinem Anstand, den Johanneskommentar, mit deme er began, auf etwa 221 anzusetzen. Der Irrtum des Epiph. liegt freilich darin, daß er den Origenes diese ganze Zeit in Tyrus zubringen läßt. — Der Tod in Tyrus ist außerdem bezeugt durch Hieronymus vir. ill. 54 mortuus est Tyri, in qua urbe et sepultus est u. ep. 84, 7, 6; S. 130, 3f Hiberg centum et quinquaginta prope anni sunt, ex quo origenes dorminit Tyri, sowie durch eine Überlieferung bei Photius cod. 118 φαςὶ δὲ αὐτὸν ὅ τε Πάμφιλος", "candidate_score": 0.622701, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_665", "psc_text": "ἀπὸ χρόνων Σαλίνας, τῆς καὶ Ἀλεξάνδρας καλουμένης, ἐπὶ τοῖς χρόνοις Ἡρᾠδου τοῦ βασιλέως καὶ Αὐγούστου τοῦ Ῥωμαίων αὐτοκράτορος· ὅς καὶ διάδημα ἐπέθετο ἑαυτῷ ὁ Ἀλέ- ξανδρος οὗτος, εἷς τῶν χριστῶν καὶ ἡγουμένων ὑπάρχων. συναφθεισῶν γὰρ τῶν δύο φυλῶν τοῦ τε βασιλικοῦ καὶ τοῦ ἱερατικοῦ, Ἰούδα δέ φημι καὶ Ἀαρὼν καὶ πάσης τῆς τοῦ Λευί, βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς κα- θίστων· οὐ γὰρ διήμαρτέν τι ἀπὸ τῆς τῆς ἁγίας γραφῆς αἰνίξεως. 9ff vgl. haer. 20, 1, 6f; S. 225, 13ff u. Hieronymus Chronik S, 160, 4ff Helm — 11 Gen. 49, 10 — 12 ff vgl. haer. 51, 22, 21 ff — 13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17", "candidate_score": 0.622471, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_165", "psc_text": "6 — 8 ἀπὸ πάλαι Ancor. c.97,5; S.118, 12 genauer: vor 126Jahren — 14 f zu σὺν ἱματίοις vgl. Hippolyt refut. IX 15, 3; S. 253, 26 Wendland u. Panarion h. 30, 2, 4 — zu der Reinigung nach der Berührung mit Fremden Montgomerv, the S. 319 — 20 Tgl. Hebr. 6. 1 — 23 f vgl. Num. 1, 46 — 24 f vgl. Exod. 13, 19 Jos. 24, 32 GU M 2 δὲ] δὴ M | τοῦ < < M 4 σώματα ἡμῶν GU | καὶ < + δὲ U 5 ἡ τοῦ Μωυσέως ῥάβδος U 6 ἐψυχουμένη G ἐψυχοῦτο U 7 Ῥουβὴμ1 U 8 * <σημαίνων> * 10 ἑαυτῶ G 11 τῇ (vor κρίσει) < 12 ὀλίγα + <ταῦτα> ? * 13 ἔμπλεα] ἔθη παλαιὰ U 14 > * | U 16 ἤτοι] ἢ τοῦ M | θίγειν GUM 18 δὲ < GM | 19 ἴση Μ |", "candidate_score": 0.622282, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", "candidate_score": 0.622105, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896", "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται", "candidate_score": 0.622046, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2575", "psc_text": "Ἐλεαζάρου υἱόν, ὁμολογουμένως παρατείνατα τὴν ζωὴν ἕως πολλῶν κριτῶν, ὡς ἐν τοῖς Κριταῖς ἀνέγνωμεν, αὐτὸν εἶναι Ἠλίαν καὶ τὸ ἀθάνατον ἐν τοῖς Ἀριθμοῖ α᾿αὐτῷ διὰ τῆς ὀνομαζομένης εἰρήνης ἐπηλγέλθαι, vgl. die rabbinischen Stellen bei Ginzberg, Die Haggada bei den Kirchenvätern S. 76ff – 6 zu Ἰωδὲ vgl. II Κön. 11, 4 – 7ff vgl. I Chron. 6, 3ff – 14 gemeint ist I Chron. 6, 3ff M U 1 ἢ αἱ] τε καὶ U | vor μὴ + καὶ Μ | διὰ] κατὰ U 3 γὰρ + <που>? * 4 εὕρομεν U 5 καὶ * | <ἡ> παρασκευὴ Hipp.] in coena pura lat. + ᾑ Hipp. 14 ἧς] ταύτης τῆς Hipp. 15 καὶ] < lat. Hipp, καὶ] Ausgg. | < lat. 17 διὰ τοῦ Hipp.] δι’ αὐτοῦ V M per eum lat. 18 ἐπισήμου] ἐπισήμως Hipp. + ἀριθμοῦ (per eum qui . . . est insignis . . numerum) lat. | εἰς αὐτὸν] εἰς τὴν Hipp, in eum lat. | ἐπιγενομένην Hipp. 19 γράμματα] πράγματα Hipp. συγκερασθεὶς τοῖς εἰκοσιτέσσαρσι στοιχείοισ τὸ τριακονταγράμματον ὄνομα ἀπετέλεσεν. Κέχρηται δὲ διακόνῳ τῷ τῶν ἑπτὰ ἀριθμῶν μεγέθει, ὥς φησιν ἡ Μάρκου Σιγή, ἵνα τῆς αὐτοβουλήτου βουλῆς φανερωθῇ ὁ καρπός. τὸν μέντοι ἐπίσημον τοῦτον ἀριθμὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος, φησί, τὸν ἐπὶ τοῦ ἐπισήμου μορφωθέντα νόησον τὸν ὥσπερ μερισθέντα ἢ διχοτομηθέντα καὶ ἔξω μείναντα, ος τῇ ἑαυτοῦ δυνάμει τε καὶ φρονήσει διὰ τῆς ἀπ᾿ αὐτοῦ προβολῆς τοῦτον | τὸν", "candidate_score": 0.622037, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", "candidate_score": 0.621946, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1346", "psc_text": "τάξει ἐπὶ τὴν τοῦ ὁμοίου αὐτῷ κατῆλθεν ζήτησιν, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸν δωδέκατον ἀριθμόν, καὶ εὑρὸν † αὐτὸν ἐπληρώθη, φανερὸν εἶναι ἐξ αὐτοῦ τοῦ σχήματος τοῦ στοι- V Μ lat. Hipp. 1 ὑπεξαιρούμενος Hipp. | δὲ < Hipp. | τὸν ἐπίσημον Hipp. 1f καὶ — γραμμάτων < Hipp. 2 τὸν, ὸν auf Rasur Vcorr τὸν τῶν < —6 μέχρι γὰρ — αἰώνων < Hipp. 3 ε Ausg.] Θ V M Ε lat. 4 V M cum . . . appositum est lat. 5 ὀκτώ auf Rasur Vcorr 7 τριῶν] τριάκοντα V M tribus lat. τῶν τριῶν Hipp. | τρὶς < Hipp. 8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα", "candidate_score": 0.621769, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_57_59", "bdc_text": "ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V. alles übergeben , etc.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1504", "psc_text": "φ ausradiert V corr κατὰ Ὀφιτῶν M 15 Überschrift κατὰ Καϊανῶν ὀκτωκαιδεκάτη ἡ καὶ λݲηݲ VM 22 εἰσιν, σιν auf Rasur, nachher Rasur 2 Buchstaben Vcorr | ὅμως] ὁμοίως M τῆς ἄνωθεν αὐθεντίας, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἠσαῦ καὶ τοὺς περὶ Κορὲ καὶ τοὺς Σοδομίτας, τὸν δὲ Ἄβελ ἐκ τῆς ἀσθενεστέρας δυνάμεως εἶναι· * δὲ τούτους πάντας παρ᾿ αὐτοῖς ἐπαινετοὺς καὶ τῆς αὑτῶν συγγενείας. σεμνύνονται γὰρ συγγενεῖς εἶναι τοῦ Κάϊν καὶ τῶν Σοδομιτῶν καὶ Ἠσαῦ καὶ Κορέ. καὶ οὗτοι, φασίν, εἰσὶ τῆς τελείας καὶ ἄνωθεν γνώσεως. διὸ καὶ τὸν ποιητὴν τοῦ κόσμου τούτου φασὶ περὶ τὴν τούτων ἀνάλωσιν ἐσχολακότα μηδὲν δεδυνῆσθαι αὐτοὺς βλάψαι. ἐκρύβησαν γὰρ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ μετεβλήθησαν εἰς τὸν ἄνω αἰῶνα, ὅθεν ἡ ἰσχυρὰ δύναμίς ἐστι. πρὸς ἑαυτὴν γὰρ ἡ Σοφία αὐτοὺς προσήκατο, ἰδίους αὐτῆς ὄντας. καὶ τούτου ἕνεκεν τὸν Ἰούδαν ἀκριβῶς τὰ περὶ τούτων ἐπεγνωκέναι λέγουσι. καὶ τοῦτον γὰρ θέλουσιν εἶναι συγγενῆ ἑαυτῶν καὶ ἐν γνώσεως ὑπερβολῇ τὸν", "candidate_score": 0.621671, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", "candidate_score": 0.621564, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_57_59", "bdc_text": "ordenlich und kostlich außrichte . Das überig ist dem kayserKarl V. alles übergeben , etc.", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1252", "psc_text": "ω Vcorr | vor ἐντολαὶ Rasur von 5 Buchstaben Vcorr 21 f οὖσαι μὲν auf Rasur Vcorr 22 αἰ αὐταὶ nachgetragen Vcorr ἑαυταὶ Μ | ἀλλὰ]? * 25 ἐκβάλλετε Μ μένα, τότε μὲν ἀνάγκῃ ὡς νέων σωφρονιζομένων, νῦν δὲ προαιρέσει ἄτε δὴ τελείων τειθομένων. εἰ δὲ φάσκεις περιπλοκὴν εἶναι ταύτην, τὸ λέγειν »ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ‘ καὶ τὸ τὸν φονέα φονεύεσθαι, ἰδοὺ καὶ περὶ τῆς ὴμέρας τῆς κρίσεως βλέπομεν τὸν σωτῆρα λέγοντα »ὅτι ελεύσεται ὸ αὐτοῦ δεσπότης« τοῦτο δὲ περὶ ἑαυτοῦ ἔλεγεν, αὐτὸς πάντων ὤν δεσπότης) καί φησιν »καὶ διχοτομήσει αὐτὸν τὸν δοῦλον καὶ τὸ μέρος αύτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει«. οὐκοῦν καὶ κατὰ τοῦ σωτῆρος ἐξοπλίζῃ συκοφαντῶν πάλιν ῥήματα καὶ εἴποις ἂν τοῦτον μὴ εἶναι ἀγαθόν καίτοι γε ἐκ πατρὸς ἀγαθοῦ γεγεννημένον καὶ ἀγαθὸν ὄντα), ἀλλὰ δίκαιον καὶ οὐθ᾿] ἕτερον παρὰ τὸν πατέρα. δύνασαι ἄρα καὶ αὐτὸν ἀπαλλοτριοῦν τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας, ὠ οὺτος, ὁ προελθὼν ἡμῖν πάλιν διαιρέτης καὶ", "candidate_score": 0.621562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2426", "psc_text": "τοῦ πέμπτου«, ὡς τότε παρ᾿ Ἑβραίοις ἐτελέσθη· ὃ πρῶτον μὲν τῇ ψήφῳ τῶν Ἑβραίων ἐχρῆν πληρωθῆναι, ᾗ καὶ πολλοὶ τῶν ἐθνῶν ἀκολουθήσαντες, φημὶ δὲ Ῥωμαῖοι, πέμπτην αὐτὴν ἑσπερινὴν εἰς ἕκτην ἐπιφώσκουσαν ἐπιτελοῦσι, Κύπριοι δὲ πέμπτην αὐτὴν [τὴν] ἡμέραν τοῦ μηνὸς ἄγουσιν, Αἰγύπτιοι δὲ φύσει καὶ Σαλαμίνιοι καὶ αὐτὸν τὸν μὴνα πέμπτον ἄγουσιν, ὡς καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τοῦ παρ᾿ αὐτοῖς ἀγομένου νέου ἔτους πέμπτον αὐτὸν Τάττουσι — διῆλθεν οὖν τὰς προειρημένας ὑπατείας εἰκοσιεννέα πλήρης, εἰς δὲ τὴν τριακοστὴν ὑπατείαν, λέγω δὲ *, περὶ τὸν < ἑν > δέκατον μῆνα ἦλθε πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ ἐβαπτίσθη ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ τῷ τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8", "candidate_score": 0.621473, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_50_52", "bdc_text": "Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", "candidate_score": 0.621406, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_869", "psc_text": "ἐν δισταγμῷ »εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ υἱὸς γεννη- 23 Gen. 17, 17 V M —S. 372, 6 ürzt bei Anastasius Sin. quaest. 28; Migne 89, 556 C Lemma Τοῦ ἁγίου Ἐπιφανίου ἐκ τῶν Παναρίων 1 ἦλθον V | Ἕλληνες + βουλόμενοι V | αὐτὸν θεάσασθαι V 2 Ἰωάννῃ getilgt, ür am Rande Ἀνδρέα Vcorr 3 Ἰωάννης getilgt, ür am Rande Ἀνδρέας Vcorr | Ἕλληνες < Μ 8 κατειληφυῖαν + καταμανθάνουσαν V (doppelte Lesart) καταμανθάνουσαν getilgt Vcorr 10 ὠ < V 12 ἀνειληφέναι U 14 Ἀπολινάριος, λ oben über Vcorr Ἀπολινάριος M 15 αὐτῶ V κατενηνοχέναι M | βαλεντῖνος Μ 16 δέδωκε Μ 19 ἄλλως τε am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 Χριστὸν ausradiert, ür gesetzt νῦν —S. 372, 2 ἡ μὲν περιτομὴ διὰ τὴν παροικίαν δίδοται, ἡ δὲ παροικία διὰ τὸν δισταγμὸν τοῦ Ἀβραὰμ ὥρισται. Εἰπὼν γὰρ έν δισταγμῷ ὁ δίκαιος πρὸς τὸν θεόν· κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο ὅτι κληρονομήσω", "candidate_score": 0.620975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_846", "psc_text": "vgl. Matth. 16, 18 V Μ 1 αὐτὸς am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 4 ὁ κύριος am Rande Vcorr < M 5 ποιεῖτε V 7 αὐτὸς + ὁ M 10 ἔργον < M ἔχων] παρέχων M 14 τὰ oben hineingeflickt Vcorr | ἑπομένων M 15 γενόμενος aus γεγονὼς Vcorr 17 <ὁ> * | ἐπὶ τῷ U] ἐπὶ τὸ V ἐπὶ τῶν 18 γὰρ oben hineingeflickt Vcorr 24f κατισχύσαι Μ 25 ἐπ’ αὐτῆς V 27 παρατάσεως Μ 28f κατορύξῃ ἡμᾶς getilgt, ür am Rande ἀπολ(όμεθα V ἀσέβειαν«. καὶ μηδεὶς θαυμαζέτω ἐπὶ τῷ ἀκοῦσαι Ἐβίωνα Ἰωάννῃ συντετυχηκέναι. πολυχρόνιος γὰρ καταμείνας τῷ βίῳ ὁ μακάριος Ἰωάννης διήρκεσεν ἄχρι τῆς τοῦ Τραϊανοῦ βασιλείας. πάντες δὲ οἱ ἀπόστολοι ὅτι ἀπαλλοτριοῦσι τὴν τοῦ Ἐβίωνος πίστιν καὶ ἀλλοτρίν Ö282 ἡγήσαντο τοῦ αὐτῶν κηρύγματὸς τοῦ χαρακτῆρος, παντί τῳ δῆλον. 25. Περὶ δὲ τοῦ ἁγίου Παύλου ὡς βλασφημοῦντες αὐτὸν λέγουσι πόσα ἔχω λέγειν; πρῶτον μὲν γὰρ λέγουσιν αὐτὸν", "candidate_score": 0.620854, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1580", "psc_text": "μεγάλην ἐμπορίαν τὸ δηλητήριον τοῦτο 2 vgl. haer. 23, 7, 2; I 255, 21 ἀσπὶς παρ ἐχίδνης ἰὸν δανειζομένη — 6f vgl. Matth. 7, 15 — 16 vgl. haer. 29, 7, 7; I 330, 4ff u. die andern dort ührten Stellen V M 2 ἰὸν + δεχόμενος, τὴν αὐτοῦ >? * 3f Ἐλευθερο///πόλεως, υ ausradiert V corr 4 <καὶ> Pet. 5 κα///φαρβαριχὰ, 1 Buchstabe ausradiert 7 κόδιον V | ἔνδο///θεν, ο aus ω V corr 15 nach ὑπὸ 3 Buchstaben ausradiert V 16 Κωκάβῃ *] Κωχάβη VM | αἱ übergeschrieben V corr 21 ὑφ᾿ υ auf Rasur V corr 23 βδελλυχθεὶς, erstes λ durchgestrichen V corr | ὑπὸ, υ auf Rasur V corr 21 ἐπιμελο///μένων, υ ausradiert V corr ἐπιμελουμένων Μ 25f εἴγε Εὔτακτος nachgetragen V corr 26 Ἄτακτος M 1 ἐρχόμενος Μ λαβὼν εἰς τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα ἀπεκόμισεν· ἠν γὰρ ἀπὸ τῆς μικρᾶς Ἀρμενίας ὡς ἔφην ὁρμώμενος, τῶν Σατάλης", "candidate_score": 0.620774, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_187", "psc_text": "die Überschrift erst zwischen πράττουσι u. μόνοι Z. 6 5 Γορθηνοὶ U | τε < U | δὲ < U 6 Δωσίθεοι 9 πάσχα G 10 ἡμέραν μίαν *] ἡμέρας μιᾶς GUM 13 κατὰ Δοσιθέων ἀπὸ Σαμαρειτῶν τετάρτης (τετάρτη V), τῆς δὲ ἀκολουθίας ιݲγݲ η M) V G Μ κατὰ τετάρτη αἵρεσις ἀπὸ Σαμαρειτῶν, τρισκαιδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 14 Δωσίθεοι VGM | πολλοὺς + τοὺς U 15 πολιτείαις M ἀπέχονται, ἀλλὰ καί τινες αὐτῶν ἐγκρατεύονται ἀπὸ γάμου μετὰ τὸ † βιῶσαι, ἄλλοι δὲ καὶ παρθενεύουσιν· ὡσαύτως τε περιτομὴν καὶ σάββατον καὶ τὸ μὴ θιγγάνειν τινὸς διὰ τὸ βδελύττεσθαι πάντα ἄνθρωπον ὁμοίως ἔχουσι. νηστείας δὲ τοὺς αὐτοὺς φυλάττειν καὶ ἐξασκεῖσθαι εἰσάγει ὁ λόγος. ἡ δὲ πρόφασις τοῦ τὸν δοσίθεον φρονῆσαι ταῦτα αὕτη· οὗτος συνεμίγη ἀπὸ Ἰουδαίων ὁρμώμενος εἰς τὰ τῶν Σαμαρειτῶν ἔθνη, ἐν παιδεύσει δὲ <τῇ> κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", "candidate_score": 0.620484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920", "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς", "candidate_score": 0.620456, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1218", "psc_text": "αὐτὸ ἐργαζόμενος ἔργον. τοῦτο δὲ τὸ πρόσταγμα δίκαιον μὲν ἄλλως καὶ ἦν καὶ ἔστι, διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶι νομοθετηδέντων ἐν παρεκβάσειδ τοῦ καθαροῦ νόμου τεθέν, ἀνοίκειον δὲ τῇ τοῦ πατρὸς τῶν ὅλων φύσει τε καὶ ἀγαθότητι. ἴσως δὲ τοῦτο κατάλληλον, ἐπάναγκες δὲ μᾶλλον· ὁ γὰρ καὶ τὸν ἔνα φόνον οὐ βουλόμενος ἔσεσθσι ἐν τῷ γέγειν »οὐ φονεύσεις«, προστάξας τὸν φονέα ἀντιφονεύεσθαι, δεύτερον νόμον νομοθετῶν καὶ δυσὶ φόνοις βραβεύων ὁ τὸν ἕνα ἀπαγορεύσας ἔλαθεν ἑαυτὸν ὐπ᾿ ἀνάγκης κλαπείς. διὸ δὴ ὁ ἀπ’ ἐκείνου παραγενόμενος υἱὸς τοῦτο τὸ μέρος τοῦ νόμου ἀνῄρηκεν, ὁμολογήσας καὶ αὐτὸ εἶναι τοῦ θεοῦ, <ὥσπερ> ἔν τοῖς ἄλλοις † καταριθμεῖται τῇ παλαιᾷ αἱρέσει καὶ ἐν οἶς ἔφη »ὁ θεὸς εἰπών· ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω«. 13 vgl. Matth. 5, 38 Lev. 24, 20 — 20 Exod. 20, 13 — 25 Matth. 15, 4 V M 1 > *, vgl. Ζ. 11 2 τὸν] τὸ V |", "candidate_score": 0.620326, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2004", "psc_text": "- 7 vgl. Joh. 5,23; Joh. 3,36 - 12 Psal. 35, 10 - 20 Luk. 10, 19 - 24 ff zu Lucianus (Lucanus) vgl. Tertullian de resurr. carn. 2 Hippolyt refut. VII 11; S. 190, 16f Wendland VII 37, 2; S. 223,18 Origenes C. Cels. Π 27; Ι 156, 7 kÖtschau Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 46; S. 24, 16f Marx - 26 vgl. das sog. syrische Martyrologium zum 7. Januar V M 5 ἐν αυτῷ]ἑαυτῶ V 7 λἐγων Pet.] τοῦ λέγοντος VM 9 μαρτυρίαις] lies wohl αἱρέσεσιν* 11f πηγὴν ὄντα—ἠ γραφὴ am Rande nachgetragen V corr 11 ζωῆς1 * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U | ἐπτραπέντι*]ἐπιτραπέντος Μ U 6 τε*]δὲ M U 7 vor Ἰταλίᾳ +τῆ Μ 8 τινων +<ἄλλων>*?9 ὁ <Μ|Κρίσκης U 11f τῶ Λουκᾶ U 14 ἀποστρέψηται Μ 18 ἐαυτοῦ U | μετὰ τὴν + αὐτοῦ U ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας, [ἀναγκάζεται] ἐκθέσθαι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε,", "candidate_score": 0.619878, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_899", "psc_text": "ἄνθρωποι ἅγιοι ἐν αὐτῷ ἀνεπαύσαντο, παυσάμενοι ἀπὸ ἁμαρτημάτων. οὗτός ἐστι τὸ μέγα σάββατον καὶ ἀίδιον, οὑ τύπος ἦν τὸ μικρὸν καὶ πρόσκαιρον σάββατον, ἐξυπηρετούμενον ἄχρι τῆς αὐτοῦ παρουσίας, προσταχθὲν ὑπ᾿ αὐτοῦ κατὰ τὸν νόμον καὶ ἐν αὐτῷ Μὲν καὶ πληρωθὲν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ· οὕτως γὰε εἶπεν ὅτι κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου«. ὅθεν θαρσαλέως οἱ μαθηταὶ λύουσι τὸ σάββατον, ἐπειδὴ καὶ οἱ πρὸ αὐτῶν ἱερεῖς ἔλυον ἐν τῷ ναῷ τὸ σάββατον θύοντες καὶ θεῷ 5 vgl. haer. 12, 2; S. 205, 10 — 8ff vgl. Luk. 6, 1 — 16 Gen. 5, 29 — 19f Theophilus ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς <", "candidate_score": 0.619803, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", "candidate_score": 0.619706, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_69_71", "bdc_text": "In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 . [Unterschrift:", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2228", "psc_text": "oben angeführte Stelle aus Ps. Tertullian adv. omn. haer. 8 (eine Ergänzung ist auch dort überflüssing) 7 αὐχῶσι Μ 9f βούλονται + <οἱ μὲν>?* 10 τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτη Μ 11 τὴν2] τῆ Μ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων ἄγουσι. καὶ ἐν αὐτοῖς δὲ στάσις οὐχ ἡ τυχοῦσα, τῶν μὲν λεγόντων τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης, τῶν δὲ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἀπριλλίων. ἔτι δὲ εὕραμεν ἀντίγραφα Ἄκτων Πιλάτου, ἐν οἷς σημαίνει πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸ πάθος γεγενῆσθαι· τἀληθῆ δέ, ὡς ἐκ πολλῆς ἀκριβείας ἔγνωμεν, ἐν τῇ πρὸ δεκατριῶν καλανδῶν Ἀπριλλίων τὸν σωτῆρα πεπονθέναι κατειλήφαμεν· τινὲς δὲ τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Ἀπριλλίων λέγουσιν. ἐξέπεσον δὲ καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ", "candidate_score": 0.619527, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2056", "psc_text": "θεόν. τὸν δὲ διάβολον υἱὸν εἶναι φάσκει τοῦ μεγάλου ἄρχοντος τῆς τῶν ἐξουσιῶν τάξεως, ᾧ ὄνομα τίθεται πῆ μὲν Ἰαλδαβαώθ, πῆ δὲ Σαβαώθ· τοῦτον δὲ γεννηθέντα ἐξ αὐτοῦ εἶναι ὄφιν. ἀπὸ δὲ τῆς 9 ff Serus und die Severianer sonst nur noch bei Eusebius h. e. IV 29, 4ff; S. 390, 21ff Schwartz (und nach ihm bei Theodoret haer. fab. I 21 und Hieronymus de vir. ill. 29) erwähnt; bei Eusebius fehlt jedoch der gnostische Hintergrund völlig — 18ff der schlangenförmige διάβολος als Sohn des Jaldabaoth bei den Ophiten Panarion haer. 37, 4, 4; II 56, 5ff, als Sohn des Sabaoth bei den Archontikern haer. 40, 5, 1ff; II 85, 14ff; vgl. auch Hippolyt bei den Peraten refut. V 17, 2; S. 114, 17ff Wendland καθέζεται οὖν μέσος τῆς ὕλης καὶ τοῦ Πατρὸς ὁ υἱός, ὁ λόγος, ὁ ὄφις — 19 zum Schwanken über Jaldabaoth und Sabaoth vgl. auch Panarion", "candidate_score": 0.619452, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", "candidate_score": 0.618204, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1629", "psc_text": "Harvey Hippolyt refut. X 19 Tertullian adv. Marc. I 2. 22 IV 17 Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 45, 1; S. 23, 18 Marx V M 3 τετυπομένα V 6f † προανεφώνει] lies wohl ἐξεφώνει * 10 συγκυρήματι] συγκρίματι M 12 βέμβικος aus etwas anderem hergestellt Vcorr | ὀ///δυνοποιῶν, 2 Buchstaben hinter ὁ ausradiert Veorr 13 πετηνῶν, η statt ει Vcorr | θίξιν M 14 ἐναργεστάτης *] ἐνεργεστάτης VM 17 <τοῦ> * 19 άσφαλισαμένου, ου aus ων Vcorr | <τε> * 20 Unterschrift κατὰ Κερδωνιανῶν 21 Überschrift κατὰ Μαρκιωνιστῶν εἰκοστὴ δευτέρα, ἡ καὶ μݲβݲ VM τρόποις προεστήσατο διδασκαλεῖον. ἡ δὲ αἵρεσις ἔτι καὶ νῦν ἔν τε Ρώμῃ καὶ ἐν τῇ Ἰταλίᾳ, ἐν Αἰγύπτῳ τε καὶ ἐν Παλαιστίνῃ, ἐν Ἀραβίᾳ τε καὶ ἐν τῇ Συρίᾳ, ἐν Κύπρῳ τε καὶ Θηβαΐδι, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Περσίδι καὶ ἐν ἄλλοις τόποις εὑρίσκεται. μεγάλως γὰρ ὁ πονηρὸς ἐν αὐτῷ", "candidate_score": 0.617756, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2599", "psc_text": "5f ἐξότε — αὐτὸν Σήμ <Μ 6 [τε]* 7 ὀγδόῳ < U 8 τῆς ζωῆς αὐτοῦ U |ἐνενήκοντα Μ 9 πλείω + ἢ U 11 καὶ 2 < U 13 δὲ < U 15 αὐτὸν < U 17 ῥαὰμ U 18 ζαμβρὴ U | χεεβιὴ Μ χασβιθὴ U 19* ergänze etwas wie <καὶ γὰρ καὶ πόρνας δέχεται ὁ σωτήρ, ἐὰν μόνον μετανοήσωσιν δι’ αὐτοῦ>* 20 της < U ὁρίζονται. οἱ μὲν γὰρ αὐτὸν νομίζουσι φύσει τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, ἐν ἰδέᾳ δὲ ἀνθρώπου τότε τῷ Ἀβραὰμ πεφηνέναι. ἐκπίπτουσι δὲ καὶ αὐτοὶ τοῦ προκειμένου· οὐ γάρ τις ἑαυτῷ ὅμοιος γενήσεταί ποτε, ὡς ἔχει ἡ θεία γραφὴ ὅτι »ἀφομοιούμενος τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκες«. τῷ ὄντι δὲ »ὁ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν τὸν Ἀβραὰμ δεδεκάτωκεν«· ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἐξ αὐτῶν τῶν Ἰσραγλιτῶν γενεαλογεῖται, γενεαλογεῖται δὲ ἐξ ἀνθρώπων ἄλλων. τούτων πάντων τὸν κατάλογον ποιηςάμενοι, <ὧν> διὰ τὴν αἵρεσιν ταύτην", "candidate_score": 0.617753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_49_51", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde . - Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2229", "psc_text": "καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ περὶ περιτομῆς καὶ περὶ δεκατώσεως καὶ προσφορῶν· ὥστε οὖν εἰ μίαν κατάραν πεφεύγασιν, εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐνέπειραν· εὑρεθήσονται γὰρ ἐπικατάρατοι μὴ περιτεμνόμενοι, ἐπικατάρατοι μὴ ἀποδεκατοῦντες καὶ ἐπικατάρατοι γίνονται μὴ εἰς Ἱερουσαλὴμ προσφέροντες. καὶ ὦ τῶν ἀνθρώπων τῶν εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐρεσχελίας ἐμβαλ- 4 der 18. März gilt bei Hippolyt als Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche", "candidate_score": 0.617579, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_887", "psc_text": "δηλοῖ δὲ M 22 χονδρ<ί>ον * | ἐκ oben hinein Veorr < M 27 πλὴν] πρὶν V 28 ἡ < M 29 διὰ aus παρὰ hergestellt V 30 τὴν . . . συνήθειαν aus τῆς . . . συνηθείας Vcorr »καινοῦ« διὰ τὸ καινὸν τῆς παρθένου | καὶ ἄχραντον, <«μεγάλου«> μεγάλη γὰρ ὡς Μῶς Μαριὰμ ἡ ἁγία παρθένος ἐνώπιον θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. πῶς γὰρ οὐκ ἂν εἴποιμεν ταύτην μεγάλην, χωρήσασαν τὸν ἀχώρητον, ὃν οὐρανὸς καὶ γῆ χωρεῖν οὐ δύνανται; αὐτὸς δὲ ἀχώρητον, ὢν κατὰ ἰδίαν προαίρεσιν καὶ εὐδοκίαν ἐχωρήθη, βουλόμενος καὶ οὐ κατὰ ἀνάγκην. διὸ μέγας ὁ τόμος καὶ καινός· μέγας διὰ τὸ θαῦμα, καινὸς ὅτι παρθένος. καὶ γράψον«, φησίν, »ἐν αὐτῷ γραφίδι ἀνθρώπου«, καὶ οὐκ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ τις γραφίδι ἀνθρώπου, οὐδὲ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, ἵνα μὴ εὕρῃ πρόφασιν ὁ Ἐβίω. εἰ γὰρ εἶπε· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, εἶχεν εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος Ἰωσὴφ ἔσπειρεν καὶ ἐκ", "candidate_score": 0.617429, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_666", "psc_text": "13 vgl. Hieronymus Chronik S. 160, 16 Helm nam usque ad Herodem christi, id est sacerdotes, erant reges Judaeorum — 15 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 12 ff Karst Hieronymus Chronik S. 148, 6 ff Helm — 16 vgl. Eusebius Chronik aus dem Armenischen S. 61, 17 Karst Hieronymus Chronik S. 152, 11ff Helm — 18 anders gewendet bei Eusebius, vgl. Hieronymus Chronik S. 148, 11ff Helm lannaeus cognomento Alexander, qui pontificatum quoque adminisirans crudelissime civibus praefuit V Μ 11 003E; * 13 αὐτοῦ + τοῦ Χριστοῦ Vcorr Ι * etwa > χριστοὶ > *, vgl. Ζ. 19 u. die oben ührte Stelle aus Eusebius-Hieronymus Ι δὲ] γὰρ V 14 <μετ> *, vgl. S. 225, 15 15 ἀρχιερατικοῦ M 16 Σααλίνας V 18 αὐτῶ M 19 οἷτος < M 21 vor βασιλεῖς hineingeflickt οὕτω Vcorr Ι ἱερεῖς + ὁμοῦ οἱ ἄρχοντες> ?* 21 f ἐγίνοντο statt καθίστων", "candidate_score": 0.617002, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2411", "psc_text": "13 ff u. haer. 29, 3, 2f; I 323, 9 ff; dazu Eusebius-Hieronymus Chronik S. 160 1 ff Helm —6 vgl. Panarion haer. 29, 3f; I 323, 14 ff u. Eusebius-Hieronymus Chronik S. 148, 12 ff Helm u. S. 152, 11 ff — 8 Gen. 49, 10 M U 1 * ergänze nach Z. 16f etwa < καὶ πάλιν μέρη φόρων διδόμενα > * | ἐπὶ] ἔτει Μ | vor ἐλάσσω + ἢ U 2 ὅτου] τοῦ Μ | ὑπὸ φόρον U |αὐτοῖς < U | γεγένηται + τελειότατα U 4 γεννηθέντος Χριστοῦ Μ 4 f ἐμβηθλεὲμ U 5 τε < Μ 5 f τῶν ἀπὸ Ἰούδα καὶ Ἀαρὼν] καὶ U 6 χριστῶν *] χρηστῶν Μ U 7 χρηστοῦ Μ < U | Σαλλίνας Μ Σααλίνας U 7—10 ἐφ᾿ οἷς—κύριος < U 10 vor ταῦτα + ἅτινα U 10 f ἐτελεῖτο U 11 ἐμβηθλεὲμ U | ἣ ἐγένετο < U", "candidate_score": 0.616848, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3403", "psc_text": "7 — 7 ff vgl. Panarion haer. 46, 5, 1 u. 6ff; II 208, 15ff u. 209, 10ff (dazu Holl, Sitz. Ber. Berl. Akad. 1918 S. 540 ff) — 10 Ephes. 5, 14 — 22f vgl. Hebr. 2, 10 — 25 Psal. 67, 7 — 28 vgl. Act. 3, 15 Μ 1 ἐξάγων *] ἐξαγωγῶν M 9 * änze etwa ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τῷ Γολγοθᾷ ἐτάφησαν, ἐπιτεθέντων ἐπὶ τὸ τοῦ Ἀδὰμ σῶμα> * 9 * καὶ οὓτως ἅμα τῷ Ἀδὰμ> * 10 * etwa ἤγειρεν ὁ ἐκεῖ> * 11 καθεύων Μ *] ἐπιγινωσκομένων MU 14 γάρ *] δέ M 15 <συγγενὴς> Dind. συγγενῆ M | ἐτῶν *] τῶν M | τελευτήσαντι *] τελευτησάντων M 17 ἀντερω- τώμενοι *] ἀντερωτώμενος Μ 18 παρ’ ὑμῖν *] παρ’ ὑμῶν Μ 24 ἐκεῖ] ἐκεῖ] Μ σταυρῶσαι. τάχα δὲ καὶ τοῦτο εἰς ὠφέλειαν τῶν θεασαμένων τοὺς ἐγηγερμένους εἰργάσατο ὁ φιλάνθρωπος κύριος. νομίζομεν γὰρ ὅτι", "candidate_score": 0.616827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2618", "psc_text": "Migne 23, 304 A Bardesanes vir Babylonius — 7 f vgl. Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392 16ff Schwartz πρὸς τοὺς κατὰ Μαρκίωνα καί τινας ἑπέρους διαφόρων αὐτοῦ συγγραμμάτων — 9f λόγιός τις ὤν ἐν ταῖς δυςὶ γλώσσαις] anders und wohl richtiger Eusebius h. e. IV 30, 1; S. 392, 15 ff Schwartz ἔν τε τῇ Σύρων συνέγραψε γλώττῃ καὶ ταῦτά τινες μετέφρασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν — 10 f gemeint ist Abgar IX bar Manu vgl. v. Gutschmid Mém. de l’acad. de St. Pétersbourg t. 35. 1887. S. 34 ff — zu ὁσιωτάτῳ vgl. Jul. Africanus bei Georg. Syncellus I 676 Dindorf Ἀφρικανὸς Ἄρυαρόν φησιν ἱερὸν ἄνδρα . . . βασιλεύειν Εδέσης κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Eusebius-Hieronymus Chronik z. Jahr 218; S. 214, 5 Helm Abgarus vir sanctus regnavit Edessae ut rult Africanus M U 1 Überschrift: κατὰ βαρδισιανιστῶν Μ κατὰ βαρδησιανιστῶν λݲςݲ καὶ νݲςݲ U 2", "candidate_score": 0.61657, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_459", "psc_text": "ἑξῆς αἱρέσεις βαδίσωμεν. 1 vgl. Röm. 1, 18 — 2 I Kor. 7, 25 — 4 I Kor. 7, 34 — 23 vgl. Matth. 2729 V M 1 * etwa <ἀσέλγειαν> * 5 ἀρέσει, ει aus η V ἀρέση M Ι τῷ vor υ, πνεύματι 7 γὰρ] δὲ M 7 f ἐκ τῶν] διὰ auf Rasur, τῶν oben übergesetzt Tcorr ἐκ u. < τῶν M 9 * etwa <προτιθεμένων> * Ι πακείσθω M Di, Öh] συνηνωμένην V ’M 12 lies wobl κατεξηραμμένων (oder nachher ἑτοιμαζομένων) * | πλήθη M 14 etwa <συνῆφθαι> * Ι <γὰρ> * 15 etwa <εἰώθασι> * 16 <τούτοις> * Ι <Γνωστικοί> οῦ aus ῶν V Ι Νικολάου < V 18 <μὲν> * 19 πράγμασι] προστάγμασιν M 22 ἐλθόντος V 23 δοθέντι, ι auf Rasur V corr δοθέντος M 24 ünterscbrüt κατὰ Νικολαϊτῶν V Κατὰ Γνωστικῶν τῶν καὶ Βορβοριτῶν ݲ, τῆς δὲ ἐκολουθίας κݲςݲ. Πάλιν οὗτοι οἱ", "candidate_score": 0.616549, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_68", "psc_text": "Karst Hieronymus Chronik S. 20, 13 Helm — 11 f Gen. 11 , 18.20 — 12 Beginn des Götzendienstes unter Seruch Hb. Jub. 11,4 — 6 Littmann; vgl. auch Suidas s. v. Σερούχ — 15 vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 12 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 2; S. 163, 5 — 18 f Gen. 11, 22. 24 — 19 der Götzendienst unter Thara lib. Jub. 11, 16 Littmann; vgl. Ancoratus c. 102, 7; S. 123, 14 ff u. Panarion anaceph. c. 3, 3; S. 163, 9 ff GU M 6 —8 Chron. pasch. 28 B; S. 49, 15 —17 Dindorf 1 Νεβρὼθ U | Ἀσσοὺρ U 3 Χαλλάνη M | Θήρας G M | Λοβὸν M 4 Ἑλλήνων παῖδες G 5 τὰ < G Μ 7 ἐγένετο Chron. pasch. | διαδοχῆς G διακονίας Chron. pasch. 9 vor πολὺ + οὐ G U 10 ἀλλήλων] Ἑλλήνων M 11", "candidate_score": 0.616503, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1884", "psc_text": "7–9 vgl. S. 117, 10f 7 f μου beidemale S. 117, 10. 11 8 ὀστέα S. 117, 11; vgl. aber Z. 17 10 καταγελάσει, η oben drüber V corr 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr 14 περιῆρε] περιεῖλε Dind. 17 ὅτι Dind. 20 vor ἡμῶν + παρ᾿ ? * 21 ὥς γε aus ὡς καὶ V corr | ἐχούσης *] ἔχειν VM 23 παρ᾿ αὐτῶ///, ν wegradiert V corr 24 καὶ hineingeflickt V corr | προσταχθέντων Μ 24 τῶν * 26 κεῖται * <Ἀπὸ τῆς πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῆς.> Σχόλιον αݲ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ ίστεως ζήσεται. ὅσοι γὰρ ὑπὸ νόμον, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσς αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγος αݲ. Τό »μάθετε ὄτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται« κατὰ a τὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένα γραφῆς παλαιᾶς ἐστι δικτικά, ἅτινά ἐστι παρὰ τοῦ ἀποστόλου εἰς ἡμετέραν ζωὴν * ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰρημένα περὶ", "candidate_score": 0.616169, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_948", "psc_text": "hier nicht am ß der steht. — Zur Form vgl. das Gesicht Valentins Hippolyt refut. VI 42, 2; * S. 173, 22 Wendland, die Offenbarungen der Σιγὴ an ’cus Irenaeus I 14, 1ff; I 128 ff Harvey, insbesondere auch I 14, 6; I 140 (= Hippolyt refut. VI 47, 4 S. 179, 12 Wendland) τὸν γὰρ τέλειον νοῦν, ἐπιστάμενον τὸν τῶν ἓξ ἀριθμόν, . . . φανερῶσαι τοῖς υἱοῖς τοῦ φωτὸς τὴν . . . δι’ αὐτοῦ ἐπιγενομένην ἀναγέννησιν u. Tertullian adv. Valent. 4 si aliquid novi adstruxerint, revelaiionem statim appeUant pracsumpiionem et charisma ingenium — 6 Μέγεθος als valentinianischer Ausdruck (jedoch nicht überall im selben Sinn gebraucht), vgl. ßer S. 391, 2. 4. 5 Irenaeus adv. haer. (1 1, 1; I 9 Harvey I, 2, 1; 1 13 I 2, 2f; I 15) 1 13, 3; 1 118 1 13, 6 I 124 1 14, 7; I 141 1", "candidate_score": 0.616139, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_61_63", "bdc_text": "s. Adelung I 1649 . - Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_213", "psc_text": "ταῦτα ἡμῖν καὶ ὀνομαστὶ εἴρηται. ἐσχάτη δὲ αὐτοῖς ἀπορία καὶ ἠλιθιότης οὐχ ἡ τυχοῦσα, τοῖς καὶ ἀνάστασιν ὁμολογοῦσιν καὶ κρίσιν δικαίαν ὁριζομένοις. πῶς γὰρ δύναται κρίσις εἶναι καὶ εἱμαρμένη; δυοῖν γὰρ ἀνάγκη θάτερον, ἢ γενέσεως ὑπαρχούσης μὴ εἶναι κρίσιν διὰ τὸ τὸν πράττοντα οὐκ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ πράττειν, ἀλλὰ κατὰ ἀνάγκην ἐπικρατείας τῆς πεπρωμένης, ἢ ὅτι] κρίσεως ὑπαρχούσης καὶ ἐν ἀληθείᾳ ἐπαπειλουμένης καὶ νόμων δικαζόντων καὶ τῶν τὸ πονηρὸν δρώντων δίκην ὑπεχόντων — νόμου τε ὁμολογουμένου δικαίου καὶ κρίσεως θεοῦ ἀληθεστάτης — ἀργεῖν τὴν πεπρωμένην καὶ μὴ ἔχειν ὅλως σύστασιν τὸ παράπαν· 4. ὁπότε διὰ τὸ δύνασθαι ἁμαρτεῖν καὶ μὴ ἁμαρτεῖν τὸν μὲν διὰ τὰ ἁμαρτήματα δίκην ἀπαιτεῖσθαι, τὸν δὲ ἔπαινον ἀπεκδέχεσθαι διὰ τὸ εὖ πεπραχέναι ὥρισται καθ᾿ ἑκατέρων τὸ διάφορον. ὡς καὶ μιᾷ φωνῇ † δικαίᾳ λέγειν συντόμῳ ἀληθείᾳ 12 Hinweis auf eine verlorene Schrift des Epiph. — 13f vgl. haer. 5, 3, 1 ff; S. 184, 27 V Μ", "candidate_score": 0.616029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_737", "psc_text": "u. den Brief des Eusebius selbst an die Gemeinde in Vercelli Migne 12, 949ff sowie den an Patrophilus von Skythopolis ebenda 950ff V Μ 1 Γαμαλαλιὴ, λα getilgt Vcorr | παρ’ αὐτοὺς Μ | ἔσται M 2 οὕτως] οὓς M | τούτους, σ angeflickt Vcorr 4 ἐπηρείας, dazu am Rande ἐπιβουλῆς Vcorr Τιβερι<έ>ων *] Τιβερείων, ει aus ι Vcorr Τιβερέων Μ 7 αὐτοῦ < 8 αὐτὸν] τὸν ἐπίσκοπον M 12 νόσσου M 17 <τοῦτο> * 20 μεταστὰς 21 καὶ ausradiert V 23 Βαρκέλλας M | ὡς < V | ἐξο//ρισθεὶς aus hergestellt Vcorr 25 οἱ < κατήχθημεν. συντυχόντες δὲ τῷ Ἰωσήπῳ ἐπὶ τῆς αὐτοῦ οἰκίας καὶ τὰ κατ᾿ αὐτὸν ἐρωτῶντες καὶ γνόντες ὅτι τῶν ἐμφανῶν ὑπῆρχεν παρὰ Ἰουδαίοις, ἀνετάζοντες καὶ τὴν κατ᾿ αὐτὸν ὑπόθεσιν καὶ πῶς εἰς τὸν Χριστιανισμὸν | μετῆλθεν, ἀκηκόαμεν ταῦτα πάντα σαφῶς D95 καὶ οὐκ ἀπὸ ἐνηχήσεως ἑτέρου τινός. ὅθεν καὶ ἀξιομνημόνευτα εἰς οἰκοδομὴν πιστῶν νομίσαντες τὰ", "candidate_score": 0.615997, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1581", "psc_text": "βδελλυχθεὶς, erstes λ durchgestrichen V corr | ὑπὸ, υ auf Rasur V corr 21 ἐπιμελο///μένων, υ ausradiert V corr ἐπιμελουμένων Μ 25f εἴγε Εὔτακτος nachgetragen V corr 26 Ἄτακτος M 1 ἐρχόμενος Μ λαβὼν εἰς τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα ἀπεκόμισεν· ἠν γὰρ ἀπὸ τῆς μικρᾶς Ἀρμενίας ὡς ἔφην ὁρμώμενος, τῶν Σατάλης πλησίον τόπων. ἐπανελθὼν γοῦν εἰς τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα πολλοὺς ἔχρανε τῆς αὐτῆς μικρᾶς Ἀρμενίας, προσφθαρείς τισι πλουσίοις συγκλητικῇ τέ τινι καὶ ἄλλοις περιβλέπτοις, δι᾿ ὡν διαφανῶν ανδρῶν πολλοὺς ἐκεῖσε ἀπώλεσε. τάχιον δὲ αὐτὸν ὁ κύριος τοῦ βίου ἐξήλειψεν, πλὴν ὅτι ἔσπειρε τὸ ἑαυτοῦ ζιζάνιον. 2. Καὶ αὑτοι δὲ ὁμοίως βίβλους ἑαυτοῖς ἐπλαστογράφησάν τινας ἀποκρύφους, ὡν τὰ ὀνόματά ἐστι ταῦτα· τὸ μὲν γὰρφ Συμφωνίαν μικρὰν δῆθεν βιβλίον καλοῦσι, τὸ δὲ μεγάλην Συμφωνίαν. ἀλλὰ καὶ ἄλλα τινὰ βιβλία ἑαυτοῖς ἐπισωρεύουσιν * οἱς ἐὰν συντύχωσιν, ἵνα δόξωσι τὴν ἑαυτῶν πλάνην διὰ πολλῶν βεβαιοῦν, ἐπισυνεισφέρεσθαι. ἤδη δὲ καὶ τοῖς Ἀλλογενέσι καλουμένοις κέχρηνται· βίβλοι γάρ", "candidate_score": 0.615961, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_337", "psc_text": "nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων τούτῳ τῷ Σίμωνι ἐν χρόνῳ τινί. ὁμοίως δὲ ἔλεγεν καὶ αὐτὸς τὸν κόσμον γεγονέναι ὑπὸ ἀγγέλων, ἑαυτὸν δὲ ἔλεγεν ἄνωθεν δύναμιν θεοῦ καταπεπέμφθαι. μείζονα δὲ κυβείαν οὗτος ὑπὲρ τὸν πρότερον ἐργασάμενος πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν ἑαυτὸν πεπέμφθαι εἰς σωτηρίαν, δῆθεν εἰς τὸ συναγαγεῖν τινὰς εἰς τὸ ἑαυτοῦ μυστήριον διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν τὸν κόσμον πεποιηκότων ἀγγέλων καὶ άρχῶν καὶ ἐξουσιῶν κατακυριευθῆναι. ὅμοια δὲ τῷ ἑαυτοῦ διδασκάλῳ τὰ πάντα συνυφαίνων καὶ γοητείαις καὶ ταῖς ἄλλαις μαγγανείαις * οὖ διέλειπεν, οὐδὲν δὲ διήλλαττε τῇ δικασκαλίᾳ ἀλλ' ἢ μόνον ὅτι ἑαυτὸν ἔλεγε μείζονα μᾶλλον ἢ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὄντα αὐτοῦ διδάσκαλον.", "candidate_score": 0.615621, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1306", "psc_text": "φέρει ἀπὸ τῶν ἄρτι γεννωμένων βρεφῶν, ὧν ἡ ψυχὴ ἅμα τῷ ἐκ Y M lat. Hipp. 3f ὥς — Σιγή < Hipp. 4 βουλῆς < Hipp. | vor τὸν + et lat. ἀριθμὸν < Hipp. | ἐπὶ2] ab lat. 6 ἢ διχοτομηθέντα < Hipp. praecisus lat. 7 αὑτοῦ Hipp. | τε < lat. | ἀπ᾿ αἰτοῖ] ἑαυτοῦ Hipp. 8 το///ν, ο aus ω Vcorr | τὸν] τὴν ζωὴν Hipp. | κατὰ μίμησιν] μιμήσει Hipp. | ἑβδομάδος] ἑπταδυνάμου Hipp. 9 τοῦ] huius lat. 10 μὲν οὒν] autem lat. | αὐτὸς οὐτος] ipse lat. οὗτος Hipp. | τῷ < Hipp. 11 γενόμενα Hipp. | δὲ] reliqua vero lat. | τὰ δὲ διακονεῖ] τὰ δι᾿ εἰκόνων Hipp. | ἀμιμήτων] imitabilium lat. | τῆς Ἐνθυμήσεως Hipp. 12 τὸ ἄλφα Hipp. 13 τὸ εἶ Hipp. | <τὸ> Hipp. | ὁ δὲ τέταρτος καὶ ὁ μέσος Hipp. | τῶν ἑπτὰ] numeri VII 14 ἐκφωνεῖ < Hipp.", "candidate_score": 0.615469, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2905", "psc_text": "Eusebius h. e. IV 16,4; M U Georg. mon. 1 καὶ τοῦ] τοῦ δὲ Georg. 2 ἀγρυπνίας + καὶ πολιτείᾳ ὑπερβαλλούσῃ Georg. | ἐν2 < Georg. | κάματον hinter διανύοντος Georg. 3 ἐπιμελὲς Μ 3f φιλοτιμησαμένου *] ἐφιλοτιμήσατο M U σαμένου συναγαγεὶν τῶν ἕξ ἑρμηνειῶν, Ἀκύλα Συμμάχου τῶν τε ἑβδομήκοντα δύο καὶ Θεοδοτίωνος, πέμπτης τε καὶ ἕκτης ἐκδόσεως <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>, μετὰ παραθέσεως ἑκάστης λέξεως Ἑβραϊκῆς καὶ αὐτῶν ὁμοῦ τῶν <Ἑβραϊκῶν> στοιχείων· ἐκ παραλλήλου δὲ ἄντικρυς, δευτέρᾳ σελίδι χρώμενος κατὰ σύνθεσιν Ἑβραϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων ἑτέραν πάλιν πεποίηκε σύνθεσιν· ὡς εἶναι μὲν ταῦτα καὶ καλεῖσθαι Ἑξαπλᾶ, ἐπὶ <δὲ> τὰς Ἐλληνικὰς ἑρμηνείας <γενέσθαι> δύο ὁμοῦ παραθέσεις, Ἑβραϊκῆς φύσει δἰ <Ἐβραϊκῶν> στοιχείων καὶ Ἑβραϊκῆς δἰ Ἑλληνικῶν στοιχείων, ὥστε εἶναι τὴν πᾶσαν παλαιὰν διαθήκην δἰ Ἑξαπλῶν καλουμένων καὶ διὰ τῶν δύο τῶν Ἑβραϊκῶν ῥημάτων. S. 554, 13ff Schwartz ταύτας δὲ ἁπάσας (sc. τὰς παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις φερομένας πρωτοτύπους", "candidate_score": 0.61522, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2004", "psc_text": "- 7 vgl. Joh. 5,23; Joh. 3,36 - 12 Psal. 35, 10 - 20 Luk. 10, 19 - 24 ff zu Lucianus (Lucanus) vgl. Tertullian de resurr. carn. 2 Hippolyt refut. VII 11; S. 190, 16f Wendland VII 37, 2; S. 223,18 Origenes C. Cels. Π 27; Ι 156, 7 kÖtschau Ps. Tertullian adv. omn. haer. 6 Filastrius haer. 46; S. 24, 16f Marx - 26 vgl. das sog. syrische Martyrologium zum 7. Januar V M 5 ἐν αυτῷ]ἑαυτῶ V 7 λἐγων Pet.] τοῦ λέγοντος VM 9 μαρτυρίαις] lies wohl αἱρέσεσιν* 11f πηγὴν ὄντα—ἠ γραφὴ am Rande nachgetragen V corr 11 ζωῆς1 * 3 f εὑρίσκετο G 5 Ματθουσάλα G 7 * <ζῴων> * τε GU 12 διασώσασθαι UM 13 θηρῶν GU 14 τῶν2 < G 16 ἐτῶν + δι’ U 18 γεγέννηται M | οὐχ < U 19 οὐδὲ] οὔπω Μ οὐδὲ οὔπω G 21 οὐδὲ εἷς] εἷς οὐδαμοῦ G U 22 καθὼς] καὶ G | am Rand ݲ (am Schluß stehende Kapitelzahl) Μ 23 ἐν + γὰρ U <Β.> Μετὰ δὲ τὸν κατακλυσμὸν ἐπιστάσης τῆς λάρνακος τοῦ Νῶε ἐν τοῖς ὄρεσι τοῦ Ἀραρὰτ ἀνὰ μέσον Ἀρμενίων καὶ Καρδοπίων ἐν τῷ Λουβὰρ ὄρει καλουμένῳ, ἐκεῖσε πρώτως κατοίκησις γίνεται μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τῶν ἀνθρώπων κἀκεῖ φυτεύει ἀμπελῶνα Νῶε ὁ προφήτης, οἰκιστής τε γίνεται τοῦ", "candidate_score": 0.614684, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3299", "psc_text": "κποίου θανάτου ἐγλίχετο ῥυσθῆναι καὶ τίς αὐτὸν ό ῥυόμενος ἦι· »χάρις τῷ 9 Psal. 18, 13 — –15 öm. 7, —24 –24 19 Röm. 7 M U S Phot. 1 τῇ Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", "candidate_score": 0.61296, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2066", "psc_text": "und das oben drüber gesetzte, überschüssige κε Vcorr 8f συμβαινόντων *] συμβαίνοντα VM 12 //εκτισμένων, κ wegradiert Vcorr κεκτισμένων Μ 13 γενημάτων VM | * etwa <βοτανῶν> * | δέ *] τε VM 17 λεξιθηρῶντες aus λεξηθηροῦντες Vcorr λεξιθηρῶντες Μ 22 [αὐτὸ] * | γενήματος V M που ὁ κύριος εἰς ἔλεγχον τοῦ ἐλεεινοῦ καὶ πεπλανημένου Σευήρου φάσκει, αὐτὸς ἑαυτὸν τὴν ἄμπελον λέγων »ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή«. εἰ δὲ ὅλως ψεκτὸν ἦν τὸ τῆς ἀμπέλου ὄνομα, οὐκ ἄν τοῦ ὀνόματος εἰς ἑαυτὸν ἐποιεῖτο τὴν ὁμοιότηα. ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπόστολοί φασιν ἐν τῇ διατάξει τῇ καλουμένῃ ὅτι »φυτεία θεοῦ καὶ ἀμπελὼν ἡ καθολικὴ ἐκκλησία«· ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ κύριος πάλιν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ποιούμενος τὴν τοῦ ἀμπελῶνος παραβολήν, ὅτι »ἀνήρ τις οἰκοδεσπότης εἶχεν ἀμπελῶνα καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἔπεμψε ζητῶν καρπὸν καὶ οὐκ ἔδωκαν«, ἀλλὰ καὶ πάλιν »ἀνήρ τις οἰκοδεσπότης ἔχων ἀμπελῶνα ἐξῆλθε ζητῶν ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα", "candidate_score": 0.612637, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1948", "psc_text": "I Kor. 15, 1. 17. 11. 3f. 554f —25ff vgl. haer. 27, 6, 7; I 310, 5ff haer. 41, 41 —1, 5; P 91, 1f 1f haer. 42, 1,7; Π 94, 21f u . Irenaeus adv. haer. 1 27, 1; 1 214f Harvey Κέρδων . . . ἐπιδημήσας ἐν Ῥώμῃ ἐπὶ Ὑγίνου ἔνατον καλῆρον τῆς ἐπισκοπιδικῆς διααδοχῆς ἀπὸ τῶν ἀποστόλων ἔχοντος ΙΙΙ 4, 2f ; Π 17 f Harvey Kqerdv δὲ ὁ πρὸ μαρκινμες καὶ αὐτὸς ἐπὶ Ὑγίνου ὂς ἦν ἔνατος ἐπίσκπος . . . Mareion autem illi succedens invaluit sub Aniceto, decimum locum episcopatus comtminte V M 14—20 vgl. S. 123, 4—9 10 [θεοῦ]* | ὐπάρχει] ἠ καινὴ ἔχει M 20 εἰς ωῖκος S. 123, 9] < V M 23 ἄλλο τι *] ἄλλοθεν VM 24 ὧπερ aus ὅπερ v corr ὧπερ M | ἕν τυγχάνει Pet.] ἐντυγχάνει VM 26 Ὑγίνου * , vgl. oben S. 94, 21 μετὰ", "candidate_score": 0.612255, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1539", "psc_text": "laaer. 3 öpft aus Epiph.); Hippolyt refut. V 19 — 22 steht ferner V M 2 * wohl etwas ausgefallen, wie σημαίνων ὅτι ἀΠέθανεν κακῷ θανάτῳ ὁ > * | ὃς aus ὡς V corr ὡς Μ 4 † ἔδειξεν lies wohl ἐφαίνετο (oder > . . . διολέσαντα) * 5 τῷ τὸ Μ 7 * etwa > * | ἀντ’ auf Rasur V corr | εἰς τὸν auf Rasur V corr | αὐτῶν U] αὐτὸν VM 10 οὗτος U] οὕτως VM 11 vor ἔνθα ein οὑ durchgestrichen V corr 12 τὸν nachgetragen V corr 13 lies τούτων? * 15 διδάγματα] δήγματα, δή auf Rasur V corr 16 ἐπιπνοίας*] ἐπινοίας VM 21 Unterschrift κατὰ Καϊανῶν VM 22 Überschrift κατὰ Σηθιανῶν ἐννεακαιδεκάτη ἡ καὶ λθ VM 24 δὲ nachgetragen Vcorr | ταύτης ἡ τῶν angeflickt V corr τάχα δὲ ἤδη καὶ αἱ πλείους τούτων ἐξερριζώθησαν ἐκ τοῦ κόσμου. τὸ γὰρ οὐκ", "candidate_score": 0.612229, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_69_71", "bdc_text": "In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 . [Unterschrift:", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2392", "psc_text": "τῶν ἐν τῷ κηούγματι πεποαγματευμένων· εὐθὺς γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου ὡς ὁ Λουκᾶς φησὶν ἦν ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα· ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἐπὶ τὰ ἀνωτέρω· γεννᾶται μὲν γὰρ ὁ σωτὴρ κτἑ folgt. S. 288, 19 ff U 9 am Rand Ἰαννουαρίω ςݲ Μ 9 f am Rand δεκεμβρίου κݲεݲ Μ 12 Ἰαννουαρίων Μ | τῇ . . . καλουμένῃ Σατουρνάλια *] τὴν . . . καλουμένην Σατουρναλίαν Μ 14 Ἰαννουαρίων Μ παρουσία, ἡ κατὰ σάρκα γέννησις εἴτ᾿ οὖν τελεία ἐνανθρώπησις, ὃ καλεῖται Ἐπιφάνεια, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς τοῦ φωτὸς αὐξήσεως ἐπὶ δέκα τριῶν ἡμερῶν διαστήματι· ἐχρὴν γὰρ καὶ τοῦτο τύπον γενέσθαι ἀριθμοῦ τοῦ αὐτοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ δώδεκα μεθητῶν, ὃς <τὸν> τῶν δεκατριῶν ἡμερῶν τῆς τοῦ φωτὸς αὐηήσεως ἐπλήρου ἀριθμόν«. πόσα τε ἄλλα εἰς τῆν τούτου τοῦ λόγου ὑπόθεσίν τε καὶ μαρτυρίαν, φημὶ δὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ", "candidate_score": 0.609728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_69_71", "bdc_text": "In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 . [Unterschrift:", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3336", "psc_text": "etwa ἤδη ή σὰρξ υπάρχουσα, πῶς οὐκ εὔληπτος ή σοῦ < * 1 δὴ Öh.] δὲ MU | ἄρα + ή * 4 ὁ ἐκ τοῦ θεοῦ λόγος [τοῦ θεοῦ]*] ἐκ τοῦ θεοῦ λόγος τοῦ θεοῦ M ὁ τοῦ θεοῦ ἐγεννήθη λόγος ἐκ τοῦ θεοῦ U 6 μῦ] τεσσαρακοστοῦ M 7 ἐποίησαν U 9 ἔχω + <ἀκριβῶς>?* | Σαουλπικίοιυ Μ | vοr Καμμαρίνου + καὶ M 10 † Βεττέῳ Πομπηιανῷ ὑπάτοις] Amtsgenosse Q. Sulpicius Camerinus war im Jahr 9 n. Chr. C.", "candidate_score": 0.608067, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_69_71", "bdc_text": "In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 . [Unterschrift:", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2391", "psc_text": "XIII et Silano) natus est Christus die VIII kal. Jan. — 13 die Κικέλλια sonst nur noch im Canopusdekret Ditteberger syll.2 56, 64 erwähnt; dort aber in den Choiak, genauer vor den περίπλους τοῦ Ὀσείριος am 29. Choiak, Verlegt — 20 ff die Schrift selbst ist nicht erhalten, vgl. Jedoch Ephrem Syrus hymn. 1 in Epiph. Strophe 11; I 10 Lamy: der Leuchtende (d. h. die Sonne) siegte und zeichnete das Geheimnis ab durch die Stufen, die er emporstieg. Zuölt M U (bis Z. 3) 1 ἄλλο πάσχα ὡς εἶναι < U 1—3 ἀπὸ τοῦ χρόνου — ἕως τοῦ σταυροῦ] τῶν ἐν τῷ κηούγματι πεποαγματευμένων· εὐθὺς γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου ὡς ὁ Λουκᾶς φησὶν ἦν ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος εἶναι ὡς ἐτῶν τριάκοντα· ὢν υἱὸς ὡς ἐνομίζετο τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἐπὶ τὰ ἀνωτέρω· γεννᾶται μὲν γὰρ ὁ σωτὴρ κτἑ folgt. S. 288, 19 ff U 9 am Rand Ἰαννουαρίω", "candidate_score": 0.607362, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_69_71", "bdc_text": "In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 . [Unterschrift:", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2306", "psc_text": "χρεία περὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας λεπτολογεῖν· ἤδη γὰρ ἠσφάλιστο. ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων καὶ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας καὶ ἐπὶ τὰ τὰ τραχύτατα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνα καὶ ἀκανθώδη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς εἰς εὐθεῖαν ὁδὸν προενοεῖτο καὶ ἀσφαλιζόμενος ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς καὶ εἰπεῖν· τί πλανάσθε; ποῖ τρέπεσθε; ποῖ πλανᾶσθε, Κήρινθε καὶ Ἐβίων καὶ οἱ ἄλλοι; οὐκ ἔστιν οὕτως ὡς νομίζετε. ναί, ἐγεννήθη ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα δῆλον· ἰδοὺ γὰρ αὐτὸς ὁμολογῶ ὅτι ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο. ἀλλὰ μὴ ἐξότε ἐγένετο σάρξ, νομίσητε τὸν αὐτὸν εἶναι· οὐκ ἔστι γὰρ ἀπὸ χρόνων Μαρίας μόνον, ὡς ἕκαστος ἡμῶν ἀφ᾿ ὅτου γεννᾶται ὑπάρχει, πρὶν δὲ τοῦ γεννηθῆναι οὐκ ἔστιν. ὁ δὲ ἅγιος θεὸς Λόγος, ὁ υὁὸς τοῦ θεοῦ, ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, οὐκ ἔστιν ἀπὸ χρόνων Μαρίας μόνον οὔτε ἀπὸ χρόνων Ἱωσὴφ μόνον, οὔτε Ἠλὶ οὔτε Λευὶ οὔτε Ζοροβάβελ οὔτε Σαλα- 2ff das Johannesevangelium als letztes, die andern nur ergänzendes Evangelium vgl.", "candidate_score": 0.60583, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_69_71", "bdc_text": "In eyl zů S. Gallen , 12 . ianuarii anno 1548 . [Unterschrift:", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3297", "psc_text": "νόμου < Phot. 20 ἔνδον < S | αὐτὴν < S μενος τὴν ψυχὴν ύπὸ τοῦ ἐν τῇ σαρκαὶ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν ὑπάρχοντος κραταιοῦται νόμου. φαίνεται γὰρ ὡς ἐν αὐτοῖς ἡμῖν τὸ με) βέλτιον τὸ δὲ χεῖρον ὄν, καὶ ὄταν μὲν τὸ βέλτιον φύσει τοῦ χείρονος ἐγκρατέστερον γενηθῇ, φέρεται ὅλος πρὸς τὸ ἀγαθὸν ὁ νοῦς· ὅταν δὲ τὸ χεῖρον ἐπιβρίσῃ πλεονάσαν, ὃ ἀντιστρατεύεσθαι τῷ ἐν ήμῖν λέγεται ἀγαθῷ, ἄγεται πάλιν ἀθτιστρόφως πρὸς φαντασίας παντοδαπὰς ὁ ἄνθρωπος καὶ λογισμοὺς χείρονας. 62. Οὖ δὴ καὶ κάριν ὁ ἀπόστολος εὔχεται ῥυθῆναι, θάνατον αὐτὸ καὶ ὄλεθρον εἶναι ήγούμενος, ὥσπερ δὴ καὶ ὁ προφήτης »ἀπὸ τῶν κρυφίων μου« λέγων »καθάρισόν με«. αὐτὰ γοῦν τὰ ῥήματα τοῦτο παρίστησιν »συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω« λέγοντος »ἄνθρωπον, βλέπω Τε ἒτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας, τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου.", "candidate_score": 0.605004, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_1", "bdc_text": "Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3137", "psc_text": "δι’ οὖ M; lies wohl I καὶ συνωδίνει νῦν < S 14 f ἀπὸ τῆς — σ(ύματος < S 15 καὶ αὐτὴ | ἀπεκδεχομέμνη U | ὅπως < S | ἐξεγερθέντων U ἐλευθεθερωθέντων Pa 16 alle S | τῆς σαρκὸς < S 17 καὶ 2 < U 17 f δὴ M 18 αὐτὴ] αὐτῆ U die Kreatur S | τῆς φθορᾶς #x003C; S —22f οἴδαμεν γάρ — σώματος ἠμῶν < Pa 19 φησίν < U 21 αὐτοί 1] αὐτὴν U das heiβt S 22 τὴν 1 < U 23 δὲ] < MU tciedei-um S | ὁ 2 καινή, ἃ ἐγὼ (φησί) ποιῶ, μένει ἐνώπιόν μου, λέγει κύριος, οὕτως τὸ σπέρμα ὑπῶν καὶ τὸ ὄνομα ὑμῶν«. καὶ πάλιν »οὕτως λέγει κύριος ὁ ποιήσας τὸν οὐρανόν, οὖτος θεὸς ὁ κατασκευάσας τὴν γῆν καὶ ποιήσας αὐτήν, αὐτὸς διώρισεν αὐτήν, οὐτήν, εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, Μὰ κατοικεῖσθαι«. ὄντως γὰρ οὐκ εἰς κενὸν οὐδὲ εἰς", "candidate_score": 0.598757, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_1", "bdc_text": "Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St .", "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3168", "psc_text": "ὅμως γοῦν δοτέον αὐτῷ θνητὴν ὁρίσασθαι τὴν ψυχήν. δυοῖν γάρ τοι θάτερον ἐνταῦθα θετέον, ἢ ἀληθῆ τὸν κύριον ἀποφήνασθαι ἀθάνατον τὴν ψυχὴν διδάσκοντα καὶ ψεῦδος τὸ ξθείρεσθαι αὐτὴν λέγοντα ἢ φθείρεσθαι καὶ ψεῦδος ψεῦδος τῷ ἀνώλεθρον αὐτὴν ἀθάνατον εῖναι διδάσκειν 1 Jerem. 8, 5 — 4 ff Luk. 16, 19 ff — 8–11 Weish. Sal 3, 1—4 M U S Pa (bis Ζ. 14 πάσχοντα) 1—11 κατὰ τὸ γεγραμμένον — ἀθανασίας πλήρης < Pa. 2 ἀναστρέφη 3 ἀναφανδὸν < S Ι ὁ κύριος] Χριστὸς S 4 Σαηομῶνος M f πλούσιον Λάζαρον umgestellt S 5 τὸν πένητα < S Ι δεικνὺς * nach S zu zeigen] δοὺς #x003E; M 6 ἀναπαύεσθαι < S Ι τοῦ] dieses S Ι τὸν δὲ ἐν ἀλγηδόσιν < S < M καὶ S Ι ἀχθηδόδιν U 7f διὰ — ἔνθα . . γέγραπται] in der Salomos aber sagt er S 7 Σαλομῶνος M 10 κάκοσις M", "candidate_score": 0.598499, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", "max_score": 0.673313, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.673313, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_65_67", "bdc_text": "Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_88", "psc_text": "sub eiusdem diaboli esse potestate captiuos, nisi et ipsi eadem Christi gratia redimantur. ad omnes namque pertinere non dubitamus aetates illud de quo apostolus loquitur beneficium dei: qui eruit nos de potestate tenebrarum et transtulit in regnum filii caritatis suae. ab hac igitur potestate tenebrarum, quarum est diabolus princeps, id est a potestate diaboli et angelorum eius, quisquis erui cum baptizantur negauerit paruulos, ipsorum ecclesiae sacramentorum ueritate conuincitur, quae nulla haeretica nouitas in ecclesia Christi auferre uel mutare permittitur regente atque adiuuante capite totum corpus suum, pusillos cum magnis. in ueritate itaque, non in falsitate potestas diabolica exorcizatur in paruulis, eique' renuntiant, quia per sua non possunt, per corda et ora gestantium, ut eruti a potestate tenebrarum in regnum sui domini transferantur. quid ergo in eis est, per quod in potestate diaboli teneantur, donec eruantur inde per sacramentum baptismatis Christi? quid est nisi peccatum? non enim aliud inuenit diabolus, unde", "candidate_score": 0.651338, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.651267, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.643531, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_5", "psc_text": "uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1 cf. I Tim. 6, 17. 18 2 incerto] inceto S 8 diues sis] diui sis K diilsis B diuersis ES tuae R 4 quante E: quante C quanta cet. 5 curg E: cure C cura cet. insidietur] indietur K indicetur R induatur VP uideatur in N 7 quamque] quamquam BW qua quae m. 1 R prouidus saluti Abd 9 ea om. VP per om. m. 1 C 11 autem om. BMSWmp 12 audare- possimus euan. in C poseemus-E quid] numquid d alio VP 13 intenori S 14 penitus] plenius V dono ex bono in B 15 aliquando R 16 prolixium", "candidate_score": 0.641265, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.635192, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_227", "psc_text": "testamentum dei, non hoc de imperata circumcisione, sed illud de ligni prohibitione, quando per unum hominem peccatum intrauit in mundum et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccauerunt. et hoc in illo significabatur expiari circumcisione octaui diei, hoc est sacramento mediatoris in carne uenturi, quia per eandem fidem uenturi in carne Christi et morituri pro nobis et tertio die, qui post septimum sabbati fuerat futurus octauus, resurrecturi etiam iusti saluabantur antiqui. traditus e st enim propter delicta nostra et resurrexit propter iustificationem nostram. ex quo enim instituta est circumcisio in populo dei, quod erat tunc signaculum 8 Gen. 17, 14 15 Rom. 5, 12 23 Rom. 4, 25 25 ib. cf. 4, 11 1 quando m. 1 C dicturus K ysaac EWAp 2 concubitu. K squalere N 4 non esset die octauo p. octaua C 5 offendisset] ostendisset S 6 est TKVPBMSWmp 8 circumciditur", "candidate_score": 0.633975, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", "candidate_score": 0.629574, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_18_20", "bdc_text": "Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich . Dieser kehrte schießlich am 5 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_360", "psc_text": "dicit, quaerere et saluum facere quod perierat; habet quod in eis soluat filius dei, qui propterea uenit, sicut dicit apostolus Iohannes, ut soluat opera diaboli. huic ergo paruulorum saluti inimicus est, 9 Rom. 4, 25 16 Matth. 9, 12 17 I Tim. 1, 15 19 cf. Matth. 26, 28 21 Luc. 19, 10 23 I Ioh. 3, 8 1 filio suo W 2 eum] illum E dicit C 3 causa C er.) K 5 non] nec T 7 xps mortuus est PSW 10 delecta m. 1 K 12 et profitetur om. F 13 est traditus TK et-Christus om. T traditus est FEVpbd 15 traditus est VAbd qui] quia TEPN 16 ait ipse W medicis (in mg. add. sanis) T 17 faciet m. 1 C 18 dixit VP paulus apostolue E Paulus om. m. 1 K, N 19 in om. TKP dimittat T 20 remissione T habet-perierat om. N 23 propterea]", "candidate_score": 0.617691, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_195", "psc_text": "fin. om. T sic m. 2 C 22 in mundum intrauit S 23 et ita efc (pr. et$. l... 2) C ille unus fuerunt, de quo propterea singuli peccatum originale traxerunt. 'dicis enim', inquit, lideo illos esse sub diabolo, quia de sexus utriusque commixtione nascuntur'. dico plane propter delictum eos esse sub diabolo; ideo autem expertes non esse delicti, quia de illa commixtione sunt nati, quae ainesine pudenda libidine non potest etiam quod honestum est operari. dixit hoc etiam beatissimae memoriae Ambrosius ecclesiae Mediolanensis episcopus, cum Christi carnalem natiuitatem ideo diceret expertem esse delicti, quia conceptus eius utriusque sexus commixtionis est expers; nullum autem hominum esse sine delicto qui de illa commixtione conceptus sit. nam eius uerba ista sunt: 'ideo', inquit, 'et quasi homo per uniuersa temptatus est et in similitudine hominum cuncta sustinuit, sed quia de spiritu natus, abstinuit a peccato. omnis enim homo mendax et nemo sine peccato", "candidate_score": 0.602048, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf025", "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", "max_score": 0.67317, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", "candidate_score": 0.67317, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.665893, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", "candidate_score": 0.66495, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.663657, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", "candidate_score": 0.663038, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2222", "psc_text": "citius cura subveniat, vehementi moerore concutitur. Monachi siquidem monasterii, quod Crateras dicitur, Neapolitanae urbi e vicino fundati, porrecta nos petitione informasse noscuntur locum ipsum ita pene funditus servorum Dei obsequiis destitutum, ut vix illic remanserint qui ipsius solummodo valeant esse custodes. Ob quam rem lacrymabiliter supplicantes a nobis poposcisse noscuntur ut monasterio vestro ipsum unire monasterium deberemus, quatenus per sollicitudinem tuam, et deinceps succedentibus aliis, locus ipse auctore Deo regulari valeat ordinatione disponi. Sed dum huic rei frater et coepiscopus noster Basilius Capuanae Ecclesiae praesens fuisset inventus, exstitit valde contrarius, asserens locum ipsum olim monasterio alii dioecesis suae fuisse conjunctum, et idcirco minime in alterius Ecclesiae jus debere contradi. Contra quam objectionem Neapolitanae rursus clerus Ecclesiae multo esse aliter quam dicebatur oppositis allegationibus replicabat, quibus diversa sentientibus ne constituere quidquam dubie videremur, deputatis cognitoribus instituimus inter eos esse judicium. Quibus renuntiantibus, manifesta ratione comperimus fratrem et coepiscopum nostrum Basilium nullum", "candidate_score": 0.660768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2361", "psc_text": "apud nos ratione aliquatenus excusare. Quoniam vero possessores nos Sardiniae petiverunt ut, quia diversis oneribus affliguntur, Constantinopolim pro eorum debeas remedio proficisci, licentiam tibi eundi concedimus. Sed et dilectissimo filio nostro Bonifacio scripsimus, ut suum tibi pro remedio illius provinciae studeat adhibere solatium. De Ecclesiis autem quas vacare sacerdotibus indicasti, praedicto reverendissimo fratri et coepiscopo nostro Januario scripsimus, ut eas debeat ordinare; sic tamen, ut non omnes ad episcopatum de Ecclesia ipsius eligantur. Nam sic eum convenit alias ordinare, ut Ecclesiae suae de personis quae in ea possint proficere necessitatem non faciat. Illud igitur quod ad gubernationem quorumdam monasteriorum personas esse praepositas quae ante, dum adhuc in monachico et minori essent ordine, lapsae sunt, indicasti, officium quidem abbatis suscipere nisi omnino correcta vita, et digna praecedente poenitentia, minime debuerunt. Sed quoniam jam abbatum, sicut dicis, officium susceperunt, de vita, moribus ac sollicitudine eorum cura gerenda est. Et si actus eorum", "candidate_score": 0.660227, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", "candidate_score": 0.656792, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", "candidate_score": 0.656436, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_290", "psc_text": "tali persona permissus es, ut cautior in vilioribus fias, et diu trutines, cum aliquem per sententiam ferire disponis. Eumdem tamen praefatum virum quanto furore exasperasti, tanta nunc dulcedine consolare, quia valde injustum est, 598 ut qui te plus amaverunt, ipsi te sine causa atrociorem contra se sentiant. EPISTOLA XXXV. AD JOANNEM EPISCOPUM RAVENNATEM. Gratulatur ob exhibita Castorio episcopo infirmo charitatis officia. Hunc ad se per Siciliam transmitti petit. Suffraganeorum antistitum, quos a Roma dividebant hostes interpositi, Ravennati curam committit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Dominicis mandatis praecipimur proximos sicut nosmetipsos diligere, eorumque languoribus tanquam propriis infirmitatibus condolere. Quorum memor fraternitas vestra competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia", "candidate_score": 0.655662, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_538", "psc_text": "et tres episcopos, ob tria capitula a Constantio divisos, susceptis epistolis suis ad illius communionem reversuros sperat. Pacem cum Langobardis exoptans, petit ut se de Francorum cum Langobardorum rege gestis faciat certiorem. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Dilectissimus filius meus Bonifacius diaconus quiddam mihi ex scripto fraternitatis tuae secreto nuntiavit, quod exquisita occasione potius quam inventa, tres se episcopi a pia fraternitatis vestrae communione separaverint, dicentes vos in damnationem trium capitulorum consensisse, atque cautionem fecisse. Et quidem si quid de tribus capitulis in quocunque vel verbo vel scripto nominatum est, bene fraternitas tua reminiscitur; quamvis decessor fraternitatis tuae Laurentius districtissimam cautionem sedi apostolicae emiserit, in qua viri nobilissimi, et legitimo numero, subscripserunt. Inter quos ego quoque, tunc urbanam praeturam gerens, pariter subscripsi; quia postquam 683 talis scissura pro nulla re facta est, justum fuit ut sedes apostolica curam gereret, quatenus unitatem universalis Ecclesiae in sacerdotum mentibus per omnia custodiret. Quod autem", "candidate_score": 0.655418, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1188", "psc_text": "ei possit obsistere, hunc qui ad dilectionem tuam venit, cum omni cura et celeritate dimitte, ut, eo ad loca sua remeante, alter secundum ea quae praemissa sunt requiratur. Datum mense Augusti, indictione 15. EPISTOLA XLII. AD MARINIANUM EPISCOPUM. Cum neque lapsum episcopum loco suo restitui, neque ultra tres menses Ecclesiam vacare permittant canones, Cornelii ordinet episcopum. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae epistola nuntiante, comperimus Corneliensis Ecclesiae filios assidua 890 supplicatione in loco lapsi quondam episcopi sui consecrandum sibi a vobis poscere sacerdotem, atque vos quid de ea re fieri debeat dubitare, et nostrum evidens exspectare mandatum. Postquam ergo (Grat. dist. 50, c. 11) quemquam criminaliter abscedentem in locum de quo lapsus est nulla permittit ratio revocari, et ultra tres menses Ecclesiam vacare pontifice statuta sacrorum canonum non permittunt, ne, cadente pastore, dominicum gregem antiquus, quod absit, hostis insidiando dilaniet, fraternitas vestra deprecationi eorum consentire, et loco lapsi debet episcopum", "candidate_score": 0.655384, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2076", "psc_text": "in magna vitae munditia exhortando, terrendo, blandiendo, corrigendo, et boni operis exempla monstrando aedifica, ut illum retributorem invenias in coelo, cujus nomen atque cognitionem dilataveris in terra. Ipse enim vestrae quoque gloriae nomen etiam posteris gloriosius reddet, cujus vos honorem quaeritis et servatis in gentibus. Sic enim Constantinus, quondam piissimus imperator, Romanam rempublicam a perversis idolorum cultibus revocans, omnipotenti Domino Deo nostro Jesu Christo secum subdidit, seque cum subjectis populis tota ad eum mente convertit. Unde factum est ut antiquorum nomen principum suis vir ille laudibus vinceret, et tanto in opinione praedecessores suos quanto et in bono opere superaret. Et nunc itaque vestra gloria cognitionem unius Dei Patris, et Filii, et Spiritus sancti regibus ac populis sibimet subjectis festinet infundere, ut et antiquos gentis suae reges laudibus ac meritis transeat; et quanto in subjectis suis aliena peccata deterserit, tanto etiam de peccatis propriis ante omnipotentis Dei terribile examen securior fiat.", "candidate_score": 0.653628, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2361", "psc_text": "apud nos ratione aliquatenus excusare. Quoniam vero possessores nos Sardiniae petiverunt ut, quia diversis oneribus affliguntur, Constantinopolim pro eorum debeas remedio proficisci, licentiam tibi eundi concedimus. Sed et dilectissimo filio nostro Bonifacio scripsimus, ut suum tibi pro remedio illius provinciae studeat adhibere solatium. De Ecclesiis autem quas vacare sacerdotibus indicasti, praedicto reverendissimo fratri et coepiscopo nostro Januario scripsimus, ut eas debeat ordinare; sic tamen, ut non omnes ad episcopatum de Ecclesia ipsius eligantur. Nam sic eum convenit alias ordinare, ut Ecclesiae suae de personis quae in ea possint proficere necessitatem non faciat. Illud igitur quod ad gubernationem quorumdam monasteriorum personas esse praepositas quae ante, dum adhuc in monachico et minori essent ordine, lapsae sunt, indicasti, officium quidem abbatis suscipere nisi omnino correcta vita, et digna praecedente poenitentia, minime debuerunt. Sed quoniam jam abbatum, sicut dicis, officium susceperunt, de vita, moribus ac sollicitudine eorum cura gerenda est. Et si actus eorum", "candidate_score": 0.652496, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", "candidate_score": 0.6522, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1917", "psc_text": "et susceptiones possint exhibere, quive monasteriis custodiendis praeesse, tua fraternitas ad me ante aestivum tempus debeat venire, ut aegritudinis tuae ego specialiter, in quantum valeo, curam geram, quietem tuam custodiam, quia huic aegritudini aestivum tempus medici vehementer dicunt periculosum. Et valde pertimesco ne si curas aliquas cum adversitate temporis habueris, amplius ex eadem molestia pericliteris. Ego etiam ipse valde sum debilis, et omnino est utile ut cum Dei gratia sanus ad tuam redeas Ecclesiam; aut certe si vocandus es, inter tuorum manus voceris; et ego qui me proximum morti video, si me omnipotens Deus ante te vocare voluerit, inter tuas manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de", "candidate_score": 0.65199, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", "candidate_score": 0.650835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.648075, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_754", "psc_text": "cognovisse. Sed quia ipse testamentum dicitur condidisse, subtiliter, ne quid de rebus Ecclesiae suae consumpsisset, te oportet inquirere. Et siquidem eum exinde aliquid incongrue minuisse didiceris, ita age ut res ipsae ab eo cujus interest modis omnibus reparentur. Clerum vero et populum loci ipsius admonere te convenit, ut, omni dilatione postposita, eligant qui sibi, revelante Deo, debeat episcopus ordinari. (Grat. Caus. 12, q. 5, c. 2.) EPISTOLA XXVIII. AD CASTORIUM DIACONUM. Pisaurensis episcopi aliorumve sacerdotum vitam perscrutetur; si quid sinistrum invenerit, renuntiet. Tutorem tueatur, ut quae sibi pro pauperibus injuncti sunt valeat exsequi. Gregorius Castorio diacono. Quaedam ad nos de Pisaurensi episcopo pervenerunt, quae indiscussa nullo modo sunt 756 relinquenda. Propterea experientiae tuae praecipimus ut de vita et actibus ipsius subtili indagatione studeat perscrutari. Et si quid fortasse repererit quod sacerdotii, quod absit, integritatem valeat maculare, ad nos eum cum scriptis tuis de his quae in veritate cognoveris omnimodo sub", "candidate_score": 0.647921, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", "candidate_score": 0.646728, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_822", "psc_text": "Domino compleatis. Praesentium vero portitorem Castorium chartularium nostrum, quem pro quibusdam illic causis 776 transmisimus, magnitudo vestra, ut bona sua multiplicet, suis in omnibus studeat solatiis adjuvare. Omnipotens Deus sua vos protectione cum filiis et omni domo vestra ab omni adversitate tueatur atque custodiat, vobisque et praesentis vitae prosperitatem, et laetitiam futurae concedat. EPISTOLA XLVII. AD MASTALONEM. Ipsius pro Ecclesiae unitate zelum laudat. A procuranda schismaticorum reversione non deterreatur. Gregorius Mastaloni. Responsalium nostrorum relatione comperimus quod pro amore unitatis Ecclesiae tantus vos divini zeli ardor accenderit, ut quoscunque valueritis, non desinatis ad sinum matris Ecclesiae revocare, atque, ut bonus fidelisque famulus lucrum quotidie de accepto dono tuo. Domino et Redemptori nostro cum summa mentis intentione facere non desistatis. Et quidem venientem ad nos, ut potuimus, ex corporalis visus ostensione didicimus; bonum vero quod ex divina inspiratione in mentis tuae charitate manebat occultum desiderabilius nunc operis attestatione cognoscimus. Unde divinae misericordiae", "candidate_score": 0.644789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", "candidate_score": 0.643426, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_290", "psc_text": "tali persona permissus es, ut cautior in vilioribus fias, et diu trutines, cum aliquem per sententiam ferire disponis. Eumdem tamen praefatum virum quanto furore exasperasti, tanta nunc dulcedine consolare, quia valde injustum est, 598 ut qui te plus amaverunt, ipsi te sine causa atrociorem contra se sentiant. EPISTOLA XXXV. AD JOANNEM EPISCOPUM RAVENNATEM. Gratulatur ob exhibita Castorio episcopo infirmo charitatis officia. Hunc ad se per Siciliam transmitti petit. Suffraganeorum antistitum, quos a Roma dividebant hostes interpositi, Ravennati curam committit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Dominicis mandatis praecipimur proximos sicut nosmetipsos diligere, eorumque languoribus tanquam propriis infirmitatibus condolere. Quorum memor fraternitas vestra competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia", "candidate_score": 0.643404, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", "candidate_score": 0.642324, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_43", "bdc_text": "zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1960", "psc_text": "malam famam Paulo imponerent, qui hunc seductorem vocarent, quis ergo nunc Christianus debet indignum ducere pro Christo injurias audire? Quantae autem virtutis praecursor nostri Redemptoris fuit novimus, qui per sacrum eloquium non solum plusquam propheta, sed etiam angelus vocatur; et tamen, sicut mortis ejus historia testatur, post mortem a persecutoribus ejus corpus incensum est. Sed quid ista de sanctis hominibus dicimus? De ipso sancto sanctorum, id est de Deo qui pro nobis homo factus est, loquamur, qui ante mortem in injuriam quia daemonium haberet audivit; post mortem vero a suis persecutoribus seductor appellatus est, cum diceret: Scimus quia seductor ille dixit: Post tres dies resurgam (Matth. XXVII, 63) . Quanta ergo nos peccatores a lingua vel manibus iniquorum hominum portare necesse est, qui in adventu aeterni judicis judicandi sumus, si et ipse tanta tam ante quam post mortem pertulit, qui et judex venit? Haec, dulcissima et excellentissima filia, breviter dixi,", "candidate_score": 0.641955, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", "candidate_score": 0.64179, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_694", "psc_text": "hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur. Haec ergo omnia quae superius dixi, frater charissime, recogita; diem tuae vocationis attende; quas rationes de sarcina episcopatus redditurus es considera. Emenda illos mores notarii. Vide quid in lingua, quid in actu episcopum deceat. Esto totus purus fratribus tuis. Non aliud loquaris, et aliud in corde habeas. Nec appetas ultra videri quam es, ut possis ultra esse quam videris. Crede mihi, quando ad hunc locum veni, tantae deliberationis fui tantaeque charitatis circa fraternitatem tuam, ut si eamdem charitatem meam custodire voluisses, adhuc talem fratrem, sicque te pure diligentem, tibique omni devotione concurrentem nunquam inveneras; sed cognitis verbis ac moribus tuis,", "candidate_score": 0.639305, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1499", "psc_text": "causa vero de qua mihi omnino scribendum fuerat, nihil vestra sanctitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quae ne fortasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui auctor existere. Elegi enim ut ea quae secutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo auctore probabitis, quia in causa in qua Deo placere cupio homines non formido. De qua vobis jam etiam in Constantinopolitanam urbem venientibus scribere curavi. Ligna vero, sicut beatitudo vestra scripserat, majora paraveram; sed ita parva navis huc transmissa est, ut, nisi rescissa essent, ferre non posset. Quae rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat reservavi. Si autem non sunt necessaria vobis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut pro me enixius vestra sanctitas orare debeat, quia et podagrae doloribus, et Barbarorum gladiis, et curarum afflictionibus incessanter premor. Sed si mihi orationis vestrae opem impenditis, credo quod me contra adversa omnia", "candidate_score": 0.639198, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1097", "psc_text": "eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus adversae opinionis dicendi subtrahatur occasio. Mense Maio, indictione 15. 865 EPISTOLA XIX. AD MARINIANUM ARCHIEPISCOPUM. Deprecante onus episcopale ob infirmitatem Castorio, alium Ariminensibus ordinandum episcopum. Hunc a clero et plebe eligi, a Ravennate episcopo examinari, atque, ut consecretur, Romam mitti jubet. Gregorius Mariniano archiepiscopo Ravennae. Qualiter (Grat. 7, q. 1, c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam,", "candidate_score": 0.639114, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_580", "psc_text": "abbati. Ecclesiarum cura, quae sacerdotalibus officiis evidenter infixa est, ita nos cogit esse sollicitos, 697 ut nulla in eis neglectus culpa appareat. Quoniam vero ecclesia sancti Pancratii, quae erat commissa presbyteris, frequenter neglectum habuisse cognovimus, ita ut venientes Dominico die populi missarum solemnia celebraturi, non invento presbytero, murmurantes redirent, hoc matura deliberatione nostro sedit arbitrio ut, eis remotis, monachorum congregationem in monasterio eidem ecclesiae cohaerenti constituere cum Dei gratia deberemus, quatenus abbas qui illic praeesset curam et sollicitudinem ante fatae ecclesiae habere modis omnibus debuisset. In quo etiam monasterio te Maurum abbatem praevidimus praeponendum, statuentes ut terras praefatae ecclesiae, vel quidquid illuc intraverit, seu de reditibus ejus accesserit, ante dicto monasterio tuo debeat applicari, atque illic sine diminutione aliqua pertinere, ita sane ut quaecunque in ipsa suprascripta Ecclesia fienda reparandaque sunt per te sine dubio reparentur. Sed ne remotis presbyteris quibus Ecclesia ipsa fuerat ante commissa, vacare ministeriis videatur, idcirco", "candidate_score": 0.638779, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_925", "psc_text": "et Claudium abbatem causa hic examinari ac judicari debeat. Qui si ecclesiasticum ordinem, vel inter quos agitur, nossent advertere, se a superflua querela modis omnibus abstinerent, praesertim quia nec causa dici illic potuit, ubi se praedictus abbas a decessore vestro questus est injustitiam pertulisse, et ex ea hactenus laborare. Hoc enim poterat fortassis opponi, si non ad majorem recurreret, et apud eum causae suae perteret meritum terminari. Nunquid non ipse nosti quia causa quae a Joanne presbytero contra Joannem Constantinopolitanum fratrem et coepiscopum nostrum orta est secundum canones ad sedem apostolicam 810 recurrit, et nostra est sententia definita? Si ergo de illa civitate ubi princeps est ad nostram causa cognitionem deducta est, quanto magis negotium quod intra vos est, hic est veritate cognita terminandum? Vos autem ibi stultorum verba non moveant, nec per nos credatis aliquod dispendium Ecclesiae vestrae fieri. Nam si servum Dei Secundinum diaconum vestrum atque Castorium notarium", "candidate_score": 0.638631, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_1_3", "bdc_text": "Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1537", "psc_text": "sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione positum consoletur. 1003 EPISTOLA XCIX. AD OCCILIANUM TRIBUNUM HYDRUNTINUM. Hortatur ut gravatam a Viatore extribuno Hydruntinam civitatem levet. Gregorius Occiliano tribuno Hydruntino. Cognoscentes magnitudinem vestram de Ravennatibus partibus cum ordinatione excellentissimi filii nostri domni exarchi ad Hydruntinam civitatem feliciter remeasse, grate suscepimus, et Dominum exoramus, qui actus vestros suae propitiationis opitulatione disponat. Sabinus siquidem frater et coepiscopus noster ad nos veniens graves nobis civium suorum querelas innotuit, asserens a Viatore extribuno Hydruntinae civitatis multa se hactenus illicita pertulisse. Magnitudinem ergo vestram paterno salutantes affectu, hortamur ut quidquid pridem male gestum esse cognoscitis judiciaria debeatis emendatione corrigere. Scitis etenim quod locus", "candidate_score": 0.637762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1849", "psc_text": "Mense octobri, indict. 4. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Florentium ejus diaconum Anatolio apud Constantinopolim diacono suo commendat. Propositae ordinationi assentitur. Exprobrat in commissa quadam causa negligentiam. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae scripta suscepimus, in quibus indicastis Florentium diaconum vestrum pro utilitatibus Ecclesiae vestrae ad urbem regiam vos velle transmittere. Et quia voluistis ut eum dilectissimo filio nostro Anatolio diacono superscriptis debuissemus apicibus commendare, scribere ei curavimus ut illi in quibus necesse fuerit et valuerit adesse non differat, ipsaque scripta ad vos transmisimus, ut secum ea, quam direxeritis persona debeat deportare. De persona vero quam in sacro vos dicitis velle ordine promovere, videtur nobis ut si nihil est quod vitae ejus obsistat, et ei a nullo res quam indicastis, objicitur, quod visum vobis fuerit, faciatis. De aliis vero causis voluimus vobis, ut sollicitudinem gereretis, scribere. Sed postquam unam vobis commisimus, quae per neglectum vestrum deperiit, de aliis tacere", "candidate_score": 0.635022, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1302", "psc_text": "gratulari, si ex eorum cadaveribus studeatis quaerere quolibet modo compendium. (Vide l. VIII, ep. 3.) Alias vero causas quas praedictae Nereidae est complexa petitio hortamur ut aut pacifica, si fieri potest, ordinatione definias, aut certe in deputatum a nobis judicium personam instructam dirigere non omittas, quia ad hoc Redemptum defensorem nostrum praesentium portitorem illic direximus, ut et partes in judicio observare compellat, et exsecutionis suae instantia ad effectum quae fuerint judicata perducat . EPISTOLA IV. AD JANUARIUM CARALITANUM EPISCOPUM. Donec ordinata cum Agilulpho pax confirmetur, cavendum ab iterata in Sardiniam incursione. Januarium de exarata messe iterum ex fraterna dilectione objurgat. Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset", "candidate_score": 0.634519, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1925", "psc_text": "vel in extremis debeat, ne ei tantae culpae reatus in aeterno judicio obsistat; ac deinde vestrum est cogitare quomodo filiae ejus domna Barbara et Antonina debeant ordinari, ut nulla occasio malis hominibus praebeatur. Nam postquam me de eis sollicitudinis curam gerere conjuravit, addens ut earum debeam ordinationi prospicere, aliud in epistola sua secutus est, quod hoc mihi studenti dubium non est quia possit obsistere. Ait enim ut piissimo domno imperatori saepius supplicem, quatenus ipse eas faciat ut praeviderit ordinari. Quod quam sit diversum priori voluntati perpenditis. Ex qua re dubito ne hominibus in Sicilia positis et quaerentibus occasionem in rebus ipsius apta detur occasio. Nam hoc cognito, quid facturi sunt qui, nulla existente causa, jam sigillum in substantia ipsius, quantum dicitur, nitebantur imponere. Nunquid non illos videtur ratio ad faciem adjuvare, et ad hoc illis justam quasi praebere materiam? Si dixerint: Domno imperatori commendatae sunt, negligere non possumus, periculi nostri", "candidate_score": 0.632391, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1097", "psc_text": "eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus adversae opinionis dicendi subtrahatur occasio. Mense Maio, indictione 15. 865 EPISTOLA XIX. AD MARINIANUM ARCHIEPISCOPUM. Deprecante onus episcopale ob infirmitatem Castorio, alium Ariminensibus ordinandum episcopum. Hunc a clero et plebe eligi, a Ravennate episcopo examinari, atque, ut consecretur, Romam mitti jubet. Gregorius Mariniano archiepiscopo Ravennae. Qualiter (Grat. 7, q. 1, c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam,", "candidate_score": 0.632132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1537", "psc_text": "sumus amplius miserante Domino constringamur. Praeterea gloriae vestrae moeror nos vehementer afficit; sed quia vir sapiens ea quae per consolationem dicenda sunt cuncta novit, verbis vos consolari cessamus, sed oratione prosequimur, petentes ut omnipotens Deus vitam et salutem vestram vestrorumque omnium pietatis suae protectione custodiat, et cor vestrum in afflictione positum consoletur. 1003 EPISTOLA XCIX. AD OCCILIANUM TRIBUNUM HYDRUNTINUM. Hortatur ut gravatam a Viatore extribuno Hydruntinam civitatem levet. Gregorius Occiliano tribuno Hydruntino. Cognoscentes magnitudinem vestram de Ravennatibus partibus cum ordinatione excellentissimi filii nostri domni exarchi ad Hydruntinam civitatem feliciter remeasse, grate suscepimus, et Dominum exoramus, qui actus vestros suae propitiationis opitulatione disponat. Sabinus siquidem frater et coepiscopus noster ad nos veniens graves nobis civium suorum querelas innotuit, asserens a Viatore extribuno Hydruntinae civitatis multa se hactenus illicita pertulisse. Magnitudinem ergo vestram paterno salutantes affectu, hortamur ut quidquid pridem male gestum esse cognoscitis judiciaria debeatis emendatione corrigere. Scitis etenim quod locus", "candidate_score": 0.630481, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_341", "psc_text": "modis omnibus approbata, ex quo Domini sui meruit sustinere flagella. Quia vero non ita sit quemadmodum vos in ejus insultationem affirmare conamini, rationem attendite. Postquam recordandae memoriae Vigilius papa, in urbe regia constitutus, contra Theodoram tunc Augustam, vel Acephalos, damnationis promulgavit sententiam, tunc Romana urbs ab hostibus adita et captivata est. Ergo bonam causam habuerunt Acephali, et injuste damnati sunt, post quorum damnationem talia contigerunt? Absit. Hoc enim nec vestrum quempiam, nec alios, qui catholicae fidei mysteriis instituti sunt, dicere, vel aliquo modo confiteri convenit. His denique cognitis, ab hac quandoque jam deliberatione recedite. Ut igitur de tribus capitulis animis vestris ablata dubietate possit satisfactio abundanter 616 infundi, librum quem ex hac re sanctae memoriae decessor meus Pelagius papa scripserat, vobis utile judicavi transmittere. Quem si, deposito voluntariae defensionis studio, puro vigilantique corde saepius volueritis relegere, eum vos per omnia secuturos et ad unitatem nostram nihilominus reversuros esse confido. Porro", "candidate_score": 0.629539, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_340", "psc_text": "a recto itinere defatiget. Nam in synodo, in qua de tribus capitulis actum est, aperte liquet nihil de fide convulsum esse, vel aliquatenus immutatum, sed sicut scitis, de quibusdam illic solummodo personis est actitatum: quarum una, cujus scripta evidenter a rectitudine catholicae fidei deviabant, non injuste damnata est. Quod autem scribitis quia ex illo tempore inter alias provincias maxime flagelletur Italia, non hoc ad ejus debetis intorquere opprobrium, quoniam scriptum est: Quem diligit Dominus, castigat: flagellat autem omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6) . Si igitur ita est ut dicitis, ex eo tempore magis dilecta est apud Deum, et modis omnibus approbata, ex quo Domini sui meruit sustinere flagella. Quia vero non ita sit quemadmodum vos in ejus insultationem affirmare conamini, rationem attendite. Postquam recordandae memoriae Vigilius papa, in urbe regia constitutus, contra Theodoram tunc Augustam, vel Acephalos, damnationis promulgavit sententiam, tunc Romana urbs ab hostibus adita et captivata", "candidate_score": 0.623132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_88", "psc_text": "suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri apostolorum principis limina mecum celebraturum solemnia missarum transmittere debuissent; quatenus si ei ad sedem suam minime reverti liceret, saltem mecum in honore suo viveret. 519 Sed quae causa contigerit, ut eadem scripta retinerem, praesentium lator vobis innotescet. Ejusdem tamen domni Anastasii animum cognoscite, et quidquid ei de hac re placuerit, vestris mihi epistolis indicate. EPISTOLA XXIX. AD ARISTOBOLUM EXPRAEFECTUM ET ANTIGRAPHUM. Illum consolatur, et rogat ut in epistolis suis e Latino in Graecum convertendis, non verba, sed sensum reddat. Gregorius Aristobolo, expraefecto et antigrapho. Ad explendum affectum meum, fateor, lingua non sufficit; sed quidquid de vobis sentio, vester vobis melius", "candidate_score": 0.621811, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_754", "psc_text": "cognovisse. Sed quia ipse testamentum dicitur condidisse, subtiliter, ne quid de rebus Ecclesiae suae consumpsisset, te oportet inquirere. Et siquidem eum exinde aliquid incongrue minuisse didiceris, ita age ut res ipsae ab eo cujus interest modis omnibus reparentur. Clerum vero et populum loci ipsius admonere te convenit, ut, omni dilatione postposita, eligant qui sibi, revelante Deo, debeat episcopus ordinari. (Grat. Caus. 12, q. 5, c. 2.) EPISTOLA XXVIII. AD CASTORIUM DIACONUM. Pisaurensis episcopi aliorumve sacerdotum vitam perscrutetur; si quid sinistrum invenerit, renuntiet. Tutorem tueatur, ut quae sibi pro pauperibus injuncti sunt valeat exsequi. Gregorius Castorio diacono. Quaedam ad nos de Pisaurensi episcopo pervenerunt, quae indiscussa nullo modo sunt 756 relinquenda. Propterea experientiae tuae praecipimus ut de vita et actibus ipsius subtili indagatione studeat perscrutari. Et si quid fortasse repererit quod sacerdotii, quod absit, integritatem valeat maculare, ad nos eum cum scriptis tuis de his quae in veritate cognoveris omnimodo sub", "candidate_score": 0.62115, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2408", "psc_text": "quibus et aliqua injusta eis impingebantur. Sunt etiam quaedam ecclesiae in nostra provincia super quarum consecrationibus dubitatur, et tam propter antiquitatem, quam et propter earum custodum incuriam, nescitur utrum dedicatae ab episcopis fuerint, necne. Super quibus omnibus nos a vestra sanctitate ac vestrae sanctae sedis auctoritate instrui precamur; et utrum ea quae, sicut praediximus, vos praefato consodali nostro Augustino episcopo et Anglorum genti scripsisse audivimus, specialiter eis aut generaliter omnibus scripta sint scriptis vestris imbui quaerimus, et de hac sive de aliis praescriptis rebus pleniter informari cupimus. Nos enim ea quae legimus, et observari a fidelibus cognovimus, non increpando, 1276 quod absit, vobis significamus, sed quid rationabiliter et fideliter super his observare debeamus requirimus. Et quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere fratribus et coepiscopis nostris debeamus a vobis quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut murmur illud tam vestris temporibus quam", "candidate_score": 0.620142, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2346", "psc_text": "beatissimum archiepiscopum et patriarcham dioeceseos illius referatur causa, et ille secundum canones et leges huic praebeat finem. Contra haec si dictum fuerit, quia nec metropolitam habuit nec patriarcham, dicendum est quia a sede apostolica, quae omnium Ecclesiarum caput est, causa haec audienda ac dirimenda fuerat, sicut et praedictus episcopus petiisse dignoscitur, qui episcopos alieni concilii habuit omnino suspectos. Quia ergo sententia non a suo judice dicta nihil firmitatis obtineat, lectionis hujus tenor ostendit, lib. C. VII, tit. 48, constit. 4. Imperatores Gratianus, Valentinianus et Theodosius Augusti, ad Potitum vicarium: Et in privatorum causis hujusmodi forma servetur, ne quemquam litigatorum sententia, non a suo judice dicta, constringat. Data XII Kalend. Octobris, Romae, Ausonio et Olibrio consulibus. (Si a non compet. jud. C. l. VII, l. Et in privatorum.) Illud autem quod dicitur a servis suis accusatus, quia audiri minime debuerunt, haec constitutio patefacit sic dicens, C. lib. IX, tit. 1, constit.", "candidate_score": 0.61981, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2148", "psc_text": "testamento, 1191 partem aliquam haereditatis suae xenodochio quod ad sanctum Petrum apostolorum principem situm est reliquisse. Et quoniam gerere nos sollicitudinem diximus ut ad gloriosum filium nostrum Leontium persona pro exponendis ratiociniis ipsius mitteretur, curam ut compleri debuisset habuimus. Idcirco quia Laurentius vir clarissimus praesentium portitor ad hoc illud noscitur esse transmissus, magnitudinem vestram paterna dilectione salutantes, petimus ut ei hac in causa concurrere, atque vestra, sicut de vobis confidimus, salva justitia impendere patrocinia debeatis, quatenus dum sincerissimae bonitatis vestrae fuerit ope suffultus, et de viduitate mulieris quondam Bonifacii, et de pauperibus quibus, sicut dicimus, idem Bonifacius haereditatis suae partem aliquam dereliquit, mercedem apud omnipotentem Deum acquiratis. EPISTOLA XVII. AD MAURILIONEM EXPRAEFECTUM. Amice hortatur ut ad se scribat saepius. Gregorius Maurilioni expraefecto. Valde miramur quod nos, diversis de Sicilia venientibus, gloria vestra incolumitatis suae nuntio relevare postponit. Et utrum oblivioni charitatis, an occupationi debeat reputari, nescimus. Et ideo salutantes paternae", "candidate_score": 0.616834, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_1_3", "bdc_text": "Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1538", "psc_text": "opitulatione disponat. Sabinus siquidem frater et coepiscopus noster ad nos veniens graves nobis civium suorum querelas innotuit, asserens a Viatore extribuno Hydruntinae civitatis multa se hactenus illicita pertulisse. Magnitudinem ergo vestram paterno salutantes affectu, hortamur ut quidquid pridem male gestum esse cognoscitis judiciaria debeatis emendatione corrigere. Scitis etenim quod locus ipse Ecclesiae nostrae sit proprius; et ipsi pauci qui illic rustici remanserunt, si in aliquibus incompetentibus angariis vel oppressionibus affliguntur, locum ipsum deserunt, et, quod non optamus, hostibus datur illum occasio pervadendi. Praedictum ergo episcopum omnesque habitatores loci ipsius vobis peculiariter commendamus, ut non solum nullis illicitis injunctionibus onerentur, sed magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod", "candidate_score": 0.61534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_1_3", "bdc_text": "Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1548", "psc_text": "zelum vos, ne quid manufactum adorari posset, habuisse laudavimus, sed frangere easdem imagines non debuisse indicamus. Idcirco enim pictura in Ecclesiis adhibetur, ut hi qui litteras nesciunt, saltem in parietibus videndo legant quae legere in Codicibus non valent. Tua ergo fraternitas et illas servare, et ab earum adoratu populum prohibere debuit, quatenus et litterarum nescii haberent unde scientiam historiae colligerent, et populus in picturae adoratione minime peccaret. EPISTOLA CVI. AD SYAGRIUM, AETHERIUM, VIRGILIUM ET DESIDERIUM EPISCOPOS. Contra simoniacos, ac neophytos, et vetita mulierum contubernia, nec non synodorum, quae quotannis haberi debent neglectum, stylum acuit; atque ut synodi quotannis fiant. De his omnibus in synodo tractari jubet, et ad se per Cyriacum abbatem referri. Gregorius Syagrio Augustodunensi, Etherio Lugdunensi, Virgilio Arelatensi, et Desiderio Viennensi episcopis Galliarum a paribus. Caput nostrum, quod Christus est, ad hoc sua esse membra nos voluit, ut per compagem charitatis et fidei, 1007 unum nos in se", "candidate_score": 0.615097, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_0_2", "bdc_text": "S . Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1538", "psc_text": "opitulatione disponat. Sabinus siquidem frater et coepiscopus noster ad nos veniens graves nobis civium suorum querelas innotuit, asserens a Viatore extribuno Hydruntinae civitatis multa se hactenus illicita pertulisse. Magnitudinem ergo vestram paterno salutantes affectu, hortamur ut quidquid pridem male gestum esse cognoscitis judiciaria debeatis emendatione corrigere. Scitis etenim quod locus ipse Ecclesiae nostrae sit proprius; et ipsi pauci qui illic rustici remanserunt, si in aliquibus incompetentibus angariis vel oppressionibus affliguntur, locum ipsum deserunt, et, quod non optamus, hostibus datur illum occasio pervadendi. Praedictum ergo episcopum omnesque habitatores loci ipsius vobis peculiariter commendamus, ut non solum nullis illicitis injunctionibus onerentur, sed magis ex commendatione nostra vestra sibi in omnibus sentiant adesse solatia, ut et beatus Petrus apostolorum princeps, cujus res ipsa est, vobis retributor existat, et nos in vestris promptius utilitatibus commodemus. EPISTOLA C. AD SABINIANUM CALLIPOLITANUM EPISCOPUM. Ne patiatur Calliponitanos angariis praegravari. Gregorius Sabiniano episcopo Calliponitano. Indicatum nobis est quod", "candidate_score": 0.611973, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1097", "psc_text": "eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus adversae opinionis dicendi subtrahatur occasio. Mense Maio, indictione 15. 865 EPISTOLA XIX. AD MARINIANUM ARCHIEPISCOPUM. Deprecante onus episcopale ob infirmitatem Castorio, alium Ariminensibus ordinandum episcopum. Hunc a clero et plebe eligi, a Ravennate episcopo examinari, atque, ut consecretur, Romam mitti jubet. Gregorius Mariniano archiepiscopo Ravennae. Qualiter (Grat. 7, q. 1, c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam,", "candidate_score": 0.607468, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32_34", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III . Julius III , Papst ( 1550-1555 )", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1431", "psc_text": "Sicut in Apocalypsi dicitur de ministerio Ecclesiae: Memento unde excideris, et age poenitentiam, et prima opera fac (Apoc. II, 5) . Quid enim est gravius, aut carnale delictum admittere, sine quo pauci inveniuntur, aut Dei filium jurejurando negare? In quo verbo hunc ipsum beatum Petrum apostolorum principem, ad cujus sacrum corpus indigni sedemus, lapsum esse cognoscimus. Sed post negationem poenitentia secuta est, et post poenitentiam misericordia data est, quia postea 970 ab apostolatu eum non expulit, quia ante quidem ipsum se negare praedixit. Tibi haec, Fili charissime, dicta sufficiant, ut illum quem conspicis delicta fletu delere, in conspectu divinitatis non dubites misericordiam consequi, quia ille peccatorem reversum non despicit, qui peccatores sanguine suo redimere venit. De ordinationibus vero apostolicae sedis pontificum, utrum post beatissimum Hormisdam aliqua sint addita, vestra charitas requirit. Sed usque ad Vigilii papae tempora, expositas ordinationes praesulum esse cognoscas. Aloa vero, thimiama, storacem, et balsamum, sanctorum martyrum", "candidate_score": 0.607305, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_750", "psc_text": "XXIV. AD ROMANUM EXARCHUM. Ne Speciosum presbyterum episcopo suo resistentem tueatur, neque patrocinetur sanctimonialibus ad saeculum reversis. Gregorius Romano exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram pravorum audacia correptionis debet aculeos magis quam defensionis invenire solatium. Nam satis grave est si illic habere pravam contingat actionem refugium, unde disciplinae decet prodire censuram. Pervenit itaque ad nos Speciosum quemdam presbyterum, qui causa poscente in monasterium a Joanne fratre et coepiscopo nostro fuerat deputatus, contra sui pastoris exinde voluntatem exiisse, et, ecclesiasticae contitutionis vigore despecto, ante dicto episcopo, vestra fretum tuitione, resistere. Quod quia excellentiae vestrae sine dubio pulsat invidiam, necesse est ut ab ejus vos, habita discretione, debeatis tuitione suspendere, ne si nominis vestri occasione pastori suo inobediens vel contumax fuerit ad tempus, et vestros contra vos judices defensare, atque excellentiam vestram hac ex re cogatur offendere, et nos pariter de vestra discordia contristare. Comperimus praeterea, quod dici nefas est, quasdam mulieres, quae", "candidate_score": 0.607057, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf011", "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", "max_score": 0.671858, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_11", "psc_text": "verissimum esse convincitur, cum Constantinus solus omnium qui Romano unquam imperio praefuerunt, summo omnium Regi Deo acceptus, quasi illustre quoddam religiosae vitae exemplum cunctis hominibus est propositus. CAPUT IV. Quod Deus Constantinum honoraverit. Hoc denique Deus ipse quem veneratus est Constantinus, evidenti suffragio comprobavit, dum illi non modo in exordio, sed etiam in progressu et in fine imperii semper propitius benignusque adfuit, quippe quem humano generi ad divini cultus informationem proposuerat. Hunc certe unum ex omnibus quos unquam auditione accepimus imperatoribus, velut clarissimum quoddam jubar, et velut quemdam verae religionis praeconem maxima voce inclamantem, innumeris in eum congestis bonis, designavit. CAPUT V. Quod XXX quidem annis regnavit: vixit autem plusquam LX. Ac tempus quidem imperii ipsius, tribus denum annorum circulis absolutis et aliquanto amplius honoravit; totius autem vitae tempus quam inter homines duxit, duplo majore spatio circumscripsit. Porro cum eumdem velut imaginem monarchiae suae proponere vellet, victorem eum omnis tyrannici", "candidate_score": 0.671858, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_12", "psc_text": "CAPUT V. Quod XXX quidem annis regnavit: vixit autem plusquam LX. Ac tempus quidem imperii ipsius, tribus denum annorum circulis absolutis et aliquanto amplius honoravit; totius autem vitae tempus quam inter homines duxit, duplo majore spatio circumscripsit. Porro cum eumdem velut imaginem monarchiae suae proponere vellet, victorem eum omnis tyrannici generis praestitit, et impiorum Gigantum exstinctorem, qui desperatae mentis audacia impulsi, contra ipsum Deum summum omnium Regem impietatis vexillum sustulerant. Verum hi quidem cum momento temporis extitissent, momento quoque ac dicto citius exstincti sunt. Famulum autem suum Deus qui unus est ac solus, cum solum adversus multos divina armatura muniisset, ejusque opera orbem terrarum impiorum hominum multitudine liberatum repurgasset, cultus sui magistrum universis gentibus constituit; clara voce cunctis audientibus testantem, se verum quidem Deum agnoscere, falsorum autem Numinum errorem aversari. CAPUT VI. Quod Dei quidem famulus, gentium autem victor fuerit. Et hic quidem tanquam bonus ac fidelis servus, id egit", "candidate_score": 0.655295, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_67", "psc_text": "In hunc modum Dei amantissimus imperator victricis crucis confessionem prae se ferens, Filium Dei Romanis libere atque ingenue praedicavit. Et cuncti qui urbem incolebant, tam senatus quam populus, utpote acerba et tyrannica dominatione liberati, respirare quodammodo et purioris lucis radiis perfrui sibi videbantur, atque in novam quamdam vitam renasci. Gentes quoque universae quotquot occidentali oceano terminantur, pristinis malis liberatae, festos dies cum omni hilaritate celebrabant; Constantinum victorem, Dei amicum, de omnibus bene meritum continuis laudibus praedicantes. Eum cuncti commune quoddam bonum, Dei benignitate humano generi donatum illuxisse, uno ore atque, una voce testabantur. Sed et imperatoris literae ubique propositae legebantur: quibus ii qui bonis suis spoliati fuissent, eorum possessionem beneficio principis recuperabant, et qui injuste relegati essent, penatibus suis restituebantur. Vinculis quoque et omni periculo ac metu liberabantur ii, qui per tyrannicam crudelitatem iis vexati fuissent. CAPUT XLII. Honores episcopis delati, et ecclesiarum extructiones. Porro ipse imperator ministros Dei a", "candidate_score": 0.65245, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_5", "psc_text": "scripserit. --LVIII. Qualiter Maximinus Christianorum persecutor, fugiens servili habitu sese occultaverit. --LIX. Quomodo vi morbi excaecatus Maximinus legem pro Christianis dedit. CAPUT PRIMUM. Prooemium de morte imperatoris Constantini. Nuper quidem universum hominum genus secunda ac tertia magni Imperatoris nostri decennalia certis temporum spatiis redeuntia festivitatibus et conviviis celebravit. Nos quoque ipsi nuper eumdem victorem ac triumphatorem coetu famulorum Dei circumseptum, laudatione in ejus vicennalibus dicta venerati sumus. Sed et tricennalium orationum coronas ei texentes, nuper in ipso palatio sacrum ejus caput redimivimus. Verum nunc anceps animi haereo; cupiens quidem aliquid more solito proferre, sed quo me vertam, prorsus ignarus, inusitatae rei spectaculo perculsus. Nam quocumque mentis oculos intendo, sive ad Ortum Solis, sive ad Occasum, seu universum terrarum orbem, seu coelum ipsum circumspicio, beatissimum Principem ubique praesentem intueor. Ac liberos quidem ejus quasi nova quaedam lumina, terrarum ambitus omnes paternis radiis implere animadverto, illumque ipsum auctoritate ac potentia etiamnum viventem,", "candidate_score": 0.648862, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_45", "psc_text": "Rhenum et occidentalem oceanum positi novos motus concitare ausi essent, cunctos suae dominationi subjiciens, ex feris mansuetos reddidit. Alios vero reprimere contentus, tanquam feras bestias ab imperii sui finibus absterruit: eos videlicet quorum insanabiles animos ad tranquillam et quietam vivendi rationem traduci nullo modo posse animadverterat. Quibus ex animi sententia confectis, reliquas orbis partes sibi ob oculos proponens, interim quidem adversus Britannicas gentes in intimo oceani recessu sitas trajecit. Eas vero cum subegisset, ad alias mundi partes oculos convertit, ut ea quae auxilio ipsius indigebant, persanaret. CAPUT XXVI. Quomodo Romam Maxentii tyrannide liberare decreverit. Posthaec universum terrarum orbem instar vasti cujusdam corporis animo complexus, ipsamque totius mundi caput et imperii Romani dominatricem urbem, tyrannica dominatione oppressam conspiciens; primum quidem eam vindicandi ac liberandi partes iis cessit qui reliquas imperii romani portiones obtinebant, utpote aetate potioribus. Sed cum nullus eorum opitulari posset, adeoque ipsi qui id tentare voluerant ignominiosum exitum nacti", "candidate_score": 0.648839, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_46", "psc_text": "cujusdam corporis animo complexus, ipsamque totius mundi caput et imperii Romani dominatricem urbem, tyrannica dominatione oppressam conspiciens; primum quidem eam vindicandi ac liberandi partes iis cessit qui reliquas imperii romani portiones obtinebant, utpote aetate potioribus. Sed cum nullus eorum opitulari posset, adeoque ipsi qui id tentare voluerant ignominiosum exitum nacti essent; vitam sibi minime vitalem esse professus, si urbem omnium dominam tanta aegritudine affectam despiceret, ad extinguendam tyrannidem sese adcinxit. CAPUT XXVII. Quod Constantinus eorum qui simulacra coluissent interitum considerans Christianismum potius elegit Jam vero cum intelligeret praeter militares copias praestantiore aliquo subsidio sibi opus esse, ob maleficas artes magicasque praestigias quas tyrannus studiose consectabatur: Deum sibi adjutorem quaesivit, armorum quidem apparatum et militum copias secundo loco ducens; auxilium autem divini numinis invictum et inexpugnabile esse sibi persuadens. Igitur cogitare apud se coepit, quemnam sibi Deum adscisceret. Quod dum sollicite inquirit, haec illi subiit cogitatio: ex plurimis qui ante se", "candidate_score": 0.648682, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_44", "psc_text": "quae singulis illorum acciderunt, ipsis oculis atque auribus accepere. CAPUT XXIV. Quod Constantinus imperium Dei arbitrio sit consecutus. In hunc modum universorum auctor et totius mundi moderator Deus Constantinum tali parente genitum, principem atque imperatorem per se ipse provexit: adeo ut, cum caeteri omnes aliorum suffragio hunc honorem consecuti sint, solus hic fuerit de cujus promotione nemo mortalium gloriaretur. CAPUT XXV. Constantini de Britannis et Barbaris victoriae. Postquam igitur in imperio firmatus est, primum quidem imperii partibus sibi a patre transcriptis prospicere coepit; universas provincias quae antea sub patris administratione fuerant, cum summa humanitate perlustrans. Sed et Barbaros qui ad Rhenum et occidentalem oceanum positi novos motus concitare ausi essent, cunctos suae dominationi subjiciens, ex feris mansuetos reddidit. Alios vero reprimere contentus, tanquam feras bestias ab imperii sui finibus absterruit: eos videlicet quorum insanabiles animos ad tranquillam et quietam vivendi rationem traduci nullo modo posse animadverterat. Quibus ex animi sententia", "candidate_score": 0.648515, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_74", "psc_text": "esse. Non enim tantae justitiae est, insurgere ad puniendum furorem hominum amentium, quantum eorumdem vicem dolere, extremae humanitatis est. CAPUT XLVI. Victoriae de Barbaris relatae. Et imperator quidem ad hunc modum in omnibus suis actibus Deo omnium inspectori cultum exhibens, Ecclesiis ejus inconcussa sollicitudine providebat. Deus vero ei vicem rependens, cunctas fere barbaras gentes pedibus illius subjecit; adeo ut tropaea ubique de hostibus erigeret. Illum victorem apud omnes mortales illustri praeconio renuntiavit; illum formidabilem inimicis et hostibus reddidit, quamvis suapte natura minime talis, sed potius mansuetissimus, lenissimus atque humanissimus esset omnium mortalium. CAPUT XLVII. Mors Maximiani et aliorum quorum insidias Deo revelante Constantinus deprehenderat. Haec dum ab eo geruntur, alter eorum qui se imperio abdicaverant, cum insidias in ejus nece compararet, deprehensus turpissimo mortis genere interiit. Primusque hic est cujus utpote impii ac scelerati hominis imagines omnes et statuae, caeteraque id genus monumenta quae honoris causa erigi solent, ubique terrarum", "candidate_score": 0.647646, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_5", "psc_text": "scripserit. --LVIII. Qualiter Maximinus Christianorum persecutor, fugiens servili habitu sese occultaverit. --LIX. Quomodo vi morbi excaecatus Maximinus legem pro Christianis dedit. CAPUT PRIMUM. Prooemium de morte imperatoris Constantini. Nuper quidem universum hominum genus secunda ac tertia magni Imperatoris nostri decennalia certis temporum spatiis redeuntia festivitatibus et conviviis celebravit. Nos quoque ipsi nuper eumdem victorem ac triumphatorem coetu famulorum Dei circumseptum, laudatione in ejus vicennalibus dicta venerati sumus. Sed et tricennalium orationum coronas ei texentes, nuper in ipso palatio sacrum ejus caput redimivimus. Verum nunc anceps animi haereo; cupiens quidem aliquid more solito proferre, sed quo me vertam, prorsus ignarus, inusitatae rei spectaculo perculsus. Nam quocumque mentis oculos intendo, sive ad Ortum Solis, sive ad Occasum, seu universum terrarum orbem, seu coelum ipsum circumspicio, beatissimum Principem ubique praesentem intueor. Ac liberos quidem ejus quasi nova quaedam lumina, terrarum ambitus omnes paternis radiis implere animadverto, illumque ipsum auctoritate ac potentia etiamnum viventem,", "candidate_score": 0.62604, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_60", "psc_text": "dolore ac miseratione commotus Constantinus, omni bellico apparatu adversus tyrannidem sese instruxit. Cumque summum omnium Deum patronum sibi adscivisset, Christumque ejus Filium servatorem atque auxiliatorem invocasset; et victoriae tropaeum, salutare scilicet signum ante milites ac stipatores suos statuisset, cum omni exercitu progressus est, eo consilio ut Romanis libertatem quam a majoribus suis acceperant, interventu suo restitueret. Porro cum Maxentius magicarum artium praestigiis magis quam subditorum benevolentia confisus, ne quidem extra urbis portas progredi auderet; cuncta vero in circuitu urbis Romae ac totius Italiae loca, oppida, regiones quas servitutis jugo oppressas tenebat, innumerabili armatorum multitudine et dispositis ad insidiandum exercitibus undique muniisset: divino fretus auxilio imperator, primam, secundam ac tertiam tyranni aggressus aciem, cunctis primo statim impetu fusis ac fugatis, in interiora Italiae penetravit. CAPUT XXXVIII. Maxentii interitus in ponte Tiberis. Tandemque ad ipsam urbem Romam propius accessit. Verum ne unius tyranni causa Romanos omnes oppugnare necesse haberet, Deus illum quasi", "candidate_score": 0.622164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_35", "psc_text": "maximarum opum thesauros. CAPUT XVII. De affectu et amore ejusdem Constantii erga Christum. Hujusmodi fuit Constantini pater sicut a nobis breviter indicatum est. Qualis autem exitus vitae illi contigerit, cum se talem erga Deum praestitisset, quantumque discrimen inter illum et reliquos imperii consortes is quem coluerat Deus esse voluerit, quisquis rem ipsam attentius expenderit, facile cognoscet. Postquam enim multa regiae virtutis indicia diutissime praebuisset, unum quidem summum omnium Deum agnoscens, eorum vero qui plures Deos, colerent impietatem condemnans, et sanctorum hominum precationibus domum suam undique munivisset, reliquum deinceps vitae tempus expedite ac tranquille summa cum gloria exegisse dicitur: compos ejus felicitatis quam vulgo perhibent in eo positam esse, ut neque ab aliis afficiamur neque alios ipsi afficiamus molestia. Ad hunc igitur modum toto imperii sui tempore, quod aequabile perpetuo ac placidum fuit, universam familiam, conjugem scilicet ac liberos cum omnibus ministris, uni omnium Regi Deo consecravit. Adeo ut multitudo eorum", "candidate_score": 0.617, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_67", "psc_text": "In hunc modum Dei amantissimus imperator victricis crucis confessionem prae se ferens, Filium Dei Romanis libere atque ingenue praedicavit. Et cuncti qui urbem incolebant, tam senatus quam populus, utpote acerba et tyrannica dominatione liberati, respirare quodammodo et purioris lucis radiis perfrui sibi videbantur, atque in novam quamdam vitam renasci. Gentes quoque universae quotquot occidentali oceano terminantur, pristinis malis liberatae, festos dies cum omni hilaritate celebrabant; Constantinum victorem, Dei amicum, de omnibus bene meritum continuis laudibus praedicantes. Eum cuncti commune quoddam bonum, Dei benignitate humano generi donatum illuxisse, uno ore atque, una voce testabantur. Sed et imperatoris literae ubique propositae legebantur: quibus ii qui bonis suis spoliati fuissent, eorum possessionem beneficio principis recuperabant, et qui injuste relegati essent, penatibus suis restituebantur. Vinculis quoque et omni periculo ac metu liberabantur ii, qui per tyrannicam crudelitatem iis vexati fuissent. CAPUT XLII. Honores episcopis delati, et ecclesiarum extructiones. Porro ipse imperator ministros Dei a", "candidate_score": 0.616915, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf051", "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", "max_score": 0.670924, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", "candidate_score": 0.670924, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", "candidate_score": 0.668373, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", "candidate_score": 0.662805, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", "candidate_score": 0.661779, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", "candidate_score": 0.661135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_499", "psc_text": "desperatione acti, ne forte calumniantium poenas juxta canonum decreta subirent, de nocte ex urbe Roma profecti, fugam arripuerunt. Verumtamen ad irregularem horum legatorum fugam Julius ipse pontifex animadvertens, lenitate summa adhibita, ad exitum perducere nisus est gravissima Orientalium dissidia. Quare admissa eorumdem legatorum appellatione, quamvis nulla urgeretur necessitate ad concilium cogendum, Eusebio et sociis per epistolas jussit Romam ad concilium habendum venire. Sed schismatica illa factio cum tergiversationibus et diuturna temporis prolatione pontificis spem adhuc frustrasset, denuo in concilio Athanasium et socios nullius criminis reos esse declaravit, dignosque esse decrevit ut suis sedibus a quibus per impotentiam expulsi fuerant restituerentur. Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent.", "candidate_score": 0.660423, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", "candidate_score": 0.659134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", "candidate_score": 0.659033, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74_76", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ;", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_580", "psc_text": "agendam Hierosolymam misit, atque alia multa praestitit, quae a Nicephoro describuntur, quamvis revera Baronius merito lectores admoneat Nicephorum allucinationem esse passum, cum scripsit Theodosium jussisse ut Flaviani sacrum corpus in Constantinopolitanam urbem solemni pompa transferretur. Hanc enim translationem decreto Marciani contigisse, exploratum est. 9. Ut autem res contigerint, in praesens inquirere opus non est. Quare cum non aliud interim nobis occurrat quod ad Leonis pontificiam agendi rationem pertineat, idcirco ab hac Exercitatione manum removemus. Unica dumtaxat superest brevissima epistola ad Faustum presbyterum scripta, in qua S. Leo istius fidem laudat, et ad sollicitudinem hortatur. Sed an haec praecedentibus socianda sit, nec ipsius textu, in quo nulla mentio facta est de rebus Constantinopoli per legatos agendis, indicatum est; neque ex consulari nota, quae desideratur, colligi potest. De Constantinopolitana ergo synodo, in qua solemnis ab Anatolio fidei professio emissa fuit, ac de reliquis a sancto Leone Magno gestis ante Chalcedonense concilium, verba", "candidate_score": 0.659001, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_357", "psc_text": "decuit, fuerunt protestati, nequaquam id quod constituebatur sedem apostolicam recepturam. Parvi autem pendisse Dioscorum has legatorum pontificiorum protestationes, ipsiusque Flaviani appellationem, testatus est Hilarus in epistola ad Pulcheriam augustam. Posteaquam injustae voluntati Dioscori atque sententiae, ait Hilarus, communicare non potui ad aliud concilium (id est, ut animadvertit Christianus Lupus, aliam synodalem actionem) terroribus atque insidiis evocare conatus est, quatenus me, quod absit, aut seductionibus me faceret consentire ad condemnandum sanctissimum Flavianum episcopum, aut resistentem teneret, ut mihi non esset sententia ad pietatem vestram Constantinopolim percurrere, aut ad Romanam Ecclesiam remeare. Verumtamen confidens auxilio Christi, quod attinet ad damnationem reverendissimi ac sanctissimi viri, innocentem me integrumque servavi, licet nulla flagella, nulla tormenta me possint facere ejus consentire sententiae; sed, omnibus derelictis, exinde discessi, per incognita et invia loca Romam veniens, ut reverendissimo papae omnium quae in Epheso gesta sunt idoneus nuntiator existerem. Concinunt Hilaro Prosper in Chronico, et Theodoretus. Dioscorus tamen,", "candidate_score": 0.6576, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", "candidate_score": 0.657327, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", "candidate_score": 0.656487, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_548", "psc_text": "et S. Leo ex hac luce migraverat 461. Vix ergo dubitare possumus apostolicam sedem, fidelem sacrarum Scripturarum, et doctrinae Patrum interpretem atque custodem, ad quarum normam sua judicia dirigit, potuisse in irritum mittere, omnem synodum quae hisce regulis non responderet; atque deinde sua decreta edita patefacere aliis episcopis, ne ratum habere auderent quod ab ipsa fuerat reprobatum. Hanc quidem agendi rationem secutum fuisse S. Leonem, constat ex mox describendis. Recurrente namque autumni tempore in quo Romae anniversaria synodus solemniter agebatur, episcopis caeterisque Ecclesiarum ministris qui huc convenerant male gestam depraedatoriam Ephesinam synodum indicavit, ne quisquam Dioscoro et Eutychianae factioni in posterum communicare auderet, sed omnes sancto Flaviano adhaererent. Miseratus praeterea super infelicem statum omnium Ecclesiarum Orientis, de generali cogendo concilio statuendum esse judicavit. Etenim cum totius causae summa ad ipsum omni divino et ecclesiastico jure esset devoluta, cum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter Flaviani aliorumque appellationes, idcirco aptiora remedia", "candidate_score": 0.656453, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", "candidate_score": 0.655738, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_658", "psc_text": "in Italia synodum haberi non permisisset, quemadmodum Leo votis omnibus exoptaverat, ad praecavendas quidem illas seditionum turbas et gravissimas commotiones quas duae adversae factiones jam excitaverant. Has quoque in Nicaeam Bithyniae, ubi synodus haberi debebat, transferri posse imperator veritus est. Unde Pulcheria augusta ad Strategium illius provinciae consularem litteras dedit, in quibus, communi tranquillitati prospicere cupiens, et fidem catholicam imperturbatam et immotam ab omni genere hominum custodiri volens, eidem consulari viro mandat ut nemini sine episcoporum consensu ad generalem synodum evocatorum permittat ad eam urbem accedere: Immo omnes monachos et laicos, quos nulla ratio ad synodum vocat omnino debeat de civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse", "candidate_score": 0.655508, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_404", "psc_text": "dicat Quesnellus, amabo, apud quem judicem credidit Leonem institisse, aut instare debuisse, ut Flaviani appellantis causae patrocinaretur? Apud imperatorem forte, quem enixe rogabat ut juberet novum intra Italiam concilium congregari? Sed Leo instabat, et imperatorem urgebat pro libera et solemni suorum decretorum exsecutione, et universo orbi manifestaretur catholicae fidei veritas, tot tantisque agitata periculis; jam grassantia per Orientem scandala abolerentur, sanorum fortitudo augeretur, et morbis, si curari acquiescerent, medicina praestaretur. Hisce rationibus ductum S. Leonem novum concilium fieri petiisse, testantur illius epistolae scriptae ad imperatorem et Pulcheriam augustam, ad clerum et honoratos Constantinopolitanos, ad Julianum Coensem, ad 402 Anastasium Thessalonicensem, ad Paschasinum et Marcianum augustum, quarum epistolarum momenta hic speciatim subjicere supervacaneum ducimus. 10. Non obstantibus tamen gravissimis tantarum rationum momentis, quibus explicatum atque demonstratum est S. Leonem, cum ob legatorum pontificiorum reclamationes, tum ob interpositam a Flaviano appellationem, veras legitimasque judicis partes et officium gessisse, Quesnellus sibi maxime blanditur", "candidate_score": 0.655476, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", "candidate_score": 0.655291, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", "candidate_score": 0.655175, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", "candidate_score": 0.655048, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_385", "psc_text": "generalem synodum tamquam remedium adhibendum fuisse necessarias pro illa exorta controversia dirimenda, cum Flavianus atque Leo contrarium tradiderint. Quinimmo Leo ipse, qui seriem gestorum Constantipolitanorum attente lustraverat, apprime noverat ad componenda dissidia quae Flavianum inter et Eutychem intercedebant solum apostolicae sedis judicium fuisse sufficientissimum, 398 nec ad novae cogendae synodi consilium sese potuit determinare, nisi ductus motivo solemnioris judicii habendi, ut testatus est in epistolis, cum ad imperatorem, tum ad Julianum Coensem, de quibus in praecedentibus habuimus sermonem. 7. Jam vero, relicto parumper Launoio, quemadmodum Quesnellus ratiocinetur videamus: Lego (ait) hic reclamasse legatos, lego interpositam esse appellationem, lego etiam legatis datum appellationis libellum, at vero ad quem appellatum sit prorsus non lego. Hinc occasionem arripit exagitandi Joannem David, qui scripsit perspicuum esse Romanum pontificem fuisse appellatum, cum necesse sit omnem appellationem alicui judici deferri. Cum igitur Flavianus libellum appellationis legatis dedit, in eis jurisdictionem agnovit recipiendae appellationis. Quod ipsis jus", "candidate_score": 0.655018, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_642", "psc_text": "concilium et ipse magno desiderio depoposcerat. Quoniam vero quatuor illis viris ex Sicilia et Italia Orientem pro tam gravi negotio adeuntibus valde difficile fuisset Leonis jussa adamussim exsequi, nisi ab aliquo probatae fidei viro, qui omnes Orientalium agendi rationes, studia, artes, vafritiem tergiversationesque apprime noscere potuisset; veritus quidem Leo, et rationabiliter, ne Paschasinus cum aliis legatis in muneribus exsequendis deciperentur, Juliano episcopo Coensi demandat iisdem ea monita et consilia suggerere, eaque praestare subsidia quae ad abolenda evertendaque scandala et ad rerum emergentium necessitates prodesse posse judicabit. Nihil plane nostro confingimus arbitrio. Id indicant illa sanctissimi Leonis summi pontificis verba ad eumdem Coensem episcopum: Ut omnium scandalorum strepitus auferatur, necessario fraternitati tuae quod omni Ecclesiae prosit injungimus, ut cum fratribus et coepiscopis nostris Paschasino et Lucentio . . . . . , quos vice nostra ad praedictum conventum ire praecipimus, curam tuam actionemque conjungas, in omnibus auctoritate nostrae praeceptionis usurus. Notanda", "candidate_score": 0.654932, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_991", "psc_text": "apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus Ecclesiae vel dioecesis negotiis in comitatu moratos esse, nuntios vero Romanos pro rebus fidei curandis ibidem residere jussos; 3º illos plerumque ex diaconorum vel presbyterorum ordine assumptos fuisse ad hujusmodi munus, hos interdum etiam ex episcopali, pro dignitate scilicet apostolicae sedis, ut in Juliano apparet. Addit praeterea idem Quesnellus: « In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam", "candidate_score": 0.654265, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", "candidate_score": 0.654089, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_658", "psc_text": "in Italia synodum haberi non permisisset, quemadmodum Leo votis omnibus exoptaverat, ad praecavendas quidem illas seditionum turbas et gravissimas commotiones quas duae adversae factiones jam excitaverant. Has quoque in Nicaeam Bithyniae, ubi synodus haberi debebat, transferri posse imperator veritus est. Unde Pulcheria augusta ad Strategium illius provinciae consularem litteras dedit, in quibus, communi tranquillitati prospicere cupiens, et fidem catholicam imperturbatam et immotam ab omni genere hominum custodiri volens, eidem consulari viro mandat ut nemini sine episcoporum consensu ad generalem synodum evocatorum permittat ad eam urbem accedere: Immo omnes monachos et laicos, quos nulla ratio ad synodum vocat omnino debeat de civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse", "candidate_score": 0.652874, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_236", "psc_text": "ministrorum consilio, et Dioscori machinationibus, fuisse insinuatam. Nam, ut vidimus, Flavianus iterum scribere coactus ad S. Leonem, qui priores litteras non acceperat, removeri petit concilium, quod fieri divulgatur. Et quamvis haec epistola temporaria nota careat, tamen conjicere possumus mense Aprilis in Oriente de celebrando concilio rumorem fuisse sparsum. Sed nihil adhuc Leoni de hac imperatoris deliberatione innotuisse in mense Junio subsequenti mihi persuasum est. Nam octavo vel nono kal. (ut habent Vat. codd.) hujus mensis ad eumdem rescribens imperatorem, apostolico repletus vigore eum fidenter alloquitur, ut pro integritate catholicae fidei fiat sollicitus, et hoc (ait) indefessis precibus divinam misericordiam posco, ut corde vestro id quod est veritatis inspiret, neque falli vos in aliquo humanarum aemulationum fraude patiatur. Intellexerat ergo S. Leo jam Theodosii animum fraudibus humanarum aemulationum a veritate fuisse quoquo modo abalienatum, et improborum suggestionibus fuisse circumventum. Ad quas eludendas sapientissime decrevit petere et imperatori insinuare ut juberet intra", "candidate_score": 0.652099, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", "candidate_score": 0.652019, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1002", "psc_text": "concilia Romanorum pontificum anctoritate decerni ac confirmari debere. Unde (subjicit Marcianus) aliquibus, qui Eutychis falsam opinationem et pravitatem etiam dum persequuntur, magnus est injectus scrupulus utrum beatitudo tua, quae synodum decrevit, confirmaverit. Quorum quidem verborum vim et significationem Quesnellum fugisse, aut studiose dissimulasse, credendum est. Qui passim in divi Leonis Operibus adornandis imperatoribus facultatem cogendorum conciliorum adjudicat, atque contendit synodalia decreta vim et robur ex sese obtinere quacumque apost. sedis confirmatione seclusa, ut paulo post dicemus. Aliter igitur ratiocinatum esse Marcianum imperatorem, quis non videt? Ita enim necessariam esse duxit hanc apostolicae sedis confirmationem, ut sine hac, infirma et viribus vacua ipsa synodalia gesta crediderit; et propterea in solemne et authenticum pontificiae voluntatis et judicii testimonium statim subjicit. Idcirco pietas tua emittere litteras dignetur, queis omnes et Ecclesiae et populi cognoscant Acta synodi a tua beatitudine approbari. Aeque pariter imperator Marcianus Romano pontifici jus asseruit abolendi et in irritum mittendi", "candidate_score": 0.651967, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_711", "psc_text": "discutienda praescripta fuere, quaeque sub octavo numero quoad canones sequenti ordine et vocibus exprimuntur. Primo, an consuetudo antiqua allegata ab Anatolio, actione 4, in causa Photii episcopi Tyrii quod episcopi existentes Constantinopoli una cum patriarcha definiebant quorumcumque recurrentium causas, legitima esset; et hoc posito, cur sententia in causa Photii fuit revocata. Secundo, utrum in causis ecclesiasticis judicandum esset secundum canones, an etiam secundum pragmaticam sanctionem; qua de re actum est actione 4 in eadem causa Photii. Tertio tandem, an episcopus, si esset episcopatu indignus, possit in ordine inferiori collocari, quod negare videntur legati papae, actione 4. In quibus omnibus perquirendis, multam orationem me habere oporteret, si libere ejusmodi argumenti latissimum campum excurrere possem. Verum cum summi, clementissimi, atque sapientissimi principis benignitate abuti haud debeam, idcirco non omnia quae dicenda occurrunt potero recensere; 467 sed aliqua nondum satis explorata prolixius exponam; notiora dumtaxat delibabo, et quae tandem, a recentioribus regalistis multis", "candidate_score": 0.651804, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_34", "psc_text": "studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat, a Flaviano missum, qui litteras et synodalia Acta ad summum pontificem deferret. Remittere enim eum debebat Leo cum prolixioribus litteris. Igitur quis credet honorabilem virum, imperialis aulae comitem, 324 remittendum esse, quasi vero tabellarii munus eidem foret demandatum? Potius ergo concludendum est primas Flaviani epistolas cum synodalibus gestis alium latorem habuisse praeter comitem Pansophium, ut evidentissime demonstrant gravissima duo momenta, quae nos statim subjicimus. Alterum est quod, paucis elapsis diebus, prolixiores litteras daturus Flaviano, sicut in praecedenti promiserat, eas his verbis orditur: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito. Cur ergo, quo sensu,", "candidate_score": 0.651677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_634", "psc_text": "in Antiochenas provincias fuerant in fidei praesidium atque munimen religiose exsecutioni demandata. Quid? Anatolius, cujus fides suspecta fuerat, legatis pontificiis praesentibus Constantinopolitano potuisset praeesse conventui? Figmentum est; illudque refellimus in nostra dissertatione de Photio Tyrio, ad quam nos lectores remittimus. 2. In postrema tandem suae epistolae parte S. pontifex a Paschasino rationem Paschalis festi servandam anno 455 sciscitatur; eo quod in annotatione Theophili invenerat sanctae memoriae Alexandrinum episcopum octavo kalendas Maii constituisse Pascha celebrandum esse: quod a regula ecclesiastica penitus invenimus alienum. Quoniam, subjicit, in nostris paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalendas Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Idcirco omnem errorem praecavere et ambiguitatem tollere volens, eidem mandat ut cum peritis quibusque diligentius requirat atque pertractet novam temporum supputationem, et coelestium orbium regulam atque cursum. Sed de hoc paschali cyclo, quem emendari S. Leo Magnus exoptavit, rerum ordine servato, verba faciemus de rebus gestis disserentes,", "candidate_score": 0.650359, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_173", "psc_text": "throni curam et concordiam habet, et per omnia communem opem quibuscumque rebus indigebat communicavit. In inferioribus vero, de praecipua cura quam Rom. sedes erga Constantinopolitanam Ecclesiam exercuit agens, inter alia multa quae ipse episcopus Anatolius Leoni censuit suggerendum, ut hujus animus lubenter moveretur 353 ad confirmandum ratumque habendum canonem illum, ad honorem et praerogativas suae sedis pertinentem, haec habet, quae, dubio procul, illorum temporum doctrinam circa Ecclesiarum Orientis regimen perspicue patefaciunt; quaeque, ut ita dicam, apprime opponuntur novis doctrinis, et Quesnellianas fallacias prorsus evertunt. Et nos (ait) quidquid approbationis et stabilitatis consequi possumus, ut et hoc a vobis, sanctissimi, fiat obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et", "candidate_score": 0.650194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_436", "psc_text": "dixit: Deposuerunt enim supplentes locum sedis apostolicae, totiusque synodi sanctissimorum Deoque dilectissimorum Occidentalium episcoporum. Utrosque autem legatos suam operam impendere debuisse aequanimiter pro apostolicae sedis juribus, patet ex commonitorio quod idem S. Coelestinus ipsis dederat, praecipiendo ut Ephesum convenientibus, ad S. fratrem et coepiscopum nostrum Cyrillum consilium omne converterent, et quidquid in ejus viderent arbitrio facerent. Subjecit deinde: Et auctoritatem apostolicae sedis custodire debere mandamus. Quemadmodum tandem se genere in ea synodo debuissent, ipse hisce verbis indicavit, videlicet, ut si forte ad disceptationem fuerit ventum, vos de eorum sententiis debeatis judicare, non subire certamen. Voluit Coelestinus hocce commonitorio prospicere suae sedis et totius Occidentalis synodi honori et auctoritati, atque in iis personam agere supremi ecclesiasticarum rerum et fidei dogmatum judicis, qui jam Nestorii causam Romae finierat, nec aliquid amplius quam exsecutio latae in ipsum Nestorium sententiae desiderabatur. Non mirum ergo si ex laudati commonitorii epigraphe intelligamus, aequanimiter praefatae Romani pontificis", "candidate_score": 0.649138, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_651", "psc_text": "Marcianum imperatorem dare constituit, in quibus legatos suos ipsi commendat, iterumque postulat ne disputatio de fide illic instauretur. Hoc ipsum praestitit cum Pulcheria augusta, ad quam epistolas misit per Theoctistum Magistrianum. In hac quippe de suis legatis ad concilium missis primo verba faciens, iterum 454 explicat quemadmodum desideraverit in Italia synodum congregari. Deinde servandam esse in ecclesiasticis causis omnem moderationem mandat, quae procul abfuit ab Ephesino latrocinio, ubi primates synodi nec resistentibus sibi fratribus nec consentientibus pepercerunt. Quare cupiens vulneribus majoribus medicinam adhiberi, decrevit correctis veniam non esse denegandam. Tandem, haeresis exstinctionem obtinere desiderans, etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes, nec rejiciendos, nec temere recipiendos deliberavit; qui quamvis post injustum judicium non essent catholicae fraternitati honorabiles ut fuerunt, tamen cum suas adhuc obtinerent sedes, et episcopatus sui honore potirentur, ecclesiasticam pacem ipsis non denegare jubet, si per veram atque necessariam satisfactionem resipiscerent. 8. Regulas igitur omnium rerum in synodo agendarum, cum in", "candidate_score": 0.64879, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_21", "psc_text": "ad septimam sessionem convenerunt. Et cum a pluribus, mandante Flaviano, per ecclesiam, tum circa ecclesiam perquisitum fuisset, an Eutyches advenisset, et nullibi hunc reperiissent, tandem Joannes presbyter nuntiavit magna multitudine militum, monachorum et praefectionarum apparitorum praetorio circumseptum, qui eum ad concilium ingredi permittere recusabant, nisi prius facta promissione PP. restituturos ejus personam. Magnus quoque Silentiarius ab imperatore missus, et ipse concilium ingredi exoptabat. 321 Potestate itaque huic facta ut concilium ingrederetur, statim ab imperatore mandata quaedam scripto consignata accepisse sacro coetui indicanda testabatur. Quarum summa illa erat, de Ecclesiarum pace sollicitudinem habere, et de custodienda fide, quae in Nicaena et Ephesina synodis fuerat stabilita. Qua de causa Florentium virum fidelem et testimoniis probatum in recta fide volebat interesse illius synodi audientiae. Tum imperatori multos annos acclamatum est, et gratias eidem habuerunt. Postea in medium prosilientes Eusebius Dorylaei accusator et Eutyches, hujus causa ad exitum perducta est, et lectis S. Cyrilli", "candidate_score": 0.648737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", "candidate_score": 0.648681, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_614", "psc_text": "litteras dare imperatori, forte quia intra quadraginta septem dierum intervallum ipse ex imperatore novas litteras accepit. Siquidem septimo idus Junii fiduciam rescribendi arripere affirmat, cum ex ipsius imperatoris epistolis, tum ex relatione sibi facta ab Abundio caeterisque legatis ex Oriente revertentibus, qui non sola assertione verborum, sed ipsis etiam operum effectibus, demonstrabant ad defensionem catholicae fidei divinum (ait) in vobis vigere praesidium Inter caetera quae ibidem subjicit, narrat jam direxisse Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae (ait) partes possint implere, quemadmodum in praecedenti promiserat. Hos autem ad illud munus obeundum ablegavit pro lapsis episcopis reconciliandis, ne horum resipiscentium desideria longiori mora fatigarentur, neve injuriosa facilitas temere et sine discretione susciperet. Synodum vero generalem sicut imperator suggesserat, se postulasse fatetur. Sed sacerdotes provinciarum omnium congregari illius temporis necessitas nulla ratione permittebat propter bella ingruentia, quae haud quibusdam episcopis maxime evocandis a suis abscedere Ecclesiis sinebant. Idcirco ad aliud tempus", "candidate_score": 0.64834, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", "candidate_score": 0.648221, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", "candidate_score": 0.648192, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", "candidate_score": 0.648166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_351", "psc_text": "est ex Ephesina synodo de qua agimus, ad quam indicendam Theodosium apostolicae sedis auctoritatem adhibuisse, Leo Magnus in epistola ad eamdem synodum protestatus est, cujus verba in superioribus retulimus, et Marca ipse in margine ad laudatum locum descripsit. Ut verum tamen fatear, aequitatis et concordiae ratio semper postulavit, ut, gravissimis in Romano imperio perturbationibus propter clericorum scandala et aemulationes gliscentibus, Romani pontifices non reluctarentur principum et imperatorum petitionibus, ne Ecclesiae rebus susquedeque versis etiam civilis administrationis negotia ad exitium vergerentur, quorum cura potissimum ad saeculi potestatem pertinebat. Propterea nihil mirum, si, ad excitatas quandoque turbas componendas, imperatores ipsi consilium habuerunt de synodis indicendis, hancque facultatem ab apostolica sede expostulaverint. Id indicare voluisse clariss. Petrum de Marca mea est opinio. 23. Quod praeterea ad rerum pertractandarum ordinem spectat, gravior est difficultas an Romani principes illum praescribere potuerint, quod docetur (ait) aliquot exemplis. Quae inter idem de Marca illud adducit quod Flavianus", "candidate_score": 0.647853, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_349", "psc_text": "de Marca aliquod jus indicare debuisset, quod naturae legibus divinisque institutis cohaereret. Non enim sufficit aequitati et concordiae, pacisque studio inhaerere, quae sacerdotium inter et imperium procuranda sunt, si in alterutrius praejudicium multa mala suboriantur. Alias semper in dubio versabimur an priorum 390 temporum generalia concilia, auctoritate imperatorum sola vel apostolicae sedis simul indicta fuerint. Et rursus ultro dato quod Romani pontifices, imperatorum arbitriis non valentes resistere, synodorum indictioni acquieverint, an scrupulus remaneat principes jure vel injuria synodos indixerint, atque in iis indicendis propriae auctoritatis limites excesserint. Si ad primam Nicaenam synodum animum convertamus, hanc utique Constantinum imperatorem indixisse intelligimus, sed ex sacerdotum sententia. Et quoniam tot praesulum coitio sine imperiali consensu, auxilio atque praesidio nec fieri nec sustentari poterat, idcirco ad praepediendos tumultus, et ad faciendam episcopis liberam potestatem, ut, episcopalibus eorum sedibus ad tempus relictis, praestituto tempore concilio adessent, litteras ad eosdem dedit, ut itineri se committerent. Quo", "candidate_score": 0.647633, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_482", "psc_text": "et id genus alia adducentes, quae dissimulationi, tergiversationique favere arbitrabantur. 4. Nihilominus tamen, cum eorum judicia rescissa atque abolita a Julio et Romana synodo audierunt, minime attendentes quod omnium cura ad Romanum spectat pontificem, ut ait Sozomenus, vel quod Romana Ecclesia privilegium habet prae caeteris, ut scribit Socrates, Eusebiani graviter commoti convenerunt denuo Antiochiae in unum, et epistolam verbis elegantibus ornatam ad Julium scribunt, eamque plenam ironiae, et injuriarum non expertem gravissimarum. Hanc Eusebianorum commotionem idem Sozomenus narrat. Sed rei veritatem magis perspicue comprehendimus ex genuina Julii pontificis epistola, in qua, singillatim eorum objectis occurrens, falsa ipsorum argumenta evertit, et Romanae sedis jura, tamquam ex consuetudine ab apostolis derivata, validissime defendit. Querelarum summam diligenter satis ex Julii epistola extraxit Severinus Binius, hoc ordine eas recensendo. Prima, quod indigno animo tulissent se Roma esse citatos. Secunda, praestitutum concilii habendi terminum nimis angustum fuisse. Tertia, aegre ferentes Acta Tyrii conventiculi a Julio", "candidate_score": 0.64546, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_33", "psc_text": "scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere quod primum honorabilis vir Rodanus Constantinopolim versus aggressurus erat. Brevissimas enim tum fecit litteras. Verum (promittit) de hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, ut fraternitatem tuam quid de tota causa constitui debeat instruamus. 3. Hic cuperem ut Quesnellus et quisquam alius qui illius studiis indulgeat, animadverteret an acceptas a Leone Flaviani litteras cum synodalibus gestis portaverit honorabilis vir comes Pansophius, an alius? Non Pansophius quidem. Cum verba illa: De hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit litteras rescribimus, indicent peculiarem aliquem forte Constantinopolitanae Ecclesiae clericum, ut tum moris erat,", "candidate_score": 0.645398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", "candidate_score": 0.645309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_239", "psc_text": "Quod forte mente non adhuc revolvebat, quodque concilium postmodum vix quatuor elapsis diebus imperatori Theodosio, ut vidimus, indicavit. 3. Quesnellus tamen ad laudatam Leonis epistolam Theodosio conscriptam animadvertens, suspicatur jam sancto pontifici innotuisse imperatoris deliberationem de concilio apud Ephesum habendo. Propterea sequentem annotationem ad epistolae calcem affigere statuit: « VIII kal. Jun., cum ex epistola 27 ad Pulcheriam disertis verbis testetur Leo accepisse tertio idus Maias litteras synodi a Theodosio convocatae indices, mirum cur de eadem synodo nullam apud principem mentionem faciat. Forte dissimulandum censuit pontifex, ut liberius synodum intra Italiam congregandam postulare a Theodosio posset, vel dicendum in alterutra epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat", "candidate_score": 0.645083, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", "candidate_score": 0.644224, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_425", "psc_text": "provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis. Sed quid supremae auctoritati Romanorum pontificum derogat, si ipsi hoc vel illo ordine, modo, solemnitateve negotia discutere, examinare, expedire statuerint? An non possunt in suae sollicitudinis consortium accire aliquos et multos Occidentis episcopos, ipsisque seriem totam gerendarum rerum patefacere et exponere, horumque etiam suffragia adhibere, ut nihil judiciorum solemnitati deesse videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis", "candidate_score": 0.643582, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", "candidate_score": 0.643367, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_947", "psc_text": "quem potius causa deseruit. His verbis epistolam clausit undecimo kal. Junii, ut diximus, anno 452. Quesnellus in altero tomo suae editionis hanc epistolam notis et observationibus adornavit. Et, recensitis primo variis lectionibus quae in aliorum editis et mss. codd. occurrunt, quaestionem movet super illa verba cap. 3, videlicet: Non dedignetur regiam urbem, quam apostolicam non potest facere sedem. Sedes autem, seu Ecclesiae apostolicae non una ratione dicuntur, ait. Sed istam nuncupationem ob sex potissimum causas Ecclesiis veteres scriptores tribuere consuevisse, cum ex Tertulliano, Theodoreto, et Augustino asseverat, minime indicata potissima ratione qua Romana Ecclesia, apostolica sedes a S. Leone passim appellata fuerit. Ait ergo: Romana sedes apostolica ἀντονομαστικῶς appellatur, quia a principibus apostolorum fundata et utriusque sanguine consecrata fuit. Subdit hanc denominationem aliis et aliis de causis convenire Ecclesiae Alexandrinae, Antiochenae, Hierosolymorum, Ephesiorum, atque nonnullis, juxta PP. diversas loquendi formulas, quas ibidem describit. Quid vero ex tam incongruo eruditionis 515", "candidate_score": 0.642767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_519", "psc_text": "possemus. 13. Progreditur Quesnellus ratiocinari, atque jam insertis octavae dissertationi tribus illis memoratis Sardicensibus canonibus, quid supposuerint PP. in illis regulis edendis inquirit, et explicare aggreditur. Primo supponunt (ait) episcopum a proprio suae provinciae concilio sententiam excepisse: sed eumdem injuriam sibi factam existimantem postulare ut concilium renovetur. Ut sensim autem in suam persuasionem de novo jure Romano pontifici per concilium concesso traheret lectorem, Osium Cordubensem haereticorum artibus defatigatum describit, qui optimum censuit, si alicui a concilio daretur facultas dijudicandi utrum et quando appellationi locus esse deberet, ne ecclesiastica judicia paterent magis nebulonum quorumdam artibus, quam saecularia. Habes enim ait, codicis lib. septimo, titulum 65, etc. « Quem potius (subdit) hoc munere decorasset synodus, quam pontificem Romanum omnium patrem, et in quo sancti Petri apostoli memoria honoranda erat? Synodus enim provincialis suspecta erat damnato, vicinarum provinciarum episcopos eam ob causam congregari e re ecclesiastica non erat. Hoc igitur oneris Romano datum,", "candidate_score": 0.641966, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", "candidate_score": 0.641423, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_834", "psc_text": "vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae Bohieriani codicis ope, eidem interpreti Crabbus vindicavit; quae cum lectoribus plurimam molestiam jam pridem creassent, Romani aliique editores ea expugnanda esse crediderunt. 6. Age vero ex Baluzio causam perquiramus cur in mss. codd. quandoque de Domno Antiocheno actionem post sextam immediate positam offendamus, et septimae actionis initio ante conventionem Juvenalis Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos", "candidate_score": 0.641382, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22_24", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_671", "psc_text": "Hisce autem verbis quadraginta illi quatuor episcopi suam claudunt epistolam, singulique huic subscribunt, eas formulas adhibentes quibus supremum Ecclesiae regimen Romanis pontificibus convenire passim probari solet. Paschasius Quesnellus, tom. II Operum S. Leonis singillatim horum Gallorum praesulum episcopales sedes ex aliis et aliis monumentis recensuit, ut videre est pag. 478 ad quam lectorem remittimus, ne nimium extra propositum scopum vagemur. Synodica hujusmodi Gallorum episcoporum epistola a S. pontifice Leone accepta, ipse ad eosdem rescribere non diu distulit, et servata sui muneris amplitudine, hisce gravibus vocibus suam epistolam orditur: Optassemus quidem fraternitatis vestrae litteras eo tempore quo promiseratis accipere, ut profecturis ad Orientem fratribus nostris, quos ad sanctam synodum vice nostra pro catholicae fidei defensione direximus, etiam vestrae sententiae professio jungeretur. Tarditatem tamen se excusare fatetur ob inopinata obstacula quae praepedierunt ne citius in unum convenirent. Multo gaudio deinde eorum litteras recensuisse asseverat, quas se ait probare, quia eruditione Spiritus sancti", "candidate_score": 0.641194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_482", "psc_text": "et id genus alia adducentes, quae dissimulationi, tergiversationique favere arbitrabantur. 4. Nihilominus tamen, cum eorum judicia rescissa atque abolita a Julio et Romana synodo audierunt, minime attendentes quod omnium cura ad Romanum spectat pontificem, ut ait Sozomenus, vel quod Romana Ecclesia privilegium habet prae caeteris, ut scribit Socrates, Eusebiani graviter commoti convenerunt denuo Antiochiae in unum, et epistolam verbis elegantibus ornatam ad Julium scribunt, eamque plenam ironiae, et injuriarum non expertem gravissimarum. Hanc Eusebianorum commotionem idem Sozomenus narrat. Sed rei veritatem magis perspicue comprehendimus ex genuina Julii pontificis epistola, in qua, singillatim eorum objectis occurrens, falsa ipsorum argumenta evertit, et Romanae sedis jura, tamquam ex consuetudine ab apostolis derivata, validissime defendit. Querelarum summam diligenter satis ex Julii epistola extraxit Severinus Binius, hoc ordine eas recensendo. Prima, quod indigno animo tulissent se Roma esse citatos. Secunda, praestitutum concilii habendi terminum nimis angustum fuisse. Tertia, aegre ferentes Acta Tyrii conventiculi a Julio", "candidate_score": 0.640763, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_991", "psc_text": "apocrisiariis, inter utrosque tamen variis discriminibus servatis, omnino ei assentiri non possumus. 1º (Ait), apocrisiarios ad comitatum imperatoris Orientalis a patriarchis fuisse destinatos, cum Byzantium imperii sedes translata fuit, vicarios autem paulo post, vel paulo ante Chalcedonensem synodum fuisse institutos; 2º apocrisiarios patriarcharum non pro causa fidei, sed pro specialibus Ecclesiae vel dioecesis negotiis in comitatu moratos esse, nuntios vero Romanos pro rebus fidei curandis ibidem residere jussos; 3º illos plerumque ex diaconorum vel presbyterorum ordine assumptos fuisse ad hujusmodi munus, hos interdum etiam ex episcopali, pro dignitate scilicet apostolicae sedis, ut in Juliano apparet. Addit praeterea idem Quesnellus: « In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam", "candidate_score": 0.64, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", "candidate_score": 0.639429, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_423", "psc_text": "interfuisse, nec alias interesse consuevisse oecumenicis conciliis in Oriente congregatis, sed et omnium Occidentis episcoporum vice, quorum procurationem gerebant, cum per se interesse iisdem non poterant. « Hoc (subjicit) solemne erat Romano episcopo, ut cum primum synodus universalis indicta erat, omnes sui patriarchatus episcopos ea de re admoneret, cogeretque ipse Romae synodum, ad quam invitati Occidentales confluerent. » Magni nomenti quidem haec sunt, quae hominibus nullatenus in Romanorum pontificum historia et rebus versatis vendere quaerit. Sed duo illo ad juris et veritatis regulas parumper examinemus, ut inde colligamus undenam hausta sint, et quo titulo appellationes ad unicum summum pontificem factae ad omnes saltem Occidentis episcopos devolutae censeantur. Vel ergo credere debet ejusmodi causas esse devolutas ad synodum voluntate et intentione eorum qui appellationes interponunt; vel decreto et dispositione illius unici episcopi ad quem est appellatum. Si primum, igitur qui appellat, suum libellum ad unicum tantum episcopum haud debet dirigere; vel", "candidate_score": 0.639416, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", "candidate_score": 0.638894, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_248", "psc_text": "urbe epistolae deferri poterant, ut ex subsequenti rerum narratione constabit. Falso itaque ratiocinatus est Quesnellus, in suspicionem cadens quod S. Leo has litteras concilii indices dissimulaverit, praetextu concilii intra Italiam cogendi. 7. Jam vero ad Theodosii jussionem gradum faciamus, qua sancitum voluit generale apud Ephesum cogi concilium, ex qua narratione magis magisque exploratum erit quidquid in superioribus explicavimus. Postquam ergo (scribit Liberatus diaconus) nihil probatum est notariis de falsitate gestorum, Eutyches petit Dioscorum Alexandrinum episcopum, ut quaereret quae de illo acta sunt, et causam examinaret. Agebat apud principem universalem fieri synodum, ut probaretur judicium Flaviani. Scripsit ergo Dioscorus Theodosio imperatori, quia aliam fieri synodum generalem oportebat, et ut fieret persuasit Eutyches. Annuit imperator. Et dirigens sacram Dioscoro in Alexandriam. Porro si ad hoc plurium epistolarum commercium, quod inter Eutychen et Dioscorum, et Dioscorum inter et imperatorem, contigit attendamus, quod nonnisi post diem vigesimam quintam Aprilis inchoatum est, credere debemus litteras", "candidate_score": 0.638485, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_263", "psc_text": "in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse, et in Grimaneum codicem errorem irrepsisse, ex multis conjicere possumus, atque potissimum ex epistola praecedenti ad Julianum episcopum Coensem directa, in qua scribens de praefatis legatis ait, quos ex latere meo vice mea misi. Epistola porro haec a S. pontifice fuit signata idibus Junii, quae erat dies decima tertia hujus mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss.", "candidate_score": 0.637699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_648", "psc_text": "ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum maluisset differri. Laudat tamen pium imperiale studium, quo humanis negotiis divina praeponebat, inquirendo ne inter sacerdotes sensuum esset dissonantia, et in Evangelii praedicatione ulla esset discordia. Quae duo ibidem ipsius pontificium animum movebant, ne hisce dispositionibus de synodo extra Italiam et tali tempore habenda reniteretur, optans (ait) ut in omnium cordibus catholica fides, quae non potest nisi una esse, firmetur. Post haec de ambobus Ephesinis conciliis verba facit. Quorum alterum merito et juste Nestorium, hujus dogma et asseclas damnasse asseverat; alterum vero Eutychetis causa habitum, non posse vocari concilium, quod in eversionem fidei constat agitatum, quodque ecclesiastica potissimum et imperiali", "candidate_score": 0.637524, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_997", "psc_text": "a Marciano et Leone imperatoribus, se jam synodum confirmasse in fidei rebus asseverat. Negat Paschasius Quesnellus, cujus argumenta evertuntur. Tandem sanctus pontifex novis epistolis synodi confirmatoriis suam voluntatem omnibus patefacit, atque etiam Anatolii dolosas artes exagitat. 1. Anatolii Constantinopolitani episcopi ambitus, hujusque subdola agendi ratio Eutychianorum sacrilegam audaciam jam in Chalcedonensi concilio et S. pontificis sanctionibus compressam redivivere fecisset, nisi imperator Marcianus et Julianus episcopus Coensis, apostolicae sedis legatus, novas turbas et molimina iterum in Oriente excitata, magna cum sollicitudine, S. pontifici Leoni patefecissent. Non una tamen fuit harum turbarum et motuum causa, sed plures. Quarum altera oriebatur ex pontificiorum legatorum protestatione, qua strenue se opposuerunt conatibus Anatolii quaerentis aliarum sedium Orientis privilegia sibi usurpare; altera fuit rumor undequaque per Orientem sparsus, non fuisse a S. Leone receptam Chalcedonensem synodum, cum jam innotuisset irritum et vigore vacuum declaratum fuisse vigesimum illius octavum canonem, pristino juri restitutos fuisse metropolitanos provinciarum primates.", "candidate_score": 0.637343, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_658", "psc_text": "in Italia synodum haberi non permisisset, quemadmodum Leo votis omnibus exoptaverat, ad praecavendas quidem illas seditionum turbas et gravissimas commotiones quas duae adversae factiones jam excitaverant. Has quoque in Nicaeam Bithyniae, ubi synodus haberi debebat, transferri posse imperator veritus est. Unde Pulcheria augusta ad Strategium illius provinciae consularem litteras dedit, in quibus, communi tranquillitati prospicere cupiens, et fidem catholicam imperturbatam et immotam ab omni genere hominum custodiri volens, eidem consulari viro mandat ut nemini sine episcoporum consensu ad generalem synodum evocatorum permittat ad eam urbem accedere: Immo omnes monachos et laicos, quos nulla ratio ad synodum vocat omnino debeat de civitate et ipsis locis expellere. Ut, cum omni disciplina considente sancta synodo, sine aliqua commotione atque contentione, quae a Domino Christo revelata fuerint communiter ab omnibus confirmentur. 2. Dum haec autem agebantur, imperator certior factus est Illyricum maxime perturbari ob metum barbaricae invasionis. Quare secum recogitans non valde tutum esse", "candidate_score": 0.637062, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_424", "psc_text": "ad omnes saltem Occidentis episcopos devolutae censeantur. Vel ergo credere debet ejusmodi causas esse devolutas ad synodum voluntate et intentione eorum qui appellationes interponunt; vel decreto et dispositione illius unici episcopi ad quem est appellatum. Si primum, igitur qui appellat, suum libellum ad unicum tantum episcopum haud debet dirigere; vel si ad unum tantum libellum dirigit, et velit ab 406 aliis etiam Occidentis episcopis judicari, id necessario debet exprimere. Sed unde colligit Flavianum Occidentalium episcoporum aliquem in suo libello mentionem fecisse? Ex hactenus a nobis et ab aliis scriptoribus annotatis, ad solam apostolicam sedem, et ad unicum pontificem, sanctum Leonem, provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis.", "candidate_score": 0.636969, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_431", "psc_text": "cum anniversaria synodus habenda erat, vel cum ad sanctorum apostolorum limina ipsi accedebant, ab apostolica sede de suarum dioeceseon rebus et negotiis consilium accepturi, conventus celebrasse, vel in consuetis synodis quotannis recurrentibus ea proponere consuevisse quae ex Oriente ad ipsos delata erant. Idque potissimum, si agebatur de novis haeresibus damnandis, horumque auctoribus praecavendis: ne error videlicet aliquis sensim induceretur, quo simplicium corda perverti possent, neve cum laesae fidei hominibus communicarent. Tum enim in utroque casu, cum juris, tum facti quaestiones in synodis Romae habitis discutiebantur, quarum resolutiones Romanus pontifex, tamquam firmissimas regulas ab omnibus sequendas, etiam ad Orientalium synodos vel episcopos mittebat. Id evenisse in causa Nestoriani dogmatis, antequam oecumenica Ephesina synodus cogeretur, evidentissime S. Coelestini pontificis epistolae ad S. Cyrillum Alexandrinum demonstrant. In quibus mandat ut nisi Nestorius, intra decem dierum intervallum, tam verbi praedicatione ad populum quam scriptis palinodiam recantet, anathemate illum feriat, aliumque episcopum Constantinopolitanae sedi praeficiat.", "candidate_score": 0.636416, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_132", "psc_text": "communis sit et generalis, judicandam esse a synodis universae Ecclesiae praecipue vero a Romana, quae omnium prima est; tum depositionem haeretici, quae sequitur ex decisione fidei, definitivo decreto judicandam esse ab omnibus, si nova sit haeresis, neque hactenus damnata fuerit ab Ecclesia. Ex qua autem lege, divina, ecclesiastica aut imperiali hanc hauriat regulam, ne ex suspecta aliqua officina eam prodiisse saltem suspicemur, prorsus ignoratur, atque hocce arcanum auctor non indicavit. Nos quidem si ad Romanorum pontificum agendi rationem attendamus, quin etiam ab ejusdem auctoris dictis, Petri videlicet de Marca, abscedamus, Nestorium ejusque haeresim jure proscriptam fuisse, et haereseos auctorem episcopatu privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus", "candidate_score": 0.636361, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", "candidate_score": 0.636262, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_34_36", "bdc_text": "Julius III , Papst ( 1550-1555 ) sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_478", "psc_text": "Julium Romanum pontificem appellavit? Cur Julius ipse solemni judicio volens diligentius Athanasii innocentiam inquirere, et universis catholicis patefacere, compulit accusatores, saltem per suos legatos, Romam venire, ut rationem redderent, quod praeter apostolicae sedis consensum apud Tyrium convenissent, ut falsa crimina sanctissimo viro intentarent? Quare tandem Ariani Eusebianique evocati ab ipso Julio ad causam coram se dicendam, non protestantur de judici incompetentia? Alias et alias utique tergiversationes eos adhibuisse, ut publicam ignominiam, quam sibi imminere cognoscebant, praecaverent, certissima monumenta fidem faciunt. Defatigasse quoque Athanasium, qui eorum in Urbem adventum, sicut promiserant, ad quindecim menses praestolatus est, non ignoramus. At inficias ivisse causam de qua agebatur in quaestionem adduci posse in apostolicae sedis tribunali, ad quod Athanasius provocaverat, quis umquam potuit aut poterit affirmare? 3. Et quidem Eusebianos Arianosque episcopos minime ausos fuisse inficiari Romani pontificis jurisdictionem, qua ad Urbem venire se compulsos intellexerunt, perspicue innotescit ex iteratis turbis quas contra eumdem", "candidate_score": 0.635811, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", "candidate_score": 0.634588, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_537", "psc_text": "causis, contendit judicium 429 renovari et concilium renovari, pro uno et eodem accipi debere. Addens praeterea: « Et vero si judicium pro sententia acciperetur, non fuisset dicendum in judicio, sed tantum judicio. Constat igitur concilium Romani episcopi hic intelligendum. At quale concilium, nobis investigandum est. Multiplex concilium Rom. pontifici subesse (asseverat). Et propterea praemissa vulgari illa distinctione graduum ecclesiasticae administrationis Romano pontifici convenientium, videlicet Urbis episcopi, Romanae provinciae metropolitae, suburbicariarum dioeceseon primatis, Occidentalis tractus patriarchae, in tota Ecclesia capitis et apicis, de diversis quoque synodis juxta causarum qualitatem disponere posse concedit. Sed cum ea cautione tamen, ut ipse solus numquam judicet, bene tamen habita ratione ad causas quas expendere eum oportet. Ita ut cum intra paroeciam, seu dioecesim propriam, ad eum appellatur a sententia judicis inferioris, appellantis causa judicanda sit a synodo paroeciali, seu ab ipso summo pontifice sui cleri consilio septo; cum ex provincia causa ad provincialem synodum spectet,", "candidate_score": 0.634283, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_977", "psc_text": "pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta annos (ut jactas) facta conscriptio, numquam a praedecessoribus tuis ad apostolicae sedis transmissa notitiam, cui ab initio sui caducae dudumque collapsae sera nunc et inutilia subjicere fulcimenta voluisti, eliciendo a fratribus speciem consensionis quam tibi in suam injuriam verecundia fatigata praeberet. Laborarunt omnes scriptores inquirentes cur canon iste de quo agitur jam a sexaginta annis in Constantinopolitano concilio conscriptus, omni effectu caruisset; atque in diversas abierunt opiniones, aliter et aliter ratiocinantes, potissimum cum noster S. pontifex affirmet: Numquam a praedecessoribus tuis ad apostolicae sedis transmissa notitiam, et aliunde innotescat Constantinopolitanum primum concilium ab apostolica sede fuisse receptum. Inter caeteros autem", "candidate_score": 0.63424, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_569", "psc_text": "ex ejusmodi agendi ratione summam et maximam auctoritatem indicante plenissime omnibus innotescant. 6. Horum tamen legatorum missionem ad alium etiam scopum Leonem direxisse, sequentia illius epistolae patefaciunt: Sin vero aliqui a puritate nostrae fidei atque a Patrum auctoritate dissentiunt, concilium universale intra Italiam, sicut synodus quae ob hanc causam Romae convenerat mecum petit, clementia vestra concedat, ut in unum convenientibus omnibus his qui aut ignorantia aut timore prolapsi sunt, correctionis remediis consulatur. Qui sane ad hocce dictum animadvertere non recuset, apprime intelliget nulla alia de causa Leonem ad praescribendam generalem synodum adductum fuisse, nisi ut, convenientibus in unum omnibus prolapsis, correctionis remedia sacerdotali auctoritate iisdem praeberentur. Non ergo synodum generalem fieri Flaviani appellatio postulabat; non ipsius a rebus ecclesiasticis expulsio, ut ait Galla Placidia. Nec enim ab hisce causis Romani pontificis animus ad eam postulandam 436 moveri potuisset, cum Flavianus eo temporis intervallo hominem jam exuisset, et in Constantinopolitanum thronum", "candidate_score": 0.634073, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", "candidate_score": 0.634058, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", "candidate_score": 0.633744, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_978", "psc_text": "agitur jam a sexaginta annis in Constantinopolitano concilio conscriptus, omni effectu caruisset; atque in diversas abierunt opiniones, aliter et aliter ratiocinantes, potissimum cum noster S. pontifex affirmet: Numquam a praedecessoribus tuis ad apostolicae sedis transmissa notitiam, et aliunde innotescat Constantinopolitanum primum concilium ab apostolica sede fuisse receptum. Inter caeteros autem qui hanc quaestionem excitavit, fuit Paschasius Quesnellus, sed paucis 521 eam dirimire potuisset, si S. P. loquendi modum attendisset. Ait enim conscriptum canonem ab initio sui cecidisse, dudumque esse collapsum; ut nimirum indicaret primarios Orientis episcopos, quorum jura violabantur, huic sanctioni seu descriptioni suffragari noluisse. Immo forte arbitrari possemus reclamationibus protestatos fuisse, quin aliquando darent suum assensum, quem tandem diuturnis gravissimisque stimulis Anatolii fatigati in Chalcedonensi synodo, cum suarum sedium injuria praebuerunt. 3. Hanc quidem, et non aliam, arbitror esse genuinam verborum S. Leonis interpretationem, quae omnes nodos in quos praecedentes scriptores inciderunt, facile solvere poterit. Etenim Romanos pontifices notitiam", "candidate_score": 0.633499, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_133", "psc_text": "privatum etiam antequam synodus generalis cogeretur, persuasi sumus. Potissimum cum habeamus tantummodo Cyrillo commissum fuisse munus ut pontificiam sententiam exsecutioni fideliter demandaret eamque Ephesinae synodo proponeret, decem dierum induciis Nestorio reservatis, in quibus deliberaret an a pravo suo dogmate vellet abscedere, illudque ejurare. Assertum explicatione non indiget, cum ipse Petrus de Marca S. Coelestini papae epistolam ad Cyrillum interpretatus sit dicendo: Et Coelestinus dat in mandatis Cyrillo ut Romanae sedis auctoritate ascita et vice, et loco, et potestate pontificia usus, sententiam istam exsequatur, et illi Ecclesiae (Constantinopolitanae nimirum) prospiciat. Leo Magnus autem immediatum praedecessorem in pontificatu habuit Coelestinum. At sub istius regimine laudata prima illa regula prorsus Ecclesiae Patribus erat ignota, et tamen de episcopo e gradu dejiciendo, de fidei causa omnibus communi et generali agebatur. Et hoc non obstante, Rom. pontifex Coelestinus decernit, statuit, judicat, inducias ad resipiscendum concedit, non exspectato aliorum patriarcharum judicio, vel suffragio; sed dumtaxat decretorum", "candidate_score": 0.633297, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_597", "psc_text": "contra pietatem 442 commota est, et pristinam Ecclesiis reddite pacem, ut fructus apostolicorum laborum accipiatis a Domino, qui eosdem fructus redditurum se repromisit. Alia quamplurima ipsius Theodoreti erga apostolicam sedem subjectionis et reverentiae argumenta hic subjicere possemus, quae illius aevi Orientalium episcoporum doctrinam circa ecclesiasticarum rerum moderationem evidentissime patefaciunt; quaeque innuunt nonnisi haereticos atque schismaticos ausos fuisse Romanis pontificibus ea suprema jura denegare, quae spectant vel ad fidei causas judicandas, vel ad appellationes ex omni mundi parte excipiendas, vel ad synodos generales cogendas, horumque judicia aut confirmanda, aut retractanda, vel abolenda. Verumtamen ne a S. Leonis gestis recensendis abscedere videar, illa in praesens praetermittam. Cum multa dicenda deinde occurrant in alia Exercitatione de ipsius episcopi Cyri ad apostolicam sedem appellatione, quam Quesnellus oppugnare et evertere nisus est. CAPUT XIII. Orientalium res in melius mutatae, Eutychianis exitium parant, catholicis praesidium, et magni pontificis Leonis moerorem vertunt in gaudium. Hujus gaudii testimonium", "candidate_score": 0.63324, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", "candidate_score": 0.633111, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_947", "psc_text": "quem potius causa deseruit. His verbis epistolam clausit undecimo kal. Junii, ut diximus, anno 452. Quesnellus in altero tomo suae editionis hanc epistolam notis et observationibus adornavit. Et, recensitis primo variis lectionibus quae in aliorum editis et mss. codd. occurrunt, quaestionem movet super illa verba cap. 3, videlicet: Non dedignetur regiam urbem, quam apostolicam non potest facere sedem. Sedes autem, seu Ecclesiae apostolicae non una ratione dicuntur, ait. Sed istam nuncupationem ob sex potissimum causas Ecclesiis veteres scriptores tribuere consuevisse, cum ex Tertulliano, Theodoreto, et Augustino asseverat, minime indicata potissima ratione qua Romana Ecclesia, apostolica sedes a S. Leone passim appellata fuerit. Ait ergo: Romana sedes apostolica ἀντονομαστικῶς appellatur, quia a principibus apostolorum fundata et utriusque sanguine consecrata fuit. Subdit hanc denominationem aliis et aliis de causis convenire Ecclesiae Alexandrinae, Antiochenae, Hierosolymorum, Ephesiorum, atque nonnullis, juxta PP. diversas loquendi formulas, quas ibidem describit. Quid vero ex tam incongruo eruditionis 515", "candidate_score": 0.631271, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_34_36", "bdc_text": "Julius III , Papst ( 1550-1555 ) sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_499", "psc_text": "desperatione acti, ne forte calumniantium poenas juxta canonum decreta subirent, de nocte ex urbe Roma profecti, fugam arripuerunt. Verumtamen ad irregularem horum legatorum fugam Julius ipse pontifex animadvertens, lenitate summa adhibita, ad exitum perducere nisus est gravissima Orientalium dissidia. Quare admissa eorumdem legatorum appellatione, quamvis nulla urgeretur necessitate ad concilium cogendum, Eusebio et sociis per epistolas jussit Romam ad concilium habendum venire. Sed schismatica illa factio cum tergiversationibus et diuturna temporis prolatione pontificis spem adhuc frustrasset, denuo in concilio Athanasium et socios nullius criminis reos esse declaravit, dignosque esse decrevit ut suis sedibus a quibus per impotentiam expulsi fuerant restituerentur. Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent.", "candidate_score": 0.631032, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", "candidate_score": 0.630802, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_265", "psc_text": "prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa direximus, decimo kal. Augusti ab eodem summo pontifice signata. Nihil, inquam, in Quesnelli favorem concludit. Nam in ea non praescribitur tempus quo ab Urbe pontificii legati abscesserunt; et verba illa commode conciliari possunt cum praecedenti, in qua pontificios legatos subsecutos esse significabat. Iterum autem atque tertio potuisse S. pontificem reddere certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione", "candidate_score": 0.630601, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_499", "psc_text": "desperatione acti, ne forte calumniantium poenas juxta canonum decreta subirent, de nocte ex urbe Roma profecti, fugam arripuerunt. Verumtamen ad irregularem horum legatorum fugam Julius ipse pontifex animadvertens, lenitate summa adhibita, ad exitum perducere nisus est gravissima Orientalium dissidia. Quare admissa eorumdem legatorum appellatione, quamvis nulla urgeretur necessitate ad concilium cogendum, Eusebio et sociis per epistolas jussit Romam ad concilium habendum venire. Sed schismatica illa factio cum tergiversationibus et diuturna temporis prolatione pontificis spem adhuc frustrasset, denuo in concilio Athanasium et socios nullius criminis reos esse declaravit, dignosque esse decrevit ut suis sedibus a quibus per impotentiam expulsi fuerant restituerentur. Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent.", "candidate_score": 0.630054, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_426", "psc_text": "videatur, quam S. Leo indicare voluit ea scribendi formula: Leo, et sancta synodus, quae Romae convenit. 15. Gravioris tamen momenti est altera illa fallacia, quam idem Quesnellus subjecit, qua unice usus est ad Romanorum pontificum auctoritatem elevandam, et inter angustissimos limites restringendam. Quapropter eum rogare oportet undenam hauserit S. Leonis legatos ad istud munus fuisse assumptos totius Occidentalis synodi mandato et delegatione? Eos autem e suo latere S. Leonem misisse, quocumque alio episcopo inconsulto nobis persuadent illae scribendi formulae: Quos e latere meo misi; qui vice mea sancto conventui vestrae fraternitatis intersint; qui vicem praesentiae meae implere sufficerent, et aliae hujusmodi, quas frequenter offendimus in epistolis, cum ante tum post Ephesinam synodum scriptis. Vel ergo Quesnellus dare debet in solo Romano episcopo totius Occidentis synodi auctoritatem residere, vel legatos illos solius Romani pontificis personam gesisse. Si primum, jam Romanus pontifex solus totius synodi habet auctoritatem, potest solus statuere, definire, judicare,", "candidate_score": 0.629545, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_34_36", "bdc_text": "Julius III , Papst ( 1550-1555 ) sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_500", "psc_text": "Igitur Julius quasi rationem reddere volens de iis quae a se ipso gesta fuerant, eos hisce verbis compellat: Oportebat igitur vos, dilectissimi, huc accedere, et nequaquam tergiversari, ut res ad finem deducatur. Id enim ratio requirit . . . . Venissent enim, ut dixi, si de sua causa bene sperassent. Numquam enim Eusebiani R. P. denegarunt jus evocandi Orientalium Ecclesiarum episcopos, neque se exemptos praedicarunt ab illo obsequii debito quo totius Christiani orbis Ecclesiae sanctae apostolicae Romanae sedi obtemperare tenentur. 9. Launoius tamen se ab harum rerum serie perstrictum intelligens, sequens effugium excogitavit, dicendo: Neque Julii papae decreto, neque Romanae synodi sententia Athanasium suae sedi restitutum; sed Sardicensium judicio, quae synodus, Romana synodo longe numerosior, quidquid a Romana synodo gestum fuerat confirmat. Pessimum ratiocinium contra omnes juris et dialecticae regulas constructum. Judicandi enim jus cum decreti jam lati exsecutione confundere satagit, ut inde male inferat Romanorum PP. judicia parum nihilumve", "candidate_score": 0.629401, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_424", "psc_text": "ad omnes saltem Occidentis episcopos devolutae censeantur. Vel ergo credere debet ejusmodi causas esse devolutas ad synodum voluntate et intentione eorum qui appellationes interponunt; vel decreto et dispositione illius unici episcopi ad quem est appellatum. Si primum, igitur qui appellat, suum libellum ad unicum tantum episcopum haud debet dirigere; vel si ad unum tantum libellum dirigit, et velit ab 406 aliis etiam Occidentis episcopis judicari, id necessario debet exprimere. Sed unde colligit Flavianum Occidentalium episcoporum aliquem in suo libello mentionem fecisse? Ex hactenus a nobis et ab aliis scriptoribus annotatis, ad solam apostolicam sedem, et ad unicum pontificem, sanctum Leonem, provocasse exploratum est. Quapropter hic grave, immo gravissimum, pondus haberet illud Joannis Davidis ratiocinium, quo ostendit Flavianum, non Mediolanensem, aut Aquileiensem, Ravennatensem, Arelatensem, Lugdunensem; sed Romanum episcopum solum, hujusque legatis reclamantibus, libellum appellationis tradidisse. Restat ergo ut Flaviani causa dumtaxat devolvi debuisset ad Occidentale concilium voluntate et decreto S. Leonis.", "candidate_score": 0.629344, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_634", "psc_text": "in Antiochenas provincias fuerant in fidei praesidium atque munimen religiose exsecutioni demandata. Quid? Anatolius, cujus fides suspecta fuerat, legatis pontificiis praesentibus Constantinopolitano potuisset praeesse conventui? Figmentum est; illudque refellimus in nostra dissertatione de Photio Tyrio, ad quam nos lectores remittimus. 2. In postrema tandem suae epistolae parte S. pontifex a Paschasino rationem Paschalis festi servandam anno 455 sciscitatur; eo quod in annotatione Theophili invenerat sanctae memoriae Alexandrinum episcopum octavo kalendas Maii constituisse Pascha celebrandum esse: quod a regula ecclesiastica penitus invenimus alienum. Quoniam, subjicit, in nostris paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalendas Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Idcirco omnem errorem praecavere et ambiguitatem tollere volens, eidem mandat ut cum peritis quibusque diligentius requirat atque pertractet novam temporum supputationem, et coelestium orbium regulam atque cursum. Sed de hoc paschali cyclo, quem emendari S. Leo Magnus exoptavit, rerum ordine servato, verba faciemus de rebus gestis disserentes,", "candidate_score": 0.628736, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_34_36", "bdc_text": "Julius III , Papst ( 1550-1555 ) sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_487", "psc_text": "Romanus pontifex in eorum pravas opiniones descenderet, nefaria decreta ab ipsis condita confirmando et rata habendo. Hoc tamen novum studium pravamque ambitionem, tamquam contrariam Pauli apostoli sanctionibus, et Patrum doctrinis, potissimum refutat S. Julius papa, et novitatum auctores his verbis exagitat, quae mire in eos quadrant qui a conciliis ad concilia numerosiora appellationes dumtaxat fieri posse atque debere sibi confingunt: An ignari estis hanc consuetudinem esse, ut primum nobis scribatur, ut hinc quod justum est definiri possit? Quapropter si isthic hujusmodi suspicio in episcopum concepta erat, adhuc ad nostram Ecclesiam referri oportuit. Nunc autem nos, quos certiores minime fecerunt, postquam jam egerint quod libuit, suffragatores suae damnationis, cui non interfuimus, esse volunt. Non ita se habent Pauli ordinationes, non ita Patres docuerunt, sed fastus iste et novum studium est. Obsecratione tandem usus summus pontifex, contumaces Eusebianos audire hortatur: Quae (ait) accepimus a beato Petro apostolo, ea vobis significo, non scripturus", "candidate_score": 0.627845, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_616", "psc_text": "446 5. Cum has adhibuisset diligentias apud Marcianum imperatorem et Pulcheriam Augustam, ab incoepto opere non destitit S. pontifex. Sed eadem die scripsit pariter ad Anatolium, quem pridem receperat in communionem, ratam habendo atque confirmando istius in episcopum Constantinopolitanum electionem, cui aperiens necessitatem quae eum impulit ad mittendos in Orientem novos legatos, Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, ei suggerit lapsos poenitentes per satisfactionem et non dubiam fidei professionem ad reconciliationem recipere; ea tamen moderatione servata, ut nec benevolentiae partes nec justitiae negligantur, sed absque personarum acceptione divinum in omnibus judicium cogitetur. Sed in altero ejusdem epistolae capite, agens de iis qui gravius in latrocinali synodo peccaverunt, superiorem sibi locum in illa infelici synodo vindicantes: Horum (ait) si satisfactio talis accedit quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis causa reservari jubet, ut examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur; eorum nomina tandem ad altare recitari", "candidate_score": 0.627527, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_34_36", "bdc_text": "Julius III , Papst ( 1550-1555 ) sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_521", "psc_text": "novum jus Romano pontifici concessisse, ut hunc omnium patrem, et in quo S. Petri memoria honoranda erat, universa Ecclesia veneraretur. Igitur in Quesnelli opinione antequam hujusmodi canones conderentur, R. P. illicitum erat judicare aut de synodis provincialibus, aut operosam adhibere inquisitionem pro restituendis in suis sedibus episcopis odio aemulationeque expulsis, aut denique pro declarandis irritis et invalidis ordinationibus eorum qui in depositorum sedes fuerant intrusi? Profecto, si quae conquaeruntur ex Quesnelliano systemate, starent, jam jus illud antiquum quod Julius papa Arianis objecit, et sibi convenire affirmavit, prorsus chimericum fuisset, et judicium ab ipso in Athanasii et sociorum causa, ante quinquennium saltem aut septennium, 426 prolatum, irritum et violentum diceremus, utpote prolatum ab eo qui nondum auctoritate pollebat. Judicasse autem Julium de Athanasii et orthodoxorum causa in dubium verti non potest. Nam praeter praecedentem epistolam Julii et Athanasii apologias in superioribus allegatas, exstat etiam alia ejusdem pontificis epistola scripta ad presbyteros,", "candidate_score": 0.626164, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_827", "psc_text": "partim suis oculis Chalcedonensis synodi Latinas versiones lustrare coepit; tum ex amicis sciscitatus est an in aliis extra Gallias bibliothecis manuscripta exemplaria asservarentur, in quibus actio illa de Domno esset descripta. Inter caeteros qui ejus votis indulserunt, fuit clarissimus et eminentissimus Hieronymus cardinalis Casanata, rerum antiquarum peritissimus. Cujus memoria, ob insigniora litterariae reipublicae bona et incrementum collata, numquam peribit. Is, inquam, a Baluzio consultus, multos Vaticanae bibliothecae codices (cui praeerat) a peritissimis viris lustrari jussit, in quibus quidem cum actio de qua agimus reperta fuisset, non tantum imaginarios illos Germaniae scholares Quesnello suspectos ab impostorum et inscitiae nota purgavit; sed etiam Quesnellum ipsum gravissime esse lapsum plurimis argumentis demonstravit. Imprimis enim actio de qua agimus Graece continebatur in codice Patriciae 491 Juliae, cujus mentionem facit Rusticus, quamvis in aliis codicibus ab eodem recognitis desideraretur. Nam Rusticus ipse post sextam Chalcedonensis synodi actionem, illam notam subjecit, quam cod. Bohierianus exhibet: Explicit", "candidate_score": 0.626108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_91", "psc_text": "ad eam exsecrandam. Cum igitur tria haec ad Romanorum pontificum judiciariam potestatem probandam in praecedentibus praestiterimus, superest in praesens ut de appellationibus ad apostolicam 336 sedem verba faciamus; occasione nimirum accepta a nostro adversario, qui magnopere pugnat, omnia susquedeque vertendo, quae in S. Leonis Magni Operibus occurrunt, pro iisdem appellationibus asserendis. 2. Atque imprimis ut innumera praetermittam loca in quibus affirmat Eutychen numquam ad apostolicam appellasse sedem, oculos conjeci in ipsius septima dissertatione, quam inscripsit: De causa Eutychis archimandritae Constantinopolitani a Flaviano episcopo C. P. in synodo damnati; cui titulo sequentia tamquam argumentum dissertationis continentia subjecit: Ad epistolas S. Leonis papae 20 ad Flavianum eumdem, et 21 ad Theodosium Augustum. In spem adducebar voluisse Quesnellum speciatim has duas epistolas percurrere, sibique objicere primo quae in duabus illis epistolis de Eutychiana fatetur appellatione S. pontifex Leo; deinde responsionibus diluere quae sibi objecerat. Sed opinio me fefellit. Dissertationem suam sane orditur affirmando", "candidate_score": 0.624421, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_833", "psc_text": "in Vaticanis scriniis affirmat idem Casanata scribens: Duo alii codices Vaticani, numero 5405 et 4166, 492 recentissimi sunt, nec quidquam continent observatione dignum. Nec vero Quesnellum alii codices quibus praecedentes editores usi sunt debuissent latere, Corbeiensem nimirum, Divionensem, qui, quamvis inter se non concordent in actionum ordine, tamen in illis actio Domni non desideratur, ut dumtaxat unius chartacei codicis, nullam antiquitatem praeseferentis, auctoritati insisteret. Nam in cod. Bohieriano actio haec ponitur initio actionis septimae, ut diximus. In editione vero Crabbi subjungitur eidem actioni septimae, hac praefixa ad lectorem praemonitione: Quae inventa est in codice Patrum Juliae membranaceo, transcripta ex codice vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae", "candidate_score": 0.621918, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_46_48", "bdc_text": "gegen dem papstPaul III . gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", "candidate_score": 0.620421, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", "candidate_score": 0.615922, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_32", "psc_text": "certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum vi magis atque magis agitari atque turbari solet immoderatis tempestatibus. At ultro demus Pansophium comitem prosperum habuisse iter, nec ultra tres menses fuisse retardatum illius ad Urbem regressum, quemadmodum conjici posset ex altera S. Leonis epistola ad eumdem Flavianum scripta; quid vero? An Flavianus tamdiu ad Leonem de Eutychiana haeresi scribere distulit, quamdiu, a Leone ipso exagitatus, litteras accepit? Id nemo sine temeritatis nota affirmabit. Potissimum si ad subsequentes S. Leonis Magni litteras animadvertat. Etenim S. Leo, epist. 22 kalendis Junii scripta, fatetur se recepisse Flaviani epistolas cum synodalibus gestis in Eutychetis causa. Ait scribendi occasionem arripere ex opportuno itinere", "candidate_score": 0.614322, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_943", "psc_text": "conciliorum sanctionibus subesse fabulantur, uti etiam judicare voluit Quesnellus subdole ad marginem illius loci annotando: « Canonibus obnoxius pontifex Romanus, iisdem famulari debet in dispensationibus. » Non enim aut Romanorum pontificum universalis auctoritas 514 limitatur, neque ipsi Romani pontifices conciliis subesse dicuntur, si, in iis quae ad universale Ecclesiae regimen spectant, regulas sanctionum spiritu Dei instruente conditas custoditas volunt, et ut fideliter exsecutioni demandentur satagunt. Possunt tamen Romani pontifices in Ecclesia agere quod a generalibus conciliis facere cautum est. Immo possunt abolere, in irritum mittere, reformare, et tamquam nulla declarare synodorum statuta quae ecclesiasticis regulis repugnent, quaeque ad disciplinae ordinem et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud", "candidate_score": 0.610153, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_31", "psc_text": "evertamus. Et quidem primam Leonis epistolam ad episcopum Flavianum scriptam offendimus kal. Martii, Asterio et Protogene consulatum agentibus, quod incidit in annum 449. Hanc enim ex urbe Roma Constantinopolim comitem Pansophium detulisse, Flavianus ad Leonem rescribens indicavit. Nullas autem epistolas Flavianum Leoni dedisse antequam a comite Pansophio S. pontificis litteras acciperet, minime umquam, sequentibus adductus momentis, potero persuaderi. Etenim si primo tempus spectemus quod comes Pansophius ex Urbe discedens Constantinopolim profecturus insumere debuit; si animadvertamus pariter tum ad aliqua negotia quae vir nobilis apud imperatorem illiusque aulae ministros forte pertractanda habuerat, tum ad novum iter faciendum, ut iterum Romam veniret, certe trium mensium spatium vix sufficere poterat. Quamvis navigationum cursum faciliorem tum fuisse credere debeamus, ob navigiorum copiam e Roma Brundusium versus, et e Brundusio Constantinopolim progredientium; tamen difficilius etiam illud iter reddebatur in primo, id est Martio et Aprili, mense, in quibus etsi mare suapte natura tranquillum sit, ventorum", "candidate_score": 0.607192, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf021", "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", "max_score": 0.668013, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_754", "psc_text": "V, 12) . Illo enim dicente, pertransiit per omnes, cum vos non per omnes pertransisse dicitis, quid aliud quam Apostolo contradicitis? et si Apostolo, utique Christo. Quid ergo miramini, quod abominatur vos Ecclesia Christi, qui sententiis lethalibus vestris infirmos parvulos subtrahere conamini medicamentis salubribus Christi? CCXXII. JUL. Aperit se Apostolus clarius in processu, et docet, in perditione salutis humanae, Deum copia suae miserationis admonitum, desperatis rebus efficaciorem solito medicinam tulisse; ut quos praeceptis non correxerat, beneficiis obligaret; et ita devotionem exigeret in futurum, ut non imputaret peracta; studerentque deinceps custodire justitiam homines, quam compendio credulitatis fuerant assecuti. Abundantia ergo praecedentium peccatorum, tam abundantis misericordiae exegit auxilium: quoniam nisi tanta copia indulgentis fuisset, nulla alia disciplina morbis tam gravibus subveniret. Verum in hac divini commendatione beneficii, vidit Apostolus objectioni locum patere eorum qui dicere poterant, Si rite merita causarum de effectibus aestimamus, et peccatorum copia, ut misericordia Dei afflueret, impetravit; insistendum", "candidate_score": 0.668013, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42_44", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_115", "psc_text": "Constantinopolitanus, aliquos eorum qui nunc manent facile inveniretis, quos eis in doctrina ecclesiastica antiquitus tradita aequare, nedum praeferre possetis. Cum ergo ipsi contra vos de peccato originali proferant apertas clarasque sententias, et quas paulo ante posui, et alias plurimas; horumne in catholica veritate consensum audetis malignantium appellare concilium? et cogitatis, quid istis contradicatis, ac non potius quo fugiatis, si eis consentire non vultis? Sed quoniam me dixisti eructasse in Italiam quod gematis, eumdem illum episcopum Italiae a tuo doctore laudatum in tuam frontem replico Ambrosium. « Omnes homines, » inquit, « sub peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est: sicut habes lectum, dicente David, Ecce in iniquitatibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea (Psal. L, 7) . Ideo Pauli caro corpus mortis erat, sicut ipse ait: Quis me liberabit de corpore mortis hujus » (Rom. VII, 24)? « Christi autem caro damnavit peccatum, quod nascendo non", "candidate_score": 0.662256, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_2230", "psc_text": "Regnum Dei et Patris est, ut impleto numero sanctorum qui in ejus praescientia continetur, omnis principatus et universa virtus adversariae potestatis intereat. Oportet quippe hanc efficientiam tanti esse mysterii, ut omnes inimici justitiae sub divinis pedibus collocentur. Quod tunc fiet, cum destructam se et victam ab omnibus sanctis mors aeterna conspiciet. Cum autem fuerint tam Christo quam corpori ejus omnia illa potestatum genera regni manifestatione subjecta, multo maxime congregatio omnis glorificata sanctorum esse Deo subdita non desistet; sed totum corpus dignum regno coelorum, quod sub Christo capite construitur, divinae voluntati perfecta affectione cohaerebit, ut exstincta omni cupiditate culparum, Deus et contineat cunctos, et compleat. AUG. In hac parte disputationis tuae nihil pene, quod ad causam quae inter nos agitur pertineat, prosecutus es. Cur enim totum locum istum, ubi de resurrectione corporis Apostolus disserit, inserendum putasti, nisi propter illud quod ait, Sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes", "candidate_score": 0.651906, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16_18", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_2230", "psc_text": "Regnum Dei et Patris est, ut impleto numero sanctorum qui in ejus praescientia continetur, omnis principatus et universa virtus adversariae potestatis intereat. Oportet quippe hanc efficientiam tanti esse mysterii, ut omnes inimici justitiae sub divinis pedibus collocentur. Quod tunc fiet, cum destructam se et victam ab omnibus sanctis mors aeterna conspiciet. Cum autem fuerint tam Christo quam corpori ejus omnia illa potestatum genera regni manifestatione subjecta, multo maxime congregatio omnis glorificata sanctorum esse Deo subdita non desistet; sed totum corpus dignum regno coelorum, quod sub Christo capite construitur, divinae voluntati perfecta affectione cohaerebit, ut exstincta omni cupiditate culparum, Deus et contineat cunctos, et compleat. AUG. In hac parte disputationis tuae nihil pene, quod ad causam quae inter nos agitur pertineat, prosecutus es. Cur enim totum locum istum, ubi de resurrectione corporis Apostolus disserit, inserendum putasti, nisi propter illud quod ait, Sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes", "candidate_score": 0.650554, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16_18", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_497", "psc_text": "Paulum locutum, et quod asseris usque ad abolitionem regnasse Veteris Testamenti, vel imputatum fuisse, vel imputari potuisse sub lege; vel certe acquiesceres, non regnare post Christum, ut sensibus tuis saltem inflexa violenter Apostoli sententia consonaret. Horum autem nihil reddi a te potest. Fidei ergo nostrae in solido est puritas collocata, cui et rationis instituta, et justitiae dignitas, et Apostoli per omnia scita conveniunt. AUG. Nihil te dicere, et quod respondimus monstrat, et tu ipse. Apostolus quod ait, Usque ad legem peccatum in mundo fuit: non originale tantum, sed omne peccatum intelligi voluit: et ideo usque ad legem fuit, quia nec lex potuit auferre peccatum. Usque ad legem quippe dictum est, ut etiam ipsam legem sententia ista concluderet: quomodo dictum est in Evangelio, Omnes ergo ab Abraham usque ad David generationes quatuordecim (Matth. I, 17) : non enim excepto David, sed ipso etiam computato numerus iste completur. Sicut ergo cum audimus", "candidate_score": 0.644125, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_115", "psc_text": "Constantinopolitanus, aliquos eorum qui nunc manent facile inveniretis, quos eis in doctrina ecclesiastica antiquitus tradita aequare, nedum praeferre possetis. Cum ergo ipsi contra vos de peccato originali proferant apertas clarasque sententias, et quas paulo ante posui, et alias plurimas; horumne in catholica veritate consensum audetis malignantium appellare concilium? et cogitatis, quid istis contradicatis, ac non potius quo fugiatis, si eis consentire non vultis? Sed quoniam me dixisti eructasse in Italiam quod gematis, eumdem illum episcopum Italiae a tuo doctore laudatum in tuam frontem replico Ambrosium. « Omnes homines, » inquit, « sub peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est: sicut habes lectum, dicente David, Ecce in iniquitatibus conceptus sum, et in delictis peperit me mater mea (Psal. L, 7) . Ideo Pauli caro corpus mortis erat, sicut ipse ait: Quis me liberabit de corpore mortis hujus » (Rom. VII, 24)? « Christi autem caro damnavit peccatum, quod nascendo non", "candidate_score": 0.627132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_2230", "psc_text": "Regnum Dei et Patris est, ut impleto numero sanctorum qui in ejus praescientia continetur, omnis principatus et universa virtus adversariae potestatis intereat. Oportet quippe hanc efficientiam tanti esse mysterii, ut omnes inimici justitiae sub divinis pedibus collocentur. Quod tunc fiet, cum destructam se et victam ab omnibus sanctis mors aeterna conspiciet. Cum autem fuerint tam Christo quam corpori ejus omnia illa potestatum genera regni manifestatione subjecta, multo maxime congregatio omnis glorificata sanctorum esse Deo subdita non desistet; sed totum corpus dignum regno coelorum, quod sub Christo capite construitur, divinae voluntati perfecta affectione cohaerebit, ut exstincta omni cupiditate culparum, Deus et contineat cunctos, et compleat. AUG. In hac parte disputationis tuae nihil pene, quod ad causam quae inter nos agitur pertineat, prosecutus es. Cur enim totum locum istum, ubi de resurrectione corporis Apostolus disserit, inserendum putasti, nisi propter illud quod ait, Sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes", "candidate_score": 0.621064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_31", "psc_text": "his verbis meis testimonium Apostoli, quod interposui praetermisit, cujus se premi magna mole sentiebat. Ego enim cum dixissem, homines trahere originale peccatum, mox adjunxi: De quo Apostolus ait, Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors; et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12) : quo testimonio, ut diximus, praetermisso, caetera illa contexuit quae supra commemorata sunt. Novit enim quemadmodum soleant haec verba apostolica, quae praetermisit, accipere catholicorum corda fidelium: quae verba tam recta et tanta luce fulgentia, tenebrosis et tortuosis interpretationibus novi haeretici obscurare et depravare moliuntur. Deinde alia mea verba subtexuit, ubi dixi: nec advertunt, quod ita nuptiarum bonum malo originali quod inde trahitur non potest accusari, sicut adulteriorum et fornicationum malum bono naturali quod inde nascitur non potest excusari. Nam sicut peccatum, sive hinc sive inde a parvulis trahatur, opus est diaboli; sic homo, sive hinc sive inde nascatur,", "candidate_score": 0.620749, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_75_77", "bdc_text": "Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St . Galler Bote Alexius Knoblauch ; s. 18006 , fn18006-1 .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1362", "psc_text": "in Christo non fuisse peccatum, cum ille in Dialogo illo, quem sub nomine Attici et Critoboli, mira et ut talem fidem decebat venustate composuit, etiam quinti Evangelii, quod a se translatum dicit, testimonio nitatur ostendere, Christum non solum naturale, verum etiam voluntarium habuisse peccatum, propter quod se cognoverit Joannis baptismate diluendum. De alio etiam testimonio Joannis evangelistae, flagitium ei assuit falsitatis. De quo opere tu in illa epistola, quam Alexandriam destinasti, ita gloriaris, ut dicas Pelagium, Scripturarum ab eo oppressum molibus, arbitrium liberum vindicare non posse. Verum illi operi a catholico viro, qui pulsatus fuerat, obviatum est. Nunc vero ad hoc commemorationem ejus tantummodo feci, ut te recognosceres non solum Scripturis sanctis, sed nec ipsis tui dogmatis adjutoribus consonare. AUG. Si posuisses verba Hieronymi, fortassis ostenderem quomodo accipienda essent sine blasphemia, quam tu illi importare conaris: quod si non possem, non tamen ejus fidem, quam cum aliis praeclarissimis Ecclesiae catholicae", "candidate_score": 0.615007, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_926", "psc_text": "ad hoc autem regeneratio: unde ibi peccata patrum redduntur in filios, hic vero generationis vinculo per regenerationem soluto, non dicitur, Patres manducaverunt uvam acerbam, et dentes filiorum obstupuerunt; sed ejus qui manducaverit uvam acerbam, obstupebunt dentes: quia non in patris, sed in suo peccato, si commiserit, quisque morietur. Tu autem cum prophetia ubi dicitur, Non accipiet filius peccatum patris sui (Ezech. XVIII, 20) , non ostendisti quemadmodum Scriptura concordet ubi dicitur, Reddam peccata patrum in filios (Deut. V, 9) . Haec quippe inter se contraria remanebunt, nisi horum duorum singula, ad Testamenta singula referantur, quod evidentissime Jeremias propheta monstravit. LXXXV. JUL. Igitur cum venissemus (Lib. 2, cap. 56 sq.) ad apostoli Pauli sententiam, quam Scripturarum expertibus Traducianus venditare solitus erat, id est, Per unum hominem peccatum intravit in mundum (Rom. V, 12) , ostendi primitus ipsius sermonis testimonio, a loci illius adytis Traducianos fuisse submotos, quando Gentium Magister peccati antiquitatem", "candidate_score": 0.60895, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf011", "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", "max_score": 0.667835, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.667835, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.665197, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.652913, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2_4", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.651601, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.650588, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5", "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,", "candidate_score": 0.648685, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_59_61", "bdc_text": "alles übergeben , etc. Haimlich ist bey aller erbarkhait Obrigkeit ; s. Adelung I 1649 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_909", "psc_text": "τισι καὶ ἀδιδάκτοις διδακτικοῖς διδακτικαῖς ὁρμαῖς πρὸς αὐτὸν πάντων ἀφορώντων. αὐτός τε ὁ δὲ οἷα πατὴρ ἀγαθὸς τὰς τροφὰς τοῖς καιροῖς , ἐπιτηδείως ἄλλοτε ἄλλας, χορηγεῖ τοῖς πᾶσι τὴν χεῖρά τε τὴν δημιουργικήν, τουτέστι τὴν δύναμιν, ἐξαπλῶν ἀφθόνως καὶ ἀνεπικωλύτως πᾶν ζῶον ἐμπίπλησι τῆς … ἀπολαύσεως] vgl. Nd 238r: anonym; vgl. Nh 631v: Theodoretτῆς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ δωρουμένων ἀπολαύσεως. Δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. Ἀκολούθως … αὐτοῦ] Nd 238r: anonym; Nh 631v: anonymἈκολούθως εὐεργετικὸν καὶ πανάγαθον εἰς πάντας παραστήσας ὁ λόγος τὸν θεόν, ὡς ἂν μὴ ὑποχαυνώσειε καὶ καταφρονητὸν ἐργάσαιτο, ἐπιστρέφει λέγων αὐτὸν δίκαιον ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. Δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. ἐγγὺς κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ. Ὁδοὺς … ἀπολοῦνται] A 391v–392r: Eusebius; P 333rv: Eusebius Ὁδοὺς αὐτοῦ τὰς πράξεις καὶ τὰς εὐεργεσίας", "candidate_score": 0.647796, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_59_61", "bdc_text": "alles übergeben , etc. Haimlich ist bey aller erbarkhait Obrigkeit ; s. Adelung I 1649 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_320", "psc_text": "vgl. Nh 484r: Chrysostomusμυριοστὸν δὲ αὐτοὺς ἁμαρτάνοντας καὶ πειράζοντας καὶ παραπικραίνοντας καὶ διαφόρως ἀσεβοῦντας ἔφερεν ἡ τοῦ θεοῦ μακροθυμία, ἕως vielleicht aus εἰς εἰς ὅτε τὸ μέγιστον καὶ πάντων ἀσεβέστατον ἔργον τετολμήκασι, καὶ τὴν αὐτοῖς πρώτοις δοθεῖσαν χάριν τοῦ θεοῦ παραιτησάμενοι. καὶ αὐτὸς γοῦν ὁ κύριος τῆς ἐσχάτης αὐτῶν ἀποπτώσεως τὴν αἰτίαν διδάσκων φησί· ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε. ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . μὴ … Χάμ] vgl. AS III 494,33–39μὴ ἀρκεσθέντες τοίνυν τοῖς προτέροις κακοῖς, ἐμοσχοποίησαν, φησίν, ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ τὴν … εἰκόνι] vgl. Nd 90v: anonym; vgl. Ne 333v: anonym; vgl. Nh 484r: Theodoret fortgesetzt τὴν δόξαν αὐτῶν, ἥτις ἦν ὁ θεός, ἠλλάξαντο ἐν ὁμοιώματι μόσχου. τὸ σεβάσμιον οὖν ὄνομα περιθέντες ζῴου ἀλόγου εἰκόνι ἐπελάθοντο τοῦ θεοῦ τοῦ σῴζοντος αὐτοὺς καὶ ποιήσαντος μεγάλα ἐν Αἰγύπτῳ, θαυμάσια ἐν γῇ Χάμ. Καὶ εἶπε", "candidate_score": 0.645937, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22_24", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124", "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus", "candidate_score": 0.644252, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_59_61", "bdc_text": "alles übergeben , etc. Haimlich ist bey aller erbarkhait Obrigkeit ; s. Adelung I 1649 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_795", "psc_text": "γινώσκει. Μὴ … λήσεται] A 347v–348r: Eusebius am Rand; ἄλλως in der Zeile; P 298r: EusebiusΜὴ θαυμάσῃς, φησίν, εἰ ταῦτα γενήσεταί ποτε ἐν ἀνθρώποις· οὐ γὰρ ἀπηλλοτρίωται τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τὰ ἀνθρώπινα. μέλει μέλλει δὲ αὐτῷ καὶ τούτων· εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα αὐτὸς ὑψηλὸς καὶ ἐπέκεινα πάντων τυγχάνει, ἀλλὰ τὸ τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ καὶ τῆς ὑπερβαλλούσης ἀγαθωσύνης ἔργον τοῦτό ἐστιν, ὅτι καίπερ ὑψηλότατος καὶ ἀνώτατος πάντων καὶ ὑπὲρ πάντα ὢν ὅμως οὐχ ὑπερφρονεῖ τὰ ταπεινά. μέλει μέλλει δὲ αὐτῷ καὶ τούτων. κἄν … γινώσκει] Nd 208v: anonym; Nh 603r: anonym κἄν τις ᾖ εἰ δέ τις ἐν ἀνθρώποις ὑψηλοκάρδιος, οὐδὲ οὗτος οὕτως αὐτὸν λήσεται. διὸ λέλεκται κατὰ τὸν Ἀκύλαν· καὶ τὸν μετέωρον ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει . Ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με. ἐπ’ ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χεῖρά σου, καὶ ἔσωσέ με ἡ δεξιά σου. κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ. Τὰ … ἐμοῦ] A 348r: Eusebius; P 298rv:", "candidate_score": 0.643378, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60", "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.", "candidate_score": 0.64158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_85", "psc_text": "Athanasiana syriaca. Part IV = Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium 167–168 (Louvain 1977). dass der Text ihrer Vorlage mit dem uns vorliegenden Pseudo-Athanasius nicht kongruent ist. Die Untersuchung dieses Pseudo-Athanasius auf eusebisches Gut hin, um es einmal in einer Testimoniensammlung mitzuteilen, muss besonders behutsam vorgenommen werden und kann erst in Angriff genommen werden, wenn das Werk erkannt und kritisch ediert ist. An der Universität Wien wurde unter Leitung von Uta Heil bereits die erste Phase einer Rekonstruktion der Expositiones in psalmos begonnen.Uta Heil / Sebastiano Panteghini, Determining the Text, Content and Provenance of the Expositiones in Psalmos attributed to Athanasius: Challenges and Opportunities, (erscheint 2023; eine vorläufige Version wurde mir freundlicherweise von den Herausgebern zur Verfügung gestellt). Doch selbst dann, wenn die Ergebnisse des gesamten Projektes vorliegen, können meiner Überzeugung nach nur Referate und keine sicheren neuen Fragmente des originalen Textes gewonnen werden. Zu den Bruchstücken aus der Niketas-Katene Konzeption und", "candidate_score": 0.641088, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22_24", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_48", "psc_text": "pseudo-athanasianischen Expositiones in psalmos, den Psalmen-Kommentar des Evagrius und in einer eigenen Gruppe hexaplarische Lesarten. Der große Wert des Vaticanus besteht nicht so sehr in der Qualität – alle vier Quellen werden meiner Einschätzung nach durchgehend in sekundärer Textgestalt geboten – sondern in ihrer genauen Trennung des Materials in einem konsequent durchgehaltenen vierfachen Verweissystem. Dadurch sind die „Athanasius-Serie“, deren Texteinheiten mit großen Zahlzeichen markiert wird, und der mit kleinen Zahlzeichen versehene Kommentar des Evagrius klar von den hexaplarischen Informationen getrennt, die mit den Anfangsbuchstaben der Übersetzer gekennzeichnet sind.Zur Komposition des Vaticanus 754 s. Marie-Josèphe Rondeau, Le commentaire sur les Psaumes d’Évagre le Pontique, in: OCP 26 (1960) 307–348. Die Eusebius belangende Paraphrase der Palästinischen Katene ist durch wechselnde Zeichen und häufig auch an der Anführung von Autorennamen fassbar. Die Euseb-Stücke sind zum Teil auch dort zugewiesen, wo sie in den Hauptzeugen anonym sind. Ab Ps 108 (fol. 276r) finden sich", "candidate_score": 0.641011, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124", "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus", "candidate_score": 0.640214, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22_24", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", "candidate_score": 0.639856, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_139", "psc_text": "drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972). Die Fragmente zu den Gradualpsalmen sind enthalten in Carmelo Curti, La catena palestinese sui Salmi graduali (Catania 2003). Einige parallele Passagen zur Psalmenkatene des Niketas sind wiedergegeben im achten Band von John Anthony Cramer, Catenae Graecorum Patrum in Novum Testamentum I–VIII (Oxford 1838–1844 = Hildesheim 1967). Die komplizierte Überlieferung ist durch mehrere wichtige Vorarbeiten, auf deren Ergebnisse ich mich stütze, weitgehend erhellt worden: Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902). Robert Devreesse, Les anciens commentateurs grecs des", "candidate_score": 0.638222, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59", "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.", "candidate_score": 0.638129, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.637356, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_23", "psc_text": "von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 13–39. Marcel Richard hatte die Katene in ihm als monophysitisch und ägyptisch bezeichnet,Vgl. Richard, Les premières chaînes (wie Anm. 2) 93. wogegen sich Gilles Dorival wandteDorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 27–29. und sie aufgrund eingehender Untersuchungen als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von", "candidate_score": 0.636827, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_4", "psc_text": "(P) zu gelten. Beide Handschriften gehen unabhängig voneinander auf dieselbe Vorlage zurück, was allein schon aus den vielen übereinstimmenden fenestrae ersichtlich ist. Bei diesem Hyparchetyp handelt es sich um den zweiten Band der zweibändigen Ausgabe der Palästinischen Katene, also um die Katene zu Psalm 77 bis 150. Im Katalog von Georg Karo und Hans Lietzmann zählt diese Ausgabe der Psalmenkatene zum Typ XI.Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 38. Gilles Dorival ordnet sie genauer als die zweite Ausgabe der Ersten Palästinischen Katene neben der ersten und dreibändigen ein.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 115–118. (A) Ambrosianus F 126 sup. (12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus", "candidate_score": 0.633231, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_216", "psc_text": "Nh 455rv: Eusebius Ἡ … κυρίῳ] A 129v–130r: Eusebius; P 126v–127r: Eusebius Ἡ Ἡ μέντοι τῆς ἀκολουθίας διάνοια διδασκαλία τοῦτον ἔοικεν ὑποβάλλειν τὸν νοῦν· εἰ ἡ μὲν ἀγγέλων ἦν, φησίν, μόνον καὶ θείων δυνάμεων καὶ οὐρανίων λειτουργῶν θεοῦ τὸ εὐλογεῖν αὐτόν λειτουργῶν οὐρανίων τὸ εὐλογεῖν τὸν θεόν , καλῶς ἂν εἶχέ σε εἶχες , ὦ ψυχή, ὑποστέλλεσθαι καὶ μετρεῖν σαυτὴν ἑαυτὴν αὐτὴν τοῖς κρείττοσι παραχωροῦσα παραχοροῦσα τὴν εὐλογίαν. ἐπειδὴ δὲ ὁ θεῖος λόγος πᾶσι τοῖς ἔργοις λόγοις αὐτοῦ εὐλογεῖν τὸν κύριον προστάττει προστάττει τὸν κύριον ~ – προσήκει γὰρ πᾶσαν τὴν κτίσιν κτήσιν κατὰ τὴν αὐτῆς δύναμιν τὸν πρέποντα ὕμνον τὸν πρέποντα ὕμνον κατὰ τὴν αὐτῆς δύναμιν ἀποδιδόναι τῷ θεῷ – τί μέλλεις, ὦ ψυχή, οὐχὶ καὶ αὐτή, ἅτε ἔργον οὐκ εὐκαταφρόνητον οὖσα τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ κατ’ εἰκόνα τὴν τοῦ αὐτοῦ τὴν ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ πεποιημένη τετηρημένην , ἀνεγείρειν ἀναγείρειν ἀνεγείρῃ σαυτὴν σεαυτὴν ἐπὶ τὴν θεολογίαν καὶ εὐλογίαν αὐτοῦ; μὴ γὰρ", "candidate_score": 0.633154, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_34", "psc_text": "von Chrysostomus fortzufahren. Ca hat den ganzen, unproblematisch zu lesenden Text. Ebenso folgt Ca nicht dem Augensprung im Fragment zu Ps 102,22a–c von τόπου zu τόπου oder dem im Fragment zu Ps 118,173ab von ᾑρετισάμην zu ᾑρετισάμην oder der unerklärlichen Auslassung δι’ ἧς ἐξαπλῶν – δέησιν αὐτοῦ im ersten Fragment zu Ps 101 oder derjenigen im Fragment zu Ps 103,19a–23b, auch nicht der Erweiterung im Fragment zu Ps 118,172ab und vielen anderen Eigenarten, seien sie fehlerhaft, konjizierend oder bereits tradiert. Weniger klar ist die Frage zu entscheiden, ob der Venetianer den Pariser Codex zur Vorlage hatte. Gemeinsame Fehler wie der Augensprung ἥτις ἦν – ἐπαγγελίας im Fragment zu Ps 104,8a–11b können aus einer gemeinsamen Vorlage stammen oder gar zufällig entstanden sein. Auffällig am Marcianus ist, dass er störende Stellen, wie sie im Text von Ca vorliegen, elegant zu bewältigen versucht, dabei aber mitunter ein neues Problem hervorruft. Charakteristisch in dieser", "candidate_score": 0.632966, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_60", "psc_text": "Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502. Auftraggeber oder späterer Besitzer war der auf fol. 13r genannte rumänische Gelehrte und Politiker Constantin Cantacuzenus, der 1716 verstarb, doch gelangte das Buch, dem Katalog der British Library zufolge, schon vor dessen Tod über Edmund Chishull in englischen Besitz. Der Harleianus gehört zu den wenigen Codices, die den gesamten Text der Niketas-Katene enthalten. Allerdings scheint der Schreiber der Meinung gewesen zu sein, er könne hie und da einen längeren Abschnitt übergehen. Die Auslassungen mögen auch der Vorlage geschuldet sein; um bloße Lesefehler kann es sich kaum handeln. Wo sie bemerkt wurden, haben mindestens zwei Hände am Rand den Text nachgetragen.", "candidate_score": 0.632806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_2", "psc_text": "Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend von Beobachtungen durch Robert Devreesse, in der weit verzweigten und vielfältig entwickelten Überlieferung die älteste Form der Psalmenkatene und nannte sie La chaîne Palestinienne.Marcel Richard, Les premières chaînes sur le Psautier, in: Bulletin d’information de l’Institut de Recherche et d’Histoire des Textes 5 (1956) 87–98, hier 88–93 = ders., Opera minora III (Turnhout 1977) Nr. 70; vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) 17–21. Seit der umfassenden Revision, Vermehrung und Vervollständigung unserer Kenntnisse der Psalmenkatenen durch Gilles DorivalGilles", "candidate_score": 0.632737, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_3", "psc_text": "minora III (Turnhout 1977) Nr. 70; vgl. Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) 17–21. Seit der umfassenden Revision, Vermehrung und Vervollständigung unserer Kenntnisse der Psalmenkatenen durch Gilles DorivalGilles Dorival, Les Chaînes exégétiques sur les Psaumes I–V = Spicilegium sacrum Lovaniense. Études et documents 43–46.54 (Leuven 1986–2018). wird sie auch als die „Erste Palästinische Katene“ (CPG C 24) bezeichnet. Als ihre Hauptzeugen für den dritten Teil des Psalters haben die Codices Ambrosianus F 126 sup. (A) und Patmiacus 215 (P) zu gelten. Beide Handschriften gehen unabhängig voneinander auf dieselbe Vorlage zurück, was allein schon aus den vielen übereinstimmenden fenestrae ersichtlich ist. Bei diesem Hyparchetyp handelt es sich um den zweiten Band der zweibändigen Ausgabe der Palästinischen Katene, also um die Katene zu Psalm 77 bis 150. Im Katalog von", "candidate_score": 0.62968, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", "candidate_score": 0.628265, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_137", "psc_text": "handschriftlichen Grundlage bei Montfaucon vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Für den Eusebius-Kommentar zu Ps 101 bis Ps 104 einschließlich, ebenso zu Ps 112, 5 bis zum Ende dieses Psalmes, hat er die Niketas-Katene verwendet. Da diese in den genannten Parisini nicht enthalten ist, müsste er sie, falls seine Angaben vollständig sind, dem Taurinensis entnommen haben. Die Edition von Montfaucon endet infolge seiner Abhängigkeit von der C-Tradition mit Ps 118. Der Kommentartext zu Ps 119–150 in Mignes PG 24 reproduziert die Edition von Angelo Mai im vierten Tomus seiner Patrum Bibliotheca nova.Angelo Mai, Patrum Bibliotheca nova IV (Rom 1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66;", "candidate_score": 0.628099, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_28_30", "bdc_text": "JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_56", "psc_text": "Les Chaînes (wie Anm. 3) III 513. konnte ich drei Codices auswerten. (Nd) Coislinianus 190 (13. / 14.Jh.) Der 259 Blätter umfassende Pariser Codex ist auf Pergament geschrieben, das teilweise ein Palimpsest darstellt; es enthält eine noch nicht zuzuordnende Psalmenkatene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 508. Ab fol. 196 sind 22 Seiten Papier eingelegt worden; die Herstellungsweise verweist auf Südtitalien.Zur Analyse der Herstellung, Lokalisierung und Datierung vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 505–507. Die Handschrift enthält den zweiten Band der Niketas-Katene und setzt unbeschädigt erst mit der Behandlung von Ps 80,2b ein. Das Fehlen des Materials ab Ps 77 dürfte der Vorlage anzulasten sein.Vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 507–508. Der Coislinianus bietet nicht den originalen Text, wie ihn Niketas der Öffentlichkeit übergab. Denn die Abweichungen zwischen Nh und Nd weisen dort auf eine Bearbeitung des Textes in Nd hin, wo Nh mit der Palästinischen", "candidate_score": 0.627753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_58_60", "bdc_text": "Das überig ist dem kayserKarl V. alles übergeben , etc. Haimlich ist bey aller erbarkhait Obrigkeit ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_909", "psc_text": "τισι καὶ ἀδιδάκτοις διδακτικοῖς διδακτικαῖς ὁρμαῖς πρὸς αὐτὸν πάντων ἀφορώντων. αὐτός τε ὁ δὲ οἷα πατὴρ ἀγαθὸς τὰς τροφὰς τοῖς καιροῖς , ἐπιτηδείως ἄλλοτε ἄλλας, χορηγεῖ τοῖς πᾶσι τὴν χεῖρά τε τὴν δημιουργικήν, τουτέστι τὴν δύναμιν, ἐξαπλῶν ἀφθόνως καὶ ἀνεπικωλύτως πᾶν ζῶον ἐμπίπλησι τῆς … ἀπολαύσεως] vgl. Nd 238r: anonym; vgl. Nh 631v: Theodoretτῆς τῶν ὑπ’ αὐτοῦ δωρουμένων ἀπολαύσεως. Δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. Ἀκολούθως … αὐτοῦ] Nd 238r: anonym; Nh 631v: anonymἈκολούθως εὐεργετικὸν καὶ πανάγαθον εἰς πάντας παραστήσας ὁ λόγος τὸν θεόν, ὡς ἂν μὴ ὑποχαυνώσειε καὶ καταφρονητὸν ἐργάσαιτο, ἐπιστρέφει λέγων αὐτὸν δίκαιον ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ. Δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. ἐγγὺς κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν, πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ. Ὁδοὺς … ἀπολοῦνται] A 391v–392r: Eusebius; P 333rv: Eusebius Ὁδοὺς αὐτοῦ τὰς πράξεις καὶ τὰς εὐεργεσίας", "candidate_score": 0.627511, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_53_55", "bdc_text": "Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5", "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,", "candidate_score": 0.627436, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", "candidate_score": 0.625599, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_32", "psc_text": "ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus vorausgehen, der eine vorgestellt als διδύμου, der andere wieder mit καὶ μετ’ ὀλίγα. Diese beiden stammen in Wirklichkeit aus Eusebius. (Cb) Venetus Marcianus gr. Z 17 (10. Jh.) Der Codex, der zur Schenkung von Kardinal Bessarion an die Marciana gehört,Zum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 45–48. stimmt mit Ca in der Komposition und Darbietungsweise völlig überein. Dorival hielt es deshalb für möglich, dass beide Handschriften in demselben atelier entstanden sein könnten.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 248. Der enge Kontakt, der zwischen beiden offensichtlich besteht, mag diesen Schluß für das Layout nahelegen. Aber Cb ist nicht einfach eine", "candidate_score": 0.625181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5", "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,", "candidate_score": 0.624771, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_31", "psc_text": "Hesychius zugewiesenen Einträgen steht unter εὐσεβίου der Text von Theodoret zu Vers 16 ὁ ἑβραῖος – βλαστήσαντα (PG 80, 1700C, wiederum von Montfaucon als Eusebius gedruckt = PG 23, 1277D–1280A). Ebenso ist der in Ca unter εὐσεβίου gebotene „Eusebius“ zu Vers 16b (PG 23, 1280 A) in der Ausgabe von Montfaucon von Theodoret (PG 80, 1700D). Dasselbe gilt für die jeweiligen Einträge zu Vers 17. Und, um noch ein letztes Beispiel anzuführen, fol. 359r enthält Texteinheiten von Theodoret als Einträge von Eusebius zu Ps 108,11ab und zu 108,14a, 14b und 15b. Entsprechend zu diesen Unsicherheiten bedeutet auch ein καὶ μετ’ ὀλίγα nicht notwendig, dass der ausgezogene Autor tatsächlich derselbe wie der zuvor genannte ist. So wird auf fol. 377r, innerhalb der Kommentierung von Ps 117,23, als vorletzter Eintrag ein Auszug aus Theodoret (PG 80, 1816 C: τοῦτον – τόκον) unter καὶ μετ’ ὀλίγα geboten, obwohl zwei Einträge angeblich aus Didymus", "candidate_score": 0.624256, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_23", "psc_text": "von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and an Assessment of its Position in the Exegetical Tradition (Diss. Leuven 2020) 13–39. Marcel Richard hatte die Katene in ihm als monophysitisch und ägyptisch bezeichnet,Vgl. Richard, Les premières chaînes (wie Anm. 2) 93. wogegen sich Gilles Dorival wandteDorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 27–29. und sie aufgrund eingehender Untersuchungen als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von", "candidate_score": 0.624201, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf016", "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", "max_score": 0.664584, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_890", "psc_text": "1004 illic naufragium fecerat, nisi te habuisset gubernatorem; ut aliter non posset inde nisi nudus exire. 2. Faustinus parvulus tussi laborat, ad sanctam sororem curatum venit, et venit sponte; expertus enim est melius sibi ventrem curari. Denique et me medicum putat, exspectat prandium. Itaque hic bis ad diem curatur, et coeperat pulchre valere: sed dum eum nimio amore abstinere gestiunt, tussire de ventre plus coepit; et laborabit adhuc, nisi ad medicamenta sua revertatur. Vale, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LV. EUSEBII sobolem partim apud se remansisse, partim ad illum profectam esse commemorans, duos Faustinos accommodatis familiae Noachi benedictionibus exornat; et salutanti Valentiniano Chanaan et Nembrot personas aptat. AMBROSIUS EUSEBIO. 1. Faustinus uterque tibi redditus est, nobis utrumque Ambrosium pignus resedit. Ipse habes quod primum in patre, et quod jucundissimum est in filio minore; quia et virtutis apicem tenes, et humilitatis exhibes gratiam: nos quod medium inter patrem", "candidate_score": 0.664584, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_65_67", "bdc_text": "Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel;", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_648", "psc_text": "26. Quem secutus David rex ait: Tibi soli peccavi (Psal. L, 6) . Regali enim subnixus fastigio, quasi legum dominus legibus reus non erat, soli Deo obnoxius tenebatur, qui dominus est potestatum. 27. Alium audi liberum: Mihi autem pro minimo est, ut a vobis dijudicer, aut ab humano die: sed neque me ipsum dijudico; nihil enim mihi sum conscius . . . . qui autem dijudicat me, Dominus est (I Cor. IV, 3, 4) . Vera libertas hominis spiritalis, quia dijudicat omnia, ipse autem a nemine dijudicatur, nec a quocumque creaturae participe, sed soli Deo se subditum novit, qui solus sine peccato est (I Cor. II, 15), de quo dicit Job: Vivit Dominus, qui sic me judicat (Job XXVII, 2) ; solus enim ille potest judicare justum, cujus in conspectu coelum non est mundum, nec stellarum pura et clara lumina. 28. Quis est qui Sophoclea in medium ferat aliis plurimis", "candidate_score": 0.650626, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_74", "bdc_text": "Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_524", "psc_text": "Hujus boni cognitionem quaerebat David sicut ipse significat, dicens: Unam petivi a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini omnes dies vitae meae, et videam delectationes Domini, et considerem templum ejus (Psal. XXVI, 4) . Denique hoc esse summum bonum subtexuit statim in eodem psalmo: Credo videre bona Domini in terra viventium (Ibid., 13) . Hic enim quaeritur, illic facie ad faciem plene videbitur. Hoc bonum in domo Dei est, in illo secreto ejus ac recessu. Unde iterum ait: Replebimur in bonis domus tuae (Psal. LXIV, 5) . Alibi quoque hanc summam esse benedictionis expressit, dicens: Benedicat te Dominus ex Sion, et videas quae bona sunt Hierusalem (Psal. CXXVII, 5) . Ideo beatus qui illic habitat in ingressu fidei, hospitioque mentis, devotionis habitaculo, conversatione virtutis. 6. In illo igitur simus, atque in eo maneamus, de quo et Esaias dicit: Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona (Esai. LII, 7)", "candidate_score": 0.642746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_454", "psc_text": "eumdem Enneade cateridem, si quis diligenter intendat, statuendum putarunt, et ipsum mensem novorum recte custodierunt; quia in Aegypto hoc primo mense nova secantur frumenta: hic autem mensis et primus est secundum Aegyptiorum proventus, et primus secundum Legem, et octavus secundum consuetudinem nostram: indictio enim Septembri mense incipit. Octavo igitur mense kalendae Aprilis sunt: incipit autem mensis non secundum vulgarem usum, sed secundum consuetudinem peritorum ab aequinoxio, qui dies est duodecimo kalendas Aprilis, et finitur undecimo kalendas Maii. Inde maxime intra hos triginta et unum dies saepe celebrati paschae dies. 17. Sed cum ante sexennium celebraverimus paschae Dominicam undecimo kalendas Maii, hoc est, trigesimo die mensis, secundum nostram scilicet calculationem, moveri non debemus, si et proxime trigesimo die Pharmuthi mensis celebraturi sumus paschae Dominicam. Verum si quis mensem secundum inde existimat, quia post triduum completi mensis, qui compleri videtur undecimo kalendas Maii, paschae Dominica erit; illud consideret, quia quartadecima luna, quae", "candidate_score": 0.637116, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_446", "psc_text": "apostolus dixit: Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis (II Cor. 6) . 8. Unde necesse fuit, quia etiam post Aegyptiorum supputationes, et Alexandrinae Ecclesiae definitiones, episcopi quoque Romanae Ecclesiae, per litteras plerique meam adhuc exspectant sententiam, quid existimem scribere de die Paschae. Nam licet futuri diei Paschae inciderit quaestio, tamen etiam in reliquum quid tenendum videatur, aperimus; si qua quaestio talis incurrerit. 9. Duo autem sunt observanda in solemnitate Paschae, quartadecima luna, et primus mensis, qui dicitur novorum. Itaque ne a veteri Testamento videamur discedere, ipsum de Paschae celebrandae die capitulum recenseamus. Monet Moyses populum, dicens custodiendum mensem novorum, eum primum esse mensem 883 praedicans; ait enim: Hic mensis vobis principium mensium, primus erit in mensibus anni: et facies Pascha Domino Deo tuo quartadecima die mensis primi (Exod. XII, 11) . 10. Lex nempe per Moysen data est: gratia autem et veritas per Jesum Christum facta est (Joan.", "candidate_score": 0.635822, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", "candidate_score": 0.632947, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_890", "psc_text": "1004 illic naufragium fecerat, nisi te habuisset gubernatorem; ut aliter non posset inde nisi nudus exire. 2. Faustinus parvulus tussi laborat, ad sanctam sororem curatum venit, et venit sponte; expertus enim est melius sibi ventrem curari. Denique et me medicum putat, exspectat prandium. Itaque hic bis ad diem curatur, et coeperat pulchre valere: sed dum eum nimio amore abstinere gestiunt, tussire de ventre plus coepit; et laborabit adhuc, nisi ad medicamenta sua revertatur. Vale, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LV. EUSEBII sobolem partim apud se remansisse, partim ad illum profectam esse commemorans, duos Faustinos accommodatis familiae Noachi benedictionibus exornat; et salutanti Valentiniano Chanaan et Nembrot personas aptat. AMBROSIUS EUSEBIO. 1. Faustinus uterque tibi redditus est, nobis utrumque Ambrosium pignus resedit. Ipse habes quod primum in patre, et quod jucundissimum est in filio minore; quia et virtutis apicem tenes, et humilitatis exhibes gratiam: nos quod medium inter patrem", "candidate_score": 0.62871, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_129", "psc_text": "sacerdotes quamprimum experiri cupientes, convenire in Aquileiensium civitatem ex dioecesi meritis excellentiae tuae creditam, episcopos jusseramus. Neque enim controversiae dubiae sententiae rectius poterant expediri, quam si obortae altercationis interpretes ipsos constituissemus antistites; ut videlicet a quibus proficiscuntur instituta doctrinae, ab eisdem discordis eruditionis repugnantia solveretur. 4. « Neque sane nunc aliter jubemus ac jussimus, non invertentes praecepti tenorem, sed superfluam convenarum copiam recolentes. Nam quod Ambrosius et vitae merito, et Dei dignatione conspicuus episcopus Mediolanensium civitatis ibi multitudinem non opus esse suggerit, ubi veritas non laboraret in pluribus, si locata esset in paucis: seque eorum qui contra astarent assertionibus, et sacerdotes vicinarum ex Italia civitatum satis abundeque sufficere posse suggerit; abstinendum venerabilium virorum fatigatione censuimus, ne quis vel maturo aevo gravis, vel corporali debilitate confectus, vel laudabili paupertate mediocris, insuetas repetat terras. Et reliqua. » AMBROSIUS lectam Arii epistolam damnari a Palladio petit: hic tergiversatur, et nisi in generali concilio", "candidate_score": 0.627377, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_18_20", "bdc_text": "Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich . Dieser kehrte schießlich am 5 .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_469", "psc_text": "Bauto, qui devotionem imperatori exhibuit suo? An quia principem suum non prodidit? 7. In quo ego te circumscripsi? Qui ubi primum veni, cum diceres quod Valentinianus ad te quasi filius ad patrem venire deberet; responderim non esse aequum, ut aspero hiemis tempore puer cum matre vidua penetraret Alpes: sine matre autem tanto itineri dubiis rebus committeretur? De pace nobis legationem commissam, non de adventu ejus promissionem: spondere nos id non potuisse certum est, quod mandatum non erat: me certe nihil spopondisse, adeo ut diceres: Exspectemus quid Victor responsi referat. Illum autem liquet, me retento, pervenisse Mediolanum; negatumque ei, 890 quod postulabat. De pace tantum conspirare studia, non de adventu imperatoris, quem moveri non oporteret. Praesens eram, ubi Victor rediit. Quomodo ergo revocavi Valentinianum? Legati iterum missi ad Gallias, qui ejus adventum negarent, apud Valentiam Gallorum me repererunt: milites utriusque partis, qui custodirent juga montium, offendi revertens. Quos ego tuos revocavi", "candidate_score": 0.617667, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_340", "psc_text": "memor pueri tui esto, ut pro duobus oculis meis vindictam tribuas de nationibus; ne dent gloriam suis diis, quod ipsis juvantibus, me in potestatem acceperint: nec vitam meam pluris facio. Moriatur anima mea cum Palaestinis, ut agnoscant sibi infirmitatem meam non minus quam virtutem exitialem fuisse. 32. Concussit itaque columnas magna vi, ac dissolvit et comminuit eas: quas secuta ruina superioris culminis, et ipsum involvit, et universos, qui desuper aspectabant, praecipitavit. Ibi magna vis marium feminarumque promiscue exanimata, et triumphus quaesitus perempto et supra omnes superiores victorias haud quaquam degenere et decoloro exitu. Nam etsi inviolabilis ad id locorum et deinceps, atque incomparabilis in hac vita expertis belli fuerit viris, tamen in morte se ipsum vicit, et insuperabilem gessit animum, ut contemneret, et 852 quasi pro nihilo haberet vitae finem omnibus formidolosum. 33. Virtutis igitur fuit quod victoriarum numero diem clausit, nec captivum exitum, sed triumphalem invenit. Circumscriptum autem fuisse", "candidate_score": 0.615745, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_19", "bdc_text": "Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_187", "psc_text": "Patri negavit, nec christianum hunc, nec sacerdotem ullo modo censemus. » Dominus episcopus Gratianopolitanus dixit: « Palladium in perfidia Arii permanentem in perpetuum, sicut et fratres damnaverunt, etiam et ego censeo esse damnandum. » 63. Proculus episcopus Massiliensis dixit: « Palladium, qui Arii blasphemias sub quadam impia haereditate non condemnando defendit, sicut hunc et plurimorum jam venerabilium sacerdotum sententia blasphemum designavit, atque a sacerdotio alienum dixit, ita mea pariter sententia in perpetuum condemnatum designat. » Diogenes episcopus Genuensis dixit: « Palladium, qui Christum Dominum Deum verum similem et 803 aequalem Patri dum non confitetur, immo negavit, damnationem judico cum caeteris fratribus meis consacerdotibus sortiri. » 64. Amantius episcopus Niciensis dixit: « Palladium, qui sectam Arii non destruxit, secundum consacerdotum meorum judicium etiam et ego condemno. » Januarius episcopus dixit: « Sicut omnes consacerdotes mei damnaverunt Palladium, ita et ego pari judicio eum censeo esse damnandum. » Secundianus Christum agnoscere Deum", "candidate_score": 0.615655, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_38_40", "bdc_text": "Der sol dem kayserKarl V . ain scharpf angebondenscharpf angebonden : barsch. antwort geben haben .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_104", "psc_text": "daret (Phil. II, 7)? Quid se redimeret a morte, qui carnem susceperat, ut morte sua omnibus resurrectionem acquireret? 13. Non utique opus habuit redemptione redemptor universorum: sed sicut circumcisionem accepit, ut legem impleret (Luc. II, 22); et ad baptismum venit, ut impleret justitiam (Matth. III, 15): ita etiam didrachma exigentibus solutionem non recusavit; sed statim staterem pro didrachmo jussit pro se et Petro dari (Matth. XVII, 26). Maluit enim supra Legem solvere, quam id quod erat Legis negare. Ostendit autem contra Legem Judaeos facere, qui ab uno didrachmum exigerent; cum dimidium didrachmi exigendum Moyses praescripserit. Et ideo, et pro se et pro Petro tamquam singulas drachmas in statere solvi mandavit. Bonus autem census Christi, qui statere solvitur; quia statera justitia est, justitia autem supra Legem. Denique finis Legis Christus ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4). Hic stater in ore piscis invenitur: illius piscis, quem capiunt piscatores hominum: illius piscis,", "candidate_score": 0.610062, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf020", "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", "max_score": 0.663574, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_67_69", "bdc_text": "Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale . In eyl zů S. Gallen , 12 .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2270", "psc_text": "DECIMUS SEPTIMUS. 715-716 Quanta mysteria septimus post decimum numerus, ad quem nunc Explanationum in Isaiam pervenit liber, in Scripturis sanctis contineat, vellem, virgo Christi Eustochium brevi sermone percurrere. Sed quia non possum omnia in omnibus locis dicere, hoc strictim admoneo, quod psalmus, qui hujus numeri titulo praenotatur, sit pueri Domini David, et cecinerit verba Cantici, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum et de manu Saul, et dixerit: Diligam te, Domine, fortitudo mea, et reliqua. Puer autem Domini ille est, cui Pater loquitur in Isaia: Magnum tibi est vocari puerum meum (Isai. XLIV) . Et in alio loco: Ecce puer meus quem elegi, et dilectus meus in quo complacuit sibi [Al. mihi] anima mea (Isai. XLII, 2) . Iste puer qui interpretatur, fortis manu, in die qua liberavit eum Dominus de manu Saul; qui in lingua nostra, expetitum, vel infernum sonat, et ab omnibus inimicis suis,", "candidate_score": 0.663574, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_54_56", "bdc_text": "Karl V. ) sollte erst am 30 . Juni 1548 enden. nemen . Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2180", "psc_text": "noster draconis vescatur carnibus, qui datus est in escam populis Aethiopum. Et haec dicimus, non quo jejunia reprobemus, per quae et Daniel vir desideriorum futura cognovit (Daniel. IX), et Ninivitae iram placaverunt Dei (Jonae III), et Elias (III Reg. XIX) ac Moyses (Exod. XXXIV), quadraginta dierum esurie, Dei familiaritate saturati sunt, et ipse Dominus (Matth. IV) totidem diebus in solitudine jejunavit, ut nobis solemnes jejuniorum dies relinqueret: sed quo non prosit vacuum portare ventrem, et alia facere quae Deo displicent. Atque ut caetera praetermittam, exterminare facies suas, ut appareant hominibus jejunare [ Al. jejunantes], qui in praesenti gloriam consequentes, excludentur a regno Dei, quia receperunt mercedem suam (Matt. VI). Unde et Apostolus, si etiam corpus suum tradat martyrio, ut ardeat, sive glorietur (utrumque enim fertur in exemplaribus) absque Dei charitate (I Cor. XIII), quae est in cordis conscientia, frustra se dicit sanguinem fundere. (Vers. 4, 5.) Nolite jejunare sicut usque", "candidate_score": 0.647796, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_67_69", "bdc_text": "Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale . In eyl zů S. Gallen , 12 .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2223", "psc_text": "habebis in Domino, juxta illud quod scriptum est: Qui confidit in Domino, beatus est. Et in Jeremia: Benedictus homo qui confidit in Domino, et erit Dominus spes ejus (Jerem. XVII, 7) . Et alibi: Bonum est confidere in Domino, quam confidere in homine (Ps. CXVII, 8) . Et elevabit te Dominus atque sustollet super altitudines ac bona terrae. Terra enim mitium, terraque viventium non est deorsum, sed sursum est. Denique ad Lot de Sodomae et Gomorrae valle fugientem dicitur: In monte salvum te fac (Genes. XIX). Ad quem postquam pervenit, ortus est ei sol in Segor. De hac terra dicebat Dominus: Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Matth. V, 4) : et multa alia quae crebro usurpavimus, quorum illud est: Honora patrem tuum, et matrem tuam, et eris longaevus super terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi (Exod. XX, 12) . Quod juxta litteram penitus stare non potest. Multi enim", "candidate_score": 0.646376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_41_43", "bdc_text": "Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2022", "psc_text": "quietum, et trementem verba ejus (Prov. X) ? Porro alius est impiorum tremor, qui ex metu supplicii nascitur. De quo scriptum est: Tremor apprehendit impios (Ps. XLVII, 7) . (Vers. 15.) Ecce accola veniet, qui non erat mecum; advena quondam tuus adjungetur tibi. LXX: Ecce proselyti accedent ad te per me, et coloni erunt tui, et ad te confugient. Et haec Judaei putant ad Jerusalem dici, quod multi de gentibus proselyti sint futuri, et legem Moysi caeremoniasque suscipiant. Quod nos juxta coeptam interpretationem ad Ecclesiam referimus, quae per apostolos ex utroque populo congregata est, quae non habet maculam, neque rugam, quae liber est, et mater omnium credentium (Ephes. V; Galat. IV). Ad quos 641 proselytos et advenas congregandos, misit Dominus discipulos suos, dicens: Docete omnes gentes (Matth. ult., 19) , ut confugiant ad Evangelium, et novam Legem suscipiant, ut habitatores quondam idololatriae, fiant coloni Ecclesiae. De quibus in psalmis dicitur:", "candidate_score": 0.640915, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_41_43", "bdc_text": "Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_832", "psc_text": "ululabunt: habitatoribus autem Deseth meditaberis: et non confunderis: campi Esebon lugebunt vineam Sabama. Quantis obscuritatibus locus iste juxta LXX Interpretes involutus sit, ex eo perspicuum est, quod legi vix potest. Dicamus ergo juxta Hebraicum, Moris est Scripturarum, ut postquam desperationem mentis humanae, laeto nuntio sublevaverint, rursum negligentes et nolentes agere poenitentiam comminatione deterreant, ne bonitas Dei induret cor nostrum. Cujus rei unum tantum ponamus exemplum. In centesimo quadragesimo quarto psalmo legimus: Suavis Dominus universis, et miserationes ejus super omnia opera illius (Psal. CXLIV, 9) . Et post paululum: Sustentat Dominus omnes qui corruunt, et erigit omnes elisos. Oculi omnium in te sperant, Domine, et tu das escam eorum in tempore opportuno [Al. suo ]. Cumque praemisisset, custodit Dominus omnes diligentes se; ne negligentem faceret auditorem, intulit: Et omnes peccatores disperdet. Quia igitur consummato Antichristo et parente ejus diabolo, qui conculcabat universam terram, praeparandum esse vaticinatus est 272 solium in misericordia,", "candidate_score": 0.635394, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_41_43", "bdc_text": "Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_831", "psc_text": "Christus regnet in his, et ponat solium suum qui misericordia justitiaque salvati sunt. Non enim pater judicat quemquam, sed omne judicium dedit filio (Joan. V). (Vers. 6 seqq.) Audivimus superbiam Moab.: superbus est valde. Superbia ejus, et arrogantia ejus, et indignatio ejus, plus quam fortitudo ejus. Idcirco ululabit Moab ad Moab, universus ululabit: his qui laetantur super murum [Al. muros] cocti lateris, loquimini plagas ejus [Al. suas]: quoniam suburbana Esebon deserta sunt, vinea Sabama. LXX: Audivimus injuriam Moab: contumeliosus est valde: superbia ejus, et injuria ejus, et furor non sicut divinatio tua: non sic ululabit Moab: siquidem in Moab omnes ululabunt: habitatoribus autem Deseth meditaberis: et non confunderis: campi Esebon lugebunt vineam Sabama. Quantis obscuritatibus locus iste juxta LXX Interpretes involutus sit, ex eo perspicuum est, quod legi vix potest. Dicamus ergo juxta Hebraicum, Moris est Scripturarum, ut postquam desperationem mentis humanae, laeto nuntio sublevaverint, rursum negligentes et nolentes agere", "candidate_score": 0.631777, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_56", "bdc_text": "Und hat man jetzmal mit khainer sach mer zů schaffen , dann das man eß mitt panketenBanketten .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2184", "psc_text": "ad finem: tota die contristatus incedebam (Ps. XXXVII, 9) . Nec ut sacco quis vestiatur, et in cinere dormiat, quod de David et de Achab legimus (II Reg. III; III Reg. XXI): sed ut cum istis haec faciat quae sequuntur. Alioquin et Apostolus frequenter jejunare se dicit (II Cor. VI et XI), et Dominus, cum sponsus a discipulis suis fuerit ablatus, docet eos jejunaturos (Matth. VI): et in Psalmis poenitens loquitur: Manducavi sicut cinerem panem meum, et potum meum cum fletu miscebam (Ps. CI, 10) . Et cum mihi molesti essent, induebar cilicio (Ps. XXXIV, 13) . Ex quo discimus haec facienda primum esse quae vult Dominus, et non alia praetereunda. (Vers. 6, 7.) Nonne hoc [Vulg. addit est] magis jejunium quod elegi? Dissolve colligationes impietatis, solve fasciculos deprimentes: Dimitte eos qui confracti sunt liberos, et omne onus disrumpe. Frange esurienti panem tuum, et egenos vagosque induc in domum [Vulg.", "candidate_score": 0.626869, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_832", "psc_text": "ululabunt: habitatoribus autem Deseth meditaberis: et non confunderis: campi Esebon lugebunt vineam Sabama. Quantis obscuritatibus locus iste juxta LXX Interpretes involutus sit, ex eo perspicuum est, quod legi vix potest. Dicamus ergo juxta Hebraicum, Moris est Scripturarum, ut postquam desperationem mentis humanae, laeto nuntio sublevaverint, rursum negligentes et nolentes agere poenitentiam comminatione deterreant, ne bonitas Dei induret cor nostrum. Cujus rei unum tantum ponamus exemplum. In centesimo quadragesimo quarto psalmo legimus: Suavis Dominus universis, et miserationes ejus super omnia opera illius (Psal. CXLIV, 9) . Et post paululum: Sustentat Dominus omnes qui corruunt, et erigit omnes elisos. Oculi omnium in te sperant, Domine, et tu das escam eorum in tempore opportuno [Al. suo ]. Cumque praemisisset, custodit Dominus omnes diligentes se; ne negligentem faceret auditorem, intulit: Et omnes peccatores disperdet. Quia igitur consummato Antichristo et parente ejus diabolo, qui conculcabat universam terram, praeparandum esse vaticinatus est 272 solium in misericordia,", "candidate_score": 0.618486, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1149", "psc_text": "nonum: non absque morsu et obtrectationibus invidorum, qui ignorantes quid audiant, quid loquantur, de eo audent judicare quod nesciunt, et ante despiciunt quam probent, eruditosque se aestimant et disertos, si de cunctis Scriptoribus detrahant. Quorum livorem et mussitationem garrulam contemnentes, Dei poscamus auxilium, et Psalmistae imprecatione dicamus: Dissipa gentes quae bella volunt (Ps. LXVII, 32) . Domini enim locus in pace est, quae exsuperat omnem sensum. Quam et Propheta desiderat clamitans: Domine Deus noster, pacem da nobis: omnia enim reddidisti nobis (Isai. XXVI, 12) . Sed jam proponamus Isaiae capitulum, et cum Moyse ingrediamur nubem et caliginem, ut clarificetur vultus noster, et, juxta Hebraicum, cornuta sit facies: audianturque et rutilent tonitrua et fulgura, quae plebs vilior videre non potuit (Exod. XIX). Cap. XXVIII 371 (Cap. XXVIII.--Vers. 1.) Vae coronae superbiae ebriis Ephraim, et flori decidenti gloriae exsultationis ejus, qui erant in vertice vallis pinguissimae, errantes a vino. Ecce validus et", "candidate_score": 0.617309, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1906", "psc_text": "Et in omni loco Deo offertur incensum, et hostia munda (Mich. III), quando propheticus sermo completus est: Recordabuntur et redibunt ad Dominum omnes fines terrae: et adorabunt in conspectu ejus omnes familiae gentium; quoniam Domini regnum est, et ipse dominabitur gentium (Ps. XXI, 28 seqq.) . Unde dicitur ad principes Judaeorum: Admiramini, et ululate, quoniam vos causa estis ruinae populi. Porro juxta anagogen hoc possumus dicere, quod descendat in Aegyptum hujus saeculi populus Dei propria voluntate, quando amator magis voluptatum quam Dei est, et non audit illud propheticum: Vae qui descendunt in Aegyptum ad auxilium (Isai. XXXI, 1) . Qui cum vitiis fuerit delinitus, et habitaverit in loco aquarum et fluminum, qui castitatis non habet siccitatem: tunc violenter tradetur Assyriis, ut dominentur ei, qui eum postea in peccato arguant atque convincant. Ipsi sunt enim et inimici et vindices, de quibus loquitur ad Israel: Et nunc quid tibi est et viae", "candidate_score": 0.614027, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2471", "psc_text": "Alioquin et ipse Moyses qui dixerat, peccata patrum filiis esse reddenda in tertiam et quartam generationem, his qui oderunt Deum (Exod. XX), interpretatur sententiam suam, dicens: Non morientur filii propter peccata patrum: sed unusquisque in suo peccato morietur (Deut. XXIV, 16) . Eamdem Ezechiele approbante sententiam, quod nequaquam dicatur illa parabola: Patres uvam acerbam comederunt, et dentes filiorum obstupuerunt (Ezech. XVIII, 2) , sed ejus tantum dentes obstupescere, qui comederit: et perire animam peccatricem, nec externa luere peccata. Ex quo intelligimus, vel in bonam partem, vel in contrariam, eos accipiendos patres, quibus unusquisque apponitur, cum de hac vita excesserit. Sacrificavit autem super montes et colles Israel, quando in Bethel et Dan aureos vitulos posuit. Et exprobravit Deo super praeceptis suis, dum ejus neglexit caeremonias, et cultum Dei daemonibus tribuit: quorum opera reddenda sunt in sinu eorum (Ose. IV). Omnisque haereticus contemnens Ecclesiasticam simplicitatem, sacrificat in montibus, et exprobrat Deo, dum", "candidate_score": 0.612651, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_831", "psc_text": "Christus regnet in his, et ponat solium suum qui misericordia justitiaque salvati sunt. Non enim pater judicat quemquam, sed omne judicium dedit filio (Joan. V). (Vers. 6 seqq.) Audivimus superbiam Moab.: superbus est valde. Superbia ejus, et arrogantia ejus, et indignatio ejus, plus quam fortitudo ejus. Idcirco ululabit Moab ad Moab, universus ululabit: his qui laetantur super murum [Al. muros] cocti lateris, loquimini plagas ejus [Al. suas]: quoniam suburbana Esebon deserta sunt, vinea Sabama. LXX: Audivimus injuriam Moab: contumeliosus est valde: superbia ejus, et injuria ejus, et furor non sicut divinatio tua: non sic ululabit Moab: siquidem in Moab omnes ululabunt: habitatoribus autem Deseth meditaberis: et non confunderis: campi Esebon lugebunt vineam Sabama. Quantis obscuritatibus locus iste juxta LXX Interpretes involutus sit, ex eo perspicuum est, quod legi vix potest. Dicamus ergo juxta Hebraicum, Moris est Scripturarum, ut postquam desperationem mentis humanae, laeto nuntio sublevaverint, rursum negligentes et nolentes agere", "candidate_score": 0.61252, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_40_42", "bdc_text": "barsch. antwort geben haben . Und wirdt im stillen vil gehandlet . Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_745", "psc_text": "Non enim ponet ibi, postquam in pristina gloria esse desierit, Arabs tentoria sua, qui interpretatur occidentalis et vespertinus; ut in ea cupiat habitare, quam viderit esse desertam. Arabs autem in praesenti loco in bonam partem accipitur: quod semper tendat ad finem, et oblitus praeteritorum, extendat se in priora. Nec pastores requiescent ibi, qui mansuetissimum Domini gregem in Jerusalem solent pascere; sed e contrario requiescent ibi bestiae, quas detestatur Psalmista, dicens: Ne tradas bestiis animam confitentem tibi (Ps. LXXIII, 19) . Pro quibus Aquila, et Symmachus, et Theodotio, ipsum verbum Hebraicum posuerunt SIIM ( ). Et implebuntur domus eorum, hoc est Babyloniorum, juxta LXX et Theodotionem ἤχου, id est, sonitu et clamoribus; juxta Aquilam, typhonibus, quos nos in dracones vertimus; juxta Symmachum OIIM ( ), quod verbum in Hebraico continetur. Et habitabunt ibi struthiones, animal semper solitudines appetens, de quo in Job plenius scribitur: qui cum pennas habere videatur, tamen de", "candidate_score": 0.609064, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2270", "psc_text": "DECIMUS SEPTIMUS. 715-716 Quanta mysteria septimus post decimum numerus, ad quem nunc Explanationum in Isaiam pervenit liber, in Scripturis sanctis contineat, vellem, virgo Christi Eustochium brevi sermone percurrere. Sed quia non possum omnia in omnibus locis dicere, hoc strictim admoneo, quod psalmus, qui hujus numeri titulo praenotatur, sit pueri Domini David, et cecinerit verba Cantici, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum et de manu Saul, et dixerit: Diligam te, Domine, fortitudo mea, et reliqua. Puer autem Domini ille est, cui Pater loquitur in Isaia: Magnum tibi est vocari puerum meum (Isai. XLIV) . Et in alio loco: Ecce puer meus quem elegi, et dilectus meus in quo complacuit sibi [Al. mihi] anima mea (Isai. XLII, 2) . Iste puer qui interpretatur, fortis manu, in die qua liberavit eum Dominus de manu Saul; qui in lingua nostra, expetitum, vel infernum sonat, et ab omnibus inimicis suis,", "candidate_score": 0.60789, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_17", "psc_text": "et quid sub Ezechia ei a Domino revelatum sit. Sciamus quoque Ezechiam in Jerusalem duodecimo anno Romuli, qui sui nominis in Italia condidit civitatem, regnare coepisse: ut liquido appareat, quanto antiquiores sint nostrae historiae, quam gentium caeterarum. Interpretatur autem Isaias, salvatus Domini: Juda, confessio: Jerusalem, visio pacis: Ozias, fortitudo Domini: Joatham: Domini perfectio: Achaz, tenens sive robustus: Ezechias, imperium Domini. Qui igitur Domino praesidente salvatur, et est filius Amos, id est, fortis atque robusti, cernit spiritualiter visionem confessionis, dum antiqua peccata deplangit: et pacis, dum post poenitentiam transit ad lucem, et aeterna pace requiescit: cunctaque illius tempora transeunt sub fortitudine Domini, et perfectione ejus ac robore. 10 Cumque omnia fecerit, dicet illud Evangelicum: Servi inutiles sumus: quod enim debuimus facere, fecimus (Luc. XVII, 10) . (Vers. 2.) Audi, coelum, et auribus percipe, terra: quia Dominus locutus est. Supra, quis propheta, cujus filius, quid contra Judam et Jerusalem, sive super Judam", "candidate_score": 0.605176, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_51_53", "bdc_text": "- Der Augsburger ReichstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_140", "psc_text": "Judaei, nolentes Dominum esse perfectum, nec principem quinquagenarium, dicunt ad eum: Quinquaginta annos necdum habes, et Abraham vidisti (Joan. VIII, 57) ? Et ille sciens se esse non solum poenitentium principem, sed et justorum respondit: Antequam Abraham esset, ego sum (Ibid., 58) . Quod autem Dominus Princeps sit Quinquagenarius, ex una festivitate intelligere possumus, de qua ait: Dominus est Sabbathi, filius hominis (Matth. XII, 8) . Quod si Sabbathi, et Kalendarum. Si Kalendarum, et Paschae, id est, Azymorum. Si Paschae, et Jubilei. Si Jubilei, et Tabernaculorum. Si Tabernaculorum, et Pentecostes, quae ad quinquagesimum refertur numerum. Et honorabilem vultu, et consiliarium. Pro duobus, id est, honorabili vultu, et consiliario, LXX unum virum admirabilem consiliarium transtulerunt. Inter caeteras gratias etiam hoc Dominus auferet a Judaea, ut nullum habeant consiliarium: sed faciant cuncta absque consilio. Et Graeci poetae laudabilis illa et admiranda sententia est: « Primum esse beatum, qui per se sapiat; secundum,", "candidate_score": 0.60365, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_47_49", "bdc_text": "gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 . September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_140", "psc_text": "Judaei, nolentes Dominum esse perfectum, nec principem quinquagenarium, dicunt ad eum: Quinquaginta annos necdum habes, et Abraham vidisti (Joan. VIII, 57) ? Et ille sciens se esse non solum poenitentium principem, sed et justorum respondit: Antequam Abraham esset, ego sum (Ibid., 58) . Quod autem Dominus Princeps sit Quinquagenarius, ex una festivitate intelligere possumus, de qua ait: Dominus est Sabbathi, filius hominis (Matth. XII, 8) . Quod si Sabbathi, et Kalendarum. Si Kalendarum, et Paschae, id est, Azymorum. Si Paschae, et Jubilei. Si Jubilei, et Tabernaculorum. Si Tabernaculorum, et Pentecostes, quae ad quinquagesimum refertur numerum. Et honorabilem vultu, et consiliarium. Pro duobus, id est, honorabili vultu, et consiliario, LXX unum virum admirabilem consiliarium transtulerunt. Inter caeteras gratias etiam hoc Dominus auferet a Judaea, ut nullum habeant consiliarium: sed faciant cuncta absque consilio. Et Graeci poetae laudabilis illa et admiranda sententia est: « Primum esse beatum, qui per se sapiat; secundum,", "candidate_score": 0.592029, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_47", "bdc_text": "gar nit zůfriden sein. Der reychstagAugsburg , Reichstag ( 1 .", "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1582", "psc_text": ". Et linum fumigans, sive ut caeteri transtulerunt, obscurum atque tenebrosum, non exstinguet: qui vicini erant exstinctioni, Domini clementia servabantur (quae super Judaeis et nationibus in supradictis opusculis disseruimus); sed cum veritate omnia judicabit; nequaquam metuens Scribas et Pharisaeos, quos confidenter hypocritas appellabat (Mat. VII, XV, XXII, XXIII per totum, et Luc. VI, XII): Quod autem sequitur: Splendebit, et non conteretur, donec ponat super terram judicium, Matthaeus Evangelista non posuit (Mat. XII): sive inter judicium et judicium media, scriptoris errore, sublata sunt. Significat autem quod resurgens ex mortuis, cunctos 508 illuminaverit, nec morte contritus sit, donec poneret super terram judicium: qui loquebatur in Evangelio: In judicium ego veni in mundum istum: ut non videntes videant, et videntes caeci fiant (Joan. IX, 39) . Pro quo nos interpretati sumus: Non erit tristis, neque turbulentus; sed aequalitatem vultus omni tempore conservabit: quod falso de Socrate Philosophi gloriantur, nunquam eum, plus solito, nec", "candidate_score": 0.582242, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf021", "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii", "max_score": 0.663163, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_6_8", "bdc_text": "Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_218", "psc_text": "pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini tam multis et tam molestis actibus occupato atque distento, ne dicam impossibile, certe difficile est: quanto magis mihi, qui novi infirmitatem meam, quam cum meis et pro me vestris orationibus diebus ac noctibus offero sanandam Domino Deo nostro? Diversarum ergo curarum aestibus ac difficultatibus conturbatus, si quem forte non ut poscebat audivi, si quem tristius quam opus erat aspexi, si in quem verbum durius quam oportebat emisi, si quem corde contribulatum et opis indigum responsione incongrua conturbavi, si quem pauperem mihi forte in aliud intento importunius instantem vel praetermisi, vel distuli, vel etiam nutu aspero contristavi; si cui de me", "candidate_score": 0.663163, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_7_9", "bdc_text": "perferendas curem . Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_218", "psc_text": "pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini tam multis et tam molestis actibus occupato atque distento, ne dicam impossibile, certe difficile est: quanto magis mihi, qui novi infirmitatem meam, quam cum meis et pro me vestris orationibus diebus ac noctibus offero sanandam Domino Deo nostro? Diversarum ergo curarum aestibus ac difficultatibus conturbatus, si quem forte non ut poscebat audivi, si quem tristius quam opus erat aspexi, si in quem verbum durius quam oportebat emisi, si quem corde contribulatum et opis indigum responsione incongrua conturbavi, si quem pauperem mihi forte in aliud intento importunius instantem vel praetermisi, vel distuli, vel etiam nutu aspero contristavi; si cui de me", "candidate_score": 0.652677, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova :", "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_218", "psc_text": "pro mearum virium exiguitate dispensationisque portiuncula, non quibusdam, sed omnibus sum. Verum nunc de his debitis loquor, quae mihi dimitti, non a me exigi cupio. Neque enim sic tumore vanae mentis extollor, ut audeam dicere, ex quo hujus muneris sarcinam porto, nullum hominem a me perperam laesum. Hoc cuilibet homini tam multis et tam molestis actibus occupato atque distento, ne dicam impossibile, certe difficile est: quanto magis mihi, qui novi infirmitatem meam, quam cum meis et pro me vestris orationibus diebus ac noctibus offero sanandam Domino Deo nostro? Diversarum ergo curarum aestibus ac difficultatibus conturbatus, si quem forte non ut poscebat audivi, si quem tristius quam opus erat aspexi, si in quem verbum durius quam oportebat emisi, si quem corde contribulatum et opis indigum responsione incongrua conturbavi, si quem pauperem mihi forte in aliud intento importunius instantem vel praetermisi, vel distuli, vel etiam nutu aspero contristavi; si cui de me", "candidate_score": 0.64276, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf011", "work_id": "pta0003.pta007.pta-grc1", "max_score": 0.663132, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", "candidate_score": 0.663132, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", "candidate_score": 0.659446, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", "candidate_score": 0.658444, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", "candidate_score": 0.65746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52", "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a", "candidate_score": 0.655555, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", "candidate_score": 0.655399, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", "candidate_score": 0.654903, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_53", "psc_text": "ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a 10)Der Cantabrigiensis ist zu jung, um als Vorlage für den Druck gedient zu haben, vgl. oben S. XVII, und die Bodleiani enthalten beide S. 104, 33—105, 21., noch eine zweite (vgl. zu p. 94 c 7,118 b 10); und zwar war diese ein cod. Bodleianus (vgl. zu p. 149 a 3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären.", "candidate_score": 0.651794, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", "candidate_score": 0.651762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_14", "psc_text": "f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα νενομικότας κτλ. (vgl. S. 80, 18. 136, 32) erst unter dem Eindruck der officiellen Stellungnahme Roms Ende 340 möglich geworden seien, daß also füher kein Anlaß ἐπὶ τὴν μετὰ χεῖρα ἐξέτασιν προελθεῖν κατηνάγκασεν, ὁμοῦ καὶ τοῖς δόξασιν τῇ ἁγίᾳ συνόδω, παρισταμένους, ὁμοῦ καὶ τοῖς συλλειτοθργοῖς προστάξασιν τοῦτο πρᾶξαι τὸ ἱκανὸν ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58,", "candidate_score": 0.651696, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", "candidate_score": 0.650398, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", "candidate_score": 0.649494, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22_24", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", "candidate_score": 0.648318, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", "candidate_score": 0.648119, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_4_6", "bdc_text": "höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", "candidate_score": 0.647905, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", "candidate_score": 0.646932, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_0", "psc_text": "Einleitung εἰ μὲν οὖν αὐταρκῶς ἔχει τὰ γραφέντα, κρίνειας ἂν αὐτὸς ἐντυγχάνων· εἰ δέ τινα λείποι, καὶ ταῦτα ἂν ἀναπληρώσειας, δηλαδὴ ἀδελφὸς ἀδελφοῦ τὰ ὑστερήματα, εἴπου καὶ θεραπείας δέοιτο, δι’ ἐπανορθώσεως ἐξιώμενος. Euseb. ep. ad Flacillum. Verfasser und Zeit der beiden Schriften Zweifellos rühren die zwei Schriften κατὰ Μαρκέλλου (S. 1, 2) ἐκκλησιαστικὴ θεολογία (S. 98, 13f vgl. 60, 16f 62, 10. 18)Die Bucheinteilung der Schriften stammt sicher von ihrem Verfasser (vgl. S. 60,6.9), von der Einteilung in Capitel und deren Inhaltsangaben ist das nicht gewiß. von einem und demselben Verfasser her. Nicht nur bringen beide z. Τ. identische Excerpte aus Marcell, sondern die Verwandtschaft erstreckt sich auch auf den Wortlaut der eigenen SätzeVgl. S. 42, 24. 32 mit S. 107, 23. 31.. Daß aber hier nicht etwa ein jüngerer Autor einen älteren benutzt, beweisen aufs deutlichste die Stellen: S. 60, 3—10: εἰ πρὸς τὴν ἀδόλεσχον καὶ πολυεπῆ Μαρκέλλου γραφὴν", "candidate_score": 0.646481, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", "candidate_score": 0.645675, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2_4", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_52", "psc_text": "etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus: εἰ δέ τι γένοιτο, περὶ τῆς«, in V ist aber nach ἐπάγει noch erhalten, wenn auch fast unleserlich: λέγων (?) εἰ δέ τις περὶ usw. Montagu kann also nur eine der jüngeren Abschriften im Auge haben, wenn er Lesarten seines »exemplar« anführt (vgl. Note zu p. 52 b 8, 53 ab, 148b 10 usw.). Er hat aber gar nicht eine einzige Handschrift gehabt, sondern neben der eigentlich seinen, die sich besonders daraus müßte feststelleu lassen, daß in ihr auch das ganze Stück meiner Ausgabe S. 104, 33 (καὶ) — 105 21 (μείζων μού ἐστιν) fehlte (vgl. zu p. 110 a", "candidate_score": 0.645223, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5_7", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 . Dezember 1547 ( EnzinasBW 340-342 ) . perferendas curem .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30", "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu", "candidate_score": 0.644709, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", "candidate_score": 0.644659, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_10", "psc_text": "mehr am Leben gewesen.. etwas spätere Schrift de ecclesiastica theologia müsse aber, weil Herbst 343 nicht mehr lebenden Flacillus gewidmet, spätestens auf gesetzt werden. Für beide komme also der 338/39 gestorbene von Caesarea als Verfasser nicht in Betracht; und so werde, da ein Eusebius nötig sei, und wegen der Widmung an Flacillus, von Emesa als Autor anzusehn seinAlso ähnlich, wie bei den beiden Eusebius von Caesarea zugeschriebenen Homilien gegen Marcell, vgl. Harnack LG, I, 2, 584 f. (ZNTW 1903 S. 330–333 S. 250–259. 265). Aber selbst wenn man die Datierungen Conybeares zunächst annimmtDagegen hält z. B. Harnack LG, II, 2 S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι", "candidate_score": 0.64442, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2_4", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_54", "psc_text": "3), der andere von den beiden in Oxford schon damals vorhandenen (vgl. zu p. 110 a 10). Nach dem oben über die Handschriften Gesagten ist aber klar, daß sein Text ein durchaus befriedigender selbst dann nicht geworden wäre, wenn der Druck sorgfältiger corrigiert, die Bibelstellen und Marcellfragmente reinlicher herausgestellt wären. Dennoch begnügte man sich lange mit Montagus TextEin schlechter Nachdruck existiert von 1688, vgl. Fabricius-Harles a. a. Ο VII, 394, Zahn a. a. Ο. S. 2, Anm. 3., und einzig Christian Heinrich Georg Rettberg (Re) lieferte in seinen MarcellianaGottingae 1794. schätzenswerte Beiträge zur Textkritik, wenn auch nur auf Grund der Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th.", "candidate_score": 0.643891, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", "candidate_score": 0.643813, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_12", "psc_text": "auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ κακοδοξίαν βραχὺ περιελθόντας τοῦ τῆς ἐπιστολῆς προσχήματος ἀπογυμνῶσαι, so gewiß sie auf einen Brief Marcells geht meint doch sicher den Rechtfertigungsbrief, den er am Ende seines römischen Aufenthalts an Julius verfaßte. Im Gegenteil, es wäre unser Verfasser, der sonst immer nur mit einer Schrift Marcells zutun hat (S. 1,14. 2,10. 60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte", "candidate_score": 0.643629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30", "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu", "candidate_score": 0.643363, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_5", "bdc_text": "- Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_22", "psc_text": "S. 261—264). Aber man wird doch HarnackLG II, 2, 545. darin beipflichten müssen, daß »Eusebius hier mehrere Bischöfe, die Marcell angegriffen digt, und es daher nahe lag, daß er in diesem Zusammenhang von sich der dritten Person sprach«. Sodann ist es zweifellos auffällig, Autor von contra Marcellum entgegen der Gewohnheit des Eusebius von Caesarea den textus receptus von Matth. 28, 19 benutzt (S. 3, 7. 8, 21, vgl. ZNTW 1903 S. 333, 1905 S. 266 f. 252 ff). Aber diese Tatsache verliert bedeutend an Gewicht dadurch, daß doch noch eine bestbezeugte Schrift des Eusebius dieselbe Eigentümlichkeit nämlich sein nach dem Concil von isicaea 325 an die Gemeinde Caesarea geschriebener Brief, dessen Hauptstelle lautet (Hahn a. a. O. S. 257 f): πιστεύομεν εἰς ἕνα θεόν, πατέρα παντοκράτορα τὸν τῶν ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων ποιητήν. καὶ εἰς ἕνα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν τοῦ θεοῦ λόγον, θεὸν ἐκ θεοῦ, φῶς ἐκ φωτός, ζωὴν", "candidate_score": 0.642997, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", "candidate_score": 0.642236, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_23_25", "bdc_text": "Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", "candidate_score": 0.641046, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_3_5", "bdc_text": "sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas . - Bei dem Schreiben handelt es sich vielleicht um jenes von Matthias Claudius an Enzinas vom 31 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_50", "psc_text": "Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug auf den Text, mit schlechter, ungleichmäßiger lateinischer Übersetzung, aber mit gelehrten Anmerkungen von Richard Montagu (Mo) herausgegeben wurdenZahn a. a. Ο. S. 2. Die Schreibung des Namens Montacutius schwankt nach Allibones Dictionary of English literature II s. v. zwischen Montagu, Montague und Mountagu. Die Gelehrsamkeit M.’s versagt selten, wie in der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend.", "candidate_score": 0.64089, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_2_4", "bdc_text": "Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels . höflich. me suis literis rogat , quo , quam possim ocyssime , has , quae his tuis inclusae sunt , ad dominum Franciscum Dryandrum Francisco de Enzinas .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_32", "psc_text": "in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der Bodleiana abgeschriebenen Adamantius auch die beiden Eusebiusschriften mit dem Datum »Prid. non. Mart. 1695 (nach einer Mitteilung von Swete). In bezug auf den Adamantius ist die Handschrift erwiesenermaßen nur eine Copie des Bodleianus Ε. 1. 11Vgl. van de Sande Bakhuyzen a. a. Ο. S. XXXVI f.. Verschollen ist eine siebente Handschrift, die sich einst in der Bibliothek des kaiserlichen Gesandten in Venedig Don Diego Hurtado de Mendoza daselbst befand und an erster Stelle die 5 Bücher Eusebius gegen Marcell enthalten zu haben scheintVgl. C. Gesner in der Bibliotheca universalis 1545; Graux, Essai sur les origines du fonds grec de l’Escurial.", "candidate_score": 0.640836, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_22_24", "bdc_text": "Die von ihm mitgebrachte Antwort des Papstes sollte er den Reichsständen am 14 . Januar 1548 im Auftrag des KaisersKarl V. vortragen ; s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ;", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", "candidate_score": 0.639897, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_11", "psc_text": "S. 544 f. die Gründe für denen Caspari den Brief Marcells auf 337/38 datiert hat., bleibt seine wichtigste Aufstellung unerwiesen, nämlich die, daß der Verfasser von contra Marcellum den Brief Marcells Julius anführe. Sein erster Beweis dafür (ZNTW 1903 S 330 verfehlt; denn die Worte (S. 18, 14 f): ἄρξομαι τοίνυν ἀπὸ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ γραφείσης ἐπιστολῆς πρὸς ἕκαστον τῶν μὴ ὀρθῶς γραφέντων ἀντιλέγειν sind gar nicht Worte des Verfassers von contra Marcellum über einen Brief Marcells, sondern hier spricht Marcell selbst über einen Brief des AsteriusVgl. Harnack a. a. Ο. und meine Ausgabe zu S. 18, 14ff. Conybeare denn auch in ZNTW 1905 S. 250 f diese Instanz zurückgezogen.. Aber auch die weitere Stelle (S. 31, 22 22ff): τὴν τοῦ Γαλάτου πίστιν, ἢ καὶ μᾶλλον τὴν ἀπιστίαν τὴν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ, καιρὸς ἤδη καλεῖ . . . εἰς φῶς ἀγαγεῖν, καὶ τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῴ ἀνδρὶ", "candidate_score": 0.639757, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_44", "bdc_text": "und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_47", "psc_text": "26 αὐτὸ(??) 78, 14 πλά(??)σωμεν. 83, 33 ἂν εἰπεῖν V*: ἀνειπεῖν Vc. 88, 12 ἑαυτοῦ V*: ἑαυτὸ Vc. 94, 6 ἢν V*: ἢ Vc. 95, 20 ἔχρησεν V*: ἔχρισεν V c. 120, 34 βελτίω(??). Der so aus den Händen von V* (V1) und V2 (resp. V c) Text enthält aber noch immer nicht nur eine erhebliche schwerer, zum großen Teile gewiß schon der Vorlage von Verderbnisse, sondern auch noch genug von jenen geringfügigen Versehen, die den Apparat nutzlos belasten würden. Ich trage uneorrigierten Abweichungen V’s von der Ausgabe hier zum Schluß nachNicht berücksichtigt ist dabei, daß in manchen herrscht; so findet sich γοῦν neben γ᾿ οὖν, ὡς ἂν εἰ neben ὡσανεί usw. Fehler in Accenten und Spiritus sind meist nicht angemerkt.: 3, 16 παιδαγωγ zerstört am Ende der Seite. 4, 6 αὐτὸν αὐτὸ(??) ν (2 — 3 Bb. zerstört am Ende der Columne). 57 6, 19 δυσεβείας. 9, 27 ἑστήκει.", "candidate_score": 0.63674, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30", "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu", "candidate_score": 0.634712, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55", "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck", "candidate_score": 0.634285, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_56", "psc_text": "so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck erhöhen die Brauchbarkeit der Ausgabe. Die lateinische Übersetzung ist allerdings einfach nach Montagu wieder ab- gedruckt. Aber die Gaisfordsche Ausgabe kann doch nicht für abschließend angesehn werden. Einmal nämlich hat sie den Codex Venetus nicht völlig ausgenutzt; vielleicht z. Τ. nicht durch Schuld der Collation, sondern durch eigentümliche Mißgriffe bei ihrer Benutzung durch den Herausgeber. Z. B. gehörte Anm. r S. 12 (Gaisfords) nicht zu Z. sondern zu Z. 7; Anm. r S. 25 nicht zu Z. 3, sondern zu Z. 4; Anm. q S. 55 zu Z. 15, nicht Z. 11; Anm. r S. 102 zu S. 103, 2;", "candidate_score": 0.634194, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_29", "psc_text": "sehr jung und offenbar direkt oder indirekt aus der venezianischen hergeleitetAls Beweis genügt eben, daß sie alle an den im Venetus erst zerstörten Stellen (vgl. S. 54 f der Ausgabe und die Nachträge dazu) Lücken lassen oder falsch ergänzen, vgl. Gaisfords Worte u.. Von den beiden Codices Bodleiani auct. Ε. Ι. 10 (früher 2276?) und E. I. 11 sagt bereits GaisfordA. a. Ο. p. IV.: quum recentes sint admodum et proculdubio e Veneto derivati, eos in consilium perraro adhibui. Der hierbei an zweiter Stelle genannte Codex, früher Bodl. Gr. misc. (noch früher NE. B. 6. 8 [2040] Bodl. 211) ist eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen", "candidate_score": 0.633987, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_66", "bdc_text": "Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_43", "psc_text": "4. 155, 9. 160, 1. 171, 25. 174, 8Hinzu kommen noch im kritischen Apparat nicht notierte Stellen, wie z. B. 4, 33 (ἀγέννητον V2), 23, 25 (γεγεννῆσθαι V2, ebenso 24, 2), 131, 19 εἰδωλολατρίαν V2, ebenso 132, 34), 34), 16 (γεννώμενος V2).. Besonders wichtig sind aber die Lücken in V* (V1) S. 54, 19. und 55, 27—29, von denen V2 die beiden letzten überhaupt nicht und die erste ganz falsch ausgefüllt hat. Hatte er wirklich einen von unabhängigen Codex zur Hand, so mußte er mindestens S. 54, 21 aus ihm herstellen können, da diese Zeilen auch im Venetus vorhanden waren und in ihm erst später durch Zufall zerstört sindVgl. Νachträge und Berichtigungen zu d. St.. Hiernach scheint es ausgeschlossen, daß V2 bei aus einer andern handschriftlichen Quelle schörfte. Aus Eigenen würde er dann aber auch die auf ihn entfallenden hinzugefügt haben, nämlich: S. 33, 5f ὅρα τὸν εὐσέβιον ὅπως καὶ", "candidate_score": 0.633177, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_26", "psc_text": "ταῦτα ὁ Μάρκελλος πρὸς Ἀστέριον, οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ τὸν πατέρα δεῖν ἀληθῶς πατέρα εἶναι ὁμολογεῖν καὶ τὸν υἱὸν ἀληθῶς υἱὸν καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ὡσαύτως (vgl. auch S. 4, 10. 12 u. ö.) für nicht von Eusebius Pamphili stammend anzusehn. Die Kühnheit dieser ganzen Kritik wird es gerechtfertigt lassen, wenn ich auf den Titel der Ausgabe noch ohne Fragezeichen gesetzt habe: Eusebius’ Werke IV. Band. Handschriften Einzige Text quelle ist, wie schon Gaisford und ZahnVgl. Eusebii Pamphili contra Hieroclem et Marcellum libri. ed. Th. Gsisford Oxonii 1852 p. III; Zahn a, a. Ο. S. 5, Anm. 3. Rettberg in den Annales literar. Helmstadtienses 1787 (vgl. Hamack LG I, 2, 581) war mir unzugänglich. wußten, die Handschrift in Venedig, die von ersterem, wohl nach Th. Heyse, folgendermaßen beschrieben wird: Cod. Marcianus 496. membranaceus saec. X, forma quadrata, δίστοιχος, versibus quadragenis binis, iisque litterarum fere tricenarum. Diligenter recognovit et jure suo potius", "candidate_score": 0.632094, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_30_32", "bdc_text": "RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_49", "psc_text": "ε/καὶ ἐφ’ (beim Seitenwechsel). 26 ἆρ᾿. 61 ἂν εἴρηται. 64, 21 πειρᾶται πειρᾶται 66, 17 κτίστιν. 70, 28 κατασιγάση. 71, 3 ἐτεκτείνατο. 72, 13 ἀπηλλοτρίοται. 74, 14 ἐβιωνέους. 75, 6 ἀποκαλύψει (ebenso 76, 7). 8 ἐσφάλει. 35 παρασκευάσει 79, 33 ἐπαγγέλοιτο. 87, 36 ἀνθροποπαθὲς. 93, 2 δοκεῖ. 97, 17 φήσαιαν. 98, 2 ἐδόξαζεν. 99, 6 πρακταίων. 108, 1 ἑνώθη. 109, 1 μένουσαν (in einem Wort). 123,15 μωϋσέα (nur hier). 129,29 u. 31 ὅτε. 132, 20 ἠσαΐας. 137, 23 διαβεβαιοῦτο. 150, 31 διαστειλλάμενος. 151, 21 ἀλλιγορικοῦ. 167, 8 παρεσκευασκέναι. Ausgaben Der erste Druck der beiden Eusebiusschriften stammt aus dem Jahre 1628Eusebii Pamphilii Caesareae Palaestinae episcopi, de demonstratione evangelica libri decem. quibus accessere nondum bactenus editi nee visi contra Marcelum Ancyrae episcopum libri duo: de ecclesiastica theologia tres. omnia studio R. Μ. latine facta, notis illustrata: et indicibus loco suo necessariis locupletata. Parisiis 1628., in dem sie »mit leidlicher Sorgfalt in Bezug", "candidate_score": 0.631457, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_41", "psc_text": "ist, es sei die Hand des Franciscus Turrianus, vermag ich nicht zu sagen. Die des ersten Herausgebers kann es nicht seinvgl. S. XXIII.. Richtig sagt aber Gaisford, daß die Correcturen dieses Schreibers nicht auf Vergleichung andern Manuscripts, sondern lediglich auf dem eignen Wissen zu beruhen scheinen2) Das Gegenteil behaupten v. Otto und van de Sande Bakhuyzen, der sich nur dann erklären kann, daß die zweite Hand »andere Wörter« hat Als ob erst die Holländer die Conjectur erfanden hätten! Übrigens ist seine Collation von V ungenügend (vgl. GGA 1905 S. 674 Anm. 1).. Zu seinen unzähligen Verbesserungen der von V* V1 überlieferten leichten Irrtümer und Eigenheiten brauchte er jeden- GewichtAbgesehen von S. 11, 5, wo V2 zu πρὸ τῶν a. R. zweifelnd anmerkt: ἴσως· πρῶτον. die vielen unzweifelhaft falschen Emendationen von V2, vgl. den kritischen Apparat zu S. 2, 1. 4, 29. 5, 22. 9, 10. 17, 10Füge hinzu: S. 20,", "candidate_score": 0.63112, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_30", "psc_text": "eine seit 1604 in Bodleiana befindliche, im Jahre 1543 von Georgios Tryphon Epidaurius geschriebene Papierhandschrift. Auch HarnackLG I, 2, 497, vgl. auch v. Otto a. a. Ο. S. XVIII ff. erklärt sie, was den Text des Theophilus anlangt, für eine bloße Abschrift aus Die Bedenken, die van de Sande Bakhuyzen für den Text des Adamautius äussertA. a. Ο. S. XXX f., machen nichts aus; denn wenn Bodl. auct. Ε. I. 11 auch nur »Abschrift einer revidierten Abschrift« des Venetus wäre, so einer auf Grund unabhängigen handschriftlichen Materials revidierten. Eine vierte Handschrift ist der cod. Vaticanus gr. 1089 chart. saec. XVI — so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu", "candidate_score": 0.630652, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_31_33", "bdc_text": "RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ; zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 . - Erst während des Pontifikats von Julius III .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", "candidate_score": 0.630087, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_31", "psc_text": "— so sicher nach einer Nachricht Mercatis, nicht saec. XIV, wie van de Sande Bakhuyzen angibtA. a. Ο. S. XXVII f.. Des letzteren Vermutung aber, daß Handschrift »wahrscheinlich eine Abschrift« der venezianischen ist, steht auch in Bezug auf unseren Text zu Recht. Als fünfte käme eine Handschrift der Nationalbibliothek zu Paris, cod. Paris, gr. 949 (nicht 969, früher Reg. 2985, 2) chart, 1581 Pantaleon Mamukas von Chios geschriebenVgl. Omont, Inventaire sommaire etc. Ι, 182, auch Catal. Par. Reg. II, 185. Zu dem Schreiber Gardthausen, Griechische Palaeographie S. 335.. Eine sechste Handschrift »adscriptis etiam ex alio codice emendationibus [Excerpta ex iis in Roeskri Bibl. PP. Τ. V. p. 282sq.]« besaß einst Thomas GaleVgl. Fabricius-Harles, Bibliotheca graeca VIl, 395 u. Catal. codd. Angliae et Hibern. II p. 186 Nr. 5888.. Dies ist wahrscheinlich der jetzige cod. Cantabrigiensis Trinity College O. 4. 41, enthaltend neben dem 1613 von Petrus Goldmannus Scotus in der", "candidate_score": 0.62899, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_4", "psc_text": "καὶ οἰκεῖον εὕρεμα, τῆς δ’ ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ τὴν ἀδιάφθορον διδασκαλίαν προϊοχόμενος, ἣν παρὰ τῶν αὐτοπτῶν καὶ αὐτηκόων τοῦ λόγου ἄνωθεν ἐξ ἀρχῆς παραλαβοῦσα φυλάττει. S. 165, 12 — 14: ἤδη δὲ διὰ τῆς πρὸ τούτου γραφῆς τὰ περὶ τούτων τοῦ Μαρκέλλου φωνὰς παραθέμενος, λόγου συμμετρίας φειδόμενος, τῇ αὐτῶν ἐκείνων ἀρκεσθήσομαι μαρτυρίᾳ (bezieht sich auf c. Marc. II, 3). Ist demnach der Verfasser von de ecclesiastica theologia notwendig identisch mit dem von contra Marcellum, so ist für beide der Eusebius als Autor anzusehn, der sich in der Zuschrift des Briefes an Flacillus von Antiochien als solcher bekennt, vgl. S. 60, 1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ", "candidate_score": 0.628735, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_71_73", "bdc_text": "[Unterschrift: ] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite :", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_5", "psc_text": "1 — 2: τῷ τιμιωτάτῳ καὶ ἀγαπητῷ συλλειτουργῷ Φλακίλλῳ Εὐσεβίος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Nun bezeichnet aber die einzige selbständige HandschriftVgl. S. XVI ff. unserer beiden Werke, der cod. Venetus Marc. gr. 496, auf fol. 29v die beiden Bücher contra Marcellum ausdrücklich als Eigentum Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου τῶν κατὰ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας ἐπισκόπου (S. 1, 1 — 3)Die sonst noch von Conybeare ZNTW 1903 S. 330 angeführten Unter- und Überschriften steh η nicht in V.. Kein Zweifel, daß sie auch die drei folgenden Bücher de ecclesiastica theologia demselben zuschreibt. Und damit stimmt das Zeugnis des SocratesConybeare ZNTW 1903 S. 330 möchte die Überschrift des Venetus auf Socrates’ Einfluß zurückführen, um nur einem eugnis gegenüber zu stehn. Socrates selbst aber habe den Autor nicht überliefert erhalten, sondern erst selbst aus der Inschrift des Briefes an Flacillus fälschlich auf Eusebius von Caesarea geschlossen (ZNTW 1905 S. 264 f). Es ist jedoch nicht gerade", "candidate_score": 0.627382, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_51", "psc_text": "der Note zu p. 37, c 7 »ἐγὼ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐξῆλθον καὶ ἥκω] hoc ubi dictum sit a servatore, nescio etc.««. Jedenfalls war es vor allem ein nicht gewöhnliches Maß von philologischer Begabung, was Montagu zur Herstellung eines leidlichen Textes befähigte. Denn seine handschriftlichen Mittel waren durchaus nicht hervorragend. Die von GaisfordVgl. oben und Zahn a. a. O. S. 5, Anm. 3. ausgesprochene Meinung, Montagu habe den Codex Venetus selbst benutzt, ist unbegründet. Das geht aus einer Reihe von Noten Montagus aufs deutlichste hervor. Z. B. zu p. 2 (Montagus) b5 »μόνον] erat in margine ὅλον et tolerari postest« etc., V hat aber ὅλον i. Τ.; p. 4 b 1 »διδασκόμενος] in margine codicis erat διαστελλόμενος«, so V i. Τ.; p. 43 c 2 »εἰς αὐτὸν ἀσεβῶντα] satis liquet legend, εἰς αὐτὸν ἀσεβῶν τὸν«, so V i. Τ.; 53 ab »διὸ ἐπανάγει] hiatus erat in exemplari, forte sie supplendus:", "candidate_score": 0.625261, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", "candidate_score": 0.625172, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_55", "psc_text": "Montaguschen Ausgabe. Eine neue Ausgabe des ganzen Textes erschien erst wieder im Jahre 1852, und zwar von Thomas Gaisford (Ga)Vgl. oben S. XVI, Anm. 1.. Dieser stützte sich, in richtiger Erkenntnis der Sachlage, allein, oder doch so gut wie allein, auf die venezianische Handschrift, von der er eine Collation Th. Heyses besaßVgl. a. a. Ο. p. III und die Anmerkungen auf S. 105 — 107 usw. in Gaisfords Ausgabe.. Er hat infolge dessen unter Benutzung von Vorschlägen Montagus und Rettbergs und Hinzufügung einiger eigener Emendatiouen einen wesentlich besseren Text liefern können. Eine ParagrapheneinteilungLeider ist sie etwas flüchtig gemacht oder corrigiert; so fehlt in Gaisfords Ausgabe S. 27/28 § 28, S. 47 kommt zweimal § 25 vor, S. 49—62 steht ἐξ 1955 statt 29—65 (d. h. noch richtiger 30—66), S, 74/75 kommt zweimal § 13 vor, S. 221/222 zählt §§ 6—9 statt 9—12! und die Hervorhebung der Marcellfragmente durch besondern Druck", "candidate_score": 0.625115, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_17_19", "bdc_text": "gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V . Statthalters in MailandMailand , Ferrante GonzagaGonzaga , Ferrante , an der Ermordung seines Sohnes Pièr Luigi FarneseFarnese , Pier vermutete , lehnte er diese Forderungen jedoch ab und empfing MadruzzoMadruzzo , Christoforo unfreundlich .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_13", "psc_text": "60,10), hier ein weiteres Schriftstück von ihm einführte und das mit einer so ungenügenden Bezeichnung wie ἡ Man wird die Möglichkeit nicht von der Hand weisen können ZNTW 1905 S. 255), daß unser Verfasser hier entweder dieselbe Marcells, die er sonst γράμμα, γραφή oder σύγγραμμα nennt, als ἐπιστολή bezeichnetDas konnte er, da sie Konstantin anredete, vgl. S. 190, 15. 212, 20 (auch 186, 21. 194, 17. usw.? vgl. Register Β unter σύ)., oder vielleicht einen einleitenden Dedicationsbrief an KonstantinVgl. S. 58, 20 und Zahn a. a. Ο. S. 46; er hätte dann etwa die gegen den Kaiser (S. 58, 6 f. 21) und die Aufforderung, die Schrift zu lesen (S. 58, 20) enthalten, nebst einer Betonung von Marcells Rechtgläubigkeit, gegen die nun unser Autor S. 31, 26 ff richtet.. Daß ferner Sätze wie S. 58. 14 ff: μάλιστα δέ μοι ἀναγκαῖον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τὸ γράμμα διὰ τοὺς ἠδικῆσθαι τὸν ἄνδρα", "candidate_score": 0.623448, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_32", "bdc_text": "zur FarnesesFarnese , Pier Ermordung s. HBBW XX , Nr. 2964 , Anm. 5 .", "psc_chunk_id": "pta0003.pta007.pta-grc1_window_15", "psc_text": "ποιουμένους (S. 58, 11ff). ist gar nicht bewiesenSagt doch Julius selbst in seinem Brief an Danius etc. (Athan. apol. 23): Ἀθανάσιος δὲ καὶ Μάρκελλος οἱ ἐπίσκοποι πλείονας ἔχουσι τοὺς ὑπὲρ ἑαυτῶν λέγοντας καὶ γράφοντας.. Ebensowenig muß S. 31, 24 f: τὴν χρόνοις μακροῖς ἐνδομυχήσασαν τῷ ἀνδρὶ κακοδοξίαν (vgl. S. 58, 17 f) eine directe Anspielung auf Julius’ Worte (vgl. Athan. apol. c. καὶ οὐ νῦν ταῦτα πεφρονηκέναι διεβεβαιώσατο ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι bedeuten. Warum soll der Ausdruck nicht ohne jede solche Beziehung aus der Sache selbst erwachsen seinDaß endlich wegen S. 19, 8ff, (τὸν μέγαν Εὐσέβιον, οἱ τῆς πλεῖσται καὶ διαφανεῖς ἐπαρχίαι τε καὶ πόλεις μετεποιήθησαν, vgl. auch S. 17,33 f) Eusebius von Nicomedien als bereits verstorben zu denken sei, scheint durch Conybeare noch nicht ausgemacht (ZNTW 1905 S. 258 f).? Eine Reihe weiterer Gründe Conybeares, die man wohl als bezeichnen kann, überzeugt ebensowenig. Wenn in unseren Büchern (vgl. z. B.", "candidate_score": 0.614199, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1", "max_score": 0.662744, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_65_67", "bdc_text": "Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 . Dominus liberet suos a dęmonio Teufel;", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_165", "psc_text": "V (est in mg.m2),bd est om. LSPG deponite A 21 concupisccntiis (Iml 22 spiritii M 23 eum om. A 24 contristari PO 25 in diem (exp. m2)L in dic K 27 colosenses omnes codd. ita non K 28 faciens A in parem sortem b parte KAC tempore Jl in lumine, qui eruit nos de potestate tenebrarum et transtulit in regnum filii caritatis suae, in quo habemus redcmptionemredemptionem in remissione peccatorum. et alio loco: et estisinquitin illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis, in quo etiam circumcisi estis eircumcisione non manu facta, in expoliatione corporis carnis, in cireumeisionecircumcisione Christi, consepulti ei in baptismo, in quo et conresurrexistis per fidem operationis dei, qui suscitauit illum a mortuis, et uos, cum essetis mortui delictis et praeputio carnis uestrae, uiuificauit cum illo, donans nobis omnia delietadelicta, delens quod aduersus nos erat chirographum decretis, quod erat eontrariumcontrarium nobis, tollens illud de medio et", "candidate_score": 0.662744, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16_18", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_459", "psc_text": "om. V 11 sequcnter A quodam Vml sec. fidem du fidom inquid V 12 hi /I.l.m2L hii GK homines LmIS homncs G mortui s V 13 promissioue Kml 14 ospites VKmlCml 15 ita om. K 16 testomonium Vml consequuti SVG 17 pro nobis] per fidem K 22 noluit LmlSVmlGml 25 timorB A ille pcrsuasitpersuasit; neque enim ob aliud potestatem habere mortis uerissime diccreturdiceretur. unde ille qui sine ullo peccato uel originali uel proprio , moriebatur dixit, quod paulo ante commemoraui: ecce ueniet princeps mundi,— idest diabolus, qui potestatem habet mortisetmortis in me nihil inucniet, id est peccati, propter quod homines mori fecit. et quasidiccretur ci: 'quare ergo moreris?' sed utsciant omnes, inquit, quia uoluntatem patris mei facio, surgite, camushinc, id est, 'ut moriar non habens mortis causam de peccato sub auctore peccati, sed de oboedientiae iustitia factus oboediens usque ad mortem'. et hoc ergo illo testimonio demonstratum est et, quod", "candidate_score": 0.65753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_16_18", "bdc_text": "Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei . Da Letzterer eine Beteiligung des kaiserlichenKarl V .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_42", "psc_text": "m2)L 25 intelligcre Kml in] ab V oinnibus A 23 e3t otn. K uenire non sinat, sed ad secundam etiam, quae poenaliter aeterna est, mortem trahat. hoc regnum mortis solainsola quolibet hominegratia destruit saluatoris, quaeoperataestetiamin antiquis sanctis, quicumque, antequam in carne Christus ueniret, ad eius tamen adiuuantem gratiam, non ad legis litteram, quae iubere tantum, non adiuuare poterat, pertinebant. hoc namque occultabatur in uetere testamento pro temporum dispensatione iustissima, quod nunc reuclatur in nouo. ergo in omnibus regnauit mors ab Adam usque ad Mo ysen, qui Christi gratia non adiuti sunt, ut in eis regnum mortis destrueretur, ergo et in eis qui non peccauerunt in similitudine praeuarieationis Adae, id est qui nondum sua et propria uoluntate sicut ille peccauerunt, sed ab illo peccatum originale traxerunt, qui est forma futuri, quia in illo constituta est forma condemnationis futuris posteris, qui eius propagine crearentur, ut ex uno omnes in condemnationem nascerentur, ex", "candidate_score": 0.64484, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36_38", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient . Der sol dem kayserKarl V .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_165", "psc_text": "V (est in mg.m2),bd est om. LSPG deponite A 21 concupisccntiis (Iml 22 spiritii M 23 eum om. A 24 contristari PO 25 in diem (exp. m2)L in dic K 27 colosenses omnes codd. ita non K 28 faciens A in parem sortem b parte KAC tempore Jl in lumine, qui eruit nos de potestate tenebrarum et transtulit in regnum filii caritatis suae, in quo habemus redcmptionemredemptionem in remissione peccatorum. et alio loco: et estisinquitin illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis, in quo etiam circumcisi estis eircumcisione non manu facta, in expoliatione corporis carnis, in cireumeisionecircumcisione Christi, consepulti ei in baptismo, in quo et conresurrexistis per fidem operationis dei, qui suscitauit illum a mortuis, et uos, cum essetis mortui delictis et praeputio carnis uestrae, uiuificauit cum illo, donans nobis omnia delietadelicta, delens quod aduersus nos erat chirographum decretis, quod erat eontrariumcontrarium nobis, tollens illud de medio et", "candidate_score": 0.633012, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf021", "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1", "max_score": 0.662695, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_67_69", "bdc_text": "Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale . In eyl zů S. Gallen , 12 .", "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_50", "psc_text": "enarrat: Si ego digito Dei ejicio daemonia. Quod alius Evangelista dixit, Spiritus Dei (Luc. X, 20) . Alius dixit Digitus Dei; ergo Spiritus Dei digitus Dei. Ideo lex data, scripta digito Dei; quae lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis, celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur lex scripta digito Dei; implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et Venit Spiritus sanctus. Gratias Domino occultanti providenter, aperienti suaviter. Jam videte hoc etiam Pharaonis Magos evidentissime confiteri; deficientes in tertio signo dixerunt: Digitus Dei est hic (Exod. VIII, 10) . Laudemus Dominum Datorem intellectus, Datorem verbi. Haec si non mysteriis generentur, non studiose quaererentur; si autem non studiose quaererentur, non tam suaviter invenirentur.] SERMO II. De proprio Natali. Codex MS. num. 17, de quo supra, discerptos ex hoc uno indicat Sermones 339 et 40. Editionis Maurinae. Conjectanti mihi qui factum quod in", "candidate_score": 0.662695, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_67_69", "bdc_text": "Dominus liberet suos a dęmonio Teufel; s. Dasypodius Dict 47r. meridiano! Vale . In eyl zů S. Gallen , 12 .", "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-1_window_49", "psc_text": "plaga inquietudo in muscis de corruptione nascentibus, in oculos irruentibus. Ideo in hoc tertio signo defecerunt, qui unitatis inimici Spiritum sanctum non habuerunt, facit enim hoc Spiritus sanctus poena: aliud enim facit gratia, aliud poena: aliud enim facit implendo, aliud deserendo. Denique ut jam evidenter ipsis confitentibus Pharaonis Magis agnoscere valeamus, quomodo appellatus est in Evangelio Spiritus Dei videamus, quod nomen accipit. Objicientes Domino convicium Judaei, cum dixissent: Hic non ejicit daemonia, nisi in Beelzebub principe daemoniorum, respondit ille. Si ego in Spiritu Dei ejicio daemonia, certe supervenit in vos regnum Dei (Matth. XII, 24) ; quod alius Evangelista sic enarrat: Si ego digito Dei ejicio daemonia. Quod alius Evangelista dixit, Spiritus Dei (Luc. X, 20) . Alius dixit Digitus Dei; ergo Spiritus Dei digitus Dei. Ideo lex data, scripta digito Dei; quae lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis, celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur", "candidate_score": 0.655819, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf022", "work_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales", "max_score": 0.662056, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_70", "psc_text": "460 15 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 c b Ogdoas. 461 1 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 a Ogdoas. 462 2 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 g Ogdoas. 463 3 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 16 f Hendecas. 464 4 28 3 6 VII idus Apr. II idus Apr. 19 e d Hendecas. 465 5 9 4 7 VI kal. Apr. V kal. Apr. 15 c Hendecas. 466 6 20 5 8 XVII kal. Maii XV kal. Maii 16 b Hendecas. 467 7 1 6 9 II non. Apr. V idus Apr. 19 a Hendecas. 468 8 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 g f Hendecas. 469 9 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 e Hendecas. 470 10 4 3 12 Kal. Aprilis Nonae Apr.", "candidate_score": 0.662056, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_70", "psc_text": "460 15 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 c b Ogdoas. 461 1 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 a Ogdoas. 462 2 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 g Ogdoas. 463 3 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 16 f Hendecas. 464 4 28 3 6 VII idus Apr. II idus Apr. 19 e d Hendecas. 465 5 9 4 7 VI kal. Apr. V kal. Apr. 15 c Hendecas. 466 6 20 5 8 XVII kal. Maii XV kal. Maii 16 b Hendecas. 467 7 1 6 9 II non. Apr. V idus Apr. 19 a Hendecas. 468 8 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 g f Hendecas. 469 9 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 e Hendecas. 470 10 4 3 12 Kal. Aprilis Nonae Apr.", "candidate_score": 0.656707, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_68", "psc_text": "8 XVII kal. Maii XII kal. Maii 19 e Hendecas. 448 3 1 4 9 II non. Apr. III idus Apr. 21 d c Hendecas. 449 4 12 5 10 IX kal. Apr. VI kal. Apr. 17 b Hendecas. 450 5 23 6 11 II idus Apr. XVI kal. Maii 18 a Hendecas. 451 6 4 7 12 Kal. Aprilis VI idus Apr. 21 g Hendecas. 452 7 15 2 13 XII kal. Apr. X kal. Apr. 16 f e Hendecas. 453 8 26 3 14 V idus Apr. II idus Apr. 17 d Hendecas. 454 9 7 4 15 IV kal. Apr. II non. Apr. 20 c Hendecas. 455 10 18 5 16 XV kal. Maii VIII kal. Maii 21 b Circulus vigesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 456 11 0 7", "candidate_score": 0.653293, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_22", "psc_text": "idus Apr. 16 g Hendecas. 145 15 12 3 10 IX kal. Apr. IV kal. Apr. 19 f e Hendecas. 146 1 23 4 11 II idus Apr. XIV kal. Maii. 20 d Hendecas. 147 2 4 5 12 Kal. Aprilis. III non. Apr. 16 c Hendecas. 148 3 15 7 13 XII kal. Apr. VIII kal. Apr. 18 b Hendecas. 149 4 26 1 14 V idus Apr. XVIII kal. Maii. 19 a g Hendecas. 150 5 7 2 15 IV kal. Apr. III kal. Apr. 15 f Hendecas. 151 6 18 3 16 XV kal. Maii. XIII kal. Maii. 16 e Circulus nonus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 152 7 0 5 17 Nonae Aprilis IV idus Apr. 19 d Ogdoas. 153 8 11 6 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr.", "candidate_score": 0.636986, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_213", "psc_text": "16 f Hendecas. 1402 7 15 6 13 XII kal. Apr. VII kal. Apr. 19 e Hendecas. 1403 8 26 7 14 V idus Apr. XVII kal. Maii 20 d c Hendecas. 1404 9 7 2 15 IV kal. Apr. III kal. Apr. 15 b Hendecas. 1405 10 18 3 16 XV kal. Maii XIII kal. Maii 16 a Circulus septuagesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1406 11 0 4 17 Nonae Aprilis III idus Apr. 20 g Ogdoas. 1407 12 11 5 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr. 16 f e Ogdoas. 1408 13 22 7 19 Idus Aprilis XVII kal. Maii 16 d Ogdoas. 1409 14 3 1 1 IV non. Apr. VII idus Apr. 19 c Ogdoas. 1410 15 14 2 2 XI kal. Apr. X kal. Apr. 15", "candidate_score": 0.636417, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_25_27", "bdc_text": "Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ; Nr. 3092 , Anm. 46 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_273", "psc_text": "16 g 6 g 26 h 17 h 7 h 27 i 18 i 8 i 28 k 19 k 9 k 29 l 20 l 10 l 1 m 21 m 11 m 2 n 22 n 12 n 3 o 23 o 13 o 4 p 24 p 14 p 5 q 25 q 15 q 6 r 26 r 16 r 7 s 27 s 17 s 8 t 28 t 18 t 9 u 29 u 19 Ann. dec. tertius. a 21 a 11 a 2 b 22 b 12 b 3 c 23 c 13 c 4 d 24 d 14 d 5 e 25 e 15 e 6 f 26 f 16 f 7 g 27 g 17 g 8 h 28 h 18 h 9 i 29 i 19 i 10 k 30 k 20 k 11 l 1 l 21 l 12", "candidate_score": 0.634012, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_120", "psc_text": "XVII kal. Maii XIII kal. Maii 18 c Hendecas. 790 13 1 4 9 II non. Apr. III idus Apr. 21 b a Hendecas. 791 14 12 5 10 IX kal. Apr. VI kal. Apr. 17 g Hendecas. 792 15 23 7 11 II idus Apr. XVII kal. Maii 17 f Hendecas. 793 1 4 1 12 Kal. Aprilis VI idus Apr. 20 e Hendecas. 794 2 15 2 13 XII kal. Apr. X kal. Apr. 16 d c Hendecas. 795 3 26 3 14 V idus Apr. II idus Apr. 17 b Hendecas. 796 4 7 5 15 IV kal. Apr. III non. Apr. 19 a Hendecas. 797 5 18 6 16 XV kal. Maii IX kal. Maii 20 g Circulus quadragesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 798 6 0 7 17", "candidate_score": 0.633478, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_235", "psc_text": "12 17 4 5 XIV kal. Maii VII kal. Maii 21 c Hendecas. 1547 13 28 5 6 VII idus Apr. IV idus Apr. 17 b Hendecas. 1548 14 9 7 7 VI kal. Apr. Kal. Aprilis 19 a g Hendecas. 1549 15 20 1 8 XVII kal. Maii II kal. Maii 20 f Hendecas. 1550 1 1 2 9 II non. Apr. VIII idus Apr. 16 e Hendecas. 1551 2 12 3 10 IX kal. Apr. IV kal. Apr. 19 d Hendecas. 1552 3 23 5 11 II idus Apr. XV kal. Maii 19 c b Hendecas. 1553 4 4 6 12 Kal. Aprilis IV non. Apr. 15 a Hendecas. 1554 5 15 7 13 XII kal. Apr. VIII kal. Apr. 18 g Hendecas. 1555 6 26 1 14 V idus Apr. XVIII kal. Maii 19 f Hendecas. 1556 7 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21", "candidate_score": 0.632629, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_48_50", "bdc_text": "September 1547-30 . Juni 1548 ) ( s. a . Karl V. ) sol in monadtzfrist sein endtschafftEnde .", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_238", "psc_text": "g Hendecas. 1566 8 28 1 6 VII idus Apr. XVIII kal. Maii 21 f Hendecas. 1567 9 9 2 7 VI kal. Apr. III kal. Apr. 17 e Hendecas. 1568 10 20 4 8 XVII kal. Maii XIV kal. Maii 17 d c Hendecas. 1569 11 1 5 9 II non. Apr. IV idus Apr. 20 b Hendecas. 1570 12 12 6 10 IX kal. Apr. VII kal. Apr. 16 a Hendecas. 1571 13 23 7 11 II idus Apr. XVII kal. Maii 17 g Hendecas. 1572 14 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 19 f e Hendecas. 1573 15 15 3 13 XII kal. Apr. XI kal. Apr. 15 d Hendecas. 1574 1 26 4 14 V idus Apr. III idus Apr. 16 c Hendecas. 1575 2 7 5 15 IV kal. Apr. III non. Apr. 19 b Hendecas. 1576 3 18 7 16 XV kal.", "candidate_score": 0.632453, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_129", "psc_text": "849 12 23 1 11 II idus Apr. XIX kal. Maii 16 e Hendecas. 850 13 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 19 d c Hendecas. 851 14 15 3 13 XII kal. Apr. XI kal. Apr. 15 b Hendecas. 852 15 26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 853 1 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g Hendecas. 854 2 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 f e Circulus quadragesimus sextus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 855 3 0 1 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 16 d Ogdoas. 856 4 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 857 5 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal Maii 19 b Ogdoas. 858 6", "candidate_score": 0.632122, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_234", "psc_text": "Littera Dom. Ogdoas. 1339 5 0 2 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 15 e Ogdoas. 1540 6 11 4 18 VIII kal. Apr. V kal. Apr. 17 d c Ogdoas. 1541 7 22 5 19 Idus Aprilis XV kal. Maii 18 b Ogdoas. 1542 8 3 6 1 IV non. Apr. V idus Apr. 21 a Ogdoas. 1543 9 14 7 2 XI kal. Apr. VIII kal. Apr. 17 g Ogdoas. 1544 10 25 2 3 IV idus Apr. Idus Aprilis 17 f e Ogdoas. 1545 11 6 3 4 III kal. Apr. Nonae Aprilis 20 d Ogdoas. 1546 12 17 4 5 XIV kal. Maii VII kal. Maii 21 c Hendecas. 1547 13 28 5 6 VII idus Apr. IV idus Apr. 17 b Hendecas. 1548 14 9 7 7 VI kal. Apr. Kal. Aprilis 19 a g Hendecas. 1549 15 20 1 8 XVII kal. Maii II", "candidate_score": 0.631703, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_67", "psc_text": "1 IV non. Apr. VII idus Apr. 19 g f Ogdoas. 441 11 14 2 2 XI kal. Apr. X kal. Apr. 15 e Ogdoas. 442 12 25 3 3 IV idus Apr. II idus Apr. 16 d Ogdoas. 443 13 6 4 4 III kal. Apr. II non. Apr. 19 c Ogdoas. 444 14 17 6 5 XIV kal. Maii IX kal. Maii 19 b a Hendecas. 445 15 28 7 6 VII idus Apr. VI idus Apr. 15 g Hendecas. 446 1 9 1 7 VI kal. Apr. II kal. Apr. 18 f Hendecas. 447 2 20 2 8 XVII kal. Maii XII kal. Maii 19 e Hendecas. 448 3 1 4 9 II non. Apr. III idus Apr. 21 d c Hendecas. 449 4 12 5 10 IX kal. Apr. VI kal. Apr. 17 b Hendecas. 450 5 23 6 11 II idus Apr. XVI kal. Maii", "candidate_score": 0.631639, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_175", "psc_text": "VI idus Apr. 18 f Hendecas. 1152 15 12 2 10 IX kal. Apr. III kal. Apr. 20 e d Hendecas. 1153 1 23 3 11 II idus Apr. XIII kal. Maii 21 c Hendecas. 1154 2 4 4 12 Kal. Aprilis II non. Apr. 17 b Hendecas. 1155 3 15 5 13 XII kal. Apr. VI kal. Apr. 20 a Hendecas. 1156 4 26 7 14 V idus Apr. XVII kal. Maii 20 g f Hendecas. 1157 5 7 1 15 IV kal. Apr. II kal. Apr. 16 e Hendecas. 1158 6 18 2 16 XV kal. Maii XII kal. Maii 17 d Circulus sexagesimus secundus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1159 7 0 3 17 Nonae Aprilis II idus Apr. 21 c Ogdoas. 1160 8 11 5 18 VIII kal. Apr. VI", "candidate_score": 0.631625, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_106", "psc_text": "Apr. XVII kal. Maii 17 f Hendecas. 698 11 4 1 12 Kal. Aprilis VII idus Apr 20 e d Hendecas. 699 12 15 2 13 XII kal. Apr. X kal. Apr. 16 c Hendecas. 700 13 26 4 14 V idus Apr. III idus Apr. 16 b Hendecas. 701 14 7 5 15 IV kal. Apr. III non. Apr. 19 a Hendecas. 702 15 18 6 16 XV kal. Maii IX kal. Maii 20 g f Circulus trigesimus octavus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 703 1 0 7 17 Nonae Aprilis VII idus Apr. 16 e Ogdoas. 704 2 11 2 18 VIII kal. Apr. III kal. Apr. 19 d Ogdoas. 705 3 22 3 19 Idus Aprilis XIII kal. Maii 20 c Ogdoas. 706 4 3 4 1 IV non. Apr. II", "candidate_score": 0.630798, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_241", "psc_text": "Apr. III idus Apr. 18 c Hendecas. 1586 13 9 5 7 VI kal. Apr. III non. Apr. 21 b Hendecas. 1587 14 20 6 8 XVII kal. Maii XVI kal. Maii 15 a Hendecas. 1588 15 1 1 9 II non. Apr. VII idus Apr. 17 g f Hendecas. 1589 1 12 2 10 IX kal. Apr. III kal. Apr. 20 e Hendecas. 1590 2 23 3 11 II idus Apr. XIII kal. Maii 21 d Hendecas. 1591 3 4 4 12 Kal. Aprilis II non. Apr. 17 c Hendecas. 1592 4 15 6 13 XII kal. Apr. VII kal. Apr. 19 b a Hendecas. 1593 5 26 7 14 V idus Apr. XVII kal. Maii 20 g Hendecas. 1594 6 7 1 15 IV kal. Apr. II kal. Apr. 16 f Hendecas. 1595 7 18 2 16 XV kal. Maii XII kal. Maii 16 e Circulus octogesimus quintus,", "candidate_score": 0.630747, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_67", "psc_text": "1 IV non. Apr. VII idus Apr. 19 g f Ogdoas. 441 11 14 2 2 XI kal. Apr. X kal. Apr. 15 e Ogdoas. 442 12 25 3 3 IV idus Apr. II idus Apr. 16 d Ogdoas. 443 13 6 4 4 III kal. Apr. II non. Apr. 19 c Ogdoas. 444 14 17 6 5 XIV kal. Maii IX kal. Maii 19 b a Hendecas. 445 15 28 7 6 VII idus Apr. VI idus Apr. 15 g Hendecas. 446 1 9 1 7 VI kal. Apr. II kal. Apr. 18 f Hendecas. 447 2 20 2 8 XVII kal. Maii XII kal. Maii 19 e Hendecas. 448 3 1 4 9 II non. Apr. III idus Apr. 21 d c Hendecas. 449 4 12 5 10 IX kal. Apr. VI kal. Apr. 17 b Hendecas. 450 5 23 6 11 II idus Apr. XVI kal. Maii", "candidate_score": 0.630644, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_71", "psc_text": "7 1 6 9 II non. Apr. V idus Apr. 19 a Hendecas. 468 8 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 g f Hendecas. 469 9 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 e Hendecas. 470 10 4 3 12 Kal. Aprilis Nonae Apr. 19 d Hendecas. 471 11 15 4 13 XII kal. Apr. V kal. Apr. 21 c Hendecas. 472 12 26 6 14 V idus Apr. XVI kal. Maii 21 b a Hendecas. 473 13 7 7 15 IV kal. Apr. Kal. Aprilis 17 g Hendecas. 474 14 18 1 16 XV kal. Maii XI kal. Apr. 18 f Circulus vigesimus sextus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 475 15 0 2 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 15 e Ogdoas. 476 1 11 4 18", "candidate_score": 0.630238, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_203", "psc_text": "11 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 e Ogdoas. 1336 12 6 1 4 III kal. Apr. II kal. Apr. 15 d c Ogdoas. 1337 13 17 2 5 XIV kal. Maii XII kal. Maii 16 b Hendecas. 1338 14 28 3 6 VII idus Apr. II idus Apr. 19 a Hendecas. 1339 15 9 4 7 VI kal. Apr. II kal. Apr. 15 g Hendecas. 1340 1 20 6 8 XVII kal. Maii XIII kal. Maii 15 f e Hendecas. 1341 2 1 7 9 II non. Apr. III idus Apr. 18 d Hendecas. 1342 3 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 c Hendecas. 1343 4 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 b Hendecas. 1344 5 4 4 12 Kal. Aprilis II non. Apr. 17 a g Hendecas. 1345 6 15 5 13 XII kal. Apr. VII kal.", "candidate_score": 0.630065, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_143", "psc_text": "941 14 20 4 8 XVII kal. Maii XIV kal. Maii 17 b Hendecas. 942 15 1 5 9 II non. Apr. IV idus Apr. 20 a g Hendecas. 943 1 12 6 10 IX kal. Apr. VII kal. Apr. 16 f Hendecas. 944 2 23 1 11 II idus Apr. XVIII kal. Maii 16 e Hendecas. 945 3 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 17 d Hendecas. 946 4 15 3 13 XII kal. Apr. XI kal. Apr. 15 c b Hendecas. 947 5 26 4 14 V idus Apr. III idus Apr. 16 a Hendecas. 948 6 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g Hendecas. 949 7 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 f Circulus quinquagesimus primus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas.", "candidate_score": 0.629899, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_97", "psc_text": "1 3 9 II non. Apr. Nonae Aprilis 15 c b Hendecas. 639 12 12 4 10 IX kal. Apr. V kal. Apr. 18 a Hendecas. 640 13 23 6 11 II idus Apr. XVI kal. Maii 18 g Hendecas. 641 14 4 7 12 Kal. Aprilis VI idus Apr. 21 f Hendecas. 642 15 15 1 13 XII kal. Apr. IX kal. Apr. 17 e d Hendecas. 643 1 26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 c Hendecas. 644 2 6 4 15 IV kal. Apr. II non. Apr. 20 b Hendecas. 645 3 18 5 16 XV kal. Maii VIII kal. Maii 21 a Circulus trigesimus quintus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 646 4 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 18 g f Ogdoas. 647 5 11 7", "candidate_score": 0.629643, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_208", "psc_text": "Littera Dom. Ogdoas. 1368 3 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 14 f e Ogdoas. 1369 4 11 7 18 VIII kal. Apr. Kal. Aprilis 21 d Ogdoas. 1370 5 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Maii 15 c Ogdoas. 1371 6 3 2 1 IV non. Apr. VIII idus Apr. 18 b a Ogdoas. 1372 7 14 4 2 XI kal. Apr. V kal. Apr. 20 g Ogdoas. 1373 8 25 5 3 IV idus Apr. XV kal. Maii 21 f Ogdoas. 1374 9 6 6 4 III kal. Apr. IV non. Apr. 17 e Ogdoas. 1375 10 17 7 5 XIV kal. Maii X kal. Maii 18 d c Hendecas. 1376 11 28 2 6 VII idus Apr. Idus Aprilis 20 b Hendecas. 1377 12 9 3 7 VI kal. Apr. IV kal. Apr. 16 a Hendecas. 1378 13 20 4 8 XVII kal. Maii", "candidate_score": 0.62944, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_124", "psc_text": "2 16 XV kal. Maii XII kal. Maii 17 d Circulus quadragesimus quartus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom Ogdoas. 817 10 0 3 17 Nonae Aprilis II idus Apr. 21 c Ogdoas. 818 11 11 4 18 VIII kal. Apr. V kal. Apr. 17 b a Ogdoas. 819 12 22 5 19 Idus Aprilis XV kal. Maii 18 g Ogdoas. 820 13 3 7 1 IV non. Apr. VI idus Apr. 20 f Ogdoas. 821 14 14 1 2 XI kal. Apr. IX kal. Apr. 16 e Ogdoas. 822 15 25 2 3 IV idus Apr. Idus Aprilis 17 d c Ogdoas. 823 1 6 3 4 III kal. Apr. Nonae Aprilis 20 b Ogdoas. 824 2 17 5 5 XIV kal. Maii VIII kal. Maii 20 a Hendecas. 825 3 28 6 6 VII", "candidate_score": 0.629383, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_243", "psc_text": "10 22 4 19 Idus Aprilis XVI kal. Maii 19 a Ogdoas. 1599 11 3 5 1 IV non. Apr. III non. Apr. 16 g Ogdoas. 1600 12 14 6 2 XI kal. Apr. VIII kal. Apr. 18 f e Ogdoas. 1601 13 25 7 3 IV idus Apr. XVII kal. Maii 19 d Ogdoas. 1602 14 6 2 4 III kal. Apr. VIII idus Apr. 21 c Ogdoas. 1603 15 17 3 5 XIV kal. Maii XIII kal. Maii 15 b Hendecas. 1604 1 28 4 6 VII idus Apr. III idus Apr. 18 a g Hendecas. 1605 2 9 5 7 VI kal. Apr. IV non. Apr. 21 f Hendecas. 1606 3 20 7 8 XVII kal. Maii X kal. Maii 21 e Hendecas. 1607 4 1 1 9 II non. Apr. VII idus Apr 16 d Hendecas. 1608 5 12 2 10 IX kal. Apr. III kal.", "candidate_score": 0.629376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_207", "psc_text": "23 5 11 II idus. Apr. XV kal. Maii 19 f Hendecas. 1363 9 4 6 12 Kal. Aprilis IV non. Apr. 15 e Hendecas. 1364 10 15 1 13 XII kal. Apr. IX kal. Apr. 17 d c Hendecas. 1365 11 26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 b Hendecas. 1366 12 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21 a Hendecas. 1367 13 18 4 16 XV kal. Maii XIV kal. Maii 15 g Circulus septuagesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1368 3 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 14 f e Ogdoas. 1369 4 11 7 18 VIII kal. Apr. Kal. Aprilis 21 d Ogdoas. 1370 5 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Maii 15 c Ogdoas. 1371 6 3 2 1 IV non.", "candidate_score": 0.628777, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_23", "psc_text": "Maii. 16 e Circulus nonus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 152 7 0 5 17 Nonae Aprilis IV idus Apr. 19 d Ogdoas. 153 8 11 6 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr. 15 c b Ogdoas. 154 9 22 7 19 Idus Aprilis XVII kal. Maii 16 a Ogdoas. 155 10 3 1 1 IV non. Apr. VII idus Apr. 19 g Ogdoas. 156 11 14 3 2 XI kal. Apr. IV kal. Apr. 21 f Ogdoas. 157 12 25 4 3 IV idus Apr. III idus Apr. 15 e d Ogdoas. 158 13 6 5 4 III kal. Apr. III non. Apr. 18 c Ogdoas. 159 14 17 6 5 XIV kal. Maii IX kal. Maii 19 b Hendecas. 160 15 28 1 6 VII idus Apr. XVIII kal. Maii 21", "candidate_score": 0.627911, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_181", "psc_text": "1 11 II idus Apr. XVIII kal. Maii 16 e Hendecas. 1192 3 4 3 12 Kal. Aprilis. Nonae Aprilis 18 d c Hendecas. 1193 4 15 4 13 XII kal. Apr. V kal. Apr. 21 b Hendecas. 1194 5 26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 1195 6 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g Hendecas. 1196 7 18 1 16 XV kal. Maii XI kal. Maii 18 f e Circulus sexagesimus quartus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna Diei. Littera Dom. Ogdoas. 1197 8 0 2 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 15 d Ogdoas. 1198 9 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 1199 10 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal. Maii 19 b Ogdoas. 1200 11 3 6 1 IV", "candidate_score": 0.627762, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_29_31", "bdc_text": "NBD X 441-445 ; RabeReichsbund 251f und Anm. 44-46 ; RTAJ R XVIII /2 1684-1686 , Nr. 169 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_236", "psc_text": "4 6 12 Kal. Aprilis IV non. Apr. 15 a Hendecas. 1554 5 15 7 13 XII kal. Apr. VIII kal. Apr. 18 g Hendecas. 1555 6 26 1 14 V idus Apr. XVIII kal. Maii 19 f Hendecas. 1556 7 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21 e d Hendecas. 1557 8 18 4 16 XV kal. Maii XIV kal. Maii 15 c Circulus octogesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1558 15 0 5 17 Nonae Aprilis IV idus Apr. 19 b Ogdoas. 1559 1 11 6 18 VIII kal. Apr. VII kal. Apr. 15 a Ogdoas. 1560 2 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Apr. 15 g f Ogdoas. 1561 3 3 2 1 IV non. Apr. VIII idus Apr. 18 e Ogdoas. 1562 4 14 3 2", "candidate_score": 0.626656, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_51", "psc_text": "III kal. Apr. 20 c Hendecas. 336 11 23 4 11 II idus Apr. XIV kal. Maii. 20 b Hendecas. 337 12 4 5 12 Kal. Aprilis. III non. Apr. 16 a Hendecas. 338 13 15 6 13 XII kal. Apr. VII kal. Apr. 19 g f Hendecas. 339 14 26 7 14 V idus Apr. XVII kal. Maii. 20 e Hendecas. 340 15 7 2 15 IV kal. Apr. III kal. Apr. 15 d Hendecas. 341 1 18 3 16 XV kal. Maii. XIII kal. Maii. 16 c Circulus decimus nonus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 342 2 0 4 17 Nonae Aprilis. III idus Apr. 20 c Ogdoas. 343 3 11 5 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr. 16 b Ogdoas. 344 4 22 7 19 Idus Aprilis. XVII kal. Maii.", "candidate_score": 0.626575, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_129", "psc_text": "849 12 23 1 11 II idus Apr. XIX kal. Maii 16 e Hendecas. 850 13 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 19 d c Hendecas. 851 14 15 3 13 XII kal. Apr. XI kal. Apr. 15 b Hendecas. 852 15 26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 853 1 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g Hendecas. 854 2 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 f e Circulus quadragesimus sextus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 855 3 0 1 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 16 d Ogdoas. 856 4 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 857 5 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal Maii 19 b Ogdoas. 858 6", "candidate_score": 0.62653, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_204", "psc_text": "3 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 c Hendecas. 1343 4 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 b Hendecas. 1344 5 4 4 12 Kal. Aprilis II non. Apr. 17 a g Hendecas. 1345 6 15 5 13 XII kal. Apr. VII kal. Apr. 20 f Hendecas. 1346 7 26 6 14 V idus Apr. XVI kal. Maii 21 e Hendecas. 1347 8 7 7 15 IV kal. Apr. Kal. Aprilis 17 d Hendecas. 1348 9 18 2 16 XV kal. Maii XII kal. Maii 17 c b Circulus septuagesimus secundus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna Diei. Littera Dom. Ogdoas. 1349 10 0 3 17 Nonae Aprilis II idus Apr. 21 a Ogdoas. 1350 11 11 4 18 VIII kal. Apr. V kal. Apr. 17 g Ogdoas. 1351 12 22 5", "candidate_score": 0.626107, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_181", "psc_text": "1 11 II idus Apr. XVIII kal. Maii 16 e Hendecas. 1192 3 4 3 12 Kal. Aprilis. Nonae Aprilis 18 d c Hendecas. 1193 4 15 4 13 XII kal. Apr. V kal. Apr. 21 b Hendecas. 1194 5 26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 1195 6 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g Hendecas. 1196 7 18 1 16 XV kal. Maii XI kal. Maii 18 f e Circulus sexagesimus quartus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna Diei. Littera Dom. Ogdoas. 1197 8 0 2 17 Nonae Aprilis VIII idus Apr. 15 d Ogdoas. 1198 9 11 3 18 VIII kal. Apr. IV kal. Apr. 18 c Ogdoas. 1199 10 22 4 19 Idus Aprilis XIV kal. Maii 19 b Ogdoas. 1200 11 3 6 1 IV", "candidate_score": 0.625908, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_177", "psc_text": "3 3 IV idus Apr. II idus Apr. 15 d c Ogdoas. 1165 13 6 4 4 III kal. Apr. II non. Apr. 19 b Ogdoas. 1166 14 17 5 5 XIV kal. Maii VIII kal. Maii 20 a Hendecas. 1167 15 28 6 6 VII idus Apr. V idus Apr. 15 g Hendecas. 1168 1 9 1 7 VI kal. Apr. II kal. Apr. 18 f e Hendecas. 1169 2 20 2 8 XVII kal Maii XII kal. Maii 19 d Hendecas. 1170 3 1 3 9 II non. Apr. Nonae Aprilis 15 c Hendecas. 1171 4 12 4 10 IX kal. Apr. V kal. Apr. 18 b Hendecas. 1172 5 23 6 11 II idus Apr. XVI kal. Maii 18 a g Hendecas. 1173 6 4 7 12 Kal. Aprilis VI idus Apr. 21 f Hendecas. 1174 7 15 1 13 XII kal. Apr. IX kal. Apr. 17", "candidate_score": 0.62457, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_25_27", "bdc_text": "Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ; Nr. 3092 , Anm. 46 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_70", "psc_text": "460 15 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 c b Ogdoas. 461 1 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii 20 a Ogdoas. 462 2 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 g Ogdoas. 463 3 17 1 5 XIV kal. Maii XI kal. Maii 16 f Hendecas. 464 4 28 3 6 VII idus Apr. II idus Apr. 19 e d Hendecas. 465 5 9 4 7 VI kal. Apr. V kal. Apr. 15 c Hendecas. 466 6 20 5 8 XVII kal. Maii XV kal. Maii 16 b Hendecas. 467 7 1 6 9 II non. Apr. V idus Apr. 19 a Hendecas. 468 8 12 1 10 IX kal. Apr. II kal. Apr. 21 g f Hendecas. 469 9 23 2 11 II idus Apr. Idus Aprilis 15 e Hendecas. 470 10 4 3 12 Kal. Aprilis Nonae Apr.", "candidate_score": 0.624424, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_162", "psc_text": "3 11 5 18 VIII kal. Apr. VI kal. Apr. 16 a Ogdoas. 1066 4 22 6 19 Idus Aprilis. XVI kal. Maii 17 g Ogdoas. 1067 5 3 7 1 IV non Apr. VI idus Apr. 20 f e Ogdoas. 1068 6 14 2 2 XI kal. Apr. X kal. Apr. 15 d Ogdoas. 1069 7 25 3 3 IV idus Apr. II idus Apr. 16 c Ogdoas. 1070 8 6 4 4 III kal. Apr. II non. Apr. 19 b Ogdoas. 1071 9 17 5 5 XIV kal. Maii VIII kal. Maii 20 a g Hendecas. 1072 10 28 7 6 VII idus Apr. VII idus Apr. 15 f Hendecas. 1073 11 9 1 7 VI kal. Apr. II kal. Apr. 18 e Hendecas. 1074 12 20 2 8 XVII kal. Maii XII kal. Maii 19 d Hendecas. 1075 13 1 3 9 II non. Apr. Nonae Aprilis", "candidate_score": 0.623818, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_55", "psc_text": "Littera Dom. Ogdoas. 361 6 0 7 17 Nonae Aprilis. VI idus Apr. 17 g Ogdoas. 362 7 11 1 18 VIII kal. Apr. II kal. Apr. 20 f Ogdoas. 363 8 22 2 19 Idus Aprilis. XII kal. Apr. 21 e Ogdoas. 364 9 3 4 1 IV non. Apr. II non. Apr. 16 d c Ogdoas. 365 10 14 5 2 XI kal. Apr. VI kal. Apr. 19 b Ogdoas. 366 11 25 6 3 IV idus Apr. XVI kal. Maii. 20 a Ogdoas. 367 12 6 7 4 III kal. Apr. Kal. Aprilis 16 g Ogdoas. 368 13 17 2 5 XIV kal. Maii. XII kal. Maii. 16 f e Hendecas. 369 14 28 3 6 VII idus Apr. II idus Apr. 18 d Hendecas. 370 15 9 4 7 VI kal. Apr. V kal. Apr. 15 c Hendecas. 371 1 20 5 8 XVII kal. Maii.", "candidate_score": 0.623363, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_27_29", "bdc_text": "Nr. 3092 , Anm. 46 ; JedinTrient III 116-118 ; NBD X 441-445 ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_105", "psc_text": "Apr. III non. Apr. 18 a g Ogdoas. 691 4 17 6 5 XIV kal. Maii IX kal. Maii 19 f Hendecas. 692 5 28 1 6 VII idus Apr. XVIII kal. Maii 21 e Hendecas. 693 6 9 2 7 VI kal. Apr. III kal. Apr. 17 d Hendecas. 694 7 20 3 8 XVII kal. Maii XIII kal. Maii 18 c b Hendecas. 695 8 1 4 9 II non. Apr. III idus Apr. 21 a Hendecas. 696 9 12 6 10 IX kal. Apr. VII kal. Apr. 16 g Hendecas. 697 10 23 7 11 II idus Apr. XVII kal. Maii 17 f Hendecas. 698 11 4 1 12 Kal. Aprilis VII idus Apr 20 e d Hendecas. 699 12 15 2 13 XII kal. Apr. X kal. Apr. 16 c Hendecas. 700 13 26 4 14 V idus Apr. III idus Apr. 16 b Hendecas. 701", "candidate_score": 0.623044, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_62", "psc_text": "408 8 9 3 7 VI kal. Apr. IV kal. Apr. 16 e d Hendecas. 409 9 20 4 8 XVII kal. Maii XIV kal. Maii 17 c Hendecas. 410 10 1 5 9 II non. Apr. IV idus Apr. 20 b Hendecas. 411 11 12 6 10 IX kal. Apr. VII kal. Apr. 16 a Hendecas. 412 12 23 1 11 II idus Apr. XVIII kal. Maii 16 g f Hendecas. 413 13 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 17 e Hendecas. 414 14 15 3 13 XII kal. Apr. XI kal. Apr. 15 d Hendecas. 415 15 26 4 14 V idus Apr. III idus Apr. 16 c Hendecas. 416 1 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 b a Hendecas. 417 2 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 g Circulus vigesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones.", "candidate_score": 0.620768, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_207", "psc_text": "23 5 11 II idus. Apr. XV kal. Maii 19 f Hendecas. 1363 9 4 6 12 Kal. Aprilis IV non. Apr. 15 e Hendecas. 1364 10 15 1 13 XII kal. Apr. IX kal. Apr. 17 d c Hendecas. 1365 11 26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 b Hendecas. 1366 12 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21 a Hendecas. 1367 13 18 4 16 XV kal. Maii XIV kal. Maii 15 g Circulus septuagesimus tertius, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae. Concurrentes. Cycli lunares. Decima quarta luna. Dies Dominicus Paschae. Luna diei. Littera Dom. Ogdoas. 1368 3 0 6 17 Nonae Aprilis V idus Apr. 14 f e Ogdoas. 1369 4 11 7 18 VIII kal. Apr. Kal. Aprilis 21 d Ogdoas. 1370 5 22 1 19 Idus Aprilis XVIII kal. Maii 15 c Ogdoas. 1371 6 3 2 1 IV non.", "candidate_score": 0.616943, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_114", "psc_text": "3 9 3 7 VI kal. Apr. IV kal. Apr. 16 c b Hendecas. 751 4 20 4 8 XVII kal. Maii XIV kal. Maii 17 a Hendecas. 752 5 1 6 9 II non. Apr. V idus Apr. 19 g Hendecas. 753 6 12 7 10 IX kal. Apr. VIII kal. Apr. 15 f Hendecas. 754 7 23 1 11 II idus Apr. XVIII kal. Maii 16 e d Hendecas. 755 8 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 19 c Hendecas. 756 9 15 4 13 XII kal. Apr. V kal. Apr. 21 b Hendecas. 757 10 26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 a Hendecas. 758 11 7 6 15 IV kal. Apr. IV non. Apr. 18 g f Hendecas. 759 12 18 7 16 XV kal. Maii X kal. Maii 19 e Circulus quadragesimus primus, secundum eumdem Dionysium. Anni Domini. Indictiones. Epactae.", "candidate_score": 0.616255, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_24_26", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 3005 , Anm. 41 ; Nr. 3076 , [3 ] ; Nr. 3090 , [7 ] ;", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_209", "psc_text": "1375 10 17 7 5 XIV kal. Maii X kal. Maii 18 d c Hendecas. 1376 11 28 2 6 VII idus Apr. Idus Aprilis 20 b Hendecas. 1377 12 9 3 7 VI kal. Apr. IV kal. Apr. 16 a Hendecas. 1378 13 20 4 8 XVII kal. Maii XIV kal. Maii 17 g Hendecas. 1379 14 1 5 9 II non. Apr. IV idus Apr. 20 f e Hendecas. 1380 15 12 7 10 IX kal. Apr. VIII kal. Apr. 15 d Hendecas. 1381 1 23 1 11 II idus Apr. XIX kal. Maii 16 c Hendecas. 1382 2 4 2 12 Kal. Aprilis VIII idus Apr. 19 b Hendecas. 1383 3 15 3 13 XII kal. Apr. XI kal. Apr. 15 a g Hendecas. 1384 4 26 5 14 V idus Apr. IV idus Apr. 15 f Hendecas. 1385 5 7 6 15 IV kal. Apr. IV", "candidate_score": 0.61613, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_36", "bdc_text": "s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 .", "psc_chunk_id": "090_Auctor-incertus_-Dionysius-Exiguus_-Cyrillus-Alexandrinus_Circuli-decemnovenales_window_111", "psc_text": "a Hendecas. 730 13 28 6 6 VII idus Apr. V idus Apr. 16 g f Hendecas. 731 14 9 7 7 VI kal. Apr. Kal. Aprilis 19 e Hendecas. 732 15 20 2 8 XVII kal. Maii XII kal. Maii 18 d Hendecas. 733 1 1 3 9 II non. Apr. Nonae Aprilis 15 c Hendecas. 734 2 12 4 10 IX kal. Apr. V kal. Apr. 18 b a Hendecas. 735 3 23 5 11 II idus Apr. XV kal. Maii 19 g Hendecas. 736 4 4 7 12 Kal. Aprilis VI idus Apr. 21 f Hendecas. 737 5 15 1 13 XII kal. Apr. VIII kal. Apr. 17 e Hendecas. 738 6 26 2 14 V idus Apr. Idus Aprilis 18 d c Hendecas. 739 7 7 3 15 IV kal. Apr. Nonae Aprilis 21 b Hendecas. 740 8 18 5 16 XV kal. Maii VIII kal.", "candidate_score": 0.61414, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf051", "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", "max_score": 0.661044, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_341", "psc_text": "eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet cur « Tres Leonis epistolas omnino distinctas cognoscere cogamur, partim (ait Quesnellus) ex ipso Leone, partim ex Lucretii Bracarensis interlocutione, non item cogemur eodem tempore missas existimare. » Nugae quidem. Nam si diversas illas Leonis epistolas non eodem tempore missas confingamus, nec Galliciae concilium ad annum 447 revocandum esset, ut Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum", "candidate_score": 0.661044, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_14_16", "bdc_text": "September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_32", "psc_text": "permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad novos Priscillianus et Instantius animum vertere, ut mox ex sequentibus innotescet. CAPUT IV. Gratianus imperator, a Macedonio circumventus, Instantium et Priscillianum suis sedibus restitui jubet. De Brittone Trevirorum episcopo, illiusque sedis honore et praerogativis. Blondelli et Tillemontii falsae conjecturae rejiciuntur. 1. Necdum tamen, post gravem repulsam quam a Damaso papa Instantius et Priscillianus episcopi passi fuerant, ad plenum exitium res suas perductas esse credidere. Sed, consueta haereticorum obstinata vafritie dominati, adhuc suis malis et exsilio quibus gravabantur mederi cupientes, novum excogitarunt consilium: illud videlicet, ut Mediolanum regrederentur, vana forte quadam spe adducti a magno illius Ecclesiae antistite Ambrosio se in", "candidate_score": 0.659852, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15_17", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten . Im Gegenzug sicherte er zu , dass sich das Reich dem Konzil unterwerfen werde und dass die kanonische Papstwahl im Todesfall von Paul III . gesichert sei .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_32", "psc_text": "permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad novos Priscillianus et Instantius animum vertere, ut mox ex sequentibus innotescet. CAPUT IV. Gratianus imperator, a Macedonio circumventus, Instantium et Priscillianum suis sedibus restitui jubet. De Brittone Trevirorum episcopo, illiusque sedis honore et praerogativis. Blondelli et Tillemontii falsae conjecturae rejiciuntur. 1. Necdum tamen, post gravem repulsam quam a Damaso papa Instantius et Priscillianus episcopi passi fuerant, ad plenum exitium res suas perductas esse credidere. Sed, consueta haereticorum obstinata vafritie dominati, adhuc suis malis et exsilio quibus gravabantur mederi cupientes, novum excogitarunt consilium: illud videlicet, ut Mediolanum regrederentur, vana forte quadam spe adducti a magno illius Ecclesiae antistite Ambrosio se in", "candidate_score": 0.657415, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_73_75", "bdc_text": "Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo . Der Überbringer des vorliegenden Briefes war der St .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", "candidate_score": 0.651709, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_64_66", "bdc_text": "Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam . Cernitur enim tyrannis , quam ille asseruit . Zu Karls V. Bestrebungen , eine monarchische Reichsreform durchzuführen , s. HBBW XX , Nr. 2960 , Anm. 25 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_51", "psc_text": "prorsus dissimulamus. Severi Sulpicii testimonium nos annotasse dumtaxat sufficiat, ex quo nonnisi stolidi aut caecutientes inficiari poterunt Ecclesiam a suis incunabulis usque veluti sacrilegas eas appellationes exhorruisse, quas tamquam ab abusu licitas esse, nimis audacter et temere, elapso saeculo, unus Maiemburgus propugnavit. 2. Maximus igitur, qui omnia imperii jura per fas et nefas tyrannice verterat, posthabita atque despecta tum Aureliani, tum Magni Constantini agendi ratione, etiam ab hoc judicandi munere non abhorruit, sed illud actutum sibi vindicavit. Hoc vero tamquam gravissimum facinus sanctissimi episcopi, quos inter Martinus Turonensis, reputantes, enixe imperatorem exorabant ne capite in haereticos animadverteret; sed, de sacerdotum sententia contentus, eos e suis episcopalibus sedibus juberet extrudi. Primo quidem in hanc sententiam Maximus propendere videbatur, immo et in eam, Martini Turonensis praesertim hortatu, jam descendisse, Severus Sulpicius asseverat. Sed cum Ithacius tunc strenue nimis accusatoris partes obiret, et gravi odio in reos furens apud imperatorem pro horum morte", "candidate_score": 0.647254, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", "candidate_score": 0.644158, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_35_37", "bdc_text": "sollte die Versammlung in Trient wieder einberufen werden ; s. HBBW XX , Nr. 2908 , Anm. 7 und Nr. 3021 , Anm. 18 . ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_45", "psc_text": "episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum de consimilibus fraudibus insimulent. Sed eam fraudem longe abesse a Valentini concilii Actis jam Sirmondi studium indicat. Eadem quippe vir doctus, ex codd. mss. Remen., Lugdun., Anicien., Fossat. et tribus aliis collegii Paris., societ. Jesu, collect. Isidorianae, ut castigatius lucem aspicerent curavit. Eos autem codd. ante 900 annos conscriptos arbitratus est. Quare eorumdem archetyporum exemplarium summa consensio omnem prorsus fraudis suspicionem eripit, ut nobiscum eruditi judicabunt. Age vero nunc ad Priscillianum et Ithacium revertamur. Macedonii itaque hujusque officialium conatibus per Prittanium, seu Brittonem episcopum elusis, simulque occluso aditu, ne ex urbe Trevirorum Ithacium in Hispanias reducerent, gravis rumor oboriri coepit", "candidate_score": 0.643284, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_32", "psc_text": "permisso. Nam ille ipsorum in Urbem adventus, ut causam dicerent, maximum solidissimumque est argumentum episcoporum caeterorumque causas, synodalibus decretis jam ad exitum perductas, Romanorum pontificum auctoritate iterum recognosci et judicari potuisse. Haec autem leviter delibare placuit, ne recentiorum dogmatistarum disserendi ratio nos latere videretur. Jam vero prioribus conatibus frustratis, ad novos Priscillianus et Instantius animum vertere, ut mox ex sequentibus innotescet. CAPUT IV. Gratianus imperator, a Macedonio circumventus, Instantium et Priscillianum suis sedibus restitui jubet. De Brittone Trevirorum episcopo, illiusque sedis honore et praerogativis. Blondelli et Tillemontii falsae conjecturae rejiciuntur. 1. Necdum tamen, post gravem repulsam quam a Damaso papa Instantius et Priscillianus episcopi passi fuerant, ad plenum exitium res suas perductas esse credidere. Sed, consueta haereticorum obstinata vafritie dominati, adhuc suis malis et exsilio quibus gravabantur mederi cupientes, novum excogitarunt consilium: illud videlicet, ut Mediolanum regrederentur, vana forte quadam spe adducti a magno illius Ecclesiae antistite Ambrosio se in", "candidate_score": 0.642808, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_10_12", "bdc_text": "- Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_341", "psc_text": "eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet cur « Tres Leonis epistolas omnino distinctas cognoscere cogamur, partim (ait Quesnellus) ex ipso Leone, partim ex Lucretii Bracarensis interlocutione, non item cogemur eodem tempore missas existimare. » Nugae quidem. Nam si diversas illas Leonis epistolas non eodem tempore missas confingamus, nec Galliciae concilium ad annum 447 revocandum esset, ut Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum", "candidate_score": 0.641556, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_72_74", "bdc_text": "] Ioachimus Vadianus . Adresse auf der Rückseite : Vere pio et erudito viro d. Henrycho Bullingero , amplissimae ecclesiae Tigurinę praesidi , domino et amico spectatissimo .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_121", "psc_text": "haereticos Manichaeos vocarit, quid inde? Nullum dubium est Turribium, defuncto Dictinio, in episcopatu successisse. Hujus igitur studium cum Idatio Lemicae urbis episcopo in detegendis Manichaeis adhibitum nihil obstat quin Dictinius usque ad diem emortualem in Asturicensi throno consederit; non evincit eum e sua sede exturbatum fuisse; non denique eam Ecclesiam a duobus episcopis administratam. Quando enim Dictinius obierat, aut Zosimus, aut Bonifacius Romanam sedem tenebant. Quando vero Turribius et Idatius in occultos animadverterunt Manichaeos, jam sanctus Leo pontificatum gerebat, ut in laudato Chronico idem Idatius affirmat. CAPUT IX. De Toletana synodo, in qua Symphosius et Dictinius tamquam poenitentes suscepti sunt, et de Gallaeciae schismate horum causa exorto. Quesnellianae conjecturae et ratiocinationes annotantur atque rejiciuntur. 1. Relicto in hisce exordiis parumper Quesnello ad nonnulla alia gradum facere statuimus. Ad Toletani videlicet concilii Acta, ad aliarum rerum seriem in hac eadem causa gestarum, ad gravissimum denique illud schisma in Galliciae potissimum provincia", "candidate_score": 0.640947, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11_13", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III . nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_341", "psc_text": "eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet cur « Tres Leonis epistolas omnino distinctas cognoscere cogamur, partim (ait Quesnellus) ex ipso Leone, partim ex Lucretii Bracarensis interlocutione, non item cogemur eodem tempore missas existimare. » Nugae quidem. Nam si diversas illas Leonis epistolas non eodem tempore missas confingamus, nec Galliciae concilium ad annum 447 revocandum esset, ut Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum", "candidate_score": 0.640856, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_8_10", "bdc_text": "Ea caussa alii mittere nolui quam tibi quantumvis occupato nil dubitans , quin tua cura certo et brevi quidem Basileam advolent , etc. Nova : Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_210", "psc_text": "occasione. Novum ejusdem fragmentum de canonicis Scripturis, ex Palat. Vat. bibliot. cod. erutum. 1. Nos itaque, tot tantisque praecedentibus suffulti testimoniis, cum de veritate auctoritateque epistolae 15 S. Leonis Magni minime ambigere possemus, tantummodo eam a mendis purgare, si quae in eam irrepserunt, curavimus. Pro quo quidem labore felicius absolvendo necessaria nobis non defuere subsidia; nam, praeter varios antiquissimos Vaticanos codd., quos nostris oculis lustravimus; praeter Grimaneum archetypum Parisiis asservatum, juxta cujus lectiones Paschasius Quesnellus suam adornasse editionem maxime gloriatur, quem nos ipsi amicorum ope adjuti fideliter exscribere curavimus, illam eamdem epistolam tum ad Vallicellanum, tum ad duo Florentina exemplaria exegimus, ut divino quandoque Nomine opitulante, omnia Leonis Opera puriora, nitidiora auctioraque novis typis prodire possint. Sed jam ad institutum revertamur. Laudata igitur S. pontificis ad Asturicensem episcopum epistola sexdecim subjecta habet capitula, quia totidem discutienda et definienda Turribius Leoni proposuerat. Id ea verba innuunt: Quia ergo dilectio tua fideli", "candidate_score": 0.640095, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_40", "psc_text": "epistola ad Romanum concilium anno Domini 382 scripta, auctore Theodoreto, Brittonem Trevirensem immediate post Damasum et Ambrosium collocant, illumque ante Aquileiensem, Thessalonicensem et Syrmiensem episcopos statuunt, ut nimirum ea agendi ratione, cum illius virtutem, tum auctoritatis amplitudinem indicarent. Lepidum profecto et fabulosum commentum! Sed mirum quod propter hanc imperatorum sedem Brittoni supra Damasum atque Ambrosium primatus praerogativam non asseruerint. At quam frigida sit ejusmodi ratiocinatio, nemo non videt. Si quidem episcopalium sedium honor et praerogativae non ex civili quadam temporalium rerum administratione, non ex saeculi potentia, imperatorum praefectis, vel sedibus, aut denique ex ipsis provinciarum consulibus, quae omnia pro temporum varietate innumeris subjacuere mutationibus, ut sacra et profana indicant monumenta, gradus habebant; sed omnino ex earum origine, antiquitate et fundatoribus repetendae sunt. 5. Quod vero ex conciliorum privilegiis Romanorumque pontificum largitionibus et dispensationibus metropolitae jus aliquibus Ecclesiis attributum reperiatur, illud tamen Trevirorum sedi supra caeteras Galliarum, Hispaniarum et Angliae Brittonis", "candidate_score": 0.637562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9_11", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient . - Er wurde am 6 . November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_341", "psc_text": "eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet cur « Tres Leonis epistolas omnino distinctas cognoscere cogamur, partim (ait Quesnellus) ex ipso Leone, partim ex Lucretii Bracarensis interlocutione, non item cogemur eodem tempore missas existimare. » Nugae quidem. Nam si diversas illas Leonis epistolas non eodem tempore missas confingamus, nec Galliciae concilium ad annum 447 revocandum esset, ut Idatii Chronicum habet, cui omnes ecclesiastici scriptores suffragantur. Etenim prior Leonis epistola kalendis Augusti hujus anni conscripta est, quam S. pontifex, ut saepius diximus, Pervincio diacono patriam remigranti tradidit. Hunc ergo alas habuisse confingere oporteret, ut non temere arbitraremur brevi temporis intervallo Pervincium Galliciam attigisse, et rursum alios nuntios cum", "candidate_score": 0.636183, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_11", "bdc_text": "November 1547 von Karl V. zu Verhandlungen bezüglich der Fortführung des Trienter KonzilsTrient , Konzil aus AugsburgAugsburg zu Paul III .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_333", "psc_text": "synodo proloquens dixit: Credo autem vestrae beatitudinis fraternitatem nosse quia eo tempore quo in his regionibus nefandissimae Priscillianae sectae venena serpebant, beatissimus papa urbis Romae Leo, qui quadragesimus fere apostoli 281 Petri successor exstitit, per Turribium notarium sedis suae ad synodum Galliciae contra impiam Priscillianae haeresis sectam scripta sua direxit. Si de Turribio Asturicensi isthaec verba explicanda forent, mendacium continerent. Is quippe cum esset episcopus, nec sedis apostolicae notarius dicendus est, nec illi munus istud injungendum, ut bajuli instar ad Galliciae synodum litteras deferret. Baronius hanc quaestionem excitari posse intelligens, unicum dumtaxat fuisse Turribium asseverat, cui primum refragatus est Ambrosius Morales rerum Hispanicarum scriptor non contemnendus, duos omnino distinguendos esse Turribios contendens, quorum alter Asturicensi potiebatur episcopatu, ad quem S. Leo Magnus epistolas direxit; alter vero per quem S. pontifex ad Hispaniae scripsit episcopos, qui Roma in Hispanias missus est ut laudatas deferret epistolas. Hanc ergo opinionem adoptavit Quesnellus, qui", "candidate_score": 0.629042, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_15", "bdc_text": "Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_33", "psc_text": "Instantius et Priscillianus episcopi passi fuerant, ad plenum exitium res suas perductas esse credidere. Sed, consueta haereticorum obstinata vafritie dominati, adhuc suis malis et exsilio quibus gravabantur mederi cupientes, novum excogitarunt consilium: illud videlicet, ut Mediolanum regrederentur, vana forte quadam spe adducti a magno illius Ecclesiae antistite Ambrosio se in catholicorum communionem recipiendos. Qua tamen persuasione duo soli episcopi, Instantius videlicet et Priscillianus, ducebantur; nec enim tum erat amplius superstes alius episcopus eorumdem criminum et haereseos socius Salvianus, qui in Urbe jam obierat. Sed res longe aliter ac opinabantur evenerunt. Nam comperta ab Ambrosio Romani pontificis agendi ratione, aeque eis adversari coepit, facinus gravissimum reputans eos audire vel in communionem suscipere, quos apostolica S. Petri sedes exhorruerat. Tum (ait 218 idem Sulpicius) Priscillianus et Instantius vertere consilia, ut quia duobus episcopis, quorum ea tempestate summa auctoritas erat non illuserant, largiendo et ambiendo ab imperatore cupita extorquerent. 2. Eo tempore autem", "candidate_score": 0.628904, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_44", "psc_text": "Retulitne eam Theodoretus quemadmodum in suo autographo descriptam reperiit? Aut Orientales illi Patres de Occidentalium sedium ordine vel optime edocti, vel eum, nihil immutantes, fideliter persecuti sunt? Quis alterutrum affirmabit? Nam imprimis Orientales illi, qui Constantinopolim in concilio convenerant, Romanae Damasi synodo, quae tum agebatur, detrectarunt interesse, se excusantes, post tot innumeras gravissimasque aerumnas Arianorum furore exhaustas, tam longum et laboriosum iter arripere non posse, ut Romam venirent. Ea de causa tres episcopos legatos ad Damasum et Romanam synodum mittunt, Cyriacum, videlicet, Eusebium et Priscillianum, qui secum laudatam a Theodoreto epistolam detulere. Illis ergo Orientis Patribus, cum ordo, quem Occidentales episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum", "candidate_score": 0.619425, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_1_3", "bdc_text": "Dominus Hieronymus Sayle [rus Hieronymus Sailer , geb. 1494 , gest. 1559 , St . Galler Großkaufmann im Dienste der Welser und Korrespondent Vadians . sa ]ncte Textverlust bei Entfernung des Siegels .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_62", "psc_text": "Dei summi timore veniebat, his opem celeriter attulisset, ingens profecto divulsio atque perditio fuisset exorta, 224 et vix sananda postea vitia concrevissent. Quid autem superstitionis et impietatis Priscillianistae, quos ibidem Maximus Manichaeos appellat, admiserint, non argumentis (subjicit) neque suspicionibus incertis, sed ipsorum confessione inter judicia prolatis, malo quod ex gestis ipsis tua sanctitas quam ex nostro ore cognoscat; quia hujusmodi non modo factu turpia, sed etiam foeda dictu, proloqui sine rubore non possumus. Cum hac epistola ergo totius quaestionis inquisitionisque Acta Maximum Tyrannum ad Siricium misisse, omnino constat. 2. Quid autem ad haec rescripserit, aut ex iis Actis S. pontifex judicaverit, hactenus ex nullo Christianae rei monumento erui potest. Illud unum dumtaxat tamquam certissimum contra recentiores quosdam dogmatistas intelligimus: videlicet, Romanos pontifices indirectam saltem in catholicos reges potestatem exercuisse. Non enim Siricius papa de Maximi imperatoris fide percunctatus fuisset, non scripto ejus professionem expetivisset, nisi a supremo sacerdotii munere judicandi", "candidate_score": 0.615847, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_9", "bdc_text": "Der cardinalCristoforo MadruzzoMadruzzo , Christoforo , geb. 1512 , gest. 1578 , Bischof von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_318", "psc_text": "Sed cum haec omnia catholicis eruditissimisque viris notissima sint, in praesens silentio premere statuo, causas potius dicturus ob quas confictionis aliquid ea in epistola redarguere possent. 6. Viribus imprimis destitutum censeri oportet quod ex epistolae inscriptione objicerent. Eam videlicet in veteribus etiam editis exemplaribus Eucherii, seu Eleutherii, nomen praeferre. Id sane haudquaquam inficiatus est cardinalis de Aguirre, qui Profuturo Bracarensi, Gallaeciae episcopo metropolita, inscribendam hanc epistolam docuit. Sed ex hac objectione quid? Nulla enim ratione amanuensium lapsus et oscitantia exploratissimae veritati obesse potuit. Quare minus prudens et prorsus futilis eorum eruditio censeri debet, qui ex corrupto alicujus monumenti titulo et inscriptione suppositionis et falsitatis argumenta desumere conantur. Nimis quippe frequens et solemnis fuit ejusmodi amanuensium lapsus, 278 in exscribendis praesertim personarum et locorum propriis nominibus, ut in cujusque aetatis et idiomatum manuscriptis exemplaribus videre est. Illud vero in praesens ad nostram rem spectat, nimirum pro Eucherio, seu Eleutherio, Profuturi nomen", "candidate_score": 0.612959, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_37", "bdc_text": "ist von Rom khomen , nammlich cardinalMadruzzo , Christoforo von Trient .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_45", "psc_text": "episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum de consimilibus fraudibus insimulent. Sed eam fraudem longe abesse a Valentini concilii Actis jam Sirmondi studium indicat. Eadem quippe vir doctus, ex codd. mss. Remen., Lugdun., Anicien., Fossat. et tribus aliis collegii Paris., societ. Jesu, collect. Isidorianae, ut castigatius lucem aspicerent curavit. Eos autem codd. ante 900 annos conscriptos arbitratus est. Quare eorumdem archetyporum exemplarium summa consensio omnem prorsus fraudis suspicionem eripit, ut nobiscum eruditi judicabunt. Age vero nunc ad Priscillianum et Ithacium revertamur. Macedonii itaque hujusque officialium conatibus per Prittanium, seu Brittonem episcopum elusis, simulque occluso aditu, ne ex urbe Trevirorum Ithacium in Hispanias reducerent, gravis rumor oboriri coepit", "candidate_score": 0.608563, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1", "max_score": 0.660312, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_11", "psc_text": "et quoniam inter quattuor menses agi causam praeceperat imperator, ideo diem iam transisse dicebant et petebant, ut tamquam in contumaces catholicos sententia proferretur, quasi catholici absentes essent aut Donatistae aliquando ad agendam causam illis absentibus intrauissent aut admoniti catholici uel euocati defuissent. ista ergo calumniose et tergiuersatorie, quae nec in foro iure agerentur, dicebant, nolentes ut aliquid ageretur. sed 9 noluissent scripsi uoluissent fv, cf. cap. 10 extr. 21 hos] hoc / 23 quia] quin f 27 intra v, cf. p. 61, 1. 63, 28 et index 'inter' ad hoc eis respondit ipse cognitor, quod in Calendas lunias pars utraque consenserit, quamuis etiamsi quaelibet pars adhuc usque non occurrisset, duos alios menses superesse potuisse, quos imperator adiunxit trinis edictis fuisse seruandos. § 9 Nono loco, quoniam cognitor superius dixerat de tempore praescribere, ut causa non ageretur, non episcopalis, sed forensis potius esse obiectionis, inuenit occasionem pars Donati, qua diceret nihil", "candidate_score": 0.660312, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_37", "psc_text": "inuenirentur occasiones, quibus prolixi temporis morae ac dilationes ingererentur, asserebant omnino quod peterent ad causam non pertinere, quandoquidem collationem ab eis petitam ipse imperator apertissime ostenderet, qui cognitorem dederat, ut 24 cf. Gesta tertiae cognitionis cap. 85 sqq. 9 coeperant f 28 mandata catholicorum deleui 83 qui] cui f 4* superstitionem manifesta ratio confutaret, et uehementer urgebant, ut remotis omnibus morarum interpositionibus et aliarum interponendarum inquisitionibus id potius ageretur, quod ea collatione agi ab imperatore praeceptum est, quam et petitam ab illo et concessam esse constabat. § 3 Inter haec etiam de catholico nomine, apud quos potius esset, pauca ab utraque parte inuicem dicta et obiecta sunt, et iussum est principali causae potius reseruari. et post aliquanta identidem cum catholici nominis facta mentione dicerent Donatistae apud se potius esse catholicam, interlocutus est cognitor se interim sine cuiusquam praeiudicio non posse aliter appellare catholicos, quam eos appellauit imperator a quo cognitor", "candidate_score": 0.653376, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_27", "psc_text": "plures quam centum uiginti, hoc est tertiam partem omnium eorum in suis sedibus aegrotasse potuisse et ideo non uenisse Carthaginem. § 15 Quinto decimo loco egressis omnibus, qui iam superfiuosuperfluo praesentes erant, et remanentibus eis, quos necessarios utrique delegerant, in perendinum diem collatio dilata est utrorumque consensu, quoniam dies praesens iam uidebatur emensus. COLLATIO SECUNDI DIEI. § 1 Primo loco, cum die intermisso ad memoratum locum, sicut placuerat et constitutum fuerat, conueniretur, obtulit consessum iterum cognitor, deprecans ut fieret. et mox catholici consederunt, Donatistae autem recusauerunt. in qua recusatione inter cetera id quoque dixerunt, quod scriptum sibi esset cum talibus non sedere. ad hoc catholici, ne morae fierent, tunc non responderunt, sed opportuniore loco in tertii diei collatione. tunc ergo etiam ipse cognitor stando se cogniturum esse respondit. § 2 Secundo loco recitata est notoria, quam pridie dederant petentes, ut sibi mandatum catholicorum ederetur, quo 20 primo loco] cf. Mansi", "candidate_score": 0.647364, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_13_15", "bdc_text": "März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen . Dieser forderte durch seinen Gesandten die Rückverlegung des Konzils von Bologna Bologna nach Trient und die Entsendung von päpstlichen Legaten nach AugsburgAugsburg , um über das Interim Augsburg zu beraten .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_0", "psc_text": "COLLATIO PRIMI DIEI. [PRAEFATIO] Cum catholici episcopi et partis Donati iussu imperatoris disputando inter se gestis apud tribunum et notarium Marcellinum cognitorem habitis contulissent, multum prolixa eorundem gestorum est facta conscriptio, quamuis posset totum multo breuius agi. sed qui causam bonam non se habere sciebant, id egerunt primum quantum potuerunt, ut nec ipsa collatio fieret et ut prorsus causa ipsa non ageretur. sed quia hoc obtinere minime potuerunt, id effecerunt multiplicitate gestorum, ut quod actum est non facile legeretur. unde uisum est isto breuiario cuncta complecti, ut ad signa numerorum, quae et in isto breuiculo et in ipsis gestis annotantur, sine difficultate quisque inueniat quod uoluerit. § 1 Ingressis itaque utrisque partibus primo loco recitatum est rescriptum imperatoris, quo iussit collationem inter memoratos episcopos fieri, ut superstitionem manifesta ratio confutaret. § 2 Secundo loco recitatum est edictum ipsius cognitoris, quod per prouinciam misit, ut conuenirentur utriusque partis episcopi et intra", "candidate_score": 0.647055, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_12_14", "bdc_text": "nach Rom gesandt , da dieser nach der am 11 . März 1547 beginnenden achten Sitzung des Konzils den Tagungsort von Trient ( Reichsterritorium ) nach Bologna Bologna ( Teil des Kirchenstaats ) verlegt und schließlich am 6 . September 1547 auf unbestimmte Zeit vertagt hatte , um es dem Einfluss des Kaisers zu entziehen .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_11", "psc_text": "et quoniam inter quattuor menses agi causam praeceperat imperator, ideo diem iam transisse dicebant et petebant, ut tamquam in contumaces catholicos sententia proferretur, quasi catholici absentes essent aut Donatistae aliquando ad agendam causam illis absentibus intrauissent aut admoniti catholici uel euocati defuissent. ista ergo calumniose et tergiuersatorie, quae nec in foro iure agerentur, dicebant, nolentes ut aliquid ageretur. sed 9 noluissent scripsi uoluissent fv, cf. cap. 10 extr. 21 hos] hoc / 23 quia] quin f 27 intra v, cf. p. 61, 1. 63, 28 et index 'inter' ad hoc eis respondit ipse cognitor, quod in Calendas lunias pars utraque consenserit, quamuis etiamsi quaelibet pars adhuc usque non occurrisset, duos alios menses superesse potuisse, quos imperator adiunxit trinis edictis fuisse seruandos. § 9 Nono loco, quoniam cognitor superius dixerat de tempore praescribere, ut causa non ageretur, non episcopalis, sed forensis potius esse obiectionis, inuenit occasionem pars Donati, qua diceret nihil", "candidate_score": 0.645607, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_42_44", "bdc_text": "Dabey aber momletmunkelt. man , eß möcht sich alle unrůw in Italien ziechen. Vgl . zu Gerüchten über einen drohenden Krieg zwischen Papst Paul III . und Karl V. zuletzt 18000 , 18000 mit fn18000-8 .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_7", "psc_text": "ut uniuersi qui uenerant praesentes essent in eo loco ubi erat futura collatio, cum tamen illic ex catholicis episcopis illi soli adessent, quos edicto suo cognitor deiinieratdefinierat, ut, si aliquis tumultus existeret, quod catholici ualde metuebant, non illis imputaretur qui paucissimi adessent, sed eis potius qui multitudinem suam praesentem esse uoluissent. in eisdem litteris etiam tota ipsa causa comprehensa est, ut ostenderetur ecclesia catholica non esse pars Donati, sed illa potius, quae per totum mundum fructificaret et cresceret incipiens ab Hierusalem secundum sacram scripturam, et quia nihil ei praeiudicarent, quicumque in ea mali fuissent diuino in fine iudicio separandi, et quia nec in ipsum Caecilianum maiores eorum aliquid probare potuerunt, qui iudiciis ecclesiasticis et maxime imperatoris, apud quem ab eis fuerat accusatus, innocens inuentus et pronuntiatus est. et quia de iussionibus imperatorum, quae pro catholica constituuntur, solent facere inuidiam, commemoratum est etiam de sancta scriptura reges decreuisse in regno suo", "candidate_score": 0.631441, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "10_sent_62_64", "bdc_text": "- Gemeint sind die Fürsten und Stände Deutschland , Reichsstände . große klag , allerlay beschwerden und unbillikhaiten . Et cupiunt optimi quique insperatam aliquam de caesare Karl V. victoriam .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa014a.opp-lat1_window_8", "psc_text": "quia nec in ipsum Caecilianum maiores eorum aliquid probare potuerunt, qui iudiciis ecclesiasticis et maxime imperatoris, apud quem ab eis fuerat accusatus, innocens inuentus et pronuntiatus est. et quia de iussionibus imperatorum, quae pro catholica constituuntur, solent facere inuidiam, commemoratum est etiam de sancta scriptura reges decreuisse in regno suo grauissimas poenas eis, qui blasphemassent deum; commemorata etiam 8 edict. cogn.] cf. Mansi pag. 63 12 litt. catli.] epist. 129 23 cf. Luc. 24, 47 31 cf. Dan. 3, 96 32 commemorata] add. est v causa Maximianistarum, quos et iudiciis ipsi publicis insectati sunt et ex quibus damnatis quosdam in honoribus integris susceperunt nec ab eis in schismate datum baptismum destrugeruntdestruxerunt, quod eos, quibus dilationem dederunt Maximiano communicantibus, dixerunt illius contagio non fuisse pollutos, et cetera quae eisdem litteris continentur..haec autem omnia ideo ibi commemorata sunt, ne forte, si secum cogitassent Donatistae et uiderent, quam malam causam haberet pars Donati,", "candidate_score": 0.626713, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }