{
  "letter_id": "11010",
  "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11010",
  "dominant_topic": 1,
  "topic_dist": [
    0.062818,
    0.065337,
    0.048886,
    0.057134,
    0.048438,
    0.042945,
    0.047637,
    0.049874,
    0.044131,
    0.048386,
    0.045678,
    0.048336,
    0.040831,
    0.050118,
    0.050463,
    0.049622,
    0.046696,
    0.047245,
    0.056962,
    0.048462
  ],
  "citations": [
    {
      "rank": 1,
      "cf_id": "cf036",
      "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae",
      "max_score": 0.695816,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_235",
          "psc_text": "innumeris hujuscemodi testimoniis informati, principaliter ad Deum converti, quantocius festinemus; dicit enim Scriptura: Ne tardaveris converti ad Dominum, et ne differas de die in diem, ne subito veniat ira ejus, et in tempore vindictae disperdat te (Eccli. V, 8) . Conversi autem, de remissione peccatorum nullatenus desperemus, tenentes Domini fidele promissum, qui ait: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX secundum LXX) . Pressuras tribulationesque praesentis temporis longanimiter toleremus, et a timore Dei nullatenus discedamus; praecipit enim nos Apostolus, esse in tribulatione patientes (Rom. XII, 12) . Qui etiam correptionem praesentis temporis, ad evitandam futuri judicii poenam, multum nobis prodesse testatur, dicens: Cum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32) . CAP. XVI. In tribulationibus nostris gratias Deo agamus. --22. Verum in ipsis tribulationibus gratias agamus Domino, et hoc quod sanctus Azarias dixit in fornace, nos in tribulatione dicamus: Benedictus",
          "candidate_score": 0.695816,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_681",
          "psc_text": "appareat illi nos consepultos esse per baptismum in morte (Rom. VI, 4), in cujus uno cum Patris et Spiritus sancti constat nomine baptizatos. Quod duorum magnorum luminarium, Petri scilicet Paulique, verbis, tanquam splendentibus radiis illustrata, eorumque decorata corporibus, ROMANA, QUAE MUNDI CACUMEN EST, tenet et docet Ecclesia, totusque cum ea Christianus orbis, et ad justitiam nihil haesitans credit, et ad salutem non dubitat confiteri. Nam beati Petri Judaeis Filium Dei praedicantis haec verba sunt: Poenitentiam agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Jesu Christi in remissionem peccatorum (Act. II, 38) . Beatus quoque Paulus, ut in morte Christi nos baptizatos firmissime crederemus, in ea quam Romanis scribit epistola, hoc salutis nostrae mysterium, tanquam in eminentissima cunctis ad videndum specula collocavit, dicens: Quicunque in Christo baptizati sumus, in morte ipsius baptizati sumus; consepulti enim sumus cum illo per baptismum in mortem (Rom. VI, 3) . 22. Quisquis igitur duas asserere nititur",
          "candidate_score": 0.676745,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_235",
          "psc_text": "innumeris hujuscemodi testimoniis informati, principaliter ad Deum converti, quantocius festinemus; dicit enim Scriptura: Ne tardaveris converti ad Dominum, et ne differas de die in diem, ne subito veniat ira ejus, et in tempore vindictae disperdat te (Eccli. V, 8) . Conversi autem, de remissione peccatorum nullatenus desperemus, tenentes Domini fidele promissum, qui ait: Cum conversus fueris, et ingemueris, salvus eris (Isa. XXX secundum LXX) . Pressuras tribulationesque praesentis temporis longanimiter toleremus, et a timore Dei nullatenus discedamus; praecipit enim nos Apostolus, esse in tribulatione patientes (Rom. XII, 12) . Qui etiam correptionem praesentis temporis, ad evitandam futuri judicii poenam, multum nobis prodesse testatur, dicens: Cum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32) . CAP. XVI. In tribulationibus nostris gratias Deo agamus. --22. Verum in ipsis tribulationibus gratias agamus Domino, et hoc quod sanctus Azarias dixit in fornace, nos in tribulatione dicamus: Benedictus",
          "candidate_score": 0.670108,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_1_3",
          "bdc_text": "Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_172",
          "psc_text": "multumque diligenda! 3. Caritatem non diligit qui eam non habet. --Verumtamen non omnes qui caritatem mirantur et laudant, statim diligunt caritatem; et ideo, nisi eam quisque diligat, nihil ei proderit quod eam miratur et laudat. Tunc autem fructuosa est admiratio caritatis, et laudatio, si non desit in admirante atque laudante dilectio. Sed nunquid sicut eam possunt admirari atque laudare 183 qui eam non habent, ita possunt eam diligere qui eam necdum habent? Nequaquam; caritas quippe ipsa est dilectio: quomodo autem dilectionem jam diligit, qui dilectionem habere non coepit? Nam ecce multa visu corporeo videmus, ubi non hoc est ipse visus, quod est illud quod eo videmus: quia illud est sensus quo videmus, illud autem sensibile quod videmus; et cum illud quod videtur ab oculis tollitur, si sanitas inest oculis, sic illud quod videbatur a sensu videntis aufertur, ut ipse sensus a vidente nullatenus auferatur: ita fit ut videndi sensus in",
          "candidate_score": 0.655385,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_327",
          "psc_text": "praedixit, non credentem autem damnandum sine dubitatione monstravit. In non credente quippe nulla fuit futuri ratio facienda baptismatis. Qui enim non crediderit, sive baptizetur, sive non baptizetur, sine dubitatione damnabitur. 7. Hac autem sententia, qua Dominus statuit atque definivit omnem non credentem sempiterna punitione damnandum, non solum eos quos hujus vitae finis a sacramento baptismatis invenit alienos, verum etiam omnes haereticos divina non dubium est definitione damnandos. Si enim fides, quam unam esse beatus Paulus divino Spiritu repletus asseverat, illa est utique quae non ficta, sed vera (Ephes. IV, 5); quia finis praecepti est caritas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5) ; quomodo credere dicitur, a quo fidei veritas non tenetur? Quidquid enim credentis animum continet quod a fidei veritate cognoscitur alienum, necesse est id esse mendacium. Odit autem Dominus omnes qui operantur iniquitatem, et perdet eos qui loquuntur mendacium (Psal. V,",
          "candidate_score": 0.651449,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_507",
          "psc_text": "per gratiam benignus est et propitius. Capitur autem habitans, ab aliis amplius, et ab aliis minus. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Attende, quaeso, in his verbis beati Augustini discretionem capitis membrorumque 257 certissimam. Ab illis enim quibus ad mensuram dat Deus Spiritum, capitur habitans, ab aliis amplius, ab aliis minus. Quid est autem capi nisi intelligi atque cognosci? Cum autem de Christo idem beatus Augustinus loqui vellet, vide quid ait: « De ipso, inquit, capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Nempe ipse beatus Augustinus ait, quoniam Deus habitans capitur: quocirca ab illo plenitudo divinitatis sine dubio capitur, in quo ipsa divinitatis habitat plenitudo. In eo autem capitur, in quo cognoscitur. Illi ergo in quo habitat omnis plenitudo divinitatis, non potest ipsius plenitudinis plena non",
          "candidate_score": 0.647789,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_36_38",
          "bdc_text": "aut etiam morte doctoris LutheriZu Luthers Erkrankung vgl . WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_535",
          "psc_text": "mortem susciperet, et solvens dolores inferni, mors ipse mortis misericorditer ac mirabiliter exstitisset, sicut jam dixerat per Prophetam: Ero mors tua, o mors; ero morsus tuus, inferne (Ose. XIII, 14) . Hanc horam in oratione a Domino calicis nomine nuncupatam beatus evangelista subsequenter ostendit, ejusdem Domini oratione subjecta, qua dicit: Abba, Pater, omnia tibi possibilia sunt: transfer calicem hunc a me (Marc. XIV, 36) . Nempe manifestum est hoc fuisse orare ut transiret ab eo hora, quod erat dicere ut calix transferretur ab eo. Ubi, ut dixi, caput nostrum in se membrorum suorum susceptam demonstravit infirmitatem, quibus se daturum noverat patiendi virtutem, ut doceret non ex hoc evacuandum meritum passionis, si homini pro Christi fide et caritate passuro, promptum spiritum quatere niteretur ex infirmitate carnis veniens trepidatio voluntatis, sed potius divinae voluntati se ipsa voluntas humana subjiceret, et ex infirmitate virtutem, praevalente spiritalis gratiae munere, perfecisset: ab illo sibi facultatem",
          "candidate_score": 0.640949,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_36_38",
          "bdc_text": "aut etiam morte doctoris LutheriZu Luthers Erkrankung vgl . WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus .",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_815",
          "psc_text": "susceptione indefessa permansit perfectio caritatis, quae Unigenitum Deum fecit usque ad mortem pro nobis accedere, et confusione contempta crucis opprobrium sustinere. 10. Propter quod tristitiam, moerorem, vel quas nostrarum animarum infirmitates habuit Christus, veras quidem, sed voluntarias habuit. Veras scilicet, ut manifestum in se animae rationalis monstraret affectum; voluntarias, ut nostris infirmitatibus adfuturum ostenderet suae virtutis auxilium; ut agnosceremus nos ipso adjuvante in infirmitatibus, quas necessitate patimur, fulciendos. Qui propterea voluntate nostras infirmitates acciperet, ut et in hac vita infirmitatum necessitate turbatis auxilium contulisset, et post hanc vitam omnem a nobis infirmitatis necessitatem misericorditer abstulisset. Ac sic omnis fidelis agnoscens Christum participem humanae infirmitatis, certissime speraret participem se fore divinae virtutis, nec se ambigeret illius virtute firmandum, quem pro se cognovisset non necessitate, sed voluntate turbatum; in ipso habiturum aeternam laetitiam, cui suam voluntate videret inesse tristitiam, qui sicut mansit in tribulatione tranquillus, in morte securus, sic in infirmitate fortissimus,",
          "candidate_score": 0.639901,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_9_11",
          "bdc_text": "Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_507",
          "psc_text": "per gratiam benignus est et propitius. Capitur autem habitans, ab aliis amplius, et ab aliis minus. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Attende, quaeso, in his verbis beati Augustini discretionem capitis membrorumque 257 certissimam. Ab illis enim quibus ad mensuram dat Deus Spiritum, capitur habitans, ab aliis amplius, ab aliis minus. Quid est autem capi nisi intelligi atque cognosci? Cum autem de Christo idem beatus Augustinus loqui vellet, vide quid ait: « De ipso, inquit, capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Nempe ipse beatus Augustinus ait, quoniam Deus habitans capitur: quocirca ab illo plenitudo divinitatis sine dubio capitur, in quo ipsa divinitatis habitat plenitudo. In eo autem capitur, in quo cognoscitur. Illi ergo in quo habitat omnis plenitudo divinitatis, non potest ipsius plenitudinis plena non",
          "candidate_score": 0.634598,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_507",
          "psc_text": "per gratiam benignus est et propitius. Capitur autem habitans, ab aliis amplius, et ab aliis minus. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Attende, quaeso, in his verbis beati Augustini discretionem capitis membrorumque 257 certissimam. Ab illis enim quibus ad mensuram dat Deus Spiritum, capitur habitans, ab aliis amplius, ab aliis minus. Quid est autem capi nisi intelligi atque cognosci? Cum autem de Christo idem beatus Augustinus loqui vellet, vide quid ait: « De ipso, inquit, capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Nempe ipse beatus Augustinus ait, quoniam Deus habitans capitur: quocirca ab illo plenitudo divinitatis sine dubio capitur, in quo ipsa divinitatis habitat plenitudo. In eo autem capitur, in quo cognoscitur. Illi ergo in quo habitat omnis plenitudo divinitatis, non potest ipsius plenitudinis plena non",
          "candidate_score": 0.633021,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_506",
          "psc_text": "homo ad corporis oculum, ut credens in eum qui videri corporaliter potuit, curareris ad eum ipsum videndum, quem spiritaliter videre non poteras. His verbis ostendit beatus Augustinus in spiritalibus rebus hoc esse capere quod videre, neque aliud esse videre quam intelligere, nec intelligere aliud esse quam nosse. Hinc est quod in libro de Praesentia Dei (Epist. ad Dardanum alias 57, nunc 187), cum soli Filio dat plenam divinitatis capacitatem, soli plenam divinitatis ostendit inesse notitiam. In memorato quippe libro his utitur verbis: « Deus igitur ubique praesens est, et ubique totus praesens, nec ubique habitans, sed in templo suo, cui per gratiam benignus est et propitius. Capitur autem habitans, ab aliis amplius, et ab aliis minus. De ipso vero capite nostro Apostolus ait: Quoniam in ipso habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II, 9) . » Attende, quaeso, in his verbis beati Augustini discretionem capitis membrorumque 257 certissimam. Ab illis",
          "candidate_score": 0.626387,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 2,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia",
      "max_score": 0.692988,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_28",
          "psc_text": "oramus, cum oramus, ut qui stat, stet, nisi ut perseveret. Item Judas apostolus, cum dicit, Ei autem qui potens est conservare vos sine offensione, et constituere ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia (Judae 24): nonne apertissime ostendit donum Dei esse, in bono perseverare usque in finem? Quid enim aliud donat, qui conservat sine offensione, ut constituat ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia, nisi perseverantiam bonam? Quid est etiam quod in Apostolorum Actibus legimus, Audientes autem Gentes gavisae sunt, et exceperunt Verbum Domini, et crediderunt quotquot erant ordinati in vitam aeternam (Act. XIII, 48) ? Quis in aeternam vitam potuit ordinari, nisi perseverantiae dono? Quandoquidem qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22) . Qua salute, nisi aeterna? Cum vero in oratione dominica Deo Patri dicimus, Sanctificetur nomen tuum (Id. VI, 9) : quid aliud dicimus, quam ut nomen ejus sanctificetur in nobis? Quod cum jam",
          "candidate_score": 0.692988,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_27",
          "psc_text": "hoc ipsum, quoniam qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu (Philipp. I, 3-6) : quid aliud eis quam perseverantiam in bono usque in finem, de Dei miseratione promittit? Itemque ubi dicit, Salutat vos Epaphras, qui ex vobis est servus Christi Jesu, semper certans pro vobis in orationibus, ut stetis perfecti et pleni in omni voluntate Dei (Coloss. IV, 12) : quid est, ut stetis, nisi, Ut perseveretis? Unde dictum est de diabolo, In veritate non stetit (Joan. VIII, 44) : quia fuit ibi, sed non permansit. Nam utique isti in fide jam stabant. Nec aliud oramus, cum oramus, ut qui stat, stet, nisi ut perseveret. Item Judas apostolus, cum dicit, Ei autem qui potens est conservare vos sine offensione, et constituere ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia (Judae 24): nonne apertissime ostendit donum Dei esse, in bono perseverare usque in finem? Quid enim aliud",
          "candidate_score": 0.683185,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_28",
          "psc_text": "oramus, cum oramus, ut qui stat, stet, nisi ut perseveret. Item Judas apostolus, cum dicit, Ei autem qui potens est conservare vos sine offensione, et constituere ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia (Judae 24): nonne apertissime ostendit donum Dei esse, in bono perseverare usque in finem? Quid enim aliud donat, qui conservat sine offensione, ut constituat ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia, nisi perseverantiam bonam? Quid est etiam quod in Apostolorum Actibus legimus, Audientes autem Gentes gavisae sunt, et exceperunt Verbum Domini, et crediderunt quotquot erant ordinati in vitam aeternam (Act. XIII, 48) ? Quis in aeternam vitam potuit ordinari, nisi perseverantiae dono? Quandoquidem qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22) . Qua salute, nisi aeterna? Cum vero in oratione dominica Deo Patri dicimus, Sanctificetur nomen tuum (Id. VI, 9) : quid aliud dicimus, quam ut nomen ejus sanctificetur in nobis? Quod cum jam",
          "candidate_score": 0.678775,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_27",
          "psc_text": "hoc ipsum, quoniam qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu (Philipp. I, 3-6) : quid aliud eis quam perseverantiam in bono usque in finem, de Dei miseratione promittit? Itemque ubi dicit, Salutat vos Epaphras, qui ex vobis est servus Christi Jesu, semper certans pro vobis in orationibus, ut stetis perfecti et pleni in omni voluntate Dei (Coloss. IV, 12) : quid est, ut stetis, nisi, Ut perseveretis? Unde dictum est de diabolo, In veritate non stetit (Joan. VIII, 44) : quia fuit ibi, sed non permansit. Nam utique isti in fide jam stabant. Nec aliud oramus, cum oramus, ut qui stat, stet, nisi ut perseveret. Item Judas apostolus, cum dicit, Ei autem qui potens est conservare vos sine offensione, et constituere ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia (Judae 24): nonne apertissime ostendit donum Dei esse, in bono perseverare usque in finem? Quid enim aliud",
          "candidate_score": 0.677416,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_44",
          "psc_text": "gratias agamus: quantum vero abscondere, non adversus ejus consilium murmuremus, sed hoc quoque nobis saluberrimum esse credamus. Tu autem quisquis inimicus ejus gratiae sic interrogas, ipse quid dicis? Bene, quod te non negas esse christianum, et catholicum jactas. Si ergo confiteris, donum Dei esse perseverare in bono usque in finem; cur hoc donum ille accipiat, ille non accipiat, puto quod mecum pariter nescis, et ambo hic inscrutabilia judicia Dei penetrare non possumus. Aut si ad liberum arbitrium hominis, quod non secundum Dei gratiam, sed contra eam defendis, pertinere dicis ut perseveret in bono quisque, vel non perseveret, non Deo donante si perseveret, sed humana voluntate faciente; quid moliturus es contra verba dicentis, Rogavi pro te, Petre, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) ? An audebis dicere etiam rogante Christo ne deficeret fides Petri, defecturam fuisse si Petrus eam deficere voluisset, hoc est, si eam usque in finem perseverare noluisset?",
          "candidate_score": 0.672565,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_29",
          "psc_text": "potuit ordinari, nisi perseverantiae dono? Quandoquidem qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22) . Qua salute, nisi aeterna? Cum vero in oratione dominica Deo Patri dicimus, Sanctificetur nomen tuum (Id. VI, 9) : quid aliud dicimus, quam ut nomen ejus sanctificetur in nobis? Quod cum jam per lavacrum regenerationis effectum sit, quare quotidie a fidelibus poscitur, nisi ut in eo quod factum est in nobis, perseveretur a nobis? Nam et beatus Cyprianus hoc sic intelligit: exponens quippe eamdem orationem, « Dicimus, » inquit, « Sanctificetur nomen tuum; non quod optemus Deo, ut sanctificetur orationibus nostris; sed quod petamus a Deo, ut nomen ejus sanctificetur in nobis. Caeterum a quo Deus sanctificatur, qui ipse sanctificat? Sed quia ipse dixit, Sancti estote, quoniam et ego sanctus sum (Levit. XIX, 2) ; id petimus et rogamus, ut qui in Baptismo sanctificati sumus, in eo quod esse coepimus perseveremus. »",
          "candidate_score": 0.665251,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_28",
          "psc_text": "oramus, cum oramus, ut qui stat, stet, nisi ut perseveret. Item Judas apostolus, cum dicit, Ei autem qui potens est conservare vos sine offensione, et constituere ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia (Judae 24): nonne apertissime ostendit donum Dei esse, in bono perseverare usque in finem? Quid enim aliud donat, qui conservat sine offensione, ut constituat ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia, nisi perseverantiam bonam? Quid est etiam quod in Apostolorum Actibus legimus, Audientes autem Gentes gavisae sunt, et exceperunt Verbum Domini, et crediderunt quotquot erant ordinati in vitam aeternam (Act. XIII, 48) ? Quis in aeternam vitam potuit ordinari, nisi perseverantiae dono? Quandoquidem qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22) . Qua salute, nisi aeterna? Cum vero in oratione dominica Deo Patri dicimus, Sanctificetur nomen tuum (Id. VI, 9) : quid aliud dicimus, quam ut nomen ejus sanctificetur in nobis? Quod cum jam",
          "candidate_score": 0.661466,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-correptione-et-gratia_window_12",
          "psc_text": "omnes (I Thess. III, 12) . Praecipit, ut habeatur charitas: corripit, quia non habetur charitas: orat, ut abundet charitas. O homo, in praeceptione cognosce quid debeas habere; in correptione cognosce tuo te vitio non habere; in oratione cognosce unde accipias quod vis habere. CAPUT IV. 6. « Quomodo, » inquit, « meo vitio non habetur, quod non accepi ab illo, a quo nisi detur, non est omnino alius unde tale ac tantum munus habeatur? » Patimini me paululum, fratres mei, non adversum vos, quorum rectum est cor cum Deo, sed adversus eos qui terrena sapiunt, vel adversus ipsas humanas cogitationes, pro coelestis et divinae gratiae veritate certare. Hoc enim dicunt, qui in suis malignis operibus ab hujus gratiae praedicatoribus corripi nolunt: « Praecipe mihi quid faciam: et si fecero, age pro me gratias Deo, qui mihi ut facerem dedit; si autem non fecero, non ego corripiendus sum, sed ille orandus",
          "candidate_score": 0.639548,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 3,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "054_Leo-I_Epistolae",
      "max_score": 0.69247,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455",
          "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.",
          "candidate_score": 0.69247,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406",
          "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem",
          "candidate_score": 0.683431,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_32",
          "psc_text": "hoc capite epistolam ad Januarium repudiemus, ac si disciplinam eo tempore ignotam praeferat. 18. Quos vero canones Leo intellexerit, cum hac in re canonum constitutionem allegavit; quoniam de disciplina ex dictis constat, si in magna antiquorum monumentorum penuria nullum certum canonem, constitutionem nullam proferre possimus, nihil praejudicat. Forte S. pontifex Nicaenum canonem 8, qui de Catharis seu Novatianis statuit, ex disciplina sui temporis ita intelligendum et indicandum putavit, ut omnes haereticos schismaticosque comprehenderet. Quod si Innocentius I, epist. 17 ad Macedones c. 3, de Novatianis tantum eum canonem loqui, nec ad aliarum haeresum clericos pertinere affirmavit, idem tamen pontifex in eadem epistola non inficiatur hoc beneficium solis Novatianis decretum, nedum ad alios schismaticos, sed etiam ad haereticos posse extendi, ubi pacis bonum et necessitas hanc indulgentiam requirant: ac propterea approbandum censuit judicium Anisii et sociorum ejus, qui ordinatos a Bonoso haeretico in suos gradus receperant; et similiter epistola 3 ad",
          "candidate_score": 0.682591,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_454",
          "psc_text": "Flavianus etiam monuerat (Epist. 26), cum etiam sine concilio, et antequam haberetur synodus Chalcedonensis, tota Ecclesia illam susceperit, eidemque episcopi suas subscriptiones apposuerint, non ut vim et auctoritatem illi adjicerent, sed ut se catholicos probarent, et ne, si renuerent, haeretici haberentur. Jam enim vulgatum fuerat, quod postea omnes reverendissimi episcopi clamaverunt in Chalcedonensi, act. 4, pag. 1403: Qui non consentit epistolae sanctissimi episcopi Leonis, haereticus est. Porro in eodem concilio, quo Ephesini latrocinii gesta rescindenda erant, maximis cum laudibus suscepta fuit act. 2 et 4, eoque honore habita ac si ab ipso Petro edita fuisset: quod et antequam ederetur, Petrus Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit,",
          "candidate_score": 0.681086,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_395",
          "psc_text": "olim quidquid egimus, misimus ad beatitudinem vestram; quibus litteris docuimus, et presbyterio illum esse nudatum, quia sic captus est; et jussimus eum in monasteriis nullam habere rationem, et exclusimus eum a communione nostra; ut sanctitas vestra hoc cognoscens, quod circa illum actum est, omnibus episcopis sub beatitudine vestra degentibus manifestare dignetur illius impietatem ne nescientes aliqui quid ille senserit, quasi ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur. EPISTOLA XXIII, AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS. I. Acceptis Eutychis querelis, conqueritur eum communione fuisse privatum a Flaviano. --II. De causa instrui se postulat, et in defendenda veritate charitatem maxime optat custodiri. Dilectissimo fratri FLAVIANO episcopo LEO episcopus CAP. I. Cum christianissimus et clementissimus imperator sancta et laudabili fide pro Ecclesiae catholicae pace sollicitus, ad nos scripta transmiserit, de his quae apud vos perturbationis strepitum commoverunt, miramur fraternitatem tuam quidquid illud scandali fuit nobis silere potuisse, et non potius procurasse",
          "candidate_score": 0.677548,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165",
          "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii",
          "candidate_score": 0.676168,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_366",
          "psc_text": "potuit: unde art. 16, in Leonem, epistolae 22 primum locum adjudicandum nihil addubitavit: Je croy que pour peu de reflexion, qu' on y fasse, on reconoistra aisement, qu' elle (epistola nunc 22) a esté ecrite fort peu apres le concile tenu contre Eutyche, et que c' est la premiere, que Flavien ait ecrit a Rome sur cette affaire, comme l' a cru Baronius. Verba ex Graeco talis nobis nunc apparuit Eutyches, recentissimam haeretici manifestationem et condemnationem declarant. Illa vero sub finem, quibus, ut gesta de eodem in Occidentalium episcoporum deducantur notitiam, Flavianus rogat, ne scientes aliqui quid ille senserit, quasi ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S.",
          "candidate_score": 0.675882,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011",
          "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de",
          "candidate_score": 0.67223,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455",
          "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.",
          "candidate_score": 0.668463,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1163",
          "psc_text": "memoriae Flaviano, ad dilectionem tuam per Basilium diaconum miseram, fraternitati tuae tradita sit, scire desidero: quoniam suspectum habeo quod de ejus textu nullum umquam indicium reddidisti. 1194 Gestorum synodalium, quae omnibus diebus concilii in Chalcedonensi civitate confecta sunt, parum clara propter linguae diversitatem apud nos habetur in structio. Et ideo fraternitati tuae specialiter injungo ut in unum codicem universa facias congregari, in Latinum scilicet sermonem absolutissima interpretatione translata: ut in nulla parte actionum dubitare possimus, neque ullo modo esse possit ambiguum, quod ad plenam intelligentiam te fuerit studente perductum. Data quinto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXIV. AD EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non",
          "candidate_score": 0.665489,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_18",
          "psc_text": "Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent verba epistolae ad Aquileiensem, quae per omnes germana est: et idem Leo in epist. 10 ad episcopos provinciae Viennensis, c. 7, satis aperte innuat, se pro sedis apostolicae pietate ab Hilarii Gallicani metropolitae depositione supersedisse, quod et in Novella Valentinianus confirmat epist. 11. In causa autem Pelagianorum, de quibus in epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius",
          "candidate_score": 0.665043,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406",
          "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem",
          "candidate_score": 0.659563,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1610",
          "psc_text": "permanere. Dicente vero Domino: Beatus qui perseveraverit usque in finem (Matth. XXIV, 13) , unde erit beata perseverantia, nisi de virtute patientiae? Nam secundum apostolicam praedicationem, omnes qui voluerint in Christo pie vivere persecutionem patientur (II Tim. III, 12) . Quae non in eo tantum computanda est, quod contra Christianam pietatem aut ferro aut ignibus agitur, 1418 aut quibuscumque suppliciis, cum persecutionum saevitiam suppleant et dissimilitudines morum, et contumaciae inobedientium, et malignarum tela linguarum: quibus conflictationibus cum omnia semper membra pulsentur, et nulla piorum portio a tentatione sit libera, ita ut periculis nec otia careant, nec labores, quis inter fluctus maris navim diriget, si gubernator abscedat? Quis ab insidiis luporum oves custodiet, si pastoris cura non vigilet (Joan. X, 12)? Quis denique latronibus obsistet et furibus, si speculatorem in prospectu explorationis locatum, ab intentione sollicitudinis amor quietis abducat? Permanendum ergo est in opere credito et in labore suscepto. Constanter tenenda",
          "candidate_score": 0.657676,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_374",
          "psc_text": "Domnum et ad alios Orientis episcopos, Occidentales, et potissimum Romanum pontificem de tanta haeresi commonendum neglexerit. Idem Flavianus statim post condemnationem Eutychis satis a Florentio monitus fuerat, dum soluto conventu ad superiorem domus partem ascenderet, ipsum Eutychem ad Romanum, Alexandrinum et Hierosolymitanum episcopos appellasse; unde metuendum ipsi erat ne, si statim ad Leonem non scriberet, is pontificem praeveniret. Sed plura addere ad refellendum Quesnellianum praejudicium sive commentum opus non est. 8. Inter duas porro Latinas versiones quas memoravimus, epistolae sequentis, licet illa quae incipit Nulla res sit prima et antiquior altera, cujus initium Nihil est, cum tamen a minus perito vel non admodum diligenti interprete Latine reddita, originali Graeco minus exacte respondeat, alia autem versio, quae in Chalcedonensi collectione exhibetur, a peritiore ac diligentiore interprete lucubrata, ad Graecum textum propius accedat, hanc posteriorem quidem, at satis vetustam illi priori anteferentes, Graeco textui e regione annectendam credidimus. Postea vero antiquiorem versionem",
          "candidate_score": 0.656741,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1035",
          "psc_text": "amantissimus frater et coepiscopus noster Lucentius simul cum piissimo presbytero vestro Bonifacio et Marciano religiosissimo diacono, patentibus chartis quae continent ea quae in oecumenica synodo gesta sunt, acceptis ex hac urbe discessit. CAP. II. Quoniam vero post ipsos par erat ut reliquae chartae, quae debent necessario ad vestram cognitionem venire, etiam per nostros homines mitterentur, eo quod specialiter quaedam a nobis acta sunt, ea de causa 1126 eligentes virum pietate et intelligentia et simplicitate in fide abundantissima praeditum memoratum religiosissimum episcopum cum supradicto diacono ad vestram magnam Romam legavimus, ut cum alia quidem per litteras, alia vero per se ipsos manifesta fecerint, convenienti vobisque digno responso, ad nos cum gaudio revertantur, celebrantes cum omnibus dilectionem et benignitatem, qua uti consuevit paternae vestrae sollicitudo beatitudinis erga sedem hujus urbis regiae. Quo pacto vero sancta et universalis synodus scrutata diligenter exortam tempestatem contra communem pacem invenerit auctorem, Dioscorum dico, qui Alexandrinorum fuit",
          "candidate_score": 0.655726,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_374",
          "psc_text": "Domnum et ad alios Orientis episcopos, Occidentales, et potissimum Romanum pontificem de tanta haeresi commonendum neglexerit. Idem Flavianus statim post condemnationem Eutychis satis a Florentio monitus fuerat, dum soluto conventu ad superiorem domus partem ascenderet, ipsum Eutychem ad Romanum, Alexandrinum et Hierosolymitanum episcopos appellasse; unde metuendum ipsi erat ne, si statim ad Leonem non scriberet, is pontificem praeveniret. Sed plura addere ad refellendum Quesnellianum praejudicium sive commentum opus non est. 8. Inter duas porro Latinas versiones quas memoravimus, epistolae sequentis, licet illa quae incipit Nulla res sit prima et antiquior altera, cujus initium Nihil est, cum tamen a minus perito vel non admodum diligenti interprete Latine reddita, originali Graeco minus exacte respondeat, alia autem versio, quae in Chalcedonensi collectione exhibetur, a peritiore ac diligentiore interprete lucubrata, ad Graecum textum propius accedat, hanc posteriorem quidem, at satis vetustam illi priori anteferentes, Graeco textui e regione annectendam credidimus. Postea vero antiquiorem versionem",
          "candidate_score": 0.652516,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_795",
          "psc_text": "Apostolus: Sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem, sic et per unius justitiam in omnes homines ad justificationem vitae. Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores constituti sunt multi, ita et per unius hominis obedientiam justi constituentur multi (Rom. V, 18, 19) . Et iterum: Quia enim per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 2) . Hi utique omnes, qui licet in Adam sint nati, in Christo tamen inveniuntur renati, habentes fidei testimonium, et de justificatione gratiae, et de communione naturae: quam qui susceptam ab unigenito Dei Filio in utero Davidicae virginis diffitetur, ab omni sacramento Christianae religionis alienus est; et nec sponsum agnoscens, nec sponsam intelligens, nuptiali non potest interesse convivio. Caro enim Christi velamen est Verbi, quo omnis qui ipsum integre confitetur induitur. Erubescens autem illud, et quasi indignum refutans,",
          "candidate_score": 0.651781,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828",
          "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,",
          "candidate_score": 0.648182,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1035",
          "psc_text": "amantissimus frater et coepiscopus noster Lucentius simul cum piissimo presbytero vestro Bonifacio et Marciano religiosissimo diacono, patentibus chartis quae continent ea quae in oecumenica synodo gesta sunt, acceptis ex hac urbe discessit. CAP. II. Quoniam vero post ipsos par erat ut reliquae chartae, quae debent necessario ad vestram cognitionem venire, etiam per nostros homines mitterentur, eo quod specialiter quaedam a nobis acta sunt, ea de causa 1126 eligentes virum pietate et intelligentia et simplicitate in fide abundantissima praeditum memoratum religiosissimum episcopum cum supradicto diacono ad vestram magnam Romam legavimus, ut cum alia quidem per litteras, alia vero per se ipsos manifesta fecerint, convenienti vobisque digno responso, ad nos cum gaudio revertantur, celebrantes cum omnibus dilectionem et benignitatem, qua uti consuevit paternae vestrae sollicitudo beatitudinis erga sedem hujus urbis regiae. Quo pacto vero sancta et universalis synodus scrutata diligenter exortam tempestatem contra communem pacem invenerit auctorem, Dioscorum dico, qui Alexandrinorum fuit",
          "candidate_score": 0.64775,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1044",
          "psc_text": "atque excellenti modo se ipsam vobiscum conjungens, ut ex vestra de ipsa sollicitudine, omnes quidem intelligant, vos jamdiu ipsius commodis sincere consulentes, etiam nunc eamdem curam habere de illa. Et sicut utilia ecclesiastico statui omnia quae consecuta sunt, et rite gesta in sanctissima et universali synodo rata habere dignabimini, ipsam quoque definitionem supradictam de sede Constantinopolitana curavimus mittendam ad vestram sanctitatem, ut cognoscere possit quemadmodum vestris 1136 precibus ex divina sapientia omnia fuerunt peracta; vehementerque obtestamur ut congruam responsionem recipiat unaquaeque propositio, docente vos omnia Dei amantissimo episcopo Luciano, qui et ipse praesens sancto concilio, et summa cum prudentia pro virili parte allaborans nostro studio erga fidem, electus est a nobis, ut bene ac feliciter nostri obsequii erga vos vices susciperet, cum sit vir perfectus, atque piissimis et Christi amantissimis nostris imperatoribus jamdudum amicus, quem vestra bonitate gaudentem, laetum ad nos mittere dignemini. Totam fraternitatem cum vestra beatitudine in Christo",
          "candidate_score": 0.647637,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1396",
          "psc_text": "meis obsecrare persiste: ut memor communis 1320 fidei, quam Spiritu sancto docente suscepimus, omnia haereticorum machinamenta confringat; neque quidquam illis in Ecclesiis Christi licere patiatur, ne in eorum potestate sint divina mysteria, quibus in domo Dei, pro scelerum suorum magnitudine, nec habitandi jus residet, nec orandi. Data quinto idus Octobris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM 1. Sequens epistola edita fuit a Merlino ex ms. collect. 12. Quesnellus eam relegit cum ms. Grim. collect. 18. Cum vero haec eadem epistola inserta fuerit codici encyclio, qui Leone vivente Graece scriptus fuit, nisi hic codex originalis periisset, hanc S. Leonis epistolam Graece redditum haberemus. At exstat hujus codicis Latina interpretatio, quam Epiphanius Scholasticus lucubravit. Hic autem cum nactus fuisset Leoninae epistolae Latinum exemplar, hoc suae versioni inseruit; et idcirco ex hoc codice, quem a Surio editum Baluzius cum duobus mss. Bellovacensi et Corbeiensi contulit, aliquot variantes suppetunt, quae",
          "candidate_score": 0.646319,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_157",
          "psc_text": "Ecclesiarum statum 641 et concordiam custodiri cupimus sacerdotum, ad unitatem vos vinculo charitatis hortantes et obtestamur, et affectione congrua commonemus, ut ea quae a nobis Deo inspirante et beatissimo Petro apostolo, discussis probatisque nunc omnibus causis decreta sunt, pro vestra pace et dignitate servetis: certi non tam nostro quam vestro honori proficere, quod talia statuisse cognoscimur. Non enim nobis ordinationes vestrarum provinciarum defendimus, quod potest forsitan ad depravandos vestrae sanctitatis animos Hilarius pro suo more mentiri; sed vobis per nostram sollicitudinem vindicamus, ne quid ulterius liceat novitati, nec praesumptori locus ultra jam pateat privilegia vestra cassandi. Nostrae etiam gratulationi hoc solum crescere profitemur, si et apostolicae sedis diligentia apud vos illibata servetur, et per sacerdotalis disciplinae custodiam honori vestro perire, quod suum est, improbis usurpationibus non sinamus. Et quoniam honoranda est semper antiquitas, fratrem et coepiscopum nostrum Leontium probabilem sacerdotem, hac, si vobis placet, dignitate volumus decorari: ut praeter ejus",
          "candidate_score": 0.645891,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471",
          "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac",
          "candidate_score": 0.645756,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1001",
          "psc_text": "amantissime pater. MAXIMUS episcopus magnae civitatis Antiochiae. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. JUVENALIS episcopus Hierosolymitanus. Valere me in Domino ora, sanctissime et beatissime pater. CYRIACUS episcopus Heracleae metropolis subscripsi per Deo amantissimum episcopum Lucianum. Ut supra. 1104 DIOGENES episcopus metropolis Cyzici. Ut supra. PHOTIUS episcopus Tyri metropolis. Ut supra. FLORENTIUS episcopus Sardensium civitatis metropolis Lydiae. Valere me ora, Deo amantissime pater. CONSTANTIUS episcopus metropolis Bostrae. Valere me ora, domine sanctissime et beatissime pater. THEODORUS episcopus metropolis Damasci. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. SELEUCUS gratia Dei episcopus metropolis Amasiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CONSTANTINUS misericordia Dei episcopus metropolitanus Meletenus. Valere me in Domino ora, reverentissime pater. FRANCION episcopus metropolitanus Philippopolis. Valere me in Domino ora, amantissime pater. PERGAMIUS episcopus Antiochiae Pisidorum metropolis. Valere in Domino ora, Deo amantissime pater. LUCIANUS episcopus Byzae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.645699,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_591",
          "psc_text": "Leonem acceptis primis Flaviani litteris cum gestis synodi Constantinopolitanae consilium cepisse mittendi legatos quatuor in Orientem, qui rem totam Constantinopoli componerent. Ad hunc unice finem scriptas primum credit epistolas plures, quae 13 Junii datae nunc leguntur. Solas autem duas nominat, scilicet epist. 28 ad Flavianum, et 32 ad archimandritas Constantinopolitanos, in quibus reapse nihil de synodo habetur, sed de fidei tantum causa per legatos curanda. Addit porro: At antequam legati profecti essent, acceptae sunt a Leone Theodosii litterae, quibus de indicta synodo monebatur; statimque iidem legati, qui ad fidei negotium cum Flaviano tractandum destinati erant, ad synodum directi sunt, eorumque tardata profectio, quo novis litteris scribendis tempus daretur, vel prioribus amplificandis; et in his de concilio fit mentio. Hac autem de causa et anterioribus et ultimis litteris eamdem chronicam notationem idibus Junii affixam innuit. 3. Nemini tamen haec satisfacere poterunt. Primo enim Flaviani litteras cum gestis Constantinopolitanae synodi a Leone",
          "candidate_score": 0.644548,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_845",
          "psc_text": "praeter id quod ad ordinationem novi antistitis pertinebat, nihil nobis de compressis vel abdicatis erroribus indicarunt; quasi in illa Ecclesia nullum scandalum, nulla exstitisset offensio, aut non hinc praecipue fuerit ordinati meritum demonstrandum, si aliena a se, quae catholicorum sensibus sunt adversa, docuisset. Ne ergo, quod inter longinquas regiones accidere solet, in nimias dilationes tenderet veritatis examen, fratres et coepiscopos nostros Abundium, et Asterium, sed et Basilium, et Senatorem presbyteros, probatissimos viros, ad piissimum principem cum sufficienti paternarum auctoritatum instructione direximus. Quos in omnibus, fratres charissimi, diligentia ac sollicitudine vestra cupimus adjuvari, ut impietas, quae caecis ausibus in exitialia abrupta processit, simplices quosque decipiendi ulterius non habeat potestatem; cum aptiore medicina etiam illis cupiamus per correctionis remedia subveniri, qui aut imperitia sunt lapsi, aut terrore traducti. Et ideo vos, qui justificamini per fidem, 1013 quia catholicam diligitis veritatem, et de singulari sacramento salutis humanae per Spiritum sanctum estis edocti, collaborate",
          "candidate_score": 0.644428,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1007",
          "psc_text": "ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS episcopus civitatis Siniandi. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. PANCRATIUS episcopus Lybiadis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. POLYCHRONIUS episcopus Antipatridis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. CYRIACUS episcopus civitatis Trognadorum subscripsi per presbyterum meum Chrysippum. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. EUNOMIUS episcopus Nicomediae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. ANASTASIUS episcopus Nicaeae metropolis. Valere me ora, sanctissime pater. SEBASTIANUS episcopus civitatis Berissae. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. JOVINUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Debeltorum. Valere me ora, amantissime pater. Similiter et reliqui omnes episcopi subscripserunt. Explicit relatio sanctae synodi Chalcedonensis ad papam",
          "candidate_score": 0.644341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006",
          "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS",
          "candidate_score": 0.643254,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406",
          "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem",
          "candidate_score": 0.642874,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_936",
          "psc_text": "misericordia Dei, atque ideo suspenditur ultio, ut possit locum habere correctio, amplectendum est clementissimi principis plenum religione consilium, quo sanctam fraternitatem vestram ad destruendas insidias diaboli, et ad reformandam ecclesiasticam pacem voluit convenire, beatissimi Petri apostoli jure atque honore servato, adeo ut nos quoque suis ad hoc litteris invitaret, ut venerabili synodo nostram praesentiam praeberemus: quod quidem nec necessitas temporis, nec ulla poterat consuetudo permittere. Tamen in his fratribus, hoc est Paschasino et Lucentio episcopis, Bonifacio et Basilio presbyteris, qui ab apostolica sede directi sunt, me synodo vestra fraternitas aestimet praesidere, non abjuncta a vobis praesentia mea, qui nunc in vicariis meis adsum, et jamdudum in 1071 fidei catholicae praedicatione non desum: ut qui non potestis ignorare quid ex antiqua traditione credamus, non possitis dubitare quid cupiamus. CAP. II. Unde, fratres charissimi, rejecta penitus audacia disputandi contra fidem divinitus inspiratam, vana errantium infidelitas conquiescat; nec liceat defendi quod non licet",
          "candidate_score": 0.64252,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_406",
          "psc_text": "cognitis judicari. Ad praedictum autem episcopum litteras dedi, quibus mihi displicere cognosceret quod ea quae in tanta causa gesta fuerant etiam nunc silentio detineret, cum studere debuerit primitus nobis cuncta reserare: quem credimus vel post admonitionem omnia ad nostram notitiam relaturum; ut in lucem ductis his quae adhuc videntur occulta, id quod evangelicae et apostolicae doctrinae convenit judicetur. Data XII kalendarum Martii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae litterarum S. Petri Chrysologi ad Eutychem Latinae editiones prodiere: altera, quae unicum seu primum tantum caput exhibet; altera, quae duo capitula complectitur. Quesnellus cum hanc prolixiorem epistolam et editionem genuinam haberet, quonam fato illa decurtata et non potius haec integra inserta fuerit in Vulgatis S. Leonis editionibus, se non assequi in notis professus est. Ex codicibus autem, qui eam fere decurtatam praeferunt, magna inter eruditos exstitit dubitatio, num secundum caput sincerum, an supposititium sit. Omnis autem",
          "candidate_score": 0.642384,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1044",
          "psc_text": "atque excellenti modo se ipsam vobiscum conjungens, ut ex vestra de ipsa sollicitudine, omnes quidem intelligant, vos jamdiu ipsius commodis sincere consulentes, etiam nunc eamdem curam habere de illa. Et sicut utilia ecclesiastico statui omnia quae consecuta sunt, et rite gesta in sanctissima et universali synodo rata habere dignabimini, ipsam quoque definitionem supradictam de sede Constantinopolitana curavimus mittendam ad vestram sanctitatem, ut cognoscere possit quemadmodum vestris 1136 precibus ex divina sapientia omnia fuerunt peracta; vehementerque obtestamur ut congruam responsionem recipiat unaquaeque propositio, docente vos omnia Dei amantissimo episcopo Luciano, qui et ipse praesens sancto concilio, et summa cum prudentia pro virili parte allaborans nostro studio erga fidem, electus est a nobis, ut bene ac feliciter nostri obsequii erga vos vices susciperet, cum sit vir perfectus, atque piissimis et Christi amantissimis nostris imperatoribus jamdudum amicus, quem vestra bonitate gaudentem, laetum ad nos mittere dignemini. Totam fraternitatem cum vestra beatitudine in Christo",
          "candidate_score": 0.641058,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004",
          "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.",
          "candidate_score": 0.640546,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1399",
          "psc_text": "catholicos Aegyptios excitato, utrique cum libellis supplicibus ad imperatorem confugerunt. Utrosque libellos Leo Augustus cum suis litteris ad omnes metropolitanos, et potissimum ad Romanum pontificem misit, petens ut concilium cogerent, ibique de praedicto Timotheo, inquit, et de Chalcedonensi concilio, quid in commune sapitis, sine quolibet humano terrore, et absque gratia cujuscumque vel odio . . . cum omni celeritate meam facite cognoscere pietatem. Leo papa primus omnium sequentem epistolam rescripsit, ut Evagrius testatur lib. II, cap. 10, eaque in codice encyclio statim post indicata episcoporum nomina primo loco describitur cap. 12. 3. Ex his autem cognoscitur error Pagii, qui has pontificis litteras imperialibus encyclicis redditas negavit ad an. 457, n. 11. Cum enim hae litterae pontificis codici encyclio inserantur, has non minus quam caeteras aliorum episcoporum in eodem codice contentas imperiali epistolae encyclicae rescriptas agnoscimus. Hinc etiam c. 4 mentio fit exemplarium precum catholicorum et Eutychianorum, quae una cum imperialibus",
          "candidate_score": 0.639476,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955",
          "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus",
          "candidate_score": 0.638644,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828",
          "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,",
          "candidate_score": 0.636715,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_35",
          "bdc_text": "vgl. auch Volz . Urkunden 100 , Anm. 9). , dede am Rande nachgetragen. Bisantio Konstantinopel. , Gallo Franz I. , König von Frankreich. , Turca Sultan Suleiman I. aut caesareKaiser Karl V .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_873",
          "psc_text": "ἄνευ τινὸς μελλησμοῦ ὑπογεγραφηκέναι· καί τινα ἤδη ἐν τοῖς τῆς ὰνατολῆς μέρεσι σύνοδον εἶναι ὲπιτελεστέαν. Καὶ τὸ λείψανον δέ τοῦ αὐτοῦ τῆς ἁγίας μνὴμης Φλαυιανοῦ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει κατηνέχθη, ἐν τῇ τῶν ἀποστόλων βασιλικῇ κατατεθησόμενον· καὶ οἱ ἐπίσκοποι δὲ, οἱ ὁμονοήσαντες τῷ τῆς θείας μνήμης Φλαυιανῷ εἰς ἐξορίαν ἦσαν ἀποσταλέντες, τούτους ἀνακλητέους πρὸς ἀναληπτέας τὰς ἰδίας ἐκκλησίας, συνόδου ἀναμενοῦντας τὴν ἀπόφασιν. 1029 Λέοντι τῷ εὐσεβεστάτῳ ἐπισκόπῳ τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐνδόξου πόλεως Ῥώμης παρὰ τῆς δεσποίνης ἡμῶν Πουλχερίας, καὶ σεβασμιωτάτης βασιλίδος. Τὰ γράμματα τῆς σῆς μακαριότητος μετὰ τῆς πρεπούσης παντὶ ἐπισκόπῳ σεβασμιότητος ὑπεδεξάμεθα, δι' ὧν τὴν πίστιν καθαρῶς, καὶ τοιαύτην ὲπέγνωμεν, ὁποίαν ὀφείλει μετὰ ἁγιότητος τῷ θείῳ παρέχεσθαι ναῷ. Ἐγὼ δὲ ὁμοίως, καὶ ὁ δεσπότης, ὁ γαληνότατος βασιλεὺς. ὁ ἐμὸς σύζυγος, ἐν τῇ αὐτῇ διὰ παντὸς καὶ διεμείναμεν, καὶ διαμένομεν, πᾶσαν σκαιότητα, καὶ μιασμὸν, καὶ φαρμακείαν ἐκκλίνοντες. Ὁ ἁγιώτατος τοίνυν τῆς ἐνδόξου Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπος Ἀνατόλιος ἐν τῇ αὐτῇ δίεμεινε πίστει τε,",
          "candidate_score": 0.635226,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_823",
          "psc_text": "patientiam, tranquillitatem et bona totius sanctitatis ac perfectionis elegit, et per beatissimum apostolum Petrum, quem vita et conversatione vestra nobis divino munere redditum credimus, ut quidquid Arelatensis Ecclesia, sicut superius indicavimus, vel ab antiquitate suscepit, vel postea auctoritate sedis apostolicae vindicavit, id omne ad suum pontificium revocare ejusdem Ecclesiae sacerdotem beatitudinis vestrae auctoritas in perpetuum mansura praecipiat. Ipsi autem vel officiorum causa, vel hujus legationis obtentu, sanctimoniae vestrae nos praesentassemus aspectibus, nisi alios infirmitas, alios anni praesentis penuria ab hac votorum nostrorum cupiditate revocasset. Sed confidimus in Domino Jesu Christo, qui precibus et desideriis nostris effectum promptissimae pietatis vestrae praestitit, quod qui nunc legationis officio fraudamur, gratiarum postea referendarum per nosmetipsos actione fungemur. 998 EPISTOLA LXVI. SANCTI LEONIS PAPAE AD PRAECEDENTES COMPROVINCIALIUM EPISCOPORUM METROPOLIS ARELATENSIS PRECES RESPONDENTIS. SYNOPSIS. Sententiam suam S. Leo interponit super antiqua controversia inter Arelatensem et Viennensem Ecclesias, et cuique suos limites assignat. Dilectissimis fratribus, CONSTANTINO, ARMENTARIO,",
          "candidate_score": 0.633771,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1399",
          "psc_text": "catholicos Aegyptios excitato, utrique cum libellis supplicibus ad imperatorem confugerunt. Utrosque libellos Leo Augustus cum suis litteris ad omnes metropolitanos, et potissimum ad Romanum pontificem misit, petens ut concilium cogerent, ibique de praedicto Timotheo, inquit, et de Chalcedonensi concilio, quid in commune sapitis, sine quolibet humano terrore, et absque gratia cujuscumque vel odio . . . cum omni celeritate meam facite cognoscere pietatem. Leo papa primus omnium sequentem epistolam rescripsit, ut Evagrius testatur lib. II, cap. 10, eaque in codice encyclio statim post indicata episcoporum nomina primo loco describitur cap. 12. 3. Ex his autem cognoscitur error Pagii, qui has pontificis litteras imperialibus encyclicis redditas negavit ad an. 457, n. 11. Cum enim hae litterae pontificis codici encyclio inserantur, has non minus quam caeteras aliorum episcoporum in eodem codice contentas imperiali epistolae encyclicae rescriptas agnoscimus. Hinc etiam c. 4 mentio fit exemplarium precum catholicorum et Eutychianorum, quae una cum imperialibus",
          "candidate_score": 0.629755,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802",
          "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam",
          "candidate_score": 0.627851,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_877",
          "psc_text": "agit. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Litteras pietatis vestrae accepisse me gaudeo, et ad significationem totius prosperitatis pertinere cognosco, cum sermones vestri initia pro fidei nos faciant 1034 integritate securos. Quantas itaque clementiae vestrae gratias referamus, non ex verbis nostris, sed ex beneficiis vestris, quae Ecclesiae contulistis, agnoscite: non ambigentes qualem illum retributorem in omnibus habeatis pro cujus tam pie estis religione solliciti; et qui vos, ut res ipsa demonstrat, ad hoc ut fides catholica ab insidiis inimicorum suorum defenderetur, elegit, gloriosissime. Haec me nunc breviter per fratris mei Anatolii clericos pietas vestra scripsisse dignanter accipiat. Pleniora autem de omnibus quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus,",
          "candidate_score": 0.624841,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1467",
          "psc_text": "caetera, ut quisque coacta suae cujusque provinciae synodo, quid de Chalcedonensi concilio sentirent, epistolis exponerent. S. Pontifex statim, id est kal. Decembris ejusdem anni rescripsit epistola 156, et simul pleniores litteras c. 6 promisit his verbis: Ac ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur, aliis litteris, quae assertioni catholicae fidei congruunt, comprehendi, ut licet ea, quae a sede apostolica sunt praedicata sufficerent, insidias tamen haereticorum etiam haec quae sunt adjecta reserarent. Huic promissioni satisfecisse epistola sequenti ex initio ejusdem manifestum est. Tillemontius not. 70 in Leonem in eam sententiam inclinat, hanc epistolam datam fuisse vel iisdem kal. Decembris an. 457, quibus data fuit epistola 156, vel paulo post: inverisimile enim ipsi videtur, pontificem in octo menses et amplius distulisse litteras, quas in recitato testimonio jam paratas indicavit. Hinc chronicam notationem huic epistolae subjectam rejiciendam putat: idque ex eo confirmat, quod ea notatio chronica in plerisque mss. desideretur. Cum porro",
          "candidate_score": 0.62422,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1311",
          "psc_text": "forte non ita possit ardenter scienterque transferri, sicut causa poscebat. Saluta eam quae tecum est fraternitatem. Te quae nobiscum est salutat in Domino. Et alia manu: Valere te, et nostri meminisse, domine, precor, dilectissime et desideratissime frater EPISTOLA CXXXIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudato Marciano, promittit Anatolio gratiam suam, si resipiscat. --II. Rogat ut Eutychen virus suum in exsilio spargentem ad secretiora loca releget. --III. De paschalis diei inquisitione gratias agit, et ut catholicis faveat precatur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Quod saepissime multa jam experimenta docuerunt sanctum pietatis vestrae studium circa religionem Christianam gloriosis perseverat et crescit augmentis; et haec fides clementiae vestrae non solum me, sed et omnes Domini sacerdotes consolatur et roborat; dum in Christianissimo principe sacerdotalem experimur affectum. Quem si Orientalium partium sacerdotes 1275 studeant imitari, nihil scandalorum neque pax, neque fides Christiana patietur. Unde cum Constantinopolitanus episcopus ad omnem pietatis profectum praesenti clementiae",
          "candidate_score": 0.622558,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1259",
          "psc_text": "et pro totius Ecclesiae dilectione, incessabili te vigore prospicere ne quid possit de statu fidei me latere. Quae ergo per praedictos, vel ad gloriosissimum principem, vel ad tuam dilectionem scripsi, ut celerrime tradantur effectui, opportunis suggestionibus elabora. Et quidquid fuerit, Deo auxiliante, dispositum, scire me facito: ut perductis in effectum his quae rationabiliter ordinata sunt, pax fidei canonumque custodia et securior ubique habeatur et fortior. Data septimo kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1245 EPISTOLA CXXVI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Gratias agit pro sedatis Palaestinae tumultibus, et restituto in suam sedem Juvenali Jerosolymitano; Dioscorum etiam ejusque sequaces Aegyptios perstringens. LEO MARCIANO Augusto. Geminis clementiae vestrae laetificatus alloquiis, cum debita gratiarum actione rescribo, gaudens de misericordia Dei, qui in virtutibus providentiae vestrae, et ad utilitatem Romanae reipublicae, et ad catholicae Ecclesiae pacem, gloriosissimum praesidium collocavit. Unde confido utramque hanc pietatis vestrae saluberrimam curam ita divinitus adjuvandam, ut plena tranquillitas et Christianae",
          "candidate_score": 0.618077,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761",
          "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam",
          "candidate_score": 0.61762,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1327",
          "psc_text": "violetur auctoritas. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1282 EPISTOLA CXXXVII. AD EUMDEM MARCIANUM. SYN0PSIS. I. Gratias agit pro perfecta inquisitione de die paschali, de qua Proterii litteras se accepisse significat. --II. Oeconomorum Ecclesiae rationes, non judicum, sed sacerdotum examine discutiendas esse. LEO MARCIANO Augusto. CAP. I. Sollicitudinem meam, quam de paschali observantia habui, sancto clementiae vestrae studio pro mea petitione gratulor absolutam, qui diligentius in Alexandrina Ecclesia jussistis inquiri utrum recte possit octavo kalendarum Maiarum secundum definitionem Theophili episcopi contra veterem observantiam futura paschalis festivitas celebrari; cum a passione Domini in omnibus nostris annalibus, decimus quintus kalendarum Maiarum dies legatur ascriptus. Sed cum Aegyptiis alia ratio placeat, consensum meum, ne qua discrepantia per provincias de observantia tam venerabilis festi fieret, commodavi: ut resurrectionis Dominicae maximum sacramentum nusquam die alia celebretur, et inter Domini sacerdotes nihil in tanta solemnitate sit varium, sed per universas Ecclesias Deo",
          "candidate_score": 0.615245,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43",
          "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi",
          "candidate_score": 0.614813,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1294",
          "psc_text": "URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est. Verumtamen non velut a se commotus hoc indicavit, sed quia scripta tuae sanctitatis acceperit, et praecipiebat oportere nos causam diligenter inquirere adhibita nimis tenuissima scrutatione, quae multum sollicitudinis ac studii contineret. Quapropter negligendum non fuit quominus statim negotium ventilarem; quando ex illo jam tempore, quo commonitorium tuae venerationis accepi, plurimam curam rei hujus habuerim, nunc legales libros inspiciens, nunc antiquorum doctorum 1265 instituta contingens, ex quibus possibile est hujusmodi computum investigare solertius. Sumens etiam et centenalem cursum Paschae descriptum a beatissimo patre et episcopo nostro Theophilo, omnemque percurrens, ita reperi diligenter integreque compositum, ut quicumque ille sit, auctoritatem scripturae hujus",
          "candidate_score": 0.614374,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272",
          "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,",
          "candidate_score": 0.61325,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1310",
          "psc_text": "occasiones rei hujus assumens. Sic namque et praecessores nostri, si quando dubietas orta est, praedicere festinabant, ut ubique consonanter ageretur sacra festivitas. Quod etiam nunc juxta priscam consuetudinem credimus in Domino praedicari in Ecclesiis et unam fidem, unum baptisma, unam solemnitatem 1274 sacratissimam paschalem ab omnibus Christianis ubique celebrari in Christo Jesu Domino nostro, quia in ipso vivimus, et movemur, et sumus (Act. XVII, 28) . Transferre vero hanc epistolam in Latinae vocis eloquium non satis certum esse putavimus, ne forte Graecizantes potius apud nos, nec jam valentes haec diligenter exprimere, laederent veritatem propter informem sermonem atque incongruum; et qui forte non ita possit ardenter scienterque transferri, sicut causa poscebat. Saluta eam quae tecum est fraternitatem. Te quae nobiscum est salutat in Domino. Et alia manu: Valere te, et nostri meminisse, domine, precor, dilectissime et desideratissime frater EPISTOLA CXXXIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudato Marciano, promittit Anatolio gratiam suam,",
          "candidate_score": 0.612593,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_876",
          "psc_text": "ἡμετέρου συζύγου, ὲν τῇ ἐνδόξῳ πόλει τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ τῆς ἁγίας μνήμης ἐπισκόπου Φλαυιανοῦ τὸ σῶμα διακεκόμισται, καὶ ὲν τῇ βασιλικῇ τῶν ἀποστόλων, ἐν ᾗ εἰώθασιν οἱ προλειτουργήσαντες ἐπίσκοποι θάπτεσθαι, τῇ χρεωστουμένῃ τιμῇ ὰποτέθειται· καὶ τούτους ὁμοίως τοὺς ἐπισκόπους, οἵ τινες διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν, ἐπειδὴ μετὰ τοῦ ἁγιωτάτον Φλαυιανοῦ τῇ συμφωνίᾳ τῆς πίστεως τῆς καθολικῆς συνέτρεχον, ἐξορίᾳ ὑπεβλήθησαν, ἐπανελθεῖν διὰ κυριώσεως ἰδίου πραγματικοῦ προσέταξεν· ὥστε διὰ τῆς δοκιμασίας τῆς συνόδου, καὶ πάντων τῶν ἐπισκόπων τῶν συνελθόντων τῆς ἀποφάσεως, τὴν ἐπισκοπὴν, καὶ τὰς ἰδίας ἐκκλησίας κριθῶσιν ἀπολαβεῖν. 1033 EPISTOLA LXXVIII. AD MARCIANUM AUGUSTUM. Pro datis litteris et fide defensa gratias agit. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Litteras pietatis vestrae accepisse me gaudeo, et ad significationem totius prosperitatis pertinere cognosco, cum sermones vestri initia pro fidei nos faciant 1034 integritate securos. Quantas itaque clementiae vestrae gratias referamus, non ex verbis nostris, sed ex beneficiis vestris, quae Ecclesiae contulistis, agnoscite: non ambigentes",
          "candidate_score": 0.612158,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1280",
          "psc_text": "in unum fraternitate unanimiter ordinetur. Non enim ulla causa est quae illos ab hac obedientia debeat revocare, 1256 cum talis nobis et fide et moribus innotuerit fraternitas tua, ut tibi de auctoritate praecedentium decessorum tuorum nihil patiamur imminui, aut te impune contemni. Data sexto idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis coss. EPISTOLA CXXX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. De fide Proterii Alexandrini episcopi gratulatur. --II. Alexandrinos ex suae Ecclesiae traditione ab illo esse edocendos. --III. Ut epistola Leonis ad Flavianum ab haereticis falsata in Graecum transferatur de novo, et Alexandrinis publice recitetur. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Puritatem fidei Christinae, qua clementia vestra praefulget, etiam his litteris quas frater et coepiscopus meus Nestorius detulit, demonstrastis, justissimum fratri meo Proterio Alexandrinae urbis antistiti impendentes favorem, quo mihi per omnia esset acceptior. Nam cui vestra pietas testimonium perhibere dignatur, indubitanter esset probandus, etiamsi taceret. Sed accedit ad gratiam, quod proprio",
          "candidate_score": 0.611944,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1146",
          "psc_text": "φανερώτατα ἐπιδείκνυσιν, ἵνα μὴ οἱ ἐπιθυμοῦντες τῶν ἀνοδιῶν, δυνηθεῖέν τινα ἔχειν ὑπόνοιαν περὶ τῆς κρίσεως τῆς σῆς ἁγιωσύνης. Ἐδόθη πρό δεκαπέντε καλανδῶν ματιῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει 1185 EPISTOLA CXI. AD MARCIANUM AUGUSTUM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Ordinationis Anatolii suspicionem per fidei ejus professionem esse sublatam. --II. Male ab eo Aetium ab archidiaconi officio esse submotum. --III. Marcianum rogat ut Anatolium ab illicitis retrahat, et faveat Juliano. LEO episcopus MARCIANO Augusto. CAP. I. Quam excellenti pietate et quam glorioso clementiae vestrae studio in integrum nuper fides Christiana revocata sit, totus mundus agnoscit, et salutis suae singulare praesidium per vos a Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis",
          "candidate_score": 0.611175,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759",
          "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale",
          "candidate_score": 0.611167,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1293",
          "psc_text": "ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex me istius causa factum esse negotii, qui semper omnem jactantiae levitatem et aliena appetendi cupiditatem mihi vitandam crediderim. Omnem fraternitatem in Christo quae cum vestra est sanctitate, tam ego ipse 1264 quam mei plurimum salutamus. Et subscriptio litteris Graecis. EPISTOLA CXXXIII SANCTI PROTERII ALEXANDRINI EPISCOPI AD BEATISSIMUM PAPAM LEONEM ROMAE URBIS EPISCOPUM. De Ratione Paschalis. Domino meo dilectissimo fratri et consacerdoti LEONI PROTERIUS in Domino salutem. CAP. I. Piissimus et fidelissimus imperator noster Marcianus litteris ad nos nuper venerabilibus usus est, quibus asseruit aestimare quosdam non diligenter ascriptam diem festi paschalis, quae per octavam Indictionem futuram, Deo praestante, celebranda est.",
          "candidate_score": 0.61081,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1288",
          "psc_text": "epistolae exempla monstrabunt. CAP. II. De futuro Paschate, ut saepe jam scripsi, esto sollicitus. et clementissimo principi meo nomine opportunius intimato, ut quid sibi rescriptum sit faciat certiorem, quoniam imminent dies ut nosse possimus quem diem Formatis ascribere debeamus, et omnium ex hac parte suspicio evidentius possit absolvi. Data VI idus Martii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. 1261 EPISTOLA CXXXII. ANATOLII EPISCOPI CONSTANTINOPOLITANI AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De intermisso litterarum commercio amice conqueritur. Debitam pontifici obedientiam ostendit. --II. Aetium restitutum esse, Andream vero depositum scribit. --III. Litteris sancti pontificis recreari peroptat. --IV. Ambitionis culpam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde",
          "candidate_score": 0.610802,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 4,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1",
      "max_score": 0.689148,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_110",
          "psc_text": "ut non pertinaciter nostra amemus, sed quae aliquando a fratribus et collegis nostris utiliter et salubriter suggeruntur, si sint uera et legitima, ipsa potius nostra dicamus, satis ostendit facillime se correcturum fuisse sententiam suam, si quis ei demonstraret baptismum Christi sic dari posse ab eis qui foras exierunt, quemadmodum amitti non potuit cum foras exirent, unde multa iam diximus. nec nos ipsi tale aliquid auderemus adserere nisi uniuersae ecclesiae concordissima auctoritate firmati, cui et, ipse sine dubio cederet, si iam illo tempore quaestionis huius ueritas eliquata et declarata per plenarium concilium solidaretur. si enim Petrum laudat et praedicat ab uno posteriore collega patienter concorditerque correctum, quanto ipse citius cum concilio prouinciae suae uniuersi orbis auctoritati patefacta ueritate cessisset! quin profecto et uni uerum dicenti et demonstranti posset facillime consentire tam sancta anima, tam pacata. et fortasse factum est, sed nescimus. neque enim omnia, quae illo tempore inter episcopos gesta sunt,",
          "candidate_score": 0.689148,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_324",
          "psc_text": "§ 21 De conuersione autem nullius desperandum est siue foris siue intus constituti, quamdiu patientia dei ad paenitentiam eum adducit et uisitat in uirga facinora eorum et in flagellis peccata eorum. hoc modo enim misericordiam suam non dispergit ab eis, si et ipsi aliquando misereantur animae suae placentes deo. sicut enim bonus qui perseuerauerit usque in finem, hic saluus erit, sic et malus siue foris siue intus qui perseuerauerit usque in finem saluus non erit. neque nos dicimus: 'ubicumque et quomodocumque baptizati gratiam baptismi consequuntur,' si gratia baptismi in ipsa salute intellegitur quae per sacramenti celebratiunemcelebrationem confertur, sed hanc salutem multi nec intus consequuntur, quamuis sacramentum quod per se sanctum est eos habere manifestum sit. recte itaque nos dominus ammonet in euangelio, ne consentiamus male suadentibus et sub Christi nomine ambulantibus, sed hi et intus et foris inueniuntur, quia nec foras exeunt nisi prius 8 Matth. 7, 23 9 Matth.",
          "candidate_score": 0.681024,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_1_3",
          "bdc_text": "Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_70",
          "psc_text": "potius quam litigatoribus crediderunt, hoc solum minus habetis, quod minus habet qui caritatem non habet. iam quid opus est ut nos retexamus? uos ipsi in apostolo inspicite, quantum sit quod minus habetis. quid autem interest, qui caritatem non habet utrum foras auolet aliquo uento temptationis ablatus an intus de messe dominica non 23 cf. I Cor. 13, 2 3 quam! chismatici Nml 6 salutem] sanitatem v 7 adortamur N 8 sed-habebant mg. K illud om. J incipiunt quod non habebant Nml 10 ut] quod Eug. codd. VM 13 inuentus et translatus v, cf. index 'baptisma' 16 etera L uera 8. l. L uel sentiatis uel habeatis v 17 pacis fraternae Eug. codd. YM 18 quo Lml orbe terrarum Mv 19 ita] add. et Lm2 20 ac] aut w 22 eccleasticis L 23 qui] quia Lml. 27 uentu L temtationis K ablutus Jml oblatus Kml recedat in ultima uentilatione separandus? et",
          "candidate_score": 0.667254,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_26_28",
          "bdc_text": "ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_0",
          "psc_text": "LIBER PRIMUS. § 1 In eis libris, quos aduersus epistularriepistulam Parmeniani quam dedit ad Tychonium scripsimus, promisimus nos diligentius quaestionem baptismi tractaturos; quod etiamsi non ibi promitteremus, debitum tamen a nobis flagitantibus fratribus meminimus et agnoscimus. quapropter in hoc opere adiuuante domino suscepimus non solum ea refellere, quae de hac re nobis Donatistae obiectare consuerunt, sed etiam de beatissimi martyris Cypriani auctoritate, unde suam peruersitatem, ne ueritatis impetu cadat, fulcire conantur, quae dominus donauent dicere, ut intellegant omnes, qui non studio partium caecati iudicantindicant, non solum eos non adiuuari auctoritate Cypriani, sed per ipsam maxime conuinci adque subuerti. § 2 Iam quidem in supra memoratis libris dictum est ita posse extra catholicam communionem dari baptismum, quemadmodum et extra eam potest et haberi. nullus autem illorum negat habere baptismum etiam apostatas, quibus utique redeuntibus et per paenitentiam conuersis dum non redditur, amitti non potuisse iudicatur. sic et illi, qui per sacrilegium",
          "candidate_score": 0.666782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_70",
          "psc_text": "potius quam litigatoribus crediderunt, hoc solum minus habetis, quod minus habet qui caritatem non habet. iam quid opus est ut nos retexamus? uos ipsi in apostolo inspicite, quantum sit quod minus habetis. quid autem interest, qui caritatem non habet utrum foras auolet aliquo uento temptationis ablatus an intus de messe dominica non 23 cf. I Cor. 13, 2 3 quam! chismatici Nml 6 salutem] sanitatem v 7 adortamur N 8 sed-habebant mg. K illud om. J incipiunt quod non habebant Nml 10 ut] quod Eug. codd. VM 13 inuentus et translatus v, cf. index 'baptisma' 16 etera L uera 8. l. L uel sentiatis uel habeatis v 17 pacis fraternae Eug. codd. YM 18 quo Lml orbe terrarum Mv 19 ita] add. et Lm2 20 ac] aut w 22 eccleasticis L 23 qui] quia Lml. 27 uentu L temtationis K ablutus Jml oblatus Kml recedat in ultima uentilatione separandus? et",
          "candidate_score": 0.664373,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_26_28",
          "bdc_text": "ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_110",
          "psc_text": "ut non pertinaciter nostra amemus, sed quae aliquando a fratribus et collegis nostris utiliter et salubriter suggeruntur, si sint uera et legitima, ipsa potius nostra dicamus, satis ostendit facillime se correcturum fuisse sententiam suam, si quis ei demonstraret baptismum Christi sic dari posse ab eis qui foras exierunt, quemadmodum amitti non potuit cum foras exirent, unde multa iam diximus. nec nos ipsi tale aliquid auderemus adserere nisi uniuersae ecclesiae concordissima auctoritate firmati, cui et, ipse sine dubio cederet, si iam illo tempore quaestionis huius ueritas eliquata et declarata per plenarium concilium solidaretur. si enim Petrum laudat et praedicat ab uno posteriore collega patienter concorditerque correctum, quanto ipse citius cum concilio prouinciae suae uniuersi orbis auctoritati patefacta ueritate cessisset! quin profecto et uni uerum dicenti et demonstranti posset facillime consentire tam sancta anima, tam pacata. et fortasse factum est, sed nescimus. neque enim omnia, quae illo tempore inter episcopos gesta sunt,",
          "candidate_score": 0.662806,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_26_28",
          "bdc_text": "ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_231",
          "psc_text": "Nathanaheli perhibet testimonium dicens: ecce uere Israhelita, in quo dolus non est. qui sunt autem ueri christiani nisi de quibus idem dominus dicit: qui diligit me, mandata mea custodit? quid est autem custodire mandata eius nisi in dilectione persistere? unde etiam dicit: mandatum nouum do uobis, ut uos inuicem diligatis, et iterum: in hoc scient omnes quia discipuli mei estis, si uos inuicem dilexeritis. quis autem dubitet non eis solis dictum, qui tunc per eius carnem uerba praesentis audiebant, sed et eis, qui nunc per euangelium sedentis in caelo uerba cognoscunt? ille enim uenit non legem soluere, sed implere. plenitudo autem legis caritas, qua multum uiguit Cyprianus, ut de baptismo aliud sentiens non 10 Os. 2, 5 17 Ioh. 1, 48 19 Ioh. 14, 21 21 Ioh. 13, 34 23 ibid. 35 27 cf. Matth. ft, 17 28 cf. Rora. 13, 10 1 exprobat Nml 7 potuerint Mm2v 9 osee",
          "candidate_score": 0.65694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_512",
          "psc_text": "proferamus neminem iudicaniesindicantes aut a iure communionis aliquem si diiiersumdiuersum senserit amoue-ntes. neque enim quisquam nostrum episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegciscollegas suos adigit, quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicari ab alio non possit quam nec ipse potest alterum iudicareindicare. sed expectemus uniuersi iudiciumindicium doniinidomini nostri JesuIesu Christi qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in ecclesiae suae gubcrnationegubernatione et de actu nostro iudicandiindicandi. § 10 Iam satis, quantum arbitror, non solum ad epistulam quam Iubaiano scripsit, sed etiam ad illam quam ad Quintum dedit et ad illam quam cum quibusdam collegis ad quosdam collegas et ad illam quam ad Pompeium, quantum potuimus, pro uniuersitate catholicae consensionis adque concilii, in cuius unitate isti tamquam pia membra manserunt, libris superioribus disputauimus. quapropter iam opportunum uidetur quid etiam ceteri singillatim censuerint considerare ea libertate, quam nobis etiam",
          "candidate_score": 0.65055,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24_26",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc.",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_139",
          "psc_text": "est, si qui possent adferre aliquid quo prior consuetudo seruanda potius firmaretur, ut, si tale esset quod refelli non posset, etiam ipse ostenderet quam ueraciter dixerit: debere unumquemque non pro eo quod semel inbiberat et tenebat pertinaciter congredi, sed si quid melius et utilius extiterit libenter amplecti. sed quia tunc non extiterant nisi qui ei consuetudinem opponerent, defensiones autem ipsius consuetudinis non tales adferrent quibus illa talis anima moueretur, noluit uir grauissimus rationes suas etsi non ueras, quod eum latebat, sed tamen non uictas ueraci quidem sed tamen nondum assertae consuetudini cedere. quam tamen consuetudinem nisi prior ante Agrippinus et nonnulli per Africam coepiscopi eius etiam per concilii sententias deserere temptauissent, non auderet iste saltem ratiocinari aduersus eam, sed in tam obscura quaestione turbatus et ubique intuens uniuersalem robustamque 3 Cypr. ep. 71, 3. I Cor. 14, 29—30 1 sententiam Kml sententia. N conscius sibi L occultae J 3 sic]",
          "candidate_score": 0.636955,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16_18",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira . Ich wölt , das man uns fry heruß sagte :",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_607",
          "psc_text": "68 Iste si conuinceret eos qui diuersa sentiebant et hoc tenebant, quod etiam postea totus orbis christiano concilio confirmatus optinuit, ita consuetudinem sequi ut contemnerent ueritatem, haec uerba formidare deberemus; cum uero illa consuetudo et a ueritate propagata et ueritate roborata repperiatur, nihil in hac sententia pertimescimus. et tamen si illi circa fratres inuidi erant et maligni aut circa deum ingrati, ecce qualibus communicabant, ecce quales diuersa sentientes, sicut Cyprianus praedixit, a iure communionis non amouebant, ecce a quibus non polluebantur in conseruatione unitatis, ecce quantum amandum sit uinculum pacis, ecce quid considerent qui nobis de praecessorum episcoporum concilio calumniantur, quorum caritatem non imitantur et quorum exemplo considerato iure damnantur. si consuetudo erat, sicut haec sententia testis est, ut haeretici uenientes ad ecclesiam cum baptismate quod habebant susciperentur, aut hoc recte fiebat aufr mali bonos in unitate non maculant. si recte fiebat, cur orbem terrarum, quia sic recipiuntur, accusant? si",
          "candidate_score": 0.636228,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24_26",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc.",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_643",
          "psc_text": "quia ex traditoribus, sicut opinantur uel confingunt, exorti sumus, ab illis praeuaricatoribus utrique originem ducimus. non est enim quod dicatur non eis communicasse istos, quando suos illos uocant, quod concilium loquitur, quod ipsi maxime proferunt. quidam nostri, inquit, praenaricatores ueritatis haereticis suffragantur. accedit et testimonium Cypriani satis demonstrantis, quod in eorum communione permanserit, dicendo: neminem iudicantes aut a iureture communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. ipsi enim erant qui diuersum sentiebant, quos iste praeuaricatores uocat, quia scilicet haereticis suffragabantur sine baptismo eos in ecclesiam recipiendo. eam quoque fuisse consuetudinem, ut sic reciperentur, et ipse Cyprianus multis locis et aliquot episcopi in hoc concilio manifestant. unde apparet, si haeretici non habent baptismum, ecclesiam Christi temporum illorum praeuaricatoribus fuisse plenam, qui eis suffragantes sic eos recipiebant. agatur ergo causa communis aduersus crimen 9 cf. p. 262, 12 s15 Cypr. sentent. episc. 38 18 Cypr. sentent. episc. praef.' 1 illo] ullo v 6",
          "candidate_score": 0.633674,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24_26",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc.",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_138",
          "psc_text": "accipere Vmlp.ç imitanda p.ç 25 exsisteret V eadem sententia permaneret, bene sibi conscius et non occultatae quae putabatur ueritatis et retentae quae amabatur unitatis. nam et illud sic intellexit quod ait apostolus: prophetae autem duo aut tres loquantur et ceteri examinent. si alii reuelatum sedenti fuerit, ille prior taceat. qua in parte, inquit, docuit et ostendit multa singulis in melius reuelari et debere unumquemque non pro eo quod semel inbiberat et tenebat pertinaciter congredi, sed si quid melius etutilius extiterit libenter amplecti. his utique uerbis non solum eos ammonuit sibi consentire qui melius aliquid non uidebant, sed etiam eos hortatus est, si qui possent adferre aliquid quo prior consuetudo seruanda potius firmaretur, ut, si tale esset quod refelli non posset, etiam ipse ostenderet quam ueraciter dixerit: debere unumquemque non pro eo quod semel inbiberat et tenebat pertinaciter congredi, sed si quid melius et utilius extiterit libenter amplecti. sed quia tunc",
          "candidate_score": 0.630466,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_34",
          "bdc_text": "Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_70",
          "psc_text": "potius quam litigatoribus crediderunt, hoc solum minus habetis, quod minus habet qui caritatem non habet. iam quid opus est ut nos retexamus? uos ipsi in apostolo inspicite, quantum sit quod minus habetis. quid autem interest, qui caritatem non habet utrum foras auolet aliquo uento temptationis ablatus an intus de messe dominica non 23 cf. I Cor. 13, 2 3 quam! chismatici Nml 6 salutem] sanitatem v 7 adortamur N 8 sed-habebant mg. K illud om. J incipiunt quod non habebant Nml 10 ut] quod Eug. codd. VM 13 inuentus et translatus v, cf. index 'baptisma' 16 etera L uera 8. l. L uel sentiatis uel habeatis v 17 pacis fraternae Eug. codd. YM 18 quo Lml orbe terrarum Mv 19 ita] add. et Lm2 20 ac] aut w 22 eccleasticis L 23 qui] quia Lml. 27 uentu L temtationis K ablutus Jml oblatus Kml recedat in ultima uentilatione separandus? et",
          "candidate_score": 0.628193,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24_26",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc.",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_145",
          "psc_text": "si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate seruanda quam in ecclesiae consuetudine commutanda, si autem concilium eius adtenditur, huic esse uniuersae ecclesiae posterius concilium praeponendum, cuius se membrum esse gaudebat et, ut se in totius corporis compage retinenda ceteri imitarentur, saepius ammonebat. nam et concilia posteriora prioribus aput posteros praeponuntur et uniuersum partibus semper optimo iure praeponitur. § 15 Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi uel in schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declarauit dicens: neminem iudicantesindicantes aut a iure communicationis aliquem si diuersum senserit amouentes? si talium communione maculatus est, cur in iterando baptismo eius auctoritatem sectantur? si autem talium communione .2 Cypr. ep. 73, 23 24 Cypr. sentent. episc. praef. 1 iubanianum Jml 2 memoratur v 3 decit Nml iis v praeterito Nm2 6 post eo ipso L repetit uerba quid fieri aoleret—et eo ipso 7",
          "candidate_score": 0.627348,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_158",
          "psc_text": "horreant, uerumtamen recurrens ad illam stateram dominicam, ubi non ex humano sensu sed ex auctoritate diuina rerum momenta penduntur, inuenio de utraque re domini sententiam. nam et Petro dixit: qui lotus est non habet necessitatem iterum lauandi et Nicodemo: nisi quis renatus fuerit ex aqua et spiritu, non intrabit in regnum caelorum. quid 1 Matth. 18, 19 5 cf. { Petr. 4, 8 13 Cypr. ep. 78, 23 26 Ioh. . 13, 10 27 Ioh. 3, 5 1 concordia fraterna Lna1 2 terram p.ç 4 prostenamus L 5 participemus N 7 praesumserit JKq 8 disrupit LMNv dirupit p.m2 a diuersa] aduersa Nmlç 10 eos tamen v ecclesia N 12 peruenire p 21 an] aut Nml iudicari Nv 22 detestantur Nml uerum (tamen om.) N 23 domicam L 26 locutus Ntnl 27 nichodemo LMNm2p.m2 28 intrauit Nml habeat secretior diiudicatio dei, hominibus quales nos sumus difficile est fortasse cognoscere. quantum tamen",
          "candidate_score": 0.605597,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 5,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana",
      "max_score": 0.688742,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_119",
          "psc_text": "vel absolvit, e sedibus dejicit, aut iisdem restituit, quae argumento sunt. Quod de forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est, ne omnes sibi omnia vindicarent, sed essent in singulis provinciis singuli quorum inter fratres haberetur prima sententia, et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a capite dissideret. Ex quibus aliisque gestis istuc Quesnelli assertum cadit: hujusmodi minis Leonem uti vel consuevisse in metropolitanos episcopos. Ab iisdem vero haudquaquam se Leo abstinuit, causas cum episcopis Orientalibus agens; quanto magis igitur iisdem uti potuit negotium cum Aquileiensi metropolita Romano patriarchatui immediate subjecto pertracturus? 5. Verum se adhuc in scenam Quesnellus reducit, contra Norisium contendens suppositionis esse argumento quod duo illa exemplaria adamussim sibi non respondeant. In altero autem, Januario nuncupato, nonnullae voces, quae necessariae videntur, fuerunt excisae: Quales sunt istae, de Pelagianorum",
          "candidate_score": 0.688742,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_104",
          "psc_text": "Neque obest alteram Leonis epistolam ad Januarium eodem anno scriptam fuisse. Quid enim? Repugnatne Romanum pontificem duodecim mensium spatio duas ad eumdem Italiae episcopum, gravissima urgente causa, ut isthaec erat, epistolas mittere potuisse? Nonne postrema conscripta 306 fuit anno 447 exeunte? data quippe est III kalend. Januarii, Alipio et Ardubare viris clarissimis consulibus. Potuit ergo pontifex priorem epistolam ad Januarium scribere vel in exordio, vel circa ejusdem anni medium, praesertim cum tanta non sit ab Urbe ad Aquileiam itineris distantia, ut etiam quinque aut sex mensium spatio plurium eos inter litterarum commercium intercedere non potuerit. Ex quibus constat neque has conjecturas infirmari, etiamsi altera ad Januarium epistola kalend. Julii edita fuisset, ut plerique manuscripti codices habent. In re tamen hac exploratissima diutius haud immorabor. CAPUT VII. De aliis atque aliis scriptorum opinionibus circa praecedentes S. Leonis epistolas. Nostra autem statuitur. 1. Ad graviora igitur nostro sermone converso, quid recentioribus scriptoribus",
          "candidate_score": 0.676063,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_120",
          "psc_text": "uti potuit negotium cum Aquileiensi metropolita Romano patriarchatui immediate subjecto pertracturus? 5. Verum se adhuc in scenam Quesnellus reducit, contra Norisium contendens suppositionis esse argumento quod duo illa exemplaria adamussim sibi non respondeant. In altero autem, Januario nuncupato, nonnullae voces, quae necessariae videntur, fuerunt excisae: Quales sunt istae, de Pelagianorum et Coelestianorum consortio. Deinde, subjicit, de redeuntibus ab haeresi clericis aliqua decernuntur in epistola ad Januarium quae in altera non apparent, ne, videlicet, ad superiorum ordinem promoveantur, sed in eo quem adepti sunt perseverare sinantur. Hac in re a Quesnelli critice omnino non abhorreo, idcirco tamen Norisianas conjecturas labare aut concidere minime inducor ut credam. Nam quae a Quesnello objiciuntur argumento dumtaxat esse possunt alterutrum illius epistolae exemplar aut vulnus quoddam esse passum, aut aliqua mantissa adauctum, quae quidem haud facile cognosci possunt, potissimum cum vetustissima interciderint exemplaria, quorum subsidio purior et castigatior ea epistola in lucem prodiret. CAPUT VIII.",
          "candidate_score": 0.652966,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_136",
          "psc_text": "haereticorum indulgentiam extenderet, sive laici, sive clerici forent, a Tarasio statim fuit inquisitum: Est et alter canon ea de re? Tum Constantinus notarius octavum Nicaeni primi concilii canonem mox recitavit. Sed nec hunc ad nuper exortam Agiomarchorum haeresim conferre Theodorus Catanae, in Siciliae provincia episcopus, cum contendisset, ejusdem Tarasii jussu de aliis canonibus sciscitatum est. Quare idem notarius sacrae et oecumenicae Ephesinae synodi canonem tertium legit: Si qui in qualibet civitate clericorum a Nestorio, quique illud dogma sequuntur, prohibiti sunt, ut minus recte senserint, hos, ut gradum proprium recuperent, justum censuimus. Post haec adhuc suspensi haerebant Patres, num recipiendi essent in sacrum ordinem qui ex haeresi revertuntur. Propterea Stephanus monachus de eo argumento divi Basilii epistolas in manibus gestans, quae in priori ad Amphilochium epistola de Encratitis scripserat lecta fuere, tum alia ad Evaisenos, et quae magis ad rem nostram conferunt, epistolae ad Occidentis episcopos excerptae subjecerunt, in quibus de",
          "candidate_score": 0.652673,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_119",
          "psc_text": "vel absolvit, e sedibus dejicit, aut iisdem restituit, quae argumento sunt. Quod de forma episcoporum quoque est orta distinctio, et magna ordinatione provisum est, ne omnes sibi omnia vindicarent, sed essent in singulis provinciis singuli quorum inter fratres haberetur prima sententia, et rursus quidam in majoribus urbibus constituti sollicitudinem susciperent ampliorem, per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a capite dissideret. Ex quibus aliisque gestis istuc Quesnelli assertum cadit: hujusmodi minis Leonem uti vel consuevisse in metropolitanos episcopos. Ab iisdem vero haudquaquam se Leo abstinuit, causas cum episcopis Orientalibus agens; quanto magis igitur iisdem uti potuit negotium cum Aquileiensi metropolita Romano patriarchatui immediate subjecto pertracturus? 5. Verum se adhuc in scenam Quesnellus reducit, contra Norisium contendens suppositionis esse argumento quod duo illa exemplaria adamussim sibi non respondeant. In altero autem, Januario nuncupato, nonnullae voces, quae necessariae videntur, fuerunt excisae: Quales sunt istae, de Pelagianorum",
          "candidate_score": 0.62672,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-Pelagiana_window_142",
          "psc_text": "haec advertat annotator Quesnellus, secumque reputet, an quilibet episcopus in iis quae ad totius Ecclesiae incolumitatem pertinent, gravissimis hujusmodi verbis, auctoritatis atque jurisdictionis vigore plenis, alios totius Christiani orbis episcopos consueverit compellare, quemadmodum ipse nimis licenter asserere ausus est. Possunt utique aliarum Ecclesiarum episcopi scribere, suggerere, pertractare, inquirere ea omnia quae totius Ecclesiae utilitati prodesse possunt. Aliquod autem definire atque statuere in ipsius Christianae reipublicae commune bonum, solis Romanis pontificibus extra generales synodos divinitus dumtaxat concessum est, ut in hac caeterisque nostris dissertationibus comprobatum est. 314 11. De Januarii autem gestis nihil profecto scimus; sed operae pretium est arbitrari omnia Leonis mandata atque decreta ita circumspecte et velociter fuisse ab eodem exsecutioni demandata, ut nefaria illa Pelagianorum soboles, quae in illius provinciae clericis potissimum grassabatur, pene deleta, et ad exitium fuerit perducta. Nullum enim post hanc (quod sciamus) Leonem inter et Januarium epistolarum intercessit commercium. Temporum quoque injuria Januarii ad",
          "candidate_score": 0.622863,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 6,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1",
      "max_score": 0.687829,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2600",
          "psc_text": "Dicat ergo, Miserere mei, Deus, miserere mei. Non expavescamus voces petentis misericordiam et exhibentis. Ideo enim petit, quia exhibet: ad hoc enim homo, quia misericors; non ut conditionis necessitate nasceretur, sed ut nos de conditione necessitatis liberaret. Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Audis magistrum orantem, disce orare. Ad hoc enim oravit, ut doceret orare: quia ad hoc passus est, ut doceret pati; ad hoc resurrexit, ut doceret sperare resurrectionem. 6. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas. Hoc plane jam totus Christus dixit: hic est et vox nostra. Non enim jam transiit iniquitas, adhuc fervet iniquitas. Et in fine dixit ipse Dominus abundantiam futuram iniquitatis: Et quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12) . Quis autem perseverabit usque in finem, quoadusque transeat iniquitas? Qui fuerit in Christi corpore, qui fuerit in",
          "candidate_score": 0.687829,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4185",
          "psc_text": "in saeculum, permanente utique Ecclesia usque in finem, quam illi delere conati sunt: in generationem et generationem annuntiabimus laudem tuam; quae laus ut taceretur, nos finire conati sunt. Multis autem jam locis sanctarum Scripturarum insinuavimus confessionem etiam pro laude poni: sicuti est illud, Haec dicetis in confessione, Opera Domini universa quoniam bona valde (Eccli. XXXIX, 39) ; maximeque illud quod ait ipse Salvator, qui nullum habebat omnino peccatum quod poenitendo confiteretur: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Hoc dixi, ut apertius intelligatur, id esse repetitum in eo quod dictum est, annuntiabimus laudem tuam, quod superius dictum erat, confitebimur tibi. IN PSALMUM LXXIX ENARRATIO. SERMO. 1. [vers. 1.] Non adeo multa sunt in hoc psalmo, in quibus sermo noster patiatur difficultatem, vel intentio auditorum intelligendi impedimentum. Proinde adjuvante Domino, cum affectu audiendi et videndi jam",
          "candidate_score": 0.678273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2601",
          "psc_text": "iniquitas, adhuc fervet iniquitas. Et in fine dixit ipse Dominus abundantiam futuram iniquitatis: Et quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12) . Quis autem perseverabit usque in finem, quoadusque transeat iniquitas? Qui fuerit in Christi corpore, qui fuerit in membris Christi, et a capite didicerit patientiam perseverandi. Transis tu, et ecce transierunt tentationes tuae; et is in aliam vitam in quam ierunt sancti, si sanctus fueris. In aliam ierunt martyres: si martyr fueris, is et tu in aliam vitam. Numquid quia tu transisti hinc, propterea jam transiit iniquitas? Nascuntur alii iniqui, sicut moriuntur alii iniqui. Quomodo ergo alii iniqui moriuntur, et alii nascuntur; sic alii justi eunt, et alii nascuntur. Usque in finem saeculi nec iniquitas deerit premens, nec justitia patiens. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas: id est, tu proteges me, et ut ab aestu",
          "candidate_score": 0.675255,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572",
          "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,",
          "candidate_score": 0.672588,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1291",
          "psc_text": "meo, qui saevit in nomen meum. Erudio vel erudivi per cum alios, erudiam et ipsum per alios. Factum est hoc, et novimus quanta sustinuerit Saulus, multo plura quam fecerat, quasi avarus exactor cum usuris recepit quod dederat. 6. Sed vide utrum in illo impletum sit quod modo Psalmus dicit, Confirmat autem justos Dominus. Non solum, inquit idem Paulus, cum multa mala pateretur, sed et gloriamur in tribulationibus, scientos quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis (Rom. V, 3-5) . Bene; plane jam justus, jam confirmatus. Quomodo ergo isti jam confirmato nihil nocebant qui illum insectabantur, sic nec ipse illis quos persequebatur. Confirmat autem, inquit, justos Dominus. Audi alias voces confirmati justi. Quis nos separabit a charitate Christi? Tribulatio, an angustia, an fames, an nuditas, an persecutio (Id. VIII, 35) .",
          "candidate_score": 0.671138,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_674",
          "psc_text": "et dedistis mihi manducare (Matth. XXV, 35) . Et ibi est, et hic: ibi in se, hic in nobis. Quid ergo ait? Ut cantet tibi gloria mea, et non compungar. Gemit tibi humilitas mea, cantabit tibi gloria mea. Jam in fine: Domine Deus meus, in aeternum confitebor tibi. Quid est, in aeternum confitebor tibi? In aeternum laudabo te, quia diximus esse confessionem et in laudibus, non tantum in peccatis. Confitere ergo modo quod tu fecisti in Deum, et confiteberis quid tibi fecerit Deus. Quid fecisti? Peccata. Quid Deus? Confitenti iniquitatem tuam dimittit tibi peccata tua, ut ei postea laudes ipsius confitens in aeternum, non compungaris peccato. IN PSALMUM XXX ENARRATIO I. In finem, Psalmus ipsi David ecstasis. 1. [vers. 1.] In finem Psalmus ipsi David, mediatori manu forti in persecutionibus. Nam et ecstasis, quae addita est titulo, excessum mentis significat, quae fit vel pavore, vel aliqua revelatione. Sed in hoc",
          "candidate_score": 0.669912,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_990",
          "psc_text": "Scripturarum, et gaudeamus tali spectaculo. Spectator autem noster quis est? Ecce oculi Domini super timentes eum, sperantes in misericordia ejus: ut eruat a morte animas eorum, et alat eos in fame. 26. [vers. 20.] Sed propter peregrinationis tolerantiam quamdiu fames est, et exspectamus in via refici, ne deficiamus; quid nobis imponitur, vel quid profiteri debemus? Anima nostra patiens erit Domino. Secura exspectabit misericorditer promittentem, misericorditer et veraciter exhibentem: et donec exhibeat, quid agamus? Anima nostra patiens erit Domino. Sed quid, si in ipsa patientia non durabimus? Imo plane durabimus: Quoniam adjutor et protector noster est. Adjuvat in pugna, protegit ab aestu, non te deserit, tolera, dura. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 13). 27. [vers. 21.] Et quid cum perduraveris, cum patiens fueris, cum usque ad finem perveneris, quid tibi erit? Qua mercede toleras? utquid tanta dura tamdiu pateris? Quoniam in ipso laetabitur cor nostrum, et",
          "candidate_score": 0.667283,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_991",
          "psc_text": "aestu, non te deserit, tolera, dura. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 13). 27. [vers. 21.] Et quid cum perduraveris, cum patiens fueris, cum usque ad finem perveneris, quid tibi erit? Qua mercede toleras? utquid tanta dura tamdiu pateris? Quoniam in ipso laetabitur cor nostrum, et in nomine sancto ejus speravimus. Spera hic, ut laeteris ibi: esuri et siti hic, ut epuleris ibi. 28. [vers. 22.] Hortatus est ad omnia, implevit nos gaudio spei, proposuit nobis quid amemus, in quo solo et de quo solo praesumamus: post haec fit oratio brevis et salubris: Fiat misericordia tua, Domine, super nos. Et quo merito? Sicut speravimus in te. Fui quibusdam onerosus; sentio: quibusdam autem etiam cito terminavi sermonem; et hoc sentio: ignoscant infirmi fortioribus, et pro infirmis deprecentur fortiores. In uno corpore omnia membra simus, a capite nostro vegetemur: et in illo spes nostra est, et in illo",
          "candidate_score": 0.666845,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2849",
          "psc_text": "persevera usque in finem. Quid times Moabitas, opera mala eorum qui lege male utuntur? Quid enim, Juda rex tuus qui praecessit, nonne tales pertulit? Nescis Judaeos male utendo lege, Christum occidisse? Ergo spera, et qua praecessit rex tuus sequere. Dic, Juda rex meus. Et ex eo quia Juda rex meus, Moab quid factus est? Olla spei meae, non consumptionis meae. Vide in tribulationibus ollam spei; audi Apostolum: Sed et gloriamur, inquit, in tribulationibus. Olla est jam; sed vide istum, si explicat ollam spei. Scientes quia tribulatio patientiam operatur, patientia autem probationem, probatio spem. Si tribulatio patientiam, patientia probationem, probatio spem, olla est autem tribulatio quae operatur spem; merito Moab olla spei meae. Spes autem non confundit. Et quid? Ferves contra ollam? Ita plane, quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 3-5) . 11. In Idumaeam extendam calceamentum meum. Ecclesia loquitur:",
          "candidate_score": 0.666636,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2434",
          "psc_text": "Inimicos vestros. IN PSALMUM LIV ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [vers. 1.] Psalmi hujus titulus est: In finem, in hymnis, intellectus ipsi David. Quis sit finis commemoramus breviter, quia nostis. Finis enim Legis Christus est, ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4) . Intentio ergo dirigatur in finem, dirigatur in Christum. Quare finis dicitur? Quoniam quidquid agimus, ad illum referimus; et cum ad eum pervenerimus, ultra quod quaeramus non habebimus. Dicitur enim finis qui consumit, dicitur finis qui perficit. Aliter quippe intelligimus cum audimus, Finitus est cibus qui manducabatur; et aliter intelligimus cum audimus, Finita est vestis quae texebatur: in utroque audimus, Finitum est; sed cibus ut jam non esset, vestis ut perfecta esset. Finis ergo noster perfectio nostra esse debet; perfectio nostra Christus. In illo enim perficimur, quia ipsius capitis membra sumus. Et dictus est finis Legis, quia sine illo nemo perficit Legem. Cum ergo auditis in Psalmis, In",
          "candidate_score": 0.666546,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7_9",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2030",
          "psc_text": "nuntiatum de eo, videbunt; et qui non audierunt, intelligent (Isai. LII, 15) ? Ad quos non missi sunt Prophetae, ipsi primo audierunt et intellexerunt Prophetas: illi qui primo non audierunt, postea audientes admirati sunt. Remanserunt illi ad quos missi sunt, codices ferentes, veritatem non intelligentes; Testamenti tabulas habentes, et haereditatem non tenentes. Sed nos sicut audivimus, ita et vidimus. In civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri. Ib audivimus, ibi et vidimus. Extra illam qui est, nec audit, nec videt; in illa qui est, nec surdus nec caecus est. Sicut audivimus, ita et vidimus. Et ubi audis? ubi vides? In civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri. Deus fundavit eam in aeternum. Non insultent haeretici per partes conscissi: non se extollant qui dicunt, Ecce hic est Christus, ecce illic (Matth. XXIV, 23) . Qui dicit, Ecce hic est, ecce illic, ad partes inducit. Unitatem promisit Deus: reges in unum collecti",
          "candidate_score": 0.666494,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7_9",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3973",
          "psc_text": "Deus meus! nonne audivit: Quia vidisti, credidisti; beati qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 27-29) ? Si ergo ille manibus quaerens Christum, hoc audire meruit, ut opprobrium ei fuerit ita quaesisse; nos qui beati dicti sumus qui non vidimus et credimus, quid ergo, ad nos non pertinet manibus quaerere? Pertinet, sicut dixi, operibus quaerere. Quando hoc? Nocte. Quid est, nocte? In hoc saeculo. Nox enim est antequam effulgeat dies in adventu clarificato Domini nostri Jesu Christi. Nam vultis videre quia nox est? Nisi lucernam hic haberemus, in tenebris permaneremus. Petrus enim dicit: Et nos habemus certiorem propheticum sermonem, cui bene facitis intendentes, velut lucernae lucenti in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Venturus est ergo dies post istam noctem; interim in hac nocte lucerna non desit. Et hoc est fortasse quod nunc facimus: has Litteras exponendo, lucernam inferimus, ut",
          "candidate_score": 0.663443,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2586",
          "psc_text": "futuri sunt post nos usque in finem saeculi. Tota enim Ecclesia constans ex omnibus fidelibus, quia fideles omnes membra sunt Christi, habet illud caput positum in coelis quod gubernat corpus suum; etsi separatum est visione, sed annectitur charitate. Quia ergo totus Christus caput est et corpus ejus; propterea in omnibus Psalmis sic audiamus voces capitis, ut audiamus et voces corporis. Noluit enim loqui separatim, quia noluit esse separatus, dicens: Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Si nobiscum est, loquitur in nobis, loquitur de nobis, loquitur per nos; quia et nos loquimur in illo: et ideo verum loquimur quia in illo loquimur. Nam quando in nobis et ex nobis loqui voluerimus, in mendacio remanebimus. 2. [vers. 1.] Quia ergo passionem Domini cantat iste psalmus, vide quem titulum habeat: In finem. Finis Christus est (Rom. X, 4). Quare dictus est finis? Non qui consumat, sed qui",
          "candidate_score": 0.662363,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7_9",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1631",
          "psc_text": "non potui ut viderem. Est aliquid quod videamus: quid premit ut non videamus? Nonne iniquitas? Oculum tuum, ne istam lucem videre posses, premebat fortassis humor irruens, premebat fortasse fumus, pulvis, aliquid injectum; et levare oculum saucium non poteras ad istam lucem: quid ergo, cor saucium levabis ad Deum? Nonne prius sanandum est ut videas? Nonne superbus inveniris, cum dicis: Primo videam, et sic credam? Quis dicit? Quis enim visurus dicit: Videam, et sic credam? Lucem ostensurus sum, imo vero ipsa se lux ostendere vult. Cui? Caeco non potest, non videt. Unde non videt? Gravato oculo multis peccatis. Quid enim ait? Comprehenderunt me iniquitates meae, et non potui ut viderem. Removeantur ergo iniquitates, dimittantur peccata, levetur pondus ab oculo, sanetur quod saucium est, adhibeatur mordax praeceptum quasi collyrium. Prius effice quod tibi praecipitur: sana cor, munda cor, dilige inimicum tuum (Matth. V, 44, et Luc. VI, 27, 35). Et quis diligit",
          "candidate_score": 0.661925,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2601",
          "psc_text": "iniquitas, adhuc fervet iniquitas. Et in fine dixit ipse Dominus abundantiam futuram iniquitatis: Et quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12) . Quis autem perseverabit usque in finem, quoadusque transeat iniquitas? Qui fuerit in Christi corpore, qui fuerit in membris Christi, et a capite didicerit patientiam perseverandi. Transis tu, et ecce transierunt tentationes tuae; et is in aliam vitam in quam ierunt sancti, si sanctus fueris. In aliam ierunt martyres: si martyr fueris, is et tu in aliam vitam. Numquid quia tu transisti hinc, propterea jam transiit iniquitas? Nascuntur alii iniqui, sicut moriuntur alii iniqui. Quomodo ergo alii iniqui moriuntur, et alii nascuntur; sic alii justi eunt, et alii nascuntur. Usque in finem saeculi nec iniquitas deerit premens, nec justitia patiens. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas: id est, tu proteges me, et ut ab aestu",
          "candidate_score": 0.659815,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1361",
          "psc_text": "Nostis, et agnoscitis, et intelligitis, quia in hoc positi estis, et ita credidistis, quia caput nostrum Christus est; corpus capitis illius nos sumus (I Cor. XII, 27; Ephes. IV, 15). Numquid soli nos, et non etiam illi qui fuerunt ante nos? Omnes qui ab initio saeculi fuerunt justi, caput Christum habent. Illum enim venturum esse crediderunt, quem nos venisse jam credimus; et in ejus fide et ipsi sanati sunt, in cujus et nos: ut esset et ipse totius caput civitatis Jerusalem, omnibus connumeratis fidelibus ab initio usque in finem, adjunctis etiam legionibus et exercitibus Angelorum, ut fiat illa una civitas sub uno rege, et una quaedam provincia sub uno imperatore, felix in perpetua pace et salute, laudans Deum sine fine, beata sine fine. Corpus autem Christi, quod est Ecclesia (Coloss. I, 18, 24), tanquam unus quidam homo, primo junior fuit, et ecce jam in fine saeculi est in senecta pingui;",
          "candidate_score": 0.658019,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1572",
          "psc_text": "Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum. Sustinens sustinui, non quemlibet hominem promissorem, qui possit fallere et falli; non quemlibet hominem consolatorem, qui potest tristitia sua ante tabescere, quam me reficere. Consoletur me frater homo cum tristis est mecum; simul gemamus, simul fleamus, simul oremus, simul sustineamus; quem, nisi Dominum qui promissa non aufert, sed differt? Exhibebit profecto, exhibebit; quia multa jam exhibuit: et nihil de Dei veritate formidare deberemus, etiamsi nihil adhuc exhiberet. Ecce jam putemus ita, omnia promisit, nondum aliquid dedit: idoneus promissor est, fidelis redditor; tu tantum esto pius exactor, etsi parvulus, etsi infirmus, exige misericordiam. Non vides teneros agnos capitibus pulsare ubera matrum,",
          "candidate_score": 0.655795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1655",
          "psc_text": "non tam longi quam sperantur. Cito illi transibunt; requies veniens non transibit. Quanquam longum, ferri debuit malum pro infinito bono. IN PSALMUM XL ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Quoniam solemnis dies Martyrum illuxit; propter gloriam passionis Christi imperatoris martyrum, qui sibi non pepercit militibus imperans pugnam, sed prior pugnavit, prior vicit, ut pugnantes exemplo suo hortaretur, et majestate sua adjuvaret, et promissione coronaret, audiamus aliquid in isto psalmo, quod pertineat ad ejus passionem. Commendamus autem saepius, nec nos piget iterare quod vobis utile est retinere, Dominum nostrum Jesum Christum plerumque loqui ex se, id est ex persona sua, quod est caput nostrum; plerumque ex persona corporis sui, quod sumus nos et Ecclesia ejus; sed ita quasi ex unius hominis ore sonare verba, ut intelligamus caput et corpus in unitate integritatis consistere, nec separari ab invicem; tanquam conjugium illud, de quo dictum est: Erunt duo in carne una (Gen. II, 24,",
          "candidate_score": 0.655216,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3963",
          "psc_text": "regentes carnem suam, sed subjectos Creatori suo. IN PSALMUM LXXVI ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [vers. 1.] Psalmi hujus limen ita inscribitur: In finem, pro Idithun, Psalmus ipsi Asaph. In finem quid sit, nostis: Finis enim Legis Christus ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4) . Idithun interpretatur Transiliens eos; Asaph interpretatur Congregatio. Loquitur hic ergo congregatio transiliens, ut perveniat ad finem qui est Christus Jesus. Quae sint itaque transilienda, ut ad illum finem pervenire possimus, ubi jam quod transiliamus non habebimus, Psalmi textus ipse demonstrat. Etenim tamdiu transilire debemus quidquid nos impedit, quidquid irretit, quidquid visco quodam illigat, et onere aggravat volatum nostrum, donec perveniamus ad id quod sufficit, ultra quod nihil est, infra quod sunt omnia, et ex quo sunt omnia. Patrem quippe ipsum volebat Philippus intueri, et dicebat Domino Jesu Christo, Ostende nobis Patrem, et sufficit nobis; tanquam tamdiu illi transiliendum esset quidquid aliud esset, donec perveniret",
          "candidate_score": 0.651402,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_807",
          "psc_text": "4. [vers. 4.] Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua: quoniam continua afflictione flagellorum tuorum, Conversus sum in aerumna mea, dum configeretur spina. Miser factus sum cognoscendo miseriam meam, compunctus mala conscientia. 5. [vers. 5.] Peccatum meum cognovi, et injustitiam meam non operui: id est, injustitiam meam non occultavi. Dixi: Pronuntiabo adversum me injustitiam meam Domino. Dixi: Pronuntiabo, non adversum Deum, sicut in clamore impietatis quando tacui, sed adversum me injustitiam meam Domino. Et tu remisisti impietatem cordis mei: audiens vocem confessionis in corde, antequam voce proferretur. 6. [vers. 6.] Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno: pro hac impietate cordis ad te orabit omnis sanctus. Non enim meritis suis sancti erunt, sed opportunitate temporis, hoc est in adventu ejus qui nos a peccatis redemit. Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non appropinquabunt: verumtamen nemo arbitretur, cum repente finis venerit, sicut in diebus",
          "candidate_score": 0.651255,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2435",
          "psc_text": "utroque audimus, Finitum est; sed cibus ut jam non esset, vestis ut perfecta esset. Finis ergo noster perfectio nostra esse debet; perfectio nostra Christus. In illo enim perficimur, quia ipsius capitis membra sumus. Et dictus est finis Legis, quia sine illo nemo perficit Legem. Cum ergo auditis in Psalmis, In finem, multi enim psalmi ita superscripti sunt, non sit vestra cogitatio in consumptionem, sed in consummationem. 2. In hymnis: in laudibus. Sive enim tribulemur et angustemur, sive laetemur et exsultemus, ille laudandus est, qui et in tribulationibus erudit, et in laetitia consolatur. Laus enim Dei a corde et ore christiani recedere non debet: non ut laudet in prosperis, et maledicat in adversis; sed quemadmodum psalmus ille praescribit, Benedicam Dominum in omni tempore, semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 1) . Gaudes, agnosce patrem blandientem; tribularis, agnosce patrem emendantem. Sive blandiatur, sive emendet, eum erudit cui parat haereditatem. 3.",
          "candidate_score": 0.651117,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2280",
          "psc_text": "tu ad accusandum te. Noli dicere, aut, Nihil feci; aut, Quid magnum feci; aut, Fecerunt et alii. Si faciendo peccatum nihil te dicis fecisse, nihil eris, nihil accipies; paratus est Deus dare indulgentiam, claudis contra te; ille paratus est dare, noli opponere obicem defensionis, sed aperi sinum confessionis. Auditui meo dabis exsultationem et laetitiam. Ipse donet ut dicam quod sentio. Feliciores sunt qui audiunt, quam qui loquuntur. Qui enim discit, humilis est: qui autem docet, laborat ut non sit superbus, ne male placendi affectus irrepat, ne Deo displiceat qui vult placere hominibus. Magnus tremor est in docente, fratres mei, magnus tremor est noster in his vocibus nostris. Credite cordi nostro quod videre non potestis: scit ipse qui mitescat nobis, qui propitius sit nobis, cum quanto sub illo tremore ad vos loquimur. Cum autem ipsum aliquid suggerentem et docentem intus audimus, securi sumus, securi gaudemus: sub magistro enim sumus, illius gloriam",
          "candidate_score": 0.647306,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2586",
          "psc_text": "futuri sunt post nos usque in finem saeculi. Tota enim Ecclesia constans ex omnibus fidelibus, quia fideles omnes membra sunt Christi, habet illud caput positum in coelis quod gubernat corpus suum; etsi separatum est visione, sed annectitur charitate. Quia ergo totus Christus caput est et corpus ejus; propterea in omnibus Psalmis sic audiamus voces capitis, ut audiamus et voces corporis. Noluit enim loqui separatim, quia noluit esse separatus, dicens: Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Si nobiscum est, loquitur in nobis, loquitur de nobis, loquitur per nos; quia et nos loquimur in illo: et ideo verum loquimur quia in illo loquimur. Nam quando in nobis et ex nobis loqui voluerimus, in mendacio remanebimus. 2. [vers. 1.] Quia ergo passionem Domini cantat iste psalmus, vide quem titulum habeat: In finem. Finis Christus est (Rom. X, 4). Quare dictus est finis? Non qui consumat, sed qui",
          "candidate_score": 0.645192,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3963",
          "psc_text": "regentes carnem suam, sed subjectos Creatori suo. IN PSALMUM LXXVI ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [vers. 1.] Psalmi hujus limen ita inscribitur: In finem, pro Idithun, Psalmus ipsi Asaph. In finem quid sit, nostis: Finis enim Legis Christus ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4) . Idithun interpretatur Transiliens eos; Asaph interpretatur Congregatio. Loquitur hic ergo congregatio transiliens, ut perveniat ad finem qui est Christus Jesus. Quae sint itaque transilienda, ut ad illum finem pervenire possimus, ubi jam quod transiliamus non habebimus, Psalmi textus ipse demonstrat. Etenim tamdiu transilire debemus quidquid nos impedit, quidquid irretit, quidquid visco quodam illigat, et onere aggravat volatum nostrum, donec perveniamus ad id quod sufficit, ultra quod nihil est, infra quod sunt omnia, et ex quo sunt omnia. Patrem quippe ipsum volebat Philippus intueri, et dicebat Domino Jesu Christo, Ostende nobis Patrem, et sufficit nobis; tanquam tamdiu illi transiliendum esset quidquid aliud esset, donec perveniret",
          "candidate_score": 0.644852,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_177",
          "psc_text": "Domino: Omnis qui peccat, servus est (Joan. VIII, 34) . Erit ergo iniquitas ejus super ipsum, cum ipse iniquitati suae subditur: quia non potuit dicere Domino, quod innocentes et recti dicunt: Gloria mea et exaltans caput meum (Psal. III, 4) . Ita ergo ipse inferior erit, ut ejus iniquitas sit superior, et in illum descendat; quia gravat illum, et onerat, et ad requiem sanctorum revolare non sinit. Hoc fit, cum in homine perverso servit ratio, et libido dominatur. 19. [vers. 18.) Confitebor Domino secundum justitiam ejus. Non ista confessio peccatorum est: ille enim hoc dicit, qui superius verissime dicebat, Si est iniquitas in manibus meis; sed confessio justitiae Dei, qua ita loquimur: Vere, Domine, justus es, quando et justos sic protegis, ut per te ipsum eos illumines, et peccatores sic ordinas, ut non tua, sed sua malitia puniantur. Ista confessio ita Dominum laudat, ut nihil possint impiorum valere blasphemiae, qui",
          "candidate_score": 0.641068,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_34",
          "bdc_text": "Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1553",
          "psc_text": "quid futurus sis crastino, nescis. Peccator es: quid sis hodie, scis; quid sis crastino, nescis. Speras pecuniam; incertum est an proveniat. Speras uxorem; incertum est an accipias, vel qualem accipias. Speras filios; incertum est an nascantur: nati sunt; incertum est an vivant: vivunt, incertum est an proficiant, an deficiant. Quocumque te verteris, incerta omnia: sola mors certa. Pauper es; incertum est an ditescas: indoctus; incertum est an erudiaris: imbecillus; incertum est an convalescas. Natus es; certum est quia morieris: et in hoc ipso quia mors ipsa certa est, dies mortis incertus est. Inter haec incerta, ubi sola mors certa, cujus etiam hora incerta, et sola multum cavetur, quae nullo modo devitatur, omnis homo vivens vane conturbatur. 20. [vers. 13.] Ergo inter haec jam transiliens, jam in quibusdam superioribus agens, haec ima contemnens, inter haec positus, Exaudi, inquit, orationem meam. De quibus gaudeam, de quibus gemam? De transactis gaudeo, pro his",
          "candidate_score": 0.636296,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16_18",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira . Ich wölt , das man uns fry heruß sagte :",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1411",
          "psc_text": "gemitu requiem recordabatur. 3. [vers. 2.] Ipse itaque inquietudinem quam patiebatur, narrat et commendat Deo, nescio quid gravius timens quam erat ubi erat. Nam quia in malo est, aperte dicit, nec interprete opus est, nec suspicione, nec conjectura: in quo malo sit, non dubitatur ex ejus verbis, nec opus est ut quaeramus, sed ut quod dicit intelligamus. Et nisi pejus aliquid timeret, quam erat illud quo tenebatur, non sic inciperet: Domine, ne in indignatione tua arguas me, neque in ira tua emendes me. Futurum est enim ut quidam in ira Dei emendentur, et in indignatione arguantur. Et forte non omnes qui arguuntur emendabuntur: sed tamen futuri sunt in emendatione quidam salvi. Futurum est quidem, quia emendatio nominata est: sic tamen quasi per ignem. Futuri autem quidam qui arguentur, et non emendabuntur. Nam utique arguet eos quibus dicet, Esurivi, et non dedistis mihi manducare; sitivi, et non potastis me: et caetera",
          "candidate_score": 0.633866,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1427",
          "psc_text": "caput tanquam caput, et corpus tanquam corpus. Non dividuntur personae, sed distinguitur dignitas: quia caput salvat, salvatur corpus. Caput exhibeat misericordiam, corpus defleat miseriam. Caput est ad purganda, corpus ad confitenda peccata: una tamen vox, ubi non scriptum est quando dicat corpus, quando caput; sed nos in audiendo distinguimus; ille autem tanquam unus loquitur. Quare enim non dicat, peccatorum meorum, qui dixit, Esurivi, et non dedistis mihi manducare; sitivi, et non dedistis mihi potum; hospes fui, et non recepistis me; infirmus fui, et in carcere, et non visitastis me? Certe Dominus non fuit in carcere. Quare non hoc diceret, cui cum dictum esset, Quando te vidimus esurientem et sitientem, aut in carcere, et non ministravimus tibi? respondit, sic ex persona corporis sui se dixisse, Cum uni ex minimis meis non fecistis, nec mihi fecistis (Id. XXV, 42-45) ? Quare non dicat, a facie peccatorum meorum, qui dixit Saulo, Saule, Saule,",
          "candidate_score": 0.627903,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3865",
          "psc_text": "homine per fidem (Ephes. III, 17), coeperitque invocatus possidere confessum; fit totus Christus, caput, et corpus, et ex multis unus. Audite jam verba Christi. Nam quasi non ejus verba videbantur, Confitebimur tibi, Deus; confitebimur tibi, et invocabimus nomen tuum. Jam incipit ex persona capitis sermo. Sive autem caput loquatur, sive membra loquantur, Christus loquitur: loquitur ex persona capitis, loquitur ex persona corporis. Sed quid dictum est? Erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est; ego, inquit, dico, in Christo et in Ecclesia (Gen. II, 24, et Ephes. V, 31, 32) . Et ipse in Evangelio: Igitur jam non duo, sed una caro (Matth. XIX, 6) . Nam ut noveritis has duas quodammodo esse personas, et rursus unam copulatione conjugii, tanquam unus loquitur apud Isaiam, et dicit: Sicut sponso alligavit mihi mitram, et sicut sponsam induit me ornamento (Isai. LXI, 10) . Sponsum se dixit ex capite, sponsam ex corpore.",
          "candidate_score": 0.622206,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1751",
          "psc_text": "16. [vers. 9.] Ideo sequitur: In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Nulli vacat audire in tribulatione. Attendite cum vobis bene est; audite cum vobis bene est: discite, cum tranquilli estis, sapientiae disciplinam, et verbum Dei ut cibum colligite. Quando enim quisque in tribulatione est, prodesse illi debet quod securus audivit. Et enim in rebus prosperis mandat tibi Deus misericordiam suam, si ei fideliter servieris; quia liberat te de tribulatione; sed non tibi declarat ipsam misericordiam, quam tibi per diem mandavit, nisi per noctem. Cum venerit ipsa tribulatio, tunc adjutorio te non deserit: ostendit tibi verum fuisse quod tibi per diem mandavit. Etenim scriptum est quodam loco: Speciosa misericordia Domini in tempore tribulationis, sicut nubes pluviae in tempore siccitatis (Eccli. XXXV, 26) . In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte declarabit. Non tibi ostendit quia subvenit tibi, nisi venerit tibi tribulatio, unde eruaris ab illo qui tibi",
          "candidate_score": 0.618719,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3973",
          "psc_text": "Deus meus! nonne audivit: Quia vidisti, credidisti; beati qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 27-29) ? Si ergo ille manibus quaerens Christum, hoc audire meruit, ut opprobrium ei fuerit ita quaesisse; nos qui beati dicti sumus qui non vidimus et credimus, quid ergo, ad nos non pertinet manibus quaerere? Pertinet, sicut dixi, operibus quaerere. Quando hoc? Nocte. Quid est, nocte? In hoc saeculo. Nox enim est antequam effulgeat dies in adventu clarificato Domini nostri Jesu Christi. Nam vultis videre quia nox est? Nisi lucernam hic haberemus, in tenebris permaneremus. Petrus enim dicit: Et nos habemus certiorem propheticum sermonem, cui bene facitis intendentes, velut lucernae lucenti in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Venturus est ergo dies post istam noctem; interim in hac nocte lucerna non desit. Et hoc est fortasse quod nunc facimus: has Litteras exponendo, lucernam inferimus, ut",
          "candidate_score": 0.616493,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_20_22",
          "bdc_text": "ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten .",
          "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1929",
          "psc_text": "Legis Christus, ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4.) . Finis autem dicitur, non quia consumit, sed quia perficit. Nam et finitum cibum dicimus qui manducabatur, et finitam tunicam quae texebatur: illud ad consumptionem, hoc ad perfectionem. Quia ergo ultra quo tendamus non habemus, cum ad Christum pervenerimus, ipse cursus nostri finis dicitur. Nec putare debemus, quia cum ad illum pervenerimus, aliquid amplius debemus niti ut et ad Patrem perveniamus. Hoc enim putavit et Philippus, cum ei dixit: Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Cum dicit, sufficit nobis, finem quaerit satietatis et perfectionis. Et ille, tanto, inquit, tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui videt me, videt et Patrem (Joan. XIV, 8, 9) . In illo ergo habemus Patrem, quia ipse in Patre, et Pater in ipso, et ipse et Pater unum sunt (Id. X, 30). 2. [vers. 2.] Quid igitur hic admonet qui cantat, ubi vocem",
          "candidate_score": 0.615663,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 7,
      "cf_id": "cf037",
      "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus",
      "max_score": 0.687616,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus_window_32",
          "psc_text": "qui non peccet (Eccle. VII, 21) . Et in libro sancti Job: In manu omnis hominis signat, ut sciat omnis homo infirmitatem suam (Job. XXXVII, 7) . Unde etiam Daniel sanctus et justus, cum in oratione pluraliter diceret: Peccavimus, iniquitatem fecimus (Dan. IX, 5) , et caetera, quae ibi veraciter et humiliter confitetur ne putaretur, quemadmodum quidam sentiunt, hoc non de suis, sed de populi sui dixisse peccatis; postea dixit: Cum orarem et confiterer peccata mea et peccata populi mei Domino Deo meo (Ibid., 20) : noluit dicere peccata nostra, sed populi sui dixit et sua, quoniam futuros istos qui tam male intelligerent tanquam propheta praevidit. 22 CAPUT XXXVII. Quicunque ipsa verba dominicae orationis ubi dicimus: Dimitte nobis debita nostra, ita volunt a sanctis dici, ut humiliter non veraciter hoc dicatur, anathema sit. Quis enim ferat orantem, non hominibus sed ipsi Domino mentientem, qui labiis sibi dicit dimitti velle, et",
          "candidate_score": 0.687616,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 8,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae",
      "max_score": 0.687567,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_90",
          "psc_text": "dite in Deum, et in me credite: et propter perseverandum, Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Audiunt enim haec et faciunt, quibus datum est: non autem faciunt, sive audiant, sive non audiant, quibus non datum est. Quia vobis, inquit, datum est nosse mysterium regni coelorum; illis autem non est datum (Matth. XIII, 11) . Quorum alterum ad misericordiam, alterum ad judicium pertinet illius, cui dicit anima nostra, Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine (Psal. C, 1) . 36. Nec praedestinationis igitur praedicatione impedienda est praedicatio fidei perseverantis et proficientis, ut quod oportet audiant, quibus datum est ut obediant: quomodo enim audient sine praedicante (Rom. X, 14)? Nec rursus, praedicatione fidei proficientis et usque ad ultimum permanentis, impedienda est praedicatio praedestinationis, ut qui fideliter et obedienter vivit, non de ipsa obedientia tanquam de suo non accepto bono extollatur: sed qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I,",
          "candidate_score": 0.687567,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_162",
          "psc_text": "Aut quis sacerdotem super fideles Dominum invocantem, si quando dixit, Da illis, Domine, in te perseverare usque in finem; non solum voce ausus est, sed saltem cogitatione reprehendere; ac non potius super ejus talem benedictionem, et corde credente et ore confitente respondit, Amen: cum aliud in ipsa oratione dominica non orent fideles, dicentes maxime illud, Ne nos inferas in tentationem; nisi ut in sancta obedientia perseverent? Sicut ergo in his orationibus, ita et in hac fide nata est, et crescit, et crevit Ecclesia, qua fide creditur gratiam Dei non secundum merita accipientium dari. Quandoquidem non oraret Ecclesia ut daretur infidelibus fides, nisi Deum crederet et aversas et adversas hominum ad se convertere voluntates: nec oraret Ecclesia ut perseveraret in fide Christi, non decepta vel victa tentationibus mundi, nisi crederet Dominum sic in potestate habere cor nostrum, ut bonum quod non tenemus nisi propria voluntate, non tamen teneamus nisi ipse in",
          "candidate_score": 0.68325,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_144",
          "psc_text": "gratia, hoc est, quae non secundum merita nostra datur, insuperabili munitione defendi. 55. Et ego quidem in illo libro, cujus est titulus, De Correptione et Gratia, qui sufficere non potuit omnibus dilectoribus nostris, puto me ita posuisse donum Dei esse, etiam perseverare usque in finem (De Correptione et Gratia, n. 10), ut hoc antea, si me non fallit oblivio, tam expresse atque evidenter, vel nusquam, vel pene nusquam scripserim. Sed ita hoc nunc dixi, ut non ante me nemo dixerit. Beatus quippe Cyprianus in Oratione Dominica, sicut jam ostendimus, petitiones nostras ita exposuit, ut in ipsa prima petitione perseverantiam nos diceret poscere; id nos orare asserens, dicendo, Sanctificetur nomen tuum (Matth. VI, 9) , cum jam in Baptismate sanctificati fuerimus; ut in eo quod esse coepimus, perseveremus. Videant tamen ii, quibus amantibus me, ingratus esse non debeo, qui praeter hoc quod in quaestionem venit, omnia mea, sicut scribitis, se profitentur",
          "candidate_score": 0.679876,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30_32",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. .",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_90",
          "psc_text": "dite in Deum, et in me credite: et propter perseverandum, Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII, 1) . Audiunt enim haec et faciunt, quibus datum est: non autem faciunt, sive audiant, sive non audiant, quibus non datum est. Quia vobis, inquit, datum est nosse mysterium regni coelorum; illis autem non est datum (Matth. XIII, 11) . Quorum alterum ad misericordiam, alterum ad judicium pertinet illius, cui dicit anima nostra, Misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine (Psal. C, 1) . 36. Nec praedestinationis igitur praedicatione impedienda est praedicatio fidei perseverantis et proficientis, ut quod oportet audiant, quibus datum est ut obediant: quomodo enim audient sine praedicante (Rom. X, 14)? Nec rursus, praedicatione fidei proficientis et usque ad ultimum permanentis, impedienda est praedicatio praedestinationis, ut qui fideliter et obedienter vivit, non de ipsa obedientia tanquam de suo non accepto bono extollatur: sed qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I,",
          "candidate_score": 0.676859,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_5",
          "psc_text": "infra cogitari potest, si donec moreretur fideliter vixit, quam multorum annorum, si exiguum temporis ante mortem a fidei stabilitate defecit. CAPUT II. 2. Quo constituto, videamus utrum haec perseverantia, de qua dictum est, Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22) , donum sit Dei. Quod si non sit, quomodo verum est quod Apostolus ait, Vobis donatum est pro Christo, non solum ut credatis in eum, verum etiam ut patiamini pro eo (Philipp. I, 29) ? Horum quippe unum pertinet ad initium, alterum ad finem: utrumque tamen est Dei donum, quia utrumque dictum est esse donatum, sicut et superius jam diximus. Quod enim est initium verius christiano, quam credere in Christum? Quis finis melior est, quam pati pro Christo? Sed quod ad id pertinet ut credatur in Christum, qualiscumque inventa est contradictio, ut donum Dei non initium, sed augmentum fidei diceretur: cui opinioni donante Domino satis superque",
          "candidate_score": 0.673448,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_107",
          "psc_text": "autem gratia praevenit fidem, quoniam praevenit voluntatem; profecto praevenit omnem obedientiam; praevenit etiam charitatem, qua una Deo veraciter et suaviter obeditur; et haec omnia gratia in eo cui datur, et cujus haec omnia praevenit, operatur. CAPUT XVII. Restat in his bonis usque in finem perseverantia, quae frustra quotidie a Domino poscitur, si non eam Dominus per gratiam suam in illo, cujus orationes exaudit, operatur. Videte jam a veritate quam sit alienum, negare donum Dei esse perseverantiam usque in finem hujus vitae: cum vitae huic, quando voluerit, ipse det finem; quem si dat ante imminentem lapsum, facit hominem perseverare usque in finem. Sed mirabilior et fidelibus evidentior largitas bonitatis Dei est, quod etiam parvulis, quibus obedientia non est illius aetatis ut detur, datur haec gratia. Ista igitur sua dona quibuscumque Deus donat, procul dubio se donaturum esse praescivit, et in sua praescientia praeparavit. Quos ergo praedestinavit, ipsos et vocavit (Rom. VIII,",
          "candidate_score": 0.66683,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_0",
          "psc_text": "De dono perseverantiae Prima parte libri probat perseverantiam illam, qua in Christo perseveratur usque in finem, esse donum Dei. Hoc enim a Deo irrisorie peti, si a Deo dari non creditur. Porro dominica oratione nihil pene aliud posci quam perseverantiam juxta Cypriani martyris expositionem: qua quidem expositione ipsi gratiae inimici convicti sunt antequam nati. Perseverandi gratiam non secundum accipientium merita, sed aliis Dei misericordia dari, aliis justo ejus judicio non dari docet. Cur ex adultis ille potius quam iste vocetur, quemadmodum et ex duobus parvulis cur iste assumatur, ille relinquatur, inscrutabile. Inscrutabilius vero, cur ex duobus piis, huic perseverare donetur, non illi: sed illud tamen certissimum, hunc esse ex praedestinatis, illum non esse. Praedestinationis mysterium dominicis verbis de Tyriis et Sidoniis, si eadem apud illos quae apud Chorozain signa facta essent, poenitentiam acturis, monstrari observat. Exemplum parvulorum ad praedestinationis et gratiae in majoribus veritatem firmandam valere ostendit: atque ad locum",
          "candidate_score": 0.665157,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_De-dono-perseverantiae_window_97",
          "psc_text": "ut audientes non audiant (Matth. XIII, 13) ; audientes videlicet corporis sensu, non audiant cordis assensu. Cur autem illi habeant aures audiendi, illi non habeant, hoc est, cur illis datum sit a Patre ut veniant ad Filium, illis autem non sit datum, quis cognovit sensum Domini, aut quis ejus consilarius fuit (Rom. XI, 34)? aut tu quis es, o homo, qui respondeas Deo (Id. IX, 20)? Numquid ideo negandum est quod apertum est, quia comprehendi non potest quod occultum est? numquid, inquam, propterea dicturi sumus quod ita esse perspicimus, non ita esse, quoniam cur ita sit non possumus invenire? CAPUT XV. 38. Sed aiunt, ut scribitis, « Neminem posse correptionis stimulis excitari, si dicatur in conventu Ecclesiae audientibus multis: Ita se habet de praedestinatione definita sententia voluntatis Dei, ut alii ex vobis de infidelitate accepta obediendi voluntate veneritis ad fidem, vel accepta perseverantia maneatis in fide; caeteri vero qui in",
          "candidate_score": 0.619897,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 9,
      "cf_id": "cf051",
      "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana",
      "max_score": 0.687548,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224",
          "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.",
          "candidate_score": 0.687548,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412",
          "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat",
          "candidate_score": 0.685359,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1055",
          "psc_text": "dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius (Beda habet Nectarius) pio adoptavit affectu. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse: Aegyptios, quod constat credidisse Romanos. Multis deinde eadem epistola suam doctrinam in epist. ad Flavianum contentam defendit adversus haereticorum calumnias; quam legi optat frequenti concione, ut Alexandrinos de sua doctrina faciat certiores. Atque tandem jubet ut allata Patrum testimonia cum sua epistola publice conferat, qua palam fieret eum Nestorium pariter et Eutychetem damnare. Specialem ergo curam Romanum pontificem de Alexandrina Ecclesia semper habuisse, variis argumentis in harum Exercitationum cursu ipsi jam observavimus, quae quidem tanto magis augebatur, quanto majores erant necessitates quibus premebatur, et R. pontificem prospicere oportebat. 538 CAPUT XII ET ULTIMUM. Summum tandem studium usque ad vitae exitum S. Leo adhibuit in firmandis Chalcedonensibus decretis, in",
          "candidate_score": 0.684845,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_148",
          "psc_text": "Quesnellus asseverat, nulla prorsus mentione facta aliorum patriarcharum et synodorum, quid est quod contra Orientalium consuetudinem id factum fuisse dicamus; confingendo patriarchas et metropolitas celeberrimarum dioeceseon, horumque synodos etiam fuisse appellandos? Si talis conficta consuetudo obtinuisset, Flavianus quidem, debita servata reverentia erga totius Ecclesiae caput, irregularem prorsus vocasset hanc appellationem, atque rescripsisset ad S. Leonem Orientalis Ecclesiae jura violata et fracta fuisse, cum hujus appellationis prorsus inscii essent patriarchae et metropolitae, quorum de similibus causis judicium pronuntiare intererat. Hocce autem in hac parte Flaviani silentium subsequentibus verbis confirmat eumdem Leonem tamquam solum negotium acturum, et haereticum judicaturum alloquendo. Sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Si scivisset aut credidisset ad alios etiam suis epistolis per fallaciam mendacii 348 subripere tentasse, istis vocibus, sanctis vestris auribus, has alias, vel aequivalentes, aliorumque episcoporum, addidisset; immo addere debuisset, ut plenius, quemadmodum Leo petebat,",
          "candidate_score": 0.680982,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1054",
          "psc_text": "haeresi prae manibus habuisset synodorum gesta, et SS. Patrum epistolas, ut ipse in praefatione hujus opusculi asseverat, tamen non omnem diligentiam servavit; et in causa de qua agimus potius animo intendebat referre gravissimum illud Alexandrinorum schisma, quam indicare apostolicae Romanae sedis studium et gravissimos conatus ut illud comprimeret et repararet. 11. Caeterum Liberatum minime latere poterant quae S. Leo fecerat, ante et post Proterii mortem, pro eludendis Alexandrinorum nefariis artibus, horumque Ecclesiam ad perfectam tranquillitatem et pacem inducendam. Acceptis namque a Proterio epistolis suae ordinationis indicibus ad eumdem rescribere haud distulit, et orsus a gratulationis officiis, ait: Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae, quas frater et coepiscopus noster Nestorius (Beda habet Nectarius) pio adoptavit affectu. Oportebat enim ut ab Alexandrinae Ecclesiae praesule talia scripta ad sedem apostolicam mitterentur, quae ostenderent magisterio beatissimi Petri apostoli hoc ab initio per beatum Marcum ejus discipulum didicisse: Aegyptios, quod constat credidisse Romanos. Multis deinde eadem",
          "candidate_score": 0.680346,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_753",
          "psc_text": "intercessisse sententiam, sive quae a solo Leone, sive quae a synodo sit emissa. Sed illud solummodo judicium a Leone commemorari, quod communionis litteris continebatur. Dum enim querelas Theodoreti ultro suscipit pontifex, eidemque suam communionem impertivit, consequens fuit ut eumdem ab omni haereseos macula judicaverit mundum. Haec autem et id genus non dissimilia alia in dissertationis decimae vestibulo scripsit Quesnellus, eo consilio, ut ob lectoris oculos rem totam compendiose poneret. 2. Hactenus descripta tamen praeterire non possum, quin prius animadvertam an nova hujus doctoris opinio illiusque ex praecedentibus consecutio cohaerere possit cum ordinaria judiciorum forma, Leonis agendi oeconomia, reliquisque monimentis in quibus de Theodoreti causa facta est mentio. Judicii forma imprimis prorsus Quesnellianum evertit systema. Nam Theodoretus cum de mala fide esset suspectus, ab adversariis accusaretur, et synodali decreto jam fuisset damnatus, numquam S. Leo communionem eidem impertivisset, et ab omni haereseos labe mundum declarasset, 476 nisi cognita causa. Quid enim?",
          "candidate_score": 0.680242,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008",
          "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis",
          "candidate_score": 0.678795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_864",
          "psc_text": "Hierosolymitani aliorumque quibus synodus actione quarta indulgentiam dedit, et de quorum nominibus ad altare recitandis Anatolius scripsit ad S. Leonem. Sed unde constat indulgentiam praemissis verae poenitentiae signis Domnum expetiisse? Aliquos in Ephesina Dioscori synodo lapsos S. Leo recipiendos jussit; sed sub iis conditionibus quas ipse praescripserat in epistola 64 de qua in superioribus egimus: duas legationes, alteram Abundii et sociorum, alteram Lucentii et Basilii ad Orientales instituit, pro nonnullis lapsis poenitentibus et satisfactionem debitam exhibentibus recipiendis: de gravioribus lapsis tamen sibi judicare reservat, ut constat ex commonitorio dato Lucentio, atque Basilio, postremis legatis ex Urbe ad Constantinopolim missis pro lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset.",
          "candidate_score": 0.678286,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_886",
          "psc_text": "an libere pronuntiasset unicum esse Stephani testimonium, cui nemo ex illis PP. suffragatus est. Sed adhuc attendat ad ea quae post vicarios pontificios Anatolius pronuntiavit: post synodi enim definitionem nihil horum valere quae in synodo Ephesina gesta fuerant, nisi illud circa sanctissimum magnae Antiochenae civitatis episcopum, quoniam et sanctissimus Leo Romanus archiepiscopus in communionem eum recipiens praeesse eum Antiochensium judicavit Ecclesiae. Tandem nonne tribus istis caeteros PP. astipulatos esse, nemine prorsus refragante, ex illis Actis exploratum est? Ea enim percurrant lectores, et clare intelligent non alia de causa Maximi ordinationem; et Domni depositionem ratas esse judicatas, nisi quia illas pontifex Leo confirmaverat. 20. Se graviter urgeri ab illis tribus testimoniis Quesnellus, quae non ignoravit, praesensit. Et propterea arbitratus suis dictis sufficienter Stephani interlocutionem infirmasse, stylum vertit in alia duo Paschasini et Anatolii, quae ipsi jam in medium adduximus. Cujus gravem contentionem idem Stephanus Baluzius apprime cognoscens, sub numero 52, ait:",
          "candidate_score": 0.677647,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6_8",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille . Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_117",
          "psc_text": "episcoporum coetu mentio facta est de libello Eutychis ad S. Leonem, illiusque querimonia et appellatione; sicuti et de Leonis epistola ad Flavianum, quae coram omnibus lecta fuit; nec unum verbum offendimus, de aliis Eutychetis litteris, vel ad Dioscorum, vel ad Juvenalem Hierosolymorum episcopum, vel ad Anastasium Thessalonicensem. Si enim ad horum synodos provocasset, ut confingit Quesnellus, credimusne solius Leonis Romani pontificis fuisse factam mentionem? Credimusne quod in tanto Eutychianarum rerum discrimine unus saltem ex episcopis, vel clericis, vel monachis, qui pro tuendis juribus Orientalibus stabant, dicere praetermisisset audiendum aut exspectandum esse suffragium unius saltem ex praecipuis patriarchis, aut episcopis Orientis, ad quorum concilia Quesnellus comminiscendo, Eutychen juxta antiquam consuetudinem provocasse asseverat? Et ne quis me mentiri suspicetur, afferam verba Eleusini diaconi, qui de S. Leonis litteris et Eutychis appellatione ita locutus est: Quoniam vero ante paucos dies litterae sanctissimi archiepiscopi Romanorum Leonis insinuatae sunt nobis, continentes quia accusavit (legendum recusavit)",
          "candidate_score": 0.677634,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_917",
          "psc_text": "non intelliget? 5. Ad canones interim ab utraque parte provocatum est; et Paschasinus recitavit quintum Nicaenum pro dioeceseon distinctione, cujus est illud exordium: Quod Ecclesia Romana semper habuit primatum. Sed, oblato alio Nicaenorum canonum codice, Aetius diaconus Constantinopolitanae sedis illum obtruncavit, et deleto illo exordio, sextus canon aliis verbis et ordine conscriptus injectus est, et statim subjectus fuit canon concilii Constantinopolitani sub Nectario. Verum cum tandem propter subornationes judicumque circumventiones item fuerit in Anatolii sententiam, Lucentius sequentem protestationem interposuit. Sedes apostolica, quae nobis praecipit praesentibus, humiliari non debet. Et ideo quaecumque in praejudicium canonum vel regularum hesterna die gesta sunt, nobis absentibus, sublimitatem vestram petimus ut circumduci jubeatis; sin alias contradictio nostra his gestis inhaereat, ut noverimus quid apostolico viro universalis Ecclesiae papae referre debeamus, ut ipse aut de suae sedis injuria, aut de canonum eversione possit ferre sententiam. Latius et abundantiori stylo hanc historiam descripsit Baronius, quem lectores consulere",
          "candidate_score": 0.659727,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_318",
          "psc_text": "ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos Dioscoro acquievisse, et acclamasse de fide nihil esse agendum et innovandum. At putidum hocce mendacium patefactum est in Chalcedonensi concilio, actione prima. Immo additum est Dioscori notarios impetum fecisse in notarios Stephani episcopi Ephesini; deletumque quod recens fuerat exaratum, vimque magnam adhibitam, ut eorum thecas abriperent, et ab iisdem digitos resistentium pene confractos esse. Ut igitur quae Dioscorus secum agitaverat exsecutioni demandaret, ex Elpidii comitis suggestione, Eutyches, probantibus episcopis, ingredi jussus est, causamque agere, ut quae de fide sentiret annuntiaret. Qui consueta calliditate utens, blande, tamquam testes suae fidei, synodi Patres interpellabat, prius se ipsum Patri, Filio et Spiritui sancto",
          "candidate_score": 0.654801,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_761",
          "psc_text": "ostendere meam doctrinam, vestigia apostolica sequentem. Hanc genuinam esse praecedentis Theodoreti textus lectionem, omnium primus auctor est ipse Baronius. Qui Graecum epistolarum Theodoreti codicem in Vaticanae bibliothecae scriniis offendens, illas Latine reddi curavit, studio Frederici Metii utriusque linguae peritissimi, cui pariter lectioni, si nos adhaereamus, nihil solemnius dari posse pro Theodoreti appellatione firmanda fateri oportebit. Cum ille, episcopatu depositus atque dejectus, opem sibi dari ex apostolicae sedis sententia et judicio postulet et obsecret, et, appellationis ordinem sequendo, Romam venire se exhibebat paratum, ut probaret se a quacumque haereseos macula esse mundum. Verumtamen, cum istiusmodi primigenia interpretatio nec Launoio nec Quesnello arrisisset, novas voces in illum textum intulerunt. Atque, aliam interpretationem Gentiani Hervetii secuti, ambo subducentes vocabulum appellanti, aliud substituerunt, videlicet invocanti, ut facilius negotium Baronio atque Peronio facesserent. Praeterea nec Quesnellus et Launoius inter se in reliquis conveniunt. Nam Launoius pro judicio ponit tribunal. Immo et Quesnellus dissidet a se",
          "candidate_score": 0.651854,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8_10",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992",
          "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum",
          "candidate_score": 0.651719,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_318",
          "psc_text": "ut recitarentur. 15. Harum ergo litterarum loco maluit ut imperatoris litterae legerentur; et audita suggestione qua postulabatur ut fidei causa tractaretur, Dioscorus petitionem rejecit dicens decretum esse ab imperatore ut de controversiis Constantinopoli Flavianum inter et Eutychen exortis tractaretur. Notarii, qui Acta excipiebant ex ejusdem Alexandrini episcopi mandato addiderunt episcopos Dioscoro acquievisse, et acclamasse de fide nihil esse agendum et innovandum. At putidum hocce mendacium patefactum est in Chalcedonensi concilio, actione prima. Immo additum est Dioscori notarios impetum fecisse in notarios Stephani episcopi Ephesini; deletumque quod recens fuerat exaratum, vimque magnam adhibitam, ut eorum thecas abriperent, et ab iisdem digitos resistentium pene confractos esse. Ut igitur quae Dioscorus secum agitaverat exsecutioni demandaret, ex Elpidii comitis suggestione, Eutyches, probantibus episcopis, ingredi jussus est, causamque agere, ut quae de fide sentiret annuntiaret. Qui consueta calliditate utens, blande, tamquam testes suae fidei, synodi Patres interpellabat, prius se ipsum Patri, Filio et Spiritui sancto",
          "candidate_score": 0.651481,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008",
          "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis",
          "candidate_score": 0.650345,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_681",
          "psc_text": "humanae infirmitatis passi sint, ut nimis vehementer propriis studiis et opinionibus adhaererent, ut sexcentis exemplis ipsi probare possemus. 9. Restat jam tandem ut de Mediolanensi synodo verba faciamus, quam non alia de causa S. Leo haberi jussit, nisi ut communi illius provinciae etiam episcoporum consensu et publicis subscriptionibus epistola dogmatica ad Flavianum susciperetur, quod, ait Baronius, impigre curatum est. Tunc igitur Abundius Comensis, caeterique pontificii legati ex Oriente Romam regressi erant, verbis de omnibus quae in Chalcedonensi synodo contigerant rationem reddituri. Quare S. pontifex, ut certis documentis innotesceret omnes Occidentales episcopos fidei regulam a se ipso conscriptam et definitam suscipere, Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus,",
          "candidate_score": 0.649049,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_299",
          "psc_text": "annotator imperatoris ad Romanum pontificem epistolas non rigorosas jussiones praetulisse, sed supplicationes, quas tamen Leo cujusdam reverentiae causa jussiones appellare voluerit, ut magni habere indicaret. Rursus autem Hilarum institisse, ne sibi aliisque legatis commissum munus cum apostolicae sedis dedecore et contemptu dejiceretur, probant sequentia haec verba: Papa nos direxit, non dubitans se in nobis adesse, quos praecipue cognoscit omnia quae ad fidei catholicae sinceritatem et quae ad sancti Petri apostoli pertinent reverentiam agere. 10. Majus tandem robur Lupi annotationes assequi videntur ex iis quae Lucentius Asculanus episcopus in Chalcedonensi concilio Dioscoro objecit, hunc de gravi crimine insimulans, dicendo: Judicii sui necesse est eum dare rationem, qui cum personam judicandi non haberet, praesumpsit et ausus est synodum facere (id est synodo generali praesidere), quod 380 sine auctoritate sedis apostolicae numquam licuit, numquam factum est. Haec ergo sunt quae cum laudabili eximiae eruditionis apparatu idem Christianus Lupus annotavit; ut videlicet ostenderet Theodosium",
          "candidate_score": 0.649029,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1008",
          "psc_text": "consuetudine, qua Romani pontifices, acceptis synodalibus Actis, mittebant ad synodi Patres epistolas encyclicas decretorum seu canonum confirmativas, quae in Ecclesiis publice legebantur, ut vis coactiva decretorum in singulorum notitiam veniret. Hanc confirmationem necessariam judicatam fuisse, certe indicant illa postrema verba, in singulorum notitiam pervenire debebant. Praeterea, quae calumnia movere poterat Leonis animum ad rem insolitam agendam; et Marcianum ad eam exposcendam? Forte cum ageretur de solis fidei decretis Leo, tamquam Eutychianista, aut Nestorianus, in suspicionem traducebatur, ita ut suae fidei publicum testimonium eum dare oporteret? Figmentum apage, nec a fatuis quidem excogitatum? An non plurium annorum cursu improbos gravissimosque labores subiit, ad utramque haeresim exstinguendam? Testabantur id omnes litterae huc illucque, et ad Orientales potissimum missae; Marcianus praeterea atque etiam Pulcheria augusta hoc ipsum testabantur, ut nulli calumniae umquam locus esse posset. 4. Mirari deinde oportet quod Quesnellus affirmet Leonem eam epistolam ad Chalcedonensem synodum non scripsisse ut robur sacrosanctis",
          "candidate_score": 0.647574,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601",
          "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei",
          "candidate_score": 0.646485,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224",
          "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.",
          "candidate_score": 0.643337,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601",
          "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei",
          "candidate_score": 0.642747,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_604",
          "psc_text": "est summa epistolae ad Pulcheriam Augustam, cui non absimilem fuisse arbitramur eam quam per suos legatos ad Marcianum misisse fassus est, cum perpetuo in rebus agendis sibi Leonem respondisse compertum habeamus, potissimum quando eadem die de uno eodemque negotio ad Orientem litteras mittere coactus fuit. 2. Aliquid peculiare potius attendendum occurrit in duabus aliis subsequentibus epistolis, eadem pariter die signatis, quarum unam ad Anatolium, aliam vero ad Julianum Coensem direxit. Sed tota litterarum diversitas non ex alio quam ex diversitate munerum quibus in Ecclesia fungebantur orta est. Postquam ergo Anatolio de fidei professione juxta regulas ab ipso praescriptas emissa et proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta",
          "candidate_score": 0.63796,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_604",
          "psc_text": "est summa epistolae ad Pulcheriam Augustam, cui non absimilem fuisse arbitramur eam quam per suos legatos ad Marcianum misisse fassus est, cum perpetuo in rebus agendis sibi Leonem respondisse compertum habeamus, potissimum quando eadem die de uno eodemque negotio ad Orientem litteras mittere coactus fuit. 2. Aliquid peculiare potius attendendum occurrit in duabus aliis subsequentibus epistolis, eadem pariter die signatis, quarum unam ad Anatolium, aliam vero ad Julianum Coensem direxit. Sed tota litterarum diversitas non ex alio quam ex diversitate munerum quibus in Ecclesia fungebantur orta est. Postquam ergo Anatolio de fidei professione juxta regulas ab ipso praescriptas emissa et proprio charactere signata gratulatus est, ait se ad Orientem remittere tres legatos Constantinopolitanae Ecclesiae clericos, qui laudata scripta detulerant, atque eorumdem legatorum nominibus et gradibus explicatis: Ut ergo invicem dilectionis tuae animus nostris confirmaretur alloquiis filios nostros Casterium (sive Castorium) presbyterum, Patricium et Asclepiadem diaconos, qui ad nos tua scripta",
          "candidate_score": 0.633525,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_149",
          "psc_text": "in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Si scivisset aut credidisset ad alios etiam suis epistolis per fallaciam mendacii 348 subripere tentasse, istis vocibus, sanctis vestris auribus, has alias, vel aequivalentes, aliorumque episcoporum, addidisset; immo addere debuisset, ut plenius, quemadmodum Leo petebat, edoceretur. Scripserat enim, et ideo quia dilectio tua de tanta causa nos videt necessario esse sollicitos, quam plenissime et lucide universa nobis quod ante facere debuit indicare festinet. Aurea enim sunt haec verba, auctoritatem imperiumque indicantia. Nam plenissima et lucida omnium gestarum rerum narratio vel expositio nequaquam fuisset, si silentio occuluisset, vel Eutychen contra Orientalis Ecclesiae jura provocasse ad Rom. sedem; vel non dixisset provocasse ad synodos et caeteros patriarchas, aut ad ea provocare debuisse. Igitur ipsi prorsus ignota erat haec nova judiciorum Ecclesiasticorum forma, de qua noster adversarius verba facit. 4. Sed forte hujus responsionis vim praesensit Quesnellus, qui,",
          "candidate_score": 0.633296,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_224",
          "psc_text": "Quare noster adversarius sibi nimium blandiens suam appendicem hisce clausit verbis. « Certe haec sola posteriora verba: Ad vos, religionis defensores, etc., meridiano sole patefaciunt non ad unum, sed ad plures missum fuisse hoc qualecumque scriptum. » At quidem ex mea sententia non majus robur Quesnelli conjecturae ex istis, quae ejus appendicem claudunt, obtinere potuerunt. Nam quamvis, ut diximus, in illa epigraphe honoris nomina desiderentur, id forte amanuensis vitio dare oportet, cum aliunde ex illis vocibus, ad papam urbis Romae Leonem, id omne habeamus, unum dumtaxat nominari, cui juxta primatus ecclesiastici jura de fidei negotiis et de presbyterorum depositione spectabat judicare. Fateor deinde nullam expressam apostolicae sedis mentionem haberi, omisisse quoque illius splendorem et praerogativas praedicare. Quid tamen? Ergo scriptum hoc, qualecumque sit, ad plures fuit missum? Figmentum apage! Non consuevit imprimis Eutyches in suis conscribendis epistolis atque libellis se exercere in praedicandis splendore et praerogativis eorum ad quos provocabat.",
          "candidate_score": 0.632635,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_894",
          "psc_text": "dictam, et quidem in ipsis Chalcedonensibus gestis, in epistola Hilari ad Pulcheriam augustam, et in breviculo historiae Eutychianistarum. Incipiam autem, ait Baluzius, a gestis concilii. In actione 1, inter Acta synodi Ephesinae II, Julius episcopus vicarius papae Leonis ait: Prius papae legatur epistola, quod non solum in Latino textu legitur, sed etiam in Graeco, qui ita habet: Πρὴ τὸν ἡ ναυνωσθῇ τὴ Πηρὰ τῶν πάπα ἐπιστάλεντα. Rursum in act. 2 reverendissimi episcopi clamarunt: Papa Leo ita interpretatus est; quod cum Graeco congruit, ubi habetur sic: Ὀ πάπας Λέων οὕτος 504 ἡρμήνευσεν. Immo Evagrius, ista recensens, non posuit vocem Λέων in hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices",
          "candidate_score": 0.631784,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_410",
          "psc_text": "charitatis intendimus. Haec Quesnello, qui S. Leonis scripta illustranda et ornanda assumpsit, objicere haud debuissem, cum eum non possint latere. Sed animadvertat, quaeso, Leonem dicentem pro communi causa nihil praeterire, voluisse indicare omnem sollicitudinem a se adhiberi ut suae, Flaviani et totius universitatis fidelium causae prospiceret. Nec de synodali judicio ad quod causa jure debeat referri unum verbum habet. Neque affirmat synodi habendae necessitatem intercedere ex canonum regulis illam praescribentibus, quotiescumque a praecedenti synodo aliquis fecerit appellationem. Nam si tritum, vulgare, consuetudine probatum, atque receptum fuisset quod appellationes ad apostolicam sedem porrectae ad generalem deinde aliam synodum essent deferendae, S. Leo aliam scribendi formulam adhibuisset, neque Flaviano umquam dixisset quod epistolarum perlator poterit enarrare quidquid est illud ad quod, adjuvante Domino, studio fidei et charitatis intendimus. Quis itaque credit opus fuisse Leoni studium impendere pro decernendo medio efficacissimoque remedio, ut mala quae tum in Ecclesia grassabantur penitus evelleret et aboleret,",
          "candidate_score": 0.631359,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_173",
          "psc_text": "throni curam et concordiam habet, et per omnia communem opem quibuscumque rebus indigebat communicavit. In inferioribus vero, de praecipua cura quam Rom. sedes erga Constantinopolitanam Ecclesiam exercuit agens, inter alia multa quae ipse episcopus Anatolius Leoni censuit suggerendum, ut hujus animus lubenter moveretur 353 ad confirmandum ratumque habendum canonem illum, ad honorem et praerogativas suae sedis pertinentem, haec habet, quae, dubio procul, illorum temporum doctrinam circa Ecclesiarum Orientis regimen perspicue patefaciunt; quaeque, ut ita dicam, apprime opponuntur novis doctrinis, et Quesnellianas fallacias prorsus evertunt. Et nos (ait) quidquid approbationis et stabilitatis consequi possumus, ut et hoc a vobis, sanctissimi, fiat obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et",
          "candidate_score": 0.631247,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_289",
          "psc_text": "verum etiam indicat libellum ab ipso Eutyche jampridem acceptum, in quo profitebatur propria voce et subscriptione suam damnaturum opinionem, spondens per omnia nostram (ait idem sanctus Leo) secuturum esse sententiam. 7. Non absimilia scripta conspicimus in duabus epistolis, idibus Junii pariter signatis, quarum alteram ad Pulcheriam Augustam, alteram ad ipsum Julianum Coensem direxit. Ad quas cum animadvertisset Paschasius Quesnellus, quaesivit cur eadem die duas epistolas Leo dedisset cum Juliano, tum Pulcheriae Augustae, cum una singulis sufficere potuisset. Praesertim cum novarum litterarum causa et argumenta non appareant. Quaestionem dirimere idem Quesnellus nisus est, variis in medium conjecturis adductis, quas nos lectori transcribere non piget, ut forte deducat, quod nos plene hactenus non sumus assecuti. « Nihil ergo (ait Quesnellus) certi affirmem: an occasione nuntii qui legatos anteverteret, an metu ne legati adire Augustam prohiberentur, quod certe accidit, ut ex epist. 41 satis apertum est. Nam altera epistola ad Pulcheriam breviter complectitur",
          "candidate_score": 0.630573,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601",
          "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei",
          "candidate_score": 0.630081,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_895",
          "psc_text": "hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices appellari simpliciter papas. Sic enim ait: Manifesta necessitas erat quae litteras B. papae ad vestram clementiam directas offerre compelleret. Non utar auctoritate epist. Gallae Placidiae ad eamdem Pulcheriam augustam, in qua scriptum est: Multitudine sacerdotum Romanus Leo papa circumdatus, quia reponi posset vocem papa hic esse cum adjuncto. Breviculus Historiae Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem",
          "candidate_score": 0.629839,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_944",
          "psc_text": "et oeconomiam subvertendam ordinata sunt; quae sane nullum argumentum suppeditant eos conciliis generalibus subesse; sed potius concilia ipsa vim et auctoritatem a solis Romanis pontificibus obtinere. Et quidem cum canonum dispensatio, auctore ipso Leone, solo Romano pontifici credita sit, et ad hujus tendat reatum, si, posthabita universae Ecclesiae utilitate, apud eum praevaleat unius fratris voluntas, ambitus atque libido caeteris dominandi, jam quaestio non amplius in ea versatur, an Rom. pontifex supra concilia habeat auctoritatem, sed in quibus circumstantiis et casibus ea uti debeat, ne dispensationes ad ipsius reatum tendant; caeterum in iis quae ad ecclesiasticum spectant regimen, solius justissimo Domini Dei subdi judicio, qui numquam sine ullo reatu permitteret ut regulas per Spiritum sanctum inspiratas ab ipso violarentur et perverterentur. 8. Verumtamen ista praetereamus, quae fusius explicari possunt ab iis qui in scholis talia argumenta tractare solent. Unum aliud dumtaxat subjicimus, quod ad canonum custodiam et observantiam spectat, a quibus",
          "candidate_score": 0.628381,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_594",
          "psc_text": "et synodum celebrare, ut suis et augustae conjugis desideriis satisfaceret, et sacrae religioni quae sunt utilia decerneret. Si vero (subjicit) hoc onerosum est, ut ad has partes advenias, hoc ipsum nobis propriis litteris sanctitas tua manifestet, quatenus in omnem Orientem, et in ipsam Thraciam, et Illyricum, sacrae nostrae litterae dirigantur, ubi nobis placuerit omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definiverit sua dispositione declarent. Hactenus Marcianus in altera epistola scripta ad S. Leonem cui non absimilis est quam pariter ipsius conjux Pulcheria eadem scripsit occasione, quas ad Rom. pontificem delatas fuisse rationabiliter arbitramur ab Anatolii clericis Romam missis cum fidei professione, ut suo loco dicemus. 4. Interim multo gaudio Theodoretus exsultavit, quod Marciani pragmatico, et pontificiorum legatorum studio, ipse et alii qui contra Eutychetem decertaverant ab exsilio revocarentur, ut possent episcopatum et Ecclesias proprias recipere. Quare litteras dare",
          "candidate_score": 0.628161,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_790",
          "psc_text": "istius fides, ordinatio, stricta necessitudo cum Dioscoro et Eutychiana factione, tales suspiciones in pontificium animum excitassent, ut, nulla ratione habita ad imperatoris Theodosii et Pulcheriae augustae preces, ipse Leo cum ipso Anatolio jam ordinato istius ordinatoribus cummunicare voluerit; quoadusque, misso Abundio Comensi cum aliis tribus legatis apostolicis, et publico celebrato conventu, jussus fuit idem Anatolius in hoc conventu solemniter fidei professionem emittere, anathema Nestorio et Eutycheti dicere, atque epistolae ad Flavianum subscribere. Nisi enim fideliter hisce mandatis Anatolius obtemperasset, numquam a Leone et orthodoxis habitus fuisset tamquam legitimus episcopus. Sed dicat, amabo, Quesnellus ex quo monumento hauserit Anatolium testimonium dedisse aut dare potuisse de Theodoreti fide? Nobis quidem innotuit bonum testimonium accepisse Leonem de fide et munditia Theodoreti, de istius animi promptitudine, qua laetanter ad haeresum exitium subscripsit pontificiae epistolae ad Flavianum; sed haec omnia Leoni innotuerunt, vel ex Abundii relatione cum adhuc Constantinopoli existeret; qui, ut vidimus, certior factus",
          "candidate_score": 0.62778,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_117",
          "psc_text": "episcoporum coetu mentio facta est de libello Eutychis ad S. Leonem, illiusque querimonia et appellatione; sicuti et de Leonis epistola ad Flavianum, quae coram omnibus lecta fuit; nec unum verbum offendimus, de aliis Eutychetis litteris, vel ad Dioscorum, vel ad Juvenalem Hierosolymorum episcopum, vel ad Anastasium Thessalonicensem. Si enim ad horum synodos provocasset, ut confingit Quesnellus, credimusne solius Leonis Romani pontificis fuisse factam mentionem? Credimusne quod in tanto Eutychianarum rerum discrimine unus saltem ex episcopis, vel clericis, vel monachis, qui pro tuendis juribus Orientalibus stabant, dicere praetermisisset audiendum aut exspectandum esse suffragium unius saltem ex praecipuis patriarchis, aut episcopis Orientis, ad quorum concilia Quesnellus comminiscendo, Eutychen juxta antiquam consuetudinem provocasse asseverat? Et ne quis me mentiri suspicetur, afferam verba Eleusini diaconi, qui de S. Leonis litteris et Eutychis appellatione ita locutus est: Quoniam vero ante paucos dies litterae sanctissimi archiepiscopi Romanorum Leonis insinuatae sunt nobis, continentes quia accusavit (legendum recusavit)",
          "candidate_score": 0.627621,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_464",
          "psc_text": "Ecclesiis principaliter ex divina institutione debemus. Et ultimo capite ejusdem epistolae, varios episcoporum gradus distinguens, quorum alii in minoribus, alii in majoribus provinciarum urbibus constituti sunt, qui minorem vel ampliorem sollicitudinem susciperent: Per quos ad unam Petri sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, et nihil usquam a suo capite dissideret. Similem quoque loquendi formulam offendimus in epistola ad Palaestinos monachos, quam his verbis orsus est: Sollicitudini meae, quam universali Ecclesiae omnibusque filiis debeo, multorum relatione patefactum est. Ad quod onus gravissimum sibi a Deo impositum in anniversario suae assumptionis serius animadvertens, omnium et singulorum episcoporum administrationem sui laboris esse portionem asseverat, ut dum (ait) ad beati apostoli Petri sedem ex toto orbe concurritur, et illa universalis Ecclesiae a Domino eidem commendata dilectio etiam ex nostra dispensatione deposcitur, tanto amplius nobis instare oneris sentiamus, quanto cunctis majora debemus. Hanc autem universalem curam quandoque, immo etiam frequentissime, Leonem independenter a quacumque synodo in",
          "candidate_score": 0.62691,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_594",
          "psc_text": "et synodum celebrare, ut suis et augustae conjugis desideriis satisfaceret, et sacrae religioni quae sunt utilia decerneret. Si vero (subjicit) hoc onerosum est, ut ad has partes advenias, hoc ipsum nobis propriis litteris sanctitas tua manifestet, quatenus in omnem Orientem, et in ipsam Thraciam, et Illyricum, sacrae nostrae litterae dirigantur, ubi nobis placuerit omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definiverit sua dispositione declarent. Hactenus Marcianus in altera epistola scripta ad S. Leonem cui non absimilis est quam pariter ipsius conjux Pulcheria eadem scripsit occasione, quas ad Rom. pontificem delatas fuisse rationabiliter arbitramur ab Anatolii clericis Romam missis cum fidei professione, ut suo loco dicemus. 4. Interim multo gaudio Theodoretus exsultavit, quod Marciani pragmatico, et pontificiorum legatorum studio, ipse et alii qui contra Eutychetem decertaverant ab exsilio revocarentur, ut possent episcopatum et Ecclesias proprias recipere. Quare litteras dare",
          "candidate_score": 0.626578,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_465",
          "psc_text": "ut dum (ait) ad beati apostoli Petri sedem ex toto orbe concurritur, et illa universalis Ecclesiae a Domino eidem commendata dilectio etiam ex nostra dispensatione deposcitur, tanto amplius nobis instare oneris sentiamus, quanto cunctis majora debemus. Hanc autem universalem curam quandoque, immo etiam frequentissime, Leonem independenter a quacumque synodo in Orientalium causis exercuisse, vel exercendam reservasse, perspicue innotescit ex quadam epistola scripta ad Anatolium, in qua agens de iis qui in Eutychetis causa gravius peccaverant, et ob hoc superiorem sibi locum in eadem infelici synodo (intellige Ephesina) vindicarunt, ut humiliorum fratrum simplicitatem arrogantiae suae praejudiciis aggravarent, si forte resipiscunt, et a facti sui defensione cessantes in condemnationem proprii convertuntur erroris, horum si satisfactio talis accedit, quae non refutanda videatur, maturioribus apostolicae sedis consiliis reservetur; ut, examinatis omnibus atque perpensis, de ipsis eorum actionibus quid constitui debeat aestimetur. Tanti deinde ponderis hanc judicii reservationem sibi factam esse voluit S. Leo, ut",
          "candidate_score": 0.625012,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_174",
          "psc_text": "obsecramus. Animadvertat, quaeso, lector, ad alia quae immediate sequuntur. Nam sedes Constantinopolitana patrem habet apostolicum vestrum thronum, praecipuo quodam modo vobiscum se conjungens, ut ob vestram curam erga ipsam omnibus persuasum sit vos antea sincere meditatos esse, et etiam nunc de ea eamdem mentem ac curam sine intermissione habere, et ecclesiastico statui utilia omnino fore, ut dignemini scripto confirmare quae consecuta sunt in sanctissima atque oecumenica synodo, et ipsam jam dictam constitutionem de sede Constantinopolitana ad vestram sanctitatem mittere curavimus, ut cognoscere possitis votis vestris omnia divinitus fuisse disposita. Tandem supplex S. Leonem exorat, ut singulis propositionibus congruam faciat responsionem misso hac de causa Luciano episcopo tamquam legato, qui omnia exponeret, et famulatum serviendo exhiberet, qui erat vir perfectus, et ipsis imperatoribus antea charus, quem prius Leo ipse ad synodum miserat. Obsecramusque ut congruentem responsionem unaquaeque propositio accipiat, cum vobis omnia Deo dilectissimus episcopus Lucianus exponat, qui et ipse praesens",
          "candidate_score": 0.623836,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 10,
      "cf_id": "cf010",
      "work_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1",
      "max_score": 0.687127,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_30",
          "psc_text": "haec praecepta seruata sunt, quanto magis post aduentum Christi seruanda sunt, quando ille ueniens non uerbis nos hortatus sit sed et factis, post omnes iniurias et contumelias passus quoque et crucifixus, ut nos pati et mori exemplo suo doceret, ut nulla sit homini excusatio pro se nonpatienti, cum. passus sit ille pro nobis, et cum ille passus sit pro alienis peccatis, multo magis pro peccatis suis pati unumquemque debere. et ideo comminatur in euangelio et dicit: quicumque confessus fuerit me coram hominibus, et ego confitebor eum coram patre meo qui est in caelis. qui autem me negauerit coram hominibus, et ego negabo eum coram patre meo qui est in caelis. item apostolus Paulus, si enim commorimur, inquit, et conuiuemus: si toleramus, et conregnabimus: si negamus, et ipse negabit nos. item Iohannes: qui negat filium neque patrem habet: qui confitetur filium et filium et patrem habet. unde nos ad contemptum mortis",
          "candidate_score": 0.687127,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_30",
          "psc_text": "haec praecepta seruata sunt, quanto magis post aduentum Christi seruanda sunt, quando ille ueniens non uerbis nos hortatus sit sed et factis, post omnes iniurias et contumelias passus quoque et crucifixus, ut nos pati et mori exemplo suo doceret, ut nulla sit homini excusatio pro se nonpatienti, cum. passus sit ille pro nobis, et cum ille passus sit pro alienis peccatis, multo magis pro peccatis suis pati unumquemque debere. et ideo comminatur in euangelio et dicit: quicumque confessus fuerit me coram hominibus, et ego confitebor eum coram patre meo qui est in caelis. qui autem me negauerit coram hominibus, et ego negabo eum coram patre meo qui est in caelis. item apostolus Paulus, si enim commorimur, inquit, et conuiuemus: si toleramus, et conregnabimus: si negamus, et ipse negabit nos. item Iohannes: qui negat filium neque patrem habet: qui confitetur filium et filium et patrem habet. unde nos ad contemptum mortis",
          "candidate_score": 0.674613,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_30",
          "psc_text": "haec praecepta seruata sunt, quanto magis post aduentum Christi seruanda sunt, quando ille ueniens non uerbis nos hortatus sit sed et factis, post omnes iniurias et contumelias passus quoque et crucifixus, ut nos pati et mori exemplo suo doceret, ut nulla sit homini excusatio pro se nonpatienti, cum. passus sit ille pro nobis, et cum ille passus sit pro alienis peccatis, multo magis pro peccatis suis pati unumquemque debere. et ideo comminatur in euangelio et dicit: quicumque confessus fuerit me coram hominibus, et ego confitebor eum coram patre meo qui est in caelis. qui autem me negauerit coram hominibus, et ego negabo eum coram patre meo qui est in caelis. item apostolus Paulus, si enim commorimur, inquit, et conuiuemus: si toleramus, et conregnabimus: si negamus, et ipse negabit nos. item Iohannes: qui negat filium neque patrem habet: qui confitetur filium et filium et patrem habet. unde nos ad contemptum mortis",
          "candidate_score": 0.645957,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 11,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa056b.opp-lat1",
      "max_score": 0.686225,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056b.opp-lat1_window_95",
          "psc_text": "eternfl V 23 laborat fin. B laborabat, merito dicit: perdidi tantum laborem; quisquis uero ad sui laboris promissa peruenerit, gratulans dicit: non perdidi laborem meum. dicitur ergo labor non perisse, non quia manet perpetuus, sed quia non est inaniter fusus. sic et patientia pauperum Christi, sed ditandorum heredum Christi non peribit in aeternum, non quia et illic patienter ferre iubebimur, sed quia pro his quae hic patienter pertulimus, aeterna beatitudine perfruemur. non dabit finem sempiternae felicitati, qui donat temporalem patientiam uoluntati, quia utrumque munus donatae donatum est caritati amen. 1 merito om. 0 2 peraenerat N* 3 dictitur V 4 perpetuva (v s. i m. 1) L quia iam B 5 xps V 6 non alt. om. Set] in F illo V ill.o N 7 iubemur FDOr iubentur W iis bd 8 aeternam beatitudinem L perfruamur PBY 10 donatae] donat. Et L donare W om. S amen om. SBDVbd In",
          "candidate_score": 0.686225,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 12,
      "cf_id": "cf025",
      "work_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae",
      "max_score": 0.684309,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_61",
          "psc_text": "docentes ergo dictae sunt mulieres, non viros, sed suas juniores. Ut prudentiam, inquit, doceant, quatenus cum filiabus suis doctrina sua agant, unde ad aeternam vitam perveniant. XXXI. I ad Timoth. V (Vers. 20): Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri videntes timorem habeant. Secundum Matth. XVIII (Vers. 15): Si peccaverit in te frater tuus, 577 vade et corripe eum inter te et ipsum solum. INTERROGATIO. Dum discipulo dictante peccans coram omnibus arguendus est, quid ipse magister veritatis inter te et ipsum solum locutus est? RESPONSIO. Hanc quaestionem celerius absolvemus, si vim dictorum diligentius consideremus. Ibi dixit: peccantes, sed non addidit, in quem; hic dixit, si peccaverit in te. Si ergo occulte in te peccaverit frater tuus, et tu vis coram omnibus arguere, non es corrector sed proditor. Peccantes autem in Deum coram omnibus increpa, ut illud verbum argue, ad sequentem vocem adjungas. Hinc Paulus ait: Cum venisset Petrus Antiochiam, in",
          "candidate_score": 0.684309,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_62",
          "psc_text": "in quem; hic dixit, si peccaverit in te. Si ergo occulte in te peccaverit frater tuus, et tu vis coram omnibus arguere, non es corrector sed proditor. Peccantes autem in Deum coram omnibus increpa, ut illud verbum argue, ad sequentem vocem adjungas. Hinc Paulus ait: Cum venisset Petrus Antiochiam, in faciem illi restiti, eo quod non recte incederet ad fidem Evangelii (Galat. II, 11) . Et post pauca: Dixi Petro coram omnibus; ac si dixisset, eo quod simulationem coram omnibus habuisset: Si tu, inquit, Judaeus cum sis, gentiliter vivis, et non judaice, quomodo gentes cogis judaizare (Ibid., 14) ? Occulta ergo peccata possunt occulte corripi, et publica peccata coram omnibus debent argui, ut et caeteri timorem habeant. Quidquid enim mentem movet aliorum, nequaquam reticendum est, sed cum magna humilitate proferendum est. XXXII. I ad Timoth. VI (Vers. 16): Quem vidit nullus hominum, sed nec videre potest. Et I Joan. III",
          "candidate_score": 0.677502,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Concordia-testimoniorum-S.-Scripturae_window_64",
          "psc_text": "concordant. Sed inter hoc sciendum est, quia omnipotens Deus antiquis patribus non in sua propria natura monstrabatur, sed etiam per creaturam cum Moyse, quasi amicus cum amico loquebatur. Nemo enim, inquit, videbit me, et vivet (Exod. XXXIII, 20) . Hoc utique congruenter convenit ad illud quod Paulus apostolus ait: Quem nullus hominum videt. Quod autem ait: Sed nec videre potest, ad illud convenit, quod sanctus Joannes dixit: Quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . In ista ergo vita posteriora sua Dominus per creaturas monstravit: quia adhuc peregrinantibus filiis naturae propriae veritatem occultat, eodem Joanne attestante, qui ait: Carissimi, 578 nunc filii Dei sumus, et nondum apparuit, quid erimus; scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (Ibidem). Ex hoc testimonio intuendum est quod Paulus ait: Sed nec videre potest; ac si aperte diceret: Tandiu unusquisque filius coelestem patrem videre non potest, quandiu in",
          "candidate_score": 0.660625,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 13,
      "cf_id": "cf020",
      "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae",
      "max_score": 0.684148,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2818",
          "psc_text": "Ac per hoc, QUISQUIS NOBIS dixerit, quemquam in resurrectione mortuorum vivificari posse, nisi in Christo, tanquam pestis communis fidei detestandus est. Item QUISQUIS DIXERIT, quod in Christo vivificabuntur etiam parvuli, qui sine sacramenti ejus participatione de vita exeunt, hic profecto et contra apostolicam praedicationem venit, et totam condemnat Ecclesiam, ubi propterea cum baptizandis parvulis festinatur et curritur, quia sine dubio creditur aliter eos in Christo vivificari omnino non posse. Qui autem non vivificatur in Christo, restat ut in ea [al. eadem ] condemnatione maneat, de qua dicit Apostolus, Per unius delictum in omnes homines ad condemnationem (Rom. 5. 18) : Cui delicto obnoxios parvulos nasci, et omnis credit Ecclesia, et ipse jam contra Jovinianum disputans, et exponens Jonam Prophetam, sicut paulo ante commemoravi, fide veracissima definisti: credo et in aliis locis opusculorum tuorum, quae vel non legi, vel in praesentia non recordor, Hujus igitur damnationis in parvulis [al. parvulos ]",
          "candidate_score": 0.684148,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2816",
          "psc_text": "exspirant quae circa eos compensatio cogitanda est, quibus insuper et damnatio praeparata est? Nam et de baptismo parvulorum in eodem libro, non quidem sufficienter, sed quantum illi operi satis esse videbatur, utcumque respondi, quod etiam nescientibus, et fidem suam nondum habentibus prodest: non tamen de damnatione eorum parvulorum, qui sine illo ex hac vita emigrant, tunc aliquid dicendum putavi, quia non quod nunc agitur agebatur. 21. Sed ut omittamus et contemnamus ea, quae brevi tempore patiuntur, nec transacta revocantur, numquid similiter contemnere possumus, quod per unum hominem mors, et per unum hominem resurrectio mortuorum? Sicut enim in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (1. Cor. 15, 21 et 22) . Per hanc enim apostolicam, divinam, claramque sententiam, satis evidenter elucet, neminem ire in mortem nisi per Adam, neminem ire 1010 in vitam aeternam, nisi per Christum. Hoc est quippe omnes et omnes, quia sicut omnes homines per",
          "candidate_score": 0.683998,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2817",
          "psc_text": "sic et in Christo omnes vivificabuntur (1. Cor. 15, 21 et 22) . Per hanc enim apostolicam, divinam, claramque sententiam, satis evidenter elucet, neminem ire in mortem nisi per Adam, neminem ire 1010 in vitam aeternam, nisi per Christum. Hoc est quippe omnes et omnes, quia sicut omnes homines per primam, hoc est per carnalem generationem pertinent ad Adam: sic omnes homines ad secundam, id est spiritalem generationem veniunt, quicumque ad Christum perveniunt. Ideo ergo dictum est, et hic omnes et ibi omnes, quia sicut omnes qui moriuntur, nonnisi in Adam moriuntur: ita omnes qui vivificabuntur, nonnisi in Christo vivificabuntur. Ac per hoc, QUISQUIS NOBIS dixerit, quemquam in resurrectione mortuorum vivificari posse, nisi in Christo, tanquam pestis communis fidei detestandus est. Item QUISQUIS DIXERIT, quod in Christo vivificabuntur etiam parvuli, qui sine sacramenti ejus participatione de vita exeunt, hic profecto et contra apostolicam praedicationem venit, et totam condemnat Ecclesiam, ubi",
          "candidate_score": 0.678183,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1269",
          "psc_text": "ultro soleo bonorum appetere necessitudinem, et me eorum ingerere caritati? « Quia meliores sunt duo, quam unus: et si alter ceciderit, ab altero fulcietur. Funiculus triplex non facile rumpitur, et frater fratrem adjuvans, exaltabitur » (Eccles. 4. 9). Scribe igitur audacter; et absentiam corporum, crebro vince sermone. 2. Nec doleas, si hoc non habeas quod formiculae, et muscae, et serpentes habent, id est, carnis oculos: sed illum te oculum habere laetare, de quo in Cantico dicitur Canticorum: « Vulnerasti me, soror mea sponsa, uno de oculis tuis » (Cant. 4. 9); quo Deus videtur; de quo a Moyse dicitur: « Transiens videbo visionem hanc magnam » (Exod. 3. 3). Denique quosdam etiam mundi Philosophos legimus, ut totam cogitationem ad mentis cogerent puritatem, sibi oculos eruisse. Et a Propheta dicitur: « Intravit mors per fenestras vestras » (Jer. 9. 21). Et Apostoli audiunt; « Qui viderit mulierem ad concupiscendum eam, jam",
          "candidate_score": 0.668196,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2816",
          "psc_text": "exspirant quae circa eos compensatio cogitanda est, quibus insuper et damnatio praeparata est? Nam et de baptismo parvulorum in eodem libro, non quidem sufficienter, sed quantum illi operi satis esse videbatur, utcumque respondi, quod etiam nescientibus, et fidem suam nondum habentibus prodest: non tamen de damnatione eorum parvulorum, qui sine illo ex hac vita emigrant, tunc aliquid dicendum putavi, quia non quod nunc agitur agebatur. 21. Sed ut omittamus et contemnamus ea, quae brevi tempore patiuntur, nec transacta revocantur, numquid similiter contemnere possumus, quod per unum hominem mors, et per unum hominem resurrectio mortuorum? Sicut enim in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (1. Cor. 15, 21 et 22) . Per hanc enim apostolicam, divinam, claramque sententiam, satis evidenter elucet, neminem ire in mortem nisi per Adam, neminem ire 1010 in vitam aeternam, nisi per Christum. Hoc est quippe omnes et omnes, quia sicut omnes homines per",
          "candidate_score": 0.666274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2858",
          "psc_text": "si verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes, eum qui unam non habet, nullam habere, nec sic peccata sunt paria, quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est, nec tamen ideo non est pravo pravius, distortoque distortius. Si autem quod puto esse verius, sacrisque litteris congruentius, ita sunt animae intentiones, ut corporis membra non quod videantur locis, sed quod sentiantur affectibus, et aliud illuminantur amplius, aliud minus, aliud omnino caret lumine, et tenebroso inumbratur obstaculo, profecto ita ut quisquis illustratione piae caritatis affectus est, 1022 in alio actu magis, in alio minus, in aliquo nihil, sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et major est, in isto caritas, quam in illo, recte possumus dicere; et aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad caritatem quae pietas est, et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam, quam",
          "candidate_score": 0.662951,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7_9",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare . Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 . Januar ;",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906",
          "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet",
          "candidate_score": 0.662474,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2858",
          "psc_text": "si verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes, eum qui unam non habet, nullam habere, nec sic peccata sunt paria, quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est, nec tamen ideo non est pravo pravius, distortoque distortius. Si autem quod puto esse verius, sacrisque litteris congruentius, ita sunt animae intentiones, ut corporis membra non quod videantur locis, sed quod sentiantur affectibus, et aliud illuminantur amplius, aliud minus, aliud omnino caret lumine, et tenebroso inumbratur obstaculo, profecto ita ut quisquis illustratione piae caritatis affectus est, 1022 in alio actu magis, in alio minus, in aliquo nihil, sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et major est, in isto caritas, quam in illo, recte possumus dicere; et aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad caritatem quae pietas est, et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam, quam",
          "candidate_score": 0.661476,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_1_3",
          "bdc_text": "Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_49",
          "psc_text": "exorsus sim. Quid faciam? vocem pectori negare non valeo. Epistolae brevitas compellit tacere: desiderium vestri cogit loqui. Praeproperus sermo: 21 confusa turbatur oratio: amor ordinem nescit. EPISTOLA VIII. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE. Niceam veterem sodalem, ac peregrinationis suae comitem, jam in patriam regressum, ut ad se aliquando scribat exemplo Chromatii, et Eusebii fratrum hortatur. TURPILIUS Comicus tractans de vicissitudine litterarum: sola, inquit, res est, quae homines absentes, praesentes facit. Nec falsam dedit, quanquam in re non vera, sententiam. Quid enim est (ut ita dicam) tam praesens inter absentes, quam per epistolas et alloqui, et audire quos diligas? Nam et rudes illi Italiae homines, quos Cascos Ennius appellat, qui sibi (ut in Rhetoricis Cicero ait) ritu ferino victum quaerebant, ante chartae et membranarum usum, aut in dedolatis e ligno codicillis, aut in corticibus arborum mutuo epistolarum alloquia missitabant. Unde et portitores earum Tabellarios, et scriptores a libris arborum Librarios vocavere. Quanto",
          "candidate_score": 0.661241,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147",
          "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e",
          "candidate_score": 0.660485,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2818",
          "psc_text": "Ac per hoc, QUISQUIS NOBIS dixerit, quemquam in resurrectione mortuorum vivificari posse, nisi in Christo, tanquam pestis communis fidei detestandus est. Item QUISQUIS DIXERIT, quod in Christo vivificabuntur etiam parvuli, qui sine sacramenti ejus participatione de vita exeunt, hic profecto et contra apostolicam praedicationem venit, et totam condemnat Ecclesiam, ubi propterea cum baptizandis parvulis festinatur et curritur, quia sine dubio creditur aliter eos in Christo vivificari omnino non posse. Qui autem non vivificatur in Christo, restat ut in ea [al. eadem ] condemnatione maneat, de qua dicit Apostolus, Per unius delictum in omnes homines ad condemnationem (Rom. 5. 18) : Cui delicto obnoxios parvulos nasci, et omnis credit Ecclesia, et ipse jam contra Jovinianum disputans, et exponens Jonam Prophetam, sicut paulo ante commemoravi, fide veracissima definisti: credo et in aliis locis opusculorum tuorum, quae vel non legi, vel in praesentia non recordor, Hujus igitur damnationis in parvulis [al. parvulos ]",
          "candidate_score": 0.65678,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_1_3",
          "bdc_text": "Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2858",
          "psc_text": "si verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes, eum qui unam non habet, nullam habere, nec sic peccata sunt paria, quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est, nec tamen ideo non est pravo pravius, distortoque distortius. Si autem quod puto esse verius, sacrisque litteris congruentius, ita sunt animae intentiones, ut corporis membra non quod videantur locis, sed quod sentiantur affectibus, et aliud illuminantur amplius, aliud minus, aliud omnino caret lumine, et tenebroso inumbratur obstaculo, profecto ita ut quisquis illustratione piae caritatis affectus est, 1022 in alio actu magis, in alio minus, in aliquo nihil, sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et major est, in isto caritas, quam in illo, recte possumus dicere; et aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad caritatem quae pietas est, et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam, quam",
          "candidate_score": 0.653363,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_61",
          "psc_text": "Multae hominibus viae videntur justae (Prov. 14. 12) , quae postea reperiuntur pravae. Et in testaceis vasculis thesaurus saepe reconditur. Petrum ter negantem (Matth. 26), amarae in suum locum restituere lacrymae. Cui plus dimittitur, plus amat (Luc. 7. 47). De toto grege siletur, et ob unius morbidae pecudis salutem Angeli laetantur in coelo. Quod si cui videtur indignum, audiat a Domino: Amice, si ego bonus sum, quare oculus tuus nequam est (Matth. 20. 15) ? EPISTOLA XII. AD ANTONIUM MONACHUM. Antonium Monachum Aemonae reprehendit, quod toties rogatus nunquam rescripserit: rursumque hortatur, ut diligentem se diligat, et scribenti rescribat. Dominus noster humilitatis magister, disceptantibus de dignitate discipulis, unum apprehendit e parvulis, dicens: Quicumque vestrum non fuerit conversus sicut infans, non potest introire in regnum coelorum (Matth. 18) . Quod ne tantum docere, nec facere videretur, implevit exemplo: dum discipulorum pedes lavat (Joan. 13): dum traditorem osculo excipit (Luc. 22): dum loquitur",
          "candidate_score": 0.650366,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2081",
          "psc_text": "inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam, quam poposceram, dederis. Quod apertius mihi intimari cupio, quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. » 2. « Petis, vel potius fiducia caritatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem dolore ludamus. Equidem quantum ad me attinet, serio nos ista, quam ludo agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit, ego fateor majus aliquid ex peto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta, et otiosa, annosa, studiosa, ingeniosa",
          "candidate_score": 0.650025,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1429",
          "psc_text": "est fletus et stridor dentium (Matth. 8. 12) ; et ubi ignis eorum non extinguetur, et vermis eorum non morietur (Marc. 9. 43) , ne quis addat aliquid huic scripturae, ne auferat, ne inferat, ne immutet; sed conferat cum exemplaribus, unde scripserit, et emendet ad litteram, et distinguat, 511 et inemendatum vel non distinctum codicem non habeat; ne sensuum difficultas, si distinctus codex non sit, majores obscuritates legentibus generet. » EPISTOLA LXXXI. AD RUFFINUM. Cum obliquis Ruffini laudibus in suspicionem traheretur haeresis Origenianae, incitantibus etiam amicis, respondet superiori epistolae, qua eum monet, ne se posthac simili modo laudet. 1. Diu te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem,",
          "candidate_score": 0.648476,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126",
          "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque",
          "candidate_score": 0.64789,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1146",
          "psc_text": "Scripturis sanctis habebant, cum ejus admiraretur ingenium, et acumen animi collaudaret, sciscitans ait: Num tristis es, quod oculis carnis careas? Cum ille pudore reticeret; secundo tertioque interrogans, tandem elicuit, ut moerorem animi simpliciter fateretur. Cui Antonius: Miror, ait, prudentem virum ejus rei dolere damno, quam formicae et muscae et culices habent, et non laetari illius possessione, quam sancti soli et Apostoli meruerunt. Ex quo pervides, quod multo melius sit spiritu videre quam carne: et illos oculos possidere, in quos peccati 411 festuca (Luc. 6) non possit incidere. Nos [al. Ad nos ], licet hoc anno non veneris, tamen non desperamus adventum tuum. Quod si sanctus Diaconus portitor litterarum, tuis rursum amplexibus fuerit irretitus, et illo comitante, huc veneris, libenter suscipiam, dispensationis moram magnitudine foenoris duplicari. EPISTOLA LXIX. AD OCEANUM. Carterii Hispani Episcopi, qui unam ante baptismum, alteram, ea mortua, post baptismum uxorem duxerat, ordinationem defendit, ne bigamus censeatur, contra quam",
          "candidate_score": 0.647784,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15_17",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2993",
          "psc_text": "vident, sed sicut eis libitum est, et sicut odio suo dictante suspicantur, exponent: quod profecto, quantum in nobis est, cavere debemus. At si forte, quod per nos innotescere nolumus, etiam invitis nobis, eis quibus nolumus innotuerit, quid restabit, nisi aequo animo habere Domini voluntatem? Neque 1071 enim hoc scribere ad quemquam deberem, quod semper latere voluissem. Nam si (quod absit) aliquo vel casu, vel necessitate nunquam ille rescripserit, procul dubio nostra consultatio, quam ad eum misimus, quandoque manifestabitur. Nec inutilis legentibus erit, quia etsi non illa invenient, quae requirunt, invenient certe, quemadmodum sint inquirenda, nec temere affirmanda, quae nesciunt, et dum ea, quae ibi legerint, consulere etiam ipsi, quos potuerint, studiosa caritate, non discordiosa contentione curabunt; donec aut id, quod volunt reperiant, aut ipsa inquisitione aciem mentis exerceant, ut ulterius inquirendum non esse cognoscant. Nunc tamen, quamdiu jam consulti amici nondum est desperanda responsio, edendam non esse consultationem nostram, quantum",
          "candidate_score": 0.646932,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2738",
          "psc_text": "Haec dicta sint, non infausto contra te vaticinio, sed pavidi cautique monitoris officio, ea quoque in te, quae tuta sunt formidantis. Si spiritus inquit, potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne dimiseris (Eccles. 10. 4) . Quasi in procinctu, et in acie stamus semper ad pugnam. Vult nos loco movere hostis, et de gradu decedere; sed solidanda vestigia sunt, et dicendum. Statuit supra petram pedes meos (Ps. 39. 3) ; Et, Petra refugium leporibus (Ps. 103. 18) , pro quo multi Herinaceos legunt. Herinacios animal 985 parvum, et fugax, et spinarum sentibus praegravatum. Sed ideo Jesus spinis coronatus est, et nostra delicta portavit, et pro nobis doluit, ut de sentibus et tribulationibus feminarum, ad quas dicitur, In anxietatibus, et doloribus paries mulier, et ad virum conversio tua, et ipse tui dominabitur (Genes. 3) , rosae virginitatis, et lilia castitatis nascerentur. Unde et sponsus pascitur inter lilia, et inter eos",
          "candidate_score": 0.642773,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.636916,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1430",
          "psc_text": "te Romae moratum sermo proprius indicavit. Nec dubito spiritalium parentum ad patriam revocatum desiderio, quem matris luctus ire prohibebat, ne magis coram doleres, quod absens vix ferre poteras. Quod quereris, stomacho suo unumquemque servire, et nostro non acquiescere judicio, conscientiae nostrae testis est Dominus, post reconciliatas amicitias nullum intercessisse rancorem, quo quempiam laederemus: quin potius cum omni cautione providimus, ne saltem casus in malevolentiam verteretur. Sed quid possumus facere, si unusquisque juste putat se facere quod facit? et videtur sibi remordere potius quam mordere? Vera amicitia quod sentit dissimulare non debet. Praefatiuncula librorum περὶ Ἀρχῶν ad me missa est, quam ex stylo intellexi tuam esse, in qua oblique, imo aperte ego petor: qua mente sit scripta, tu videris: qua intelligatur, et stultis patet. Poteram et ego, qui saepissime figuratas controversias declamavi, aliquid de vetere artificio repetere, et tuo te more laudare. Sed absit a me, ut quod reprehendo in te,",
          "candidate_score": 0.635118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2859",
          "psc_text": "dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et major est, in isto caritas, quam in illo, recte possumus dicere; et aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad caritatem quae pietas est, et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam, quam patientiam, et majorem hodie quam heri, si proficit, et adhuc non habeat continentiam, et habeat non parvam misericordiam. » 15. « Et ut generaliter breviterque complectar, quam de virtute habeam [al. habeo ] notionem, quod ad recte vivendum attinet, VIRTUS EST CARITAS, qua id quod diligendum est, diligitur. Haec in aliis major, in aliis minor, in aliis nulla est, plenissima vero quae jam non possit augeri, quamdiu homo hic vivit, est in nemine: quamdiu autem augeri potest, profecto illud quod minus est quam debet, ex vitio est. Ex quo vitio non est justus in terra, qui faciat bonum, et non",
          "candidate_score": 0.634099,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.625777,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991",
          "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.",
          "candidate_score": 0.625221,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_9_11",
          "bdc_text": "Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2449",
          "psc_text": "obscurissime scribit ad Ephesios, Veritatem autem loquentes in caritate, crescamus in illo per omnia, qui est caput Christus, ex quo totum corpus compactum et connexum per omnem juncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram [al. mensura] uniuscujusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate (Ephes. 4. 25. 16) . Super quo et in Commentariis ejusdem Epistolae plenius diximus. Loquitur autem universa contra eos, qui credentes ex Judaeis in Dominum Salvatorem, Judaicas caeremonias observare cupiebant. Super qua re et in Actis Apostolorum 881 non (Cap. 15) parva quaestio concitata est. Unde et supra Paulus ait, de his qui magistros Legis esse se jactant: Nemo vos judicet in cibo et potu (Coloss. 2. 16) , quasi alia munda sint, alia immunda; aut in parte diei festi, ut alios dies festos putent, alios non festos. Nobis enim qui Christum credimus resurgentem, jugis, et aeterna festivitas est. Aut in parte neomeniae, hoc est,",
          "candidate_score": 0.624861,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_37_39",
          "bdc_text": "WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 . martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite :",
          "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014",
          "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad",
          "candidate_score": 0.622502,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 14,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1",
      "max_score": 0.684011,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_27_29",
          "bdc_text": "Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1811",
          "psc_text": "ut clauis se configat. moriendum ergo nobis est, et omnia carnis nostranostrae uitia configenda cruci domini sunt. morimur enim secundum apostoluraapostolum cum Christo et consepelimur in baptismo. et hoc propheta quamquam in uoluntate sua habeat, tamen, ut per misericordiam dei consequatur, expostulat. configi enim ex timore dei carnes suas orat, quisquia iudicia dei metuat. timet enim aeterni iudicii sententiam, timet non cum Christo configi et commori et consepeliri, nouum se hominem, nisi uetere cum uitiis et concupiscentiis exuto, intellegens non futurum. AIN. Feci iudicium et iustitiam: non tradas me persequentibus me et reliqua. § 1 Et in psalmi exordio et deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim",
          "candidate_score": 0.684011,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_27_29",
          "bdc_text": "Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434",
          "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.",
          "candidate_score": 0.676897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_27_29",
          "bdc_text": "Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1344",
          "psc_text": "expleuit pb odiop 18 indulgentis C maxime iustificationibus erit V 19 rpmpta R probata pE 20 eoagelicis ex euSgeliis m. 2 V 21 aut altero ex aut in altero m. 2 V 22 dissideat ex desideat p uniuersa C ad uniuersas pb 23 obsernantiam VXC obseruantiae R1 dirigamur Cpb 24 tunc VCp 25 quod respicio C 96 omnia om. RC in add. m. 2 V 27 erintquae V. afia pro uoluntate obseruata, iustificationis ordinem non tenemus. ceterum si directis uiis nostris erit par in omnes aequalisque custodia, nullo obliuionis uel neglegentieeneglegentiae pudore confusi eonfidenterconfidenter omnium mandatorum obseruatione gaudebimus. § 14 Sequitur deinde hic septimus uersus: confitebor tibi indirectione cordis mei, in eo, quod didici iudicia iustitiae tuae. iustificationes tuas custodiam. abicienda ergo est omnis animae peruersitas et directo atque in nullam aliam partem deflexo corde est confitendum, ne decidat animus in saeculi curam, ne ex illis doctrinae dei semitis in",
          "candidate_score": 0.675035,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2679",
          "psc_text": "allidit ad petram om. PT iustus?uirtus R 91 teberatreni T 22 ao ex hac R Finit pail. CXXXVI inoipit CXXXVII R Explicit pttlm CXXXVI incipit psalA CXXXVIIP Expl. de CXXXVI incip. de CXXXVfl T. et hoc ita esse, ex euangelicis dictis promptum est noscere. nam cum ait dominus: confiteor tibi, pater, domine cae 1 i et terrseterrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus saeculi et reuelasti ea paruulis, tandemlaudem dei patris ob reuelata paruulis, qusequae ignorata essent prudentibus, confitetur, docens ideo absconsa ea esse his, qui prudentes uiderentur, quia non secundum innocentiam paruulorum praeceptis euangelicis credidissent. at uero, ubi in isdem euangeliisdicitur: et baptizabantur omnes in Iordane confitentes peccata sua, illic confessio peccatorum sine ambiguitate significationis alterius continetur. § 2 Maxima autem et utilissima est letalium uitiorum morbis in eorum confessione medicina. sed confessio peccati non est tamquam rerum aliis ignoratarum professio, ut si fur de furto, aut homicida",
          "candidate_score": 0.671944,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_27_29",
          "bdc_text": "Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1345",
          "psc_text": "Sequitur deinde hic septimus uersus: confitebor tibi indirectione cordis mei, in eo, quod didici iudicia iustitiae tuae. iustificationes tuas custodiam. abicienda ergo est omnis animae peruersitas et directo atque in nullam aliam partem deflexo corde est confitendum, ne decidat animus in saeculi curam, ne ex illis doctrinae dei semitis in deuia euagetur. sed directae huius confessionis ea causa est, quae consequenti uersu continetur: in eo, quod didici iudicia ius tit i ae tuae. primum igitur orauit, ut ad custodiendas iustificationes directae uiae ipsius fierent. secundo in nullo confundendum se esse subiecit, cum in omnia dei mandata respiceret. tertio quoque in directione cordis sui deo se confessurum spopondit ob id, quia iudicia iustitireiustitiae eius didicisset, per doctrinam scilicet directi cordis cognitaeque iustitimiustitia laudem deo reddens. sed iustitiae cognitae hic fructus est, ut iustificationes dei retineantur; et idcirco subiecit: iustificationes tuas custodiam. qui enim didicisse iudicia dei fructus est, nisi cognitionem nostram",
          "candidate_score": 0.671568,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_27_29",
          "bdc_text": "Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1687",
          "psc_text": "praeparatur. et absolutius id ita consequenti uersu poterit intellegi. § 8 Ait enim: ordinatione tua perseuerat dies, quoniam omnia seruiunt tibi. dies iste, qui nunc est, non perseuerat, interuentu noctis exemptus. aut si de huius diei temporibus locutus esset, mentionem etiam noctis fieri conuenerat, quae pari, ut dies, dei ordinatione persistit. sed quia dies lux est et sanctus quisque mundi istius lumen est, huius ergo luminis dies non ambigue ordinatione dei perseuerare creditur et perseueraturus, quia omnia deo seruiant. nunc enim non omnia deo seruiunt. numquid et peccatores deo seruiantseruiunt? numquid et hi seruiunt, qui adhuc scabello domini pedum subdendi sunt ? dixit enim Dauid: dixit dominus domino meo: sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scamillum pedum tuorum. et secundum apostolum: oportet eum regnare, donec ponat inimicos suos sub pedibus eius. ergo tunc dies, id est sanctorum lumen permanebit, cum deo cceperintcoeperint uniuersa seruire. 1 Matth. XXIV, 35.",
          "candidate_score": 0.670014,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2142",
          "psc_text": "GRe, om. Pb qae G 24 defetigetur G cf. Georges Jrorif. 197 defatigetur RPE usque GRP usque ad E. § 9 Et idcirco propheta pertinaciam spei suae usque ad finem accipiendae misericordiae demonstrat dicens: ita oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. non decidit, non absistit. tardet licet ad temptationem fidei misericordiam suam dominus, quia fides constantem debet praestare fiducisefiduciae suae expectationem et desperatio omnis diffidentiae confessio est. sed propheta non incertus est misericordiae dei; nam oculi eius in eum, quoad usque misereatur. intenti sunt, intenti autem adeo, ut intentioni eorum oranloratio) geminata subiecta sit. ait enim posthaec: miserere nobis. domine, miserere nobis. et intentus est et intentus orat: ea scilicet perseuerantia, qua uitioramuitiorum seroiserui in dominantibus sibi uitiis demorantur, ille certissima bonorum seternorumaeternorum spe et perfectae in se misericordieBmisericordiae fiducia perseuerat. § 10 Sequitur uero, ut saepenumero cognouimus, hanc fidelium spem grauis iniquorum obtrectatio et molesta malignorum",
          "candidate_score": 0.667846,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_26_28",
          "bdc_text": "ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_828",
          "psc_text": "populi arguantur, quando doctrina timoris dei et confessionis eruditio ex prophetasprophetae oratione prsestetarpraestetur. in his enim prophetiseprophetiae spiritalis ordo consistit. et si dominus praedicatur, profectus scientiae huius ad fidem utilis est. si ad timorem et confessionem eius docemur, domino formamur, proficimus, adquirimur, ut per passionem eius redempti, ita eidem per doctrinae suae instituta placituri. § 4 Esse autem in prsesentipraesenti psalmo quaedam intellego, qusequae ei homini, quem dominus adsumpsit, aptari posse uideantur, ubi dicitur: perscrutati sunt iniquitates, defecerunt scrutantes scrutinio. significari enim forte in eo existimabitur IudseorumIudaeorum conspiratio, cum testimonia, quibus argui posset, quaeruntur nec reperiuntur, et omnia scrutantium ingenia deficiunt; dehinc quod sagittis paruulorum, id est doctrinis apostolorum uulnerentur, aduersum quos nullam causam iustae persecutionis inuenerint, et ideo defecerint contra ipsos linguae eorum. haec quidem non tamquam inprobabilia praetermittimus, sed qusedamquaedam alia in psalmo sunt, qusequae ordinem intellegentiseintellegentiae huius impediant. non longe tamen ab his sermo expositionis nostrae dissentiet.",
          "candidate_score": 0.660049,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_26_28",
          "bdc_text": "ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2300",
          "psc_text": "PT 15 monitis VRPT monitionis G, possis monitionibus, sed cf. Acad. p. 81 16 fidere G confidere VRPT scribturam G V et nunc GVPT ex et quid nunc corr. R istrahel G V 17 posoit fcripsi possit G postulat VRPTE cf. Acad. p. 3,5 18 amboles G 19 eam GJ'RPТ om. Tn 21 tibi sit R 25 in ceteris GVR in fris T in terris P neque GRPT siquae T'. beatos esse, qui timeant, sed ei eo, quod in uiis domini incedant. timor enim, ut diximus, non in metu, sed in oboedientia est: et timoris testimonium est obsequella. ceterum, si quis timeat neque pareat, erit quidem timens ex trepidatione naturanaturae, sed non erit beatus ex timoris officiis. § 3 Multae autem sunt uiae domini, cum ipse tamen uia sit. sed cum de se loquitur, uiam ipse se nuncupat et rationem, cur se uiam nuncupasset, ostendit dicens: nemo enim potest ad",
          "candidate_score": 0.658858,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_26_28",
          "bdc_text": "ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_224",
          "psc_text": "ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque obiurgationis adesse, an in spiritu lenitatis. quod utrumque secundum modestisemodestiae tenorem erat necessarium, ut obcedientibusoboedientibus lenior, insolentibus uero seuerior adueniret. et hoc quidem ex noui Testamenti auctoritate prsesumptumpraesumptum est. § 37 Hanc autem uerbi doctrinam uirgam nuncupari ex ueteri ita cognitum est, cum dicitur: uirga directionis uirga regni tui; quia haec eadem est uirgae directio, qua per doctrinam in aequam uiam utilemque dirigimur, et quae uirga 8 I Cor. VI, 21. 24 Ps. XLIV, 7. 2 oues sumus e 4 ueteri ex uetere m. 2 V 6 chorinthios R m o quos cQ ex a quos tum ex e 7",
          "candidate_score": 0.656943,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1669",
          "psc_text": "suae inbecillitate in praeceptis dei permanet, hoc gloriosius in mandatis dei permanens, quo paBne naturae susesuae infirmitas sit subsctasubacta. § 10 Concludit deinde modestiae et spei suae more dicens: secundum miserationem tuam uiuifica me, et custodiam testimonia oris tui. uiuificari se tamquam nondum uiuens precatur et custoditurum se testimonia oris dei, tamquam nunc non custodiat, pollicetur. sed cum uiuit in corpore, uitam ille non huius saeculi concupiseitconcupiscit; et cum testimonia dei in lege custodiat, tamen testimonia oris dei custoditurum se pollicetur, quaBquae euangelicis innouata praeceptis non adulterio tantum, sed etiam desiderio adulterii abstinentes sola fidei sanctificatione consummant : per dominum nostrum Iesum Christum, qui et os et dextera et uirtus et sapientia dei est, benedictus in saecula saeculorum. amen. LAMED. In saeculum, domine, permanet uerbum tuum in caelo et reliqua. § 1 Sermonem prophetae uonnon in humilibus ac peruulgatis demorari decet. sed semper excelsa et deo digna tractare, atque ita,",
          "candidate_score": 0.654308,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1435",
          "psc_text": "aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr. scr. m. 3 R adherere ex adhere m. 2 V 2 i uita V 3 uias ex uiuas P 4 doce me ex docemur m. 2 V iustificationes ex iustioficationeB V 6 uoluntates R agunt ex agont m. 3 R ante ambulant 3 liti. eras. R 6 in praeceptis dei uiuunt p 8 et haec E praecepta I' istrahel r 9 nisi ex msit m. 2 V 10 tuum h. I.om. VCp sedcj.p. 396,6 12 ex tota (om. et) R 13 di svpr. scr. m. 1 R 15 d5 V om. C adhaerens (s in ras. 2-.1 litt. m. 3)",
          "candidate_score": 0.65247,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1437",
          "psc_text": "ph 23 sermonis tui pl ipse sibi RCpE cf. Sabatier //, 325 adn. 24 pronuntio R qff = dicitur R. et propheta, ut essatesset dignus spiritu prophetiae, uias suas, id est peccati ante confessus est, ut post hanc pronuntiationem earum doctrinae iustificationum dei capax esset. quod utrumque absolateabsolute docetur. nam cum dicit: pronuntiaui, confessionem hanc prseteritipraeteriti temporis esse demonstrat; cum dicit: doce me, oratio est ex futuro, quia confitendum ante est de peccatis et exacta confessione discendum. § 5 Manens autem propheta in lege non ex his doceri se postulat, qusequae corporali tunc ministerio gerebantur, sed ex his, quae per speciem praesentium futuri erant sacramenta conplexa. niamuiam iustificationum tuarum fac ut intellegam, et exercebor in mirabilibus tuis. sermo praesens discreuisse cognoscitur iustificationes a uia earum. et quantum re ipsa intellegitur, omne quidem, ad quod per uiam tenditur, non idem est, quod et uia ipsa, qua pergitur. quaerenda igitur causa est,",
          "candidate_score": 0.649714,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_17_19",
          "bdc_text": "Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira . Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2678",
          "psc_text": "reliqua. § 1 Duplicem in confessione significationem esse, in plurimis locis demonstrauimus: aut peccati nostri, aut laudationis dei. 1 et ante omnib. om. P 2 retribuet R cf. p. 733,6 retribuit PTE id eat RE om. PT 5 etiam RPT et E 6 tuos RPb suos Te 8 enecandae R 9 quae quae R 10 inter est et prorumpentes gpatium l-j liti. uac. R 11 retorquaere R 12 uoluntate PTE uoluptate R 15 transferetur Re transfertur PTb 16 decedet R deoesserit PTE 17 comminuit P* 18 et «allidit R et allidit (&Uida P) ad petram PTE et uirtus, qua — allidit ad petram om. PT iustus?uirtus R 91 teberatreni T 22 ao ex hac R Finit pail. CXXXVI inoipit CXXXVII R Explicit pttlm CXXXVI incipit psalA CXXXVIIP Expl. de CXXXVI incip. de CXXXVfl T. et hoc ita esse, ex euangelicis dictis promptum est noscere. nam cum ait dominus: confiteor tibi,",
          "candidate_score": 0.648215,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_264",
          "psc_text": "quae et occulta et in fine sunt, quaerenda est psalmi intellegentia. § 2 Psalmus inscriptus non est in finem pro occulta filii, nisi tantum in id, ut, ex quibus psalmus ipse consisteret, nosceretur. omnia autem, quae ad titulum sermonis adduntur, ex quibus sermo sit initus, testantur. non enim conuenit, ut in sermone aliud sit, aliud in titulo, quia titulus uelut index eorum est, de quibus scribitur. uerbi igitur eius, quod in fine dicitur, ratio est intellegenda. in fine est, ultra quod nihil est, 1 loh. V, 24. 1 est om. It. Explioit psalmuB II incipit de titulo noni psalmi feliciter rr Finit psalmns II. incipit - - - XIII R 5 in finem — Dauid del. V filii om. r 6 quorundam ex quorumdam V 7 utraque r utique b 8 namque ex quae corr. m. 2 V 10 et ex et et m. 2 V comparationem rb . omnium",
          "candidate_score": 0.646795,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2508",
          "psc_text": "idipsum nos sapere, amore eodem contineri, per unius sensus sententiam unanimes permanere, non per aemulationem separari, neque per inanis gloriae studium dissidere, non sua, sed aliorum unumquemque cogitare oportere, ut ea, quibus alienae uoluntates in concordia detinendae sint, cogitemoscogitemus. quod alio in loco admonet dicens: si possibile est, ex uobis ad omnes pacem habentes. ex nobis uult esse, ut, si possibile est, pnx ad omnes sit. uoluntas nostra omnium amicitiis dedita sit, si et ceterorum natura habeat pacis adfectum; dummodo non ex nobis causa aut interruptae aut non conseuuataeconseruatae pacis existat. hoc itaque populo dei congruit, sub uno patre fratres esse, sub uno spiritu unum esse, sub noa domo unianimes incedere, sub uno capite unius eorporiscorporis membra esse. non enim oculus aurem odit, nec nares os exsecrsDturexsecrantur, nec manus pcdempedem spernit. haec enim ut officiis mutuis sibi. ita et amore destricta sunt. hoc iucundum et bonum est, habitare fratres in",
          "candidate_score": 0.643995,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2609",
          "psc_text": "locus nullus est; sed confessio est rei scilicet eius, quae ignorabatur, professa cognitio, ex alterius iudicii opinione in alterius intellegentiaBintellegentiae proficiens sententiam. utile enim sibi ac iucundum quisquam esse antea existimauerat rapere, caedere, furari, superbire, potare, scortari; sed ubi hsec omnia aeternae damnationi obnoxia esse cognouit, cognitis his confitetur errorem. confessio autem erroris professio est desinendi. desinendum ergo a peccato est, ob quod peccati caepta confessio est. ceterum extra ueniam est, qui peccatum cognouit nec cognitum conSteturconfitetur. § 4 Confitendum autem semper est, non quod peccandum semper sit, ut semper sit confitendum, sed quia peccati ueteris et antiqui utilis sit indefessa confessio. docet autem spiritus sanctus semper confitendum, cum ait per prophetam: iustus ipse sibi accusator est in primo sermone suo. iustus non se ex praesentibus, sed ex praeteritis accusat; cui enim adest praesentium accusatio, iusti nomen aufertur. et audiamus se apostolum Paulum ex praeteritis arguentem, cum 22 Prov. XVIII,",
          "candidate_score": 0.643829,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_212",
          "psc_text": "26 est om. V resurgentium — mortuis om. V 27 et aeterni V. § 32 In eo autem, quod subiectum est: et possessionem tuam terminos terrae, non est existimandum, quod id ipsum repetitus sermo significet, tamquam illi sola gentium terras inhabitantium donata possessio sit. non enim ait: et possessionem tuam usque ad terminos terrae, sed terminos terrae. ab eo autem, quod terminatur, id, quod terminat, differt. neque id ipsum est finitum atque finire. neque unum est modum sumere atque moderari: quorum aliud interius modum accipit, aliud exterius quodam ambitu suo obiectuque moderatur. non enim ita in profundum demersa terra est aut in latitudinem extensa aut prolata in altum est, ut non undique secus aut circumfussecircumfusae aut subiacentis sibi naturae contineatur obiectu. hanc enim infernae uastitudinis demersa et inmensa abyssus sustentat, hanc circumfusi et superni aeris spiritus inumbrat atque ambit. quod autem subiecta sibi abysso suspensa sit, propheta testatur dicens: ipse",
          "candidate_score": 0.643385,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_17_19",
          "bdc_text": "Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira . Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_828",
          "psc_text": "populi arguantur, quando doctrina timoris dei et confessionis eruditio ex prophetasprophetae oratione prsestetarpraestetur. in his enim prophetiseprophetiae spiritalis ordo consistit. et si dominus praedicatur, profectus scientiae huius ad fidem utilis est. si ad timorem et confessionem eius docemur, domino formamur, proficimus, adquirimur, ut per passionem eius redempti, ita eidem per doctrinae suae instituta placituri. § 4 Esse autem in prsesentipraesenti psalmo quaedam intellego, qusequae ei homini, quem dominus adsumpsit, aptari posse uideantur, ubi dicitur: perscrutati sunt iniquitates, defecerunt scrutantes scrutinio. significari enim forte in eo existimabitur IudseorumIudaeorum conspiratio, cum testimonia, quibus argui posset, quaeruntur nec reperiuntur, et omnia scrutantium ingenia deficiunt; dehinc quod sagittis paruulorum, id est doctrinis apostolorum uulnerentur, aduersum quos nullam causam iustae persecutionis inuenerint, et ideo defecerint contra ipsos linguae eorum. haec quidem non tamquam inprobabilia praetermittimus, sed qusedamquaedam alia in psalmo sunt, qusequae ordinem intellegentiseintellegentiae huius impediant. non longe tamen ab his sermo expositionis nostrae dissentiet.",
          "candidate_score": 0.6423,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3110",
          "psc_text": "quocquod m..? R receperunt Re autem receperunt b cf. Sabatier Ill, 387 adn. 4 his Re eis b Explicit psalmus CXXXUII incp CXXXVIII (sic) R 11 conlocutionum R 12 expectatione R 15 conueniet R c6nueniant E ille iam a illeiS (puncto separ. m. 3) R 16 exaedificate R fundate R 17 temperate R 22 confrequentantium Rb cum frequentatione e. in gloriam beatae aeternitatis adsumpta, cum ait: etenim expectatio ipsius creaturae reuelationem filiorum dei expectat. uanitati enim creatura subiecta est non uolens, sed propter eum, qui subdidit in spe, quia et ipsa creatura liberabitur a seruitute corruptionis in libertatem claritatis filiorum dei. hinc ergo hymnus est libertatis indultse, quod officiorum suorum necessitate absoluta, et antea in usus humani subiecta seruitii, iam conformata tandem liliorumfiliorum dei gloriae in aeternam beatitudinem creationum elementa requiescunt. cuius beatitudinis longo iam diu secundum apostolum Petrum desiderio detinebantur, cum ait: haec, quae modo uobis nuntiata sunt per",
          "candidate_score": 0.640613,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2678",
          "psc_text": "reliqua. § 1 Duplicem in confessione significationem esse, in plurimis locis demonstrauimus: aut peccati nostri, aut laudationis dei. 1 et ante omnib. om. P 2 retribuet R cf. p. 733,6 retribuit PTE id eat RE om. PT 5 etiam RPT et E 6 tuos RPb suos Te 8 enecandae R 9 quae quae R 10 inter est et prorumpentes gpatium l-j liti. uac. R 11 retorquaere R 12 uoluntate PTE uoluptate R 15 transferetur Re transfertur PTb 16 decedet R deoesserit PTE 17 comminuit P* 18 et «allidit R et allidit (&Uida P) ad petram PTE et uirtus, qua — allidit ad petram om. PT iustus?uirtus R 91 teberatreni T 22 ao ex hac R Finit pail. CXXXVI inoipit CXXXVII R Explicit pttlm CXXXVI incipit psalA CXXXVIIP Expl. de CXXXVI incip. de CXXXVfl T. et hoc ita esse, ex euangelicis dictis promptum est noscere. nam cum ait dominus: confiteor tibi,",
          "candidate_score": 0.63873,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434",
          "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.",
          "candidate_score": 0.63843,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_17_19",
          "bdc_text": "Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira . Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1502",
          "psc_text": "suspicatur habitare. non enim ait: circumcide obprobrium. quod in me est; sed ait: circumcide obprobrium meum, quod suspicatassuspicatus sum, suspicionem obprobrii ex conscientia propriae infirmitatis ostendens. in iudiciis enim multi ad obprobrium resurgent qusequae quia his iucunda sint, in quibus peccati non manebit obprobrium, ipsam illam, quae in se est, suspicionem a se circumcidi orat obprobrii, ut sibi dei sint iucunda iudicia. § 17 Ac ne de admissi peccati conscientia precatus esse existimaretur, orationem omnem, quam sub singulis octonis uersibus defert, hac libertate conclusit: ecce concnpiniconcupiui prfeceptapraecepta tua: in sequitateaequitate tua uiuifica me. superiassuperius orauit, ut in dei timore dei in se statuerentur eloquia; dehinc, ut a se suspicio circumcideretur obprobrii: nunc concupiscentiam ac desiderium suum erga dei praecepta demonstrat et, ut in sequitateaequitate dei uiuificetur, orat; sciens proprium diuinae aequitatis esse munus, ut uiuificet eum, qui et praecepta dei desiderauerit, cui et circumcisa obprobrii suspicione iucunda iudicia sint et",
          "candidate_score": 0.637405,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2683",
          "psc_text": "fort. recte. iam pridem scientia ueniam confessionis amittit. confiteri enim id tamquam recens cognitamcognitum non potest, quod a se cum peccati cognitione sit gestum. desinendum ergo a peccatis est, postquam in confessione est cognitio peccati; et confitendum est, ut propheta docuit, corde toto, non ex parte, neque aliqua adhuc nobiscum cognitorum peccatorum operatione residente. quid enim, si quis de furto psenitenspaenitens iniquis et turpibus lucris pecuniam suam auxerit? non erit quidem fur, sed erit auamsauarus et raptor. aut si quis ex fornicatione desinens uino se nimio corrumpet? corpus quidem suum non polluet, sed animam contaminabit. et si quis a caedibus temperans maledicus esse persistet? manum quidem homicidam non habebit, gedsed linguam habebit. et quomodo quis ex toto corde poterit confiteri non exigua secum peccati parte residente? detersis itaque omnibus uitiis confessione opus est desinendi et orandum semper ad deum est, ut in cohibendis peccatis extinguendisqua incentiuis eorum pendula uoluntatis nostrae",
          "candidate_score": 0.636227,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_25_27",
          "bdc_text": "Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1528",
          "psc_text": "confusione reiecta constanti et publica fide deum, qui negantes negaturus sit, non negemus. potest et sermo ad eos referri, de quibus apostolus ait: iam sine nobis regnatis, et utinam regnetis: id est, tamquam in conspectu sanctorum, qui utique frequenter reges terrae sunt nuncupati, propheta dei testimonia sit locutus neque confusus sit per praedicationem suam doctrinsedoctrinae caelestis instituta praebere. gemina autem intellegentia electionem intellegentiseintellegentiae ex se praestat, ut, quia utrumque ex testimoniis scripturarum intellegi promptum est, aut utrumque significatum existimetur, aut quod magis uidebitur probabile eligatur. § 11 Et meditabar in mandatis tuis, qurequae dilexi uehementer. non solum igitur loqui nos in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in",
          "candidate_score": 0.63402,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2232",
          "psc_text": "facti sumus lsetanteslaetantes. lsetamurlaetamur enim de profundo ac miserabili csenocaeno ablutos nos fuisse et nouos ex omnibus uitseuitae anterioris uitiis constitisse. § 10 Et quia propheta futurae spei gaudia loquebatur, licet secundum scripturae consuetudinem tamquam de praeteritis gratularetur, tamen per consequentem precem non sui temporis res has esse declarat dicens : conuerte. domine, captiuitatem nostram. si fuit tamquam consolatus, cum auersa est captiuitas, quomodo nunc ut a se auertatur orat? sed in superioribus propheticae scientisescientiae fuit sermo futurorum gaudia tamquam de praeterito nuntiantis; nunc autem de auertendis communis oratio est, cui se propheta, tamquam et ipse sit captus, admisceat, tamquam adhuc in isdem se esse cognoscat. scriptum est enim: iustus in principio sermonis sui ipse sibi accusator est et rursum: confitere primum peccata tua, ut iustificeris, et: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur. scit quidem propheta se liberum; sed tamquam captus deo subditus est sinesiue per propriae confessionis disciplinam, quia, ubi",
          "candidate_score": 0.633094,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_25_27",
          "bdc_text": "Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc. Haec ad te fideli animo perscribo nec temere .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2300",
          "psc_text": "PT 15 monitis VRPT monitionis G, possis monitionibus, sed cf. Acad. p. 81 16 fidere G confidere VRPT scribturam G V et nunc GVPT ex et quid nunc corr. R istrahel G V 17 posoit fcripsi possit G postulat VRPTE cf. Acad. p. 3,5 18 amboles G 19 eam GJ'RPТ om. Tn 21 tibi sit R 25 in ceteris GVR in fris T in terris P neque GRPT siquae T'. beatos esse, qui timeant, sed ei eo, quod in uiis domini incedant. timor enim, ut diximus, non in metu, sed in oboedientia est: et timoris testimonium est obsequella. ceterum, si quis timeat neque pareat, erit quidem timens ex trepidatione naturanaturae, sed non erit beatus ex timoris officiis. § 3 Multae autem sunt uiae domini, cum ipse tamen uia sit. sed cum de se loquitur, uiam ipse se nuncupat et rationem, cur se uiam nuncupasset, ostendit dicens: nemo enim potest ad",
          "candidate_score": 0.631802,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_17",
          "bdc_text": "Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2150",
          "psc_text": "respondet: fili, recordare, quia recepisti bona in uita tua, ot Lazarus similiter mala: nuncautemhicconsolatur, tuuero cruciaris. fit alterna conuersio: et demutatur laetitia in maerorem et maeror in gaudium. et uideamus, an idipsum, quod euangelium exposuit, nunc quoque propheta significet. § 12 Ait namque: obprobrium abundantibus etaspernatio superbis. post superiores, quas commemorauimus, insectationes regum, gentium, ludseorumIudaeorum, hsereticorumhaereticorum atque etiam saepe nostrorum facta hic quoque est euangelica conuersio, ut abundantibus sit obprobrium et superbis aspernatio. superbia in contemptum et copia mutatur in inopiam: rursumque et contemptus in superbiam et inopia demutatur in copiam propheta utrumque istud per uerba eadem monstrante. cum dicit: obprobrium abundantibus et aspernatio superbis, siue quod modo obprobrium ferant, qui postea in regno domini abundabunt, et quod nunc in aspernatione sint, qui postea per fidei confidentiam superbient: siue quod iudicii tempore obprobrium et asper natio in eas, qui nunc in sseeulosaeculo abundent ac superbiant, reuertatur. 9 Luc. XVI, 23.",
          "candidate_score": 0.611666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_17",
          "bdc_text": "Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1502",
          "psc_text": "suspicatur habitare. non enim ait: circumcide obprobrium. quod in me est; sed ait: circumcide obprobrium meum, quod suspicatassuspicatus sum, suspicionem obprobrii ex conscientia propriae infirmitatis ostendens. in iudiciis enim multi ad obprobrium resurgent qusequae quia his iucunda sint, in quibus peccati non manebit obprobrium, ipsam illam, quae in se est, suspicionem a se circumcidi orat obprobrii, ut sibi dei sint iucunda iudicia. § 17 Ac ne de admissi peccati conscientia precatus esse existimaretur, orationem omnem, quam sub singulis octonis uersibus defert, hac libertate conclusit: ecce concnpiniconcupiui prfeceptapraecepta tua: in sequitateaequitate tua uiuifica me. superiassuperius orauit, ut in dei timore dei in se statuerentur eloquia; dehinc, ut a se suspicio circumcideretur obprobrii: nunc concupiscentiam ac desiderium suum erga dei praecepta demonstrat et, ut in sequitateaequitate dei uiuificetur, orat; sciens proprium diuinae aequitatis esse munus, ut uiuificet eum, qui et praecepta dei desiderauerit, cui et circumcisa obprobrii suspicione iucunda iudicia sint et",
          "candidate_score": 0.609807,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus .",
          "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1563",
          "psc_text": "id concedi sibi postulat? sed rursum, licet dicto euangelico anterior sit, meminit tamen hanc fidei beatitudinem reseruari, quia dicitur: b e'& t i mundo corde, quoniam ipsi deum uidebunt. itaque cum in lege sciat dictum, quod nemo faciem dei uideat et uiuat, et ex euangelica beatitudine non ambigat omnes mundo corde deum esse uisuros, perfectae modestiae temperamento cupiditatem desiderii sui elocutus est dicens: deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo. scit nunc inpossibile sibi esse, quod nec oculus 6 Gal. II, 20. 18 Exod. XXXIII, 20. 22 Matth. V, 8. 1 quae enim E 2 merces est RE mercedis 8 p cf. Acad. p. 18 5 id eo est V if. A cad. p. 22 7 uiuo post ego om. Cp 8 saeculo ex saeculil R saeculum V 9 inter dominus et tenuit ph add.: dixi ut po custodiam legem tuam 10 cum quando se b 11 spondit R",
          "candidate_score": 0.608039,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 15,
      "cf_id": "cf022",
      "work_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus",
      "max_score": 0.683805,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_73",
          "psc_text": "ORTHODOXI. Acutissimos nos divinus Paulus effecit, dicens: Vosmetipsos probate, si estis in fide (II Cor. XIII, 5) . Humanus etenim sensus, etsi quadam jactantia, et amore sui extra rectam semitam feratur, et a veritatis dogmatibus abhorrentem habeat motum, suas novas ineptasque cogitationes ipse sentire formidat; se tamen facillime emendabit, sanctorum Patrum scrutatus labores et scripta, qui propter rectissimam dogmatum scientiam memorabiliter ab omnibus collaudantur, tumque suam fidem bene probabit. Propositum est enim omnibus, qui mente sunt sana, sequi opiniones illorum; quandoquidem ipsi quoque suum sensum apostolicae et evangelicae traditionis implentes, et fidei rationem recte et irreprehensibiliter ex sacris litteris concipientes, lumina erant in mundo verbum vitae habentes (Philip. II, 16) , sicut scriptum est. Scribit igitur sempiternae memoriae Pater noster episcopus Athanasius de omnium salvatore Christo (Lib. de Incar. Verbi tom. II): Confitemur esse ipsum Filium Dei, et Deum secundum spiritum, et filium hominis secundum carnem; non duas naturas unum",
          "candidate_score": 0.683805,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_8",
          "bdc_text": "Miror autem , si Lutherus ita nostrum ablegarit a se nuncium , ut ne verbum quidem addiderit , placeatne an displiceat Nämlich das Erste Hel vetische Bekenntnis bzw. dessen Auslegung im Brief der reformierten Städte der Eidgenossenschaft an Luther vom 12 .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_0",
          "psc_text": "ADMONITIO IN APOLOGETICUM S. CYRILLI. Cyrillus epistolae suae tertiae ad Nestorium subjunxerat capita errorum duodecim, quae quia singula subjectum habent anathema, vulgo anathematismi vocantur, quamquam veteres malebant capitula dicere. Haec cum accepisset Nestorius, confestim Antiochiam misit ad Joannem episcopum, rogans ut a praestantissimis duobus suae dioecesis hominibus, Andrea Samosateno, et Theodoreto Cyrensi, refellenda, et Apollinarii Ariique errorum damnanda curaret. Fecerunt ambo quod rogabantur, scriptumque singuli acerbum pariter atque amarulentum ediderunt, Andreas Orientalium nomine, Theodoretus suo; scripsit enim ille Antiochiae, iste Cyri. Andreae objectiones probavit Joannis synodus; misitque, opinor, Alexandriam per Possidonium ipsum diaconum, qui litteras Coelesti i ac Cyrilli ad Joannem attulerat. Theodoretus reprehensiones suas per Phoeniciam vicinasque regiones sparsit, immo et in urbem regiam misit, gratificaturus amico Nestorio: has cum accepisset Evoptius Ptolemaidis Pentapoleos regionis episcopus, ad Cyrillum misit. Uterque scripsit ante concilium Ephesinum, quod de se testatur Theodoretus in praefatione Pentalogii: utrique Cyrillus ante concilium respondit, quod vel",
          "candidate_score": 0.649345,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "048_Cyrillus-Alexandrinus_-Marius-Mercator_Apologeticus-pro-XII-capitibus_window_7",
          "psc_text": "scripserat. Interprete Mario Mercatore. Qui suam mentem Deo ter [ Baluz. om. ter] sancto devovere festinant, et veritatis cupiunt inhaerere dogmatibus, aspernantur quidem sceleratorum haereticorum profanos vanosque [ Baluz. novosque] sermones; intendentes autem intestinum arcanumque mentis oculum divinae Scripturae, atque inde eam sententiis bonis armantes, in illos qui recta depravant constanter exsurgunt, prope exclamantes: Zelo zelati sumus pro Domino (III Reg. XIX, 10) . Nestorio igitur multas diversasque blasphemias profundente in Christum omnium Salvatorem, et quasi funditus evertente magnum et venerabile incarnationis mysterium; existimavimus ingens esse periculum, de his tantis talibusque reticere; itaque eum saepe numero monuimus ab hujusmodi blasphemiis abstinere. Sed postquam nihil omnino profecimus, necessario studuimus defendere dogmata pietatis. Notavimus igitur quaedam capitula ex ipsius blasphemiis, et ea utiliter anathematizavimus, id est, eos qui eadem cum illo sentiunt; obtemperantes beato Paulo dicenti: Si quis vobis evangelizaverit praeter id quod accepistis, anathema sit. Sed licet nos, aut angelus de",
          "candidate_score": 0.646565,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 16,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae",
      "max_score": 0.683375,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2886",
          "psc_text": "etsi nullis innoventur christianae gratiae Sacramentis, habituros vitam aeternam, nequam praesumptione contendunt, evacuantes quod dicit Apostolus, Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12); et alio loco, Sicut in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22). 3. Ut ergo alia omittamus quae contra sanctas Scripturas plurima disserunt; haec interim duo, quibus omnino totum quod christiani sumus nituntur evertere, quae fidelia corda sustineant, non esse rogandum Deum ut contra peccati malum atque ad operandam justitiam sit noster adjutor, et non opitulari parvulis ad consequendam vitam aeternam christianae gratiae Sacramentum: haec insinuantes apostolico pectori tuo, non opus habemus multa dicere, et tantam impietatem verbis exaggerare, cum procul dubio te ita permoveant, ut ab eis corrigendis, ne latius serpant, multosque contaminent, vel potius interimant, dum eos sub nomine Christi, a gratia",
          "candidate_score": 0.683375,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2741",
          "psc_text": "respondi, quod etiam nescientibus, et fidem suam nondum habentibus prodest: non tamen de damnatione eorum parvulorum, qui sine illo ex hac vita emigrant, tunc aliquid dicendum putavi, quia non quod nunc agitur, agebatur. 21. Sed ut omittamus et contemnamus ea quae brevi tempore patiuntur, nec transacta revocantur, numquid similiter contemnere possumus quod per unum hominem mors, et per unum hominem resurrectio mortuorum. Sicut enim in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 21 et 22)? Per hanc enim apostolicam, divinam, claramque sententiam, satis evidenter elucet, neminem ire in mortem nisi per Adam; neminem ire in vitam aeternam, nisi per Christum. Hoc est quippe omnes, et omnes, quia sicut omnes homines per primam, hoc est per carnalem generationem pertinent ad Adam; sic omnes homines ad secundam, id est spiritualem generationem veniunt, quicumque ad Christum perveniunt. Ideo ergo dictum est, et hic omnes, et ibi omnes: quia",
          "candidate_score": 0.678664,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357",
          "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini",
          "candidate_score": 0.671889,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3816",
          "psc_text": "Dei est, non solum credendi voluntas ab initio, verum etiam perseverandi usque in finem; cum finis ipse vitae hujus non in hominis, sed in Dei sit potestate, et possit utique Deus etiam hoc beneficium non perseveraturo conferre, ut rapiatur ex corpore, ne malitia mutet intellectum illius? Non enim recipiet homo seu bonum seu malum, nisi secundum ea quae per corpus gessit, non secundum ea quae, si diutius viveret, gesturus fuit. 22. Quomodo dicitur propterea quibusdam non dari, quibusdam morituris parvulis Dei gratia dari, quia eorum futuras praevidet voluntates, quas habituri essent si viverent; cum secundum ea quae per corpus gessit, non secundum ea quae gesturus esset, si diutius fuisset in corpore, unusquisque recipiat sive bonum sive malum, sicut Apostolus definit (II Cor. V, 10)? Quomodo secundum voluntates suas futuras homines judicantur, quas habituri fuisse dicuntur, si diutius tenerentur in carne; cum dicat Scriptura, Felices mortui qui in Domino moriuntur (Apoc.",
          "candidate_score": 0.666341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812",
          "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus",
          "candidate_score": 0.665913,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3375",
          "psc_text": "praeveniet me (Psal. LVIII, 11); et, Misericordia ejus subsequetur me (Psal. XXII, 6). Unde et ipsa vita aeterna, quae utique in fine sine fine habebitur, et ideo meritis praecedentibus redditur; tamen quia eadem merita quibus redditur, non a nobis parata sunt per nostram sufficientiam, sed in nobis facta per gratiam, etiam ipsa gratia nuncupatur, non ob aliud nisi quia gratis datur; nec ideo quia non meritis datur, sed quia data sunt et ipsa merita quibus datur. Ubi autem invenimus etiam vitam aeternam gratiam nuncupari, habemus apud eumdem gratiae magnificum defensorem apostolum Paulum: Stipendium, inquit, peccati mors est; gratia autem Dei vita aeterna in Christo Jesu domino nostro (Rom. VI, 23). 20. Vide, obsecro te, in quanta brevitate quam vigilanter verba posuerit, quibus diligenter consideratis, quaestionis hujus aliquantulum dilucescat obscuritas. Cum enim dixisset, Stipendium peccati mors; quis non eum congruentissime et consequenter addere judicaret, si diceret, Stipendium autem justitiae vita aeterna?",
          "candidate_score": 0.665048,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_1_3",
          "bdc_text": "Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3714",
          "psc_text": "(Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed ex proximo corrigantur. Si autem et post admonitionem iterum, vel alio quocumque die idipsum eam facere videritis, jam velut vulneratam sanandam prodat quaecumque invenire potuit hoc, prius tamen et alteri vel tertiae demonstratam, ut duarum vel trium possit ore convinci (Matth. XVIII, 16), et competenti severitate coerceri. Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes",
          "candidate_score": 0.662959,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2234",
          "psc_text": "quippe Moyses typum populi Judaeorum, in Christum passum postea credituri; ideo dictum est illi, Cum transiero, posteriora mea videbis: et caetera quae ibi dicuntur, mirabili sacramento praenuntiant Ecclesiam post futuram, unde modo longum est disputare. Quod autem dicere institueram, desiderio ejus etiam illud quod petierat, fuisse concessum, in libro Numerorum postea demonstratum est; ubi Dominus arguit contumaciam sororis ipsius, et dicit aliis Prophetis in visione se apparere et in somno, Moysi autem per speciem, non per aenigmata: ubi etiam addidit dicens: Et gloriam Domini vidit (Num. XII, 6-8). Quid ergo est quod eum sic fecit exceptum, nisi forte quia illa contemplatione dignum etiam tunc habuit populi sui talem rectorem, et ministrum in tota domo sua fidelem, ut quemadmodum concupiverat, videret Deum sicuti est; quae contemplatio cunctis filiis in fine promittitur? CAPUT XIV. 33. Ista credo considerans vir ille sanctus cujus verba tractamus, nec Apostoli, inquit, omnes Christum videbant, quoniam forte",
          "candidate_score": 0.662847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180",
          "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,",
          "candidate_score": 0.661707,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_21",
          "psc_text": "dici a civibus tuis, quos nimium amas, et a quibus nimium amaris. EPISTOLA VI. Scribit Nebridius videri sibi memoriam sine phantasia esse non posse; tum etiam phantasiae vim non a sensu, sed a se potius imagines rerum habere. AUGUSTINO NEBRIDIUS. 1. Epistolas tuas perplacet ita servare ut oculos meos. Sunt enim magnae, non quantitate, sed rebus, et magnarum rerum magnas continent probationes. Illae mihi Christum, illae Platonem, illae Plotinum sonabunt. Erunt igitur mihi, et ad audiendum propter eloquentiam dulces, et ad legendum propter brevitatem faciles, et ad intelligendum propter sapientiam salubres. Curabis ergo quod tuae menti sanctum bonumve fuerit visum, me docere. His autem litteris respondebis, cum de phantasia et memoria subtilius aliquid disputaris. Mihi enim ita videtur, quod quamvis non omnis phantasia cum memoria sit, omnis tamen memoria sine phantasia esse non possit. Sed dicis: Quid, cum recordamur nos intellexisse, aut cogitasse aliquid? Contra haec ego respondeo, et dico",
          "candidate_score": 0.660427,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_469",
          "psc_text": "videatur. EPISTOLA XLV. Augustinus Paulino, rogans ut demum rescribat post biennii silentium, mittatque sibi opus contra Paganos, quod ab ipso elaborari dudum audivit. Dominis germanissimis, dilectissimis et in Christo laudabilibus PAULINO et THERASIAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nequaquam nos nescio qua vestra cessatio, qua ecce per totum biennium, ex quo nobis dulcissimi fratres Romanus et Agilis ad vos remeaverunt, nullas a vobis litteras sumpsimus, pigros ad scribendum fecit. Nam cum in aliis rebus quanto quisque amplius diligitur, tanto dignior imitatione videatur, in hac re contra est. Quo enim vos amamus ardentius, eo minus ferimus quod nobis non scribitis; nec vos in eo volumus imitari. Ecce igitur salutamus vos, si non respondentes epistolis vestris, quae nullae ad nos veniunt, saltem expostulantes, et non dolore mediocri, quamvis fortasse etiam Charitas vestra similiter conqueratur, siquidem missas a vobis nostis quae ad nos non pervenerunt, vicissimque a nobis quae emissae erant",
          "candidate_score": 0.657584,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_678",
          "psc_text": "monasterii facta mentio est; sed quia sic institutum est, ut clericum alienum nemo suscipiat. Recenti autem concilio statutum est, ut de aliquo monasterio qui recesserint, vel projecti fuerint, non fiant alibi clerici aut praepositi monasteriorum. Si ergo de Privatione te aliquid movit, scias eum a nobis nondum esse susceptum in monasterium; sed causam ipsius ad senem Aurelium misi, ut quod de illo statuerit, hoc faciam. Miror enim utrum jam potest lector deputari, qui nonnisi semel scripturas etiam non canonicas legit. Si enim propterea jam ille lector ecclesiasticus, profecto et illa scriptura ecclesiastica est. Si autem illa scriptura ecclesiastica non est, quisquis eam quamvis in ecclesia legerit, ecclesiasticus lector non est. Tamen de isto adolescente, quod memorato antistiti visum fuerit, hoc oportet observem. 4. Plebs autem Vigesilitana, vobiscum nobis in visceribus Christi charissima, si episcopum in plenario Africae concilio degradatum suscipere noluerit, sano capite faciet, et nec cogi potest, nec debet.",
          "candidate_score": 0.655355,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3375",
          "psc_text": "praeveniet me (Psal. LVIII, 11); et, Misericordia ejus subsequetur me (Psal. XXII, 6). Unde et ipsa vita aeterna, quae utique in fine sine fine habebitur, et ideo meritis praecedentibus redditur; tamen quia eadem merita quibus redditur, non a nobis parata sunt per nostram sufficientiam, sed in nobis facta per gratiam, etiam ipsa gratia nuncupatur, non ob aliud nisi quia gratis datur; nec ideo quia non meritis datur, sed quia data sunt et ipsa merita quibus datur. Ubi autem invenimus etiam vitam aeternam gratiam nuncupari, habemus apud eumdem gratiae magnificum defensorem apostolum Paulum: Stipendium, inquit, peccati mors est; gratia autem Dei vita aeterna in Christo Jesu domino nostro (Rom. VI, 23). 20. Vide, obsecro te, in quanta brevitate quam vigilanter verba posuerit, quibus diligenter consideratis, quaestionis hujus aliquantulum dilucescat obscuritas. Cum enim dixisset, Stipendium peccati mors; quis non eum congruentissime et consequenter addere judicaret, si diceret, Stipendium autem justitiae vita aeterna?",
          "candidate_score": 0.655118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2886",
          "psc_text": "etsi nullis innoventur christianae gratiae Sacramentis, habituros vitam aeternam, nequam praesumptione contendunt, evacuantes quod dicit Apostolus, Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes peccaverunt (Rom. V, 12); et alio loco, Sicut in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22). 3. Ut ergo alia omittamus quae contra sanctas Scripturas plurima disserunt; haec interim duo, quibus omnino totum quod christiani sumus nituntur evertere, quae fidelia corda sustineant, non esse rogandum Deum ut contra peccati malum atque ad operandam justitiam sit noster adjutor, et non opitulari parvulis ad consequendam vitam aeternam christianae gratiae Sacramentum: haec insinuantes apostolico pectori tuo, non opus habemus multa dicere, et tantam impietatem verbis exaggerare, cum procul dubio te ita permoveant, ut ab eis corrigendis, ne latius serpant, multosque contaminent, vel potius interimant, dum eos sub nomine Christi, a gratia",
          "candidate_score": 0.653019,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904",
          "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi",
          "candidate_score": 0.652816,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_73",
          "psc_text": "confit; non potuit universi conditor Deus rationem partium non habere. Quamobrem quod plurimorum hominum ibi ratio est, non ad ipsum hominem pertinet, quanquam miris rursum modis ad unum omnia redigantur. Sed tu id commodius cogitabis: his contentus sis interim peto, quanquam jam excesserim Naevium. EPISTOLA XV. Significat scriptum a se opusculum de religione, transmittendum Romaniano, quem hortatur ut otium datum bene collocet. ROMANIANO AUGUSTINUS. 1. Non haec epistola sic inopiam chartae indicat, ut membranas saltem abundare testetur. Tabellas eburneas quas habeo, avunculo tuo cum litteris misi. Tu enim huic pelliculae facilius ignosces, quia differri non potuit quod ei scripsi, et tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter",
          "candidate_score": 0.652479,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15_17",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_677",
          "psc_text": "quas canon ecclesiasticus non recepit; his enim heretici, et maxime Manichaei, solent imperitas mentes evertere, quos in campo vestro libenter latitare audio. Miror ergo prudentiam tuam, quod me admonueris ut jubeam non recipi eos qui ad nos a vobis ad monasterium veniunt, ut quod statutum est a nobis in concilio permaneret; et tu non memineris in concilio institutum, quae sint Scripturae canonicae quae in populo Dei legi debeant. Recense ergo concilium, et omnia quae ibi legeris commenda memoriae; et ibi etiam invenies, de solis clericis fuisse statutum, non etiam de laicis, ut undecumque venientes non recipiantur in monasterium. Non quia monasterii facta mentio est; sed quia sic institutum est, ut clericum alienum nemo suscipiat. Recenti autem concilio statutum est, ut de aliquo monasterio qui recesserint, vel projecti fuerint, non fiant alibi clerici aut praepositi monasteriorum. Si ergo de Privatione te aliquid movit, scias eum a nobis nondum esse susceptum in",
          "candidate_score": 0.650167,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904",
          "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,",
          "candidate_score": 0.65007,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2741",
          "psc_text": "respondi, quod etiam nescientibus, et fidem suam nondum habentibus prodest: non tamen de damnatione eorum parvulorum, qui sine illo ex hac vita emigrant, tunc aliquid dicendum putavi, quia non quod nunc agitur, agebatur. 21. Sed ut omittamus et contemnamus ea quae brevi tempore patiuntur, nec transacta revocantur, numquid similiter contemnere possumus quod per unum hominem mors, et per unum hominem resurrectio mortuorum. Sicut enim in Adam omnes moriuntur, sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 21 et 22)? Per hanc enim apostolicam, divinam, claramque sententiam, satis evidenter elucet, neminem ire in mortem nisi per Adam; neminem ire in vitam aeternam, nisi per Christum. Hoc est quippe omnes, et omnes, quia sicut omnes homines per primam, hoc est per carnalem generationem pertinent ad Adam; sic omnes homines ad secundam, id est spiritualem generationem veniunt, quicumque ad Christum perveniunt. Ideo ergo dictum est, et hic omnes, et ibi omnes: quia",
          "candidate_score": 0.649809,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2468",
          "psc_text": "AUGUSTINUS episcopus, famulus Christi familiaeque ejus, dilecto filio MACEDONIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quamvis sapientiam quam mihi tribuis, in me non agnoscam, tantae tamen erga me benevolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas; et meorum studiorum labores tali ac tanto viro placuisse delector: multo vero amplius, quod animum tuum charitate aeternitatis et veritatis, atque ipsius charitatis affectum divinae illi coelestique reipublicae, cujus regnator est Christus, et in qua sola semper beateque vivendum est, si recte hic pieque vivatur, agnosco inhiantem, video propinquantem, ejusque potiundae amplector ardentem. Inde quippe manat etiam vera amicitia, non pensanda temporalibus commodis, sed gratuito amore putanda. Nemo enim potest veraciter amicus esse hominis, nisi fuerit ipsius primitus veritatis: quod si gratis non fiat, nullo fieri pacto potest. 2. De qua re etiam philosophi multa dixerunt; sed apud eos vera pietas, id est verax veri Dei cultus, unde omnia recte vivendi duci oportet officia,",
          "candidate_score": 0.649646,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726",
          "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.",
          "candidate_score": 0.649305,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3512",
          "psc_text": "Neque enim qui etiam hoc saperent, defuerunt dicentes, tempore primi adventus Christi esse completas, et inde usque ad finem saeculi totidem rursus esse complendas. Equidem video quia si primus eas non complevit adventus, necesse est ut secundus eas compleat; quoniam prophetia illa non potest esse falsa: quae si tempore primi adventus impleta est, non cogit intelligi quod etiam de fine saeculi implebitur. Ac per hoc incertum est, etiamsi verum est; neque negandum quidem, sed neque praesumendum est id futurum. Relinquitur itaque, ut qui vult cogere istam prophetiam credi saeculi fine complendam, contendat quantum potest, et ostendat si potest, primo adventu Domini non fuisse completam, contra tot expositores divinorum eloquiorum, qui hinc non solum computatione temporum, verum etiam rebus ipsis completam fuisse demonstrant, maxime quod ibi scriptum est, Et ungetur Sanctus sanctorum: vel propter quod in eadem prophetia hebraei codices expressius habent, Occidetur Christus, et non erit ejus (Dan. IX, 24,",
          "candidate_score": 0.649273,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3124",
          "psc_text": "Nobis hoc dictum putemus. Quid ergo aliud quam quod respondit Apostolus, respondere debemus? aut si et nos talia movent, quia et nos homines sumus, simul oportet omnes audiamus dicentem, O homo, tu quis es qui respondeas Deo? Numquid dicit figmentum ei qui se finxit, Quare me fecisti sic? Annon habet potestatem figulus luti, ex eadem massa facere aliud vas in honorem, aliud in contumeliam (Id. IX, 14-21)? Haec massa si esset ita media, ut quemadmodum nihil boni ita nec mali aliquid mereretur, non frustra videretur iniquitas, ut ex ea fierent vasa in contumeliam: cum vero per liberum arbitrium primi hominis in condemnationem universa defluxerit, procul dubio quod ex ea fiunt vasa in honorem, non ipsius justitiae, quae gratiam nulla praecessit, sed Dei misericordiae; quod vero in contumeliam, non iniquitati Dei, quae absit ut sit apud Deum, sed judicio deputandum est. Hoc quisquis cum Ecclesia catholica sapit, non contra gratiam pro",
          "candidate_score": 0.649104,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138",
          "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut",
          "candidate_score": 0.648508,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2503",
          "psc_text": "in oratione verba necessaria non fuerint, ipse hic sine peccato vivere pronuntiandus est. Quales si aliquos futuros Dominus praevideret, meliores utique quam exstiterunt ejus Apostoli, aliam orationem illos doceret, qua non peterent dimitti sibi peccata, quibus in Baptismo fuerant omnia jam dimissa. Nam si Daniel sanctus, non coram hominibus quasi humilitate fallaci, sed coram Deo, id est in oratione qua Deum precabatur, non solum peccata populi sui, sed etiam sua confitebatur, sicut ejus ore veridico expressum est (Danielis IX, 20); nihil aliud mihi videtur dicendum istis, nisi quod per prophetam Ezechielem cuidam superbo Dominus mandat: Numquid tu sapientior es quam Daniel (Ezech. XXVIII, 3)? 3. Sed plane qui misericordia Dei adjutus et gratia se ab eis peccatis abstinuerit quae etiam crimina vocantur, atque illa peccata sine quibus non hic vivitur, mundare operibus misericordiae et piis orationibus non neglexerit, merebitur hinc exire sine peccato, quamvis cum hic viveret habuerit nonnulla peccata;",
          "candidate_score": 0.647776,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238",
          "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto",
          "candidate_score": 0.647463,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722",
          "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et",
          "candidate_score": 0.646809,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38_40",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus . [ Adresse auf der Rückseite : ] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152",
          "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui",
          "candidate_score": 0.646158,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301",
          "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae",
          "candidate_score": 0.646072,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2188",
          "psc_text": "quamvis eam esse in te credam, cum eam non videam corpore, quod nec tu potes; nec mente, quod tu potes, sicut ego meam, quam tu non potes. Nemo enim scit quid agatur in homine, nisi spiritus hominis qui in ipso est (I Cor. II, 11), donec veniat Dominus, et illuminet abscondita tenebrarum, et manifestet cogitationes cordis (Id. IV, 5), ut eas non solum quisque suas videat, sed et aliorum. Secundum hoc enim dixit Apostolus neminem scire quid agatur in homine, nisi spiritum hominis qui in ipso est secundum quod videmus in nobis: nam secundum id quod credimus nec videmus, et multos fideles esse novimus, et multis noti sumus. CAPUT V. 12. Si ergo jam ista distincta sunt, veniamus ad causam. Scimus posse Deum videri, quoniam scriptum est: Beati mundo corde; quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). An forte non debui dicere, Scimus; sed. Credimus: quoniam Deum nec corpore aliquando",
          "candidate_score": 0.645901,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_936",
          "psc_text": "donatistae, adhortans ut attendat et respondeat, qua justa causa schisma moverint. Desiderabili et dilecto fratri EMERITO, AUGUSTINUS. 1. Ego cum audio quemquam bono ingenio praeditum, doctrinisque liberalibus eruditum, quanquam non ibi salus animae constituta sit, tamen in quaestione facillima, sentire aliud quam veritas postulat, quo magis miror, eo magis exardesco nosse hominem, et cum eo colloqui: vel si id non possim, saltem litteris quae longissime volant, attingere mentem ejus, atque ab eo vicissim attingi desidero. Sicut te esse audio talem virum, et ab Ecclesia catholica, quae sicut sancto Spiritu praenuntiata est, toto orbe diffunditur, discerptum doleo atque seclusum; quam ob causam nescio. Nam certum est magnae parti Romani orbis, ne dicam etiam barbaris gentibus, quibus quoque debitorem se dicebat Apostolus (Rom. I, 14), quorum christianae fidei communio nostra contexitur, ignotam esse partem Donati; nec eos omnino scire vel quando vel quibus causis exorta sit ista dissensio. Quos utique omnes Christianos",
          "candidate_score": 0.645123,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_677",
          "psc_text": "quas canon ecclesiasticus non recepit; his enim heretici, et maxime Manichaei, solent imperitas mentes evertere, quos in campo vestro libenter latitare audio. Miror ergo prudentiam tuam, quod me admonueris ut jubeam non recipi eos qui ad nos a vobis ad monasterium veniunt, ut quod statutum est a nobis in concilio permaneret; et tu non memineris in concilio institutum, quae sint Scripturae canonicae quae in populo Dei legi debeant. Recense ergo concilium, et omnia quae ibi legeris commenda memoriae; et ibi etiam invenies, de solis clericis fuisse statutum, non etiam de laicis, ut undecumque venientes non recipiantur in monasterium. Non quia monasterii facta mentio est; sed quia sic institutum est, ut clericum alienum nemo suscipiat. Recenti autem concilio statutum est, ut de aliquo monasterio qui recesserint, vel projecti fuerint, non fiant alibi clerici aut praepositi monasteriorum. Si ergo de Privatione te aliquid movit, scias eum a nobis nondum esse susceptum in",
          "candidate_score": 0.64417,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15_17",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1732",
          "psc_text": "adesse dixerunt, ut eorum numerus appareat, quoniam eos paucos esse adversarii saepe sui mentiti sunt; hoc si aliquando a nostris dictum est, de his locis dici verissime potuit ubi nostrorum coepiscoporum et clericorum atque laicorum longe major est numerus, et maxime in proconsulari provincia: quanquam, excepta Numidia consulari, etiam in caeteris provinciis Africanis nostrorum numero facillime superentur; aut certe, in comparatione omnium gentium, per quas catholica communio dilatatur, eos esse paucissimos rectissime dicimus. Sed nunc si numerum suum innotescere voluissent, nonne ordinatius atque tranquillius innotesceret per eorum subscriptiones, quas ut mandato suo te cernente subjungant, edicto admonuisti? Quid sibi ergo vult quod collationis loco omnes adesse desiderant? Si enim pacem non cogitant, quid non perturbabunt locuturi, aut quid illic facient tacituri? Nam etiamsi clamor non sit, solus susurrus ipse multorum, satis magnum strepitum faciet, quo impediatur illa collatio. 7. Quid est autem quod in Notoria sua ponendum putarunt, ideo se",
          "candidate_score": 0.643367,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691",
          "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me",
          "candidate_score": 0.64301,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15_17",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3061",
          "psc_text": "in Christi pace laetitias, frequentias, alacritates, et ad hymnos audiendos et canendos, et ad verbum Dei percipiendum celebres hilaresque conventus, multorumque in eis cum dolore magno recordationem praeteriti erroris, et cum gaudio considerationem cognitae veritatis, et cum indignatione et detestatione mendacium magistrorum, quod modo cognoscant de nostris Sacramentis quam falsa jactaverint; multorum etiam in eis confessiones quod olim vellent esse catholici, nec inter homines tanti furoris auderent: horum ergo populorum congregationes per plurimas Africae regiones ab illa perditione liberatorum, si sub uno conspectu videres; tunc diceres nimiae fuisse crudelitatis, si dum timeretur ne homines desperati, et istorum innumerabili multitudini nulla aestimatione comparandi, suis et voluntariis ignibus cremarentur, isti in aeternum perdendi et sempiternis ignibus cruciandi relinquerentur. 33. Si enim duo aliqui in una domo habitarent, quam certissime sciremus esse ruituram, nobisque id praenuntiantibus nollent credere, atque in ea manere persisterent; si eos inde possemus eruere vel invitos, quibus imminentem illam",
          "candidate_score": 0.642984,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_936",
          "psc_text": "donatistae, adhortans ut attendat et respondeat, qua justa causa schisma moverint. Desiderabili et dilecto fratri EMERITO, AUGUSTINUS. 1. Ego cum audio quemquam bono ingenio praeditum, doctrinisque liberalibus eruditum, quanquam non ibi salus animae constituta sit, tamen in quaestione facillima, sentire aliud quam veritas postulat, quo magis miror, eo magis exardesco nosse hominem, et cum eo colloqui: vel si id non possim, saltem litteris quae longissime volant, attingere mentem ejus, atque ab eo vicissim attingi desidero. Sicut te esse audio talem virum, et ab Ecclesia catholica, quae sicut sancto Spiritu praenuntiata est, toto orbe diffunditur, discerptum doleo atque seclusum; quam ob causam nescio. Nam certum est magnae parti Romani orbis, ne dicam etiam barbaris gentibus, quibus quoque debitorem se dicebat Apostolus (Rom. I, 14), quorum christianae fidei communio nostra contexitur, ignotam esse partem Donati; nec eos omnino scire vel quando vel quibus causis exorta sit ista dissensio. Quos utique omnes Christianos",
          "candidate_score": 0.642623,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_14_16",
          "bdc_text": "sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent . Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403",
          "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque",
          "candidate_score": 0.641996,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_40",
          "bdc_text": "] Praestantissimae eruditionis et pietatis viro d. Osvaldo Myconio , antistiti ecclesiae Basileiensis , suo in domino colendissimo fratri .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573",
          "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,",
          "candidate_score": 0.641259,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13_15",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \" Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878",
          "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse",
          "candidate_score": 0.640004,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2783",
          "psc_text": "in aliquo nihil; sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et, Major est in isto charitas, quam in illo, recte possumus dicere; et, Aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad charitatem quae pietas est: et in ipso uno homine quod majorem habeat pudicitiam quam patientiam, et majorem hodie quam heri, si proficit; et adhuc non habeat continentiam, et habeat non parvam misericordiam. 15. Et ut generaliter breviterque complectar quam de virtute habeam notionem, quod ad recte vivendum attinet, virtus est charitas, qua id quod diligendum est diligitur. Haec in aliis major, in aliis minor, in aliis nulla est, plenissima vero quae jam non possit augeri, quamdiu hic homo vivit, est in nemine; quamdiu autem augeri potest, profecto illud quod minus est quam debet, ex vitio est. Ex quo vitio non est justus in terra, qui faciat bonum, et non",
          "candidate_score": 0.639896,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301",
          "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae",
          "candidate_score": 0.638017,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2782",
          "psc_text": "jam eam tandem aliquando concludam. Quia etsi verum est, eum qui habet unam, omnes habere virtutes; eum qui unam non habet, nullam habere: nec sic peccata sunt paria. Quia ubi virtus nulla est, nihil quidem rectum est; nec tamen ideo non pravo pravius est, distortoque distortius. Si autem, quod puto esse verius, sacrisque Litteris congruentius, ita sunt animae intentiones, ut corporis membra, non quod videantur locis, sed quod sentiantur affectibus; et aliud illuminatur amplius, aliud minus, aliud omnino caret lumine et tenebroso inumbratur obstaculo: profecto, ita ut quisque illustratione piae charitatis affectus est, in alio actu magis, in alio minus, in aliquo nihil; sic potest dici habere aliam, et aliam non habere, aliam magis, aliam minus habere virtutem. Nam et, Major est in isto charitas, quam in illo, recte possumus dicere; et, Aliqua in isto, nulla in illo, quantum pertinet ad charitatem quae pietas est: et in ipso uno homine",
          "candidate_score": 0.637341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1714",
          "psc_text": "imponimus, ratumque nos habituros quod egerint pollicemur, subscriptiones omnium nostrum non solum habeas factas, verum etiam cum fiunt ipse perspicias; admonituri quoque, Domino adjuvante, populum christianum, ut a collationis loco, quietis et tranquillitatis gratia, suum abstineat omnino conventum, et ea quae aguntur, non cum aguntur, audire festinet, sed conscripta ut cognoscat, exspectet, sicut ea te prolaturum omnibus promisisti. 2. Illo etiam, veritate confisi, nos vinculo conditionis obstringimus, ut si nobis ii cum quibus agimus demonstrare potuerint, cum secundum Dei promissa populi christiani usquequaque crescendo jam magnam partem orbis implerent, et in caeteram dilatarentur implendam, subito Ecclesiam Christi, nescio quorum, quos isti accusant, peccatorum periisse contagio, et in sola remansisse parte Donati; si hoc, ut dictum est, demonstrare potuerint, nullos apud eos honores episcopalis muneris requiremus, sed eorum sequemur, pro sola aeterna salute, consilium, quibus tanti gratiam beneficii pro cognita veritate debebimus. Si autem nos potius valuerimus ostendere Ecclesiam Christi, omnium",
          "candidate_score": 0.637083,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318",
          "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas",
          "candidate_score": 0.636636,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121",
          "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.",
          "candidate_score": 0.635719,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4_6",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ? Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.635274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_15",
          "bdc_text": "Si quid ergo certi tulerint a Luthero vel ex conventu Schmalkaldiae Argentoratenses , consultissimum videretur , ut horum summam scripto ad nos darent , deinde ad conventum invitarent .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995",
          "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi",
          "candidate_score": 0.633647,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387",
          "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti",
          "candidate_score": 0.63118,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691",
          "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me",
          "candidate_score": 0.629602,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904",
          "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,",
          "candidate_score": 0.629589,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2121",
          "psc_text": "sed meis, quos scripsi de Libero Arbitrio. In talibus autem quaestionibus non multum laboro: quia etsi defendi sententia mea liquida ratione non potest, mea est; non ejus auctoris cujus sensum improbare fas non est, etiam cum, eo non intellecto, hoc inde sentitur quod improbandum est. Ego proinde fateor me ex eorum numero esse conari, qui proficiendo scribunt, et scribendo proficiunt. Unde si aliquid vel incautius, vel indoctius a me positum est, quod non solum ab aliis qui videre id possunt, merito reprehendatur, verum etiam a meipso, quia et ego saltem postea videre debeo, si proficio; nec mirandum est, nec dolendum: sed potius ignoscendum atque gratulandum; non quia erratum est, sed quia improbatum. Nam nimis perverse seipsum amat qui et alios vult errare, ut error suus lateat. Quanto enim melius et utilius, ut ubi ipse erravit, alii non errent, quorum admonitu errore careat! quod si noluerit, saltem comites erroris non habeat.",
          "candidate_score": 0.628073,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_12_14",
          "bdc_text": "\"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ; sed nemo vel literam a Luthero refert , nemo certa nunciat. \"",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_936",
          "psc_text": "donatistae, adhortans ut attendat et respondeat, qua justa causa schisma moverint. Desiderabili et dilecto fratri EMERITO, AUGUSTINUS. 1. Ego cum audio quemquam bono ingenio praeditum, doctrinisque liberalibus eruditum, quanquam non ibi salus animae constituta sit, tamen in quaestione facillima, sentire aliud quam veritas postulat, quo magis miror, eo magis exardesco nosse hominem, et cum eo colloqui: vel si id non possim, saltem litteris quae longissime volant, attingere mentem ejus, atque ab eo vicissim attingi desidero. Sicut te esse audio talem virum, et ab Ecclesia catholica, quae sicut sancto Spiritu praenuntiata est, toto orbe diffunditur, discerptum doleo atque seclusum; quam ob causam nescio. Nam certum est magnae parti Romani orbis, ne dicam etiam barbaris gentibus, quibus quoque debitorem se dicebat Apostolus (Rom. I, 14), quorum christianae fidei communio nostra contexitur, ignotam esse partem Donati; nec eos omnino scire vel quando vel quibus causis exorta sit ista dissensio. Quos utique omnes Christianos",
          "candidate_score": 0.627291,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4175",
          "psc_text": "quod rescripta exiguitatis meae jure praerogatae benevolentiae reposcendo addidisti, dicens, Si tamen id de tanta sanctitate possumus promereri; nullo modo audeo desperare, sanctitatis ejusdem, cujus haustu pro nostro modulo aliquid sumus, ipsum fontem non solum laudandum, verum etiam nobiscum participandum, et tuae prudentiae placiturum; ut Deus incomparabiliter atque incommutabiliter bonus, qui per suam potentiam tam bonae tuae mentis est institutor, sit etiam per gratiam restitutor. Incolumen te Deus omnipotens felicioremque tueatur, domine eximie meritoque honorabilis, ac suscipiende fili. EPISTOLA CCLVIII. Augustinus Martiano veteri amico, gratulatur quod catechumenus sit factus, hortans illum ut fidelium Sacramenta percipiat. Domino merito suscipiendo, et in Christo dilectissimo ac desiderantissimo fratri MARTIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Abripui, vel potius obripui, et quodammodo furatus sum memetipsum multis occupationibus meis, ut tibi scriberem antiquissimo amico, quem tamen non habebam, quamdiu in Christo non tenebam. Nosti quippe ut definierit amicitiam Romani, ut ait quidam, maximus auctor Tullius eloquii",
          "candidate_score": 0.625884,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24_26",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513",
          "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus",
          "candidate_score": 0.624737,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839",
          "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus",
          "candidate_score": 0.624111,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24_26",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder . ein unvolckommens , und were dorumb das best , vorhin Zürych und Bernn in eyner summa berichten , was die antwurt etc.",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_702",
          "psc_text": "dilectissimo et honorabili fratri NAUCELIONI, ALYPIUS et AUGUSTINUS. 1. Cum retulisses nobis quid a patre nostro Clarentio responsum fuerit, id est, de Feliciano Mustitano non eum negasse, et damnatum ab ipsis, et postea in honore suo receptum, sed innocentem fuisse damnatum, quia absens fuerit, et absentem se fuisse probaverit: hoc dicimus, ut ad hoc respondeat, quia non licuit damnari inauditum, quem innocentem fuisse ipsi modo dicunt, qui eum damnaverunt. Aut ergo innocens damnari non debuit, aut nocens recipi damnatus non debuit. Si innocens receptus est, innocens damnatus est; si nocens damnatus est, nocens receptus est. Si nesciebant, qui illum damnaverunt, utrum innocens fuerit, arguendi sunt temeritatis, quia inauditum, innocentem, de quo nesciebant, damnare ausi sunt; et de praesenti facto intelligimus eadem temeritate illos damnasse etiam superiores quos traditionis crimine infamaverunt. Si enim potuit ab ipsis innocens damnari, potuerunt ab ipsis traditores etiam dici qui non erant traditores. 2. Deinde idem",
          "candidate_score": 0.623782,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1734",
          "psc_text": "illud optamus, illud cavemus: et ideo ne forte, quod absit, hoc praeparetur potius quod cavemus quam quod optamus, consentimus adesse omnes illos, ut tamen a nobis tantus adsit numerus, quantus tuae Spectabilitati sufficere visus est; ut tumultuosum per turbas si quid emerserit, nonnisi eis recte imputetur, in quorum parte praesens fuerit ad rem, quae a paucis agenda est, omnino superflua multitudo. Si autem quod votis omnibus cupimus, quod ardenter appetimus, quod suppliciter a Domino deprecamur, causa unitatis faciendae illa erit necessaria multitudo, cum voluerint, omnes aderimus, et ad tantum bonum, illo adjuvante qui hoc donat, alacriter convolabimus, dicentes. Fratres nostri estis (Isai. LXVI, 5, sec. LXX), non jam eis qui nos detestantur, sed qui odio finito amplectuntur, ut nomen Domini honorificetur, et appareat illis in jucunditate jam nobiscum experientibus, quam bonum sit et jucundum fratres habitantes in unum (Psal. CXXXII, 1). ( Et alia manu ): Optamus te, fili, in",
          "candidate_score": 0.623194,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2604",
          "psc_text": "istarum causarum fidelissimus magister? Aestus cordis mei refundit se tibi in tempore angustiae. Dispensatio exitus pueri, ejusque patris est manifesta, quia duo passeres non cadent ad terram sine voluntate Patris (Matth. X, 29). 11. Animam ergo omni corpore carere penitus non posse, illa res, ut puto, ostendit, quia Deus solus omni corpore semper caret. Post transitum autem animam, quam magis vigilantiorem fore arbitror, expositio tantae molis corporeae ostendit; tunc enim in actione et cognitione expedita tanto vinculo, ut puto, apparet praestantior, et omnis illa quies spiritualis, omnibus perturbationibus et erroribus liberam demonstrat, non marcidam, et quasi segnem, et torpidam, et implicatam facit: quippe cui sufficit perfrui etiam ipsa libertate quam adepta est, cum mundo et corpore caret; nam intellectum ea pasci, et ponere os spirituale ad fontem vitae prudenter dixisti, ubi est felix et beata proprietate mentis suae. Nam aliquando ego Servilium fratrem post ejus exitum per somnium vidi adhuc",
          "candidate_score": 0.622883,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3585",
          "psc_text": "te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicatione fraudarem. Sed si quid credis, frater charissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi librum non praesumptionis sed consultationis meae; et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ergo misissem, si utrumque haberem. 2. Hoc autem quod habeo, sine altero quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere vel edere non videtur; ne ille qui mihi fortasse, ut desidero, responsurus est, interrogationem meam disceptatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper",
          "candidate_score": 0.621675,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4171",
          "psc_text": "CCLV. Augustinus ad Rusticum, de puella in connubium ejus filio petita. Domino dilectissimo, et merito praedicabili ac suspiciendo filio RUSTICO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quamvis tibi et universae domui tuae omnia bona optem, nec tantum ad felicitatem praesentis saeculi pertinentia, verum etiam ad vitam futuram atque sempiternam, quae tibi nondum credenda persuasa est; tamen quae me moveant, ut de puella quam petis, nihil adhuc audeam polliceri, quantum sufficere visum est, sancto fratri et coepiscopo meo Benenato rescripsi, domine dilectissime et venerabilis fili. Si enim tu, cum certissime noveris, etiamsi nostrae absolutae sit potestatis quamlibet puellam in conjugium tradere, tradi a nobis christianam nisi christiano non posse; nihil tamen mihi tale de filio tuo, quem adhuc paganum audio, promittere voluisti: quanto magis ego, propter illa quae in epistola memorati fratris mei legere poteris, quidquam de illius puellae connubio spondere non debeo, etiamsi quod dixi de filio tuo non tantum promissum tenerem,",
          "candidate_score": 0.62144,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1665",
          "psc_text": "succensere debere qui nobis jurantibus non crediderit, si talis viri perjurium non modo aequo animo ferendum, verum etiam defendendum putabimus. Quod et a nobis et ab illo avertat illius misericordia, qui eruit a tentatione sperantes in se. Sicut ergo in commonitorio rescripsisti, impleat promissum quo ita se promisit ab Hippone non recessurum, quemadmodum ego vel ipsi Hipponenses non recedimus, quibus tamen et abeundi et redeundi facultas est libera: nisi quod his qui juratione non detinentur, etiam omnino et migrandi et non redeundi sine perjurii reatu potestas est. 5. Clericos sane nostros vel fratres in monasterio constitutos, participes vel hortatores fuisse contumeliarum tuarum, utrum probari possit, ignoro. Nam cum hoc quaesissem, dictum est unum tantummodo Carthaginensium de monasterio clamasse cum populo, cum illum presbyterum peterent, non cum in te indigna jactarent. Adjunxi huic epistolae ipsius promissionis exemplum, ex chartula eadem translatum, quam ipse subscripsit, et me inspiciente emendatum. EPISTOLA CXXVI. Ejusdem",
          "candidate_score": 0.621325,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_3_5",
          "bdc_text": "Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). : \"Amicam et fraternam de non proscribendis Buceri Retractationibus admonitionem quis non boni consulat , charissime mi Bullingere ?",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3616",
          "psc_text": "rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur; illam ipsam Pelagianam haeresim dicit, quam cautissime ut devites, quantum possum, frater, admoneo, cum de animarum origine sive cogitas, sive jam disputas; ne tibi subripiat esse credendum, ullam prorsus animam nisi unius Mediatoris, non ex Adam trahere originale peccatum, generatione devinctum, regeneratione solvendum. EPISTOLA CCIII. Augustinus Largo, ut bona saeculi hujus vana expertus contemnat, utque ex perpessione malorum melior evadat. Domino insigni et praestantissimo, et desiderantissimo filio LARGO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Accepi litteras Eximietatis tuae, quibus me ad te petisti ut scriberem. Quod quidem non desiderares, nisi et hoc quod me posse",
          "candidate_score": 0.620933,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_24",
          "bdc_text": "\"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" .",
          "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1664",
          "psc_text": "etsi verbis ejus non satis comprehendi potuit, usque adeo tamen in promptu est quid ab illo exspectaverint, ut quod nunc post jurationem absens est, neminem moveat eorum qui audire potuerunt, certa eum causa profecturum esse, cum voluntate redeundi. Ac per hoc perjurus nec erit, nec ab eis putabitur, nisi eorum exspectationem deceperit: non autem decipiet, nisi aut voluntatem mutaverit apud eos habitandi, aut aliquando discesserit sine dispositione redeundi; quod absit ab ejus moribus et fide, quam Christo et Ecclesiae debitam servat. Nam, ut omittam quod mecum nosti, quam sit tremendum de perjurio divinum judicium; illud certe scio, nulli nos deinceps succensere debere qui nobis jurantibus non crediderit, si talis viri perjurium non modo aequo animo ferendum, verum etiam defendendum putabimus. Quod et a nobis et ab illo avertat illius misericordia, qui eruit a tentatione sperantes in se. Sicut ergo in commonitorio rescripsisti, impleat promissum quo ita se promisit ab Hippone",
          "candidate_score": 0.620474,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 17,
      "cf_id": "cf012",
      "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate",
      "max_score": 0.683035,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_27_29",
          "bdc_text": "Haec ad te fideli animo perscribo nec temere . Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60",
          "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi",
          "candidate_score": 0.683035,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_962",
          "psc_text": "ut secundum desideria sua coacervet sibi magistros, relegat: exsilio nostro laetantes et exsultantes in Domino, constitisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. 5. Quam caute se gesserit superioribus libris. Solemnes Arianorum calumniae in Catholicos. --Superioribus igitur libellis sincerae, ut arbitror, fidei et incontaminatae veritatis professionem tenentes, quamquam secundum humanae naturae consuetudinem nullus sermo non sit obnoxius contradictioni, eam tamen nos arbitror totius responsionis nostrae moderatos esse rationem, ut contradicere quisquam nisi cum impietatis professione non possit. Eorum enim dictorum, quae secundum falsiloquii sui artem ex Evangeliis haeretici praesumunt, ita demonstrata veritas est, ut jam in contradictione ignorantiam 324 excusare non liceat, sed irreligiositatem necesse sit confiteri. Eam quoque nunc, secundum sancti Spiritus donum, temperavimus totius fidei demonstrationem, ut ne quid ementiri saltem adversum nos criminis possent. Solent enim ita de nobis implere aures ignorantium, ut nos asserant negare nativitatem, cum unitatem divinitatis praedicamus: et dicant solitarium a nobis per hoc, Ego",
          "candidate_score": 0.678884,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1171",
          "psc_text": "Consortium illius nobis promissum. --Et hujus quidem gloriae suae consortium Apostolis pollicens, ait: Sic erit in consummatione saeculi. Mittet filius hominis angelos 398 suos, et colligent de regno ejus omnia scandala et qui faciunt iniquitatem, et mittet eos in caminum ignis; ibi erit fletus et stridor dentium. Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno patris eorum: qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XIII, 40 et seqq.) . Numquid non omnibus naturales corporalesque aures ad dictorum audientiam patent, ut ad audiendum dominica admonitione fuerit necessarium? Sed sacramenti scientiam Dominus insinuans, auditionem doctrinae fidelis exegit. In consummatione itaque saeculi de regno ejus scandala auferuntur. Habemus ergo regnantem Dominum secundum corporis claritatem, quo usque scandala auferantur. Habemus rursum conformes nos gloriae corporis sui in regno Patris, tamquam in solis claritate fulgentes: in qua habitum regni sui Apostolis in monte transformatus ostendit. 39. Gloriam impertiens, tradit nos regnum Deo sine regni sui damno. Regnum",
          "candidate_score": 0.640356,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16_18",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum . Itaque oportebit alium conventum indici augebiturque sumptus , adversariorum spes et nostrorum suspitio , scandalum et ira . Ich wölt , das man uns fry heruß sagte :",
          "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1171",
          "psc_text": "Consortium illius nobis promissum. --Et hujus quidem gloriae suae consortium Apostolis pollicens, ait: Sic erit in consummatione saeculi. Mittet filius hominis angelos 398 suos, et colligent de regno ejus omnia scandala et qui faciunt iniquitatem, et mittet eos in caminum ignis; ibi erit fletus et stridor dentium. Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno patris eorum: qui habet aures audiendi, audiat (Matth. XIII, 40 et seqq.) . Numquid non omnibus naturales corporalesque aures ad dictorum audientiam patent, ut ad audiendum dominica admonitione fuerit necessarium? Sed sacramenti scientiam Dominus insinuans, auditionem doctrinae fidelis exegit. In consummatione itaque saeculi de regno ejus scandala auferuntur. Habemus ergo regnantem Dominum secundum corporis claritatem, quo usque scandala auferantur. Habemus rursum conformes nos gloriae corporis sui in regno Patris, tamquam in solis claritate fulgentes: in qua habitum regni sui Apostolis in monte transformatus ostendit. 39. Gloriam impertiens, tradit nos regnum Deo sine regni sui damno. Regnum",
          "candidate_score": 0.637509,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 18,
      "cf_id": "cf018",
      "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1",
      "max_score": 0.681897,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384",
          "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα",
          "candidate_score": 0.681897,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1986",
          "psc_text": "ἦσαν τὰ προειρημένα, δι᾿ ὧν σκιῶν τὸ σῶμα κατειλήφαμεν τῶν ἐνεστώτων ἀγαθῶν, ἐν νόμῳ μὲν σκιαγραφηθέντων ἐν Χριστῷ δὲ τελειωθέντων. Πρὸς Φιλήμονα θݲ· οὕτως γὰρ παρὰ τῷ Μαρχίωνι κεῖται, παρὰ δὲ τῷ ἀποστόλῳ a ἐσχάτη κεῖται· ἔν τισιν δὲ ἀντιγράφοις τρισκαιδεκάτη πρὸ τῆς πρὸς Ἑβραίους τεσσαρεσκαιδεκάτης τέτακται, ἄλλα δὲ ἀντίγραφα ἔχει τὴν πρὸς Ἑβραίους δεκάτην πρὸς τῶν δύο πρὸς Τιμόθεον καὶ Τίτον καὶ Φιλήμονα. πάντα δὲ τὰ ἀντίγραφα τὰ σῷα καὶ ἀληθῆ τὴν πρὸς b Ῥωμαίους ἔχουσι πρώτην, οὐχ ὡς σύ, Μαρκίων, τὴν πρὸς Γαλάτας 9 Kol. 2, 16 V M 9—11 vgl. S. 119, 17f 4 ἀπὸ aus ὑπὸ V cor ἀπὸ M 7 Κολοσσαεῖς V M 10 ἐν μέρει ἑοπτῆς ἢ νεομηνίας καὶ σαββάτων S. 119, 18 vgl. Z. 18] ἐν ἑορτῆ ἢ ἐν νεομηνία καὶ σαββάτω V M 13 ἀλλ᾿ ἢ aus ἀλλὰ V corr 20 σκιογραηθφέντων, ηθ V corr 24 τισιν Ausgg.] τρισὶν V M, am",
          "candidate_score": 0.666286,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2370",
          "psc_text": "οὐχὶ + <δὲ>?* 3 ἅσπερ ἔμειναν παρ αὐτῶ U 4f lies ὡς εὐθὺς μετὰ τὴν μίαν ἡμέραν, ἣν ἐποίησαν . . . ἐπιφέρει λέγων· »καὶ <τῇ ἐπαύριον> ἐξῆλθεν? * 5 ἐπιφέρει] ἐπεισάγει U 7—10 ἔδει γὰρ—Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας < M, vgl. Z. 11 8 αὐτῶν *] αὐτοῦ U 10 ἐκεῖ vor ἡ μήτηρ M 11 οἱ μετ᾿ αὐτοῦ < M | γάμον + ἔδει γὰρ καὶ ἐν τῶ γάμω αὐτὸν κληθέντα καταξιῶσαι ἐπ᾿ εὐλογία τοῦ γάμου M, vgl. Z. 7 12 φησίν < U 13 σοι] σὺ M 14—S. 280, 5 μετὰ τὸ ἐλθεῖν — διελθεῖν διὰ τοῦ Ἰορδάνου] μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ πειρασμοῦ καὶ διελθεῖν διὰ τῆς θαλάσσης καὶ τοῦ Ἰορδάνου U | * <τοῦτο δὲ ἐγένετο>* 15 καὶ] τουτέστιν τοῦ? * 19 ὅς] ὥς? * 21 ἀπὸ τοῦ ὄρους) lies εἰς τὸ ὄρος? * κυρίῳ ὁ διάβολος, ὕστερον λέγει περὶ τοῦ πτερυγίου καὶ Ἱερουσαλήμ, καὶ ὡς",
          "candidate_score": 0.6643,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_923",
          "psc_text": "φησιν αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ· δεκαπέντε δὲ δυάδας φασὶν εἶναι, ἃς συζυγίας καλοῦσι. τὸν ἀριθμὸν δὲ εἶναι τριάκοντα αἰῶνας, ἑκάστην δὲ θήλειαν γεννᾶν ἀπὸ τοῦ ἄρρενος τοὺς καθεξῆς αἰῶνας· εἶναι δὲ τούτους ὡς ὑποτέτακται, κατὰ ἀντιπαράθεσιν ἑκάστου ἀρ- 20 Hesiod Theogonie 116 (vgl. Theophilus ad Aut. II 6; S. 60 Otto dement. Hom. VI 3; S. 74, 15 f Lagarde) V Μ 1 hinter Κήρινθον von äterer Hand τὸν hinzugesetzt V | xal Μήρινθον < Μ 5 οὗτος] αὐτὸς M | ῥᾴδιον getilgt Vcorr 6 μεμελέτηται M 7 vor ἐνηχήσει + ἐν M | καὶ]? * 8 εἰ δεῖ] ἤδη V | τὴν ἀλήθειαν V 9 σιωπήσαιμεν V 11 ὅθεν] ὅμως M 12 κατὰ1 *] καὶ τὸ V M | <τε> * 13 Ἡσιώδω 20 Ἡσίοδος, ο aus ω V 21 ἔφη]? * | σαφὲς εἴν V σαφῆ ἦ M | ὡς vor τὸ ὁμώνυμον oben über Vcorr ݲ M",
          "candidate_score": 0.663936,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_498",
          "psc_text": "24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα εἶναι τὸν Ἰωάννην, ὅτι καὶ αὐτὸς ἀπὸ γυναικὸς ἐγεννήθη τῆς Μαρίας τῆς άειπαρθένου διὰ πνεύματος ὰγίου, ἀσφαλιζόμενος ἡμᾶς ἴφη ὅτι ὁ μικρότερος αύτοῦ, τουτέστιν ἐν τῷ χρόνῳ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας, μείζων αὐτοῦ ἐστιν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. ἐπειδὴ γὰρ μετὰ ἑξάμηνον ἐγεννήθη ὁ σωτὴρ τῆς Ἰωάννου γεννήσεως, δῆλον ὅτι *, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ἐστιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ",
          "candidate_score": 0.662993,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_191",
          "psc_text": "> — sc. ἐν γάμῳ — βιῶσαι * | τε] μὲν VGM | περιτομὴν + τε V G U 3 διὰ τὸ + μὴ V G 5 Δωσίθεον M 7 vor ἐν παιδεύσει + καὶ, ür δὲ < V G U | <τῇ> * 8 δευτερώσει, aber doch ralg M | 10 τὴν < VGM 12 ματαίως + <τε> ? * 14 δὲ hinter μετὰ Ζ. 16 — 18 ούτος τοίνυν — καλοῦνται < <U M 19 εἰς ἡμῶν τὴν γνῶσιν *] τῆς γνώσεως G U M | περὶ] * διὰ τῶν κατ’ αὐτῶν εἰρημένων. ἐπάνειμι δὲ αὖθις τὰς κατὰ διαδοχὴν τῶν χρόνων παρενδύσεις καὶ τῆς πλάνης τὰ βοσκήματα συνείρων καὶ ποιούμενος τὴν πρὸς αὐτοὺς ἀντιλογίαν, ἐν τῷ τὰ σχέτλια αὐτῶν ἀποκαλύπτειν ἐπιτηδεύματα καὶ διὰ συντόμου λόγου ποι- εῖσθαι τὸν ἔλεγχον τῆς τῶν κακῶν καὶ ὀλετηρίων ἑρπετῶν ἰοβολίας. Πεπλήρωνται αἱ τῶν Σαμαρειτῶν αἱρέσεις δ. Ἰουδαϊσμὸς λοιπόν. ὁ δὲ Ἰουδαϊσμὸς ἐμερίσθη",
          "candidate_score": 0.661496,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1949",
          "psc_text": "S. 123, 4—9 10 [θεοῦ]* | ὐπάρχει] ἠ καινὴ ἔχει M 20 εἰς ωῖκος S. 123, 9] < V M 23 ἄλλο τι *] ἄλλοθεν VM 24 ὧπερ aus ὅπερ v corr ὧπερ M | ἕν τυγχάνει Pet.] ἐντυγχάνει VM 26 Ὑγίνου * , vgl. oben S. 94, 21 μετὰ τὸ τελευτῆσαι Ὑγῖνον . . . οὗτος δὲ ἔνατος ἦν ἀπὸ Πέτρου καὶ Παύλου] Ἀνικήτου ΩΜ 27 ἐ///νάτου, ν ausradiert V corr | ἀπὸ τῆς τῶν fam Rande nachgetragen V corr Παύλου τελειώσεως. διὸ ἐπασφαλιζόμενος ὁ αὐτὸς ἀπόστολος ἔλεγεν b »κᾶν τε ἠμεῖς ἢ ἄγελος εὐαγγελίσηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω«, γινώσκων πνεύματι ἁγίῳ ὅτι μέλλει Μαρκίων καὶ οἱ κατ᾿ αὐτὸν διαστρέφειν τὴν ὁδὸν τὴν καλῶς ἡδραιωμένην . ὅθεν c οὐκέτι εἶπεν »εὐαγγελίζομαι ὑμῖν«, ἀλλὰ »γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγγέλιον«, οὐκ ἄλλο ὄν, ἀλλὰ »ὃ ἤδη εὐηγγελιςάμην ὑμῖν«, οὗ τὴν ὑπόμνησιν ὑμῖν ποιοῦμαι. »γνωρίζω ὑμῖν τίνι λὸγῳ εὐηγγελιςάμην ὑμῖν, εἰ",
          "candidate_score": 0.661164,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1984",
          "psc_text": "οὗ *] περὶ ὧν VM 15 * etwa <σαφῶν> * 17 βαρέος aus barqevw V corr βαρέως M 18 <τε> * 22 τούτου S. 119, 13] τοῦ VM πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ κολληθήσεται τῇ γυναικί, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν«, παρὰ τό »τῇ γυναικί«. γݲ καὶ λݲηݲ ἔλεγχος. Ἀποδέδεικται πολλάκις μὴ ἀλλότρια εἶναι τὰ ἐν τῷ νόμῳ τοῖς ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου διδακομένοις, κἄν τε σύ, ὦ Μαρκίων, παρακόψῃς τό »<τῇ> γυναικί«. ἀπὸ τοῦ γάρ »ἔσονται εἰς σάρκα μίαν« δήλη σου ἔσται ἡ πᾶσα ῥᾳδιουργία. Τῆς πρὸς Κολασσαεῖς, ηݲ παρὰ τῷ Μαρκίωνι κειμένης, παρὰ δὲ τῷ ἀπστόλῳ ςݲ κειμένης· αݲ καὶ λݲθݲ σχόλιον. »Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει ἢ ἐν πόσει ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς ἢ νεομηνίας καὶ σαββάτων ὃ ἐστιν σκιὰ τῶν μελλόντων«. αݲ καὶ λݲθݲ ἔλεγχος. Οὐδαμόθεν ὑποπίπτει σκιά, ὦ Μαρκίων, a ἀλλ᾿ ἢ ἀπὸ σώματος καὶ σῶμα οὐ δύναται εἶναι, σκιᾶς ἀπ᾿",
          "candidate_score": 0.660658,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33_35",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ; vgl. auch Volz . Urkunden 100 , Anm. 9). , dede am Rande nachgetragen. Bisantio Konstantinopel. , Gallo Franz I. , König von Frankreich. , Turca Sultan Suleiman I. aut caesareKaiser Karl V .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_191",
          "psc_text": "> — sc. ἐν γάμῳ — βιῶσαι * | τε] μὲν VGM | περιτομὴν + τε V G U 3 διὰ τὸ + μὴ V G 5 Δωσίθεον M 7 vor ἐν παιδεύσει + καὶ, ür δὲ < V G U | <τῇ> * 8 δευτερώσει, aber doch ralg M | 10 τὴν < VGM 12 ματαίως + <τε> ? * 14 δὲ hinter μετὰ Ζ. 16 — 18 ούτος τοίνυν — καλοῦνται < <U M 19 εἰς ἡμῶν τὴν γνῶσιν *] τῆς γνώσεως G U M | περὶ] * διὰ τῶν κατ’ αὐτῶν εἰρημένων. ἐπάνειμι δὲ αὖθις τὰς κατὰ διαδοχὴν τῶν χρόνων παρενδύσεις καὶ τῆς πλάνης τὰ βοσκήματα συνείρων καὶ ποιούμενος τὴν πρὸς αὐτοὺς ἀντιλογίαν, ἐν τῷ τὰ σχέτλια αὐτῶν ἀποκαλύπτειν ἐπιτηδεύματα καὶ διὰ συντόμου λόγου ποι- εῖσθαι τὸν ἔλεγχον τῆς τῶν κακῶν καὶ ὀλετηρίων ἑρπετῶν ἰοβολίας. Πεπλήρωνται αἱ τῶν Σαμαρειτῶν αἱρέσεις δ. Ἰουδαϊσμὸς λοιπόν. ὁ δὲ Ἰουδαϊσμὸς ἐμερίσθη",
          "candidate_score": 0.65925,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1950",
          "psc_text": "ἀνάθεμα ἔστω«, γινώσκων πνεύματι ἁγίῳ ὅτι μέλλει Μαρκίων καὶ οἱ κατ᾿ αὐτὸν διαστρέφειν τὴν ὁδὸν τὴν καλῶς ἡδραιωμένην . ὅθεν c οὐκέτι εἶπεν »εὐαγγελίζομαι ὑμῖν«, ἀλλὰ »γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγγέλιον«, οὐκ ἄλλο ὄν, ἀλλὰ »ὃ ἤδη εὐηγγελιςάμην ὑμῖν«, οὗ τὴν ὑπόμνησιν ὑμῖν ποιοῦμαι. »γνωρίζω ὑμῖν τίνι λὸγῳ εὐηγγελιςάμην ὑμῖν, εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε«. εἰ μὴ γὰρ κατέχετε, ὡς ἐκήρυξα ὑμῖν, χωρὶς αὐτοῦ εἰκῆ ἐπιστεύσατε. »εὐηγγελιςάμην γὰρ ὑμῖν ὅτι Χριστος d ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφὰς καὶ ὅτι τῇ τρίτῆ ἡμέρᾳ ἐγήγερται, κατὰ τὰς γραφὰς« καὶ οὐ κατὰ μῦθον καὶ οὐδὲ κατὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν μελλόντων ἀφ᾿ ἑαυτῶν λαλεῖν ἃ μὴ γέγραπται· οἱ μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι ἀφ᾿ ἑαυτῶν λέγουσι μὴ ἐγηγέρθαι, Μαρκίων δὲ καὶ οἱ ἄλλοι λέγουσιν ἀφ᾿ ἑαυτῶν δοκήσει πεπονθέναι καὶ τετάφθαι, ἐγὼ δὲ κατὰ τὰς γραφὰς ἀσφαλίζομαι ὑμᾶς. εὐθὺς γὰρ e ἐπιφέρει λέγων »οὕτως κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν καὶ ἐτάφη",
          "candidate_score": 0.658982,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_924",
          "psc_text": "V | τὴν ἀλήθειαν V 9 σιωπήσαιμεν V 11 ὅθεν] ὅμως M 12 κατὰ1 *] καὶ τὸ V M | <τε> * 13 Ἡσιώδω 20 Ἡσίοδος, ο aus ω V 21 ἔφη]? * | σαφὲς εἴν V σαφῆ ἦ M | ὡς vor τὸ ὁμώνυμον oben über Vcorr ݲ M 22 κέκτηται aus κεκτημένα Vcorr κεκτημένα μυθολογίαν M 23 μοχθηρὰν aus μοχθηρίαν Vcorr ρενικοῦ ὀνόματος τεταγμένου ἄντικρυς τοῦ θηλυκοῦ ὀνόματος, καὶ ἔστιν· Ἀμψίου Αὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ Βαρβὰ οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμερτάρδα Ἀθαὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσίου Ἀχὲ Βελὶμ Δεξαριχὲ Μασεμών. καὶ οὕτως μὲν σύγκεινται ὡς κατὰ συζυγίαν ἀρρενοθήλεος, ἐν δὲ τῇ ἀκολουθίᾳ κατὰ διαδοχὴν οὕτως· Ἀμψίου Ἀὐραὰν Βουκοῦα Θαρδουοῦ Οὐβουκοῦα Θαρδεδδεὶν Μερεξὰ Ἀτὰρ βαρβὰ Οὐδουὰκ Ἐστὴν Οὐδουουὰκ Ἐσλὴν] Ἀμφαὶν Ἐσσουμὲν] Οὐανανὶν Λαμεράρδε Ἀθαμὲς Σουμὶν Ἀλλωρὰ Κουβιαθὰ Δαναδαρία Δαμμὼ Ὠρὴν Λαναφὲκ Οὐδινφὲκ Ἐμφιβοχὲ Βάρρα Ἀσσίου Ἀχὲ",
          "candidate_score": 0.657156,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_32_34",
          "bdc_text": "24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis . Si quid certi habes ex Schmalcedona Schmalkalden ( Wortspiel mit Chalcedon ;",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1951",
          "psc_text": "μελλόντων ἀφ᾿ ἑαυτῶν λαλεῖν ἃ μὴ γέγραπται· οἱ μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι ἀφ᾿ ἑαυτῶν λέγουσι μὴ ἐγηγέρθαι, Μαρκίων δὲ καὶ οἱ ἄλλοι λέγουσιν ἀφ᾿ ἑαυτῶν δοκήσει πεπονθέναι καὶ τετάφθαι, ἐγὼ δὲ κατὰ τὰς γραφὰς ἀσφαλίζομαι ὑμᾶς. εὐθὺς γὰρ e ἐπιφέρει λέγων »οὕτως κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν καὶ ἐτάφη καὶ ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ« καὶ εὐθύς »εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται καὶ εἰ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, μήταιον τὸ κήρυγμα ἡμῶν«. καὶ μετὰ ταῦτ πάντα f »δεῖ γὰρ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθαναςίαν, καὶ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρςίαν«. καὶ οὐκ εἶπεν τὸ θνητὸν τοῦτο χωρῆσαι τὴν ἀθαναςίαν ἢ τὸ φθαρτὸν τοῦτο χωρῆσαι τὴν ἀφθαρςίαν, ἀλλὰ τὸ θνητὸν καὶ φθαρτὸν ἐνδύσασθαι ἀθαναςίαν καὶ ἀφθαρςίαν. ποῖον δέ ἐστι θνητὸν ἀλλὰ τὸ σῶμα τὸ οὐ χωρῆσαν ἐν αὐτῷ μόνον g ἀθαναςίαν, ἀλλὰ καὶ οἰκειῶσαν καὶ μέλλον ἐνδύσασθαι τὴν ἀθανασίαν, οὐ τοῦ σώματος ἀποβαλλομένου καὶ τῆς ψυχῆς τῆς μὴ ἀποθηῃσκούσης ἐνδυομένης",
          "candidate_score": 0.656846,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_35_37",
          "bdc_text": "vgl. auch Volz . Urkunden 100 , Anm. 9). , dede am Rande nachgetragen. Bisantio Konstantinopel. , Gallo Franz I. , König von Frankreich. , Turca Sultan Suleiman I. aut caesareKaiser Karl V . aut etiam morte doctoris LutheriZu Luthers Erkrankung vgl . WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2627",
          "psc_text": ". ὧν ἐστιν Ἀξιόνικος καὶ Ἀρδησιάνης (lies wie S. 216, 17 <Β>αρσησιάνης) –11 vgl. die von Bardesanes festgehaltene Anschauung über den Einfluß der Sieben Buch der Gesetze der Länder S. 11 ff u. S. 15 f Cureton, dazu Adamantius de recta in deum fide III 3; S. 118, 12 ff van de Sande Bakhuyzen Diodorus Tars. de fato c. 51 (bei Photius cod. 223 p. 208. 223) Ephrem Syrus sermo 3 u. 53 polem.; opera Syriaca II 443 ff u. 554 ff Assemani – 12 f vgl. Adamantius de recta in deum fide V 16; S. 204, 3 ff van de Sande Bakhuyzen Ephrem carm. Nisib. 51 p. 102 u. 186 Bickell – 14 vgl. Ephrem sermo polem. 55; opera Syriaca II 558 Assemani Diodorus Tars. de fato bei Photius cod. 223 p. 208 u. 221 δέχεσθαι μὲν προσποιουμένους τοὺς προφήτας M U 2 ὑπὲρ + οὖ M 3 ἃν]",
          "candidate_score": 0.65142,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_35_37",
          "bdc_text": "vgl. auch Volz . Urkunden 100 , Anm. 9). , dede am Rande nachgetragen. Bisantio Konstantinopel. , Gallo Franz I. , König von Frankreich. , Turca Sultan Suleiman I. aut caesareKaiser Karl V . aut etiam morte doctoris LutheriZu Luthers Erkrankung vgl . WA Briefwechsel VIII 46-48. , fac sciam. 12 .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2304",
          "psc_text": "u. Clemens Al. quis div. salv. 42,2; III 188, 3f τοῦ τυράννου τελευτήσαντος ἀπὸ τῆς Πάτμου τῆς νήσου μετῆλθεν ἐπὶ τὴν Ἔφεσον), nur hier. Anders Irenaeus adv. haer. V 30, 3; II 410 Harvey ἑωράθη . . . πρὸς τῷ τέλει τῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς Hieronymus vir. ill. 9 persecutionem moxente Domitiano in Patmos insulam relegatus scripsit apocalypsim u. die „historia ecclesiastica“ Corssen S. 80f. Κλαυδίου ist jedoch nicht zu ändern, da es ebenso durch das folgende μετὰ ἱκανὰ ἔτη τοῦ διατρῖψαι αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἀσίας wie durch die Wiederholung in c. 33, 9 gesichert ist. Vielleicht hängt die Angabe doch irgendwie mit den acta Johannis zusammen (gegen Zah, Forsch. VI 199f) M U 1 <καὶ τὸ ψεῦδος ἀγαπῶντες> * |ὑπὲρ]ἥπερ Μ 2 hinter Δουκᾶν vielleicht nach S. 256,18ff zu ergänzen <καὶ οὑδὲν ἐν αὐτῷ περὶ τῆς ἄνωθεν γεννήσεως>* 4 ἐπὶ τοῦ σωτῆρος, <τῷ λόγῳ Μ 5 ἐπανακάμωψαντι*]ἐπανακάμψαντος Μ U |",
          "candidate_score": 0.647666,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_417",
          "psc_text": "ἄνωθεν καταβεβηκότος Βασιλείδου καὶ τὰ ἄνω σαφῶς κατοπτεύσαντος, μᾶλλον δὲ ἄνωθεν πεπτωκότος ἀπὸ τοῦ τῆς ἀληθείας σκοποῦ, ὅτι εἰ οὗτος ὁ οὐρανὸς ὑπὸ τῶν κατ᾿ αὐτὸν ἀγγέλων γεγένηται, αὐτοὶ δὲ ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω καὶ οἱ ἀνωτέρω ὑπὸ τῶν ἔτι ἀνωτέρω, ἄρ οὐν ἡ ἄνω Δύναμις, ἡ καὶ Ἀβρασὰξ καλουμένη, εὑρεθήσεται ἡ τὰ πάντα πεποιηκυῖα καὶ ἡ αἰτία τῶν ὄντων πάντων, καὶ οὐδὲν δίχα αὐτῆς [τι] γεγενῆσθαι εὑρεθήσεται, ὁπότε αὐτὴ τὸ αἴτιον καὶ τὸ πρῶτον ἀρχέτυπον παρ᾿ αὐτῶν καταγγέλλεται, καὶ τὸ λεγόμενον παρ᾿ αὐτοῖς τοῦ κόσμου τούτου 14–16 vgl. Pistis Sophia c. 132; S. 224, 7 ff Schmidt — 19 vgl. Irenaeus adv. haer. II 35; Ι 383 Harvey — 21 f vgl. haer. 23, 4, 5; S. 252, 18ff V Μ 5 μαθήμασι, μα u. μασι auf Rasur V corr μαθητικοῖς M | διαιρεῖ////, ν wegradiert V 7 οἱ oben hineingeflickt V 8 [πεπλανημένης] *, (doppelte Lesart) 11–12 ἀριθμὸν —",
          "candidate_score": 0.646238,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
          "candidate_score": 0.645515,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1491",
          "psc_text": "ἀληθὲς VM 5f γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν *] ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν γνῶσιν VM | καὶ ἀγνωσίαν]? * 9 εἶναι] εἰ M 10 δήγματος aus δείγματος Vcorr 13 οὐ nachgetragen Ycorr 14 δι᾿ nachgetragen Vcorr 15 θαυμαστῶν M | εἰ δι᾿ ὧν aus ἰδίων Vcorr 22 ἐγίγνετο V ρουσι δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ῥητὸν πρὸς μαρτυρίαν οἱ αὐτοὶ λέγοντες ὅτι οὐχ ὁρᾷς ὡς εἶπεν ὁ σωτήρ, ὃν τρόπον ὕψωσε Μωυσῆς τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ, φασί, λέγει ὅτι »γίνεσθε φρόνιμοι ὡς ὁ ὄφις καὶ ἀκέραιοι ὡς ἡ περιστερά‘. καὶ τὰ εἰς σύμβολα διδασκαλίας ἡμῖν ἐκ θεοῦ καλῶς τεταγμένα οὑτοι εἰς τὴν ἑαυτῶν ἐπίνοιαν τὴν ἠπατημένην φέρουσιν. 8. Ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ θεὸς Λόγος, ὁ ἐκ πατρὸς πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἀνάρχως καὶ ἀχρόνως γεννηθείς, οὐκ ὄφις (μὴ γένοιτο), ἀλλὰ κατὰ τοῦ ὄφεως αὐτὸς",
          "candidate_score": 0.645133,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1433",
          "psc_text": "5; 1 186ff Harvey (= lat.) 2 τὸν δὲ ὀφθαλμοὺς ὀφθαλμοὺς vor καὶ ποτὲ (Z. 1) Pet. 9 τοίνυν am Rande nachgetragen V corr 13 προηγόρευσεν Μ 14 αὐτὸν καὶ αὐτὸς V 18 δὲ oben über Vcorr | οὑτος U] οὕτως VM 24 οἱ δὲ] sive lat. | τὸ λεγόμενον ὀποβάλσαμον] praedictum ungiientuin lat. | ἀποβάλσαμον M τὴν μέντοι ἐπίκλησιν κοινὴν ἔχοντες, ὡς δὴ καὶ ὁ πρὸ αὐτοῦ Μάρκος ἐποιεῖτο, μετὰ προσθήκης τινῶν ὀνομάτων. ἡ δὲ ἐπίκλησίς ἐστιν αὕτη· Μεσσία οὐφαρέγνα μεμψαὶ μεν χαλ δαιαν μοσομὴ δαέα ἀκφαρ νεψευ ουα Ἰησοῦ Ναζαρία. τοῦτο δὲ ποιοῦσιν, ἴνα δῆθεν οἱ λαμβάνοντες ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ ταύτας τὰς ἐπικλήσεις τὰς μετὰ τοῦ ὕδατος καὶ ἐλαίου ἤτοι μύρου ἀναμεμιγμένων ἀκράτητοι γένωνται καὶ ἀὁρατοι ταῖς ἄνω ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις, εἰς τὸ ὑπερβῆναι ἀοράτως τὸν ἔσω αὐτῶν ἄνθρωπον, φασίν, ὡς τῶν σωμάτων τούτων ἐν τῇ κτίσει καταλιμπανομένων, τῆς δὲ ψυχῆς αὐτῶν παρισταμένης τῷ Δημιουργῷ ἄνω τῷ ἐν",
          "candidate_score": 0.644728,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1487",
          "psc_text": "V corr 14 Προύνεικος, ει aus ι V corr 16 ἀνθρώπω zu ἄνω ändert V corr ἄνω M | γεγονὸς 19 ἤτουν VM 20 ὑπ᾿ αὐτῶν *] ὑπ᾿ αὐτοῦ VM 26 > * | τὴν2 nachgetragen Vcorr δὲ εἰ τὴν γνῶσιν δίδωσιν, ἐν ἀπάτῃ καταγγέλλεται ἠπατηκέναι τὴν Εὔαν; ὁ δὲ δί ἀπάτης γνῶσιν ἐντιθεὶς οὐκέτι γνῶσιν δίδωσιν, ἀλλὰ ἀντὶ γνώσεως ἀγνωσίαν, ὡς καὶ ἀληθῶς ἔστιν ἰδεῖν ὅτι τοῦτο ἐν αὐτοῖς τελειοῦται. ἀγνωσίαν γὰρ ἔχοντες γνῶσιν ταύτην νομίζουσιν, ἐν τούτῳ ἀληθεύοντες ἐν τῷ τὴν ἑαυτῶν γνῶσιν ἀπάτην καὶ ἀγνωσίαν λέγειν. 7. Φέρουσι δὲ καὶ ἄλλας μαρτυρίας λέγοντες ὅτι καὶ Μωυσῆς έν τῇ ἐρήμῳ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὕψωσε προστησάμενος, ἴνα ἴαμα τοῖς ὑπὸ ὄφεως δακνομένοις γένηται. εἶναι γὰρ τοῦτο τὸ εἶδος ἰατικὸν τοῦ δήγματος λέγουσι. πάλιν δὲ καθ’ ἑαυτῶν ταῦτα ὁρίζονται. εἰ γὰρ ὄφεων ἠν τὰ δήγματα, βλαβερὰ δὲ ταῦτα, ἄρα ὁ ὄφις οὐκ ἀγαθός. τὸ δε ὑψωθὲν ὑπὸ Μωυσέως τότε",
          "candidate_score": 0.643751,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162",
          "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι",
          "candidate_score": 0.642647,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46",
          "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <",
          "candidate_score": 0.642103,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3400",
          "psc_text": "εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις‘, ἳνα εἴπῃ τὰ σώματα τῶν άναστάντων, καὶ οὐκ εἶπεν· τοὺς παραπικρανθέντας ἢ παραπικραινομένους, ἀλλὰ τοὺς παραπικραίνοντας. ὀφθέντες γὰρ ἐν τῇ πόλει πολλοῖς οἱπρόσφατον τελευτήσαντες μετὰ τῶν παλαιοτάτων — νομίζω γὰρ ὃτι ἀπὸ τοῦ Αδὰμ ἤρξατο τὴν ἀνάστασιν ποιεῖσθαι, οἱ δὲ πρόσφατοι * τῶν αὐτῶν σωμάων, * τεθαμμένους αὐτοὺς ἐν τῷ Γολγοθᾷ τόπῳ ἐπ’ αὐτὸν * σταυρωθεὶς καὶ πληρῶν τὸ γεγραμμένον »ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός«, ὁ ἐπάνω σου ἐσταυρωμένος, — καὶ ἄλλων μετ’ αὐτῶν ἐκ τῶν ἰδίων <αὐτοὺς > ἐπιγινωσκόντων πρῶτον μὲν ἐξέπληττον τοὺς τας. εἰ",
          "candidate_score": 0.641997,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1642",
          "psc_text": "M 1 ῥάκκους, erstes κ durchgestrichen V corr 11 χώρημα hinter κήρυγμα durchgestrichen V corr 12 περισσότερον + <δὲ>?* 13 αὐτῷ am Rande V corr 18 <δὲ> * | <διὰ> * 22 συλλετουργῷ aus συνλειτουργῷ 25 ὅτι < Μ 26 ὡς] ὃς? * 29 nach γὰρ noch einmal καὶ αὐτὸς, durchgestrichen V corr θεὶς δὲ πάλιν ἐκείνῳ, φημὶ τῷ Κέρδωνι, ἕτερόν τι παρ’ ἐκεῖνον δείκνυσι, λέγων τρεῖς εἶναι ἀρχάς, μίαν μὲν τὴν ἄνω ἀκατονόμαστον καὶ ἀόρατον, ἣν καὶ ἀγαθὸν θεὸν βούλεται λέγειν, μηδὲν δὲ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ κτίσασαν· ἄλλον δὲ εἶναι ὁρατὸν θεὸν καὶ κτιστὴν καὶ δημιουργόν· διάβολον δὲ τρίτον ὡς εἰπεῖν καὶ μέσον τῶν δύο τούτων, τοῦ τε ὁρατοῦ καὶ τοῦ ἀοράτου. τὸν δὲ κτιστὴν καὶ δημιουργὸν καὶ ὁρατὸν θεὸν εἶναι τῶν Ἰουδαίων, εἶναι δὲ αὐτὸν κριτήν. παρ᾿ αὐτῷ δὲ τῷ Μαρκίωνι καὶ παρθενία κηρύσσεται, νηστείαν δὲ 2ff zu den τρεῖς ἀρχαὶ vgl. haer. 65,8,6 u. Rhodon bei",
          "candidate_score": 0.641229,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1383",
          "psc_text": "θέλουσιν] λέγουσι Μ 2 καὶ < lat. 3 δὲ oben über Vcorr | Dind.] οὐδὲ YM Που lat. | τοῦ aus τῶν Vcorr | ὑπὸ Ausgg.] ἐπὶ V M ab lat. 4 παρεπινοουμένου] adinveiitus lat. | vor αὐτὸς wohl einzusetzen > * 5 vor τοῦ λόγου ein καὶ getilgt Vcorr 10 ευ] Dind. < lat.; τοὺς? ül. 14f — γράμματα < V 15 τοῦ διδασκάλου Dind. Oh.] τὰ διὰ τοῦ διδασκάλου M ebenso doch τὰ oben über Vcorr 16 lat. 18 σοι] ego lat. 19 ἐν τῷ τύπῶ] in typum lat. 20 καὶ < lat. 21 ἀπόκρισιν + dicens lat. 25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι",
          "candidate_score": 0.641098,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1850",
          "psc_text": "115, 8–10 24–26 vgl. S. 115,11–13 1 ἡρμηνεύθη, ἡ auf Rasur Vcorr 3 τὰ περὶ]τὴν S. 115,5 3f ἐκδεδωμένου Μ 11 ἐπὶ*]περὶ V M ebenso S. 115, 9 | καθὼς S. 115,9] ὡς VM | κύριον S. 115,9] ὁ κύριος VM 18 ἐνβρεχεομένου V 26 θεὸς ζώντων S. 115, 12f 29 ἤδη zweimal geschrieben V, das erste getilgt V corr | <δὲ>* Σχόλιον νݲηݲ. Πάλιν παρέκοψε τό »θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται«. <Ἔλεγχος νݲηݲ> . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Σχόλιον νݲθݲ. Πάλιν παρέκοψε ταῦτα »τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη« καὶ τὰ ἐξῆς, διὰ τὰ ἐπιφερόμενα ἐν τῷ ῥμτῷ »ἔως πληρωθῇ πάντα τὰ γεγραμμένα«. Ἔλεγχος νݲθݲ. Δοκεῖ λήθην κεκτημένος τοὺς ἅπαντας ἴσως αὐτῷ a ἀνοήτους εἶναι καὶ οὐκ οἶδεν",
          "candidate_score": 0.640654,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_35",
          "bdc_text": "vgl. auch Volz . Urkunden 100 , Anm. 9). , dede am Rande nachgetragen. Bisantio Konstantinopel. , Gallo Franz I. , König von Frankreich. , Turca Sultan Suleiman I. aut caesareKaiser Karl V .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2627",
          "psc_text": ". ὧν ἐστιν Ἀξιόνικος καὶ Ἀρδησιάνης (lies wie S. 216, 17 <Β>αρσησιάνης) –11 vgl. die von Bardesanes festgehaltene Anschauung über den Einfluß der Sieben Buch der Gesetze der Länder S. 11 ff u. S. 15 f Cureton, dazu Adamantius de recta in deum fide III 3; S. 118, 12 ff van de Sande Bakhuyzen Diodorus Tars. de fato c. 51 (bei Photius cod. 223 p. 208. 223) Ephrem Syrus sermo 3 u. 53 polem.; opera Syriaca II 443 ff u. 554 ff Assemani – 12 f vgl. Adamantius de recta in deum fide V 16; S. 204, 3 ff van de Sande Bakhuyzen Ephrem carm. Nisib. 51 p. 102 u. 186 Bickell – 14 vgl. Ephrem sermo polem. 55; opera Syriaca II 558 Assemani Diodorus Tars. de fato bei Photius cod. 223 p. 208 u. 221 δέχεσθαι μὲν προσποιουμένους τοὺς προφήτας M U 2 ὑπὲρ + οὖ M 3 ἃν]",
          "candidate_score": 0.63881,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2259",
          "psc_text": "ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ ζητούμενόν φῃσι »τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν· μνηστευθείσης τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς ηὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ πνεύματος ἁγίου. καὶ Ἰωσὴφ δίκαιος ὢν ἐξήτει ἀπολῦσαι αὐτὸν λάθρα. καὶ ἰδού, ἄγγελος κυρίου ἐφάνη αὐτῷ κατ᾿ ὄναρ λέγων, μὴ ἀπολύσῆς τὴν γυναῖά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου. ἰδοὺ γάρ, γεννήσει υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. οὗτος σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν. καὶ τοῦτο, φησί, γέγονεν, 3 vg. Matth. 9,9f — 5 Matth. 9, 13 — 10f vg. Matth. 10, 1 — 15 vgl. haer. 29, 9, 4; I 332, 8ff haer. 30, 3, 7; I 337, 9ff — 17 Matth. 1, 2 — 19 Matth. 1, 1 — 21—S. 254, 9 Matth. 1, 18— 2, 2 M U 1 <πρῶτος κηρῦξαι> * 3 ὑποστρέψαντα Μ | τελωνίου Μ 3f καὶ ἀκολουθήσαντα",
          "candidate_score": 0.638735,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1119",
          "psc_text": "die syr. Übersetzung bestätigt) ἐμπέποιηται V 18 lies wohl Χριστοῦ Ἰησοῦ * 19 γὰρ *] δὲ VM enim lat. 22 ἡ] * 23 ὁ oben drüber Vcorr < M 25 καὶ5 < lat. 26 <αὐτῶν> illorum lat. | σκηνοπηγία (auch durch die syr. Übersetzung bestätigt)] conipago ταύτης δὲ λελυμένης διαπέπτωκεν αὐτῶν πᾶσα ἡ ὑπόθεσις, ἥν ψευδῶς ὀνειρώττοντες κατατρέχουσι τῶν γραφῶν, ἱδίαν ὑπόθεσιν ἀναπλασάμενοι. Ἔπειτα λέξεις καὶ ὀνόματα σποράδην κείμενα συλλέγοντες μεταφέρουσι καθὼς προειρήκαμεν ἐκ τοῦ κατὰ φύσιν εἰς τὸ παρὰ φύσιν, ὅμοια ποιοῦντες τοῖς ὑποθέσεις τὰς τυχούσας αὑτοῖς προβαλλομένοις, ἔπειτα περωμένοις ἐκ τῶν Ὁμήρου ποιημάτων μελετᾶν αὐτάς, ὥστε τοὺς ἀπειροτέρους δοκεῖν ἐπ᾿ ἐκείνης τῆς ἐξ ὑπογύου μεμελετημένης ὑποθέσεως Ὅμηρον τὰ ἔπη πεποιηκέναι καὶ πολλοὺς συναρπάζεσθαι διὰ τῆς ἐπῶν συνθέτου ἀκολουθίας, μὴ ἄρα ταῦθ᾿ οὕτως Ὅμηρος εἴη πεποιηκώς· ὡς ὁ τὸν Ἡρακλέα ὑπὸ Εὐρυσθέως ἐπὶ τὸν ἐν τῷ Ἅιδῃ κύνα πεμπόμενον διὰ τῶν Ὁμηρικῶν στίχων γράφων οὕτως (οὐδὲν γὰρ παραδείγματος χάριν",
          "candidate_score": 0.637632,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_808",
          "psc_text": "μο oben über Vcorr 10 φυλάττεται getilgt, ür am Rande ἐπιτηδεύεται V 11 εἰς τὰ angeflickt Vcorr 13 τῆς hineingeflickt Vcorr | <ὥς> * 14 τοῦ < V 16 ἀπ᾿ αὐτοῦ] αὐτῶ αὐτῶ V 17 ἀλξα///ὶ, ι aus ει 18 ἔθ//ἤ, ν ausradiert Vcorr | ὡς M | νομίζει V 19 ἀνδρο///ίκελον, ι aus ει Vcorr ποις, μιλίων ἐνενήκοντα ἓξ τὸ μῆκος, δῆθεν σχοίνων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ δὲ πλάτος σχοίνων ἕξ, μιλίων εἴκοσι τεσσάρων, τὸ πάχος δὲ κατὰ μέτρησιν ἄλλην τινά. ἀντικρὺ δὲ αὐτοῦ ἑστάναι καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν εἴδει θηλείας ἀοράτως, καὶ τὸ] αὐτὸ τοῦ αὐτοῦ μέτρου. καὶ πόθεν, φησίν, ἔγνων τὰ μέτρα; ἐπειδή, φησίν, εἶδον ἀπὸ τῶν ὀρέων ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἔφθανον αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τοῦ ὄρους καταμαθὼν ἔγνων Χριστοῦ τε καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μέτρα.« ἤδη δέ μοι περὶ τούτων εἴρηται ἐν τῇ κατὰ Ὀσσαίων αἱρέσει. ἐν παρεξόδῳ δὲ ταῦτα πεποίημαι νῦν, ἵνα μὴ",
          "candidate_score": 0.637304,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1912",
          "psc_text": "M 25 μέλει aus μέλλειν V corr μέλειν V M 26 καὶ + <γὰρ> ? * των κατὰ τὴν ἑκάστου ἀναλογίαν. καὶ μέλει μὲν αὐτῷ περὶ πάντων e ἐν τῷ λέγειν »ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις, κύριε« καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »τίς δέδωκε κόρακι βοράν;« καὶ »νεοσσοὶ κοράκων πρὸς κύριον κεκράγασι τὰ σῖτα ζητοῦντες« καί »δώσεις τὴν τροφὴν εὔκαιρον τοῖς πᾶσιν«. ἀλλὰ οὐκ ἐν τῷ ἀλοᾶν τοὺς βοῦς παρεκελεύετο μὴ φιμοῦν βοῦν ἀλοῶντα, ἐπεὶ ἐδείκνυεν ἂν μὴ δύνασθαι τὸν θεὸν τρέφειν αὐτοῦ τὴν κτίσιν ἄλλως εἰ [καὶ] μὴ διὰ τῆς <ὑπὸ> τῶν ἀνθρώπων τοῖς κτήνεσιν ἐπικουρουμένης τροφῆς. ἔδειξε δὲ ὁ ἅγιος ἀπόστολος f οὐ δι᾿ ἀπροίαν τροφῆς τὸν θεὸν διὰ τοῦ ἀλοητοῦ ἐπιμέλεσθαι βοῶν ἐν τῷ παρακελύεσθαι μὴ φιμοῦν τοὺς τοιούτους, ἀλλὰ διὰ τοῦ αἰνίγματος περὶ τῶν ἀποστόλων σημαίνεσθαι τὴν σχέσιν. † τῶν γὰρ g κατὰ τὸ αἰσθητὸν πάντων ποιεῖται τὴν πρόνοιαν καὶ ὁμοίως μέλει αὐτῷ περὶ πάντων. οὐ γὰρ ἀντιθέτως",
          "candidate_score": 0.637143,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_536",
          "psc_text": "44, 19ff Sclmiidt c. 43; S. 45, 12 ff u. Leontius de sectis act. III 2; Migne 86, 1, 1213 C οὑτοι (die ManicMer) καὶ βιβλία τινὰ ἑαυτοῖς καινοτομοῦσι· λέγουσι γὰρ εὐαγγέλιον κατὰ Θωμᾶν καὶ Φίλιππον ἅπερ ἡμεῖς οὐκ ἴσμεν — 14ff vgl. Origenes c. Geis. VI 31; II 100, 28 ff ötschau Pistis Sophia u. die ücher Jeu ärts, dazu die Formeln der Markosier bei Irenaeus I 21, 5; 1 187 Harvey, insbesondere: σχεῦός εἰμι ἔντιμον, μᾶλλον παρὰ τὴν θήλειαν τὴν ποιήσασαν ὑμᾶς. εἰ ἡ μήτηρ ὑμῶν ἀγνοεῖ τὴν ἑαυτῆς ῥίζαν, ἐγὼ οἶδα ἐμαυτὸν καὶ γινώσκω ὅθεν εἰμὶ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἄφθαρτον Σοφίαν κτἑ. — 19 f zu οἶδά σε τίς εἶ vgl. Reitzenstein, Poimandi-es S. 20 <οἶδα τὸ> > ἄνομά σου . . . οἶδά σου καὶ τὰς μορφάς, . . . οἰδά σε, Ἐρμῆ, τις εἶ καὶ πόθεν εἶ — zu ἐγὼ . . . τῶν ἄνωθέν",
          "candidate_score": 0.637104,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_992",
          "psc_text": "24 μὴ] ἢ M | φανερὰ V 25 οὕτω V | δὲ < > lat. | διακονήσης M 26 δεδομένην aus διδομένην Vcorr διδομένην Λέγουσιν γάρ τινα εἶναι ἐν ἀοράτοις καὶ ἀκατονομάστοις ὑψώμασι τέλειον Αἰῶνα προόντα· τοῦτον δὲ καὶ Προαρχὴν καὶ Προπάτορα καὶ Βυθὸν καλοῦσιν. ὑπάρχοντα δ᾿ αὐτὸν ἀχώρητον καὶ ὀόρατον, ἀίδόν τε χρόνων· συνυπάρχειν δ᾿ αὐτῷ καὶ Ἔννοιαν, ἥν δὴ καὶ Χάριν καὶ Σιγὴν δνομάζουσι. καὶ ποτὲ ἐννοηθῆναι ἀφ᾿ ἑαυτοῦ προβαλέσθαι τὸν Βυθὸν τοῦτον ἀρχὴν τῶν πάντων, καὶ καθάπερ σπέρμα τὴν προβολὴν ταύτην, ἥν προβαλέσθαι ἐνενοήθη, καὶ] καταθέσθαι ὡς ἐν μήτρᾳ Ε; τῇ συνυπαρχούσῃ ἑαυτῷ Σιγῇ. ταύτην δὲ ὑποδεξαμένην τὸ σπέρμα τοῦτο καὶ ἐγκύμονα γενομένην ἀποκυῆσαι Νοῦν, ὅμοιόν τε καὶ ἴσον τῷ προβαλόντι καὶ μόνον χωροῦντα τὸ μέγεθος τοῦ πατρός· τὸν δὲ Νοῦν τοῦτον καὶ Μονογενῆ καλοῦσι καὶ Πατέρα καὶ ἀρχὴν τῶν πάντων. συμπροβεβλῆσθαι δὲ αὐτῷ Ἀλήθειαν καὶ εἶναι ταύτην πρώτην καὶ ἀρχέγονον Πυθαγορικὴν τετρακτύν, ἥν καὶ ῥίζαν τῶν",
          "candidate_score": 0.636578,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_498",
          "psc_text": "24 ἐπὶ] ὑπὸ V 25 οὐχ, χ auf Rasur V 26 εἴρηται πρὸς αὐτοὺς M 29 ἀνέμων *] ἀνθρώπων V M Ι ἐξουσίας] am Rande (??) ὑποκρίσεως καὶ ἀπάτης V corr ἐπειδὴ δὲ εἶπεν »ἐν γεννητοῖς γυναικῶν οὐκ ἔστι μείζων Ἰωάννου«, ἵνα μή τινες νομίσωσι καὶ αὐτοῦ τοῦ σωτῆρος μείζονα εἶναι τὸν Ἰωάννην, ὅτι καὶ αὐτὸς ἀπὸ γυναικὸς ἐγεννήθη τῆς Μαρίας τῆς άειπαρθένου διὰ πνεύματος ὰγίου, ἀσφαλιζόμενος ἡμᾶς ἴφη ὅτι ὁ μικρότερος αύτοῦ, τουτέστιν ἐν τῷ χρόνῳ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας, μείζων αὐτοῦ ἐστιν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. ἐπειδὴ γὰρ μετὰ ἑξάμηνον ἐγεννήθη ὁ σωτὴρ τῆς Ἰωάννου γεννήσεως, δῆλον ὅτι *, μείζων αὐτοῦ ὤν· ἠν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστιν. τίνι δὲ τοῦτο οὐ δῆλόν ἐστιν; ἄρα γοῦν ματαίως τὰ πάντα παρ’ αὐτοῖς πεποιήτευται, ἀπὸ ἀγαθῶν εἰς φαῦλα μεταβεβλημένα. 8. Καὶ τὰ μὲν βιβλία αὐτῶν πολλά. ἐρωτήσεις γάρ τινας Μαρίας ἐκτίθεται, ἄλλοι δὲ εἰς τὸν προειρημένον Ἰαλδαβαὼθ εἰς ὄνομα τε τοῦ",
          "candidate_score": 0.636087,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_336",
          "psc_text": "2 f vgl. oben S. 240, ff u. beachte τὰς ἀγγελικάς μου δυνάμεις — 7 Gen. 1, 1 — 10 Matth. 11, 25 Luk. 10, 21 — 13 vgl. S. 243, 10 f — 25 Jes, 59, 5 V Μ 6 πάντῃ *] παντὶ V M | εὐθὺς ἐλεγκτὸς Μ 8 vor φησὶν + <ὡς> ? * 10 θεὸν καὶ < Μ 11–13 καὶ γῆς — Σίμωνι < Μ 14 f παραλαλῶν] παράλλων Μ 15 εἰσγήσατο *, nach gewöhnlicher Wendung] ἐξηγήσατο V M 15—17 ἐνεποίησε — εἰρημένα < M 20 ὑπερβήσο///μαι, ο aus ω V corr 21 τούτου — συντρίψας nachgetragen Vcorr < M 22 ἑ///αυτῶ aus έν αὐτῶ V corr | ἐνδυασμὸς V 23 ἐνδυσάμενος M | ὡς ἡ] ὡσεὶ M 29 Unterschrift κατὰ Σίμωνος V Κατὰ Μενάνδρου, β ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας, τῆς δὲ ἀκολουθίας κݲβݲ. Ταῦτα καθεξῆς συνέπεται Μένανδρός τις, ὃς ἀπὸ Σαμαρειτῶν ὁρμώμενος ἐγένετο μαθητεύων",
          "candidate_score": 0.635996,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1433",
          "psc_text": "5; 1 186ff Harvey (= lat.) 2 τὸν δὲ ὀφθαλμοὺς ὀφθαλμοὺς vor καὶ ποτὲ (Z. 1) Pet. 9 τοίνυν am Rande nachgetragen V corr 13 προηγόρευσεν Μ 14 αὐτὸν καὶ αὐτὸς V 18 δὲ oben über Vcorr | οὑτος U] οὕτως VM 24 οἱ δὲ] sive lat. | τὸ λεγόμενον ὀποβάλσαμον] praedictum ungiientuin lat. | ἀποβάλσαμον M τὴν μέντοι ἐπίκλησιν κοινὴν ἔχοντες, ὡς δὴ καὶ ὁ πρὸ αὐτοῦ Μάρκος ἐποιεῖτο, μετὰ προσθήκης τινῶν ὀνομάτων. ἡ δὲ ἐπίκλησίς ἐστιν αὕτη· Μεσσία οὐφαρέγνα μεμψαὶ μεν χαλ δαιαν μοσομὴ δαέα ἀκφαρ νεψευ ουα Ἰησοῦ Ναζαρία. τοῦτο δὲ ποιοῦσιν, ἴνα δῆθεν οἱ λαμβάνοντες ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ ταύτας τὰς ἐπικλήσεις τὰς μετὰ τοῦ ὕδατος καὶ ἐλαίου ἤτοι μύρου ἀναμεμιγμένων ἀκράτητοι γένωνται καὶ ἀὁρατοι ταῖς ἄνω ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις, εἰς τὸ ὑπερβῆναι ἀοράτως τὸν ἔσω αὐτῶν ἄνθρωπον, φασίν, ὡς τῶν σωμάτων τούτων ἐν τῇ κτίσει καταλιμπανομένων, τῆς δὲ ψυχῆς αὐτῶν παρισταμένης τῷ Δημιουργῷ ἄνω τῷ ἐν",
          "candidate_score": 0.635278,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_418",
          "psc_text": "Irenaeus adv. haer. II 35; Ι 383 Harvey — 21 f vgl. haer. 23, 4, 5; S. 252, 18ff V Μ 5 μαθήμασι, μα u. μασι auf Rasur V corr μαθητικοῖς M | διαιρεῖ////, ν wegradiert V 7 οἱ oben hineingeflickt V 8 [πεπλανημένης] *, (doppelte Lesart) 11–12 ἀριθμὸν — πέντε < M 12 περιεπέπτωκε M 18 τݲξݲεݲ Μ 20 ἀβελτερίαν /////; ε2 auf Rasur u. hinter ίαν größere Rasur V corr ἀβέλτηρον ἀνδρείαν M; im Archetypus wohl doppelte Lesart ἀβελτηρίαν ἀδράνειαν 26 u. 27 ἡ vor τὰ πάντα u. vor αἰτία (Artikel beim Prädikat) ist nicht zu tilgen; vgl. sofort Ζ. 28 27 [τι] * ὑστέρημα ὑπό τινος ἑτέρου μὴ γεγενῆσθαι, ἀλλ' ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς καὶ αἰτίας τῶν μετέπειτα γεγονότων. ἐρωτητέον δὲ τὸν αὐτόν, τίνι <τῷ> λόγῳ ἐπὶ τοσαύτην ἡμᾶς Ι πληθὺν φέρεις, ὠ οὑτος, καὶ μὴ μᾶλλον ἐπὶ τὴν ἀρχήν, τουτέστιν ἐπὶ τὸν ἕνα θεὸν τὸν παντοκράτορα;",
          "candidate_score": 0.634775,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_4",
          "bdc_text": "martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_888",
          "psc_text": "μέγας διὰ τὸ θαῦμα, καινὸς ὅτι παρθένος. καὶ γράψον«, φησίν, »ἐν αὐτῷ γραφίδι ἀνθρώπου«, καὶ οὐκ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ τις γραφίδι ἀνθρώπου, οὐδὲ εἶπεν· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, ἵνα μὴ εὕρῃ πρόφασιν ὁ Ἐβίω. εἰ γὰρ εἶπε· γράψει ἐν αὐτῷ ἄνθρωπος, εἶχεν εἰπεῖν ὅτι ἄνθρωπος Ἰωσὴφ ἔσπειρεν καὶ ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς ἐγεννήθη Χριστός. τῷ δὲ Ἠσαΐᾳ πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν πλείω ἐλάσσω ἔλεγε »γράψον«, ἴνα ἀπὸ τοῦ καιροῦ τοῦ διαστήματος ὀφθῇ πᾶσιν ἡ ἀλήθεια, ὅτι οὐδεὶς ἠδύνατο πρὸ ἑπτακοσίων πεντήκοντα τριῶν ἐτῶν σπεῖραι τὸν μέλλοντα γεννᾶσθαι. ἀρα οὐν μάτην λέγει τῷ προφήτῃ »γράψον«; οὐχί, ἀλλὰ ἴνα δείξῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἄγιον τὸ ἐν τῷ προφήτῃ, αὐτὸ ἐνεργητικὸν γινόμενον τῆς συλλήψεως τῆς ἐνσάρκου Χριστοῦ παρουσίας ἐν ἀληθείᾳ· πνεῦμα γὰρ ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ‘ φησὶν ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ τῇ Μαρίᾳ καὶ τὰ ἑξῆς. τὸ δέ »γραφίδι ἀνθρώπου« τουτέστιν εἰκόνι ἀνθρώπου· »ἄνθρωπος γὰρ Χριστὸς Ἰησοῦς, μεσίτης δὲ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων«, ἐπειδὴ",
          "candidate_score": 0.632865,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1984",
          "psc_text": "οὗ *] περὶ ὧν VM 15 * etwa <σαφῶν> * 17 βαρέος aus barqevw V corr βαρέως M 18 <τε> * 22 τούτου S. 119, 13] τοῦ VM πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ κολληθήσεται τῇ γυναικί, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν«, παρὰ τό »τῇ γυναικί«. γݲ καὶ λݲηݲ ἔλεγχος. Ἀποδέδεικται πολλάκις μὴ ἀλλότρια εἶναι τὰ ἐν τῷ νόμῳ τοῖς ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου διδακομένοις, κἄν τε σύ, ὦ Μαρκίων, παρακόψῃς τό »<τῇ> γυναικί«. ἀπὸ τοῦ γάρ »ἔσονται εἰς σάρκα μίαν« δήλη σου ἔσται ἡ πᾶσα ῥᾳδιουργία. Τῆς πρὸς Κολασσαεῖς, ηݲ παρὰ τῷ Μαρκίωνι κειμένης, παρὰ δὲ τῷ ἀπστόλῳ ςݲ κειμένης· αݲ καὶ λݲθݲ σχόλιον. »Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει ἢ ἐν πόσει ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς ἢ νεομηνίας καὶ σαββάτων ὃ ἐστιν σκιὰ τῶν μελλόντων«. αݲ καὶ λݲθݲ ἔλεγχος. Οὐδαμόθεν ὑποπίπτει σκιά, ὦ Μαρκίων, a ἀλλ᾿ ἢ ἀπὸ σώματος καὶ σῶμα οὐ δύναται εἶναι, σκιᾶς ἀπ᾿",
          "candidate_score": 0.632374,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1006",
          "psc_text": "ἀσύζυγον ἀθήλυντον· τὸv γὰρ Πατέρα ποτὲ μὲv μετὰ συζυγίας τῆς Σιγῆς, ποτὲ δὲ καὶ ὑπὲρ ἄρρεν καὶ ὑπὲρ θῆλυ εἶναι θέλουσι. τὸν δὲ Ὅρον τοῦτον καὶ Σταυρὸν καὶ Λυτρωτὴν καὶ Καρπιστὴν καὶ Ὁροθέτην καὶ Μεταγωγέα καλοῦσι. διὰ δὲ τοῦ Ὅρου τούτου φασὶ κεκαθάρθαι καὶ ἐστηρίχθαι τὴν Σοφίαν καὶ ἀποκατασταθῆναι τῇ συζυγία. χωρισθείσης γὰρ τῆς Ἐνθυμήσεως ἀπ᾿ αὐτῆς σὺν τῷ ἐπιγενομένῳ πάθει, αὐτὴν μὲv ἐντὸς Πληρώματος μεῖναι, τὴv δὲ ἐνθύμησιν σὐτῆς οὺν τῷ πάθει ὕπὸ τοῦ Ὅρου ἀφορισθῆναι καὶ ἀποσταυρωθῆναι καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ γενομένην εἶναι μὲν πνευματικὴν οὐσίαν, Ε; φυσικήν τινα Αἰῶνος ὁρμὴν τυγχάνουσαν, ἄμορρφον δὲ καὶ ἀνείδεον διὰ τὸ μηδὲν καταλαβεῖν. καὶ διὰ τοῦτο καρπὸν ἀσθενῆ καὶ θῆλυν αὐτὴν λέγουσι. 13. Μετὰ δὲ τὸ ἀφορισθῆναι ταύτην ἐκτὸς τοῦ Πληρώματος τῶν Αἰώνων τήν τε Μητέρα αὐτῆς ἀποκατασταθῆναι τῇ ἰδία συζυγία, τὸν V M lat. (Tert., Hipp.) 1 ἴσχεν Μ | θήλεια Dind., nach footfma lat.] θήλειαν VM 2 καὶ < >",
          "candidate_score": 0.628648,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2935",
          "psc_text": "γοῦν πεποίηκε σύνταξιν εἰς ἑκάστην γραφήν, καὶ ὅσα κτἑ. Georg. | 3 ἐστι + τῶν αὐτοῦ <συγγραμμάτων>? vgl. Z. 19 * 4* etwa <ἀδύνταον ἅπαντα εἰς μέσον φέρειν· ἀεὶ δὲ ἐξηγούμενος τὴν γραφὴν> * 5 ἃ αὐτῷ] οὕτως Μ | ἐν < Μ 6 τῶν < Georg. | τῶν προοιμίων][τῶν] παροιμιῶν? * 6f τῶν ἄλλων] ἀλόγων Georg. 7 παρ᾿ αὐτοῦ < U | χαριέστατα Μ 7f διηγήματα Georg. 8 εἰς δόγματα] περὶ πίστεως Georg. 8f καὶ περὶ — θεωρίας < Georg. 9 ἀτοπώτατα U ἀτοπώτερος Georg. | τῶν πρὸ — θεωρίας < Georg. 10 πλὴν—αἰσχρουργιῶν < Georg. 10f γὰρ αὐτὸς] δὲ αὐτῷ Georg. 11 αὐτὸς < U | ἀσκητῶν U 11f ὡς καὶ—διὸ καὶ] τοιοῦτον ὡς καὶ Georg. 12f ἀπὸ ὑπερβολῆς—πεπτωκέναι] δἰ ὑπερβολῆν ἀστίας τε καὶ σκληραγωγίας ἀνατραπῆναι Georg. 13 ἀσιτίας < Μ 14 <μετὰ> * 15 [καὶ] * 18 ἀλλὰ ὡς πολλάκις εἶπον *] ὡς πολλάκις εἶπον ἀλλὰ MU",
          "candidate_score": 0.628199,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_923",
          "psc_text": "φησιν αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ· δεκαπέντε δὲ δυάδας φασὶν εἶναι, ἃς συζυγίας καλοῦσι. τὸν ἀριθμὸν δὲ εἶναι τριάκοντα αἰῶνας, ἑκάστην δὲ θήλειαν γεννᾶν ἀπὸ τοῦ ἄρρενος τοὺς καθεξῆς αἰῶνας· εἶναι δὲ τούτους ὡς ὑποτέτακται, κατὰ ἀντιπαράθεσιν ἑκάστου ἀρ- 20 Hesiod Theogonie 116 (vgl. Theophilus ad Aut. II 6; S. 60 Otto dement. Hom. VI 3; S. 74, 15 f Lagarde) V Μ 1 hinter Κήρινθον von äterer Hand τὸν hinzugesetzt V | xal Μήρινθον < Μ 5 οὗτος] αὐτὸς M | ῥᾴδιον getilgt Vcorr 6 μεμελέτηται M 7 vor ἐνηχήσει + ἐν M | καὶ]? * 8 εἰ δεῖ] ἤδη V | τὴν ἀλήθειαν V 9 σιωπήσαιμεν V 11 ὅθεν] ὅμως M 12 κατὰ1 *] καὶ τὸ V M | <τε> * 13 Ἡσιώδω 20 Ἡσίοδος, ο aus ω V 21 ἔφη]? * | σαφὲς εἴν V σαφῆ ἦ M | ὡς vor τὸ ὁμώνυμον oben über Vcorr ݲ M",
          "candidate_score": 0.628162,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1742",
          "psc_text": "Ζ. 18 Πρὸς Φιλιππησίους, <παρ᾿ αὐτῷ> θݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ ιݲγݲ ἢ καὶ ιݲδݲ. Πρὸς Φιλιππησίους <παρ᾿ αὐτῷ> ιݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ ςݲ. <Τῆς> πρὸς Λαοδικεῖς <παρ᾿ αὐτῷ> ᾱ <μ>. »Εἱς κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα, εἷς θεὸς καὶ πατὴρ πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων καὶ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσιν«. Ἀπὸ τῆς πρὸς Γαλάτας, <παρ᾿ αὐτῷ> ᾱ, παρ’ ἡμῖν δὲ δݲ. ᾱ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται. ὁσοι γὰρ ὑπὸ ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσας αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. βݲ. »Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου«. ὁ δὲ ἐκ ἐπαγγελίας, διὰ τῆς ἐλευθέρας«. | γݲ. »Μαρτύρομαι δὲ πάλιν ὅτι ἄνθρωπος περιτετμημένος ὀφειλέτης ἐστὶν ὅλον τὸν νόμον πληρῶσαι«. <δ.> Ἀντὶ τοῦ »μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ‘ »δολοῖ«. <εݲ.> »Ὀ γὰρ πᾶς νόμος ὑμῖν πεπλήρωται· ἀγαπήσεις τὸν σου ὡς σεαυτόν«. <ςݲ.> »Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός, ἅτινά ἐστι ἀκαθαρσία ἀσέλγεια εἰδωλολατρεία φαρμακεία ἔχθραι ἔρεις ζῆλοι θυμοὶ",
          "candidate_score": 0.626708,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_33",
          "bdc_text": "Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1737",
          "psc_text": "Christi hoc praecepto adimpletur V M 4—19 19 vgl. S. 175, 26ff 176, 16ff. 28f 177, 5f. 14f. 26f 178, 1f. 11f 1 * <εὑρίσκεται> * 4 die zweite, in Klammern beigefügte Zahl, einfach neben die erste gesetzt, bezieht sich auf die Reihenfolge innerhalb von Marcions ἀποστολικόν 5 ἐννόμως V 6 τοῦ < S. 175, 28 Πρὸς Θεσσαλονικεῖς ᾱ, <παρ᾿ αὐτῷ εݲ> παρ᾿ ἡμῖν δὲ ηݲ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς β, <παρ᾿ αὐτῷ ς>, παρ᾿ ἡμῖν δὲ θݲ. Τῆς πρὸς Ἐφεσίους, <παρ᾿ αὐτῷ> ζݲ, παρ᾿ ἡμῖν δὲ εݲ. ᾱ (λݲςݲ). »Μνημονεύοντες ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθνη, οἱ λεγόμενοι ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου, ὅτι ἦτε τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγενήθητε ἐγγὺς ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ. αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν,",
          "candidate_score": 0.622941,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3228",
          "psc_text": "nicht S | ἄλλως — ἀδύνατον < S 11 τὸ σῶμα] das Fieisch S 12 αὐτοῦ M 13 ὁσιώτητα M 14 ἡμῶν | λέγει] tvelcher spricht S hinter σώματι U | εἰς τὸ] ἐν τῶ U 15 ἐπακούειν U | ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ] ihrer Begierde S 15f ἁμαρτίας τῆ ἀδικία Μ 17 γὰρ < U 18 vor τῇ ἀκαθαρσίᾳ + der ünde und S 21 ἐγίνωσκεν U 21 f θύνεσθαι — τοῦτο καὶ] dieser Leib S 22 ἕνα] wenn S | νεκρωθῶσιν] er ötet S 23—S. 481, 1 ἄνθρωπος καὶ — τοῦ Χριστοῦ < S 24 αὐτοῦ U 25 πολιτεύσεται M τοῦ Χριστοῦ; ἐπειδὴ τὸ ἁμαρτῆσαι καὶ τὸ μὴ ἀμαρτῆσαι διὰ τοῦ σώματος αὐτῷ. εἰ γὰρ »οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται οὔτε μέθυσοι οὔτε λοίδοροι οὔτε ἄρπαγες βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι δύνανται«, πληροῦνται δὲ ταῦτα καὶ κρατύνονται διὰ τοῦ σώματος, δικαιοῦται δὲ",
          "candidate_score": 0.599844,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3246",
          "psc_text": "aber S 4 ἤκωμεν MU ξειν *] ὀνομάξεσθαι ἐπίσταται MU nennt er S Ι βλέπομεν nach S Bonwetsch] λέγομεν Μ U | τὰ ίμάτια] seine Kleider S | λέγων — καθαρισμοῖς < S 6 αὐτοῦ + αὐτοῦ U 7 τί δὲ < S 8 ἐπίσταται . . . er S Ι καὶ αὐτὸς < S ] καλεῖν] ὄ καλεῖ M 9 Σαλομὼν M 10 αώματι U | καταχρίω < S 11 ἐν τῷ — μαρτύρων] damit S 12f — ἐφλογίσθη] die Flamme S 13 διὰ τοῦτο — ὑμῖν < S 14 τί φάγητε ἢ < 14f οὐχὶ — ἐνδύματος < S 15 καὶ . . δὲ < S 16 16f λέγων λέγων 17f εἰ δὲ τὸ — οἰκεῖ ἐν ὐμῖν < S 18 ἐκ νεκρῶν < S 19 — 22 — νενεκρωμένον < S 21 καὶ < U | οὐ < U 22 πάντας U | δεὶ <Μ ἔμπροσθεν τοῦ",
          "candidate_score": 0.598274,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3269",
          "psc_text": "μὴ <Phot. | πίπτειν Phot. 9f πρὸς δοκιὴν] προσδεχομένων Phot. 10 ἢ μὴ χρῆσθαι] oder vollbringen S 11 αὐτοῖς <Phot. 11 — S. 491, 3 ἐπεὶ — πιμπλάντα <Phot. 11 — 14 ἐπεὶ πῶς — γινώσκοντες αἰτίας <S 11 οὐχ] οὐκ M | ἥκιστα] ἦν ἕκαστα M 13 ἅ] ὅσα M daher . . . dieses S 15 εὑρυνόμεθα U das öse S 16 ἐνευκαιρούντων] indem . . . sind S | ἄρα] denn S | γὰρ <S 17 vor πράσσω + das S | ἀλλ᾿ 8 μισῶ <M 18 θέλομεν] ich Hill S | καὶ a μὴ θέμις <S | μηδ᾿ Pet.] μὴ M U 18f μηδ’ ἐμιθυμεῖσθαι — τέλειον <S 20 καὶ 2] u. wenn S | θέλομεν] ich liebe S 21 γίνεται Μ U | θέλουε] ich will S | ἡμῶν καὶ ἐπιβαίνουσιν καὶ μὴ βουλομένων ἡμῶν πολλάκις μυρία τε περὶ μυρίων <ἐνθυμήματα,> περὶεργίας ήμᾶς καὶ φιλοπραγμοσύνης",
          "candidate_score": 0.597196,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1383",
          "psc_text": "θέλουσιν] λέγουσι Μ 2 καὶ < lat. 3 δὲ oben über Vcorr | Dind.] οὐδὲ YM Που lat. | τοῦ aus τῶν Vcorr | ὑπὸ Ausgg.] ἐπὶ V M ab lat. 4 παρεπινοουμένου] adinveiitus lat. | vor αὐτὸς wohl einzusetzen > * 5 vor τοῦ λόγου ein καὶ getilgt Vcorr 10 ευ] Dind. < lat.; τοὺς? ül. 14f — γράμματα < V 15 τοῦ διδασκάλου Dind. Oh.] τὰ διὰ τοῦ διδασκάλου M ebenso doch τὰ oben über Vcorr 16 lat. 18 σοι] ego lat. 19 ἐν τῷ τύπῶ] in typum lat. 20 καὶ < lat. 21 ἀπόκρισιν + dicens lat. 25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι",
          "candidate_score": 0.595955,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3164",
          "psc_text": "εἰ δὲ ἦν — λέγεται < Pa 4 ἐλέγετο ἂν] sagten 4 f ἐπεὶ ἐπεὶ — χρυσὸς λέγεται < S 5 <ἐγγὺς> Pet. 6 οὐ χρυσὸς ἀλλ’ < οὕτω U Ι ὡς ἀγγέλους < S 7 ἔσεσθαι hinter ἀναστάσει U Ι λέγοντα Pa ἐν τῇ ἀναστάσει < M Ι αὐτὸ τοῦτο < S 8 αὐτὸν < Pa λεσθαι ἀκούομεν] sagt er S Ι ἀκούομεν — ἀναστάσει < Pa Ι τοὺς ἁγίους] sie Ι ἔσεσθαι hinter ἀναστάσει U Ι ἐν τῇ ἀναστάσει < S 9 ἀλλ’ Pa Ι τοῦ εἶναι] luie S Ι ὥστε ἀλεγώτατον] ἄλογον γὰρ Pa Ι τὸ < MU 10 φήνατο] offenhart S Ι τοὺς τοὺς ἀπεφήνατο M Ι ὀφθῆναι τοὺς ἁγίους Pa 11 τὰ σώματα . . . ταῦτα] der Leib S Ι ταῦτα διὰ τοῦτο Pa 12 πρᾶξιν] τάξιν Μ jenes S Ι σαφῶς < S 13 ἀλλὰ M Ι καὶ ἀνισταμένου < S 14 καὶ",
          "candidate_score": 0.594922,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_920",
          "psc_text": "| * etwa <διδασκαλίας> * | ὅμως *] ὁμοῦ V 19 τραγωδοποιὸν, ὸν aus ῶν Vcorr | ἐλευσόμεθα V | vor φημὶ ein καὶ getilgt Vcorr 20 διδασκαλίαν + 〈ἐκθήσομαι〉? * 21 γνωστικὴν V | ὑπάρχουσαν, αν auf Rasur Vcorr | * μεστὴν οὐσαν> * 23 οὑστος + οὑ καὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ τοὺς ἀμφ᾿ αὐτούς· οὗτοι γὰρ πάντες ἐν ἑνὶ καιρῷ τῷ βίῳ κακῶς ἐφύησαν, ὀλίγῳ δὲ πρόσθεν μᾶλλον οἱ περὶ Κήρινθον καὶ Μήρινθον καὶ Ἐβίωνα· ἅμα γὰρ τοῖς ἤδη μοι πρὸ αὐτῶν δεδηλωμένοις ἀνεφύησαν. τὴν μὲν οὖν αὐτοῦ πατρίδα ἢ πόθεν οὑτος γεγέννηται, οἱ πολλοὶ ἀγνοοῦσιν· οὐ γάρ τινι ῥᾴδιον τῶν συγγραφέων μεμέληται τούτου δεῖξαι τὸν τόπον. εἰς ἡμᾶς δὲ ὡς ἐνηχήσει φήμη τις ἐλήλθε· διὸ οὐ παρελευσόμεθα, καὶ τὸν τούτου τόπον μὴ ὑποδεικνύντες, ἐν ἀμφιλέκτῳ μέν εἰ δεῖ τὰ ἀληθῆ λέγειν), ὅμως τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν φάσιν οὐ σιωπήσομεν. ἔφασαν γὰρ αὐτόν τινες γεγενῆσθαι Φρεβωνίτην, τῆς",
          "candidate_score": 0.594708,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2977",
          "psc_text": "τὸ] dieses u. + gleichwie S | ἐτεροῖον ... ἑτεροῖον] eines anderen ist . . . , eines andern S 17 πάλιν] πᾶσιν U | σχεδὸν<S | <πᾶσαν>*, wieder S 18 ἡμᾶς vor διδάσχων (Ζ.17) U | κατὰ τὴν ἀνάστασιν] der Auferstehung S 18f τοῦτο δέ φημι, αδελροί] zu diesem aber, was er spricht S 19 κληρονομῆσαι οὐ δύνανται] werden nicht empfangen S 20 δύναται Μ |. ἵσως] σῶμα Bonwetsch <S 21 <σῶμα> * | ἰδιοποιοῦντος U | <πρὸς> *, nach S ἐφ᾿ ὅσον ἐπὶ τούτοις βούλονται * οἱ ἁπλούστεροι. κατὰ τὰς λέξεις ταύτας οὐδὲ ἀνάστασις σαρκῶν ἔσται, ἀλλὰ ὀστέων μόνον καὶ δερμάτων καὶ νεύρων. ἅμα δὲ καὶ ὐποδεικτέον αὐτοῖς ὅτι συναρπάζονται ὡς μὴ νενοηκότες τὸ γεγραμμένον. οὐ γὰρ εἰ ὁστᾶ ὀνομάζεται, πάντως τὰ ὁστᾶ ταῦτα νοητέον, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ »ἐσκορπίσθη τὰ ὁστᾶ ἡμῶνπαρὰ τὸν Ἅιδην«, καί »ἐσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου« καί »ἴασαί με, ὅτι ἐταράχθ « p.η",
          "candidate_score": 0.594166,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3291",
          "psc_text": "δὲ ὃ οὐ θέλω τοῦτο < Bonwetsch nach S 5 ἀλλὰ U 6 τὸ < S; vgl. aber Z. 20 7 διωριζόμεθα Phot. 8 διελθεῖν M | μᾶλλον βραδύνω] kurz βτ habe S 8 f μακροτέρας — διανύσαι] ährend viele Worte über ötig sind S 8 μου U | ἤ] ἦς U 9 δη] μὴ M 11 ἐλέγομεν] οὐ λέγομεν] M wir sagen S | εἰ μνημονεύετε Gern.] ἐμνημονεύετε < Phot. 13 εἰσοικηκέναι Μ U | πρῶτον ’Phot. 14 τε καὶ λογισμῶν <S 14f κενωθέντος M 16 ό <M | πολύτροπος Phot. | ἐνεφύσησεν Phot. 16f βραχυπορησάντων — κύκλον <Phot. 18 ὑπὲρ < S | ηὕρατο M εὕρατο U 19 ὡς ἔφην <S | ό ἀπόστολος τι sprechend S 22 ἦς δὴ + ἤδη U | νέα <S | καὶ κλῶνες <S Phot. 23 ἀεὶ <M S | τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας τῆς ἐνθωπευούσης ἐν τῷ σώματι συνιστάμενον, ἥτις",
          "candidate_score": 0.591444,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2706",
          "psc_text": "nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον ἔχει] περιέχει τοῦτον U 13 πλὴν ὀλίγων < U | δὲ 2 < Μ 14 * etwa <μετὰ τῶν Ἀρχοντικῶν καὶ Σηθιανῶν>* 15 οὔπω] οὕτω Μ 23 ὀπίσω ἐπὶ *] ὀπίσω Μ ἐπὶ U 25 γνῶντες Μ 26 πολὺν Μ 2. Πολλὴ δὲ φρενοβλάβεια τῶν τοιούτων. εἰ μὲν γὰρ τὸ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ βούλονται πληροῦν τό »ἐὰν σκανδαλίζῃ σε ἓν τῶν μελῶν σου, ἀπόκοψον ἀπὸ σοῦ, συμφέρει γάρ σοι εἰσελθεῖν εἰς βασιλείαν οὐρανῶν ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ κυλλόν«, πῶς δύναται ἐν βασιλείᾳ τινὰ εἶναι ἠκρωτηριασμένον; εἰ γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τὰ πάντα ἐστὶ τελειοῦσα, οὐδὲν ἀτελὲς ἔχει ἐν",
          "candidate_score": 0.591348,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3022",
          "psc_text": "ὅθεν ἀνάγκη μοι διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου P 567 ἀποξέεσθαι λέγοντος Ι τοὺς δερματίνους χιτῶνας εἶναι τὰ σὠματα. εἰ δὲ ἀποδεξαίμην, ὁμολογεῖν χρή με καὶ τὰ εἰρημένα. 22. Τί δὲ, οὑχὶ κἀκεῖνο, ἔφην, ὦ Ἀγλαοφῶν, δοκεῖ σοι μὴ ὀρθῶς ἔχειν; Τὸ ποῖον; Τὸ λέγειν, ἦν δὲ ἐγώ, δεσμὸν καὶ πέδας τὸ σῶμα μεμηχανῆσθαι κατὰ κατὰ τῆς ψυχῆς, καὶ ὅτι καὶ ὁ τροφήτης »δεσμίους γῆς« ἔφη ἡμᾶς διὰ τοῦτο καὶ ὁ Δαυίδ »πεπεδημένους«. Καὶ ὅς· οὐκ ἔχω σοι προχείρως ἀποκρίνασθαι, ἔφη. ἀλλὰ τί ἄλλῳ οὐ διαλέγῃ; Καὶ ἐγὠ — ᾐσθόμην γὰρ ἐρυθριᾶν αὐτόν, φεύγοντα ἐλεγχθῆναι τῷ 19 Klagel. Jerem. 3, 34 — 20 Psal. 145, 7 M U S 1 μανθάνω] ich habe gelernt S Ι οὐδέν τι] οὐκέτι U Ι ἀκονῆσαι Dind.] ἀκούεσθαι M ἀκούσεσθαι U 2 δεδωκότι M δεδοικότι U 4 ἡ < M 5 τὴν — αὐτοῖς] denn deshalb sind sie S 5f κατασκευάζονται] καὶ δι’",
          "candidate_score": 0.590847,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3020",
          "psc_text": "S 20 περὶ τοῦ] περὶ αὐτοῦ M 22 νομίζεσθαι εἶναι] genannt werden S 23 ἀθετήσας . . . τὴν θείαν ἐντολήν] der gesündigt hat S | vor τὴν θ. ἐντολὴν + πρὸς U 24 τὴν ἀπὸ] τῆς ἀπὸ M | αὐτῶν] ihn S 25 καλύψαντες M | πότερον] wie S 26 ἑαυτῷ Pet.] ἑαυτῶν MU | ἀχόμενα U | γένηται M 27 ἔφην] sprach er S Μανθάνω, ἔφη, καὶ οὐδέν τι δέομαι δεύτερον ἀκοῦσαι, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐκ ὀρθῶς εἰπών. ἀνάκη γὰρ μοι δεδωκότι τοὺς δερματίνου χιτῶνας εἶναι τὰ σώματα ὁμολογεῖν, καὶ πρὶν εἰς τὸ σῶμα τὴν ψυχὴν ἐληλυθέναι ἡμαρτηκέναι, ἐνθ’ ὧν πρὸ τῆς κατασκευῆς αὐτῶν ἡ παράβαοις ἐγένετο, — διὰ τὴν παράβασιν γὰρ οἱ χιτῶνες αὐτοῖς κατγασκευάζονται καὶ οὐχ ἡ παράβασις διὰ τοὺς χιτῶνας γίγνεται — καὶ ταύτης ταύτης τῆς ὁμολογίας συγκαταίθεσθαι ὡς οὐ τὸ σῶμα τοῦτο παραίτιον κακίας εστίν, ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ψυχὴ ἐν ἑαυτῇ διὸ κἂκ μὴ",
          "candidate_score": 0.590269,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1404",
          "psc_text": "τῶν ἐντυγχανόντων, ἀλλὰ εἰς ἀποτροπήν, πρὸς τὸ μὴ πλησιάσαι μιᾷ τῶν προειρημένων αἱρέσεων ἢ τῶν μετέπειτα, ἀλλὰ ἀναγνόντας τὰ γεγραμμένα παρ᾿ αὐτοῖς καὶ γνόντας τὰ ᾀδόμενα καὶ καταγνόντας τῆς ἑκάστης αὐτῶν πλάνης τε καὶ ἑρπετώδους μοχθηρίας ἀποφεύγειν τε καὶ ὡς εἶπον μὴ πλησιάζειν. διψάδα γάρ τινα ἔχιδνάν φασιν οἱ ἱστορήσαντες, ἣ οὕτως ἔοικεν λύμην τοιάνδε ἐμποιεῖν· ἐν τόποις γάρ τισιν, ὅπου πύελοι ἐν ταῖς πέτραις ἢ λιβάδες εἰσὶ μικραὶ ἀπὸ πετρῶν χεόμεναι εἰς ὑποδοχήν τινα, V M —16 Joh. Cyparissiota VIII 10; Migne 152, 920 1 ὅτι] Dind. ἅτε Öh. 2 συνετάξαμεν hinter παρεθήκαμεν getilgt Vcorr | δὲ *] γὰρ auf Rasur Vcorr γὰρ M 4 vor πιστεύομεν + >? * | πάντῃ ὡς Job. Cyp. 6 τε < M 8 <τοῦ κυρίου> * 9 θεὸν am Rande Vcorr 12 τούτων δὲ *j οὕτως τε V M 16 κατὰ πλάτος Oporinus] κατὰ πλά- τους V M 17 ἀντιθέσει *] ὑποθέσει",
          "candidate_score": 0.58992,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3163",
          "psc_text": "οὐ γὰρ τὸ μὴ θνῇσκον, ἀλλὰ τὸ θνῇσκον κλίνεται. θνῄσκει δὲ σάρξ, ψυχὴ γὰρ ἀθάνατος, καὶ τοίνυν εἰ ἡ Μὴ ἀθάνατος, σῶμα δὲ 6 νεκρός, οἱ λέγοντες ἀνάστασιν μὲν εἶναι, σαρκὸς δὲ μὴ εἶναι, ἀρνοῦνται μὴ εἶναι ἀνάστασιν, ὅτι μὴ τὸ ἑστὸς ἀλλὰ τὸ πεπτωκὸς καὶ 14 Arnos 9, 11 — 16 Dan. 12, 2 M U S Pa 1 ὁ < Pa 1 f εἶναι — ἐλέγομεν < S 2 λέγομεν U λέγωμεν Pa wie S 3 δὲ] und S < Pa Ι πεφυκὸς < S Ι λέγεται] wir sagen S 3f οὐ χρυσός < S 4 — 6 εἰ δὲ ἦν — λέγεται < Pa 4 ἐλέγετο ἂν] sagten 4 f ἐπεὶ ἐπεὶ — χρυσὸς λέγεται < S 5 <ἐγγὺς> Pet. 6 οὐ χρυσὸς ἀλλ’ < οὕτω U Ι ὡς ἀγγέλους < S 7 ἔσεσθαι hinter ἀναστάσει U Ι λέγοντα Pa ἐν τῇ ἀναστάσει < M Ι αὐτὸ",
          "candidate_score": 0.58949,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3009",
          "psc_text": "Bonwetsch καθάπερ γυναῖκες ἔξωθεν ὡραϊζόμεναι πρὸς ἀπάτην ἐντέχνως, * ἐὰν μὴ τις πεφυλαγμένως αὐτοῖς τῶι ἔτι νεωτέρων προσβλέψῃ τῇ πίστει καὶ νηπτικῶνς. ὅθεν εὐλαβητέον πρὸ τοῦ καταμαθεῖν ἀσφαλῶς εἰς τὴν δαρδίαν εἰσδέξασθαι τὸν τοιοῦτον λόγον· καὶ γὰρ φθάνουσιν οἱ ἐξαπατῶντες πολλάκις τοὺς διστάζοντας, καθάπερ δὴ καὶ αἱ Σειρῆνες τοὺς φεύγοντας αὐτάς, μακρόθεν τὸ μισάνθρωπον τῇ καλλιφωνίᾳ. ἢ πῶς, ὦ Αὐξέντιε, ἔφην ἐγώ, <δοκεῖ > σοὶ ταῦτα τίθεσθαι; καὶ ὃς ἀπεκρίνατο· Οὕτως καθάπερ καὶ σοί. Οὐκοῦν πάντως τῶν ἑτεροδόξων τοὺς σοφιστὰς μιμητὰς εἰδώλων ἀληθείας εἶναι λέγωμεν, ἀλήθειαν μὴ γινώσκοντας, καθάπερ ζωγράφους; καὶ γὰρ οὗτοι μιμεῖσθαι μὲ ναυπηγοὺς καὶ πλοῖα καὶ κυβερνήτας ἐπιειροῦσι, ναυπηγεῖν καὶ κυβερνᾶν οὐ γινώσκοντες. οὐκοῦν ἀποξένοτες <εἱ > θέλεις τὰ χρώματα πείθωμεν αὐτῶν τὰ θαυμάζοντα τὰς τοιαύτας γραφὰς παιδία, ὅτι οὔτε τὸ πλοῖον τοῦτο πλοῖόν ἐστιν οὔτε ὁ κυβερνήτης κυβερνήτης, ἀλλὰ τοῖχος ἔξωθεν πρὸς τέρψιν χρώμασι κα γραφαῖς κεκοσμημένος καὶ ὅτι μιμηταὶ μὲν εἰδώλου πλοίου καὶ κυβερνήτου οἱ",
          "candidate_score": 0.589134,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_21_23",
          "bdc_text": "Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten . die unsernn oder Berner , sagen :",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2954",
          "psc_text": "ὅτι ὅλης. ἐὰν δὲ προσαπορήσωμεν, συμπεριφερόμενοι τῇ ἀκεραιότητι αὐτῶν καὶ οὐδὲν περὶ τοῦ ῥευστῆν *, ἐξετάζοντες. εἰ συναναστήσονται τὰ ἀπορρεύσαντα ἐν φλεβοτομίαις αἴματα καὶ τἁ ἐκτακεῖσαι ἐν νόσοις σάρκες καὶ τρίχες πᾶσαι αἱ πώποτε γενόμεναι ἡμῶν ἤ μόναι αἰ ἐπὶ τῷ τέλει πρὸς τῇ ἐξόδῳ, θλιβόμενοι ὁτὲ μὲν προσκόπτουσι [καὶ] τῇ γινομένῃ ἐξετάσει, 1 Psal. 1, 5 M U 5-S. 420,6 aus Methodius wiederholt S. 421,2-422, 1 (= Method.; dazu der von Bonwetsch in seiner frühern Ausgabe S. 88, 34ff übersetzte slavische Text=Method.slav.); den an unserer Stelle vorliegenden Text hat Epiph. jedoch unmittelbar aus Origenes geschöpft 1 οὕτως *]ὡς ΜU| λέγει + <γοῦν>?* 2 οἱ<U 4 σκωπωλῶς Μ 5 φησίν<Μethod. 6 τοὺς ἀσεβεῖς <U 6f καὶ τῆς — καταξιοῦσθαι<Μethod. 7f καὶ ποταπὴν—σαμηνίζοντες<Μethod. 8 γὰρ<U | δοκῶσι] προσδοκῶσι Μ δόξωσι U 9 ἡ βάσανος]ἡ ἀνάστασις Μethod. slav. | διελέγχει Μethod. slav. | τὸ ἐξῆς ἀκόλουθον *]τὸ ἐξῆς ἀκολούθως Μ U τὰ",
          "candidate_score": 0.588558,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_23_25",
          "bdc_text": "die unsernn oder Berner , sagen : \"Wir wöllend nienan hinnirgends an einer Zusammenkunft teilnehmen. , wir habind den vor ein antwurt\" . Und wenn wir schon kummind und Berner nitt , so ists aberwieder .",
          "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_993",
          "psc_text": "τὸ σπέρμα τοῦτο καὶ ἐγκύμονα γενομένην ἀποκυῆσαι Νοῦν, ὅμοιόν τε καὶ ἴσον τῷ προβαλόντι καὶ μόνον χωροῦντα τὸ μέγεθος τοῦ πατρός· τὸν δὲ Νοῦν τοῦτον καὶ Μονογενῆ καλοῦσι καὶ Πατέρα καὶ ἀρχὴν τῶν πάντων. συμπροβεβλῆσθαι δὲ αὐτῷ Ἀλήθειαν καὶ εἶναι ταύτην πρώτην καὶ ἀρχέγονον Πυθαγορικὴν τετρακτύν, ἥν καὶ ῥίζαν τῶν πάντων καλοῦσιν. ἔστιv γὰρ Βυθὸς καὶ Σιγή, ἔπειτα Νοῦς καὶ Ἀλήθεια. αἰσθόμενον δὲ τὸν Μονογενῆ τοῦτον ἐφ᾿ οἷς προεβλήθη, προβαλεῖν καὶ αὐτὸν Λόγον καὶ Ζωήν, πατέρα πάντων τῶι μετ’ αὐτὸν ἐσομένων καὶ ἀρχὴν καὶ μόρφωσιν παντὸς τοῦ Πληρώματος· ἐκ δὲ τοῦ Λόγου καὶ τῆς Ζωῆς προβεβλῆσθαι κατὰ συζυγίαν Ἄνθρωπον καὶ Ἐκκλησίαν. καὶ εἶναι ταύτην ἀρχέγονον Ὀγδοάδα, ρίζαν καὶ ὑπόστασιν τῶν πάντων, τέτρασιν ὀνόμασι παρ᾿ αὐτοῖς καλουμένην, Βυθῷ καὶ Νῷ καὶ Λόγῳ καὶ Ἀνθρώπῳ. εἶναι γὰρ αὐτῶν ἕκαστον ἀρρενόθηλυν, οὕτως· πρῶτον τὸν Προπάτορα ἡνῶσθαι κατὰ συζυγίαν τῇ ἑαυτοῦ Ἐννοίᾳ, τὸν δὲ Μονογενῆ τουτέστιν τὸν Νοῦν τῇ Ἀληθείᾳ, τὸν δὲ Λόγον τῇ",
          "candidate_score": 0.588059,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 19,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1",
      "max_score": 0.681861,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28_30",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis . Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_208",
          "psc_text": "quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent agnoscere. sic enim erunt sine mendacio, quales in Apocalypsi apparuerunt. ac per hoc quamdiu nondum est in caelesti sublimitate perfectio, inuituperabiles facit in humilitate confessio. § 50 Sed rursus, ne per occasionem huius sententiae quisquam cum mortifera securitate peccaret seque trahendum permitteret tamquam mox delendis facili confessione peccatis, continuo subiecit: filioli mei, haec scripsi uobis, ut non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus ad patrem Iesum Christum iustum; et ipse propitiator est peccatorum nostrorum. nemo itaque a peccato tamquam rediturus abscedat nec se huius modi quasi 1 cf. Apoc. 14, 4. 5 5 I Ioh. 1, 8-10 20 I",
          "candidate_score": 0.681861,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_208",
          "psc_text": "quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent agnoscere. sic enim erunt sine mendacio, quales in Apocalypsi apparuerunt. ac per hoc quamdiu nondum est in caelesti sublimitate perfectio, inuituperabiles facit in humilitate confessio. § 50 Sed rursus, ne per occasionem huius sententiae quisquam cum mortifera securitate peccaret seque trahendum permitteret tamquam mox delendis facili confessione peccatis, continuo subiecit: filioli mei, haec scripsi uobis, ut non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus ad patrem Iesum Christum iustum; et ipse propitiator est peccatorum nostrorum. nemo itaque a peccato tamquam rediturus abscedat nec se huius modi quasi 1 cf. Apoc. 14, 4. 5 5 I Ioh. 1, 8-10 20 I",
          "candidate_score": 0.681163,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_208",
          "psc_text": "quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent agnoscere. sic enim erunt sine mendacio, quales in Apocalypsi apparuerunt. ac per hoc quamdiu nondum est in caelesti sublimitate perfectio, inuituperabiles facit in humilitate confessio. § 50 Sed rursus, ne per occasionem huius sententiae quisquam cum mortifera securitate peccaret seque trahendum permitteret tamquam mox delendis facili confessione peccatis, continuo subiecit: filioli mei, haec scripsi uobis, ut non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus ad patrem Iesum Christum iustum; et ipse propitiator est peccatorum nostrorum. nemo itaque a peccato tamquam rediturus abscedat nec se huius modi quasi 1 cf. Apoc. 14, 4. 5 5 I Ioh. 1, 8-10 20 I",
          "candidate_score": 0.649577,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_207",
          "psc_text": "K 16 cathecumeni C1 cathecumini CaKZABRTa catecumeni Pl catecumini GMXEN caticumini SH 17 uero] ergo N baptizantes B oranti B 18 et alt. om. MENX gregis MENX ac K 19 se] sed X 20 gloriari debere E 22 secuntur SARBGMNXf amissa; sed quia eadem ipsa Apocalypsis, ubi tales tali reue. lati sunt, etiam hinehinc eos laudat, quod in ore eorum non sit inuentum mendacium, meminerint etiam in hoc esse ueraces, ne se audeant dicere non habere peccatum. idem quippe Iohannes, qui illud uidit, hoc dixit: si dixerimus, quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et ueritas in nobis non est. quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent",
          "candidate_score": 0.649158,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_30",
          "bdc_text": "Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ?",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_208",
          "psc_text": "quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent agnoscere. sic enim erunt sine mendacio, quales in Apocalypsi apparuerunt. ac per hoc quamdiu nondum est in caelesti sublimitate perfectio, inuituperabiles facit in humilitate confessio. § 50 Sed rursus, ne per occasionem huius sententiae quisquam cum mortifera securitate peccaret seque trahendum permitteret tamquam mox delendis facili confessione peccatis, continuo subiecit: filioli mei, haec scripsi uobis, ut non peccetis. et si quis peccauerit, aduocatum habemus ad patrem Iesum Christum iustum; et ipse propitiator est peccatorum nostrorum. nemo itaque a peccato tamquam rediturus abscedat nec se huius modi quasi 1 cf. Apoc. 14, 4. 5 5 I Ioh. 1, 8-10 20 I",
          "candidate_score": 0.643694,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_207",
          "psc_text": "K 16 cathecumeni C1 cathecumini CaKZABRTa catecumeni Pl catecumini GMXEN caticumini SH 17 uero] ergo N baptizantes B oranti B 18 et alt. om. MENX gregis MENX ac K 19 se] sed X 20 gloriari debere E 22 secuntur SARBGMNXf amissa; sed quia eadem ipsa Apocalypsis, ubi tales tali reue. lati sunt, etiam hinehinc eos laudat, quod in ore eorum non sit inuentum mendacium, meminerint etiam in hoc esse ueraces, ne se audeant dicere non habere peccatum. idem quippe Iohannes, qui illud uidit, hoc dixit: si dixerimus, quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et ueritas in nobis non est. quodsi confessi fuerimus delicta nostra, frdelisfidelis est et iustus, ut dimittat nobis peccata nostra et purget nos ab omni iniquitate. quodsi dixerimus, quoniam non peccauimus, mendacem faciemus eum, et uerbum eius non erit in nobis. hoc certe non illis aut illis, sed christianisChristianis omnibus dicitur, ubi et uirgines se debent",
          "candidate_score": 0.643247,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_20_22",
          "bdc_text": "ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten .",
          "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa060.opp-lat1_window_183",
          "psc_text": "domino B 20 omnibus] hominibus K afluenter PKR effluenter X et non inproperat om. y inproperat] impat R dabitur] dominabitur T dabitur ei. sapientes autem esse uirgines decet, ne lampades earum extinguantur. quomodo sapientes nisi non alta sapientes, sed humilibus consentientes? dixit enim homini ipsa sapientia: ecce pietas est sapientia. si ergo nihil habes, quod non accepisti, noli altum sapere, sed time, et noli modicum diligere, quasi a quo tibi modicum dimissum est, sed potius multum dilige, a quo tibi multum tributum est. si enim diligit, cui donatum est, ne redderet, quanto magis debet diligere, cui donatum est, ut haberet! nam et quisquis ab initio pudicus permanet, ab illo regitur; et quisquis ex inpudico pudicus fit, ab illo corrigitur; et quisquis usque in finem inpudicus est, ab illo deseritur. hoc autem ille occulto iudicio facere potest, iniquo non potest. et fortasse ideo latet, ut plus timeatur et minus superbiatur. §",
          "candidate_score": 0.615909,
          "ce_score": null
        }
      ]
    },
    {
      "rank": 20,
      "cf_id": "cf021",
      "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis",
      "max_score": 0.680388,
      "ce_confirmed": false,
      "evidence": [
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1850",
          "psc_text": "vita. Sed ista impoenitentia vel cor impoenitens quamdiu quisque in hac carne vivit, non potest judicari. De nullo enim desperandum est, quamdiu patientia Dei ad poenitentiam adducit, nec de hac vita rapit impium, qui non mortem vult impii, quantum ut revertatur et vivat (Ezech. XVIII, 23). Paganus est hodie: unde scis, utrum sit futurus crastino Christianus? Judaeus infidelis est hodie: quid si cras credat in Christum? Haereticus est hodie: quid si cras sequatur catholicam veritatem? Schismaticus est hodie: quid si cras amplectatur catholicam pacem? Quid si isti, quos in quocumque genere erroris notas, et tanquam desperatissimos damnas, antequam finiant istam vitam, agant poenitentiam, et inveniant veram vitam in futuro? Proinde, fratres, etiam ad hoc vos admoneat, quod ait Apostolus: Nolite ante tempus quidquam judicare (I Cor. IV, 5) . Haec enim blasphemia Spiritus, cui nunquam est ulla remissio (quam non omnem, sed quamdam intelleximus, eamque perseverantem duritiam cordis impoenitentis vel",
          "candidate_score": 0.680388,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2526",
          "psc_text": "mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam. etc. Cap. X, V\\. 38-42. CAPUT PRIMUM. 1. Unitas commendatur. Verba Domini nostri Jesu Christi, quae modo ex Evangelio recitata sunt, admonent nos, esse unum aliquid quo tendamus, quando in hujus saeculi multitudine laboramus. Tendimus autem adhuc peregrinantes, nondum manentes; adhuc in via, nondum in patria; adhuc desiderando, nondum fruendo. Tamen tendamus, et sine pigritia et sine intermissione tendamus, ut aliquando pervenire valeamus. 2. Christus pascendum se praebere dignatur. Martha et Maria duae sorores erant, ambae non solum carne, sed etiam religione germanae; ambae Domino cohaeserunt, ambae Domino in carne praesenti concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere",
          "candidate_score": 0.67811,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_29_31",
          "bdc_text": "Interim certum est nolle nos in hoc aut alio religionis negotio quicquam ambigui aut obscuri recipere , etiamsi omnes , qui nunc vivunt , nos damnent . Quid vero potuit dici apertius , quam quod professi sumus illa nostra confessione et responsione ? In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4120",
          "psc_text": "quia magno bono abundabitis, si tam magno malo carebitis. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CLXXXI . De verbis Epistolae I Joannis, cap. I, 8, 9, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Contra Pelagianos. CAPUT PRIMUM. 1. Nemo hic vivit sine peccato. Beatissimus Joannes apostolus salubriter et veraciter scribens, inter caetera ait: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Si autem confessi fuerimus peccata nostra, fidelis est et justus, qui dimittat nobis peccata, et mundet nos ab omni iniquitate. His verbis docuit beatus Joannes, imo ipse Dominus Jesus non se tacens per Joannem, neminem in ista carne, in isto corruptibili corpore, in ista terra, in isto maligno saeculo, in ista vita tentationibus plena, neminem hic vivere sine peccato. Absoluta sententia est, nec expositore indiget: Si dixerimus quia peccatum non habemus. Quis est enim qui",
          "candidate_score": 0.676653,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3770",
          "psc_text": "Praecipe divitibus hujus mundi, non superbe sapere, neque sperare in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, qui praestat nobis omnia abundanter ad fruendum: divites sint in operibus bonis, facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam (I Tim. VI, 17-19) . Audisti, agnovisti, didicisti, tenuisti, fecisti. Fac quod facis, noli pigrescere, noli cessare. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22). Bene fecisti homini, ingratus est homo: non te poeniteat bene fecisse, ne fundas poenitendo quod implesti miserando: dic in corde tuo, Non videt iste in quem feci, videt ille propter quem feci; quia iste si videret, si ingratus non esset, sibi potius quam mihi prodesset. Ad Deum me teneam, quem non latet quod facio; non solum quod facio, sed etiam quod corde facio: illum sperem retributorem, qui facti mei non quaerit testem. Talis es, et forte in populo Dei stat juxta",
          "candidate_score": 0.668349,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_0_2",
          "bdc_text": "Gratiam et vitae innocentiam a domino . Quibusde loquaris , observandissime Myconi , cum aisEbenda , Z. 32f. : \"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3827",
          "psc_text": "12, et I, 24) ; ideo regnaturi sunt cum Filio Dei? Absit. Discernenda est ergo fides daemonum a fide sanctorum. Plane discernenda vigilanter et diligenter. Nam et Petrus hoc dixit Domino dicenti, Quem me esse dicitis? Tu es Christus Filius Dei vivi. Et Dominus: Beatus es, Simon Bar-Jona (Matth. XVI, 15-17) . O Domine, hoc tibi dixerunt et daemones: quare ipsi non sunt beati? Quare? Quia daemones hoc dixerunt timore, Petrus amore. Ideo initium est a fide. Sed quali fide? Quam definivit Apostolus: Neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium, sed fides. Dic quae fides? Quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . Hanc daemones non habent fidem, quae per dilectionem operatur: sed soli servi Dei, soli sancti Dei, soli fide filii Abrahae, soli filii dilectionis, filii promissionis; ideo dicta est et charitas. Tria illa dicta sunt ab Apostolo, Pax fratribus, et charitas cum fide. Pax fratribus. Unde pax? Et charitas.",
          "candidate_score": 0.667777,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_31_33",
          "bdc_text": "In his erimus et iuvante Christi gratia perseverabimus in finem Vgl. Mt 10 , 22 ; 24 , 13. . Vale una cum tuis , cum uxoreMargret , s. HBBW V [Nr. 656 ] , S. 380 , Anm. 18. , Gastio , reliquis .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3770",
          "psc_text": "Praecipe divitibus hujus mundi, non superbe sapere, neque sperare in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, qui praestat nobis omnia abundanter ad fruendum: divites sint in operibus bonis, facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam (I Tim. VI, 17-19) . Audisti, agnovisti, didicisti, tenuisti, fecisti. Fac quod facis, noli pigrescere, noli cessare. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22). Bene fecisti homini, ingratus est homo: non te poeniteat bene fecisse, ne fundas poenitendo quod implesti miserando: dic in corde tuo, Non videt iste in quem feci, videt ille propter quem feci; quia iste si videret, si ingratus non esset, sibi potius quam mihi prodesset. Ad Deum me teneam, quem non latet quod facio; non solum quod facio, sed etiam quod corde facio: illum sperem retributorem, qui facti mei non quaerit testem. Talis es, et forte in populo Dei stat juxta",
          "candidate_score": 0.663499,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2908",
          "psc_text": "Praecessit enim fides nostra, ut dicamus, Credidi, propter quod locutus sum (Psal. CXV, 10) . Loquor ergo quod credo: utrum etiam utcumque video, ille magis videt; hoc videre vos non potestis. Sed cum dixero, qui videt quod dico, sive credat et me videre quod dixi, sive non credat, quid ad me illud? Sinceriter videat, et de me quod vult credat. CAPUT VI. 8. Arianorum error in verbis dominicis. -- Non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Hic Arianorum error exsurgit: sed exsurgit, ut cadat; quia non humiliatur, ut surgat. Quid est quod te movit? Filium minorem vis dicere. Audisti enim, Non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem. Minorem vis ex hoc Filium dici: novi hoc, novi, hoc te movit: crede minorem non esse, videre nondum potes, crede, hoc est quod paulo ante dicebam. Sed quomodo, inquies, contra verba ipsius crediturus",
          "candidate_score": 0.662282,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3320",
          "psc_text": "in verbis intelligimus quid petere debeamus. Petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum. Petite, et accipietis, in nomine meo. Sed quid? Non nihil: quid autem? Ut gaudium vestrum sit plenum: id est, hoc petite quod vobis sufficiat. Nam quando petis nihil: qui bibet de hac aqua, sitiet iterum (Joan. IV, 13). Mittit in puteum hydriam cupiditatis, levat unde bibat, ut iterum sitiat. Petite ut gaudium vestrum sit plenum: id est, ut satiemini, non ut ad tempus delectemini. Petite quod vobis sufficiat: dicite vocem Philippi, Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit vobis Dominus, Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me videt, videt et Patrem (Joan, XIV, 8, 9). Ergo gratias agite Christo pro vobis infirmantibus, et fauces satiandas parate Christi divinitati. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CXLVI . De verbis Evangelii Joannis, Simon Joannis diligis me? etc. Cap. XXI, V\\. 15-17. CAPUT PRIMUM. 1.",
          "candidate_score": 0.658449,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4005",
          "psc_text": "Unus egit gratias: caeteri Judaei erant: ille alienigena erat, gentes alienigenas significabat, numerus ille Christo decimas dedit. Illi ergo debemus quod sumus, quod vivimus, quod intelligimus: quod homines sumus, quod bene viximus, quod recte intelleximus, illi debemus. Nostrum nihil, nisi peccatum quod habemus. Quid enim habes, quod non accepisti (I Cor. IV, 7)? Vos ergo, maxime qui scitis quid audiatis, curandum ab aegritudine, mundatum a varietate sursum cor ponite, et Deo gratias agite. SERMO CLXXVII . De verbis Apostoli, Nihil in hunc mundum intulimus, sed nec auferre aliquid possumus, etc. I Tim. cap. VI, V\\. 7-19. 1. Avaritia verbis apud omnes damnatur, non factis. Sermonis nostri propositio, apostolica lectio. Nihil, inquit, intulimus in hunc mundum, sed nec auferre aliquid possumus: victum et tegumentum habentes, his contenti simus. Nam qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem et in laqueum, et in desideria multa et noxia, quae mergunt homines in interitum et",
          "candidate_score": 0.656658,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11_13",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ? Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1783",
          "psc_text": ". SERMO LXIX . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XI, 28, 29, Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, etc.. CAPUT PRIMUM. 1. Unde hic labor. Audivimus in Evangelio Dominum exhilaratum spiritu dixisse Deo Patri: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Ita, Pater, quoniam sic placitum est coram te. Omnia mihi tradita sunt a Patre meo: et nemo agnoscit Filium, nisi Pater; neque Patrem quis agnoscit, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare. In clamando laboramus, in audiendo laboratis. Audiamus ergo eum qui sequitur, et dicit: Venite ad me, omnes qui laboratis. Quare enim omnes laboramus, nisi quia sumus homines mortales, fragiles, infirmi, lutea vasa portantes, quae faciunt invicem angustias? Sed si angustantur vasa carnis, dilatentur spatia charitatis. Quid ergo dicit, Venite ad me, omnes qui laboratis, nisi ut non laboretis? Denique promissio ejus in promptu",
          "candidate_score": 0.651657,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4005",
          "psc_text": "Unus egit gratias: caeteri Judaei erant: ille alienigena erat, gentes alienigenas significabat, numerus ille Christo decimas dedit. Illi ergo debemus quod sumus, quod vivimus, quod intelligimus: quod homines sumus, quod bene viximus, quod recte intelleximus, illi debemus. Nostrum nihil, nisi peccatum quod habemus. Quid enim habes, quod non accepisti (I Cor. IV, 7)? Vos ergo, maxime qui scitis quid audiatis, curandum ab aegritudine, mundatum a varietate sursum cor ponite, et Deo gratias agite. SERMO CLXXVII . De verbis Apostoli, Nihil in hunc mundum intulimus, sed nec auferre aliquid possumus, etc. I Tim. cap. VI, V\\. 7-19. 1. Avaritia verbis apud omnes damnatur, non factis. Sermonis nostri propositio, apostolica lectio. Nihil, inquit, intulimus in hunc mundum, sed nec auferre aliquid possumus: victum et tegumentum habentes, his contenti simus. Nam qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem et in laqueum, et in desideria multa et noxia, quae mergunt homines in interitum et",
          "candidate_score": 0.651307,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_10_12",
          "bdc_text": "vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant : \"Et quis finis ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1462",
          "psc_text": "fons vitae (Psal. XXXV, 10) . CAPUT V. 5. Misericordes. Attende quod sequitur: Beati misericordes, quoniam ipsorum miserebitur Deus. Fac, et fiet: fac cum altero, ut fiat tecum. Quia abundas et eges: abundas temporalibus, eges aeternis. Mendicum hominem audis, mendicus ipse Dei es. Petitur a te, et petis. Quod egeris cum petitore tuo, hoc aget Deus cum suo. Et plenus et inanis es: imple inanem de plenitudine tua, ut de Dei plenitudine impleatur inanitas tua. CAPUT VI. 6. Mundicordes. Attende quod sequitur: Beati mundicordes, hoc est, qui mundi corde sunt; quoniam ipsi Deum videbunt. Hic est finis amoris nostri; finis quo perficiamur, non quo consumamur. Finitur cibus, finitur vestis: cibus, quia consumitur edendo; vestis, quia perficitur texendo. Et illud finitur, et illud: sed finis iste pertinet ad consumptionem, ille ad perfectionem. Quidquid agimus, quidquid bene agimus, quidquid nitimur quidquid laudabiliter aestuamus, quidquid inculpabiliter desideramus, ad Dei visionem cum venerit, plus",
          "candidate_score": 0.651058,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4120",
          "psc_text": "quia magno bono abundabitis, si tam magno malo carebitis. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CLXXXI . De verbis Epistolae I Joannis, cap. I, 8, 9, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Contra Pelagianos. CAPUT PRIMUM. 1. Nemo hic vivit sine peccato. Beatissimus Joannes apostolus salubriter et veraciter scribens, inter caetera ait: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Si autem confessi fuerimus peccata nostra, fidelis est et justus, qui dimittat nobis peccata, et mundet nos ab omni iniquitate. His verbis docuit beatus Joannes, imo ipse Dominus Jesus non se tacens per Joannem, neminem in ista carne, in isto corruptibili corpore, in ista terra, in isto maligno saeculo, in ista vita tentationibus plena, neminem hic vivere sine peccato. Absoluta sententia est, nec expositore indiget: Si dixerimus quia peccatum non habemus. Quis est enim qui",
          "candidate_score": 0.650533,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_4120",
          "psc_text": "quia magno bono abundabitis, si tam magno malo carebitis. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CLXXXI . De verbis Epistolae I Joannis, cap. I, 8, 9, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Contra Pelagianos. CAPUT PRIMUM. 1. Nemo hic vivit sine peccato. Beatissimus Joannes apostolus salubriter et veraciter scribens, inter caetera ait: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis non est. Si autem confessi fuerimus peccata nostra, fidelis est et justus, qui dimittat nobis peccata, et mundet nos ab omni iniquitate. His verbis docuit beatus Joannes, imo ipse Dominus Jesus non se tacens per Joannem, neminem in ista carne, in isto corruptibili corpore, in ista terra, in isto maligno saeculo, in ista vita tentationibus plena, neminem hic vivere sine peccato. Absoluta sententia est, nec expositore indiget: Si dixerimus quia peccatum non habemus. Quis est enim qui",
          "candidate_score": 0.65036,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2038",
          "psc_text": "legem tuam. Non enim auditores legis justi sunt apud Deum. Sed quia factores legis justificabuntur (Rom. II, 13), et fides per dilectionem operatur (Galat. V, 6): Pax multa, inquit, diligentibus legem tuam, et non est eis scandalum. Concinit huic sententiae etiam quod audiendo et respondendo cantavimus: Mites autem haereditate possidebunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis (Psal. XXXVI, 11) . Quia, Pax multa diligentibus legem tuam. Ipsi enim mites, qui diligunt legem Dei. Beatus enim vir, quem tu erudieris, Domine, et ex lege tua docueris eum; ut mitiges eum a diebus malignis, donec fodiatur peccatori fovea (Psal. XCIII, 12, 13) . Quam diversae videntur Scripturae voces, et in unam sententiam sic confluunt atque concurrunt, ut quidquid audire potueris de fonte illo uberrimo, acquiescas et tu, concordes veritati amicus, pace plenus, charitate fervidus, contra scandala munitus. 2. Mites in pressura, contra scandalum securi. Propositum est ergo videre, vel quaerere, vel discere,",
          "candidate_score": 0.649749,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3619",
          "psc_text": "Quod ait Apostolus: Qui vocat ea quae non sunt, tanquam ea quae sunt (Id. IV, 17) . Si jam esses, non praedestinareris; nisi aversus esses, non vocareris; nisi impius esses, non justificareris, nisi terrenus et abjectus esses, non glorificareris. Quis ergo prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Quid ergo reddimus? Ipsi gloria (Rom. XI, 36) . Quia non eramus, quando sumus praedestinati; quia aversi eramus, quando sumus vocati; quia peccatores eramus, quando sumus justificati: agamus Deo gratias, ne remaneamus ingrati. CAPUT IV. 4. Justificati utrum jam simus. Lucta hic in justificatis manens. Proposueramus autem considerare de his quatuor rebus quid jam consecuti fuerimus, quid adhuc adipiscendum exspectemus. Praedestinati enim jam sumus et antequam essemus. Vocati sumus, quando christiani facti sumus. Jam ergo et hoc habemus. Justificati, quid? Quid est, justificati? Audemus dicere, jam hoc tertium habere nos? Et erit",
          "candidate_score": 0.649526,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3320",
          "psc_text": "in verbis intelligimus quid petere debeamus. Petite, et accipietis, ut gaudium vestrum sit plenum. Petite, et accipietis, in nomine meo. Sed quid? Non nihil: quid autem? Ut gaudium vestrum sit plenum: id est, hoc petite quod vobis sufficiat. Nam quando petis nihil: qui bibet de hac aqua, sitiet iterum (Joan. IV, 13). Mittit in puteum hydriam cupiditatis, levat unde bibat, ut iterum sitiat. Petite ut gaudium vestrum sit plenum: id est, ut satiemini, non ut ad tempus delectemini. Petite quod vobis sufficiat: dicite vocem Philippi, Domine, ostende nobis Patrem, et sufficit nobis. Dicit vobis Dominus, Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me videt, videt et Patrem (Joan, XIV, 8, 9). Ergo gratias agite Christo pro vobis infirmantibus, et fauces satiandas parate Christi divinitati. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CXLVI . De verbis Evangelii Joannis, Simon Joannis diligis me? etc. Cap. XXI, V\\. 15-17. CAPUT PRIMUM. 1.",
          "candidate_score": 0.649433,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_397",
          "psc_text": "Si autem quaeras a me, quomodo eis bene utatur Deus: fateor, Dei consilium, sicut homo, explicare non possum. Novi enim cum Paulo apostolo expavescere, quod etiam ille cum consideraret, expavit, et expavescens exclamavit: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit? aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi gloria in saecula saeculorum (Rom. XI, 33-36) . Nobis consideratio, admiratio, tremor, exclamatio: quia nulla penetratio. Ipsi autem quid? Gloria in saecula saeculorum. Sive de vasis in honorem, sive de vasis in contumeliam, ipsi gloria in saecula saeculorum. Alios coronat, alios damnat, nusquam errat: alios probat, de aliis probat, omnes ordinat. CAPUT IV. 4. Ad quid mali in mundo. Quid faciunt, inquit, in hoc mundo homines mali? Responde mihi, in fornace",
          "candidate_score": 0.649115,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3619",
          "psc_text": "Quod ait Apostolus: Qui vocat ea quae non sunt, tanquam ea quae sunt (Id. IV, 17) . Si jam esses, non praedestinareris; nisi aversus esses, non vocareris; nisi impius esses, non justificareris, nisi terrenus et abjectus esses, non glorificareris. Quis ergo prior dedit illi, et retribuetur ei? Quoniam ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia. Quid ergo reddimus? Ipsi gloria (Rom. XI, 36) . Quia non eramus, quando sumus praedestinati; quia aversi eramus, quando sumus vocati; quia peccatores eramus, quando sumus justificati: agamus Deo gratias, ne remaneamus ingrati. CAPUT IV. 4. Justificati utrum jam simus. Lucta hic in justificatis manens. Proposueramus autem considerare de his quatuor rebus quid jam consecuti fuerimus, quid adhuc adipiscendum exspectemus. Praedestinati enim jam sumus et antequam essemus. Vocati sumus, quando christiani facti sumus. Jam ergo et hoc habemus. Justificati, quid? Quid est, justificati? Audemus dicere, jam hoc tertium habere nos? Et erit",
          "candidate_score": 0.648472,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_2_4",
          "bdc_text": "\"Video quosdam charitatis fraternae tam parum possidere , ut plus reluceat pertinaciae\" , non video . Certe 8 . martii scribit ad me Megander in haec verbaSiehe oben Nr. 965 , 2-6 ( mit Anm. 1f). :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2923",
          "psc_text": "in forma servi, servans oculis deificati formam Dei, ait illi: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Qui me videt, videt et Patrem (Joan. XIV, 21, 8, 9) . Patrem quaeris videre, me vide: vides me, et non vides me. Vides quod pro te assumpsi, non vides quod pro te servavi. Audi mandata, purga oculos. Quia qui diligit me, mandata mea custodit, et ego diligam eum. Tanquam custodienti mandata mea, et tanquam sanato per mandata mea, Ostendam me ipsum illi. CAPUT XI. 15. Videre Verbi non aliud a Verbo. Charitas capaces reddit ad capienda divina. Sensus loci propositi. Si ergo, fratres, videre non possumus quid sit videre Verbi, quo imus? quam visionem forte praepropere exigimus? quid nobis ostendi volumus quod videre non possumus? Ideo ista dicta sunt quae desideramus videre, non quod jam possimus capere. Videre enim Verbi si videas, forte in eo quod vides videre Verbi, ipsum Verbum",
          "candidate_score": 0.648167,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3620",
          "psc_text": "in justificatis manens. Proposueramus autem considerare de his quatuor rebus quid jam consecuti fuerimus, quid adhuc adipiscendum exspectemus. Praedestinati enim jam sumus et antequam essemus. Vocati sumus, quando christiani facti sumus. Jam ergo et hoc habemus. Justificati, quid? Quid est, justificati? Audemus dicere, jam hoc tertium habere nos? Et erit quisquam nostrum qui audeat dicere, Justus sum? Puto enim hoc esse, Justus sum, quod est, peccator non sum. Si audes hoc dicere, occurrit tibi Joannes: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Quid ergo? Nihil habemus de justitia? An habemus, sed non totum habemus? Hoc ergo quaeramus. Si enim aliquid habemus, et aliquid non habemus; crescat quod habemus, et implebitur quod non habemus. Ecce enim baptizati sunt homines, omnia illis peccata dimissa sunt, justificati sunt a peccatis; negare non possumus: restat tamen lucta cum carne, restat lucta",
          "candidate_score": 0.645442,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3830",
          "psc_text": "Si autem didicisti quod ait et ipse Apostolus, Ut qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31) ; confitere pacem, charitatem cum fide, non tibi esse nisi a Deo. Sed respondes mihi: Tu hoc dicis, proba quod dicis. Probo: ipsum Apostolum testem vocabo. Ecce habetis: Apostolus dixit, Pax fratribus, et charitas cum fide. Ipse dixit. Quid ipse dixit? Vide, sequitur, Pax fratribus, et charitas cum fide, a Deo Patre nostro et Domino Jesu Christo. Quid ergo habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis (I Cor. IV, 7)? Nam si gloriatus est Abraham, ex fide gloriatus est. Quae est fides plena et perfecta? Quae credit ex Deo esse omnia bona nostra, et ipsam fidem. Iterum dicit Apostolus, Misericordiam consecutus sum. O confessio! Non ait, Misericordiam consecutus sum, quia fidelis eram; sed, ut fidelis essem, misericordiam consecutus sum (Id. VII, 25) . CAPUT IV. 4. Gratia",
          "candidate_score": 0.644433,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19_21",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3621",
          "psc_text": "justitia? An habemus, sed non totum habemus? Hoc ergo quaeramus. Si enim aliquid habemus, et aliquid non habemus; crescat quod habemus, et implebitur quod non habemus. Ecce enim baptizati sunt homines, omnia illis peccata dimissa sunt, justificati sunt a peccatis; negare non possumus: restat tamen lucta cum carne, restat lucta cum mundo, restat lucta cum diabolo. Qui autem luctatur, aliquando ferit, aliquando percutitur; aliquando vincit, aliquando perimitur: quomodo de stadio exeat attenditur. Nam si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est. Item, si dixerimus quia justitiae nihil habemus, adversum Dei dona mentimur. Si enim justitiae nihil habemus, nec fidem habemus: si fidem non habemus, christiani non sumus. Si autem fidem habemus, jam aliquid habemus justitiae. Ipsum aliquid, vis nosse quantum sit? Justus ex fide vivit (Habac. II, 4; Rom. I, 17) : justus, inquam, ex fide vivit; quia credit quod non videt. CAPUT",
          "candidate_score": 0.644244,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3623",
          "psc_text": "Quia vidisti, credidisti. Et nos futuros intuens: Beati, inquit, qui non viderunt et crediderunt (Joan. XX, 28 et 29) . Non vidimus, audivimus, et credidimus. Beati praedicti sumus, et de justitia nihil habemus? Venit Dominus carnaliter ad Judaeos, et occisus est: non venit ad nos, et acceptus est. Populus quem non cognovi, servivit mihi, in obauditu auris obedivit mihi (Psal. XVII, 45) . Nos sumus, et de justitia nihil habemus? Omnino habemus. Grati simus ex eo quod habemus: ut addatur quod non habemus, et non perdamus quod habemus. Ergo et hoc tertium jam agitur in nobis. Justificati sumus: sed ipsa justitia, cum proficimus, crescit. Et quomodo crescit dicam, et vobiscum quodam modo conferam; ut unusquisque vestrum jam in ipsa justificatione constitutus, accepta scilicet remissione peccatorum per lavacrum regenerationis, accepto Spiritu sancto, proficiens de die in diem, videat ubi sit, accedat, proficiat et crescat, donec consummetur, non ut finiatur, sed ut",
          "candidate_score": 0.641708,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_28",
          "bdc_text": "Tu noster esse perge et tibi pollicere de nobis , quod de piis et veritatis iustaeque concordiae studiosis .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_596",
          "psc_text": "qui venit, et ait, Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Mitis et humilis corde Filius Dei Christus. Quid ergo? Ille dixit, Discite a me quia mitis sum et humilis corde: et nos ei diximus, Ne taceas, neque mitescas, Deus? Sed respondeat nobis: O homo, parum est quia tu non a me discis ut sis mitis, et me vis docere ne sim mitis? Videte, fratres, intendite, adjuvate nos, ut exeamus in ejus nomine (adjuvate nos pia intentione, casta oratione) ex his angustiis. Litigare videntur divina eloquia: contrarium putantur sonare, nisi adsit intellectus, et suscipiamus ab illo ipso, cui diximus, Deus, quis similis tibi? quod et ipse dixit, Intellectum tibi dabo (Psal. XXXI, 8) , suscipiamus. Novimus hoc: Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27) . Dicit Christus, ut inter se pacem habeant Christiani. Quomodo imitabuntur? quomodo audient, si ipsa divina eloquia pacem inter se",
          "candidate_score": 0.641017,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_18_20",
          "bdc_text": "Ich wölt , das man uns fry heruß sagte : \"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 . ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ?",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3620",
          "psc_text": "in justificatis manens. Proposueramus autem considerare de his quatuor rebus quid jam consecuti fuerimus, quid adhuc adipiscendum exspectemus. Praedestinati enim jam sumus et antequam essemus. Vocati sumus, quando christiani facti sumus. Jam ergo et hoc habemus. Justificati, quid? Quid est, justificati? Audemus dicere, jam hoc tertium habere nos? Et erit quisquam nostrum qui audeat dicere, Justus sum? Puto enim hoc esse, Justus sum, quod est, peccator non sum. Si audes hoc dicere, occurrit tibi Joannes: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Quid ergo? Nihil habemus de justitia? An habemus, sed non totum habemus? Hoc ergo quaeramus. Si enim aliquid habemus, et aliquid non habemus; crescat quod habemus, et implebitur quod non habemus. Ecce enim baptizati sunt homines, omnia illis peccata dimissa sunt, justificati sunt a peccatis; negare non possumus: restat tamen lucta cum carne, restat lucta",
          "candidate_score": 0.640785,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_7",
          "bdc_text": "Inter nos neminem video insolescere , quantum ego possum iudicare .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3797",
          "psc_text": "Quare ergo illi datum est, et illi non est datum? Non me piget dicere, hoc est profundum crucis. De profundo nescio quo judiciorum Dei, quae perscrutari contemplarique non possumus, procedit omne quod possumus. De profunditate, inquam, nescio qua judiciorum Dei, quae inscrutabilia contemplari non possumus, perscrutari non valemus, procedit omne quod possumus. Quod possum, video: unde possim, non video; nisi quia et hoc hactenus video, quod novi esse a Deo. Quare autem illum, et non illum: multum est ad me, abyssus est, profundum crucis est; admiratione exclamare possum, disputatione demonstrare non possum. Quid possum exclamare de ista profunditate? Quam magnificata sunt opera tua, Domine! Gentes illuminantur, Judaei excaecantur. Quidam parvuli sacramento Baptismatis abluuntur, quidam vero parvuli in morte primi hominis relinquuntur. Quam magnificata sunt opera tua, Domine! Nimis profundae factae sunt cogitationes tuae! Et sequitur: Vir imprudens non cognoscit, et stultus non intelligit haec (Psal. XCI, 6, 7) . Quid",
          "candidate_score": 0.640634,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_444",
          "psc_text": "veniunt. Hominum carnalium perversum judicium. Ad exhortandas mentes Charitatis vestrae, pauca de praesenti psalmo, quae donat Dominus, gratanter accipite. De Domino nostro Jesu Christo prophetatum est in isto psalmo, ubi audivimus et cantavimus, Deus manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Ipse enim Dominus Christus, Deus noster, Filius Dei, primo adventu venit occultus, secundo adventu veniet manifestus. Quando venit occultus, non innotuit nisi servis suis: quando veniet manifestus, innotescet bonis et malis. Quando venit occultus, venit judicandus: quando veniet manifestus, veniet judicaturus. Denique tunc cum judicaretur, siluit, et de silentio ejus propheta praedixerat, Sicut ovis ad immolandum ductus est, et sicut agnus coram tondente, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Sed Deus noster manifestus veniet, Deus noster, et non silebit. Non quomodo siluit, quando judicandus erat, ita silebit, quando judicaturus erit. Et nunc non silet, si sit qui audiat: sed dictum est, Tunc non silebit, quando vocem",
          "candidate_score": 0.640089,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3000",
          "psc_text": "Sed meministis dictum, Erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ait Apostolus, ego autem dico in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 23, 31, 32) . Si ergo duo sunt in carne una, duo sunt in voce una. Caput nostrum, Dominus Christus, locutus est ad Judaeos ea quae audivimus, cum Evangelium legeretur, caput ad inimicos suos: loquatur et corpus, id est, Ecclesia, ad inimicos suos. Nostis ad quos loquatur. Quid habet loqui? Non dixi de meo, ut vox una sit: quia caro una, vox una. Hoc ergo illis dicamus: voce Ecclesiae loquor. O fratres, filii dispersi, oves errantes, rami praecisi, quid mihi calumniamini? Quid me non agnoscitis? Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me: Judaeis dicit caput nostrum, quod vobis corpus dicit: Quaeretis me, et non invenietis (Joan. VII, 36) . Quare? Quia non scrutamini Scripturas, quae testimonium perhibent de me.",
          "candidate_score": 0.637684,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_9_11",
          "bdc_text": "Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3000",
          "psc_text": "Sed meministis dictum, Erunt duo in carne una. Sacramentum hoc magnum est, ait Apostolus, ego autem dico in Christo et in Ecclesia (Ephes. V, 23, 31, 32) . Si ergo duo sunt in carne una, duo sunt in voce una. Caput nostrum, Dominus Christus, locutus est ad Judaeos ea quae audivimus, cum Evangelium legeretur, caput ad inimicos suos: loquatur et corpus, id est, Ecclesia, ad inimicos suos. Nostis ad quos loquatur. Quid habet loqui? Non dixi de meo, ut vox una sit: quia caro una, vox una. Hoc ergo illis dicamus: voce Ecclesiae loquor. O fratres, filii dispersi, oves errantes, rami praecisi, quid mihi calumniamini? Quid me non agnoscitis? Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me: Judaeis dicit caput nostrum, quod vobis corpus dicit: Quaeretis me, et non invenietis (Joan. VII, 36) . Quare? Quia non scrutamini Scripturas, quae testimonium perhibent de me.",
          "candidate_score": 0.634601,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_13",
          "bdc_text": "Toties convenimus , toties responsa expectamus , scribimus Luthero , audimus Argentoratenses ;",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1783",
          "psc_text": ". SERMO LXIX . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XI, 28, 29, Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, etc.. CAPUT PRIMUM. 1. Unde hic labor. Audivimus in Evangelio Dominum exhilaratum spiritu dixisse Deo Patri: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Ita, Pater, quoniam sic placitum est coram te. Omnia mihi tradita sunt a Patre meo: et nemo agnoscit Filium, nisi Pater; neque Patrem quis agnoscit, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare. In clamando laboramus, in audiendo laboratis. Audiamus ergo eum qui sequitur, et dicit: Venite ad me, omnes qui laboratis. Quare enim omnes laboramus, nisi quia sumus homines mortales, fragiles, infirmi, lutea vasa portantes, quae faciunt invicem angustias? Sed si angustantur vasa carnis, dilatentur spatia charitatis. Quid ergo dicit, Venite ad me, omnes qui laboratis, nisi ut non laboretis? Denique promissio ejus in promptu",
          "candidate_score": 0.631026,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_19",
          "bdc_text": "\"Man hat an üwer confession und responsionSiehe oben Anm. 4 .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1754",
          "psc_text": "sive cum te reprehendis, qui non es sine peccato; sive cum illum laudas, qui non potest habere peccatum. 2. Peccatoris confessio etiam ipsa est Dei laudatio. Lazari suscitatio, peccatoris resurgentis figura. Si autem bene cogitemus, reprehensio tua, laus ipsius est. Quare enim jam confiteris in accusatione peccati tui? in accusatione tui ipsius quare confiteris, nisi quia ex mortuo vivus factus es? Scriptura quippe ait: A mortuo, quasi qui non sit, perit confessio (Eccli. XVII, 26). Si perit a mortuo confessio, qui confitetur vivit: et si peccatum confitetur, utique a morte revixit. Si peccati confessor revixit a morte, quis eum suscitavit? Nullus mortuus est sui ipsius suscitator. Ille se potuit suscitare, qui mortua carne non mortuus est. Etenim hoc suscitavit quod mortuum fuerat. Ille se suscitavit, qui vivebat in se, in carne autem sua suscitanda mortuus erat. Non enim Pater solus Filium suscitavit, de quo dictum est ab Apostolo, Propter quod",
          "candidate_score": 0.629977,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_9_11",
          "bdc_text": "Januar ; vgl . oben Nr. 960 , 25f mit Anm. 5f. . De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1752",
          "psc_text": "LXVII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XI, 25, Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus, etc.. CAPUT PRIMUM. 1. Confessio duplex est, peccatoris et laudatoris. Tundere pectus quid. Sanctum Evangelium cum legeretur, audivimus exsultasse Dominum Jesum in Spiritu, et dixisse: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Hucusque interim verba Domini, si digne, si diligenter, si quod primum est, pie consideremus; invenimus primitus, non semper cum in Scripturis legimus confessionem, debere nos intelligere vocem peccatoris. Maxime autem hoc dicendum fuit, et hinc admonenda Charitas vestra: quia mox ut hoc verbum sonuit in ore Lectoris, secutus est etiam sonus tunsionis pectoris vestri, audito scilicet quod Dominus ait, Confiteor tibi, Pater. In hoc ipso quod sonuit, Confiteor, pectora tutudistis. Tundere autem pectus quid est, nisi arguere quod latet in pectore, et evidenti pulsu occultum castigare",
          "candidate_score": 0.628265,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_16",
          "bdc_text": "Si enim nunc conventus fuerit indictus , nostri aut non venient aut , si veniant , audient tantum .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_432",
          "psc_text": "his; sed totis viribus supplicandum, ut aures cordis, quas clausas habere probantur, Dominus aperire dignetur. Sed numquid ille parcet, numquid silebit quem timere debemus? Audistis in ipso Psalmo, fratres mei, cum enumeraret peccata peccatoris, ait, Haec fecisti, et tacui. Contra hoc dictum est, Veniet, et non silebit. Praesentia sua non silebit. Excepto enim quod Dominus Christus significatur, quia siluit in judicio, ut impleretur in illo etiam ea prophetia, quam paulo ante commemoravi; hoc excepto, modo Deus ipse per se ipsum Dominus Christus tacet. Ascendit enim in coelum, et sedet ad dexteram Patris, inde venturus est judicare vivos et mortuos: quamdiu ibi est, donec veniat tacet. Voces ejus in Libris audimus, de ore ipsius non audimus. Audistis vocem ipsius de sanctis Scripturis isto loco: auditis cum vos ipsas commemoratis, et forte de his rebus inter vos sermocinamini. CAPUT IV. 4. Peccantes videt et odit Deus, etsi nunc tacet. Qui vult audiri",
          "candidate_score": 0.626069,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_6",
          "bdc_text": "Verum id nequaquam agitatum est a nobis , quemadmodum ad te et ad Leonem intelligo relatum , imo sub conditione omnia , et illa quidem quibusdam solum a fratribus . \" Haec ille .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083",
          "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An",
          "candidate_score": 0.625341,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1752",
          "psc_text": "LXVII . De verbis Evangelii Matthaei, cap. XI, 25, Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus, etc.. CAPUT PRIMUM. 1. Confessio duplex est, peccatoris et laudatoris. Tundere pectus quid. Sanctum Evangelium cum legeretur, audivimus exsultasse Dominum Jesum in Spiritu, et dixisse: Confiteor tibi, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Hucusque interim verba Domini, si digne, si diligenter, si quod primum est, pie consideremus; invenimus primitus, non semper cum in Scripturis legimus confessionem, debere nos intelligere vocem peccatoris. Maxime autem hoc dicendum fuit, et hinc admonenda Charitas vestra: quia mox ut hoc verbum sonuit in ore Lectoris, secutus est etiam sonus tunsionis pectoris vestri, audito scilicet quod Dominus ait, Confiteor tibi, Pater. In hoc ipso quod sonuit, Confiteor, pectora tutudistis. Tundere autem pectus quid est, nisi arguere quod latet in pectore, et evidenti pulsu occultum castigare",
          "candidate_score": 0.624226,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_11",
          "bdc_text": "De iterando conventu , ut scribit CapitoSiehe ebd. , Z. 27-30. , vereor , ne nostri tandem conventuum et sumptuum pertesi dicant :",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3004",
          "psc_text": "6. Novi Testamenti testimonium pro Christo et Ecclesia. Haec Judaeis, et istis nostris. Quare? Quia istas Scripturas Veteris Testamenti et Judaei accipiunt, et nostri isti accipiunt. Sed ipsum Christum, quem illi non accipiunt, videamus si isti accipiunt. Dicat et ipse, dicat et pro se qui caput est, et pro corpore suo quod est Ecclesia, quia et in nobis caput loquitur pro corpore. Audi pro capite: Resurrexit a mortuis, invenit discipulos haesitantes, dubitantes, prae gaudio non credentes; aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas, et dixit eis, Quia sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertio die. Habes pro capite; dicat et pro corpore: Et praedicari in nomine ejus poenitentiam et remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Jerusalem (Luc. XXIV, 45, etc.) . Dicat ergo Ecclesia inimicis suis, dicat. Dicit plane, non tacet: sed illi audiant. Fratres, audistis testimonia, jam noscite me. Scrutamini Scripturas, in quibus",
          "candidate_score": 0.620075,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_20_22",
          "bdc_text": "ein benuͤgend . h. man gibt sich damit zufrieden. oder nitt , und dorumb und dorumb habend wirs nitt. \" Kan man das nitt mitt gschrifft anzeygen ? Wenn das nitt beschichtgeschieht . so möchtendkönnten .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1471",
          "psc_text": "fiat, quod circa pauperem facit? Beati, inquit, misericordes, quoniam ipsorum miserebitur Deus Quomodo per ipsa singula singulis propria apposita sunt, et nihil adhibitum est in praemio, quod non congrueret praecepto? praeceptum est enim ut sis pauper spiritu: praemium est ut habeas regnum coelorum. Praeceptum est ut sis mitis: praemium est ut possideas terram. Praeceptum est ut sis lugens: praemium, ut consoleris. Praeceptum est ut esurias et sitias justitiam: praemium, ut satureris. Praeceptum est ut sis misericors: praemium, ut misericordiam consequaris. Sic praeceptum est ut mundes cor: praemium, ut videas Deum. CAPUT IX. 9. Visio Dei quomodo mundicordibus speciatim promissa. Non ergo ita sapias in his praeceptis et praemiis, ut cum audis, Beati mundicordes, quoniam ipsi Deum videbunt, putes pauperes spiritu non visuros, aut non visuros mites, non visuros lugentes, non visuros esurientes et sitientes justitiam, non visuros misericordes. Non arbitreris eos tantum quasi visuros qui mundo sunt corde, illis a",
          "candidate_score": 0.615766,
          "ce_score": null
        },
        {
          "bdc_chunk_id": "11010_sent_38",
          "bdc_text": "martii . Tuus ut semper ex animo totus Hein. Bullingerus .",
          "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_803",
          "psc_text": "de mente tua? Ex toto, inquit. Totum exigit te, qui fecit te. CAPUT V. Sed noli tristis esse, quasi nihil unde gaudeas remaneat in te. Laetetur Israel, non in se, sed in eo qui fecit eum. 8. Proximus quantum diligendus. Respondebis, et dices: Si nihil mihi remansit, unde diligam me; quia ex toto eorde, et ex tota anima, et ex tota mente jubeor diligere eum qui fecit me; quomodo secundo praecepto jubeor diligere proximum tanquam me? Hoc est magis unde debes ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota mente proximo. Quomodo? Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Matth. XXII, 37, 39) . Deum ex toto me: proximum sicut me. Unde me, unde te? Vis audire unde diligas te? Ex hoc diligis te, quia Deum diligis ex toto te. Putas enim Deo proficere, quod diligis Deum? et quia diligis Deum, Deo aliquid accedit? et si tu non diligas,",
          "candidate_score": 0.609806,
          "ce_score": null
        }
      ]
    }
  ],
  "biblical_hits": []
}