{ "letter_id": "8063", "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8063", "dominant_topic": 19, "topic_dist": [ 0.04753, 0.043684, 0.04943, 0.050486, 0.052342, 0.042381, 0.057967, 0.044786, 0.049805, 0.051148, 0.057594, 0.056737, 0.045071, 0.053261, 0.04156, 0.039605, 0.05078, 0.056604, 0.049026, 0.060202 ], "citations": [ { "rank": 1, "cf_id": "cf051", "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", "max_score": 0.673177, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_13_15", "bdc_text": "Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] . Amplissimo viro d. d. H . Bullingero , praeclarissimo et primario antistiti urbis et ecclesię Tigurinae , d. suo colendissimo .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", "candidate_score": 0.673177, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_13_15", "bdc_text": "Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] . Amplissimo viro d. d. H . Bullingero , praeclarissimo et primario antistiti urbis et ecclesię Tigurinae , d. suo colendissimo .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", "candidate_score": 0.648631, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_13_15", "bdc_text": "Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] . Amplissimo viro d. d. H . Bullingero , praeclarissimo et primario antistiti urbis et ecclesię Tigurinae , d. suo colendissimo .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_796", "psc_text": "hujusque locum tenentium, prolatum decretum, quod hic fideliter exscribere deliberamus, ut innotescant ea quae (nescio an studiose, vel oscitanter) a Quesnello suppressa fuerunt: Sanctissimum et venerabilem episcopum Theodoretum sanctissimus et beatissimus universae Ecclesiae episcopus urbis Romae Leo (nota sequentia verba) dudum in communionem suscepit ita, sicut litterae ab eo ad nostram humilitatem testantur. Quibus et haec alia addiderunt: Si igitur fidem catholicam sicut promittit, et secundum praedictum beatum episcopum subscriptionem in proprio libello dixerit, et nostrae insuper humilitati alio dato libello monstravit quoniam et Nestorium et Eutychetem, non solum scripto, sed et sub praesentia totius consessus ore proprio anathematizavit: hoc judicio sanctissima et venerandissima synodus, insuper vero et nostra humilitas, reddi ei Ecclesiam propriam definivit. 10. Quis ergo non videt totam illam contentionem in eo versatam fuisse, an Theodoretus per subreptionem obreptionemque ab apostolica sede restitutionis et fidei integritatis decretum obtinuisset? Non enim Romani pontificis judicium et auctoritatem in quaestionem", "candidate_score": 0.646668, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_734", "psc_text": "Quod utique ab ipsis factum intelligimus, ut Constantinopolitanus patriarcha, solo honore contentus, omnium Orientalium Ecclesiarum administrationem miscere non auderet. 11. Verum temporis decursu Constantinopolitani patriarchae omnia perturbarunt; atque, honori et vacuo nomini potestatem addere volentes, multorum episcoporum ordinationes sibi indebitas usurparunt, Ponticae videlicet, et Asianae, et Thraciae, ut videlicet veteris Romae patriarchae se aequipararent. Hac de causa enim et ipse Anatolius in generali Chalcedonensi concilio multos conatus adhibuit, ut hujusmodi injuste usurpata jura servaret, sibique et suae sedi privilegia Romanorum pontificum praerogativis aequalia decernerentur. Quod negotium ut felicius et sine contradictione conficeret, toto concilii tempore, legatis sedis apostolicae, officiis, muneribus aliisque modis studebat blandiri; summam erga ipsam apostolicam sedem reverentiam affectando, omnem honorem omniaque Constantinopolitanorum antistitum privilegia in decus, munimen et ornamentum Romanae sedis redundare confingendo; atque demum novum canonem quem de firmandis suae sedis juribus edendum jurabat nemini injuriosum futurum affirmando, eo vano ductus praetextu, quod longa temporis praescriptio", "candidate_score": 0.635905, "ce_score": null } ] }, { "rank": 2, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", "max_score": 0.667767, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_287", "psc_text": "CI. JJIIC. Z, 01 1 educit a educet /3u duceta 2 improba] probra/? 3 se om..'J 4 effun- Jitur t3 meridies est om. Afi 8 domino sis] sis deo fiv 10 ait — in cum om. ABmlfia et om. B 11 in] de t9 dominum v 13 dco est subditus fiav 19 quia] qui a 20 affectum pv 22 tunc — subiecit omnia om. fi 23 alt. omnia] add. et BCfi, cf. Explan. ps. 61, cap. 8 26 subditis BmlCml 27 Christi om. F 28 pr. et] ut F LXIV. Ambros. pars 6. Petsohenig. 6 § 4 affectu, ut sibi faciat esse subiectos. cum autem sibi subiecerit omnia, cum intrauerit plenitudo gentium et saluus factus fuerit omnis Israel et toto orbe unum fuerit corpus in Christo, tunc erit et ipse subiectus, munus suum deo patri offerens et quasi princeps omnium sacerdotum et caelestibus compos altaribus, ut sit sacrificium fides omnium.", "candidate_score": 0.667767, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_287", "psc_text": "CI. JJIIC. Z, 01 1 educit a educet /3u duceta 2 improba] probra/? 3 se om..'J 4 effun- Jitur t3 meridies est om. Afi 8 domino sis] sis deo fiv 10 ait — in cum om. ABmlfia et om. B 11 in] de t9 dominum v 13 dco est subditus fiav 19 quia] qui a 20 affectum pv 22 tunc — subiecit omnia om. fi 23 alt. omnia] add. et BCfi, cf. Explan. ps. 61, cap. 8 26 subditis BmlCml 27 Christi om. F 28 pr. et] ut F LXIV. Ambros. pars 6. Petsohenig. 6 § 4 affectu, ut sibi faciat esse subiectos. cum autem sibi subiecerit omnia, cum intrauerit plenitudo gentium et saluus factus fuerit omnis Israel et toto orbe unum fuerit corpus in Christo, tunc erit et ipse subiectus, munus suum deo patri offerens et quasi princeps omnium sacerdotum et caelestibus compos altaribus, ut sit sacrificium fides omnium.", "candidate_score": 0.653109, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_284", "psc_text": "nec patitur latere iudicium, quo ea quae bona sunt elegisti, quae improba refutasti. nec solum facit tuum lucere iudicium, sed lucere sicut meridiem. quando se sol iste in splendorem totus effundit, meridies est; meridies erat, quando Ioseph cum fratribus epulabatur non ultus iniuriam, sed oblitus. cap. 16 § 1 S nb ditus esto domino et obsecra eum. non solum ut subiectus domino sis, moneris, sed etiam ut obsecres dominum, quo possis tuae studium subiectionis implere, sicut et supra ait: reuela domino uiam tuam et spera in eum. non solum reuelare uiam tuam te conuenit, sed etiam sperare in domino. bona autem subiectio non abiecta, non uilis, sed gloriosa atque sublimis; ille enim subditus deo est qui facit domini uoluntatem. § 2 denique quis ignorat, quod sapientia mentis praestantior quam carnis sapientia sit? sapientia autem mentis subiecta est dei legi, sapientia carnis non est subdita, et addidit apostolus: nec enim potest.", "candidate_score": 0.65275, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1131", "psc_text": "20* ut fieret omnis terra domini et regnum domini esset in nationibus. unde et in posterioribus dicit: dominus regnauit, irascantur populi; § 2 qui sedes super Cherubim, moueatur terra. quod pulchre Aquilas interpretatus est, ut jueTaoTaoiv diceret, hoc est transmutationem quae est de loco ad locum, de Iudaea ad populos nationum. quod ex ea lectione quae in euangelio est liquido poterit manifestari, quemadmodum lex mota sit, dicente scriptura: super cathedram Moysi sederunt scribae et Pharisaei. omnia ergo quae dicunt uobis seruate et facite, secundum opera eorum nolite facere; quae enim dicunt non faciunt. alligant autem onera grauia et imponunt super umeros hominum, ipsi autem digito suo nolunt ea mouere. omnia autem faciunt ut uideantur ab hominibus. cap. 66 § 1 Quid est 'sederunt scribae', nisi quia littera scribitur? unde et γραμματεῖς Graece dicuntur scribae, litterae sequentes interpretationem, non spiritus intellectum; littera autem occidit. litteram ergo occidentem sequentes et ipsa appellatione", "candidate_score": 0.65264, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_289", "psc_text": "unum, sed omnes docet, ut subiciant cor suum, subiciant animam suamsubiciant carnem suamquo sit deus omnia et III ommbus.subiectus ergo est qui plenus est gratiae et suscipit iugum Christi et mandata domini strenue et incunctanter exequitur, sine subiectione autem, qui se frustra extollit sensu propriae carnis inflatus, insolens deuotionis et piae declinans obseruantiam seruitutis, quam ipso iure naturae auctori debemus aeterno. postremo qui sine peccato est subiectus est Christo, quoniam redemptus a domino est; qui autem in peccato est, non potest dici liber, sed seruus, quem grauia tenent uincla peccati. cap. 17 § 1 Sequitur: ne aemulatus tueris fueris eum, qui prospere dirigitur in uia sua f aciens iniquitatem . euidenter hic quid superius senserit intimauit, non excitandos malignos aemulatione ad malignitatem neque imitandos facientes iniquitatem. non enim iniquitas, sed prosperae res, quae proueniunt iniqua gerentibus, nos saepe sollicitant, ut eos putemus imitandos, quo ad eorum possimus peruenire successus, diccntes", "candidate_score": 0.649745, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_5_7", "bdc_text": "Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ;", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1247", "psc_text": "adiuuabit eam deus diluculo, quo significatur, quia resurrectio matutina adiumentorum nobis caelestium subsidia confert, quae noctem reppulit, diem refudit dicente scriptura surge qui dormis et exurge a mortuis, (31 inlucescet tibi Christus. uide autem mysterium. uespere passus est Christus; ideo et secundum legem ad uesperam agnus occiditui. mane resurrexit; sic enim scriptum est: una autem sabbati uenit Maria Magdalene prima luce ad monumentum, cum adhuc esset obscurum, et uidit lapidem amotum ab ostio. § 2 ad uesperam mundi occiditur deficiente lam iam luce, quia in tenebris erat hic totus mundus et maioribus fuisset tenebrarum squaloribus inuolutus, nisi Christus nobis e caelo lux aeterna uenisset innocentiae tempora generi refusurus humano. passus est ergo dominus Iesus et sanguine suo nostra peccata donauit, lux refulsit consoientiae 1 *Ps. 138, 18 3 cf. Gen. 3, 8 cf. Act. 7, 00 Ó *Zach. 9, 14 7 Matth. 23, 38 12 . 13 Ps. 45,6 16", "candidate_score": 0.644894, "ce_score": null } ] }, { "rank": 3, "cf_id": "cf041", "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", "max_score": 0.666248, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_5_7", "bdc_text": "Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_271", "psc_text": "et non mutantes voluntatem, denuo ad vincula sunt reducti, cum quibus erat Aithalas; qui dum nimis tensus caederetur, humeri sunt disjuncti, ita ut mortuas postea manus portare videretur, aliique ejus ori cibos offerrent. Sub hoc itaque regno testimonio bonae vitae translati sunt presbyteri, diaconi, monachi et sacrae virgines, et in aliis officiis Ecclesiae constituti, ac pro dogmate laborantes innumerae multitudines. Eodemque tempore passus est una cum Marea Bichor episcopus atque clerici circiter ducenti et quinquaginta, qui cum eo capti a Persis fuerant comprehensi. Tunc etiam Milesius nomine martyrio coronatus est, qui primum quidem militabat apud Persas, postea vero relicta militia conversationem zelatus est apostolicam. SOZOMEN., lib. II, cap. 12. Edit. Christ. Vales. cap. 13, p. 461.--Diciturenim quia dum in civitate Persica episcopus fuisset ordinatus, multa saepe sit passus, et plagatus atque tractus, virili mente sustinuerit. Cumque nulli potuisset illic suadere ut Christianus esset, graviter ferens maledixit civitati, et exinde discessit.", "candidate_score": 0.666248, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_13_15", "bdc_text": "Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] . Amplissimo viro d. d. H . Bullingero , praeclarissimo et primario antistiti urbis et ecclesię Tigurinae , d. suo colendissimo .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_973", "psc_text": "irent extraneas. Hoc enim primitus propter persecutionis tempus indifferenter agebatur. Distribuerunt itaque Nectario quidem maximam civitatem et Thraciam; Ponticam vero dioecesim Helladio, qui post Basilium fuit; Caesaraeam Cappadociae Gregorio Nysseno, Basilii germano; Troilo quoque Melitenae Armeniae jus patriarchae dederunt; Asianam vero dioecesim Iconii Amphilochius est sortitus; Optimus autem Antiochiae Pisidiae; Aegyptum quoque Timotheo Alexandrino distribuerunt. Porro Ecclesiarum orientalium gubernationem ejus praesulibus commiserunt Pelagio Laodiceno et Diodoro Tarsi, Antiochenae Ecclesiae privilegia reservantes, quae tunc Meletio praesenti dederunt. Definierunt pariter, ut si quid in provincia qualibet emergeret, provinciae concilio finiretur. In his omnibus suum praebuit etiam imperator assensum. SOCRATES, lib. V, cap. 8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad", "candidate_score": 0.665698, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", "candidate_score": 0.659213, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1230", "psc_text": "Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi videbantur obsessos, seipsum cum magno exercitu praeparavit occurrere. Miratusque Romanorum virtutem, Saracenorum solatia postulavit. Quorum tunc erat rex Alamundarus vir fortis et praeliator, qui dum multa millia Saracenorum haberet, Persarum regi victoriam promittebat, seque ei Antiochiam Syriae traditurum. Sed non contigit quod putavit. Deus enim omnibus Saracenis quemdam irrationabilem metum latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca", "candidate_score": 0.654101, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_725", "psc_text": "et omnium ante se regnantium vitas carpens, neque philosopho Marco pepercit. Igitur ambo detractores fuerunt. Non opus habeo plurimis uti sermonibus. Ego namque ex utrorumque verbis mores eorum conjiciens, haec dixi. Quid autem de Juliano Gregorius Nazianzenus retulit audiamus. Ait enim in secundo libro contra paganos haec verba post alia: « Haec equidem de Juliano aliis ipsa experimenta tradiderunt, et assumpta potestas imperii; mihi autem olim ejus mores comperti sunt, dum hunc virum in Athenis clarius agnovissem. Venerat enim illic dum frater ejus imperatori videretur inimicus. Fuitque adventus ejus ratio duplex; una quidem quasi decentior, qua dicebat se venisse ut videret Helladam atque doceretur; altera vero secretior, et non nota plurimis, ut immolatores daemonum et viros fallaces inquireret, quia nondum habebat impietatis suae licentiam. Tunc igitur non frustra consideravi virum. Non enim fortuitu ista conspexi; sed faciebat me cautum inconstantia morum ejus, et excessus uberior. Vates enim egregius est qui", "candidate_score": 0.64822, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", "candidate_score": 0.648014, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_5_7", "bdc_text": "Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_515", "psc_text": "Ursacius autem in illa turre repertus est mortuus, pronus jacens, sicut solebat orare. Sermo tamen est quia antequam moreretur rogaverit Deum ut prius ejus finiret vitam quam cladem inspiceret civitatis in qua prius Christum agnoverat, et ecclesiasticam videbatur participatus esse philosophiam. Is enim conversatione digna etiam daemones effugabat. Quodam namque tempore dum aliquis daemonio vexaretur, evaginato gladio coepit per totam discurrere civitatem; cunctisque fugientibus, occurrens ei solus, et nominans Christum, sermone mundavit virum, et fecit ab illo furore quiescere. Inter cujus diversa virtutum ornamenta, etiam hoc meminisse convenit. Erat draco ante Nicomediam, qui transeuntes suo flatu perimebat, habebatque cubile circa quamdam vallem. Quo veniens Ursacius, oravit. Tum sponte egrediens ille serpens, ac secundo caput percutiens, interemptus est. Quod hi mihi retulerunt qui eumdem Ursacium viderunt. SOZOMEN., lib. IV, cap. 15. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 559. CAPUT XXXIV. De concilio Seleuciae celebrato. Nunc igitur de alia synodo, quam velut", "candidate_score": 0.647178, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", "candidate_score": 0.647149, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_13_15", "bdc_text": "Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] . Amplissimo viro d. d. H . Bullingero , praeclarissimo et primario antistiti urbis et ecclesię Tigurinae , d. suo colendissimo .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_141", "psc_text": "sarciendo calumnias: quoniam aeternum et ante saecula Filium, et cum Patre aequi honoris ejusdemque substantiae praedicabant. Hanc igitur Eusebius dum suscepisset epistolam, et ipse venenum suae impietatis evomuit, scribens hoc modo Paulino episcopo Tyri. THEODORETUS, lib. I, cap. 5, p. 20. CAPUT XVI. Epistola Eusebii ad Paulinum episcopum Tyri. Domino meo Paulino Eusebius in Domino salutem. Neque domini mei Eusebii studium pro veritate verbi tacitum est, sed usque ad nos pervenit, neque tuum, domine, super hac causa silentium. Et, ut consequens erat, de domino quidem meo Eusebio laetati sumus: de te vero tristamur, arbitrantes taciturnitatem tanti viri nostram esse devictionem [ mss. et edit. V., devotionem]. Quapropter rogo te scientem quoniam indecens est virum sapientem alia sapere, et tacere veritatem, ut spirituali ratione commotus ad scribendum de hujusmodi rebus incipias; cum et tibi sit utile et audientibus te: maxime dum per consequentiam scripturae, et vestigia sermonum ejus, et voluntatis [", "candidate_score": 0.646644, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_13_15", "bdc_text": "Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] . Amplissimo viro d. d. H . Bullingero , praeclarissimo et primario antistiti urbis et ecclesię Tigurinae , d. suo colendissimo .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_974", "psc_text": "8, p. 265. Parvo siquidem tempore transeunte, sanctus quidem Meletius est defunctus, et ab omnibus sapientibus cum praeconiis maximis est sepultus. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 206. Aestate vero sequente, rursus plures episcopi ad Constantinopolim pro causis ecclesiasticis sunt reversi, ubi occidentalium episcoporum synodicam susceperunt epistolam, invitantem eos ad Romam, ut illic maximum celebraretur concilium. Sed illi quidem profectionem, quasi nihil habituram lucri, refugerunt; verum litteras direxerunt Damaso caeterisque praesulibus, quas pro clariori notitia subdere necessarium judicavi. THEODORETUS, lib. V, cap. 8, p. 207. CAPUT XIV. Epistola Constantinopolitani concilii ad papam Damasum et occidentales episcopos. Dominis honorabilibus atque venerandis fratribus et comministris Damaso, Ambrosio, Brittonio, Valeriano, Acholio, Basilio et reliquis sanctis episcopis in maxima Roma collectis, sancta synodus orthodoxorum episcoporum congregatorum in maxima civitate Constantinopoli, in Domino salutem. Velut ignoranti vestrae reverentiae insinuare atque narrare multitudinem passionum ab Ariana potentia nobis saepius illatarum, forsitan supervacuum est. Non enim ita", "candidate_score": 0.6454, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1230", "psc_text": "Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi videbantur obsessos, seipsum cum magno exercitu praeparavit occurrere. Miratusque Romanorum virtutem, Saracenorum solatia postulavit. Quorum tunc erat rex Alamundarus vir fortis et praeliator, qui dum multa millia Saracenorum haberet, Persarum regi victoriam promittebat, seque ei Antiochiam Syriae traditurum. Sed non contigit quod putavit. Deus enim omnibus Saracenis quemdam irrationabilem metum latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca", "candidate_score": 0.645052, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1230", "psc_text": "Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi videbantur obsessos, seipsum cum magno exercitu praeparavit occurrere. Miratusque Romanorum virtutem, Saracenorum solatia postulavit. Quorum tunc erat rex Alamundarus vir fortis et praeliator, qui dum multa millia Saracenorum haberet, Persarum regi victoriam promittebat, seque ei Antiochiam Syriae traditurum. Sed non contigit quod putavit. Deus enim omnibus Saracenis quemdam irrationabilem metum latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca", "candidate_score": 0.644871, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1193", "psc_text": "quia illorum ferocitatem et impietatem longanimiter Deus omnium patiatur, quando ante imperium maximi Constantini quicunque fuerunt Romanorum imperatores, contra veritatis ministros [ ms. Lyr., praedicatores] vehementer insanierunt. Diocletianus namque Passionis salutaris die, in omni imperio Romanorum destruxit ecclesias. Sed novem transactis annis istae quidem denuo floruerunt, et multiplicem magnitudinem ac pulchritudinem susceperunt. Ille vero post rabiem suae impietatis exstinctus est. Nam et bella hujusmodi futura Dominus praedixit, et Ecclesiae victoriam praedicavit. Nos tamen ipsae quoque res edocent quia plus nobis utilia sunt bella quam pax: quia pax delicatos nos facit, remissos et timidos; porro bellum et mentem acuit, et praesentia tanquam transeuntia contemnere persuadet. Sed haec quidem etiam in alio opere crebrius enarravimus. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales. cap. 39, p. 247. 365 CAPUT XXXIV. De Theodoro Antiocheno episcopo, et Theodoro Mopsuesteno pontifice. Illo quoque tempore quo sacratissimus Theodotus Antiochenam regebat Ecclesiam, Theodorus Mopsuestiae quidem episcopus, sed", "candidate_score": 0.644644, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_834", "psc_text": "verba locutus sum, monens vos quae satis expediunt. Porro Eulogius universis haec dicta fuisse respondit; et incongruum esse ut solus, alios despiciens, responderet. Si vero me solum, inquit, interrogas, meam declarabo sententiam. Praefectus ait: Communica possidenti regnum. At ille pacifice et nimis gratanter ait: Et mihi regni quoque sacerdotiique consortium est. Tunc praefectus irrisionem sentiens saeviebat, et injuriis contra senem usus, etiam haec adjecit: Non hoc locutus sum, fulminande; sed quibus communicat imperator, communicare vos monui. Cumque dixisset senex pastorem se habere, et illius nutibus obedire, octoginta eodem tempore comprehensos destinavit in Thraciam: qui cum ducerentur, plurimo per iter [ ed., pariter] apparatu fruebantur. Civitates enim occurrebant, et vici, devictores athletas honorantes. Sed hostes armavit invidia, ut imperatori dicerent, quia plurimum honorem viris illis quae contumelia putabatur afferret. Haec agnoscens imperator, jussit ut bini separarentur, et alios quidem in Thracias, alios in extremam Arabiam, alios vero in Thebaidae dispersit urbes.", "candidate_score": 0.644288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1193", "psc_text": "quia illorum ferocitatem et impietatem longanimiter Deus omnium patiatur, quando ante imperium maximi Constantini quicunque fuerunt Romanorum imperatores, contra veritatis ministros [ ms. Lyr., praedicatores] vehementer insanierunt. Diocletianus namque Passionis salutaris die, in omni imperio Romanorum destruxit ecclesias. Sed novem transactis annis istae quidem denuo floruerunt, et multiplicem magnitudinem ac pulchritudinem susceperunt. Ille vero post rabiem suae impietatis exstinctus est. Nam et bella hujusmodi futura Dominus praedixit, et Ecclesiae victoriam praedicavit. Nos tamen ipsae quoque res edocent quia plus nobis utilia sunt bella quam pax: quia pax delicatos nos facit, remissos et timidos; porro bellum et mentem acuit, et praesentia tanquam transeuntia contemnere persuadet. Sed haec quidem etiam in alio opere crebrius enarravimus. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales. cap. 39, p. 247. 365 CAPUT XXXIV. De Theodoro Antiocheno episcopo, et Theodoro Mopsuesteno pontifice. Illo quoque tempore quo sacratissimus Theodotus Antiochenam regebat Ecclesiam, Theodorus Mopsuestiae quidem episcopus, sed", "candidate_score": 0.644143, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_834", "psc_text": "verba locutus sum, monens vos quae satis expediunt. Porro Eulogius universis haec dicta fuisse respondit; et incongruum esse ut solus, alios despiciens, responderet. Si vero me solum, inquit, interrogas, meam declarabo sententiam. Praefectus ait: Communica possidenti regnum. At ille pacifice et nimis gratanter ait: Et mihi regni quoque sacerdotiique consortium est. Tunc praefectus irrisionem sentiens saeviebat, et injuriis contra senem usus, etiam haec adjecit: Non hoc locutus sum, fulminande; sed quibus communicat imperator, communicare vos monui. Cumque dixisset senex pastorem se habere, et illius nutibus obedire, octoginta eodem tempore comprehensos destinavit in Thraciam: qui cum ducerentur, plurimo per iter [ ed., pariter] apparatu fruebantur. Civitates enim occurrebant, et vici, devictores athletas honorantes. Sed hostes armavit invidia, ut imperatori dicerent, quia plurimum honorem viris illis quae contumelia putabatur afferret. Haec agnoscens imperator, jussit ut bini separarentur, et alios quidem in Thracias, alios in extremam Arabiam, alios vero in Thebaidae dispersit urbes.", "candidate_score": 0.643335, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1230", "psc_text": "Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi videbantur obsessos, seipsum cum magno exercitu praeparavit occurrere. Miratusque Romanorum virtutem, Saracenorum solatia postulavit. Quorum tunc erat rex Alamundarus vir fortis et praeliator, qui dum multa millia Saracenorum haberet, Persarum regi victoriam promittebat, seque ei Antiochiam Syriae traditurum. Sed non contigit quod putavit. Deus enim omnibus Saracenis quemdam irrationabilem metum latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca", "candidate_score": 0.643298, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_835", "psc_text": "ed., pariter] apparatu fruebantur. Civitates enim occurrebant, et vici, devictores athletas honorantes. Sed hostes armavit invidia, ut imperatori dicerent, quia plurimum honorem viris illis quae contumelia putabatur afferret. Haec agnoscens imperator, jussit ut bini separarentur, et alios quidem in Thracias, alios in extremam Arabiam, alios vero in Thebaidae dispersit urbes. Aiunt enim quia etiam fratres quos natura junxit, crudelissimus corpore separavit. Porro Eulogium praesulem illorum, et Protogenem, qui post eum fuit, in Antinoum usque transmisit. Quorum virtutem non patior oblivioni contradere. Cum enim concordem viderent civitatis episcopum, ecclesiasticoque collegio communicarent, viderunt paucos esse ad ecclesias concurrentes. De qua re consulentes, agnoverunt habitatores civitatis esse paganos; unde dolentes de eorum incredulitate lamentati sunt: non tamen lugendum esse diu arbitrati sunt, sed omni virtute de medicina cogitaverunt. THEODORETUS, lib. IV, cap. 16. Edit. Christ. Vales. cap. 17 et 18, p. 170. CAPUT XXXIV. De miraculis confessorum. Sacratissimus igitur Eulogius, in habitaculo suo", "candidate_score": 0.641753, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_979", "psc_text": "quoniam hoc omnino nudabat Ecclesias, requie nuper inchoata, resque nimis erat plurimis impossibilis: quia concurreramus in urbem Constantinopolitanam causa litterarum ad nos praeterito anno directarum a vestra charitate post Aquileiense concilium ad Deo amabilem imperatorem Theodosium, propter hanc solummodo causam usque ad Constantinopolim properati, et de hac tantummodo synodo ferentes consensum episcoporum qui per provincias permansere. Majoris vero profectionis neque speravimus opus, neque praeaudivimus omnino, antequam Constantinopolim veniremus. Super haec autem induciarum angusto tempore faciente, neque praeparare nos valentes ad longam profectionem, neque universos communicatores nostros, in provinciis positos commonere, et eorum consensum sumere praevaluimus. Quoniam igitur haec et alia multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem", "candidate_score": 0.64098, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", "candidate_score": 0.640303, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_711", "psc_text": "qui Persarum Romanorumque regna dividit, repente naves incendit, non suadens rebus aut verbis, sed cogens milites praeliari. Porro duces alacritate completi, animabant milites, et eos spe varia confortabant, quam imperator absciderat, cum eorum reversionem incensis navibus abnegasset. Super haec autem cum debuisset cibos militibus congregare, neque de propriis finibus praecepit afferri, neque de inimicorum abundantia jussit aliquid depraedari. Relinquens ergo habitabilem viam, pergebat per solitudinis loca: ubi et cibo et potu milites defraudati, et duces itineris non habentes, sed errantes in deserta provincia, sapientissimi principis agnovere consilia. THEODORETUS, lib. III, cap. 20. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 146. 299 Multos itaque vicos castraque detinens, jam etiam civitates capiebat. Cumque venisset Ctesiphontem civitatem, intantum obsedit regem, ut crebris legationibus uteretur: offerens dare suae patriae partem, si solutus bello discederet. Quod ille noluit, neque supplicantibus est miseratus; neque mente percepit, quod vincere quidem bonum est, supervincere nimis invidiosum: credens praecipue magicis", "candidate_score": 0.63974, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1241", "psc_text": "nos exspectare clementer? Tanta enim pietate praecelluit, ut omnes quidem Deo consecratos honoraret, praecipue tamen quos audiebat veneranda [ ms. Lyr., honesta] actione pollere. Fertur autem quia dum Constantinopoli episcopus Chebronensis fuisset mortuus, sagum ejus valde sordidissimum quaesierit, coque circumamictus sit, credens se aliquid ex defuncti sanctitate promereri. Cum aliquando aeris tempestas esset, et ille circum propter populum exspectaret, pleno circo tempestas vehementius agebatur multo imbre diffuso. Dumque hoc fieret, suam voluntatem imperator aperuit, fecitque per praeconem clamari: quia melius esset spectaculum contemnere, et omnes rogare Deum ut illaesi ab imminente tempestate servarentur. Quo dicto, cuncti Deo magno gaudio supplicantes, hymnos concorditer offerebant, et tota civitas velut una psallebat ecclesia. In medio autem horum imperator existens privato schemate properabat. Nec spe sua frustratus est: repente namque aer ad serenitatem divina clementia revocatus, annum praebuit frugibus universis uberrimum. Si quando bella moverentur, secundum David confugiebat ad Deum: sciens eum praeliorum auctorem,", "candidate_score": 0.638804, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1242", "psc_text": "hymnos concorditer offerebant, et tota civitas velut una psallebat ecclesia. In medio autem horum imperator existens privato schemate properabat. Nec spe sua frustratus est: repente namque aer ad serenitatem divina clementia revocatus, annum praebuit frugibus universis uberrimum. Si quando bella moverentur, secundum David confugiebat ad Deum: sciens eum praeliorum auctorem, inimicos orationibus superabat. SOCRATES, lib. VII, cap. 21 et 22, p. 360. CAPUT XVIII. Quomodo Joannes tyrannus in Occidente fuerit superatus. Post paululum itaque tempus Persici belli, defuncto imperatore Honorio consulatu Asclepiodoti et Mariniani ( An. Dom. 423), Augusto mense, quomodo Joannem tyrannum Deo se committens superaverit enarrabo. Sicut enim tunc sub Moyse Hebraeis contigit Rubrum transire mare, talia etiam ejus ducibus evenerunt, dum eos mitteret contra tyrannum. Defuncto siquidem, sicuti diximus, Honorio principe, cognoscens Theodosius celavit factum, et alia dicendo diversorum suspicionibus obviavit. Inter haec mittit magistrum militum in Salonas civitatem Dalmatiarum, ut si qua bellorum commotio proveniret circa", "candidate_score": 0.638245, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1043", "psc_text": "Aurum distribuere opus imperii est; ego autem pro ipso imperio hoc opus offero bona mihi omnia conferenti. Nam viro suo saepe dicebat: Oportet te semper, marite, cogitare quid dudum fuisti, quid modo sis. Haec si semper cogitaveris, ingratus benefactori non eris; sed imperium quod suscepisti legaliter gubernabis, et harum rerum placabis auctorem. His ergo sermonibus velut optimam quamdam utilitatem virtutisque abundantiam conjugi suo offerebat. THEODORETUS, lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 223. CAPUT XXXII. De indignatione et reconciliatione Theodosii propter Antiochenos, statuam conjugis illius deponentes. Haec itaque ante maritum defuncta est. Post aliquantum vero tempus mortis ejus aliquid tale provenit, quod maximum amorem quem habuit circa eam imperator ostendit. Coactus itaque Theodosius plurimorum continuatione bellorum quamdam illationem novam imposuit civitatibus. Antiochena vero civitas novum vectigal ferre non potuit; sed videns populus suspendi diversos, egit quod vulgus solet, occasionem seditionis inveniens; deponentes enim imaginem ornatissimae Placillae (sic", "candidate_score": 0.638131, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_409", "psc_text": "In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium malorum immensa confluxio brevi tempore generata est. Quarto enim anno post Sardicense concilium, haec acta noscuntur consulatu Sergii et Nigriani ( id est anno Dom. 350). His itaque nuntiis apparebat quia ad Constantium solum imperii jura pervenissent; quo provectu, contra tyrannos semetipsum quo poterat praeparabat. SOCRATES, lib. II, cap. 20. Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 116. CAPUT XXXVIII. De insidiis contra Athanasium gestis, et de levitate Constantii. Adversarii siquidem Athanasii opportunum se tempus invenisse judicantes, rursus adversus eum machinabantur. Tunc imperatori Constantio suggesserunt quia omnem Aegyptum subvertisset et Libyam. Invidiam vero maxime auxit ejus, eo quod ordinationes in parochiis", "candidate_score": 0.637769, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1229", "psc_text": "sed veniens ad Nisibin Persarum civitatem in confinio constitutam, Ardaburo mandavit ut diem et locum statueret praeliorum. At ille venientibus: Nuntiate, inquit, Narseo quia non quando tu volueris, Romanorum pugnabunt imperatores. Verum imperator Deo soli spem belli committens, destinavit exercitum. Et quia fideliter Deo supplicans, repente impetravit auxilium, hinc datur agnosci. Dum igitur Constantinopoli pro eventu bellorum aestuatio magna consur geret, angeli Dei iter agentibus per Bithyniam ad urbem Constantinopolim se demonstraverunt: jubentes ut confiderent, et orarent, et Deo crederent, quia Romanos victoria sequeretur, dicentes se mediatores belli directos a Deo. Hoc auditum, non solum civitatem, sed etiam milites confortavit. Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi", "candidate_score": 0.636892, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1010", "psc_text": "quae contra Ambrosium rursus magniloquum praedicatorem veritatis agerentur, scripsit Valentiniano, ut bellum quod agebatur contra Ecclesias solveretur: monens ut paternam non amitteret pietatem; adjecitque etiam minas belli; et nisi quiesceret, verba operibus adimpleret. Quamobrem sumens exercitum, venit Mediolanum, ubi tunc ille degebat. Porro Valentinianus agnoscens ejus invasionem, fugit in Illyricum, experimento cognoscens quae mala matris consilio sustineret. THEODORETUS, lib. V, cap. 14, p. 217. Porro Theodosius audiens quae a Justina fuerant gesta, et a tyranno scripta, fugienti Valentiniano rescripsit non esse mirandum si imperatori quidem terror, tyranno vero potestas accresceret dum imperator pietati rebellis exstitisset, tyrannus autem ei auxilia commodaret; et propterea ille quidem fugeret nudus, iste vero armaretur adversus nudum. THEODORETUS, lib. V, cap. 15, p. 217. Tunc igitur Theodosius imperator in maxima sollicitudine constitutus contra tyrannum praeparabat exercitum, metuens ne quid etiam contra juniorem Valentinianum insidiae tyrannicae praevalerent. Ea tempestate etiam legatio Persarum aderat, pacem petens. Quo tempore", "candidate_score": 0.636665, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_288", "psc_text": "causam, cujus verba sunt haec. Victor Constantinus pius episcopis in Tyriorum urbe collectis. Ego quidem ignoro quae vestro concilio turbulenter atque cum tempestate decreta sunt. Apparet enim quoniam quadam tumultuosa indisciplinatione veritas est oppressa; vobis quippe non considerantibus quae Deo placent, propter jurgia quae contra proximos vestros habetis, et vota vestra inevincibilia esse contenditis. Sed erit opus divinae Providentiae, quatenus et haec contentio aperte deprehensa possit evacuari, atque nobis palam fieri, si quid illic convenientes sive qualibet gratia, aut inimicitiarum causa gessistis. Quapropter cum omni festinatione vos omnes ad meam reverentiam volo concurrere, quatenus gestorum apud vos integritatem per vosipsos possitis ostendere. Verum qua gratia haec scripserim vobis, vosque ad me litteris evocaverim, per ea quae sequuntur agnoscetis. Pergenti jam mihi ad cognominis nostri felicissimae patriae civitatem, dum essem conscensurus in equum, repente Athanasius episcopus in media platea cum quibusdam sacerdotibus quos circa se habebat, sic inopinate nos adiit, ut", "candidate_score": 0.636269, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_166", "psc_text": "in Constantini Vita haec ita dicit. THEODORETUS lib. I. cap. 7, p. 24. Cunctarum igitur Ecclesiarum quae totam Europam, Libyamque, et Asiam replebant, simul erant ministrorum Dei congesta cacumina; unaque orationis domus tanquam a Deo dilatata intrinsecus ferebat omnes in idem, Syros simul, et Cilicas, Phoenicasque, et Arabes, atque Palaestinos, inter hos et Aegyptios, Thebaeos, Libyas, nec non et qui ex Mesopotamia oriuntur, sed etiam Persa ad concilium venit episcopus. Verum nec Scytha defuit ex eorum choro, Pontusque, et Asia, Phrygia, et Pamphylia viros probatissimos praebuerunt. Aderant Thraces, et Macedones, Achivi et Epirotae, et horum quoque interius habitantes. Ipse autem Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et", "candidate_score": 0.635746, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1227", "psc_text": "apud Persas opprimerentur, confugiunt ad Romanos, eorum petentes auxilium. Quos Atticus episcopus libenter excipiens, eosque quantum erat possibile fovens, quae gesta fuerant Theodosio nuntiavit imperatori. Eo quoque tempore etiam alia causa provenerat quae Romanos Persis faciebat infensos: quoniam Persae aurifossores quos a Romanis ad mercedem acceperant, reddere contemnebant, et quia onera negotiatorum Romanorum violenter abstulerant. Cum illa ergo ingratitudine, etiam Christianorum ad Romanos confugientium est adjecta. Mox ergo Persarum rex legatos mittit, repetens fugientes. Porro Romani nequaquam ad se confugientes reddere voluerunt: non solum supplices liberare studentes, sed pro Christianitate libenter omnia sustinere. Quamobrem dimicare quam perituros Christianos tradere potius elegerunt. Solutis igitur propter hoc pactis, bellum crudele commissum est. De quo absurdum non est pauca narrare. Romanorum igitur imperator misit exercitum cui praefuit militiae magister Ardaburus. Is enim Persicam regionem per Armeniae fines ingrediens, unam ejus provinciam Azamensem valde vastavit; cui cum plurimo exercitu Narseus dux Parthorum regis occurrit,", "candidate_score": 0.635145, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1229", "psc_text": "sed veniens ad Nisibin Persarum civitatem in confinio constitutam, Ardaburo mandavit ut diem et locum statueret praeliorum. At ille venientibus: Nuntiate, inquit, Narseo quia non quando tu volueris, Romanorum pugnabunt imperatores. Verum imperator Deo soli spem belli committens, destinavit exercitum. Et quia fideliter Deo supplicans, repente impetravit auxilium, hinc datur agnosci. Dum igitur Constantinopoli pro eventu bellorum aestuatio magna consur geret, angeli Dei iter agentibus per Bithyniam ad urbem Constantinopolim se demonstraverunt: jubentes ut confiderent, et orarent, et Deo crederent, quia Romanos victoria sequeretur, dicentes se mediatores belli directos a Deo. Hoc auditum, non solum civitatem, sed etiam milites confortavit. Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi", "candidate_score": 0.633686, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_7_9", "bdc_text": "Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_744", "psc_text": "4, p. 155. CAPUT IV. Quomodo Joviani temporibus orthodoxi floruerint, et haeretici sint oppressi. Evocavit igitur imperator a Constantio exsilio missos episcopos, qui non occurrerant Juliani redire temporibus. Tunc autem etiam templa paganorum omnia claudebantur, et ipsi sacerdotes ubique fugiebant: indutique palliis, ipsa pallia reponebant, et ad schema commune revertebantur. Quievit otiam pollutio sanguinis, quam publice insatiabiliter sub Juliano celebrabant. Porro Christiani non quiescebant: praesules enim religionum adibant crebro principem, credentes ejus obtinere se voluntatem adversus proprios inimicos. Et primum quidem Macedoniani libellum principi porrexerunt, postulantes ut expellerentur Ecclesiis qui dissimilem Filium praedicabant, et ipsi introducerentur in eas. Erant enim qui libellum obtulerant Basilius Ancyrae, Sylvanus Tarsi, Sophronius Pompeiopoleos, Pasinicus Zilenus, Leontius Comanus, Callicrates Claudiopolites, Theophilus Castabalenus. Horum libellum imperator accipiens, eos sine responso dimisit, hoc tantummodo dicens: Ego contentiones odi, eos autem qui ad concordiam festinant diligo pariter et honoro. Quod audientes qui ad contentionem se praeparabant, quieverunt. Hoc", "candidate_score": 0.632349, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_694", "psc_text": "tormentis corporalibus affligebant eos. Quod imperator audiens, Christianis quippe adeuntibus eum, defendere contemnebat, dicens: Vestrum est ut patientes mala sustineatis; hoc enim est praeceptum vestri Dei. SOCRATES, lib. III, cap. 11. Edit. Christ. Vales. cap. 13 et 14 p. 185. CAPUT XL. Quomodo ab Antiochenis irrisus sit. Igitur imperator pugnaturus contra Persas venit in Antiochiam. Cumque populus quereretur, quia venalia quidem abundarent, sed carius venderentur: volens magnitudinem suae largitatis ostendere, minora quam debuit pretia in foro rerum venalium deputavit. Et cum fugissent tabernarii negotiatoresque diversi, res necessariae defecerunt. Antiocheni vero graviter hoc ferentes, contumelias fecerunt imperatori. SOZOMEN., lib. V, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 19, p. 624. Querebantur enim adversus eum, facetias de ejus barba proferentes; erat enim ejus barba valde prolixa. Dicebant ergo: Tondeatur, ut ad funes ejus proficiat barba. Et quoniam superstitionis suae causa taurum idolis frequentius immolabat, aram vel taurum in solido suo formari praecepit. Ob", "candidate_score": 0.632072, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1180", "psc_text": "fulminibus eum majestas divina percutiens, et ipsum et omnem simul concremavit exercitum. THEODORETUS, lib. V, cap. 36. Edit. Christ. Vales. cap. 36 et 37, p. 242. CAPUT XXVIII. De miraculis contra Persas gestis. Tale aliquid a Domino ejus consolatore etiam Parthico praelio gestum est. Nam cum illi Romanos vacare cognovissent, et civitates in confinio constitutas debellarent, pacisque pacta transcenderent, vastatis finibus nemo ferebat auxilium. Imperator namque de pace praesumens, duces et milites ad alia bella direxerat. Tunc ergo imbre vehementissimo et grandine deposita, ulterius eos Deus accedere non permisit, equorumque [ ed., eorum] ligavit cursum, ita ut viginti diebus totidem ambulare stadia non valerent. Duces vero venientes, et congregantes exercitum, et in priori bello obsidentes urbem, imperatoris vocabulo nominatam, reprobi inventi sunt. Cum enim plus quam triginta diebus Gororanus rex praedictam undique obsideret civitatem, et multa machinamenta construeret, et turres contra muros civitatis excelsas aedificaret, solus Eunomius, sacratissimus ejus civitatis", "candidate_score": 0.631016, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1209", "psc_text": "Eodem tempore apud Persas Christianitas est dilatata. Inter Romanos enim et Persas semper propter diversas causas mittuntur legationes. Tunc ergo casus attulit ut Maruthas Mesopotamenus episcopus, cujus dudum meminimus, a Romanorum imperatore ad Persarum destinaretur regem. Qui multam reverentiam apud Marutham inveniens, eum decenter honorabat, et tanquam divinum respiciebat virum. Hoc factum mordebat magos, metuentes ne regem Christianum fieri suaderet. Nam cum dolore capitis multo tempore torqueretur, magis eum curare non valentibus, Maruthas orationibus fecit incolumem; ob hanc ergo causam moliti sunt quamdam magi fallaciam. Et quoniam Persae ignem colunt, consuevitque rex in quadam domo ignem ardentem perpetuo suppliciter adorare, magi sub terra hominem quemdam abscondentes tempore quo rex solebat adorare, eum talia clamare fecerunt: Mitte foras regem; impie enim egit, quia sacerdotem Christianorum judicat esse venerandum. Haec audiens Isdigerdes Persarum rex, licet reverentiam haberet, tamen Marutham abjicere cogitabat. Porro Maru has vere Deo venerabilis homo, vacabat orationibus, per quas", "candidate_score": 0.62787, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1229", "psc_text": "sed veniens ad Nisibin Persarum civitatem in confinio constitutam, Ardaburo mandavit ut diem et locum statueret praeliorum. At ille venientibus: Nuntiate, inquit, Narseo quia non quando tu volueris, Romanorum pugnabunt imperatores. Verum imperator Deo soli spem belli committens, destinavit exercitum. Et quia fideliter Deo supplicans, repente impetravit auxilium, hinc datur agnosci. Dum igitur Constantinopoli pro eventu bellorum aestuatio magna consur geret, angeli Dei iter agentibus per Bithyniam ad urbem Constantinopolim se demonstraverunt: jubentes ut confiderent, et orarent, et Deo crederent, quia Romanos victoria sequeretur, dicentes se mediatores belli directos a Deo. Hoc auditum, non solum civitatem, sed etiam milites confortavit. Cumque ad Mesopotamiam bellum fuisset de Armeniae regione translatum, Romani Persas Nisibi clausos fortiter obsidebant, ligneas turres facientes adversus eos, easque contra muros applicantes, et plurimos de muris contra se pugnantium perimentes. Porro 371 Barabanes Persarum rex, audiens Azazenam regionem ab eis fuisse vastatam, et eos qui in Nisibi clausi", "candidate_score": 0.626364, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1231", "psc_text": "latenter injecit, ita ut putarent sibimet Romanos insistere. Turbatique nec habentes quo fugerent, in fluvium Euphratem semetipsos armati projiciebant: ubi plus centum millia virorum necata atque consumpta sunt. His ita provenientibus, Nisibin obsidentes cum audirent Persarum regem plurimos elephantos adducere, perterriti cuncta quidem obsessionis machinamenta concremaverunt, et ad propria loca reversi sunt. Quae vero congressiones postea provenerunt, et quomodo Areobindas alter Romanorum magister militum fortissimum Persarum monomachum interemit; aut quomodo Ardaburius septem fortissimos Persarum duces insidiis captos occidit; vel quomodo Byatianus alter dux Romanorum reliquos Saracenos exstinxit, praetereundum est, ne videar multum a proposita relatione digressus. SOCRATES, lib. VII, cap. 18, p. 355. Quae tunc igitur gerebantur velociter imperatori Theodosio nuntiata sunt. Quomodo autem haec cito cognosceret, indicare non piget. Invenit quemdam virum animi corporisque habitu fortissimum, nomine Palladium, qui tanta velocitate veredos agebat, ut tribus diebus perveniret ad terminos Romanorum atque Persarum, et rursus totidem remearet ad Constantinopolim civitatem.", "candidate_score": 0.626152, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_6", "bdc_text": "Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse .", "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_310", "psc_text": "propterea Athanasium adorandae legis praedicatorem ad tempus in Gallias fuisse directum, quoniam ferocitas crudelium inimicorum ejus in periculo sacri ejus capitis imminebat: ne forsan per malignorum calliditatem aliquid incongruum sustineret. Ut ergo hoc evitaret, ab imminentibus sibi necessitatibus est ablatus. Et ita me jubente habitare praeceptus est [ ed., jussus est], ut in hac civitate in qua degebat, bona ei necessaria non deessent. Talis enim est ejus venerabilis virtus, divinis freta olatiis, ut etiam molestias asperioris fortunae despiciat. Quapropter licet ad charissimam reverentiam vestram dominus noster beatae memoriae Constantinus pius, meus pater, eumdem episcopum in suum locum 245 restituere proposuerat: tamen, quoniam humana sorte praeventus, antequam haec compleret vota requievit, consequens arbitratus sum voluntatem divae memoriae imperatoris implere. Qui dum ad vos remeaverit, qualem a me venerationem habuerit agnoscetis. Non enim mirabile est si quid in eo gessimus quod laudetur. Meam namque animam imago desiderii vestri, et schema tanti viri", "candidate_score": 0.62063, "ce_score": null } ] }, { "rank": 4, "cf_id": "cf014", "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", "max_score": 0.664806, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_10_12", "bdc_text": "sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852", "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν", "candidate_score": 0.664806, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_852", "psc_text": "ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἀναπληρῶσαι. λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον, ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς, ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος. Τοῖς Νεοκαισαρεῦσιν. Πολὺν χρόνον ἀπεσιωπήσαμεν πρὸς ἀλλήλους, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι ἡμῖν καὶ περιπόθητοι, ὥσπερ οἱ πρὸς ὀργὴν διαναστάντες. καίτοι τίς οὕτω βαρύμηνις καὶ δυσδιάλλακτος τῷ λελυπηκότι, ὥστε ὅλῃ σχεδὸν ἀνθρώπου γενεᾷ τὴν ἐκ τοῦ μίσους ὀργὴν συμπαρεκτεῖναι; ὃ περὶ ἡμᾶς ἐστιν ἰδεῖν γινόμενον, οὐδεμιᾶς τοῦ διεζεῦχθαι δικαίας ἀφορμῆς ὑπαρχούσης, οὐκοῦν ὅσα γε ἴσμεν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ ἐναντίον, πολλῶν καὶ μεγάλων πρὸς τὴν ἄκραν ἡμῖν φιλίαν καὶ ἕνωσιν ἐνυπαρχόντων τὸ ἐξ ἀρχῆς· ἑνὸς μὲν τοῦ μεγίστου καὶ πρώτου, τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου διαρρήδην εἰπόντος, ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καὶ πάλιν τοῦ Ἀποστόλου σαφῶς τὸ τῆς ἀγάπης καλὸν παριστῶντος ἡμῖν, τοῦτο μὲν ἐν οἷς ἀποφαίνεται πλήρωμα νόμου εἶναι τὴν ἀγάπην, τοῦτο δὲ ὅταν", "candidate_score": 0.65354, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_10_12", "bdc_text": "sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_916", "psc_text": "αἰσχύνη γινώμεθα καὶ ὄνειδος τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ, ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῶν κρυπτῶν τῆς καρδίας ἡμῶν κατὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γίνωσκε δέ με ἐν προσδοκίᾳ εἶναι τοῦ κατʼ ἐπήρειαν τῶν αἱρετικῶν ἀνακληθήσεσθαι εἰς τὸ στρατόπεδον, ἐπὶ προφάσει δὴ τῆς εἰρήνης· καὶ τοῦτο ἀκούσαντα καὶ τὸν ἐπίσκοπον τόνδε ἐπεσταλκέναι ἡμῖν σπουδάσαι περὶ τὴν Μεσοποταμίαν γενέσθαι, καὶ τὸν ἐκεῖ τοὺς ὁμοδόξους καὶ ἐπικρατύνοντας τὰ τῶν ἐκκλησιῶν συναγαγόντα, μετʼ αὐτῶν ὁρμῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα. ἐμοὶ δὲ τάχα μὲν οὐδὲ τὸ σῶμα αὐτὸ πρὸς τὴν ἐν τῷ χειμῶνι ὁδοιπορίαν ἀρκέσει· τέως δὲ οὐδὲ ἀναγκαῖον τὸ πρᾶγμα ἐφάνη, πλὴν εἰ μὴ αὐτὸς συμβουλεύσῃς. ἀναμενῶ γὰρ καὶ τὴν παρὰ τῆς θεοσεβείας σου συμβουλήν, ὥστε κρατυνθῆναι τὴν γνώμην. διὸ παρακαλῶ θᾶττον ἡμῖν διά τινος τῶν σπουδαίων ἀδελφῶν τὸ παραστὰν τῇ τελειότητί σου καὶ ἐνθέῳ συνέσει φανερωθῆναι. Τερεντίῳ κόμητι. Ὅτε ἠκούσαμεν τὴν σεμνότητά σου πάλιν ἐκβεβιάσθαι πρὸς τὴν τῶν κοινῶν ἐπιμέλειαν,", "candidate_score": 0.643268, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_373", "psc_text": "εὐλαβείας σου editi antiqi. διὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Ἑλληνίου· καὶ ὅσα ἐνέφηνας ἡμῖν, αὐτὸς ταῦτα γυμνῶς διηγήσατο. ἀκούσαντες δὲ ὅπωςαὐτὸς ταῦτα ... ὅπως καὶ ταῦτα διηγησαμένου ἀκούσαντες ὅπως editi antiqi. διετέθημεν, οὐκ ἀμφιβάλλεις πάντως. πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ ἐκρίναμεν πάσης λύπης ἀνωτέραν ποιεῖσθαι τὴν πρὸς σὲ ἀγάπην ἐδεξάμεθα καὶ ταῦτα ὡς ἦν προσῆκον, καὶ εὐχόμεθα τῷ ἁγίῳ Θεῷ, τὰς λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥραςἡμῶν add. Harl. οὕτωοὕτωom. E. διαφυλαχθῆναι ἐν τῇ περὶ σὲ διαθέσει, ὡς καὶ ἐν τῷ κατόπιν χρόνῳ, ἐν ᾧ οὐδὲν ἡμῖν αὐτοῖς οὔτε μικρὸν οὔτε μεῖζον ἐλλελοιπόσι συνέγνωμεν. Εἰ δὲ ὁ δεῖνα ἄρτι, παρακύψαι φιλοτιμούμενος πρὸς τὸν βίον τῶν Χριστιανῶν, εἶτα οἰόμενος αὐτῷ σεμνότητά τινα φέρειν τὸ ἡμῖν συνανατρίβεσθαι, ἅ τε οὐκ ἤκουσε κατασκευάζει, καὶ ἃ μὴ ἐνόησεν ἐξηγεῖται, θαυμαστὸν οὐδέν. ἀλλʼ ἐκεῖνο θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, ὅτι τούτων ἀκροατὰς ἔχει τοὺς γνησιωτάτους μοι τῶν παρʼ ὑμῖν ἀδελφῶν, καὶ οὐκ ἀκροατὰς μόνον, ἀλλὰ καὶ μαθητάς, ὡς ἔοικεν. εἴ γεγάρ E.", "candidate_score": 0.640371, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_340", "psc_text": "εὔχεσθαι σε ὑπὲρ ἡμῶν παρακαλῶν, καὶ τὰ ἄλλα κήδεσθαι ἡμῶν ὡς οἰκείων. Τὸν δὲ νοῦν τῶν γινομένωντῶν γεγραμμένων alii MSS. ἐπειδὴ αὐτοὶ ὑπὸ ἀμαθείας συνιέναιἀμαθίας συνεῖναι E. οὐκ ἔχομεν, ἐκεῖνον ἐκρίναμεν ἀληθῆ εἶναι νομίζειν, ὃν ἂν αὐτὸς ἡμῖν ἐξηγήσασθαι καταξιώσῃς. ἀνάγκη δὲ καὶ τὰ λειπόμενα παρὰ τῆς σῆς μεγαλονοίας ὁρισθῆναι, τὴν συντυχίαν ἡμῶν τὴν πρὸς ἀλλήλους, καὶ καιρὸν τὸν πρέποντα, καὶ τόπον ἐπιτήδειον. εἴπερ οὖν ὅλως ἀνέχεται καταβῆναι πρὸς τὴν ταπείνωσιν ἡμῶν ἡ σεμνότης σου, καὶ λόγου τινὸς μεταδοῦναι ἡμῖν, εἴτεκαί add. E. μετʼ ἄλλων, εἴτε κατὰ σεαυτὸν βούλει γενέσθαι τὴν συντυχίαν, ὑπακουσόμεθα, τοῦτο ἅπαξ ἑαυτοῖς συμβουλεύσαντες, δουλεύεινδουλεύσειν editi antiqi. σοι ἐν ἀγάπῃ καὶ ποιεῖν ἐκ παντὸς τρόπου τὰ εἰς δόξαν Θεοῦ παρὰ τῆς εὐλαβείας σου ἡμῖν ἐπιτασσόμενα.γραφόμενα E. Τὸν δὲ αἰδεσιμώτατον ἀδελφὸν οὐδὲν ἠναγκάσαμεν ἀπὸ γλώττης εἰπεῖν ἡμῖν· διότι οὔτετό add. E. πρότερον μεμαρτυρημένον εἶχε τὸν λόγον ὑπὸ τῶν ἔργων. Ἀθανασίῳ, ἐπισκόπῳ Ἀλεξανδρείαςτῷ μεγάλῳ Ἀθανασίῳ editi antiqi. Ἐνέτυχον τοῖς", "candidate_score": 0.640108, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1312", "psc_text": "τοῦ ἀδελφοῦ προκοπῇ· ὃν καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ παρέχεσθαι ὑμᾶςπαρασχέσθαι ὑμᾶς E et duo alii. ἀλλήλοις προσήκει ἐκ τῆς συνεχοῦς ὁμιλίας καὶ παρακλήσεως. ἐπὶ πᾶσι δὲ παρακαλοῦμεν μεμνῆσθαι ὑμᾶς τῆς τῶν πατέρων πίστεως, καὶ μὴ σαλεύεσθαι ὑπὸ τῶν ἐν τῇ ὑμετέρᾳἡμετέρᾳ E. editi antiqui. ἡσυχίᾳ περιφέρειν ὑμᾶς ἐπιχειρούντων, εἰδόταςεἰδότες Med. ὅτι οὔτε πολιτείας ἀκρίβεια καθʼ ἑαυτήν, μὴ διὰ τῆς εἰς Θεὸν πίστεως πεφωτισμένη, ὠφέλιμος, οὔτε ὀρθὴ ὁμολογία, ἀγαθῶν ἔργων ἄμοιρος οὖσα, παραστῆσαι ἡμᾶς δυνήσεται τῷ Κυρίῳ· ἀλλὰ δεῖ ἀμφότερα συνεῖναι, ἵνα ἄρτιος ᾖεἴη E. et alius. ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, καὶ μὴ κατὰ τὸ ἐλλεῖπον χωλεύῃ ἡμῶν ἡ ζωή. πίστις γάρ ἐστιν ἡ σώζουσα ἡμᾶς, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος, δι’ ἀγάπης ἐνεργουμένη. Ἐλευθέρᾳἐλευθέρᾳ ἑτέρᾳ Regius sec., Coisl. sec. Στοχαζόμενός σου τῆς περὶ ἡμᾶς διαθέσεως, καὶ ἣν ἔχεις περὶ τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου σπουδὴν ἐπιγινώσκοντες, κατεθαρρήσαμεν ὡς θυγατρὸς πρώην, καὶ ταῖς ἡμιόνοις ἐπὶ πλεῖον ἐχρησάμεθα, πεφεισμένως μὲν ὡς ἡμετέραις χρώμενοι, παρετείναμεν", "candidate_score": 0.6373, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_10_12", "bdc_text": "sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_850", "psc_text": "ἀρρωστήματα ἡμῶν, εἰ ὄντως τοιαῦτά ἐστιν οἷα ἀκούετε, ἢ ταῖς ἐκ τοῦ ψεύδους προσθήκαις βαρύτερα ὑμῖν ἀπαγγέλλεται τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν, γενέσθω καὶ τοῦτο· ἕτοιμοι ἡμεῖς ὑπτίαις χερσὶ τὴν παρουσίαν ὑμῶν ὑποδέξασθαι, καὶ προθεῖναι ἑαυτοὺς εἰς ἀκριβῆ βάσανον· μόνον ἀγάπη ἡγείσθω τῶν γινομένων· εἴτε καὶ βούλεσθε παρʼ ἑαυτοῖς ὑποδεῖξαί τινα τόπον, ἐν ᾧ γενόμενοι καὶ ὑμῖν τὸ ὀφειλόμενον τῆς ἐπισκέψεως χρέος ἀποπληρώσομεν καὶ ἑαυτῶν τὴν ἐνδεχομένην πεῖραν παρέξομεν, ὥστε καὶ τὰ προλαβόντα ἰάσασθαι, καὶ τοῦ λοιποῦ μηδεμίαν διαβολαῖς χώραν καταλιπεῖν, καὶ τοῦτο γενέσθω. πάντως γὰρ εἰ καὶ ἀσθενῆ περιφέρομεν σάρκα, ἀλλʼ ἕως ἀναπνέωμεν, ὑπεύθυνοί ἐσμεν μηδὲν ἐλλιμπάνειν τῶν εἰς οἰκοδομὴν τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Χριστοῦ. Μὴ οὖν παραλογίσησθε ἡμῶν τὴν παράκλησιν ταύτην, μὴ εἰς ἀνάγκην ἡμᾶς ἀγάγητε καὶ πρὸς ἄλλους ἐξειπεῖν τὴν ὀδύνην ἡμῶν. μέχρι γὰρ νῦν, γινώσκετε, ἀδελφοί, ἐν ἑαυτοῖς τὴν λύπην στέγομεν, αἰσχυνόμενοι τοῖς πόρρωθεν ἡμῶν κοινωνικοῖς τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀλλοτρίωσιν ὑμῶν διαγγεῖλαι, ἵνα μὴ κἀκείνους θλίψωμεν καὶ χαρὰν τοῖς", "candidate_score": 0.636166, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_955", "psc_text": "κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας, τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν, ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα, ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν. ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς, καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν, οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος ἡμῖν. ἐξ αὐτῆς γὰρ τῆς ἐναποκειμένης τοῖς γράμμασι διανοίας εἰς τὸ φίλτρον τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐξεκαύθημεν. καὶ γὰρ πρὸς τοῖς ἐπεσταλμένοις, τοιούτοις οὖσιν, ἔτι καὶ ἡ τῶν μεσιτευόντων ἀδελφῶν ἐπιτηδειότης ἐναργέστερον ἡμῖν ἐδείκνυ τὰ καθʼ ὑμᾶς. ὁ γὰρ ποθεινότατος καὶ εὐλαβέστατος συμπρεσβύτερος ἡμῶν Ἀκάκιος, πλείονα τῶν ἐπεσταλμένων διηγούμενος, καὶ ὑπʼ ὄψιν ἄγων τὴν καθημερινὴν ὑμῶν ἄθλησιν καὶ τὴν εὔτονον ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἔνστασιν, τοσοῦτον ἡμῖν ἐνεποίησε τὸ θαῦμα, καὶ τοσοῦτον ἤγειρε τὸν πόθον τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἐν ὑμῖν καλῶν, ὥστε προσεύχεσθαι ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ γενέσθαι ποτὲ καιρὸν καὶ διὰ τῆς οἰκείας πείρας γνωρίσαι τὰ καθʼ ὑμᾶς. καὶ γὰρ", "candidate_score": 0.635783, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1153", "psc_text": "τὰ περὶ τῆς διαθέσεώς σου. ἐπειδὴἐπεὶ editi antiqui. δὲ οὐχ ὅσα βουλόμεθα ὑπάρχει ἡμῖν, ἀλλʼ ὅσα ὁ Κύριος δίδωσι, ταῦτα ὀφείλομεν δέχεσθαι μετʼ εὐχαριστίας, ηὐχαριστήσαμεν τῷ ἁγίῳ Θεῷ παρασχομένῳ ἡμῖν ὑπόθεσιν γραμμάτων πρὸς τὴν εὐλάβειάν σου, τὴν ἄφιξιν τοῦ ποθεινοτάτου καὶ εὐλαβεστάτου ἀδελφοῦ ἡμῶν Σαγκτισσίμου τοῦ συμπρεσβυτέρου, ὃς πολὺν ὑποστὰς ἐν τῇ ὁδοιπορίᾳ τὸν κόπον,κίνδυνον E. Med. πάντα διηγήσεταί σοι μετʼ ἀκριβείας ὅσα κατέλαβεν ἐν τῇ δύσει· ὑπὲρ ὧν καὶom. E. εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Κυρίῳ, καὶ προσκυνεῖν αὐτόν,αὐτῷ E. ἵνα δῷ καὶ ἡμῖν τὴν αὐτὴν εἰρήνην, καὶ ἀπολάβωμεν ἀλλήλους μετʼ ἐλευθερίας. πᾶσαν τὴν ἐν Χριστῷ ἀδελφότητα ἄσπασαι παρʼ ἡμῶν. Τοῖς ποθεινοτάτοις καὶ εὐλαβεστάτοις ἀδελφοῖς συμπρεσβυτέροιςπρεσβυτέροις editi antiqui. Ἀκακίῳ, Ἀετίῳ, Παύλῳ καὶ Σιλουάνῳ, καὶ Σιλουίνῳ καὶ Λουκίῳ διακόνοις, καὶ λοιποῖς μονάζουσιν ἀδελφοῖς, Βασίλειος ἐπίσκοπος. Ἐγὼ ἀκούσας τὸν βαρὺν ἐκεῖνον διωγμὸν ἐπαναστάντα ὑμῖν, καὶ ὅτι εὐθέως μετὰ τὸ πάσχα οἱ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύσαντες ἐπελθόντες ὑμῶν ταῖς σκηναῖς, πυρὶ παρέδωκαν τοὺς", "candidate_score": 0.633971, "ce_score": null } ] }, { "rank": 5, "cf_id": "cf020", "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Titum", "max_score": 0.662348, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Titum_window_108", "psc_text": "9, 10.) Servi dominis suis subditi sint in omnibus: sint placentes, non contradicentes, non furantes; sed omnem fidem ostendentes bonam, ut doctrinam Salvatoris nostri Dei ornent in omnibus. Quoniam Dominus et Salvator noster, qui in Evangelio ait: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos (Matth. XI, 28) , nullam conditionem, aetatem, sexum, a beatitudine arbitratur alienum: propterea nunc Apostolus et servis praecepta constituit, scilicet ut parti Ecclesiae membrisque corporis Christi. Et quomodo superius senes, anus, adolescentulas, juvenes, quid Titus erudire deberet edocuit: ita nunc servis apta praecepta constituit. Primum ut subditi sint dominis suis in omnibus. In his autem omnibus, quae non sunt contraria Deo: ut si dominus ea jubet quae non sunt adversa Scripturis sanctis, subjiciatur servus domino. Sin vero contraria praecipit, magis obediat spiritus, quam corporis domino. Diligenter attendite quomodo congrua personis praecepta decernat. Servi, inquit, dominis suis subditi sint in omnibus", "candidate_score": 0.662348, "ce_score": null } ] }, { "rank": 6, "cf_id": "cf010", "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", "max_score": 0.661181, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_74", "psc_text": "Fraternitatem meo nomine salutate, et ut nostri meminerint admonete. Valete. EPISTOLA VIII.(Eras., II, 6; Pamel., IX; Rig., Baluz., Paris., VIII; Oxon. Lips., X.) AD MARTYRES ET CONFESSORES. ARGUMENTUM.-- Martyres Africae Cyprianus miris modis a constantia commendans, invitat ad perseverantiam, exemplo Mappalici eorum collegae. Cyprianus martyribus et confessoribus in Christo Domino nostro et in Deo Patre perpetuam salutem. Exulto laetus et gratulor, fortissimi ac beatissimi fratres, cognita fide ac virtute vestra, in quibus mater Ecclesia gloriatur. Gloriata est et nuper quidem cum confessione perstante suscepta poena est quae confessores Christi fecit, extorres. Confessio tamen praesens quanto in passione fortior, tanto clarior et major in honore est. Crevit pugna, crevit et pugnantium gloria. Nec retardati estis ab acie tormentorum metu, sed ipsis tormentis magis ac magis estis ad aciem provocati, fortes et stabiles ad maximi certaminis praelium prompta devotione redistis. Ex quibus quosdam jam comperi coronatos, quosdam vero ad coronam victoriae jam", "candidate_score": 0.661181, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_55", "psc_text": "tibi parcat (Rom. XI, 20, 21) . Dominus noster sicut ovis ad victimam ductus est, et sicut agnus coram tondente se sine voce sic non aperuit os suum (Isa. LIII, 7). Non sum, inquit, contumax, neque contradico. Dorsum meum posui ad flagella et maxillas meas ad palmas. Faciem autem meam non averti a foeditate sputorum (Isa. L, 5, 6) . Et quisquam per ipsum nunc atque in ipso vivens extollere se audet et superbire, immemor et factorum quae ille gessit, et mandatorum quae nobis vel per se vel per Apostolos suos tradidit? Quod si non est major domino suo servus (Joan. XIII, 15, 16) , qui Dominum sequuntur, humiles et quieti et taciturni vestigia ejus imitentur, quando quisque inferior fuerit sublimior fiat, dicente Domino: Qui minimus fuerit in vobis, hic erit magnus (Luc. IX, 48) . V. Quid deinde illud, quam vobis execrandum debet videri, quod cum summo animi nostri", "candidate_score": 0.660182, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_161", "psc_text": "vobis ob Dominicae etiam disciplinae coronam. Dignationem suam Dominus multiplici genere largitatis infudit, bonorum militum laudes et glorias spiritales copiosa varietate distribuit. Honoris vestri participes et nos sumus, gloriam vestram nostram gloriam computamus, quorum tempora illustravit tanta felicitas, ut aetatem nostram videre contingeret probatos servos Dei et Christi milites coronatos. Opto vos, fortissimi ac beatissimi fratres, semper bene valere et nostri meminisse. EPISTOLA XXVI.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXVI. Paris., XXV. Oxon., Lips., XXXI.) MOYSES, MAXIMUS, NICOSTRATUS, ET ALII CONFESSORES RESPONDENT PRAECEDENTI EPISTOLAE. ARGUMENTUM.-- Solatia quae ex Cyprianis litteris perceperant Romani confessores, grati agnoscunt.--Martyrium non poena sed felicitas.--Voces evangelicae faces ad inflammandam fidem.--In lapsorum causa Cypriani sententiae acceditur. I. Caecilio Cypriano, episcopo ecclesiae Carthaginensium, Moyses et Maximus presbyteri et Nicostratus et Rufinus diaconi et caeteri confessores in fide veritatis perseverantes in Deo Patre et in Filio ejus Jesu Christo Domino nostro et in Spiritu sancto salutem. Inter varios et multiplices, frater, dolores", "candidate_score": 0.654247, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_458", "psc_text": "fidem vos quoque retinentes et die ac nocte meditantes, toto corde ad Deum prompti, contemptu praesentium futura tantummodo cogitatis, ut ad fructum regni aeterni et ad complexum et osculum Domini et conspectum venire possitis, ut sequamini in omnibus Rogatianum presbyterum, gloriosum senem, viam vobis ad gloriam temporis nostri religiosa virtute et divina dignatione facientem, qui cum Felicissimo fratre nostro quieto semper et sobrio excipiens ferocientis populi impetum, primum hospitium vobis in carcere praeparavit, et metator quodam modo vester, nunc quoque vos antecedit. Quod ut consummetur in vobis, assiduis orationibus Dominum deprecamur, ut, initiis ad summa pergentibus, quos confiteri fecit, faciat et coronari. Opto vos, fratres charissimi ac beatissimi, in Domino semper bene valere et ad coronam coelestis gloriae pervenire. Victor diaconus et qui mecum sunt vos salutant. EPISTOLA LXXXII.(Pamel., Rigalt., Baluz., LXXXII. Paris., LXXXI. Oxon., Lips., LXXX.) AD SUCCESSUM, DE NUNTIIS ROMA REVERSIS PERSECUTIONEM NUNTIANTIBUS. ARGUMENTUM.-- Nuntiat Successo episcopo Cyprianus,", "candidate_score": 0.652326, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_437", "psc_text": "pueris quoque virtus major aetate annos suos confessionis laude transcendit, ut martyrii vestri beatum gregem et sexus et aetas omnis ornaret. VII. Qui nunc vobis, dilectissimi fratres, conscientiae victricis vigor, quae sublimitas animi, quae in sensu exultantia, qui triumphus in pectore, unumquemque vestrum stare ad promissum Dei praemium, de judicio Dei esse securum, ambulare in metallis, captivo quidem corpore, sed corde regnante, scire Christum secum esse praesentem, gaudentem tolerantia servorum suorum per vestigia et vias suas ad regna aeterna gradientium? Exspectatis quotidie laeti profectionis vestrae salutarem diem, et jam jamque de saeculo recessuri, ad martyrum munera et domicilia divina properatis, post has mundi tenebras visuri candidissimam lucem, et accepturi majorem passionibus omnibus et conflictationibus claritatem, Apostolo contestante et dicente: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad superventuram claritatem quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) . Plane, quia nunc vobis in precibus efficacior sermo est, et ad impetrandum quod in", "candidate_score": 0.647534, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_445", "psc_text": "ante passionem a te sumus ad gloriam provocati, qui prior nobis ducatum ad confessionem nominis Christi praebuisti. Nos vero, secuti vestigia confessionis tuae, parem gratiam tecum speramus. Nam qui prior est in cursu prior est et ad praemium; et qui prior occupasti de quo coepisti, inde hoc nobis communicasti, demonstrans scilicet individuam charitatem, quia semper nos dilexisti; ut quibus unus fuit spiritus in conjunctione pacis, esset precum tuarum gratia et una corona confessionis. II. Accessit autem tibi, frater charissime, ad confessionis coronam retributio operum abundans mensura, quam accipies a Domino in die remunerationis, qui et te nobis litteris tuis repraesentasti, ut pectus illud tuum candidum et beatum, quod semper novimus, manifestares, et secundum latitudinem ejus nobiscum laudes Deo diceres, non quantum nos meremur audire, sed quantum tu potes dicere. Tuis enim vocibus et quae minus in nobis instructa erant exornasti et coufirmasti ad sustentationem earumdem passionum quas patimur, securi de", "candidate_score": 0.647387, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_5_7", "bdc_text": "Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ;", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_486", "psc_text": "cum suo interitu non valeret, ipse illi auxiliatur in mundo quorum mater habitat in coelo, et qui matri subvenit, et filiis pro certo succurrit. Postremo vide si habeat aliquis dolore concidi, ubi sine aliquo remedio potest aliquis fatigari. Sapienter debet dolere qui dolet, ne perdat sine causa quod dolet. Nunc autem contra luctum sumenda sunt arma, ut spes nostra possit habere victoriam. Principaliter quod Dominus voluit suscipere gratulemur. Denique quia hoc omnibus in mundo commune additur, privatum particulare nostrum quod ad requiem revocamur. Sequitur consummatio omnium gaudiorum, quae in resurrectione invicem nobis Domino reformante reddetur, sicut Apostolus pollicetur: Nolumus igitur ignorare vos, fratres, de dormientibus, ut non contristemini sicut et caeteri qui spem non habent. Si enim credimus quod Jesus mortuus est et resurrexit, sic et eos qui dormierunt in Jesu adducet cum eo (I Thess. IV, 12) . Haec tibi, benedicte, pro charitate mutua transmisi. Caeterum scio te bene", "candidate_score": 0.64479, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_5_7", "bdc_text": "Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ;", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_464", "psc_text": "confessione clarificari. Quodcumque enim sub illo confessionis momento confessor episcopus loquitur, aspirante Deo, ore omnium loquitur. Caeterum mutilabitur honor ecclesiae nostrae tam gloriosae, si ego episcopus alterius ecclesiae praepositus, accepta apud Uticam super confessione sententia, exinde martyr ad Dominum proficiscar, quandoquidem ego et pro me et pro vobis apud vos confiteri et ibi pati, et exinde ad Dominum proficisci, orationibus continuis deprecer et votis omnibus exoptem et debeam. Expectamus ergo hic, in secessu abdito constituti, adventum proconsulis Carthaginem redeuntis, audituri ab eo quid imperatores super Christianorum laicorum et episcoporum nomine mandaverint, et dicturi quod ad horam Dominus dici voluerit. II. Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora", "candidate_score": 0.642251, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_161", "psc_text": "vobis ob Dominicae etiam disciplinae coronam. Dignationem suam Dominus multiplici genere largitatis infudit, bonorum militum laudes et glorias spiritales copiosa varietate distribuit. Honoris vestri participes et nos sumus, gloriam vestram nostram gloriam computamus, quorum tempora illustravit tanta felicitas, ut aetatem nostram videre contingeret probatos servos Dei et Christi milites coronatos. Opto vos, fortissimi ac beatissimi fratres, semper bene valere et nostri meminisse. EPISTOLA XXVI.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXVI. Paris., XXV. Oxon., Lips., XXXI.) MOYSES, MAXIMUS, NICOSTRATUS, ET ALII CONFESSORES RESPONDENT PRAECEDENTI EPISTOLAE. ARGUMENTUM.-- Solatia quae ex Cyprianis litteris perceperant Romani confessores, grati agnoscunt.--Martyrium non poena sed felicitas.--Voces evangelicae faces ad inflammandam fidem.--In lapsorum causa Cypriani sententiae acceditur. I. Caecilio Cypriano, episcopo ecclesiae Carthaginensium, Moyses et Maximus presbyteri et Nicostratus et Rufinus diaconi et caeteri confessores in fide veritatis perseverantes in Deo Patre et in Filio ejus Jesu Christo Domino nostro et in Spiritu sancto salutem. Inter varios et multiplices, frater, dolores", "candidate_score": 0.640228, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_6_8", "bdc_text": "Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_85", "psc_text": "XXI.) AD CLERUM, DE QUIBUSDAM PRESBYTERIS QUI TEMERE PACEM LAPSIS DEDERUNT, NECDUM SEDATA PERSECUTIONE ET CITRA CONSCIENTIAM EPISCOPORUM. ARGUMENTUM-- hujus Epistolae habes infra in haec verba, Epistola XIV: « Presbyteris, inquit, et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur. » I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Diu patientiam meam tenui, fratres charissimi, quasi verecundum silentium nostrum proficeret ad quietem: sed, cum quorumdam immoderata et abrupta praesumptio temeritate sua et honorem martyrum et confessorum pudorem et plebis universae tranquillitatem turbare conetur, tacere ultra non oportet, ne ad periculum et plebis pariter et nostrum taciturnitas nimia procedat. Quod enim non periculum metuere debemus de offensa Domini quando aliqui de presbyteris, nec Evangelii nec loci sui memores, sed neque futurum Domini judicium neque nunc sibi praepositum episcopum cogitantes, quod numquam omnino sub antecessoribus factum est, cum contumelia et", "candidate_score": 0.636594, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_205", "psc_text": "debemus et reddimus quod illorum carceris tenebras litteris tuis illuminasti, quod ad illos venisti, quomodo introire potuisti, quod illorum animos sua fide et confessione robustos tuis allocutionibus litterisque recreasti, quod, felicitates eorum condignis laudibus prosecutus, accendisti ad multo ardentiorem coelestis gloriae cupiditatem, quod pronos impulisti, quod, ut credimus et optamus, victores futuros viribus tui sermonis animasti; ut, quamquam hoc totum de fide confitentium et de divina indulgentia venire videatur, tamen in martyrio suo tibi ex aliquo debitores facti esse videantur. Sed, ut ad id unde digressus sermo videbatur esse rursus revertatur, quales litteras in Siciliam quoque miserimus subjectas habebis: quamquam nobis differendae hujus rei necessitas major incumbat, quibus, post excessum nobilissimae memoriae viri Fabiani, nondum est episcopus propter rerum et temporum difficultates constitutus, qui omnia ista moderetur et eorum qui lapsi sunt possit cum auctoritate et consilio habere rationem: quamquam nobis in tam ingenti negotio placeat quod et tu ipse", "candidate_score": 0.635799, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_3_5", "bdc_text": "Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum .", "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_303", "psc_text": "supervenerit persecutionis dies, miles Christi praeceptis ejus et monitis eruditus non expavescit ad pugnam, sed paratus est ad coronam. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA LVII.(Erasm., I, 1. Pamel., Rigalt., Baluz., LVII. Paris., LVI. Oxon., Lips., LV.) AD CORNELIUM IN EXILIO, DE EJUS CONFESSIONE. ARGUMENTUM.-- Laudat Cyprianus in Cornelio et plebe ejus confessionem nominis Christi ad exilium usque, hortaturque ad constantiam et mutuas pro invicem orationes, tum ob instantem certaminis diem in hac vita, tum post obitum. Meminit autem hujus epistolae Damasus in vita Cornelii, utpote propter quam calumnia facta, occasionem necis sumpserit tyrannus. (Pontificiis tom. III. Epistolis haec Cypriani merito adjungitur.) 96 EPISTOLA LVIII.(Erasm., III, 1. Pamel., Rigalt., Baluz., LVIII. Paris., LVI. Coustant., Epist. Rom. Pont. I, p. 207.) AD LUCIUM PAPAM ROMANUM REVERSUM AB EXILIO. ARGUMENTUM.-- Gratulatur Lucio Cyprianus cum collegis de reditu ab exilio, docens dilatam martyria gloriam non minuere. Deinde, indicans divinitus contigisse Cornelii", "candidate_score": 0.635657, "ce_score": null } ] }, { "rank": 7, "cf_id": "cf020", "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Colossenses", "max_score": 0.661114, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Colossenses_window_0", "psc_text": "Epistola Pauli ad Colossenses [ Cap. I.] Paulus apostolus Jesu Christi, per voluntatem Dei, et Timotheus frater: eis, qui sunt Colossis, sanctis, et fidelibus fratribus in Christo Jesu. Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Gratias agimus Deo, et Patri Domini nostri Jesu Christi, semper pro vobis orantes: audientes fidem vestram in Christo Jesu, et dilectionem, quam habetis in sanctos omnes, propter spem, quae reposita est vobis in coelis: quam audistis in verbo veritatis Evangelii: quod pervenit ad vos, sicut et in universo mundo est, et fructificat, et crescit, sicut in vobis, ex ea die, qua audistis, et cognovistis gratiam Dei in veritate, sicut didicistis ab Epaphra charissimo conservo nostro, qui est fidelis pro vobis minister Christi Jesu, qui etiam manifestavit nobis dilectionem vestram in spiritu. Ideo et nos ex qua die audivimus, non cessamus pro vobis orantes, et postulantes, ut impleamini agnitione voluntatis ejus,", "candidate_score": 0.661114, "ce_score": null } ] }, { "rank": 8, "cf_id": "cf025", "work_id": "077_Gregorius-I_Dialogi", "max_score": 0.659986, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_3_5", "bdc_text": "Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_743", "psc_text": "certius declaratur. Unde et sancti martyres ab infidelibus crudelia multa perpessi sunt, qui tamen, ut praediximus (Supra, c. 6), ad ossa sua mortua signis quotidie et miraculis clarescunt. ΚΕΦΑΛ. ΚΑ'. Περὶ ψυχῶν δικαίων, ὅτι ἐν τῇ ἐξόδῳ οὐχ ὁρῶνται, καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐπὶ τούτοις πᾶσι, καὶ τοῦτο γνωστὸν ὑπάρχει, ὅτι οὐ πάντοτε ἐν τῇ ἐξόδῳ τῆς ψυχῆς τὸ ἀξίωμα αὐτῆς δείκνυται, μετὰ δὲ θάνατον ἀσφαλῶς φανεροῦται. Ὄθεν καὶ οἱ ἅγιοι μάρτυρες πολλὴν ὠμότητα παρὰ τῶν ἀπίστων ὑπέμειναν. Οἵτινης, καθὼς προείπομεν, ἐν τοῖς νεκροῖς αὐτῶν ὀστέοις σημίοις καὶ θαύμασι καθ' ἡμέραν λαμπρύνονται. CAPUT XXI. De duobus monachis Valentionis abbatis. Vitae namque venerabilis Valentio, qui post in hac Romana urbe mihi, sicut nosti, meoque monasterio praefuit, prius in Valeriae provincia suum monasterium rexit. In quo dum Langobardi saevientes venissent, sicut ejus narratione didici, duos ejus monachos in ramis unius arboris suspenderunt, qui suspensi eodem die defuncti sunt. Facto autem vespere utrorumque eorum", "candidate_score": 0.659986, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_3_5", "bdc_text": "Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_742", "psc_text": "εἰσερχομένους τοὺς ἀγγέλους ἐθεάσαντο, εἰπεῖν δὲ τι οὐδαμῶς ἠδυνήθησαν. Ἕτεροι δὲ τί ποτε μὲν οὐκ ἐθεάσαντο, πάντας δὲ τοὺς εὑρεθέντας φόβος σφοδρὸς συνετάραξεν, ὥστε μὴ δυνηθῆναι ἐκεῖσέ τινα στῆναι, τῆς, ἁγίας ἐκείνης ἐξερχομένης ψυχῆς. Πάντες γὰρ καὶ οἱ θεασάμενοι, καὶ οἱ μὴ ἑωρακότες, ἑνὶ φόβῳ συσχεθέντες, ἔφυγον. Ὥστε φανερῶς δειχθῆναι, τίνες ἐκεῖνοι ὑπῆρχον, οἱ τὴν ἁγίαν ψυχὴν ἐξερχομένην ὑποδεχόμενοι, ἧς τὴν ἔξοδον οὐδεὶς τῶν θνητῶν ὑπενέγκαι ἠδυνήθη. CAPUT XX. Quod aliquando animae meritum non in ipso egressu, sed post mortem verius declaratur. Sed inter haec sciendum est quia aliquando animae meritum non in ipso suo egressu ostenditur, post mortem vero certius declaratur. Unde et sancti martyres ab infidelibus crudelia multa perpessi sunt, qui tamen, ut praediximus (Supra, c. 6), ad ossa sua mortua signis quotidie et miraculis clarescunt. ΚΕΦΑΛ. ΚΑ'. Περὶ ψυχῶν δικαίων, ὅτι ἐν τῇ ἐξόδῳ οὐχ ὁρῶνται, καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐπὶ τούτοις πᾶσι, καὶ τοῦτο γνωστὸν ὑπάρχει, ὅτι", "candidate_score": 0.643314, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_2_4", "bdc_text": "Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_493", "psc_text": "τῷ κτιστῇ πάντοτε ὑπέκλιναν, τῷ κτίσματι ὑποκλῖναι οὐκ ἠνέσχοντο. Ὅθεν γέγονε τοὺς κρατήσαντας αὐτοὺς πολεμίους σφοδροτάτῳ θυμῷ ἐκκαυθέντας, πάντας αὐτῶν ξίφεσιν ἀνελεῖν, οὕσπερ ἐν τῇ ἰδίᾳ πλάνῃ συμμετόχους σχεῖν οὐκ ἐδυνήθηαν. Τί οὖν λοιπὸν θαυμαστὸν, ἐὰν καιροῦ διωγμοῦ καταλαβόντος ἑαυτοὺς εἰς μαρτύριον παρέδωκαν ἐκεῖνοι, ἐν τῷ τῆς εἰρήνης τῆς ἐκκλησίας καιρῷ ἑαυτοὺς πάντοτε δι' ἐγκρατείας ἐκτήκοντες, καὶ στενὴν μαρτυρίου κρατοῦντες ὁδὸν, ὁπότ' ἂν οἱ τὴν τοῦ κόσμου πλατεῖαν ὁδεύοντες ὁδὸν, ἐν τῇ τῆς ἐκκλησίας εἰρήνῃ διωγμοῦ αὐτοῖς ἐπεστῶτος, μαρτυρίου στεφάνους λαβεῖν ἠξιώθησαν. Ἀσφαλῶς τοίνυν καὶ ὁμολογουμένως κρατοῦμεν, ὅτι οἱ ἐκλεκτοὶ ἄνδρες οὗτοι περὶ ὧν λέγομεν, καὶ ἐν καιρῷ φανεροῦ διωγμοῦ μαρτυρίῳ ἐπιδοῦναι ἑαυτοὺς ἠδύναντο, καθάπερ καὶ πλεῖστοι ἐν τῷ τῆς εἰρήνης καιρῷ, οἵτινες οἰκτροὶ καὶ οὐδαμινοὶ ἐφαίνοντο. Συμβαίνει δὲ πολλάκις ἐν καιρῷ διωγμοῦ εἰς δειλίαν ἀδυναμίας καταπεσεῖν, οὓς πρότερον ἐν τῷ τῆς εἰρήνης καιρῷ δυνατοὺς εἶναι ἐπιστεύομεν. Ἀλλ' οὐχ οὗτοι τοιοῦτοι περὶ ὧν προείπαμεν δύνασθαι μάρτυρας. Ἐκ γὰρ τοῦ αὐτῶν", "candidate_score": 0.620135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_6", "bdc_text": "Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Dialogi_window_474", "psc_text": "ἡγοῦμαι τὴν ἡμετέραν διήγησιν εἰς τοὺς ἀρτίως ἐν τῇ Ἰταλίᾳ διαλάμψαντας πατέρας ἀνακάμψαι. CAPUT XXVI. De Mena monacho solitario. Nuper in Samnii provincia quidam venerabilis vir, Menas nomine, solitariam vitam ducebat, qui nostrorum multis cognitus, ante hoc fere decennium defunctus est. De cujus operis narratione unum auctorem non infero, quia pene tot mihi in ejus vita testes sunt, quot Samnii provinciam noverunt. Hic itaque nihil ad usum suum aliud, nisi pauca apum vascula possidebat. Huic cum Langobardus quidam in eisdem apibus rapinam voluisset ingerere, prius ab eodem viro verbo correptus est, et mox per malignum spiritum ante ejus vestigia vexatus. Qua ex re factum est ut sicut apud omnes incolas, ita etiam apud eamdem barbaram gentem ejus celebre nomen haberetur, nullusque ultra praesumeret ejus cellulam nisi humilis intrare. Saepe vero ex vicina silva venientes ursi, apes ejus comedere conabantur: quos ille deprehensos, ferula, quam portare manu consueverat, caedebat. Ante cujus", "candidate_score": 0.615329, "ce_score": null } ] }, { "rank": 9, "cf_id": "cf026", "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", "max_score": 0.659279, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_12", "psc_text": "sancto meritisque beato Massonae episcopo Isidorus. 1. Veniente ad nos famulo vestro viro religioso Nicetio, litteras honorificentiae vestrae nobis detulit, in quibus agnitio salutis vestrae nihilominus perpatuit maxime per eum portitorem, cujus lingua epistola vivens erat. Unde pro salute vestra gratiarum actionibus Deo nostro repensis, in quantum valuit mediocritas nostra vice inquisitionis studio poscentes meritorum vestrorum suffragiis divinis vos commendare conspectibus. 2. Verum quod sequenter in epistolis venerabilis fraternitas vestra innotuit, nulla est in hujusmodi sententiis decretorum diversitas intelligenda, quod alibi legitur in lapsu corporali restaurandum honoris gradum post poenitentiam, alibi, post hujusmodi delictum, nequaquam reparandum antiqui ordinis meritum. 3. Haec enim diversitas hoc modo distinguitur: illos enim ad pristinos officii gradus redire canon praecipit, quos poenitentiae praecessit satisfactio, vel digna peccatorum confessio; at contra ii qui neque a vitio corruptionis emendantur, atque hoc ipsum carnale delictum quod admittunt etiam vindicare quadam superstitiosa temeritate nituntur, nec gradum utique honoris, nec", "candidate_score": 0.659279, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_32", "psc_text": "Leandri, et ejus fidem atque doctrinam pro viribus imitare, ut in praesenti bonis perfrui, et in futuro coelestium bonorum participationem valeas adipisci. Amen. Ora pro me; donet Dominus ut animae, corporis, fidei et honoris tibi servata integritate, merear te videre de caetero, mi Domine et charissime fili. EPISTOLA VII. ISIDORI REDEMPTO ARCHIDIACONO. Dilecto filio in Christo Redempto archidiacono Isidorus. 1. Multis non modo ecclesiasticis, verum etiam hujus perituri regni praepeditus negotiis, prout optamus, tuae charitatis quaestionibus ad praesens satisfacere non valemus. Verum, quia, impellente charitate, omnibus sumus debitores, ex parte qua valeo pareo dilectioni tuae, ad inquisita compendiose respondere paratus. Innotuisti quippe nobis, in animo tibi versari scrupulum, eo quod orientalis Christi Ecclesia ex fermentato pane, occidentalis ex azymo sacratissimi corporis sacramentum conficere consuevit; et quia ipsi Orientales Latinos super hoc reprehendere non verentur, illud etiam animo tuo insedit, quod illi sericos pannos, nos autem lineos, quos corporalia dicimus, ad", "candidate_score": 0.644265, "ce_score": null } ] }, { "rank": 10, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1", "max_score": 0.659129, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa005.opp-lat1_window_51", "psc_text": "de v 9 tempte W uos ante dominus ponit v 12 solomonem S 13 furnax S tribulationes 5 14 testatur ac] testac R 16 scrientes W 19 diffusa v in cordibus Rv 20 sanctum om. W in nobis R 22 accedentem Sl 23 fit ex sit S m. 2 noaum aliquid r quia maiestatis et uirtutis Domini nomen in uobis requiescit, quod quidem secundum illos blasphematur, secundum nos autem honoratur. TIMENDAS NON ESSE INIVRIAS ET POENAS PERSECVTIONVM QVIA MAIOR SIT DOMINVS AD PROTEGENDVM QVAM DIABOLVS AD INPVGNANDVM. Iohannes in epistula sua probat dicens: maior est qui in uobis est quam qui in isto mundo. item in psalmo CXVII: non metuam quid mihi faciat homo: Dominus mihi auxiliator est. et iterum: isti in curribus et isti in equis, nos uero in nomine Dei nostri magnificabimur. illi copulati sunt pedes et ceciderunt, nos autem exsurreximus et erecti sumus. et adhueadhuc fortius docens", "candidate_score": 0.659129, "ce_score": null } ] }, { "rank": 11, "cf_id": "cf016", "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide", "max_score": 0.658022, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_540", "psc_text": "etiam ad Mariam adventus Dominici praenuntii mittebantur (Luc. I, 26)? non omnis militia coelestis? non Cherubim et Seraphim, non Throni et Dominationes et Potestates, quae venerantur et laudant? 168. Quomodo ergo subjecta erunt? Sic utique quemadmodum ipse Dominus dixit: Tollite jugum meum super vos (Matth. XI, 29) ; non enim indomiti jugum portant, sed humiles atque mansueti. Haec est plane nec ipsis hominibus vilis, sed gloriosa subjectio; ut in nomine Jesu omne genu curvetur coelestium, et terrestrium, et infernorum: et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus in gloria est Dei Patris (Philip. II, 10, 11) . Ideo autem ante subjecta non erant omnia, quia nondum receperant sapientiam Dei, nondum habile jugum Verbi mentis quadam cervice portabant. Quotquot autem, sicut scriptum est, receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 11) . 169. Dicet aliquis: Ergo jam subjectus est Christus; quia plurimi crediderunt? Minime; quia non in paucis est", "candidate_score": 0.658022, "ce_score": null } ] }, { "rank": 12, "cf_id": "cf021", "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", "max_score": 0.657409, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", "candidate_score": 0.657409, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", "candidate_score": 0.652135, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1137", "psc_text": "tibi nihil prosit, non puto nihil eis profuturam, qui eam legere cum Dei timore, et sine personarum acceptione curaverint. Amen. EPISTOLA XCIV. Paulinus Augustino gratias agens pro libro vel epistola ab ipso recepta, prosequitur laudes Melaniae senioris, et unici ejus filii Publicolae nuper defuncti: nonnulla de futura in coelis actione beatorum post resurrectionem. Sancto Domini beatissimo et unice nobis unanimo, ac venerabili patri, fratri, magistro AUGUSTINO episcopo, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Lucerna semper est pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis. Ita quotiescumque litteras beatissimae Sanctitatis tuae accipio, tenebras insipientiae meae discuti sentio, et quasi collyrio declarationis infuso oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem", "candidate_score": 0.651368, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.647782, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1_3", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio . Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3349", "psc_text": "per Jesum Christum Dominum nostrum, multa et multipliciter est locutus; non solum illud omne tristitiae nubilum fugit de cordibus nostris, sed etiam tantum ibi laetitiae lumen infulsit, ut nihil egisse in nobis videretur ille moeror et timor, nisi successurorum ampliorem flagrantiam gaudiorum. 2. Itaque, frater charissime, quamvis non te videamus oculis carnis, animo tamen in fide Christi, in gratia Christi, in membris Christi tenemus, amplectimur, osculamur; et remeante a nobis ad te nostrorum invicem colloquiorum sanctissimo et fidelissimo perlatore, quem voluisti esse apud nos non solum advectorem scriptorum tuorum, verum etiam narratorem testemque factorum, rescripta persolvimus, et aliquanto diutius tecum sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc", "candidate_score": 0.645972, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", "candidate_score": 0.645891, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_6_8", "bdc_text": "Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_791", "psc_text": "veritas et vita » (Joan. XIV, 6). Nec potest fieri ut veritatis cultor, mendacio colla submittam. Neque mihi imperitorum plebeculam concites, qui te venerantur ut episcopum, et in ecclesia declamantem, sacerdotii honore suspiciunt; me autem, aetatis ultimae, et pene decrepitum, ac monasterii et ruris secreta sectantem, parvipendunt; et quaeras tibi, quos doceas sive reprehendas. Ad nos enim, tantis maris atque terrarum a te divisos spatiis, vix vocis tuae sonus pervenit. Et si forsitan litteras scripseris, ante eas Italia ac Roma suscipient, quam ad me, cui mittendae sunt, deferantur. CAPUT V. 19. Quod autem in aliis quaeris epistolis, cur mea prior in Libris canonicis interpretatio asteriscos habeat, et virgulas praenotatas, et postea aliam translationem absque his signis ediderim; pace tua dixerim, videris mihi non intelligere quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta interpretum est; et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint quam habetur in hebraeo: ubi autem", "candidate_score": 0.643867, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", "candidate_score": 0.642288, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", "candidate_score": 0.641323, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_10_12", "bdc_text": "sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_794", "psc_text": "falli potuisse credendum est: si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est: » tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu post eos ausus es disserere, quod illi explanare non potuerunt? si manifesta, superfluum est te voluisse disserere quod illos latere non potuit, maxime in explanatione Psalmorum quos apud Graecos interpretati sunt multis voluminibus, primus Origenes, secundus Eusebius Caesariensis, tertius Theodorus Heracleotes, quartus Asterius Scythopolitanus, quintus Apollinaris Laodicenus, sextus Didymus Alexandrinus. Feruntur et diversorum in paucos psalmos opuscula; sed nunc de integro Psalmorum corpore dicimus. Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis et Eusebius Vercellensis episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt: quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris? Si enim obscuri sunt Psalmi,", "candidate_score": 0.639755, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", "candidate_score": 0.63905, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_6_8", "bdc_text": "Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse . Ex Italia nihil , ne apex quidem , de proelio , nullum victorię indicium , et nostrorum quoque aulicorum cristae remissiores fiunt , cla[mor ] et ovatio rancescunt ; expectamus ergo omnia contr[aria ] .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", "candidate_score": 0.638837, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", "candidate_score": 0.637308, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_794", "psc_text": "falli potuisse credendum est: si manifesta, illos in eis falli non potuisse, perspicuum est: » tuo tibi sermone respondeo. Omnes veteres tractatores qui nos in Domino praecesserunt, et qui Scripturas sanctas interpretati sunt, aut obscura interpretati sunt, aut manifesta. Si obscura, quomodo tu post eos ausus es disserere, quod illi explanare non potuerunt? si manifesta, superfluum est te voluisse disserere quod illos latere non potuit, maxime in explanatione Psalmorum quos apud Graecos interpretati sunt multis voluminibus, primus Origenes, secundus Eusebius Caesariensis, tertius Theodorus Heracleotes, quartus Asterius Scythopolitanus, quintus Apollinaris Laodicenus, sextus Didymus Alexandrinus. Feruntur et diversorum in paucos psalmos opuscula; sed nunc de integro Psalmorum corpore dicimus. Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis et Eusebius Vercellensis episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt: quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris? Si enim obscuri sunt Psalmi,", "candidate_score": 0.636334, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_1", "bdc_text": "Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_187", "psc_text": "secularis. 3. Haec atque hujusmodi suavissima et sacratissima spectacula litterae tuae praebent legentibus; litterae illae, litterae fidei non fictae, litterae spei bonae, litterae purae charitatis. Quomodo nobis anhelant sitim tuam, et desiderium defectumque animae tuae in atria Domini! quid amoris sanctissimi spirant! quantam opulentiam sinceri cordis exaestuant! quas agunt gratias Deo! quas impetrant a Deo! Blandiores sunt, an ardentiores; luminosiores, an fecundiores? Quid enim est, quod ita nos mulcent, ita accendunt, ita compluunt et ita serenae sunt? quid est, quaeso te, aut quid tibi pro eis rependam, nisi quia totus sum tuus in eo cujus totus es? Si parum est, plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est", "candidate_score": 0.636035, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_6", "bdc_text": "Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3685", "psc_text": "illiusque periculo in aliquod scelus forsitan erupturam impatientiam sui doloris ostenderent. Quorum talis animus etiam tunc, quando cum eis de illo episcopi egerunt, evidenter apparuit; cum jam vir spectabilis Celer, de cujus adversum se praepotenti administratione conquestus est, nullam gerat, vel in Africa, vel uspiam potestatem. 6. Sed quid multis morer? Collabora, obsecro, nobiscum, pietate venerabilis domine beatissime, et debita charitate venerande sancte Papa, et jube tibi quae directa sunt omnia recitari. Vide episcopatum qualiter gesserit; quemadmodum judicio nostro usque adeo consenserit, communione privatus, nisi prius Fussalensibus omnia redderentur, jam postea ut re acta aestimatis rebus solidos seposuerit, ut ei communio redderetur; quam versuta suasione sanctum senem primatem nostrum gravissimum virum, ut ei cuncta crederet, quem velut omni modo inculpatum venerando Papae Bonifacio commendaret, induxerit; et caetera quae a me quid opus est recoli, cum memoratus venerabilis senex ad tuam Sanctimoniam universa retulerit? 7. In illis autem multiplicibus Gestis, quibus", "candidate_score": 0.62036, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_613", "psc_text": "murmuremus in difficultatibus, ne perdamus latitudinem hilaritatis, de qua dicitur, Spe gaudentes; quia sequitur, in tribulatione patientes (Rom. XII, 12). Nova ergo vita in fide nunc inchoatur, et spe geritur: nam tunc perfecta erit, cum absorbebitur mortale a vita, cum absorbebitur mors in victoriam, cum illa novissima inimica destruetur mors, cum immutati fuerimus, et aequales Angelis effecti: Omnes enim, inquit, resurgemus; sed non omnes immutabimur (I Cor. XV, 54, 26, 51). Et Dominus: Erunt, inquit, aequales Angelis Dei (Luc. XX, 36). Apprehensi enim sumus modo in timore per fidem, tunc autem apprehendemus in charitate per speciem. Quandiu enim sumus in corpore, peregrinamur a Domino: per fidem enim ambulamus, non per speciem (II Cor. V, 6). Ipse itaque Apostolus qui dicit, ut apprehendam, sicut apprehensus sum, aperte se non apprehendisse confitetur: Fratres, inquit, ego me non arbitror apprehendisse (Philipp. III, 12, 13). Sed tamen quia ipsa spes ex promissione veritatis certa", "candidate_score": 0.616136, "ce_score": null } ] }, { "rank": 13, "cf_id": "cf010", "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1", "max_score": 0.656792, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_208", "psc_text": "omnem autem, super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo uobis super domos, in quibus ibi eritis: et uidebo sanguinem et protegam uos, et non erit in uobis plaga diminutionis, cum percutiam terram Aegypti. Item in ApoealypsiApocalypsi: Et uidi et ecce agnum stantem in monte Sion et cum eo centum quadraginta quattuor milia habentes nomen eius et nomen patris ipsius scriptum in frontibus. Item illic: Ego Α et Ω, primus et nouissimus, initiiuninitium et finis. felices eos qui faciunt praecepta eius, ut sit potestas eorum super lignum uitae. 6 Ez. 9, 4 sq. 13 Ex. 12,13. 16 Apoc. 14,1. 19 Apoc. 22,13 sq. 1 ad W 8. I. m. 2 ut sit om. M memoria in libro WBv, in libro in memoria M 2 iesu] eius B deletionem eius W memoriam om. M, memoriam", "candidate_score": 0.656792, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_310", "psc_text": "saluabit. Item illic: Multae tribulationes iustorum, sed de his omnibus liberabit eos Dominus. Item in lobIob: Nudus exiui de matris nteroutero, 1 Ps. 33,19. 2 Rom. 13,7 sq. 6 Matth. 23,6 sq. 9 Io. 13,16 sq. 12 Ps. 81, 3. 15 Sir. 27, 5. 16 Ps. 50,19. 18 Ps. 33,19 sq. 21 Iob. 1,21 sq. 1 humilem L salnauit LM 3 cui nectigal uectigal om. W timorem W 8. 1. m. 2 alterum honorem om. W 4 uos om. LMBv 7 salntationes WLMv, salatationibus B hominibus] omnibus A 8 ne uocemini A, nolite nocari B, ne uocaneritis WLMv 11 misit eum A, illum misit W, se misit LMBv beati] felices WLB 12 LXXXI] LXXl MB 13 quoque .AMI iustus A 14 debere om. A 15 uas M propat W . 16 et tribulationes B item om. L 18 spernit AB, deepicit W, despiciet Lv prope A, proximo WLMBv 19 omnibus", "candidate_score": 0.653134, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_384", "psc_text": "6 lacil W' 9 tribus Wl et linguis quae v; cfr. LXX 10 ego] et ago 11 hi omnes v 11 summum deum v 12 dominus v permanens v 13 ambulabit scripsi, ambulabat W, ambnlat v 14 saluos faciet et] solus v et (ante mir.) om. W 15 danihelum W micheam W 16 deum...1.17adprehendamom. v 19 arietum... milibus om. v 21 tibi est v quid] quod v 22 exquirit v 24 saluabit] add. W: in oratione ambacmn: dns exandiui auditu tuum et timui: consideraui opera tua et expaui in medio duorum animalium (Hab. 3,2) 25 michean W tuam om. W hereditatis tuae, inhabitantes conualle in medio Carmelo. parabunt Basanitin et Galaditin secundum dies saeculi et secundum dies profectionis eorum a terra Aegypti ostendam illis mirabilia. uidebunt gentes et confundentur ex omni fortitudine sua, et superponent manus in os suum. aures eorum exsnrdabnntur, et lingent puluerem quomodo serpentes trahentes terram, conturbabuntur", "candidate_score": 0.64893, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_208", "psc_text": "omnem autem, super quem signum scriptum est, ne tetigeritis, et ab ipsis sanctis meis incipite. Item in Exodo Deus ad Moysen: Et erit sanguis in signo uobis super domos, in quibus ibi eritis: et uidebo sanguinem et protegam uos, et non erit in uobis plaga diminutionis, cum percutiam terram Aegypti. Item in ApoealypsiApocalypsi: Et uidi et ecce agnum stantem in monte Sion et cum eo centum quadraginta quattuor milia habentes nomen eius et nomen patris ipsius scriptum in frontibus. Item illic: Ego Α et Ω, primus et nouissimus, initiiuninitium et finis. felices eos qui faciunt praecepta eius, ut sit potestas eorum super lignum uitae. 6 Ez. 9, 4 sq. 13 Ex. 12,13. 16 Apoc. 14,1. 19 Apoc. 22,13 sq. 1 ad W 8. I. m. 2 ut sit om. M memoria in libro WBv, in libro in memoria M 2 iesu] eius B deletionem eius W memoriam om. M, memoriam", "candidate_score": 0.646634, "ce_score": null } ] }, { "rank": 14, "cf_id": "cf051", "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum", "max_score": 0.656372, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_90", "psc_text": "laudatos PP. minime intellexisse contendit, ut ipse probaturus, in altera Historiae parte sibi reservasse affirmat. Concludit denique, ex Archelai testimonio, hunc non dixisse disputationem Buddam inter et Persarum sacerdotes, sive sapientes, ad duorum principiorum existentiam pertinuisse, sed potius respexisse ad bellum ab adversariis potestatibus contra Deum factum. Nos vero si sedulo haec perpendamus, an non affirmare cogemur Beausobre nugis dumtaxat delectari? Si enim habita disputatio, auctore Archelao, fuit circa bellum quod adversi principes, vel potestates, ante externam rerum emolitionem Deo fecerunt, jamjam Buddas duo aeterna principia inter se repugnantia audacius propugnabat, ut affirmavit Epiphanius. Propterea, quale discrimen inesse in utriusque auctoris loquendi modo dicemus, cum utraque oratio eumdem prorsus scopum attingat, ea dumtaxat verborum diversitate admissa, ut Archelaus prolixius, pressius autem seu strictius, Epiphanius disputationem descripserit? Photius tandem asseverat dumtaxat Buddam et Solis sacerdotes disputasse, hosque rectius quam ille Manichaeus sentiret disseruisse. Et quidem suis disputationibus nullum prorsus discipulum sibi", "candidate_score": 0.656372, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_90", "psc_text": "laudatos PP. minime intellexisse contendit, ut ipse probaturus, in altera Historiae parte sibi reservasse affirmat. Concludit denique, ex Archelai testimonio, hunc non dixisse disputationem Buddam inter et Persarum sacerdotes, sive sapientes, ad duorum principiorum existentiam pertinuisse, sed potius respexisse ad bellum ab adversariis potestatibus contra Deum factum. Nos vero si sedulo haec perpendamus, an non affirmare cogemur Beausobre nugis dumtaxat delectari? Si enim habita disputatio, auctore Archelao, fuit circa bellum quod adversi principes, vel potestates, ante externam rerum emolitionem Deo fecerunt, jamjam Buddas duo aeterna principia inter se repugnantia audacius propugnabat, ut affirmavit Epiphanius. Propterea, quale discrimen inesse in utriusque auctoris loquendi modo dicemus, cum utraque oratio eumdem prorsus scopum attingat, ea dumtaxat verborum diversitate admissa, ut Archelaus prolixius, pressius autem seu strictius, Epiphanius disputationem descripserit? Photius tandem asseverat dumtaxat Buddam et Solis sacerdotes disputasse, hosque rectius quam ille Manichaeus sentiret disseruisse. Et quidem suis disputationibus nullum prorsus discipulum sibi", "candidate_score": 0.652422, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_78", "psc_text": "Graecos in significatione sibi cohaerere; sed denotare, et respondere vocabulo Persarum Buddas, et usurpari pro Terebintho, impio Manetis praeceptore. 6. Quamvis tamen Bochart Beausobrianis suffragaretur conjecturis, minime nobis negotium facesseret, ut vetustiorum PP. sententias in angulum veluti falsas rejiceremus. Cum enim Cyrillus aperte scripsit: Ne ex proprio nomine in Perside cognosceretur, Buddam seipsum vocavit, dolosum fraudulentumque Terebinthi studium enuntiavit, quo sua et magistri 18 facinora tegere quaesivit. Hoc ipsum cum ex Cyrilli, tum Epiphanii dictis Photius confirmavit, dicendo Terebinthum in Persidem profectum, assumpto Buddae nomine. Jam enim ejus fama pervagata, odium impio viro conciliaverat antequam in cujusquam consortium veniret. Quid plura? Petrus Siculus, qui Manichaeorum res gestas diligenter, cum ex aliorum scriptis, tum constanti aliorum fama et traditione edoctus, hactenus dictis suffragatus est. Mirum tamen nobis videtur quod Beausobre in evolvendis antiquorum scriptis nec unum saltem invenerit qui affirmaverit Terebinthi vocem a Graecis assumptam ad arborem significandam, ab Assyriis deinde", "candidate_score": 0.644117, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_8_10", "bdc_text": "expectamus ergo omnia contr[aria ] . Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_370", "psc_text": "Diodoridis populo, non tantum Manichaicos circa fidem errores patefecit, sed etiam perpetrata ab iniquo eo homine graviora flagitia, ob quae publica Persarum regis auctoritate ad necem inquirebatur, in ea nihil prorsus apparere opinor, quod episcopalem dedecoret characterem; nec eo studio Archelaum isthaec dixisse arbitrabimur, nisi gravissimo ductum motivo, quod facile Beausobre fuisset assecutus, si diligenter Archelai Acta lustrare voluisset. Nos itaque, qui sedulo in iisdem percurrendis Actis et disputatione diutius versari voluimus, apprime intelleximus, novissima hac congressione absoluta, maximum tumultum fuisse excitatum in populum qui illuc convenerat. Nam alii ex parte Archelao plaudentes, hujus immensas laudes cum clamoribus celebrare nitebantur; alii vero ex adversa parte ira et odio in Manetem aestuantes, probabilius furore movebantur ut eum occiderent. Tumultum autem in populum excitatum fuisse, perspicue laudatorum Actorum textus, quem ipsi subjicimus, manifestat. Quare maxime verisimile apparet ut quemadmodum inter turbarum clamores Archelai victoris laudes concinebantur, ita etiam maledictis atque improperiis, tum", "candidate_score": 0.642639, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_221", "psc_text": "praecedentem hanc Archelai narrationem, merito Beausobre confingit, S. Epiphanii testimonio ductus, affirmantis Manem Christianorum libros jampridem habuisse, antequam Persarum rex in carcerem compingeret. Siquidem aliquot male partos novi Testamenti libros, et eos forte, quos Valentiniani aliique haereticorum corruperant habere potuit, cum jam eruditis notum sit Christianos catholicos ad integre servandos canonis libros multum operis adhibuisse; ne videlicet ethnici illos igni traderent, ut narrat Eusebius; et ne haereticorum principes eos corrumperent et depravarent; quemadmodum ex libro Constitutionum quae apostolis tribuuntur jam factum fuisse colligimus, de quibus ipsi opportunius sermonem habebimus. Qui ergo fieri non potuit ut Manes secum in carceres aliquos novi Testamenti libros detulerit, vel integros et genuinos, quos pro libidine depravavit, aut jam depravatos et corruptos, juxta Valentini Carpocratis Marcionisque interpretationes, et ad alios quoque conquirendos suos discipulos in Orientis et Asiae partibus transmiserit? An forte tum nondum prodierant sub novi Testamenti nomine fabulosi illi libri qui Petri, Thomae", "candidate_score": 0.63871, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_370", "psc_text": "Diodoridis populo, non tantum Manichaicos circa fidem errores patefecit, sed etiam perpetrata ab iniquo eo homine graviora flagitia, ob quae publica Persarum regis auctoritate ad necem inquirebatur, in ea nihil prorsus apparere opinor, quod episcopalem dedecoret characterem; nec eo studio Archelaum isthaec dixisse arbitrabimur, nisi gravissimo ductum motivo, quod facile Beausobre fuisset assecutus, si diligenter Archelai Acta lustrare voluisset. Nos itaque, qui sedulo in iisdem percurrendis Actis et disputatione diutius versari voluimus, apprime intelleximus, novissima hac congressione absoluta, maximum tumultum fuisse excitatum in populum qui illuc convenerat. Nam alii ex parte Archelao plaudentes, hujus immensas laudes cum clamoribus celebrare nitebantur; alii vero ex adversa parte ira et odio in Manetem aestuantes, probabilius furore movebantur ut eum occiderent. Tumultum autem in populum excitatum fuisse, perspicue laudatorum Actorum textus, quem ipsi subjicimus, manifestat. Quare maxime verisimile apparet ut quemadmodum inter turbarum clamores Archelai victoris laudes concinebantur, ita etiam maledictis atque improperiis, tum", "candidate_score": 0.637699, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9_11", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ; sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi . Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_89", "psc_text": "qui ipsum prius ignorabant notus evasisset, a viris apud Persas eruditis qui non pie quidem sentiebant, sed meliorem tamen eo circa omnia sententiam tuebantur, confutatus et expulsus est. 8. De quibus autem rebus Buddas cum Persarum sacerdotibus, quaestiones disputationesque habuerit, non mihi judicandum sentio, ne temeritatis nota inurar. Rem tamen diligentius Beausobre perquirere nisus est, et aliquod discrimen offendens inter Archelai scribendi modum et Epiphanii dicendi rationem, horum testimonia cum facile sine ulla repugnantiae nota conciliare potuisset, neglexit; et praecedentem suae critices methodum secutus, Zoroastris et Persarum de duobus principiis, vel uno tantum, animarumque ex corporibus in corpora transmigratione systemata laudatos PP. minime intellexisse contendit, ut ipse probaturus, in altera Historiae parte sibi reservasse affirmat. Concludit denique, ex Archelai testimonio, hunc non dixisse disputationem Buddam inter et Persarum sacerdotes, sive sapientes, ad duorum principiorum existentiam pertinuisse, sed potius respexisse ad bellum ab adversariis potestatibus contra Deum factum. Nos vero si", "candidate_score": 0.6369, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_9", "bdc_text": "Certum est imperatorem Turcarum in regem Persarum et Moscovitam infelicissime pugnasse ;", "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Manichaeorum_window_139", "psc_text": "Gordianus porro (ait) anno Christi 238 imperator renuntiatus est, et in eo usque permansit ad annum 244. At diligentem scriptorem, qualem se esse jactat Beausobre, Gordianos inter distinguere oportebat. Seniores enim imperium sibi in Africa usurparunt, dum Maximinus cum Germanis bellum gerebat. Qui deinde non multo post perempti, Balbinus et Pupienus cum Gordiano Juniore anno uno ambo imperium tenuere. Illi a militibus trucidati sunt anno 238. Hoc anno autem, Gordianus filius vel nepos illius 31 Gordiani in Africa occisi, habenas imperii obtinuit, et reportatis pluribus victoriis contra Persas, jussu Philippi, sexto elapso anno oppressus est. Eutychii Alexandrini ergo historiam diligentiori examine subjiciens Beausobre, haud de Manetis natali anno ibi verba fieri deprehendit, sed de hujus jam evulgata haeresi, ob quam supplicio fuerat affectus. Hujus examinis occasione animadvertendum censuit Eutychium in turpe anacronismum fuisse lapsum, quod Varanis I Persarum Regis et Hormisdae filii, regnum anno tertio Gordiani imperii statuere voluerit, quae", "candidate_score": 0.625996, "ce_score": null } ] }, { "rank": 15, "cf_id": "cf016", "work_id": "stoa0022.stoa025.opp-lat1", "max_score": 0.656171, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa025.opp-lat1_window_78", "psc_text": "orationi uaces, ut in lege dei die et nocte meditere. § 35 Ipsa figura corporis plena grauitatis. nullus rubor ebrietatis circumfusus genas, qui intuentium offendat aspectus, sed F 1 Esai. 58, 3-6 12 Esai. 58, 6 sq. Bas. 164 A (2 A) 1 enim om. B 2 inuenieti9 G inuenientes H uolontates (e ex i m2) P 3 omnis Pml omnes Pm2 cet. an om. GH 4 et pulsatis GH 5 auditur H 6 ego elegi et diem GH KGOETaSlEM (legi s. Tas m. ant.) P elegi ego et ad diem (ad mox om.) B elegi ego ut ad diem H' elegi ego sed (om. diem) DP' 8 sic P (c eras.) GBH' 9 et etiam cil. P cilicio (om. et) DP' 11 reprobetur DP' 12 colligationem P ml conligationem P m2 GH 13 et dissolue DP' obligationem GH 16 esurienti panem tuum GH 17 tectum G (ex tectos) HH'", "candidate_score": 0.656171, "ce_score": null } ] }, { "rank": 16, "cf_id": "cf012", "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", "max_score": 0.656028, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1150", "psc_text": "subjectus exsistat. 26. Objectorum Pauli verborum connexio. --Ac primum noscendum est, non hunc ordinem apostolicae esse doctrinae. Primum enim regni traditio est, deinde subjectio, postremo finis. Sed singulis quibusque causis propria quarumque causarum genera subjecta sunt: ut dum res singulae in res alias desinant, habeat semper subjacentem sibi causam causa praecedens. Finis enim erit; 392 sed cum tradiderit regnum Deo. Tradet autem regnum; sed cum evacuaverit omnem magistratum et omnem potestatem. Evacuabit autem omnem magistratum et potestatem, quia oportet eum regnare. Regnabit autem, donec ponat omnes inimicos sub pedibus suis. Ponet vero inimicos sub pedibus suis; quia Deus ei subjecit omnia sub pedibus ejus. Subjecit autem Deus ita, ut novissima ab eo mors inimica vincatur. Dehinc subjectis omnibus ei, praeter eum qui subjecit ei omnia; tunc subjicietur ipse subjicienti sibi omnia. Subjectionis vero causa non alia est, quam ut sit Deus omnia in omnibus. Finis itaque est, esse Deum omnia", "candidate_score": 0.656028, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1131", "psc_text": "fratribus nuntiatum. 17. Christo ut Verbo qui pater est, et ut Jesu et servo Deus est. --Non incautis autem neque ad occasionem impietatis incertis significationibus sermo apostolicus loquitur. Ut nunc Evangelista dictum Domini a professione fratrum incipiens, totius dicti professionem ad ejus naturae consortium docuit, ex qua frater est, pertinere, quia sermo est destinatus ad fratres: ne ad divinitatis contumeliam reputaretur, quod ad sacramentum pietatis praedicabatur; cum communio ad eum nostra, qua pater nobis et sibi pater est, et Deus nobis et sibi Deus est, secundum dispensationem carnis exsisteret, fratribus nobis ad eum nativitate corporis deputandis. Nemo igitur ambigit, Deum patrem esse etiam Deum Domini nostri Jesu Christi: sed haec pia nostra professio non patet ad impietatis occasionem. Deus ejus est: non idcirco, ut diversi ab eo generis Deus sit. Sed quia ex Patre Deus natus est, et ex dispensatione servus est; habeat et patrem, dum ex eo Deus est;", "candidate_score": 0.620562, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus .", "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_364", "psc_text": "hic sermo, Servientibus vero mihi vocabitur nomen novum, quod benedicetur super terram (Ibid. 16) . Numquid ambigitur in eo quod dictum est, Propterea sic dicit Dominus, et in eo quod sequitur, Vos autem interficiet Dominus, id demonstratum fuisse, ut qui loqueretur, et qui interfecturus esset, non aliud intelligeretur esse quam Dominus; qui et postea sibi servientes novo esset nomine muneraturus, et non ignoraretur et in prophetis locutus esse, et piorum atque impiorum judex futurus? Mysterium itaque sermo reliquus evangelici sacramenti, ne quid in Domino dicente et in Domino interficiente ambigi possit, explicuit: Servientibus vero mihi vocabitur nomen novum, quod benedicetur super terram. Omnis hic futuri temporis sermo est. Et quod est hoc novum nomen religionis, quod benedicetur super terram? Si a saeculis Christiani vocabuli antea beatitudo umquam fuit, nunc novum non est. Sin vero hoc sanctificatum pietatis nostrae in Deum novum nomen est, 123 haec profecto professionis novitas coelestium benedictionum", "candidate_score": 0.6113, "ce_score": null } ] }, { "rank": 17, "cf_id": "cf025", "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis", "max_score": 0.655673, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_14", "bdc_text": "T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_26", "psc_text": "rursum superbus existeret, si auctoris imperio obedire recusaret. Utrobique ergo humilis, utrobique subjectus, et praeesse populis semetipsum metiendo noluit, et tamen de imperantis viribus praesumendo consensit. Hinc ergo, hinc quique praecipites colligant cum quanta culpa ex appetitu proprio caeteris praeferri non metuunt, si sancti viri plebium ducatum suscipere Deo etiam jubente timuerunt. Moyses suadente Domino trepidat, et infirmus quisque ut honoris onus percipiat anhelat; et qui ad casum valde urgetur ex propriis, humerum libenter opprimendus ponderibus submittit alienis; quae egit ferre non valet, et auget quod portet. CAPUT VIII. De his qui praeesse concupiscunt, et ad usum suae libidinis instrumentum Apostolici sermonis arripiunt. Plerumque vero qui praeesse concupiscunt, ad usum suae libidinis instrumentum Apostolici sermonis arripiunt, quo ait: Si quis episcopatum desiderat, bonum opus desiderat (I Tim. III, 1) ; qui tamen laudans desiderium, in pavorem vertit protinus quod laudavit, cum repente subjungit: Oportet autem episcopum irreprehensibilem esse (Ibid., 2)", "candidate_score": 0.655673, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_0_2", "bdc_text": "S . Colendissime d. pater , accepi hodie a tua reverentia et dignitate literas , quibus animos non paucorum spe melioris successus admodum erexisti . Agimus tibi gratias pro isthoc nuncio .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", "candidate_score": 0.63844, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_10", "bdc_text": "sic affirmat orator noster ex literis fraternis ambasiatoris Turcici , bellum autem nunc apparari in Venetos , quos frumentariam hic coemere velle ex d. Bonetto intellexi .", "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_304", "psc_text": "queritur, dicens: Dedi eis frumentum, vinum et oleum, et argentum multiplicavi eis et aurum, quae fecerunt Baal (Oseae II, 8). Frumentum quippe a Domino accipimus, quando in dictis obscurioribus subducto tegmine litterae per medullam spiritus legis interna sentimus. Vinum suum Dominus nobis praestat, cum Scripturae suae alta praedicatione nos debriat. Oleum quoque suum nobis tribuit, cum praeceptis apertioribus vitam nostram blanda lenitate disponit. Argentum multiplicat cum nobis luce veritatis plena eloquia subministrat. Auro quoque nos ditat, quando cor nostrum intellectu summi fulgoris irradiat. Quae cuncta haeretici Baal offerunt, quia apud auditorum suorum corda corrupte omnia intelligendo pervertunt. Et de frumento Dei, vino atque oleo, argento pariter et auro, Satanae sacrificium immolant, quia ad errorem discordiae verba pacis inclinant. Unde admonendi sunt ut perpendant, quia dum perversa mente de praeceptis pacis discordiam faciunt, justo Dei examine ipsi de verbis vitae moriuntur. At contra admonendi sunt qui recte quidem verba legis intelligunt,", "candidate_score": 0.636859, "ce_score": null } ] }, { "rank": 18, "cf_id": "cf021", "work_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1", "max_score": 0.655658, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_4_6", "bdc_text": "etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1059", "psc_text": "(-ant ex -unt) B, -runt M L -rat R esset. Iohannes quoque, cum ea quae cum domino gesta sunt, ex quanta parte uisum est, et Petri negationem totam commemorasset, adducunt ergo, inquit, Iesum ad Caifan in praetorium. erat autem mane. ubi intellegimus aut aliquam fuisse causam, quae coegerit Caifan esse in praetorio nec esse praesentem, cum alii principes sacerdotum haberent de domino quaestionem, aut in domo eius fuisse praetorium. tamen ad ipsum ab initio ducebatur, ad quem in extremo perductus est. sed quia iam tamquam conuictum reum adducebant, Caifae autem iam antea uisum fuerat, ut Iesus moreretur, nulla mora interposita est, quin occidendus Pilato traderetur. quae igitur* per Pilatum cum domino gesta sunt, ita Mattheus narrat. § 28 Ac primum excucurrit inde, ut commemoraret exitum Iudae traditoris, quem solus narrauit, ita dicens: tunc uidens Iundas, qui eum tradidit, quia damnatus est, paenitentia ductus rettulit triginta argenteos principibus sacerdotum et senioribus", "candidate_score": 0.655658, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_3_5", "bdc_text": "Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1350", "psc_text": "non ibi fuisse Thomam. qui post illos dies octo primo dominum uidit. Marcus quippe, quando illos undecim memorauit, non utcumque undecim, sed illis, inquit, undecim apparuit. Lucas etiam: regressi sunt, inquit, Hierusalem et inuenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant. et iste ostendit illos undecim, hoc est apostolos fuisse. nam curacum adiunxit: et eos qui cum ipsis erant, satis utique declarauit eminentius illos undecim appellatos, cum quibus erant ceteri, ac per hoc illi intelleguntur qui iam uocabantur apostoli. hoc proinde fieri potuit, ut ex numero apostolorum et aliorum discipulorum undecim discipuli conplerentur, qui uiderent intra illos octo dies in Galilaeae monte Iesum. § 82 Sed occurrit aliud quod obsistat. lobannes enim, quando commemorauit non in monte ab undecim, sed ad mare Tiberiadis a septem piscantibus uisum esse dominum, hoc iam tertio. inquit, manifestatus est Iesus discipulis, cum resurrexisset a mortuis. si autem acceperimus intra illos octo 13 Marc.", "candidate_score": 0.643312, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_3_5", "bdc_text": "Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_1302", "psc_text": "erant in uia et quomodo eum cognouerint in fractione panis. iam ergo erat fama, quod resurrexerat Iesus ab illis mulieribus facta et a Simone Petro, cui iam apparuerat; hoc etenim isti duo inuenerunt loquentes, ad quos in Hierusalem uenerunt. fieri itaque potest, ut timore prius in uia noluerint dicere, quod eum audierant resurrexisse, quando tantum modo angelos dixerunt uisos esse mulieribus; ignorantes enim, cum quo loquerentur, merito possent esse solliciti, ne quid passim de Christi resurrectione iactantes in manus inciderent Iudaeorum. quod autem ait Marcus: adnuntiauerunt ceteris nec illis crediderunt, cum Lucas dicat, quod iam inde loquebantur uere resurrexisse dominum et Simoni apparuisse, quid intellegendum est nisi aliquos ibi fuisse qui hoc nollent credere? cui autem non eluceat praetermisisse Marcum quae Lucas narrando explicauit, hoc est quae cum illis locutus fuerit Iesus, antequam agnoscerent eum, et quomodo eum in fractione panis agnouerint? quando quidem mox ut dixit eis apparuisse in", "candidate_score": 0.634619, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_3_5", "bdc_text": "Fuere autem iidem , quorum mentionem facis , constantes Lugduni faces quidem triumphales paratas fuisse , sed 8 . etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum .", "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037.opp-lat1_window_766", "psc_text": "Luc. 9, 28 13 iohannen CP ducit C* r (avafsoei) 15 nisi BRTD. donec cet., edd., v; cf. Marc. 9, 8 (9) 19 et om. r ad om. R AEL 7 r eadem omn. sententia E1 y r omninoI pene p 20 ceteras B locutionem B diuersas AEXL 22 uidere Cl P § 113 Quod autem Marcus post sex dies factum dicit, sicut Mattheus, Lucas autem post octo, non contemnendi sunt, si quos mouet, sed ratione reddita instruendi. dies enim quando enuntiamus dicentes 'post tot dies\\\\ aliquando non adnumeramus eum, in quo lequimurloquimur, et eum, quo res ipsa futura est, quam praenuntiamus uel pollicemur, sed medios, post quos re uera plenos adque integros illud futurum est. hoc fecit Mattheus et Marcus. excepto eo die, quo haec loquebatur Iesus, et illo, quo exhibuit memoratam in monte uisionem. medios dies intuentes dixerunt post sex dies, quod ille adnumeratis finalibus, id est primo", "candidate_score": 0.631638, "ce_score": null } ] }, { "rank": 19, "cf_id": "cf009", "work_id": "Origenes_De-principiis", "max_score": 0.654364, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "Origenes_De-principiis_window_537", "psc_text": "complens quod ab aliis volebat impleri, idcirco non solum usque ad mortem crucis Patri obediens factus est, verum etiam in consummatione sæculi in semetipso complectens omnes quos subjicit Patri, et qui per eum veniunt ad salutem, cum ipsis et in ipsis ipse quoque subjectus dicitur Patri: dum omnia in ipso constant, et ipse est caput omnium, et in ipso est salus et salutem consequentium plenitudo. Hoc ergo est quod de eo dicit Apostolus: «Cum autem ci subjecta fuerint omnia,» tunc et ipse Filius subjectus erit ei qui sibi subdidit omnia, ut sit Deus omnia in omnibus.» VII. Verum nescio quo pacto hæretici non intelligentes Apostoli sensum qui his verbis continetur, subjectionis in Filio nomen infamant: cujus appellationis si proprietas requiritur, ex contrariis facile poterit inveniri. Nam si subjectum esse non est bonum, restat ut illud quod contrarium est, bonum sit, id est, non esse subjectum. Sermo namque, Apostoli secundum quod", "candidate_score": 0.654364, "ce_score": null } ] }, { "rank": 20, "cf_id": "cf006", "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", "max_score": 0.654357, "ce_confirmed": false, "evidence": [ { "bdc_chunk_id": "8063_sent_12_14", "bdc_text": "Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 . T [uae ] d[ominationis ] subiectissimus Th [obias ] Eg[linus ] .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_874", "psc_text": "Eph. III-VI) Datam inquit sibi Apostolus gratiam novissimo omnium, illuminandi omnes; quae dispensatio sacramenti occulti ab aevis in Deo, qui omnia condidit. Rapuit haereticus in praepositionem, et ita legi fecit: Occulti ab aevis Deo, qui omnia condidit. Sed emicat falsum. Infert enim Apostolus: Ut nota fiat principatibus et potestatibus, in supercoelestibus, per Ecclesiam, multifaria sapientia Dei. Cujus dicit principatibus et potestatibus? Si Creatoris, quale est ut principatibus et potestatibus ejus ostendi voluerit Deus ille sapientiam suam, ipsi autem non? quando nec potestates sine suo principe potuissent quid cognoscere. Aut si ideo Deum non nominavit hic, quasi in illis et princeps ipse reputetur, ergo et occultatum sacramentum principatibus et potestatibus ejus qui omnia condidit, pronuntiasset: proinde in illis deputans ipsum. Quod si illis dicit occultatum, illi debebat dixisse manifestum; ergo non Deo erat occultatum, sed in Deo omnium conditore; occultum autem principatibus et potestatibus ejus (Is., XL, 13): Quis enim cognovit", "candidate_score": 0.654357, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_4_6", "bdc_text": "etiam die a proelio nondum succensas . Affirmant etiam ducem Guisiacum caesum , d. a Martinges captum et ad mortem vulneratum . Ex quaestore nostro hodie accipio fuisse hominem valde papisticum negociatorem , civem Rappersvil [ensem ] , qui aperte quodam in loco retulerit regios inferiores fuisse et Helvetium sinistre pugnasse .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_449", "psc_text": "mortuum restituit in vitam (IV Reg. IV, 23), vides, pharisaee, tuque Marcion, olim Creatoris esse sabbatis benefacere, animam liberare, non perdere; nihil Christum novi intulisse, quod non sit ex forma, ex lenitate, ex misericordia, ex praedicatione quoque Creatoris. Nam et hic specialis medicinae prophetiam repraesentat. Invalescunt manus dissolutae, sicut et genua dissoluta in paralytico. CAPUT XIII. Certe Evangelizat Sion et Hierusalem pacem et bona omnia: certe ascendit in montem, et illic pernoctat in oratione; et utique auditur a Patre. Evolve igitur prophetas, et ordinem totum recognosce. In montem excelsum, inquit Esaias (Is. XL, 9), ascende, qui evangelizas Sion; extolle cum vigore vocem tuam, qui evangelizas Hierusalem. Adhuc in vigore. Obstupescebant in doctrina ejus; erat enim docens, tanquam virtutem habens (Luc. IV, 32) . Et rursus (Is. LII, 6): Propterea cognoscet populus nomen meum in illa die. Quod nomen, nisi Christi? Quod ego sum ipse qui loquebar. Tunc enim ipse erat", "candidate_score": 0.638319, "ce_score": null }, { "bdc_chunk_id": "8063_sent_11_13", "bdc_text": "Quotidie l[egatus ] noster exspectat fratris sui secretarium et interpretem , ex quibus novarum plaustra hauriemus . Salutant te omnes salutati . Ultima octobris 1569 .", "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_846", "psc_text": "Plane novi Dei praecepta videamus. Odio, inquit, habentes malum, et bono adhaerentes. Aliud est enim apud Creatorem. Auferte malum de vobis, et (Ps. XXXIII, 14) declina a malo, et fac bonum. Amore fraternitatis invicem affectuosi. Non enim id ipsum est: Diliges proximum tanquam te? Spe gaudentes; utique Dei: Bonum est enim (Ps. CXVII) sperare Dominum, quam sperare in magistratus. Pressuram sustinentes: Exaudiet enim (Ps. XIX, 1) te Dominus in die pressurae. Habes Psalmum. Benedicite, et nolite maledicere; quis hoc docebit, quam qui omnia benedictionibus condidit? Non altum sapientes, sed humilibus assentantes, ne sitis apud vos sapientes; vae enim audiunt per Esaiam (Is. V, 21). Malum pro malo nemini retribueritis; et (Levit. XIX, 18): Malitiae fratris vestri ne memineritis . Nec vosmetipsos ulciscentes: Mihi enim (Deut. XXXII, 35) vindictam, et ego vindicabo, dicit Dominus. Pacem cum omnibus hominibus habetote; ergo et legalis talio non retributionem injuriae permittebat, sed inceptionem metu retributionis", "candidate_score": 0.638263, "ce_score": null } ] } ], "biblical_hits": [] }